cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Solo: A Star Wars Story
Plot
Dat, mei Lando en syn eksintrike androïde mei feminine programmearring L3-37 set it selskip yn 'e Millennium Falcon koers nei Kessel, in planeet dy't inkeld berikber is fia it Kesselfliet, in nauwe trochgong troch de Akkadeeske Draaistream. Dat is in tichte, ûnferkende dize, dy't ûnfeilich makke wurdt troch los omfleanende asteroïden en planetoïden. Nei't se op Kessel oankommen binne, ynfiltrearje se de troch it Pyke-syndikaat behearske coäxiummyn as in fertsjintwurdiger fan in nije klant (Qi'ra) mei har robot (L3-37) en liifwacht (Beckett), dy't as bewiis fan goede wil in pear slaven (Han en Chewbacca) leveret om yn 'e myn te wurkjen. Wannear't Qi'ra en Beckett de Pykes yn 'e kontrôlekeamer útskeakele hawwe, befrijt L3-37 in robot fan syn twangklem om't er har yn it paad stiet. Op 'e fraach fan 'e robot wat er no moat, antwurdet se mei in sydlingse opmerking dat er de oare robots mar befrije moat. Min ofte mear by fersin ynstigearret L3-37 dêrmei in slave-opstân, mei't de befrijde robots ek de slaven befrije dy't yn 'e myn wurkje.
It is de bedoeling dat Chewbacca en Han, dy't harrensels yn 'e myn ûntdien hawwe fan har bewekkers, it coäxium stelle sille, mar Chewbacca wurdt ôflaat as er guon Wookiees mank de mynslaven sjocht, dat Han langet him syn wapen oer om harren te helpen. Dat betsjut dat it swiere wurk op Han delkomt. It slagget him it coäxium te stellen, en op 'e weromweis nei de Millennium Falcon jout Chewbacca him wer by him. Yn 'e gaos dy't de slave-opstân feroarsake hat, sjitte de bewekkers yn it wylde wei, wêrby't L3-37 op fatale wize skansearre rekket. Lando, fan wa't L3-37 sels earder oan Qi'ra ferteld hat dat er temûk fereale op har (L3-37) is, weaget syn libben om har te rêden, mar hy wit inkeld it boppeste part fan har lichem mei te skuorren. Hy wurdt dêrby yn it skouder sketten, sadat er sels troch Chewbacca rêden wurde moat.
It hiele selskip pykt út yn 'e Millennium Falcon en lit de slaven en de bewekkers it fierders sels útfjochtsje. Op it berjocht fan in slave-opstân op Kessel hat it Keizerryk lykwols in stjerreslachskip stjoerd om it Kesselfliet te blokkearjen, dat Han, dy't de piloat is no't L3-37 útskeakele en Lando ferwûne is, moat útwike yn 'e ûnferkende dize. Efterfolge troch Keizerlike TIE-jagers en in reuseftich wêzen mei tentakels dat yn 'e dize libbet, kinne se op it nipperke ûntkomme oan in swart gat trochdat Beckett de motors fan 'e Falcon opfiert mei in dripke coäxium. Mei help fan Qi'ra slút Lando it ûnthâld fan L3-37 oan op 'e boardkompjûter fan 'e Millennium Falcon, wêrmei't er dy beiden mei-inoar ferraant. Troch it gebrûk fan 'e navigaasjedatabase fan L3-37, dy't neffens Lando de bêste yn it Stjerrestelsel wêze soe, slagget it Han om in paad werom út 'e dize te finen en dêrby de Keizerlike blokkade alhiel te omsilen.
Slim skansearre komt de Millennium Falcon oan op Savareen, dêr't it proses om it folatile coäxium te raffinearjen, halje-trawalje úteinset. De Wolkeriders ûnder lieding fan Enfys Nest arrivearje om it coäxium te stellen, mei't se de binde fan Beckett fan Vandor ôf folge binne. Lando pykt út yn 'e Millennium Falcon en lit alle oaren oan har lot oer. Mar efter it masker fan Enfys blykt in teenagefamke beskûl te gean, dat nei eigen sizzen it masker urven hat fan har mem, in eardere Enfys Nest. Hja bringt út dat de Wolkeriders allegearre ôfkomstich binne fan planeten dy't slim te lijen hân hawwe ûnder it skrikbewâld fan 'e Karmozinen Dage, en dat se eins rebellen binne dy't weromslaan wolle tsjin it misdiesyndikaat en it Galaktysk Keizerryk, dat de opkomst fan it misdiesyndikaat mooglik makke hat. Se hawwe ferlet fan it coäxium om harren opstân mei te finansieren.
Han, dy't sympaty hat foar Enfys-en-dy, beslút om te besykjen Dryden Vos te bedragen en it coäxium oan 'e Wolkeriders ta te spyljen. Beckett fynt dat te riskant, dat hy winsket Han-en-dy it bêste en set ôf. As Han, Qi'ra en Chewbacca letter yn it jacht fan Vos arrivearje, wit dy al ôf fan Han syn plan om it coäxium oan 'e Wolkeriders te jaan en Vos ôf te konfoaien mei in substânsje dy't inkeld op coäxium liket. It docht bliken dat Beckett streekrjocht nei Vos ta gien is om Han te ferrieden. Vos hat sadwaande al syn liifwachten op twa nei stjoerd om Enfys en de Wolkeriders finzen te nimmen en, nei't se it coäxium feilichsteld hawwe, te fermoardzjen. De fetten dy't de Wolkeriders by har hawwe, blike lykwols leech te wêzen, en as it masker fan Enfys ôfgiet, blykt dêrefter in doarpeling fan Savareen beskûl te gean. Han hie nammentlik al rekkene op Beckett syn ferrie, dat hy hat it echte coäxium meinommen nei it jacht fan Vos om him te fluch ôf te wêzen.
Wylst de echte Wolkeriders de liifwachten fan Vos oer it mad komme en oermânsk wurde, lûkt Beckett, oan board fan it jacht fan Vos, syn ploffer en sjit Vos syn lêste beide liifwachten dea. Hy sjocht no nammentlik syn kâns skoan om sels as winner út 'e bus te kommen, dat hy pykt út mei it coäxium mei Chewbacca as gizelder om it guod foar him te dragen. Han en Qi'ra bliuwe efter mei Vos, dy't Han besiket te fermoardzjen. Qi'ra grypt de sabel fan ien fan 'e beide liifwachten dy't Beckett om hals brocht hat en beart dat se har trou oan Vos bewize sil troch Han foar him te deadzjen. Ynstee deadet se Vos sels. Han en Qi'ra tútsje inoar. Hy moat efter Beckett en Chewbacca oan, en sy seit dat se him folgje sil sadree't se Vos syn rykdommen byinoar fandele hat.
Op in klif by see wachtet Han Beckett en Chewbacca op. Beckett, dy't himsels as in soarte fan mentor foar Han opwurpen hat, seit dat er Han no noch ien lêste les leare sil, wylst er temûk risselwearret om Han dea te sjitten. Mar Han bewiist dat er in flugge learder is: ear't Beckett útsprutsen is, sjit Han hìm ynstee del. Oan board fan it jacht makket Qi'ra ûnderwilens gjin risselwaasje om har by Han te jaan, mei't se wit dat as se útnaait, de Karmozinen Dage nea rêste sil foar't sy opspoard en deade is. Om Han te beskermjen, nimt se dêrom fia holografyske kommunikaasje kontakt op mei de heechste baas fan 'e Karmozinen Dage, de eardere Sith-ridder Darth Maul. Se ynformearret him dat Vos fermoarde is troch Beckett, dy't neitiid útpykt is mei it coäxium. Maul oarderet har om har by him te jaan op 'e planeet Dathomir, sadat se tenei nauwer gearwurkje kinne. Qi'ra set mei it jacht fan Vos ôf fan Savareen. Han sjocht har gean.
Neitiid jouwe Han en Chewbacca it coäxium oan Enfys, dy't harren freget om har by de rebûlje te jaan. Han betanket foar de ear. By wize fan tank jout Enfys him in lyts fleske coäxium, dat genôch wurdich is om in eigen romteskip te keapjen. Ynstee spoare Han en Chewbacca Lando op. By harren weriening krûpt Han him oan en set syn âlde feardichheiden as bûsehifker yn om Lando te ûntdwaan fan 'e spylkaart yn syn mouwe. Dêrnei brûkt er it fleske coäxium as ynset foar in nij spultsje sabacc om it besit fan 'e Millennium Falcon. Diskear ferslacht er Lando, dy't op it moment suprème ta ûntdekking komt wat Han dien hat. Neitiid sette Han en Chewbacca yn 'e Millennium Falcon ôf nei Tatooine, dêr't, sa hat Beckett har earder ferteld, in machtige maffiabaas in grutte winstjaande operaasje gearstalt.
Produksje
It idee om it oarsprongsferhaal fan 'e protagonist Han Solo te ferfilmjen, wie net nij. Yn 'e preproduksje fan Star Wars: Episode III – Revenge of the Sith (2005) wiene der plannen om in jonge Han meidwaan te litten oan 'e Slach om Kashyyyk, in treffen út 'e Kloane-oarloggen dat yn dy film toand waard. Dat idee helle lykwols it úteinlike senario net. Letter hie in ôflevering fan 'e troch Star Wars-betinker George Lucas plande tillefyzjesearje Star Wars: Underworld de earste moeting tusken Han en de Wookiee Chewbacca ôfskilderje moatten, mar dy searje waard nea makke.
De film soe oarspronklik regissearre wurde troch Phil Lord en Christopher Miller, mar healwei de opnamen ferlieten dyselden it projekt omreden fan in kreätyf skeel mei Disney. Yn harren plak waard doe Ron Howard oansteld, dy't earder û.m. Willow (1988) en The Da Vinci Code (2006) makke hie. Hy wurke op basis fan it senario fan heit en soan Kasdan. As produsinten wiene Kathleen Kennedy, Allison Shearmur en Simon Emanuel by it projekt belutsen foar Lucasfilm. Lawrence Kasdan en Jason McGatlin hiene as útfierende produsinten it tafersjoch oer de hiele produksje. Foar Solo: A Star Wars Story wie in budget beskikber fan $275 miljoen, wêrmei't it ien fan 'e djoerste films aller tiden wie. De kamerarezjy wie yn 'e hannen fan Bradford Young, en de filmmuzyk waard fersoarge troch John Powell, dy't dêrfoar yngeand gebrûk makke fan it tema foar Han Solo dat John Williams foar de soundtrack fan Star Wars: Episode IV – A New Hope (1977) ûntwikkele hie.
Casting
As Chewbacca kearde akteur Joonas Suotamo werom, dy't dy rol doe al yn twa dielen fan 'e Skywalker Saga spile hie, nei't er him oernommen hie fan 'e yn 'e minnichte rekke Peter Mayhew. Foar de casting fan 'e titelrol fan Han Solo passearren mear as 3.000 jonge akteurs de revu, ûnder wa Miles Teller, Dave Franco, Rami Malek, Aaron Taylor-Johnson, Nick Robinson en Scott Eastwood. Meitiid waard der in shortlist gearstald, dy't bestie út trije nammen: Jack Reynor, Taron Egerton en Alden Ehrenreich. De kar foel úteinlik op Ehrenreich.
Foar de rol fan Qi'ra waarden û.o. Tessa Thompson, Naomi Scott, Zoë Kravitz en Emilia Clarke yn omtinken nommen. De rol gie nei Clarke, dy't bekendheid krigen hie mei har optreden as prinsesse Daenerys Targaryen yn 'e fantasysearje Game of Thrones. Woody Harrelson waard cast yn 'e rol fan 'e krimineel Tobias Beckett, dy't troch de senarioskriuwers basearre wie op 'e seerôver Long John Silver út 'e roman Treasure Island, fan 'e Skotske skriuwer Robert Louis Stevenson.
Opnamen
De opnamen foar Solo: A Star Wars Story setten op 30 jannewaris 2017 útein en duorren oant en mei 17 oktober fan dat jier. It regisseursduo Phil Lord en Christopher Miller hie de lieding oant harren ûntslach op 20 juny, wêrnei't Ron Howard it oernaam. It 'kreätive skeel' dat oanlieding joech ta de brek, hie der nei't it skynt mei te krijen dat senarioskriuwer en útfierend produsint Lawrence Kasdan en studiobaas by Lucasfilm Kathleen Kennedy it net iens wiene mei de filmstyl fan Lord en Miller. De beide regisseurs wiene fan miening dat se in komeedzjefilm oan it meitsjen wiene, wylst de produsinten in serieus ferhaal hawwe woene dat mei gefoel foar humor yn byld brocht waard.
Dêrnjonken fûnen de produsinten dat de regisseurs tefolle ymprovisaasje oanfiteren by de akteurs, mei as gefolch dat "it ferhaal fan 'e koers ôf skode". Lord en Miller besochten Kasdan, dy't woe dat syn skript wurd foar wurd ferfilme waard, tefreden te stellen troch hieltyd earst in take te dwaan wêrby't de akteurs har dialooch wurd foar wurd útsprieken, om dêrnei ferskate takes mei ymprovisaasje op te nimmen. Se wegeren fierder wetter by de wyn te dwaan, wêrnei't Lucasfilm Kasdan nei de filmset ta stjoerde om persoanlik tafersjoch te hâlden. Dat late ta oanboazjende spannings, mei't Lord en Miller Kasdan wat langer wat mear as in 'regisseur yn it skaad' begûnen te sjen, dy't oer harren skouders hinne de úteinlike film makke. Op 't langelêst besleat de studio om Lord en Miller oan 'e dyk te setten, yn 'e mande mei filmeditor Chris Dickens, dy't ferfongen waard troch Pietro Scalia.
De binnendoarsênes foar Solo: A Star Wars Story waarden foar it meastepart filme yn 'e Pinewood Studios yn it Ingelske Buckinghamshire. De sênes op Vandor waarden opnommen yn 'e Dolomiten, yn 'e Italjaanske regio's Trentino-Súd-Tiroal en de Feneto. De sênes op Savareen waarden filme op 'e Kanaryske Eilannen.
De rol fan it personaazje Dryden Vos wie oarspronklike ferjûn oan Michael K. Williams, mar doe't der nei it ûntslach fan Lord en Miller reshoots fan 'e sênes nedich wiene dy't troch Lord en Miller opnommen wiene, wie hy dêrfoar net beskikber om't er op dat stuit de film The Red Sea Diving Resort opnaam. De opnamen fan dy film duorren oant novimber 2017, en sa lang koe Howard net wachtsje. Dat, de rol fan Vos waard wercast, en Williams waard ferfongen troch Paul Bettany, dy't earder mei Ron Howard gearwurke hie oan A Beautiful Mind en The Da Vinci Code. Dyselde siet op dat stuit sûnder wurk, en doe't er hearde dat Howard de rezjy fan Solo: A Star Wars Story oernommen hie, hied er him in tekstberjocht stjoerd mei de fraach oft er ek in lyts roltsje foar him hie. Fjirtjin dagen letter siet er yn it fleantúch nei Ingelân.
Distribúsje
De distribúsje fan Solo: A Star Wars Story waard fersoarge troch Walt Disney Studios Motion Pictures, de distribúsjedifyzje fan The Walt Disney Company. De film gie op 10 maaie 2018 yn Los Angeles yn premiêre, en waard op 15 maaie ek fertoand op it Ynternasjonaal Filmfestival fan Cannes. Op 25 maaie iepene er yn 'e Amerikaanske bioskopen. It byhearrende soundtrackalbum ferskynde dyselde deis by platemaatskippij Walt Disney Records. Solo: A Star Wars Story kaam op 14 septimber 2018 beskikber as digitale download en waard op 25 septimber fan dat jier útbrocht op dvd en blu-ray.
Untfangst
Fan 'e filmkritisy krige Solo: A Star Wars Story oer it algemien positive resinsjes. Der wie yn it bysûnder lof foar de aktearprestaasjes fan Alden Ehrenreich as Han Solo en Donald Glover as Lando Calrissian, de special effects, de soundtrack en de aksjesênes, mar der wie krityk op 'e kamerarezjy en de toan fan 'e film. De Amerikaanske krante USA Today hie grutte lof foar Glover en skreau dat er yn 'e rol fan Calrissian it titelpersonaazje fan 'e film yn syn skaad stelde.
A.O. Scott fan The New York Times skreau dat Solo: A Star Wars Story "himsels net al te serieus nimt, mar ek eltse ûnearbiedige, anargistyske ympuls dy't er besitte mei soarchfâldich yn betwang hâldt." Hy kwalifisearre de film as "in nuveraardich op feilich spyljende kaskreaker, eins in ferfilme Wikipedia-artikel." Yn it tydskrift Rolling Stone joech Peter Travers de film 21/2 fan 4 stjerren. Hy priizge de cast, mar hie krityk op it gebrek oan kreätiviteit: "Han Solo, dy skelmeftige duvel út Star Wars dy't der berucht om is dat er alle regels brekt, fynt himsels no werom yn in film dy't de sjoggers in goed gefoel jaan wol en him dêrom krekt sekuer oan 'e regels hâldt."
Michael Rechtshaffen fan The Hollywood Reporter hie ek lof foar de cast en it produksje-ûntwerp fan Solo: A Star Wars Story, mar hy wie fan miening dat de film oer it gehiel te feilich holden wie. Hy skreau: "Hoewol't de Solo fan Ehrenreich de Millennium Falcon behindich út 'e problemen manûvrearret, folget de film sels in feilich foarsisbere koers. Wat ik hjir mis binne it soarte plotrelatearre of fisuele ferrassings dy't The Last Jedi fan Rian Johnsoon en Rogue One fan Gareth Edwards ús joegen."
Op 'e webside Rotten Tomatoes, dy't resinsjes sammelet, hat Solo: A Star Wars Story in goedkarringspersintaazje fan 70%, basearre op 482 ûnderskate resinsjes. De konsensuskrityk fan 'e webside, gearstald út al dy resinsjes, stelt: "[De film] is, hoewol't er swakke plakken hat, in fermaaklik romte-aventoer mei in heech tempo, en is sadwaande befredigjend foar lju dy't net mei de franchise bekend binne, likegoed as foar langjierrige fans, salang't dyselden har ferwachtings mar ôfjouwe by de doar." Op Metacritic, de wichtichste konkurrint fan Rotten Tomatoes, behellet Solo: A Star Wars Story in goedkarringspersintaazje fan 62%, basearre op 54 resinsjes.
Opbringst
Solo: A Star Wars Story brocht yn 'e bioskopen yn 'e Feriene Steaten en Kanada $213,8 miljoen op, en yn alle oare lannen en territoaria $179,2 miljoen. Wrâldwiid kaam de opbringst dêrmei út op $392,9 miljoen. Ofset tsjin it budget fan $275 miljoen betsjut dat in winst fan $117,9 miljoen. Dat is foar in protte films in resultaat om fan te dreamen, mar omreden fan 'e mânske marketingkosten, dy't dêr noch ôf moatte, kaam Solo: A Star Wars Story by lange nei út 'e kosten en draaide er eins in ferlies fan (neffens Deadline Hollywood) $76,9 miljoen. De film wurdt dêrom beskôge as in flop.
Prizen
Solo: A Star Wars Story waard nominearre foar de Oscar yn 'e kategory bêste fisuele effekten, de Grammy Award foar bêste ynstrumintale komposysje (Mine Mission), de Saturn Award foar bêste science fiction-film en de Teen Choice Awards foar favorite simmerfilm, twaris foar favorite simmerfilmakteur (Alden Ehrenreich en Donald Glover) en favorite simmerfilmaktrise (Emilia Clarke).
Logan Long
Logan Long, echte namme ûnbekend (Los Angeles, 7 febrewaris 1988 – dêre, 16 maaie 2022), wie in Amerikaansk pornografysk akteur. Hy sette yn 2016 útein mei in wurkpaad yn 'e Amerikaanske pornoyndustry en spile sûnt yn frijwat films.
Karriêre
Long waard yn 1988 berne yn 'e wyk Toluca Lake fan Los Angeles, yn 'e Amerikaanske steat Kalifornje. Yn 2016, doe't er 28 jier wie, makke er syn debút yn in pornografyske film. Neffens de Internet Adult Film Database (IAFD) hied er begjin 2020 yn 560 ûnderskate pornofilms spile.
Dêrby wie Long te sjen yn produksjes fan sokke foaroansteande labels as Penthouse, Wicked Pictures, New Sensations, Evil Angel, Diabolic Video, Digital Playground, Zero Tolerance, Adam & Eve, Digital Sin en Devil's Film. Fierders hat er ek wol wurke foar minder bekende studio's, lykas Mile High Media, Girlfriends Films, The Score Group, Metro, en Third Degree Films. En teffens hat er in protte yn 't spier west foar pornowebsiden op it ynternet, wêrûnder BangBros, Reality Kings, Brazzers en Naughty America.
Under syn karriêre wurke Long gear mei froulike tsjinspylsters as Britney Amber, August Ames, Veronica Avluv, Bridgette B, Cassidy Banks, Maya Bijou, Vienna Black, Mercedes Carrera, Kacie Castle, Adriana Chechik, Candice Dare, Dana DeArmond, Danielle Derek, Shay Evans, Ariella Ferrera, Ana Foxxx, Diamond Foxxx, Keisha Grey, Aaliyah Hadid, Dillion Harper, Nina Hartley, Holly Hendrix, Jillian Janson, Alura Jenson, Julia Ann, Victoria June, Diamond Kitty, Brandi Love, Krissy Lynn, Jynx Maze, Mandy Muse, Nia Nacci, Valentina Nappi, Skyla Novea, Aleksa Nicole, Romi Rain, Riley Reid, Nicolette Shea, Vina Sky, Kendra Spade, Natalia Starr, Jada Stevens, Misty Stone, India Summer, Alana Summers, Daisy Summers, Julianna Vega, Jezabel Vessir, Angela White, Brittney White en Harmony Wonder.
Lichemsskaaimerken
Logan Long wie blank, mei brune eagen en brún hier. Neffens syn offisjele opjefte wied er 1.83 m lang, mei in gewicht fan 70 kg. Hy hie in tongpiercing en twa tatoeaazjes: ien mei de tekst "No Ordinary Love" oan 'e binnenkant fan syn lofterûnderearm, en ien mei de tekst "The Sweetest Taboo" oan 'e binnenkant fan syn rjochterûnderearm.
Arak (Iran)
Yn 2002 kaam út dat ûnder Arak in swierwetterreaktor boud waard yn it ramt fan it atoomprogramma fan Iran.
Nederlânsk kampioenskip keatsen senioaren 50+
It Nederlânsk kampioenskip keatsen senioaren 50+, ek wol ris Bûnspartij 50+ neamd, is in ôfdielingspartij foar manljeu fan 50 jier en âlder.
Skiednis
De earste edysje wie yn 2010. De partij wurd wikseljend organisearre troch ôfdielings.
Meast súkselfolle ôfdielings
De meast súksesfolle ôfdieling is Frjentsjer mei trije oerwinnings.
Winnerslist
Hjirûnder steane de bekinde útslaggen fan 'e ôfrûne jierren.
Siccamastate (Stynsgea)
thumb|Siccamastate yn 1722 Siccamastate stie yn Stynsgea, gemeente Achtkarspelen. De state wurdt foar it earst ein 15e iuw neamd.
Skiednis
De earst bekende bewenner fan Siccama wie Harco Siccama yn 1482. Hy kaam fan it Siccamahûs yn Niehove yn Grinslân, dêr't er wierskynlik ek berne waard.
In it Register van de Aanbreng fan 1511 wurdt in Atte Siccama neamd; faaks in soan fan Harco. Dêrnei is oant om 1545 hinne syn soan Rytschke Attes Sickema (om *1480), eigener fan de state. Ritske wie heareboer, lânbesitter yn Surhuzum yn 1511 en yn 1543 tsjerkefâd dêre.
Dy syn soan Wyt Ritskes Sijckema, berne om 1520 yn Stynsgea, erfde de state om 1545 hinne. Hy wie heareboer en besiet al yn 1543 fean te Ophuis ûnder Surhuzum. Hy stoar yn 1576 yn Surhuzum. Eelthye Wyts Syckema, berne yn 1550/1560 yn Surhústerfean urf de state fan syn heit. Hy stoar foar 29 novimber 1621 yn Doezum. Hy wie lâneigner yn Surhuzum fan 1598 oant 1621, hear fan de Siccamastate te Stynsgea, assessor, kommissaris, rjochter en folmacht.
It liket derop dat de state dêrnei yn de froulike line fan de Siccamas fererft. At Jacobus Stellingwerf it hûs yn 1722 tekenet, is Eelke fan Haersma de eigner. Yn 1785 bestie de state noch; de "Tegenwoordige Staat van Friesland" fernijt dat jier: "op welke laatste plaats verscheiden Grietslieden uit het geslacht van Haersma hebben gewoond".
Siccamastate waard yn de fyftiger jierren fan de 19e iuw sloopt.
Fan it hûs is neat oerbleaun.
Panda's
De panda's (Latynske namme: Ailuropoda) foarmje in skaai fan 'e klasse fan 'e sûchdieren (Mammalia), it skift fan 'e rôfdieren (Carnivora) en de famylje fan 'e bearen (Ursidae). Ta dit skaai hearre ien libbene (de reuzepanda) en fjouwer fossile soarten panda's. De lytse panda (Ailurus fulgens) heart ta in hiel oare famylje fan 'e rôfdieren en is dus, nettsjinsteande syn namme, net nau besibbe oan 'e reuzepanda.
Formule 1 yn 1984
It Formule 1-seizoen 1984 wie it 35ste Formule 1-seizoen. De "Formule 1", offisjieel het "FIA Formula One World Championship", is de heechste klasse yn de autosport, sa is bepaald troch de Fédération Internationale de l'Automobile (FIA).
Nelson Piquet wie by de start fan it seizoen de ferdigenjend wrâldkampioen by de koereurs, syn team Ferrari is de regearjend wrâldkampioen by de konstrukteurs.
Klassemint by de koereurs
De top 6 klassearre auto's, krije punten.
‡ Tidens de Grutte Priis fan Monako binne der mar heale punten útdield trochdat der minder as 75% fan de wedstriid feriden is. * Gartner en Berger ha fanwegen de jildende regeleminten beide gjin punten krigen.
Klassemint by de konstrukteurs
De top 6 klassearre auto's, krije punten.
Generaal-op-see
In generaal-op-see (soms oantsjut as generaal fan de float) wie de heechste militêre rang yn 'e Ingelske marine ûnder de Ingelske Republyk en it Mienebêst fan Ingelân, Skotlân en Ierlân (1649-1660). Dizze rang kaam yn it plak fan 'e rang fan admiraal, dy't foartiid yn gebrûk wie en ek neitiid wer brûkt waard. Alle generaals-op-see wiene eardere ofsieren út it Ingelske Leger. In generaal-op-see waard oansprutsen as 'generaal' of mei syn eardere lânmachtrang. Hjoed oan 'e dei wurde se faak gewoan 'admiraals' neamd, hoewol't dat histoarysk ynkorrekt is.
Yn febrewaris 1649, binnen in moanne nei de eksekúsje fan kening Karel I fan Ingelân, besleat it nije regear fan wat it Keninkryk Ingelân west hie, om 'e âlde Keninklike Marine (doe omneamd ta de Parlemintêre Marine) te herfoarmjen. Oan it haad fan 'e marine waarden doe lânmachtofsieren oansteld, fan wa't de trou oan it nije rezjym bûten kiif stie. De earsten fan dy generaals-op-see wiene de kolonels Robert Blake, Edward Popham en Richard Deane. Hja waarden ek beneamd ta kommissarissen foar de admiraliteit.
British Academy of Film and Television Arts
De British Academy of Film and Television Arts ("Britske Akademy fan Film- en Tillefyzjekeunsten") of BAFTA is in Britske ûnôfhinklike goeddiedichheidsorganisaasje dy't fêstige is yn Londen. De organisaasje, dy't al bestiet sûnt 1947, ûnderstipet, ûntwikkelet en promoatet "de keunstfoarmen fan it bewegende byld", d.w.s. film, tillefyzje en kompjûter- en fideospultsjes. Dêrta organisearret de BAFTA it hiele jier rûn lêzings, staazjes, kursussen, workshops en sa mear yn sawol Grut-Brittanje as de Feriene Steaten. It bekendst is de BAFTA lykwols wurden troch de prizen dy't de organisaasje útrikt, wêrfan't de meast ferneamde en prestizjeuze de British Academy Film Awards of BAFTA's binne. Dat binne de Britske wjergaders fan 'e Amerikaanske Oscars. De British Academy of Film and Television Arts rikt dêrnjonken lykwols ek prizen út op it mêd fan tillefyzje, tillefyzjetechnyk, bernetillefyzje, fideospultsjes en regionale films, tillefyzje en fideospultsjes.
Prizen
(Der bestiet ek in ôfdieling yn New York, BAFTA New York, mar dy rikt gjin prizen út.)
Marters (skaai)
De marters (Latynske namme: Martes) foarmje in skaai fan 'e klasse fan de sûchdieren (Mammalia), it skift fan 'e rôfdieren (Carnivora), de famylje fan 'e martereftigen (Mustelidae) en de ûnderfamylje fan 'e grutte marters (Guloninae). Ta dit skaai hearre acht soarten slanke linige martereftigen mei boarstelsturten, lykas de stienmurd en de beamotter, dy't beide ek yn Fryslân foarkomme. Harren pels waard (en wurdt noch wol) as tige weardefol beskôge, wat der de oarsaak fan is dat ien soarte, de sabelmarter yn it ferline tige slim bejage is. Marters libje yn Jeraazje (oant Borneo ta) en yn Noard-Amearika. It skaai fan 'e marters moat net betize wurde mei it ûnderskaai dat deselde namme hat.
Goodyear (Arizona)
thumb|left|225px|Lizzing fan Goodyear yn county Maricopa Goodyear is in stêd yn de Amerikaanske steat Arizona. It plak makket diel út fan de 'county' (provinsje, distrikt) Maricopa en leit yn de stêdekloft Phoeniks. Yn 2010 wie it ynwennertal fan de stêd 65.275, en neffens in skatting yn 2015 wennen der doe 79.003 minsken.
Skiednis
Goodyear waard stifte yn 1917 doe't de Goodyear Tire and Rubber Company dêr 65 km² lân kocht foar de bou fan katoen, dat nedich wie foar it meitsjen fan triedden foar de rubberbannen. De oanlis fan in fleanfjild yn de Twadde Wrâldoarloch wie in opstekker foar Goodyear, mar nei de oarloch sakke de ekonomy yn. Goodyear waard 19 novimber 1946 in lyts stedsje ('town'). Yn dy tiid hie it plak 151 huzen en 250 apparteminten, in winkel, in kapperssaak en in benzinestasjon.
De town (lytse stêd) Goodyear waard in city (grutte stêd) yn 1985. De Phoenix Goodyear Airport krige syn hjoeddeiske namme yn 1986.
Yn de jierren 90 en de earste 20 jier fan de 21e iuw kaam der in protte nijbou en waakste it tal bewenners hurd. Der wurdt ferwachte dat Goodyear's befolking yn 2035 sa'n 358.000 wêze sil.
Georgjers
De Georgjers, ek stavere as Georgiërs, (Georgysk: ქართველები, kartvelebi) binne in folk of etnyske kloft dy't har oarsprong hat yn de Kaukasus. Harren taal is it Georgysk, en almeast binne hja Georgysk-otterdoks.
Lûdjeen al-Hatlûl
Lûdjeen al-Hatlûl (ek wol stavere as Loujain al-Hathloul, Arabysk: الهذلول لجين, sekuere transliteraasje: Lujjayn al-Haḏlūl, IPA : [lu'ʤe:n al-hað'lu:l], likernôch: "lû- djeen al-haz- lûûl "; Djedda, 31 july 1989) is in Saûdysk minskerjochte-aktiviste, dissidinte en polityk finzene. Hja wie prominint belutsen by de Froulju efter it Stjoer-beweging, dy't krewearre foar it rjocht foar Saûdyske froulju om autoride te meien. Se hie in protte folgers op 'e sosjale media en yn 2015 waard har it trêde plak taparte op 'e ranglist fan 'e hûndert machtichste froulju yn 'e Arabyske wrâld. Yn maaie 2018 waard Al-Hatlûl, yn 'e mande mei ferskate oare aktivisten foar frouljusrjochten yn Saûdy-Araabje, arrestearre by in weach fan represje útgeande fan it regear fan kroanprins Mohammed bin Salman. Op 'e oanklacht fan 'besykjen om it keninkryk te destabilisearjen' siet se sûnt dy tiid sûnder foarm fan proses yn it tichthûs, dêr't se neffens har famylje en minskerjochte-organisaasjes slim martele waard. Al-Hatlûl kaam mids febrewaris 2021 frij, nei't der swiere ynternasjonale druk op it Saûdyske rezjym útoefene wie.
Jonkheid en oplieding
Lûdjeen al-Hatlûl waard yn 1989 berne yn 'e Saûdyske stêd Djedda, yn 'e Hidjas. Hja groeide op yn 'e haadstêd Ar-Riaad, en studearre letter om utens oan 'e Universiteit fan Britsk-Kolumbia yn Vancouver. Al-Hatlûl troude mei de Saûdyske stand-up comedian Fahad Albûtairi.
Aktivisme
Al-Hatlûl krige bekendheid troch har rol yn 'e Froulju efter it Stjoer-beweging, dy't krewearre foar de ôfskaffing fan it doe yn Saûdy-Araabje jildende ferbod foar froulju om te autoriden. Se kante har ek iepentlik oan tsjin it Saûdyske systeem fan manlike fâdij oer froulju. Al-Hatlûl behelle in rydbewiis yn 'e Feriene Arabyske Emiraten. Op 1 desimber 2014 waard se troch de Saûdyske plysje arrestearre en 73 dagen fêstholden doe't se efter it stjoer fan har auto de grins fan 'e Feriene Arabyske Emiraten mei Saûdy-Araabje besocht oer te stekken. Al-Hatlûl filme har riskante aksje mei har mobile tillefoan en groeide út ta in stjer op 'e sosjale media doe't se de bylden online sette.
Yn septimber 2016 ûndertekene Al-Hatlûl mei 14.000 oaren in petysje oan kening Salman fan Saûdy-Araabje, wêryn't fersocht waard om ôfskaffing fan it systeem fan manlike fâdij oer froulju. Op 4 juny 2017 waard se op 'e Ynternasjonale Lofthaven Kening Fahad yn Dammaam arrestearrre en in skoft fêstholden sûnder tagong ta har famylje of in abbekaat. In reden foar har arrestaasje waard doe en ek neitiid net jûn. Yn maart 2018 waard Al-Hatlûl út 'e Feriene Arabyske Emiraten wei ûntfierd nei Saûdy-Araabje, dêr't se inkele dagen finzen siet, foar't se frijlitten waard, mar tagelyk in útreisferbod oplein krige.
Op 'e jûn fan 15 maaie 2018 waard se yn har âldershûs yn Ar-Riaad op 'e nij en sûnder lykfol hokker útlis arrestearre. Dyselde deis waarden ek oare frouljusrjochte-aktivisten yn Saûdy-Araabje oppakt, ûnder wa Eman al-Nafdjan, Aisja al-Mana, Aziza al-Jûsef en Madeha al-Adjrûsj. De minskerjochte-organisaasje Human Rights Watch seach de weach fan arrestaasjes yn it ljocht fan 'e kampanje fan kroanprins Mohammed bin Salman om syn gryp op 'e macht te konsolidearjen en eltse wjerstân tsjin syn bewâld út te skeakeljen. De organisaasje beskôge it as in besykjen om eltsenien sa bang te meitsjen dat nimmen him noch skeptysk oer de aginda fan 'e kroanprins doare soe út te litten. Yn juny 2018 krigen froulju yn Saûdy-Araabje einlings en te'n lêsten it rjocht om sels te autoriden, mar de aktivisten dy't foar dy herfoarming krewearre hiene, sieten allegear yn it tichthûs en kamen net frij.
Finzenskip
Neffens de minskerjochte-organisaasjes ALQST en Amnesty International waarden Al-Hatlûl en ferskate oare froulike aktivisten ûnder harren finzenskip allegeduerigen martele. Techniken dy't dêrfoar brûkt waarden, wiene û.m. it jaan fan stôkslaggen op 'e fuotsoallen, it tatsjinjen fan elektryske skokken en it jaan fan swypslaggen. Dat waard dien op in lokaasje dy't "it hotel" of "it gasthûs fan 'e ofsieren" neamd waard. Neffens Alia al-Hatlûl, de om utens wenjende suster fan Lûdjeen al-Hatlûl, waard Lûdjeen ek ûnderwurpen oan mishanneling troch fûstslaggen en oan waterboarding. Dat soe bard wêze fan maaie oant augustus 2018.
Nei't se harren dochter yn augustus 2018 yn it tichthûs yn Djedda besocht hiene, fertelden de âlden fan Al-Hatlûl oan Alia dat Al-Hatlûl sterk fermeagere wie, ûnophâldlik trille, en net by steat wie om dingen beet te hâlden, te rinnen of op in normale wize te sitten. Op oankringen fan harren âlden liet se harren de binnenkant fan har boppeskonken sjen, dy't alhiel swart wiene fan kniezings en brânplakken. Neffens Alia al-Hatlûl soe har suster ûnder har finzenskip besocht wêze troch Saûd al Kachtani, in ferneamd persoan yn Saûdy-Araabje dy't de neiste riedsman is fan kroanprins Mohammed bin Salman. Dy soe persoanlik tafersjoch holden hawwe op har martelings, en har mei ferkrêfting en moard bedrige hawwe, en ek om har stoflik omskot neitiid yn it rioel fan it tichthûs te smiten. Ek soed er har ûnder de Ramadan, it hillichste diel fan it islamitysk jier, de hiele nacht lang martelje litten hawwe.
Yn oktober 2018 waard ek komyk Fahad Albûtairi, de man fan Al-Hatlûl, oppakt en finzenset. Yn desimber 2018 siet Al-Hatlûl yn 'e Sintrale Finzenis fan Dachban, dêr't ek oare frouljusrjochte-aktivisten fêstholden waarden. Neffens har yn Kanada wenjende broer Walid al-Hatlûl waard se yn febrewaris 2019 oerpleatst nei de Finzenis fan Al-Haïr. Op 1 maart 2019 makke it Iepenbier Ministearje fan Saûdy-Araabje bekend dat it foarûndersyk yn 'e saak fan Al-Hatlûl en de oare frouljusrjochte-aktivisten ôfrûne wie, en dat no úteinset wurde soe mei de tarieding foar de rjochtsaak tsjin harren. Se soene oanklage wurde foar 'it ûndermynjen fan 'e steatsfeilichheid'. De rjochtsaak begûn op 13 maart 2019, hoewol't de krekte oanklachten net bekendmakke waarden. Sjoernalisten en bûtenlânske diplomaten waarden net yn 'e rjochtseal talitten. Yn april 2019 waard de rjochtsaak tsjin Al-Hatlûl sûnder opjefte fan redens útsteld.
Yn 2020 waard de saak fan Al-Hatlûl, sabeare fanwegen de koroanafiruspandemy, foar ûnbeskate tiid oanholden. Dy simmer gie Al-Hatlûl yn hongerstaking doe't se mear as in fearnsjier gjin kontakt mei de bûtenwrâld hawwe meien hie. Uteinlik waard har tastien mei har âlden te tillefonearjen. Op 15 septimber 2020 rôpen goed tritich oare lannen Saûdy-Araabje op om Al-Hatlûl en de oare frouljusrjochte-aktivisten frij te litten. Ein oktober waard bekend dat Al-Hatlûl fannijs yn hongerstaking gien wie. Op 25 novimber waard hja oerdroegen oan in spesjale rjochtbank foar de berjochting fan terrorisme en misdriuwen tsjin 'e nasjonale feilichheid. Op 28 desimber 2020 waard Al-Hatlûl feroardiele ta fiif jier en acht moannen finzenisstraf. Neffens in boarne deunby har famylje soe dat fûnis in strategy fan 'e Saûdyske oerheid wêze om gesichtsferlies foar te kommen, en soe Al-Hatlûl yn maart 2021 frijkomme as se de har opleine straf útsitten hie. Al-Hatlûl kaam úteinlik op 10 febrewaris fan dat jier frij, mar krige in útreisferbod oplein dat foarkaam dat se Saûdy-Araabje ferlitte koe.
Grifformearde tsjerke (Kommersyl)
De Grifformearde tsjerke fan Kommersyl is in earder tsjerkegebou yn Kommersyl. Yn jannewaris 2017 waard foar it lêst in tsjinst fierd yn de tsjerke. De ea grutte grifformearde gemeente hat him sûnt 2016 oansletten by de PKN-gemeente fan Grypskerk.
Skiednis
Op 21 novimber 1850 waard yn Nijesyl in ôfskieden gemeente ynstituearre. Under de leden wennen der in soad yn Kommersyl. Doe't út Nijesyl wei yn Grypskerk in grifformearde gemeente stifte waard, wie sels it grutste diel fan dy gemeente ôfkomstich út Kommersyl. Sadwaande ûntstie ek yn Kommersyl jimmeroan mear ferlet fan in eigen grifformearde tsjerke en al hielendal nei't der yn 1912 ek in kristlike skoalle boud waard.
Yn 1912 ferliende de klassis tastimming om yn Kommersyl in grifformearde tsjerke te ynstituearjen. De opteinens wie grut yn it doarp en al in jier letter stie der in ienfâldich tsjerkegebou. It ledetal fan de grifformearde tsjerke fan Kommersyl soe oant en mei de Twadde Wrâldkriich tanimme en neitiid stadichoan sakje:
Op 26 augustus 1945 fûn de stifting plak fan in frijmakke tsjerke, wêrtroch't it ledetal fan de grifformearde tsjerke fan Kommersyl mei 110 ôfnaam.
Yn 2016 wie de gemeente te lyts woarn om selsstannich te bliuwen. Op 15 jannewaris 2017 waard foar it lêst in tsjinst yn de tsjerke holden. Dêrmei hat Kommersyl gjin eigen tsjerke mear. In wike earder waard yn it oanbuorjende Nijesyl ek in lêste tsjinst fierd yn de grifformearde tsjerke. De grifformearden fan beide doarpen hawwe oansluting fûn by de PKN-Grypskerk.
Oargel
It oargel fan de grifformearde tsjerke fan Kommersyl waard yn 1988 boud troch de firma Syb Haarsma út Drachten. It ferfong in ienmanualich oargel út 1927 fan M. Spiering út Doardt. By de bou brûkte Haarsma ûnderdielen fan ferskillende oargels. De oargelkast waard yn 1913 troch de firma Dekker boud foar de grifformearde tsjerke fan Oerterp (letter de grifformeard-frijmakke tsjerke). Ek in diel fan de pipen binne fan dat ynstrumint ôfkomstich. Oare ûnderdielen wiene ôfkomstich fan it eigen Spiering-oargel (dy't by de bou âlder piipwurk brûkte) en fan it oargel fan de Amsterdamske Posthoarntsjerke (Jos Vermeulen, 1928). Fierder waard in Subbas út 1917 fan it Standert-oargel fan de Lutherske Tsjerke fan Apeldoarn brûkt en de firma Stinkens út Zeist levere foar it oargel in nije Trompet.
British Academy Film Award
De British Academy Film Awards binne de wichtichste Britske filmprizen, dy't jierliks yn in grut tal kategoryen útrikt wurde. Nei it akronym fan 'e útrikkende organisaasje, de British Academy of Film and Television Arts, wurde se ek wol de BAFTA's neamd. Se wurde rûnom beskôge as de Britske wjergaders fan 'e Amerikaanske Oscars. De BAFTA's besteane sûnt 1947, en kinne wûn wurde troch sawol Britske as bûtenlânske Ingelsktalige (benammen Amerikaanske) films. Allinnich de kategoryen "bêste koarte film", "bêste koarte tekenfilm", "treflik debút" en de Outstanding British Contribution to Cinema Award binne reservearre foar Britske produksjes.
Goudhaantje
De hoantsjes wiene fakuüm ferpakt en dêrtroch ek bûten de kuolkast lang hâldber. De hintsjes hoegden mar in kertier yn waarm wetter te lizzen om iten te wurden. Foar dy tiid wiene der allinnich ynblikke kant-en-klear hinnefleis.
Youenn Gwernig
Youenn Gwernig (Scaër, 11 maaie 1925 – Douarnenez, 29 augustus 2006) wie in Frânsk-Amerikaansk sjonger, dichter, lietsjeskriuwer, muzikant, skriuwer, keunstskilder, houtfiker en presintator fan Bretonsk etnysk komôf. Hy wurke yn it Bretonsk, syn memmetaal, mar ek yn it Frânsk en it Ingelsk. Gwernig groeide op yn it Frânske Bretanje, mar emigrearre yn 'e 1950-er jierren nei de Feriene Steaten, dêr't de Amerikaanske nasjonaliteit krige en gedoente hie mei de ferneamde skriuwer Jack Kerouac. Yn 1969 kearde er werom nei Bretanje, dêr't er de rest fan syn libben bot krewearre foar it behâld fan 'e Bretonske taal.
Goudhaantje
Prosedee
Earst waard besocht om brette hinnen te brieden en dan yn te friezen. It wie net goed rindabel te krijen, it koste tefolle. Doe't de konkurrinsje mei heale hoantsjes yn fakuümferpakking begûn woe Kramer dat ek. Kramer ûntwikkele in eigen prosedee. De slachte hoannen kocht er by ferskate eksportslachterijen kamen earst yn in pikelbad, en waarden dêrnei yn in krûdebad dompele. Dêrnei kamen se yn de oven op in saneamde 'skommelbout' om yn bûter yn hite loft fan in trijehûnderd graden bret te wurden. Dêrnei waarden se troch de midden snien, yn in plestyk pûde dien en pasteurisearre. Dat pasteurisearjen barde yn twa hegedruktsjettels om it fleis langer hâldber te hâlden. De earste Goudhaantjes kosten yn de winkel ûngefear in ryksdaalder.
Youenn Gwernig
Libben en karriêre
Gwernig waard yn 1925 berne yn in tradisjonele Bretonsktalige húshâlding yn Scaër. Nei't er fan skoalle kaam, gied er oan it wurk as houtfiker. Yn 'e iere 1950-er jierren mette er de Bretonske sjonger en dichter Glenmor, mei wa't er it koar Breizh a gan ("Bretanje Sjongt") oprjochte. Dêrmei fierden se de operette Genovefa (Bretonsk foar "Geneviève") op.
Goudhaantje
Reklame
Foar Goudhaantje waard in soad radioreklame makke, benammen op de piratestjoerders Veronica en de Mi Amigo fan radio Noordzee. Goudhaantje waard foaral bekend troch de jingle yn dy radioreklame. De jingle wie makke yn opdracht fan Ren Groot, akwisiteur fan Radio Noordzee. Doe’t de seestjoerder stopje moast die de bemanning foarkommen oft der ferlet wie fan hast alles. Kramer pakte dat oan foar in stunt en brocht mei syn sylboat Goudhaantjes by de bemanning. Doe’t er ek noch in spandoek ophong krige it in soad omtinken yn de parse.
Youenn Gwernig
Libben en karriêre
Yn 1957 emigrearre Gwernig út earmoede dreaun nei de Feriene Steaten, sa't er letter útlei yn syn liet Tap da sac'h 'ta ("Hâld dyn Tas Fêst"). Hy naam dêr de Amerikaanske nasjonaliteit oan. Hoewol't er sels yn 'e Bronx wenne, wied er fan 1961 ôf geregeldwei te finen yn 'e West Side, in buert fan 'e New Yorkske borough Manhattan, dy't doedestiden it hert fan 'e saneamde Beat Generation fan skriuwers en dichters wie. Dêr rekke er befreone mei de bekende skriuwer Jack Kerouac.
Yn dy tiid skreau Gwernig guon fan syn bekendste gedichten yn it Bretonsk en it Ingelsk, dêr't er utering yn joech oan syn ûnderfinings by it bestean yn New York en syn nostalgyske gefoelens foar syn heitelân Bretanje. Foarbylden binne Un dornad plu ("In Hânfol Fearren") út 1961 en War ribi ar stêr Harlem ("Oan 'e Igge fan 'e Rivier de Harlem") út 1963. Yn 1968 skreau Gwernig fierders in dichtsyklus mei as titel New York City Blues, mei gedichten oer beskate plakken yn New York en hoe't dy him foarkamen, lykas 125vet Straed ("125th Street"), Uptown-Downtown en El Barrio.
Goudhaantje
Reklame
Herman Kramer sponsere yn de tachtiger jierren SC Joure mei fl.2.50 per Goudhaantje sticker dy't efterop in auto plakt waard. In soad Jousters rieden doe mei sa'n sticker op de efterrút of kofferdeksel.
Ferkeap
Nei syn sulveren jubileum yn trede Kramer werom as direkteur. Yn 1992 waard it bedriuw ferkocht oan Plusfood yn Easterwâlde. De fraach nei fakuüm ferpakt fleis rûn werom en der moast ynvestearre wurde yn hygiënyske omstannichheden. Kramer hie gauris te krijen mei krityk fan de Fleiskeuringstsjinst. Plusfood hie ûnder oaren it djipfriesmerk Friki. It personiel koe mei oer nei Easterwâlde. Yn 2007 gie it bedriuw op De Jouwer ticht. Boppedat frege de ynternasjonale konkurrinsje om skaalfergrutting.
Youenn Gwernig
Libben en karriêre
Kerouac, dy't sels it Bretonsk net machtich wie, frege Gwernig yn 1965 om guon fan syn Bretonsktalige gedichten oer te setten yn it Ingelsk. Foar Gwernig wie dat, sa't er letter skreau yn it foarwurd fan 'e dichtbondel Un dornad plu, út 1997, in kearpunt yn syn libben. Neitiid skreau er faak twa ferzjes fan syn gedichten: ien yn it Bretonsk en ien yn it Ingelsk en soms ek noch ien yn it Frânsk. Ek skreau in gauris twa- of trijetalige gedichten. Gwernig publisearre syn wurk almeast yn it Bretonsktalige tydskrift Al Liamm ("De Bân" of "De Ferbining").
Yn 1969 kearde Gwernig mei syn frou Suzig en dochters Annaïg, Gwenola en Marie werom nei Bretanje. Yn 1971 brocht er syn earste plaat út as sjonger en muzikant, yn it Frânsk. Yn 1973 ferskynde syn earste Bretonsktalige plaat, de single Ni hon unan! ("Wysels"), in jier letter folge troch de LP Distro ar Gelted ("Kom Werom, Kelten"). Hy briek yn 1975 troch mei it nûmer E-kreiz an noz ("Midden yn 'e Nacht"). Yn 1990 kaam syn album Emañ ar bed va iliz ("De Wrâld is myn Tsjerke") út.
Hiroshi Kaneda
Hiroshi Kaneda (Japansk: 金田 宏, Kaneda Hiroshi; 1953) is in Japanske astronoom.
Youenn Gwernig
Libben en karriêre
Yn 1972 publisearre Gwernig syn earste dichtbondel ûnder de titel An toull en nor ("It Doarsgat"), yn 1976 folge troch in twadde bondel mei de namme An diri dir ("De Treppens fan Stiel"). Yn 'e 1970-er jierren rjochte Gwernig ek de feriening Radio Télé Brezhoneg op, dêr't er mei oanstjoere woe op in Bretonsktalige omrop foar radio en tillefyzje. Yn 'e 1990-er jierren wie Gwernig as presintator belutsen by Bretonsktalige útstjoerings op it Frânske tillefyzjestasjon France 3, yn 'e mande mei û.o. de sjonger Nolwenn Korbell. Yn 1982 ferskynde syn earste (Frânsktalige) roman, La grande tribu ("De Grutte Stamme"), dy't grutdiels autobiografysk wie en syn libben yn 'e Feriene Steaten behannele. In twadde roman, Appelez-moi ange ("Neam My Ingel"), ek yn it Frânsk, kaam út yn 2002.
Youenn Gwernig ferstoar yn 2006 yn 'e âlderdom fan 81 jier.
Hiroshi Kaneda
Fan 1987 oant 2000 hat Hiroshi Kaneda yn 'e mande mei syn kollega Seiji Ueda 705 asteroïden ûntdutsen. Yn 2016 stiene sy sadwaande op it 23e plak fan de list fan de meast sukseskolle ûntdekkers fan asteroïden. .
Om reden fan syn prestaasjes waard yn 1993 de Asteroïde (4677) Hiroshi nei him ferneamd.
Tonnus Oosterhoff
Tonnus Oosterhoff (Leien, 18 maart 1953) is in Nederlânsk dichter en skriuwer.
Libben en wurk
Tonnus Oosterhoff waard yn Leien berne, mar wenne fierwei it grutste part fan syn libben ynn de provinsje Grinslân. Hy studearre Nederlânske taal- en letterkunde oan de Ryksuniversiteit Grins. Foardat er literêr wurk publisearre, skreau er anonym in stikmannich ferhalen foar it tydskrift Mijn Geheim. Yn syn letter ferskynde ferhalebondel Dans zonder vloer (2003) is ien dêrfan opnaam, oanfold mei in, op fersyk fan de redaksje, "net sa'n ûnrealistysk" lokkich ein.
Hy debutearre yn it literêr tydskrift yn boekfoarm Raster. Oosterhoff publisearre dichtbondels, ferhalebondels, in roman, in essaybondel, in toanielstik en harkspulen. Syn oeuvre wurdt skaaimerke troch in ûnderkuolle humor en ferriedt de oanstriid om himsels mei elts boek radikaal fernije te wollen. Yn 2001 sette er út ein mei in webside mei bewegende gedichten. Yn 2005 wie die gastskriuwer oan syn âlde universiteit yn Grins.
Yn maaie 2012 krige Oosterhoff de P.C. Hooft-priis foar syn, neffens de sjuery, "tige fernijende poëzij".
Oosterhoff wennet yn in buorsip yn East-Grinslân, dêr't er ek jierrenlang reservebrêgeman west hat.
Bibliografy
Oosterhoff syn boeken wurde útjûn troch De Bezige Bij yn Amsterdam.
Syddjurs (gemeente)
Syddjurs is in gemeente yn de regio Midden-Jutlân (Deensk: Midjylland) yn Denemark. Syddjurs beslacht it súdlike diel fan it skiereilân Djursland.
De gemeente ûntstie op 1 jannewaris 2007 yn it ramt fan de gemeentlike weryndieling troch gearfoeging fan de eardere gemeentes Ebeltoft, Midtdjurs, Rosenholm en Rønde en makket ek diel út fan de Stedregio East-Jutlân (Byregion Østjylland).
It bestjoer fan de gemeente hat sit yn Ebeltoft.
Wylsykte
Wylsykte of ferwylgingssykte (feroarsake troch Verticillium-spesys, beskate skimmel-soarten) is in soad foarkommende plantesykte, dy’t ûnder oare foarkomt by de tomaat, ierdbei, luzerne, kastanje, passyblommen en de eskdoarn. Dizze sykte kin ek túnplanten, lykas grutblommige klematissen oantaast; mar komt gewoanwei faker foar yn de broeikas of tropyske tún.
Dizze skimmels komme faak foar yn wiete grûn en kinne ferspraat wurde troch messen en snoeiskjirren by it snoeien. De skimmel kringt de plant fia de woartel yn en fersteurt de sopstream dêr’t de plant troch ferwilet en ôfstjert.
Drûchlizzing (alkoholferbod)
Drûchlizzing (foarhinne stavere as droechlizzing) is it ferbieden fan 'e produksje, de opslach, it ferfier, de ferkeap, it besit en de konsumpsje fan alkoholhâldende dranken, lykas wyn, bier en sterke drank. Soks kin dien wurde op nasjonale basis, foar in hiel lân, mar it kin ek gean om subnasjonale gebieten, lykas steaten, provinsjes of distrikten. Mei de term 'druchlizzing' wurdt ek wol ferwiisd nei in perioade yn 'e skiednis fan in lân doe't sa'n ferbod fan krêft wie, benammen yn it gefal fan 'e Feriene Steaten, dêr "de Drûchlizzing" ferwiist nei it tiidrek tusken 1920 en 1933.
Wylsykte
Ynfektearre planten moatte ferneatige wurde en de grûn dêr’t se yn waakse moat ôffierd wurde om fierdere besmetting foar te kommen. Foardat der nije planten oanplante wurde kinne moat de grûn ûntsmet wurde mei in grûnsterilisator.
Drûchlizzing (alkoholferbod)
Skiednis
It ierst bekende gefal fan in drûchlizzing datearret út it Keizerryk Sina ûnder de Xia-dynasty (2070 f.Kr. – 1600 f.Kr.). Yu de Grutte, de stifter fan dy dynasty, lei ûnder syn regear it near op alkohol yn syn hiele ryk, mar it waard nei syn ferstjerren wer legalisearre troch syn soan en opfolger Qi. In oar tige ier foarbyld is de Kodeks Hammoerabi, dy't omtrint 1754 f.Kr. yn it Aldbabyloanyske Ryk ynfierd waard troch kening Hammoerabi. Dêryn waard spesifyk de ferkeap fan bier foar jild oan bannen lein, mar net de ruilhannel foar bier. It doel wie om it dreger te meitsjen om oan bier te kommen, mar net hielendal ûnmooglik, om't dat miskien ta rebûlje laat hie.
Wylsykte
Yn de kultuerierdappel binne resistinsjegenen identifisearre en klonearre (Kawchuck en Simko).