cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
RoboCop (franchise)
RoboCop (2014)
Yn RoboCop hat it grutte bedriuw OmniCorp fan sakeman Raymond Sellars (Michael Keaton) grou jild fertsjinne oan 'e ûntwikkeling fan roboatyske fredessoldaten dy't yn lannen as Afganistan en Irak ynset wurde. Om't de ynset fan militêre robots yn 'e Feriene Steaten ferbean is, siket it bedriuw nei in alternatyf om 'e plysje dêre te revolúsjonarisearjen. Dr. Dennett Norton (Gary Oldman) komt op 'e lapen mei it idee fan cyborgs, dy't net folslein roboatysk binne en dêrom net ferbean. Yn Detroit rekket plysjeman Alex Murphy (Joel Kinnaman) deadlik ferwûne by de útoefening fan syn funksje, wêrnei't er oan Norton oerdroegen wurdt, dy't fan him de earste cyborg-plysje makket: RoboCop. It docht lykwols bliken dat minsklike emoasjes en in fierhinne masinaal lichem net kompatibel binne: RoboCop is allinne effektyf as roboatyske misdiebestrider as syn emoasjes útset wurde, mar kin inkeld effektyf mei minsken omgean as se oanset wurde. Under druk fan 'e media en fan Murphy syn frou Clara (Abbie Cornish), dy't troch Sellars bedragen is, eskalearret de sitewaasje úteinlik ta in konflikt tusken OmniCorp en RoboCop.
RoboCop wie in remake fan de oarspronklike film en wie bedoeld as reboot fan 'e franchise. De film waard regissearre troch José Padilha nei in senario fan Joshua Zetumer, Edward Neumeier en Michael Miner. RoboCop gie op 12 febrewaris 2014 yn premiêre, en brocht $242,6 miljoen op tsjin in budget fan $100 oant 130 miljoen.
RoboCop Returns
Yn jannewaris 2018 waard in nije film yn 'e RoboCop-franchise oankundige, dy't in direkte ferfolchfilm op 'e oarspronklike film út 1987 wurde moast. Dêrby soene dan de beide eardere ferfolchfilms RoboCop 2 en RoboCop 3 en de remake út 2014 bûten beskôging litten wurde. Yn july 2018 waard bekendmakke dat de nije RoboCop Returns komme soe te hjitten. Troch de útbraak fan 'e wrâldwide koroanafiruspandemy rûn de produksje lykwols oansjenlike fertraging op. Anno 2023 ferkeart it projekt noch altyd yn 'e preproduksjefaze.
RoboCop (1994)
RoboCop is in Kanadeeske live-actiontillefyzjesearje, dy't fjouwer oant fiif jier nei de foarfallen yn 'e earste film spilet en de ûntwikkelings út RoboCop 2 en RoboCop 3 negearret. De searje rûn ien seizoen, fan maart oant novimber 1994, en der waarden yn totaal 21 gewoane ôfleverings fan elts 44 minuten fan makke, plus in dûbellange pilotôflevering. De searje folget de fierdere aventoeren fan RoboCop (Richard Eden), waans froulike partner hjirre Lisa Madigan (Yvette Nipar) hjit (ynstee fan Anne Lewis). Dêrnjonken wurde yn 'e searje ek de heit en mem fan Alex Murphy yntrodusearre. Syn heit Russell (Martin Milner) is sels ek plysjeman, en troch omstannichheden moat RoboCop gauris mei him gearwurkje, wêrby't er profitearret fan 'e lange ûnderfining dy't syn heit hat. Hy hâldt it lykwols foar syn âlden geheim dat it harren soan is dy't efter it fizier fan RoboCop beskûl giet, oant syn heit dat op in kear by tafal útfynt.
RoboCop: Prime Directives
RoboCop: Prime Directives is in minysearje besteande út 4 ôfleverings fan elts 90 minuten: Dark Justice, Meltdown, Resurrection en Crash and Burn, dy't yn jannewaris 2001 foar it earst troch it Kanadeeske tillefyzjekanaal Space op 'e tillefyzje útstjoerd waarden. De foarfallen yn 'e searje fine plak tsien jier nei de oarspronklike film, en wat der yn RoboCop 2 en RoboCop 3 bard is, wurdt suver hielendal negearre. Yn 'e searje besiket OCP fan 'e lestige RoboCop (Page Fletcher) ôf te kommen troch in twadde cyborgplysje te meitsjen fan John T. Cable (Maurice Dean Wint), dat Murphy syn earste partner wie. "RoboCable" kriget in folle fleksibeler programmearring, sadat OCP him manipulearje kin, en wurdt útstjoerd om RoboCop te deadzjen. Nei ferskate konfrontaasjes slút RoboCable him lykwols by RoboCop oan. It personaazje fan Anne Lewis ûntbrekt yn RoboCop: Prime Directives alhiel.
RoboCop (1988)
RoboCop is in Amerikaanske tekenfilmsearje basearre op 'e oarspronklike film. De searje rûn ien seizoen, fan oktober oant desimber 1988, en der waarden yn totaal 12 ôfleverings fan 30 minuten it stik fan makke. De searje folget de aventoeren fan RoboCop (Dan Hennessey), dy't mei syn partner Anne Lewis (Susan Roman) de misdie bestriidt yn Detroit. Dêrnjonken wrakselet er ek mei dr. McNamara (Robert Bockstael), de útfiner fan 'e ED-209, dy't RoboCop as de rivaal fan syn útfining sjocht. Op syn wurk hat RoboCop fierders te lijen ûnder it narjen en de diskriminaasje fan ynspekteur Roger Hedgecock (Rex Hagon), dy't foaroardielen tsjin cyborgs hat. (Hedgecock spile yn 'e oarspronklike film mar in ûnbelangryk roltsje.)
RoboCop: Alpha Commando
RoboCop: Alpha Commando is in tekenfilmsearje dy't in ferfolch op 'e eardere animaasjesearje RoboCop is. De searje rûn ien seizoen, fan septimber 1998 oant febrewaris 1999, en der waarden yn totaal 40 ôfleverings makke fan elts 30 minuten. RoboCop: Alpha Commando spilet yn 2030, wannear't RoboCop (David Sobolov) nei fiif jier lang offline west te hawwen, wer ynset wurdt om in high tech-ienheid fan 'e Amerikaanske federale oerheid by te stean. Dy ienheid hjit Alpha Division en krewearret om 'e terroristyske kriminele organisaasje DARC (Directorate for Anarchy, Revenge and Chaos) op te rôljen. De searje hie in protte oerlaap fan senarioskriuwers mei de foargeande animaasjesearje, mar hie noch minder as de foargeande animaasjesearje gemien mei de filmsearje oer RoboCop.
Muzyk
Yn it ramt fan 'e RoboCop-franchise binne de folgjende soundtrackalbums útkommen:
Literatuer
Fan 'e film RoboCop 2 ferskynde yn 1990 fan 'e hân fan skriuwer Ed Naha in ferboeking ûnder de titel RoboCop 2: A Novel.
Strips
Yn it ramt fan 'e RoboCop-franchise binne de folgjende strips útkommen:
Kaap de Goeie Hope
thumb|200px|Kaap de Goeie Hope Kaap de Goeie Hope (Afrikaansk: Kaap die Goeie Hoop) is de namme fan it súd-westlikste puntsje fan Afrika en Súd-Afrika. By Kaap de Goeie Hope komme de waarme Beguelastream en de kâlde Agulhasstream elkoar temjitte.
Skiednis
thumb|200px|In kaart fan Kaap de Goeie Hope út 1888. Op 6 april 1652 stifte Jan van Riebeeck dêr in Nederlânske delsetting foar de Feriene Eastyndyske Kompanjy. Fan dy delsetting út ûntwikkele har in koloanje, ûnder oare troch it takennen fan lân oan de frijboargers, minsken dy't harren yn it gebiet fêstigje woenen. Yn de earste 150 jier dêrnei fêstigen hast allinnich Nederlanners, Dútsers en Frânsen har yn it gebiet en groeide it gebiet rap út nei it noarden en easten.
Yn 1795, nei de Kafferkriich, kamen de Ingelsken yn it gebiet oan, mar yn 1803 waard it gebiet wer op harren oermastere. Letter, yn 1806 kamen de Ingelsken werom, se krigen de kaap yn 1814, mei it ûndertekenjen fan de Ingelsk-Nederlânske Oerienkomst fan 1814, hielendal yn hannen. It bleau in Britske Koloanje oant en mei de stifting fan de Súd-Afrikaanske Uny, it lân dat no Súd-Afrika is, yn 1910.
Alpineskyen op de Paralympyske Winterspullen 2010
200px|thumb|right|200px|De Paralympyske alpineskylokaasje fan Vancouver 2010
Kodeks Furmerius
De Kodeks Furmerius of Codex Furmerius, is in samling fan Aldfryske skriften dy't troch skiedskriuwer Bernard Furmerius om-ende-by 1600 gearbrocht is. It befettet kopyen fan ferskate midsiuwske hânskriften, wêrûnder oars ûnbekende stikken.
Kodeks Aysma
De Kodeks Aysma ek wol hânskrift Aysma, is in let-midsiuwsk Aldfrysk hânskrift út sirka 1500. It wurdt sa neamd omdat Sybout Aysma yn it skrift in kearmannich as eigner neamd wurdt. De ynhâld is in bûnt ferskaat en befettet it legindaryske Gesta Fresonum.
Rover (bedriuw)
Rover is fan oarsprong in Britsk auto- fyts- en motorfytsmerk dat oprjochte waard yn 1883 en yn 2005 fallyt gie.
Holier Than Thou
Holier Than Thou is in nûmer dat oarspronklik opnaam is troch Metallica yn 1991 en útbrocht waard op it album Metallica, better bekend as The Black Album fan Metallica út 1991. Holier Than Thou wie it tredde nûmer op it album.
Oer it nûmer
De tekst fan Holier Than Thou ferwiist nei arrogânsje, robberij, geroften, min ofte mear krityk op de maatskippij, op har wize fan oardieljen oer minsken. It is it fluchste en koartste nûmer op it album.
Stasjon Stienwyk
Stasjon Stienwyk (Swk) iepene op 1 maaie 1868, is it spoarweistasjon yn de Nederlânske stêd Stienwyk yn de provinsje Oerisel. It stasjon leit oan de Steatsline A
Gebou
200px|thumb|left|Stasjon Stienwyk yn 1935 It oarspronklike spoarweistasjon fan Stienwyk waard iepene op 15 jannewaris 1868, neidat yn dat jier de ferbining Swol nei Ljouwert (ûnderdiel fan de Steatsline A). ree kaam. It earste stasjon wie in standertstasjon fan de Steatsspoarwegen, in stasjon fan it type SS tredde klasse, en is ien fan de njoggen stasjons dy't yn dizze klasse boud is. It gebou wie ûntwurpen troch de arsjitekt Karel Hendrik van Brederode.
Yn 1971 waard it stasjonsgebou foar in part ôfbrutsen. Op it plak fan de eardere restauraasje waard begûn mei de bou in part fan it nije stasjon dat kombinearre waard mei it postkantoar fan Stienwyk. Yn 1972 koe it seinhûs nei de nijbou ferhúzje, wêrnei't it noch restearjende part fan it âlde stasjon plakmakke foar it postkantoar. It nije stasjonsgebou anneks postkantoar, fan de hân fan arsjitekt Cees Douma, waard yn maitiid 1973 offisjeel yn gebrûk naam.
Op 24 april 2002 sleat it postkantoar syn doarren. Der bleau noch wol in "pakketpunt" oanwêzich mei postbussen en in lyts loket om pakketten te ferstjoeren. Dizze fasiliteiten ferhuzen yn de maitiid fan 2013 nei in boumerk yn Stienwyk. Dêrnei waard de romte fan it âlde postkantoar ferhierd mar stiet sûnt 2010 leech. It NS loket sleat yn 2003 de doarren, en it restaurant folge yn 2020. De gemeente Stienwikerlân is sûnt dy tiid dwaande mei it ûntwikkeljen fan plannen foar de ynfolling fan it stasjonsgebou.
Gleone Janke
Gleone Janke is in gerjocht fan de Lege Lannen, makke mei likernôch likefolle ierpels as apels. Der wurde altiten swiete apels brûkt, mar yn de measte streken fan Nederlân ek in part soere apels, mar net mear soere apels as swiete. Yn Fryslân wurdt Gleone Janke almeast mei rikke spek makke.
Yngrediïnten
Winken:
Tameitsjen
Winken:
Judy Garland
thumb|right|260px|Judy Garland as Doroty yn [[The Wizard of Oz (1939)|The Wizard of Oz]] Judy Garland, skûlnamme fan Frances Ethel Gumm, (Grand Rapids Minnesota, 10 juny 1922 – Londen, 22 juny 1969) wie in Amerikaanske aktrise en sjongster. Judy Garland is de mem fan aktrise Liza Minnelli en sjongeres Lorna Luft.
Priveelibben
Yn septimber 1945 troude se mei MGM-regisseur Vincente Minnelli en yn 1946 krige se dochter Liza Minnelli. Begjin jierren 50 giene Minnelli en Garland útinoar, sadat Garland mei Sid Luft trouwe koe. Yn 1952 krige se in dochter, Lorna Luft en yn 1955 krige in soan, Joe Luft. Yn 1969 ferstoar Judy Garland oan oerdoasis sliepmiddels yn de âldens fan 47 jier. .
List fan hurdfytsers
De list fan hurdfytsers bestiet út mountainbikers, baanfytsers en oare hurdfytsers:
Ghostbusters (film út 2016)
Ghostbusters, letter op thúsmedia útbrocht as Ghostbusters: Answer the Call, is in Amerikaanske horror- of fantasykomeedzje út 2016 ûnder rezjy fan Paul Feig, mei yn 'e haadrollen Kristen Wiig, Melissa McCarthy en Kate McKinnon. De titel betsjut "Spûkefangers". It is in remake fan 'e film mei deselde namme út 1984, mar dan mei froulju yn 'e haadrollen ynstee fan manlju. Ghostbusters wie bedoeld as in reboot fan 'e Ghostbusters-franchise. It ferhaal giet oer inkele froulike wittenskippers, dy't ûntdekke dat yn New York de ferskining fan spûken keunstmjittich opwekke wurdt troch in psychopaat dy't in trochgong forsearje wol tusken de geaste- en de minskewrâld.
Fan 'e filmkritisy krige Ghostbusters oer it algemien positive resinsjes, mar de fans fan 'e oarspronklike film moasten der neat fan hawwe. Yn it ramt fan 'e oangeande kultueroarloggen yn 'e Feriene Steaten waard it feroarjen fan it geslacht fan 'e haadpersoanen troch in protte lju beskôge as in soarte fan links komplot, wat foar grutte kontroverse op 'e sosjale media soarge. Yn 'e bioskopen die Ghostbusters it mei in opbringst fan $229 miljoen hiel ridlik, mar omreden fan 'e ûnbidige marketingkosten kamen de belutsen filmstudio's net út 'e kosten en moat de film as in flop beskôge wurde. De plande ferfolchfilms kamen der dan ek net. Yn 2021 waard as folgjende film út 'e franchise Ghostbusters: Afterlife útbrocht, in direkt ferfolch op Ghostbusters út 1984 en Ghostbusters II út 1989. Dêrmei waard de nije Ghostbusters fan 2016 retcond.
Plot
Erin en Abby komme foar it earst yn jierren wer byinoar as Erin op har wurk besite kriget fan Ed Mulgrave jr., de konservator fan 'e Aldridge Mansion, in filla dy't foarhinne de residinsje wie fan 'e smoarrike famylje Aldridge en no in museum is. De man seit dat it dêr spûket, en freget Erin om help. As sy witte wol hoe't er derby komt dat sy helpe kin, lit er har in eksimplaar fan Ghosts from Our Past sjen, dat Abby efter Erin har rêch om dochs útjûn hat. Poerlulk spoart Erin Abby op om ferhaal te heljen, mar Abby is sels ek lulk op Erin om't dy har, foar har gefoel, yn 'e steek litten hat. Uteinlik seit Abby ta om tydlik de ferkeap fan it boek stil te lizzen oant de Columbia Universiteit in beslút nommen hat oer de fraach oft Erin dêr in fêste oanstelling krije sil of net.
As Erin yn it petear Ed Mulgrave en de Aldridge Mansion neamt, sette Abby en Jillian dêr daliks hinne. Se nimme Erin op sleeptou om't se ferlet fan har hawwe om harren te yntrodusearjen by Mulgrave. As it trio de Aldridge Mansion yn giet, treffe se dêr yndie in boasaardich spûk dat Erin ûnder it ektoplasma koarret foar't it ûntsnapt. It barren soarget dat Erin wer yn it boppenatuerlike begjin te leauwen en dat it op it persoanlike flak tusken Erin en Abby wer goedkomt. Jillian hat de hiele konfrontaasje filme en upload it resultaat nei it ynternet. As de fideo viral giet, komt dy ek dr. Harold Filmore ûnder eagen, de dekaan fan 'e Columbia Universiteit. It gefolch is dat Erin net inkeld fluitsje kin nei har fêste oanstelling, mar sels ûntslein wurdt, om't de universiteit neat te krijen hawwe wol mei sjarlatans dy't it boppenatuerlike ûndersykje.
Erin jout har by Abby en Jillian, mar as dy beiden de dekaan fan it Higgins Ynstitút freegje om Erin as fersterking foar harren ôfdieling oan te nimmen, antwurdet dyselde dat er eins fergetten wie dat harren ôfdieling noch bestie. Ek it Higgins Ynstitút wol net mei ûndersyk nei it boppenatuerlike assosjearre wurde, dat by einbeslút krije Abby en Jillian ek dien. De froulju stelle de apparatuer dy't se ûntwikkele hawwe en sykje in nij ûnderkommen. Om't de leechsteande brânwachtkazerne, dy't de makelster harren earst sjen lit, mei in hier fan $21.000 yn 'e moanne ûnbetelber is, fêstigje se harren boppe in Sineesk restaurant. Se rjochtsje in eigen bedriuw op foar paranormaal ûndersyk, dat se Conductors of Metaphysical Examination neame, "Utfierders fan Metafysysk Undersyk". Se nimme de knappe mar domme Kevin Beckman oan as harren resepsjonist.
Patty Tolan, in swarte lokettiste foar it iepenbier ferfiersbedriuw MTA, treft in spûk yn in metrotunnel dy't boud is ûnder in âld tichthûs dat derom bekend stiet dat it der spûket. Hja freget Erin, Abby en Jillian om help. By ûndersyk op dat plak fine se it spûk en teste se in nij apparaat dat Jillian ûntwurpen hat, in protoanewapen, dêr't spûken mei fongen wurde kinne. It spûk blykt lykwols te sterk te wêzen en ûntkomt yn in passearjende metro, wylst Erin mar nauwerneed it faaie libben derôf rêdt. Neitiid advertearje de froulju mei in "gjin spûken tastien"-logo dat Jillian makke hat op basis fan in wandtekening fan in graffityfandaal. As de fideo dy't Jillian fan 'e konfrontaasje mei it spûk yn 'e metrotunnel makke hat, op it ynternet buorkundich wurdt, ferienfâldigje de media de namme dy't de froulju foar harrensels keazen hawwe ta "Ghostbusters" ("Spûkefangers"). Patty nûget harsels út om it fjirde lid fan 'e groep te wurden, en de oaren akseptearje har om't se ferfier regelje kin: yn in lykwein dy't eigendom is fan har omke, in begraffenisûndernimmer.
De spûkferskinings binne beävensearre troch Rowan North, de konsjerzje fan in hotel dy't yn syn frije tiid amateur-natuerkundige is mei okkulte ideeën en in godkompleks. Hy hat ionisearjende apparaten ûntwikkele dy't er op útsochte plakken yn Manhattan brûkt om spûken oan te lûken. Dêrmei ferswakket er de skieding tusken de wrâld fan 'e geasten en dy fan 'e libbenen, mei as doel om dêr in gat yn te slaan en in apokalyps te feroarsaakjen om wraak te nimmen op 'e wrâld dy't him altyd bespot en fersmade hat. As North ien fan syn apparaten by in metalkonsert pleatst, wurde de Ghostbusters oproppen om't der yn 'e klaaikeamers in spûk sjoen wurdt. Se efterfolgje in draakeftich spûk nei de konsertseal, dêr't se it foar it each fan hiel it publyk fange. Dêrtroch wurde se de sensaasje fan 'e stêd en begjint North harren as syn wichtichste fijannen te sjen.
Dr. Martin Heiss, in ûntkrêfter fan boppenatuerlike foarfallen, komt yn it haadkertier fan 'e Ghostbusters del en daget harren út om te bewizen dat it spûk dat se fongen hawwe, echt is. Abby wiist him it gat fan 'e doar, mar Erin kriget sa'n argewaasje fan syn praat dat se it spûk frijlit; dat smyt Heiss dêrop út it finster en naait út. Nei dat foarfal wurde de Ghostbusters by boargemaster Bradley en syn parsesekretaresse Jennifer Lynch brocht, dy't harren fertelle dat it stedsbestjoer op 'e hichte is fan it bestean fan spûken en dat spesjaal aginten fan it Amerikaansk Ministearje fan Thúslânbefeiliging de saak ûndersykje. Hoewol't se de Ghostbusters temûk foar harren tsjinsten betankje, skilderje se harren yn 'e media ôf as oplichters.
De Ghostbusters ûntdekke dat North syn apparaten by twa leylinen lâns oanbringt, dy't inoar kruse ûnder it Mercado Hotel oan Times Square, dêr't North wurket. Dat is it plak fan in lange rige gewelddiedige foarfallen, dy't weromgeane oant de prekoloniale tiid. It hotel is sadwaande wêr't North trochbrekke wol nei de geastewrâld. De Ghostbusters skilje Thúslânbefeiliging om harren ûntdekking troch te jaan, en sette dan sels ôf nei it hotel. Yn it laboratoarium dat er dêr yn 'e kelder boud hat, folget in konfrontaasje mei North, dy't op it punt stiet om syn trochbraak te meitsjen. Ynstee fan him oer te jaan, kiest er derfoar om himsels te elektrokutearjen dat er it bestjert. As de minsken fan Thúslânbefeiliging arrivearje, drage de Ghostbusters de hiele brot oan harren oer.
Jillian nimt in eksimplaar fan Ghosts from Our Past mei nei hûs dat se yn North syn laboratoarium fûn hat. As se it ynsjocht, blykt it fol te stean mei syn oantekenings. Dêrút makket se op dat it altyd al North syn plan wie om selsmoard te dwaan, sadat er sels ek in spûk wurde koe. Underwilens keart North yndie werom as spûk, en mei oansjenlik gruttere krêften as er by it libben hie. Hy beset Abby en besiket har, Jillian en Patty te fermoardzjen, wat mar nauwerneed foarkomd wurde kin. As er op 'e flecht jage wurdt, beset er Kevin en flechtet er nei it Mercado Hotel, dêr't er yn syn laboratoarium yn 'e kelder dochs noch in gat slacht tusken de minske- en de geastewrâld. Dêrop streame tsientûzenen wraaksuchtige spûken de minskewrâld binnen. De tastreamde autoriteiten wurde troch North sûnder swierrichheden útskeakele, mar de Ghostbusters ferslane syn spûkeftige leger om it hotel te berikken.
Nei't de Ghostbusters him twinge en ferlit it lichem fan Kevin, nimt North de foarm oan fan it spûk út it logo fan 'e Ghostbusters, mar dan fan ûnbidige grutte. Dêrby ferneatiget er it Mercado Hotel, dat feroaret yn in grutte draaistream fan spûkige enerzjy. Neitiid tsjocht North de stêd yn, wylst er rjochts en lofts gebouwen fernielt. De Ghostbusters komme op it idee om 'e nukleêre reäktor yn harren lykwein, dêr't se harren protoanewapens mei oandriuwe, te brûken om 'e bres yn 'e skieding tusken de geaste- en minskewrâld te tichtsjen. Dat dogge se troch it spûk Slimer te manipulearjen om 'e auto yn 'e draaistream te riden. It gefolch is dat alle spûken wer weromsûgd wurde nei harren eigen wrâld, in lot dat ek North sels treft. Om wraak te nimmen skuort er Abby mei nei de geastewrâld, mar Erin springt har oan 'e keabel fan in lier efternei en rêdt har libben.
De Ghostbusters wurde neitiid rûnom sjoen as de heldinnen dy't New York fan 'e ferneatiging rêden hawwe. It stedsbestjoer hâldt oan mei harren yn 'e media as oplichters del te setten, wylst it harren oan 'e oare kant temûk finansearring jout om harren wurk fuort te setten. Mei dat jild kinne de Ghostbusters einlings in better ûnderkommen sykje, en dat wurdt de brânwachtkazerne wêrfan't de hier earder net op te bringen wie.
Foarskiednis
De earste Ghostbusters-film yn 1984 wie oarspronklik bedoeld as in op himsels steande film. Doe't er útdraaide op in reuseftich kommersjeel súkses, woe filmstudio Columbia Pictures lykwols ynkassearje troch in ferfolch meitsjen. Om 'e cast en crew, dy't ûnderwilens mei oare dingen dwaande wiene, hoegde dat net sa nedich, en Ghostbusters II, út 1989, kaam der pas nei't Columbia druk útoefene hie. De film krige fan 'e filmkritisy mingde resinsjes en hoewol't er kommersjeel súksesfol wie yn 'e bioskopen, hie men der op basis fan it súkses fan 'e oarspronklike film in stik mear fan ferwachte. Dat, yn dy sin waard Ghostbusters II sjoen as in mislearring.
Neitiid waard de produksje fan fierdere ferfolchfilms tsjinkeard troch de wegering fan haadrolspiler Bill Murray om deroan mei te wurkjen. Yn in fraachpetear wiisde er derop dat de redens dêrfoar neat te krijen hiene mei de oare haadrolspilers, mar mei syn brekme oan fertrouwen yn ferfolchfilms en syn minne relaasje mei Columbia. Nettsjinsteande dat passearren ferskate senario's foar in trêde film út 'e Ghostbusters-franchise de revu, wêrûnder Ghostbusters 3: Hellbent, dat skreaun wie troch Murray syn tsjinspiler Dan Aykroyd. Dêryn loek Peter Venkman, it personaazje fan Murray, him út 'e Ghostbusters werom en waard ferfongen troch in nij, jonger lid fan 'e groep. Columbia wie lykwols bang in ferfolchfilm sûnder Murray op in flop útdraaie soe, dat Ghostbusters 3: Hellbent waard nea makke.
Produksje
Uteinlik waard omreden fan 'e wegering fan Murray om yn in nije ferfolchtilm te spyljen, besletten ta it meitsjen fan in reboot fan 'e mediafranchise, mei in folslein nije cast. Ivan Reitman, de regisseur fan 'e oarspronklike film, suggerearre yn septimber 2012 om dêrfan fan mei-iens mar in remake fan 'e earste film te meitsjen. Kevin Feig, dy't as regisseur oanlutsen waard, befêstige yn oktober 2014 dat de rollen fan 'e fjouwer Ghostbusters yn 'e remake troch froulju spile wurde soene. It senario foar de nije film waard skreaun troch Feig sels en Katie Dippold. Reitman en Amy Pascal wiene as produsinten by it projekt belutsen foar de filmstudio's Columbia Pictures en Village Roadshow Pictures. Foar de film wie in budget beskikber fan $144 miljoen. De kamerarezjy wie yn 'e hannen fan Robert Yeoman, en de filmmuzyk waard fersoarge troch Theodore Shapiro.
Opnamen
De opnamen foar Ghostbusters setten op 17 juny 2015 útein en duorren oant en mei 19 septimber fan dat jier, wêrnei't yn maaie 2016 noch guon reshoots plakfûnen. Der waard op lokaasje filme yn Chinatown yn Boston, Waltham (Massachusetts), it âlde Marineloftfeartstasjon South Weymouth by Weymouth (Massachusetts) en de buert Tribeca yn 'e New Yorkske borough Manhattan. Binnendoarsênes, de sênes yn it metrostasjon ynbegrepen, waarden yn in soundstage fan 'e Sony Pictures Studios yn Culver City by Los Angeles opnommen.
Cameo's
De akteurs dy't de Ghostbusters yn 'e oarspronklike film spilen, hiene allegearre in cameo yn 'e nije film, útsein Harold Ramis, dy't yn 2014 ferstoarn wie. Bill Murray spile de ûntkrêfter fan boppenatuerlike foarfallen dr. Martin Heiss, Dan Aykroyd in taksysjauffeur mei fiersten tefolle kennis fan it boppenatuerlike, en Ernie Hudson Patty har omke, de begraffenisûndernimmer. De resepsjoniste fan 'e Ghostbusters út 'e earste beide films, Annie Potts, wie yn 'e nije film te sjen as de ûnfatsoenlike hotelresepsjoniste Vanessa, wylst Sigourney Weaver, dy't yn 'e earste beide films Dana Barrett spile, hiel koart opdoek as dr. Rebecca Gorin, de mentor fan Jillian Holtzmann. Murray oerwûn, nei eigen sizzen, syn wjersin om yn in nije ferfolchfilm fan Ghostbusters te spyljen, om't er it wichtich fûn om Melissa McCarthy en Kate McKinnon te stypjen, mei wa't er befreone rekke wie doe't hja allegearre diel útmakken fan 'e cast fan it satirysk tillefyzjeprogramma Saturday Night Live.
Distribúsje
De distribúsje fan Ghostbusters waard fersoarge troch Sony Pictures Releasing, de distribúsjedifyzje fan Sony Pictures, de memme-ûndernimming fan filmstudio Columbia Pictures. De film gie op 9 july 2016 yn it TCL Chinese Theatre yn Los Angeles yn premiêre, en iepene dêrnei op 15 july yn 'e Amerikaanske bioskopen. It byhearrende soundtrackalbum ferskynde dyselde deis by platemaatskippij Sony Classical Records. Ghostbusters waard op 11 oktober 2016 útbrocht op dvd en blu-ray.
Troch filmkritisy
Fan 'e filmkritisy krige Ghostbusters oer it algemien positive resinsjes. Yn The New York Times priizge Manohla Dargis de film as "dat seldsumste produkt fan in grutte studio: in film dy't in protte fermaaklike, konsumearbere wille is." Mike Ryan fan Uproxx hie fral lof foar it aktearjen fan 'e cast, mar fûn dat der tefolle special effects brûkt wiene. Yn 'e Britske krante The Observer parte Mark Kermode oan Ghostbusters 3 fan 5 stjerren ta. Hy skreau: "It soe prachtich west hawwe om der tynge fan dwaan te kinnen dat de foltôge film goed genôch is om alle diskriminearjende neeskodders foargoed de mûle te snuorjen […]. De hurde wierheid is dat dat net sa is." Hy omskreau de film as "oer it algemien ynnimlik, mar hobbelich."
De foaroansteande Amerikaanske ynternetfilmkritikus James Berardinelli fûn Ghostbusters in midsmjittige film en, "lykas in protte resinte komeedzjefilms, te lang en net grappich genôch." Yn US Weekly joech Mara Reinstein de film 21/2 fan 4 stjerren. Se priizge de akteurs, mar hie krityk op it "loaie skript dat in ivichheid nimt om op te starten" en op aksjesênes "sûnder ynspiraasje". Fan Richard Roeper fan 'e Chicago Sun-Times krige de film mar 1 fan 4 stjerren. Hy mocht net oer it aktearjen, it senario of de "flauwe" special effects. Yn syn radiorubryk stelde er dat it ien fan 'e minste films fan it jier wie.
Op 'e webside Rotten Tomatoes, dy't resinsjes sammelet, hat Ghostbusters in goedkarringspersintaazje fan 74%, basearre op 390 ûnderskate resinsjes. De konsensuskrityk fan 'e webside, gearstald út al dy resinsjes, stelt: "[De film] is yndrukwekkend as in […] op himsels steande boppenatuerlike komeedzjefilm mei in treflike cast – ek al kin it net oars dat it wat bleek ôfstekt tsjin it klassike orizjineel." Op Metacritic, de wichtichste konkurrint fan Rotten Tomatoes, behellet Ghostbusters in goedkarringspersintaazje fan 60%, basearre op 52 resinsjes.
Troch fans fan 'e oarspronklike Ghostbusters
Al foar't de film yn premiêre gien wie, waard Ghostbusters op 'e sosjale media oerladen mei krityk troch fans fan 'e oarspronklike film. Dy wiene der dochs al min oer te sprekken dat der in remake makke waard fan in dierbere klassiker, mar it ferfangen fan 'e oarspronklike manlike haadpersoanen troch froulike wjergaders foel by in protte lju alhiel ferkeard. It waard beskôge as in gimmick dy't sjoen wurde moast yn it ljocht fan 'e oangeande kultueroarloggen yn 'e Feriene Steaten tusken progressiven en konservativen.
Doe't de earste trailer fan Ghostbusters op YouTube útbrocht waard, krige dy op 'e earste dei fan sjoggers al 12.000 likes ("mei 'k wol oer") en 13.800 dislikes ("mei 'k net oer"). Dêrmei wie it neffens kommentator David Griner fan Ad Week ien fan 'e meast polarisearjende fideo's sûnt jierren. Tsjin maaie 2016 wie de filmtrailer op YouTube mei de measte dislikes wurden en de fideo mei de op acht nei measte dislikes fan it hiele platfoarm. Op basis fan 'e kommentaren by de dislikes wiene der in protte frouljushaters ûnder de ôfkarders. Oare redens foar de oerweldigjend negative respons wiene gebrek oan belangstelling foar reboots en remakes, nostalgyske gefoelens foar de oarspronklike film en in gebrek oan humor yn 'e trailer. Sadwaande wie Ghostbusters tsjin 'e tiid fan 'e premiêre ûnderwerp fan in kontroverse wurden.
Opbringst
Ghostbusters brocht yn 'e bioskopen yn 'e Feriene Steaten en Kanada $128,3 miljoen op, en yn alle oare lannen en territoaria $100,8 miljoen. Wrâldwiid kaam de opbringst dêrmei út op $229,1 miljoen. Ofset tsjin it budget fan $144 miljoen betsjut dat in winst fan $85,1 miljoen. Mei't der lykwols in fermogen útjûn wie oan marketingkosten, dat dêr noch ôflutsen wurde moat, draaide Ghostbusters lykwols eins ferlies. Neffens it tydskrift Variety ferlear Sony Pictures, de memme-ûndernimming fan Columbia, likernôch $50 miljoen oan 'e film, wylst lju mei kennis fan hoe't it by Sony riidt en fart it ferlies op likernôch $25 miljoen rûze.
Prizen
Ghostbusters wûn de People's Choice Award foar favorite aktrise yn in komeedzjefilm (Melissa McCarthy) en trije Kids' Choice Awards, foar favorite film, favorite filmakteur (Chris Hemsworth) en favorite filmaktrise (Melissa McCarthy). Ghostbusters waard fierders nominearre foar twa Saturn Awards, in Empire Award, in Critics' Choice Award, noch trije bykommende People's Choice Awards, in Annie Award, fjouwer Teen Choice Awards, noch twa oare Kids' Choice Awards en de Hugo Award foar bêste dramatyske presintaasje (lange foarm).
West-Dútslân
West-Dútslân, offisjeel Bûnsrepublyk Dútslân, wie in it westlike part fan it hjoeddeiske Dútslân, sûnder de DDR.
Skiednis
Nei it ferlies fan Nazi Dútslân yn 1945 besetten de Alliearden it westlike part fan Dútslân. De Sowjetuny krige it eastlike part fan it hjoeddeiske Dútslân, it eardere Dútske grûngebiet beëasten de rivieren Oder en Neisse kamen by Poalen. De haadstêd soe krektlyk skieden wurde troch de Alliearden yn it westen en de Sowjets yn it easten. Yn it westen kamen lytse dielen fan it eardere Nazi Dútslân by Nederlân, Belgje en Frankryk. Op 23 maaie 1949 waard West-Dútslân as Bûnsrepublyk Dútslân oprjochte, de ûnôfhinklikens ferklearring duorre lykwols oant 5 maaie 1955. It Saarlân hearde nei de Twadde Wrâldkriich by de Frânske besettingssône en waard yn 1947 in autonome regio, yn 1957 kaam it Saarlân by West-Dútslân. West-Dútslân lei yn Kâlde Kriich yn de frontliny, om dy reden wie it tige fan belang dat West-Dútslân by de NAFO komme soe, dat barde op 9 maaie 1955.
Nei de ein fan de Berlynske Muorre op 9 novimber 1989 koene West- en East-Dútslân werienige wurde. Dat barde op 3 oktober 1990.
Dielsteaten
De steat bestie út de hjoeddeiske dielsteaten:
West-Berlyn (Berlin) hearde formeel net by de Bûnsrepublyk.
Delta Schuitenbeek
thumb|Delta Schuitenbeek thumb|Delta Schuitenbeek Delta Schuitenbeek is in natoerûntwikkelingsgebiet tusken Nulderhoek en de Nijkerkerslûs. It gebiet is tusken 2001-2002 oanlein troch Rykswettersteat. Oan de súdkant fan it Nuldernau is bylâns de besteande seedyk in nije ôfliedingsdyk boud mei in lingte fan 3793 meter. Troch it ferlizzen fan de mûning fan de Schuitenbeek rint it wetter, dat sterk fersmoarge is mei fosfaten en nitraten, net mear streekrjocht yn it Nuldernau, mar fia de delta rjochting de Nijkerkerslûs. Sa moat yn de delta in moerasgebiet ûntstean dêr't it fersmoarge wetter fan de Schuitenbeek trochhinne streamt. De algengroei moat sa fermindere wurde yn it Nau en de oare Rânemarren. In lege daam soarget derfoar dat it wetter yn it moeras net yn kontakt stiet mei it Nuldernau. Sa ûntstiet in nij natoergebiet dy't ûnderdiel is fan de Ekologyske Haadstruktuer. Yn de delta stiet in observaasjehutte. Op oare plakken as Hurderwyk, Seewolde en Elburch binne suveringsynstallaasjes boud. Fierder wurde de Rânemarren ferfarske mei wetter út de Flevopolders. It oerflak fan de delta is 57,8 ha., ûngefear 3800 meter lang en wikseljend fan breedte (tusken ± 40 en 300 meter).
Willem Bernardus Bergsma
Willem Bernardus Bergsma (Dokkum, 26 febrewaris 1760 - Aldskoat, 26 oktober 1820) wie abbekaat en de soan fan dûmny Eiso Bergsma en Sytske van Thuynen.
Liet him 15 septimber 1778 ynskriuwe as studint yn Frjentsjer, dêr't hy yn 1783 ta jur. utr. dr. promovearre. Hy waard lânsabbekaat en fiskaal-generaal fan Fryslân (1787-92), mar om politike gefoelens ûntslein. Yn 1809 is hy notaris yn Ljouwert en ûntfanger der convoyen en licenten. Op 9 augustus 1794 ferskynt fan him it fluchskrift  Eenige gedagten waarom een erfgenaam uit het bloed meerder begunstigd wordt dan een erfgenaam uit een testament. Hy wie earst troud op 22 oktober 1783 yn Frjentsjer mei Lucia Scheltema (dêre, 3 jannewaris 1760 - Ljouwert, 23 juny 1794), dêrnei mei har suster Sjoukje (* 11 augustus 1757 - 26 april 1813).
Byldbewurking
Foar thúsgebrûk wurdt by ferskate programma's gauris it saneamde 'Photoshop-light' fergees bylevere. Dat útklaaide programma jout útsoarte wat minder mooglikheden as de profesjonele ferzje (dy't dan ek gâns djoerder is).
In oar bekend byldbewurkingsprogramma is Flash. Dat wurdt benammen brûkt foar tapassings op ynternetsiden (en it giet dan meast om beweging en/of ynteraksje).
Karel Dujardin
thumb| Karel Dujardin selsportret 1662. Karel Dujardin (Amsterdam, 1626 - Feneesje, 20 novimber 1678), wie in Nederlânsk keunstskilder. Hy is bekend fan syn Italjanisearjende lânskippen, mar it is net wis at er ea yn Itaalje west hat.
It is ek net bekend wa't syn learmaster(s) west hawwe, mar Nicolaes Berchem en Paulus Potter binne neamd wurden. Om 1650 hinne gie er nei Lyon. Dêr ûntstiene grutte skulden, dat hy troude mei syn folle âldere hospita om troch de tiid te kommen. Hy naam har mei werom nei Amsterdam dêr't syn tekeningen tige wurdearre waarden. Dujardin arbeide yn ferskillende sjenres. Neist pastorale lânskippen makke er ek portretten en histoarjestikken. Syn portret fan Michiel de Ruyter is ferneamd wurden; hja hawwe elkoar ferskate kearen moete.
Yn 1675 ferfear er nei Itaalje, útnûge troch syn freon Joan Renst foar in Grand Tour, dêr't er by de Bentvueghels yn Rome gie. Se hiene in soad bewûndering foar syn wurk. Syn (by)namme yn dat fermidden waard Barba di Becco, of 'Bokkeburd'.
Binne Lútzen Boarnstra
Binne Lútsen Boarnstra, (Ljouwert, Diakonessehûs, 18 oktober 1946 - Snits, 9 septimber 2011), wie dichter-skriuwer, skipper en historikus. Binne wie yn de jierren '80 skipper fan it beurtskûtsje 'Swanrad'. De lêste jierren wie hy benammen dichter en skriuwer.
Biografy
Heit Gosse wie de earste Boonstra sûnt de 17e iuw dy't net farde, mar dy't as ûnderwizer nei Nederlânsk-Ynje gie, omdat der hjir gjin wurk wie. Gosse brocht Binne Nederlânsktalich op, want nei in tydlik ferbliuw yn Westernijtsjerk wennen se yn Inkhuzen en Wassenaar. Doe't syn heit haad fan de mulo yn Huzum waard, ferplichte heit de bern om Frysk te praten; dienen se dat goed, dan krigen se oan ’e ein fan de wike in gûne. Dy twatalige achtergrûn soe letteroan ek nei foaren komme yn syn poëzij. Syn earste Fryske gedichten krigen plak yn it dichtbondeltsje 'Ut Fryslâns boezem' (1971), dêr’t ek Jelle Kaspersma, Tsjêbbe Hettinga, Anne de Vries en Hiske Rypma oan meiwurken. Se koenen inoar fan de kweekskoalle en kofjebar De witte Kat yn Snits. It ûnderwiis lei him lykwols net, hy hie in ôfgriis fan it 'jo moatte dit en jo moatte dat'. In pear moanne foar it eineksamen hong er de aktetas oan ’e wylgen. Frijgeast as er wie, sei er: 'De dichter giet foar de boarger'. Binne gie doe nei de kweekskoalle yn Ljouwert, mar bedarre úteinlik op see as beurtskipper. Hy woe bern de werklikheid net út hokjes leare; dy moatte se yn in breder ferbân sjen leare. Boarnstra syn earste reis wie nei de Falklâneilannen, dêr't Binne Lútsen op in brulloft optrede as oargelist. De Staverder farde jierrenlang. Koart hied er ek in eigen skip. Syn dochter hat it rinnen leard op ’e klipper, de widze stie yn de roef. Hy ferlear syn njoggen moanne âlde soantsje en nei de iere dea fan syn eks-frou ferkocht hy syn skip om foar harren oare dochter en soan soargje te kinnen. Hy libbe sober en fertsjinne meast de kost troch as brune-sylfeartskipper mei toeristen te farren.
Syn freon Tsjêbbe Hettinga, mei wa't er sûnt de tachtiger jierren it boartlike "Sizzenskiplik Wurkferbân" foarme, trune him oan om dichter te wurden. Al dichtsjend hat er de dea fan syn soantsje ferwurke yn it epos "De levensboom der lage landen", dat er as syn libbenswurk beskôge. It wurk ferskynde yn 1996 yn it Ingelsk, Hollânsk en Frysk. De skiednis, dêr't hy nei it ferlies fan syn soantsje yn dûkte, brocht him yn de kunde mei archeolooch Herre Halbertsma. Op histoarysk mêd bestride er it feit dat Nymwegen âlder wêze soe as syn Starum. Mei syn "Bûtendykse Akademy" trede Boarnstra bûten de bewende paden fan de binnendykse Fryske Akademy. Troch syn eigensinnige frije geast paste er net yn wittenskiplike kanalen en koe er syn útjeften net yn boekfoarm kwyt. Syn poadium wie de webstee fan Starum 850 en de opinyside fan de Ljouwerter Krante.
Hy levere skiedkundige bydragen oan in webside oer Starum, www.stavoren950.nl.; die ûndersyk en skreau dêroer histoaryske ferhalen, benammen oer de skiednis fan Starum. It tinkboek fan 950 jier Stedsrjochten foar Starum waard syn lêste grutte publikaasje. Hy skreau der as âld-skûtsjeskipper in haadstik yn oer de Benediktiner kannunik Odulf út Oirschot, letter Sint Odulfus (± 830) en it seerjocht.
Sauropsiden
De sauropsiden (Latynske namme: Sauropsida) foarmje in taksonomyske groep binnen it ûnderryk fan 'e echte dieren (Metazoa), de boppestamme fan 'e nijmûnigen (Deuterostomata), de stamme fan 'e rêchstringdieren (Chordata), de ûnderstamme fan 'e wringedieren (Vertebrata), de tuskenstamme fan 'e kaakdieren (Gnathostomata) en de boppeklasse fan 'e fjouwerpoatigen (Tetrapoda). De namme fan dizze groep komt út it Gryksk, en betsjut "hagedisgesichten". De sauropsiden omfiemje alle libbene soarten reptilen en fûgels en al har útstoarne en fossile sibben, wêrûnder de measte dinosauriërs.
Taksonomy
De namme Sauropsida waard foar it earst yn 'e twadde helte fan 'e njoggentjinde iuw brûkt troch de Britske wittenskipper Thomas Henry Huxley, dy't op grûn fan fossilen fan 'e iere fûgelsoarten Hesperornis en Archaeopteryx ta de konklúzje kaam dat de fûgels út 'e dinosauriërs ûntstien wêze moasten. Neffens syn definysje, út 1863, waarden lykwols ek sûchdiereftige reptilen ta de sauropsiden rekkene, wêrfan't no bekend is dat dy ta de synapsiden hearre, de sustergroep fan 'e sauropsiden dêr't de sûchdieren út fuortkommen binne. De moderne omskriuwing fan 'e sauropsiden datearret fan 1916, doe't Edwin Stephen Goodrich regaad makke troch de sauropsiden los fan 'e synapsiden te definiëarjen.
Evolúsjonêre skiednis
De sauropsiden ûntstiene foar it earst sa'n 320 miljoen jier lyn, yn it Paleosoïkum. Yn it Mesosoïkum, dat duorre fan 250 oant 66 miljoen jier lyn, wiene se de grutste bisten op it lân, yn it wetter en yn 'e loft. Sadwaande wurdt dy perioade soms "it Tiidrek fan 'e Reptilen" neamd. Oan 'e ein fan it Mesosoïkum stoaren alle grutte sauropsiden út by in mondiaal útstjerrensbarren, wêrfan't men tinkt dat it feroarsake waard troch de ynslach fan in asteroïde yn 'e krite fan wat no de Golf fan Meksiko is. Mei útsûndering fan in pear iere fûgelsoarten rekke doe de hiele genetyske line fan 'e dinosauriërs útstoarn. Neitiid, yn it Senosoïkum, diversifiëarren de oerbleaune fûgels har op sadanige wize, dat hjoed de dei hast ien op 'e trije lânwringediersoarten in fûgelsoarte is.
Underferdieling
De sauropsiden wurde yn wittenskiplike útjeften gauris ûnderferdield yn 'e anapsiden (Anapsida) en de diapsiden (Diapsiden). Ta de anapsiden hearden in protte lytsere lândinosauriërs en de skylpodden, en ta de diapsiden hearden gruttere lândinosauriërs, de wetterdinosauriërs en fleanende dinosauriërs en ek de hagedissen en slangen, de krokkedillen en de fûgels. Oer it algemien wurdt lykwols faker in ferdieling yn reptilen (dinosauriërs ynbegrepen) en fûgels oanholden.
Eangst
240px|rechts|thumb|Maria Yakunchikova, Eangst (1895) Eangst of eangstme is in fysiologyske tastân dy't kenmerke wurdt troch lichaamlike, kognitive, emosjonele en gedrachskomponinten. Eangst hat meardere gradaasjes. Foarbylden fan myldere foarmen binne: ‘jin net op je gemak fiele’, ûnrêst en soarch. Foarbylden fan mear ekstreme foarmen binne panyk, de panyksteurnis en de generalisearre eangststeurnis.
Symptomen
Slimme eangst giet faak lykop mei lichaamlike ferskynsels as in ferhege hertslach en bloeddruk, hertkloppings, duzelichheid, drûge mûle, pine yn it boarst, mislikheid, koartademigens en pine yn ’e holle. Der kin ek sprake wêze fan in bleke kleur om ’e holle, switte, in ferhege produksje fan adrenaline yn it bloed, en steurnissen yn de spiisfertarring. Psychologysk sjoen heart by eangst in ûndúdlik gefoel fan driging of gefaar. Soms kin eangst in symptoom wêze fan stress. De lichaamlike symptomen fan eangst wurde ek wol sjoen as in wize wêrop’t it lichem him tariedt op bedrigings fan bûtenôf. Eangst kin mei depressiviteit foarkomme. Eangst kin ek blike út antlit-ekspresjes.
Normale eangst
In gefoel fan eangst hoecht net altyd patologysk te wêzen: lykas gefoelens as lilkens en wanmoedigens kin it in teken wêze fan in normale oanpassing fan it organisme oan gefaarlike, slimme of ekstreme omjouwingskondysjes. Tink oan situaasjes as: soldaten oan it front, loftoanfallen of kalamiteiten. Eangst preparearret dêrby it organisme op mooglik gefaar en/of it ûndernimmen fan bepaalde aksjes, lykas flechtsje foar gefaar. Fûle eangst kin yn kombinaasje mei de dêrby optredende ferhege fysiologyske arousal lykop gean mei in 'blikfernauwing', wêrby’t allinnich de dúdlike prikels út de omjouwing ferwurke wurde, en details net mear waarnommen wurde. Eangst treedt ek faak op yn minder ekstreme omstannichheden as sprekke yn it iepenbier, in eksamen dwaan (eksamenfreze) en it leverjen fan in sportprestaasje. Dizze foarmen fan eangst hawwe faak in antisipearjend karakter. Beweard wurdt dat in mylde foarm fan eangst sels de prestaasje ferbetterje kin.
Bettine Vriesekoop
thumb|225px|Bettine Vriesekoop yn 1992 Hubertina Petronella Maria 'Bettine' Vriesekoop (Hazerswoude-Rijndijk, 13 augustus 1961) is in Nederlânske âld-tafeltennisster. Sy waard Europeesk kampioen yn 1982 en 1992. Yn 1981 en 1985 wie se Nederlânsk Sportfrou fan it Jier
Fan 1 juny 2006 oant 3 augustus 2009 wie Vriesekoop korrespondint yn Sina foar it NRC Handelsblad. Har ûnderfinings dêre ferwurke sy yn it boek Duizend dagen in China (2011). Op it heden skriuwt se boeken en artikelen foar tydskriften en fersoarget se lêzingen en seminars oer Sina.
Kerst Huisman
Kerst Huisman (Terwispel, 1940) is in âld-sjoernalist, publisist en histoarikus.
Nei syn oplieding ta ûnderwizer waard er tsjinstwegerder en wurke in jier oan de VGLO-skoalle yn Beverwyk. Studearre ek skiednis MU. As sjoernalist wie er oan it wurk by de Friese Koerier en nei de fúzje by de Ljouwerter Krante. Publisearre yn De Strikel ûnder de namme Swarte Jan oer fassistyske tendinzen yn de Fryske beweging, yn en nei de Twadde Wrâldoarloch. Makke ek in dokumintêre oer bûtenparlemintêre aksjes sûnt de jierren '50. Hy hat ûnder oare meiwurke oan de De kanon fan de skiednis fan Fryslân. Sûnt 2004 sit er yn de redaksje fan it Frysk Genoatskip foar it skiedkundige tydskrift 'Fryslân'. Op it politike mêd hat Huisman warber west foar de FNP en foar de Partij voor het Noorden. Yn 2010 is Huisman redaksjelid fan it Histoarysk Tydskrift Fryslân fan útjouwerij Waanders.
Wurk
As redakteur by it Frysk Genoatskip foar it tydskrift 'Fryslân' hat Huisman sûnt 2004 in hiele rige publikaasjes skreaun. Huisman hat foar De Moanne ek ferskate publikaasjes skreaun.
List fan planetoïden 8701-8800
Dit is in list fan planetoïden 8701-8800.
Freeska Landriucht
thumb|Earste side fan it Freeska Landriucht It Freeska Landriucht of de Alde Druk is it earste boek dat yn 'e Fryske taal (it Aldfrysk) ferskynd is. Nei alle gedachten is it printe yn in fraterhûs te Berltsum om 1480 hinne. Der binne njoggen eksimplaren bewarre bleaun fan dit boek. Tresoar hat der in oantal fan yn syn besit. It Freeska Landriucht is in samling rjochtsteksten.
Ynhâld
Ynhâldsopjefte mei in koarte taljochting. Aldfryske wurden binne skean skreaun:
De hjirfoer steande ynhâld is dy sa as er yn de "Âlde druk" sels stiet. dy't it lêzen hat, dy sjocht dat de rige der justjes even oars útsjocht. Nei de foarrede en it register folgje der: 1. Rjocht yn it algemien.
1a. De tsien geboadens.
2. Lânrjocht It skoutenfoarstel ( hat nea wet west en foar it earst sprake fan yn 1358)
3. Karel en Radbo.
4. Magnus keuren.
6. Foarrede Lânrjochten.
7. De acht domen.
8. De 6 (8) wenden. (yn register, is fansels ek elkenien ûntkaam)
9. De zeendrjochten. Algemien
11. De wize fan procedearjen
12. De wilkerren fan de fiif delen.
13. De omrekkene boetes. (!)
14. De soenjilden.
15. Rudolfsboek
16. Merke-rjucht.
18. De sawn sélannen.
Dwerchûlen
thumb|Glaucidium passerinum
De Dwerchûlen (Glaucidium) binne in skaai yn de famylje fan de Ulefûgels. Der binne likernôch 33 soarten dwerchûlen, mar oer it presize tal binne ferskillende gedachten.
EYesis
Yn 2008 spilen se op it Frysk Festival en hienen in optreden by Omrop Fryslân. Boppedat stienen se yn it foarprogramma fan Marike Jager (yn Poppoadium Romein yn Ljouwert). Se stienen dat jier mei "Myn Thús" op nûmer 67 fan de Fryske Top 100.
De plannen foar 2009 om mei de nije CD ‘Dûnsje op it fjoer‘ út te kommen binne net útfierd, mei trochdat Afien de band ferliet. Der waard noch meidien mei sjongster Nicole oan Liet 2009, mar yn juny waard de band opheft en gie oer yn Voke út Ljouwert.
Gesta Fresonum
It is net bekend wa't de skriuwer wie fan de Historia Frisiae, mar it moat wol in geleard man west ha, omdat er it Latyn goed yn 'e fingers hie en in protte sitaten brûkt út oare skreaune boarnen, as de Bibel, it Romeinske Misboek, hilligenlibbens en kroniken.
Ynhald
Yn de Gesta steane mytysk-legindaryske ferhalen oer de oarsprong fan de Friezen en har rjocht. Sa soenen de Friezen oarspronklik fan in eilân Frisa komme by Yndia. Neffens in oar ferhaal wie Redbad kening fan Denemarken en hied er in twakamp mei Karel Martel dy't sûnder geweld besljochte waard. Fieders komt de sêge fan de tolve asega's der yn foar.
Audi
thumb|Audi-logo thumb|Aktuele modellen Audi is in Dútsk automerk dat yn 1899 oprjochte waard ûnder de namme Horch troch de eks-Benz-wurknimmer August Horch en in stikmannich fan dy syn maten. Nei tsien jier wie de gearwurking dien, en August Horch moast sûnder de merknamme Horch fierder. Horch is Dútsk foar "harkje" of "lústerje", en Audi is dêr de Latynske oersetting fan.
Audi is fêstige yn Ingolstadt, yn 'e dielsteat Beieren. Diesel makke in trochslach by Audi mei de oerbekende pompferstowertechnyk "TDI". Dêrnjonken kaam Audi yn de jierren '90 mei saken as in aluminiumkarrossery en massaprodusearre auto's.