cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Florianus fan Lorch
Passio Floriani
Yn de Passio Floriani út de lette 8e of iere 9e iuw wurdt it martlerskip fan Florianus beskreaun. Florianus wie dêrneffens in pinsjonearre amtner en libbe yn Aelium Cetium, it tsjintwurdich Eastenrykske Sankt Pölten. Yn de tiid fan de kristenferfolgings (303–304) ûnder keizer Diokletianus kaam steedhâlder Aquilinus nei Lauriacum (it hjoeddeiske Lorch oan de Enns) om kristenen op te spoaren. Hy wist 40 kristenen op te pakken, dy't martele en finzen setten waarden. Florianus fernaam dat en makke dat er yn Lauriacum kaam om syn bruorren en susters by te stean, mar yn Lauriacum krigen se dat yn 'e rekken en hy waard ek oppakt. Om't er it ferpofte syn kristlike leauwe ôf te swarren, waard er mei knuppels slein en mei slipe izers brieken hja syn skouderblêden.
Lang om let waard Florianus ta de dea feroardiele troch him libben te ferbaarnen. Oan de martlerspeal fersei Florianus lykwols dat hy mei de flammen nei de himel opstiigje soe. Fan dy wurden waarden de soldaten kjel en se doarsten it fjoer net mear oan te stekken. Op 4 maaie 304 waard syn eksekúsje op 'e nij besocht út te fieren. No soed er mei in stien (letter is it in molestien woarn) om 'e hals fan in brêge yn de rivier de Enns smiten wurde. Foar de eksekúsje bidde Florianus noch in skoft en dêrfan ûnder de yndruk doarsten de soldaten de deastraf op 'e nij de straf net út te fieren. By eintsjebeslút wie it in poermâle jongkeardel, dy't Florianus fan de brêge it wetter yn stjitte. Sa ferstoar Florianus; de 40 oaren ferstoaren yn de finzenis.
It ferhaal ferhellet fierder dat syn lyk letter op in rots oanspielde en fan in earn mei iepen wjukken beskerme waard. In frommiske (dy't letter de namme Valeria krige) fûn him nei't hja in fizioen hân hie en lei him op in karre, oerdutsen fan grien en strûken om him sa stikemwei nei syn lêste rêstplak te bringen. Underweis bleaune de oksen dy't de karre lutsen op 't lêst fan kleare wargens stean en op dat plak ûntsprong nei in gebed fan de frou in boarne, sa't de oksen drinke koene. Dy boarne bestiet noch altiten en wurdt de Florianbrunnen neamd en is te finen by de St. Johannkirche yn Sankt Florian, Eastenryk. De oksen koene no wer fierder en brochten Florianus nei it plak dêr't begroeven wurde moast. Oer syn grêf ûntstie letter it stift Sankt Florian.
Lettere oerleverings fertelle fan in strafwûnder. By de jongkeardel, dy't Florianus fan de brêge treau, brieken de eagen. It brekken fan de eagen wie yn it oarspronklike ferhaal in wize om it ferstjerren fan Florianus út te drukken. Sa wurdt yn ikonografy noch wolris in foarstelling fûn, dat by de man dy't de eksekúsje útfierde de eagen út de holle falle.
Acht jier nei't Florianus de marteldea ferstoar waard ûnder keizer Konstantyn de frijheid fan religy ynfierd.
Ferearing
Neffens de Passio Floriani waard de hillige op it plak fan it stift Sankt Florian yn Eastenryk begroeven. Yn de midsiuwen waard it kleaster in wichtich beafeartsplak. De reliken fan de hillige ferhûzen yn 1184 nei Krakau, dêr't se yn de domtsjerke byset waarden. Oant de reformaasje hie de ferearing him útwreide nei Eastenryk, Beieren, Bohemen, Poalen en Hongarije.
Hjoed-de-dei wurdt Florianus as beskermhillige tsjin it gefaar fan brân fereare, mar oarspronklik waard er oanroppen tsjin it gefaar fan wetter.
Florianus is beskermhillige fan de brânwar, de bakkers, skoarstienfegers, bierbrouwers, smeden, túnkers, pottebakkers, kûpers, makkers fan sjippe, fan de Poalen, Linz en Opper-Eastenryk. Hy wurdt oanroppen tsjin droegte en fjoer en syn help wurdt frege by brânwûnen.
Ikonografy
Florianus wurdt foarsteld as in romeinske legionêr mei feandel, in wetterfet en in baarnend hûs of in baarnende tsjerke, somtiden ek mei in molestien. Oarspronklik stie it wetterfet foar it martlerskip fan ferdrinking, mar it waard yn de rin fan de tiid troch de tafoeging fan it baarnende hûs stadichoan in symboal fan beskerming.
In healwize foarstelling fan de hillige is te sjen yn it kuerplak Bad Tölz yn Beieren. Bad Tölz hat yn it ferline noch al ris lest hân fan grutte brannen en dêrom waard yn it plak ta eare fan de hillige foar it gebou fan de belestingtsjinst in Florianusboarne oanlein. Om de gek mei de belestingtsjinst te hawwen lieten se dêr de rok fan Florianus sakje, sa't de belestingtsjinst it útsjoch krige op it ûntbleate achterwurk fan de hillige.
Feestdei
Florianus wurdt op 4 maaie betocht troch de Roomsk-Katolike Tsjerke. It is lykwols net in ferplichte feestsdei op de algemiene roomske kalinder. Yn Poalen en yn it bisdom Sankt Pölten is it in ferplichte betinkingsdei.
Lochboek
In lochboek is in boekwurk dêr’t barrens yn byholden wurde.
Oarspronklik wie in lochboek it ferslach oan board fan in fartúch dêr’t de mjittings fan de loch yn byholden waarden, de faasjemjittings dus. Dy gegevens wiene fan grut belang foar it bepalen fan de posysje. Letter waarden yn it lochboek alle barrens set dy’t mar justjes fan belang wiene, ek de barrens dy’t net daliks mei de navigaasje te krijen hiene.
It lochboek waard ek (skips)sjoernaal, deiboek of deiregister neamd. Koartwei ha jo it sels oer de loch.
Utsein yn de skipfeart wurdt it wurd lochboek hjoeddedei ek oarewei brûkt: yn de wittenskip (labsjoernaal), persoanlike lochboeken (in Deiboek) is yn wêzen in foarm fan in lochboek), ûnderhâldslochboeken (bygelyks it ûnderhâldsboekje fan de auto), in flechtlochboek (dêryn hâldt de fleaner syn flechten by, hoefolle flechten en bysûnderheden), hurdrin-lochboeken (runner’s log) dêr’t de draver allerhanne ynformaasje oer de trening yn opskriuwe kin en lochboeken op it web (weblochs). It fêstlizzen fan barrens fan automatisearre systemen wurdt loggen neamd.
It algemiene doel fan in lochboek is dat letter weromlêzen wurde kin wat der krekt bard is op in beskaat stuit. Op it stuit fan opskriuwen is dus noch net bekend wat se letter weromlêze wolle. It is dus fan grut belang dat alle details yn it lochboek telâne komme, sadat se letter neat misse. Ek is it fan belang dat it fêstleine yn in lochboek autentyk is. De gegevens meie net fuorthelle of ûnkontrolearre wizige wurde.
Yn de ynformatika is lochanalize in wichtich ynstrumint om de oarsaak en gearhing fan barrens fêststelle te kinnen. Dêrby fynt ûnder oare korrelaasje fan gegevens út ferskate lochbestannen plak.
Floaridawetterrotten (tûke)
De Floaridawetterrotten (wittenskiplike namme: Neofibrini) foarmje in tûke fan 'e klasse fan 'e sûchdieren (Mammalia), it skift fan 'e kjifdieren (Rodentia), de famylje fan 'e wrotmûseftigen (Cricetidae) en de ûnderfamylje fan 'e wrotmûzen (Arvicolinae). Dizze taksonomyske groep omfiemet ien libben en ien útstoarn skaai fan wrotmûzen.
Teloarstelling
Teloarstelling is in gemoedstastân dy't men ûnderfynt as der net foldien wurdt oan in beskaat ferwachtingspatroan. Ek as der gjin sprake is fan in ferwachting, mar wol fan hoop dy't sûnder basis blykt, kin teloarstelling it gefolch wêze. Teloarstelling is net wanlyk oan ûntefredenens, mar omfettet ek in elemint fan spyt of sels fan fertriet. It ferskil tusken spyt en teloarstelling is dat by spyt de fokus benammen leit op ien of mear persoanlike beslissings dy't laat hawwe ta in ûnwinske útkomst, wylst by teloarstelling de fokus frijwol útslutend op 'e útkomst leit. In antyklimaks is in koart duorjende, gau fergetten foarm fan teloarstelling.
Yn 'e measte gefallen kin men in gefoel fan teloarstelling maklik te boppe komme troch it besef dat de net útkommen ferwachting of hoop dochs net sa wichtich wie, of trochdat men in oare manear fynt om it winske doel dochs noch te berikken. By guon tsjinslaggen dy't wol tige wichtich binne, kin it gefoel fan teloarstelling langer oanhâlde en mank gean mei of liede ta frustraasje, depressiviteit of oarsoartige psychyske stress. Om't teloarstelling en spyt de beide primêre emoasjes binne dy't te krijen hawwe mei beslútfoarming, heart de bestudearring fan teloarstelling en de oarsaken en ynfloed dêrfan wittenskiplik sjoen ta it mêd fan 'e beslissingsanalyze.
De stam fan 'teloarstelling', "-loar-", kaam al foar yn it Aldfrysk. It wurd is besibbe oan it Aldingelske lyre, en komt ek foar yn it Fryske wurd "teloargean". Semantysk hat "-loar-" fan oarsprong de betsjutting fan "ferlies", wat ek in aspekt is fan 'e hjoeddeistige betsjutting fan 'teloarstelling': men ferliest jins ferwachting of jins hoop.
Tacori Blu
Tacori Blu, echte namme: Sharmalee Burnett (Chicago, 24 jannewaris 1973), is in Amerikaansk rêstend neakenmodel en pornografysk aktrise fan mingd Angelsaksysk Amerikaansk, Dútsk, Iersk en Panameesk etnysk komôf. Hja makke yn it begjin fan har karriêre ek wol gebrûk fan 'e artystenammen Jade J'adore en Jade JaDore.
Libben en karriêre
Blu waard yn 1973 berne yn Chicago, yn 'e Amerikaanske steat Illinois. Yn 2007, doe't se 34 jier wie, makke se har debút yn in pornografyske film. Neffens de Internet Adult Film Database (IAFD) spile se sûnt yn in fyftjintal pornofilms, û.m. foar sokke foaroansteande labels as Pure Play Media, Diabolic Video en Evil Angel.
Fierders wie Blu ek aktyf as neakenmodel, wêrby't se posearre foar ferskate manljusblêden. Ek wurke se as fetysjmodel, û.o. foar de website Kink.com. Neffens har offisjele opjefte is Blu 1.70 m lang, mei in gewicht fan 59 kg en kupmaat 34DD, dêr't se oan kaam troch in boarstfergruttingsoperaasje te ûndergean.
Oergongskalinder foar 1708 (Sweden)
Dit is de oergongskalinder foar 1708 fan Sweden (ynkl. Finlân).
Grutte Priis Formule 1 fan Monako 2021
Utslaggen fan de Grutte Priis Formule 1 fan Monako 2021 yn Monte Carlo op 23 maaie 2021. It wie de fyfde race fan 22 races fan de Formule 1 yn 2021. Hy waard op it Circuit de Monaco hâlden. De race waard hâlden oer 78 omgongen, op it 3,3 km lange sirkwy foar in raceôfstân fan 260,5 kilometer.
Feest fan Kristus Kening
It Feest fan Kristus Kening (Latynsk: Sollemnitas Domini Nostri Iesu Christi Universorum Regis; Heechfeest fan ús Hear Jezus Kristus, Kening fan it Hielal) is in kristlik feest dat sûnt 1925 yn de westerske tsjerke fierd wurdt. It is in relatyf nij feest op de liturgyske kalinder en waard pas yn 1925 troch paus Pius XI foar de roomsk-katolike tsjerke ynfierd. Oarspronklik foel de dei fan Kristus Kening op de lêste snein fan oktober, mar yn 1969 waard de roomske fiering nei de lêste snein fan de liturgyske kalinder ferset. Dat betsjut dat de fiering op syn betiidst op 20 novimber plak fynt en op it lêst op 26 novimber. De liturgyske kleur foar dizze fiering is grien.
Ek guon protestantske tsjerken lykas de Anglikanen en de Lutheranen fiere it feest.
It feest fan Kristus Kening wurdt opfolge troch de advintstiid.
Eftergrûn
Yn in tiid fan it ynstoarten fan grutte monargyen nei de Earste Wrâldkriich en de opkomst fan ekstreme politike systemen lykas it kommunisme en letter it nazisme moast it nije feest de klam lizze op de wiere hearskippij fan Kristus.
Al fuort nei de berte fan Jezus yn Betlehem fregen de trije keningen út it easten yn Jeruzalim wêr't de kening fan de joaden te finen wie (Mattéus 2:1). Ek mei it lijen fan Kristus kaam it keningskip fan Jezus oan de oarder. Pilatus frege Him: Bisto de kening fan de Joaden? en Jezus andere mei: jo sizze it (Lukas 23:3). Jezus krige in poarperen kleed oan en Him waard in kroan fan stikels opset en in stok yn de rjochter hân treaun. Doe foelen de joaden op de knibbels foar Kristus en hunen Heil oan Jo, kening fan de joaden (Mattéus 27:28). Doe't Jezus de krúsdea stjerre moast, liet Pilatus in boerd mei de letters INRI (Iesus Nazarenus, Rex Iudaeorum; Jezus fan Nazareth, kening fan de Joaden) oan it krús fan Kristus spikerje.
Rûben (bibelsk persoan)
Rûben (Hebriuwsk: רְאוּבֵן‎, "sjoch in soan") is neffens it bibelboek Genesis de âldste soan fan Jakob en Léa. Hy wie de aartsfaar fan de stamme fan de Rûbeniten.
Doe't Jakob fereale wie op Rachel, ien fan de dochters fan Laban, liet Laban him sân jier bodzje om mei Rachel te trouwen. Mar nei it houliksfeest ûntdiek Jakob dat er net de jongste dochter Rachel, mar de âldste dochter Léa fan Laban krige hie. Foar nochris sân jier bodzjen krige Jakob fan Laban lang om let ek Rachel. Mar om't Léa doe oer wie, soarge de Heare dat Léa fruchtber waard en hja joech berte oan Jakob's earste soan en neamde him Rûben. Léa hope dat har man no wol fan har hâlde soe.
Rûben hie ris by it weetrispjen leafdeapels fûn, nei alle gedachten wurdt dêr alrún mei bedoeld, en oan syn mem Léa jûn. Leafdeapels binne fruchten dy't seksuële ferlangens oproppe kinne. Léa brûkte dy apels om se yn ruil foar in nacht mei Jakob út te lienen oan Rachel, dy't noch gjin bern mei Jakob hie. Léa rekke dy nachts swier fan Issaskar.
It wie Rûben dy't him fersette tsjin it plan fan syn bruorren om Joazef te fermoardzjen omreden dat Joazef der fan dreamde te hearksjen oer de oaren. Hy stelde út him yn in put efter te litten, sadat er Joazef letter werom bringe koe nei syn heit. Doe't Rûben letter werom kaam om by syn broer te sjen trof er in lege put oan, syn bruorren hiene Joazef ferkocht oan in hannelskaravaan en Rûben ferskuorde doe fan fertriet syn klean. Letter konkludearre Rûben dat harren swierrichheden yn Egypte it gefolch wie fan it komplot dat syn bruorren tsjin Joazef makke hiene.
Rûben feroarsake in skandaal troch syn seksuële aventoerke mei Jakob's byfrou Bilha, doe't syn heit fuort wie. Nei't dat Jakob bekend waard rekke Rûben syn earstberterjocht kwyt.
Rûben krige fjouwer soannen: Chanok, Pallû, Chesron en Karmy. By wa't er syn soannen krige is ûnbekend.
Ynternasjonale Lofthaven Ben Gurion
De Ynternasjonale Lofthaven Ben Gurion (Ben Gurion International Airport - נְמַל הַתְּעוּפָה בֵּן גּוּרְיוֹן) is in ynternasjonale lofthaven yn Tel Aviv, yn Israel. Dizze lofthaven is it wichtichste en teffens it grutste fleanfjild yn Israel. Ben Gurion waard yn 1936 oanlein troch de Britske koloniale autoriteiten.
Goldene Meile
De Goldene Meile wie yn 1945 in allieard kriichsfinzenekamp by de Dútske stêd Remagen (Rynlân-Palts). It kamp waard ferneamd nei in fruchtbere flakte op de lofter kant fan de Ryn tusken Remagen en Bad Breisig. Yn it kamp waarden sûnder likernôch 250.000 soldaten fan de Wehrmacht finzen set.
Stifting
De Amerikanen, dy't sels al brek oan alles hiene, krigen mei de ûndergong fan it westlike front ek noch ris de ferplichting om njonken de twa miljoen soldaten ek Dútske kriichsfinzenen ûnder te bringen en te fersoargjen. De kampen lâns de Ryn soene as trochgongskampen foar de provisoryske opfang fan finzenen tsjinje en de Golde Meile wie ien fan dy kampen.
It kamp
By de Goldene Meile giet it yn feite om twa kampen. De offisjele nammen fan de kampen wiene:
It kamp A2 lei oan de Ryn fan Remagen oant Kripp. It kamp A5 lei súdlik fan de Ahr, dy't by Kripp yn de Ryn útmûnet, oant foar Niederbreisig. De kampen moasten troch de finzenen sels boud wurde en wiene mei stikeltried ôfsletten en sa yn twa, fan in oar skieden, arealen ferdield. Tusken de twa kampen lei it plak Kripp. Beide kampen waarden westlik troch it spoar en eastlik troch de Ryn begrinzge.
De beide kampen wiene oerbefolke; yn Remagen wiene op 2 maaie 1945 170.000 finzenen opsletten wylst yn it kamp fan Sinzig bytiden 118.000 minsken ynternearre sieten. De kampen hiene ek noch in tal stikken dy't mei stikeltried apart fan it kamp ôfsûndere wiene, dêr't sa'n 5.000 oant 7.000 finzenen fêstholden waarden. Foar froulju en bernsoldaten wiene aparte gebieten ynrjochte.
Fersoarging
De fersoarging en akkomodaasje fan de finzenen skeat ekstreem tekoart. Der wiene gjin barakken en likemin sanitêre foarsjennings. Mar in pear finzenen mochten harren mantel of kamûflaazjepak hâlde, alle oare minsken wiene oan it ritige waar fan april oerlevere, yn in tiid dat it withoefaak reinde. Mei tige ienfâldich ark wisten guon finzenen gatten yn de grûn te graven, dêr't se beskerming foar de wyn en de rein sochten. In soad minsken stoaren yn de provisoaryske omstannichheden of waarden sels libbend begroeven as de gatten yn 'e grûn ynstoartten. It duorre wiken nei't de fersoarging wat better waard. Ek it drinkwetter foarme ynearsten in probleem, de finzenenen stienen oerenlang yn 'e rige foar wat gloarearre wetter út de Ryn.
Opheffing en folgen
Op 11 july 1945 namen de Frânsen it kamp oer, dy't it op 20 july opheften. In soad finzenen fan it kamp waarden nei oare kampen of nei Frankryk deportearre en foar in part nei ien of twa jier frijlitten. Foar salang as it kamp bestie ferstoaren 1.247 minsken oan dysentery, ûnderfieding en útputting. Dêrnjonken binne ek guon deasketten doe't se flechtsje woene.
Betinking
De finzenen fan it kamp wurde betocht mei de Kapelle Schwarze Madonna yn Remagen, in betinkingsstien yn Sinzig, it militêre begraafplak Bad Bodendorf, dêr't de ferstoarne finzenen begroeven binne, en in útstalling yn it Friedensmuseum Brücke von Remagen yn Remagen.
Israel-Museum
It Israel-Museum is it nasjonale museum fan Israel. It waard oprjochte yn 1965. It stiet yn Jeruzalim op in heuvel yn de wyk Givat Ram tichteby it Bibel Lands Museum en de Knesset.
Stille Sneon
Stille Sneon of Stille Saterdei (Latynsk: Sabbatum Sanctum; Hillige Saterdei; yn katolike rûnten ek Peaskesneon) is de lêste dei fan de lijenswike en nei Goed Freed de twadde dei fan it Triduum Sacrum. Op dy dei betinke kristenen dat it lichem fan Jezus yn it grêf rêst. It is ek de lêste dei fan de fêsteltiid, dy't fjirtich dagen earder begûn op Jiskewoansdei. Op Stille Sneon folget it Peaskefeest, de dei dat kristenen oeral op de wrâld de opstanning fan Jezus út de dea fiere.
Yn tsjerken binne de altertafels leech. Kearsen, blommen en in alterkleed binne ôfwêzich en oant de peaskejûn swije de klokken.
Satellite Award
De Satellite Awards binne in groep Amerikaanske prizen dy't op jierlikse basis útrikt wurde troch de International Press Academy, foar de bêste wurken op it mêd fan film, tillefyzje en kompjûterspultsjes fan it foargeande jier. De Satellite Awards waarden foar it earst útrikt yn 1997, doe't se noch de Golden Satellite Awards hieten. De útrikkingsseremoanje wurdt fan 2014 ôf yn mids febrewaris holden yn it InterContinental Hotel yn Los Angeles. Earder fûn de útrikking plak yn jannewaris (1997 en 1999-2005), yn febrewaris (1998) en yn desimber (2005-2012). Yn 2005 wiene der twa útrikkings fan 'e Satellite Awards, yn jannewaris en yn desimber, wylst der yn 2013 hielendal gjin útrikking holden waard om't dat jier tusken de útrikkings yn desimber 2012 en jannewaris 2014 yn foel.
Libben nei de dea
It libben nei de dea is de oanname dat in essinsjeel diel fan 'e identiteit of it bewustwêzen fan in wêzen trochbestiet nei it ferstjerren fan it fysike lichem fan datselde wêzen. Dat essinsjele diel wurdt almeast oantsjut as de siel of de geast fan sa'n yndividu. It leauwen yn in libben nei de dea foarmet in ûnderdiel fan krúsjaal belang yn frijwol alle religyen. Sok leauwen stiet yn kontrast mei it leauwen dat nei de dea inkeld ivige ferjitnis folget, in idee dat de measte ateïsten oanhingje.
Faak nimt de fuortsetting fan it bestean yn in libben nei de dea de foarm oan fan in spirituële besteanssfear, dy't oantsjut wurdt as it hjirneimels. By in leauwe yn reynkarnaasje kin in siel yn in 'nij' lichem yn dizze wrâld werberne wurde, almeast sûnder te ûnthâlden wat him of har yn eardere libbens of yn in eventueel tuskenskoft yn in hjirneimels oerkommen is. Reynkarnaasje wurdt ornaris foarsteld as in meganisme dat almar op 'e nij plakfynt yn in oanhâldende syklus oant in siel in beskate mjitte fan kennis sammele hat dy't foldwaande is om talitten te wurden ta in posityf spiritueel hjirneimels dat yn guon religyen oantsjutten wurdt mei de algemiene termen 'himel' of 'paradys'.
Ek religyen dêr't it idee fan reynkarnaasje gjin diel fan útmakket, kenne yn 'e regel it konsept fan 'e himel wol, faak yn kombinaasje mei it begryp 'hel' foar in negatyf spiritueel hjirneimels, dêr't de ferstoarnen bedarje dy't bestraft wurde moatte. Sa dominearret yn 'e abrahamityske religyen it idee dat de deaden nei harren ferstjerren nei de himel of de hel geane al neigeraden dat God beslist op basis fan itsij harren dieden yn it libben, itsij predestinaasje. Yn kontrast dêrmei wurdt yn leauwenssystemen mei reynkarnaasje, lykas de Yndyske religyen, it aard fan it nije libben yn 'e syklus fan it bestean direkt bepaald troch de útkomst (karma) fan 'e ôfweaging fan alle goede en alle minne dieden fan it yndividu yn it foargeande libben.
Bad Breisig
Bad Breisig is in kuerstêd yn de lânkring Ahrweiler yn de Dútske Rynlân-Palts. It is it haadplak fan 'e ferbânsgemeente Bad Breisig.
Baywatch (telefyzjesearje)
Baywatch wie in tige súksesfolle Amerikaanske tillefyzjesearje dy't alve seizoenen rûn, fan 1989 oant 1990 en fan 1991 oant 2001. De titel betsjut: "Baaiwacht". It wie in drama- en aksjesearje oer it wol en wee fan strânwachten oan 'e Kalifornyske kust by Malibu, mei as gimmick it omrinnen fan moaie minsken, benammen froulju, yn strakke baaiklean. Baywatch wie tige populêr. Hoewol't de searje it imago hie fral op manlju rjochte te wêzen, bestie eins 65% fan it sjoggerspublyk út froulju. De searje, dy't yn withoefolle lannen en territoaria útstjoerd waard, kin beskôge wurde as in kultureel ikoan fan 'e 1990-er jierren.
De manlike stjer fan 'e searje wie de akteur David Hasselhoff, dy't ek ien fan 'e filmprodusinten wie. Ferskate aktrises makken harren karriêre mei rollen yn Baywatch. Yn it foarste plak gie it dêrby om Pamela Anderson, dy't suver synonym waard mei de searje, hoewol't se mar yn fiif fan 'e alve seizoenen te sjen wie. Ek Erika Eleniak, Yasmine Bleeth, Nicole Eggert, Traci Bingham en Donna D'Errico waarden bekend troch Baywatch, wylst Carmen Electra har karriêre mei in rol yn 'e searje in nije ympuls joech. Yn 1999 waard foar it tsiende seizoen fan setting en it meastepart fan 'e cast wiksele, doe't Baywatch ferpleatst waard fan Kalifornje nei Hawaï. De lêste beide seizoenen hiet de searje dêrom ek Baywatch: Hawaii.
Baywatch
Baywatch makke syn debút mei de pilotôflevering op 'e Amerikaanske tillefyzjestjoerder NBC op 23 april 1989. It earste seizoen sette op 22 septimber fan dat jier útein op deselde stjoerder, mar de searje waard oan 'e ein fan dat tillefyzjeseizoen, yn maaie 1990, stopset fanwegen fan ôffallende sjochsifers. In bykommende reden wie dat de tillefyzjestudio dy't de searje produsearre, GTG Entertainment, opdoekt waard. Om't se fûnen dat de searje potinsje hie, rjochten haadrolspiler David Hasselhoff en de betinkers anneks produsinten Michael Berk, Douglas Schwartz en Gregory J. Bonann út eigen middels The Baywatch Company op om 'e searje nij libben yn te blazen. Hasselhoff krige doe de titel fan útfierend produsint taparte.
Bad Breisig
De stêd leit oan de lofterkant fan de Ryn en is ferdield yn trije stedsdielen: Oberbreisig, Niederbreisig en Rheineck.
Baywatch (telefyzjesearje)
Baywatch
It twadde seizoen fan Baywatch kaam sadwaande yn septimber 1991 op 'e Amerikaanske tillefyzje, dêr't it yn syndikaasje útstjoerd waard. De searje bliek ûnbidige populêr te wêzen, net inkeld yn 'e Feriene Steaten, mar fral ek yn it bûtenlân. Baywatch hie it imago fral op in manlik publyk rjochte te wêzen, om't de searje in heech 'wibelgehalte' hie mei al dy kreaze froulju mei faak grutte boarsten dy't yn lytse badpakjes omdraafden. Mar eins bestie 65% fan it sjoggerspublyk út froulju, benammen yn 'e leeftydskategory tusken 18 en 34 jier. Produsint Douglas Schwartz fertelde yn 2001 yn in fraachpetear dat de makkers fan 'e searje dêr ûndersyk nei dwaan litten hiene, en sa útfûn hiene dat de searje froulju fan dy jierren oanspriek "om't de measte froulike haadpersoanen sterke, ûnôfhinklike froulju wiene, dy't heldhaftich wiene, dy't libbens rêden, dy't gelyk wiene oan manlju."
Spin-offsearje en tillefyzjefilms
Baywatch hie in spin-offsearje, Baywatch Nights, dy't twa seizoenen rûn, en fan 1995 oant 1997 op 'e Amerikaanske tillefyzje útstjoerd waard. Fierders waarden der trije tillefyzjefilms fan Baywatch makke, dy't direkt-op-fideo útbrocht waarden. De earste, Baywatch: Forbidden Paradise, foarme eins diel 19 en 20 fan seizoen 6 (1995-1996), dy't oarspronklik op 22 en 29 april 1996 útstjoerd waarden. De twadde, Baywatch: White Thunder at Glacier Bay, waard foarme troch diel 21 en 22 fan seizoen 8 (1997-1998), dy't oarspronklik op 11 en 18 maaie 1998 útstjoerd waarden. En de trêde, Baywatch: Hawaiian Wedding, wie in reünyfilm dy't yn 2003, twa jier nei de ein fan 'e searje, makke waard en foar it earst útstjoerd waard op 28 febrewaris fan dat jier.
Baywatch: Hawaii
Yn 1999, doe't de kosten fan it meitsjen fan 'e searje yn 'e omkriten fan Los Angeles hieltyd fierder oprûnen en de merk foar yn syndikaasje útbrochte tillefyzjeprogramma's kromp, besleaten de produsinten om 'e produksje te ferhúzjen nei in oare lokaasje. Yn 't earstoan wiene se fan doel om yn Austraalje op 'e nij te begjinnen, en se namen in pilotôflevering op mei de titel Baywatch: Down Under. Yn it plak dêr't dy searje opnommen wurde moast, Avalon, yn Nij-Súd-Wales, bestie der lykwols ûnder de pleatslike befolking sa'n wjerstân tsjin 'e komst fan Baywatch, dat de gemeenteried dêre it near op 'e plannen lei.
As alternatyf waard doe besletten en wyk út nei Hawaï, wêrfan't it regear de produsinten in subsydzje fan $870.000 tasei. As ûnderdiel fan dy oerienkomst moast foar de produksje in pleatslike crew oannommen wurde en foar in diel ek in pleatslike cast. Der moasten teminsten 44 ôfleverings makke wurde, dy't op Hawaï (en nearne oars) opnommen waarden. Fan 'e subsydzje moast teminsten 60% yn Hawaï útjûn wurde, sadat it jild foar in grut part weromfloeie soe nei de pleatslike ekonomy. En ta einbeslút moast de namme fan 'e steat yn 'e titel fan 'e searje komme. Baywatch kaam sadwaande Baywatch: Hawaii te hjitten. It tsiende en it alfde seizoen fan 'e searje (1999-2001) spile yn 'e neite fan Honolulu op it strân fan Oähû. Tsjin 'e tiid dat nei dy beide seizoenen de oerienkomst mei it regear fan Hawaï ôfrûn, wie Baywatch fier oer syn hichtepunt hinne. De sjochsifers giene omleech, en de produsinten besleaten de stekker derút te lûken.
Utgongspunt fan 'e plot
Baywatch draaide om in team fan strânwachten, harren libbensrêdende wurk yn see en op it lân en harren ynterpersoanlike relaasjes. Wat dat lêste ûnderdiel oangie, hie de searje frijwat reitsflakken mei in soapsearje. Yn 'e searje kaam ek de strânkultuer yn Kalifornje (en letter Hawaï) rom oan bod, mei ferskynsels as surfen, sinnebaaien, feesten en kreaze minsken yn net folle bedekkende baaiklean. Oer it algemien kin Baywatch lykwols omskreaun wurde as in aksjesearje, mei't de plots fan 'e ûnderskate ôfleverings har taleine op gefaren op it strân en yn 'e see, wêrby't dramatyske ûnderwerpen as ferdrinkings, ierdbevings, oanfallen fan minske-itende haaien en sels it taslaan fan searjemoardners net út 'e wei gien waarden.
Rolferdieling
(werjûn op folchoarder fan opname yn 'e fêste cast en ferskining yn 'e searje) (ynsafier't se nea ûnderdiel útmakke hawwe fan 'e fêste cast)
Seizoenen
1) ôfl. 19 en 20 fan seizoen 6, útstjoerd op 22 en 29 april 1996, foarmen de tillefyzjefilm Baywatch: Forbidden Paradise 2) ôfl. 21 en 22 fan seizoen 8, útstjoerd op 11 en 18 maaie 1998, foarmen de tillefyzjefilm Baywatch: White Thunder at Glacier Bay 3) ûnder de titel Baywatch: Hawaii
Adaptaasjes
Op 'e searje Baywatch waard yn 2017 in film basearre, dy't ek Baywatch hiet. Sechstjin jier nei it ophâlden fan 'e searje waarden de haadrollen yn 'e film fertolke troch Dwayne Johnson as Mitch Buchannon; Zac Efron as Matt Brody; Ilfenesh Hadera as Stephanie Holden; Kelly Rohrbach as C.J. Parker; en Alexandra Daddario as Summer Quinn. De film waard regissearre troch Seth Gordon en produsearre troch Paramount Pictures. Nettsjinsteande it feit dat de filmkritisy der net folle yn seagen, wie it in kommersjeel súkses dat wrâldwiid krapoan $178 miljoen opbrocht.
Ferskate oare Amerikaanske tillefyzjesearjes wiene op Baywatch basearre. Son of the Beach ("Soan fan it Strân"; in wurdboarterij op it Amerikaansk-Ingelske flok-/skelwurd son of a bitch) wie in komeedzjesearje en parody op Baywatch dy't fan 2000 oant 2002 útstjoerd waard. In oare parody op Baywatch wie it yn Floarida spyljende Beach Heat: Miami, dat rûn fan 2010 oant 2012, en dat in bytsje mear neakenens sjen liet. Yn 2019 sette Netflix útein mei de komeedzjesearje Malibu Rescue, dat ek in soarte fan parody op Baywatch is.
Babewatch is de namme fan in pornografyske parody op Baywatch dy't yn 1994 makke waard troch filmstudio Sin City, mei yn 'e haadrollen Rebecca Wild, Asia Carrera, Bianca Trump, Kylie Ireland, Jon Dough, Buck Adams, T.T. Boy en Tony Tedeschi. De film die it sa goed dat der noch fyftjin ferfolgen op makke waarden; diel 16 ferskynde yn 2002. In oare pornofilm dy't basearre wie op Baywatch, wie Boobwatch, út 1996, mei yn 'e haadrollen û.m. Rocki Roads, Vince Vouyer en Mike Horner. Dat wie in film fan it grutte-boarstesjenre, dy't ek troch Sin City produsearre waard.
Yn 'e popkultuer
Baywatch wie it ûnderwerp fan in weromkearende grap yn 'e Amerikaanske komeedzjesearje Friends, dêr't freonen en hûsgenoaten Joey Tribbiani en Chandler Bing de searje suver op religieuze wize tegearre folgen. Ien kear diene se dat sels oer de tillefoan, doe't Joey tydlik yn in oar appartemint wenne. Chandler wie fereale op aktrise Yasmine Bleeth yn har rol fan Caroline Holden, en ferneamde op in stuit de hinnepyk dy't er as húsdier hold nei har, hoewol't it letter in hoanne bliek te wêzen.
Til Gardeniers-Berendsen
Mathilde Hubertine Maria Francisca (Til) Gardeniers-Berendsen (Rotterdam, 18 febrewaris 1925 - De Haach, 22 oktober 2019) wie in Nederlânsk politika en earder minister.
Til Gardeniers kaam yn 1971 yn de Twadde Keamer foar de Katolike Folkspartij (KVP). Yn 1977 waard hja minister foar Kultuer, Rekreaasje en Maatskiplik Wurk yn it Kabinet-Van Agt I. Yn 1981 waard hja minister fan Folkssûnens en Miljeuhygiëne yn it twadde en tredde kabinet-Van Agt. As minister hat se fral dwaande west mei it omropbelied en de foarming fan de RIAGGs en de Wet foarsjennings hendikepten (WVG).
Yn 1994 wie se foarsitter fan de 'kommissy-Gardeniers', dy't it dramatyske ferlies fan it CDA ûnder listlûker Elco Brinkman ûndersykje moast.
White Pass (Washington)
300px|thumbnail|US 12 oer White Pass White Pass is in berchpas fan de Amerikaanske rykswei U.S. Route 12 yn de steat Washington op de grins fan Yakima County en Lewis County yn it Cascadesberchtme. It leit besuden Mount Rainier en leit op in hichte fan 1372 m.
It waard earst iepene yn 1931 as steat Highway 5 en meitsje in koartere Wei binnen troch fan Naches nei Packwood. Yn augustus 1951 wie de hjoeddeiske US Highway 12 reemakke.
By de pas is sûnt desimber 1955 ek in skygebiet, wêr't eltsenien dy't skye wol, dat dwaan kin.
Ferhanneling
In ferhanneling, einferhanneling, skripsje of tesis of (ein)ferhanneling is in wittenskiplik opstel dat in ferpllichte ûnderdiel is fan in akademyske oplieding. Hoewol’t it belang fan de skripsje en de easken dy’t der oan steld wurde de universiteit en de stúdzjerjochting oars binne, is de skripsje meast it lêste ûnderdiel fan de oplieding. Nei it klearmeitsjen fan de skripsje oan de universiteit studearje jo ôf en krije jo de akademyske graad doktorandus, yngenieur of Master. Meast is de skripsje in ferhanneling oer in beskaat ûnderwerp nei oanlieding fan eigen ûndersyk.
Yn de bachelor-masterstruktuer is it in ferplichte ûnderdiel fan de masterstúdzje en hjit no masterskripsje.
Eltse studint dy’t oan in skripsje, tesis of ferhanneling wurket, wurdt meast troch ién dosint of heechlearaar mei foech begelaat, mei kwaliteitskontrôle troch ien of mear kollega’s (ferlykje ôfstudearkommisje) oan de ein fan it trajekt. De saneamde ôfstudearkring is in alternatyf foar begelieding troch ien dosint of heechlearaar.
De kandiaat sil syn skripsje ferdigenje foar syn ôfstudearkommisje. Ofhinklik fan it krekte reglemint de oplieding en it karakter fan it ôfstudearwurk (ynterne of eksterne staazje) bestiet dy kommisje út de ôfstudearbegelieder(s), en eventueel in oare dosint en/of eksterne saakkundige, bygelyks út it bedriuwsliben of in oare universiteit of hegeskoalle.
Foar skreaune wurkstikken yn it middelber ûnderwiis en it middelber beropsûnderwiis wurdt de term skripsje, einferslach, einwurk, praktyske opdracht of gauris profylwurkstik ek wol hantearre, al of net ûnderdiel fan in yntegrearre proef.
Yn ferskate lannen binne der skripsjeprizen foar de bêste skripsje fan it jier. De Flaamske Skripsjepriis beleannet alle jierren in fertsjinstlike skripsje mei in priis fan 2.500 euro, keppele oan de publikaasje fan it ûndersyk. Ek de Keninklike Flaamske yngenieursferiening (KVIV) jout in priis foar in fertsjinstlik einwurk of skripsje yn de technologyske sfear ûnder de namme Flaamske yngenieurspriis. Yn Nederlân binne ferskate prizen wêrûnder de Leo Plak Skripsjepriis en de Ynternet Skripsjepriis.
List fan planetoïden 67201-67300
Dit is in list fan planetoïden 67201-67300.
Likenis fan de Tsien Jongfammen
De Likenis fan de Tsien Jongfammen is yn it Nije Testamint in parabel dy't Jezus fertelt om dúdlik te meitsjen dat elts wach wêze moat foar it Jongste Gerjocht, want dêrfan is dei noch oere bekend.
De likenis stiet yn Mattéus 25:1-13. Yn de midsiuwen wie it ien fan de meast populêre likenissen mei in grutte ynfloed op de goatyske keunst. Tal fan katedralen waarden fersierd mei portaalbylden fan de fiif ferstannige jongfammen en de fiif sleauwe jongfammen.
De likenis fertelt it ferhaal fan de breidsfammen, dy't op de breugeman wachten om him te begelieden nei de brulloft. Hja hawwe oaljelampen by har, mar fiif fan de tsien hawwe ekstra oalje meinaam. As de breugeman hieltiid mar net komt falle de fammen yn 'e sliep. Midsnacht waarden de jongfammen wekker makke om't de breugeman yn oantocht wie en hja waarden ferge him yn 'e mjitte te rinnen. Hja makken gau de lampen yn oarder, mar de domme fammen seagen dat hja te min oalje hiene. Om't harren lampen útgyngen, fregen hja oalje fan de oare fiif fammen, mar dy anderen dat der dan wol ris te min oalje wêze koe foar allegear. Wylst de domme fammen fuort gyngen om te sjen oft der noch earne oalje te krijen wie, begelieden de wize fammen de breugeman nei de feestseal. Letter kamen ek de domme fammen, mar de doar fan de seal siet al op it slot. Hja fregen oft hja der yn mochten, mar de breugeman andere dat er har net koe.
Cleveland (Ohio)
Cleveland (útspr.: ['kli:vlənd], likernôch: "kliiv-l'nd") is in stêd yn it noardeasten fan 'e Amerikaanske steat Ohio, dêr't it sitewearre is oan 'e mûning fan 'e rivier de Cuyahoga yn 'e Earymar, ien fan 'e Grutte Marren, dy't op 'e grins fan 'e Feriene Steaten en Kanada lizze. Cleveland is it haadplak fan Cuyahoga County, en leit likernôch 100 km bewesten de grins mei Pennsylvania. Neffens in offisjele skatting út 2012 hie it doe goed 390.000 ynwenners, wêrmei't it de op ien nei grutste stêd fan Ohio is (nei de steatshaadstêd Kolumbus). As stêdekloft, mei alle foarstêden en it heal ferstedske omlizzende plattelân meirekkene, komt Cleveland op in befolking fan rom 2 miljoen minsken, wêrmei't it de grutste agglomeraasje fan Ohio is.
Skiednis
Cleveland waard yn 1796 stifte troch lânmjitters fan 'e Connecticut Land Company, doe't dy in plak fêststelden dêr't de haadstêd fan it westlik reservaat fan Konnetikut komme moast (dat letter opgie yn Ohio). De delsetting waard Cleaveland neamd, nei generaal Moses Cleaveland, de lieder fan 'e lânmjitters, mar de ekstra "a" liet men letter falle. Nettsjinsteande de sompige grûn en de strange winters wie de lokaasje oan 'e súdkant fan 'e Earymar foar Cleveland in grut foardiel, en sadwaande begûn de befolking al rillegau te groeien. Dat gie nammenste flugger nei't yn 1832 it Ohio- en Earykanaal reekommen wie, in krúsjale ferbining tusken de Grutte Marren en de rivier de Ohio. Dêrtroch waard Cleveland ta in wichtich knooppunt op 'e rûte fan 'e Atlantyske Oseaan nei it streamgebiet fan 'e Mississippy. Cleveland krige offisjeel de status fan stêd yn 1836.
Datselde jiers briek der in heech oprinnende deilisskip út mei de buorstêd Ohio City oer in brêge oer de rivier de Cuyahoga dy't de beide plakken ferbine moast. Der bleau út en troch spul mei Ohio City, oant dat plak yn 1854 troch Cleveland anneksearre waard. Troch syn strategyske geografyske posysje ûntjoech Cleveland him geandewei de njoggentjinde iuw ta in sintrum fan 'e hannel en yndustry yn it gebiet fan 'e Grutte Marren. Sa rjochte John D. Rockefeller der yn 1870 syn oaljemaatskippij Standard Oil op (al ferhuze er it haadkertier dêrfan yn 1885 nei New York. Yn 'e iere tweintichste iuw ûntwikkele Cleveland him ta in sintrum fan 'e Amerikaanske stielyndustry, yn 'e mande mei oare noardlike stêden, lykas Buffalo en Detroit. Mei troch de ekonomyske woltier dy't dat ta gefolch hie, waard Cleveland yn 1920 de op fjouwer nei grutste stêd fan 'e Feriene Steaten.
Yn 'e tiid fan 'e Amerikaanske Boargerrjochtebeweging, yn 'e fyftiger en sechstiger jierren, wie der yn Cleveland, dat in grutte swarte befolking hie, frijwat maatskiplike ûnrêst, kulminearjend yn 'e Hough-opskuor fan july 1966 en de Glenville-sjitpartij fan july 1968. Yn dyselde snuorje begûn it mei de stêd fanwegen de postyndustriële krisis yn it neigean te reitsjen. Yn desimber 1978 wie Cleveland de earste grutte Amerikaanske stêd yn 'e skiednis dy't fajyt gie. Sadwaande waard de stêd doedestiden wol ferhune as the Mistake on the Lake ("de Flater oan 'e Mar"). Fan 'e twadde helte fan 'e tachtiger jierren ôf klaude Cleveland lykwols stadichoan wer by de wâl op, sadat de pleatslike media begûnen te sprekken fan the Comeback City.
Cleveland hjoed de dei
De ekonomy fan Cleveland is tsjintwurdich fral ôfhinklik fan yndustry, finansjele tsjinsten, sûnenssoarch en biomedysk ûndersyk. De grutste wurkjouwer út 'e private sektor yn 'e stêd is it sikehûs de Cleveland Clinic, mei mear as 37.000 wurknimmers (yn 2008). Op it mêd fan ferfier wurdt de stêd wurdt betsjinne troch de Ynternasjonale Lofthaven Cleveland Hopkins. De haven fan Cleveland is ien fan 'e grutste grûnstoffe-oerslachhavens oan 'e Grutte Marren. Yn 'e stêd is fierders de heech oanskreaune Case Western Reserve University (CWRU) fêstige, en teffens de steatsuniversiteit fan Cleveland (CSU).
Op it mêd fan toerisme en besjensweardichheden hat Cleveland de Rock and Roll Hall of Fame, mei útstallings oer ferneamde popartysten; it Cleveland Museum of Art, mei in grutte kolleksje keunstwurken; it Natoerhistoarysk Museum fan Cleveland (CMNH), in natoerhistoarysk museum; de Cleveland Botanical Gardens, in botanyske tún; en it Greater Cleveland Aquarium, in iepenbier akwarium. Yn 2012 iepene it Horseshoe Casino Cleveland, it iennichste kasino yn 'e stêd, syn doarren yn it histoaryske Highbee Building. Fierders wurdt der yn Cleveland elts jier de Fashion Week Cleveland holden, ien fan 'e mar in pear eveneminten fan 'e moadebrâns yn Noard-Amearika dy't ynternasjonale erkenning genietsje. Ta beslút is de stêd ek de thúsbasis fan it honkbalteam de Cleveland Indians (dy't foar it lêst de nasjonale titel behellen yn 1948, en yn 1997 yn 'e finale ferlearen fan 'e Florida Marlins), it Amerikaansk fuotbalteam de Cleveland Browns en it basketbalteam de Cleveland Cavaliers.
Demografy
Neffens gegevens fan 'e folkstelling fan 2010 wie doe fan 'e befolking fan Cleveland 12,0% âlder as 65 jier en 24,6% jonger as 18 jier. Fierders bestie 46,4% fan 'e húshâldings út ien persoan. Wat de etnyske opbou fan 'e befolking oangiet, dy wie yn 2010 sa: 53,3% swarten; 27,3% blanken; 10,0% Latino's; 1,8% Aziaten; 0,3% Yndianen; 7,3% oaren of fan mingd etnysk komôf.
Klimaat
Cleveland hat in lânklimaat mei fjouwer dúdlik ûnderskate jiertiden, hjitte en wiete simmers en kâlde en snieïge winters. Yn july, de waarmste moanne, is de trochsneed temperatuer oerdeis 28,1 °C, en yn jannewaris, de kâldste moanne, is dat 1,3 °C. Rekôrtemperatueren wiene 40 °C op 25 juny 1988 en –29 °C op 19 jannewaris 1994. Cleveland kriget jiers trochinoar 993,1 mm delslach, wêrûnder oer it hiele winterhealjier ferdield 173½ sm snie.
Judo op de Paralympyske Simmerspullen 2020
200px|thumb|right|200px|Nippon Budokan
De XVI Paralympyske Simmerspullen waarden yn 2021 yn de Japanske stêd Tokio hâlden.
Lokaasje
It judo wie fan 27 oant 28 augustus 2021 yn de Nippon Budokan.
Medaljespegel
De top-10 fan lannen dy't by it baanhurdfytsen medaljes wûn hawwe by de Paralympyske Simmerspullen fan 2012.
Traktaat
In traktaat (fan it Latynske tractatus) is in ferhanneling oer in ôfbeakene ûnderwerp, meast op it mêd fan filosofy of religy.
Religieuze traktaten
In bekend foarbyld fan religieuze traktaten binne dy fan tsjerkfaars dêr’t se de kristlike libbensfyzje yn ferdigenje. Yn it Joadendom binne bekende foarbylden de ûnderdielen fan de Talmoed dy’t spesifike ûnderwerpen behannelje (sjoch Misjna).
Rjocht
Yn it rjocht betsjut traktaat in ferdrach. In traktaat kin sletten wurde tusken twa of meardere steaten mar ek folkerjochtlike organisaasjes kinne ferdrachspartij wêze. In ferdrach tusken in steat en de Hillige Stoel hjit in konkordaat. Yn Nederlân wurde traktaten yn it yn 1950 by Keninklik Beslút ynstelde Traktateblêd fan it Keninkryk fan de Nederlannen publisearre.
Bethany Benz
Libben en karriêre
Benz sette har karriêre útein as in glamourmodel, wêrby't se de artystenamme Caviar ("kaviaar") brûkte (om't se út 'e Oekraïne kaam en swart wie). Yn dy tiid posearre Benz foar tydskriften as Jet Magazine, Motorsports Magazine en Rolling Out. Teffens wurke se mei oan ferskate fideoklips fan Amerikaanske rappers en R&B-artysten, lykas Twista, Snoop Dogg en R. Kelly. Yn 2009 die se as Caviar mei oan it Amerikaanske realitytillefyzjeprogramma For the Love of Ray J, dêr't se yn 'e fjirde ôflevering fuortstimd waard.
Ein 2010 wie Benz belutsen by in 'bedriuwsûngemak', wêrby't de manlike pornoakteur Prince Yahshua ûnder in sekssêne mei har in útskuorde urinebuis en in blessuere oan syn bekkenwand oprûn. Yn 2012 waard Benz nominearre foar in AVN Award (de Oscar fan 'e pornowrâld) yn 'e kategory bêste nije stjer. Njonken har aktearwurk posearret Benz ek geregeldwei foar neakenblêden.
Lichemsskaaimerken
Benz is fan mingd blank en swart ras, mei in ljochtbrune hûdskleur dy't sa ljocht is dat se suver wol foar blank trochgean kin. Se hat brune eagen en swart hier. Neffens har offisjele opjefte is Benz 1.75 m lang, mei in gewicht fan 61 kg, en in natuerlike kupmaat 34DD. Se hat piercings troch har nâle en har klitoris, en twa tatoeaazjes: in stienboksymboal op har ûnderrêch en in slange dy't om har rjochterankel hinne wuolle sit.
Dennis L. McKiernan
Dennis L. McKiernan (folút: Dennis Lester McKiernan; Moberly (Missoury), 4 april 1932), is in Amerikaansk skriuwer fan fantasyliteratuer. Hy begûn syn skriuwkarriêre oarspronklik út ferfeling en kreëarre yn 'e Mithgar-rige, syn bekendste wurk, troch omstannichheden in wrâld dy't tige liket op dy it Midierde út The Lord of the Rings fan J.R.R. Tolkien. Dêrom is McKiernan der wol fan beskuldige dat er allinnich Tolkien mar wat neibearde. Yn syn lettere boeken gied er mei de searje lykwols in hiele oare kant út as dat Tolkien ea keazen hie. McKiernan wennet yn Tucson, yn Arizona.
Libben
McKiernan waard yn 1932 berne yn Moberly, yn 'e steat Missoury, dêr't er oan syn achttjinde wenjen bleau. Neitiid tsjinne er fjouwer jier by de Amerikaanske Loftmacht, en hoewol't syn tsjinsttiid ûnder de Koreaanske Oarloch foel, waard er nea oersee stjoerd, en brocht er de folsleine fjouwer jier troch yn 'e kontinintale Feriene Steaten. Nei't er ôfswaaid wie, studearre McKiernan oan 'e Universiteit fan Missoury, yn Columbia, dêr't er yn 1958 in bachelorstitel yn elektrotechnyk behelle, dy't er yn 1964 oan 'e Duke Universiteit yn Durham, yn Noard-Karolina, omsette yn 'e masterstitel. Fan 1958 oant 1989 wurke er as technikus by it Amerikaanske telekombedriuw AT&T, yn 't earstoan by de ôfdieling Western Electric, mar letter by de Bell Laboratories. Mei 57 jier gied er yn 1989 mei pinsjoen, sadat er him foltiids oan it skriuwen wije koe.
Yn 1977, doe't er út te riden wie op syn motor, waard McKiernan oanriden troch in auto dy't op 'e ferkearde weihelte ried. Neitiid wied er moannenlang oan bêd bûn, earst yn in rekferbân en letter yn it gips. Wylst er stadichoan opbettere, begûn er út klearebare ferfeling in ferfolch te skriuwen op Tolkien syn The Lord of the Rings. Hy fûn in útjouwerij, Doubleday, dy't wol belangstelling foar it boek hie, mar doe't dy om tastimming foar de publikaasje fersocht by de erven Tolkien, waard dy ôfstegere. Dêrop frege Doubleday McKiernan om syn ferhaal op 'e nij te skriuwen, mei justjes oare personaazjes (de hobbits waarden bgl. healmlingen), yn in oare fiktive wrâld. Ek stie men der by him op oan om in prequel te skriuwen, mei't de orizjinele prequel (The Lord of the Rings) no ûntbriek.
Sa kaam de wrâld Mithgar ta wêzen, dêr't de rige nei neamd waard. De prequel krige de titel The Iron Tower, en liek, doe't er ienris skreaun wie, fanneden tige op The Lord of the Rings, om't it orizjinele boek, The Silver Call, ommers as ferfolch dêrop bedoeld wie. Doubleday ferdielde neitiid The Iron Tower oer trije boeken, sadat it in trilogy waard, wat de likenis mei The Lord of the Rings noch fergrutte. Guon kritisy beskuldigen McKiernan der dêrom wol fan dat er inkeld Tolkien syn wurk neibearde en dêrby by it rântsje fan it plagiaat lâns gie. Yn syn lettere boeken sette er mei de searje lykwols in hiele oare kant út as dat Tolkien ea kieze kinnen hie, om't de Mithgar-rige ek hiele oare eleminten omfiemet as The Lord of the Rings.
Wylst de Mithgar-rige ta it subsjenre fan 'e hege fantasy heart, hat McKiernan ek oar wurk skreaun, wêrûnder in pear science fiction-romans en teminsten ien horrorferhaal. Syn Faery-rige is wijd oan werfertellings fan guon mearkes dy't er as bern lies. Dêrby hat er ferskillende ferhalen ferfrissele ta ien plot.
A.M. Turing Award
De ûnderskieding wurdt immen takend troch de Association for Computing Machinery (ACM), op grûn fan de technyske bydrage oan de ynformatika. De bydrage moat fan duorsum en fûneminteel belang wêze foar de kompjûterwrâld.
De priis waard it earst útrikt yn 1966. Frances E. Allen wie yn 2006 de earste frou dy't de priis ûntfong. Ek yn 2008 gong de ûnderskieding nei in frou, dy kear nei Barbara Liskov.
Blank wapen
In blank wapen is in hânwapen mei in limmet of klinge, wêrfan't de punt skerp is en bedoeld om by de tsjinstanner yn it lichem te kringen. Sokke wapens binne yn it foarste plak messen, daggen, swurden en bajonetten, wylst ek spearen eventueel ûnder dizze definysje falle kinne soene. Slachwapens dy't (mear) bedoeld binne om 'e tsjinstanner te ferpletterjen (lykas bilen), kinne hjir net ta rekkene wurde. Hjoed de dei binne blanke wapens foar it measte part út de tiid rekke, hoewol't de measte kriichsmachten noch wol gebrûk meitsje fan beskate spesjalisearre soarten daggen en/of fan bajonetten.