cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jane Porter (personaazje)
Libbensbeskriuwing
Yn elts gefal moetet se yn it Afrikaanske oerwâld Tarzan, dy't dêr troch in troep minskapen grutbrocht is nei de dea fan syn âldelju. Yn 'e boeken is er, nettsjinsteande dat er eins in wyld bern foarstelle moat, tige yntelligint en wolsprekkend, mar yn lettere wurken, benammen de films út 'e 1930-er jierren mei Johnny Weissmüller yn 'e titelrol, wurdt Tarzan dêrfoaroer ôfskildere as it archetype fan 'e nommele wylde, dy't mar oer beheinde taal- en spraakfeardichheden beskikt. It sitaat "Me Tarzan, you Jane" ("My Tarzan, do Jane") is wat dat oangiet wrâldferneamd wurden. Eins is dat sitaat apokryf, mei't it yn gjin inkele roman en gjin inkele film foarkomt. De earste moeting fan Jane (dy't hjir Jane Parker hjit) en Tarzan yn 'e film Tarzan the Ape Man, út 1932, soe lykwols de basis foar it apokrife sitaat wêze kinne. Dy moeting ferrint sa: Jane Parker: Tankewol datst my beskerme hast. Tarzan: My? Jane Parker: Ik sei: tankewol datst my beskerme hast. Tarzan: [wiist nei Jane] My? Jane Parker: Nee, ik bin allinne mar "My" foar my. Tarzan: [wiist nei Jane] My. Jane Parker: Nee. Foar dy bin ik "Do". Tarzan: [wiist nei himsels] Do. Jane Parker: Nee… [beprakkesearret it ris eefkes] Jane Parker: Ik bin Jane Parker. Begrypst wol? Jane. Jane. Tarzan: [wiist nei Jane] Jane, Jane. Jane Parker: Ja, Jane. En do? [Tarzan stoarret har oan] Jane Parker: [wiist nei harsels] Jane. Tarzan: Jane. Jane Parker: [wiist nei Tarzan] En do? Tarzan: Tarzan. Tarzan. Jane Parker: Tarzan…
Jane keart úteinlik werom nei de Feriene Steaten, wat foar Tarzan oanlieding is om it oerwâld te ferlitten en har te sykjen. Nei't er har weromfûn hat, trouwe se mei-inoar. Jane wurdt letter de mem fan harren soan Jack, dy't de apenamme Korak oannimt. Se libje in skoft op it lângoed Greystoke yn Ingelân, mar keare lang om let werom nei Afrika.
Boeken
Jane Porter ferskynt foar it earst yn it earste boek fan 'e Tarzan-romansearje, Tarzan of the Apes. Dat waard yn 1912 en 1913 foar it earst publisearre as in fúljeton yn it pulpblêd The All-Story, wêrnei't it yn 1914 yn boekfoarm útbrocht waard troch útjouwerij A.C. McClurg. Jane makke dêrnei op 'e nij har opwachting yn: Yn 'e oare dielen fan 'e searje ûntbrekt se. Jane spilet ek in lytse rol yn The Eternal Lover, in op himsels steande jungle-aventoereroman fan Burroughs út 1925. De dêryn beskreaune foarfallen fine gronologysk plak tusken The Return of Tarzan en The Beast of Tarzan yn. Fierders is Jane de fertelster en protagoniste fan Jane: The Woman Who Loved Tarzan, in roman út 2011 fan Robin Maxwell, dy't autorisearre waard troch de erven Burroughs ta gelegenheid fan it hûndertjierrich bestean fan Tarzan. Dat boek is eins in frije werfertelling fan Tarzan of the Apes, wêryn't de foarfallen út it perspektyf fan Jane ferteld wurde en it oarspronklike ferhaal op ferskate punten tsjinsprekke.
Films
Yn 'e Tarzan-filmsearje wurdt Jane Porter (soms Jane Parker) spile troch ferskate aktrises.
Easternijtsjerk
Easternijtsjerk (pleatslik ek: Nijtsjerk of Oasternijtsjerk) is in doarp yn de gemeente Noardeast-Fryslân. Easternijtsjerk leit noardlik fan Nijewier, eastlik fan Hantumhuzen, westlik fan Ljussens en besúden Nes. Easternijtsjerk hat  ynwenners. De doarpskearn leit om de Mûnewei, De Buorren, Langgrousterwei, Griene Wei en Ald Tún.
De buorskippen Bollingwier en Langgrou hearre ek by Easternijtsjerk.
De ûntsteansskiednis
Easternijtsjerk hat gjin terp. It is fanâlds in lintdoarp. Dat soe der op wize kinne dat it doarp earst yn de 11e iuw ûntstien is. Doe wiene der diken lein om fan de oerstreamings ôf te wêzen. By dat bedykjen wiene foaral de kleasters belutsen. Sa is it ek te ferklearjen dat hast alle grûn yn Easternijtsjerk kleastergrûn wie. Alle wichtige kleasters hienen yn Easternijtsjerk besit. Der wie mar ien pleats dy't net fan in kleaster wie.
It measte besit wie yn hannen fan de norbertinen. De kleasters bebuorken har grûn, as it mar heal koe, sels. It sprekt dan ek fansels dat der in úthôf wie en dat de tsjerke ek betsjinne waard troch de norbertinen.
Der is net sa folle bekend oer it ûntstean fan Easternijtsjerk. De earste boarne dêr't it doarp yn neamd wurdt, is út 1224 Nova Ecclesia. Yn 1500 waard it fernijd as nija tzercka, yn 1660 as Nieukerk, yn 1664 as Nijkerck en yn 1786 as Nieuwkerk of Ooster Nykerk. Yn de 20e iuw wie de offisjele namme in skoft Nijkerk, mar letter waard it dochs wer Oosternijkerk.
Sûnt 2019 leit Easternijtsjerk yn de gemeente Noardeast-Fryslân, dêrfoar lei it yn de gemeente Dongeradiel en foar 1984 lei it doarp yn sawol de gritenij as de gemeente East-Dongeradiel.
De Sesiliatsjerke
thumb|left|Sint-Sesiliatsjerke
De toer is út de 13e iuw. It is in swiere bakstiennen toer mei in sealdak. Under it sealdak binne der nissen oanbrocht. Fan de tsjerke sels is it koar it âldste; it soe ek 13e-iuwsk en in oerbliuwsel wêze kinne fan in eardere kleasterkapel. Yn de 16e iuw is it letgoatyske skip yn twa fasen boud. Yn de tsjerke is aardich rokokomeubilêr te finen.
It oargel is yn 1814 boud troch J.A. Hillebrand, in oargelbouwer dy't út Dútslân kaam. Hy hat ek oargels foar de tsjerken fan Drachten, Feanhuzen, Marrum, Nijewier, Raerd en Sutfen boud.
De klok is opnij getten yn 1909 fan de âlde út 1668 dy't makke wie troch Jurjen Balthasar út Ljouwert.
De grifformearde tsjerke
Oan de Langgrousterwei stiet de eardere grifformearde tsjerke út 1890. Ek Easternijtsjerk is doedestiids net ûntkommen oan it spjalt dat yn dy tiid troch de tsjerke gien is, de Doleânsje. Yn 2006 kamen de herfoarme gemeente en grifformearde tsjerke wer by inoar troch de fúzje en foarming fan de protestanske gemeente fan Easternijtsjerk. Simmer 2020 waard de tsjerke troch dy gemeente ôfstjitten út reden fan ferminderjende tsjerkegong.
Mienskip
thumb|260px|Donia Sathe It doarpshûs fan Easternijtsjerk hjit 'De Terp'. Yn 2022 is útein set mei de bou fan in nij doarpshûs. Der is in feriening foar Doarpsbelang mei in aktiviteitenkommisje. De 'Doarpsskille' is it nijsbledsje fan Easternijtsjerk.
Skoalle
thumb|260px|De Wrâldwizer Yn it doarp waard yn 2022 de nije kristlike basisskoalle 'De Wrâldwizer' iepene. Ek bern út Nes, Nijewier en Wetsens geane nei dy skoalle. Njonken in skoalle is der ek romte foar berneopfang, de GGD, in bibleteek en muzyksintrum Opus 3.
Ferienings
thumb|260px|Eardere grifformearde tsjerke Der binne in soad buertferienings: Ald Tún, Bollingwier, Buorfinne, Buorren I en II, Doktersfiif, Foeke Sjoerdsstrjitte, Grienewei, Langgrousterwei, de Terp, Lou Sânen, de Lyts Ein, Mûnewei, Nijbuorren en Ropsterwei. thumb|260px|Kategisaasjelokaal It Koetshûs
Berne
thumb|260px|Earder kafee op 'e Boatehoeke
Strjitten
De doarpskearn fan it doarp leit benammen oan de De Buorren, Griene Wei, Ald Tún en de Mûnewei. In nijbouwyk yn Easternijtsjerk út de jierren 1960 en 1970 krige de namme Doktersfiif. Dat wie de greide foar it hynder fan ûnder oare dokter Ferhman, dy't dêr flak foar oer wenne. De lêste nijbou hat súdlik fan it doarp mei plan 'Lou Sânen' plakfûn. thumb|260px|De Buorren
Rasseskieding
Rasseskieding is yn in protte kultueren bard, mar kin dochs gjin algemien ferskynsel neamd wurde. Multikultuerele mienskippen sa as it Romeinske Ryk stiene bekend om it fersmiten fan segregaasje. De measte maatskippijen fan no ferbiede rasisme troch middel fan boargerrjochten of keure it ôf.
Nazi-Dútslân
Yn it nazistyske bewâld yn Dútslân waarden de Rassewetten fan Neurenberch oannomd, dy't joaden yn de jierren '30 ta in ôfskieden befolkingsgroep makken. Fan doe ôf wie it joaden ("Untermenschen") net mear tastien om mei Aryske Dútsers ("Übermenschen") te trouwen. De oerheid fan Poalen, nei de besetting fan 1 septimber 1939 ferdielde har befolking yn in oantal groepen, elts mei har eigen rjochten, fiedselbonnen, iepenbier ferfier en soks. De hiërargy wie sa:
Oant de ein fan it nazi-bewâld ta moasten joaden en Roma giele linten of oare kentekens drage, sa as de Davidstjer. Joadske doktoren mochten gjin ariërs ûnderwize of behannelje. Yn de Twadde Wrâldkriich waarden ferskillende befolkingsgroepen dy't as Untermenschen yndield wiene nei konsintraasjekampen stjoerd en systematysk fermoarde.
Feriene Steaten fan Amerika
Yn de Feriene Steaten bestie in lange tradysje fan rasseskieding; dy wiene regele yn de saneamde Jim Crow-wetten. Wetjouwing dy't it neiteam fan Afrikaanske slaven beheiningen oplei waard yn de desennia nei de Amerikaanske Boargerkriich ynfierd, benammen yn de súdlike sreaten. Dy wetjouwing waard yn 1964 mei de Civil Rights Act ôfskaft. Oant dy tiid moasten swarten op in protte plaaken nei aparte restaurants, iepenbiere toiletten en skoallen. Guon steaten hienen sels wetten dy't it swarten ferbea om mei blanken te trouwen. Ek it leger hie aparte difyzjes foar swarten.
Nei de oanfal fan Japan op de Amerikaanske marinebasis Pearl Harbor op Hawaï waarden in protte Japanners of harren neiteam fêstset yn konsintraasjekampen. Nei de kapitulaasje fan Japan yn 1945 waard de rop fan Afro-Amerikanen om ôfskaffing fan de rasseskieding hieltyd lûder. President Harry Truman tekene yn 1948 in wet dy't segregaasje yn it leger einige. Boargerrjochte-aksjefierders sa as Rosa Parks en Martin Luther King jr. en organisaasjes sa as de NAACP besochten de wetlik fêstleine rasseskieding ôf te skaffen; dat slagge úteinlik yn 1964, doe't de Civil Rights Act alle segregaasje ferbea. Teoretysk hawwe alle Amerikaanske steatsboargers no rjocht op deselde foarsjennings, mar guonts sjogge de Patriot Act fan 2002 as in diskriminearjende wet.
Hoewol't it Federale Heechgerjochtshôf yn de saak Brown tsjin Board of Education yn 1954 segregaasje op iepenbiere skoallen ferbearn hat, binne noch net alle skiedingswetten opnij skreaun. De grûnwet fan Alabama hat it noch hieltyd oer "Aparte skoallen sile oprjochte wurde foar blanke en swarte bern, en in bern fan it iene ras mei net nei in skoalle fan it oare ras". Dizze wet kin lykwols net mear tapast wurde.
Súd-Afrika
Fan 1948 oant 1994, bestie yn Súd-Afrika de apartheid. De Feriene Naasjes neamden de Apartheid in "misdie tsjin de minskheid".
Floddermûtse (earizer)
In floddermûtse is in mûtse dy't by it Fryske earizer heart. Oer in opbûne of koartknipte hier komt in wite mûtse, dy't ôfwurke is mei in breidene of haakte râne om it efterste hier te bedekken. Dêr oerhinne komt in swarte mûtse wêr't it earizer opsetten wurdt. Oer it earizer hinne komt dan de floddermûtse. Dy kinne breide wêze of haakt en fan kloste kant of tule. Healwei de 19e iuw waard it moade om it ûnderste rântsje pypke en stisele sadat it moai ôfhong.
Kamp (lân)
In kamp is in stik lân dat troch in sleat, beamwâl of oars ôffrede is. It kin gean om in fjildnamme yn it algemien, mar ek om in stik healân by in pleats. In finne is faak wat grutter.
Op de Klaai wie in kamp yn de 19e iuw faak wat lytser as yn de Wâlden, mar wie faak wol mear wurdich. Yn Dantumadiel is in kamp yn trochsnee twa kear sa grut as in klaaikamp en ek grutter as it omlizzende lân, mar is tagelyk minder wurdich as it lân der omhinne. In kamp op de klaai is dus in hiel oars ôffrede lân as in kamp op it sân. De Drintske kampen dy’t yn de 18e iuw oanmakke binne, binne like grut as de lettere kampen yn Dantumadiel.
Floddermûtse (earizer)
De floddermûtsen binne troch de tiid feroare. Om 1800 hinne wiene der twa soarten: De wiid útsteande Dútske floddermûtse en ien dy't dy't breed oer it skouder hong.
Earizers mei floddermûtsen wurde tsjintwurdich noch brûkt by ringriden, belslydjeien en troch skotsploegen.
Fivelgoa
right|thumbnail|400px|Lokaasje fan Fivelingo yn de Fryske seelannen Fivelgoa (ek: Fivelingoa) is in fan oarsprong Frysk (goa) yn it tsjintwurdige Grinslân. De westgrins wie it Mearflyt en de eastgrins de Tsjamme, dy't sa'n bytsje de eastgrins foarme fan de eardere gemeente Slochteren (tsjintwurdich de gemeente Midden-Grinslân.
Algemien
De namme bestjut goa of gea fan de Fivel, in earder rivierke yn de omkriten. Fivelgoa wurdt skaaimerke troch de marren, boargen en de gasbel by Slochteren. Ek de seehaven Delfsyl en it midsiuwske stedsje Appingedam jouwe it gebiet syn karakter. De wetten fan Fivelgoa wiene earder yn it Aldfrysk.
De namme waard ek brûkt foar it eardere wetterskip yn sawat itselde gebiet. Dat wetterskip is yn 1987 opgien yn it wetterskip Iemssylfest.
Skiednis
Krekt as Hunzegoa wie Fivelingoa earder in Frysk goa. It wie ien fan kertieren fan de De Ommelannen.
It gebiet bestie út trije ûnderkertieren:
Yn de 13e iuw waarden dy ûnderkertieren ôfskaft en waard Fivelgoa as ien gewest sjoen. De yn it Aldfrysk opstelde Fivelgoa-wetten meitsje in wichtich part út fan oerbleaune Aldfryske teksten.
Fivelgoa wie leechlân dat ferskate kearen ûnder wetter strûpte. Der wie in lege sânrêch dêr't in tal doarpen op leinen. Dat is de liny Slochteren, Schildwolde, Hellum en Siddebuorren. Sûnt de lânwinning yn de Doalert, binne de oerstreamings yn Fivelgoa ferline tiid.
21 desimber
21 desimber is de earste dei fan 'e winter.
Oeigoeren
thumb|right|250px|Oeigoersk famke De Oeigoeren binne in Turksk folk út it Sineeske autonome gebiet Sinkiang (Xinjiang). Mei sa'n 8,82 miljoen (2003) minsken foarmje de Oeigoeren 45 % fan de befolking fan dit gebiet. Harren taal, it Oeigoersk, heart ta de Turkske talen.
Unôfhinklik
In oersicht fan de ferskillende ûnôfhinklike Oeigoerske kanaten en republiken troch de iuwen:
Klaus Störtebeker
thumb|''Monumint foar Störtebeker yn [[Hamburg]] thumb|250px|Terjochtstelling fan de [[Fiktaaljebruorren op de Grasbrook yn Hamburg op in pamflet út 1701]] Klaus Niklaus Störtebeker (stoarn yn Hamburg, 21 oktober 1401) wie in piraat.
It is ûnbekend wêr't Klaas berne waard, ien fan de ferhalen dêroer is, dat hy in weesjonge út Fryslân of Grinslân (Termunten) wêze soe. De earste kear dat Klaas Störtebeker neamd wurdt is yn in protokol fan rjochtsaken út de stêd Wismar út 1380. Syn namme waard skreaun as Nicolao Stertebeker, dy't troch twa manlju mishannele waard. Dy beide manlju waarden útwiisd. De folgjende fermelding is yn 1394 as de Ingelske kening Hindrik IV him beklaget oer de seerôverij fan in sekere Stortebeker. Hy en syn kompanen, wêrûnder Magister Wigbold en Godeke Michels neamden har de Likedielers wat frij oersetten betsjut Elts krijt syn diel of lykdielers. Elk bemanningslid krige nei in ferovering in likens diel fan de bút of priis taskikt.
PC 2003
Op woansdei 30 july 2003 waard de 150e jubileum-edysje fan de PC ferkeatst. In jubileum fanwegen it 150-jierrich bestean fan de Permanente Commissie. Johannes G. Dijkstra dy't al jierren oan de PC meidien hie mar noch nooit wûn, kaam mei syn maten de dei goed troch en hiene yn de finale harren maklikste partij fan de dei.
Klaus Störtebeker
Störtebeker wurke foar Sweden en soarge foar speserijen en tekstyl, yn de Eastsee ferovere hy Deenske skippen en har fracht. Hy soe syn basis hân hawwe op Gotlân mar ek op Bornholm. Yn 1389 wisten de Denen Sweden hast folslein te feroverjen, allinnich Stockholm hâlde noch hoek. De stêd waard belegere, mar tanksij Störtebeker krigen de ynwenners foarrieden en koenen hoekhâlde. Tanksij dy ynbeslachnommen foarrieden, de saneamde fiktaaljen, krigen se de bynamme de Fiktaaljebruorren. De Likedielers fochten mei en wisten Stockholm te ûntsetten. Doe't de frede sluten wie woenen de Hânzestêden de piraten kwyt en wykten se út nei de Noardsee.
De nije thúshaven fan Störtebeker waard doe Marienhafe yn East-Fryslân, dat yn it amstgebiet fan syn freon Widzel tom Brok lei. De striid tusken de Fryslannen en Hollân wie yn 1396 oplôge en Störtebeker focht mei tsjin de Hollanners.
Begjin 1400 besleat de Hânze om mei de Hollânske stêden de Likedelers oan te pakken. By in seeslach op de Westeriems waard har in swiere slach tabrocht. Störtebeker flechte mei 114 fan syn manlju nei de Hollânske greve Albrecht fan Beieren, dy't in oare aginda hie as de oare Hollânske hearen. De Fryske haadlingen, dy't Störtebeker oant dan beskerme hienen, besleaten nei de nederlaach op de Iems, gjin ûnderdak mear te bieden oan Störtebeker. Mar hy hie har net mear nedich, siet feilich yn Hollân en begûn wer mei seerôverij.
Nochris waard troch de Hânze in fleat by elkoar brocht en yn 1401 kaam it ta in seegefjocht by Helgolân. Dat wie fataal foar de Likedielers: 40 sneuvelen en 73, wêrûnder Störtebeker waarden finzen nomd.
Gattsjina
Sûnt 2021 is Gattsjina ek it bestjoerlike sintrum fan de oblast Leningrad.
Skiednis
Gattsjina waard foar it earst yn 1499 neamd. Mei't der yn 1478 in ein oan de Republyk Novgorod kaam, waard de krite by it Grutfoarstedom Moskou foege. Lykas de rest fan Ingermanlân hearde Gattsjina fan 1583 oant 1595 en fan 1617 oant 1721 (Frede fan Nystad) by Sweden. Peter de Grutte joech Gattsjina oan syn suster Natalja en yn 1765 waard it plak troch Katarina de Grutte oan har favoryt Grigori Grigorjevitsj Orlov jûn, dy't dêr it slot Gattsjina bouwe liet. Nei de dea fan Orlov yn 1783 waard gruthartoch Pavel Petrovitsj de eigner fan Gattsjina. Yn 1796 joech Pavel I Gattsjina de status fan stêd.
Gattsjina krige yn 1858 oansluting op it spoar fan Sint-Petersburch nei Warsjau. De hiele spoarferbining oant Warsjau waard yn 1862 iepene.
Nei de Oktoberrevolúsje waard de stêd yn 1923 nei Leon Trotski omdoopt yn 'Trotsk' (Троцк). Nei't Trotski yn ûngenede foel, krige de stêd yn 1929 de nije namme 'Krasnogvardeisk' (Красногвардейск; fan Krasnaja Gvardija, Russysk foar Reade Garde). Yn 1944 krige de stêd wer de âlde name Gattsjina werom.
Al gau nei it begjin fan ynfal fan Nazy-Dútslân waard de stêd op 22 juny 1941 troch de Wehrmacht beset. Fan 1942 oant 1944 krige de stêd fan de Dútsers de namme 'Lindemannstadt'. De namme wie ôfkomstich fan Georg Lindemann, opperbefelhawwer fan it 18e leger. Yn it ramt fan de Leningrad-Novgorod Operaasje ferovere it Reade Leger begjin 1944 de stêd werom.
Willem II fan Dútslân
thumb|Willem II mei Auguste Victoria
Friedrich Wilhelm (Willem) Viktor Albert von Preussen (Potsdam, 27 jannewaris 1859 - Doorn (Nederlân), 4 juny 1941), út it Hûs Hohenzollern, wie fan 1888 - 1918 de lêste kening fan Prusen en de tredde en lêste keizer fan it Dútske Keizerryk. Willem wie de âldste soan fan Frederik III. Nei de dea fan syn heit (keizer Willem I) yn 1888 waard Willem II kening fan Pruisen en keizer fan Dútslân.
Kânselier
Willem II sei it werfersekeringsferdrach mei Ruslân op, wêrtroch't de relaasje fan Frankryk mei Ruslân ferstevige waard. Hy bersocht de sosjale omstannichheden fan de legere klassen te ferbetterjen, mar wie dêryn net súksesf. Ek joech er de boeren yn Súd-Afrika it idee har ûndersteune te sillen, mar luts dizze steun werom doe't de Boereoarloch útbruts. Ek wie hy troch ûnhandige aksjes mei skuldich oan it útbrekken fan de Earste Wrâldoarloch.
Balling yn Nederlân
De Dútske Keizer Willem II moast oan de ein fan de Earste Wrâldoarloch, yn 1918, Dútslân ferlitte. Him wie troch ien fan syn generaals de hearigens opsein. By greve Bentinck op it kastiel Amerongen yn Nederlân krige Willem II ynearsten in ûnderkommen. Yn 1920 kocht de eks-keizer yn Nederlân Hûs Doorn oan. Willem II liet yn it hûs frijwat feroarje om it nei syn winsken yn te rjochtsjen. Ek de yngong fan it terrein waard feroare. Oan de eastkant fan it foarplein fan it hûs waard in nij poartegebou setten.
Kastiel Doorn
thumb|Willem II mei frou en styfdochter yn Doorn (1931) Doe't eks-keizer Willem II him definityf yn Doorn fêstige hie, liet hy, om it kastiel fierder yn te rjochtsjen, ferskaat guod út Dúslân oerkomme. It wie in fracht fan twaenfyftich spoarweinen, dy't folpakt wiene mei meubels, unifoarmen, jewielen enfh.. Ek syn samlingen wienen dêrby, wêrûnder syn ferneamde kolleksje tabaks- en snúfdoazen. In diel fan de besittings fan de keizer waard yn de Twadde Wrâldoarloch nei Berlyn oerbrocht en is dêrnei yn Ruslân bedare, mar wat der noch is, kin hjoeddeisk noch yn Doorn besjoen wurde.
Houliken
Op 27 febrewaris 1881 troude hy mei prinsesse Augusta Fiktoaria fan Sleeswyk-Holstein-Sonderburch-Augustenburch (1858-1921), in dochter fan Frederik fan Sleeswijk-Holstein-Sonderburg-Augustenburg. Se krigen sân bern. Hja ferstor al yn 1920, it jier dat Willem II him yn huzinge Doorn ta wenjen sette. Willem II wertroude mei Prinsesse Hermina fan Reusz, dy't him seis jier oerlibbe. De eks-keizer stoar yn 1941 yn Huzinge Doorn. Nei de dea fan Willem II gie prinsesse Hermine nei Dútslân werom dêr't se yn 1947 ferstoar.
Húnzermole
De Húnzermole is in poldermole en ryksmonumint justjes ten súdwesten fan it doarp Húns yn de gemeente Ljouwert.
Skiednis
De Húnzermole waard yn 1829 yn it ramt fan de gearfoeging fan lytsere polders ta in grutte polder fan ± 1200 pûnsmjit boud en ferfong dêrmei fiif lytsere moles.
Yn 1937 gie in plan om de mûne te ferfangen troch mechanyske bemealling net troch, mar yn 1958 waard yn de Húnzermole dôchs noch in diselmotor setten, wêrnei't kombinearre bemealling mooglik waard. Yn de jierren 1978-1980 waard de mole restaurearre. Hoewol't yn 2001 in gemaal neist de Húnzermole boud waard, is hy noch altyd mealree.
De mole is eigendom fan it Stichting Waterschapserfgoed en kin op ôfspraak besichtige wurde.
Beskriuwing
De achtkante, reiddutsen muonts stiet op mitsele fjildmuorren, de roeden fan de mole binne 21,80 meter lang en hawwe selsswichting mei âldhollânske foarhikken.
Doanjebuorren
Doanjebuorren is in buorskip yn de gemeente Súdwest-Fryslân. Doniabuorren leit súdwestlik fan Ferwâlde en noard fan Warkum. Oan de eastkant leit de buorskip Skearnebuorren en oan de westkant de Iselmar.
De namme komt ek foar as Doinbuyrren, Doin Buiren, Doniaburen, Doniahuizen en Doniabuorren fan de famylje Doanja.
Leeuwenburg (Driebergen)
thumb|Leeuwenburg Huzinge Leeuwenburg is in bûtenpleats oan de Langbroekerdyk 39 yn Driebergen yn de provinsje Utert. It bûten dat boud waard yn 1657 wurdt ek Zoudenbalch neamd nei de bouwer Christiaan fan Vianen yn opdracht fan de Utertske patrysjer Gerard Zoudenbalch. It blokfoarmige hûs bestie út trije ferdjippings en wie omgrêfte. Fia in stienen brêge oer de grêft koed e yngong op de earste etaazje berikt wurde. Oan de eastside fan it haadgebou stiet in hôf mei in houten dowetoer. It gebou is in ryksmonumint.
Catharina Rebecca Woesthoven
Catharina Rebecca Woesthoven (Dantumawâld, 25 april 1763 – Amsterdam, 1 maaie 1828) wie de eks-frou fan Willem Bilderdijk.
Jeugd en ûnderwiis
Catharina wie in dochter fan Jehannes Woesthoven (1722-1794), kornet yn it Steatske leger, en Wiepke Jacobs (stoarn 1766) dy't sûnt 1756 yn Dantumawâld wennen. Yn 1764 doe’t Catharina 1 jier âld wie ferfear de hûshalding nei it westen fan de Republyk fan de Sân feriene Nederlannen. Twa jier letter, yn 1766 ferstoar har mem. De húshâlding bestie doe út Catharina Rebecca, Maria Petronella Woesthoven, Jehannes Jacobus (jong ferstoarn) en Jehannes Woesthoven. Letter yn 1767 troude har heit fannijs mei de Haachske Hendrika Bloemendaal, dat houlik bleau sûnder bern. It gesin feroare geregeld fan wenplak, om reden fan de heit syn militêre karriêre. Se wennen yn De Haach, Oostzanen en Wageningen, dêr't har heit 1772 beneamd waard ta majoar. Yn de tiid dat de húshâlding yn Wageningen wenne soarge harren styfmem derfoar dat Catharina en Maria thúsûnderwiis krigen yn de fakken Ingelsk, Frânsk en Dútsk, skiednis en letterkunde.
Houlik en skieding mei Willem Bilderdijk
Doe't Catharina 6 moanne swier wie troude se mei Willem Bilderdijk, se wie doe 22 jier âld. Ut it houlik folgen 5 bern: Louise Sibilla Bilderdijk (1785-1832), Elius Isaäc Bilderdijk (1791-1813) en de oare 3 bern binne jong ferstoarn. Louise waard grutbrocht troch Catharina har suster Maria. Doe't Catharina har dochter Louisa wer by har yn 'e hûs nimme woe, wie har eks-man Bilderdijk har foar en helle har nei Brunswyk (Dútslân).
Catharina en Willem wiene net earm, dat wie te sjen oan it feit dat harren houlik yn de earste klasse fan houliksbelesting foel. Mar nettsjinsteande de rykdom wie it gjin lokkich houlik. Willem wie tige driftich en ritich. Hy easke in soad fan har en koe net folle hawwe as se wat fout die yn syn eagen. Yn 1795 waard Willem Bilderdijk ferbanne, hy woe nammentlik gjin loyaliteitsferklearring ûndertekenje nei de ynfal fan de Frânsen yn 1795. Doe bleau Catharina efter mei de skulden fan Willem (wiene yn mienskip fan goed troud). Se waard dus ôfhinklik fan de finansjele stipe fan famylje en it ferkeapjen fan besit, lykas in biblioteek.
Yn 'e tuskentiid hie Willem nammentlik trije bern krigen mei Katharina Wilhelmina Schweickhardt. Willem en Catharina hienen sûnt 1793 net mear tegearre slept en yn 1795 wie er dus fysyk ek fuort. Yn 1801 frege Catharina in echtskieding oan, by de Amsterdamske rjochtbank mei as reden kweawillige ferlitting; de fereaske termyn fan sân jier wie maklik oantoanber.
Yn febrewaris 1802 waard de skieding utsprutsen sûnder de oanwêzigens fan Willem; hy waard feroardield ta proseskosten. Elius kaam by Catharina har efterneef Christiaan Woesthoven (1726-1807) - in begoedige keapman dy't yn Amsterdam oan de Binnen-Amstel wenne - te wenjen mei syn mem. Louise Sybilla kaam by har heit yn Brunswyk te wenjen. Yn de jierren dy't folgen waard Catharina wer in rike frou troch erfenissen, ûnder oare fan har efterneef.
Houlik en skieding mei Johan Liebrecht van Westreenen
Yn 1809 troude Catharina mei offisier Johan Liebrecht van Westreenen, in widner út De Haach. Der waarden wiidweidige houliksbetingsten  opsteld, har kapitaal behearde sy sels sûnder ferantwurding schuldich te wêzen oan har echtgenoat, ek net by in eventuele skieding. In heal jier letter wie de skieding al safier. Johan krige alle jieren 2000 gûne ek nei Catharina har dea en ferliet it echtlik hûs.
Dea
Catharina wie oan it ferhúzjen nei Sassenheim doe't sy ynienen stoar op 1 maaie 1828 yn it hûs oan de Binnen-Amstel. Har guod is oankommen allinnich Catharina sels noait.
Godeke Michels
thumb|220px|Terjochtstelling fan de [[Fiktaaljebruorren op de Grasbrook yn Hamburg op in pamflet út 1701]] Gödeke Michels (? - Hamburch, 1402), ek wol Gödeke Michelis of Gottfried Michaelsen neamd, wie in piratelieder fan de Likedielers.
Skiednis
Mei Klaus Störtebeker, Hennig Wichmann en Magister Wigbold, dy't ek lieders fan de Likedielers wiene, makke hy ein 14e iuw de Noardsee en Eastsee ûnfeilich. Se hienen snelle skippen dêr't se hurd mei by de Hânze skippen komme koenen om dy te interjen. It gie se benammen om bút en net om it fjochtsjen, sadat dejingen dy't har net ferdigenen meastentiids oerboard smiten waarden.
Begjin 1400 besleat de Hânze om mei de Hollânske stêden de Likedielers oan te pakken. By in seeslach op de Westeriems waard har in swiere slach tabrocht. Yn 1401 waard troch de Hânze noch in fleat by elkoar brocht en kaam it yn datselde jier ta in seegefjocht by Helgolân. De Likedielers ferlearen de slach en waarden finzen nomd.
Last Action Hero
Last Action Hero is in Amerikaanske fantasy-aksjekomeedzje en -plysjefilm út 1993 ûnder rezjy fan John McTiernan. Yn dizze film wurde mei mylde satire de aksjefilm- en plysjefilmsjenres en oanbesibbe eleminten fan 'e filmyndustry fan Hollywood op 'e hak nommen. De haadrollen waarden spile troch Arnold Schwarzenegger en de jonge Austin O'Brien, dy't ûnderstipe waarden troch û.o. Anthony Quinn, Robert Prosky en Charles Dance yn 'e wichtichste byrollen. De titel betsjut "Lêste Aksjeheld". It ferhaal folget teenager Danny Madigan, dy't op magyske wize yn ien fan 'e aksjefilms fan syn idoal, resjersjeur Jack Slater, bedarret. Tegearre mei Slater moat er it opnimme tsjin 'e ûnmeilydsume krimineel Benedict, dy't út 'e film nei de echte wrâld ûntsnapt.
Plot
Danny Madigan is in jonge fan tsien jier dy't mei syn allinnichsteande mem Irene, in jonge widdo, yn in fan misdie optillende wyk fan New York wennet. Sûnt it ûntidich ferstjerren fan syn heit hat Danny syn heil socht yn in eskapistyske flecht yn films. Dy besjocht er yn in âlde, folslein fertutearze bioskoop mei syn iennichste freon, de bejierre eigner en projeksjonist Nick. Danny hat fral in protte niget oan aksjefilms en is in grutte fan fan 'e filmsearje oer de bienhurde en net stikken te krijen Los Anzjelynske resjersjeur Jack Slater, spile troch Arnold Schwarzenegger. Op in dei ferrast Nick Danny mei in útnûging om jûns let tegearre in preview te hâlden fan 'e nijste film út 'e rige, Jack Slater IV, dy't eins de folgjende dei pas yn premiêre giet.
Foar't se mei de film begjinne, jout Nick oan Danny in gouden bioskoopkaartsje, dat er as jonkje ea fan 'e ferneamde boeienskening Harry Houdini krigen hat. Dyselde hie Nick ferteld dat it in magysk kaartsje wie, mar Nick hat nea de moed hân om te sjen oft dat wier is, bang as er wie om út te finen dat Houdini him foarliigd hie. Danny hat dêr lykwols minder muoite mei en brûkt it kaartsje fuortendaliks troch it midstwa skuorre te litten by wize fan tagong krijen ta de film.
Yn Jack Slater IV wurdt Slater syn bêste efterneef Frank ûntfierd troch maffiabaas Tony Vivaldi, dy't de âldman tramtearje lit om ynformaasje los te krijen oer wat Slater wit fan 'e oansteande gearwurking fan Vivaldi mei syn rivaal Torelli. Letter docht út in petear tusken Vivaldi en syn trewant, de ûnmeilydsume ieneagige hiermoardner Benedict, lykwols bliken dat it falstrik is om Slater te mislieden: Vivaldi is hielendal net fan doel om mei Torelli gear te wurkjen, mar just om him en syn hiele famylje yn ien klap te eliminearjen. De ûntfiering en mishanneling fan Frank is inkeld bedoeld sadat dy nei syn frijlitting Slater op 'e hichte bringe kin fan it pakt dat Vivaldi en Torelli sletten hawwe. Sa komt it ek, want Frank libbet krekt lang genôch om dy ynformaasje oan Slater troch te jaan.
Neitiid ûntkomt Slater oan 'e ûntploffing fan in bom, dy't Benedict yn 'e wente fan Frank efterlitten hie, en dêrnei ûntspint him in efterfolging fan Slater troch in kloft mei mitrailleurs bewapene trewanten fan Vivaldi. Op dat punt yn 'e film begjint de helte fan it tagongskaartsje dy't Danny yn 'e bûse hat, te gloedzjen, en wurdt er op magyske wize oerbrocht nei de film, dêr't er op 'e efterbank fan Slater syn auto telâne komt.
Mei't er de filla fan Vivaldi oan it begjin fan 'e film op loftbylden sjoen hat, kin Danny Slater fertelle wêr't it is. Slater, dy't net folle fertrouwen yn Danny hat, beslút en belje oan. Sa moetsje se Benedict, mei wa't Slater in rige bedrigings útwikelet dy't yn bedutsen foarm begjinne mar hieltyd iepentliker wurde neigeraden dat harren petear foarderet. Danny beweart dat Benedict en Vivaldi efter de moard op Slater syn efterneef Frank sitte, mar Slater hat dêr gjin inkeld bewiis foar, dat se moatte sûnder wat bedijd te hawwen de filla fan Vivali wer ferlitte. Harren besyk hat lykwols de ûnbedoelde bywurking dat Benedict nijsgjirrich wurdt nei Danny en hoe't dy safolle oer him en Vivaldi witte kin. Dêrom folgje hy en in groepke trewanten it duo werom nei de wente fan Slater. As Danny dêr allinnich efterbliuwt mei Slater syn tige oantreklike teenagedochter Whitney, spile troch de aktrise Meredith Caprice, op wa't Danny smoarfereale is, falle Benedict-en-dy it hûs binnen om Danny finzen te nimmen en oan 'e praat te krijen. Ien fan syn mannen, dy't Whitney tenei komt, wurdt lykwols troch har om hals brocht, en de measte oaren komme om as Slater ûnferwachts thúskomt en regaad makket. Benedict wit lykwols te ûntkommen mei de helte fan it magyske tagongskaartsje dat er Danny ûntstellen hat. Letter ûntdekt er dat it kaartsje tagong jout ta wat foar him in soarte fan parallel universum is.
Mei help fan Danny riddenearret Slater út dat Vivaldi fan doel is om gifgas te brûken op 'e útfeart fan Leo de Ofskiter, in neiste trewant fan Torelli, sadat er yn ien kear alle oanwêzigen fergasse kin. De útfeartplechtichheid fynt plak op it dak fan in wolkekliuwer. Slater en Danny sette dêr op ta om 'e fergassing tsjin te kearen, mar se wurde opheind troch Practice, dy't, krekt sa't Danny al tocht, net te fertrouwen is. Hy hat him troch Vivaldi omkeapje litten en nimt Slater en Danny finzen. Se wurde rêden troch Whiskers de kat, dy't Practice út 'e ljochten helpt ear't dyselde Slater deasjitte kin om Danny foar de moard opdraaie te litten. Slater giet nei it dak fan 'e wolkekliuwer, dêr't er mei it lyk fan Leo de Ofskiter útnaait, efter de hakken sitten troch de hiele, swierbewapene famylje Torelli. Bewizend dat yn in film echt alles kin, bestjoert Danny in reuseftige hyskraan, mei de heak wêrfan't er it lyk, en letter ek Slater, opfangt en yn 'e Tarreputten fan La Brea falle lit, dêr't it gifgas blykber gjin kwea kin.
Benedict keart werom nei de filla fan Vivaldi, dy't er net útstean kin, en fermoardet him. As Slater en Danny koart dêrnei arrivearje om him finzen te nimmen, brûkt er it heale tagongskaartsje om te ûntsnappen nei de echte wrâld. De effekten fan 'e magyske trochgong bliuwe in skoftke aktyf foar't se saksearje, wat Slater en Danny by steat stelt om him te folgjen. Slater kriget no einlings en te'n lêsten foar it ferstân dat alles dat Danny him ferteld hat, wier is. It kostet him frijwat muoite om him oan te passen oan 'e echte wrâld, dêr't it sear docht as je mei de bleate hân in autorút ynslane, en dêr't in flechtauto gewoan trochriidt as er troch inkele kûgels út in pistoal rekke wurdt, ynstee dat er, sa't Slater wend is, daliks eksplodearret. Se reitsje it spoar fan Benedict bjuster en Slater rekket slim deprimearre as er beseft dat er mar in personaazje is en dat alles wat er belibbe hat, troch oaren optocht is mei fermaak as iennichste driuwfear. Wannear't Danny him meinimt nei hûs, moetet er lykwols Danny syn mem Irene. Dat fleuret him wer op, want hy fielt him, ta walging fan Danny, sterk seksueel ta har oanlutsen.
Underwilens ûntdekt Benedict dat misdie yn 'e echte wrâld ornaris ûnbestraft bliuwt. Hy beseft dat er in soarte fan paradys fûn hat, en dat er dêr de rest fan syn libben fan genietsje kin as er mar fan Slater ôf sjen kin te kommen. Dêrom smeit er plannen om Arnold Schwarzenegger te fermoardzjen, want sûnder him gjin Slater. Neitiid is er fan doel om mei it magyske tagongskaartsje de iene nei de oare filmsmjunt nei de echte wrâld oer te bringen, sadat se mei-inoar de wrâld oernimme kinne. Om 'e moard op Schwarzenegger út te fieren, bringt er de Ripper oer nei de echte wrâld, de smjunt dy't yn Jack Slater III Andrew fermoarde, de tsienjierrige soan fan Slater. Danny en Slater ûntdekke dat en hastigje har nei de premiêre fan Jack Slater IV, dêr't Schwarzenegger en syn frou Maria Shriver as earegasten oanwêzich binne.
Nei't se tusken de ferneamde persoanen út 'e Amerikaanske muzyk- en filmyndustry troch lavearre binne, wit Slater Schwarzenegger op it nipperke te rêden. De Ripper nimt lykwols Danny finzen en skuort him mei nei it dak fan 'e bioskoop. Dêr werhellet him de sêne út Jack Slater III, wêryn't de Ripper troch Slater deade waard, mar yn syn fal fan it gebou dochs Slater syn soan Andrew noch meisleepte. Diskear is Slater syn fijân lykwols te fluch ôf en wit er Danny te rêden. Neitiid ferskynt Benedict, dy't Slater yn it boarst sjit en dêrmei deadlik ferwûnet. Troch tadwaan fan Danny slagget it Slater dochs noch om syn pistoal te gripen en Benedict dea te sjitten troch him yn syn glêzen each te reitsjen (dat eins in eksplosyf is). De holle fan Benedict ûntploft dêrtroch, mar ek it magyske tagongskaartsje giet ferlern. Dat komt wol op in hiel ûngelegen momint, want Danny wit dat de iennichste manear om Slater te rêden is om him werom te bringen nei syn eigen, fiktive wrâld, dêr't er ûnferwoastber is.
Yn 'e swakke hoop dat er Slater op 'e iene of oare manear sûnder tagongskaartsje Jack Slater IV ynloadse kin, bringt Danny Slater werom nei Nick syn bioskoop. Dêr wurde se opsocht troch de personifikaasje fan 'e Dea út 'e film Det Sjunde Inseglet fan regisseur Ingmar Bergman, dy't troch tadwaan fan it fuortwaaide tagongskaartsje nei de echte wrâld ta oerbrocht is. Danny bedriget him mei Slater syn pistoal, mar de Dea seit dat er inkeld nijsgjirrich wie, om't Slater net op 'e list stiet fan lju dy't ferstjerre sille. Danny stiet dêr wol op, mar pas as er pake wurden is. De Dea wol him fierders nearne mei bemuoie, mar suggerearret dat it magyske kaartsje yn twaen skuord wie en dat der dus noch in oare helte wêze moat. Danny fynt dat werom yn 'e bus dêr't alle ynnommen helten fan tagongskaartsjes yn stoppe wurde en brûkt it om Slater wer yn syn film te bringen. Dêr docht bliken dat syn wûne inkeld in skampskot is en amper it behanneljen wurdich. Danny nimt stilwei ôfskie fan syn held en keart werom nei de echte wrâld foar't de trochgong dy't er makke hat, ticht giet. Mei nij begryp fan 'e wrâld dêr't er yn libbet, stelt Slater neitiid op entûsjaste wize oan syn baas Dekker in rige feroarings yn 'e wurkwize fan 'e plysje foar.
Rolferdieling
* ) Joan Plowright wie de frou fan akteur sir Laurence Olivier. As leararesse hat se it yn Last Action Hero oer it toanielstik Hamlet, fan William Shakespeare, wêrby't se as yllustraasje de ferfilming út 1948 sjen lit, wêryn't Olivier de haadrol spile.
Produksje
Last Action Hero waard regissearre troch John McTiernan nei in senario fan Shane Black en David Arnott op basis fan in kladskript skreaun troch Zak Penn en Adam Leff. De oarspronklike ferzje fan it skript wie bedoeld as parody op typyske aksjefilmsenario's lykas dy fan Shane Black, en Penn fûn it dan ek bûtengewoan iroanysk dat krekt Black freget waard om it te werskriuwen. It úteinlike skript ferskilde frij radikaal fan 'e oarspronklike ferzje; sa wie it magyske tagongskaartsje in optinksel fan Black-en-dy, en spile it ferhaal him earst frijwol hielendal yn in film ôf. Ferskate skriptdokters droegen by oan it úteinlike senario sûnder op 'e ôftiteling neamd te wurden, ûnder wa Carrie Fisher, Larry Ferguson en William Goldman.
As produsinten wiene regisseur McTiernan en Steve Roth by it projekt belutsen foar de filmstudio's Columbia Pictures en Steve Roth/Oak Productions. Foar Last Action Hero wie in budget beskikber fan $85 miljoen. Haadrolspiler Arnold Schwarzenegger, dy't foar syn rol in salaris fan $15 miljoen opstriek, hie as útfierend produsint it tafersjoch oer de hiele produksje. De kamerarezjy wie yn 'e hannen fan Dean Semler, en de filmmuzyk waard fersoarge troch Michael Kamen.
Distribúsje
De distribúsje fan Last Action Hero waard fersoarge troch Columbia Pictures. De film gie op 13 juny 1993 yn Los Angeles yn premiêre, en iepene dêrnei op 18 juny yn 'e Amerikaanske bioskopen. It byhearrende soundtrackalbum ferskynde op 8 juny by platemaatskippij Columbia Records. Last Action Hero waard op 29 augustus 1994 útbrocht as VHS-keapfideo. Op dvd kaam de film foar it earst út op 7 oktober 1997 en op blu-ray foar it earst op 12 jannewaris 2010.
Untfangst
Fan 'e filmkritisy krige Last Action Hero oer it algemien negative resinsjes. Roger Ebert fan 'e Chicago Sun-Times joech de film 21/2 fan 4 stjerren en skreau dat de film, nettsjinsteande guon fermaaklike mominten, "earder in helder idee liket as in film dy't úttocht is." Yn The New York Times fûn Vincent Canby dat de film "wol in sketch út Saturday Night Live mei in spyldoer fan twa oeren liket". Hy kwalifisearre it as "in bytsje in rommeltsje, mar wol in rommeltsje dat gauris it oansjen wurdich is".
Owen Gleiberman fan Entertainment Weekly moast net folle fan 'e film hawwe. Hy skreau: "Last Action Hero makket sa'n omslachtige krêftsynspanning fan it knypeagjen nei it publyk (en nei himsels), dat er fral syn eigen ferskriklikheid liket te fieren. Je soene sizze kinne dat it oansteande kommersjele falen de film estetysk oanfollet." It tydskrift Variety wie noch planuter en neamde Last Action Hero "in freugdeleaze, sielleaze masine fan in film, in mear as $80 miljoen kostjende griemmank fan fantasy, inside jokes út 'e filmyndustry, nei himsels ferwizende parody, grappen dy't inkeld oan filmkenners bestege binne, en te grutte bewegende aksjefilmdielen."
Op 'e webside Rotten Tomatoes, dy't resinsjes sammelet, hat Last Action Hero in rom ûndergemiddeld goedkarringspersintaazje fan 39%, basearre op 51 ûnderskate resinsjes. De konsensuskrityk fan 'e webside, gearstald út al dy resinsjes, stelt: "Last Action Hero befettet de measte yngrediïnten foar in djoere aksjeparody, mar de toan, dy't alle kanten útgiet, en de ûngelikense struktuer smite inkeld in betize, gaoatysk rommeltsje op." Op Metacritic, de wichtichste konkurrint fan Rotten Tomatoes, behellet Last Action Hero in goedkarringspersintaazje fan 44%, basearre op 19 resinsjes. Letter fêstige de film himsels as in cultklassiker.
Kim Stolker
Kim Stolker (De Gordyk, 17 desimber 1987) is in sjongster fan De Gordyk dy't anno 2018 yn Nymwegen wennet. Se kaam yn it nijs doe't se yn 2010 yn de finale stie fan de talintejacht "Popstars" fan SBS 6. Kim Stolker komt út in muzikale húshâlding. Har mem song en makke eigen lietsjes.
Last Action Hero
Opbringst
Last Action Hero brocht yn 'e bioskopen yn 'e Feriene Steaten en Kanada $50,0 miljoen op, en yn alle oare lannen en territoaria $87,2 miljoen. Wrâldwiid kaam de opbringst dêrmei út op $137,2 miljoen. Ofset tsjin it budget fan $85 miljoen betsjut dat in winst fan $52,2 miljoen. Fanwegen de mânske marketingkosten kaam Last Action Hero dêrmei lykwols net út 'e kosten. Uteinlik moast Sony Pictures, de memme-ûndernimming fan Columbia, $26 miljoen op 'e film talizze. De ferhier fan Last Action Hero yn 'e fideoteek en de ferkeap fan eksimplaren op VHS-keapfideo makken dat ferlies letter wer goed.
Kim Stolker
As skoalfamke siet se op it Gordykster bernekoar Alles Kids. Se song ferskes yn foar berneprogramma's fan Omrop Fryslân en yn 1999 wûn se de Fryske finale fan it VARA-sjongfestival Kinderen voor Kinderen. Nei de Boargemaster Harmskoalle gie se nei de Havo Sânwâlden op It Hearrenfean. Dêrnei gie se in jier nei de Popakademy yn Ljouwert. Letter hie se rollen yn musicals The sound of Music en Oliver Twist. Op losse basis song se út en troch by de Opsterlânske rockband Dik in Orde. Wylst se op de Skoalle foar Frijetiidsmanagement yn Ljouwert siet waard Kim yn 2009 benadere troch SBS om mei te dwaan oan Popstars. Der wienen doe noch sa'n 6500 oare dielnimmers. Doe't se yn de finale siet rieden der twa bussen mei supporters nei Hilfertsom en har stamkroech It Fetsje siet grôtfol. Op de dei fan de finale wie se lykwols net by stim meidat se kjeld skipe hie. Se waard mei it nûmer A moment like this twadde achter winner Wesley.
Last Action Hero
Opbringst
Arnold Schwarzenegger, dy't net inkeld as haadrolspiler, mar ek as útfierend produsint by de film belutsen wie, sei letter yn in dokumintêre op it A&E Network dat Last Action Hero benammen it slachtoffer wurden wie fan minne timing. In wike earder wie nammentlik Jurassic Park fan Steven Spielberg útkommen, in film dy't alle rekôrs briek, en Last Action Hero waard wei yn it skaad fan dy geweldige kaskreaker. Regisseur John McTiernan wiet yn it tydskrift Movieline it falen fan 'e film oan it tsjin eltse priis fêsthâlden, troch de studio, oan 'e premiêredatum. Dêrtroch kaam Last Action Hero yn 't earstoan yn 'e bioskopen yn in 'rouwe' ferzje: de úteinlike filmmontaazje kaam pas "fiif of seis wiken" letter ree. McTiernan kwalifisearre dy wurkwize as "kamikaze".
Prizen
Last Action Hero waard nominearre foar seis Saturn Awards, yn 'e kategoryen bêste fantasyfilm, bêste regisseur, bêste akteur (Arnold Schwarzenegger), bêste optreden fan in jonge akteur (Austin O'Brien), bêste kostúmûntwerp en bêste special effects.
Wonnebuorren
Wonnebuorren is in buorskip yn de gemeente Súdwest Fryslân, yn de eardere gemeente Wûnseradiel. Wonnebuorren leit benoarden Ferwâlde yn de polder Gaast-Ferwâlde. De namme komt ek foar as Wonneburen, Wonne Buiren en Wonnebuyren. Wonne is in persoansnamme.
Lassie
thumb|right|200px|Lassie Lassie (Frysk: famke) is de namme fan in populêre telefyzjerige mei yn de haadrol in Skotske collie fan deselde namme.
Hanneke Frankema
Hanneke Frankema (30 juny 1983) is Nederlânsk en Europeesk kampioen floral design (blomsierkeunst). Se wennet yn it lytse stedsje Schipluiden tegearre mei har freon profesjoneel fotograaf Nico Alsemgeest. Frankema hat meidien oan ferskate wedstriden en wûn ûnder oare de earste edysje fan de Barcelona World Flowers Cup, ferskate Nederlânske kampioenskippen en behelle in 6e plak yn de Europeeske jeugdkompetysje. Se is diplomearre karmaster en siet twa seizoenen yn de sjuery fan SBS-talintejacht Hollands Beste Bloemstylist (2015 en 2017 ).
Biografy
Fan jongs ôf oan hâldt se fan blommen en fûn se it aardich om der dingen mei te meitsjen. Se hie 8 jier in blommewinkel mar die der in soad dingen neist en dêr fokust se har no folslein op en wurket tsjintwurdich as freelance blommist en reizget de wrâld oer om les te jaan yn blomskikken, wedstriden te dwaan, blommedemonstraasjes te jaan, blommeynstallaasjes te meitsjen op grutte shows en blommepromoasjes te dwaan. Ek makket se dekoraasjes op beurzen.
2022/2023
Europeesk kampioenskip Katowice Poalen 2022 - Frankema pakte de earste priis en mei harsels fjouwer jier lang de bêste florist fan Europa neame.
2018/2019
Nederlânsk kamioenskip Blomsierkeunst 2018 - Frankema pakte de earste priis. De finale fûn plak op woansdei 5 septimber yn it fakevent Florall Inspiration.
2012/2013
Barcelona World Flower Cup 2012 - Frankema behelle út de 51 blomskikkers de WK titel.
2006/2007
Nei ferskate blomskip opliedingen behelle Frankema yn 2006 har diploma Meesterbindster.
Skearnebuorren
Skearnebuorren is in buorskip yn de gemeente Súdwest-Fryslân yn de himrik fan Ferwâlde. Skearnebuorren leit benoarden Warkum yn de Warkumermarpolder. Oan de westkant lizze buorskip Doanjebuorren en de Iselmar. It leit súd fan Ferwâlde. De namme komt ek foar as Olpherder buyren, Scharne buiren en Schenneburen. In skerne is tsjintwurdich in dongbult, eartiids wie it ek in eigennamme.
Kastiel Sterkenburg
thumb|Sterkenburg Kastiel Sterkenburg is in ridderhofstêd fan omtrint 1196 yn de eardere gemeente Sterkenburg benoarden Langbroek by Driebergen-Rijsenburg, no diel fan de gemeente Utrechtse Heuvelrug yn de provinsje Utert.
Reade See
200px|thumb|Geografyske kaart De Reade See is in see tusken Egypte en Aazje (it Midden-Easten). Der binne fiif lannen om de Reade See hinne, Egypte, Sûdan, Saûdy-Araabje, Jemen en Eritrea. Yn it suden stiet de Reade See yn ferbining mei de Yndyske Oseaan, yn it noarden ferbynt it Suez Kanaal de Reade See en de Midlânske See.
De Reade See is ûntstien troch platetektonyk, de Arabyske plaat beweecht fan de Afrikaanske plaat ôf nei it easten ta.
De Reade See is ferneamd fanwege syn grutte koraalriffen, ûnder oaren by de kusten fan Egypte en Soedan lâns. Dy kustriffen hearre ta meast rike koraalriffen fan de wrâld. Meidat de Reade See oan twa kanten troch grutte woastinen begrinzge wurdt, is it wetter dêr betreklik waarm en helder. De koraalriffen fan it noardlik part fan de Reade See heare ta de meast noardlik lizzende koraalriffen op ierde.
thumb|left|1525px|De Reade See mei lofts [[Eilat yn Israel en oan de oare kant Jordaanje.]]
Kastiel Lunenburg
thumb|Kastiel Lunenburg Kastiel Lunenburg is in hofstêd oan de Langbroeker Wjittering tusken Langbroek en Rijsenburg yn de provinsje Utert.