cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Wapen fan Warkum
It wapen fan Warkum is it wapen fan 'e eardere Gemeente Warkum, dy't yn 1984 opheft waard. It wurdt noch altyd fierd troch de stêd Warkum. Dit wapen is yn de lingte trochsnien. De rjochterhelte fan goud, beladen mei in heale swarte earn; en de linkerhelte swart, beladen mei 3 goude leeljes. It skyld is dekt mei in gouden kroan, de kroan hat fiif blêden.
It wapen is sûnt de 15e iuw bekend op stêdssegels. It earste segel út 1420 fertoant noch net it wapen, mar in Goatyske nis, wêryn Sint Geertruid, yn de rjochterhân in blom, yn de linker in palmtûke; oan beide kanten in knibbeljende muonts. In twadde segel út 1496 (Van den Bergh) of 1426 (ynfo gemeente Nijefurd) fertoant al wol it wapen mei de earn en de leeljes. Ek op alle folgjende segels en ôfbylden stiet it wapen sa oanjûn. Wêr't it wapen wei komt is net bekend. De heale earn is in faak brûkte figuer yn persoanswapens yn Fryslân. It soe dus ôflaat wêze kine fan in grytman of stedsbestjoerder fan Warkum yn de 15e iuw. De leeljes soenen of út in persoanswapen, of fan de Mariaferearing ôflaat wêze kinne.
Constable & Robinson
Constable & Robinson Ltd., soms ôfkoarte ta C&R, is ien fan 'e meast foaroansteande lytsere útjouwerijen yn Grut-Brittanje. It bedriuw is fêstige yn Londen, en bringt sawol fiksje as non-fiksje út. Teffens is it tige aktyf op it mêd fan 'e publikaasje fan e-boeken. Yn 2014 waard it oernommen troch de Little, Brown Book Group.
Skiednis
Constable & Robinson ûntstie yn 1999 troch de fúzje fan twa al langer besteande útjouwerijen. Constable & Co. waard yn 1795 yn it Skotske Edinburch oprjochte troch Archibald Constable, in ûndernimmer dy't syn tiid fier foarút wie. Sa wied er yn 1813 de earste útjouwer dy't syn skriuwers royaltys betelle, en yn 1825 begûn er as earste mei de publikaasje fan literêre edysjes foar de massamerk. Constable & Co. krige oan it begjin fan 'e njoggentjinde iuw bekendheid as útjouwer fan 'e wurken fan sir Walter Scott (wêrûnder bgl. Ivanhoe). Yn 1897 kaam by dizze útjouwerij ek de wiidferneamde horrorroman Dracula, fan Bram Stoker út.
Robinson Publishing Ltd. waard yn 1983 stifte troch Nick Robinson, dy't syn bedriuw yn 1999 mei Constable & Co. fúzjearje liet ta Constable & Robinson. Dêrmei is dizze útjouwerij de âldste yn 'e Ingelsktalige wrâld dy't noch aktyf is ûnder de namme fan syn oprjochter (yn dit gefal Archibald Constable). Yn 2000 wie Constable & Robinson de earste útjouwer fan online-boeken. Yn 2007 naam it bedriuw Right Way Books oer, in lytse útjouwerij (sûnt 1944) fan "wat & hoe"-gidsen. De ymprint Corsair, dy't wijd is oan baanbrekkende fiksjedebuten, waard yn 2009 oprjochte, folge troch Canvas foar kommersjele fiksje yn 2011. It jiers dêrop kaam út Corsair de berneboeke-ymprint Much-in-Little fuort. Dêrnjonken publisearret Constable & Robinson ek non-fiksje, lykas biografyen, selfhelplektuer en wurken oer skiednis, psychology en humor, en fierders teffens misdieromans ûnder de ymprint C&R Crime (sûnt 2013). Yn 2014 waard Constable & Robinson oernommen troch de Britske Little, Brown Book Group.
Arne Jansen
Biografy
Arne Jansen mocht al as jonkje fan njoggen fan muzykútjouwer Jaap de Kruyff in tal Dútske singles opnimme. Jansen trede op as Aloys Jansen en letter Aloys Johnson. Op oanstean fan syn men learde er it kappersfak, mar tagelyk bleau er wurkjen oan in muzykkarriêre, dy't fral op Dútslân rjochte wie. Begjin jierren 70 gong er optreden mei de begeliedingsband 'Les Cigales'. Dat late yn 1972 al ta ge grutste hit út syn karriêre: Meisjes met rode haren stie 17 wiken yn de Nederlânske Top 40 en 12 wiken yn de Daverende Dertig. It lietsje wie ek opnaam yn de film Turks Fruit.
Dat earste súkses hat Jansen nea wer helje kinnen, mar hy hie wol in tal lytsere hits yn de jierren 70 en 80, wêr't it fan Frans Bauer en Marianne Weber covere Zeven brieven ien fan wie. It lêste hitsje hie Jansen yn 1992, doe't Zeg eens meisje it 34e plak helle. Hy bleau lykwols singles en albums meitsjen en trede er in protte op op feesten dêr't it Nederlânsktalige liet/libbensliet sintraal stie, bygelyks de populêre Mega Piratefestinen. Yn 2000 krige er mei weromwurkjende krêft in gouden plaat foar Meisjes met rode haren, nei't út in nije tellen blykte dat der 150.000 platen fan ferkocht wiene.
Njonken de muzyk trainde Jansen plysjehûnen en hie er in stoeterij, dêr't er minihynders fokte.
Jansen stoar mei 56 jier. Neffens Menno Muis die er himsels tekoart. It nûmer "Schaam je voor je tranen niet" fan Jansen waard op syn begraffenis ôfspile.
Bobslydzjen op de Olympyske Winterspullen 1988
200px|thumb|right|200px|De Olympyske bobbaan fan Calgary 1988
De Olympyske Winterspullen 1988, ek wol de XVe Olympiade neamd, waarden yn 1988 hâlden yn it Kanadeeske Calgary fan 13 oant en mei 28 febrewaris. It bobslydzjen wie yn de Canada Olympic Park Bobslydzjen en Rodeljen baan.
Canada Olympic Park Bobslydzjen en Rodeljen baan
De Canada Olympic Park Bob- en Rodelbaan waard yn 1986 iepene en wie oanlein foar de Olympyske Winterspullen fan 1988. De baan hie in lingte 1.475 m, in ferfal fan 121,48 meter en de baan hie fjirtjin bochten. Der wie plak foar 25.000 taskôgers.
List fan Yslânske ambassadeurs by de Hillige Stoel
Dit is in list fan Yslânske ambassadeurs by de Hillige Stoel.
Betinking fan de Slach by Warns
De Betinking fan de Slach by Warns is in betinking fan 'e Slach by Warns, út 1345, dy't elts jier op 'e sneon holden wurdt dy't it tichtst by 26 septimber falt, troch fermiddens fan 'e Fryske Beweging op it Reaklif, oan 'e súdkust fan Fryslân, tichteby it doarp Warns. De betinking ûntstie oan 'e ein fan 'e Twadde Wrâldoarloch, nei't der yn it Ynterbellum yn frysksinnige fermiddens in jierrenlange diskusje west hie oer de winsklikheid fan sa'n evenemint as fehikel foar it Frysk nasjonalisme. De organisaasje fan 'e betinking is sûnt 1951 yn 'e hannen fan 'e Stifting Betinking fan de Slach by Warns. It bleau altyd in gearkomste foar in beheind tal frysksinnigen, nettsjinsteande it feit dat fan 'e 1970-er jierren ôf ferskate kearen besocht is om 'e Betinking fan 'e Slach by Warns oantrekliker te meitsjen foar in breder publyk.
Histoaryske eftergrûn
Yn 1345 stiek greve Willem IV fan Hollân, Seelân en Henegouwen mei in grut ridderleger, dêr't ek Ingelsen, Frânsen en Dútsers diel fan útmakken, de Sudersee oer om Westerlauwersk Fryslân te feroverjen, dêr't er oanspraak op makke. Nei't er op 26 septimber yn 'e Súdwesthoeke oan lân gien wie, litte er lykwol in ferpletterjende nederlaach tsjin 'e Friezen, wêrby't er sels omkaam, yn 'e mande mei in grut tal oare Hollânske en Henegouske ridders. Lang waard tocht dat dy fjildslach by Warns plakfûn hie, mar tsjintwurdich is it tinken mank saakkundigen dat it treffen foar 't neist tichter by Starum útfochten is. Likegoed sprekt men ek no noch fan 'e 'Slach by Warns', om't dy namme no ienris sa ynboargere is. Allinnich histoarisy hâlde de term 'Slach by Starum' oan.
Nei de oerwinning op 'e ynfallers waarden de bonken fan 'e sneuvele Hollanners en harren bûnsgenoaten begroeven op it tsjerkhôf fan Starum. Dêr waard de slach nei alle gedachten al fan 1346 ôf elts jier op Fryske Leaffrouwedei betocht, en fierd as hjeldei dy't oan 'e Faam Marije wijd wie, oan wa't men de oerwinning tanke. De fiering fan 'e oerwinning hold goed oardel iuw oan, oant Joaris mei it Burd, de soan en opfolger fan 'e oermasterder Albrecht fan Saksen, der yn 1500 it near op lei.
Moderne betinking
Nei de Earste Wrâldoarloch ûntstie der binnen de Fryske Beweging in diskusje oer de winsklikheid fan in nije betinking fan 'e Slach by Warns, dy't jierrenlang duorre. Dêrby gie it yn it foarste plak om in betinking as ferhikel foar Frysk nasjonalisme, en waard de Slach by Warns, dy't yn 'e Romantyk sawol yn 'e Nederlânske as de Fryske literatuer in eigen plak ferovere hie, as in gaadlik ûnderwerp fan sa'n betinking sjoen. Yn 1936 organisearre it Boun fan Frysk Nasjonale Jongerein in eigen betinking yn Langwar en it jiers dêrop die de Kristlik Fryske Stúdzje- en Propaganda-klub De Lege Geaën "Oerein!" itselde yn Gau, mar der bestie lykwols noch altyd gjin brede oerienstimming op dit mêd doe't de Dútsers yn maaie 1940, oan it begjin fan 'e Twadde Wrâldoarloch, Nederlân binnenfoelen en besetten.
Nei it begjin fan 'e besetting stie it grutste part fan 'e Fryske Beweging ôfhâldich foar in betinking oer, mar Rintsje Piters Sybesma en Douwe Hermans Kiestra diene yn septimber 1940 in oprop oan alle Friezen om persoanlik stil te stean by de Slach by Warns. Yn 1942 en 1943 wist de nasjonaal-sosjalistyske Stichting Saxo-Frisia mei Dútske goedkarring in betinking te organisearjen yn Warns. Op 26 septimber 1945 waard de betinking fan 'e Slach by Warns foar it earst organisearre troch in wurkgroep mei brede maatskiplike gearstalling, en sûnt wurdt de betinking elts jier op it Reaklif by Warns holden, yn 'e regel mei likernôch 200 belangstellenden.
Yn 1951 waard de Stifting Betinking fan de Slach by Warns oprjochte, dy't neitiid de organisaasje fan 'e betinking op 'e noed hie. Datselde jiers waard op Reaklif ek in monumint foar de Slach by Warns pleatst, dat bestiet út in 14 ton swiere balstien, suver in rotsblok eins, op in fuotstik. Op 'e stien stiet de tekst: 1345 - leaver dea as slaef. De stien wie skonken troch de bekende kommunist Gerrit Roorda fan De Tynje.
Fernijing
Yn 'e 1970-er jierren waard in pear kear besocht om 'e betinking oantreklik te meitsjen foar in breder publyk, mar hoewol't dat net sûnder súkses wie, stapte men dêr al rillegau wer fanôf. Ek it sjongen fan 'e kommunistyske Ynternasjonale troch de leden fan 'e aksjegroep Sneed, yn 1977, waard troch de organisaasje fan 'e betinking net op priis steld. Yn 1992 kaam de Betinking fan de Slach by Warns lanlik yn it nijs troch de oanwêzigens fan oanhingers fan ekstreem-rjochtse groepearrings lykas it Flaamsk Blok, dêr't de stifting him net bot tsjin oankante. De edysjes fan 1993 en 1994 wiene fan gefolgen tige omstriden, mar it slagge de Fryske Beweging om him fan it rjochts-ekstremisme te distansjearjen en tagelyk om oanwêzigens troch rjochts-ekstremisten te ûntmoedigjen, û.m. troch it fieren fan it biedwurd leaver dea as rasist. Alle opskuor late tydlik ta in grutte belutsenens fan 'e jongerein by de betinking, mar doe't de stifting yn 1996 besleat om net op 'e oandroegen ideeën foar fernijing yn te gean, sakke dat wer fuort.
Yn 2006 waard de betinking troch de Grinzer Studinteferiening Bernlef omskreaun as "in tsjerketsjinst". It bestjoer fan 'e feriening wie der dat jiers by en stie ûnder it barren "mei kromme teannen", sa waard letter skreaun yn harren ferieningsblêd De Harpe. Hja pleiten derfoar om oan 'e betinking ek in fiering ta te heakjen. Yn 2007 waard de betinking útwreide mei in kuiertocht nei Reaklif fan it Stasjon Hylpen ôf oer de Iselmardyk. Yn 'e streamende rein kamen dêr wolteld twa minsken op ôf, wat foar dat inisjatyf daliks de deastek betsjutte. Yn 2010 brocht de Federaasje fan Fryske Studinteferienings (FFS) op 't aljemint dat it noch mar de fraach wie oft de betinking, de hege jierren fan 'e oanwêzigen yn acht nommen, 2020 wol helje soe. De FFS rette oan om basisskoallen en middelbere skoallen yn Fryslân by de betinking te belûken. Yn 2011 oppenearre Pieter Stellingwerf út Himmelum, foaroanman fan Teatergroep SULT en fan it buro BUOG, om ris in kessengefjocht te hâlden mei Fryske biedwurden op 'e slopen. Alles om 'e jongerein mar by de betinking te belûken. Yn 2013 rette oersetter Abe de Vries oan om kultuer in liedende rol by de betinking te jaan, troch bgl. in muzykfestival en/of literêre optredens en diskusjes te organisearjen.
Yn 2018 besocht de Stifting Betinking fan de Slach by Warns fannijs om 'e betinking te modernisearjen. Dêrta waarden al yn april alle ferienings foar pleatslik belang yn Fryslân oanskreaun mei de fraach oft se in oarkunde ûndertekenje woene. Dêryn ferklearre sa'n feriening "dat hy him ferbûn fielt oan de mienskip en dat hy der sines ta dwaan sil om dy mienskip fleurich en geef te hâlden." Sa'n hûndert doarpen (wat mear as in fyfde diel fan it totaal) reägearren posityf. De organisaasje fan 'e betinking rôp alle doarpen ek op en stjoer in ôffurdiging, it leafst mei meinimmen fan 'e eigen doarpsflagge. Foarôf joech waarnimmend foarsitter Thom Dijkstra oan dat er net ferwachte dat oan dy oprop in soad gehoar jûn wurde soe. Mei it tema 'mienskip' besocht de Betinking fan 'e Slach by Warns oansluting te sykjen by it projekt Ljouwert/Fryslân Kulturele Haadstêd fan Jeropa 2018, dat ek de mienskip as tema hie. It bestjoer seach dit tema as ôfsluting fan in rige mei as tema 'ferbining' yn 'e foargeande fjouwer jier: yn 2014 'oer de taalgrinzen hinne'; yn 2015 'oer de generaasjegrinzen hinne'; yn 2016 'oer de steatsgrinzen hinne'; en yn 2017: oer de kulturele grinzen hinne'.
De betinking fan 2018 waard holden mei koarte taspraken, persoanlike tsjûgenissen, foardrachten fan poëzij en ûnderbrekkings mei moderne muzyk. Der wiene sa'n 150 minsken, en der waard sprutsen troch ôffurdigen fan twa doarpen, Blauhûs en Winaam. De troch de ferienings fan doarpsbelang ûndertekene oarkunde waard troch Roel Falkena, de âld-foarsitter fan 'e Stifting Betinking fan de Slach by Warns, út waans koker it projekt ôfkomstich wie, útrikt oan deputearre Johannes Kramer. In bysûndere gast wie de Nederlânske dokumintêremakker Leo Blokhuis dy't by de betinking opnamen makke foar in ferfolch op syn tillefyzjerige Achter de Dijken.
Mullsjö
thumb|300px|Mullsjö Mullsjö is in plak yn de gemeente Mullsjö yn Sweden. It plak hat 5 452 ynwenners (2010).
Betinking fan de Slach by Warns
Oergiene edysje fan 2020
Yn 2020 gie de (75e) offisjele Betinking fan 'e Slach by Warns oer omreden fan 'e beheinings dy't steld wiene foar gearkomsten fanwegen de wrâldwide koroanafiruspandemy. Sa'n tweintich belangstellenden kamen lykwols op eigen inisjatyf dochs gear op Reaklif. Ald-sjoernalist fan 'e Ljouwerter Krante Kerst Huisman wie ien fan harren. Hy pleite fan de ynfiering fan in Fryske Grûnwet, mei 24 kêsten wêryn't de rjochten op soevereiniteit fan 'e Westerlauwerske Friezen fêstlein wiene.
It Achterhûs (deiboek)
Eftergrûn
Under de besetting fan Nederlân yn 'e Twadde Wrâldoarloch moasten Anne Frank, har heit Otto, har mem Edith en har trije jier âldere suster Margot ûnderdûke om te ûntkommen oan deportaasje troch de Dútsers nei de konsintraasjekampen. Yn 'e mande mei in oar joadsk gesin, besteande út Hermann van Pels, dy syn frou Auguste en harren pubersoan Peter, setten se harren op 4 july 1942 nei wenjen yn 'e boppekeamers fan it efterhûs yn it gebou dêr't Otto Frank it kantoar fan syn speserijehannel hie, oan 'e Prinsegrêft nû. 263 yn Amsterdam. De tagong ta it efterhûs waard op yngenieuze wize ferburgen efter in boekekast en elts kontakt mei de bûtenwrâld, lykas om oan iten te kommen, ferrûn fia in fjouwertal net-joadske helpers, Johannes Kleiman, Victor Kugler, Miep Gies en Bep Voskuijl. Fjouwer moannen letter joech frou Van Pels har toskedokter, Fritz Pfeffer, him by harren as achtste ûnderdûker. thumb|left|200px|Prinsegrêft 263 te [[Amsterdam, yn it efterhûs dêr't Anne Frank yn 'e Twadde Wrâldoarloch ûnderdûkt siet en har deiboek skreau.]]
Op har trettjinde jierdei, op 12 juny 1942, hie Anne Frank ta kado in readrutens deiboek krigen en twa dagen letter, dus tweintich dagen foar't se mei har gesin ûnderdûkte, begûn se deryn te skriuwen. Lange tiid skreau hja allinne foar harsels, mar doe't se yn 'e maityd fan 1944 in op Radio Oranje in taspraak fan minister fan ûnderwiis yn ballingskip Gerrit Bolkestein hearde, wêryn't dy sei dat nei de oarloch it lijen fan it folk ûnder de besetting iepenbier makke wurde moast en dat deiboeken dêr tige gaadlik foar wiene, besleat se om har eigen deiboek nei de oarloch foar dat doel te brûken. Se ûnderhold it deiboek oant se mei de oare bewenners fan it efterhûs begjin augustus 1944 ferret waard.
It ferrie resultearre deryn dat de ûnderdûkers oppakt waarden troch de Grûne Polizei en ôffierd nei Kamp Westerbork. Dêrwei waard Anne Frank letter mei har suster Margot nei it konsintraasjekamp Bergen-Belsen deportearre, dêr't se stoar oan tyfus yn 'e earste helte fan maart 1945, in pear wiken foar't de oerlibjende finzenen dêre yn april 1945 befrijd waarden troch Britske troepen. Fan 'e acht ûnderdûkers út it efterhûs oerlibbe allinne Otto Frank de oarloch.
Deiboek
De frekwinsje fan har skriuwen naam ta neigeraden dat se langer ûnderdûkt siet; Anne brûkte har deiboek as in útlitklep, mei't de lytse argewaasjes, feroarsake troch it allegeduerigen mei-inoar opskipe sitten, útwoeksen ta grutte spannings. Fral de relaasje mei har mem rûn dêrby skea op. Ek har opkommende gefoelens fan in hiel oar soarte foar de jonge Peter van Pels lei se fêst yn har deiboek.
Utjefte
Nei it ferrie fûnen Miep Gies en Bep Voskuijl yn it efterhûs it deiboek en bewarren it soarchfâldich. Doe't nei de oarloch allinne Otto Frank weromkearde, waard it deiboek oan him jûn as beërf fan syn ferstoarne dochter. De earste transkripsje waard makke troch Otto Frank sels, yn brieven oan syn famylje yn Switserlân. De twadde wie in wat redigearre ferzje dy't Frank graach útjûn hawwe woe, mei in epilooch derby troch in freon fan 'e famylje wêryn't it lot fan 'e auteur beskreaun waard. Dy ferzje kaam yn 'e maityd fan 1946 ûnder de oandacht fan dr. Jan Romein, in histoarikus, dy't der sa fan ûnder de yndruk wie dat er der in stik oer skreau yn Het Parool.
Dat hie fan gefolgen dat de útjouwerij Contact Publishing, te Amsterdam, kontakt socht mei Frank om it deiboek te publisearjen. Op oanrieden fan 'e útjouwer paste Frank it noch wat fierder oan, sadat it in gekuiste ferzje wie dy't op 25 juny 1947 útkaam. It boek ferkocht goed; yn 1950 waard der al in sechsde printinge op 'e merk brocht. Datselde jiers ferskynde ek de earste oersetting, yn it Dútsk. In Ingelske oersetting kaam út yn 1952. Sûnt is It Achterhûs oerset yn 70 talen (stân fan saken jannewaris 2013). Der waard ek in toanielstik fan makke, wêrfan't de Ingelsktalige ferzje yn 1955 in Pulitzerpriis wûn. Ferskate films waarden der ek op basearre, lykas The Diary of Anne Frank, út 1959, dy't trije Oscars wûn.
Lettere útjeften fan It Achterhûs hawwe de kuising fan 1947, wêrby't alle seksueel eksplisite passaazjes en ek guon minder flaaikjende stikjes oer Anne har mem en de oare ûnderdûkers fuortredigearre wiene, wer weromdraaid. Dat hat fan gefolgen hân dat it deiboek fan Anne Frank yn 2010 op 'e list fan ferbeane boeken kaam fan 'e skoallen yn Culpeper County, yn 'e Amerikaanske steat Virginia, fanwegen klachten oer seksuële en homoseksuële motiven. Nei't der in stoarm fan krityk oer de skoallieding losbarst wie, waard besletten om it ferbod werom te draaien, al moatte der foar klassikale lêslessen noch altiten âldere edysjes brûkt wurde. thumb|right|250px|It deiboek fan Anne Frank yn in fitrine yn it Anne Frank Zentrum, te [[Berlyn.]]
Fryske oersetting
It deiboek fan Anne Frank waard yn 1995 oerset yn it Frysk troch Jacobus Q. Smink (ûnder de titel: It Achterhûs: Deiboekbrieven 14 juny 1942 - 1 augustus 1944), en yn gearwurking útjûn troch Utjouwerij Fryslân en de Afûk (ISBN 90-70098-45-8). Yn 'e ferantwurding jout Smink oan dat er him basearre hat op De Dagboeken van Anne Frank, wittenskiplike edysje (De Haach/Amsterdam, 1986), en dat er dy fertaald hat yn 'e "lês-útjefte" fan Bert Bakker (Amsterdam, 1991). Smink hat besocht om mei syn Frysk sa deun mooglik by de oarspronklike Nederlânske tekst te bliuwen, wat resultearre hat yn in tige lêsbere oersetting.
Keppelings om utens
אנה פרנק
Habo
Habo  is in plak yn de gemeente Habo yn Västergötland, yn de provinsje (län) Jönköpings län, Sweden. It plak hat 6.883 ynwenners (2010).
Henri Rots
Henri Rots (Aalten, 2 juny 1898 - Westerbork, 28 oktober 1944), ûnder fakgenoaten ek wol H. Rots neamd, wie in Nederlânske arsjitekt en fersetsstrider ûnder de Twadde Wrâldoarloch.
Libben en wurk
Rots wurke foaral yn de provinsje Grinslân. Yn syn wenplak Grins ûntwurp er in grut tal winkelpeien, ûnder oare de gevel fan in banketbakkerij oan it Akerkhof. In pear fan syn gebouwen binne oanwiisd as ryksmonumint.
Yn de Twadde Wrâldoarloch waard Rots syn went oan de Westerhaven yn Grins troch it ferset brûkt. Hy waard arrestearre by in oerfal en yn it neijier fan 1944 yn Kamp Westerbork fusillearre, tagelyk mei oare troch de SD oanwiisde Todeskandidaten, dêr't de NSF-foaroanman Iman van den Bosch (1891-1944) ûnder wie. By harren eksekúsje wiene ûnder oaren de bruorren en oarlochsmisdiedigers Pieter (1920-1948) en Klaas-Carel Faber (1922-2012) fan Haarlim belutsen. Rots syn stoflik omskot waard ferbaarnd yn it krematoarium fan it kamp.
In betinkstien op it yn 1946 ûntbleate Oarlochsmonumint Esserveld yn Grins hat syn namme.
Rydstripe
Yn stêden besteane smelle strjitten en stegen ornaris ek út ien rydstripe en binne gauris ornearre foar ienrjochtingsferkear. OP it plattelân binne diken gauris ek tige smel en besteane ek mar út ien rydstripe. Dêrmoat ferkear dy't inoar temjitte komt romte meitsje om inoar foarby te riden.
Skiednis
thumb|De swarte middelstreek op de Dútske Autobahn yn de lette 1930-er jierren Yn it grutste part fan de skiednis hiene diken gjin markearrings nedich, om't minsken rûnen of op hynders rieden dy't reedlik stadichoan rieden. Doe't motorisearre ferkear yn de iere tweintichste iuw tanaam, namen frontale botsings ek hieltyd mear ta. Om Detroit hinne, yn de Amerikaanske steat Michigan waard dêrnei úteinset en meitsje de diken feiliger. Yn 1909 waard yn Detroit de earste betondyk oanlein, en yn 1911 waard in middenstreek oanbrocht. Edward N. Hines, dykkommissaris yn Detroit, wurdt sjoen as de betinker fan de dykmarkearrings.
Yn 1917 waard yn Kalifornje eksperimintearre om troch middel fan wite fervestreken dykmarkearrins oan te bringen. Yn novimber 1924 naam de steat Kalifornje de fervestreken offisjeel oer.
Yn Dútslân waard wite ferve foar it earst yn 1925 yn Berlyn brûkt, dêr't rydstripen en sydkanten fan de dyk markearre waarden. Doe't it Autobahnsysteem yn de 1930-er jierren úteinsette, waard der swarte ferve as de middelline fan eltse rydbaan oanbrocht. Swart soe better te sjen wêze op de betonnen weidek.
Soarten rydstripen
thumb|Santjin rydstripen op seis rydbanen by [[Toronto, Kanada]] thumb|In ynrydstripe nei lofts yn [[Dútslân]]
Breedte
thumb|Trochsneed breedte fan rydstripen thumb|In dyk mei ekstra wide rydstripen yn [[Aura (Finlân)|Aura, Finlân]] Yn Jeropa binne der ferskillen yn breedte fan rydstripen de lân 2,50 oant en mei 3,50 meter. De breedte fan rydstripen is op autogongwegen almeast 3,50 meter. Om de grutte stêden hinne binne ek autodiken te finen mei rydstripen fan 3,25 meter breed. Der binne ek autodiken dy't om histoaryske redens smellere rydstripen hawwe, bygelyks 3,20 meter. De rydstripe, dy't it fierst rjochts leit, is omreden fan frachtauto's op de measte autodiken tusken 3,50 en 4 meter breed en de lofter rydstripe is dan gauris mar 2,50 meter breed.
Yn de Feriene Steaten is de trochsneed breedte fan rydstripen 2,55 meter.
Nässjö
thumb|300px|It spoarstasjon Nässjö is in plak yn de gemeente Nässjö yn Sweden. It plak hat 16 678 ynwenners (2010).
Holstebro (gemeente)
Holstebro is in gemeente yn de regio Midden-Jutlân (Deensk: Midjylland) yn Denemark.
By de gemeentlike weryndieling fan 2007 ûntstie de gemeente Holstebro troch de fúzje fan:
Op 3 desimber 2015 waard der in referindum holden oer in mooglike fúzje fan de gemeentes Holstebro en Struer, dy't einige mei in nee yn beide gemeentes.
Margriet fan de Nederlannen
Margriet Francisca, Prinsessse fan de Nederlannen, Prinsesse fan Oranje-Nassau, Prinsesse fan Lippe-Biesterfeld (Ottawa, 19 jannewaris 1943) is de tredde dochter fan keninginne Juliana en prins Bernhard. De prinsesse is offisjeel Hare Keninklike Heechhyd Prinsesse Margriet fan de Nederlannen, mar yn it deistich gebrûk wurdt se koartwei prinsesse Margriet neamd.
Coldplay
thumb|right|260px|F.l.n.r Guy Berryman, Jonny Buckland, Chris Martin, Will Champion (2008)
Coldplay  is in Ingelske Poprockband oprjochte yn 1998 yn Londen. De band brocht yn 2000 syn debútalbum Parachutes út. Coldplay hat njoggen studio-albums en seis live-albums útbrocht.
Skiednis
Coldplay is yn 1998 oprjochte sjonger en toetsenist Chris Martin, gitarist Jonny Buckland, bassist Guy Berryman en drummer Will Champion. De bandleden hiene inoar yn 1996 kinnen leart op de Universiteit fan Londen. Hja besleaten in band te foarmen, yn 1998 ûnstie hjir Coldplay út en brochten se yn eigen behear in EP mei de namme Safety út, nei oanlieding fan dizze EP krige de band in contract oanbean by it platelabel Parlophone, wat folge waard troch harren debút-album Parachutes.
It album Parachutes levere de band daaliks twa Grammy's op, en de twadde single fan it album "Yellow" stie wrâldwiid heech yn de hitlisten. Ek mei de op it debút folgjende albums A Rush of Blood to the Head út 2002 en X&Y útbrocht yn 2005 wûn de band in tal Grammy's. Mei Talk de tredde single fan it tredde album, behelle Coldplay syn earste nûmer ien hit yn Nederlân. Viva la Vida de twadde single fan it fjirde album Viva la Vida or Death and All His Friends útbrocht yn 2008 behellet ek de nûmer ien posysje. Yn 2013 komt de single Atlas in nûmer dat net op in Coldplay album stiet mar ûnderdiel is fan de Soundtrack foar de film The Hunger Games: Catching Fire. Ek binne der trije singles útbrocht dy't net op in album steane, om jild yn te sammeljen foar it goede doel. Yn 2021 kaam it njoggende studio-album Music of the Spheres út.
Lena Belkina
Lena Belkina (Tasjkent, 27 novimber 1987) is in Oekraynsk operasjongster.
Bobslydzjen op de Olympyske Winterspullen 1984
200px|thumb|right|200px|De Olympyske bobbaan fan Sarajevo 1984
De Olympyske Winterspullen 1984, ek wol de XIVe Olympiade neamd, waarden yn 1984 yn Sarajevo, Joegoslaavje hâlden. Dat wie fan 8 oant en mei 19 febrewaris. It bobslydzjen wie yn de Trebević Olympic Park Bobslydzjen en Rodeljen baan.
Ramón Díaz
(29 augustus 1959) is in eardere Argentynsk fuotballer. Earder spile foar River Plate, Napoli, Avellino, Fiorentina Internazionale Milano, Monaco en Yokohama Marinos. spile ek yn it Argentynsk fuotbalalvetal. Hy die mei oan it Wrâldkampioenskip 1982.
Bobslydzjen op de Olympyske Winterspullen 1984
Trebević Olympic Park Bobslydzjen en Rodeljen baan
De Trebević Olympic Park Bob- en Rodelbaan waard yn 1982 iepene, ornearre foar de Olympyske Winterspullen fan 1988. De baan hie in lingte 1.300 m, in ferfal fan 125,9 meter en trettjin bochten. Der wie plak foar 7.500 taskôgers. De baan waard yn 1992 brûkt as opstelling foar geskut. Benammen de lêste bocht rekke swier skansearre as gefolch fan de kriich yn it eardere Joegoslaavje.
Henk van Os
thumb|250px|Kolleezje fia [[Universiteit fan Nederlân fan Henk van Os oer de fraach wêrom't de Nachtwacht wichtiger is as oare skilderijen]] Hendrik Willem van Os (Hurderwyk, 28 febrewaris 1938) is in Nederlânsk keunsthistoarikus. Hy wie ûnder oare heechlearaar Keunst- en kultuerskiednis, direkteur fan it Ryksmuseum Amsterdam en telefyzepresintator fan keunstprogramma's.
Wurkpaad
Henk van Os studearre keunstskiednis oan de Ryksuniversiteit Grins, dêr't syn heit, Frederik van Os, twa perioaden rektor-magnifikus fan wie. Ek studearre er in skoft yn Rome. Yn 1969 promovearre er yn Grins; fiif jier letter waard er dê heechlearaar Keunst- en Kultuerskiednis. Tusken 1984 en 1989 wie er teffens dekaan fan de Letterenfakulteit yn Grins. Fan 1989 oant 1996 wie die direkteur fan it Ryksmuseum Amsterdam en dêrnei universiteitsheechlearaar Keunst en Maatskippij oan de Universiteit fan Amsterdam.
Van Os waard by it grutte publyk bekend troch it presintearjen fan tf-programma's lykas Beeldenstorm fan de AVRO en Museumschatten fan de VARA, dy't ta doel hienen om keunst, benammen skilderkeunst, by in grut publyk ûnder de oandacht te bringen.
Ek organisearre er bûten it Ryksmuseum om ferskate grutte tentoanstellingen, ûnder mear yn it Grinzer Museum, de Nije Tsjerke yn Amsterdam, it Mauritshûs en Museum Catharijneconvent yn Utert.
Yn 2012 ferskynde in boek mei brieven dy't Van Os skreau mei syn soan Pieter. De brieven geane oer de driuw ta godstsjinst fan heit Van Os. Van Os krige út wurdearring foar syn wurk in protte binnen- en bûtenlânske ûnderskiedingen, bygelyks de seldsume Earemedalje foar Keunst en Wittenskip behearend by de Hûsoarder fan Oranje.
2193 f.Kr.
Foarfallen
De Akkadyske kening Sjar-Kali-Sjarri komt te ferstjerren. Under syn regear is it ryk sterk ferswakke rekke. Nei syn dea folget der in perioade fan gaos yn it Akkadyske Ryk, dy't wol karakterisearre is as in ynterregnum, mei in fjouwertal keningen dy't elts minder as in jier regearje. De earste fan dyselden is Igigi.
21e iuw f.Kr.
De 21e iuw f.Kr. of ienentweintichste iuw foar Kristus rûn fan 1 jannewaris 2100 f.Kr. oant 31 desimber 2001 f.Kr.
Grutte Priis Formule 1 fan Spanje 2002
Utslaggen fan de Grutte Priis Formule 1 fan Spanje 2002 yn Montmeló op 28 april 2002. It wie de fiifde fan 17 races fan de Formule 1 yn 2002. Hy waard op it Sirkwy fan Kataloanje hâlden. De race waard hâlden oer 65 omgongen, op it 4,7 km lange sirkwy foar in raceôfstân fan 307,4 kilometer.
Victor Ferreyra
(24 febrewaris 1964) is in eardere Argentynsk fuotballer. Earder spile foar Racing Córdoba, San Lorenzo Almagro, Dundee United, Urawa Reds, Belgrano, Estudiantes La Plata, Talleres Córdoba, Argentinos Juniors en Douglas Haig.
Monteedraverij
thumb|350px In monteedraverij of draverij ûnder de man/frou is in draverij mei hynders ûnder it seal. Yn Nederlân rinne meast hynders dy’t foar de sulky net hurd genôch geane, montee giet meastentiids 1-2 sekonden stadiger. Lang net alle dravers binne geskikt foar de montee. Foar dravers is it lestich om in goede balâns te finen om hurd te draven mei in ruter op de rêch. Yn it earstoan waard der in soad lichtriden, mar der binne geandewei mear ruters dy’t gewoan stean gean op harren hynders sa min mooglik te steuren yn de balâns.
Dravers wurde meast fan trije jier ôf ynriden at se ek traind wurde ûnder seal. At hynders net traind wurde ûnder seal kinne se folle âlder noch ynriden wurde omdat se de draver dan dochs noch yn de monte brûke wolle. Ynride s dan faak makliker omdat de hynder dan al bitwiis binne. Yn Nederlân wurde oars as yn it bûtenlân meast dravers brûkt dy’t net hurd genôch mear kinne foar de sulky. Yn Frankrykis it in folweardch sportûnderdiel. Meastal wurdt yn Nederlân riden mei in minimaal gewicht, bygelyks 65 kilo. At de ruter lichter is wurdt in leadtekken ûnder it seal dien.
Oanpassings
De hynders drave mei in knibbelbeskermer. At it hynder syn eigen knibbel rekket, giet er yn galop en wurdt útskeakele. Om it seal komt in dûbele singel sadat it net nei efteren skowe kin. Om de hynders sa min mooglik prikkels krije te litten krije se in earkape op. Op de hoeven komme in soarte rubberen ‘skuontsjes’. Ruters drage in helm. De rêch fan it hynder wurdt ûntlêste en de linen wat koarter mei hannen op de hals om mar safolle mooglik kontakt te hawwen mei de bek fan it hynder. At it kontakt fuort is giet it hynder yn galop.
Koers
De bettere hynders krije 20 of 40 m foarsprong. Yn Nederlân wurde gjin autostarts ûnder it seal dien. Odat der net folle monteehynders, wurde de koersen útskreaun op bannestart: dravers draaie rûntsjes tusken oer de baan spande elastiken. Nei de tekst "Reemeitsje ... op jo plakken 1, 2, 3, ôf!" sjitte de elastiken fuort.
Katedraal fan Leicester
De Katedraal fan Leicester (Ingelsk: Leicester Cathedral) of Katedrale Tsjerke fan Sint-Martinus (Cathedral Church of St Martin) is in Anglikaanske katedraal yn de Ingelske stêd Leicester yn de East Midlands. De oan de hillige Martinus fan Tours wijde katedraal is de op trije nei lytste biskopstsjerke fan Ingelân. De tsjerke waard yn 1927 mei de stifting fan it bisdom Leicester in katedraal.
Skiednis
Op de hjoeddeiske lokaasje fan de katedraal hat al tûzen jier in oan de hillige Martinus wijde tsjerke stien. De tsjerke waard foar it earst neamd yn 1086, doe't de âldere Saksyske tsjerke troch in Normandyske tsjerke ferfongen waard. Op dy nijbou giet de tsjintwurdige katedraal, dy't letter pas in toer krige, werom. It hjoeddeiske oansjen is foaral it risseltaat fan in fiktoriaanske restauraausje troch de arsjitekt Raphael Brandon. De katedraal fan it eardere Anglo-Saksyske bisdom fan Leicester stie foarhinne op in oar plak.
It eastlike raam waard fan de katedraal ynbrocht as oantinken oan dyjingen dy't yn de Earste Wrâldkriich ferstoaren. Yn it hegere diel fan it raam stiet Kristus yn in mandorla tusken ingels mei oan wjerskanten Sint-Michael en Sint-Joris. Under is in foarstelling fan de krúsôfname fan Kristus mei lofts Jeanne d'Arc en rjochts Martinus fan Tours. By de foarstelling fan de krúsôfname is ek lofts ek in soldaat út de Earste Wrâldkriich oanwêzich.
De toer en de spits waarden yn de jierren 2004-2005 restaurearre. It measte wurk wie it skjinmeitsjen en it diels ferfangen fan it muorrewurk
De katedraal fan Leicester is nau ferbûn mei de Leicester Grammar School, dy't tichteby de katedraal stiet. Gearkomsten yn de moarntiden fine alle wiken op ferskate dagen plak en de tsjerketsjinsten wurde troch de learlingen besocht.
Arsjitektuer
De katedraal hat in lang skip en koer mei twa koerkapellen en in 67 meter hege spits, dy't yn 1862 waard tagoeg. De Martinuskatedraal ûndergyng yn de rin fan de tiid in grut tal restarauraasjes troch û.o. de fiktoriaanske arsjitekt Raphael Brandon en fertsjintwurdiget foar de haadsaak de goatyske styl. It koer wurdt yn de katedraal troch in grut 19e-iuwsk houten koerhek skieden, dat yn 2015 yn it ramt fan de bysetting fan kening Richard III mear nei it easten ta ferhûze.
Kapellen
De katedraal hat fjouwer aparte kapellen. Trije dêrfan binne oan hilligen wijd. De oan Sint-Katarina (oan de noardlike kant fan it alter; St Katharine's Chapel) en Sint-Dunstan (oan de súdlike kant fan it koer; St Dunstan's Chapel) wijde kapellen binne sydkapellen en wurde by gelegenheid brûkt foar lytsere tsjerketsjinsten en/of wakes. De westlike Joriskapel (St George's Chapel) betinkt dejingen dy't ûnder de wapens west ha en dêr binne tinktekens foar boargers fan Leicester dy't yn ferskate konflikten it libben lieten. De nije Kristus Keningkapel (Chapel of Christ the King) grinzget oan it eastlike raam.
Oargel
It hjoeddeiske oargel waard yn 1873 troch J.W. Walker & Sons Ltd. boud en dêrnei yn 1929 en 1972 troch Harrison & Harrison op 'e nij boud.
Herning (gemeente)
Herning is in gemeente yn de regio Midden-Jutlân (Deensk: Midjylland) yn Denemark.
By de gemeentlike weryndieling yn 2007 ûntstie de gemeente Herning troch de fúzje fan:
Herfoarme tsjerke (Noardhorn)
De herfoarme tsjerke fan Noardhorn yn de provinsje Grinslân is in 13e-iuwsk tsjerkegebou.
Skiednis
De tsjerke waard om 1280 hinne boud en yn de rin fan de tiid feroare. Sa binne de muorren letter ferhege en waarden der grutte finsters ynbrocht. Yn 1765 krige de tsjerke in nije toer en nei alle gedachten waard doe tagelyk it skip langer makke, itjinge oan de súdlike muorre noch te werkennen is. De âlde yngongen oan de noardlike en súdlike muorre binne tichtset en in tichtmitsele finster yn de súdlike muorre jout oan hoe't de oarspronklike finsters der ea útseagen. Yn 1897 waard de eastlike muorre troch in bolbliksum skeind. De top fan de gevel waard net earder as by de restauraasje fan 1975-1976 rekonstruearre.
De tsjerke wurdt brûkt troch de herfoarme gemeente Noardhorn-Saaksum en waard yn 2002 foar it lêst restaurearre. Der is in stifting dy't him ynset foar it behâld fan de tsjerke.
Néstor Gorosito
(14 maaie 1964) is in eardere Argentynsk fuotballer. Earder spile foar River Plate, San Lorenzo Almagro, Swarovski Tirol, Universidad Católica en Yokohama Marinos.
Herfoarme tsjerke (Noardhorn)
Ynterieur
De tsjerke hat in ryk fersierde preekstoel út 1718 mei fykwurk fan Jan de Rijk. De nachtmielstafel datearret fan 1667. Fierder steane der yn de tsjerke fiif hearebanken. De klok út 1774 waard yn opdracht fan de Dútsers út de toer helle en omraand. Ut de roomke tiid datearret noch in piskina yn de eastlike muorre. De tsjintwurdige klok waard nei de kriich getten yn opdracht fan de gemeente Noardhorn.
Oargel
It oargel waard yn 1898 boud troch Jan Doornbos. Yn de jierren 1976-1978 waard it fergrutte ta in twamanualich ynstrumint. Dêrby waard âld materjaal brûkt fan in oargel út 1905 dat ôfkomstich wie fan de tsjerke fan Obergum.
Joäsj fan Juda
Joäsj (Hebriuwsk: יוֹאָשׁ) wie in kening fan it keninkryk Juda. It regear fan Joäsj wurdt tusken de jierren 835 - 796 f.Kr. datearre.
Joäsj wie de iennige telch fan it Hûs fan David dat oan de prinsenmoard fan de tirannike Atalja ûntkaam. Nei't kening Achazja yn Israel troch in moard ferstoar, liet Atalja, Achazja's mem dy't út Israel kaam en in strategysk houlik sletten hie mei syn heit Joaram, alle soannen út it Hûs fan David mei in oanspraak op de troan ombringe. Sa koe Atalja allinnich oer it lân hearskje.
Joäsj waard lykwols troch Josjabat, in suster fan de fermoarde kening, op 'e tiid út it paleis helle en dûkte ûnder yn de timpel by de hegepryster Jojada. Nei't Atalja seis jier keninginne wie en Joäsch sân waard, like it Josjaba geunstich om him ta kening te kroanen. Nei't Jojada him fersekere hie fan foldwaande stipe en beskerming, makke hy bûten it witten fan de keninginne it lân op foar de kroaning fan Joäsch. De keninginne kaam der pas achter doe't de opstân al fûleindich oan de gong wie en Joäsch al kroand wie ta de nije kening fan Juda. In lilke Atalja besocht it feest noch te fersteuren, mar hja waard grepen en by de poarte fan it paleis om it libben brocht.
As kening tsjinne Joäsh it lân sa lang as de hegepryster Jojada libbe sa't God dat ha woe. Hy liet de timpel restaurearje en liet foar dat doel in ûnbidich grut bedrach ynsammelje. Mar nei de dea fan Jojada liet de kening syn earen hingje nei oaren en op 'e nij krige de ôfgoaderij wer alle kâns yn it lân. Profeten dy't de elite fan it lân oprôpen om wer it rjochte paad te gean waarden negearre. Oant Sekarja, de soan fan Jojada, it folk taspriek. Hy warskôge dat no't Juda him ôfkeard hie fan de Hear, de Hear Him ek ôfkeare soe fan Juda. Sekarja waard oppakt en yn opdracht fan de kening op it foarhôf fan de timpel stiennige.
Sa liet de kening de soan fan syn rêder deadzje, dy't stoar mei de wurden "Lit de Hear it sjen en wraak nimme". Dêrop foel Aram-Damaskus it lân binnen. It Arameeske leger plondere Jeruzalim en de ôftocht fan de Arameeërs waard betelle mei al it goud út de timpel en it paleis. Mei kening Joäsj kaam it net mear goed. Syn eigen tsjinners fermoarden him, in noch ferlette wraakaksje om't er Sekarja deadzje litten hie. Joäsj. Joäsh hie fjirtich jier regearre en waard opfolge troch Amasja.
Ilmenau (rivier)
De Ilmenau is in rivier besuden Hamboarch, Leechsaksen yn Dútslân. It is ien fan de sydrivieren fan de Elbe.
De rivier ûntspringt op de Luneburger Heide op 35 meter hichte, súdlik fan Uelzen en mûnet út yn de Elbe by Winsen. De Ilmenau is 107 km lang en syn ôfwetteringsgebiet omfiemet 2.852 km². De grutste plakken oan de Ilmenau binne Uelzen en Luneburch. De stêd Ilmenau yn Turingen leit net oan de Ilmenau, mar oan de rivier Ilm.
Dizze rivier is fan Luneburch ôf foar 28.84 km te befarren, mar is hjoed de dei foar it ferfier oer wetter net mear fan folle belang. Wettersporters en boatsjeminsken brûke de rivier wol.
Bêd (betsjuttingsside)
"Bêd" hat yn de Wikipedy ferskate betsjuttings:
Benjamin Moser
Benjamin Moser (Houston, 14 septimber 1976) is in Amerikaansk skriuwer en polyglot dy't yn Utrecht tahâld.
Biografy
Moser gie nei de midelbere skoalle yn Teksas en Frankryk foar't er in graad yn de skiednis helle oan de Brown Universiteit yn Providence (Rhode Island). Hy studearre ek in skofte Sineesk en Portugeesk. Hy helle syn M.A. en Ph.D. oan de Universiteit fan Utert.
Hy is New Books-kollumnist foar Harper's Magazine, skriuwt faak bydragen foar The New York Review of Books en is de skriuwer fan in biografy mei de titel Why This World fan de Brazyljaanske skriuwster Clarice Lispector (Oekraïne, 1920 – Rio de Janeiro, 1977). Hy ûntdiek har wurk doe't er Portugeeske literatuer studearre.
Hy wennet yn Utert mei syn partner de skriuwer Arthur Japin en Japin syn útjouwer Lex Jansen. Moser is fan Dútsk-Joadsk komôf.
Éditions du Seuil
Éditions du Seuil (útspr.: [edi'ʃõ dy sœj]), wat oerset wurde kinne soe as "Utjouwerij de Drompel", is in Frânske útjouwerij dy't fêstige is yn Parys. De namme slacht op it oer de drompel stappen by nije (literêre) aventoeren. It bedriuw is eigendom fan La Martinière Groupe.
Skiednis
Éditions du Seuil waard yn 1935 oprjochte en yn 1937 oernommen troch Paul Flamand en Jean Bardet, twa juweliers sûnder ûnderfining yn it útjouwersfak. Nettsjinsteande dat ûntjoech de útjouwerij him benammen fan 'e fyftiger jierren ôf ta ien fan 'e meast foaroansteanden fan Frankryk. By Éditions du Seuil kamen û.m. wurken fan skriuwers as Jacques Lacan, Roland Barthes, Philippe Sollers, Edgar Morin, Maurice Genevoix en Pierre Bourdieu út. Teffens publisearre de útjouwerij de Don Camillo-rige fan Giovanni Guareschi, it Lytse Reade Boekje fan Mao Zedong, De Gûlag Arsjipel fan Aleksander Solzjenitsyn en it grutste part fan it oeuvre fan Nobelpriiswinner Elie Wiesel. Dêrnjonken spile Éditions du Seuil ek in wichtige rol op it mêd fan 'e Frânsktalige berneliteratuer.
Fan 1979 oant 1989 stie Michel Chodkiewicz as direkteur oan it haad fan 'e útjouwerij, en nei him Claude Cherki, oant Éditions du Seuil begjin 2004 oankocht waard troch La Martinière Groupe. Nei de oername waard Pascal Flamand oansteld as algemien direkteur, en Olivier Cohen as útjouwer-direkteur. Fierders waard doe in eigen distribúsjebedriuw oprjochte, mei as namme Volumen. Yn dyselde snuorje stifte Cohen de ymprint L'Ovier, en yn 2005 ferskode er syn wurkmêd hielendal nei dy ymprint, wylst er yn syn âlde funksje opfolge waard troch Laure Adler. Ek yn 2005 krige de paperback-ymprint Points in eigen útjou-organisaasje. Underwilens waarden de lytsere selsstannige útjouwerijen Danger Public en Petit à Petit oernommen. Trochdat de direksje him mear talei op bedriuwsbelied as op útjou-aktiviteiten, ûntstie der lykwols rebûlje yn 'e organisaasje, mei as gefolch dat Flamand yn 2006 as algemien direkteur ferfongen waard troch sjoernalist en auteur Denis Jeambar.
List fan Yslânske ambassadeurs yn Hongarije
Dit is in list fan Yslânske ambassadeurs yn Hongarije.
Near Earth Asteroid Tracking
thumb|right|260px|It tal objekten dat by ferskillende projekten fûn is (NEAT - grien, [[Lincoln Near-Earth Asteroid Research|LINEAR - blau)]] Near-Earth Asteroid Tracking (NEAT) wie in gearwurkingsprojekt fan NASA en Jet Propulsion Laboratory mei de opset om Ierdskearders te ûntdekken. It NEAT-project waard mei út ein set yn desimber 1995 en duorre oant april 2007.
April 2001 waard teffens de Samuel Oschin teleskoop (1.2 meter Schmidt teleskoop op it Palomar Observatory) yn gebrûk naam. Dy teleskoop hie in kamera mei 112 CCDs fan elts 2400 × 600 en makke de bylden dy't laat hawwe ta de ûntdekking fan (50000) Quaoar yn 2002, (90377) Sedna yn 2003 (publisearre yn 2004) en de dwerchplaneet Eris.
Neist it ûntdekken fan tûzenen planetoïden hat NEAT sines ek dien ta de ûntdekking fan de komeet 54P/de Vico–Swift–NEAT en de Stjer fan Teegarden. Op 24 augustus 2001 ûntduts NEAT de komeet C/2001 Q4 (NEAT).
Ta eare fan NEAT is der yn 2005 in planetoïde nei ferneamd, (64070) NEAT.
22e iuw f.Kr.
De 22e iuw f.Kr. of twaentweintichste iuw foar Kristus rûn fan 1 jannewaris 2200 f.Kr. oant 31 desimber 2101 f.Kr.
Tyldrift
Tyldrift is de oandriuw ta pearjen sa't dy by in protte bistesoarten ienris yn 't jier yn in beskate perioade foarkomt. De Fryske taal ken in stikmannich meast agraryske termen foar dit ferskynsel, dy't per soarte ferskille.
Algemiene Fryske termen foar tyldrift binne: djoeisk, joeisk, ridzich, ritsich, rippetylsk en tylsk. De oandriuw ta pearjen moat net betize wurde mei it dragen fan 'e frucht, in steat wêryn't men in bist yn it Frysk drachtich of foal neamd.
Ängelholm
Ängelholm is in plak yn de provinsje Skåne län yn it suden fan Sweden en haadplak fan de gemeente Ängelholm. It plak hat 28.033 ynwenners (2016) en beslacht 2.023,98 hektare.
23e iuw f.Kr.
De 23e iuw f.Kr. of trijeëntweintichste iuw foar Kristus rûn fan 1 jannewaris 2300 f.Kr. oant 31 desimber 2201 f.Kr.
Kommizepaad
In kommizepaad is in paad de lânsgrizen bylâns. Sa'n paad waard brûkt troch grinsbeweitsers by harren patrûljes.
Rolde
Rolde is in doarp yn de Drintske gemeente Aa en Hunze. It is oarspronklik in iesdoarp en it hat ferskillende brinken. Rolde leit oan de strjitwei N33 tusken Assen en Iemshaven. Mot-oren (mot = sûch), Bokkies (net sok foarnaam jongfolk) en Lawaaimakers wiene skelnammen foar de ynwenners fan Rolde.
Namme
De namme Rolde ûnstie út Rotlo (1232), letter Roetlo en evoluearre dêrnei fan Roelte nei it tsjintwurdige Rolde. De betsjutting fan Roetlo kin wêze 'read bosk', mar mooglik ek 'roaid bosk'.
Skiednis
Rolde-Balloo wie eartiids in wichtich sintrum yn Drinte. Rolde wie it haadplak fan Drinte en it Rolderdingspil. Oant fier yn de 17e iuw wie Rolde it bestjoerlike sintrum. Ek kaam it heechste rjochtskolleezje fan Drinte yn Rolde gear. Yn 1688 ferlear Rolde dy status oan Assen.
24e iuw f.Kr.
De 24e iuw f.Kr. of fjouwerentweintichste iuw foar Kristus rûn fan 1 jannewaris 2400 f.Kr. oant 31 desimber 2301 f.Kr.
Hedensted (gemeente)
Hedensted is in gemeente yn de regio Midden-Jutlân (Deensk: Midjylland) yn Denemark.
By de gemeentlike weryndieling yn 2007 ûntstie de gemeente Hedenstêd troch de gearfoeging fan:
3. Liga
De '''3. Liga oftewol Dritte Liga''' is de op twa nei heechste profesjonele fuotbalkompetysje yn Dútslân. Dizze difyzje bestiet sûnt it begjin fan it seizoen 2008/09. Yn de nije kompetysje opset meie maksimaal fjouwer reserveteams meispylje. It âlde tredde nivo wie de Regionalliga. Doe wiene der gjin beheinings foar it oantal reserveteams, hoewol dy net promovearje mochten nei de 2. Bundesliga. Yn de 3. Liga spylje 20 teams.
Vetlanda
thumb|300px|Vetlanda Vetlanda is in plak yn de gemeente Vetlanda yn it lânskip Småland en de provinsje Jönköpings län yn Sweden. It plak hat in oerflak fan 987 hektare. It plak krige stedsrjochten op 1 jannewaris 1920, doe wennen der 3015 minsken.
It plak hie 13.050 ynwenners yn 2010.
Airbus A380
thumb|275px|Trochsnee fan de A380 en de Boeing 747 ferlike De Airbus A380 is in passazjiersfleantúch fan it Jeropeeske concern Airbus. It fleantúch hat twa ferdjippings oer de hiele lingte fan de romp en hat plak foar heechstens 853 passazjiers. Trochsneed kinne der 555 persoanen yn. De A380 is it grutste passazjiersfleantúch fan de wrâld; allinne it frachtfleantúch Antonov An-225 is grutter.
De earste testflecht wie op 27 april 2005. Op 25 oktober 2007, makke de A380 syn earste kommersjële flecht. Yn tsjinst fan Singapore Airlines fleach de A380 doe fan Singapore nei Sydney. Dit wie ek de earste rûte dêr't mei in A380 in linetsjinst ûnderholden waard. Yn desimber 2014 hiene tolve loftfeartmaatskippijen meiïnoar 152 tastellen yn tsjinst.