cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Enno (Skiermûntseach)
Skiednis
De rekreaasjewent Enno waard yn 1917 boud fanwege de Grinzer fabrikant Timmer; it wie ien fan in rige fakânsjewenten foar syn famylje. Faaks hat er de wente, yn art nouveaustyl sels ûntwurpen. By de bou waarden Belgyske flechtlingen, dy't om reden fan de Earste Wrâldkriich ûnderbrocht wiene op Skiermûntseach, ynset. Dizze went waard nei syn soan Enno neamd. De oare wenten, yn deselde tiid set, binne al ferdwûn.
De rjochthoekige wenning is fan eternytplaten makke, dy't op in betonnen plint rêste. Ek binnendoar binne in protte nouveaueleminten bewarre bleaun.
De wenning is erkend as ryksmonumint.
The Boxer
The Boxer is in nûmer dat oarspronklik opnaam is troch Simon & Garfunkel yn novimber 1968 yn de Columbia Studio's B and E yn Los Angeles en útbrocht op it album Bridge over Troubled Water fan Simon & Garfunkel út 1970. The Boxer wie it sechsde nûmer op it album en waard op 21 maart 1969 útbrocht as earste single fan it album.
Oer it nûmer
The Boxer waard skreaun troch Paul Simon. De tekst is in kleisang fan in man dy 't besiket om te gean mei de iensumens en earmoed yn New York. De earste pear kûpletten binne skreaun yn de earste persoan. Hjiryn fertelt de haadpersoan hoe't er yn syn jeugd yn grutte earmoed libbe hat, wêrby't er al betiid syn thús en famylje ferlitten hat en him faak yn de sloppewiken (...poorer quarters where the ragged people go...) rûn hong. It lêste kûplet is yn de tredde persoan en ferhellet hoe 't de haadpersoan bliuwt by syn striid om te oerlibjen. Dizze striid wurdt beskreaun oan de hân fan in metafoar út de bokswrâld: (In the clearing stands a boxer / And a fighter by his trade / And he carries the reminders / Of ev'ry glove that laid him down / And cut him till he cried out...).
El Cóndor Pasa
El Cóndor Pasa is basearre op in Perûviaansk folksferske út de 18e iuw dat oer in oare fûgel giet. Soy la paloma que el nido perdió (Ik bin in do dy 't syn nêst ferlear) foarme de basis. De opera hie as tema de striid tusken de pleatslike befolking besteande út Yndianen en harren oerhearskers yn Cerro de Pasco. De beide fûgels steane foar de ûnberikbere frijheid. Sjoen it folkskarakter is de orizjinele tekst skreaun yn Quechua, de taal fan de Inka's. Der is pas sûnt 1933 copyright op de melody, want Robles fersomme it earder fêst te lizzen.
Ferzje fan Simon & Garfunkel
El Cóndor Pasa (If I Could) is in nûmer dat opnaam is troch Simon & Garfunkel yn 1969 yn de Columbia Studio's B and E yn Los Angeles en útbrocht op it album Bridge over Troubled Water fan Simon & Garfunkel út 1970. Bridge over Troubled Water wie it twadde nûmer op it album en waard op 20 jannewaris 1970 útbrocht as fjirde en lêste single fan it album en wie ek de lêste single fan Simon & Garfunkel as Folkduo.
Oer it nûmer
El Cóndor Pasa (If I Could) krige yn 1963 in enoarme set yn 'e rêch, doe 't de Argentynske groep Los Incas it opnaam foar in Philips-elpee titele Amérique du Sud, alhiel wijd oan de muzyk út Súd-Amearika. Paul Simon hearde it nûmer doe't er yn 1965 yn Parys in optreden fan Los Incas besocht. Dat ynspirearre him dêrnei om it nûmer ek op te nimmen en út te fieren. Dat lêste gie net sûnder slach of stjit. It ynstrumintale part is de basis fan de ferzje fan Los Incas, dêr't gjin tastimming foar frege waard. It ferskynde yn 1970 earst op it album Bridge oer Troubled Water en letter ek op single. Paul Simon skreau in nije tekst (If I Could) op de melody, lykwols sûnder de komponist op de platen en of hoezen te neamen. Wol wurdt foar de útfiering fan it duo faak de ferlinge titel El Condor Pasa (If I Could) neamd. De soan fan de komponist spande dêrom in rjochtsaak oan tsjin Simon & Garfunkel, dy hiene doe gjin benul dat de rjochten fan de melody fêst leine. Earder al, yn 1966, wie de melody brûkt yn Sur les chemins des Andes fan Marie Laforêt, foarsjoen fan in Frânske tekst.
List fan planetoïden 97701-97800
Dit is in list fan planetoïden 97701-97800.
Willem Lodewijk van Helten
thumb|Willem Lodewijk van Helten, 1922 ([[Jo Gram (1865-1930) ]] Willem Lodewijk van Helten (Hedel, 30 augustus 1849 - De Haach, 16 maart 1917) wie in taalkundige. Hy bestudearre it iere Nijnederlânsk, Midnederlânsk, Aldfrysk, Sanskryt en de âlde germanistyk.
Van Helten wie fan 1870 oant 1882 learaar Nederlânsk en skiednis, earst oan de hbs yn Tiel, letter oan de hbs en it Erasmiaans Gymnasium yn Rotterdam. Yn 1882 waard Van Helten oan de Ryksuniversiteit Grins beneamd ta heechlearaar Nederlânske taal- en letterkunde, in funksje dy't er oant 1911 ferfolde; ek wie er dêr oant 1889 heechlearaar Begjinsels fan it Sanskryt. Yn it akademysk jier 1893/1894 wie er rector magnificus fan de Ryksuniversiteit Grins. Yn 1894 waard er keazen as lid fan de Keninklike Akademy fan Wittenskippen.
Ada fan Skotlân
Ada fan Skotlân of Ada fan Huntingdon (Huntingdon, sa. 1146 – ?, 1204) wie prinsesse fan Skotlân en grevinne fan Hollân. Hja wie in dochter fan Hindrik fan Skotlân, 3e greve fan Huntingdon en suster fan de keningen Malcolm IV en William I fan Skotlân.
Op 28 augustus 1162 troude sy mei greve Floaris III fan Hollân (1140 – 1190), dat hat wierskynlik yn Egmond west. Ut dit houlik waarden tsien bern berne, dêr't sân fan har jeugd oerlibben:
Ada bemuoide har net folle mei polityk en wurdt mar út en troch neamd. It is bekend dat hja Latyn lêze koe. Ada stoar nei 1204 en is faaks bedobbe yn de Abdij fan Middelburch, dy't sy earder al £64 skonken hie.
Microsoft Windows
Microsoft Windows is de namme fan de bestjoeringssystemen fan Microsoft foar de personal computer. It waard yn 1985 lansearre en dominearret sûnt de yntroduksje fan Windows 95 yn 1995 de merk foar persoanlike kompjûters. Yn 2004 hie Microsoft 90% fan de persoanlike-kompjûtermerk yn hannen. De oarspronklike beslissing fan Microsoft om de earste ferzje fan Windows te ûntwerpen wie grif sterk beynfloede troch eardere inisjativen fan Xerox en Apple, dy't harren kompjûters al in grafyske brûkeromjouwing joegen.
Namme
In Ingelske wurd 'Windows' betsjut 'finsters'. Finsters binne ien fan de fjouwer ûnderdielen fan it WIMP-ynterfaasjekonsept (Window, Icon, Menu, Pointing device) oarspronklik definiearre oan it Xerox PARC begjin jierren 80.
Ferzjes
Nettsjinsteande de beneamingen foar alle ferzjes fan Windows hat elke ferzje ek in ferzjenûmer:
Op NT basearre:
Joadsk Begraafplak (Harns)
Harns hat noch ien Joadsk begraafplak. Dat leit op in apart stik fan it Algemien Begraafplak oan de Begraafplakleane. Dit hôf wurdt sûnt 1870 brûkt en waard yn 1909 útwreide. Der stean 128 grêfstiennen.
Foar 1870 waarden de deaden te hôf brocht oan de Willemskade. Yn 1953 waard dit âld begraafplak romme. De oerbliuwsels en grêfstiennen waarden oerbrocht nei it nije begraafplak. De âldste grêfstiennen hawwe datums fan healwei de 18e iuw. Doe wie it âld begraafplak oan de Willemskade al yn gebrûk.
Yn 1947 is de joadske gemeente Harns opheft en by dy fan Ljouwert kaam. It NIK is eigner.
Tiber
thumb|Rin fan de Tiber thumb|De [[Ingelenbrêge oer de Tiber yn Rome]]
De Tiber (Latyn: Tiberis, Italjaansk: Tevere) is mei syn 404 kilometer lingte de op twa nei langste rivier yn Itaalje, nei de Po en de Adige. Hy ûntstiet út twa boarnen op de berch Fumaiolo (by Verghereto yn de Apeninen), op de grins tusken Emilia-Romagna en Toscane), rint troch Toskane, Umbrje, Lazio en Rome nei de Tyrreenske See, dêr't er mei twa tûken yn mûnet. De rivier hat in streamgebiet fan sa'n 11.014 km².
Noch in oare wichtige stream mûnet yn Rome yn de Tiber: de Anio. Fierders leit der in eilân (Isola Tiberina) yn, yn it sintrum fan Rome, tusken Trastevere en it âlde sintrum. It oerstekplak by it eilân is wierskynlik de âldste festiging fan de stêd.
Yn de folksmûle wurdt de Tiber ek wol de Flava, de "blonde rivier" neamd. De Tiber wurdt swier beleste troch sedimint mat foarmet nei ferhâlding gjin grutte delta, fanwege in sterke seestream ticht by de kust, dy't noardlik rint en in soad slib meinimt en ek út reden fan de steile kustline en geleidlike tektoanyske oergong.
Yn it âlde Rome waard de rivier mei in wetterlossing ferbûn, de Cloaca Maxima, en mei in ûndergrûns net fan tunnels en oare kanalen, om it wetter oant yn it sintrum fan de stêd te krijen. De oanlis fan moderne stiennen beskoaing waard yn 1876 mei út einset.
Oerstreamingen fan de Tiber hawwe harres dien ta it ferrin fan de skiednis. Yn de nije tiid binne der oerstreamingen west yn 1598, 1870 en 1900.
Douwe Draaisma
Douwe Draaisma (Nijverdal, 1953) is in Nederlânsk psycholooch dy't spesjalisearre is yn de aard en meganismen fan in minsklik ûnthâld. Hy studearre psychology en filosofy oan de Universiteit fan Grins; gie dêrnei nei de Universiteit fan Utert en promovearre yn 1993 by Piet Vroon op in proefskrift oer de metafoaryske aard fan de taal wêryn't wy oer it ûnthâld tinke en sprekke. Yn 1993 kaam er werom as bysûnder heechlearaar op de Universiteit fan Grins as dosint teory en skiednis fan de psychology (ûnthâldpsychology). Draaisma is de auteur fan in oantal tige súksesfolle boeken dy't faak oersetten binne. Mei syn Waarom het leven sneller gaat als je ouder wordt wûn hy meardere prizen. It boek waard oersetten yn it Ingelsk (Why Life Speeds Up As You Get Older), it Frânsk (Pourquoi la vie passe plus vite à mesure qu'on vieillit) en it Dútsk (Warum das Leben schneller vergeht, wenn man älter wird: von den Rätseln unserer Erinnerung).
Ferjitboek
Yn it Vergeetboek skriuwt er net sasear fanút it 'ûnthâld', mear krekt oarsom fanút it 'ferjitten'. Hoe kin it guon dingen fergetten wurde, en oare saken net. In oantal herinnerings bliuwe bewarre en oare net. Foar hoefier binne de herinnerings noch betrouber? Wat is bygelyks it âldste dat wy noch witte út ús bernetiid en wêrom binne resinte herinnerings bytiden mear oantaasten as resinte waarnimmings? Is eat klearebere ûnthâld of bart it ûnthâlden trochdat der meardere sintugen oan keppele binne of hawwe lettere foto's der noch ynfloed op? Hy ferliket it lânskip fan it ûnthâld mei de Waadsee mei syn slinken, sânplaten en eb en floed. Soms komme stikken drûch te lizzen fan it ûnthâld, in oare kear ferdwine dingen wer om yn in oar ferbân wer op te dûken omdat se yn in streamke meinomd wurde. Se komme boppe wetter as wy miene dat wy se ferjitten hiene. De takomst is dus net allinnich ûnwis, it ferline is dus ek ûnbetrouber thumb|Vergeetboek
Yn it neijier fan 2010 hat Draaisma yn gearwurking mei it deiblêd Trouw de Skriuwwedstriid Ferjitte útskreaun mei hast 400 ynstjoerings, dy't te lêzen binne op de eksterne link nei Trouw.
Draaisma is foarsitter van de Stichting Van der Leeuw-lêzing.
Opduin (Skiermûntseach)
thumb|260px|De filla Opduin oan de Badwei thumb|left|150px|Details fan de gevelfersieringen Opduin is in monumintale filla oan de Badwei op Skiermûntseach.
Skiednis
Opduin waard oarspronklik boud as wenhûs oan de bûlevaar fan Skiermûntseach yn 1913. Opdrachtgjouwer wienen Arnoldus Onnes, wynhanler yn Grins en syn wiif Allagonda Barghoorn. Troch de ôfslach oan de noardkant fan it eilân is de bûlevaar yn de Noardsee ferdwûn. Om Opduin en it tichteby lizzende hûs Anagber te rêden, waard it hûs twaris ôfbrutsen en op 'en nij boud. Sûnt 1922 stiet de hast kubusfoarmige wente noardlik fan de Badwei en Anagber besuden de Badwei. It hûs waard yn de Twadde Wrâldkriich troch de Dútsers as munysjeopslach brûkt. Fanwegen de steat fan de wente waard besletten om it pân te restaurearjen. Yn 2008 wie dat dien. Doe binne ek de blinen, dy't al lang ferlern gien wiene, fannijs oanbrocht.
De wente is in ryksmonumint.
Huntingdon (Cambridgeshire)
200px|thumb|Komboerd Huntingdon Huntingdon is in plak yn it greefskip Cambridgeshire yn East Anglia, Ingelân. De stêd leit op de noardigge fan de rivier Great Ouse.
Skiednis
Huntingdon waard stichte troch de Angelsaksen en Denen. Yn De Angelsaksyske Kronyk wurdt fernijd dat yn Huntingdon in hannelspost wie en in bouwurk om Deenske plonderers te bestriden út East Anglia wei, oant 917.
Keppelings om utens
Huntingdon
Fryske Underwiispriis
De Fryske Underwiispriis is in priis dy't ynsteld is om de kreativiteit yn it ûnderwiis yn it omtinken te bringen. Mei de priis wurdt in persoan of in skoalle yn it sintsje setten as foarbyld foar oaren. It útrikken fan sa’n priis past yn it provinsjale taalbelied fan it stimulearjen fan en it ferlieden ta mear en better ûnderwiis yn it Frysk. Op 13 jannewaris 2009 rikte deputearre Jannewietske de Vries de twajierlikse Underwiis Fryslân foar it earst út oan in basiskoalle en oan in skoalle foar fuortset ûnderwiis. De priis bestiet út in jildbedrach en in plastyk yn de foarm fan in Brûnzen Oaljefant, spesjaal ûntwurpen troch it keunstnerskollektyf De Provinçialen.
De provinsjale winners binne automatysk nominearre foar de Nasjonale Underwiispriis. De Nasjonale Underwiispriis is in inisjatyf fan it INOP, it Ynstitút foar Nasjonale Underwiispromoasje.
Jeltesleatbrêge
De Jeltesleatbrêge wie in ophelbrêge oer it Johan Frisokanaal yn de buert fan it doarp De Hommerts yn de gemeente Súdwest-Fryslân yn de provinsje Fryslân.
Oarspronklik hie de brêge (boud yn de jierren 1960) in trochfearthichte fan 1,20 m. Yn 1989 is de brêge oant 3,75 m ferhege om mear boaten passearje litte te kinnen sûnder dat betsjinning needsaaklik wie. Nettsjinsteande dat bleau de brêge in flessehals foar sawol it skipfeart- as it dykferkear. Om de passaazje fan de skipfeart te bondeljen en it weiferkear sa min mooglik te behinderjen waard yn de iere jierren 80 in tiidsysteem ynfierd. Boaten waarden mar twa kear yn 'e oere (letter yn de jierren 90 trije kear yn 'e oere) de farrjochting trochlitten wêrtroch't yn it drokke heechseizoen files fan tsientallen boaten ûntstiene.
Yn it ramt fan it Fryske Marreprojekt is de brêge ein 2007 sloopt en troch it Jeltesleat Akwadukt ferfongen om oan de oanhâldende stream skipfeartferkear rjocht te dwaan.
Cees Zijsling
Cees Zijsling (Drylts, 1961) is in bouwer fan technyske konstruksjes út Drylts. Yn syn bedriuw oan de Iendrachtswei makket er ûnder oare konstruksjes foar wei- en wetterbou, lykas pealmûtsen, ankerstangen, skroefblêden, bolders, wartels en oanlisringen. Mar ek skipsmotors, wâlbeskoaiïngs en (autentike) skipsrestauraasjes hearre ta de bedriuwsûnderdielen. Spesjaliteit is syn Drylster pream en sûnt 2008 in tsjotter ofwol Frysk boatsje dat eartiids yn hout as plesierboatsje boud waard.
Trekker-lûken
Doe't der by it wrâldkampioenskip ploegjen op de Flevohof yn 1977 ek in demonstraasje fan tractor pulling jûn waard, wie Cees daliks poer om ek in trekker te bouwen. In jier nei de yntroduksje die Sijsling yn 1978 foar de earste kear mei oan it Nederlânsk kampioenskip Trekker-Trek, ofwol tractor-pulling. De trekker mei Ford-motor hie doe in fermogen fan 175 pk. Letter stapte er oer op Rolls-Royce Griffon fleantúchmotors. It fermogen groeide nei sa'n 8000 pk. Doe't er yn 2010 ophâlde omdat it tefolle tiid koste, hie er nei 32 jier meidwaan mei syn team sa'n 450 bokalen wûn. Syn team It Kypmantsje wûn alve Nederlânske- en trije Europeeske titels.
List fan planetoïden 97901-98000
Dit is in list fan planetoïden 97901-98000.
Windows 1.0
Under druk fan de marketingôfdieling waard Windowing manager omdoopt yn Microsoft Windows. De oarsprong fan de namme Windows leit by de ynformatikaparse. Yn alle parseartikels dy't oer Visi On en lyksoartige systemen skreaun waarden, wie hieltiten sprake fan windowing system, windowing shell, windowing manager.
Dy earste ferzje fan Microsoft Windows wie gjin grut súkses. It programma hie lêst fan it hin-en-aaisyndroom. It ûntbrekken fan grutte applikaasjes foar Windows soarge derfoar dat it bedriuwslibben gjin neeedsaak seach om oer te skeakeljen nei dizze grafyske útwreiding fan MS-DOS. Boppedat koene de finsters inoar net oerlaapje, omdat dat prinsipe troch Apple patintearre wie.
Tapassings
Windows 1.0 hie tapassings wêrfan in oantal no noch by Microsoft Windows meilevere wurde:
Joadsk Begraafplak (Warkum)
thumb|It joadsk hôf yn Warkum It Joadsk begraafplak fan Warkum (gemeente Nijefurd) is de âldste fan Fryslân. De grûn waard yn 1664 troch in David Salomons oankocht om himsels en syn famylje dêr beïerdigje te kinnen. Op it hôf binne seis grêfstiennen út de lette 17e- en iere 18e iuw (1676, 1690, 1697, 1706 en 1714) bewarre bleaun. Sy hearre ta de âldste Joadske grêfstiennen fan Nederlân. Foar safier't nei te gean is, giet it yndie om de grêven fan David Salomons en syn sibben. In de jierren '30 fan de foarige iuw waard it hôf bemuorre. Sûnt 1999 is it in ryksmonumint.
Hein Buisman Stichting
Yn 1961 waard de monumintewet fan krêft en waarden mear as 500 âlde Harnzer gebouwen op de rykslist fan beskerme monuminten set. Yn 1963 waard de Hein Buisman Stichting oprjochte troch de Ljouwerter sakeman Hein Buisman. De stifting hat yn oparbeidzjen mei de Feriening Ald Harns goed 70 monuminten yn Harns opknapt. Ut en troch pakt de stifting ek gebouwen bûten Harns oan.
The Sound of Silence
The Sound of Silence is in nûmer dat oarspronklik opnaam is troch Simon & Garfunkel yn maart 1964 yn de Columbia Studio's yn New York en útbrocht op it album Wednesday Morning, 3 A.M. fan Simon & Garfunkel út 1964. The Sound of Silence wie it sechsde nûmer op it album.
Oer it nûmer
The Sound of Silence waard skreaun troch Paul Simon. De earste opname fan it nûmer sa as it útbrocht waard op it album Wednesday Morning, 3 A.M. wie makke mei allinnich mar akoestyske ynstruminten. Yn juny 1965 besleat producer Tom Wilson elektryske ynstruminten oan de akoestyske ferzje ta te heakjen. Op 15 juny 1965 naam er mei gitarist Al Gorgoni, bassist Bob Bushå en drummer Bobby Gregg it elektryske diel op. Dizze ferzje waard útbrocht op it album The Sound of Silence út 1966 en wie it earste nûmer op it album en waard yn septimber 1965 útbrocht as twadde single fan it album.
Ferzje fan Disturbed
The Sound of Silence waard 50 jier nei't nûmer dat oarspronklik opnaam waard troch Simon & Garfunkel yn 2015 troch de Amerikaanske metalband Disturbed yn de The Hideout Recording Studio's yn Las Vegas opnei opnaam yn in hardrock jaske. En útbrocht op it album Immortalized fan Disturbed út 2015. The Sound of Silence wie it alfde nûmer op it album en waard op 16 april 2016 útbrocht as tredde single fan it album. nei't yn earst al yn oktober 2015 yn de Feriene Steaten útbrocht wie as single.
Hein Buisman Stichting
Projekten
De Hein Buisman Stichting hat syn wurk projektmjittich oanpakt, dat wol sizze dat hieltyd yn in part fan de stêd meardere pannen restaurearre binne. Se hawwe har dêrby net rjochte op de eksklusive pannen, mar benammen op buerten dy't yn de 60-er jierren somtiden swier yn ferfal wienen. De pannen wienen meastentiids foar in lyts pryske te besetten en koene faak wer knap ferkocht wurde. De wichtichste projekten fan de stifting binne:
It projekt Sâltsleat en omjouwing levere yn de jierren santich lanlike bekendheid op foar de stifting. It wie in goed foarbyld fan de restauraasje fan in lytse grêft. Yn it projekt binne 19 pannen opknapt. De earste, Sânsleat 43, waard yn 1967 oplevere.
Doelstellings
De stifting hat de folgjende doelstellings:
Grutte Priis Formule 1 fan Spanje 2008
Utslaggen fan de Grutte Priis Formule 1 fan Spanje 2008 yn Montmeló op 27 april 2008. It wie de fjirde race fan 18 races fan de Formule 1 yn 2008. Hy waard op it Sirkwy fan Kataloanje hâlden. De race waard hâlden oer 65 omgongen, op it 4,7 km lange sirkwy foar in raceôfstân fan 302,4 kilometer.
Kallemoai
Kallemoai is de pinksterfoarjierfiering, de fiering fan de Pinksterkroan dy't op it eilân Skiermûntseach fierd wurdt.
Pedro Bakker
Pedro Bakker (Wervershoof, 1952) is in grafikus en skilder út Skettens.
Kallemoai
Op Pinkstersneon wurdt in hoanne 'stellen' fan ien fan de eilânbewenners. Dy wurdt mei iten en drinken yn in koer oan in peal (de Kallemoai – de namme is nei alle gedachten in ferbastering fan 'keale maaie(beam)' – ) hong. Omdat it om in stellen hoanne giet, soe it om in âld germaansk gebrûk gean kinne. Dêr hie it stellen in magyske krêft. De hoanne sels is it symboal fan fruchtberheid. Yn oare dielen fan Nederlân wie it de fiering fan de Maaiebeam. De peal mei de Kallemoai-flagge wurdt op pinksternacht om ûngefear healwei tolven plante troch de alve leden fan de feestkommisje. Dy binne werkenber oan harren heal-hege hoed mei wyt-grien lint en in rozet op de revers. Nei it plantsjen fan de peal wurdt it Kallemoaibitter skonken yn it tichtby lizzende hotel. Op pinkstertrije wurdt de beam wer ôftúgd. De pinkstermerke is neffens tradysje ûnderdiel fan it feest. Kallemoai wurdt allinnich noch op Skiermûntseach fierd. Ut de achttjinde iuw bestiet ek in fermelding út Sâltkamp yn Grinslân. Yn 2015 moat der yn de koer in kamera west hawwe. Dêrmei soe de bistedokter ien en oar yn de gaten holden hawwe.
Pedro Bakker
Biografy
Pedro Bakker krige syn oplieding oan de Amsterdamske Hegeskoalle foar de Keunsten en it Sandberg Ynstitút en studearre Filosofy. Syn stúdzje oan de Universiteit fan Amsterdam sluet hy ôf mei de solotentoanstelling MUM yn W139.
Hy begûn as keunstskilder en wiksele dat ôf mei skriuwen oer keunst. Yn 2006 feroare syn styl fan skilderjen nei ûnderwerpen sûnder betsjutting nei it tekenjen fan autobiografyske motiven. In 2019 begûn hy oan in eksperimint mei papier-masjee wat late ta in nije wurkwize om assemblaazjes te meitsjen fan gebouwen mei figueren deryn.
Syn mânske kleure tekeningen waarden ynternasjonaal tentoansteld op plakken as Bazel, New York, Meksiko, it Frysk Museum en Peking. It Frysk Museum samle inkele wurken út alle searjes dy’t hy tekene en skildere. Underdiel dêrfan wiene twa grutte politike tekeningen, Burnt Home 7 (2009) en The Pear Garden (2015). Bakker syn wurk is fertsjintwurdige yn parikulier kolleksjes yn binnen- en bûtenlân.
Sina
Pedro Bakker joech presintaasjes, optredens, fertoanings en lêzings yn Nederlân, Ingelân en Sina. Bakker wie fan 2014 ôf lange tiid yn Sina om te wurkjen oan syn projekt Madame Mao, in ferfolch op it wurk To Draw Politically. Syn lêste optreden mei in koarte soloshow en in boekpresintaasje wie ein 2018 yn it Three Shadows Photography Art Centre yn Xiamen.
Gerrit Bennerpriis
Bakker wûn yn 2017 de Gerrit Benner Priis. Bakker wûn de priis foar de ûntwikkeling fan syn wurk yn de foarôfgeande twa jier. Syn kleurrike en útdaagjende tekeningen, ynspirearre op syn ferbliuw yn Sina wiene yn 2017 te sjen yn it Frysk Museum. De sjuery wie ûnder de yndruk fan Bakker syn klassike tekenstyl en libbene, kleurrike wurken: ''De tekeningen tsjûgje fan fakmanskip. Syn wurk giet in yntinse relaasje oan mei de hjoeddeiske tiid en mienskip, wêrby’t it begryp 'de oar' lykop gean kin mei ûngemak en wriuwing. Bakker wurdt beskôge as in ferhaleferteller dy’t himsels fernijen bliuwt sûnder syn werkenbere sinjatuer te ferliezen''. De keunstner krige neist in tentoanstelling yn it Frysk Museum in bedrach fan €4000,-.
Massa-enerzjyrelaasje
thumb|Einsteinformule E=mc² is in formule fan Albert Einstein syn spesjale relativiteitsteory. Massa en enerzjy blike yn elkoar út te drukken neffens dizze formule. Lytse bytsjes massa (m) kinne omsetten wurde yn in hiel soad enerzjy (E) tanksy de fermannichfâldiging yn de formule mei it kwadraat fan de ljochtsnelheid (c). Dizze massa-enerzjy-ekwifalint waard letter de ferklearring foar enerzjyopwekking by kearnspliting en kearnfúzje, dêr't wat massa by ferlern giet mar in soad enerzjy frijkomt.
List fan planetoïden 98001-98100
Dit is in list fan planetoïden 98001-98100.
Follybal op de Olympyske Simmerspullen 1996/Strânfollybal
Dielnimmende lannen
Hjirûnder is in oersjoch te finen fan de dielnimmende lannen. Tusken skrabkes steane it oantal duo's dat fan dat lân meidiene.
Earste omloop
De winners fan de earste omloop pleatsten har foar de twadde omloop. De ferliezers giene nei de earste omloop foar de twadde kâns. De 8 bêste pleatste teams hiene in bye.
Twadde omloop
De winners fan de twadde omloop pleatsten har foar de tredde omloop. De ferliezers giene nei de earste omloop foar de twadde kâns.
Earste omloop foar twadde kâns
Winners fan dizze omloop nei de twadde omloop foar de twadde kâns. De ferliezers fan de earste omloop foar twadde kâns einige as 17e op dizze Olympyske Spullen.
Twadde omloop foar twadde kâns
Winners nei de tredde omloop foar de twadde kâns en de ferliezers einigen as 13e op dizze Olympyske Spullen.
Tredde omloop foar twadde kâns
Winners nei de fjirde omloop foar de twadde kâns, ferliezers einigen as 9e op dizze Olympyske Spullen.
Fjirde omloop
Winners nei de heale finales en de ferliezers giene nei de fyfte omloop foar de twadde kâns.
Fjirde omloop foar twadde kâns
Winners nei de fyfte omloop foar de twadde kâns, ferliezers einigen as 7e op dizze Olympyske Spullen.
Fyfte omloop foar twadde kâns
Winners nei de heale finales, ferliezers einigen as 5e op dizze Olympyske Spullen.
Froulju
Der diene oan dizze Olympyske Spullen 18 teams mei. Der waard gebrûk makke fan it knock-out-systeem. Guon teams hiene yn de earste omloop in bye: dat wol sizze dat dat team sûnder te spiljen troch gean koe nei de twadde omloop.
Earste omloop
De winners fan de earste omloop pleatsten har foar de twadde omloop. De ferliezers giene nei de earste omloop foar de twadde kâns. De 14 bêste pleatste teams hiene in bye.
Twadde omloop
De winners fan de twadde omloop pleatsten har foar de tredde omloop. De ferliezers giene nei de earste of twadde omloop foar de twadde kâns.
Tredde omloop foar twadde kâns
Winners nei de fjirde omloop foar de twadde kâns en de ferliezers einigen as 9e op dizze Olympyske Spullen.
Wynmotor Goutum 1
thumb|Wynmotor Goutum 1
Wynmotor Goutum stiet oan de Hounsdyk, krekt bûten Goutum. De mûne is in ryksmonumint. It is de twadde mûne dy't de 'Stichting ta behâld fan de Amerikaanske wynmotors yn Goutum en Wurdum/Swichum' restaurearje sil. De restauraasje wurdt dien ûnder tafersjoch fan de Rykstsjinst foar it Kultureel Erfgoed (RCE).
Grutte Priis Formule 1 fan Turkije 2008
Utslaggen fan de Grutte Priis Formule 1 fan Turkije 2008 yn Istanbûl op 11 maaie 2008. It wie de fyfde race fan 18 races fan de Formule 1 yn 2008. Hy waard op İstanbul Park hâlden. De race waard hâlden oer 58 omgongen, op it 5,3 km lange sirkwy foar in raceôfstân fan 309,3 kilometer.
List fan planetoïden 98101-98200
Dit is in list fan planetoïden 98101-98200.
Sintrale Apteek (Ljouwert)
thumb|280px|Sintrale apteek, Foarstreek 58, Ljouwert De 'Sintrale Apoteek' oan de Foarstreek yn Ljouwert is in yn Art Nouveau-styl oplutsen gebou út 1905. It ûntwerp is fan de Kamper arsjitekt G. B. Broekema. Apteker Feteris – ek út Kampen - joech destiids de opdracht om dizze apoteek te ûntwerpen.
It gebou is een ryksmonumint en waard restaurearre yn 2002.
Mask
"Mask" of "The Mask" hat yn de Wikipedy ferskate betsjuttings:
Wynmotor Goutum 2
thumb|Wynmotor Goutum 2 Wynmotor Goutum 2 is in Amerikaanske wynmotor oan de Wâldwei by Goutum. It is in mûne fan it type "Record", en is makke troch de bruorren Bakker út Drylts. De mûne waard begjin tritiger jierren boud op it stee fan in eardere tradisjonele wynmûne. Op inkele tsientallen metere stie in twadde mûne dêr't de betonnen fûneminten noch fan te finen binne.
Net fier hjirwei stiene folle mear mûnen dy't letter ferfongen binne troch wynmotors. Se binne allegear ferdwûn. De toer stiet yn in betonnen fundearringsbak mei houten deksels. Yn dy fundearringsbak sit in stielen waaierpomp mei in houten opliederpiip mei in houten weromslachklep. Oan de polderside sit in stielen kroasstek. De mûne bemealt it eardere bemealingsgebiet de "Goutumer Mieden" en mealt út op de Fryske boezem. De stielen toer fan normale hichte hat in leider en in achtkante stelling besteande út stielen lizzers, in houten dek en in stielen stekwurk. Oan de boppeside fan de toer sit in jitstielen motorlichem. It wynrêd mei 16 galvanisearre stielen blêden hat in trochsneed fan 4,50 meter. It rêd hat seis stielearmen wêrtusken segminten mei elk trije blêden ferbûn troch twa ringen sitte. De mûne hat ien faan foar de selsregeling nei de wynrjochting. De selsregeling nei wynsterkte bart trochdat by tanimmende omrinsnelheid de optredende toskdruk-reaksjekrêft fan it wynrêd grutter wurdt as de spanning fan de skroeffear fan de faan, de mûne sil him hjirby krimpend út de wyn draaie. De boppe-as fan de mûne hat in gangynstallaasje dy 't automatysk oan giet by it út de wyn draaien fan de mûne. De mûne hat in jitstielen geand wurk en stielen spillen. De waaierpomp wurdt hjirby daliks oandreaun troch de fertikale spil.
Joadsk begraafplak (Teakesyl)
It Joadske begraafplak Teakesyl (ek: Joadetsjerkhôf Teakesyl) leit by Teakesyl.
Der is in âld en in nij diel. It âldste part waard om 1802 hinne foar de Joadske mienskip yn De Lemmer oankocht en lei deun efter de seedijk. Omdat it leechlizzende begraafplak geregeldwei ûnderstrûpte en dêrtroch net te brûken wie, hat de boargemaster yn 1876 in oanswettend heger lizzend perseel skonken. Dêr waard in nij begraafplak ynrjochte. Yn 2010 binne der noch 29 grêfstiennen. Op it âlde part 21 en op it nije 8. De âldste stien is fan 1817. Yn 1938 wie de lêste begraffenis. Yn 1989 waard de stichting Joodse Begraafplaats Tacozijl troch in groep Lemsters oprjochte. It doel wie om it tige fertutearzge hôf te renovearjen. De stichting soarget noch altyd foar it ûnderhâld. Ut namme fan eigner it Nederlânsk-Israelitysk Tsjerkgenoatskip wurdt it hôf troch It Fryske Gea beheard.
Om it âlde begraafplak, ûnderoan de Iselmardyk) fan 0,2 hektare leit in beamwâl. Der steane tsientallen sarken en op in tinkplaat steane de nammen fan trije joadske Lemsters dy't op transport setten binne nei Auschwitz en dêr ombrocht binne. Doe't de âlde hege iperen mantel troch de ypsykte oantaaste wie, is dy rûge en binne der nije beammen plante wêrtroch it tsjerkhôf in opfallend punt yn it platte lânskip wurden is.
Hoantsjedún
It Hoantsjedún (Nederlânsk: Haantjeduin) is mei syn 26,5 m boppe NAP de heechste (natuerlike) hichte fan Drinte. It is tagelyk de meast súdlike hichte fan de Hûnsrêch.
It Hoantsjedún makket diel út fan de Hoantsjebak, in stosânflakte dy't yn de Emmerdennen leit, de bosk eastlik fan it sintrum fan de stêd Emmen.
Omdat de heuvel yn in drok besocht stosângebiet leit, is de heuvel de lêste jierren belune. Oant yn de 1950-er jierren stie op de heuvel in útsjochtoer.
In oar heech punt fan Drinte is de Biskopsberch.
Jan Jans Starterpriis
De Jan Jans Starterpriis is in Ljouwerter priis foar Poadiumkeunsten dy't ienkear yn de fjouwer jier takend wurdt.
De priis is bedoeld foar de persoan of groep dy't nei it oardiel fan de sjuery in by namme te neamen bysûndere artistike bydrage levere hat oan de poadiumkeunsten yn Ljouwert. De priis is neamd nei de fyftjinde-iuwske skriuwer en dichter Jan Janssoan Starter. De winner kriget in jildbedrach fan €2.500 en in keunstwurk as oantinken oan de priis.
It Kypmantsje
thumb|right|250px|It Kypmantsje yn aksje thumb|right|250px|It Kypmantsje
It Kypmantsje is in trekker dy't spesjaal boud is om meidwaan te kinnen oan tractorpulling.
De lêste ferzje fan de trekker wurdt oandreaun troch twa Rolls-Royce Griffon, V-12, type M.K. 58, fleanmasinemotors. Dy motors binne opfierd en jouwe likernôch 3500 pk de motor; eltse motor hat sa'n 37 liter silinderynhâld (36,75 liter); it brânstofsysteem is oanpast en de motors rinne no op metanol.
De trekker docht mei yn de Frije Klasse 4,5 ton, dit is de swierste frije klasse yn Nederlân. Yn dizze klasse ride trekkers mei in ferskaat oan motoren, ûnder oaren: turbinemotors, V-8 motors en V-12 motors.
Kypmantsje komt fan de bynamme fan lju út Drylts, dêr't it team wei komt. Teffens is it in Fryske oantsjutting foar in marsedrager.
Op 6 novimber 2010 makke it team buorkundich dat it fan 2011 ôf (nei 32 jier) net mear meidocht oan wedstriden.
Tryntsje Nauta
Tryntsje Nauta (Bitgummole, 1981) is in Fryske fotograaf út Ljouwert.
Biografy
Tryntsje Nauta groeide op yn Bitgummole en studearre nei it Ulbe van Houten Kolleezje en it CSG oan de PABO fan de Kristlike Hegeskoalle Noard yn Ljouwert. Dêr die se in fotografykursus en folge op sneon de foaroplieding fan de Keunstakademy. Dêrnei studearre se Lytskeunst oan de Hegeskoalle Minerva oan de Hanze hegeskoalle yn Grins mei spesjalisaasje Fotografy. Yn 2008 wie se klear mei har masterstúdzje fotografy oan de Post-St Joost Akademy yn Breda. Se studearre dêr ôf mei in searje ynkringende portretten fan bern.
Follybal op de Olympyske Simmerspullen 2000
thumb|200px Follybal wie op de Olympyske Simmerspullen 2000 yn Sydney ien fan de Olympyske sporten. Foar de follybalsport waard útkaam yn twa dissiplines: it sealfollybal en it strânfollybal.
Grutte Priis Formule 1 fan Monako 2008
Utslaggen fan de Grutte Priis Formule 1 fan Monako 2008 yn Monte Carlo op 25 maaie 2008. It wie de sechsde race fan 18 races fan de Formule 1 yn 2008. Hy waard op it Circuit de Monaco hâlden. De race waard hâlden oer 76 omgongen, op it 3,3 km lange sirkwy foar in raceôfstân fan 253,8 kilometer. De plande 78 omgongen koene net feriden wurde fanwegen de rein.
Tryntsje Nauta
Biografy
As byldzjend keunstner wurket hja mei fotografy as medium. Har fotorigen toane faak de minsk en syn omjouwing yn de foarm fan dokumintêre (portret)fotografy. Tema’s yn har wurk binne minsklike emoasjes en relaasjes, miljeu en ekology, mar ek moade.
Nauta wurket oan frije projekten en yn opdracht. Sa wurke hja foar opdrachtjouwers lykas De Correspondent, Merk Fryslân, Ferslavingssoarch Noard Nederlân, Noorderlicht, Ryksuniversiteit Grins, Ljouwert Kulturele Haadstêd 2018, Keramiekmuseum Princessehof, De Moanne magazine, Ministearje fan VROM De Haach, Tryater en strjitkrante De Riepe. Foto's fan har binne ûnderdiel fan de kolleksjes fan it Frysk Museum, Finzenissmuseum Feanhuzen, Museum Martena en de Hanze Hegeskoalle.
Projekten (in karút)
Fan 2013 oant 2016 die hja mei Auke Zeldenrust in tal projekten:
De zee roept
Foar it Keunstprojekt De zee roept makke lietsjesskriuwer Meindert Talma muzyk by foto’s dy’t Tryntsje Nauta makke hie fan learlingen fan de seefeartskoalle op Skylge. Tegearre fertelden se it ferhaal fan jonge minsken dy’t fêst beret binne om in grut part fan harren libben op see troch te bringen. It projekt waard nomineare foar de Vredeman de Vries Priis 2011.
Dorp achter tralies
Foar Dorp achter tralies gie se nei de finzenis De Marwei yn Ljouwert. Dêr sieten 248 manlju fêst foar delikten, lykas dieven, drugshannelers, beropskriminelen en moardners. Yn de mande mei de minsken dy’t yn de finzenis wurken, foarmen de finzenen in aparte mienskip: in doarp efter traaljes. Yn it boek fan Auke Zeldenrust toane de foto’s it spoar fan leed en fertriet. Tryntsje Nauta ferlear krektas de portrettearren yn dit projekt har frijheid: de finzenen moasten ûnwerkenber yn byld brocht wurde. Hja keas dêrom om de minsken net fan foaren, mar ek diels fan fansiden en fan efteren te fotografearjen.
Huis van een dakloze
Yn it Ljouwerter opfanghûs De Terp wenje dakleazen, apartelingen, swalkers, ferslaafden en minsken dy’t domwei tsjinslach hân hawwe yn it libben. Yn it boek Huis van een dakloze toane de foto’s fan de bewenners harren minsklike gesicht.
Oranjekoeke
As fotograaf begrypte hja net rjocht wêrom’t de ambachtlike oranjekoeke net sa bekend is yn Nederlân lykas de Limburchske flaai. Oranjekoeken hawwe in soad ferskiningsfoarmen. Yn in ta fotostudio omboud buske gie se op besite by trijeennjoggentich bakkers om harren oranjekoeke te fotografearjen. Se woe dêrmei it Fryske produkt lanlik op de kaart sette. Omdat it tal ambachtlike bakkers hurd weromrûn woe Nauta mei dit boek en in stikje bakkersskiednis fêstlizze. Nei in televyzje-reportaazje yn de lanlike media gie it hurd mei har boek oer Oranjekoek.
Tentoanstellings
Wurk fan har waard ûnder oare tentoansteld by Fotomuseum Den Haag, it Frysk Museum, it Amsterdamsk Sintrum foar Fotografy, it eardere Nederlânsk Fotomuseum Rotterdam, Pakhûs de Zwijger Amsterdam en Noorderlicht Grins.
Libris Skiednis Priis
De Libris Skiednis Priis de eardere Grutte Skiednis Priis bekroanet jierliks in histoarysk boek út it Nederlânsk taalgebiet, dy't ek geskikt wêze moat foar in breed publyk. De priis is in inisjatyf fan Historisch Nieuwsblad, Libris, it Nasjonaal Histoarysk Museum (Nederlân), de NPS/VPRO en de Volkskrant. De nammeferoaring kaam der yn 2010, it priisbedrach waard ferdûbele en is no € 20.000.
Wetterskip De Grienedyk
Wetterskip De Grienedyk (offisjele namme De Groenedijk c.a.) wie in wetterskip yn de (eardere) gemeenten Snits en Wymbritseradiel. It gebiet fan it wetterskip wie likernôch 1.250 hektare grut. Mei de oprjochting fan it wetterskip yn 1883 waard dúdlik makke wa't wêrfoar yn it gebiet ferantwurdlik wie.
It wetterskip wie ûnder oaren ferantwurdlik foar:
Sûnt 2004 is it wetterskipsgebiet part fan Wetterskip Fryslân.
Wetterskip It Jirnsumer Fjild
Wetterskip It Jirnsumer Fjild wie in wetterskip yn de eardere Fryske gemeente Raerderhim.
List fan planetoïden 98201-98300
Dit is in list fan planetoïden 98201-98300.
Wetterskip It Jirnsumer Fjild
It wetterskip waard yn 1879 oprjochte en hie as doel it beskermjen fan lânbougrûn yn de krite fan Jirnsum oertollich boezumwetter. Mei in gebiet fan 142 hektare wie it ien fan de lytsere wetterskippen. Yn 1916 is It Jirnsumer Fjild opgien yn it nije Wetterskip de Snitser Aldfeart, neidat it bestjoer al yn 1910 in fersyk dien hie oan de Provinsje om de lapen gear te smiten mei Wetterskip De Heareburch. De formele opheffing fûn plak yn 1919.
Kenny (album)
Album
Kenny waard yn 'e simmer fan 1979 opnommen. It waard produsearre troch Larry Butler foar platemaatskippij United Artists Group. Fan Kenny waarden twa singles útbrocht: You Decorated My Life op 10 septimber 1979 en Coward of the County op 12 novimber fan dat jier.
Resultaat
Kenny wie in tige súksesfol album, dat yn 'e Feriene Steaten trije kear en yn Kanada fjouwer kear platina waard. Wrâldwiid giene der oan 2021 ta mear as 20 miljoen eksimplaren fan oer de toanbank. Kenny helle it earste plak yn 'e Amerikaanske Top Country Albums-albumlist, en ek yn Kanada berikte it dy posysje. Yn it Feriene Keninkryk bleau it album yn 'e UK Albums Chart op it sânde plak heakjen. Fierwei de grutste hit fan it album wie Coward of the County, dat in American Music Award foar favorite countrysingle en in Music City News Award foar single fan it jier wûn. De single waard yn sawol de Feriene Steaten as it Feriene Keninkryk in gouden plaat.
Kabinet-Cals
Kabinetsformaasje
250px|thumb|''Kabinet Cals (1965-1966) op de treppen fan Paleis Soestdyk. F.l.n.r: Samkalden, Smallenbroek, Diepenhorst, Cals, Den Uyl, Vondeling, Vrolijk, Suurhoff. Soestdyk, 14 april 1965.
Reden ûntslachoanfraach: Nacht fan Schmelzer
In troch Norbert Schmelzer fan de KVP yntsjinne moasje tsjin de finansjele polityk fan it Kabinet late yn de nacht fan Schmelzer (13–14 oktober 1966) ta de fal fan it regear. It Kabinet tsjinne dêrnei syn ûntslach yn op 15 oktober. It fallen fan Cals waard troch syn eigen partij feroarsake.
Panpoeticon Batavum
It Pan Poëticon Batavum wie in samling lytse portretten fan dichters op platen dy't troch de 18e-iuwske Nederlânske skilder Arnoud fan Halen yn in rariteitekabinet bewarre waarden.
Skiednis
Van Halen begûn om 1700 hinne mei it gearstallen fan syn kolleksje troch sels miniatuerportretten te skilderjen dy't er fan gravueres kopiearre. Foar eigentiidske dichters rôp er de help yn fan freonen en kollega's. Foar syn dea slagge it him en sammelje 346 portretten, wêrfan't der no 80 yn de kolleksje fan it Ryksmuseum yn Amsterdam binne. Syn kabinet wie tige populêr en ferskate boeken neamden it of hiene it as ûnderwerp, wêrûnder Arnold Houbraken yn syn Schouburgh doe't er hawwe woe dat it portretten fan goed 100 minsken befette (Houbraken skreau dat yn 1712).
It meast opmerklike boek waard útjûn troch de man dy't syn kolleksje oankocht nei de dea fan Van Halen yn 1732, Michiel de Roode. De Roode joech it boek yn 1773 út as lid fan it Leidske genoatskip 'Kunst wordt door arbeid verkreegen', dat de útjefte bekostige. Dat it boek populêr wie, docht bliken út it feit dat Teyler's Stichting yn 1808 Wybrand Hendriks it fersyk joech it op in feiling foar maksimaal 500 gûne te keapjen, en Hendriks kocht it foar 200 gûne.
Darius Milhaud
Darius Milhaud (Aix-en-Provence, 4 septimber 1892 - Genêve, Switserlân, 22 juny 1974) wie in Frânske komponist en muzykpedagooch.
Oeuvre
Milhaud wie in tige produktive komponist en skreau mear as 400 partitueren, yn alle sjênres dy't mar betocht wurde kinne: opera, symfony en symfonyske muzyk, keamer- en fokaalmuzyk, wurk foar harmonyorkest en lieten. In protte fan Milhauds muzyk hat in typysk Frânske, neoklassisistyske ynslach. Milhaud brûkt yn syn muzyk faak polytonaliteit en polyritmyk. Yn in oantal wurken is ek de Latyns-Amerikaanske ynfloed fan Milhauds ferbliuw yn Brazylje te haerren. Ek de jazz, dy't Milhaud yn New York (mar ek yn Parys) kennen learde, liet spoaren yn syn muzyk nei.
Wetterskip De Heareburch
It wetterskip waard oprjochte yn 1883 nei in wersjenning fan it stelsel fan binnendiken yn Fryslân. It wetterskipsgebiet wie likernôch 2700 hektare grut. De Heareburch wie in dyk dy't ferbûn wie mei de Grienedyk, in út de midsiuwen stammende himdyk om Raerderhim. Letter die bliken dat it wetterskip te lyts wie om goed te funksjoneren. Yn 1916 gie it op yn Wetterskip de Snitser Aldfeart. De formele opheffing fan it wetterskip fûn plak yn 1919.
It gebiet fan De Heareburch makket sûnt 2004 diel út fan Wetterskip Fryslân. Yn Jirnsum is in strjitte nei it eardere wetterskip ferneamd.
Utrecht (Ljouwert)
thumb|Utrecht, Twibaksmerk 48, Ljouwert De Utrecht is in gebou en ryksmonumint yn Art Nouveau- styl oan de Twibaksmerk yn Ljouwert, dat oant 1933 in bykantoar fan de libbensfersekeringsmaatskippij 'De Utrecht' út Utert wie.
It lytse gebou waard yn 1903/1904 set, nei in ûntwerp fan de arsjitekten A. J. Kropholler en J. F. Staal. De foargevel is ryk fersierd, mar foaral ek binnendoar is suver elts flak benutte om fersierings oan te bringen. De kantoarrûmte krige glês-yn-leadruten, op de muorren tegeltablo's, dy't de wapens fan de stêd fan in bykantoar ferbyldzje: Amsterdam, Rotterdam, Tilburch, Kopenhagen, Brussel en Risel (Frankryk). Alles foarmjûn yn Art Nouveau-styl.
Op it dak is in tal mei de rêgen tsjin elkoar steande pelikanen te sjen. In fliermozayk lit ek pelikanen, mei jongen, sjen. Neffens de myte fiedet in pelikaan har jongen in nuodlike omstannichheden mei har eigen bloed. In metafoar dêr't De Utrecht har graach mei identifisearre.
Pax intrantibus ('Frede foar dejinge dy't hjir yn komt') is boppe de doar te lêzen; boppe de skou stiet: STEEK T VUUR IN DEZE SCHOUW/TOT SCHILD U VOOR DE KOU/ZORG DAT VOOR S NOODLOTS ROEDE/'T VERZEEKRINGSSCHILD U HOEDDE, en boppe de brievebus: DEEZ SLEUF LEIDT NAAR DEN BRIEVENBUS/WERPT HIER IN UWE BRIEVEN DUS. It boppeljocht fan in oare doar hat de tekst: Uit de pop der verzekeringen ontwikkelt zich eenmaal zeker de gouden vlinder van het kapitaal.
It pân húsmanne nei 1933 ûnder mear in apteek yn en letter jierrenlang glês-yn-lead restauraasjebedriuw. Yn 2013 ferhierde eigner Dolf Dijkstra de Utrecht oan keunstner Jan-Dirk van Ravesteijn dy't der in teäterke fan makke. De vier Pelikanen. It teäterke bestie fan 1 septimber 2013 oant 1 septimber 2018. Yn augustus 2021 waard gebou nei in opknapbeurt en útwreide mei in moderne opbou fannijs iepene foar it publyk. It nije part is in eksposysjeromte foar keunstners dy't harren ynspirearje litten hawwe troch it gebou.
Petrus Groenia
Petrus Groenia (Makkum, 5 oktober 1769 - Koudekerk aan de Rijn, 1 july 1844) wie in militêr offisier en keunstskilder.
Petrus wie de iennichste soan fan Jan Groenia en Syske Harmannes Broeksma. Hy wie in learling fan H. W. Beekkerk en wurke yn Ljouwert. Groenia skildere portretten (ek dy fan Betje Wolff en Aagje Deken), lânskippen en histoarjestikken.
Yn 1787 naame er frijwillich tsjinst by de Fryske Brigade yn Utert, mar moast mei oare Fryske patriotten nei Frankryk flechtsje, earst gie it nei Duinkerken en doe nei Sint Omer. As militêr hâlde er lang yn Frankryk ta, troude dêr ek, bleau skilderjen en tekenjen. Yn 1797 waard er luitenant by de Fryske Brigade en kaam er werom yn Nederlân. Letter die er mei oan de fjidtochten tsjin Spanje (1810-1814) en waard dêrfoar ûnderskieden mei it Kruis van het Legioen van Eer. Wilens kolonel wurden, fjochte er oan de Frânske kant yn Slach by Waterloo.
Yn 1813 werom yn Nederlân ferwurke er syn ûnderfinings yn histoarjestikken en hie er gereldwei útstallings dy't tige wurdearre waarden. Ek waard er dosint oan de Akademy fan Gint.
Bert Haanstra
Filmografy
Haanstra syn samle wurk is útbrocht op dvd, mei wat begeliedend kommintaar fan himsels: "Bert Haanstra compleet" (10 dvd's).
Grutte Priis Formule 1 fan Kanada 2008
Utslaggen fan de Grutte Priis Formule 1 fan Kanada 2008 yn Montreal op 8 juny 2008. It wie de sânde fan 18 races fan de Formule 1 yn 2008. Hy waard op it Circuit Gilles Villeneuve hâlden. De race waard hâlden oer 70 omgongen, op it 4,4 km lange sirkwy foar in raceôfstân fan 305,3 kilometer.
List fan planetoïden 98301-98400
Dit is in list fan planetoïden 98301-98400.
Moai Gaasterlân
thumb|250px|Filla Moai Gaasterlân yn Rijs anno 2011 thumb|250px|Moai Gaasterlân ±1940 Moai Gaasterlân is in earder bernetehûs yn de bosken fan Riis yn Gaasterlân. Foar it gebou oer leit de Rysterbosk en in pear kilometer fierder de Iselmar.
Koloanjehûs
It waard yn juny 1926 troch it Bûn fan Roomsk Katolike Wurkljuferienings iepene as bernekoloanjehûs foar ferswakke bern út earme yndustrygebieten fan it bisdom Utert. Susters fransiskanen bekroaden har om de 'skiernoaskes' dy't yn in saneamde yt-en-rêstkultuer op krêften brocht waarden.
Yn 1947 soargen de Dochters fan Us Leaffrou fan it Hillich Hert út Tilburch foar in trochstart. De nonnen soargen net allinnich, mar joegen ek ûnderwiis. Yn 1970 waard Moai Gaasterlân troch de oerheid erkend as 'medysk bernetehûs'. Dêrnei mochten ek net-roomske bern opnomd wurde en namen profesjonele fersoagers it wurk fan de religieuzen oer. Doe't der in koflikt ûntstie waarden de lêste fjouwer susters yn 1977 twongen fuort te gean; de pater waard ûntslein en de kapel sletten. Yn dy perioade waarden de grutte sliepsealen ferfongen troch smûkere groepshuzen. De klam kaam mear te lizzen op bern dy't troch harren âlden yn de problemen rekken. Dêrnei gienen se faak nei pleechhúshâldings of ynstelling. Sûnt 2005 eksploitearret de Stichting Jeugdhelp Fryslân it tehûs foar medysk-ortopedyske en yntinsive risidinsjele behanneling foar bern oant tolve jier.
Sluting yn 2010
Fanwege besunigings waard besluten om de filla ein 2010 te ferkeapjen. Fan de 64 plakken wienen begjin 2010 noch 50 beset, ein fan dat jier noch 28. Ein novimber fan dat jier wie der in iepen dei foar âld-meiwurkers en âld-bewenners.