cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Muasem (Söl)
Muasem leit yn it easten fan it eilân temidden fan in heidelânskip. Tusken de Hindenburgdaam en it doarp leit oan de Waadkant oer in lingte fan goed 2 kilometer it Muasemer Klif, in beskermd stik natoergebiet dat ryk is oan fossilen.
Noarske See
De Noarske See is in rânesee fan de Atlantyske Oseaan noardwestlik fan Noarwegen.
Rutger Adolf Benthem Reddingius
Rutger Adolf Benthem Reddingius (Dronryp, 3 maart 1801 - Ten Boer, 30 maaie 1863) wie in Nederlâns arts en boargemaster.
Hugo de Groot
thumb|Hugo de Groot (1631) thumb|Stânbyld op de Markt yn Delft Hugo de Groot (Delft, 10 april 1583 – Rostock, 28 augustus 1645), ek wol bekend as Huig de Groot of Hugo Grotius, wurke as jurist yn de Republyk fan de Sân Feriene Nederlannen. Hy wie ien fan de grûnlizzers fan it ynternasjonaal publykrjocht. Dêrneist wie De Groot skriuwer, filosoof en teolooch.
Rutger Adolf Benthem Reddingius
Biografy
Reddingius, telch út it laach Reddingius, opnaam yn it genealogysk neislachwurk Nederland's Patriciaat, wie in soan fam dûmny Wibrandus Gerardus Reddingius (1776-1852) en Wijtje Benthem. Hy ferneamd nei syn pake fan memmekant, Rutger Adolf Benthem. Hy studearre fan 1818 ôf medisinen oan de Grinzer Hegeskoalle en promovearre yn 1824 mei de dissertaasje De vi atque eflectu mortis et dementiae, cum in reorum damnationem tum in damnatorum poenam. Hy wie fan om 1826 hinne dokter yn Ten Boer. Fan 1834 oant 1852 wie er boargemaster fan de gemeente Ten Boer.
Hugo de Groot
De Groot skreau Latynske trageedzjes en gedichten, teologyske ferhannelingen en Nederlânske gedichten. Syn wichtichste wurken lizze op histoarysk en juridysk mêd. Syn ferneamdste wurk is De iure belli ac pacis ('Oer it rjocht fan oarloch en frede') út 1625. Dat wurk is de basis foar it moderne folkerjocht. Hugo de Groot is ek ferneamd fanwege syn pleit foar de frij tagonklike see (en de frijhannel), it Mare Liberum (1609), dat earst yn 1864 weromfûn en publisearre waard. Rjochtsskiedkundigen fan no beskôgje Grotius as ien fan de grutste juristen ea. Grotius hat in ymminske ynfloed op it ynternasjonaal publykrjocht útoefene, syn ideeën oangeande de seefeart bygelyks oerhearskje noch in grut part fan it hjoeddeiske seerjocht. Yn it generaal wurdt oannaam dat Grotius it Vernunftrecht bepleite, mar dat is in misfetting, meidat it rjocht by him noch net autonoom is en it noch net los stiet fan God. Hy doar de stap nei in autonoom natuerrjocht net te setten, meidat soks betsjutte koe dat God net bestean soe. Faaks mei er lykwols wol beskôge wurde as in foarrinner fan de grutte natuerrjochttinkers.
Mei jonge jierren skreau er de Annales et historiae de rebus Belgicis. fan mear histoarysk belang dan dy Nederlantsche Jaerboeken en Historien wie syn boek oer de Oudheyt vande Batavisch nu Hollandsche Republique. Dêr lit De Groot yn sjen dat de Steaten altyd al soeverein west hawwe. Histoarysk besjoen is dat stânpunt fan De Groot ûnhâldber, mar syn ferhanneling, dy't de Steaten fan Hollân fansels wol noaske, hat betsjutting krigen meidat de Steaten fan Hollân, at it om har posysje gie, har op De Groot berôpen.
Hugo de Groot boaske 1608 oan Maria fan Reigersberch (1589?-1653). Sy krigen trije soannen en in dochter. De twadde soan Pieter wie ek rjochtslearde en letter ek pinsjonaris fan Rotterdam.
As neitins oan de Groot stiet in grut stânbyld op it grutte merkplein yn Delft.
Afrikaanske swarte strânljip
De Afrikaanske swarte strânljip (Haematopus moquini) is in yn fûgel út de famylje fan de strânljippen.
Foarkommen
Yn tsjinstelling ta de yn Jeropa te finen bonte Strânljip sit de Afrikaanske swarte strânljip hielendal swart yn de fearren. De snaffel is read en hat in oranjegiele punt. De poaten binne fleiskleurich.
Fersprieding
De Afrikaanske swarte strânljip briedet op de kusten fan Angoala oant Súd-Afrika. De eartiids op de Kanaryske Eilannen foarkommende ûndersoarte meadewaldoi is sûnt 1986 útstoarn. De gewoane foarm moquini komt noch yn ferskate kustgebieten foar, fan flakke sânstrannen oant stiennige wâlen. De totale populaasje wurdt rûsd op in 5.000 oant 6.000 fûgels.
Flibe
Flibe (mooglik in âld lienwurd op basis fan it Latynske phlegma) is in lichemseigen floeistof, oanmakke troch de flibeklieren en ôfskaat yn 'e mûle. It bestiet foar mear as 99% út wetter, oanfolle mei in stikmannich oare stoffen. Flibe hat as wichtichste funksjes om foar te kommen dat de orale slymfluezzen útdrûgje, om as glydmiddel by it slokken en it praten te tsjinjen en om by iten dat yn 'e mûle nommen wurdt in begjin te meitsjen mei it proses fan 'e spiisfertarring.
Opbou
Flibe hat in pH-wearde fan 5,5 oant 7,5 (in pH-wearde fan 7 is neutraal).
Wurking
As men in lege mage hat, kin it sjen of rûken fan iten of sels it tinken oan iten al de flibeproduksje op gong bringe. Men seit dan dat "it wetter jin yn 'e mûle rint." Bisten, lytse bern en persoanen dy't minder behearsking oer harren kaak- en mûlespieren hawwe (sa't soms foarkomt by âlderen of geastlik beheinden) kinne dan begjinne te flybkjen.
Datselde ferskynsel wurdt ek assosjearre mei langstme nei oare dingen en mei seksuële lust, ornaris op net bepaald flaaikjende wize. Stripferhalen, tekenfilms en parodyen toane dan ek gauris seksueel opwûne of frustrearre manlju flybkjend, mei de tonge út 'e mûle hingjend (of sels oer de grûn útrôljend), by it sjen fan in kreaze frou. Soks berêst lykwols net op 'e wurklikheid, mei't seksuële opwining yn it echt gjin mjitber effekt op 'e flibeproduksje hat.
Funksjes
De haadfunksje fan flibe kin omskreaun wurde as de beskerming fan 'e mûleweefsels. Dêrby kinne de folgjende ûnderdielen ûnderskaat wurde:
De flibe fan guon sûchdieren, wêrûnder ek de minske, befettet in aaiwyt, histamine, dat de genêzing fan wûntsjes yn 'e mûle befoarderet. Yn prinsipe soe it dêrmei ek in genêskrêftige wurking op oare ferwûnings fan it lichem hawwe moatte, mar flibe befettet ek oare stoffen, en dêrom is it slikjen fan wûnen, lykas bisten dogge, foar minsken net oan te rieden.
Byleauwe
Der besteane ferskate soarte byleauwe dy't te krijen hawwe mei flibe. Sa soe it ekstra krêft jaan as men jinsels yn 'e hannen spuit. Dat gebrûk is sa ynboargere rekke dat ek hjoed de dei noch in protte lju (fral manlju) it dogge, as se oan in swiere put begjinne. Ek soe spuien helpe om 'e duvel te ferjeien of om ûngelok ôf te kearen.
Germerhuzen
Germerhuzen wie in delsetting súd fan Hantumerhoeke yn 'e himrik fan Hantumhuzen, yn de gemeente Dongeradiel. De namme komt ek foar as Germerhuysen, Germerhuysen, Germerhusen en soe fan de eigennamme Germer komme kinne.
Sekshâlding
In sekshâlding of seksposysje, yn 'e folksmûle ek wol in stantsje neamd, is de lichemshâlding dy't minsken brûke om seksuele omgong mei-inoar te hawwen of har oer te jaan oan oare seksuele aktiviteiten. Sokke sekshâldings drage gauris nammen dy't ûntliend binne oan 'e foarm dy't it minsklik lichem dêrby oannimt. Se wurde faak ûnderferdield nei de trije haadfoarmen fan seks: faginale seks, anale seks en orale seks. Hoewol't seksuele mienskip ornaris de penetraasje fan it lichem fan 'e iene persoan troch dat fan 'e oare beslacht, omfetsje sekshâldings sawol penetrative as net-penetrative aktiviteiten, lykas de seksuele stimulaasje fan erogene sônes troch streakjen of masturbaasje of it gebrûk fan in stik seksboartersguod lykas in fibrator.
Skiednis
Sekshâldings hawwe der altyd al west. Sokke praktiken út it ferline kinne byldhouwurken en ôfbyldings op fazen, fresko's en ienfâldige muorreskilderings ynsjoch yn jaan.
Sekshânliedings biede in gids ta sekshâldings. Sokke teksten kenne in lange skiednis. Al yn 'e Klassike Aldheid waard in iere sekshânlieding skreaun troch in Filainis fan Samos, dy't mooglik in hetaira (koertisane) wie yn it Hellenistyske Tiidrek (trêde oant earste iuw f.Kr.). De bekendere Kāmasūtra fan 'e Yndyske filosoof Vātsyāyana, dy't earne tusken de earste en de sechsde iuw foltôge waard, is berucht as sekshânlieding, hoewol't it eins in religieus geskrift is, ferlykber mei in bibelboek. It jout rie oangeande de deugdsume libbenswize dy't it hindoeïsme foarstiet, dêr't in sûn sekslibben no ienris by heart. De ierst bekende sekshânlieding út it moderne Jeropa is de Speculum al Foderi ("Spegel fan 'e Koïtus"), in Katalaansktalich manuskript út 'e fyftjinde iuw, dat in kopy is fan in earder, Midsiuwsk dokumint. It wie iuwenlang ûnbekend, mar waard yn 'e 1970-er jierren weromfûn.
Underskate sekshâldings
Der besteane in grut tal ûnderskate sekshâldings; guon saakkundigen op dit mêd hawwe útholden dat it tal ferskillende sekshâldings winliken ûnbeheind en dêrtroch ûntelber is. Nettsjinsteande dat wurde by faginale seks en anale seks trije of fjouwer sekshâldings beskôge as de basishâldings, dêr't alle oaren fan ôflaat binne. Dêrby giet it yn it foarste plak om 'e misjonarishâlding, de hûntsjeshâlding en de cowgirlhâlding. Guon saakkundigen foegje dêr leppeltsje-leppeltsje noch oan ta, wylst oaren dat as in "kantele" foarm fan 'e hûntsjeshâlding beskôgje.
Hjirûnder in opsomming fan 'e meast foarkommende twapersoans sekshâldings.
By trio's en groepseks binne oare sekshâldings mooglik, lykas:
Nij-Seelân
Lizzing
Nij-Seelân wurdt begrinzge troch:
Lânskip
thumb|left|[[Mount Cook, de heechste berch fan Nij-Seelân.]] Nij-Seelân is it lân dat it meast isolearre leit op de wrâld. It tichteby buorlân is Austraalje op om-ende-by 2.000 km ôfstân. It grûngebiet fan Nij-Seelân bestiet yn haadsaak út twa eilannen yn de Grutte Oseaan, it Noarder Eilân en it Suder Eilân, dy't fan inoar skieden wurde troch de Strjitte fan Cook. Karakterisearjend foar beide eilannen is de berchrich dy't der oer hinne rint.
Op it Noarder Eilân lizze aktive fulkanen en der binne in protte geisers en waarme boarnen. It Suder Eilân wurdt behearske troch de Nij-Seelânske Alpen, dêr't Mount Cook mei in hichte fan 3.764 meter it heechste punt fan is. De berchrich strekt him by de westkust lâns goed 300 km fier út. Oer in part fan de rich lizze gletsjers. De alpen rinne oan oant de westkant styl ôf mar geane yn it easten oer yn in wide flakte. Yn it súdwesten leit in fjordengebiet. De oarspronklike fegetaasje is foar it grutste part yn de 19e iuw ferdwûn troch de oanlis fan greiden.
It lân beskikt oer in unike dierewrâld mei fral ynhiemske fûgelsoarten (kea, kakapo, kiwi). By it grûngebiet fan Nij-Seelân hearre ek it min tagonklike mei bosken bedekte Stewardeilân en in hânfol gebieten yn de Stille Súdsee. It lân easket ek in sektor fan Antarktika op.
Skiednis
Likernôch 26.500 jier lyn fûn ien fan de grutste fulkaanútbarstings út de skiednis plak op it Noarder Eilân. Troch de Oruanui-útbarsting, dy't grutte gefolgen hie oer de hiele wrâld), ûntstie de Taupomar. Troch in erupsje yn 181 dy't oant Sina en yn it Romeinske ryk de loft kleure is de mar ta syn hjoeddeistich grutte útwaaksen.
Der binne fynsten dien dy't wize op iere bewenning, mar dêroer bestiet lykwols gjin wissichheid. Wat al wis is, is dat tusken 500 en 1300 Polynesyske bewenners, de Maorys, harren op de eilannen fêstigen.
De earste Jeropeanen dy't Nij-Seelân oandienen wienen de Nederlanner Abel Tasman en syn bemanning. Yn desimber 1642 kamen sy oan yn it noarden fan it Suder Eilân en leinen kontakt mei pleatslike Maorys. De moeting ferrûn lykwols stûf en neidat inkele fan syn manlju deade waarden, gong Tasman fuort sûnder sels oan lân west te hawwen. Mear as in iuw letter, yn oktober 1769, arrivearre de Britske luitenant James Cook, dy't wol oan wâl kaam en der yn slagge om hannel te driuwen mei de Maorys. Sûnt 1790 waarden de wetters om Nij-Seelân geregeldwei besocht troch Britske, Frânske en Amerikaanske walfiskfarders en wer wat desennia letter fêstigen de earste Jeropeanen har op de eilannen. As gefolch fan de Jeropeeske ynminging en de ferkeap fan wapens oan Maorys, brutsen der geregeldwei skermutselings út tusken de Maorys ûnderinoar en mei Jeropeanen. By it besykjen in ein te meitsjen oan de ûnienigens oer lân, waard op 6 febrewaris 1840 troch fertsjintwurdigers fan de Britske kroan en wat Maory-stamhaden fan it Noarder Eilân it Ferdrach fan Waitangy tekene, dat Nij-Seelân in Britske koloanje makke en ôfspraken oer de ferdieling fan lân regele. Nei de earste ûndertekening binne ferskate kopyen troch de lannen gongen en troch noch mear stamhaden tekene, oant op it lêst sa'n 500 stamhaden tekene hienen.
Der wienen lykwols ferskillen tusken de Ingelske tekst fan it ferdrach en de Maori-teksten. Ek wienen der ferskillen yn ynterpretaasje. Troch skeinings fan dy ynterpretaasjes fan it ferdrach, oer en wer, rûnen de spannings geregeld heech op. Fral yn it tiidrek 1845-1872 hawwe in soad konflikten west dy't mei-inoar oantsjut wurde as de Nij Seelânkriich. De 'Dog Tax War' yn 1890 hat it lêste grutte wapene konflikt west. Dêrmei wie de ûnienigens net oer, mar ornaris waarden konflikten nei dy tiid foar de rjochter brocht.
Yn de Earste en Twadde Wrâldkriich hawwe in protte Nij-Seelânske militêren as Britten út de koloanje meifochten yn it Britske leger, yn Jeropa en Afrika. De kâns op in Japanske oanfal op Nij-Seelân waard yn de Twadde Wrâldkriich hiel grut achte dat it leger yn Nij Seelân waard paraat holden. Dy oanfal is der lykwols net fan kaam.
Yn de jierren nei de Twadde Wrâldkriich hâlde Nij-Seelân in sterke bân mei it Feriene Keninkryk en wat in stabile ôfset merke joech, mar ek in grutte ôfhinklikens. Yn 1967 gie it lân oer fan it Nijsiuwske Pûn op de Nijsiuwske Dollar as ferfanging fan it Britske muntstelsel, en ek it ymperiale mjittestelsel waard ferfongen troch it metrike. Yn 1973 waard Grut Brittanje lid fan de Jeropeeske mienskip, wêrtroch de posysje fan de oare lannen fan it Britske Steatebûn minder waard.
Sûnt 1984 hawwe opienfolgjende kabinetten it foar it meastepart sosjalistyske en agraryske lân omboud ta in selsstannige yndustriële naasje mei in frijemerk-ekonomy, mar al mei behâld fan de sterke agraryske sektor.
It sosjalistyske regear-Lange kaam yn 1984 yn konflikt mei de Feriene Steaten, doe't dûkboaten mei kearnwapens oan board net langer wolkom wienen yn de territoriale wetters fan Nij-Seelân. De militêre gearwurking mei de FS kaam dêrmei ta in ein. Yn 1985 wie der in diplomatyk konflikt mei Frankryk, dat yn de haven fan Auckland it flaggeskip fan Greenpeace, de Rainbow Warrior ta sink brocht.
Flagge
De earste flage fan Nij Seelân, de Flage fan de Feriene Stammen, waard oannaam yn 1834. Yn 1840 waard Nij Seelân formeel in koloanje fan it Feriene Keninkryk, dat fan doe ôf waard de Blauwe Ensyn fan het Feriene Keninkryk it meast brûkt. Yn 1869 waard in eigen ensyn foar Nij Seelân ynsteld. Doe't Nij Seelân yn 1907 in doaminy yn de Britske Steatebûn waard, waard dy flage oanwiisd as de nasjonale flage.
Lykas yn oare eardere koloanjes an it Feriene Keninkryk kaam ek yn Nij Seelân in ynterpretaasje op ûnder guon dat de Unygeus yn de flage sei dat it lân hieltiid noch in koloanje wie, mei de konklúzje dat de flage feroare wurde moast. Dat hat yn 2015 laat ta it selektearjen fan in alternatyf. It gebeuren is net wier sa populêr yn it lân, it liket guon mear in kwestje fan polityk, mar yn maart fan 2016 moat der troch de befolking keazen wurde tusken de hjoeddeiske flage en it selektearre alternatyf.
Befolking
right|thumb|Wolkom troch Maorys yn [[Rotorua.]] Fan de Nij-Seelânske befolking wennet goed trije miljoen op it Noarder Eilân en ien miljoen op it Suder Eilân. De tichtbefolkste regio is Grut Auckland mei om-ende-by in miljoen ynwenners.
Om-ende-by 70% fan de befolking is fan Jeropeeske komôf, fral út de lannen Grut Brittanje en Ierlân, mar ek in protte út Súd-Afrika, Nederlân en Dútslân. De Maorys meitsje 14,7% fan de befolking út. It oare part fan 15% komt fral út Aziatyske lannen en Oseaanje. It tal Aziatyske ymmigranten groeit noch hieltyd.
Religy
It kristendom is de grutste religy, hoewol't it oantal kristenen de lêste jierren hiel bot tebek rint trochdat in protte leauwenden de tsjerke ferlitte. De Anglikaanske Tsjerke en de Roomsk-Katolike Tsjerke foarmje de grutste tsjerken yn Nij-Seelân.
Ald skyld
Ald skyld, Frânske skyld, keizersskyld of keningsskyld is in muntstik of jildbedrach. It stik kriichsark dêr’t de munt syn namme oan ûntliend hat stie as ôfbylding op dizze munt. Sûnt it midden fan de 14e iuw nimme dizze termen trochtocht; earst as oantsjutting fan in betelmiddel letter as weardefêst bedrach. As weardefêst bedrach wurdt de skyld oant fier yn de 16e iuw brûkt. Lang waard yn folle plakken de gongbere munten alle jierren ikere op de âld skyld en waard sa de wikselkoers tusken munten fêststeld.
Foaral yn 1348 komme gouden skylden yn de Noardlike Nederlannen. De skylden ha itselde gewicht as de alderearste suverene gouden skylden dy yn 1337 slein binne, mar it gehalte fan de legearing wie ferlege fan 24 karaat nei 23 karaat. De skylden waarden brûkt as betelmiddel en as tsjinwearde foar sulver. De âld skyld wurdt yn de rin as munt hieltiten minder brûkt, mar wurdt it symboal fan weardefêstichheid fan in ôfsprutsen bedrach.
Yn de Midsiuwen wie de priisferhâlding tusken goud en sulver aardich stabyl (1 gram goud tsjin 10 à 12 gram sulver), mar yn de 16e iuw nam it oanbod fan sulver sterk ta. Sulver waar doe minder wurdich tsjinoer it goud (yn de 18e en earste helte 19e iuw wie de ferhâlding 1 gram goud op 15 à 16 gram sulver).
It gebrûk fan âlde skylden wie foaral foar fjouwer saken:
Keninklike Feriening De Fryske Alve Stêden
thumb|300px|Bestjoer Feriening Fryske Alvestêden en rayonhaden. Gearkomste oer de tastân fan it iis op 14 jannewaris 1985. De feriening Keninklike Feriening De Fryske Alve Stêden (offisjeel: Koninklijke Vereniging De Friesche Elf Steden) is oprjochte op 15 jannewaris 1909 om de Alvestêdetocht te organisearjen. Sûnt 1909 is de Alvestêdetocht mar 15 kear riden.
Skiednis
De Alvestêdentocht waard al geregeld ferriden troch reedriders yn de 19e iuw. Op oanstean fan de sportpionier Pim Mulier waard op 2 jannewaris 1909 de earste Alvestêdetocht hâlden, organisearre troch it Fryske Iisbûn.
It Iisbûn woe it by dizze iene kear hâlde. Dêr wie de Ljouwerter abbekaat Mindert Hepkema it net mei iens en tegearre mei in tal oare entûsjaste Friezen hat er in pear dagen letter, op 15 jannewaris, de feriening De Fryske Alve Stêden oprjochte. It doel wie it befoarderjen fan de iissport en it jierliks organisearjen fan in Alvestêdetocht at dit mooglik is. Hepkema wie ek de earste foarsitter.
Op 15 jannewaris 2009 bestie de Fryske Alve Stêden 100 jier. Yn it ramt fan dit hûndertjierrich bestean makke Kommissaris fan de Keninginne fan Fryslân John Jorritsma op dy dei bekent dat de organisaasje it predikaat Keninklik krige. Sûnt doe is de namme fan de feriening: Keninklike Feriening De Fryske Alve Stêden.
Konkurrinsje
It oprjochtsjen fan de feriening betsjutte net daliks dat oare sportferienings gjin tochten organisearje koenen. Mei it Bûn foar Lichaamlike Opfieding yn De Haach wienen gau ôfspraken makke. By it Fryske Iisbûn hie it mear fuotten yn de ierde eardat men úteinlik ta in oerienkomst kaam. It einresultaat fan alle besprekkings wie dat allinnich de Feriening De Fryske Alve Stêden Alvestêdetochten útskriuwe soe. Allinnich by de fjirde Alvestêdetocht waard der troch in groep partikulieren in alternative Alvestêdetocht op redens lâns de Fryske Alevestêden organisearre, de saneamde Tolhúster Alvestêdetocht.
Feroarings
Yn de rin fan de tiid hat it bestjoer fan de feriening ferskate feroarings trochfierd. Yn 1947 waard besluten dat allinnich wedstrydriders dy't binnen twa oeren nei de winner binnenkamen opnomd wurde soenen yn it einklassemint. Allinnich wedstrydriders dy't net mear as 20% langer oer de tocht dienen as de winner kamen fan dat jier ôf yn oanmerking foar it krúske. Fan 1985 ôf wie it ek foar froulju tastien om oan de wedstryd mei te dwaan. Froulju mochten wol fan it begjin ôf oan de tocht meidwaan. Op 15 jannewaris 2009 krige de feriening it predikaat Keninklik fanwege har 100-jierrich bestean.
Foarsitters
List fan foarsitters fan de feriening:
Rayonhaden
It trajekt fan de tocht is opdield yn 22 ferskillende rayons. Elk fan dizze rayons wurdt fertsjintwurdige troch in rayonhaad. Ta it takepaket fan dizze rayonhaden heart ûnder oare: it ienris deis mjitten fan de iisdikte, it fersoargjen fan iistransplantaasjes, it fersoargjen fan klúnfoarsjennings, sorgje foar feilich iis, kontrole fan de riders, melden fan de trochkomst fan de kopgroep en it soargjen foar in feilige passaazje foar it publyk.
Kleurpotlead
In kleurpotlead of kleurpoatlead is in stik skriuw- of tekenark mei in kleure kearn. As omskot foar de kearn wurdt ornaris lakke hout brûkt, krekt as by potleaden, mar dan yn 'e kleur fan 'e kearn.
Pencil
Groot-Abeele
Groot-Abeele is in buorskip yn de gemeente Flissingen, en leit oan de noardkant fan East-Souburg en net fier ten suden fan de Middelburchske Erasmuswyk.
Gerns
Gerns wie in buorskip súdwestlik fan Wytmarsum yn de gemeente Wûnseradiel. De namme komt foar op in kaart út 1664 en midden 19e iuw.
Glins
Glins is in delsetting súdeast fan Dronryp yn de gemeente De Waadhoeke. De namme komt ek foar as hûsnamme Glinstrastate, Glinstra en It Blauwhûs.
SUP 11 City Tour
De SUP 11 City Tour is in alvestêdetocht foar lju dy't peddelsurfe of SUP-pe, in Ingelske ôfkoarting foar Stand Up Paddle surfing, d.w.s. steand op in surfplanke peddelje. By dit evenemint, dat sûnt 2009 elts jier holden wurdt yn septimber (SUP-tember), peddelsurfe de dielnimmers oer in ôfstân fan 220 km by de Fryske alve stêden lâns. De measten dogge mei oan 'e fiifdeiske foarm, mar sûnt 2016 bestiet der ek in non-stopevenemint, wêrby't de dielnimmers sûnder tuskentroch skoft te hâlden of te sliepen yn twa dagen de rûte ôflizze.
Yn 2017 wie de SUP 11 City Tour troch it minne waar in helske tocht. Yn 2018 fierde it evenemint syn tsienjierrich bestean. Spesjaal dêrfoar wie foar ien kear in trêde evenemint tafoege: in optocht mei 1.000 dielnimmers troch de grêften fan Ljouwert, op 9 septimber. Dêrmei hope de organisaasje in rekôr te fêstigjen en yn it Guinness Book of Records te kommen. De teller bleau lykwols stykjen op 400 oant 500 meidoggers, wat lang net genôch wie om it Russyske rekôr fan in optocht fan 844 peddelsurfers te ferbrekken. Oan 'e tsiende edysje fan it haadevenemint diene atleten út mear 30 lannen mei, fan Denemark oant Frânsk-Polyneezje. Foar belangstellenden dy't fierder ûnbekend wiene mei it fenomeen 'SUP-pen', waard workshops organiseaare.
Fûgeleftich
'Fûgeleftich' is in keunstwurk yn Alde Leie dat makke waard troch keunstner Ids Willemsma.
It keunstwurk bestiet út fjouwer steapele eleminten, dy’t nei boppen ta alle kearen in fjirdepart lytser wurde. It gehiel foarmet in skeane trijehoek yn de romte. De trijehoek stiet symboal foar in fûgel. Sa is de skulptuer in ferbylding fan in flecht fleanende fûgels.
It keunstwurk stie earder foar de Stienzer sporthal. Nei in tal ferbouwings fan dy hal wie der te min romte en waard de skulptuer jierrenlang opslein. Yn 2000 krige it in plakje yn Alde Leie, it eardere wenplak fan Ids Willemsma.
Kikkert mei helder sicht op helikopterperspektyf
'Kikkert mei helder sicht op helikopterperspektyf' is in keunstwurk yn Ternaard dat makke waard troch keunstner Ids Willemsma.
De titel is ûntliend oan in negatyf advys oer dit keunstwurk. It byld wie oarspronklik bedoeld om in plak te krijen foar it gemeentehûs fan Frjentsjerteradiel. Kommsisjelid Helder miende it keunstwurk fanút in helikopterperspektyf beoardiele te kinnen.
G. Willem Abma
thumb|G. Willem Abma Fotograaf: Harry de Wilde G. Willem Abma (folút: Gerben Willem Abma; Folsgeare, 12 july 1942) is in Frysktalich skriuwer.
Biografy
G. Willem Abma waard berne yn 1942 yn in grutte ortodokske húshâlding. Syn broer Gerben Abma (1932-2016) wie ek skriuwer. Hy studearre earst rjochten yn Utert en dêrnei teology oan de Ryksuniversiteit Grins. Nei't er ferskate baantjes hân hie, die er yn 1974 syn doktoraal eksamen yn de teology. Dernei wurke er as dosint godstsjinst yn it fuortset ûnderwiis. Sûnt 1987 wurke er as psychoterapeut yn Drachten. Hy bout dy praktyk foar gespreksterapy op njonken syn skriuwerskip, dêr't er in jiermannich in beurs foar krige fan it Fonds voor de Letteren. Hy hat, as skriuwer en dichter, in grut oeuvre byinoar skreaun. Yn it begjin skreau hie ûnder it pseudonym Daniël Daen. Foar de earste trije dichtbondels dy't er ûnder dat pseudonym skreaun hie, krige er yn 1973 de Gysbert Japicxpriis. Yn it iere dichtwurk wurdearre de advyskommisje doedestiids it algemien minsklike, dat fierder rikt as it momint. Hoewol't it wurk fan Abma, lykas as by de measte dichters, tige persoanlik is, behannelet hy grutte tema's lykas libben en dea, leafde, it minsklik tekoart, it leauwe en de maatskippij. Syn eardere wurk kenmerket him troch in minging fan religy en seksualiteit dy't sa no en dan oan it wurk fan Jan Wolkers tinken docht. De fersen hawwe wat wiisgearichs mei har bylden en ferwizingen nei de Bibel en nei de myten en de filosofy fan de âldheid. Al dichtsjend hat de dichter besocht klearrichheid te krijen oer syn identiteit, syn ferhâlding ta de meiminske en syn plak op ierde. Dêrnei kaam der mear romte foar oaren en toande er yn syn literêr wurk mear engaazjemint. De toan yn de lettere gedichten is mylder, de fersen binne begrypliker, minder typysk Daniël Daensk, wurden. Abma hat redakteur west fan Alternatyf, Operaesje Fers en Trotwaer.
Nei oanlieding fan Abma's santichste jierdei yn 2012 ferskynde der in tsjokke blomlêzing út it dichtwurk fan Abma: Troch eigen lânskip. De ynlieding is fan Philippus Breuker, it boek ferskynde by Utjouwerij Wijdemeer fan Ljouwert. Yn novimber fan dat jier kaam der al in twadde printinge.
Long Prairie (Minnesota)
thumb|left|300px|It sintrum fan Long Prairie Long Prairie is in stêd yn it súdeasten fan 'e Amerikaanske steat Minnesota oan de igge fan de rivier Long Prairie. It is it haadplak fan Todd County. Ynwennertal: 3.458 (2010)
Le Havre
thumb|left|100px|Wapen Le Havre thumb|250px|Lizzing fan Le Havre Le Havre (Normandysk: Lé Hâvre) is in Frânske stêd yn Normandje, yn it departemint Seine-Maritime. De stêd leit oan de mûning fan de Seine tichtby it Kanaal. Op de súdigge fan de Seine leit de stêd Honfleur dat troch de Pont de Normandie mei Le Havre ferbûn is. De stêd is, nei Rouen, de grutste stêd fan Normandje.
Ut de skiednis
Le Havre waard stifte as marinehaven yn 1517; de namme betsjut 'de haven'. Le Havre is noch altyd in wichtige havenstêd -de twadde fan Frankryk - ek it begjinpunt fan de trans-Atlantyske oerstek út Frankryk wei. Dêrfandinne de bynamme "La Porte Océane".
By de Slach om Normandje waard de stêd foat it grutstepart fernield. De skilder Raoul Dufy waard yn Le Havre berne en in grutte smaling fan syn wurk is der te finen.
Demografy
(boarne: INSEE-tellingen).
Wrâlderfgoed
It part fan de stêd dat nei de Twadde Wrâldkriich opboud waard ûnder de lieding fan arsjitekt Auguste Perret, waard yn 2005 troch UNESCO ta Wrâlderfgoed ferklearre. It ferwoastge sintrum waard yn it tiidrek 1945-1964 fannijs boud op basis fan in stêdeboukundich plan ûnder oanfiering fan Auguste Perret dêr't in protte prefabrisearre eleminten by brûkt binne. De wrâlderfgoedynskriuwing beslacht in gebiet fan 133 ha mei in buffersône fan 114 hektare
Reddingius
Reddingius (as: Benthem Reddingius, à Brakel Reddingius, Folmer Reddingius, Lubeley Reddingius en Roskamp Reddingius) is in Nederlânske famylje dy't opnaam is yn it genealogysk neislachwurk Nederland's Patriciaat.
Skiednis
De âldst bekende stamheit fan it laach is ds. Judocus Reddingius dy't 1566 op de bûtenpleats Reddingshove ûnder Hamm yn Dútslân berne waard. Hy wie rektor fan de Latynske skoalle yn Haselünne en predikant yn Eastermar en Jistrum. Judocus syn neisieten waarden ek predikant en yn de rin fan de tiid ferfolden guon leden ek bestjoersfunksjes.
De genealogy fan de famylje waard yn de jiergongen 3 en 30 yn it Nederland's Patriciaat opnaam.
Inkele telgen
Judocus Reddingius (1566-1642), predikant
Wolfgang Petersen
Petersen ferstoar op 12 augustus 2002 yn 'e aldens fan 81 jier oan pankreäskanker.
Maus Wijnhout
Maus Wijnhout út Lisserbroek is in bekende Alvestêderider.
By de Alvestêdetocht fan 1956 kaam hy hân-yn-hân mei Anton Verhoeven, Aad de Koning, Jan J. van der Hoorn en Jeen Nauta tagelyk as earste oer de einstreek. Der waard gjin winner oanwiisd, omdat it wedstrydreglemint nei twa soksoarte gefallen yn 1933 en 1940 oanpast wie. Der moast sûnt dy tiid striden wurde om de oerwinning.
Long Prairie (rivier)
thumb|De Long Prairie Rivier yn Moran Township yn [[Todd County (Minnesota)|Todd County yn Minnesota, 2007]] De Long Prairie River is in sydrivier fan de Crow Wing River yn sintraal Minnesota yn de Feriene Steaten Fia de Crow Wing River heart er ta it drainaazjebekken fan de Mississippy en fiert hy it wetter fan 2.310 km2 lân ôf.
Guido Wevers
Nei syn oplieding oan de Toanielakademy yn Maastricht waard Wevers provinsjaal toanieladviseur by de provinsje Limburch en freelance regisseur.
Yn 1986 waard hy artistyk lieder fan Tryater. Yn 1989 oprjochter en artistyk lieder fan it Kruis van Bourgondië (letter Huis van Bourgondië) yn Maastricht. Njoggen jier letter waard er direkteur fan  't Arsenaal yn Mechelen (B) oant hy yn 2006 werom kaam nei Maastricht om direkteur te wurden fan it Theater oan it Vrijthof. Sûnt dat jier is hy nammens Maastricht ek artistyk kertiermakker foar Maastricht kulturele haadstêd. Guido Wevers hat mear as 60 regy´s op syn namme stean, hy wie aktyf lid yn in soad kommisjes lykas it Fûns fan de Poadiumkeunsten. Lid fan it Jeropeesk Parlemint foar Kultuer.
The Spy Who Dumped Me
The Spy Who Dumped Me is in Amerikaansk-Kanadeeske aksjekomeedzje en spionaazjekomeedzje út 2018 ûnder rezjy fan Susanna Fogel, mei yn 'e haadrollen Mila Kunis en Kate McKinnon. De titel betsjut "De Spion dy't My Dumpte" ("dumpe" yn 'e sin fan "de ferkearing útmeitsje"), en is ferwizing nei de ferneamde James Bond-film The Spy Who Loved Me ("De Spion dy't My Leafhie"). It ferhaal folget de freondinnen Audrey en Morgan, dy't troch tadwaan fan Audrey har frijer Drew, dy't it koartby mei har útmakke hat, belutsen reitsje by spionaazjesaak. Drew blykt nammentlik by de CIA te wurkjen en hy hat geheime ynformaasje yn it besit fan Audrey efterlitten dy't derta liedt dat de beide jonge froulju troch hiel Jeropa hinne neisitten wurde troch slûpmoardners. The Spy Who Dumped Me krige fan 'e filmkritisy mingde resinsjes en wie in beskieden kommersjeel súkses yn 'e bioskopen.
Plot
Yn Los Angeles wurdt de jierdei fan 'e jonge, tsjeppe Audrey Stockman bedoarn trochdat har feint Drew it inkele dagen tefoaren fia in sms-berjocht mei har útmakke hat nei in relaasje fan hast in jier. Har bêste freondinne en hûsgenoate Morgan Freeman (dy't omreden fan har namme altyd in reservearring yn in restaurant krije kin) bepraat har om 'e dingen dy't Drew by har efterlitten hat te ferbaarnen. Se pakt ek Audrey har mobile tillefoan ôf en ynformearret Drew mei in sms-ke oer wat se mei syn besittings fan doel binne. Dat lokket einlings in reäksje fan Drew út, dy't sûnder dat Audrey en Morgan it witte op dat stuit yn 'e Litouske haadstêd Vilnius neisitten wurdt troch in kloft swierbewapene mannen dy't him besykje te fermoardzjen. Hy skillet Audrey op en ûnthjit har dat er de folgjende dei delkomme sil om syn guod op te heljen, wêrûnder in trofee dy't er wûn hat foar Amerikaansk fantasyfuotbal, dêr't er ûnreedlike grutsk op liket te wêzen.
De oare deis flirt Audrey op har wurk as kassiêre yn in winkel mei in oantreklike manlike klant, dy't himsels foarstelt as Sebastian Henshaw. Hy kriget har safier dat se meirint nei syn autobuske. Dêr oankommen lûkt er in pistoal en twingt er har om yn te stappen. Sebastian, dy't foar de Britske ynljochtingetsjinst MI6 wurket, en syn kollega fan Súdaziatysk komôf Duffer, in spesjaal agint fan 'e Amerikaansk ynljochtingetsjinst CIA, ûnderfreegje har oer har relaasje mei Drew, dy't ek foar de CIA blykt te wurkjen. Audrey, dy't dat nea tinke kinnen hie, kin harren net helpe by it opspoaren fan Drew, dy't fermist wurdt.
Yn Wenen bejouwe de beide freondinnen har nei Café Schiele, dêr't Sebastian opdaagjen komt as Morgan eefkes nei it húske is, en ûnder bedriging mei in fjoerwapen de trofee opeasket. Audrey jout ta, mar Morgan hat by de húskes in servearster mei in nammeplaatsje mei "Verne" derop rinnen sjoen en ropt Audrey ta dat Sebastian net deselde is as Verne. It hiele kafee blykt smoarfol geheim aginten te sitten dy't allegear op 'e trofee út binne, en nei Morgan har wurden brekt in wier pandemonium los, wêrby't alle oanwêzigen wapens foar it ljocht helje en inoar te liif geane. Sebastian komt úteinlik as oerwinner út 'e striid, mar tsjin dy tiid binne Audrey en Morgan al krûpendewei útpykt. Hy set ôf mei de trofee, mar as er, by in fideopetear mei syn sjef by MI6 Wendy, letter nochris goed sjocht, blykt dêr "Wrâlds Bêste Pakesizzer" op te stean: Audrey hat yn it trelit de echte trofee omwiksele mei in oarenien út har koffer.
Underwilens besykje Audrey en Morgan bûten it kafee in auto te stellen, mar as echte Amerikanen kinne se inkeld mei in automaat omgean en witte se net hoe't in pook of in hânrem wurkje. Dat, se nimme ynstee in taksy en treffe de drugsferslaafde psychopaat Lukas as taksysjauffeur, waans biedwurd is: "Eangst is in yllúzje." As se efterfolge wurde troch in stikmannich mei mitrailleurs bewapene motorriders, liedt dat ta in wyldemansrit troch de Weenske binnenstêd, wêrby't Audrey en Morgan wol deeglik dea-eangsten útsteane. Lukas wurdt úteinlik deasketten, en as de taksy ta stilstân komt, driigje de beide freondinnen deasketten te wurden troch de lêste motorrider, mar dyselde wurdt oerriden troch in passearjende touringcar ear't er sjitte kin.
Underwilens wurdt de Russyske turnster anneks mannekên anneks hiermoardneresse Nadedja op it spoar fan 'e beide freondinnen set. Audrey en Morgan stelle op it treinstasjon de paspoarten fan in pear famkes dy't dizenich op harren lykje en nimme de trein nei Praach, dêr't Roger Bernstein wennet, in bekende fan Morgan har heit, oan wa't er noch wat skuldich is. De froulju hoopje by him in skoftke ûnderdûke te kinnen. Underweis nei Praach ûntdekke se dat de trofee hol is en in USB-stick befettet.
Roger ûntfangt de beide freondinnen gastfrij yn syn wente, mar nei it iten fan it diner dat har foarset wurdt, rekket Audrey bot beroerd. As se nei de badkeamer giet om te koarjen, ûntdekt se de wiere Roger dêr dea yn it bad en beseft se dat de man dy't harren ferwolkomme hat, in dûbelgonger wêze moat. Underwilens wurdt Morgan oermastere troch de falske Roger en Nadedja, mei wa't er gearwurket, wêrnei't se har in bedwelmjend middel tatsjinje. Se wurdt by Audrey yn 'e badkeamer brocht en efterlitten. De beide stadichoan bewusteleas reitsjende freondinnen redendiele deroer wat se mei de USB-stick dwaan sille. It is sinleas as Audrey him trochslokt, om't se al in stik as tsien kear spuie moatten hat. Morgan hat al problemen mei it trochslokken fan in piltsje, lit stean in ding fan dizze grutte: eltse kear as se it besiket, hoastet en kokhalzet se it ding wer omheech.
Letter, as Audrey en Morgan wer wekker wurde, hingje se fêstbûn oan in rekstôk yn 'e fertutearze boufal fan in gymnastykseal. Yn opdracht fan in man en frou dy't Drew earder oan Audrey foarsteld hie as syn âldelju (mar dy't dat net binne), ûnderwerpt Nadedja de beide freondinnen oan in hurdhannige ûnderfreging oer wêr't de USB-stick bedarre is, mar Audrey hâldt út dat se it ding troch de wc spield hat. De "âldelju fan Drew", dy't oan it haad steane fan in Russysk misdiesyndikaat, meitsje dúdlik dat Drew mei harren ûnderhannele oer de ferkeap fan 'e USB-stick, en dat er de oanwêzigens fan Audrey by harren moeting brûkte as bewissiging dat se him net út 'e wei romje woene. Underwilens hawwe Sebastian en Duffer de lokaasje fan 'e beide froulju opspoard. Duffer jout befel om 'e gymnastykseal plat te bombardearjen mei de bemuoisuchtige freondinnen der noch yn, mar Sebastian slacht him bûten westen en giet nei binnen ta om Audrey en Morgan te rêden, wat him nauwerneed slagget as Duffer wer bykomt en it bombardemint dochs noch trochgean lit.
Neitiid wurde de beide freondinnen mei Sebastian nei Parys ta brocht, dêr't se Wendy moetsje en ûnderfrege wurde troch de ûnsympatike Duffer. Wendy beslút úteinlik da se op it earstfolgjende fleantúch werom nei de Feriene Steaten set wurde moatte, en dat Sebastian tydlik ûntheft wurdt út syn funksje om't er tsjin befellen fan oerhearrigen yngien is. Duffer lit him de beide froulju nei de lofthaven ride, om't dat it iennichste is dêr't er goed foar is, mar ûnderweis beprate Audrey en Morgan him om mei syn trijen fierder te gean mei de saak. It docht nammentlik bliken dat Audrey de USB-stick dochs net troch it húske spield hie, mar it ding ynstee ferburgen hie yn har fagina. Se ride nei in bibleteek ta, dêr't Sebastian de ynformaasje op 'e USB-stick besjen wol, dy't lykwols swier kodearre is. Dêrop skillet Morgan de klokkelieder Edward Snowden, mei wa't se yn it ferline in relaasje hân hat (en dy't nei har sizzen tige yn 'e ban is fan skamuzyk). Mei syn help is it in kâld keunstke om 'e ynformaasje te dekodearjen. It docht bliken dat de USB-stick in universele efterdoar befettet, wêrmei't men by alle persoanlike gegevens kin fan eltsenien op it hiele ynternet.
Trijeresom naaie Sebastian, Audrey en Morgan út Parys wei út nei Amsterdam, dêr't se ûnderdûke yn in jeugdherberge en in keamer diele moatte mei in mânske Finske backpacker. Dêr wurde se oerfallen troch Duffer, dy't korrupt blykt te wêzen en de USB-stick sels hawwe wol om him te ferkeapjen. As er op it punt stiet harren te fermoardzjen, wurdt er sels by in hommelse útbarsting fan geweld om it libben brocht troch de Fin, dy't mient dat it om in oerfaller giet, wat yn sekere sin ek sa is. Op 'e mobile tillefoan fan Duffer komt in tekstberjocht binnen mei in foarstel om 'e oerdracht fan 'e USB-stick tsjin it jild út te fieren by in feest yn it Deutsches Technikmuseum yn Berlyn
Dat, it trijetal reizget dêrhinne. Audrey en Sebastian ynfiltrearje it feest troch it plak yn te nimmen fan 'e Kanadeeske ambassadeur en de frou, wylst Morgan har by in troep akrobaten jout. Sebastian giet op ûndersyk út, mar wurdt delslein. Audrey, dy't earst efterbleaun wie, giet nei him op 'e siik, wylst Morgan by in trapeze-act konfrontearre wurdt mei Nadedja. Dy besiket har te fermoardzjen wylst se beiden heech yn 'e loft hinne en wer slingerje en it publyk mar mient dat it allegearre by de foarstelling heart. Op 't langelêst wit Morgan mei de hiermoardster ôf te weven troch har fan 'e trapeze te wâdzjen op it momint dat dy boppe in útstalling fan in kloft ankers slingeret, wêrnei't Nadedja op ien fan dy dingen delkomt en speetst wurdt.
Underwilens treft Audrey de keaper, dy't nimmen oars as Drew blykt te wêzen, dy't dochs net deasketten is yn Audrey har appartemint yn Los Angeles. Drew hâldt út dat Sebastian foar it Russyske misdiesyndikaat wurket, mar de yn 'e tuskentiid wer bykommen Sebastian seit itselde oer Drew. Sebastian wurdt gizele troch "Drew syn âldelju", dy't lykwols troch Drew deasketten wurde om oan Audrey te bewizen dat hy dejinge is dy't de wierheid sprekt. Audrey twifelet lykwols, wylst Drew en Sebastian mar trochgeane mei inoar derfan te beskuldigjen dat se har ferret hawwe. Drew, de iennichste fan 'e beide dy't bewapene is, sjit Sebastian del, en Audrey beart dat se bliid is dat se him werom hat en krûpt him oan. As er, nei't se him de USB-stick jûn hat, syn pistoal wer pakke sil om har dea te sjitten, ûntdekt er dat se him dat by de omearming ûntfytmanne hat sûnder dat er it murk. As Audrey sjitte wol, blykt it magazyn leech te wêzen, mar as Drew har oanfalt, smyt Morgan, dy't harren beslûpt hat, him in kanonskûgel út ien fan 'e útstallings tsjin 'e holle oan. Dêr hat er net fan werom, en as de Dútske plysje arrivearret, kin er sûnder problemen yn 'e boeiens slein wurde.
Johann Gutenberg
thumb|''Johannes Gutenberg (postúm portret, libjend is hy net ôfbylde) Johannes Gensfleisch zur Laden zum Gutenberg (Mainz, ± 1400 - dêre, 3 febrewaris 1468) wie in Dútsk printer. Hy jildt as de útfiner fan de boekdrukkeunst mei losse letters. Hy wurke yn Straatsburch (± 1440) en Mainz (± 1450). Syn bekendste wurk is de yn 1455 foltôge Gutenbergbibel.
The Spy Who Dumped Me
Plot
Neitiid blykt Sebastian noch te libjen, om't er ûnder syn smoking in kûgelfrij fest droech. Wylst hy en Audrey inoar oankrûpe en tútsje, brûkt Morgan syn tillefoan om har âlden op te skiljen en te fertellen dat alles goed beteard is. Nei't se ophongen hat, ûntfangt se in tillefoantsje fan Wendy, dy't har in boadskip foar Sebastian oannimme lit: hy wurdt kommende moandei wer op syn wurk ferwachte. Morgan reägearret, ta Wendy har skrik, troch te sizzen dat se moandei alle trije paraat stean sille. In jier letter, as it wer Audrey har jierdei is, foarmje sy, Morgan en Sebastian in team fan ynternasjonale spionnen, en binne se op misje yn Tokio om it op te nimmen tsjin 'e yakuza.
Produksje
The Spy Who Dumped Me waard regissearre troch Susanna Fogel nei in senario fan harsels en David Iserson. As produsinten wiene Brian Grazer en Erica Huggins by it projekt belutsen foar de filmstudio's Imagine Entertainment en Hercules Bron Creative Partnership. De film wie dêrmei in Amerikaansk-Kanadeeske ko-produksje. Foar The Spy Who Dumped Me wie in budget beskikber fan $40 miljoen. De kamerarezjy wie yn 'e hannen fan Barry Peterson, en de filmmuzyk waard fersoarge troch Tyler Bates.
Johann Gutenberg
Johannes Gutenberg wie in Dútske goudsmid en útfiner dy't bekend waard troch de Gutenberg-parse, in fernijende drukmasine dy't losse en ferfangbere houten of metalen letters brûkte. Earder bestie al de blokdruk, dêr't ien side mei printe wurde koe; de hiele side waard yn ien kear yn in blok snien.
The Spy Who Dumped Me
Produksje
De opnamen foar The Spy Who Dumped Me setten yn july 2017 útein en duorren oant yn septimber fan dat jier. Der waard filme yn Hongarije (Boedapest), Dútslân (Berlyn), Nederlân (Amsterdam), Litouwen (Vilnius), Frankryk (Parys), Tsjechje (Praach), Eastenryk (Wenen) en de Feriene Steaten (Los Angeles en Atlanta).
Johann Gutenberg
Yn 1438 gie Gutenberg in saaklike oerienkomst oan mei Andreas Dritzehn, dy't syn eksperiminten betelle. Yn 1450 gie er in twadde oerienkomst oan mei de Dútske sakeman Johannes Fust dy't it mooglik makke om in drukkerij te begjinnen om dielen fan de no ferneamde Gutenberg-bibel te printsjen. Op 30 septimber 1452, waard de bibel fan Johann Guttenberg publisearre.
The Spy Who Dumped Me
Distribúsje
De distribúsje fan The Spy Who Dumped Me waard fersoarge troch Lionsgate Films. De film gie op 25 july yn Los Angeles yn premiêre, en iepene dêrnei op 3 augustus yn 'e Amerikaanske bioskopen. The Spy Who Dumped Me waard op 30 oktober 2018 útbrocht op dvd en blu-ray.
Untfangst
Fan 'e filmkritisy krige The Spy Who Dumped Me mingde resinsjes. Sa hie Owen Gleiberman yn it tydskrift Variety lof foar it aktearjen fan Kate McKinnon, mar krityk op 'e film om dy geweld de oerhân jaan soe oer komeedzje. Hy omskreau The Spy Who Dumped Me as "in film dy't mar net lykje kin te beslissen oft er no in lichtfuottige komeedzjefilm wêze wol of in topswiere oefening yn megageweld út B-films." Yn The Arizona Republic wie Barbara Vandenburgh it dêrmei iens en parte de film mei 2 fan 5 stjerren ta. Hja skreau: "Faaks is it probleem wol net in gebrek oan ambysje, mar krekt in oerskot dêroan. The Spy Who Dumped Me besiket ommers oprjocht om wol in stik as fiif, seis dingen tagelyk te wêzen […]." Ek Peter Travers fan Rolling Stone hie krityk op 'e film dy't er "pynlik ûngrappich" neamde.
Oan 'e oare kant fan it spektrum priizge Richard Brody fan The New Yorker de film mei de wurden: "Mila Kunis en Kate McKinnon geane harsels op fleurige wize te bûten binnen it romme mar sekuere ramt fan 'e brûzjende aksjekomeedzje fan Susanna Fogel." Yn 'e Los Angeles Times wie Justin Chang ek tige posityf oer de film. Hy skreau: "The Spy Who Dumped Me [is] in grappige, Jeropa bereizgjende […] komeedzjefilm mei in heech tempo." Yn The New York Post fûn Johnny Oleksinski dat it moai wie om te sjen hoe't McKinnon noris korrekt ynset waard yn in film, en ek dat Kunis de ideäle oanjouwer is, sadat it in slimme set wie om harren oaninoar te keppeljen.
Op 'e webside Rotten Tomatoes, dy't resinsjes sammelet, hat The Spy Who Dumped Me in midsmjittich goedkarringspersintaazje fan 49%, basearre op 203 ûnderskate resinsjes. De konsensuskrityk fan 'e webside, gearstald út al dy resinsjes, stelt: "[Dizze film] is net de grappichste of orizjineelste spionaazjekomeedzje, mar Kate McKinnon is like twangmjittich yn har besjochberens as altyd." Op Metacritic, de wichtichste konkurrint fan Rotten Tomatoes, behellet The Spy Who Dumped Me in goedkarringspersintaazje fan 52%, basearre op 43 resinsjes.
Opbringst
The Spy Who Dumped Me brocht yn 'e bioskopen yn 'e Feriene Steaten en Kanada $33,6 miljoen op, en yn alle oare lannen en territoaria $41,7 miljoen. Wrâldwiid kaam de opbringst dêrmei út op $75,3 miljoen. Ofset tsjin it budget fan $40 miljoen betsjut dat in winst fan $35,3 miljoen, hoewol't dêr de marketingkosten noch wol ôf moatte.
Jurassic World: Fallen Kingdom
Jurassic World: Fallen Kingdom, soms oantsjut as Jurassic World II, is in Amerikaanske science fiction-horrorfilm en rampefilm út 2018 ûnder rezjy fan J.A. Bayona, mei yn 'e haadrollen Bryce Dallas Howard en Chris Pratt. It is de fyfde film út 'e Jurassic Park-filmsearje en it twadde diel fan 'e Jurassic World-trilogy. De titel betsjut "Sjuerawrâld: Fallen Keninkryk", en ferwiist nei it Sjuera, in geologysk tiidrek doe't de dinosauriërs de wrâld behearsken. It ferhaal folget Claire Dearing en Owen Grady, de haadpersoanen út 'e film Jurassic World (2015), by harren weromkear nei Isa Nublar, it eilân foar de kust fan Kosta Rika dêr't dinosauriërs libje. As dêr in fulkaanútbarsting driget dy't alle libben op it eilân útwiskje sil, biedt in rike filantroop oan om in rêdingsaksje te finansieren. Ienris op Isla Nublar ûntdekke Claire en Grady dat se bedragen binne. Jurassic World: Fallen Kingdom krige mingde resinsjes fan 'e filmkritisy, mar wie yn 'e bioskopen in reuseftich kommersjeel súkses. In sechsde diel yn 'e Jurassic Park-rige, mei as titel Jurassic World: Dominion, kaam út yn 2022.
Prolooch
Ien of twa jier nei it jammerdearlik losbrekken fan 'e dinosauriërs yn it safarypark en ferdivedaasjepark Jurassic World, op it eilân Isla Nublar, dat yn 'e Stille Oseaan in ein út 'e kust fan Kosta Rika leit (sjoch: Jurassic World), giet in lyts team fan hierlingen werom nei it eilân. Harren doel is om it DNA op te fandeljen fan 'e Indominus rex, de troch genetyske manipulaasje út ferskate histoaryske soarten dinosauriërs en oare bisten gearstalde nije haadattraksje, dy't ta de ûndergong fan it park late. De oerbliuwsels lizze op 'e boaiem fan 'e lagune fan Isla Nublar, mei't it bist úteinlik opfretten is troch de Mosasaurus dy't yn 'e lagune holden waard. Om ûntsnapping fan 'e Mosasaurus ûnmooglik te meitsjen, is de lagune mei in reuseftige ûnderwetterpoarte ôfsletten is fan 'e iepen see.