cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Her Majesty, Mrs Brown
Plot
De relaasje tusken Brown en Fiktoaria betteret fan dy slach nea wer op. De hofhâlding keart werom nei Londen, dêr't de oankomst fan 'e keninginne liedt ta in oplibbing fan har populariteit en fan 'e monargistyske gefoelens mank de befolking yn it algemien. Brown bliuwt yn 'e tsjinst fan 'e keninginne. Hy wurdt net wer stâlfeint, mar kriget de funksje fan in soarte fan liifwacht. Dêrby kriget er inkeld mei tsjinnichheid de meiwurking fan 'e rest fan it tsjinstfolk, dat de gek mei him hat en syn noed oer in mooglike moardoanslach op Fiktoaria ôfdocht as paranoïde waantinkbylden. Wannear't by in publyk barren in mei in fjoerwapen tariste anargist út 'e minskemannichte springt en op Fiktoaria en de rest fan 'e keninklike famylje ta draaft, is Brown lykwols dejinge dy't de man tsjinkeart en oermasteret. De oare jûns ferhellet kroanprins Bertie dêroer tsjin 'e keninklike gasten, wêrby't er harren wiismakket dat hy dejinge wie dy't de oanslachdogger it earst seach en Brown op 'e man opmerksum makke. Fiktoaria, dy't walget fan 'e ligerige opskepperij fan har soan, kundiget ympulsyf oan dat se in nije keninklike ûnderskieding yn it libben roppe sil foar Brown: de Devoted Service Medal ("Medalje foar Tawijde Tsjinst").
Jierren letter, yn 1883, kriget Brown de warskôging dat der ynkringers yn 'e bosk by it keninklik paleis sjoen binne. Yn te tinne klean giet er by nacht en min waar op eigen manneboet mei in revolver op ûndersyk út, en skipet sa longûntstekking. As se dagen letter te hearren kriget dat Brown slim siik is en dat men net ferwachtet dat er it oerlibje sil, besiket keninginne Fiktoaria him yn syn keamer. Hja is sichtber oandien troch de steat fan har trouwe tsjinstfeint en bekent oan him dat se de lêste jierren net sa'n goede freon foar him west hat as se wêze moatten hie. Fiktoaria wol him op 'e foarholle tútsje, mar Brown hâldt har tsjin, út eangst dat er wat hat dat besmetlik wêze kin. Sa beskermet er har oan 'e ein ta. Nei syn dea wurdt it deiboek fan Brown yn beslach nommen troch Ponsonby, dy't it oan Jenner lêze lit. Beide mannen binne it deroer iens dat nimmen oars it boek ea lêze moat. Foar't de ôftiteling úteinset, komt in tekst yn byld dy't fertelt dat it deiboek fan John Brown nea weromfûn is.
Egbert Jans fan Ljouwert
Egbert Jans van Leeuwarden (Ljouwert, 1608 – Utert, febrewaris 1674) wie klokmakker yn de stêd Utert.
Libben en wurk
Egbert Jans fan Ljouwert wurket yn 1630 yn Amsterdam as oerwurkmakker, wat bliken docht út in akte fan ûndertrou mei Grietje Vlug, wêryn't syn berop neamd wurdt. Mei Grietje krijt er yn Amsterdam minstens fjouwer bern, eardat er him yn Utert fêstiget. Yn elk gefal wurket hy yn 1652 yn Utert.
Her Majesty, Mrs Brown
Produksje
Her Majesty, Mrs Brown waard regissearre troch John Madden nei in senario fan Jeremy Brock. As produsinte wie Sarah Curtis by it projekt belutsen foar de filmstudio's BBC Film, Ecosse Films en Bord Scannán na hÉireann/The Irish Film Board. De film wie dêrmei in Britsk-Ierske ko-produksje. It is ûnbekend hoe grut it budget foar Her Majesty, Mrs Brown wie. De kamerarezjy wie yn 'e hannen fan Richard Greatrex, en de filmmuzyk waard fersoarge troch Stephen Warbeck.
Casting
Judi Dench spile yn Her Majesty, Mrs Brown keninginne Fiktoaria. Foar har fertolking fan dy rol krige se rûnom lof taswaaid en waard se nominearre foar of wûn se ferskate wichtige prizen. Sa sleepte se in nominaasje foar de Oscar foar bêste aktrise yn 'e wacht, en teffens wûn se de Golden Globe yn deselde kategory. Dench soe yn 2017 jitris keninginne Fiktoaria spylje, yn 'e film Victoria and Abdul, oer de krektlyk histoaryske relaasje tusken Fiktoaria en in Britsk-Yndyske tsjinstfeint. Yn 'e rol fan John Brown waard de Skotske komyk Billy Connolly cast. It wie syn earste grutte filmrol en foarme syn trochbraak as akteur.
Egbert Jans fan Ljouwert
Libben en wurk
Egbert Jans ûntjout him as in eigentiidsk klokmakker, want yn 1665 lit hy as learmaster fan Simon Lachez kontraktueel fêstlizze dat hy him it slingerwurk bybringe sil: ''Egbert Jans van Leeuwaerden heeft voor den tijt van vier jaeren aengenomen om (…) voort hantwerck te leeren soo van groot als cleyn werck slingerwerck ende sall boven vrij gereetschap vrij schorteldoeck ende yder jaer een daelder in de spaerbus noch elck jaer betaelen ses silver ducaten. Actum ut supra Symon Symons. Egbert Jans van Leeuwaerden.'' It slingeroerwurk is in pear jier dêrfoar, yn 1656, útfûn troch de natuerkundige Christiaan Huygens en de kennis hjiroer is grif troch Salomon Coster meinomd nei Utert ya doe't dy yn 1658 yn de Domtoer soksoarte slingeroerwurk joech. Op 18 septimber 1667 wertrout Egbert Jans mei Maria Helmont yn de Dom. By har krijt hy noch in soan, Jan fan Ljouwert. Dy sil op syn beurt de learling wurde fan Simon Lachez. Egbert Jans stjert yn febrewaris 1674 en is begroeven yn de Buurkerk yn Utert.
Wynmotor Ferwert
thumb|240px|De Wynmotor Ferwert yn 2009 De Wynmotor Ferwert is in poldermûne tichtby Ferwert, it haadplak fan de eardere gemeente Ferwerderadiel. De mole mei in flecht fan 2 meter is in lytse Amerikaanske wynmotor, wêr't it boujier ûnbekend fan is. Hy stiet sawat in kilometer besuden Ferwert oan de wei nei it eardere kleaster Foswert. De wynmotor is net mealree en stie der yn 2008 ferfallen by. Hy is net iepene foar publyk, mar kin oant in pear meter beneiere wurde.
Egbert Jans fan Ljouwert
Oerbleaune klokken
Ut syn Uertske perioade binne minstens twa klokken bewarre bleaun:
Her Majesty, Mrs Brown
Opnamen
De opnamen foar Her Majesty, Mrs Brown fûnen plak yn 1996 en waarden fierhinne op lokaasje draait. Yn Ingelân waard filme yn Osborne House op it eilân Wight, Osterley Park House yn Middlesex, Wilton House yn Wiltshire en Luton Hoo Estate yn Bedfordshire. Yn Skotlân waard û.m. filme yn it Kastiel fan Duns yn 'e Skotske Grinsstreek. It Kastiel fan Taymouth, de sit fan Clan Campbell fan Breadalbane, giet yn 'e film troch foar it ynterieur fan it Kastiel fan Balmoral (dêr't net filme wurde koe). De bûtendoarsênes yn 'e neite fan Balmoral waarden opnommen yn it distrikt Perth en Kinross.
Distribúsje
Her Majesty, Mrs Brown waard eins produsearre as in tillefyzjefilm foar de BBC, mar doe't de Amerikaanske filmstudio Miramax Films de distribúsjerjochten yn 'e hannen krige, besleat dy de film yn 'e bioskopen út te bringen fia Disney-dochter Buena Vista International. De film waard foar it earst fertoand yn maaie 1997 op it Ynternasjonaal Filmfestival fan Cannes. Her Majesty, Mrs Brown gie dêrnei op 18 july yn 'e Amerikaanske bioskopen yn premiêre, op 5 septimber folge troch dy yn it Feriene Keninkryk.
Untfangst
Fan 'e filmkritisy krige Her Majesty, Mrs Brown oer it algemien tige positive resinsjes. Sa skreau de foaroansteande Amerikaanske resinsint Roger Ebert fan 'e Chicago Sun-Times: "It giet net oer seksuele leafde, noch sels mar oer romantyske leafde, eins, mar oer dat soarte leafde dat fûndearre is op útdaging en fassinaasje." Hy neamde Judi Dench "geweldich". Oer Billy Connolly skreau er: "[Hy] hat de ôfhâldendheid en it selsfertrouwen dy't de measte komiken suver by definysje misse."
Op 'e webside Rotten Tomatoes, dy't resinsjes sammelet, hat Her Majesty, Mrs Brown in tige heech goedkarringspersintaazje fan 92%, basearre op 50 ûnderskate resinsjes. De konsensuskrityk fan 'e webside, gearstald út al dy resinsjes, stelt: "Tanksij in poarsje earsteklas aktearjen, de gemy tusken de stjerren en in ta neitinken oansettend skript mei humor, leveret [de film] in nuansearre en fermaaklik, hoewol net folslein feitlik, ferslach fan in histoaryske relaasje dy't mar komselden op 't aljemint komt." Op Metacritic, de wichtichste konkurrint fan Rotten Tomatoes, behellet Her Majesty, Mrs Brown in goedkarringspersintaazje fan 71%, basearre op 22 resinsjes.
Prizen
By de Oscars waard Her Majesty, Mrs Brown yn 1998 nominearre foar prizen yn twa kategoryen: bêste aktrise (Judi Dench) en bêste fisazjy. By de Golden Globes wûn Judi Dench de priis foar bêste aktrise yn in dramafilm. Her Majesty, Mrs Brown waard by de BAFTA's, de wichtichste Britske filmprizen, nominearre yn 8 kategoryen, wêrûnder bêste film, bêste Britske film, bêste akteur (Billy Connolly), bêste orizjinele senario, bêste fisazjy en hierstilearring en bêste produksje-ûntwerp. De film wûn twa BAFTA's, foar bêste aktrise (Judi Dench) en bêste kostúmûntwerp.
By de Amerikaanske Satellite Awards waard Her Majesty, Mrs Brown nominearre foar 4 prizen, wêrûnder bêste byrol fan in akteur (Billy Connolly), bêste orizjinele senario en bêste kostúmûnwerp. De film wûn de Satellite Award foar bêste aktrise (Judi Dench). By de Screen Actors Guild Awards waarden Judi Dench en Billy Connolly nominearre foar de prizen foar bêste aktrise en bêste byrol fan in akteur. Dench waard dêr lykwols, krekt as by de Oscars, foarbyparte yn it foardiel fan Helen Hunt yn As Good as it Gets. Her Majesty, Mrs Brown wûn fierders ek de spesjale priis fan 'e sjuery op it Ynternasjonaal Filmfestival fan Mar del Plata yn Argentynje.
Eelko Liaukama
thumb|Eelko Liauckama thumb|left|180px|Ynterieur, brânskildere ruten yn de tsjerke yn [[Sint Nyk flnr Liudger, biskop fan Munster, Feico fan Hallum, Dodo fan Bakkefean en Haske en Eelco, abt fan Lidlum]] Eelko Liaukama of Eelko Liaukama fan Lidlum, ek skreaun as Eelco Liauckama (Seisbierrum, ± 1260 - Boksum, 22 maart 1322), wie abt fan Kleaster Lidlum en fan aadlik komôf.
Hy rekke betize yn de striid tusken Skier en Fet. Hy waard yn 1322 troch de muontsen fan it úthôf yn Boksum, Terpoorte neamd, op ferriederlike wize fermoarde. Hy wie as abt fan Lidlum nei dizze úthof gien om de muontsen dêr ta goede seden oan te setten. Hy wie in from man yn in rûge tiid. Troch de Norbertinen wurdt Eelko as hillige fereare.
Emo fan Witewierrum
Libben
Op jonge leeftyd waard Emo troch syn alden nei de kleasterskoalle stjoerd yn Feldwert. Hy wie in flugge learling want doe't er fyftsjin jier âld wie joech er sels les. Mei syn broer Addo gie er nei de universiteiten fan Oksford (1190), Parys en Orleon om fierder te learen. Doe't er weromkaam waard er ynearsten master yn Westeremden en doe doarpspastoar yn Huzinge, oant er yn 1209 sels in kleastermienskip begûn yn Witewierrum.
Irak
Irak is in lân yn Súdwest-Aazje. De haadstêd is Bagdad en de presidint fan de republyk is sûnt 2005 Jalal Talabani.
Irak wurdt begrinze troch:
Skiednis
It tsjintwurdige Irak is itselde gebiet as it eardere Mesopotaamje, en is wat gruttens oanbelangjend sawat itselde as doe. Mesopotaamje bestie út it lân tusken de rivieren Eufraat en Tigris. In protte beskavings hawwe oer Mesopotaamje hearske: de Sumearjers, Assyrjers, Babyloanjers, Perzen en Massedoanjers. Yn de 7e iuw waard Mesopotaamje troch de Islamityske Arabieren oermastere.
Fan de 15e iuw ôf makke Irak diel út fan it Ottomaanske Ryk, dat yn 1917 ta fal brocht waard. By it ferparten fan it Ottomaanse Ryk troch de Folkebûn kaam Irak ûnder Britsk mandaat. Faisal Ibn Hoessein waard troch de Britten as kening oansteld. De Britten hawwe Irak yn 1932 selsstannich makke, mar yn 1941 waard it opnij yn besit naam troch Grut-Brittanje; in militêre steatsgreep yn 1958 makke in ein oan it keningskip dat de Britten oplein hienen.
Yn 1979 waard Saddam Hoessein de machtichste man yn de Ba'ath-partij en dêrmei ek fan it lân. Troch him waard op hurdhandige wize in ein makke oan alle opposysje.
Under syn bewâld fierde Irak in sân jier-duorjende kriich mei buorlân Iran, de Iran-Irakoarloch. Tagelyk mei de oarloch fûn ek de al-Anfal-kampanje plak, dêr't de Koerden by twongen waarden te ferfarren om plak te meitsjen foar Arabieren. De oanfal op it doarp Halabja wie hjir in part fan.
Op 2 augustus 1990 anneksearre Irak it folle lytsere buorlân Koeweit. Dit wie it begjin fan de Golfoarloch. Koeweit waard yn 1991 troch in ynternasjonale koalysje befrijd yn de militêre operaasje Desert Storm. It loftrek yn it noarden en it suden fan Irak waard dêrnei oernommen troch de Feriene Steaten, Frankryk en Grut-Brittanje, neffens de útkomst fan FN-resolúsje 688.
Mei it ferlechje dat Irak kearnwapens of gemyske wapens hawwe soe foelen de Feriene Steaten en bûnsgenoaten it lân yn 2003 binnen, wat late ta de Irakkriich. Hjirby waard in ein makke oan it bewâld fan Saddam Hoessein. Om't der noch gjin oare autoriteit is dy sterk genôch is om it lân bestjoere te kinnen binne de oanfallers noch hieltyd yn it lân om te besykjen de frede dêr te hanthavenjen.
Geografy
It lân bestiet foar in grut part út woastyn en steppes, mar it gebiet tusken de twa grutte rivieren de Eufraat en de Tigris is fruchtber. De twa rivieren komme yn it noardwesten út Syrje it lân binnen, trochkrusen in grut part fan it lân en komme dan út yn de Perzyske Golf. It noarden is bercheftich, mei as heechste punt de Haji Ibrahim op 3.600 meter.
Der is in woastynklimaat mei drûge en hite simmers en mylde en Kûle winters. De temperatueren kinne simmers de 50 °C helje. De measte delslach falt tusken desimber en april en dan benammen yn it noarden.
Befolking
De wichtichste befolkingsgroepen yn Irak binne de Arabieren, de Koerden en yn wat mindere mate de Turkmenen. Fierders wenje der ek kristlike Assyrjers en Aramejers yn Irak.
Yn de midden en suden fan Irak wenje Arabieren wêrfan it meastepart, om-ende-by 60% fan de totale befolking, sjiïtyske binne. Hja wenje benammen yn it suden, dêr't him ek de hillige stêden fan de sjiïten, Karbala en Najaf, binne. Dêrnjonken wennet in grutte groep Sjiïten yn Bagdad, foaral yn de 'wyk' Sadr-stêd.
Yn it midden fan Irak, yn de saneamde Soennityske trijehoek, wenje benammen soennityske Arabieren, dy't likernôch 20% fan de befolking útmeitsje.
De foaral soennytyske Koerden libje yn it noarden fan Irak, dat ek wol Iraaksk Koerdistan neamd wurdt. De Koerden hawwe in grutte mate fan selsstannigens. Hja meitsje 20% fan de totale Iraakske befolking út en hawwe in eigen taal, it Koerdysk, en in eigen kultuer.
Roeien op de Olympyske Simmerspullen 1964
De Olympyske Simmerspullen 1964, ek wol de XIXe Olympiade neamd, waarden yn 1964 yn Tokio, Japan hâlden. It roeien wie by Toda yn de Toda Rowing Course.
Toda Rowing Course
It Toda Rowing Course is oanlein yn 1939 foar de Olympyske Simmerspullen, dy't lykwols ôfsein en oerdroegen waarden oan Helsinky yn ferbân mei de Japansk-Sineeske kriich. Troch de Japansk-Sineeske kriich en de Twadde Wrâldkriich rekke it roeistadion yn ferfal. Doe't Japan foar 1964 de Spullen noch tawiisd krige, waard it roeistadion opmakke en útwreide; der wie yn it It toda Rowing Course plak foar 8.300 taskôgers. It stadion leit op in 22 km noardlik fan it National Stadium.
Medaljespegel
De top tsien fan lannen dy't by it roeien medaljes wûn ha tidens de Olympyske Simmerspullen 1968.
Helbadastate
thumb|350px|Kaartsje 1716 Helbadastate wie in state by Ternaard, gemeente Dongeradiel, oan de Hantumerwei 11. Op it stee stiet yn 2010 in pleats.
It ûntsteansjier is net bekend, mar it wie yn 1511, 1625 en 1640 in pachtpleats. It lei op in stinswier dy't yn 1718 oanjûn waard op de kaart fan Schotanus. 97 pûnsmiet waard yn 1711 pachte troch Tamma Habbaden fan lânhear Wyttie Jongema. Yn de boelbeskriuwing fan Pouwels Duckes silger op Halbada yn 1625 wurdt fermelde, dat de sate en lannen bestienen út 120 pûnsmiet hierd fan Rienck fan Burmania. De opstallen wurde omskreaun as t huis ontrent 21 vack lanck, twe schuiren, een molken camer. Yn 1700 hie it bedriuw 104 pûnsmiet lân. De namme Helbada waard om 1980 noch brûkt foar in 19e-iuwske pleats Hantumerwei 11, mei dwers boud foarhûs. Op kaart fan Vegelin út 1739 leit de sate súdeastlik fan it hiem. Yn inkele wapenboeken is sprake fan in wapen "Helbada tot Ternaart".
Wynmotor Garyp
thumb|250px|De Wynmoter Garyp yn 2009 De Wynmotor Garyp is in poldermole by it doarp Garyp yn de gemeente Tytsjerksteradiel. De mole is in middelgrutte Amerikaanske wynmotor mei in wynrêd fan 18 blêden, wêrfan it boujier ûnbekend is. Hy is net mealree. De mole stiet oan de noardwestside fan Garyp oan de râne fan de pleatslike iisbaan en kin dêr oant op inkele meters benei komd wurde.
Rambo (franchise)
Rambo is in Amerikaanske mediafranchise dy't bestiet út in filmsearje fan aksjefilms en ferskate adaptaasjes ta oare media. It oarspronklike wurk wie de film First Blood, better bekend as Rambo, oer John Rambo, in traumatisearre kommando út it Amerikaanske Leger en in feteraan út 'e Fjetnamoarloch. De film waard basearre op 'e roman First Blood fan skriuwer David Morrell, en wie sa'n súkses dat der neitiid fjouwer ferfolchfilms op makke waarden. De Rambo-franchise omfiemet fierders ferboekings, soundtrackalbums, in tekenfilmsearje, fideospultsjes en strips. Der is fan 'e oarspronklike film First Blood ek in autorisearre remake makke troch de Yndiaaske filmyndustry fan Bollywood. Anno 2020 hie de Rambo-filmsearje allinne al $819 miljoen opbrocht.
First Blood
Yn First Blood, better bekend as Rambo, wurdt de traumatisearre âld-kommando en feteraan út 'e Fjetnamoarloch John Rambo (Sylvester Stallone) yn Hope, in lyts Amerikaansk plakje op it plattelân fan 'e steat Washington, oansjoen foar in omrinner en ûnrêststoker. Nei't er sûnder jildige reden troch de pleatslike sheriff Will Teasle (Brian Dennehy) arrestearre is, wurdt er yn finzenskip mishannele troch de helpsheriffs. By Rambo ropt dat flashbacks op nei syn marteling yn in Noardfjetnameesk kriichsfinzenekamp. Hy wit te ûntsnappen en ferskûlet him yn it tuskenbeiden reinwâld fuort bûten Hope, dêr't de sheriff en syn mannen in driuwjacht op him begjinne. Kolonel Sam Trautman (Richard Crenna), Rambo syn eardere befelfierend ofsier, warskôget de sheriff dat Rambo in ekspêr is yn guerrilja-oarlochstaktiken en oerlibjen yn 'e wyldernis, mar de sheriff wol net harkje, wat liedt ta in dramatyske konfrontaasje.
First Blood waard regissearre troch Ted Kotcheff nei in senario fan Michael Kozoll, William Sackheim en Sylvester Stallone op basis fan 'e roman First Blood fan David Morrell út 1972. De film gie op 22 oktober 1982 yn premiêre, en brocht $156,2 miljoen op tsjin in budget fan $15 miljoen.
Rambo: First Blood Part II
Yn Rambo: First Blood Part II beävensearret kolonel Sam Trautman (Richard Crenna) de frijlitting fan John Rambo (Sylvester Stallone), dy't sûnt de konfrontaasje by Hope yn 'e foargeande film yn 'e finzenis sit. Hy wurdt derop útstjoerd om yn Fjetnam klandestyn ûndersyk te dwaan nei de fraach oft dêr noch Amerikaanske soldaten út 'e Fjetnamoarloch kriichsfinzen holden wurde. Rambo kriget by it oanfurdzjen fan dy misje it befel it mooglike bestean fan sokke kriichsfinzenen te dokumintearjen, mar hy mei harren út noch yn net besykje te befrijen; dêrfoar sil letter in spesjaal ektraksjeteam stjoerd wurde. As Rambo yndie kriichsfinzenen oantreft en syn oarders yn 'e wyn slacht, komt er der op 'e nij allinne foar te stean en moat er him ferlitte op syn training om syn lânslju te rêden.
Rambo: First Blood Part II waard regissearre troch George P. Cosmatos nei in senario fan Sylvester Stallone en James Cameron. De film gie op 22 maaie 1985 yn premiêre, en brocht $300,4 miljoen op tsjin in budget fan $25,5 miljoen.
Rambo III
Yn Rambo III hat John Rambo (Sylvester Stallone) him ûnderwilens nei wenjen set yn in boedistysk kleaster yn Tailân, dêr't er in nij bestean opboud hat. As syn eardere befelfierend ofsier, kolonel Sam Trautman (Richard Crenna), him freget om mei te helpen by in geheime misje fan it Amerikaanske Leger om 'e Afgaanske mûdjahediin te befoarriedzjen yn harren ferset tsjin 'e Sovjet-besetting fan Afganistan, betanket er foar de ear om't er syn nocht hat fan oarloch. De misje rint út op in fiasko en Trautman wurdt finzen nommen troch kolonel Aleksej Zajsen (Marc de Jonge) fan it Reade Leger. Neitiid lit Rambo himsels oerhelje om him dochs mei de saak te bemuoien om syn âlde freon te rêden. Yn Afganistan jout er him by de mûdjahediin en bynt er de striid mei de Russen oan.
Rambo III waard regissearre troch Peter MacDonald nei in senario fan Sylvester Stallone en Sheldon Lettich. De film gie op 25 maaie 1988 yn premiêre, en brocht $189 miljoen op tsjin in budget fan $58 oant 63 miljoen.
Rambo (2008)
Yn Rambo libbet feteraan John Rambo (Sylvester Stallone), tweintich jier nei syn misje nei Afganistan yn Rambo III, noch altyd yn Tailân. Underwilens is yn it buorlân Birma de Saffraanrevolúsje oan 'e gong, in weach fan freedsume protesten tsjin 'e militêre diktatuer yn dat lân. As in doarp deunby de Taiske grins, dat bewenne wurde troch etnyske Karen, oanfallen wurdt troch troepen fan 'e Steatsried foar Frede en Untwikkeling (SPDC) (it Birmeeske leger), wurdt Rambo om help frege troch in groep Amerikaanske sindelingen, dy't wolle dat er harren de grins oer smokkelet foar in humanitêre misje om 'e slachtoffers fan 'e oanfal te helpen. Rambo foldocht oan dat fersyk, mar de sindelingen wurde al rillegau finzen nommen troch Birmeeske troepen. Dêrop hiert de lieding fan it tsjerkegenoatskip fan 'e sindelingen in team fan hierlingen yn om harren te befrijen. Rambo jout him by de hierlingen.
Rambo, yn guon lannen útbrocht as John Rambo en soms Rambo IV neamd om 'e film fan 'e oare dielen fan 'e franchise te ûnderskieden, waard regissearre troch Sylvester Stallone nei in senario fan himsels en Art Monterastelli. De film gie op 25 jannewaris 2008 yn premiêre, en brocht $113,2 miljoen op tsjin in budget fan $50 miljoen. De film is opdroegen oan 'e neitins oan Richard Crenna, de akteur dy't yn 'e earste trije Rambo-films de rol fan kolonel Sam Trautman spile en dy't yn 2003 ferstoar.
Rambo: Last Blood
Yn Rambo: Last Blood libbet de op jierren reitsjende John Rambo (Sylvester Stallone) wer yn 'e Feriene Steaten, dêr't er oan 'e ein fan 'e foargeande film foar it earst yn tweintich jier wer weromkeard wie. Hy wennet op 'e ranch fan syn heit silger yn Arizona, dy't er runt yn 'e mande mei syn goede freondinne Maria Beltrán (Adriana Barraza). As Maria har beppesizzer Gabriela (Yvette Monreal) nei Meksiko reizget om har biologyske heit op te spoaren, wurdt se ûntfierd troch in frouljushanneler, dy't har ferkeapet oan 'e kriminele bruorren Martínez (Sergio Peris-Mencheta en Óscar Jaenada) om as prostituee eksploitearre te wurden. Rambo giet der efteroan en wit Gabriela mei help fan 'e Meksikaanske sjoernaliste Carmen Delgado (Paz Vega) werom te finen en te rêden, mar ûnderweis nei hûs ferstjert it fanke oan in oerdoazis drugs dy't har tatsjinne is. In breinroere Rambo set dêrnei útein mei in wraakkampanje om 'e organisaasje fan 'e bruorren Martínez te ferneatigjen.
Rambo: Last Blood waard regissearre troch Adrian Grünberg nei in senario fan Sylvester Stallone en Matthew Cirulnick. De film gie op 20 septimber 2019 yn premiêre, en brocht $91,4 miljoen op tsjin in budget fan $50 miljoen.
Rambo: The Force of Freedom
Rambo: The Force of Freedom is in Amerikaanske tekenfilmsearje dy't ien seizoen rûn, fan 15 septimber oant 26 desimber 1986. Nettsjinsteande dy't koarte rintiid waarden der 65 ôfleverings fan elts 25 minuten makke. De aksje-aventoeresearje folget John Rambo (Neil Ross), dy't fanút it (fiktive) Latynsk-Amerikaanske lân Tierra Libre ("Frijlân") lieding jout oan in spesjale kommando-ienheid dy't de Force of Freedom hjit ("Krêft fan 'e Frijheid" of "Taakgroep Frijheid"). Dêrmei bestriidt er yn Tierra Libre, mar ek yn oare dielen fan 'e wrâld, de paramilitêre terroristyske organisaasje S.A.V.A.G.E., dy't oanfierd wurdt troch generaal Warhawk (Michael Ansara).
Muzyk
Yn it ramt fan 'e Rambo-franchise ferskynden de folgjende soundtrackalbums:
Romans
De earste film fan 'e Rambo-franchise, First Blood, út 1982, waard oarspronklik basearre op 'e roman First Blood, út 1972, dy't skreaun wie troch David Morrell. Dyselde skreau ek de ferboekings fan 'e twadde en trêde film:
Strips
Yn 1986 waard ûnder de titel Rambo Adventures in Italjaanske stripsearje op basis fan 'e Rambo-franchise útbrocht troch Giorgio Pedrazzi. Yn 1988 brocht de Amerikaanske útjouwerij Blackthorne Publishing in ferstripping út fan 'e trêde Rambo-film, Rambo III. Yn 1989 ferskynde der ik in stripsearje mei as titel Rambo, dy't ek basearre wie op 'e mediafranchise.
Fideospultsjes
Yn it ramt fan 'e Rambo-franchise binne de folgjende fideospultsjes ferskynd:
Bollywood-remake
Original Entertainment, in filmstudio út 'e Yndiaaske filmyndustry fan Bollywood yn Bombay, sleat yn maaie 2013 in kontrakt mei Millennium Films, in dochterûndernimming fan Lionsgate, dat it auteursrjocht op 'e Rambo-franchise yn 'e hannen hat, om Hindytalige remakes te meitsjen fan First Blood en fjouwer oare films (The Expendables, 16 Blocks, 88 Minutes en Brooklyn's Finest). De remake soe yn 2020 útkomme, mar rûn fertraging op troch de koroanapandemy.
Strjitte fan Gibraltar
right|thumb|250px De Strjitte fan Gibraltar (Spaansk: Estrecho de Gibraltar, Arabysk: مضيق جبل طارق), neamd nei de Britske pleats Gibraltar, is de see-ingte tusken Marokko (Afrika) en Spanje (Jeropa). De breedte is 14 oant 44 km, de lengte om-ende-by 60 km en it is op syn djipst 286 m.
De Strjitte fan Gibraltar is tagelyk it ferbiningspunt tusken de Middellânske See en de rest fan de Atlantyske Oseaan. It is dêrom in tige strategysk punt.
De âlde Griken neamden de ingte tusken de beide rotseftige kapen de Pylders fan Herkules, dy't de ein fan de wrâld markearden.
Yn maart 2007 makke de premier fan Spanje, José Luis Rodriguez Zapatero, bekend dat der grutte plannen bestean om in tunnel oan te lizzen ûnder de strjitte. Hjirtroch soe in hegensnelheidstrein ride kinne. Neffens Zapatero sil de tunnel yn beide kontininten soargje foar 'groei, ûntwikkeling en foarspoed'.
De reden dat de Middellânske See (sawat) gjin tij hat, komt trochdat it wetter net genôch tiid hat om troch de Strjitte fan Gibraltar te streamen.
Plakken
Plakken oan de Strjitte fan Gibraltar:
Bryan Ferry
thumb|275px|Bryan Ferry (2007) Bryan Ferry (Washington, Tyne and Wear, 26 septimber 1945) is in Britsk musikus. Hy waard bekend as sjonger en songwriter yn de rockband Roxy Music, en hie dêrnei súkses mei syn solokarriêre.
Ferry komt út in arbeidershûshâlding. Nei de middelbere skoalle studearre er talen oan de Universiteit fan Newcastle upon Tyne, mar neifolgjend joech er pottebakkursussen yn Londen. Tagelyk wie dwaande mei muzyk. Yn 1971 rjochte er mei Brian Eno en Graham Simpson de band Roxy Music op, dy't tige populêr waard. It nûmer 'Jealous Guy', dat troch earder John Lennon skreaun wie, hearde ta de grutste súksessen fan de band. Wilens hie Ferry ek noch in súksesfolle solokarriêre.
Bryan Ferry foel ek tige yn de smaak by de froulju. Hy hie ûnder oaren in relaasje mei de modellen Amanda Lear en Jerry Hall, en mei de aktiviste Lucy Helmore, mei wa't er fjouwer soannen krige.
Doe't Roxy Music yn 1983 ophold te bestean, lei Ferry him hielendal ta op syn solokarriêre; hy waard dêrby stipe troch âld-bandlid Paul Thompson. Hy song nûmers fan Roxy Music, klassikers út de jierren tritich en in tal nije nûmers.
Yn 2001 waard in Roxy Music-reüny organisearre mei Ferry, Thompson, Phil Manzanera en Andy Mackay en folgen konserten, sa as yn juny 2005 yn Berlyn by Live 8. Ferry bleau lykwols ek solo muzyk meitsjen. Yn 2004 makke er bygelyks de titelsong foar de film The Porter, dêr't er sels ek yn meispile. Yn 2007 ferskynde syn album Dylanesque, in langspylplaat fol mei Bob Dylan-covers.
Yn 2019 waard Ferry as lid fan Roxy Music yn de Rock and Roll Hall of Fame opnaam.
Wynmotor De Broek
thumb|200px|Wynmotor De BroekDe Wynmotor De Broek is in poldermole by it doarp De Broek yn de gemeente Skarsterlân.
Zuidbarge
Zuidbarge is in wenwyk en earder doarp yn de Drintske stêd Emmen.
Geografy
Zuidbarge leit súdlik fan de kom fan Emmen en grinzget yn it westen en suden oan it Oranjekanaal en de wyk Rietlanden, yn it easten oan yndustryterrein Bargermeer en yn it noarden oan de rûnwei N391
Skiednis
De namme Zuidbarge ferwiist nei "it suden by de heuvel", foar Noordbarge oer. Zuidbarge lei op ferhege sângrûn njonken de leger lizzende Bargermar, dy't letter drûchlein waard en dêr't hjoed-de-dei it yndustryterrein Bargermeer yn leit.
Zuidbarge wie fanâlds in iesdoarp en ûntstie mooglik al yn de achtste of njoggende iuw. It plak waard yn 1362 foar it earst neamd. Yn 1445 hie it doarp 11 hiemen en wie doe in selsstannich karspel.
It doarp hie fan 1905 oant 1938 en yn de Twadde Wrâldkriich in stasjon oan it spoar fan Swol nei Stedskanaal. It stasjonsgebou út 1904 waard yn 1945 sloopt omreden it yn de kriich swier skeind rekke wie.
Fan 1919 oant en mei 1978 hat it doarp in postkantoar hân.
Yn 1978, doe't it postkoadesysteem útfierd waard, joech de gemeente Emmen oan guon doarpen wêrûnder Súdbarge, dy't troch de útwreidings fan Emmen yn de beboude kom fan de stêd kamen te lizzen, gjin eigen postkoade. Sadwaande waarden dy doarpen formeel wiken fan de stêd. De ynwenners fan dy doarpen beskôgje harren doarpen noch hieltyd as "doarp by Emmen".
Lakenvelder (ko)
thumb|260px|Lakenvelders ûnder [[Leusden]] De lakenvelder is in Nederlânsk koweras dat de nijsgjirrige eigenskip hat mei de wite bân tusken de foar- en efterpoaten om de boarst en rêch fan in fierder swart of read kobist, de lakenvelder tekening. Der binne fierder noch in tal easken by om it bist in wiere Lakenvelder wêze te litten.
Skiednis
Der wurdt yn it bûtelân wol gauris sein dat it fan âlds in Nederlânsk ras is, mar dat is net hielendal wis. De lakenvelder is al in âld ras. Der wurdt yn de 12e iuw en beskriuwing fan it ras makke yn Nederlân. Mar it is ek leaud dat it ras yn wynliken út Eastenryk en Switserlân wei kaam en yn de 17e iuw troch Nederlânske eallju ynfierd waard. De bisten waarden holden yn parken en hôven fan eallju. It útsjen fan de lakenvelder tekening kaam dus dan wol krekt. Mei it stadichoan ferdwinen fan lânhôven yn de 20e iuw, kaam it bestean fan it bist yn de nederklits en like hast út te stjerren. Der wiene op it djiptepunt mar krapoan 300 oer dat ynteelt net te mijen wie en fok it bist troch.
Hjoed-de-dei
Der binne no sa'n 3000 lakenvelder kij yn Nederlân en it tal is noch hieltyd oan it waaksen. De kij binne der yn read-wyt en swart-wyt. Lykas by de MRI, Frysk-Hollânsk en de Holstein-Friesian ko is de swarte kleur oerhearskjend oer de reade kleur. By it krusen fan beide kleuren is de readfaktor dus fan belang. De lakenvelder is wurdearre om syn freonlikens en it maklik kealjen. Dêrom wurde dizze bisten holden op benammen op plakken lykas bernepleatsen en hobby-boeren. Mar dizze bisten wurde ek wol holden om 'e molke.
It fokken is in toer. Oan de iene kant moat de bou fan it bist in goede bou, sadat it harsels rêde kin bygelyks by it kealjen, oan de oare kant moat it bist in moaie tekening hawwe. Troch op alle eigenskippen te fokken is in hurde genetyske fuortgong ûnmooglik. Dus om in goede kudde kij te fokken is tiid, geduld en enerzjy nedich.
Filla Bouchina
thumb|300px|right|Filla Bouchina yn DoetinchemFilla Bouchina is in gebou yn Doetinchem (Gelderlân), boud om 1900 hinne, dat yn de Twadde Wrâldkriich brûkt waard as finzenis foar joaden dy't, fanwege bysûndere fertsjinste, spesjale beskerming fan de Dútsers hiene. Dat wie in taktyk dy't in part wie fan it Plan Frederiks - minsken dy't faaks rjocht hienen op sa'n lúks plak soenen net sa gau ûnderdûke.
Der bedarren úteinlik mar njoggen minsken yn de filla. Op 21 april 1943, goed twa moanne nei't se oankaam wienen, waarden hja deportearre nei Theresienstadt.
Yn Barneveld wienen noch twa fergelykbere kampen, kastiel De Schaffelaar en Hûs De Biezen. Yn dy twa kampen waarden yn totaal neistenby 700 joaden opsletten.
Plymouth (Ingelân)
thumb|left|250px|Drake-eilân yn de Plymouth Sound thumb|right|260px|Sutton Harbour Lock Gates Plymouth (Nederlânsk, âldfrinzich: Pleimuiden) is in stêd (city) en unitary authority yn de Ingelske regio Súd West Ingelân.
Plymouth leit yn it Britske greefskip Devon. It is in havenstêd fan belang en lûkt ek in protte toeristen. Teffens sit dêr yn relatyf grutte universiteit.
Spoarstasjon Plymouth waard earst yn 1877 iepene.
Plymouth hat in grutte en moaie natuerlike haven, de Plymouth Sound. Ut dy haven wei sette op 16 septimber 1620 de Mayflower ôf nei Amearika; oan board wienen ûnder oaren 40 dissinters, om harren leauwe ferfolge sektaryske protestanten. Sy stichten yn Amearika de Plymouth koloanje. Yn de Plymouth Sound leit Drake's Island, dêr sette Sir Francis Drake yn 1577 syn reis om de wrâld útein.
Al yn de Twadde Wrâldkriich hie Plymouth in wichtige marinebasis. Basis en stêdssintrum binne yn 1941 swier bombardearre troch de Dútske Luftwaffe. Goed 3.700 huzen waarden ferneatige en mear as 1000 boargers ferlearen doe it libben.
1971
Dit jier makket ûnderdiel út fan it desennium fan 'e 1970-er jierren.
Foarfallen
thumb|5 febrewaris:Romtekuier fan Alan Shepard
Augustinus fan Canterbury
thumb|right|Augustinus fan Canterbury Augustinus fan Canterbury (foàr 533 - 26 maaie 604 'tradisjoneel' as mooglik 605 ) wie de earste aartsbiskop fan Canterbury. Hy waard yn 597 fanwege paus Gregoarius I nei Æthelberht, kening fan Kent yn súd-Ingelân, stjoerd, beselskippe fan Laurentius fan Canterbury, de lettere twadde aartsbiskop. Hy jildt as de 'Apostel fan de Angelsaksen' en wurdt ek as stichter fan de Tsjerke fan Ingelân beskôge. Hy moat net trochelkoar helle wurde mei tsjerkfaar Augustinus fan Hippo.
Hy wurdt as hillige betocht op 27 en 28 maaie en yn Ingelân op 26 maaie.
Ride the Lightning (album)
Ride the Lightning is it twadde studio-album fan Metallica. It album waard opnommen fan 20 febrewaris oant en mei 14 maart yn de 	Sweet Silence studio's yn Kopenhagen en waard inkelde moannen letter op 27 july útbrocht. Ferskate nûmers fan Ride the Lightning binne metalklassikers wurden, lykas For Whom the Bell Tolls, Fade to Black, Trapped Under Ice en Creeping Death.
Claes Bockes Balck
Claes Bockes Balck (Ljouwert, doopt 29 july 1683 - dêre, 18 oktober 1748) wie stedstimmerman fan Ljouwert (1711).
Hy boude yn 1715 it Stedhûs fan Ljouwert, boude ek slûzen fan Dokkumer Nije Silen, by Ingwierrum, mei Willem Loré (1729) en yn de Koudumer slieperdyk (1732). Yn Ljouwert is in strjitte nei him ferneamd.
Pedagogyk
Pedagogy(k) of opfiedkunde is in stúdzje nei de wize fan it grutbringen fan bern troch folwoeksenen (skoalmasters, âlden). It begryp komt fan it Ald Grykske παιδαγωγέω (paidagōgeō; fan παῖς (bern) en ἄγω (liede)): letterlik, "it lieden fan in bern”. Ien dy't him mei pedagogy dwaande hâldt is in pedagooch. De stúdzje fan it ûnderrjocht wurdt ûnderwiiskunde neamd. De stúdzje fan it lesjaan sels hjit didaktyk.
Oseaan
thumb|right|400px|Ferhâlding lân-oseaan-iis thumb|right|de oseanen De oseaan (komt fan it Grykske Oceanus) hâldt yn in min ofte mear selsstannige wrâldsee tusken de kontininten yn, en kin meardere (lytsere) seeën befetsje.
De oseanen en seeën nimme om-ende-by 2/3 fan it oerflak fan de ierde yn, wylst it lân mar 1/3 bestrykt.
Sûnt de grinzen fan de Súdlike Oseaan fêstlein binne troch de Ynternasjonale Hydrografyske Organisaasje yn 2004, wurde der fiif oseanen ûnderskieden (yn folchoarder fan grutte):
Abt
In abt (of abdis(se) froulik) is de lieder, it haad, fan in abdij. Hy is de 'primus inter pares' fan de muontsen (of nonnen) en wurdt yn de hiërargy folge troch de prior. Yn syn wurk wurdt de abt bystien troch de 'ried', in lytse groep muontsen, dêrûnder de prior, dy't yn gearwurking mei it deistich bestjoer, de abdij bestjoere. De abt wurdt yn de benediktynske tradysje troch de muontsen sels keazen.
In abt kin in mitere of in net-mitere abt wêze. Yn it earste gefal wurdt hy tsjerkerjochtlik op itselde nivo sjoen as in biskop en hat de jurisdiksje oer de abdij, lykas in biskop oer in bisdom. Der is dan sprake fan in saneamde eksimpte abdij. Eartiids wie it mooglik dat in eksimpte abt de legere wijingen oant en mei it subdiakonaat tatsjinne oan de geastliken yn syn machtsgebiet. Nei it ôfskaffen fan dy legere wijingen is dat allinnich noch mooglik troch in biskop.
By de minderbruorren wurdt de oerste de gardiaan neamd.
Paralympyske Simmerspullen 1968
De IIIe Paralympyske Simmerspullen waarden yn 1968 hâlden yn Tel Aviv, Israel. De bedoeling wie dat de spullen, krekt as de Olympyske Simmerspullen dat jier yn Meksiko-Stêd (Meksiko) hâlden wurde soenen. Mar de Meksikaanske regearing seach der fanôf fanwege de swierrichheden dy it mei har mei drage soe.
Sporten
Dit jier stiene der 10 sporten op it programma, wêrfan snooker foar it lêst.
Dielnimmende Lannen
29 lannen diene mei oan de Paralympyske Spullen fan 1968 yn Tel Aviv
Robert Langdon (franchise)
Robert Langdon is in Amerikaanske mediafranchise dy't basearre is op 'e romansearje mei deselde namme fan 'e Amerikaanske skrillerauteur Dan Brown. De franchise is ferneamd nei de haadpersoan, de symbolooch Robert Langdon. Anno 2022 binne der yn it ramt fan 'e franchise trije films makke en ien tillefyzjesearje. Nettsjinsteande mingde oant negative resinsjes fan 'e filmkritisy wiene de trije films (The Da Vinci Code, Angels & Demons en Inferno) kommersjeel tige súksesfol en brochten mei-inoar krapoan $1,5 miljard op.
The Da Vinci Code
The Da Vinci Code waard regissearre troch Ron Howard nei in senario fan Akiva Goldsman. De film waard op 17 maaie 2006 foar it earst fertoand op it Ynternasjonaal Filmfestival fan Cannes en gie op 19 maaie fan dat jier yn premiêre. Krekt as de roman The Da Vinci Code, dêr't er op basearre wie, soarge de film foar frijwat trelit en krityk, dy't benammen ôfkomstich wie fan 'e Roomsk-Katolike Tsjerke. The Da Vinci Code brocht $758 miljoen op tsjin in budget fan $125 miljoen.
Angels & Demons
Yn Angels & Demons wurdt de help fan Robert Langdon (Tom Hanks) ynroppen troch de Roomsk-Katolike Tsjerke nei't de paus hommels ferstoarn is en fjouwer fan 'e kardinalen mei de bêste kânsen om him op te folgjen, ûntfierd binne troch in terrorist dy't úthâldt foar de Illuminati te sprekken. Dyselde stjoert it Fatikaan de meidieling dat er de kardinalen dyselde deis noch ien foar ien fermoardzje sil en dat er om midsnacht hiel Fatikaanstêd ferneatigje sil mei antymatearje dy't er stellen hat fan it CERN yn Sjenêve. Bystien troch natuerkundige Vittoria Vetra (Ayelet Zurer) fan it CERN, ynspekteur-generaal Ernesto Olivetti (Pierfrancesco Favino) fan it Sjendarmerykorps fan Fatikaanstêd en de pauslike kamerlengo Patrick McKenna (Ewan McGregor), en tsjinwurke troch Maximilian Richter (Stellan Skarsgård), de kommandant fan 'e Switserske Garde, moat Langdon alles op alles sette om op 'e tiid de obskuere oanwizings te ûntsiferjen dy't de terrorist efterlitten hat en de kardinalen en de stêd te rêden.
Angels & Demons waard regissearre troch Ron Howard nei in senario fan David Koepp en Akiva Goldsman. De film gie op 4 maaie 2009 yn premiêre, en brocht $485,9 miljoen op tsjin in budget fan $150 miljoen.
Inferno
Yn Inferno wurdt symbolooch Robert Langdon (Tom Hanks) wekker yn in sikehûs yn Florâns. Hy lijt oan ûnthâldsferlies en kin him net tebinnenbringe wat er de lêste dagen útfûn hat, hoewol't er pleage wurdt troch helske fizioenen. Sienna Brooks (Felicity Jones), de dokter dy't him behannelet, fertelt him dat syn tastân feroarsake is troch in skotwûne oan 'e holle. As de hiermoardneresse Vayentha (Ana Ularu) yn it sikehûs del komt om 'e put ôf te meitsjen, wit Langdon mei de help fan dokter Brooks te ûntkommen. Dêrnei moat er sjen dat er op 'e iene of oare manear syn eigen spoar werom yn 'e tiid folget en ûntdekt wêrom't immen him dea hawwe wol, wylst er tagelyk soargje moat dat er ûnderwilens net dea rekket.
Inferno waard regissearre troch Ron Howard nei in senario fan David Koepp. De film gie op 8 oktober 2016 yn premiêre, en brocht $220 miljoen op tsjin in budget fan $75 miljoen.
The Lost Symbol
The Lost Symbol is in tillefyzjesearje oer Robert Langdon (Ashley Zukerman) en syn ûndersiken nei mystearjes, dy't in prequel fan 'e filmsearje is. De searje gie yn septimber 2021 yn premiêre op 'e streamingstsjinst Peacock. Nettsjinsteande boppegemiddelde resinsjes fan 'e tillefyzjekritisy (dy't in stik better wiene as de resinsjes fan 'e films), waard de searje nei ien seizoen al wer stopset. Yn totaal waarden der tsien ôfleverings fan elts 42 oant 47 minuten makke.
Swimmen op de Olympyske Simmerspullen 1964
De Olympyske Simmerspullen 1964, ek wol de XIXe Olympiade neamd, waarden yn 1964 yn Tokio, Japan hâlden. It swimmen waard hâlden yn it Yoyogi National Gymnasium.
Yoyogi National Gymnasium
It Yoyogi National Gymnasium waard boud yn 1964 en hie plak foar 11.300 taskôgers by it Swimmen en Keunstdûken. Hjoed de dei wurdt it stadion foaral brûkt foar iishokky. It Yoyogi National Gymnasium leit op in lytse 2 killometer súdwestlik fan it National Stadium.
200 meter Rêchslach
{| width=100%
200 meter Flinterslach
{| width=100%
Nachtswimmers
Nachtswimmers is in Frysktalige dichtbondel, de debútbondel fan Arjan Hut. It ferskynde febrewaris 2004 by Utjouwerij Bornmeer, tagelyk mei Hertbyt, de debútbondel fan Elmar Kuiper.
Anama Ponce
Anama Ponce Vazquez (Huelva (Spanje), 1978) is in keunstneresse út it Spaanske Andalûsje. Anama Ponce studearre yn 2008 ôf oan de Rietveld Akademy yn Amsterdam. Se is fassinearre troch it Spaanske ferline, benammen de tiid fan de conquistadores en it goud fan de Azteken.
Yn 2008 kocht it Keramykmuseum It Princessehof har wurk Jamon (Ham) oan. Andalûsyske tradysjes en symbolyk wurde yn Jamon fermogen ta wat nijs. Der binne ynfloeden merkber fan katolisisme, lokale ytkultuer en ek toeristyske klisjees. Yn har wurk terane Europeeske en Middenamerikaanske (Meksikaanske) ynfloeden.
Yn de simmer fan 2009 toant it Princessehof har wurk. Histoarysk wapenreau en -ark foarmje de boarne foar Killing Treasures, argayske objekten mei flymskerpe punten. Foar de presintaasje yn Ljouwert makke hja in 'skatkiste' fan eigensinnige foarwerpen dy't mei goudglazuer bedekt binne.De objekten symbolisearje de ferneatigjende krêften fan de minsk, mar tagelyk makket hat de keunstner de gek mei dizze eigenskippen.
Aldtsjerkster Feart
De Aldtsjerkster Feart is de feart tusken Aldtsjerk en Bartlehiem yn de gemeente Tytsjerksteradiel.
De namme Aldtsjerkster Feart jildt sûnt 15 maart 2007 as de offisjele namme, as ferfanging foar de eardere offisjele namme Oudkerkervaart.
Aldtsjerkster Mar
De Aldtsjerkster Mar is in marke besuden Aldtsjerk. It wetter De Moark rint troch de mar hinne. Midden yn de mar stiet it iisklupgebou (út 1925) op acht betonnen peallen. Der is allinnich mei in boatsje of oer it iis te kommen.
De namme Aldtsjerkster Mar jildt sûnt 15 maart 2007 as de offisjele namme, as ferfanging foar de eardere offisjele namme Oudkerkstermeer.
Uplewert
thumb|Kaart fan Krummhörn Uplewert is in lyts doarpke yn East-Fryslân, 10 km noardwestlik fan Emden, net fier de Noardsee. Uplewert leit yn de gemeente Krummhörn yn Nedersaksen.
De Fryske teolooch Johannes Bogerman (1576-1637) waard hjir berne. thumb|left|200px| tsjerke fan Uplewert
Idsardus Balck
Hy folge syn heit Ul(de)rick Douwes Balck op as akademydrukker. Teffens wie hy lânskipsdrukker.
De Bios (Drachten)
De Bios is in bioskoop yn Drachten.
Skiednis
Om 1914 hinne iepene Hendrik Egberts Kijlstra de earste bioskoop fan Drachten, 'Cinema Modern' yn de Suderbuert. Dy bioskoop bleau yn syn hiele besteansperioade it besit fan de famylje Kijlstra, mar doe't yn 2001 yn Drachten de nije en gruttere bioskoop De Bios iepene waard, besleaten de eigeners fan Cinema Modern de doarren te sluten.
De Bios waard yn 2001 iepene oan de Noarderdwersfeart lyk efter De Kaden, it útgeanssintrum fan Drachten. De Bios hat sân filmsealen mei yn totaal goed 800 sitplakken en is dêrmei de grutste bioskoop mei in aktueel filmoanbod fan Fryslân.
Yn 2006 sette De Bios útein mei it alle wiken fertoanen fan films út it arthouse-sjenre op in fêste jûn. Der wie op dat stuit al in sneakpreview op woansdei en in film út it Frysk Filmsirkwy op moandei. Ek yn skouboarch De Lawei is ien kear yn de moanne in spesjaal filmfertoaning, mar dêrmei fergelike binne de fertoaningen yn De Bios kommersjeler fan opset.
Murray grey
Murray Grey is in Australyske, hoarnleas fleiskoweras dat ûntwikkele waard oan de bopperin fan de rivier de Murray oan de grins tusken Nij-Súd-Wales en Fiktoaria (sûnt 1905. De ko hat him ûntjûn ta in mearsidich ras dat it goed docht yn in ferskaat oan omstannichheden en dat fleis fan in hege kwaliteit opsmyt.
Devon (ko)
thumb|250px|Red Devon, bolle thumb|250px|Devonoksen yn Austraalje De Devon is in âld koweras út súdwest-Ingelân, benammen de greefskippen Devon, Somerset, Cornwall en Dorset. It ras is read as (kastanje)brunich, dêrom wurdt it wol Devon Ruby of Red Ruby neamd, nammen dy't ek as merknammen brûkt wurde. It ras wurdt ek wol oantsjut as North Devon om betizing mei it nijere gielbrune ras South Devon (ko) foar te kommen.
De Devon hat middeltsjok hier dat faak lang en krollich wurdt yn de winter en simmers koart en slûk is. Yn Amearika is in Devon sûnder hoarnen fokt. It ras kin him gau rêde en stelt gjin hege easken oan it fiedsel. It ôfkealjen ferrint meast sûnder problemen.
Yn it ferline waard dizze ko hâlden foar molke- en fleisproduksje, mar no suver allinne as fleisko. It ras is op in protte plakken lykwols ferdreaun troch oare fleiskowerassen dy't hurder groeie, hoewol't dat de kwaliteit fan it fleis faak net te goede komt.
Mirjam Sterk
Willemina Roziena Catharina (Mirjam) Sterk (Zeist, 23 maaie 1973) is in Nederlânske politika. Sy is sûnt 2002 lid fan de Twadde Keamer fan de Steaten-Generaal foar it Kristen Demokratysk Appèl (CDA). Neist Kamerlid is Sterk ek predikante yn de Nederlânsk Herfoarme Tsjerke (no PKN).
Libbensrin
Yn 2002 waard Sterk keazen as Twadde Keamerlid. Yn de CDA-fraksje is Sterk wurdfierder Yntegraasje en Ymmigraasje/Asyl Nasjonaliteitswetjouwing en Earerelatearre geweld.
Foar de ferkiezingen fan 2002 waard Mirjam Sterk troch goed 500.000 minsken op de ynternetside Politiek-digitaal.nl keazen as it meast oantreklike kandidaat-keamerlid.
Sterk besleat om net mei te dwaan oan de Twadde Keamerferkiezingen fan 2012. Doe't se op 19 septimber 2012 de Twadde Keamer ferliet waard se beneamd ta Ridder yn de Oarder fan Oranje-Nassau.
Mirjam Sterk waard yn april 2013 de nije 'ambassadeur jeugdwurkleazens'. Yn dy funksje spilet se in bemideljende rol by it weromkrigen fan wurkleazens ûnder de jongerein, dy't troch de ekonomyske krisis, sûnt 2008, oprûn wie oant 15 persint. Dy funksje is se foar twa jier oangien.
Yn novimber en desimber 2013 presintearre Sterk it telefyzjeprogramma yn seis dielen 'Jij bent Sterk' (EO/IKON). Yn dat programma brocht se minsken foar it fuotljocht fan wa't de minskerjochten skeind wurde en kaam se yn aksje foar harren.
Persoanlik
Mirjam Sterk is troud en hat in soan en in dochter. Sy is lid fan de Protestantske Tsjerke yn Nederlân (PKN).
Sint-Werenfridustsjerke
De Sint-Werenfridustsjerke yn Warkum is in roomsk-katolike pseudo-basilikale krústsjerke út 1877.
Skiednis en beskriuwing
De neogoatyske tsjerke, dy't in âlder bouwurk ferfong, waard neffens in ûntwerp fan arsjitekt Alfred Tepe boud, dy't fjouwer tsjerken yn Fryslân boude. De toer is 65 meter heech.