cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Félix Nadar
Libben en wurk
Fan 1895 oant syn weromgean nei Parys yn 1909, wie de Nadar-fotostudio yn Marseille.
Nadar kaam te hôf op it begraafplak Père Lachaise yn Parys. Nadar syn negativen wurde bewarre yn de Caisse nationale des monuments historiques yn Parys. Syn ôfdrukken en argyf hat de Frânske Nasjonale Bibleteek op de noed.
Gina Lynn Productions
Gina Lynn Productions is in Amerikaanske pornografyske filmstudio dy't fêstige is yn Reading, yn 'e steat Pennsylvania. Hy waard yn 2004 oprjochte troch pornoaktrise Gina Lynn en har man, pornoakteur Travis Knight. It is ien bekendste fan 'e lytsere pornostudio's. Lynn en Knight binne allebeide by alle aspekten fan it produksjewurk belutsen, en dêrnjonken ek by de rezjy en foarhinne teffens gauris by it aktearwurk.
Keppelings om utens
● Offisjele webside fan Gina Lynn
Hispanjoala
Skiednis
Op Hispanjoala wennen Siboney Yndianen. Om it begjin fan de jiertelling arrivearen de Taíno-stam fan de Arowakken, dy't de oarspronklike befolking nei it westen ferdreaunen. Hja neamden it eilân Quisqueya, wat mem fan alle lannen betsjut. Op 5 desimber 1492 waard Hispanjoala ûntdekt troch Kristoffel Kolumbus. Hy neamde it eilân La Española, wat De Spaanske betsjut. Yn it Latyn is dat Hispanjoala. Omdat Kolumbus der fan oertsjûge wie dat hy yn Ynje oankomd wie, neamde hy de ynboarlingen Yndianen. Dizzen droegen gouden sieraden. thumb|250px|Lânskip fan Haïty
Inkele wiken nei oankomst, op Earste krystdei, sloech Kolumbus syn flaggeskip lek. Fan de restanten waard La Navidad boud, de earste Europeeske delsetting yn Amearika sûnt de tiid fan de Wytsingen. Hjir waarden 40 opfarrenden efterlitten mei de opdracht nei goud te sykjen. De oerbleaune beide skippen farden werom nei Spanje.
Op 17 septimber 1493 farde Kolumbus mei 17 skippen en 1500 man oan board werom nei Hispanjoala. De delsetting blykte ferwoaste, en fan de efterbleaune Spanjerts wie neat te finen. Der waard in nije delsetting stifte, dy 't La Isabela neamd waard - nei keninginne Isabella fan Kastylje. Doe't de ynboarlingen net fertelle woenen wêr't se harren goud wei hellen, fierde Kolumbus tsien moannen lang oarloch tsjin harren. Yn de oarloch kaam Kolumbus efter de oarsprong fan it goud. Nei de oerwinning stelde hy de oerbleaune yndianen as slaven te wurk yn de goudminen op Hispanjoala.
Geografy
Der binne meardere sâltmarren, lykas Étang Saumâtre yn Haïti en Lake Enriquillo yn de Dominikaanse Republyk.
Hispanjoala leit op de brekline tusken de Noard-Amerikaanske en Karibyske plaat.
Elle Smith
Ellen Elizabeth Smith (Ohio, 19 juny 1998) is in Amerikaansk fotomodel, sjoernaliste en de winneresse fan 'e Miss USA 2021-wedstryd.
Smith waard berne yn Ohio as dochter fan in swarte heit, Samuel Clayborne, en in blanke mem, Lydia Smith. Har swarte foarâlden wiene slaven op in plantaazje yn Kentucky foardat se nei de Amerikaanske Boargeroarloch nei Ohio ferfearen.
Grutte Priis Formule 1 fan Itaalje 2009
Utslaggen fan de Grutte Priis Formule 1 fan Itaalje 2009 yn Monza op 13 septimber 2009. It wie de tretjinde race fan 17 races fan de Formule 1 yn 2009. Hy waard op it Sirkwy fan Monza hâlden. De race waard hâlden oer 53 omgongen, op it 5,8 km lange sirkwy foar in raceôfstân fan 306,7 kilometer.
Kleopatra VII
thumb|right|200px|Búste fan Kleopatra, Altes-Museum Berlyn Kleopatra VII (jannewaris 69 f.Kr. – 12 augustus 30 f.Kr.) wie keninginne fan it Alde Egypte. Yn 51 waard sy tegearre mei har broer Prolemaeus XIII kening, mar soe yn 48 ferdreaun wurde. Mei de komst fan de Romeinske lieder Caesar, waans leafste sy waard, kearde sy werom op de troan, diskear tegearre mei har twadde broer, Ptolemaeus XIV. Sy joech Caesar in soan, Caesarion (simmer 47), en folge him nei Rome ta dêr't sy oant en mei de moard op Caesar yn 44 bleau. Nei syn dea kearde sy yn Egypte tebek, dêr't sy har broer fergiftige lit. Yn 41 waard sy de beminde fan Markus Antonius, dêr't sy mei troude yn 37 en trije bern joech. Neidat tusken Oktavianus en Markus Antonius in breuk ûntstie en de slach by Aktium ferlern waard, pleecht sy selsmoard.
Grutte Priis Formule 1 fan Brazylje 2017
Utslaggen fan de '''Grutte Priis Formule 1 fan Brazylje 2017 yn São Paulo op 12 novimber. It wie de njoggentjinde race fan 20 races fan de Formule 1 yn 2017. Hy waard op Interlagos hâlden. De race waard hâlden oer 71 omgongen, op it 4,3 km lange sirkwy foar in raceôfstân fan 306 kilometer.
Grutte Priis Formule 1 fan Abû Dabi 2017
Utslaggen fan de Grutte Priis Formule 1 fan Abû Dabi 2017 yn Abû Dabi op 26 novimber It wie de tweintichste race fan 20 races fan de Formule 1 yn 2017. Hy waard op it Yas Marina Circuit hâlden. De race waard hâlden oer 55 omgongen op it 5,5 km lange sirkwy foar in raceôfstân fan 305,3 kilometer.
Glees
It besjen wurdich
Op it doarpsgebiet stiet de yn 1093 stifte benediktynske abdij Maria Laach. Glees leit oan de Laacher See, dy't likernôch 13.000 jier lyn ûntstie nei de útbarsting fan de fulkaan op dat plak.
Digital Playground
Digital Playground, soms ôfkoarte ta DP, is in Amerikaanske pornografyske filmstudio dy't fêstige is yn Burbank, yn 'e steat Kalifornje. Sûnt syn oprjochting yn 1993, troch de pornoregisseur Joone, hat dy him ûntjûn ta ien fan 'e grutste pornostudio's, en yn 2006 waard it troch it parseburo Reuters omskreaun as ien fan it hantsjefol studio's dat de Amerikaanske pornoyndustry dominearret.
Yn syn begjinjierren hold Digital Playground (dat "Digitale Boarterstún" betsjut) him fral dwaande mei it produsearjen fan pornografyske kompjûterspultsjes op cd-rom. Mar al rillegau wreide it bedriuw him út nei de produksje fan oare foarmen fan pornografy, dêr't pornografyske films úteinlik fierwei it wichtichste fan waarden. Digital Playground hat in stikmannich fan 'e populêrste pornoaktrises fan it momint ûnder kontrakt stean, lykas Jesse Jane en Kayden Kross. Yn it ferline hie ek megastjer Tera Patrick in kontrakt by de studio. Digital Playground stiet fierders bekend om syn pioniersrol by de ynfiering fan nije technology yn 'e Amerikaanske pornoyndustry. Sa stapte it label al yn 2006 oer op 'e produksje fan blu-ray-dvd's ynstee fan high definition-dvd's. En ek klearre de studio it paad foar de ynfiering fan iPads en trijediminsjonale technology yn 'e pornowrâld. Yn maart 2012 waard Digital Playground oankocht troch de yn Lúksemboarch fêstige porno-mulitnational MindGeek (foarhinne Manwin).
Keppelings om utens
● Offisjele webside fan Digital Playground
Evangeelje fan Marije Magdalena
It Evangeelje fan Marije Magdalena is in algemien as apokryf beskôge kristlike religieuze tekst, besibbe oan it Nije Testamint fan 'e Bibel. It iennichste oerlevere, yn it Koptysk skreaune manuskript waard yn 1896 ûntdutsen yn in papyruskodeks út 'e fyfde iuw, de Papyrus Berolinensis 8502, dy't yn 'e Egyptyske haadstêd Kaïro kocht waard troch de Dútske wittenskipper Karl Reinhardt. Njonken it Evangeelje fan Marije Magdalena befettet deselde papyruskodeks ek hânskriften fan it Geheime Boek fan Jehannes en de Wysheid fan Jezus Kristus en dêropta in ûnfolsleine ferzje fan 'e Hannelingen fan Petrus. Njonken de Papyrus Berolinensis 8502 binne fan it Evangeelje fan Marije Magdalena guon fersille papyrusfragminten bewarre bleaun.
Namme en typearring
It Evangeelje fan Marije Magdalena, sa't de tekst ornaris yn net-wittenskiplike fermiddens neamd wurdt, is in wat riedselich geskrift. Yn it foarste plak ferhellet it oer in Marije, mar wurdt der net by sein hokker (yn 'e kanonike evangeeljes fan it Nije Testamint komme in stikmannich ûnderskate froulju mei dy namme foar). De measte bibelwittenskippers en teologen dy't de tekst bestudearre hawwe, binne it deroer iens dat it yndie om Marije Magdalena, de froulike dissipel fan Jezus fan Nazaret, gean moat, mar dy miening is net unanym. Inkele saakkundigen wolle hawwe dat it noch by it libben fan Jezus skreaun is, mar de measten datearje it tusken 120 en 180. It Evangeelje fan Marije Magdalena wurdt ornaris ta de gnostyske evangeeljes rekkene, al ûntbrekke guon krúsjale gnostyske tinkbylden (bgl. oangeande it dualistysk aard fan 'e skepping) yn 'e oerlevere dielen fan 'e tekst.
Ynhâld
Kwa ynhâld giet it Evangeelje fan Marije Magdalena benammen oer de himelfeart fan 'e minsklike siel nei de dea. Neffens de tekst soe Jezus dêroer dingen oan Marije Magdalena trochdien hawwe dy't er net oan syn (manlike) dissipels ferteld hie. It persize boadskip fan it geskrift is lykwols ûndúdlik, mei't de foarste seis siden fan it manuskript ûntbrekke en der út 'e midden ek nochris fjouwer siden misse. It Evangeelje fan Marije Magdalena hat de foarm fan in petear tusken Marije en de dissipels, wêrby't benammen Andréas en Petrus Marije har ferhaal oer de dingen dy't Jezus har leard hawwe soe, iepentlik yn 'e kiif stelle, wylst "Levy" (dy't identifisearre is as Mattéus) har ferdigenet.
Uko Post
Uilke (Uko) Post (Meppel, 1954) is in Nederlânsk keunstskilder dy 't ta de Noardlike Realisten rekkene wurde kin.
Wurk
Post makket foaral oaljeferveskilderijen yn realistyske styl, mankelyk fan sfear, besibbe oan it magysk realisme. Syn tema's binne fanitas, leechte, fergonklikens, tema's dêr't alle minsken mei te krijen hawwe en wêrmei't se har, neffens de skilder, dreech fermoedsoenje kinne. Post hat geregeld tentoanstellingen yn Nederlân, België en Dútslân.
Wurk fan Post is opnommen yn kolleksjes fan Keninklike DSM Sittard, Wetterliedingmaatskippij Súd-Limboarch en partikuliere samlingen yn de Feriene Steaten, Nederlân, België en Dútslân (û.o. kolleksje Dogan, Schönecken).
Grutte Priis Formule 1 fan Singapoer 2009
Utslaggen fan de Grutte Priis Formule 1 fan Singapoer 2009 yn Singapoer op 27 septimber 2009. It wie de fjirtjinde race fan 17 races fan de Formule 1 yn 2009. Hy waard op de Marina Bay sirkwy hâlden. De race waard hâlden oer 61 omgongen, op it 5 km lange sirkwy foar in raceôfstân fan 309 kilometer.
Digital Sin
Digital Sin, eins folút: Digital Sin Productions, is in Amerikaanske pornografyske filmstudio dy't fêstige is yn Chatsworth, yn 'e steat Kalifornje. Hy waard yn 1999 oprjochte troch Scott Taylor, as in dochterûndernimming en it susterlabel fan New Sensations. Oarspronklik liet Digital Sin oare studio's ûnder lisinsje pornografy produsearje dy't it dan sels útjoech, mar tsjintwurdich publisearret it inkeld noch films dy't makke binne troch New Sensations. Digital Sin is û.m. yn it nijs kommen trochdat it de dvd Groupie Luv op 'e merk brocht hat, dêr't de rappers 50 Cent en Lloyd Banks yn figurearje.
Wrotmûseftigen
De wrotmûseftigen (wittenskiplike namme: Cricetidae) foarmje in famylje fan 'e klasse fan 'e sûchdieren (Mammalia) en it skift fan 'e kjifdieren (Rodentia), dêr't û.m. de fjildmûs, de hamster, de wetterrôt en de muskusrôt ta hearre. Mei hast 600 ûnderskate soarten is it nei de mûseftigen (Muridae) de op ien nei grutste sûchdierefamylje. Wrotmûseftigen binne lânseigen yn Jeraazje en de Amearika's.
Wrotmûseftigen binne oer it generaal lytseftige bisten, al rinne se útinoar fan 'e Amerikaanske dwerchmûs (Baiomys taylori), dy't mar 7 g weaget, oant de muskusrôt (Ondatra zibethicus), mei in gewicht dat oprinne kin oant 1,8 kg. De lingte fan 'e sturten yn ferhâlding ta de grutte fan it liif rint wiid útinoar. De sturt kin by wrotmûseftigen sawol tichtbehierre as hast keal wêze. De pels is by de measte soarten brunich fan kleur, faak mei in ljochte ûnderbúkbehierring.
Wat biotopen oanbelanget, komme wrotmûseftigen foar fan gebieten mei in poalklimaat oant tropysk reinwâld en tesinzgjende woastinen. Guon soarten libje yn 'e beammen en hawwe sturten dy't spesjaal oanpast binne om op smelle tûken te balansearjen of om tûken mei fêst te gripen. Oare soarten binne semy-akwatysk en hawwe poaten mei swimfluezzen tusken de teannen. Wer oaren libje op 'e grûn en binne duchtige gravers. Wrotmûseftigen binne herbivoaren, omnivoaren of ynsektivoaren. Se hawwe allegear grutte kjiftosken om mei te gnaujen en kinne har ûnder geunstige libbensomstannichheden fluch fuortplantsje.
G-Phoria Glow Award
De G-Phoria Glow Awards of Glow Awards binne in groep Amerikaanske prizen dy't ienris yn it jier takend wurde foar de bêste fideospultsjes. Dizze prizen wurde útrikt op 'e jierlikse G-Phoria-show, dy't produsearre wurdt troch de tillefyzjestjoerder G4. De earste útrikking fûn plak yn 2003. De earste trije jier wie it in echte galaseremoanje mei in read tapyt en tuskentiidske muzykoptredens, dat presintearre waard troch ferneamde personaazjes, lykas de modellen Anna Nicole Smith en Carmen Electra, en akteur Wilmer Valderamma. Fan 2006 ôf is it fersobere ta in ienfâldige priisútrikking. De prizen wurde takend op grûn fan in demokratyske stimming ûnder de fans.
Sint-Nikolaasfloed
By de Sint-Nikolaasfloed yn desimber 1196 waarden, krektas by Alderheljenfloed (1170), grutte dielen fan Noard-Nederlân en it Suderseegebiet oerstreamd. Dêr't de stoarmfloed fan 1170 in begjin makke mei it weislaan fan grutte feangebieten, ferslimme dizze stoarm de ôfslach. It resultaat fan dizze staorm wie in ôfslach fan de feangebieten yn West-Fryslân en in fergrutting fan de Waadsee en de Almere of de Sudersee. De gebieten ten noarden fan de, mei de Sint-Tomasfloed (1163) tichtslibbe, Alde Ryn komme fia it Spaarne en de, doe noch lytse, Haarlimmermar ûnder ynfloed fan de see te lizzen. Dizze oerlêst hat fan gefolgen dat in oantal gebieten de wetteroerlêst mienskiplik oanpakt. Sa feroarje se ûnder oare de streamrjochting fan de rivieren Does en Syl, sadat dizzen nei it noarden, nei de Sudersee ôfstreame.
Meidat de Almere hielendal mei de Noardsee yn ferbining komt te stean, en de ôfstreaming fan rivierwetter dêrtroch ferbettert, sakket it wetterpeil fan dit mar inkele desimeters. Wol komt de Almere of Sudersee ûnder ynfloed te stean fan eb en floed. Gefolch fan dit legere wetterpeil is dat yn Hollân lossing fan polderwetter by eb mooglik wurdt. De ûntginning fan de feangebieten yn Hollân wurdt hjirtroch nij libben ynblaasd.
Patriside
Patriside of heitemoard is de moard op jins eigen heit. Skiedkundige foarbylden fan patriside binne: de Assyryske kening Sanherib (reg. 704-681 f.Kr.), dy't troch twa fan syn soannen fermoarde waard fanwegen syn ûntwijing fan Babylon; Iyasus I (1682-1706), ien fan 'e grutte kriger-keizers fan Abessynje, dy't yn 1706 troch syn soan Tekle Haymanot I ôfset en letter fermoarde waard; Petar Petrović, dy't omtrint 1786 fermoarde waard troch syn soan Karađorđe Petrović (1768-1817), de lettere earste kening fan it moderne Servje, om't er drige hie om syn famylje oan te jaan by de Osmaanske Turken. Yn 'e literatuer is nei alle gedachten it bekendste gefal fan patriside de moard troch Oidipoes op syn heit Lajos fan Tebe, dy't fêstlein is yn Sofoklês syn ferneamde trageedzje Kening Oidipoes.
Smells Like Teen Spirit
Smells Like Teen Spirit is in nûmer dat oarspronklik opnaam is troch Nirvana yn 1991 en útbrocht op it twadde album fan Nirvana Nevermind út itselde jier. Smells Like Teen Spirit is it earste nûmer op it album en waard op 10 septimber útbrocht as earste single fan it twadde album.
Oer it nûmer
Smells Like Teen Spirit waard skreaun troch alle trije de bandleden. Muzikaal sjoen hat it nûmer in soad ynfloeden út de punkmuzyk. Dizze hurde passaazjes op sawol drums as basgitaar wurde ôfwiksele mei rêstige dielen, wêrby't benammen de gitaar weromfalt op in minimaal tsjinjende rol. Dit is in typysk foarbyld fan Grunge.
Oer de fideoklip
Yn de fideoklip sjogge je de band by in skoalkonsert middenmank in tal typysk Amerikaanske cheerleaders en in útsinnich teenerpublyk it liet spyljen en úteinlik de hiele set slope. Cobain liet him foar de sfear fan de fideo ynspirearje troch de film Rock 'n' Roll High School út 1979 mei de Ramones. Hoe't de fideo makke waard, is te sjen op de dvd Nevermind.
New Sensations (filmstudio)
New Sensations is in Amerikaanske pornografyske filmstudio dy't fêstige is yn Chatsworth, yn 'e steat Kalifornje. Sûnt syn oprjochting yn 1993, troch Scott Taylor, hat er him ûntjûn ta ien fan 'e grutste pornostudio's fan 'e Feriene Steaten, en yn 2006 waard it troch it parseburo Reuters omskreaun as ien fan it hantsjefol studio's dat de Amerikaanske pornoyndustry dominearret.
De earste films dy't New Sensations (letterlik: "Nije Gewaarwurdings") op 'e merk brocht, hearden ta de rige Video Virgins, dy't rûn fan 1993 oant 1998. De studio hat de lêste jierren opsjoch jûn mei in searje pornografyske parodyen op mainstream-tillefyzjesearjes, lykas The X-Files: A XXX Parody, Scrubs: A XXX Parody, That 70's Show: A XXX Parody en 30 Rock: A XXX Parody. New Sensations is de memme-ûndernimming en it susterlabel fan Digital Sin.
Fuji Art Association
Fuji Art Association ('Fuji' ferwijst nei de Japanske fulkaan) is de namme fan in groep 3e generaasje (Grinzer) keunstskilders, geastessibben fan 'De Groep', Wout Muller, Henk Helmantel en Matthijs Röling, mei yn harren fuotleasten de 4e generaasje (Grinslânske) skilders Dinie Bogaart, Douwe Elias, Rachel Dieraert, Sam Drukker, Pieter Pander, Noëlla Roos, Clary Mastenbroek, Trudy Kramer, Ger Siks en Aart Schonk.
De groep hie en hat in protte útstallings yn it Drintsk Museum yn Assen, Galerie Wiek XX yn Nijeskâns en Museum de Buitenplaats yn Eelde.
Noardlik/Unôfhinklik Realisme
Sy presintearje harren ek wol as Noardlik realisten en wurde wol ta de De Unôfhinklike Realisten rekkene.
Cynthia McLeod
thumb|200px|Cynthia McLeod, 1997 Cynthia Henri McLeod (Paramaribo, 4 oktober 1936) is in Surinaamsk skriuwster.
McLeod waard berne as Cynthia Ferrier; dochter fan Eugenie Lionarons en Johan Ferrier, de earste presidint fan Suriname.
Biografy
Nei de middelbere skoalle sudearre hja fierder yn Nederlân foar Leararesse Bernefersoarching en -opbringing. Se boaske oan Drs Donald McLeod. 1962 giene hja werom nei Suriname, dêr't McLeod M.O Nederlânsk studearre. Fan 1969 oant 1978 wie hja leararesse Nederlânsk oan it vwo yn Paramaribo. Donald McLeod waard 1978 ambassadeur fan Suriname yn Fenezuela. Dêrnei krige er posten yn België en de Feriene Steaten. Yn it bûtenlân sette hja mei de skriuwerij út ein; benamme yn Belgje wie hja yn de gelegenheid om argyfûndersyk te dwaan yn De Haach, Amsterdam, Rotterdam, Emmerich, Keulen ensafuorthinne.
De McLeods gienen werom nei terug naar Suriname yn 1986 en 1987 ferskynde har debút “Hoe duur was de Suiker?” by útjouwerij Vaco yn Paramaribo. Cynthia McLeod waard op slach de meast ferneamde skriuwster yn Suriname. Dy histoaryske roman oer de sûkerkultuer yn de 18e iuw waard letter op 'en nij útjûn troch de Nederlânske útjouwerij Conserve. Rillegau ferskynden der ek oare histoaryske romans fan har.
Elisabeth Samson
McLeod die goed fiif jier yngeand ûndersyk nei Elisabeth Samson, in frije negerinne waans namme in protte foarkomt yn histoaryke wurken oer Suriname, meidat hja boaskje woe mei in blanke man, wat yn it Suriname fan de earste helte 18e iuw ferbean wie. De útkomsten fan it ûndersyk waarden earst útjûn troch de Fakulteit Culturele Antropology fan de Universiteit fan Utrecht. Dêrnei bestudearre McLeod noch acht jier de sosjale struktuer en it maatskiplik libben út dy perioade. Sa koe hja Elisabeth as begoedige frije swarte goed pleatse yn dy mienskip mei syn foaroardielen en blanke supremasy. Dat alles kriget moai stâl yn de roman: "De Vrije negerin Elisabeth, gevangene van Kleur.”
Evangeelje fan Petrus
It Evangeelje fan Petrus is in algemien as apokryf beskôge kristlike religieuze tekst, besibbe oan it Nije Testamint fan 'e Bibel. Oars as de measte net-kanonike evangeeljes is it gjin gnostyske tekst. Wol is it in pseudepigrafysk geskrift ûnder de namme fan 'e apostel Petrus, dat eins it wurk is fan in anonym skriuwer, en dat nei gedachten datearre wurde moat omtrint it jier 190.
Oerlevering
It Evangeelje fan Petrus wie it earste fan 'e apokrife evangeeljes dat werûntdutsen waard, yn 1886, doe't de Frânske archeolooch Urbain Bouriant, yn 'e moderne Egyptyske stêd Akhmim, in skansearre manuskript út 'e achtste of njoggende iuw fûn, dat iuwenlang bedobbe lein hie. It wie as grêfjefte meijûn oan in mûnts en wie foar in part preservearre yn it drûge sân. Bouriant publisearre de tekst yn 1892. Letter waarden noch twa papyrusfragminten fûn op 'e rúchskernen fan 'e stêd Oxyrhynchus, yn Midden-Egypte, wêrfan't de tekst mooglik ta it Evangeelje fan Petrus heart en yn 1972 iepenbier makke waard.
Ynhâld
Nettsjinsteande de fragmintaryske oerlevering is it dúdlik dat it Evangeelje fan Petrus krekt as de kanonike evangeeljes, en yn tsjinstelling ta de gnostyske evangeeljes, in ferheljend geskrift wie. It oerlevere part fan 'e tekst giet benammen oer it lijen en de krúsdea fan Jezus. Opmerklik is dêrby dat it Evangeelje fan Petrus de ferantwurdlikheid foar de krusiging oan 'e Judeeske kening Heroades Antipas taskood en de Romeinske steedhâlder Pontius Pilatus, dy't yn 'e kanonike evangeeljes de skuld kriget, frijpleitet.
Koptysk Evangeelje fan de Egyptners
It Koptyske Evangeelje fan de Egyptners, ek wol bekend ûnder de (tapasliker) titel fan it Hillige Boek fan de Grutte Unsichtbere Geast, is in algemien as apokryf beskôge kristlike religieuze tekst, besibbe oan it Nije Testamint fan 'e Bibel. It is ien fan 'e gnostyske evangeeljes, en waard yn desimber 1945 tafalligerwize troch twa boeren by it Egyptyske Nag Hammady ûntdutsen, dêr't it mei in stikmannich oare gnostyske geskriften, wêrûnder it folle bekendere Evangeelje fan Tomas, yn in krûk bedobbe lei. It moat net betize wurde mei it Grykske Evangeelje fan de Egyptners, dat in hiel oare tekst is.
Datearring en ynhâld
It Koptyske Evangeelje fan de Egyptners moat nei gedachten datearre wurde yn 'e perioade fan 'e earste oant de trêde iuw. De tekst jout it gedachteguod fan 'e saneamde settyske gnostyk wer, dy't leart dat de Egyptyske god Set reynkarnearre waard as Jezus Kristus om 'e sielen fan 'e minsken te befrijen út it kwea-aardich tichthús dat de skepping is. It geskrift omfettet ek in hymne, wêrfan't ûnderskate dielen in skynber betsjuttingsleaze rige fokalen foarmje. Dat wurdt beskôge as in foarbyld fan ier-kristlike glossolaly (yn 'e Bibel it "sprekken yn tongen" neamd), hoewol't de lûden út 'e lêste alineä (u aei eis aei ei o ei ei os ei) ûntsifere wurde kinne ta it Gryksktalich boadskip: "dy't bestiet as de Soan yn ivichheid. Jo binne wat jo binne, jo binne wa't jo binne."
Brûni Heinke
thumb|Brûni Heinke in 1985Brunhilde Margot (Brûni) Heinke (Rotterdam, 23 septimber 1940) is in Nederlânsk aktrise. Har heit kaam út it easten fan Dútslân.
Brûni Heinke studearre yn 1965 ôf oan de Toanielakademy Maastricht. Dêrnei wie sy ferbûn oan De Nederlânske Komedy, It Amsterdamsk Toaniel, It Stedstoaniel Rotterdam en Toanielgroep Theater.
Elegant Angel
Elegant Angel, eins folút: Elegant Angel Productions, is in Amerikaanske pornografyske filmstudio dy't fêstige is yn Canoga Park, yn 'e steat Kalifornje.
Skiednis
Elegant Angel waard yn 1990 oprjochte troch Patrick Collins yn gearwurking mei John Stagliano, de baas fan Evil Angel, as in dochterûndernimming fan dy lêste studio. Krekt as Evil Angel lei ek Elegant Angel him ta op 'e gonzo-pornografy, it út 'e losse hân filme reality-subsjenre fan 'e porno. Yn 1996 makke Collins Elegant Angel ta in selsstannich bedriuw, en yn 1998 snie er alle bannen mei Evil Angel troch. De breuk tusken him en Stagliano is omskreaun as "net bepaald freonlik" (neffens Collins koe Stagliano "gjin saak runne" en "soe it op 'e non rinne sûnder [himsels]", wylst Stagliano sei: "Patrick is in klier", "hy die syn wurk net goed" en "ik hie him jierren lyn al oan 'e dyk sette moatten").
Yn 2003 besocht Elegant Angel oer te stappen fan gonzo nei it pornosjenre fan 'e feature film (de eigentlike film), mar tsjin 2004 wie wol dúdlik dat de feroaring ûnsúksesfol wie en hannen fol jild koste hie. Om't der ek oare problemen spilen (sa wiene der technyske swierrichheden mei de fabrikaazje fan dvd's, hie de studio net ien inkeld werkenber logo op syn dvd-hoezen, en likemin in webside of p.r.-ôfdieling) rekke de studio yn swierwaar. Der giene geroften dat Elegant Angel finansjeel oan 'e râne fan 'e ôfgrûn stie en yn 'e ferkeap dien wurde soe. Sa fier kaam it lykwols net. Collins liet de produksje twa moanne lang stillizze en konsintrearre de studio op 'e nij op gonzo en oare spesifike foarmen fan pornografy, wylst it ambisjeuze filmprojekt beëinige waard. De logo's fan it bedriuw waarden ferienfâldige en standerdisearre, de swierrichheden mei de dvd-fabrikaazje oplost en in p.r.-manager oansteld. Dêrnei gie Elegant Angel wer fierder mei it meitsjen fan likernôch acht nije pornografyske films de moanne. Yn augustus 2004 wie Elegant Angel ien fan 'e pornolabels dy't harren it fûleindichst fersetten tsjin it útstel fan 'e Demokratyske Kalifornyske steatssenator Paul Koretz om it gebrûk fan kondooms yn 'e pornoyndustry te ferplichtsjen.
John Rennie sr.
Libben en wurk
1791 ferfarre er nei Londen en stichte dêr syn eigen ûndernimming. Ta syn iere projekten hearre it Lancaster Kanaal (1792), it befarber meitsjen fan de rivieren de Chelmer en Blackwater (1793), it Crinan Kanaal (1794), it Kennet-en-Avon-Kanaal (1794 mei út ein set) en it ûntwetterjen fan de The Fens yn Norfolk (1802-1810). Yn de jierren dy't folgen oppenearre er him lykwols fral as brêgebouwer. Hy kombinearre stien mei jitiizer en skiep dêrmei flakke eliptyske brêgebôgen dy't der nea earder west hiene. Foarbylden dêrfan binne de Leeds Bridge, de Waterloo Bridge (1810-1817) en de Southwark Bridge (1815-1819) yn Londen.
Rennie wie ek ferantwurdlik foar it ûntwerp en de bou fan de dokken yn Kingston upon Hull, Liverpool, Greenock en Leith en foar de útwreiding fan de haven en werven yn Portsmouth, Chatham en Devonport. Syn lêste projekt wie de nijbou fan de London Bridge, dêr't 1821 mei út ein set waard en dy't troch syn soan John Rennie junior foltôge waard. Rennie waard byset yn Sint Paul's Katedraal.
Gryksk Evangeelje fan de Egyptners
It Grykske Evangeelje fan de Egyptners wie in algemien as apokryf beskôge kristlike religieuze tekst, besibbe oan it Nije Testamint fan 'e Bibel. It wie ien fan 'e gnostyske evangeeljes. De titel is in modernenien, dy't ôflaat is fan 'e begjinregel. It moat net betize wurde mei it Koptyske Evangeelje fan de Egyptners, dat in hiel oare tekst is.
Oerlevering
It Grykske Evangeelje fan de Egyptners wie skreaun yn 'e Egyptyske stêd Aleksandrië, en kin datearre wurde tusken 120 en 150. Yn 'e twadde en de trêde iuw skynt it yn Egypte rûnom yn 'e tsjerken lêzen te wêzen. Der is gjin manuskript fan bewarre bleaun en it is inkeld oerlevere yn sitaten dy't diel útmeitsje fan oare geskriften, almeast skreaun troch anty-gnostyske kritisy, lykas Klemins fan Aleksandrië en Epifanius fan Salamis. Ut 'e op dy manear oerlevere fragminten is dreech op te meitsjen hoefolle wiidweidiger oft de oarspronklike tekst wie, of hokker oare ûnderwerpen oft deryn op 't aljemint kamen, of sels mar oft de fragminten wol it essisjele boadskip fan it hiele geskrift represintearje.
Ynhâld
Yn elts gefal liket it Grykske Evangeelje fan de Egyptners in útsprake-evangeelje west te hawwen, dat de foarm fan in dialooch hie tusken Jezus fan Nazaret en syn froulike dissipel Salomé. Dêrby bepleitet Jezus in selibatêr bestean, of better sein seksuële askeze. Ien passaazje út 'e oerlevere fragminten is ferneamd wurden, ntl. as Salomé freget: "Hoe lang sil de dea noch oerwinne?", wêrop't Jezus antwurdet: "Salang't froulju noch bern drage sille." It Grykske Evangeelje fan de Egyptners liket út te dragen dat it lichem it tichthús fan 'e siel is, en dat de dea as in befrijing sjoen wurde moat.
Underfamylje
In ûnderfamylje of subfamylje (Latyn: subfamilia) is in taksonomyske rang dy't tusken in famylje en in tûke yn sit. Dit is net ien fan 'e haadrangen fan 'e taksonomy, mar in takson dat brûkt wurdt as helpmiddel foar fierdere yndieling fan famyljes.
Suprematisme
It suprematisme is in styl yn de byldzjende keunst en skilderkeunst en in foarm fan Abstrakte keunst, dy't him rjochtet op it brûken fan geometryske foarmen (benammen it fjouwerkant en de sirkel); de beweging bestie fan 1915/16 oant en mei 1930 yn Ruslân. Wassily Kandinsky en de skilders fan it Bauhaus en De Styl waarden beynfloede troch it suprematisme dat yn Ruslân sels net folle wjerklank fûn.
Aiskylos
Aiskylos, Aischylos, Aeschylus of inkeld ek wol Aiskulos (yn it Aldgryksk: Αἰσχύλος, Aischylos; ±525 – ±455 f.Kr.), wie in ferneamd Ateensk toanielskriuwer yn it âlde Grikelân. Hy wie de earste fan 'e trije grutte Aldgrykske trageedzjeskriuwers (de oare beide binne Sofokles en Euripides), en wurdt gauris beskôge as de geastlike heit fan it trageedzjesjenre. De hjoeddeiske kennis fan dy toanielfoarm giet werom op syn wurk, wylst oer de dêroan foarôfgeande tradysje inkeld bekend is wat der út syn stikken oer opmakke wurde kin. Yn Aiskylos syn likernôch tachtichjierrich libben skreau er santich oant njoggentich trageedzjes, mar dêrfan binne mar sân bewarre bleaun (en oangeande it auteurskip fan ien dêrfan, Prométeüs Bûn, besteane al langere tiid twifels). De bekendsten fan syn oerlevere stikken binne Perzen en de Oresteia-trilogy.
Libben
Der is net in protte bekend oer it libben fan Aiskylos, en wàt der bekend is, komt út boarnen dy't net botte betrouber binne. Hy moat yn 525 of 524 f.Kr. berne wêze, al is dy wittenskip fierhinne basearre op weromtellen fanôf syn earste oerwinning by de jierlikse toanielwedstryd ûnder it Feest fan Dionysus. Aiskylos wie yn elts gefal hikke en tein yn Eleusis, in doarp dat tsjintwurdich likernôch 20 km noardwestlik fan 'e Grykske haadstêd Atene leit, yn westlik Attika. Hy kaam út in begoedige fermidden, en mooglik wie syn famylje lid fan 'e Eupatridae, de âlde Attyske aristokrasy, mar dat kin ek in optinksel fan lettere biografen wêze.
As jongfeint wurke Aiskylos yn 'e wyngerds oant de god Dionysus yn in dream oan him ferskynde en him opdroech om him ta te lizzen op it skriuwen fan trageedzjes. Alteast, dat skriuwt de twadde-iuwske ierdrykskundige Pausanias. It is yn elts gefal dúdlik dat Aiskylos trageedzjes begûn te skriuwen, mar wat dêr de reden fan wie, sille wy nea witte. De opfiering fan syn earste stik fûn plak yn 499 f.Kr., en hy wûn de toanielwedstryd op it Feest fan Dionysus foar it earst yn 484 f.Kr.
Yn 490 f.Kr., doe't de Perzyske kening Darius de Grutte besocht en feroverje de Grykske stêdsteaten, waard it Perzyske leger yn 'e Slach by Maraton ferslein troch de Ateners en harren bûnsgenoaten. Aiskylos en syn broer Kynegeirus fochten by Maraton yn 'e Ateenske falanks; Aiskylos oerlibbe de slach, mar syn broer sneuvele doe't er de flechtsjende Perzen troch de weagen nei harren skippen hjitfolge. Yn 480 f.Kr. focht Aiskylos wer mei, diskear tsjin Kserkses I, yn 'e Slach by Salamis (en mooglik wied er ek behelle yn 'e Slach by Platéa, yn 479 f.Kr.). It hoecht dan ek gjin nij te dwaan dat de Perzyske Oarloggen in grutte rol yn Aiskylos syn wurk spylje. Syn toanielstik Perzen, wêryn't de Slach by Salamis in wichtich plak ynnimt, is de iennichste oerlevere klassike trageedzje dy't oer resinte histoaryske foarfallen giet (en tsjinnet sadwaande nòch wol as histoaryske boarne, mei't Aiskylos de politike en militêre ûntwikkelings dy't er as eftergrûn brûkt út 'e earste hân koe).
Aiskylos wie in djip leauwich man, mei in ferheft byld fan 'e oppergod Seus, dy't er yn syn stikken beskreau mei in ienfâldige earbiedigens dy't dy fan 'e bibelske Psalmen net wanlyk is. Krekt as in protte Grykske manlju fan syn tiid wied er ek inisjearre yn 'e Mystearjes fan Eleusis, in kultus dy't wijd wie oan 'e fruchtberensgoadinne Demeter, en dy't fêstige wie yn syn eigen berteplak. Mei't de ynwijden fan dy mystearjereligy om dea swarre moasten dat se der neat oer útbringe soene, is de tsjintwurdige kennis dêroer tige beheind. Aristoteles fertelt lykwols dat Aiskylos yn ien fan syn toanielstikken beskate geheimen fan 'e kultus ferret hawwe soe. Oare boarnen wolle sels hawwe dat it publyk him op datseldichste plak deadwaan woe, mar dat er krekt op 'e tiid fan ruten spile. Herakleides fan Pontus beweart dat men him besocht te stiennigjen, en dat er beskûl sykje moast efter it alter yn it orkest fan it Dionysusteäter. Doe't er neitiid terjocht stie, bearde er dat er de geheimen ûnbewust útbrocht hie, of mooglik dat er net witten hie dat it geheimen wiene. Yn elts gefal waard er frijsprutsen, mar dat skynt mear te krijen hân te hawwen mei syn status as feteraan fan Maraton as mei syn wurklike ûnskuld.
Yn 'e 470-er jierren reizge Aiskylos ien of twa kear nei Sisylje, op útnûging fan Hiero I, de tiran fan Syrakuse, in wichtige Grykske koloanje dêre. Fan 473 f.Kr. ôf wie Aiskylos, nei de dea fan syn wichtichste konkurrint Frynichus elts jier de favoryt by de toanielwedstryd op it Feest fan Dionysus. Yn 458 f.Kr. gied er noch in lêste kear nei Sisylje ta, wêrby't er de stêd Gela, oan 'e súdkust, oandie. Dêre ferstoar er yn 456 of 455 f.Kr. De Romeinske anekdoateskriuwer Falearius Maksimus kaam yn 'e earste iuw mei it ûnwierskynlike ferhaal op 'e lapen dat Aiskylos bûten de stedsmuorren fan Gela omkaam doe't in earn syn keale plasse oanseach foar in gaadlike rots om in skylpodde op tepletter te smiten, en dat er, mei oare wurden, it slachtoffer waard fan in fallend reptyl. Plinius de Aldere foege dêr yn syn Naturalis Historiæ noch oan ta dat de ûngelokkige toanielskriuwer krekt bûtendoar ferkearde om in profesije te ûntrinnen dy't hawwe woe dat er troch in fallend foarwerp deade wurde soe.
Aiskylos stie yn Atene yn sok heech oansjen dat syn toanielstikken de iennichsten wiene dy't nei syn dea noch weropfierd wurde mochten op it Feest fan Dionysus. Syn soannen Euforion en Euéon folgen yn har heite fuotstappen en waarden ek toanielskriuwers, mar koene har heite rom by lange nei net belykje. De ynskripsje op Aiskylos syn grêfstien sei neat oer syn karriêre as toanielskriuwer, mar ferwiisde ynstee nei syn meifjochtsjen yn 'e Perzyske Oarloggen:
Folslein oerlevere
Der binne mar sân fan Aiskulos syn trageedzjes bewarre bleaun, út in oevre dat oarspronklik 70-90 stikken omfet hawwe moat. De sân overlevere trageedzjes binne:
Fragmintarysk oerlevere
Fan in stikmannich oare stikken binne fragminten oerlevere op fodsjes papyrus en yn sitaten fan oare skriuwers. Dit is in opsomming fan alle oare toanielstikken fan Aiskulos wêrfan't de titel bekend is.
Tûke (taksonomy)
In tûke, geslachtegroep of tribus (Latyn: tribus) is in taksonomyske rang dy't tusken in ûnderfamylje en in skaai yn sit. Dit is net ien fan 'e haadrangen fan 'e taksonomy, mar in takson dat brûkt wurdt as helpmiddel foar fierdere yndieling fan ûnderfamyljes.
Unalaska (eilân)
Unalaska (Aleoetysk: Nawan-Alax̂sxax̂) is in eilân dat diel útmakket fan 'e arsjipel fan 'e Aleoeten yn it noarden fan 'e Stille Oseaan. It heart bestjoerlik ta de Amerikaanske steat Alaska. It eilân moat net betize wurden mei de stêd Unalaska, dy't in diel fan it eilân beslacht en it hiele oanbuorjende eilantsje Amaknak, dêr't de haven Dutch Harbor him befynt. Bestjoerlik makket Unalaska diel út fan 'e Unorganisearre Borough.
Geografy
Unalaska is in eilân dat heart ta de Fokse-eilannen, in subgroep fan 'e gruttere arsjipel fan 'e Aleoeten. Dy strekke har út yn in langrutsen keatling fan it Alaska-skiereilân fan it fêstelân fan Alaska, yn it easten, nei it Kamtsjatka-skiereilân fan Sibearje, yn it westen, en foarmje dêrby de skieding tusken de Beringsee yn it noarden en de iepen Stille Oseaan yn it suden. Unalaska is ien fan 'e grutste en eastlikste Aleoetyske eilannen, dat op sa'n 110 km fan 'e westpunt fan it Alaska-skiereilân leit. Eastlik, of eins noardeastlik, fan Unalaska lizze de eilannen Akutan, Akun, Avatanak en Tigalda. Tusken Unalaska en Akutan lâns rint in see-ingte dy't Akutan Pass hjit. Westlik, of eins súdwestlik, fan Unalaska leit in oar grut eilân, Umnak, wêrfan't Unalaska skaat wurdt troch de see-ingte Umnak Pass.
Skiednis
Unalaska wurdt al sûnt minskewitten bewenne troch etnyske Aleoeten, in lânseigen folk dat net ta de Yndianen heart, mar ynstee besibbe is oan 'e Eskimo's. It eilân waard foar it earst troch Westerlingen waarnommen doe't de Deenske ûntdekkingsreizger yn 'e tsjinst fan it Keizerryk Ruslân Vitus Bering der yn 1741 by lâns fear.
Yn 1759 fêstigen Russyske pelskeaplju in delsetting op Unalaska, mar dy waard yn 1763 ferwoastge troch de Aleoeten, dy't by dy gelegenheid ek fjouwer Russyske keapfardijskippen ferbaarnden. By it bloedbad, dat útlokke wie troch it wangedrach fan 'e pelskeaplju, kamen 162 Russen om it libben. De oerlibbenen wisten harsels op it eilân te hanthavenjen oant se in jier letter troch in oar Russysk skip rêden wurde koene. Neitiid fierden de Russen op Unalaska bloedige represailles út tsjin 'e pleatslike Aleoeten, dy't oan sa'n 5.000 minsken it libben kosten en karakterisearre wurde kinne as in foarm fan genoside.
Yn 1788 ferkende de ekspedysje fan Esteban José Martínez Fernández y Martínez de la Sierra en Gonzalo López de Haro de kust fan Alaska út it suden wei oant en mei Unalaska. Harren oankomst by it eilân markearre it westlikste punt fan 'e Spaanske ûntdekkingsreizen út harren koloanje Nij-Spanje (it lettere Meksiko) wei. Datselde jier die ek de Ingelske ûntdekkingsreizger James Cook Unalaska oan, in namme dy't er yn syn lochboek fêstlei as Oonalashka.
Mear as in iuw lang hearde Unalaska ta Russysk-Amearika, dat in koloanje fan it Russyske Ryk wie. Troch de Oankeap fan Alaska gie it eilân yn 1867 mei oer yn Amerikaanske hannen. Yn 'e tweintichste iuw ûntjoech de haven Dutch Harbor him ta it sintrum fan 'e fiskerij yn 'e Beringsee. Op 8 desimber 2004 rûn it Maleizyske frachtskip de Selendang Ayu foar de kust fan Unalaska oan 'e grûn en feroarsake in grutte oaljeramp wêrby't 1.326.500 liter ierdoalje yn see lekte.
Demografy
Unalaska hie neffens gegevens fan 'e Amerikaanske folkstelling fan 2000 in befolking fan yn totaal 1.759 persoanen. Dêrby binne de bewenners fan it diel fan it stedsje Unalaska dat op it eilân Amaknak leit, net ynbegrepen. De befolkingstichtens fan Unalaska kaam dêrmei út op 0,65 ynwenners de km². In oansjenlik part fan 'e befolking fan it eilân bestiet noch altyd út lânseigen Aleoeten. Oaren binne blanke Amerikanen dy't foar it meastepart ôfkommen binne op 'e wurkgelegenheid yn 'e fiskerij.
Trivia
Unalaska is it dekôr foar de roman And She Was, fan Cindy Dyson, dat de rike skiednis fan 'e Aleoeten beskriuwt.
Evangeelje fan Marsion
It Evangeelje fan Marsion, dat troch de oanhingers fan it marsionisme it Evangeelje fan de Heare neamd waard, is in algemien as apokryf beskôge kristlike religieuze tekst, besibbe oan it Nije Testamint fan 'e Bibel. It wurdt ornaris ta de gnostyske evangeeljes rekkene (al mei dy yndieling twifelich achte wurde), en moat datearre wurde yn 'e earste helte fan 'e twadde iuw. It is skreaun troch de kristlike teolooch Marsion fan Sinope, nei waans miening oft de God fan it Alde Testamint fan 'e Bibel in hiele oare godheid wie as de God fan it Nije Testamint, en dy't in ferzje fan it kristendom foarstie dy't folslein ûntdien wie fan alle joadske ynfloeden. Syn lear (it marsionisme) waard yn it jier 144 troch de Tsjerke bestimpele ta ketterij.
Oerlevering en ynhâld
Fan it eigentlike Evangeelje fan Marsion binne mar in pear fersprate fragminten oerlevere, mar der wiene safolle otterdoks kristlike apologeten dy't nei syn dea traktaten tsjin Marsion syn tinkbylden skreaune, dat it iroanyskernôch mooglik bleken is om frijwol syn hiele evangeelje te rekonstruëarjen út 'e troch syn tsjinstanners oanhelle sitaten. Marsion bedoelde syn evangeelje ta ferfanging fan 'e kanonike evangeeljes, dy't yn syn eagen troch it joadendom korrumpearre wiene. Oangeande de opmerklike oerienkomsten tusken it Evangeelje fan Marsion en it kanonike Evangeelje fan Lukas besteane der twa teoryen. Òf Marsion hat it doe al besteande Evangeelje fan Lukas op 'e nij besjoen om it oan syn eigen teologyske aginda oan te passen, òf syn Evangeelje fan de Heare datearret fan foàr Lukas en is neitiid brûkt as ien fan 'e boarnen dêr't Lukas út gearstald is. De mearderheid fan 'e saakkundigen hâldt it op 'e earste mooglikheid.
[
Sint-Odulfuskleaster
It Sint-Odulfuskleaster wie in kleaster by Starum.
It kleaster waard stifte troch de muonts Odulfus. Hy wie stjoerd troch de biskop fan Utert om de ôffallige Friezen opnij te bekearen. Odulfus kaam fia de Fecht, de Flevomar en de Fly nei it drokke ferkearsknooppunt Starum. Oan de mûning fan de rivier, net fier fan it Fly, stifte hy yn 837 syn haadkertier om fan hjirút de Friezen werom te bringen ta it kristlik leauwe. It haadkertier is letter útgroeid ta it Odulfuskleaster, neamd nei syn stifter. Fierder is út de tiid fan foar it jier 1000 net folle bekend. Allinnich dat de Noarmannen yn 991 Starum plonderen en yn de brân stutsen. Starum moat doe ek al in wichtich plak west hawwe, want de Noarmannen kamen allinnich as der wat te heljen foel.
Yn 1345 spile it Odulfuskleaster in wichtige rol yn 'e ferneamde Slach by Warns. Letter is it kleaster fersonken ûnder it wetter fan 'e Sudersee.
First Folio
De First Folio is de wenstige oantsjutting fan wat eins ta titel hie: Mr. William Shakespeares Comedies, Histories, & Tragedies. It is de gesachhawwende útjefte op folioformaat út 1623 troch útjouwers Edward Blount en William en Isaac Jaggard, wêryn't troch Shakespeare syn kollega's John Heminges en Henry Condell 36 fan syn toanielstikken gearbrocht binne. Dêrûnder binne alle stikken dy't tsjintwurdich algemien as troch Shakespeare skreaun akseptearre wurde, útsein Perikles, Prins fan Tyrus, De Twa Aadlike Neven en de beide ferlern giene komeedzjes Kardenio en Leafde's Lêst Al Leanne. Hoewol't achttjin fan 'e stikken al earder útjûn wiene, foarme de opnimming yn 'e First Folio foar de oare achttjin de earste publikaasje. In grut part fan syn gesach ûntlient de samling fierders oan it feit dat it foar likernôch tweintich fan 'e stikken de iennichste betroubere tekstoerlevering is.
De First Folio waard sân jier nei Shakespeare syn dea útjûn. Heminges en Condell koene oer de toanielstikken beskikke, om't se, krekt as Shakespeare, ta de King's Men hearden, in Londensk teäterselskip dat alle stikken út 'e First Folio opfierd hie. (Yn it Elizabetaanske Ingelân wiene toanielstikken eigendom fan it selskip dat se opfierde, en net fan 'e toanielskriuwer.) Njonken de stikken dy't yn 'e First Folio steane en de fjouwer boppeneamde ûntbrekkende titels binne der noch in espel toanielstikken dêr't men wol fan hawwe wol dat Shakespeare de auteur is, mar wêrfan't de taskriuwing oan him om mearderlei redens twifelich is; dat binne de saneamde Shakespeariaanske apokrifa.
Opsomming
Dit is in opsomming fan 'e stikken fan Shakespeare dy't opnommen binne yn 'e First Folio yn 'e (frij willekeurige) folchoarder dy't yn dy útjefte oanholden wurdt.
Sil Ik Stjerre
Sil Ik Stjerre, yn it Ingelsk: Shall I Die, is in út njoggen kûpletten besteand lyrysk leafdesgedicht dat yn in manuskriptebondel dy't wierskynlik datearret út 'e twadde helte fan 'e 1630-er jierren taskreaun wurdt oan 'e wiidferneamde Ingelske skriuwer en dichter William Shakespeare. Sadwaande wurdt it ta de saneamde Shakespeariaanske apokrifa rekkene. De ûndersiker Gary Taylor fêstige dêr yn 1985 de oandacht op, wat late ta in wiidweidich wittenskiplik debat oer de mooglikheid dat it yn dit gefal wier-wier om wurk fan Shakespeare gean soe. De taskriuwing wurdt oer it algemien lykwols ôfwiisd of op syn bêst as ûnwis beskôge.
Shakespeare Apocrypha
Leusden
300px|thumb|Topografyske gemeentekaart fan Leusden thumb|De tsjerketoer fan [[Oud-Leusden]] thumb|Kooikersgracht yn sintrum thumb|Biezenkamp thumb|Parkje yn de wyk "Claverenblad" thumb|Heiligenberg thumb|[[Lakenvelder (ko)|Lakenvelders ûnder Leusden]] Leusden is in plak en gemeente yn de provinsje Utert mei sa'n 30.712 ynwenners (op 31 jannewaris 2022) en mei in oerflak fan 62 km². As gemeente bestiet Leusden sûnt de fúzje mei de eardere gemeente Stoutenburg yn 1969 yn syn hjoeddeistige foarm.
It westlike part fan de gemeente leit op de râne fan de Utertske Heuvelrêch en wurdt foar it grutste part bedutsen mei wâld en heidelân. It eastlike part leit yn de Gelderske Fallei en is benammen lânbougrûn.
.eu
250px|thumb|Flagge fan de [[Europeeske Uny]] .eu is it taheaksel fan Europeeske domeinnammen. .eu-domeinnammen wurde útjûn troch The European Registry of Internet Domain Names (EURid), dy 't ferantwurdlik is foar it topleveldomein 'eu'.
Leusden
Skiednis
Argeologyske fynsten yn 'e omkriten komme fan de iere stientiid. Op de Leusderheide waard in 50.000-30.000 jier âlde blêdspits, dy't tsjinne as in spearpunt, fûn. De earste fêste bewenning kaam fan de brûnstiid ôf. De grêfhichten dy't by Oud-Leusden fûn waarden litte dat sjen. Dêr wiene guon boeredelsettings fan likernôch 1600 f.Kr.
.eu
De domeinnamme wurdt yn Europeeske lannen ek wol brûkt as de winske domeinnamme mei it taheaksel fan it betreffende lân al yn gebrûk is.
Leusden
Skiednis
Fan de achtste iuw woeks it doarp. De ekonomy fan it doarp bestie benammen út lânbou, izerproduksje en fersoarging, as sintrum fan in grut karspel. It tebekrinnen begûn nei alle gedachten yn de iere trettjinde iuw, doe't de karspel kromp en de produksje fan izer tebekrûn. It ekonomysk mulpunt fan de omkriten ferpleatste him nei it easten fan it gebiet nei it sintrum fan de hjoeddeistige gemeente.
.eu
Europeeske Uny
.eu.int wie oant 9 maaie 2006 it subdomein dat brûkt waard foar benammen de Jeropeeske Kommisje en it Jeropeesk Parlemint, basearre op it generike top-level-domein .int foar ynternasjonale ynstellings mei eu as second-level-domein. Yn desimber 2005 waard .eu yntrodusearre wêrby't op 9 maaie 2006 de measte domeinnammen einigjend op .eu.int ferhuzen nei .europa.eu op Europadei. De Jeropeeske Sintrale Bank is lykwols gjin ûnderdiel fan de "Europa-paraplu" fanwege har politike ûnôfhinklikheid en brûkt dêrom inkeld ECB.int, mar hat ecb.europa.eu as in alias.
Leusden
Skiednis
Yn de santjinde iuw woeks de tylt fan tabak reedlik fluch, en berikte syn hichtepunt om 1700 hinne. It gebiet wie dêr, troch syn klimaat, boaiem (ierde) en goede ferbinings mei wichtige sintrums foar de hannel en bewurking fan tabak sa as Amersfoart, Nijkerk en Wageningen, tige gaadlik foar. Yn de achttjinde iuw waard der, troch de waaksende prizen, foar in part fannijs oergien op nôt. Sûnt de njoggentjinde iuw wie it waaksen fan tabak net mear fan belang.
.eu
Keppeling om utens
Toppdomän
Leusden
Skiednis
De Dodeweg (lykwei) ferbûn it doarp Leusbroek mei de tsjerke en begraafplak yn Oud-Leusden. Dêr stiet noch hieltyd in tsjerketoer út de trettjinde of fjirtjinde iuw, dy't fan de A28 ôf te sjen is. De tsjerke, dy't der by hearde, waard yn 1827 sloopt. It mulpunt fan Leusden kaam eastliker te lizzen en de nije tsjerke, in saneamde wettersteatstsjerke, waard by de buorskip Bavoort, oan de doe nije dyk fan Amersfoart nei Arnhim, de hjeoddeistige N226, boud. Dy tsjerke wurdt hjoed-de-dei noch hieltyd brûkt yn itjinge no Leusden-Súd hjit.
Oant de njoggentjinde iuw wie Leusden in plattelânsgebiet. Yn de rin fan de njoggentjinde en tweintichste iuw ûntstiene wiere wenkearnen. Yn Hamersveld wie dat benammen by it gemeentehûs en de tsjerke, en yn Leusbroek om de Doarpstjerke hinne.