cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Burgana
Der wurdt faak toch dat Burgana in mânsk eilân foar de kust fan East-Fryslân west hat, dat troch ien fan de stoarmfloeden yn de midsiuwen - benammen by de großen Mandränke fan 1362, mar faaks en al by de earste Marsellusfloed yn 1219 - yn de eilannen Borkum, Bant, Júst en Buise ferbrokkele rekke is. It eastlike diel fan Buise is no it eilân Norderney. Oaren binne fan betinken dat geologyske feiten dêr tsjinyn geane.
Guonts miene ek dat Burgana en Borkum ien en itselde eilân binne. Op grûn fan de lêste opfetting hat Borkum yn 1993 har 2000-jierrich bestean fierd. Yn alle gefallen giet it by Borkum en ek de oare Eastfryske eilannen om geologysk tige jonge gebieten dy't om it begjin fan de jiertelling hinne mar rudimintêr bestienen en earst yn de Midsiuwen bewenne waarden.
Boarnetekst
Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae (Boek IV, Abschnitt XIII, Absatz 97):
Fonger de Vlas
Fonger de Vlas (Winsum, 28 april 1876 - Snits, 17 april 1955) wie in frachtrider dy't oant 1945 in protte foardrachten hâlde. Hy wûn dêrmei mear as hûndert prizen. Hy wie bekend as 'De lytse man fan it Geitsje' (nei in foardracht fan Barend van der Veen).
Ivan Kramskoj
thumb|right|Ivan Kramskoj. Selsportret. Ivan Nikolajevitsj Kramskoj (Russysk: Иван Николаевич Крамской) (Ostrogozjsk, 27 maaie/8 juny(*) 1837 - 24 maart/5 april(*) 1887) wie in Russysk keunstskilder en keunstkritikus. Hy wie de yntellektuele lieder en ien fan de oprjochters fan de keunstnersgroep de Swalkers.
Kramskoj studearre fan 1857 oant 1863 oan de Keizerlike Akademy fan de Keunsten. As lieder fan de opstân fan de fjirtjin, dy't wegeren om in tekening neffens in eksamenopdracht te meitsjen, waard er fan de Akademy stjoerd, en begûn er in eigen groep, de Artel fan keunstners, in foarrinner fan de Swalkers.
Kramskoj waard tige beynfloede troch demokratyske revolúsjonêre tinkbylden, en wie fan betinken dat in keunstner in grutte plicht hie om it publyk by de sosjaal-krityske keunst te belûken. Dêrta moasten realistysk skildere wurde. Dizze ideeën hawwe laat ta de streaming fan de Swalkers. Yn de perioade 1863-1868 joech Kramskoj les; yn dat tiidrek makke er ek in soad portretten fan ferneamde skriuwers sa as Lev Tolstoj en Michail Saltikov-Sjtsjedrin, de skilder Ivan Sjisjkin, de keunstsamler en minsken as Pavel Tretjakov en de arts Sergej Botkin. Alle portretten binne ienfâldich fan komposysje sadat it karakter fan de portretearre goed útkomt.
Ién fan Kramskoj's wichtichste wurken is Kristus yn de woastyn út 1872. Hjirmei sette er de humanistyske line fan Alexander Ivanov fuort, mar brocht wol in religieusk aspekt yn it moraal-filosofysk ûntwerp. In de Kristusfiguer wurdt de heroyske selsopoffering dúdlik stâl jûn. Kramskoj is, troch syn wurk, keunstkrityk en ideeën essinsjeel west foar it ûntstean fan de Russyske gouden iuw fan de skilderkeunst.
(*)Noat: de earste datum is neffens de Juliaanske kalinder, dy't yn Ruslân oant de Oktoberrevolúsje yn 1917 jilde; de twadde neffens de Gregoriaanske kalinder fan no.
Abram Archipov
thumb|right|200px|[[Ilja Repin:Abram Akhipov]] 200px|thumb|De Waskfroulju fan Abram Archipov (± 1901) yn de Tretjakovgalery, Moskou.
Abram Efimovich Archipov (Russysk: Абрам Ефимович Архипов) (Rjazan, 27 augustus 1862 - Moskou, 25 septimber 1930) wie in Russysk realistysk keunstner. Hy wie lid fan it keunstnerskollektyf De Swalkers en ek fan de Uny fan Russyske Keunstners.
Iishockey
thumb|right|200px|Iishockey Iishockey is in “balsport” mar de puck dêr't mei spile wurdt is net in rûne bal, mar in platte skiif fan rubber.
De spilers brûke in stik mei in frij grut plat flak. Wol is it blêd fan de stik in bytsje krom wêrtroch der presizer en hurder sketten wurde kin.
spyltiid en spilers
in iishockeywedstriid bestiet út trije saneamde perioaden fan elts 20 minuten. By bepaalde spulûnderbrekkingen wurdt dy tiid stopset. Iishockey wurdt spile troch twa teams. Neist de keeper meie beide teams 5 spilers tagelyk in it fjild stean ha. Hjirfan binne der twa ferdigeners en 3 oanfallers. Om’t iishockey in swiere sport is, mei er frijwol trochgeand wiksele wurde. Ek spilers dy’t earder wiksele binne kinne wer werom op it iis komme.
Spylfjild
It spylfjild is in fjild fan likernôch 60 x 30 meter. It fjild, dat ôfrûne hoeken hat, wurdt ôfsletten troch in boerdrâne, fan 1.22 m heech. Op fjouwer meter ôfstân fan de koarte siden binne de doellinen, mei yn it midden dêrfan de goal. It spylflak tusken de doellinen is yn trije gelikense stikken ferdield troch twa 30 sm brede blauwe linen. Dêrnjonken wurdt it fjild ek noch troch in 30 sm brede reade line yn twa helten ferdield. It fak dat foarme wurdt troch in koarte side fan de boerdrâne en in blauwe line is it ferdigeningsfak fan it team dat yn dat fak oanwêzige doel ferdigenet. Foar de tsjinstanner is dit it oanfalsfak. It gebiet tusken de twa blauwe linen is it neutrale fak.
Straffen
Iishockey is in rûge sport wêr mear kontakt tastien is dan by in protte oare sporten. Gelokkich binne der al in oantal rigels mei straffen om te soargjen dat it spul net út ‘e hân rint.
In straf by iishockey hjit in ‘penalty’. in penalty is in oantal strafminuten ôfhinklik fan de oertreding dy’t dien is.
Bekermjende klean
De klean fan in iishockeyer besteane út:
Iishockey yn Fryslân
Nei de tastânkomming fan iisstadion Thialf (1967) waard iishockey yntrodusearre yn Fryslân, benammen troch de Haachske bruorren Freek en Frans Bijlsma dy't al foar 1966 by Hijs Hokij spile hienen. Se fûnen 40 entûsjaste learlingen en rjochten de klup Thialf op. Dizze spile yn 1967 foar it earst mei yn de twadde ôfdieling fan de nasjonaale kompetysje. Fiif jier letter kaam Thialf, steund troch 2000 - 4000 supporters yn de eareddifyzje. Wyls kamen, om de kwaliteit te ferheegjen mear en mear bûtenlânske (Kanadeeske) spilers op it Nederlânske iis. Ek Thialf luts krêften oan fan bûten, mar moast ûnderfine dat in diel fan it publyk ferdwûn. De belangstelling rûn werom en de grutter wurdende útjeften (der moast ûnder oare nei Brussel en Luik reizge wurde dy't yn deselde kompetysje meispilen) makken finansjele help needsaaklik. It bedriuw Peters en Jager waard yn it seizoen 1974/1975 sponsor. Letter waarden súksessen helle ûnder de namme Feenstra Flyers. Fryslân hat yn 2009 trije iishockeyklups wêrfan ien yn It Hearrenfean en twa yn Ljouwert trene. De Flyers út it Hearrenfean spylje yn de earedifyzje.
Olpe (Kreis)
Kreis Olpe is in bestjoerlik distrikt yn de Dútske dielsteat Noardryn-Westfalen en hat 138.405 ynwenners. It distrikt waard oprjochte yn 1819.
Stêden en gemeenten
300px|thumb|left|Stêden en gemeenten yn Kreis Olpe. Stêden en gemeenten fan Kreis Olpe:
Manchester
thumb|left|125px|Wapen Manchester City Counsel Manchester is in stêd en distrikt yn Ingelân. Der wenje sa'n 452.000 minsken yn de stêd, yn de stêdekloft wenje sa likernôch 2,6 miljoen.
Der komme twa fuotbalklups út Manchester dy't beide yn de Ingelske Premier League spylje; Manchester United en Manchester City.
Ortenaukreis
Ortenaukreis is in bestjoerlik distrikt yn de Dútske dielsteat Baden-Wuertemberch en hat 417.875 ynwenners. It waard oprjochte yn 1973.
Grutte Priis Formule 1 fan Abû Dabi 2010
Utslaggen fan de Grutte Priis Formule 1 fan Abû Dabi 2010 yn Abû Dabi op 14 novimber 2010. It wie de njoggentjinde race fan 19 races fan de Formule 1 yn 2010. Hy waard op it Yas Marina Circuit hâlden. De race waard hâlden oer 55 omgongen op it 5,5 km lange sirkwy foar in raceôfstân fan 305,3 kilometer.
Leo Beerendonk
Leo Beerendonk (Brunssum, 23 febrewaris 1938 – 28 april 2022) wie in Nederlânsk fuotballer dy't as oanfaller spile. Yn 1954 makke hy syn debút foar it alvetal fan Limburgia. Dêrnei spile er foar Rapid JC, it Australyske Ringwood City SC, Vitesse en N.E.C.. By dy lêste klup hat Beerendonk net lang spile om't er nei in traap yn it krús, syn testikels yn syn ûnderbúk bedarre. In blessure dy't er net mear te boppe kaam. Nei koart eigener fan in snackbar yn Arnhim west te hawwen, waard Beerendonk trainer.
Lithium (liet fan Nirvana)
Lithium is in nûmer dat oarspronklik opnaam is troch Nirvana yn 1991 en útbrocht op it twadde album fan Nirvana Nevermind út itselde jier. Lithium is it fiifde nûmer op it album en waard op 13 july 1992 útbrocht as tredde single fan it twadde album.
Oer it nûmer
Lithium waard skreaun troch Kurt Cobain. De komôf fan de namme fan it liet, wurdt ek wol taskreaun oan it brûken fan litium as medisyn om stimmingswiksels ôf te flakken. De tekst wurdt faak ynterpretearre as in beskriuwing fan in bipolêre steurnis. De eksakte betsjutting fan de tekst fan it nûmer is lykwols net bekend.
Oer de fideoklip
De fideo is in samling fan livebylden fan de foltôge mar doe noch net útbrochte film 1991: The Year Punk Broke, dy't de twa wiken duorjende Jeropeeske toernee fan de band mei Sonic Youth dokumintearre en fan harren show yn it Paramount Theatre yn Seattle op 31 oktober, 1991. De bylden fan The Year Punk Broke waarden filme op it Reading Festival 1991 op 23 augustus 1991 en yn De Doelen yn Rotterdam op 1 septimber 1991. De film 1991: The Year Punk Broke kaam út op 24 desimber 1992.
Tennis op de Olympyske Simmerspullen 1992
De Olympyske Simmerspullen 1992, ek wol de XXVe Olympiade neamd, waarden yn 1992 hâlden yn Spanje yn de Katalaanske haadstêd Barcelona. It tennis waard hâlden yn it Tennis de la Vall d'Hebron.
Freestyleskyen op de Olympyske Winterspullen 2018
It freestyleskyen op 'e Olympyske Winterspullen 2018 waarden fan 9 oant en mei 23 febrewaris 2018 hâlden yn Bongpyeong, yn Súd-Koreä. It hie plak yn de Bokwang Phoenix Park.
Medaljespegel
De top-10 fan lannen dy't by it freestyleskyen medaljes wûn ha tidens de Olympyske Winterspullen fan 2018.
Reinier Dibbets
Reinier Dibbets (de Klerk), ek wol: Dibbetz (1764 - 1808), wie in dokter en patriot. Wurdt yn guon boarnen as tige bejeftige omskreaun.
Hy promovearre yn 1785 yn de medisinen oan de Universiteit fan Frjentsjer. Nei de revolúsje fan 1795 waard er griffier fan de nije Steaten en meiwurker oan de Friesche Courant. De evenredige Dibbets moast lykwols útwike nei Grins en bedarre letter yn Den Haach.
Yn Den Haach begjint er it tydskrift 'Heraclyt en Democlyt' dêr't in protte oer Fryske tastannen fan dy tiid te finen is. Hy korrespondearre mei Gerrit Paape oer de neffens him te strange strafmjitte foar de foaroanmannen fan it Kollumer Oproer; suggerearre dat yn Ljouwert 'de geast fan Robespierre' oplibbe.
Ostalbkreis
Ostalbkreis is in bestjoerlik distrikt yn de Dútske dielsteat Baden-Wuertemberch en hat 310.365 ynwenners. It waard oprjochte yn 1973.
Surhústerfean
Surhústerfean is ien fan de tolve doarpen fan de Fryske gemeente Achtkarspelen.
De Hel van '63
De Hel van '63 is in Nederlansk histoarysk sportdrama út 2009 ûnder rezjy fan Steven de Jong, mei yn 'e haadrollen Chris Zegers, Cas Jansen, Lourens van den Akker en Chava Voor in 't Holt. De film is Nederlânsk- en Frysktalich. De titel betsjut "De Hel fan '63", en ferwiist nei de Tolfde Alvestêdetocht fan 18 jannewaris 1963, dy't ferriden waard ûnder barre winterske waarsomstannichheden. It ferhaal folget fjouwer dielnimmers oan 'e toertocht, dy't nettsjinsteande it oanboazjende waar oant it uterste geane om dochs de einstreek te heljen. Fan 'e filmkritisy krige De Hel van '63 oer it algemien negative oant tuskenbeiden resinsjes. Hoewol't der ûnder it publyk gâns belangstelling foar de film wie, kaam de produksje mei fertoanings yn 'e bioskopen net út 'e kosten.
Surhústerfean
By it doarp hearre ek de buorskippen Blauhûs, in diel fan Koartwâld en It Wyldfjild. De Fjouwerhústerwei is ferneamd nei de buorskip Fjouwerhûzen.
Surhústerfean hat  ynwenners.
De Hel van '63
Plot
Op 17 jannewaris 1963, as yn Fryslân in strange winter hearsket, risselwearret it bestjoer fan 'e Feriening De Fryske Alve Stêden û.l.f. foarsitter Ritsma om 'e Tolfde Alvestêdetocht út te skriuwen. De fraach is diskear ris net oft it iis wol tsjûk genôch is, mar oft it winterwaar net te ekstreem is om 10.000 man de fearten en kanalen fan Fryslân op te stjoeren, temear om't de Alvemarretocht koartby om dyselde reden ôflast is. De gearkomste, dy't pleage wurdt troch de opdringerige en arrogante Telegraaf-sjoernalist Jack van Houten, rint út op rûzje tusken bestjoersleden dy't fine dat de Alvestêdetocht tsjin eltse priis trochgean moat, oanfierd troch rayonhaad Kingma, en inkele leden dy't dat ûnferantwurde fine, laat troch rayonhaad Wolf. Under druk set troch de parse en troch kommissaris fan 'e keninginne yn Fryslân Harry Linthorst Homan beslút it bestjoer úteinlik, mei de lytst mooglike mearderheid, om 'e tocht út te skriuwen foar de folgjende dei, 18 jannewaris.
Surhústerfean
Skiednis
Surhústerfean is oan ein 16e iuw ûntstien doe't de earste turfgravers en skippers harren dêr nei wenjen setten. It ha benammen de muontsen west dy't fan ynfloed west hawwe op it ûntstean. Hja hearden ta de pioniers fan de ferfeanting, dêrnei kamen al rillegau de ambachtslju en winkellju. thumb|left|250px|De eardere feart fan Surhústerfean De namme fan it doarp betsjut letterlik 'Surhuzumerfean', de feangrûnen súdlik fan it tsjintwurdich lytsere, mar âldere Surhuzum. De abt fan it kleaster Jeruzalim yn Gerkeskleaster sluet doe in kontrakt mei Utertske ûndernimmers om de hege feanen ôf te graven. De wiken en de feart (Dimpte Feart) dy't troch de flekke rûnen binne tichtsmiten.
De Hel van '63
Plot
Fanatike reedriders út hiel Nederlân sitte oan 'e radio klústere om te hearren hoe en wat. Sadree't it ferlossende boadskip der is, risselwearje se om ôf te reizgjen nei Ljouwert om har yn te skriuwen en nei in fierhinne sliepeleaze nacht de oare moarns ier oan 'e start te ferskinen. Under harren is liddichgonger Kees Ferwerda, ien fan tolve ambachten en trettjin ûngemakken, dy't troch syn ûnoplettendheid krekt syn trêde baan yn in fearnsjier kwytrekke is. Syn frou Dieuwke, dy't op alle dagen rint, hat har nocht as er har foar de safolste kear bewissiget dat er wol wer in oare baan fine sil. Se giet by him wei en bejout har nei har mem Wil, dêr't se noch dyselde jûns yn 'e weeën rekket. Der wurdt besocht Kees te berikken, mar dy is dan al lang ûnderweis nei Fryslân.
Surhústerfean
Skiednis
Súdeastlik fan it doarp begjint it âlde rivierke de Lauwers, al is dat dêr net mear as in foege sleat.
De Hel van '63
Plot
In oaren dy't sljocht nei reedriden is, wachtmaster by de kavalery fan 'e Keninklike Lânmacht Henk Brenninkmeijer, leit op dat stuit yn in fjildbivak by Havelte. Nei't er te neare nacht syn sersjant-majoar Hoeks meldt dat er de Alvestêdetocht ride sil, set er sûnder tastimming ôf, ear't immen him tsjinkeare kin, wat delkomt op desersje. Yn Ljouwert skillet er syn ferloofde Annie op om him yn Drylts op te wachtsjen mei earte. Foar de nacht nei de tocht hat er foar harren beiden in keamer yn in pinsjon yn Ljouwert besprutsen.
Surhústerfean
Skiednis
Tsjintwurdich hat Surhústerfean ekonomysk sjoen in regionale funksje, mei in foech winkelbestân, ferskate hoarekafoarsjennings en in tal yndustriële bedriuwen. thumb|260px|Toerplein
De Hel van '63
Plot
De Fryske boeresoan Sjoerd Leikema mei ek graach reedride, mar hy hat mear as ien reden om oan 'e Alvestêdetocht meidwaan te wollen. Eisinga, syn heite lânhearre, is de deis tefoaren delkommen mei it boadskip dat er de pleats ferkeapje wol. Syn heit Ale biet net ta, mar Sjoerd begûn mei de man te ûnderhanneljen oer de priis en wist dy omleech te krijen fan ƒ60.000 nei ƒ57.500. Eisinga stelde wol it betingst dat er dan binnen 48 oeren berjocht hawwe moast fan in bank of in fermogend persoan dy't foar de oankeap boarchstean woe. Om't er mei syn santjin jier gjin inkele kâns makket op in liening by de bank, hat Sjoerd gjin oare kar as om by syn omkes del om te sjen oft dy foar him boarchstean wolle. Syn heit, dy't om in net ferklearre reden deilis is mei syn sweagers, wol dêr lykwols neat fan witte. Sjoerd set lykwols syn sin troch en is fan doel en gean by beide beide omkes oan, mei't se beiden oan 'e Alvestêderûte wenje. As syn heit him de redens ôfpakt, set er sûnder ôf nei Ljouwert.
Surhústerfean
Menisten
De Meniste Gemeente fan Surhústerfean ûntstie om 1600 by de ferfeantings. Om 1620 hat der seker al in fermanje stien om't de earste bekende learaar Gabbe Paulus stoar yn 1643. De predikanten yn letter tiid (lykas D. Pekelharing) hawwe in bydrage levere oan de ferbettering fan Surhústerfean. De hjoeddeiske fermanje is fan 1804. Fan 1720 oant 1729 hat der in groep Dútske menisten yn Surhústerfean of omkriten wenne. Se lieten har dope yn in poel by Koartwâld. Fan harren is fierders net folle bekend. Fan Surhústerfean gienen sy oer Rotterdam mei it skip ‘Allen’ nei de Feriene Steaten fan Amearika. Se fêstigen har yn Pennsylvania en foarmen dêr de Church of Brethren
De Hel van '63
Plot
Yn Snits seit Sjoerd dat er syn stimpelkaart kwyrekke is en bepraat er de man yn stimpelpost om it stimpel mar op syn earm te setten. Koart nei Snits wykt er fan 'e rûte ôf om syn omke Bauke te besykjen, mar dy kin him net helpe mei in boarchtocht, om't er twa jonge soannen hat foar wa't er yn 'e takomst boarchstean moat. Neitiid klaut Sjoerd bot oan om Annemiek wer yn te heljen.
Underwilens wurdt Henk socht troch sersjant-majoar Hoeks, dy't de maresjesee by him hat om 'e deserteur yn te rekkenjen. Hoewol't Annie yn Drylts klearstiet mei in panfol earte, kin Henk dêr net fan ite om't er Hoeks efter har stean sjocht. Hy riidt dus op 'e lege mage fierder en kriget by it stik oer de Iselmar, fan Starum nei Hylpen, lêst fan 'e hongerklop, wat ta in lulke konfrontaasje mei Kees liedt as dy tsjinkeare wol dat Henk snie yt. Annie kriget in lift fan Hoeks yn syn Jeep, hoewol't se op dat stuit faninoar net witte wa't se binne. Troch Annie har praat kriget de sersjant-majoar lykwols foar it ferstân wa't har ferloofde is, dat hy beslút har yn 'e rekken te hâlden, mei't er dan úteinlik perfoarst Henk weromfine sil. Yn Warkum set er in mûklaach op, mar troch yngripen fan Kees wit Henk te ûntkommen.
Surhústerfean
Flekke
De Fryske Rie foar Heraldyk hat it doarp Surhústerfean op 4 septimber 1986 de erkenning 'Flekke' takend. Flek of flekke is yn Fryslân de ûnoffisjele oantsjutting fan in grut doarp, dat eins yn de ûntwikkeling fan doarp nei stêd stykjen bleaun is. Se hiene faak mear rjochten as de trochsneed doarpen, lykas rjocht fan waach en rjochtspraak. De flekken wurde ferdield yn de iere en lettere flekken. Drachten, De Gordyk, It Hearrenfean en Surhústerfean hearre ta dy lêste groep. Se binne yn de 17e en 18e iuw ta ûntwikkeling komd. De flekkewapens ûnderskiede har fan de gewoane doarpswapens, trochdat se wol in kroan fiere.
De Hel van '63
Plot
De ûnlijige gearkomsten fan it bestjoer fan 'e Feriening De Fryske Alve Stêden hâlde ûnderwilens oan. Kommissaris fan 'e keninginne Linthorst Homan skillet op mei it boadskip dat keninginne Juliana mei in helikopter nei Ljouwert komt om 'e winner fan 'e wedstryd oer einstreek kommen te sjen. Foarsitter Ritsma beseft dat der by de Bonkefeart gjin romte is foar in helikopter om te lânjen, en lit halje-trawalje de finish ferpleatse nei de Grutte Wielen, ta argewaasje fan Wolf. As de keninginne dêr arrivearret en in entûsjaste kloft reedrydfanaten op 'e helikopter ta draaft, stelt Ritsma ta syn skrik fêst dat it iis begjint te skuorren, sadat de mannichte gau-gau fan it iis ôf bonsjoerd wurde moat. Reinier Paping út Ommen komt as earste oer de einstreek. Letter is de waarsfoarsizzing dat der in snijende noardeastewyn opstekke sil dy't in protte snie bringt. Wolf is foar it fuortendaliks stillizzen fan 'e toertocht, mar Kingma-en-dy binne dêr fel op tsjin. Ek sjoernalist Van Houten bemuoit him wer op tige yrritante wize mei de diskusje. Nei ryp beried beslút it bestjoer dat fan no ôf oan by Frjentsjer alle toertochtriders tsjinholden wurde sille, mei't dy no dochs gjin kâns mear meitsje om foar midsnacht (de eintiid) oer de finish te kommen.
Under dejingen dy't by Frjentsjer ûnder twang fan it iis helle wurde, binne Kees, Henk, Sjoerd en Annemiek, dy't sûnt Warkum mei-inoar opride. Sjoerd pykt út om syn omke Olbe te besykjen, dy't yn 'e stêd wennet. Dyselde fertelt him dat er syn heit altyd mar in pierewaaier fûn hat, net ien foar wa't je mei in gerêst hert boarchstean kinne. Hy wol fan Sjoerd bewiis hawwe dat hy út oar hout snien is en in trochsetter is. Sjoerd antwurdet dat er de Alvestêdetocht útride sil en omke Olbe moarn syn Alvestêdekrúske bringe sil. Sa prate se ôf: as Sjoerd mei it krúske komt, stiet Olbe boarch foar de oankeap fan 'e pleats; sa net, dan net. Sjoerd riidt dus wer fierder by almar oanboazjend waar, en fynt by Bartlehiem wer oansluting by Kees, Henk en Annemiek, dy't tanksij in mûklist fan Annemiek út Frjentsjer ûntsnapt binne.
Surhústerfean
Skoallen
Surhústerfean hie yn de jierren 1980 noch fjouwer skoallen foar fuortset ûnderwiis. Foar dy tiid wie der sels ek noch in Lânbouskoalle oan de Dimpte Feart. Yn de jierren 1980 ferdwûn de húshâldskoalle oan De Dellen, dy't ferboud waard ta tsjerke. Nei't ek de iepenbiere MAFU oan de Jan Binnesleane ferdwûn, wiene der noch twa: de kristlike MAFU (Lauwers Kolleezje) en it Singelland Kolleezje, dy't yn 2016 fusearren ta de Skoalle Mienskip Singelland.
De Hel van '63
Plot
Ritsma en it bestjoer fan 'e Feriening De Fryske Alve Stêden beslute no ek Dokkum ticht te goaien en de toerriders dy't dêr noch trochkomme, tsjin te hâlden. Yn Dokkum sjogge Kees, Henk, Sjoerd en Annemiek ferskûle efter in ynferzen boat hoe't oare toerriders ûnder twang fan it iis ôf skuord wurde. Kees is snieblyn rekke en sjocht amper noch wat. Annemiek jout Sjoerd har stimpelkaart oer en lokket dan de keardels dy't klear steane om toerriders op te heinen efter har oan. Sa kinne Henk en Sjoerd de stimpelpost berikke, dêr't se eigenhandich de stimpelkaarten fan harrensels en Kees ôfstimpelje, om dêrnei út te piken. De frijwol bline Kees moat neitiid troch de oaren laat wurde. Op in stuit reitsje se de rûte kwyt en bedarje se op 'e rúchskerne fan in boer, Bouwstra. Dy hellet de trije mannen yn 'e hûs foar wat te iten en eachdrippen foar Kees, dêr't syn eagen wer aardich fan opknappe.
Surhústerfean
Strjitten
Alle strjitten yn Surhústerfean.
Iepenbier ferfier
Buslinen fan ferfierder Arriva: Buslinen fan ferfierder Qbuzz:
De Hel van '63
Plot
Dy jûns jout Henk him by Annie om yn in pensjon yn Ljouwert de leafde te bedriuwen foar't er de oare deis nei syn kazerne weromkeart. Kees reizget werom nei hûs, dêr't er syn frou Dieuwke yn it sikehûs opsiket, dy't befallen is (fia in keizersneed) fan in poppe, dy't se Reinier neame wol (nei Reinier Paping). Hja hat Kees dy deis op 'e tillefyzje sjoen en is grutsk dat er de tocht útriden hat. As er ûnthjit dat er fan no ôf oan syn ferplichtings as man en heit serieus nimme sil, ferjout se him syn eardere misstappen en fermoedsoenje se har mei-inoar. Sjoerd stiet de oare moarns by omke Olbe yn Frjentsjer foar de doar mei it Alvestêdekrúske yn 'e hân.
Rolferdieling
¹) basearre op Jan Hoogland
Produksje
De Hel van '63 waard regissearre troch Steven de Jong nei in senario fan himsels, Maarten Lebens en Jean Ummels. Utgongsposysje fan 'e film is de Tolfde Alvestêdetocht fan jannewaris 1963, dy't letter wol "de Hel fan '63" neamd waard om't er ferriden waard by slimme kjeld en sok min winterwaar dat fan krapoan 10.000 riders (fan 'e toertocht èn de wedstryd) mar 126 de einstreek berikten. Gjin inkele frou kaam oan yn Ljouwert, mar Meike de Vlas wist it fierst te kommen, oant by Froubuorstermole, deunby Bartlehiem. Mooglik dat De Vlas alteast foar in part model stien hat foar it personaazje fan Annemiek. By it skriuwen fan it skript waard earst in ferhaal om Reinier Paping, de winner fan 'e wedstryd, hinne betocht, mar om it ferhaal wat universeler te meitsjen, waard letter foar in oare ynfalshoek keazen.
As produsinten wiene Steven de Jong en Klaas de Jong by it projekt belutsen dêr't se de filmstudio De Hel van '63 Film B.V. foar oprjochten. De rjochten fan dat bedriuw giene letter oer op it yn 2010 oprjochte Farmhouse TV & Film fan Klaas de Jong. Finansiering fan De Hel van '63 kaam fan it Nederlânsk Fûns foar de Film, it COBO Fûns en it Frysk Filmfûns. Ek de Bridge Entertainment Group en de KRO wurken oan 'e produksje mei. Foar de film wie in budget beskikber fan likernôch €3 miljoen. De kamerarezjy wie yn 'e hannen fan François Perrier, en de filmmuzyk waard fersoarge troch Ronald Schilperoort. De titelsong De Hel Foarby, dy't ûnder de ôftiteling te hearren is, waard skreaun en útfierd troch de Fryske band De Kast.
Opnamen
De Hel van '63 waard heal yn it Nederlânsk en heal yn it Frysk opnommen. Foar de film waarden opnamen dien yn Finlân (by Kemi yn Laplân), Litouwen en Letlân, mar ek yn it Nederlânske Biddinghuzen en yn 'e Fryske stêden Ljouwert, Snits, Sleat, Hylpen, Harns en Dokkum. Op 22 febrewaris 2009 waard der filme yn Harns. Op 28 maart 2009 waard de stêd Snits foar in part ôfsletten foar de opnamen fan De Hel van '63. Dêrby waarden likernôch 800 figuranten ynset. De Wetterpoarte waard ek ôfsletten en de oanwêzige minsken moasten sa folle mooglik yn klean fan 'e iere 1960-er jierren komme.
Distribúsje
De distribúsje fan De Hel van '63 waard fersoarge troch E1 Entertainment Benelux. De film gie op 13 desimber 2009 yn it WTC Expo yn Ljouwert yn premiêre, en iepene dêrnei op 17 desimber yn 'e Nederlânske bioskopen. De titelsong De Hel Foarby, fan De Kast, waard op 11 desimber as single útbrocht. De Hel van '63 waard op 1 febrewaris 2012 foar it earst op 'e Nederlânske tillefyzje útstjoerd troch de KRO.
Untfangst
Fan 'e filmkritisy krige De Hel van '63 negative oant tuskenbeiden resinsjes. Neffens Het Parool wie it swakste punt fan 'e film it senario, dat akteurs as Cees Geel (sersjant-majoar Hoeks), Dirk Zeelenberg (sjoernalist Jack van Houten), Chantal Janzen (Dieuwke Ferwerda) en Chris Zegers (Kees Ferwerda) "wrakselje liet" mei "ûnbidige klisjees". It sterkste punt fan 'e film wie neffens deselde resinsje "de rekonstruksje fan 'e tocht, wêrby't handich bylden út 'e kompjûter gearfoege binne mei [doetiidske] opnamen út it noarden." De VPRO-Gids beskreau De Hel van '63 as in "melodrama om gewoane minsken hinne […] dy't útgroeie ta nasjonale helden", mar fûn dat de film in "matich senario" hie. Pluspunten wiene "moai argyfmateriaal" en in "nijsgjirrige blik op 'e eigenaardige kultuer fan it Alvestêdebestjoer".
De webside FilmTotaal omskreau De Hel van '63 as in "matige ferfilming fan 'e helske Alvestêdetocht fan 1963", dy't "datearre en knoffelich oerkomt, nettsjinsteande de goede bedoelings fan 'e makkers." Dat waard neffens dizze resinsje benammen feroarsake troch "houterige dialogen, min aktearwurk [en] gebrek oan subtiliteit". Dêr stie foaroer dat geandewei de film "de houterichheid wat sjarmants begjint te krijen". Dêrtroch waard De Hel van '63 "in sympatike, hast oandwaanlike film". Minder myld wie de resinsje op CineMagazine, dêr't yn steld waard dat De Hel van '63 "net de film wurden is dy't er wêze kinnen hie." De resinsje omskreau de film as "in belegere reedryddrama" dat inkeld foar "ferstokte nostalgisy" oantreklik wie. Konkludearjend: "Dat de film ûndergiet oan syn eigen ûnbeholpenheid is dan spitich."
Opbringst
De Hel van '63 loek yn 'e bioskopen binnen tsien dagen mear as 100.000 besikers, wêrnei't regisseur Steven de Jong op 28 desimber 2009 in Gouden Filmtrofee útrikt krige. Uteinlik behelle de film yn 'e bioskopen in opbringst fan €1.771.851. Ofset tsjin it budget fan sa'n €3 miljoen betsjut dat in ferlies fan €1,2 miljoen, dêr de marketingkosten noch by kamen. Dat moast letter goedmakke wurde troch ferkeap fan útstjoerrjochten op 'e tillefyzje en fia video-on-demand oer it ynternet.
Prizen
Op it Ynternasjonaal Filmfestival fan Bagdad wûn De Hel van '63 yn 2011 de priis foar bêste artdirection.
Trivia
Yn 'e film wurdt it wurd 'helikopter' konsekwint, en sawol yn it Nederlânsk as yn it Frysk, útsprutsen as "helikoptêr", mei de klam op it lêste, útrutsen wurdlid. Yn moderne earen klinkt dat apart, mar it skynt yndie de doedestiden gongbere útspraak west te hawwen.
Grammatika
Grammatika is it systematysk beskriuwen fan in taal. Jins kompetinsje fan in taal omfiemet fjouwer ferskillende mêden of nivo's:
De regels fan in letterkombinaasjekar by it op skrift stellen fan in taal binne omskreaun yn in stavering.
Wurdsoarten
Wurden kinne om har doel of skiedberens skifte wurde yn wurdsoarten.
Sindiel
Sindielen kinne mei de neikommende grammatikale begripen beskreaun wurde:
Namfal
Der binne acht namfallen dy't yn in taal brûkt wurde kinne. Lykwols hoecht it net sa te wêzen dat in taal alle namfallen hawwe moat. It Dútsk hat der fjouwer, it Russysk seis:
De bûging fan wurden kin feroarje neffens de grammatikale kategoryen namfal, oantal, of geslacht.
Ostallgäu (Landkreis)
Ostallgäu is in bestjoerlik distrikt (Landkreis) yn de Dútske dielsteat Beieren en hat 133.979 ynwenners. It distrikt waard oprjochte yn 1972.
Rheden (plak)
thumb|Rheden, tsjerke thumb|Rhederhof thumb|Rheden thumb Rheden is in plak en in gemeente yn de provinsje Gelderlân. It plak hat 7.450 ynwenners.
De namme Rheden komt fan Rheton wat "plak dêr't de reiden groeie" betsjut. It doarp wurdt foar it earst neamd yn 1059 as Rethen. Yn de 12e en 13e iuw wurdt de namme fan it doarp ek skreaun as Rethe, Rhede, Rede en Reden. De rivierklaai fan de Isel wie goed brûkber om bakstiennen fan te meitsjen en Rheden hat dan ek lang in stienbakkersdoarp west. By't winter koe der net wurke wurde yn de stienfabriken en wie der in soad earmoede. Yn de njoggentjinde iuw fêstige him ek oare yndustry yn it doarp.
Rheden (gemeente)
thumb|Gemeentehûs Rheden
Rheden is in plak en in gemeente yn de provinsje Gelderlân. De gemeente hat ynwenners (, boarne: CBS) (wêrfan't 7.450 yn it doarp Rheden sels) en hat in oerflak fan 84,29 km² (wêrfan 22 km² wetter. De gemeente Rheden makket diel út fan de Stedsregio Arnhim-Nimwegen.
De gemeente leit beëasten Arnhim. De Feluwe is de noardlike grins en de Isel de súdlike. De doarpen lizze as in gurle yn dizze strook tusken bosk en rivier. It grûngebiet fan de gemeente omfettet oan de iene kant de stuwwâl, heuvels, bosken, heidefjilden en beken fan de Feluweseam en oan de oare kant de Iselfallei mei uterwaarden.
Omdat de twa grutste doarpen Velp en Dieren oan de west- respektyflik eastrâne fan de gemeente lizze, stiet it gemeentehûs yn it sintraal lizzende doarp De Steeg.
Skiednis
Al foar de jiertelling setten minsken har ta wenjen op de Feluwe. De âldste fermeldingen fan doarpen fan de gemeente Rheden datearje út de 9e iuw, te witten Velp en Dieren. Oan de foet fan de Feluweseam ûntstienen in soad lângoeden, dy't in hast ûnûnderbrutsen rige foarmen fan Arnhim oant Dieren. Foarbylden binne Kastiel Middachten (14e iuw), Kastiel Biljoen (16e iuw) en Hûs Rhederoard (18e iuw). De lângoeden en harren bewenners ferskaften de lokale befolking wurk. De kastielen joegen ek in feilich hinnekommen yn tiden fan ûnrêst.
De namme Rheden - skreaun as Rheton - wurdt foar it earste neamd yn it 'diploma' fan Kening Otto I fan 28 augustus 960. Yn dat diploma is te lêzen dat Otto I oan it St. Mauritiuskleaster yn Maagdenburg meardere 'hoeven' skonken dy't lizze op de Feluwe. Under sa’n hoeve (pleats) wurdt hjir in stik grûn ferstien fan ± 32 oant 40 moargens (sa'n 28 à 30 hektare). Ien fan dy hoeven leit yn it buorskip Rheden yn it goa Hamalant yn it greefskip fan greve Wichman, stifter fan de abdij yn Elten yn 967. Yn de taal fan it 'diploma' wurdt dit sa omskreaun: "In villa Rheton nominate mansum I, hoc est situm in pago vocato Hamalant in comitatu Wichmanni". In hoeve omfettet in stik grûn nedich foar in behoarlik boerebedriuw. Dy skinking sil it ûntstean fan it doarp Rheden ta gefolgen hân hawwe. Wêr't krekt de grûn lein hat dy't de oarsprong fan it doarp west hat is net nei te gean. Yn it âld-argyf fan Middachten (Ryksargyf Arnhim no.12) leit in brief fan 21 july 1364: "... een curia Rheden of in parrochia Rede curia dicta Rethof ...". 'Ret' yn Rethof betsjut reid. De hof sil grif yn de hjoeddeiske Gasthûsbebouwing lein hawwe, tusken Laak en Methorsterwei.
It St. Mauritiuskleaster hat syn goed en rjochten om it jier 1000 opjûn en de tsjerke fan Rheden en de 'Hof' binne yn besit komd fan it Benediktinerkleaster fan de St. Paulusabdij yn Utert. De hof hat rom 300 jier tsjerklik besit west en is dêrnei oergien yn partikuliere hannen en op it lêst yn septimber 1641 troch Johan van de Poel opdroegen oan it St. Petergasthûs te Arnhim. De omskriuwing wie: "... eene bouwinge te Rheden in den dorpe gelegen, met huys, hoff, schuyr, berch, schaepschot, schaepdrift, met syn bouwlant, weylant, rijsweert, aenwas en toebehoor, soo groot ende cleen, als hij is genaemt den hof tho Reeden, gelyc die bij Albert Visser ende Johan Becker gebruyckt is ..."
De namme 'Hof te Rheden' is yn de gasthûsadministraasje ferlern gien. De pleats 'de Gasthuisbouwing' is ein jierren santich sloopt foar wenningbou. Allinnich de namme docht noch tinken oan dat âlde kompleks.
De gemeente Rheden ûntstie yn 1573 doe't de schoutamten Velp en Rheden gearfoege waarden ta it skoutamt Rheden. De kar foar de namme Rheden waard makke omdat it Rhedenske skoutamt mear ynwenners hie. Yn 1811 waard út it skoutamt Rheden de gemeente Rheden oprjochte, dy't yn 1812 midstwa spjalten waard yn 'e gemeenten Rheden en Dieren. Yn 1818, doe't de beide gemeenten wer gearfoege waarden, ûntstie de gemeente Rheden yn syn hjoeddeistige foarm.
Yn de rin fan de 19e iuw fêstigen har in soad rinteniers en pinsjonearden yn de gemeente Rheden, benammen yn De Steeg en Velp. It tichtbylizzende Arnhim en moaie natoer stipen de groei fan de gemeente Rheden. Yn hûndert jier tiid ferfjouwerfâldige it ynwennertal fan 5000 nei 23.000. It doarp Velp is no it grutste doarp fan de gemeente.
Wapen fan de gemeente
It wapen fan de gemeente, wêrfan de kleuren weromkomme yn de flagge fan de gemeente, is it wapen fan it aadlike laach Van Rheede dat yn de omkriten wenne hat. De offisjele omskriuwing is "Fan goud, beladen mei in rjochterskeanbalke fan keel, brutsen mei in toernoaikraach (barensteel) fan trije hingers fan lazuer".
Kearnen
De gemeente telt sân doarpen, oardere nei ynwennertal:
List fan planetoïden 27001-27100
Dit is in list fan planetoïden 27001-27100.
Understamme
In ûnderstamme of substam (Latyn: subphylum) is in taksonomyske rang dy't tusken in stamme en in klasse yn sit. Dit is net ien fan 'e haadrangen fan 'e taksonomy, mar in takson dat brûkt wurdt as helpmiddel foar fierdere yndieling fan stammen.
Bant (eilân)
thumb|250px|It eilân Bant op Typus Frisiae Orientalis út 1596
Bant is in earder eilân dat foar de kust fan East-Fryslân lein hat, healweis de Leybocht en it eilân Júst. Oars as de hjoeddeiske Waadeilannen dy't achter in strânwâl ûntstien binne op de grins fan de Waadsee en de Noardsee, wie Bant oarspronklik in hallich, in part fan it fêstelân dat eilân wurden wie.
Bant wie oant ein 16e iuw bewenne. Der wiene mear as ien sâltsierderijen. It seesâlt waard wûn út de jiske fan ferbaarnd fean. It fuortheljen fan it fean sil sines dien hawwe ta it ûnderstrûpen en eroadearjen fan it eilân.
De âldste fernijing fan Bant is yn de libbensbeskriuwing (vita) fan de hillige Liudger, dy't ein 8e iuw yn it westlik part fan Eastfryslân aktyf wie. Bant wurdt as ien fan seis goaen fan syn missywurk neamd..
De Emder predikant en teolooch Menso Alting seach yn Bant it oerbliuwsel fan in grut eilân dat ea it gebiet fan Borkum yn it westen oant Norderney yn it easten besloech. Hy miende dat it it eilân Burgana wêst hie dat troch Plinius en Strabo neamd wurdt. Bant soe yn dat gefal sa'n 45 kilometer lang en oant 25 kilometer breed west hawwe. It eilân soe yn ien as mear stoarmfloeden ferbroazele rekke wêze. Alting syn betinken strykt lykwols net mei de geologyske gearstalling fan it gebiet.
Yn 1780 waard it eilân folslein fuortspield.
Kigali
Kigali is de haadstêd en grutste stêd fan Rûanda. It plak lei by it geografysk middelpunt fan it lân en is, sûnt it haadstêd waard by de ûnôfhinklikens yn 1962, it ekonomyske, kultuerele en transportsintrum fan Rûanda.
Ut de skiednis
Kigali waard yn 1907 ûnder de Dútske kolonisaasje troch Richard Kandt stifte. Earst yn 1962, by de dekolonisaasje, waard Kigali de haadstêd fan Rûanda. De tradisjonele haadstêd wie yn it ferline de residinsje fan de Mwami (kening) te Nyanza. It koloniale sintrum wie yn Butare, dat doetiids Astrida hjitte. Yn it earstoan wie it de bedoeling dat Butare de haadstêd fan it ûnôfhinklike Rûanda wurde soe, mar út reden fan de sintrale lizzing fan de stêd waard it dochs Kigali. Sûnttiid is de stêd hurd groeid en hieltyd it politike, ekonomyske en kultuerele sintrum fan Rûanda bleaun. thumb|left|250px|Noardlike bûtenwyk yn Kigali Fan 7 april 1994 ôf wie Kigali it toaniel fan de Rûandeeske genoside, de moard op sa'n miljoen Tûtsy's en matige Hûtû's troch Hûtû-milysjes (interahamwe) en leden fan it Rûandeeske leger. Yn Kigali wie ek de striid tusken it leger, dat troch Hûtû's dominearre waard, en it Front Patriotique Rwandais (FPR, Patriottysk Front fan Rûanda), dat meast út Tûtsy's bestie.
Nei 1994 koe de stêd har hurd ûntjaan. In protte Rûandezen hawwe har dêr nei wenjen set, benammen Tûtsyflechtlingen dy't weromkaam binne. Der binne in soad nije gebouwen set en der wurdt noch hieltyd boud.
Geografy
Kigali is opboud om fjouwer sintrums hinne, dy't oerienkomme mei de eardere doarpen Nyarugenge, Kanombe, Mutamba en Butamwa.
Ferbiningen
De stêd hat in ynternasjonale lofthaven mei deistige flechten op Nairoby en Addis Abeba, nei Europa en alle wichtige Afrikaanske lannen. Kigali leit oan in grutte dyk, dy't de stêd ferbynt mei Boerûndy yn it suden en mei Uganda yn it noarden.
Underwiis
Kigali hat de Technyske Hegeskoalle Kigali en der sitte mear as ien Ingelsktalige skoallen en ien Frânsktalige Belgyske skoalle. thumb|right|250px|Kigali sjoen troch Spot Satellite
Alumnus
In alumnus is in ôfstudearre, âld-studint(e) fan in universiteit of hegeskoalle. It wurd komt út it Latyn en bestjut learling of fiedsterling.
Eartiids yn Fryslân
Om genôch predikanten te hawwen stipen de Steaten fan Fryslân studinten bytiden. De Fryske alumnus moast ek de Fryske tsjerke tsjinje. Sa koe der Johannes Bogerman út Inkhuzen nei Ljouwert helle wurde. It oantal alumny korrespondearre mei it ferlet oan predikanten. Yn de 18e iuw wienen ûnder oaren Everwinus Wassenbergh, Annaus Ypey en Hans Willem Cornelis Anne Visser alumnus.
Sabine Wren
Sabine Wren is in fiktyf personaazje út 'e Star Wars-franchise. Hja is in lid fan it Rebelleferbûn yn de boargeroarloch tsjin it Galaktysk Keizerryk en ien fan 'e haadpersoanen út 'e tekenfilmsearje Star Wars: Rebels (2014-2018). De geastlike heit fan it personaazje wie Dave Filoni, de betinker fan 'e searje, dy't har nei eigen sizzen ferneamde nei de Sabynske fammen út 'e Romeinske skiednis. De rol fan Sabine waard ynsprutsen troch stimaktrise Tiya Sircar. Yn 'e live-action-tillefyzjesearje Ahsoka waard de rol fan Sabine spile troch aktrise Natasha Liu Bordizzo.
Fiktive biografy
Sabine Wren is in minsklike frou fan it folk fan 'e Mandalorianen, dy't hikke en tein is op 'e planeet Mandalore yn 'e lêste jierren fan 'e Galaktyske Republyk. Hja is in lid fan Clan Wren fan it Hûs Vizsla. Har mem Ursa Wren, is it haad fan Clan Wren en as lid fan 'e terroristyske Deadewacht in swarde fijân fan 'e regearjende hartoginne Satine Kryze.
Nei de steatsgreep fan kânselier Palpatine, wêrby't dyselde de Republyk ûnder fuotten hellet en ferfangt troch it Galaktysk Keizerryk mei himsels as autokratysk hearskjend keizer, giet Sabine nei de Keizerlike Akademy fan Mandalore. Dêr ûntwerpt se nije wapens, wêrfan't se, nayf genôch, ferwachtet dat dy brûkt wurde sille om 'e frede yn it Stjerrestelsel te bewarjen. As har wapenreau ynstee tsjin 'e Mandalorianen sels ynset wurdt, giet se, tramtearre troch skuldgefoelens, yn ballingskip, wêrnei't se op har thúswrâld as in ferriedster beskôge wurdt troch sawol de Keizerlike autoriteiten as har eigen mem.
Neitiid fertsjinnet Sabine de kost as preemjejagerinne, wêrby't se gearwurket mei har freondinne Ketsu Onyo, oant dyselde op in stuit sa ynklauwerich wurdt dat se Sabine oanfalt foar har part fan in koarby ine preemje. Ketsu lit de bestellen en ferwûne Sabine foar dea efter. Op har sechstjinde jout Sabine har op 'e planeet Lothal, dêrta oanset troch de bloedige ûnderdrukking fan 'e Mandalorianen troch de Keizerlike autoriteiten, by de rebellegroep fan 'e Twi'lek Hera Syndulla, dy't in âld frachtskip, de Ghost, as mobile basis brûkt. As lid fan 'e bemanning fan 'e Ghost rekket se goed befreone mei Hera, de Jedi-ridder Kanan Jarrus, dy syn padawan Ezra Bridger, de Lasat-kriger Garazeb Orrelios en de robot C1-10P, byneamd Chopper.
Sabine keart dêrop werom nei Mandalore, dêr't se har famylje derfan oertsjûget dat de Mandalorianen troch de Keizerlike autoriteiten ferret binne. Ek is se belutsen by de eliminaasje fan Gar Saxon, de Keizerlike ûnderkening fan Mandalore. Nei't se Clan Wren holpen hat yn 'e dêropfolgjende Mandaloriaanske Boargeroarloch, giet Sabine werom nei Lothal om har wer by it Rebelleferbûn te jaan. Om dyselde snuorje hinne komt Kanan om, mar it slagget Sabine en de oare leden fan 'e bemanning fan 'e Ghost om Lothal te befrijen fan 'e Keizerlike oerhearsking. De priis fan 'e oerwinning is lykwols heech as Ezra by de klimaktyske konfrontaasje mei de Keizerlike grutadmiraal Thrawn spoarleas mei it stjerreslachskip de Chimaera yn 'e hyperromte weiwurdt. Nei de definitive fal fan it Galaktysk Keizerryk troch de nederlaach yn 'e Slach by Jakku sette Sabine en de eardere Jedi-ridder Ahsoka Tano ôf op in syktocht om harren freon Ezra te finen.
Berchrede
thumb|right|De Berchrede fan [[Carl Heinrich Bloch]] De Berchrede is de rede of ûnderwizing dy't Jesus Kristus jûn hawwe soe op in berch. De Berchrede komt yn twa fan de evangeeljeboeken foar, nammentlik yn it Evangeelje fan Matteüs (Mat. 5-7) en yn it Evangeelje fan Lukas (Luc. 6: 17-49), mar wurdt allinnich yn it Matteusevangeelje "de Berchrede" neamd. De namme is lykwols misliedend want it is net in gearhingjende rede dy't Jesus hâlde, mar bestiet út in samling fan (nei gedachten) iere útspraken fan him, dy't beskôge wurde kin as de kearn fan syn boadskip.
De Berchrede bestiet út de sillichsprekkingen, de weespreuken en inkele praktyske libbenrigels.
Skriuwer
De term wurdt fral by profesjonele skriuwers faak as synonym foar auteur brûkt, mar auteur kin ek slaan op de makker fan net-skreaun wurk sa as films.
De populêrens fan it ynternet hat it foar in protte aspirant-skriuwers mooglik makke om harren wurk oan in grut publyk oan te bieden. In foarbyld hjir is fanfiksje.
Yn it Frysk is 'skriuwer' ek synonym foar klerk en sekretaris.
Basketbal op de Olympyske Simmerspullen 2012
200px|thumb|right|200px|It Olympyske Basketbal stadion fan Londen 2012
De Olympyske Simmerspullen 2012 fan de XXXe Olympiade waarden fan 27 july oant en mei 12 augustus 2012 hâlden yn Londen, de haadstêd fan Grut-Brittanje. Londen wie de earste stêd dy't foar de trêde kear de Spullen organisearje mocht. Earder hiene de Spullen fan 1908 en 1948 dêr ek plak. It basketbal waard hâlden yn de Basketball Arena.
Stavering
In stavering of ortografy (fan it Aldgrykske ὀρθογραφία, orthographía‎, fan ὀρθός, orthós, "korrekt", en γράφω, gráphō, "skriuwe") omfiemet regels oangeande it op skrift setten fan wurden en letterkombinaasjes fan in beskate taal. As ien him by it skriuwen fan in wurd net oan de stavering hâldt dan wurdt dat in staveringsflater neamd.
Der binne twa eleminten dêr't in stavering mei te krijen hat en dy't boppedat as grûnslach foar de stavering tsjinje:
Loudon Wainwright III
Biografy
Wainwright is yn Amearika by in grut publyk bekend fanwege wat er sels "my one-and-only-hit" neamd, dêrby doelend op it nûmer "Dead Skunk (in the Middle of the Road)", dêr't hy yn 1972 yndie in beskieden hit mei hie. Fierder hat Wainwright yn 1975 in rol hân yn 3 ôfleveringen fan de bekende TV-searje M*A*S*H en spile hy yn de film The Aviator.
Benammen as folksjonger fan skerpe humoristyske lieten, faak fol fan selsspot, songen mei syn typyske stim mei hege úthalen, hat Loudon Wainwright III sûnt it begjin fan de 70-er jierren reputaasje makke. Hy makke oant no (2005) ta mear as 20 albums. Nei eigen sizzen is hy dêrby yn de begjintiid ynspirearre troch it optreden fan Bob Dylan op it Newport Folk Festival yn 1962.
Syn heit, Loudon S. Wainwright, Jr., wie in bekende skriuwer en redakteur fan it blêd Life magazine, wylst syn mem, Martha T. Wainwright, faam hie as jogalearaar. Wainwright groeide op yn Bedford, New York. Hy stamt yn rjochte line ôf fan Peter Stuyvesant. Syn ienige suster, Sloan Wainwright, is ek sjonger.
Wainwright hat troud west mei de Kanadeeske sjonger Kate McGarrigle. De twa bern út dat houlik hawwe beide it fak fan harren âlders oernommen: sawol soan Rufus Wainwright as dochter Martha Wainwright binne sjonger/lieteskriuwer.
Foarbyld
Op Loudon Wainwright syn webstee is it nûmer "Presidents Day" (MP3, 6MB, lingte 4 min. 19 sek.) fergees del te heljen.
Barend van der Veen
Op 15 oktober 1913 troude hy mei de 22-jierrige Martsje Wiersma. Se krigen fjouwer bern: Janke, Tjitske, Martsje en Pieter. Spile sûnt 1925 mei syn frou Martsje (Barend en Martsje) en dêrút ûntstie it 'Lyts Frysk Toaniel'. Dêryn spilen letter ek syn bern mei. Syn frou Martsje wie 51, doe't hja yn 1942 ferstoar. Op 5 augustus wertroude Barend mei Baukje Hoekstra. En ek hja wie belutsen by syn toanielselskip “It Lyts Frysk Toaniel”. In soad súkses hie er mei it stik “De Heidepyk”. It waard oersetten yn it Grinslânsk en it Nederlânsk. Op 16 augustus 1950 siet er 25 jier yn it fak en waard hy mei it spyljen fan de 400ste útfiering fan “De Heidepyk” huldige. Dy jûn, yn in autobusgaraazje yn Balk, waard bywenne troch 1400 minsken.
Simmerdeis trede Van der Veen in soad op mei syn poppekast op skoallen en feesten. Op 19 augustus 1953 joech er syn 100ste foarstelling. Neist it skriuwen (en oersetten) fan in soad toanielstikken, hat Van der Veen in pear Fryske berneboeken skreaun, wêrûnder "Trije Stiennene Aepkes, hear, sjoch en sprek gjin kwea". Yn syn berteplak Wergea wie er boppedat bekend as Sinterklaas. In oar bekend toanielstik wie Rispa, dat er tegearre mei Ype Poortinga skreau. Skreau fierders noch romans. Wie propagandist foar kristlik-sosjalisme en hielûnthâlding.
Stasjon Susteren
Stasjon Susteren (Srn) is in spoarweistasjon tusken yn it Nederlânske doarp Susteren yn de provinsje Limburch. En waard iepene yn 1865 oan de Steatsline E (Breda - Maastricht). It stasjon leit hjoed-de-dei oan it part fan it spoar dat eksploitearre wurdt troch Arriva.
Gebou
200px|thumb|left|1e stasjonsgebou stasjon Susteren om en de by 1920 200px|thumb|left|1e stasjonsgebou stasjon Susteren yn 1975 200px|thumb|left|Rangearterrein fan stasjon Susteren yn 1949 It oarspronklike spoarweistasjon fan Susteren wie in standertstasjon fan de Steatsspoarwegen, in stasjon fan it type SS fiifde Klasse, boud yn de jierren sechtich fan de 19e iuw, en wie ien fan de achtentritich stasjons dy 't ea yn dy klasse boud wie. It gebou waard ûntwurpen troch de arsjitekt Karel Hendrik van Brederode. It stasjon wie sûnt de iepening meardere kearen útwreide. Yn 1911 waard de rjochter fleugel fergrutte, yn 1945 waard dy fergrutting werombrocht yn de orzjinele steat om't de fleugel slim skansearre rekke wie yn de Twadde Wrâldkriich.
It stasjon waard yn 1975 ferfongen troch in nij gebou bekend as Standerttype Sextant fan de hân fan arsjitekt Cees Douma. It earste stasjonsgebou waard pas yn 1981 ôfbrútsen. It 2e stasjonsgebou is hjoed-de-dei yn gebrûk as winkel.