cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Doop (sakramint)
Tradysjes
Hoewol't de iere anabaptisten mei geweld besochten en lis de folwoeksenedoop oan oare kristenen op, kamen út har tradysje yn 'e sechstjinde iuw de minnisten (of doopsgesinden) fuort, de folgelingen fan 'e Wytmarsumer preker Minne Simens, dy't in sterk pasifistysk karakter oan 'e streaming meijoech. Lettere kristlike groepen, lykas de baptisten (faak foutyf lykslein mei doopsgesinden), darbisten, sândedeisadvintisten, Jehova's tsjûgen en pinkstergemeenten hawwe ek de folwoeksenedoop ynfierd.
A Fistful of Dollars
Boarnen en rjochtsaak
Doe't A Fistful of Dollars folle mear súkses hie as wa ek yn 't foar ferwachte hie, kaam al rillegau oan it ljocht dat it in ûnoffisjele (en dêrom yllegale) remake wie fan 'e Japanske samoeraifilm Yojimbo, fan regisseur Akira Kurosawa nei in senario fan himsels en Ryuzo Kikushima. Kurosawa sei dêroer dat Leone "in poerbêste film" makke hie, "mar it wie MYN film." De Japanske filmstudio Toho spande dêrom in rjochtsaak tsjin Leone oan, dy't dat earst besocht te negearjen, mar úteinlik in skikking trof, dy't neffens de geroften bestie út $100.000 plus 15% fan 'e wrâldwide opbringst fan A Fistful of Dollars.
Ried fan Fjouwerenfjirtich
Skiednis
As oerlisorgaan fan 'e opperhaden, dy't fierhinne ta de âlderein hearden, funksjonearre de Ried fan Fjouwerenfjirtich tradisjoneel njonken de Sjajinske krigersgenoatskippen, lykas de Hûnskrigers, dêr't de jongerein yn fertsjintwurdige wie. Geandewei de njoggentjinde iuw, neigeraden dat de blanke kolonisten almar fierder it lân fan 'e Sjajinnen ynkrongen en stielen, ferlear de almeast freedsume Ried fan Fjouwerenfjirtich oan ynfloed wylst de folle radikalere krigersgenoatskippen machtiger waarden. Dy ûntwikkeling waard yn 'e hân wurke troch ferskate slachtings dy't de blanken ûnder de Sjajinske befolking oanrjochten, lykas it Bloedbad fan Sand Creek, fan 1864. Doe't stadichoan bliken die dat de Amerikanen harren neat gelegen lizze lieten oan 'e ferdraggen dy't se mei de opperhaden sletten hiene, betsjutte dat de deastek foar de macht fan 'e Ried fan Fjouwerenfjirtich.
A Fistful of Dollars
Boarnen en rjochtsaak
De Britske filmkritikus sir Christopher Frayling identifisearret lykwols trije boarnen foar A Fistful of Dollars. Neffens him is de film foar in diel basearre op Yojimbo, foar in diel op 'e detektiveroman Red Harvest fan Dashiell Hammett, út 1929, mar foar fierwei it grutste part op it toanielstik Tsjinner fan Twa Masters, fan 'e achttjinde-iuwske Italjaanske skriuwer Carlo Goldoni. Red Harvest en Tsjinner fan Twa Masters binne boarnen dy't Leone ek yn eigen ferdigening opfierd hat. Leone neamde fierders as boarnen, of alteast ynfloeden, ek inkele Amerikaanske westerns, te witten: Shane, út 1953, en My Darling Clementine, út 1946.
Digitale reparaasje
Yn 2014 waard A Fistful of Dollars digitaal reparearre troch Cineteca di Bologna en Unidis Jolly Film foar't er ta gelegenheid fan syn fyftichjierrich bestean yn 2014 útbrocht waard op blu-ray. Foar it byld foar byld fuorthimmeljen fan smoargens en reparearjen fan skuorren, krassen en oare defekten waarden saakkundigen fan 'e Prasad Coporation ynset. De namme fan 'e regisseur, dy't jierren earder al feroare wie fan 'Bob Robertson' yn 'Sergio Leone', waard yn 'e nije foarm litten, mar fierders waarden alle oarspronklike skûlnammen beholden of werombrocht, ynkl. 'Dan Savio' foar Ennio Morricone.
Ried fan Fjouwerenfjirtich
Gearstalling
De Ried fan Fjouwerenfjirtich wie gearstald út opperhaden dy't de tradisjonele tsien subgroepen fan 'e Sjajinnen fertsjintwurdigen: Eltse subgroep wie yn 'e Ried fan Fjouwerenfjirtich fertsjintwurdige troch fjouwer opperhaden, en de lêste fjouwer leden waarden foarme troch de saneamde 'heechste opperhaden' of "âlde mannen", dy't har earder ûnderskaat hiene mei har rol yn 'e Ried as fertsjintwurdiger fan ien fan 'e tsien subgroepen. De leden fan 'e Ried wiene ornaris âldere manlju dy't grut respekt ôftwongen hiene yn harren respektivelike groepen. Mei-inoar wiene hja ferantwurdlik foar it deistich bestjoer fan it Sjajinske folk en droegen se der teffens soarch foar dat ynterne strideraasjes tusken de Sjajinske subgroepen net oanboazje koene ta wapene konflikten. De leden fan 'e Ried waarden net keazen, mar oanwiisd troch harren foargongers, en se tsjinnen yn 'e regel tsien jier, wêrby't eltse fjouwer jier in gearkomste fan 'e hiele Ried organisearre waard. In protte leden hiene earder ta ien fan 'e krigersgenoatskippen heard, mar as se oanwiisd waarden as lid fan 'e Ried fan Fjouwerenfjirtich waarden se achte har genoatskipslidmaadskip op te jaan.
Moderne weroplibbing
Tsjinwurdich ûnderhâlde de beide federaal erkende Sjajinnestammen, de Noardlike Sjajinne Stamme (fan Montana) en de Sjajinne en Arapaho Stamme fan Oklahoma, allebeide harren eigen Ried fan Fjouwerenfjirtich as tradisjonele bestjoersynstelling. De opperhaden wurde no keazen troch de leden fan 'e oangeande stamme. De Ried fan Fjouwerenfjirtich fan 'e Noardlike Sjajinne Stamme omfettet û.m. de eardere senator Ben Nighthorse Campbell, wylst de Ried fan Fjouwerenfjirtich fan 'e Sjajinne en Arapaho Stamme fan Oklahoma û.o. bestiet út 'e eardere plysjeman Harvey Pratt en âld-museumdirekteur W. Richard West jr.
Ferdrach oangeande de Jeropeeske Uny
thumb|De ûndertekening fan it [[Ferdrach fan Lissabon (2007)|Ferdrach fan Lissabon op 13 desimber 2007.]] It Ferdrach oangeande de Jeropeeske Uny (of it JU-ferdrach) is it oprjochtingsferdrach fan de Jeropeeske Uny (JU). Mei it Ferdrach oangeande de wurking fan de Jeropeeske Uny foarmet it de grûnslach fan it polityk systeem fan de JU. De ferdraggen wurde soms ek wol oantsjut as de Jeropeeske grûnwet, mar binne formeel neat oars as ferdraggen tusken de JU-lidsteaten.
It JU-ferdrach waard op 7 febrewaris 1992 yn Maastricht besletten en is dêrom yn syn oarspronklike ferzje ek as it Ferdrach fan Maastricht bekend wurden. Der kamen letter wizigingen op it ferdrach, nammentlik troch:
Yn it JU-ferdrach steane 55 artikelen dy't benammen bepalingen oer de demokratyske grûnslach, de ynstellings fan de Jeropeeske Uny en it Mienskiplik Bûtenlânsk en Feiligensbelied. Yn it Ferdrach oangeande de wurking fan de Jeropeeske Uny is de wiidweidige ymplemintaasje fan it JU-ferdrach regele. Beide ferdraggen jilde juridysk as like swier en se folje elkoar oan. It plan om in Ferdrach oer de Jeropeeske Grûnwet te besluten mislearre yn 2005 troch referinda yn Frankryk en Nederlân dêr’t in mearderheid by tsjin in Jeropeeske grûnwet wie.
It JU-ferdrach is yn alle 24 wurktalen fan de Jeropeeske Uny skreaun en yn elke taalferzje like binend. Dêrneist is de tekst yntegraal yn ’t Frysk oerset.
On the Prowl (ferhalebondel)
On the Prowl is in blomlêzing yn 'e foarm fan in ferhalebondel. De titel betsjut safolle as "driigjend omslûpen op jacht nei it ien of oar". It boek omfettet fjouwer novelles, neffens de tekst op 'e omslach oer "tsjustere strjitten en ûnminsklike hertstochten". Se binne spesjaal foar On the Prowl skreaun troch Patricia Briggs, Eileen Wilks, Karen Chance en Sunny. De novelles fan Briggs en Wilks hearre ta it subsjenre fan 'e urban fantasy, wylst Chance en Sunny paranormal romance skriuwe. On the Prowl waard yn 2007 publisearre troch de New Yorkske útjouwerij Berkley Books.
Star Wars: The Clone Wars (film)
It ferhaal spilet oan it begjin fan 'e Kloane-oarloggen. De Sith-ridder greve Dooku en Ziro de Hutt, de omke fan 'e ynfloedrike gangster Jabba de Hutt, bewurkmasterje de ûntfiering fan Jabba syn jonge soan Rotta, dêr't se de Jedi de skuld foar op 'e lea skowe wolle yn in besykjen om Jabba en de Jedi tsjininoar op te setten en sels better te wurden fan it resultearjende konflikt. Wylst Jedi-master Obi-Wan Kenobi en senator Padmé Amidala fan Naboo allebeide, los faninoar, op ûndersyk útgeane, besykje Jedi-ridder Anakin Skywalker en de krekt oan him tawiisde padawan Ahsoka Tano om it bern wer by syn heit werom te bringen.
Star Wars: The Clone Wars krige fan 'e filmkritisy oer it algemien negative resinsjes omreden fan 'e animaasjestyl en de opbou fan 'e plot. Hoewol't de film de leechste opbringst fan alle Star Wars-films hie, fertsjinne er yn 'e bioskopen dochs it achtfâldige fan syn produksjekosten. Star Wars: The Clone Wars fungearre teffens as pilotôflevering foar in tekenfilmsearje dy't ek Star Wars: The Clone Wars hiet, en wêrfan't de útstjoering twa moannen nei de premiêre fan 'e film úteinsette op 'e tillefyzjestjoerder Cartoon Network.
Plot
Yn it earste jier fan 'e Kloane-oarloggen tusken de Galaktyske Republyk en de separatistyske Konfederaasje fan Unôfhinklike Stelsels jouwe Jedi-master Obi-Wan Kenobi en syn eardere learling (padawan) Anakin Skywalker lieding oan in beheind kontingint kloansoldaten fan it Grutte Leger fan 'e Republyk yn 'e striid op 'e planeet Christophsis. Troch de oermacht oan oarlochsandroïden en oare gefjochtsrobots fan it leger fan 'e separatistyske generaal Whorm Loathsom reitsje se yn 'e benearing. Harren fersiken om fersterkings bliuwe ûnbeäntwurde om't har kommunikaasje mei it legerhaadkertier op Coruscant steurd wurdt troch de fijân.
Dy boadskipper is Ahsoka Tano, in jonge Togruta, dy't troch Yoda útornearre is om 'e earste padawan fan Anakin te wurden. As sy op Christophsis arrivearret, is de sitewaasje dêre bot oanboaze. Generaal Loathsom hat in enerzjyskyld boppe syn leger aktivearre, sadat de swiere laserkanonnen fan it Leger fan 'e Republyk syn troepen net mear treffe kinne. De Jedi witte einlings foar in lyts hoartsje kontakt te krijen mei har haadkertier, wêrnei't Yoda daliks mei fersterkings ôfset nei Christophsis. Wylst Obi-Wan him by wize fan mûklist oerjout oan generaal Loathsom en besiket tiid te rekken, ynfiltrearje Anakin, dy't syn nije padawan mar mei tsjinnichheid akseptearre hat, en Ahsoka, dy't graach bewize wol dat se âld genôch is om padawan te wurden, it fijannige haadkertier en sabotearje it enerzjyskyld. As Loathsom Obi-Wan finzen nimme lit en mei de dea bedriget, skeakelet Obi-Wan mei gemak de liifwachten fan 'e fijannige kommandant út en nimt dan Loathsom sels finzen. Tsjin 'e tiid dat Yoda mei de fersterkings arrivearret, hat Loathsom syn leger oerjûn, wylst Ahsoka it respekt fan Anakin wûn hat.
Neitiid kriget Obi-Wan fan Yoda opdracht om nei Tatooine te gean om mei Jabba de Hutt te ûnderhanneljen oer in mooglik ferdrach tusken de Hutts en de Galaktyske Republyk, en om út te sykjen wa't der efter de ûntfiering fan Rotta sit. Underwilens moatte Anakin en Ahsoka der tegearre foar soargje dat it jonkje mei syn heit weriene wurdt. It docht al rillegau bliken dat de ûntfiering út 'e koker komt fan 'e boasaardige Sith-master Darth Sidious (dy't yn it geheim it alter ego is fan 'e freonlike kânselier Palpatine). De ûntfiering is in middel om 'e Hutts tsjin 'e Jedi op te stokeljen en sa it Grutte Leger fan 'e Republyk it gebrûk fan 'e hannelsrûtes troch de Bûtenrâne fan it Stjerrestelsel te ûntsizzen. Sidious syn trewant greve Dooku hat de ûntfiering beävensearre en stiet yn kontakt mei Jabba de Hutt, dy't er besiket te manipulearjen.
Anakin, Ahsoka en de robot R2-D2 folgje it spoar fan 'e ûntfierders nei de planeet Teth, dêr't se by in ferlitten kleaster yn in mûklaach rinne fan in kloft oarlochsandroïden. Dy wurde oanfierd troch de tsjustere Jedi Asajj Ventress, in hiermoardneresse yn 'e tsjinst fan greve Dooku, dy't teffens Dooku syn ynformele Sith-learlinge is. Anakin, Ahsoka en R2-D2 witte út 'e fâle te ûntkommen mei de jonge Rotta, en kape in rynkrank transportromteskip, dêr't se mei nei Tatooine reizgje. Obi-Wan, dy't gjin dien wurk meitsje kin oangeande de oerienkomst mei Jabba salang't dy syn soan net rêden is, hastiget him efter Anakin-en-dy oan nei Teth, dêr't er in kloft kloansoldaten helpt by de ferovering fan it kleaster en Ventress ferslacht yn in duël mei de ljochtsabel. Hoewol't it har slagget en ûntkom, is har misje fierhinne op in mislearring útrûn. Wol hat se lykwols opnamen witten te meitsjen fan Anakin en Ahsoka mei de lytse Rotta, wêrby't it bûten de kontekst om krekt liket as binne de Jedi ferantwurdlik foar de ûntfiering. Anakin syn fersuchting op krekt dat momint, dat er in grouwéligen hekel oan Hutts hat, makket it plaatsje kompleet dat greve Dooku oan Jabba toane wol. De gangster lûkt de bedoelde konklúzjes en jout syn trewanten opdracht om 'e Jedi te fermoardzjen.
Sybrandy's Boarterspark
Sybrandy's Boarterspark (offisjeel en Nederlânsk: Sybrandy's Speelpark, en foarhinne: Sybrandy's Untspanningspark) is in lytsskalich ferdivedaasjepark, dat sûnt de 1960-er jierren yn 'e bosken fan Gaasterlân, tusken Aldemardum en Riis fêstige wie. It gie yn 2019 ticht, mar makke yn 2020 in trochstart op in nije lokaasje by rekreaasjeterrein De Hege Gerzen by Aldemardum.
Star Wars: The Clone Wars (film)
Plot
Underwilens behellet kânselier Palpatine alias Darth Sidious mei opsetsin senator Padmé Amidala fan Naboo yn 'e sitewaasje. Sy is yn it geheim mei Anakin troud, eat dêr't Palpatine fan op 'e hichte is, mar de Jedi Oarder net. As Padmé heart fan 'e nuodlike misje fan Anakin en syn nije padawan, sit se yn noed oer syn feilichheid. Dêrom beslút se kontakt op te nimmen mei Ziro de Hutt, de omke fan Jabba, dy't op Coruscant wennet. Dat is in noch walchliker figuer as Jabba sels, en hy wegeret Padmé te wurd te stean om't er, sa seit er, derfan oertsjûge is dat de Jedi foar de ûntfiering fan syn âldomkesizzer Rotta ferantwurdlik binne. Hy lit Padmé mei geweld út syn wente ferwiderje, mar Padmé is de roboatyske útsmiter te fluch ôf en giet wer nei binnen ta. Dêr trappearret se Ziro wylst dyselde mei in holografysk oanwêzige greve Dooku oerleit. Ut it petear docht sûnder romte foar misferstannen bliken dat Ziro mei Dooku-en-dy ûnder ien tekken skûlet. Syn bedoeling is om Jabba tsjin 'e Jedi op te setten, sadat er harren begjint te fermoardzjen; dêrop sille de Jedi perfoarst Jabba útskeakelje, wat it paad klearret foar de oername fan it liederskip fan harren Hutt-clan troch Ziro.
Sybrandy's Boarterspark
Akkomodaasjes
Sybrandy's Boarterspark is benammen rjochte op bern fan tusken 3 en 13 jier âld, en bestiet út in grutte boarterstún mei ferskate ferdivedaasjeparkattraksjes, wêrûnder in achtbaan en twa wyldwetterbanen. In diel fan it park bestiet út in oerdutsen akkomodaasje. Teffens is der in picknickplak mei tafels en in kafetaria/snackbar dêr't broadsjes, patat en oare snacks, iisko's en drinken te krijen binne. Ien fan 'e bekendste attraksjes wie foarhinne de grutte draaiskiif, in soarte fan draaimole yn 'e foarm fan in flakke skiif. Hoewol't dat apparaat tige populêr wie by bern, besleaten de eigners it ein 2018 fuort te dwaan fanwegen oanboazjende krityk op it mêd fan feilichheid. Benammen by klassen skoalbern en oare groepen kaam der in protte dalje op, om't de begelieders net oan 'e âldelju hoege woene út te lizzen hoe't de bern oan blauwe plakken kamen.
Begjin en ûntwikkeling
It park waard yn 1964 oprjochte  troch Rients Sybrandy   (1925-2014) as in fûgelpark en fazantery. Nei ferrin fan tiid waard dêr in grutte boarterstún by boud,  om't de fûgels allinne net rindabel wiene. Mar pas yn 'e 1990-er jierren waarden de earste 'grutte' attraksjes ynstallearre, sadat men sprekke koe fan in ferdivedaasjepark. It park waard yn 'e 1980-er jierren oernommen troch Simon Sybrandy, de soan fan Rients. Yn 1989 giene de lêste fûgels fuort. Om Sybrandy's Boarterspark hinne wie by wize fan lûdsbarriêre in protte grien oanlein, yn totaal besteande út mear as 600 beammen en planten.
Star Wars: The Clone Wars (film)
Plot
By harren oankomst by Tatooine wurdt it romteskip fan Anakin en Ahsoka delsketten troch de trewanten fan greve Dooku. Anakin, Ahsoka en R2-D2 begjinne mei Rotta geandefoets in tocht troch de woastyn nei it paleis fan Jabba. Om't se swierrichheden ferwachtsje, betinkt Anakin in mûklist, wêrby't hy en Ahsoka útinoar geane. Hy lit it foarkomme as hat hy de jonge Hutt by him, mar as Dooku him oanfalt en sy beiden in duël mei de ljochtsabel útfjochtsje, docht úteinlik bliken dat de koer op syn rêch leech is. Eins is Rotta by Ahsoka en R2-D2, mar as dyselden deun by it paleis fan Jabba binne, wurde se opwachte en oanfallen troch de trije robotliifwachten fan Dooku. Nei't Dooku him dat op selsfoldiene wize ferteld hat, stelt Anakin Dooku syn glydmotor, dêr't er him op nei it paleis fan Jabba hastiget. Hy riidt Ahsoka-en-dy lykwols straal foarby om't sy yn harren gefjocht fan it paad ôf rekke binne. Oankommen by it paleis wurdt Anakin daliks finzen nommen troch de trewanten fan Jabba.
Sybrandy's Boarterspark
Sluting
Yn april 2019 waard bekend dat Sybrandy's Boarterspark ein augustus fan dat jier tichtgean soe, wêrnei't it yn septimber sloopt wurde soe. It bedriuw wie doe noch altyd yn 'e hannen fan Simon Sybrandy, dy't dat jiers 65 waard en mei pinsjoen gie. Hoewol't syn soan Rienk al jierrenlang by it park belutsen wie, woed er it net op eigen manneboet fuortsette. Fan 2013 ôf stie Sybrandy's Boarterspark al yn 'e ferkeap, mar der wiene net folle gadingmakkers. Doe't de lêste mooglike keaper begjin 2019 ôfheakke, besleaten heit en soan Sybrandy dat it moai west hie. Der kamen in protte teloarstelde reaksje op 'e foarnommen sluting. Op 25 augustus wie it park foar it lêst iepen. De lêste dagen wie der in wiere stoarmrin op it park fan besikers dy't der noch ien kear hinne woene. Al fiif dagen foar de sluting, op 21 augustus, moasten heit en soan Sybrandy de kassa tichtgoaie om't it park mei 1.100 besikers smoarfol wie. Foar de lêste dagen wie ekstra personiel ynhierd. De alderlêste dei dat it park iepen wie foel op in snein. Doe wie it der rêstich, wat de Sybrandy's wieten oan 'e drokte fan 'e foargeande dagen.
Star Wars: The Clone Wars (film)
Plot
Ahsoka wit lang om let de liifwachten fan Dooku op eigen krêft te ferslaan, ek al binne it drege tsjinstanners en hat se sels frijwol gjin ûnderfining mei sokke dingen. Se bringt de jonge Rotta nei it paleis fan Jabba, dêr't de Hutt einlings weriene wurdt mei syn soan. Nettsjinsteande dat jout Jabba befel dat Anakin en Ahsoka terjochtsteld wurde moatte foar de belutsenens fan 'e Jedi by de ûntfiering. Op dat stuit ferskynt Padmé lykwols yn holografyske foarm foar de troan fan Jabba, en bringt oan him út dat greve Dooku en syn eigen omke Ziro de wiere ferantwurdliken binne. Jabba wurdt fan har ferhaal oertsjûge as se him sels mei Ziro prate lit, dy't no ien en al triennen en berou is. Dêrop lit Jabba Anakin en Ahsoka gean en seit er ta dat Ziro, as dy oan him oerdroegen wurdt, swier straft wurde sil. Yn tankberens oan 'e Jedi, dy't net inkeld syn soan mar ek himsels rêden hawwe, stimt er yn mei in ferdrach dat de romteskippen fan 'e Jedi Oarder en it Grutte Leger fan 'e Republyk frije trochtocht jout troch de dielen fan it Stjerrestelsel dy't troch de Hutts behearske wurde. Underwilens rapportearret greve Dooku it mislearjen fan 'e gearspanning oan Darth Sidious, dy't him der lykwols fan bewissiget dat it oarlochstij noch altyd yn harren foardiel giet.
Produksje
Star Wars: The Clone Wars as lange, yn 'e bioskoop draaiende tekenfilm wie sa oarspronklik hielendal net bedoeld. Lucasfilm, de film- en tillefyzjestudio fan Star Wars-betinker George Lucas, risselwearre foar it útbringen fan 'e tekenfilmsearje Star Wars: The Clone Wars, mar doe't Lucas in diel fan 'e foltôge bylden fan 'e earste ôfleverings op in grut byldskerm sjoen hie, fûn er dy sa moai dat er der in bioskoopfilm fan meitsje woe. Sadwaande waarden ferhaallinen fan trije ôfleverings mei-inoar ferweve ta de plot fan in bioskoopfilm mei in spyldoer fan goed oardel oere. It ferhaal fan 'e ûntfierde jonge Hutt waard ynspirearre troch de Japanske samoeraifilm Shogun's Shadow (1989).
Sybrandy's Boarterspark
Trochstart
De Sybrandy's wiene bêst te sprekken oer it idee en lieten witte Jaarsma wol yn 'e mjitte komme te wollen troch de feiling fan 'e attraksjes fan it park, dy't pland stie foar 10 oktober, út te stellen as dat nedich blike soe te wêzen. Foar de feiling hiene har begjin augustus al in protte belangstellenden oanmelden, foar it meastepart besteande út oare ferdivedaasjeparken, mar ek út campings. Uteinlik waard de feiling yndie útsteld. De gemeenterie fan De Fryske Marren stie foarsichtich posityf oer foar it plan fan Jaarsma (dy't foar de útfiering dêrfan ôfhinklik wie fan in gemeentlike fergunning). Jaarsma joech ein augustus syn hoop te kennen dat De Fryske Marren him boppedat in liening fan €250.000 ferskaffe wolle soe. De fraksjes fan CDA, PvdA, FNP en GrienLinks woene dêr wol oer prate, salang't Jaarsma mar mei in deugdlik ûndernimmingsplan kaam. De VVD hie foarearst gjin miening.
Star Wars: The Clone Wars (film)
Produksje
Star Wars: The Clone Wars waard regissearre troch Dave Filoni nei in senario fan Henry Gilroy, Steven Melching en Scott Murphy. As produsinte wie Catherine Winder by it projekt belutsen foar de filmstudio's Lucasfilm en Lucasfilm Animation. Foar de film wie in, relatyf beheind, budget beskikber fan $8,5 miljoen, dat it produksjeteam neffens Winder twong om outside the box te tinken. De filmmuzyk waard fersoarge troch Kevin Kiner, dy't dêrfoar gebrûk makke fan 'e tema's dy't John Williams foar de live-actionfilms fan 'e Skywalker Saga komponearre hie.
Sybrandy's Boarterspark
Trochstart
It rêdingsplan waard net daliks omearme troch de fjouwer natoerorganisaasjes mei belangen yn Gaasterlân, Steatsboskbehear, Natuermonuminten, It Fryske Gea en Gaasterlân Natuerlân. De organisaasjes woene krekt as Jaarsma it ferdivedaasjepark graach foar Gaasterlân behâlde, mar oer de nije lokaasje by De Hege Gerzen wiene se min te sprekken. Jaarsma wie fan miening dat ferdivedaasje en ûnderrjocht (oer de natoer) skoan hân yn hân gean koene. Hy ferwiisde dêrfoar nei de doestellings fan it Ynstitút foar Natoeredukaasje en Duorsumens (IVN). Jaarsma sloech foar om 1 hektare fan it terrein fan it park yn te rjochtsjen foar natoeredukaasje, mooglik oanfolle mei in útstapke nei de melkfeehâlderij fan 'e buorman, sadat de bern sjen koene "wêr't de molke weikomt." Nei yngeand oerlis mei Jaarsma giene de natoerorganisaasjes úteinlik akkoart mei syn plannen.
Star Wars: The Clone Wars (film)
Produksje
It produksjeteam brûkte foar de film en de dêropfolgjende tekenfilmsearje in animaasjestyl dy't bedoeld wie as in hommaazje oan it stilearre oansjen fan sawol Japanske anime en manga as oan 'e Britske marionettesearje Thunderbirds, út 'e 1960-er jierren. George Lucas sei letter yn in paneldiskusje, dy't organisearre waard troch it Cartoon Network, dat er mei opsetsin keazen hie foar in stilearre oansjen, en foar de film en de searje nea reälistyske animaasje yn omtinken nommen hie om't er socht nei in unike eigen styl. Hy besleat ek om film en searje te meitsjen út in live-actionperspektyf wei, wat betsjutte dat de bylden mear lieken op dy út live-actionfilms as op dy út oare tekenfilms.
Casting
Guon akteurs dy't earder meiwurke hiene oan 'e live-actionfilms fan 'e Skywalker Saga kearden foar Star Wars: The Clone Wars werom as stimakteur. Dêrûnder wiene Christopher Lee as greve Dooku, Anthony Daniels as C-3PO, Matthew Wood as de B1-oarlochsandroïden en Samuel L. Jackson as Mace Windu. Foar de oare rollen waarden nije akteurs oanlutsen. Lee en Jackson kroepen trouwens foar de tekenfilmsearje Star Wars: The Clone Wars net op 'e nij yn 'e hûd fan harren personaazjes.
Sybrandy's Boarterspark
Trochstart
Ein augustus 2019 oppenearre him noch in mooglike oernamekandidaat: âld-bou-ûndernimmer Henk Brander út Frjentsjer. Dyselde hearde nei eigen sizzen doe pas dat Sybrandy's Boarterspark te keap wie. Hy fette it plan op om it park op itselde plak fuort te setten ûnder de namme 'Sybrandy's Mearkepark'. De attraksjes soene dêrfoar fierhinne itselde bliuwe, mar it park soe modernisearre wurde en in mearkeseftich tema krije. Dat moast €800.000 oant €900.000 kostje. Jaarsma fûn it "in min plan" en "fierstente grutskalich". Dêrmei soe neffens him "de geast fan Sybrandy" ferdwine.
Op 11 oktober besleat it kolleezje fan boargemaster en wethâlders fan De Fryske Marren oan Jaarsma in liening fan €450.000 te ferstrekken. De ûnderbouwing dêrfoar wie dat de gemeente "in betelber útsje" graach "yn 'e regio behâlde" woe. Teffens spile it draachflak mei dat der yn Gaasterlân bestie foar it behâld fan it ferdivedaasjepark, eat dat bliek út it súkses fan 'e crowdfundingsaksje fan Jaarsma. De gemeenteried moast dêr noch wol mei akkoart gean by in gemeenteriedsgearkomste dy't holden waard op 16 oktober. Dat waard earst sjoen as in lytse lêste hobbel, mar dat foel raar ôf: de gemeenteried stelde him in stik minder meigeand op as it kolleezje. Der waard yngeand trochfrege. Wethâlder Frans Veltman, dy't út namme fan it kolleezje it beslút ta de liening ferdigene, lei út dat yn it gefal dat Jaarsma it net bolwurkje koe, nettsjinsteande syn moaie ûndernimmingsplan, it ferdivedaasjepark eigendom wurde soe fan 'e gemeente, dy't dêrnei in pachter oanstelle koe.
Star Wars: The Clone Wars (film)
Distribúsje
De distribúsje fan Star Wars: The Clone Wars waard fersoarge troch Warner Bros. De film gie op 10 augustus 2008 yn Grauman's Egyptian Theatre yn Hollywood yn premiêre, en iepene dêrnei op 15 augustus yn 'e Amerikaanske bioskopen. It byhearrende soundtrackalbum ferskynde op 12 augustus by platemaatskippij Sony Classical Records. Star Wars: The Clone Wars waard op 11 novimber 2008 útbrocht op dvd en blu-ray.
Sybrandy's Boarterspark
Trochstart
It CDA wie úteinlik foar de liening, de VVD tsjin. De oare politike partijen woene mei in útspraak wachtsje op 'e toetsing oft de liening net in foarm fan ferbeane steatsstipe wie. Jaarsma, dy't mei in grutte kliber meistanners op 'e publike tribune plaknommen hie, warskôge oan 'e ein fan 'e gearkomste dat "de ein fan Sybrandy" ek "it fallyt fan it toerisme yn Gaasterlân" wêze soe. It kolleezje wachte mei in definityf beslút oer de liening op 'e útspraak fan 'e gemeenteried. De measte fraksjes wachten mei de útspraak op toetsing op ferbeane steatsstipe, dy't noch teminsten ien wike mar mooglik langer duorje soe. Pas mids novimber waard dúdlik dat juridyske toetsing útwiisd hie dat it by de liening net om ferbeane steatsstipe gie. Dêrop gie de ried yn mearderheid mei de liening akkoart, en koe it beslút fan it kolleezje definityf wurde. Oer de krekte betingsten foar de liening soe de gemeente noch mei Jaarsma yn petear.
Begjin maart 2020 waard de iepening fan it nije Sybrandy's Boarterspark, dy't pland stie foar april, útsteld. By in besyk fan kontroleurs fan it Wetterskip Fryslân wie nammentlik noed ûntstien oer de fraach oft op 'e nije lokaasje fan it ferdivedaasjepark yn De Hege Gerzen de Iselmardyk net ferswakke wurde soe troch ferskate attraksjes dy't dêr relatyf tichteby pleatst wiene (op in ôfstân fan 4 oant 5 m). De fergunning fan it wetterskip, dy't foar de iepening fan it park fereaske wie, kaam dêrtroch faai te stean. It opûnthâld ûntstie trochdat Jaarsma him der pas yn in hiel let stadium bewust fan waard dat er behalven in gemeentlike fergunning ek ferlet hie fan in fergunning fan it wetterskip. Nettsjinsteande dat hiene sawol hy as it Wetterskip Fryslân alle fertrouwen yn in goede ôfrin, en wiene se it deroer iens dat net ien op in dyktrochbraak siet te wachtsjen.
Ein april wie nei fierder ûndersyk oer de ynfloed fan 'e attraksjes op 'e Iselmardyk de wetterskipsfergunning rûn. Tsjin dy tiid wiene de wederwarichheden om 'e weriepening fan it ferdivedaasjepark lykwols ynhelle troch in gruttere wurklikheid: troch de lanlike lockdown y.f.m. de wrâldwide koroanafiruspandemy koe it park foarearst noch net iepen. Jaarsma hope op in iepening yn juny, mar dat wie te optimistysk tocht. Uteinlik gie Sybrandy's Boarterspark op 20 july 2020 foar it earst op 'e nije lokaasje iepen, krapoan alve moannen nei't it op 'e âlde lokaasje tichtgien wie. Dat hie net allinne te krijen mei de koroanaregels, mar ek mei de sertifisearring fan alle attraksjes, wêrfan't de lêste pas op 16 july reekaam.
Star Wars: The Clone Wars (film)
Untfangst
Fan 'e filmkritisy krige Star Wars: The Clone Wars oer it algemien negative resinsjes. Sa skreau Todd McCarthy yn it tydskrift Variety: "Dit is net Star Wars sa't we dat altyd kennen hawwe en sa't we dêr alteast soms fan holden hawwe." Guon resinsinten lieten har op hast hystearyske wize hielendal gean, lykas Owen Gleiberman fan Entertainment Weekly, dy't de film omskreau as "in roboatysk animearre losse flodder, wêryn't it Ryk fan George Lucas weromslacht… nei it publyk." (In wurdboarterij ferwizend nei de titel fan 'e Star Wars-film, The Empire Strikes Back, "It Ryk Slacht Werom".) Hy gie fierder: "Wêr't je sa wurch fan wurde, is Lucas syn ûnderdompeling yn in Star Wars-kosmology dy't sa twangneuroatyske foltroppe is mar dochs mar fan sa'n triviaal belang dat it gjin eskapisme mear neamd wurde kin; [ynstee is] dizze film […] itjinge dêr't je oan ûntsnappe wolle."
It wichtichste punt fan krityk op Star Wars: The Clone Wars wie de as goedkeap, houterich en âlderwetsk ûnderfûne animaasjestyl. Nettsjinsteande it feit dat Lucas yn 't foar mei safolle wurden sein hie dat dy styl in opsetlike hommaazje wie oan marionettesearjes út 'e 1960-er jierren lykas Thunderbirds en Fireball XL5, besochten guon resinsinten harren krityk te ûnderbouwen troch te skriuwen dat Star Wars: The Clone Wars hast wol op sokke searjes liek.
De foaroansteande filmkritikus Roger Ebert fan 'e Chicago Sun-Times joech de film 11/2 fan 4 stjerren en skreau: "De personaazjes hawwe hier dat wol fan klaai makke liket te wêzen, lichems dy't wol oanhelle lykje te wêzen mei artritis, en bewegende lippen op healbeferzen gesichten: allegear tekens dat de kantsjes derôf rûn binne mei it animaasjewurk." En McCarthy skreau dat de "bewegings fan sawol personaazjes as komposysjes" der "meganysk útsjogge" en dat "de foar it meastepart fertroude personaazjes allegear de gesichtsútdrukkings hawwe fan Peaske-eilânske stânbylden." Dêrby tekene er wol oan dat de animaasjestyl "frijwat mear dramatyske komposysjes en kleurskema's" taliet.
Oer de yntroduksje fan it personaazje Ahsoka Tano wiene de mienings skerp ferdield. Sa fûn Ebert har "yrritant" en skreau Michael Rechtshaffen yn The Hollywood Reporter dat de prebearsels ta humor middenmank it redendielen fan Ahsoka en Anakin Skywalker "forsearre" wiene. Oan 'e oare kant skreau bgl. Puig dat se niget oan Ahsoka hie en dat "har snedigens yn 'e petearen mei Anakin de boel opfleuret."
Op 'e webside Rotten Tomatoes, dy't resinsjes sammelet, hat Star Wars: The Clone Wars in leech goedkarringspersintaazje fan 18%, basearre op 172 ûnderskate resinsjes. De konsensuskrityk fan 'e webside, gearstald út al dy resinsjes, stelt: "Meganysk [útsjende] animaasje en in net bepaald geweldich skript meitsje fan [dizze film] mar in bleek skaad fan 'e ienris sa swide mediafranchise fan George Lucas." Op Metacritic, de wichtichste konkurrint fan Rotten Tomatoes, behellet Star Wars: The Clone Wars in goedkarringspersintaazje fan 35%, basearre op 30 resinsjes.
Resultaat
Star Wars: The Clone Wars brocht yn 'e bioskopen yn 'e Feriene Steaten en Kanada $35,2 miljoen op, en yn alle oare lannen en territoaria $33,1 miljoen. Wrâldwiid kaam de opbringst dêrmei út op $68,3 miljoen, wat it leechste totaal is fan alle Star Wars-films. Ofset tsjin it budget fan $8,5 miljoen betsjut it lykwols in winst fan $59,8 miljoen, al moatte dêr de marketingkosten noch wol ôf. Star Wars: The Clone Wars hie dêrnjonken yn 2012 allinnich al yn 'e Feriene Steaten ek nochris $23,4 miljoen opbrocht oan dvd-ferkeap.
Ferboeking
Fan Star Wars: The Clone Wars ferskynde op 26 july 2008 in ferboeking fan 'e hân fan skriuwster Karen Traviss. De roman waard publisearre troch útjouwerij Del Rey Books. Behalven dat yn it boek de foarfallen út 'e plot fan 'e film út 'e perspektiven fan ferskate haadpersoanen wei beskreaun wurde, omfiemet it ek guon oantinkens fan Anakin oan syn ierste jonkheid as slaaf fan 'e Hutts op Tatooine en guon fan 'e ûnderfinings fan greve Dooku by it befjochtsjen fan Mandalorianen.
Tillefyzjesearje
Behalven as in op himsels steande bioskoopfilm tsjinne Star Wars: The Clone Wars ek as de pilotôflevering fan 'e tekenfilmsearje Star Wars: The Clone Wars. De útstjoerings fan dy searje begûnen twa moannen nei de premiêre fan 'e film op 'e Amerikaanske tillefyzjestjoerder Cartoon Network, in dochterûndernimming fan Warner Bros., dat de distribúsje fan 'e film dien hie. De searje rûn oant en mei 2014, mei in ekstra seizoen yn 2020.
Polysjele en Justysjele Gearwurking yn Strafsaken
Oant de ôfskaffing fan de pylderstruktuer yn it Ferdrach fan Lissabon, omfieme de tredde pylder fan de Europeeske Uny de Polysjele & Justysjele Gearwurking yn Strafsaken (PJGS). It waard mei it Ferdrach fan Maastricht opset as de pylder Justysje en Ynlânske Saken. Asyl- en migraasjebelied wienen lykwols mei it yngean fan it Ferdrach fan Amsterdam (1997) oerbrocht fan 'e tredde nei de earste pylder, wêrtroch’t se in mear boppenasjonaal karakter krige. It doel fan dizze pylder is bygelyks de bestriding fan kriminaliteit en drugshannel, mar ek om terrorisme te bestriden.
Lykas yn de twadde pylder hienen sawol de Europeeske Kommisje as de EU-lidsteaten it rjocht fan inisjatyf. De beslútfoarming yn de Rie fan Ministers fûn plak op grûn fan ienriedigens. Foar besluten fan in útfierende aard wie in kwalifisearre mearderheid yn de Ried nedich.
It Europeesk Parlemint hie yn de tredde pylder wat mear ynfloed as yn de twadde. Sa moat de Ried it EP rieplachtsje foardat it hannelje kin. De EP hie dêrnei trije moannen de tiid om harren advys út te bringen.
Binnen de tredde pylder hie de Nederlanner Gijs de Vries de post fan Europeeske koördinator foar de bestriding fan terrorisme. Yn septimber 2007 waard hy opfolge troch de Belch Gilles de Kerchove. Ek organisaasjes lykas Europol en Eurojust spilen in rol as agintskippen fan de tredde pylder.
Kristustsjerke (Mainz)
De Kristustsjerke (Dútsk: Christuskirche) is in protestantske tsjerke yn de Dútske stêd Mainz.
Skiednis
Yn it fierders katolike Mainz wennen oan it ein fan it karfoarstedom yn 1802 mar in pear hûndert protestanten. Nei dy tiid ûntstie der religieuze frijheid en krigen minderheden njonken it rjocht om harren leauwe te beliden ek de folweardige boargerrjochten. Foar dy tiid waarden de protestanten fan Mainz allinne 'tolerearre', in status dy't hja mei joaden dielden. Yn de tiid dat Mainz by it protestantske Gruthartochdom Hessen hearde, woeks it tal protestantske ynwenners fan de stêd hurd; om 1900 hinne wie al in tredde fan de Mainzer befolking protestantsk.
Nijbou
Nei't harren eardere tsjerke te lyts woarn wie, seagen de protestanten yn it ramt fan de noardlikwestlike stedsútwreiding mei de Neustadt yn de lêste helte fan de 19e iuw kâns om mei in nij tsjerkegebou harren selsbewustens te uterjen. De tsjerkeried skreau al yn 1894 in wedstriid út, dêr't de trije ûntwerpen fan Skjøld Neckelmann, Johannes Otzen en Eduard Kreyßig út selektearre waarden. Mar om't it grûnstik dêr't de nije tsjerke op kaam te stean net fier fan de Ryn leit, moasten der earst in ûndersyk en berekkeningen útfierd wurde troch Theodor Landsberg fan de Technyske Hegeskoalle yn Darmstadt.
Fan de trije ûntwerpen bleau dat fan de stedsarsjitekt Eduard Kreyßig oer. Mei de oanlis fan de Kaiserstraße ûnstie in dûbele boulevard, dêr't de nij tsjerke in sintraal plak krige. De bou fan de tsjerke fûn tusken 1896 en 1903 plak en op 2 july 1903 waard de tsjerke yn gebrûk nommen.
Nei de ferneatiging fan it gebou by de loftoanfallen op Mainz op 1 febrewaris 1945 folge fan 1952 oant 1954 in weropbou. Op 31 oktober 1954 koe de tsjerke wer yn gebrûk nommen wurde.
De tsjerke wurdt njonken de fiering fan tsjinsten ek brûkt foar konserten en is û.o. sûnt 1954 de oefenromte fan it troch Diethard Hellmann stifte Mainzer Bachkoar en Bachorkest. Tradisjoneel wurde oan it begjin fan it semester yn de tsjerke ek de earetsjinsten fan de Johannes Gutenberg-Universiteit Mainz holden.
Oargel
It oargel waard yn 1962 troch Förster & Nicolaus Orgelbau boud en besit 44 registers op trije manualen en pedaal.
Siegfried Reda
Siegfried Reda (Bochum, 27 july 1916 - Mülheim an der Ruhr, 13 desimber 1968) wie in Dútsk komponist en oargelist. Reda jildt as ien fan grutste tsjerkemuzykfernijers nei de oarloch.
Reda skreau trije Choralkonzerte foar oargel (1946–1952), Psalmbuch foar solist en koar a cappella (1948–1949), Ecce homo foar fjouwerstimmich koar (1950), Ostergeschichte foa solist en cappella koar (1951), Orgelsonate (1960) en Requiem vel vivorum consolatio foar solist, koar en orkest (1963).
Yn 1996 waard yn Mülheim an der Ruhr in plein nei him neamd.
Ferdrach fan Wenen oangeande ferkearstekens
thumb|400px|Lannen dy't it ferdrach oangeande ferkearstekens brûke. {{legend|#006432|Lannen dy't it ferdrach offisjeel bekrêftige hawwe}} {{legend|#00c864|Lannen dy't it ferdrach ûndertekene hawwe, dochs noch net offisjeel bekrêftige hawwe}} {{legend|#003282|Lannen fan de [[Untwikkelingsmienskip fan Súdlikk Afrika (SADC) dy't de SADC-RTSM brûke (dy't justjes ferskilt fan it Ferdrach fan Wenen)}} {{legend|#ff2a2a|Lannen fan it Sintraalamerikaansk Yntegraasjesysteem (SICA)}}]] It Ferdrach fan Wenen oangeande ferkearstekens (Convention on Road Signs and Signals) is in ynternasjonaal ferdrach dy't yn Wenen op 8 novimber 1968 ûndertekene waard mei de bedoeling ferkearsfeiligens fuort te sterkjen en ynternasjonaal dykferkear te helpen troch it standerdisearjen fan ferkearstekens, sa as ferkearsbuorden, ferkearsljochten en dykmarkearring.
Beskriuwing
It Ferdrach waard oerienkommen ûnder tafersjoch fan de Ekonomyske en Sosjale Ried fan de Feriene Naasjes. It Ferdrach waard bekrêftige op 6 juny 1978. Ut it Ferdrach kaam it Ferdrach fan Wenen oangeande dykferkear fuort, dy't ynternasjonale ferkearsregels standerdisearre.
It Ferdrach fan Wenen ferfong it eardere Ferdrach fan Genêve oangeande ferkearstekens fan 1949, dy't wer it Ferdrach fan Genêve oangeande it standerdisearjen fan ferkearsbuorden fan 1931 ferfong. Wizigings fan it Ferdrach fan Wenen, sa as foarrang by rotonden en nije buorden oangeande feiligens yn tunnels, waarden yn 2003 oannommen.
It grûnwurk foar de ferdraggen fan Genêve en Wenen lei benammen op de ûntwikkelings yn de tweintichste iuw fan ferkearstekens yn it festelân fan West-Jeropa. Om it sa ynternasjonaal mooglik te meitsjen lit it Ferdrach guon fariaasjes ta, sa as bygelyks dat warskôgingsbuorden trijehoekich of yn in rjochthoekige diamantefoarm wêze kin en dat ferkearsbuorden in wite of giele eftergrûn hawwe kinne. Alhoewol't de measte lannen it Ferdrach noch net offisjeel bekrêftige hawwe, jilde ferkearswetten yn gelikense foarm yn de measte lannen.
In gelikens ferdrach, de SADC-RTSM dy't ûnder tafersjoch fan de Untwikkelingsmienskip fan Súdlik Afrika falt, wurdt troch tsien lannen yn súdlik Afrika brûkt. Dat ferdrach komt in soad oerien mei it Ferdrach fan Wenen.
Yn de Feriene Steaten binne de ferkearstekens basearre op de Amerikaanske Federal Highway Administration's Manual on Uniform Traffic Control Devices (MUTCD). Tekens fan de MUTCD hawwe njonken symboalen ek in soad tekst. Yn Kanada en Austraalje binne de ferkearstekens basearre op dy fan de MUTCD. Yn Súd-Amearika binne de ferkearstekens beynfloede troch beide it Ferdrach fan Wenen en de MUTCD. Yn Sintraal-Amearika binne ferkearstekens benammen beynfloede troch de MUTCD en basearre op de Manual Centroamericano de Dispositivos Uniformes para el Control del Trafico, dy't de fariant fan de MUTCD fan de lannen fan de Sintraalamerikaansk Yntegraasjesysteem (SICA) is.
Ferkearsbuorden
Yn artikel 2 fan it ferdrach stiet dat alle ferkearsbuorden ûnder in tal kategoryen (A-H) falle:
It Ferdrach hat de presize kleuren, foarmen en maten foar elts fan de buorden:
† Meast yn it Ingelsk of de nasjonale taal
It Ferdrach giet lykwols amper yn op de bebuording (paadwizers), en dêrom hat elts lân syn eigen ûntwerp en kleurkoaden. Der binne lykwols al in pear rjochtlinen dêroer sa as lêsberens (Latynsk skrift of njonken it eigen skrift) en bepaalde kleuren (allinnich grien of blau foar autodiken). Elts lân hat wol syn eigen doelekar en de kleuren ornearre foar de ferskillende doelen. Ek giel of oranje binne allinnich tydlik tastein foar omliedings of dykkonstruksje.
Dykmarkearring
It Ferdrach hat ek bepalings foar dykmarkearrings. Sokke markearringsmeie net heger as 6 mm wêze en katte-each-reflektors meie net mear as 15 mm boppe de weidek útstekke. De streken dy't de begrinzging fan de rydstripen oanjouwe moatte wyt of giel wêze.
De lingte en breedte fan de markearrings hingje ôf fan harren doel, alhoewol't der gjin presize maten foar binne. De measte diken hawwe in ûnderbrutsen streek yn it midden fan de dyk, dy't de rydstripen fan eltse rydrjochting skiede, wylst ûnderbrutsen streken yn bysûndere gefallen brûkt wurde moatte, sa as by in behindere sicht of nauwere rydbanen
Lannen
De ferdrachssteaten dy't op dit stuit oansletten binne:
Nevada (betsjuttingsside)
"Nevada" hat yn de Wikipedy ferskate betsjuttings:
Grutte Priis Formule 1 fan Grut-Brittanje 2004
Utslaggen fan de Grutte Priis Formule 1 fan Grut-Brittanje 2004 yn Silverstone op 11 july 2004. It wie de alfde fan 18 races fan de Formule 1 yn 2004. Hy waard op Sirkwy fan Silverstone hâlden. De race waard hâlden oer 60 omgongen, op it 5,1 km lange sirkwy foar in raceôfstân fan 308,3 kilometer.
Dojo
In dojo (útspr.: ['doʊ:ʤoʊ:], "doodzjoo") is de beneaming foar in treningssintrum foar Japanske fjochtsporten, lykas judo, karate, aikido, jiu jitsu of kendo. Dizze oantsjutting komt fan it Japanske 道場 (dōjō; útspr.: ['do:ʤo:], "doodzjoo", mar sûnder de ferbûging nei in û-klank op 'e ein), dat letterlik "plak fan 'e wei" betsjut en oarspronklik ferwiisde nei godstsjinst. Yn it ferline wiene dojo's yn Japan dan ek ferbûn mei sjintoïstyske of boedistyske timpels. Dy âlde konneksje blykt noch út it feit dat yn guon dojo's ek oan zazen, dien wurdt, in Japanske foarm fan meditaasje.
In dojo is ynrjochte mei spesjale matten, dêr't de sporters by it fallen sêft op delkomme. Fierders binne der ornaris klaaikeamers, helpmiddels (lykas stjitkjessens) en eventueel wapens oanwêzich. De learmaster fan in dojo wurdt in sensei neamd. Yn dojo's wurde yn 'e regel Japanske termen foar gewoane dingen (bgl. begroetings en gefjochtstechniken) oanholden.
Marduk (band)
Skiednis
Marduk waard yn 1990 oprjochte yn it Sweedske Norrköping troch Patrik Niclas Morgan Håkansson (Morgan). Syn úteinlik doel wie it kreëarjen fan de meast godslasterlike en satanyske band ea. Yn 1991 brocht Marduk in demo út namme Fuck me Jesus, besteande út trije nûmers. Yn 1992 waard Dark Endless, harren earste folsleine album, makke by it label No Fashion. Nei in mieningsferskil mei No Fashion stapte Marduk yn 1993 oer nei it Frânske label Osmose. Marduk begûn yn 1994 troch de rest fan Jeropa te toeren en yn 1995 hiene se harren earste optreden bûten Jeropa yn Meksiko-Stêd. Yn 1998 wie Marduk de liedende krêft yn it Jeropeeske Black Metal Assault Toernee. Marduk rjochte yn 2000 in eigen label Blooddawn Productions op.
Toverdrank
In toverdrank is in drankje of brousel dat in boppenatuerlike wurking hat. As sadanich wurdt it ornaris makke troch in minske mei boppenatuerlike krêften, lykas in tsjoender of in hekse, of troch in mytysk wêzen, lykas in ierdgeast, elf of draak. Toverdranken komme frij geregeldwei foar yn âlde myten en leginden (lykas it ferhaal fan Tristan en Isolde) en ek yn moderne literatuer en stripferhalen fan it fantasysjenre (lykas Harry Potter en Asterix en Obelix). Motiven foar it meitsjen fan sokke drankjes kinne wêze om oaren te betsjoenen, te genêzen of te fergiftigjen. Ut 'e mytology binne ferskate soarten toverdranken bekend, lykas leafdesdrankjes, dêr't men in oar mei fereale meitsje kin op jinsels; sliepdrankjes, dêr't men immen mei yn in djippe, koma-eftige sliep falle litte kin; en eliksers, dy't eltse sykte en ferwûning genêze kinne.
Yn it echt waard yn it ferline ek wol besocht om toverdranken te meitsjen. Sa sochten fan 'e Midsiuwen ôf de algemisten lange tiid nei it libbenselikser, dat immen it ivich libben jaan kinne soe. It omslaan mei 'toverdrankjes' waard lykwols yn 'e regel assosjearre mei hekserij en it okkulte, sa't bgl. út it toanielstik Macbeth, fan William Shakespeare, bliken docht, dat datearret fan 1606. Yn 'e njoggentjinde iuw waarden 'toverdrankjes', doe almeast oanpriizge as 'wûnderdrankjes', yn in soad lannen ferkocht troch omdoarmjende wûnderdokters, dy't útholden dat harren middel helpe soe tsjin alderhanne sykten en oare oandwanings. Uteinlik blieken sokke lju allegear kwaksalvers te wêzen, en de drankjes dy't se ferkochten, befetten gauris yngrediïnten dy't tsjintwurdich as giftich of om oare redens as min foar de sûnens beskôge wurde.
Jeropeeske Akte
De Jeropeeske Akte is in ferdrach dat op 17 en 28 febrewaris 1986 yn respektivelik Lúksemboarch-stêd en De Haach tekene waard troch de tolve lidsteaten fan de Jeropeeske Mienskippen. It is fan krêft wurden op 1 july 1987.
It ferdrach bestiet út twa dielen:
It doel fan it ferdrach wie wetten fan lidsteaten fierder te harmonisearjen en de barriêres tusken lidsteaten op it mêd fan hannel en it frije ferkear fan persoanen op te heffen, wêrtroch de konkurrinsjeposysjes fan de lidsteaten tanimme soe. De lidsteaten stelden har ta doe om uterlik op 1 jannewaris 1993 de Jeropeesk ynterne merk te realisearjen, mar dat is net hielendal slagge. It ferdrach dat de ynterne merk mooglik meitsje moast en de Jeropeeske Uny opsette soe, it Ferdrach fan Maastricht, boude foar in grut part fierder op datjinge wat yn de Jeropeeske Akte al helle wie.
Tyfus
Tyfus is in part fan de namme fan in tal dúdlik fan elkoar ferskillende ynfeksjesyktes.
Niederburg
Niederburg is in Ortsgemeinde yn de ferbânsgemeente Sankt Goar-Oberwesel yn de Rhein-Hunsrück-Kreis yn de Dútske dielsteat Rynlân-Palts.
Skiednis
It plak wurdt foar it earst yn in skinkingsoarkonde fan 1256 neamd. Sûnt 1309 hat it doarp in tsjerke, dy't yn 1386 fan prins-biskop Werner von Falkenstein de status fan parochytsjerke krige.
Niederburg hie yn de 14e iuw foarrjochten en om 1550 hinne wie Niederburg nei Oberwesel it grutste plak fan it Kar-Trierse amt Oberwesel. De stêd Oberwesel krige it lykwols oan de stok mei de Trierse aartsbiskop Von Falkenstein. It gefolch wie de saneamde Weseler Kriich. De aartsbiskop liet geskut opstelle yn Niederburg en de stêd Oberwesel waard mear as in jier lang belegere. Op 9 oktober 1391 joech de stêd it ferset op. Oant dy tiid hjitte it plak Niederenberg, mar sûnt krige it de hjoeddeiske name Niederburg. Fanwegen de kriich waard de ôfhinklikens fan Oberwesel opheven en der binne sels oanwizings dat Niederburg yn 1414 de status fan stêd hie. Yn 1434 waard dy stelstannigens lykwols wer opheven en yn opdracht fan aartsbiskop Raban von Hemlstatt waard Niederburg wer by de stêd Oberwesel foege. De ferdigeningswurken fan Niederburg bleaune lykwols oant 1852 noch foar in grut diel bewarre.