cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Taken (film út 2008)
Plot
By it stiengat docht Mills him foar as ien fan in lange rige huorrerinders en trochsiket er in provisoarysk bordeel yn in houten barak, dêr't de bêden mei gerdinen faninoar skaat binne. De huorren dêre binne troch harren eksploitanten allegear drugsferslave makke, sadat se makliker yn 'e stringen te hâlden binne. By ien jonge frou ûntdekt Mills it jek fan Kim, mar de hoer is te fier hinne yn har heroïneroes om syn fragen te beäntwurdzjen. As de poaiers foar it ferstân krije dat Mills net in gewoane klant is, folget der in gefjocht, wêrby't er ferskaten fan harren útskeakelet en mei it heroïnehuorke efter yn 'e auto útnaait. De poaiers sette yn har eigen auto's de efterfolging yn, dy't lykwols foar harren deadlik ôfrint. Mills nimt de jonge frou dy't er rêden hat mei nei in hotel, dêr't er har detoksifisearring ymprovisearret. Underwilens besiket Pitrel Mills arrestearje te litten en it lân út te setten, omreden fan it bloedbad dat er yn it stiengat oanrjochte hat, mar Mills is him te glêd ôf.
As se de oare moarns wer wat by sûpe en stút is, fertelt de rêden prostitiuee oan Mills dat Kim har it jek jûn hat om't se kâld wie, doe't se inoar metten yn in bordeel fan 'e Albaneeske maffia yn in hûs mei in reade foardoar yn 'e Rue de Paradis. Troch him foar te dwaan as Jean-Claude Pitrel (dy't him by harren moeting syn fisitekaartsje jûn hie) kringt Mills it bordeel binnen, dêr't er beart dat er op 'e nij ûnderhannelje wol oer de omkeappriis dy't de Albanezen oan 'e Frânske plysje betelje. As er Marko Hoxha identifearret troch him safier te krijen dat er de wurden "súkses dêrmei" seit, ûntaardet de moeting yn slaanderij dy't eskalearret ta in sjitpartij. Mills deadet alle oanwêzige Albanezen útsein Hoxha en treft neitiid yn it hûs ferskate jonge froulju fêstbûn op bêd oan dy't dúdlik ûnder de ynfloed fan drugs binne, mei dêropta it stoflik omskot fan Amanda, dy't in oerdoazis krigen of nommen hat.
Mills nimt Hoxha mei en martelet him neitiid mei elektryske skokken oant er fertelt wat er mei Kim dien hat. It docht bliken dat Kim noch faam wie, en froulju dy't noch nea mei in man op bêd west hawwe, binne te weardefol om as sljochtwei prostituees te fergriemen. Dat hy hat har trochferkocht oan in man dy't Patrice Saint-Clair hjit, en dy't tagong hat ta in swarte merk yn ûntfierde fammen. Mills set Hoxha ûnder stroom en lit him sa efter om te krepearjen, wylst er sels syn âlde 'freon' Pitrel opsiket. Dyselde blykt nammentlik op 'e hichte te wêzen en stilwei mei te profitearjen fan 'e omkeaping fan 'e plysje troch de Albaneeske maffia. Dat woed er graach sa hâlde, en dàt is de wiere reden dat er Mills net mear holpen hat en dat er him it lân út hawwe woe. Mills sjit Pitrel syn folslein ûnskuldige frou Isabelle yn 'e earm om him sjen te litten dat it him mienen is, wêrnei't Pitrel him einlings de ynformaasje oer Saint-Clair jout dêr't er ferlet fan hat.
Nei't er Pitrel bewusteleas efterlitten hat, hastiget Mills him nei de filla fan Patrice Saint-Clair, dêr't er in party crasht, in pear befeiligingsminsken bewusteleas slacht en de kelder binnenkringt, dêr't in klandestine feiling oan 'e gong is. Dêr wurde ferskate jonge froulju dy't noch faam binne, by opbod ferkocht oan 'e heechste bieder. Om 'e anonimiteit fan 'e bieders te garandearjen, sitte dy yn aparte lytse hokjes. Mills kringt it hokje binnen fan 'e jonge Arabier Ali, dy't er ûnder bedriging mei in fjoerwapen twingt om Kim te keapjen.
By it ferlitten fan it hokje wurdt Mills lykwols delslein. As er wer bykomt, is er de finzene fan Saint-Clair, dy't witte wol wa't er is en wat er wol. Dat wol Mills bêst útlizze, en Saint-Clair, dy't sels ek bern hat, seit dat er him folslein begrypt, mar by de feiling jildt de regel: iens ferkocht bliuwt ferkocht. Hy jout trije fan syn mannen opdracht om Mills diskreet te deadzjen, mar ynstee brekt Mills los en deadet de trije mannen. Dêrnei set er efter Saint-Clair oan, dy't ûnder bedriging mei in pistoal fertelt dat Kim oan 'e Arabyske oaljesjeik Raman ferkocht is dy't in jacht op 'e Seine hat. Hy bewissiget Mills dat it foar him allegear poer saaklik wie en neat persoanliks, mar Mills seit dat it foar hìm wol deeglik persoanlik is, en sjit de minskehanneler dea. Nei in healwizelingsrit by de Seine lâns wit Mills fan in brêge ôf op it jacht fan sjeik Raman te springen. Dêr skeakelet er Ali en de oare liifwachten út, foar't er Raman yn syn sliepkeamer oantreft, dy't Kim in grutte dagge op 'e kiel set. De sjeik besiket te ûnderhanneljen, mar as er in fraksje fan in sekonde nei Kim sjocht ynstee fan nei Mills, sjit Mills him troch de holle.
Produksje
Taken waard regissearre troch Pierre Morel nei in senario fan Luc Besson en Robert Mark Kamen dat basearre wie op in idee fan Besson. Morel hie earder foar Besson wurke as kameraregisseur, en de beide mannen hiene ek gearwurke oan Morel syn rezjydebút, District 13. Doe't Besson syn idee oan Morel foarlei, sei dy fuortendaliks syn meiwurking ta. Besson wie as produsint by it projekt belutsen, foar de filmstudio's EuropaCorp, M6 Films, Grive Productions, Groupe Canal+ en TPS Star. Der wie in budget fan $25 miljoen beskikber foar de film. De kamerarezjy wie yn 'e hannen fan Michel Abramowicz, en de filmmuzyk waard fersoarge troch Nathaniel Méchaly.
Foar de haadrol fan Bryan Mills hiene Besson en Morel oarspronklik de Amerikaanske akteur Jeff Bridges op it each, mar doe't dy nei ferrin fan tiid fan 'e rol ôfseach, waard de Ierske akteur Liam Neeson yn syn plak cast. Neeson woe wolris in mear fysyk útdaagjender rol spylje as er wend wie. Fan 'e film ferwachte er earst net folle, en hy beskôge it as net mear as in "lyts sydstrjitsje" fan syn oeuvre dat wierskynlik direkt-op-fideo útbrocht wurde soe. Ynstee waard Taken in kearpunt yn syn karriêre en it begjin fan in hiele rige films wêryn't Neeson as aksjeheld te sjen wie.
Distribúsje
De distribúsje fan Taken waard yn 'e measte lannen fersoarge troch EuropaCorp, mar yn 'e Feriene Steaten troch 20th Century Fox. De film gie op 27 febrewaris 2008 yn 'e Frânske bioskopen yn premiêre. Dêrnei kaam er op 9 april út yn Sina, op 26 septimber yn it Feriene Keninkryk en pas op 30 jannewaris 2009 yn 'e Feriene Steaten. It soundtrackalbum fan 'e film kaam út op 27 jannewaris 2009 by platemaatskippij Razor & Tie. Op 12 maaie 2009 ferskynde Taken op dvd en op 9 desimber 2014 ek op blu-ray.
Untfangst
Fan 'e filmkritisy krige Taken mingde resinsjes. Sa skreau Richard Corliss yn it tydskrift Time dat de film "nearne oars oan tinkt as tsientallen smjunten dy't yninoar slein wurde en in oarenien dy't platriden wurdt." Yn 'e krante The Washington Post omskreau Dan Kois de film as "in befredigjende lytse skriller, dy't like grimmitige profesjoneel is as syn effisjinte held". Hy fûn ek dat Taken de Bourne-filmsearje net wanlyk wie.
Derek Elley fan Variety neamde Taken in "op 'e soademiter jaande fol-gas-aksjefilm […] dy't it slim oanpakt troch de sjogger der de tiid net ta te jaan om nei te tinken oer in rige ûnwierskynlike tafallen." Dêr heakke er oan ta: "De film hat de folle-krêft-foarút-, wat-kin-'t-skele-faasje fan in James Bond-film op steroïden." Yn 'e Los Angeles Times skreau Kenneth Turan dat it útgongspunt fan 'e film "bytiden ûnbedoeld ûnnoazel" oerkomt, mar neffens him wie Taken "oerdúdlik […] net it soarte film dat der in soad tiid oan fergriemt om yn noed te sitten oer it aldendeiske senario of it fierhinne kâldlittende aktearjen, dat it is mar goed dat Neeson de haadrol spilet."
Op 'e webside Rotten Tomatoes, dy't resinsjes sammelet, hie Taken in boppegemiddeld goedkarringspersintaazje fan 58%, basearre op 176 ûnderskate resinsjes. De konsensuskrityk fan 'e webside, gearstald út al dy resinsjes, stelt: "[De film] is ûntsjinsislik aardich om nei te sjen, mei slûchslim yn byld brochte aksje, mar je moatte der net tefolle by neitinke." Op Metacritic, de wichtichste konkurrint fan Rotten Tomatoes, behelle Taken in goedkarringspersintaazje fan 50%, basearre op 32 resinsjes.
Prizen
Taken waard yn 2009 nominearre foar de Saturn Award yn 'e kategory bêste ynternasjonale film. Komponist Nathaniel Méchaly wûn foar de filmmuzyk in BMI Film Music Award. By de Golden Schmoes Awards fan 'e webside JoBlo.com wûn de film twa prizen, ien foar bêste oneliner (Liam Neeson) en ien foar grutste ferrassing fan it jier.
Ferfolchfilms
It ûnferwachts grutte súkses fan Taken soarge derfoar dat de film it begjin fan in wiere mediafranchise waard, dy't ek Taken hjit. Der waarden twa ferfolchfilms makke: Taken 2 (2012) en Taken 3 (2014), beide mei Liam Neeson yn 'e rol fan Bryan Mills. Yn 2017 waard ek in tillefyzjesearje op basis fan 'e film makke, dy't as prequel de eftergrûn fan it personaazje Bryan Mills fertelt.
De Panne
thumb| De Panne wie yn 2008 foar Egbert en Janke Borger-de Boer De priis De Panne wurdt alle jierren keazen troch de befolking fan De Harkema. De priis is foar Harrekiten dy't har tige fertsjinstlik makke hawwe foar it doarp. De Panne wurdt altiten útrikt op de jiergearkomst fan Pleatslik Belang yn maart. Faak binne de winners aktyf as frijwilliger op in breed flak, mar wurde harren aktiviteiten ekstra foar it fuotljocht helle:
Plaidt
Plaidt is in plak yn de Dútske dielsteat Rynlân-Palts. It plak leit yn de Fulkaaneifel.
Skiednis
thumb|left|220px|Willibrordtsjerke Plaidt hearde iuwenlang oant it ein fan de 18e iuw by it karfoarstendom Trier. Mei de Frânske besetting yn 1794 kaam der in ein oan it karfoarstendom en waard Plaidt by it kanton Andernach fan it Ryn-Mûzel-departemint yndield. Sûnt 1816 waard de regio ûnderdiel fan it Keninkryk Prusen en foel Plaidt ûnder de gemeente Mayen yn it bestjoersdistrikt Koblenz, dat sûnt 1822 oant de opheffing yn 1946 ûnderdiel foarme fan de Rynprovinsje.
Yn it sintrum sie op it plak fan de hjoeddeiske Hummerich-Halle oant 1861 de tsjerke fan Plaidt. Fanwegen brekfalligens waard dy âlde tsjerke ôfbrutsen en mei de ferkeap fan de dêrûnder lizzende tufstien waard yn 1860 bûten it âlde sintrum de Sint-Willibrordtsjerke oan de Mühlenstraße boud.
It besjen wurdich
thumb|left|220px|Rauscher Park
Follybal op de Olympyske Simmerspullen 1996
thumb|200px Follybal wie op de Olympyske Simmerspullen 1996 yn Atlanta ien fan de Olympyske sporten. Foar de follybalsport waard útkaam yn twa dissiplines: it sealfollybal en it strânfollybal. Strânfollybal stie dat jier foar it earst op it program fan de Olympyske Spullen.
List fan planetoïden 96501-96600
Dit is in list fan planetoïden 96501-96600.
Revolúsje
thumb|De Belgyske Revolúsje In revolúsje is in hommelse radikale omslach of feroaring. It is dêrmei de tsjinhinger fan evolúsje, dat in geleidlike feroaring is. De feroaring kin slaan op in hommelse feroaring yn de sosjale of politie ynstellingen, mar ek op in grutte kulturele of ekonomyske omslach. De term sels komt oarspronklik út de astronomy, dêr't se brûkt waard as "omwinteling fan himellichems". Se is by de Frânske Revolúsje yn swang komd.
Yn de polityk wurdt mei revolúsje faak it ôfsetten fan in autoriteit en/of in hommelse feroaring fan politike ferhâldings en polityk systeem. In geweldleaze revolúsje wurdt in flewielen revolúsje neamd. In revolúsje dy't in wiziging fan hearsker mar net fan systeem ynhâldt hjit ek wol in paleisrevolúsje.
List fan planetoïden 96601-96700
Dit is in list fan planetoïden 96601-96700.
Fytsmakker
thumb|300px|Fytsmakker op de [[University of Washington yn Seattle ]] Yn fytsmakker is in persoan dy't fytsen ferkeapet en makket. Faak hat hy in winkel dêr't fytsen útstald steane en er aksessoires en reserveûnderdielen ferkeapet. Efteryn de winkel is faak in wurkplak mei ark, dêr't fytsen opknapt wurde kinne.
Begjin 20e iuw begûn in doarpssmid faak ek mei de hannel yn fytsen en kachels.
Yn studintetaal is fytsmakker in bynamme foar in Delftsk studint, of foar in studint wurktúchboukunde yn it algemien.
Ursula K. Le Guin
Ursula K. Le Guin (folút: Ursula Kroeber Le Guin, útspr. ['œɹsələ 'kɹoʊbəɹ lə ɡwɪn], likernôch: "eur-sul-luh kroo-bur luh gwin"; Berkeley (Kalifornje), 21 oktober 1929 – Portland (Oregon), 22 jannewaris 2018) wie in Amerikaansk skriuwster, dichteresse, essayiste en oersetster, dy't in grut oeuvre oan fantasy- en science fiction-literatuer, mar ek berneboeken, gedichten en essay's op har namme stean hie. Hja wie ien fan 'e meast foaroansteande Amerikaanske auteurs fan har sjenre, en hie troch de jierren hinne withoefolle prizen wûn, wêrûnder ferskate Hugo Awards, Nebula Awards en World Fantasy Awards en mar leafst 21 Locus Awards. Ek wûn se in National Book Award en waard se twaris nominearre foar in Pulitzer Prize. Le Guin har boeken binne oerset yn in grut tal ferskillende talen, wêrûnder it Nederlânsk.
Jonkheid en komôf
Ursula Le Guin waard yn 1929 berne as Ursula Kroeber, yn Berkeley, yn 'e steat Kalifornje, ûnder de reek fan San Fransisko. Har heit wie de foaroansteande wittenskipper Alfred L. Kroeber, ien fan 'e grûnlizzers fan 'e antropology, dy't oan 'e Universiteit fan Kalifornje te Berkeley perfester wie. Har mem wie Theodora Kracaw Kroeber, dy't sels ek namme makke as antropologe. Le Guin wie oan har heite kant fan etnysk Dútsk komôf. Hja groeide op yn in gesin mei twa âldere styfbruorren út har memme earste houlik, Clifton en Ted, en in folle broer, Karl, dy't letter in foaroansteand literatuerkritikus en heechlearaar Ingelske taal- en letterkunde wurde soe. Alle fjouwer bern waarden al ier oanfitere om te lêzen, en dat makke by Le Guin in libbenslange ynteresse yn literatuer wekker, dy't har al op har njoggende oansette ta it skriuwen fan in eigen science fiction-ferhaal.
Oplieding en gesin
Le Guin gie nei de middelbere skoalle yn Berkeley en behelle yn 1951 in bachelorstitel yn Frânske en Italjaanske Renêssânseliteratuer oan it Radcliffe Kolleezje te Cambridge, yn Massachusetts. Yn 1952 folle se dat oan mei in mastergraad yn Frânske en Italjaanske literatuer oan 'e Columbia Universiteit yn New York. Se wûn in beurs om yn 1953-1954 in jier yn Frankryk te studearjen. It wie har bedoeling om ûndersyk te dwaan foar in dissertaasje oer de dichter Jean Lemaire de Belges, mar nei't se ûnderweis nei Frankryk yn 'e kunde kommen wie mei de histoarikus Charles Le Guin, mei wa't se in relaasje krige, besleat se om har stúdzje ôf te brekken.
It pear troude letter dat jiers yn Parys, mar kearde yn 1954 werom nei de Feriene Steaten, dêr't Charles Le Guin yn 1954-1955 foar syn doktoraat studearre oan 'e Emory Universiteit yn Atlanta, en fanôf 1956 oan 'e Universiteit fan Idaho yn Moscow. Yn dy jierren wurke frou Le Guin as siktaresse en wie se dosinte Frânsk oan 'e universiteit. De earste beide bern fan 'e Le Guins, Elizabeth (1957) en Caroline (1959), waarden yn Moscow berne. Letter yn 1959 ferfear it gesin nei Portland, yn Oregon, dêr't se nea wer weigiene. Charles Le Guin fûn der wurk oan 'e Steatsuniversiteit Portland. Yn 1964 waard it gesin kompleet mei de berte fan in trêde bern, Theodore.
Skriuwkarriêre
Tusken 1951 en 1961 skreau Le Guin fiif romans, dy't allegear troch útjouwers ôfwiisd waarden om't se harren ûntagonklik talieken. Se skreau ek gedichten, dy't úteinlings yn 1975 yn 'e bondel Wild Angels publisearre wurde soene. Har ierste skriuwwurk, dat se letter foar in part omwurke ta de Orsinian Tales en Malafrena, wiene mainstream-ferhalen oer betochte lannen yn ús wrâld, dêr't gjin fantasy oan te pas kaam. Mei't Le Guin socht nei in manear om útdrukking te jaan oan wat har yn 'e besnijing hold, kearde se úteinlik werom nei science fiction. Fanôf 1960 waarden har ferhalen geregeldwei publisearre yn ferskate tydskriften, lykas Asimov's Science Fiction en Fantastic. Tsjin 'e ein fan 'e jierren sechtich waarden einlings en te'n lêsten har earste boeken útjûn, en yn 1970 briek Le Guin troch mei The Left Hand of Darkness, dat yn itselde jier sawol de Hugo Award as de Nebula Award foar bêste roman wûn. Yn 1975 werhelle se dat keunstke nochris mei The Dispossessed.
Sawol The Left Hand of Darkness as The Disposessed hearre ta de saneamde Hainish Cycle, in rige fan yn prinsipe op harsels steande science fiction-romans en -ferhalen dy't spylje yn in takomst wêryn't ûntdutsen wurdt dat de Ierde (Terra) mar ien fan withoefolle planeten is dy't foarhinne diel útmakken fan in beskaving fan galaktyske skaal. Dy beskaving is lykwols yn it ûnleech rekke en de minsken op 'e ûnderskate planeten binne fergetten dat hja sibben yn oare planetestelsels hawwe. De boeken fan 'e Hainish Cycle draaie om it krewearjen fan 'e minsken om sa'n galaktyske beskaving wer op 'e nij op te bouwen en de swierrichheden dy't men dêrby ûnderfynt, benammen as bliken docht dat op guon planeten de befolking him oerjûn hat oan ûnbeheinde genetyske manipulaasje.
Le Guin har meast ferneamde wurk is lykwols de fantasyrige Earthsea, dy't spilet op in wrâld dy't foar it grutste part út oseaan bestiet, mei ien grutte groep eilannen. De searje set útein mei A Wizard of Earthsea (1968), wêryn't de jonge Ged folge wurdt wylst er him ûntjout ta in machtich tsjoender. Hiel yn 'e fierte hat (in diel) fan dat ferhaal wol wat fan 'e Harry Potter-boeken fan J.K. Rowling, dy't har mooglik troch A Wizard of Earthsea ynspirearje litten hat. It is in ferliking dy't wol faker makke wurdt, mar de Britske krante The Guardian skreau dêroer: "Rowling kin type, mar Le Guin kin skriuwe."
It wichtichste motyf yn 'e Earthsea-rige is lykwols de striid tusken goed en kwea, dy't ek yn 'e folgjende boeken wjerklank fynt. Le Guin ferwevet dy beide konsepten lykwols sa mei-inoar dat se net mear ûnttize wurde kinne. Doe't yn 2006 de Japanske tekenfilm Tales from Earthsea (ゲド戦記, Gedo Senki) fan regisseur Gorō Miyazaki útkaam, dy't basearre wie op 'e boeken The Farthest Shore en Tehanu, makke Le Guin har dan ek flink lulk oer de ferskowing fan 'e moraal fan it ferhaal en it folle gruttere omtinken dat jûn waard oan fysyk geweld. "It kwea is hjir noflik út 'e minsken weihelle en yn in smjunt pleatst," sa skreau se, "dy't maklikernôch om hals brocht wurde kin, sadat alle swierrichheden oplost wurde. Yn moderne literêre fantasy en politike fantasij is it fermoardzjen fan minsken de gewoanlike oplossing foar de sabeare oarloch tusken goed en kwea. Myn boeken binne net yn 'e foarm getten fan sa'n oarloch, en biede gjin simpele antwurden op simplistyske fragen."
Le Guin wurdt tsjintwurdich sjoen as ien fan 'e wichtichste Amerikaanske fantasy- en science fiction-auteurs. Hja wûn troch de jierren hinne tsientallen prizen, wêrûnder 6 prestizjeuze Hugo Awards (de wichtichste priis foar Ingelsktalige fantasy en science fiction), 6 Nebula Awards en 2 World Fantasy Awards. Ek hat se mar leafst 21 Locus Awards wûn, wat mear is as lykfol hokker oare skriuwer ek (mar minder as de redakteur fan tydskriften en ferhalebondels Gardner Dozois en de omslachkeunstner Michael Whelan). Fierders krige Le Guin yn 1973 de National Book Award foar The Farthest Shore, en waard se twaris nominearre foar in Pulitzer Prize foar koarte fiksje, ien kear yn 1992, foar de ferhalebondel Searoad, en ien kear yn 1997, foar de bondel Unlocking the Air and Other Stories. Teffens hat Le Guin earedoktoraten takend krigen fan teminsten njoggen universiteiten. Dêrnjonken hat se 11 nominaasjes foar in Mythopoeic Award yn 'e wacht sleept, mar dy priis nea wûn.
Yn desimber 2009 sei Le Guin yn in berucht ynsidint har lidmaatskip fan it Amerikaanske Auteursgilde op út protest tsjin 'e stipe fan dy organisaasje foar it boekedigitalisearringsprojekt fan Google. "Jimme hawwe besletten om te hantsjebakken mei de duvel," skreau Le Guin yn in iepen brief oan it bestjoer. "It giet hjir om prinsipes, yn it foarste plak it hiele begryp auteursrjocht; en jimme hawwe besletten om dy oerboard te setten om it op in akkoartsje te goaien mei in grutte korporaasje, op hàrren betingsten, sûnder lykfol hokker foarm fan ferset."
Ferstjerren
Nei in perioade fan stadich oanboazjende sûnensswierrichheden kaam Ursula K. Le Guin op 'e middei fan moandei 22 jannewaris 2018 dochs noch hommels te ferstjerren. Dat barde yn Portland (Oregon), dêr't se de lêste sechstich jier fan har libben trochbrocht hie, yn it hûs dêr't se 36 jier wenne hie. Le Guin waard 88 jier.
Trolls (film)
Trolls is in Amerikaanske lange kompjûteranimearre tekenfilmmusical út 2016 yn 'e foarm fan in fantasykomeedzjebernefilm ûnder rezjy fan Mike Mitchell. De haadrollen waarden ynsprutsen troch Anna Kendrick en Justin Timberlake, mei Zooey Deschanel, Christopher Mintz-Plasse, Christine Baranski, Russell Brand, James Corden, Gwen Stefani, Jeffrey Tambor en John Cleese yn ûnderstypjende rollen. De titel betsjut "Trollen". De film is in jukeboxmusical, dy't ûnderdiel útmakket fan 'e Trolls-franchise. Film en franchise binne basearre is op it boartersguod Good Luck Trolls fan Thomas Dam. It ferhaal folget prinsesse Poppy, dy't besykje moat har freonen te rêden fan 'e ellindige bergens, meunsterlike wêzens dy't trollen ite om lokkich te wurden. Trolls krige mingde resinsjes fan 'e filmkritisy, mar groeide yn 'e bioskopen út ta in grut kommersjeel súkses. In ferfolch, Trolls: World Tour, kaam yn 2020 út.
Plot
De trollen binne lytse, kleurrike wêzentsjes mei hier dat se nei beleavjen útgroeie en ynlûke kinne. Se ferkeare yn in steat fan hast folsleine en oanhâldende gelokkigens, en de hiele dei dogge se oars net as sjonge, dûnsje, inoar oankrûpe en wille meitsje. Oan harren soargeleaze bestean komt lykwols in ein as se ûntdutsen wurde troch de bergens: grutte, lilke, gemiene wêzens dy't yn in oanhâldende steat fan ellindigens libje. As de bergens foar it ferstân krije dat se inkeld gelokkigens ûnderfine kinne as se in trol opite, meitsje se in koai om 'e trollebeam hinne en bouwe se dêr harren stêd wer om hinne. Ien dei yn it jier, mei Trollstice (in wurdboarterij op Solstice, "sinnekear") fange se in stikmannich trollen om se ta te meitsjen en op te iten, sadat se foar in koart skoftke allegear gelokkich wêze kinne.
Dêr komt in ein oan as de trollen ûnder lieding fan harren kening, Peppy, ûntsnappe troch in lange tunnel dy't se groeven hawwe oant bûten de delsetting fan 'e bergens. Dat liedt ta djip fertriet by prins Gristle, de jonge soan fan Gristle sr., de kening fan 'e bergens, dy't noch nea in trol hân hie en krekt dat jier mei Trollstice de lytse prinsesse Poppy opite soe. Poerrazen oer de ûntsnapping ferballet kening Gristle sr. de Kokkinne út 'e bergen-stêd, mei't sy ferantwurdlik holden wurdt foar it fiasko. De wrokjende Kokkinne swart by harsels dat se de trollen weromfine en dan de monargy fan 'e bergens ûnder fuotten helje sil.
Tweintich jier letter libbet de no folwoeksen prinsesse Poppy mei de oare trollen yn it wâld, dêr't se harren feilich wane foar de bergens. De hiele dei makket Poppy oan ien wei troch wille mei har frijer Creek, in trol mei in positive persoanlikheid en in zen-eftige wiisheid, en har freonen Biggie, Cooper, Satin en Chenille, Guy Diamond, Harper, Smidge en Fuzzbert. Op in jûn hâldt se it grutste feest út 'e skiednis fan 'e trollen, sûnder har om it leven of de sichtberens fan it fjoerwurk te bekroadzjen. Branch, de iennichste pessimistyske en foarsichtige trol, warskôget har dat se op dy manear de bergens oanlûke sil, mar Poppy-en-dy hawwe de gek mei him. Branch syn warskôgings komme lykwols út as de Kokkinne, dy't noch altyd op 'e siik is nei de trollen, de lûde muzyk heart en it fjoerwurk sjocht. Hja arrivearret as it feest yn folle gong is en grypt Creek en al Poppy har bêste freonen foar't de trollen foar it ferstân hawwe wat der geande is en harren ferskûlje.
Poppy wol har freonen rêde, mar har heit Peppy seit dat har freonen ferlern binne. Poppy wegeret dat te akseptearjen, en as gjin inkele oare trol mei har gean wol, beslút se op eigen manneboet op rêdingsmisje te gean. Se bringt alle oare trollen ûnder yn 'e oerlibbingsbunker dy't Branch foar himsels boud hie, wêrmei't se bewissiget dat hysels dêr net mear wêze wol. Poppy wurdt al rillegau finzennommen troch in groepke spinnen, mar as dy har opite sille, wurdt se rêden troch Branch, dy't har tsjin betterwitten yn efternei kommen is. Mei de ûnwinske help fan 'e tige yrritante antropomorfe wolk Cloud Guy witte se fia de âlde ûntsnappingstunnels de oarspronklike trollebeam yn 'e stêd fan 'e bergens te berikken, dêr't se fersteld steane fan 'e ellindigens fan 'e wêzens.
Poppy en Branch kringe it kastiel binnen, dêr't no kening Gristle jr. regearret. Se binne tsjûge fan 'e triomfantlike weromkear fan 'e Kokkinne, dy't Gristle manipulearret om Trollstice wer yn te stellen. Se fiteret him ek oan om Creek op te iten, mei't de jonge kening noch nea in trol hân hat en dêrom ek noch nea gelokkigens field hat. Poppy en Branch kinne net sjen wat der dan bart, mar Branch is derfan oertsjûge dat it dien is mei Creek, hoewol't Poppy hope hâldt op it oerlibjen fan har frijer. Underwilens sykje en fine Poppy en Branch de rest fan 'e finzennommen trollen, dy't troch de Kokkinne yn bewarring jûn binne oan 'e kokenfaam Bridget.
As Bridget harren trappearret, biedt Poppy oan om har te helpen op in ôfspraakje te gean mei kening Gristle jr., op wa't se hopeleas fereale is. Yn ruil dêrfoar moat Bridget har helpe om nei te gean oft Creek noch libbet. De trollen sjonge in ferske om Bridget oer te heljen, mar Branch wegeret om mei te sjongen, wat liedt ta spul mei Poppy. It docht bliken dat Branch as jonkje yn 'e trollebeam yn 'e bergen-stêd op in kear sa opgie yn syn sjongen, dat er net murk dat de Kokkinne him pakke soe om him op te iten. Hy waard rêden troch syn beppe Rosiepuff, dy't doe yn syn plak troch de Kokkinne opiten waard. Om't Branch mient dat syn sjongen de dea fan syn beppe wurden is, hat er sûnt dy dei nea wer songen.
De trollen foarsjogge Bridget fan in momkape troch har op 'e holle sitten te gean en harren hier útgroeie te litten, sadat it krekt liket as hat sy sels lang wielderich hier. As 'frouwe Glittersparkles' hat se dêrnei in ôfspraakje mei kening Gristle jr., wêrby't Poppy en de oare trollen har oanhâldend ynflústerje wat se sizze moat. Gristle is bot fan har ûnder de yndruk, mar as er har freget wat se sa leuk oan him fynt, falt se stil, mei't Poppy en de oare trollen neat goeds betinke kinne om oer it uterlik fan 'e walchlike Gristle te sizzen. Branch nimt dan it wurd oer en flústeret Bridget samar de meast romantyske omskriuwings yn, en Poppy beseft dat er it eins oer harsels hat en dat er temûk fereale op har is. Under it ôfspraakje mei kening Gristle merkt Poppy op dat Creek yndie noch libbet en finzen holden wurdt yn in holle brosje dêr't Gristle syn keningsmantel mei fêstgaspe hat.
Nei ôfrin fan it ôfspraakje kringe de trollen de fertrekken fan Gristle binne en stelle de brosje. Gristle sels merkt neat, mar syn krokkedil-eftige húsdier nammenstemear. It bist set de trollen efternei, dy't mar nauwerneed witte te ûntsnappen. De brosje blykt lykwols leech te wêzen. As de Kokkinne harren oer it mad komt, wurde de trollen op 'e nij finzen nommen, diskear mei Poppy en Branch deropta. Poppy is skokt as se foar it ferstân kriget dat Creek sa bang is om opiten te wurden, dat er it mei de Kokkinne op in akkoartsje goaid hat: hy sil har nei de oare trollen ta liede, en yn ruil dêrfoar mei er libjen bliuwe. Se begrypt dat syn 'positive libbenshâlding' en syn 'zen-wiisheid' altyd mar bedragerij west hawwe, en dat er neat oars is as in leffe ferrieder. Creek giet mei de Kokkinne it wâld yn, dêr't er de trollen út Branch syn bunker lokket troch himsels foar te dwaan as Poppy. Alle trollen wurde dêrnei fongen troch de bergens en by Poppy en Branch en harren freonen yn in reuseftige itensiederspanne smiten, wêrfan't it lid mei klammen fêstset wurdt.
Poppy har hert is brutsen, en se rekket wei yn fertriet en wanhope, sadat se har kleur ferliest en griis wurdt. As se dat sjogge, litte alle oare trollen de moedfearren ek hingje en ferlieze ek har kleur. Branch sjongt dan it ferske True Colors foar Poppy, wêrmei't er syn mear as tweintich jier fan net-sjongen ferbrekt en tagelyk syn leafde foar har opbychtet. Stadichoan kriget Poppy har kleur werom, en se beseft dat se fereale rekke is op Branch. Alle oare trollen krije ek har kleuren werom en itselde jildt foar Branch syn hier, dat nei de dea fan syn beppe griis wurden wie en no wer blau wurdt.
It is Bridget har taak om 'e trollen op te tsjinjen, mar ynstee nimt se de grutte panne mei nei de poarte fan it kastiel en lit se de trollen frij, ek al wit se dat se dêrtroch sels in raar gat yndraaie sil. Poppy kin it net goedkrije om Bridget sa efter te litten, dat mei Branch en har freonen giet se werom it kastiel yn, dêr't se kening Gristle jr. sjen lit dat de kokenfaam Bridget deselde is as frouwe Glittersparkles. Poppy lit him tajaan dat er him op syn ôfspraakje mei frouwe Glittersparkles gelokkich field hat sûnder dat er ea in trol opiten hie. Dat is it bewiis dat bergens ek gelokkich wêze kinne en dat it hielendal net nedich is om dêrfoar trollen te iten. Gelokkigens, sa hâldt Poppy de ynienen hoopfolle bergens foar, sit al yn harren; se moatte it allinne noch sjen te finen.
Hoewol't dat kening Gristle jr. en de oare bergens skoan taliket, wegeret de Kokkinne it te akseptearjen, om't sy al har status ûntlient oan it tameitsjen fan trollen. Se knoffelet lykwols op in optsjinkarke en wurdt troch de trollen tegearre mei de ferrieder Creek by de heuvel fan it kastiel en út 'e stêd fan 'e bergens riden. De trollen en bergens fiere mei-inoar feest en de magy dy't dat opsmyt, bringt nij libben en wat heechnedige fleur en kleur yn 'e grize stêd. Kening Peppy ropt syn dochter Poppy út ta keninginne fan 'e trollen, en Poppy en Branch falle inoar yn 'e earms. Yn in sêne nei de ôftiteling besiket de Kokkinne bûten de stêd om Creek op te iten, mar ear't se dat dwaan kin wurde se allebeide opfretten troch in reuseftich heuvelmeunster.
Produksje
Al yn 2010 waard troch filmstudio DreamWorks Animation in lange tekenfilm oankundige dy't basearre wêze soe op 'e troch Thomas Dam ûntwikkele boartersguodrige Good Luck Trolls. Yn 2012 waard Chloë Grace Moretz yn 'e haadrol cast. Tsjin april 2013 wist de studio de filmrjochten te keapjen fan Dam Things. Uteinlik ferfong Anna Kendrick Moretz as de haadrolspylster. De film waard regissearre troch Mike Mitchell, dy't Walt Dohrn as ko-regisseur hie. It senario waard skreaun troch Jonathan Aibel en Glenn Berger. As filmprodusinte wie Gina Shay belutsen by it projekt, dêr't in budget fan $125 miljoen foar beskikber wie.
Filmmuzyk
De filmmuzyk foar Trolls waard fersoarge troch Christophe Beck. Trolls is in saneamde jukeboxmusical, wat sizze wol dat der gâns âldere ferskes yn songen wurde. Dêrûnder binne The Sound of Silence fan Simon & Garfunkel, Hello fan Lionel Richie, I'm Coming Out fan Diana Ross, True Colors fan Cyndi Lauper en It's a Sunshine Day fan The Brady Bunch. It orizjinele liet Can't Stop the Feeling! waard in reuseftige hit, dy't yn 17 ûnderskate lannen it earste plak yn 'e hitlisten berikte, wêrûnder de Feriene Steaten en Kanada. It soundtrackalbum Trolls, dat op 23 septimber 2016 ferskynde by platemaatskippij RCA Records, waard sertifisearre as platina yn 'e Feriene Steaten en Austraalje.
Distribúsje
De distribúsje fan Trolls waard fersoarge troch 20th Century Fox. De film waard foar it earst fertoand op 8 oktober 2016 yn it ramt fan 'e feestlike iepening fan it BFI Filmfestival fan Londen. Trolls gie op 4 novimber 2016 yn 'e Amerikaanske bioskopen yn premiêre. Op 24 jannewaris 2017 kaam de film beskikber as digitale download, en op 7 febrewaris fan dat jier waard er útbrocht op dvd en blu-ray.
Untfangst
Fan 'e filmkritisy krige Trolls mingde resinsjes. Lindsey Bahr fan it parseburo Associated Press skreau: "Uteinlik is de "wurd-mar-gelokkich"-moraal fan it ferhaal, hoewol ôfkôge yn ferhâlding mei in film as Inside Out, foldwaande farsk foar de doelgroep." Alonso Duralde fan TheWrap skreau lykwols dat de film "de amper oanwêzige karakterisaasje en yrritante skattichheid fan The Smurfs kombinearret mei it fuoililke personaazje-ûntwerp en de ôfgryslike popstyl fan Strange Magic.
Op 'e webside Rotten Tomatoes, dy't resinsjes sammelet, hie Trolls in frij heech goedkarringspersintaazje fan 76%, basearre op 162 ûnderskate resinsjes. De konsensuskrityk fan 'e webside, gearstald út al dy resinsjes, stelt: "[De film] bringt syn fuortendaliks werkenbere personaazjes op it grutte skerm yn in kleurryk aventoer, dat, ek al is it benammen rjochte op it jongere publyk, de âldelju net alhiel ferjit." Op Metacritic, de wichtichste konkurrint fan Rotten Tomatoes, behelle Trolls in goedkarringspersintaazje fan 55%, basearre op 32 resinsjes.
Opbringst
Trolls brocht yn 'e bioskopen yn 'e Feriene Steaten en Kanada $153,7 miljoen op, en yn alle oare lannen en territoaria $193,2 miljoen. Wrâldwiid kaam de opbringst dêrmei út op $346,9 miljoen. Ofset tsjin it budget fan $125 miljoen betsjut dat in winst fan $221,9 miljoen, hoewol't dêr de marketingkosten noch wol ôf moatte. It tydskrift Deadline Hollywood rûsde dat dy $105 miljoen bedroegen, wat in skjinne winst opleverje soe fan krapoan $117 miljoen.
Prizen
Trolls waard nominearre foar in grut tal prizen, wêrûnder sawol de Oscar as de Golden Globe foar bêste orizjinele liet (Can't Stop the Feeling! fan Max Martin, Shellback en Justin Timberlake), en fierders 4 Annie Awards, in American Music Award, in Billboard Music Award, 2 Critics' Choice Awards, 4 Nickelodeon Kids' Choice Awards, 2 Satellite Awards, in Saturn Award en 2 Teen Choice Awards. De film wûn de Grammy Award foar bêste liet skreaun foar fisuele media (Can't Stop the Feeling!).
Ferfolch
Troch syn grutte súkses stie Trolls oan it begjin fan in mediafranchise, dy't ek fan Trolls hjit. Der binne twa tekenfilmsearjes en in tillefyzjespecial fan makke, en yn 2020 kaam der in ferfolchfilm yn 'e bioskopen, mar as titel Trolls: World Tour.
Warren G. Harding
Yn 1915 waard Harding senator en yn 1920 waard er, as de Republikeinsk gadingmakker, ta 29ste presidint keazen.
Harding syn amtsperioade waard berucht troch de swiere korrupsje, en oare skandalen, dy't oant yn de heechste regearrûnten foarkaam. Dêrneist wie Harding, krekt as syn opfolger, in oertsjûge republikein dy't fan betinken wie dat de oerheid sa min mooglik yngripe moast yn de ekonomy.
Harding krige op in reis troch Amearika in oerhaal en stoar mei 57 jier yn San Francisco foardat syn earste amtsperioade ôfrûn wie. Hy waard opfolge troch syn ficepresidint Calvin Coolidge.
At er net foar de tiid stoarn wie, dan hie de Senaat in impeachment-proseduere tsjin him begûn.
Fideomontaazje
thumb|250px|right|Libbensrin fan Harding
Helikopter
In helikopter, wintelwjuk of hefskroeffleantúch is in fleantúch mei ien (of twa) grutte rotor(s) mei in fertikale as. De namme komt fan it Grykske helix/helik- (ἕλικ-) = 'spiraal' of 'draaiend' en pteron (πτερόν) = 'fleugel'. Helikopters hawwe fergelike mei fleantugen (mei útsûndering fan de Harrier, Yak-38 en de F-35B) it foardiel dat se fertikaal opstige en lanje kinne - sadat se gjin start- en lanningsbaan nedich hawwe -, yn de loft stil hingje kinne en sydwerts en efterút fleane kinne. Se wurde dêrom bygelyks in soad ynsetten by rêdingsaksjes. Dêrneist binne der ek militêre (ferfier fan troepen en materieel) en sivile (passagiersferfier oer koarte ôfstannen en fan en nei offshoreynstallaasjes en skippen) tapassings.
De alderearste helikopterflecht yn de wrâld wie dy fan 13 novimber 1907 yn Lisieux troch de Frânske fytsmakker Paul Cornu. Dy syn helikopter hie twa rotors, oandreaun troch in 24-pk-motor. Hy helle in hichte fan twa meter en fleach in lytse tweintich sekonden.
Gustave Flaubert
Gustave Flaubert (Rouen, 12 desimber 1821 - Canteleu, 8 maaie 1880) wie in Frânsk skriuwer en toanielskriuwer. Hy is meast bekend fan syn earste roman Madame Bovary en syn konsjinsjeuze tawijing oan de keunst en heldere skriuwstyl.
thumb|Gustave Flaubert
Bibliografy
Sûnder útjeften fan syn brieven.
Grutte Priis Formule 1 fan Itaalje 2016
Utslaggen fan de Grutte Priis Formule 1 fan Itaalje 2016 yn Monza op 4 septimber. It wie de fjirtjinde race fan 21 races fan de Formule 1 yn 2016. Hy waard op it Sirkwy fan Monza hâlden. De race waard hâlden oer 53 omgongen op it 5,8 km lange sirkwy foar in raceôfstân fan 306,7 kilometer.
Karin Viard
thumb|Karin Viard, Cannes 2011 Karin Viard (Roeaan, 24 jannewaris 1966), is in Frânsk aktrise dy't in soad prizen op har namme brocht hat.
Sy makke har filmdebút yn Tatie Danielle yn 1990. Dêrnei hie hja rollen yn films sa as Delicatessen, L'Emploi du temps, Adultère, mode d'emploi en La parenthèse enchantée.
Sy wie lid fan de Cannes Filmfestival-sjury yn 2003.
Prizen
Viard hat twa César Awards wûn. De earste foar Bêste Aktrise foar har rol yn Haut les coeurs! en de twadde foar de bêste byrol yn Embrassez qui vous voudrez. Fierders is hja noch trijeris nominearre foar in César.
Viard hat ek de priis foar Bêste Aktrise wûn op it Montréal World Film Festival foar har optreden yn Le Rôle de sa vie.
Bouwe Harkema
Bouwe Harkeme, ek: Buvo Harckema wie in rike ealman fan Stynsgea. It lettere heidedoarp De Harkema is nei him neamd.
Bouwe hie yn 1249 op syn eigen lân, de biskop fan Múnster knypte in eachje ticht, in kapel ta eare fan de Hillige Niklaas fan Myra stifte. Hy wie ek ryk genôch om in preester te ûnderhâlden. Doe't hy letter seach dat syn broer Gerke it muontsekleaster ‘Jerusalim’ stifte hie, woe hy dat ek. Mei fergunning fan de abt fan Mariëngaard, hat hy in stik of wat fromme nonnen út it Premonstreiterkleaster Bethelem komme litten en yn syn kleaster ûnderbrocht.
Operation Amsterdam
Operation Amsterdam is in Britske kriichsfilm út 1959, regissearre troch Michael McCarthy. De haadrollen wurde fertolke troch Peter Finch, Eva Bartok, Tony Britton, Alexander Knox en Malcolm Keen.
It is basearre op it boek "Adventure in Diamonds", fan David E. Walker. It ferhaal giet oer Pinkstersnein en Pinkstermoandei (12-13 maaie) 1940 by de Dútske ynfal yn Nederlân. De komponist Philip Green komponearre twa orizjinele muzykstikken foar de film, de "Pierement Waltz" en de "Amsterdam Polka".
Plot
It ferhaal spilet him ôf yn de earste dagen fan de Twadde Wrâldkriich. De Dútske soldaten binne noch net sichtber oanwêzich, mar de besetting fan Nederlân liket net te kearen. Oeral binne soldaten fan it Nederlânske leger oanwêzich. Trije Britske soldaten wurde mei in Ingelske torpedoboat tusken de pieren yn IJmuiden en fierder mei in roeiboat oan de Fiskershaven oan wâl set. Sy moatte in grutte lading yndustriële diamanten feilich stelle foardat de Dútsers harren ynvaazje begjinne. Se krije help fan Anna, in frou dy't se rêde fan in besykjen ta selsmoard. De groep moat besykje om de Nederlânske plysje, dy't harren as fertocht sjocht, te ûntrinnen. Underwilens besiket in grutte kloft flechtelingen (foaral Joaden) mei fiskerboaten nei Ingelân te flechtsjen.
Eftergrûn
De film is foar in part opnaam op lokaasje yn Amsterdam en de haven fan IJmuiden. Fierder binne opnamen makke yn de Pinewood Studios yn Buckinghamshire, Ingelân.
Harry Bannink
Harry Bannink (Enschede, 10 april 1929 — Bosch en Duin, 19 oktober 1999) wie in Nederlânsk komponist, arranzjeur en pianist.
Karriêre
Bannink syn muzikale karriêre sette út ein yn in lyts dûnsorkest, oan de ein fan de Twadde Wrâldkriich. Mei teater krige er te krijen yn 1958 as komponist fan it lustrumspul "Het staat u vrij" fan it Delfts Studinte Korps (Luc Lutz en Alexander Pola dienen dêr ek oan mei). Yn 1960 wurke er as repetitor mei oan My Fair Lady fan Wim Sonneveld, by wa't er yn 1964 ek de muzyk yn de foarstelling 'Een avond met Wim Sonneveld' fersoarge. It earste lietsje fan Annie M.G. Schmidt dat er op muzyk sette - hy beskôge himsels net as komponist hoewol't er goed 3000 lietsjes skreaun hat - wie it troch Conny Stuart songen Hoezepoes. Der soene noch in soad ferskes folgje, dêr't alle lietsjes út 't Schaep met de 5 pooten en Ja zuster, nee zuster ûnder wienen, dy't ek nei 40 jier noch gereldwei te hearren binne. Flak foar syn dea hat er by alle muzyk út dy rige fannijs fan piano-arranzjeminten makke. Fierders skreau er ûnder oaren muzyk foar Wieteke van Dort.
Musikals
Ien fan syn musikals is Heerlijk duurt het langst út 1965. Yn it beukerprogramma De Film van Ome Willem siet er as hoofd-geitebreier fan it orkestke jierrenlang achter de piano. Hast oant syn dea ta 1999 hat er noch in protte melodyen by ferskes fan it jeugdprogramma Het Klokhuis komponearre. Itselde hat er dien foar de jeugdprogramma's "De Stratemakeropzeeshow" en "J.J. De Bom voorheen De Kindervriend".
Grutte Priis Formule 1 fan Maleizje 2016
Utslaggen fan de Grutte Priis Formule 1 fan Maleizje 2016 yn Kuala Lumpur op 2 oktober. It wie de sechstjinde race fan 21 races fan de Formule 1 yn 2016. Hy waard op Sepang hâlden. De race waard hâlden oer 58 omgongen, op it 5,3 km lange sirkwy oer in raceôfstân fan 310,4 kilometer.
Grutte Priis Formule 1 fan Singapoer 2016
Utslaggen fan de Grutte Priis Formule 1 fan Singapoer 2016 yn Singapoer op 18 septimber. It wie de fyftjinde race fan 21 races fan de Formule 1 yn 2016. Hy waard op it Marina Bay sirkwy hâlden. De race waard hâlden oer 61 omgongen op it 5 km lange sirkwy foar in raceôfstân fan 203 kilometer.
Pontevedra (stêd)
Pontevedra is in stêd en gemeente yn de Spaanske provinsje Pontevedra yn de regio Galysje mei in oerflakte fan 118 km2 Yn 2020 telde Pontevedra 83.260 ynwenners. It is ek de haadstêd fan de provinsje en comarca Pontevedra.
Geografy
De gemeente grinzget yn it noarden oan de gemeenten Barro en Moraña, yn it noardwesten oan Campo Lameiro, yn it easten oan de gemeente Cotobade yn it súdeasten oan Ponte Caldelas, yn it suden oan Soutomaior, yn it súdwesten oan de gemeenten Vilaboa en Marín, yn it westen oan de Atlantyske Oseaan, de Ría de Pontevedra en de gemeente Poio, yn it noardwesten oan de gemeente Meis. Yn it suden hat de stêd in lytse tagong ta de Ría de Vigo, yn de punt fan O Castelo, dêr 't in lyts eilân leit (Illa do Castelo) dat ta de gemeente Pontevedra heart.
Klimaat
It klimaat is in tuskenbeiden seeklimaat. De trochsneed temperatuer is 15°C, mei in skommeling fan 10°C (10°C is de trochsneed temperatuer yn jannewaris, 20°C is de trochsneed temperatuer yn july). Oer it algemien is de regio tige wiet mei in delslach fan 1700 -1900 mm yn it jier, en yn trochsneed 102 dagen mei rein.
Ekonomy
De measte arbeidsplakken binne yn de tsjinstesektor. Fanwegen de geografyske lizzing is de stêd wichtich as sintrum fan lokale hannel en as toeristestêd. Pontevedra is de haadstêd fan de provinsje en in administratyf sintrum. Tagelyk is der in relatyf grut tal militêren oanwêzich yn de sône, foar in part fanwegen de militêre seefeartskoalle yn Marín, dêr't de offisiers fan de Spaanske float oplaat wurde. Fierder is der de basis General Morilla, yn Figueirido dêr't de lânmachtbrigade Galicia VII stasjonearre is.
Yndustry en boskbou
De stêd is in sintrum foar de boskbou deromhinne en it grutste papierfabryk fan Spanje is dêr fêstige. Yn Pontevedra hat de CIFA, in wichtich ûndersyksynstitút fan de Spaanske oerheid op it mêd fan boskbou.
Toerisme
Pontevedra hat in histoarysk stedssintrum, mei gebouwen yn goatyske en Romaanske arsjitektuer. It sintrum hat in tal pleinen wêrûnder de Plaza de la Verdura, Plaza de la Ferreira en de Plaza de la Leña. De goatyske arsjitektuer is werom te finen yn de basilyk fan Santa María en yn de resten fan it kleaster fan Santo Domingo.
Der binne ferskate musea yn de stêd, wêrûnder it Museo Provincial de Pontevedra en it museum fan Keltyske keunst, it Museo del Arte Celta. Tichteby Pontevedra binne ferskate lytsere doarpen en stêden dy 't benammen Spaanske toeristen lûke, lykas Sanxenxo, O Grove en it eilân Illa da Toxa.
Piiptsjilling (band)
Piiptsjilling is in band út Akkrum. De groep bestiet út de bruorren Jan Kleefstra en Romke Kleefstra, Rutger Zuydervelt en Mariska Baars.
Gitarist en fûgelûndersiker Romke (1972), spile jierren lyn yn bands as Shatterhole, Seascape Painters en Polaroyd. Aldere broer Jan lies eigen poëzy foar en Romke makke der muzyk by. In nij projekt foar harren wie in studio-opname mei Machinefabriek (in projekt fan Rutger Zuydervelt) en Mariska Baars yn 2008. Se neamden de opname fan in heal oere Piiptsjilling. Dat waard ek de namme fan it kwartet. Nei it titelleaze debút út 2008 folgen noch trije albums op bûtenlânske platelabels. Ek wie Piiptsjilling artist-in-residence yn it Seeljocht-projekt foar Into The Great Wide Open, wêr't Piiptsjilling befreone musikanten yn beluts, lykas Peter Broderick, Heather Broderick, Nils Frahm en Greg Haines. Mei Rutger Zuydervelt makken de Kleefstra's ûnder de namme CMKK ek noch de cd 'Gau', ferneamd nei it Fryske doarp wêr't de measte studio-opnames makke wurde, en mei Amerikaanske musikant Celer (Will Long) as fierde lid.
Yn de gedichten fan Jan spilet de natoer in grutte rol. Hy joech yn eigen behear twa Nederlânsktalige bondels út en it Fryske: Fragminten dat troch De Friese Pers útjûn waard. It Frysk komt harren bytiden hast te ticht oan it gefoel en se kieze dêrom faak foar it Nederlânsk. De wurden binne eins mear poëzij as liettekst. Dit komt benammen troch foardracht, klank en timing mei de muzyk harren (kwetsbere) gefoel útdrukke.
Neist Piiptsjilling binne de bruorren ûnder oare warber yn The Alvaret Ensmbele, Kleefstra|Bakker|Kleefstra, CMKK en Tsjinlûd.
Promoasje (marketing)
Promoasje is yn it ramt fan marketing eltse foarm fan kommunikaasje (d.w.s. reklame) dy't brûkt wurdt om 'e doelgroep foar in beskaat produkt of in beskate tsjinst oer te heljen om dat produkt te keapjen of fan dy tsjinst gebrûk te meitsjen. Sadwaande is promoasje ornaris mear rjochte op oertsjûging as op ynformearring, hoewol't it beide eleminten befetsje kin. It earste doel fan promoasje is om klanten bekend te meitsjen mei it produkt of de tsjinst of alteast de namme dêrfan. Dêrfoar wurdt faak spile op emoasje, sadat de doelgroep him bewust wurdt fan it bestean fan it produkt of de tsjinst en der belangstelling foar kriget. Letter, nei't in klant it produkt al kocht hat of fan 'e tsjinst gebrûk makke hat, besiket men mei promoasje merktrou te kreëarjen, sadat besteande klanten net oerstappe nei in oar merk. Promoasje is ien fan 'e fjouwer P's, de basiseleminten fan marketing: produkt, priis, plak en promoasje.
List fan planetoïden 96701-96800
Dit is in list fan planetoïden 96701-96800.
Diëgesis
Diëgesis (fan it Grykske διήγησις, diégesis, fan διηγεῖσθαι, diegeistai, "fertelle") is in styl fan it fertellen fan fiktive ferhalen wêrby't de fiktive wrâld fan binnenút beskreaun wurdt. Details oer dy wrâld en de ûnderfinings fan 'e personaazjes dy't yn dy wrâld libje, wurde ekplisyt ûntbleate troch it ferhaal sels (en net troch kommentaar fan bûtenút). Diëgesis hâldt fierders yn dat it ferhaal ferteld wurdt ynstee fan útbylde of aktearre, en teffens giet it derfan út dat sawol de sprekker/skriuwer as it publyk op in distânsje fan it ferhaal stiet. Diëgetyske eleminten fan in ferhaal meitsje diel út fan 'e fiktive wrâld fan dat ferhaal, wylst net-diëgetyske eleminten fan it ferhaal te krijen hawwe mei de narratology, de wize dêr't it ferhaal op ferteld wurdt. In oar tsjinstelde fan diëgesis is mimesis ("it neibearen"), wêrby't in ferhaal net ferteld, mar útbylde wurdt.
Doarpsblêd De Harkema
Doarpsblêd De Harkema wie in doarpskrante fan De Harkema.