cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Himelfeartkatedraal (Uljanovsk)
Skiednis
By de katedraal stiet ek de yn 1995-1996 troch Aleksandr Varjûchin boude Alderheljentsjerke (Всехсвятская церковь) en it biskoplik bestjoerssintrum. Yn de tún binne acht plakettes te sjen mei de bas-reliefs fan ûnder de Sovjet-Uny ferneatige tsjerken fan it bisdom. Yn novimber 2014 waard in byld ûntbleate fan Andrej fan Simbirsk, ien fan de meast fereare lokale hilligen yn de omkriten fan Uljanovsk. It kompleks wurdt noch oanfolle mei in dooptsjerke, in skoalle en in biskoplik museum.
The Vor Game
The Vor Game is in science fiction-roman fan 'e hân fan 'e súksesfolle en mannichfâld bekroande Amerikaanske skriuwster Lois McMaster Bujold. It makket ûnderdiel út fan The Vorkosigan Saga, Bujold har populêrste en omfangrykste searje, mar is in ôfrûne ferhaal, dat ek los dêrfan lêzen wurde kin. The Vor Game, dêr't Bujold in Hugo Award mei wûn, waard foar it earst útjûn yn 1990. It is ûnderwilens oerset yn fyftjin talen.
Eftergrûn
Doe't se har twadde kontrakt foar it skriuwen fan trije boeken ôfsleat mei har útjouwer Jim Baen, hie Lois McMaster Bujold it trêde boek fan dat trio gearfet mei ien wurd: "Quaddies". It moast dus in ferfolch wurde op har súksesfolle roman Falling Free, dêr't se har earste priis mei wûn hie. Mar doe't se deroan ta wie, fielde se har noch net ree om dat ferfolch te skriuwen (úteinlik is it der nea fan kommen). It wie lykwols hiel dúdlik, mei it each op 'e ferhalen dy't se al skreaun hie oer har populêre haadpersoan Miles Vorkosigan, dat der op in frij krúsjaal punt yn syn libben, tusken The Mountains of Mourning en Labyrinth yn, in gat siet dêr't dingen ûntbrieken. Sa hie Miles yn The Warrior's Apprentice syn Frije Dendarii Hierlingen efterlitten om nei hûs werom te kearen, en spile it gronologysk dêrop folgjende The Mountains of Mourning folslein op syn thúsplaneet Barrayar, mar wied er yn Labyrinth wer by de Dendarii werom. Wat wie der yn 'e tuskentiid foarfallen?
Mei't de eksploaten fan Miles Vorkosigan troch resensinten dochs al omskreaun waarden as behearrende ta it subsjenre fan 'e militêre science fiction, besleat Bujold om diskear mei sin sa'n soarte ferhaal te skriuwen. Ien ding dat se dêryn ferwurke wie in aspekt fan har eigen heit, Robert Charles "Bob" McMaster (1913-1986), heechlearaar oan 'e Steatsuniversiteit fan Ohio en in grutte namme yn 'e Amerikaanske wittenskiplike wrâld, dy't teffens in bybaantsje hie as de twadde tillefyzjewaarman yn 'e Feriene Steaten, op Channel 10 Columbus (1950-1964). Ek hie útjouwer Jim Baen har in eksimplaar fan it boek Strategy fan 'e ferneamde Britske militêr histoarikus B.H. Liddell Hart stjoerd, dêr't se tankber gebrûk fan makke. Oare ynfloeden wiene it boek The Mint, fan T.E. Lawrence, better bekend as Lawrence of Arabia, wêryn't dy syn basistrening beskriuwt doe't er nei de Earste Wrâldoarloch ûnder in skûlnamme op 'e nij tsjinst naam yn it Britske leger, en De Fjirtich Martelders fan Sebastiani, in ier kristlik marteldersferhaal oer fjirtich kristlike leden fan in Romeinsk legioen dy't neaken op it iis opsteld waarden oant se har nije leauwe opjaan soene, mar harsels ynstee deafrieze lieten. Fierders waard Bujold holpen troch ferhalen fan Charles Marshall, in freon fan har mem, dy't yn 1941 belutsen west hie by de oanlis fan 'e Amerikaanske loftmachtbasis Thule, yn it uterste noardeasten fan Grienlân, en kommentaar fan William Melgaard, in marine-architekt dy't har ferskate militêre anekdoates en oare nijsgjirrichheden trochdie.
Ut al dy eleminten distillearre Bujold úteinlik de roman The Vor Game. Yn it neiwurd fan 'e omnibus Young Miles merkt se trouwens op dat se mar frijwat muoite hie om it ferhaal yn 'e stringen te hâlden, mei't it alderdusdanichste graach in militêr moardmystearje wurde woe. The Vor Game is skreaun yn it personele perspektyf. De earste seis haadstikken derfan, dy't in frij ôfrûne gehiel foarmje, waarden yn febrewaris 1990 yn Analog Magazine publisearre ûnder de titel The Weatherman. Sûnt wurdt derfan grute dat Bujold The Weatherman earst as in op himsels steande novelle skreaun hie en pas letter besleat om him út te wreidzjen ta The Vor Game, mar dat wurdt troch Bujold sels ûntkrêfte. Yn it neiwurd fan Young Miles hâldt hja út dat hja it boek fan it begjin ôf oan al yn 'e holle hie sa't it úteinlik wurden is. The Vor Game as gehiel kaam yn septimber 1990 yn romanfoarm út by Baen Books. Neitiid waard The Weatherman yn 'e mande mei ferhalen fan oare auteurs werprinte as ûnderdiel fan 'e blomlêzing The Space Opera Renaissance, útjûn troch Orbit US yn 2006, en as e-boek (titele Weatherman, sûnder lidwurd), yn 2011 troch Amazon Digital Services. The Vor Game foarme noch yn 1990 ûnderdiel fan 'e omnibus Vorkosigan's Game, tegearre mei de novellebondel Borders of Infinity. Yn 1997 makke it diel út fan in nije omnibus, mei as titel Young Miles, yn 'e mande mei de roman The Warrior's Apprentice en de novelle The Mountains of Mourning. Young Miles is sûnt teminsten al trije kear werprinte, de trêde kears yn 2008.
The Weatherman
Miles Vorkosigan, de lichaamlik hendikepte soan fan 'e minister-presidint fan 'e planeet Barrayar, dy't de haadpersoan is yn it grutste part fan Bujold har Vorkosigan Saga, is krekt werom fan syn ferlof nei't er syn oplieding oan 'e Barrayareeske Militêre Akademy ôfrûne hat, as er yn in ôfsletten kefert syn earste oanstelling útrikt kriget. Hy hopet, krekt as alle oare kadetten, op tsjinst oan board fan ien fan 'e romteskippen fan 'e Barrayareeske Striidkrêften, mar it docht bliken dat er beneamd is ta haadmeteorology-ofsier op 'e ôfhandige legerbasis Lazkowski, op it eilân Kyril, deunby de poalsirkel en 500 km fan eltse oare lânmassa ôf. Dy basis, better bekend ûnder de ûnoffisjele namme Kamp permafrost, is wêr't de Barrayareeske ynfantery syn wintertrening kriget. It liket Miles net sa'n gaadlike post ta, mar hy beslút syn teloarstelling fan him ôf te setten en it bêste der mar fan te meitsjen.
Yn Kamp Permafrost oankommen, treft Miles dêr luitenant Ahn, de ofsier dy't hy ferfange moat, en dy't in earsten waarman blykt te wêzen, mar ek in grutte dronkenlap. Mei de basiskommandant, generaal Stannis Metzov, in ofsier fan it âlde stimpel dy't nei ûnbewiisde belutsenens by de dea fan in finzene yn 'e tiid fan 'e Komarraanske Opstân hjir yn 'e toendra dumpt is, begjint Miles op 'e ferkearde foet en dêrnei giet it allinne mar berchôf. Ek ûntkomt er mar kwealk oan 'e dea as in mispleatste grap fan in pear ûnderhearrigen troch syn ûnbekendheid mei it terrein libbensgefaarlike gefolgen hat. Tsjin 'e tiid dat luitenant Ahn ôfswaait, fjirtjin dagen letter, hat Miles it spul lykwols allegear goed foar 't ferstân.
Dan fynt der op in nacht in ûngelok plak mei fetaïne, in tige gefaarlike gemyske stof mei mutagene eigenskippen. Dat is in ferâldere ôfskrikkingswapen dat yn Kamp Permafrost opslein wurde moat, en dêr't de Barrayarezen, mei harren ôfgriis fan mutaasjes, fan grouje. It soe fierwei it feilichste wêze om 'e hiele ynhâld fan 'e opslachbunker dêr't it ûngemak bard is, mei magmaminen stadich opbaarne te litten, mar generaal Metzov hellet it him yn 'e plasse dat de fetaïne oan him tabetroud is en ferpoft it sadwaande om it te ferneatigjen. Hy wol dat de soldaten fan 'e technyske ôfdieling harren yn beskermjende pakken yn 'e bunker weagje om 'e geve fetten te rêden. De technisy, deselden dêr't Miles earder mei yn 'e kunde kommen is by de ferfolling fan in pear taakstraffen dy't er oprûn hie, wegerje lykwols it befel út te fieren. Metzov sjocht dat as muiterij en lit de mannen har by -5º C. neaken bûtendoar opstelle oant se tajouwe. Luitenant Bonn, harren direkte superieur, is it net mei dy gong fan saken iens, klaait himsels ek út en giet derby stean. Dat makket Metzov suver breinroer fan lulkens en Miles sjocht oankommen dat dit ferkeard ôfrinne sil. Om in oplossing te forsearjen docht er dan sels de klean ek út en giet derby stean. Dat pleatst Metzov foar in dilemma: hy kin fansels net de soan fan 'e minister-presidint deafrieze litte, mar kin er noch wol sûnder gesichtsferlies tajaan? Miles wit him mei moaie wurden derfan te oertsjûgjen dat er yn syn rjocht stiet en harren allegear foar de kriichrie daagje kin. Dêrop lit Metzov de hiele binde oppakke en opslute. De oare deis wurdt Miles ophelle en nei Vorbarr Sultana, de Barrayareeske haadstêd, flein om tekst en útlis te jaan oan syn heit en Simon Illyan, it haad fan 'e geheime tsjinst ImpSec. Der wurdt besletten om sawol de "muiters" as Metzov út it leger te ûntslaan. De saak, mei foar beide siden in twifelige moraal, ferdwynt grutdiels yn 'e dôfpôt. Om't der no gjin ofsier mear is dy't him as ûnderhearrige hawwe wol, wurdt Miles tafoege oan ImpSec. Boppedat moat er in hoart ferdwine oant it skandaal oerwaaid is.
The Vor Game
Miles wurdt dêrnei twa moanne lang min of mear finzen holden yn it haadkertier fan ImpSec, dêr't er, om him wat om hannen te jaan, tafoege wurdt oan 'e bewekking (sadat ien fan syn taken is om derfoar te soargjen dat er sels net útnaait). Hy wanhopet op 't lêst suver oft er ea noch wer bûten it gebou komme sil, mar úteinlik wurdt er der mei luitenant Ungari en serzjant Overholt opút stjoerd om te ûndersykjen wat der krekt oan 'e hân is yn it Hegen-mulpunt.
It Hegen-mulpunt is in stjerrestelsel mei in dûbelstjer, mar sûnder bewenbere planeten. It soe eins hoegenamt net ynteressant wêze foar de minske, as it net sa wie dat der fjouwer wjirmgatten útkamen. Wjirmgatten binne fan natuere foarkommende "tunnels" troch it tiid-romtekontinuum, dy't men brûke kin om jin fan it iene stjerrestelsel nei it oare te bejaan sûnder dat men desennia- of miskien wol iuwenlang troch de lege ynterstellêre romte hoecht te reizgjen. Fjouwer fan sokke wjirmgatten hat it Hegen-mulpunt (dêrfandinne de namme "mulpunt") ta in soarte fan krúspunt yn 'e romte makke. Dy wjirmgatten liede nei fjouwer bewenne stjerrestelsels: ien nei Aslund, dat fierders gjin wjirmgatten hat en dus, om it samar te sizzen, oan 'e ein fan in dearinnende wei sit; ien nei it anargistyske Jackson's Whole, dêr't misdiesyndikaten foar master opslane; ien nei Vervain, dêr't men fierder wei reizgje kin nei it machtige en ekspansjonistyske Cêtagandyske Ryk; en ien nei Pol, dat wer oer in wjirmgat nei Komarr, yn it Barrayareeske Ryk, beskikt. Nei desennia fan gearwurkjende desynteresse en saaie neutraliteit is der yn it Hegen-mulpunt ynienen in wapenwedrin geande. Pol en Jackson's Whole hawwe der floatienheden nei ta stjoerd, wêrby't Pol sels safier gien is dat it de befeiliging fan syn wjirmgat oan 'e Barrayareeske kant ferwaarleazget, wylst it sûnt de Barrayareeske ferovering fan Komarr altiten tige benaud foar Barrayar wie. Vervain hat in hierlingefloat, Randall's Rangers, ynhierd, wylst Aslund, dat it measte te ferliezen hat om't it oer gjin oare útwei as troch it Hegen-mulpunt beskikt, oan in militêr romtestasjon wurket mar foar de tuskentiid ek in hierlingefloat oannommen hat: de Frije Dendarii Hierlingen, dy't Miles ûnder syn eardere aventoeren oprjochte hat (sjoch: The Warrior's Apprentice).
Mei't der foar Barrayar wichtige ekonomyske en strategyske belangen op it spul steane, moatte Ungari, Overholt en Miles, waans funksje yn it tiim strikt dy fan assistint is, út sjen te finen wat de wapenwedrin feroarsake hat en hoe't de Dendarii der krekt yn behelle binne. Sadwaande reizget Miles ûnder de momkape fan Victor Rotha, in skabeljeuze Bêtaanske wapenhannelder, mei Ungari as syn partner en Overholt as syn liifwacht nei it Hegen-mulpunt.
Op Pol Seis, it romtestasjon oan 'e Poleeske kant fan it mulpunt, moetet er ien fan 'e Dendarii, dy't dêr is om 'e Polezen te bespionearjen en dy't him warskôget om net werom te kommen nei de Dendarii-float, mei't admiraal Oser, dy't Miles de float ûntnadere hie, wer it befel fiert, wylst Ky Tung en Baz Jesek, oan wa't Miles it befel oerdroegen hie doe't er fuortgie, yn ûngenede fallen binne. Op Pol Seis komt Miles ek yn 'e kunde mei de tsjeppe Livia Nu, de minneresse fan in kollega-wapenhannelder (of sa docht se har teminsten foar). As der in wapensmokkelder mei wa't Miles gedoente hân hat, dea fûn wurdt en der in arrestaasjebefel foar him útfurdige wurdt, moatte Miles-en-dy halje-trawalje it stasjon ûntflechtsje.
Harren plannen binne no moai bedoarn, want se kinne net werom troch Pol en binne dus fan Barrayar ôfsnien. Se dumpe harren skip op it romtestasjon dat Jackson's Whole yn it Hegen-mulpunt ûnderhâldt en beslute útinoar te gean. Overholt moat Miles fia in omwei werombegeliede nei Barrayar, wylst Ungari allinnich de spionaazjemissy fuortset. Foar't Miles en Overholt lykwols oan board gean kinne fan it skip dêr't se de reis op boekt hawwe, wurde se oanholden troch de pleatslike plysje (of wat dêrfoar trochgiet yn 'e Jacksoniaanske maatskippij): in Cavilo hat in arrestaasjebefel tsjin Miles kocht (sa wurket dat dêr). Ynstee fan in tsjinbod te dwaan, besiket Miles út te naaien. Hy wurdt op ûnsêftsinnige wize oppakt en fêstset.
Yn deselde sel dêr't Miles bedarret, wurde ek in stikmannich oaren fêstholden, en ien dêrfan is, ta Miles syn ûntsetting, keizer Gregor fan Barrayar. Under in besyk oan Komarr is Gregor einlik en by tafal saken oan 'e weet kommen oer syn heit, kroanprins Serg, dy't foar him geheim holden wiene. Serg, dy't omkommen is yn 'e Eskobareeske Oarloch (sjoch: Shards of Honor) ear't er keizer wurde koe, wie in sadistyske ferkeardeling waans foartidige dea bêst ris it wichtichste stikje lok wêze kinne soe dat Barrayar ea oerkomd is. Likegoed wie dat fansels foar syn soan skokkend om te hearren, en doe't er eefkes allinne litten waard troch syn befeiliging besocht Gregor healdronken en healhertich selsmoard te begean troch fan syn balkon te springen. Hy heakke lykwols heal yn it klimmerblêd dat by it gebou opgroeide, en hold der inkeld wat blauwe plakken oan oer. Ienris allinne op 'e strjitte, besleat er út te naaien, meunstere oan op in frachtskip (mei feardichheden dy't er ûnder syn tsjinst yn 'e Barrayareeske Striidkrêften opdien hie) en ferliet Komarr. De kaptein fan it skip bliek lykwols in smjunt te wêzen, dy't Gregor op dit romtestasjon dumpte sûnder him te beteljen; mei't it hawwen fan gjin jild yn 'e gerjochtichheid fan Jackson's Whole strafber is, waard er oppakt en sil er as "kontraktarbeider" oerdroegen wurde oan Aslund, dêr't er oan it romtestasjon dat de Aslunders oan it bouwen binne, wurkje moat oant syn straf derop sit. Miles is as de dea om Gregor út it each te ferliezen en tegearre oermasterje se ien fan 'e oare "kontraktarbeiders", wêrnei't Miles dy syn klean stelt en syn plak ynnimt, krekt op 'e tiid om mei Gregor nei it Aslunder romtestasjon oerbrocht te wurden.
Dêr oankommen blykt lykwols dat it romtestasjon bewekke wurdt troch de Dendarii, en Miles en Gregor wurde finzen nommen en nei admiraal Oser ta brocht. Dyselde hat noch in appeltsje mei Miles te skilen oangeande wat der foarfallen is yn 'e oarloch om Tau Verde IV (sjoch: The Warrior's Apprentice) en hy jout opdracht om Miles en Gregor út in luchtslûs it luchtliddige yn te smiten. Ear't dat barre kin, wurde se lykwols rêden troch Elena Bothari Jesek, Ky Tung en Arde Mayhew, dy't âlde freonen fan Miles binne. Se wurde fan it stasjon ôf slûke en op 'e nij dwers troch it Hegen-mulpunt skipe, diskear nei it romtestasjon by it wjirmgat nei Vervain. Miles is der no fan oertsjûge rekke dat by Vervain ek de oarsaak fan 'e destabilisaasje fan it mulpunt socht wurde moat, mei't de Polezen allinne mar reägearje op 'e aksjes fan oaren, de Jacksonianen der hoegenamt gjin belangstelling foar toane om militêr fanwegen te kommen en de Aslunders dêr wol paranoïdernôch foar lykje, mar der de middels net ta hawwe.
Fuort nei't se it Vervaanske stasjon berikke, wurde se ferret troch de kaptein fan it skip dat harren ferfierd hat, en wurde se alwer finzen nommen, no troch hierlingen fan Randall's Rangers, dy't ûnder befel blike te stean fan Cavilo, itselde frommeske dat Miles arrestearje litten hie op it romtestasjon fan Jackson's Whole en dat Miles earder kennen leard hie ûnder de skûlnamme Livia Nu. In noch gruttere ferrassing is dat har ûnderbefelhawwer nimmen oars as generaal Stannis Metzov is, Miles syn âlde kommandant út Kamp Permafrost. It spul rekket yn in streamfersnelling as Metzov Gregor wer ken. Miles wurdt opsletten yn in sel, wylst Gregor in staasjekeamer tawiisd kriget. Miles kriget syn keizer en freon net wer te sjen, mar makket letter út Cavilo har praat op dat Gregor by har it idee yn 'e holle plante hat dat se keizerinne fan Barrayar wurde kin. Om't Miles dingen oer har wit dy't it deiljocht eins net ferdrage kinne, stjoert Cavilo him werom nei it Aslunder stasjon, sabeare om it befel oer de Dendarii oer te nimmen, mar eins om him út 'e wei te romjen sûnder sels syn bloed oan 'e hannen te krijen.
Miles hat einlik wat lok as er deunby it Aslunder stasjon yn in rêdingskokon dumpt wurdt en oppikt wurdt troch de Ariel, it Dendarii-skip fan syn âlde freon Bel Thorne, in Bêtaanske hermafrodyt. Feilich oan board fan 'e Ariel beslút Miles it lêste te dwaan dat Cavilo ferwachtet: in fermoedsoening mei admiraal Oser ta stân bringe, wat him slagget om't er de man mei wurden wol oer kin. Nei't er op it Aslunder stasjon oankommen is, fynt der in moardoanslach op him plak, mar dy mislearret en de dieder, dy't generaal Metzov blykt te wêzen, wurdt fêstset. By in ûnderfreging nei tatsjinning fan it wierheidssearum fluch-penta fertelt Metzov dat it hiele spul in Cêtagandyske yntriizje is om it Hegen-mulpunt oan harren ryk ta te foegjen. It is de bedoeling dat Randall's Rangers Vervain fan 'e iene kant ôf oanfalle sille en in Cêtagandyske float fan 'e oare kant ôf. Ienris yn it Vervaanske stelsel sille de Cêtagandiërs sa fluch mooglik trochstjitte nei it Hegen-mulpunt.
Neitiid docht bliken dat Metzov en Cavilo net mei Oser-en-dy yn 'e shuttle gien wiene, mar harren beskûl holden hawwe yn Miles syn eigen hut. As Miles der dêr wer yn komt, besiket Metzov him te smoaren, mar Cavilo rêdt him troch de generaal dea te sjitten. Sa't Gregor en Miles mei har ôfpraat hiene, mei Cavilo dan ôfsette mei de restanten fan Randall's Rangers, hoopjend om 'e Cêtagandyske wraak foar har ferrie foar te bliuwen. Fierders wurdt der in definsjepakt tekene tusken Barrayar, Pol, Aslund en Vervain. Gregor akseptearret de Dendarii yn it geheim as syn persoanlike kriichsmacht en Miles wurdt detasjearre as ferbiningsofsier fan ImpSec mei 's Keizers Eigen Dendarii Hierlingen ("Want," sa seit ImpSec-sjef Simon Illyan, "as ik dy net earne oars hinne stjoer, dan bist hjirre.")
J. Gardenier Visscher
J. Gardenier Visscher wie in 18e-iuwske Nederlânske tekener.
Gardenier Visscher tekene bouwurken, stedsgesichten en lânskippen yn Fryslân yn 1786 en 1788.
Michael Gambon
Michael Gambon (Dublin, 19 oktober 1940) is in Iersk toaniel-, tillefyzje-, en filmakteur. Gambon spile Philip Marlow yn de BBC tillefyzjerige The Singing Detective, Jules Maigret yn ITV rige Maigret út de njoggentiger jierren en Professor Albus Dumbledore yn de lêste seis Harry Potter-films.
Biografy
Gambon waard berne yn Cabra (Dublin) yn de Twadde Wrâldoarloch. Heit Edward Gambon wie in yngenieur en syn mem, Mary (berne Hoare), wie naaister ('frouljusskroar'). Doe't er fiif jier wie ferfear de húshâlding nei Londen dêr't heit Gambon wurk socht yn de weropbou fan dy stêd. Ek Michael waard oplaat ta yngenieur; hy roan staazje by fleantúchfabryk Vickers Armstrong en arbeide dêr noch in jier. Dêr ûntstie ek syn leafde foar antike gewearen, horloazjes en klassike auto's. Doe't er 21 wie besleat er lykwols dat er akteur wurde woe.
Yn 1998 krige er in OBE fan keninginne Elizabeth II fan Ingelân en waard doe "Sir" Michael Gambon. Foar syn wurk op telefyzje ûntfong Gambon fjouwer BAFTA Awards foar The Singing Detective (1986), Wives and Daughters (1999), Longitude (2000) en Perfect Strangers (2001). Hy ûntfong ek twa Primetime Emmy Award-nominaasjes foar Path to War (2002) en Emma (2009). Oare opmerklike projekten binne Cranford (2007) en The Casual Vacancy (2015). Yn 2017 krige er de Irish Film & Television Academy Lifetime Achievement Award. Yn 2020 stie er op nûmer 28 op de list fan The Irish Times mei de grutste filmakteurs fan Ierlân.
Fusarium
Fusarium is in skaai fan parasitearjende skimmels dy’t yn de boaiem foarkomme en dy’t planten en bisten oantaaste kinne. Dêrnjonken produsearje se ek mycotoksinen (trichotesenen) en fumonisinen dy’t iten besmette kinne.
By planten
By planten feroarsaakje de skimmels fusariumrot: Se taaste de woartels oan, dy’t dêrtroch swart wurde en ôfstjerre. Dêrnei ferwylget de plant en stjert ôf. Ek fersoarsaakje se ôfripingssykten by nôt.
Der is gjin middel tsjin fusariumrot. Alle oantaaste planten moatte sa gau mooglik ferneatige wurde om besmetting fan noch net oantaase planten foar te kommen. De grûn moat dêrnei sterilisearre wurde mei in grûnsterilisator.
Dizze skimmels kinne in soad túnplanten oantaaste, mar binne benammen in probleem yn broeikassen, tropyske tunen en foar kwekerijen. Ek is dizze sykte te finen yn lânbougewaaksen lykas ierdappels en nôt.
Der binne planten dy’t resistint binne foar fusariumfot. In foarbyld is Passiflora edulis f. flavicarpa dy’t as ûnderstam brûkt wurdt foar de net-resistinte Passiflora edulis f. edulis mei fruchten, dy’t as smaakfoller beskôge wurde.
By bisten
By bisten en minsken kin de skimmel foarkomme as opportunistysk patogeen yn kornea-ynfeksjes en tienneil-ynfeksjes.
De Karmel (Wâldsein)
De Karmel is tsjerkegebou fan de PKN yn Wâldsein yn de gemeente Súdwest-Fryslân.
Skiednis
Yn Wâldsein wie yn de perioade 1337-1580 in karmeliterkleaster fêstige. Yn 1660 waard de kleastertsjerke ferfongen. De soan fan grytman Sjuck van Welderen baron Rengers lei op 31 maaie 1837 de earste stien foar de wettersteatstsjerke. De neoklassisistyske krústsjerke is boud neffens it ûntwerp fan A.D. Duif út Balk. De tsjerke is sûnt 1971 in ryksmonumint.
De foargevel hat in middenrisalyt mei Doaryske pylders en in houten boppebou mei in lantearne. De kleuren binne wyt en swart.
Yn 2008 waard de ynrjochting fan de tsjerke restaurearre. By de restauraasje waarden de âlde banken ferwidere en ferfongen troch stuollen.
Oargel
It oargel út 1938 is boud troch Bakker & Timmenga. By de bou waarden de oargelkas, it front en de blaasbalgen fan de foargonger oernommen, dy't yn 1839 boud wie troch J.C. Scheuer út Swol. By de restauraasje fan de tsjerke yn 2008 waard de wyt farve oargelkas yn de oarspronklike mahoanykleur werom brocht. It slagge de oargelkommisje dêrnei om ek genôch jild yn te sammeljen foar in restauraasje fan it ynstrumint yn 2017 troch Bakker & Timmenga út Ljouwert. It ynstrumint hat 18 registers ferdield oer haadwurk, boppewurk en pedaal.
Seiun-priis
De Seiun-prizen (Japansk: 星雲賞, Seiunshō) binne in groep Japanske prizen dy't elts jier yn ein augustus útrikt wurde oan 'e bêste literêre en ferfilme Japansktalige science fiction-, fantasy- en horrorwurken fan it foargeande jier. Seiun is Japansk foar "dize" (yn 'e sin fan in gaswolk yn 'e romte), dat de priis hat dus deselde namme as de Amerikaanske Nebula Award, mar de beide prizen hawwe fierders neat mei-inoar út te stean, en de Seiun-priis is eins ferneamd nei in Japansk science fiction-tydskrift fan deselde namme, dat yn 1954 oprjochte waard. De Seiun-priis, dy't foar it earst útrikt waard yn 1970, is fierwei de wichtichste Japanske science fiction- en fantasypriis en kin datoangeande as de Japanske ekwifalint fan 'e Amerikaanske Hugo Award beskôge wurde.
Tawizing en kategoryen
De Seiun-prizen wurde tawiisd op basis fan in stimming ûnder de leden fan 'e jierliks holden Nihon SF Taikai (of "Japanske Science Fiction-Konvinsje"), en de útrikkingsseremoanje fan 'e Seiun-prizen foarmet it hichtepunt fan dy konvinsje. De prizen wurde tsjintwurdich útrikt yn tsien kategoryen:
Diva Devine
Diva Devine (30 novimber 19??) is in rêstend Amerikaansk pornografysk aktrise fan Afro-Amerikaansk komôf. Hja makke har debút yn in pornografyske film yn 2004. Neffens har offisjele opjefte is se 1.60 m lang, mei in gewicht fan 57 kg en kupmaat ?.
Finsterwolde
thumb|Frijsteande toer fan de Herfoarme tsjerke fan Finsterwolde thumb|Utsicht op Finsterwolde Finsterwolde (Grinslânsk: Finnerwol of Finnerwold) is in doarp yn de gemeente Aldamt yn de provinsje Grinslân. Yn 2019 hie it doarp neffens it CBS 2.240 ynwenners, dêr't ek de kearnen Ekamp, Ganzedijk, Goldhoorn, Hardenberg, Hongerige Wolf en Veenhuizen ûnder falle. It doarp mei dy kearnen foarmen de eardere gemeente Finsterwolde, dy't yn 1990 opgie yn de gemeente Reiderlân. It oerflak fan dy eardere gemeente wie 42,16 km²
It doarp Finsterwolde sels telt likernôch 1250 ynwenners.
Namme
Yn 1319 waard Fynserwald foar it earst neamd en yn in ferdrach út 1391 waard Finsterwolda neamd. Yn in oar ferdrach út 1420 wurde Ffinsterwolde en Oistfinsterwolde neamd. Beide plakken wiene oant de ein fan de fyftjinde iuw selsstannige karspels en wurde sa neamd yn de parochylist fan it Bisdom Múnster ûnder de doarpen fan it goa Aldamt. Mooglik binne de nammen yn dy list âlder: Westwinserwalda en Astwinserwalda. Letter ferskynden de nammen: Ffinserwolde (1454), West- en Oistfinserwolde (1500), Vynsterwold (1506), Fynzerwolde (1511), Fijnssewolde (1522), Finserwolde (1554) en Finsserwolt (1561).
Midsiuwen
Finsterwolde ûntstie mooglik al yn de tsiende iuw en wie in âlde feanterijdelsetting. Benoarden it doarp lizze op syn minst twa âlde tsjerkedoarpen. De romanogoatyske tsjerke fan Finsterwolde moat oan de ein fan de trettjinde iuw boud wêze. Oerbliuwsels fan de ferdwûne Sint-Nikolaastsjerke fan East-Finsterwolde waarden tusken Ganzedijk en Veenhuizen fûn. Dat doarp waard om 1500 hinne troch "it wetter fernield" (Oistfinsterwolde aqua destructa). Yn 1454 waard fan Finsterwolde ôf in nije seedyk oanlein dy't de úttynjende Doalert stopje moast. Dy dyk rûn fan Palmar nei de Punt fan Reide. Nei tolve jier moast dy dyk opjûn wurde en dêrnei koe it seewetter Wagenborgen al berikke.
Yn de buorskip Goldhoorn wie der yn 1319 in kommanderije fan de Johanniteroarder, yn 1424 Golthorna neamd. Om 1475 hinne wurdt de namme fan dat kleaster yn ferbân brocht mei de ferdronken parochy Go(l)thorne. Dat Closter tho Golthorn waard yn 1498 noch neamd, mar neffens in akte út 1494 wie it net mear as in foarwurk fan de kommanderije fan Easterwierrum. Yn 1540 waard it foarwurk foar it lêst neamd en yn 1574 wie it lânguod yn it besit fan de famylje Sickinge út Warffum, dy't dêr in uterdyks tichelwurk bedreau.
It Premonstratinzer kleaster Palmar hie ek in foarwurk yn Finsterwolde, dat yn 1447 oan it Kleaster Blomhof yn Witewierrum oerdroegen waard en dat neitiids mooglik yn de Doalert ferdronk.
De súdgrins fan de karspels Finsterwolde en East-Finsterwolde waard troch de lytse rivier de Tsjamme foarme, dat in rjochtlutsen feanrivierke wie en, dy't de grins tusken it Aldamt en it Reiderlân en tagelyk tusken de bisdommen Múnster en Osnabrück foarme.
Lettere ûntwikkelings
Nei 1550 waard it opslike lân fan de Doalert stadichoan fannijs ynpoldere, en kaam der in soad wurkgelegenheid yn de lânbou. Dêrmei woeks Finsterwolde ta in woltierich doarp. Oant yn de achttjinde iuw waard it klaailân benammen brûkt as greide, mar yn de njoggentjinde iuw waard nei de ikkerbou oerskeakele. De tsjinstellings tusken de boeren en de lânwurklju waarden yn dy snuorje jimmeroan grutter. Leech lean, lange wurkdagen en it minne húsfêstjen fan de lânwurklju laten ta dat de arbeiders harren fersetten en yn opstân kamen. De sosjalistyske foarman Ferdinand Domela Nieuwenhuis en de Kommunistyske Partij Nederlân (CPN) waarden tige populêr. Oan 'e ein fan de njoggentjinde iuw en yn de iere tweintichste iuw waarden rebûljes mei geweld delslein.
Yn 1929 wie de grutste lânwurkersstaking dy't ea yn Nederlân holden waard. 5000 manlju en froulju yn it Aldamt staakten goed fiif moanne lang, fan 1 maaie oant 12 oktober, tsjin rike en machtige wurkjouwers, tsjin boeresoannen en tsjin de kristlike fakbûn. Nei it staken fan 1919 waarden der stadichoan maatregels tsjin de lânwurklju naam. It lean waard yn 1923 ferlege ta it nivo fan foar 1914 en yn 1924 easken de boeren in ferheging fan de wurktiid nei 53 oant 56 oeren. De reden dêrfoar wie de sakke lânbouprizen. Oan de ein fan de tweintiger jierren ferbettere de tastân en winsken de lânwurklju it ferheegjen fan harren lean mei 15 prosint. Om't it lean yn it Aldamt it leechst wie, setten de ûnderhannelings dêr dan ek útein, mar mislearren al rillegau. It staken dat dêr op folge wie grym en hurd. Der kaam in ferbod op gearkloftsjen en lânwurklju kamen troch fjochterijen yn de sel terjochte. Wurkjouwers spanden prosessen oan en set lânwurklju út harren wenten. By rebûlje mei de maresjesee waard der yn Finsterwolde in man deasketten dy't neat mei it staken te krijen hie, Eltjo Siemens (1898-1929). It staken waard lang om let delslein.
Kommunisme
Foar in skoft wie Finsterwolde de iennige gemeente mei in kommunistyske mearderheid yn de gemeenterie. Kontroversjele besluten fan de gemeente laten yn 1951 yn de Kâlde Kriich ta it beneamen fan in regearskommissaris troch de minister fan Binnenlânske Saken. Oanlieding dêrta wie it takennen fan útkearings oan stakers troch de gemeente. Gemeentelju dy't wegeren dy maatregel fan de gemeente út te fieren, waarden ûntslein. De Kroan ferneatige einlings dy ûntslaggen wer. Yn de jierren dêrfoar moast de Kroan gauris besluten fan de gemeente ferneatigje, gauris op oantrunen fan PvdA-boargemaster Harm Tuin.
De gemeenterie en wethâlders, lykas de kommunistyske wethâlder Harm Haken, krigen dien en fanút De Haach waard de boargemaster yn 1951 troch it regear as regearskommissaris oansteld en bestjoer de gemeente. Dy tastân einige yn 1953, nei de folgjende gemeenteriedsferkiezings dy't ek wer troch de kommunisten wûn waard. Boargemaster Tuin hie lykwols de regels fan it Gemeentlik Earmbestjoer justjes feroare, lykas it beneamen fan bestjoersleden net allinnich mear in saak fan de gemeenterie wie en riedsleden ynearsten ek gjin tagong mear ta gearkomsten. Yn buorgemeente Beerta wie der in likense tastân yn 1934/1935. Finsterwolde helle dêrmei it wrâldnijs en waard ek wol Little Moscow neamd.
Cornelis Wessels
Cornelis Wessels (fan Dokkum) (Kollum, 1533 - Amsterdam, 25 maaie 1569) wie ien fan de earste wettergeuzen. Hy waard yn Amsterdam ophong.
Trije-ienheid-Sergius Varnitski kleaster
Skiednis
It bestean fan it kleaster is al yn dokuminten bekend sûnt 1614. Neffens de oerlevering waard it yn 1427 stifte troch biskop Efraim fan Rostov yn in delsetting bûten de grinzen fan Rostov, mei de namme Varnitsa op it plak dêr't neffens in net al te betroubere tradysje de grutte russyske hillige Sergius fan Radonezj berne wie. thumb|left|260px| It Troitsje-Sergiev Varnitski kleaster Foar lange tiid bleau it in earmoedich kleaster. Jild foar stiennen gebouwen wie der net. It earste stiennen gebou wie de yn 1763-1771 boude Trije-ienheidskatedraal. Op 16 oktober 1771 waard de katedraal ynwijd troch biskop Atanasius, opdrachtjouwer en finansier fan de bou. In twadde, oan de Presintaasje fan Marije yn de timpel, wijde stiennen tsjerke, waard yn 1826-1828 boud op kosten fan de Rostover keapman Plesjanov.
Yn 1919 waard it kleaster troch de autoriteiten sletten en de folgjende jierren waard it hast folslein ferneatige. De Trije-ienheidskatedraal, de muorren, de wen- en ekonomyske ferbliuwen waarden ôfbrutsen en oer it kleastergebiet waard in wei oanlein. Allinne de Presintaasjetsjerke oerlibbe de ôfbraak troch't it gebou brûkt wurde koe om der hinnen yn ûnder te bringen. Ek bleaune inkelde kleastersellen bewarre.
Tony Award
De Tony Awards, eins de Antoinette Perry Awards for Excellence in Theatre, binne in groep Amerikaanske prizen dy't sûnt 1947 jierliks by in galaseremoanje yn New York yn in grut tal kategoryen útrikt wurde oan produsinten, akteurs en technisy op it mêd fan toaniel, mear yn 't bysûnder fan it toaniel fan it Newyorkske Broadway. Se wurde rûnom beskôge as de wichtichste Amerikaanske toanielprizen, en korrespondearje datoangeande mei de Oscars (foar film), de Emmys (foar tillefyzje) en de Grammys (foar muzyk). Ynternasjonaal kinne se ferlike wurde mei de Britske Laurence Olivier Award foar toaniel en de Frânske Prix Molière. De Tonys wurde yn gearwurking útrikt troch twa organisaasjes, de American Theatre Wing en de Broadway League, en binne ferneamd nei Antoinette Perry, de mei-oprjochtster fan 'e American Theatre Wing. De útrikking fan 'e Tonys wurdt live útstjoerd op 'e Amerikaanske tillefyzje, fia de stjoerder CBS.
Brêge oer it Van Harinxmakanaal (Dronryp)
De brêge oer it Van Harinxmakanaal (der is gjin offisjele namme) is in ophelbrêge oer it Van Harinxmakanaal yn it Fryske doarp Dronryp. De wei dy't fia dy brêge oer it kanaal laat wurdt, is It Heech. De brêge hat ferskillende ynkarnaasjes hân; de foarlêste ferzje waard yn 1940 oanlein, doe noch oer de Harnzer Trekfeart. Yn 1945 skeaten de nazys by de saneamde Dronryp-represaille fuort njonken de brêge 13 finzenen dea. Yn 2018-2019 waard de brêge folslein fernijd.
Funksje
De brêge oer it Van Harinxmakanaal yn Dronryp is pleatslik in wichtige ferbining, dy't it lytse diel fan Dronryp oan 'e súdkant fan it Van Harinxmakanaal by de rest fan it doarp lûkt, dat oan 'e noardkant leit. De brêge jout fierders út it suden wei tagong ta de Rykswei 31 (fan Ljouwert nei Harns) en doarpen as Menaam, Marsum en Berltsum oare kant dy autosnelwei, en út it noarden wei jout er tagong ta it Stasjon Hatsum oan it spoar fan Ljouwert nei Harns, en fierderop ta Baaium en Winsum. Sûnder de brêge moat men fan Winsum ôf omride oer Frjentsjer of oer de Heak om Ljouwert om yn Dronryp te kommen.
Nijbou
Yn 2014 waard fêststeld dat de brêge oer it Van Harinxmakanaal, dy't doe krapoan 75 jier âld wie, fersliten wie, en dat der yn Dronryp in nije brêge komme moast. Sûnt febrewaris fan dat jier mochten der gjin frachtweinen mear oer de brêge mei in gewicht grutter as 30 ton. Der giene ferskate jierren hinne mei planning, en begjin 2018 waard besletten om 'e sloop fan 'e âlde en de oanlis fan 'e nije brêge oer de simmer hinne te tillen om net in wichtige ferbining bûten wurking te stellen yn it heechseizoen fan it Kulturele-Haadstedsjier. Op 24 septimber 2018 waard dan einlings begûn mei de sloop fan 'e âlde brêge. Tagelyk waard njonken it stee fan 'e brêge op kosten fan 'e Provinsje Fryslân foar €800.000 in pontonbrêge oanlein dy't sân moannen lizzen bleau sadat persoane-auto's it kanaal oerstekken koene fia in greide oan 'e súdkant en it terrein fan Hinneslachterij Van der Meer oan 'e noardkant. Dêrmei waard temjitte kommen oan in fersyk dat mei klam dien wie troch de Feriening foar Doarpsbelang Dronryp.
De nije brêge waard oanlein troch Koninklijke Oosterhof Holman. Hy wie ûntwurpen om enerzjyneutraal en ûnderhâldsearm te wêzen, en ek om oan 'e ein fan syn libbensdoer folslein recycle wurde te kinnen. De bou gie nei ferwachting, en ein maaie 2019 koe it nije brêgedek, dat hast 400 ton weage, pleatst wurde mei in grutte boukraan op in driuwend ponton. Op sneon 29 juny waard de nije brêge oer it Van Harinxmakanaal feestlik iepene troch deputearre Avine Fokkens en Harm Beerda, direkteur fan Koninklijke Oosterhof Holman. Der waard "in gesellige lunch" op 'e brêge organisearre, wêrby't Rypsters fan 'e súdkant fan it kanaal harren doarpsgenoaten fan 'e noardkant metten. Nei't de brêge wer iepensteld wie foar ferkear moasten de wâlen en bermen noch ôfwurke wurde, en it plak dêr't de pontonbrêge lein hie, waard baggere en fan nije beskoeiïng foarsjoen. It wurk kaam foar de boufak ree.
Mankeminten
Yn septimber 2019 waard bekend dat de nije brêge oer it Van Harinxmakanaal in "knappend, kreakjend lûd" makke by it iepen- en tichtgean. Dat wie by Rypsters, dy't om 'e brêge hinne wennen, yn 'e hûs dúdlik te hearren en waard as steurend ûnderfûn. Oannimmer Oosterhof Holman joech ta dat der in probleem wie, dat feroarsake waard troch "in ôfwiking fan mar in pear milimeters". It bedriuw die ûndersyk nei de oarsaak en mooglike oplossings. Mids jannewaris 2020 waard bekendmakke dat de nije brêge yn 'e foarjiersfakânsje, ein febrewaris, in wike lang ôfset wurde soe, sadat it knappende lûd ferholpen wurde koe. De oannimmer wie der wis fan dat it dien wêze soe mei it lûd as de assen fan 'e brêge ferfongen waarden.
List fan planetoïden 79901-80000
Dit is in list fan planetoïden 79901-80000.
Bonifatiustsjerke (Koarnwert)
De Bonifatiustsjerke is in tsjerkegebou oan de Doarpswei yn Koarnwert.
Skiednis
By de ôfbraak fan de midsiuwske toer waarden der ûnder de flier reliken fûn út de katolike tiid fan de tsjerke. De reade sânstien mei in foarstelling fan de krusiging hat ea ûnderdiel west fan in sakramintshûs. Njonken dit reliëf lei noch in stien mei in gotysk râneskrift om in reliëf. Beide stiennen út de 15e iuw kamen sûnt 1946 telâne yn it Frysk Museum en de tsjerke krige replika's, mar nei de lêste restauraasje binne de orizjinele stiennen wer yn de muorre fan it koer mitsele.
Nei't de gemeente te lyts waard, is op 22 febrewaris 1998 de lêste tsjinst yn de tsjerke holden. De protestanten fan Koarnwerd hearre no by de PKN-gemeente Makkum.
Ynterieur
In grut part fan de ynrjochting stamt út de tiid fan de ferbouwing yn 1740. Dat jildt foar de preekstoel, it doophek en in tal betinkingsbuorden fan de tsjerkfâlden. Ek fan dy tiid is it boerd mei dêrop de Wet fan de Heare. Foar de preekstoel oer stiet de bank foar de tsjerkfâlden. Yn de 19e iuw is de bank op 'e nij bekape, mar it wapen fan Cornelis fan Aylva op de kape stamt noch wol út 1740.
Yn de toer hinget in klok út 1569 mei in diameter fan 101 sintimeter. De klok waard getten troch Aelt Boister. Nei de sloop fan de toer kaam it oerwurk út 1616 yn de herfoarme tsjerke fan Makkum telâne. It mechanyske oerwurk dat no yn de toer stiet stamt út 1913.
In út de tsjerke ôfkomstige doar mei izerbeslach en it jiertal 1591 wurdt bewarre yn it Frysk Museum. De doar slette eartiids de toer ôf fan de tsjerke en hie by in belegering in ferdigeningsfunksje.
Oargel
It oargel yn de tsjerke stamt út 1865 en waard boud troch L. van Dam en Soannen út Ljouwert. It Koarnwerter oargel fertoant grutte oerienkomsten mei dat fan de Agnestsjerke yn Goutum, mar de disposysje fan Koarnwerd is krekt efkes riker. By it oargel hinget in oaljeferfskilderij fan W. Hellinga, de earste organist fan de tsjerke en teffens haad fan de skoalle.
Janny van der Molen
Janny van der Molen (Burgum, 11 oktober 1968) is skriuwster fan benammen Nederlânsktalige berne- en jeugdboeken. Har wurk is it bêste te omskriuwen as ‘ferheljend non-fiksje’.
Biografy
Janny van der Molen is opgroeid yn Burgum. Nei de Skoalle foar de Sjoernalistyk yn Utert hie Van der Molen ferskate kommunikaasjebanen by tal fan maatskiplike organisaasjes, dêrneist folge sy in stúdzje sosjaal-kulturele teology oan de Universiteit fan Amsterdam, dy't se yn 2001 ôfmakke mei in stúdzje oer de ynfloed fan Carl Gustav Jung op it tinken fan Etty Hillesum. Van der Molen is in pear jier aktyf west yn 'e PvdA as steate- en gemeenteriedslid. Se wennet yn De Knipe mei har man en twa bern. Yn 2007 ferskynde Van der Molen har earste berneboek Over engelen, goden en helden – ferhalen út de grutte wrâldreligy's. Mei har ferhalen wol de skriuwster graach bern by de maatskippij belûke en harren ynspirearje om it bêste út harsels en út oaren te heljen. Van der Molen skriuwt ek foar folwOeksenen. Yn 2014 kaam har boek Ik zou lang willen leven út, in biografy fan Etty Hillesum, dy't har al ûnder har stúdzje ynspirearre.
Njonken skriuwer is Van der Molen sûnt 2021 wurksum as algemien, net-bûne geastlik fersoarger binnen de psychiatry.
Solo: A Star Wars Story
Solo: A Star Wars Story, ek wol koartwei Solo neamd, is in Amerikaanske science fiction-film út 2018 mei eleminten fan aventoerefiksje, aksjefiksje, heistfiksje en fantasy. It wie de twadde op himsels steande live-actionfilm yn it ramt fan 'e saneamde antologysearje fan 'e Star Wars-mediafranchise. Yn 'e ynterne gronology fan 'e Star Wars-filmsearje folget it nei Star Wars: Episode III – Revenge of the Sith (2005) en giet it foarôf oan Rogue One: A Star Wars Story (2016). De film waard regissearre troch Ron Howard, mei yn 'e haadrollen Alden Ehrenreich as Han Solo en Joonas Suotamo as Chewbacca.
De film is it oarsprongsferhaal fan 'e smokkelder Han Solo, dy't letter in held wurde sil yn 'e striid fan it Rebelleferbûn tsjin it diktatoriale Galaktysk Keizerryk. Hy groeit op ûnder minne omstannichheden op 'e planeet Corellia, dêr't misdiesyndikaten foar master opslane. Om dêrwei te kommen, nimt er tsjinst as ynfanterist by de Keizerlike Striidkrêften. In moeting mei de Wookiee Chewbacca liedt ta in libbenslange freonskip. Tegearre jouwe se har by de binde fan Tobias Beckett, dy't wurket foar it ûnderwrâldfiguer Dryden Vos. Dy syn rjochterhân blykt Qi'ra te wêzen, it famke oan wa't Han syn hert ferpâne hat.
Solo: A Star Wars Story krige fan 'e filmkritisy oer it algemien positive resinsjes, hoewol't der wat krityk wie op 'e kamerarezjy en de toansetting. De film waard fierders nominearre foar de Oscar foar bêste special effectss. Yn 'e bioskopen brocht Solo: A Star Wars Story lykwols 'mar' krapoan $400 miljoen op tsjin in (tige heech) budget fan $275 miljoen. De bykommende marketingkosten yn oanmerking nommen, betsjutte dat dat de film net út 'e kosten kaam en beskôge waard as in flop. Solo: A Star Wars Story waard opdroegen oan 'e neitins fan filmprodusinte Allison Shearmur, dy't ûnder de produksje kaam te ferstjerren.
Plot
Under it diktatoriale rezjym fan it Galaktysk Keizerryk hearsket op 'e planeet Corellia in tastân fan anargy, wêrby't misdiesyndikaten foar master opslane. De binde fan 'e Wite Wjirmen, fan 'e aaklike frouwe Proxima, rûpelet strjitbern út troch se wurkje te litten yn in steat dy't slavernij deun benei komt. Yn dy sitewaasje groeie de weesjonge Han en syn faam Qi'ra op. As se in jier as santjin binne, drukt Han in fleske 'coäxium', tige djoere romteskipbrânstof, efteroer om foar de ôfreis fan himsels en Qi'ra fan Corellia te beteljen. Efternei sitten troch de trewanten fan frouwe Proxima witte se tegearre de romtehaven te berikken, dêr't se twongen binne it fleske coäxium te brûken om in Keizerlike dûanebeämte mei om te keapjen. It frommes lit harren troch, mar Qi'ra wurdt fuort neitiid finzen nommen troch ien fan harren efterfolgers, en Han wurdt fan har skaat troch in tichtklapte feilichheidsdoar.
Han hat gjin oare kar as om sûnder Qi'ra fierder te gean, mar hy swart dat er foar har weromkomme sil. Mei't de trewanten fan frouwe Proxima him noch altyd sykje en om't er sûnder it coäxium gjin manear hat om foar passaazje op in romteskip te beteljen, beslút er him oan te melden foar militêre tsjinst de romtemacht fan 'e Keizerlike Striidkrêften. As de rekrutearringsofsier him nei syn efternamme freget, antwurdet er dat er dy net hat, likemin as famylje. De ofsier tinkt eefkes nei en skriuwt him dan yn ûnder de namme 'Han Solo'.
Rhizoctonia-sykte
Rhizoctonia-sykte wurdt feroarsake troch de boaiemskimmels dy’t by it skaai Rhizoctonia hearre en dy’t woartelrot en woartelbrân feroarsaakje yn sûkerbiten, ierdappels, griente en bolgewaaksen. De planten ferwylgje, wêrnei’t it blêd ôfstjert. Op de woartels ûntstiet in brune of swarte ferkleuring.
Solo: A Star Wars Story
Plot
Trije jier letter, nei't er omreden fan oerhearrigens fuortstjoerd is fan 'e oplieding ta piloat, tsjinnet Han as in ynfanterist op 'e planeet Mimban, dêr't it Galaktysk Keizerryk it ferset fan 'e lânseigen befolking de kop besiket yn te drukken. Under in fjildslach yn dridzige rinfuorgen moetet er dêre in trio kriminelen ûnder lieding fan Tobias Beckett, dy't har foardogge as Keizerlike militêren. Han, dy't besletten hat te desertearjen, besiket Beckett te sjantearjen om him mei te nimmen, mar Beckett, dy't it unifoarm fan in luitenant draacht, lit him arrestearje. Neitiid wurdt Han troch in pear sadistyske soldaten yn in soartemint tsjerker smiten, dêr't in Wookiee finzen holden wurdt, mei as bedoeling dat de Wookiee him opfrette sil. No wol it tafal dat Han Shyriiwook, de taal fan 'e Wookiees, ferstiet en sels in bytsje sprekke kin, en dêrmei wit er de Wookiee, dy't Chewbacca hjit, te bepraten om tegearre te ûntsnappen.
Rhizoctonia-sykte
Soarten
Fan de wichtichste soarte hat de net-slachtlike foar (anamorf) de namme Rhizoctonia solani J.G. Kühn) en de slachtlike foarm (telomorf) de namme Thanatephorus cucumeris.
Solo: A Star Wars Story
Plot
Se sette nei de romtehaven ta, dêr't Beckett-en-dy dwaande binne om in militêr transportskip te stellen. Beckett beslút harren mei te nimmen om't er beseft dat de ûnbidige lichemskrêft fan 'e Wookiee noch wolris fan pas komme kin. Neitiid nimme Han en Chewbacca mei Beckett, dy syn frou Val en de fjouwerearmige Ardennyske piloat Rio diel oan 'e stellerij fan in grutte lading coäxium dat oer it spoar ferfierd wurdt op 'e planeet Vandor. Beckett syn soarchfâldich úttochte plan wurdt alhiel yn 'e bulten jage as de Wolkeriders arrivearje, in binde plonderders ûnder lieding fan 'e maskere Enfys Nest, dy't deselde lading coäxium kape wolle. De resultearjende gaos liedt ta de ferneatiging fan it coäxium en de dea fan Val, Rio en ferskate Wolkeriders.
Beckett is neitiid bot oerstjoer oer de dea fan Val, mar hy sit suver noch mear mei de hannen yn it hier oer it ferlies fan 'e lading coäxium. It plan foar de dieverij wie nammentlik net syn eigen, sa bychtet er no op oan Han en Chewbacca, mar dat fan Dryden Vos, in heechpleaatst ûnderwrâldfiguer yn 'e Karmozinen Dage, in wiidferneamd en rûnom freze misdiesyndikaat. Han en Chewbacca biede oan om Beckett te helpen by it goedmeitsjen fan it ferlies fan it coäxium, sadat Vos him foar syn falen net fermoardzje sil. Se geane oan board fan it romtejacht fan Vos, dêr't Han Qi'ra weromsjocht. It docht bliken dat sy nei har skieding fan Han troch frouwe Proxima ferkocht is oan in oare binde, dy't har wer trochferkocht hat oan 'e Karmozinen Dage. Binnen dy organisaasje is hja troch har yntelliginsje opklommen ta assistinte fan Vos.
Han tinkt mei Beckett en Chewbacca in riskant plan op om rou coäxium te stellen út 'e minen op 'e planeet Kessel. Vos giet dêr akkoart mei, mar stiet derop dat Qi'ra harren beselskipje sil om foar him in eachje yn it seil te hâlden. Mei't rou coäxium ynstabyl is en mar beheind hâldber foar't it ûntploft, hawwe se ferlet fan in tige fluch romteskip om 'e lading op 'e tiid nei de raffinaderij op 'e planeet Savareen te bringen. Qi'ra liedt de oaren nei Lando Calrissian ta, in smokkelder en piloat dy't oer ien fan 'e fluchste romteskippen yn it Stjerrestelsel beskikt: de Millennium Falcon. Han daget Lando út ta in potsje sabacc, in kaartspul, wêrby't de ynset de Falcon is. Mar Lando spilet falsk trochdat er in hege spylkaart yn 'e mouwe ferburgen hat, en wint sa it spul. Nettsjinsteande dat seit er syn meiwurking oan 'e misje ta yn ruil foar in oansjenlik diel fan 'e winst.