cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sineeske namme
Stavering fan Sineeske nammen
It oerstaverjen fan Sineeske karakters (en dus ek fan Sineeske nammen) nei it Latynske alfabet hjit transliteraasje. Foar it Sineesk wurdt dêrfoar gebrûk makke fan in systeem dat pinyin hjit, en dat yn 1958 foar dat doel yn 'e Folksrepublyk Sina ynfierd waard. Hjoed de dei is pinyin ek it offisjele transliteraasjesysteem fan it regear fan Singapoer, de Feriene Naasjes en de Ynternasjonale Organisaasje foar Standerdisaasje (ISO). Nei desennia fan wjerstân waard pinyin yn 2009 ek yn Taiwan ynfierd as it offisjele transliteraasjesysteem fan 'e oerheid (hoewol't it Taiwaneeske boargers frijstiet om oare transliteraasjesystemen te brûken, net allinnich yn privee-omstannichheden, mar ek yn offisjele dokuminten, lykas paspoarten). Pinyin is maklik werom te kennen oan it faak foarkommen fan 'e letters q en x, dy't yn Westerske talen oer it algemien mar in bytsje brûkt wurde. (Dy hawwe trouwens yn pinyin ek in hiel oare fonetyske wearde as yn 'e measte Westerske talen.) Fierders kinne de toanen fan it Mandarynsk yn it pinyin werjûn wurde troch it tafoegjen fan beskate diakrityske tekens. Om in foarbyld te jaan: de namme fan 'e bekende kommunistyske foaroanman 毛澤東 wurdt yn pinyin mei toantekens skreaun as Máo Zédōng.
Persoansnammen wurde yn pinyin werjûn as twa wurden: de famyljenamme (fan almeast ien wurdlid) en de foarnamme (fan almeast twa wurdlidden). De beide wurdlidden fan 'e foarnamme wurde oaninoar skreaun sûnder spaasje of keppelstreekje of ekstra haadletter dertuskenyn. Dus 王秀英 wurdt yn korrekt pinyin werjûn as Wang Xiuying (sûnder toantekens) of as Wáng Xiùyīng (mei toantekens), mar wurdt net skreaun as Wang Xiu Ying, Wang Xiu-Ying, Wang Xiu-ying, Wang XiuYing of Wangxiuying, ensfh. Yn 'e seldsume gefallen dat in Sineeske famyljenamme út mear as ien karakter/wurdlid bestiet, wurdt dy ek op deselde wize oaninoar skreaun, dus as Sima Qian, en net as Si Ma Qian, Si-Ma Qian, Si-ma Qian of SiMa Qian, en alhielendal net as Si Maqian. Mei't de Sineeske taal lykwols gjin ferlet hat fan spaasjes (om't alle wurdlidden lossteande karakters binne) en der dêrom mar komselden gebrûk fan makket, kenne de measte Sineeske memmetaalsprekkers de regels oangeande it oaninoarfêstskriuwen fan 'e wurdlidden fan foarnammen en mearwurdliddige efternammen net. It leit foar harren foar de hân om gewoan in spaasje tusken de pinyin-werjefte fan elts karakter fan harren eigen namme yn te stopjen. Dat is in flater dy't foar harrensels gjin gefolgen hat, want sy witte fansels krekt hoe't it sit mei Sineeske nammen. Mar sprekkers fan talen dy't alfabetyske skriften brûke, wurde dêrtroch op 'e doele brocht, en tinke dat sa'n Sineeske namme út trije wurden bestiet ynstee fan út twa.
Yn Taiwan is de oergong op pinyin noch hiel pril, en dêrom (en ek om't beskate dielen fan 'e Taiwaneeske maatskippij harren der aktyf tsjin fersette) wurde dêr noch withoefolle net-standerdisearre nammefoarmen brûkt, wêrfan't de meast foarkommende Lee (pinyin: Li) en Soong (pinyin: Song) binne. Dy beide nammefoarmen binne ûntstien ûnder ynfloed fan it Ingelsk, dat op Taiwan in folle gruttere ynfloed hat as op it Sineeske fêstelân. Dêrnjonken brûke in soad Taiwanezen ek noch altyd it âldere Wade-Giles-transliteraasjesysteem (yntrodusearre troch Thomas Wade yn 1859 en yngeand oanpast troch Herbert Giles yn 1892). Om't dat troch Ingelsktaligen ûntwurpen is, komt ek dêryn in sterke Ingelske ynfloed werom. Wade-Giles kin identifisearre wurde troch it gebrûk fan 'e digraaf hs (pinyin: x) en de digraaf ts (pinyin: z en c), en troch it ynfoegjen fan keppelstreekjes tusken de wurdlidden fan foarnammen. Yn dit systeem wurdt de namme fan 毛澤東 transliterearre as Mao Tse-tung. Sekuere werjefte fan wurden yn Wade-Giles hinget ôf fan it tafoegjen fan sifers yn superskrift oan 'e ein wurdlidden dy't de (nûmere) toan oanjouwe en fan it gebrûk fan 'e lofter-apostrof (‘) om ûnderskie te meitsjen tusken aspirearre en net-aspirearre konsonanten, mar yn 'e praktyk wurde beide meastal fuortlitten. Yn hielendal sekuer Wade-Giles soe Mao Zedong skreaun wurde as Mao2 Tse2-tung1, Wang Xiuying as Wang2 Hsiu4-ying1, en Sima Qian as Ssu1-Ma3 Ch‘ien1.
Pinyin en Wade-Giles binne allebeide represintaasjes fan 'e útspraak fan it Mandarynsk, de grutste Sinityske taal, dy't sprutsen wurdt yn noardeastlik Sina, mei de haadstêd Peking as sintrum. Yn Hongkong, Makau en yn 'e mienskippen fan 'e Sineeske diaspora yn Súdeast-Aazje en yn oare dielen fan 'e wrâld sprekt men gauris in oare Sinityske taal, lykas Kantoneesk yn Hongkong en Makau en Hakka en Hokkineesk yn Súdeast-Aazje. De sprekkers fan dy talen meitsje gebrûk fan in grut tal eigen, faak rivalisearjende transliteraasjesystemen. Yn Hongkong, dêr't in soad ynwenners grutwurden binne ûnder it Britske koloniale bestjoer, binne in protte Britske staveringsgewoanten oernommen foar it werjaan fan nammen, lykas Lee foar 李, Shaw foar 邵, ensfh. Yn Makau wurde Sineeske nammen soms noch transliterearre op basis fan 'e Portegeeske stavering. Yn sawol Hongkong as Makau wurde Sineeske nammen meastal transliterearre mei in keppelstreekje tusken de beide karakters fan 'e foarnamme. Datselde jildt foar Taiwan, dêr't Wade-Giles noch in protte brûkt wurdt. Yn Maleizje en Singapoer is it dan wer folslein normaal om 'e Sineeske nammen by it transliterearjen wer te jaan as trije losse wurden, lykas by de eardere premier fan Singapoer Lee Kuan Yew, dêr't de lêste beide 'wurden' ien inkele foarnamme foarmje.
Oare nammen
Fan harren prehistoarje ôf hawwe de Sinezen in stikmannich nammetaboes yn eare holden, wêrby't se de nammen fan âlderen, foarâlden en hearskers net lûdop seine út respekt of eangstme. Fan gefolgen wie it foarhinne foar de Sineeske hegerein wenst om troch de tiid hinne in ferskaat oan nammen te dragen, wylst keizers en fergoade foarâlden sels noch mear nammen hiene. De hjoeddeistige praktyk is folle ienfâldiger en konsistinter, mar beskate alternative nammefoarmen wurde noch altyd brûkt.
Tatenammen
Tradisjoneel krige poppen yn Sina pas hûndert dagen nei de berte in namme. Yn 'e Folksrepublyk Sina is dy perioade tsjintwurdich ynkoarte ta in moanne. Sadwaande brûke Sineeske âlden yn 'e perioade fuort nei de berte faak in saneamde 'tatenamme' (乳名, rǔmíng) foar harren bern ear't ta de offisjele namme besletten wurdt, gauris yn oerlis mei de pakes en beppes. Tatenammen omfiemje oer it algemien ferlytsingsfoarmen lykas xiǎo (小, "lyts"), of ferdûbele karakters. Ek wurdt faak wat ûnoangenaams keazen, mei as bedoeling om demoanen, dy't it bern kweadwaan wolle, bang te meitsjen. Nei't de offisjele namme fêstlein is, komt it foar dat de tatenamme fergetten en net mear brûkt wurdt, mar it kin ek dat it in soarte fan bynamme wurdt dy't yn gesinsferbân bestean bliuwt.
Bynammen
Bynammen dy't ferwize nei bisten, en dêrmei nei beskate oan sokke bisten tadichte eigenskippen, komme ek in soad foar, mar dy eigenskippen binne gauris hiel oars as yn 'e Westerske kultuer. Yn Sina binne kij bygelyks sterk ynstee fan dom, foksen binne glûperich ynstee fan snoad en bargen binne lilk, loai, dom en/of tefreden, mar net smoarch. Krektsa binne bynammen dy't yn it Westen as tige misledigjend opfet wurde soene, lykas "lytse fetlak" of "âld wiif", yn it Sineesk folle akseptabeler.
In metoade om bynammen te meitsjen dy't in soad foarkomt, is troch it karakter 阿 (Ā-) of 小 (Xiǎo-), dat beide "lyts" of "jong" betsjut, as foarheaksel fêst te meitsjen oan 'e famyljenamme of oan it twadde karakter fan 'e foarhomme. Ā- komt mear foar yn súdlik Sina, yn Taiwan en mank de Sineeske mienskippen om utens, wylst Xiǎo- yn hiel Sina gongber is.
Westerske nammen
Ingelsk is tsjintwurdich op 'e middelbere skoallen yn 'e Folksrepublyk Sina in ferplichte fak, en by it learen fan Ingelsk betinke in soad learlingen om it útfieren fan 'e taaloefenings simpel te hâlden in Ingelske namme foar harsels. It komt foar dat se sa'n namme as in soarte fan bynamme behâlde nei't se fan skoalle gien binne, en soms brûke se him sels yn Sineesktalige konteksten. Ek bûten it ûnderwiis om nimme Sinezen gauris Ingelsktalige (by)nammen oan, dêr't se in ferskaat oan redens foar hawwe kinne. As men bgl. wurket yn 'e toeristyske sektor is it handich om in namme te hawwen dy't bûtenlanners maklik brûke (en ûnthâlde) kinne en net dy't se net alhiel ferniele om't se gjin Sineeske toanen útsprekke kinne. Fierders wurde Westerske nammen yn 'e Sineeske maatskippij faak beskôge as modern en egalitêr.
Mei't der yn Sina gjin beheinings binne by it kiezen fan in Sineeske namme, passe Sinezen dyselde frijheid ta as se in Ingelske namme kieze. Dat liedt faak ta it ûntstean fan nammen dy't op memmetaalsprekkers fan it Ingelsk bizar oerkomme. Nammen as Chlorophyll ("glorofyl"), Devil ("duvel") en Whale ("walfisk") komme yn Sina frij faak foar, en sels 'echte' (dat wol sizze: gongbere) Ingelske nammen dy't troch Sinezen keazen wurde, binne faak guon dy't troch Ingelsksprekkers mar komselden brûkt wurde. Yn Hongkong wurde kreätive Westerske nammen betocht en oannommen troch it oanpassen fan 'e stavering fan Ingelske nammen troch it weilitten, tafoegjen of ferangen fan spesifike letters, lykas yn Kith, Sonija en Garbie. Ek komt it dêr wol foar dat klanken fan Sineeske nammen oanpast wurde oan 'e Ingelske stavering en nammefolchoarder, lykas 李克勤, transliterearre foarm: Li Hak-kan, oanpaste foarm: Hacken Lee.
Om't Hongkong oardel iuw ûnder Britsk bestjoer stien hat, nimt it Ingelsk der noch altyd in wichtich plak yn. In soad Hongkongers pikke sadwaande al op 'e beukerskoalle in Ingelske (by)namme op, dy't sels in plakje krije kin (as men dat wol) yn offisjele dokuminten, lykas paspoarten. Sokke Ingelske bynammen wurde rûnom brûkt op skoalle en op it wurk. Krekt as yn Singapoer, dat in soartgelikense skiednis hat as Britske koloanje, is it mank Hongkongers hiel gewoan om inoar oan te sprekken by de Ingelske bynamme.
Skoalnammen
De skoalnamme (ferienfâldige Sineesk: 学名, tradisjoneel Sineesk: 學名, xuémíng) wie foarhinne in formele namme dy't foar in learling op skoalle brûkt waard. Mei't de binomiale nomenklatuer (d.w.s. it hawwen fan famyljenamme en foarnamme) yn it Mandarynsk ek xuémíng neamd wurdt, tsjut men sokke skoalnammen no faak oan as xùnmíng (訓名) om betizing foar te kommen.
Hoflikheidsnammen
By it berikken fan 'e folwoeksenens wie it earder foar manlju út 'e Sineeske hegerein, of alteast by lju dy't in beskate mjitte fan ûnderwiis genoaten hiene, wizânsje om in hoflikheidsnamme (字, zì, of 表字, biǎozì) oan te nimmen. Sa'n namme krige men fan jins âldelju, fan in learaar of troch sels ien út te kiezen. Tradisjoneel wjerspegele de hoflikheidsnamme de betsjutting fan jins wiere namme of joech er jins oarder fan berte yn 'e húshâlding fan jins âlden wer.
De praktyk fan it oannimmen fan hoflikheidsnammen kaam fuort út 'e Sineeske tradysje dat it mank folwoeksenen ûnfatsoenlik is om by jins foarnamme oansprutsen te wurden troch generaasjegenoaten. De wiere foarnamme wie bedoeld om brûkt te wurden troch lju dy't âlder wiene, wylst gelikensen inoar mei hoflikheidsnammen oansprieken. It oannimmen fan hoflikheidsnammen waard iepentlik ôfkard troch de anty-ymperialistyske Fjouwer-Maaiebeweging fna 1919, en is sûnt fierhinne yn ûnbrûk rekke.
Skûlnammen
Skûlnammen of pseudonimen (ferienfâldige Sineesk: 号, tradisjoneel Sineesk: 號, hào; ek ferienfâldige Sineesk: 笔名, tradisjoneel Sineesk: 筆名, bǐmíng) wiene (en binne) krekt as yn oare kultueren selsútkeazen nammen dy't men brûkte om jins (wiere) identiteit te beskermjen. Yn 'e Sineeske kontekst koene se beskôge wurde as alternative hoflikheidsnammen, en wiene se ornaris trije of fjouwer karakters (wurdlidden) lang. Guon, mar lang net de measte, Sineeske skriuwers fan tsjintwurdich brûke noch sokke skûlnammen.
Time Fades Away (album fan Neil Young)
“Time fades away “is in album fan Neil Young, dat er útbrocht hat yn 1973 as opfolger fan syn grutte sukses “Harvest”. It is in live album mei konsertopnamen fan in tournee fan 62 konserten dy ‘t  er begjin 1973 holden hat. It album bestiet út nije lietsjes, dêr’t er  ek letter nea in studioferzje fan útbrocht hat.
Sineeske namme
Postume nammen
Postume nammen (ferienfâldige Sineesk: 谥号, tradisjoneel Sineesk: 諡號, shìhào) wiene foarhinne earenammen dy't útkeazen waarden foar leden fan it keizershûs nei harren dea. De yn it Westen gongbere nammen fan 'e measte Sineeske keizers fan foar de Tang-dynasty (mei de wichtige útsûndering fan Shi Huangdi) binne eins harren postume nammen. Behalven keizers en guon oare leden fan it keizershûs krigen soms ek ynfloedrike hôvelingen en politisy lykas Sun Yat-sen in postume namme taparte.
Time Fades Away (album fan Neil Young)
De begeliedingsband wie The Stray Gators, dêr ’t Danny Whitten ek diel fan útmeitsje soe. Whitten wie al lang in fêste gitarist fan Neil by Crazy Horse mar hy stoar ein 1972 oan in oerdoasis heroyne.
De muzyk wykt hiel bot ôf fan de foargonger “Harvest”. Minsken dy ’t nei it konsert kaam wienen om ferskes te hearren lyk as “Heart of gold”, hearden nuver op. It wie nochal rauwe muzyk wat se foarset krigen. In bekind sitaat fan Neil Young is: “''Heart of Gold put me in the middle of the road. Travelling there soon became a bore so I headed for the ditch. A rougher ride, but I saw more interesting people''”. Nei oanlieidng fan dit sitaat wurde de treie albums dy ’t nei “Harvest” útkaam binne en dy’t nochal rau en tsjuster binne, ek wol “the Ditch Trilogy” neamd.
Sineeske namme
Timpelnammen
De timpelnamme (ferienfâldige Sineesk: 庙号, tradisjoneel Sineesk: 廟號, miàohào) wie in nammefoarm dy't inkeld keizers en beskate oare leden fan it keizershûs krigen. Hy waard ynkurven op 'e spirituële klaaitabletten fan 'e keizerlike foarâlderlike timpel en ferskilde faak fan 'e postume namme fan 'e oangeande persoan. De struktuer fan timpelnammen rekke meitiid almar fierder beheind, en kaam te bestean út ien inkel eigenskipswurd en ien fan 'e wurdlidden zǔ  (祖) of zōng  (宗). De yn it Westen gongbere nammen foar de keizers fan 'e Tang-dynasty oant de Yuan-dynasty binne harren timpelnammen.
Tiidreknammen
De tiidreknamme (年號, niánhào) kaam fuort út it Sineeske gebrûk om jierren te datearjen neffens de regearperioade fan keizers (dus: "Yn it 22e jier fan it regear fan keizer dy-en-dy barde dat-en-dat"). Under de Han-dynasty waard it wizânsje om ferskate kearen ûnder it regear fan ien-en-deselde keizer de tiidreknamme te feroarjen, mei as bedoeling om ûngelok ôf te warjen en lok oan te lûken. Tsjin 'e tiid fan 'e Ming-dynasty en de Qing-dynasty wie dy gewoante wer yn ûnbrûk rekke, sadat de yn it Westen gongbere nammen foar de keizers út dy dynastyen eins harren tiidreknammen binne. Hast alle tiidreknammen hiene in letterlike betsjutting en bestiene út persiis twa karakters.
Time Fades Away (album fan Neil Young)
Tracklist
It album bestiet út de folgjende lieten.
Sineeske namme
Oansprekfoarmen
Yn famyljefermiddens wurdt it yn Sina faak as ûnfoech of sels as oanstjitjaand beskôge as immen de foarnamme brûkt fan ien dy't âlder is as de sprekker. Ynstee is it gebrûkliker om famyljeleden oan te tsjutten troch abstrakte hierargyske beneamings te brûken. Foar bruorren en susters betsjut dat: "grutte suster", "twadde suster", ensfh. Oare famyljeleden wurde neamd nei harren famyljebân mei de sprekker, troch berte of houlik en oan 'e kant fan 'e mem of oan dy fan 'e heit. Foar jongere famyljeleden wurde sokke abstrakte oantsjuttings mar komselden brûkt, behalven yn formele sitewaasjes (bgl. op begraffenissen) of by wize fan yndirekte oantsjutting as men praat tsjin famyljeleden dy't noch jonger binne as dejinge dêr't it oer giet. Bern kinne sûnder beswieren by de foarnamme neamd wurde, hoewol't de foarkar jûn wurde kin oan it gebrûk fan bynammen.
As men praat oer kunde dy't gjin famylje is, wurde sokken oer it algemien oantsjut mei in hoflikheidsfoarm, lykas "mem Li" (李妈妈, Lǐ māma) of "frou Zhu" (朱太太, Zhū tàitai). Foarnammen wurde allinnich brûkt as de sprekker ferwiist nei folwoeksen freonen fan him of har of nei bern, hoewol't it yn Sina, oars as yn 'e Westerske wrâld, hiel normaal is om sels goede freonen oan te tsjutten mei harren folsleine namme (famyljenamme ynbegrepen). Ek is it hiel gewoan om immen oan te tsjutten as lǎo (老, "âld(e)") of xiǎo (小, "jong(e)"), folge troch harren famyljenamme, bgl.: Lǎo Wáng (老王) of Xiǎo Zhāng (小张). Xiǎo wurdt ek gauris brûkt as ferlytsingsfoarm, en wurdt dan yn 'e regel keppele oan it twadde (of iennichste) wurdlid fan 'e foarnamme, ynstee fan oan 'e famyljenamme.
Om immen lǎo ("âld") te neamen, hat yn it Sineesk gjin negative ymplikaasjes of assosjaasjes mei ûnfatsoen dy't it yn Westerske talen hat, mei't âlderdom yn 'e Sineeske maatskippij sjoen wurdt as eat dat grut respekt fertsjinnet. Nettsjinsteande dat is it oan te rieden om as bûtensteander nimmen lǎo of xiǎo te neamen oant it dúdlik is dat dy oantsjutting rûnom brûkt wurdt en dus akseptabel is. Yn oare gefallen is it better gebrûk te meitsjen fan 'e folsleine namme fan in persoan (dus famylje- en foarnamme) of de famyljenamme folge troch xiānsheng (先生, "menear") of nǚshì (女士, "mefrou").
Op skoalle en as men âlde klassegenoaten weromsjocht, is it wenst om harren oan te sprekken as âldere bruorren of susters, lykas "âldere broer Zhào" (ferienfâldige Sineesk: 赵哥, tradisjoneel Sineesk: 趙哥, Zhào Gé) of "âldere suster Zhāng" (ferienfâldige Sineesk: 张姐, tradisjoneel Sineesk: 張姐, Zhāng Jǐe). Dat kin in utering wêze fan respekt foar âldere klassegenoaten, mar ek gewoan in manear om freonskip út te drukken. Immen oansprekke as in jongere broer of suster wurdt selden dien. Oare persoanen wurde, om respekt te toanen, gauris oansprutsen mei harren berop, benammen as it giet om ûnderwizers, mei't sokken yn 'e Sineeske kultuer heech oanskreaun steane. Learlingen en âld-learlingen, mar ek oare lju sille yn sa'n gefal immen oansprekke as bgl. "master Lǐ" (李老師, Lǐ lǎoshī). Soks wurdt yn sa'n gefal as fatsoenliker beskôge as om te sizzen "menear Lǐ". Krektsa wurde ek bgl. yngenieurs en direkteurs mei harren berop oansprutsen.
Ungewoane nammen yn 'e Folksrepublyk Sina
Wylst de grutte mearderheid fan 'e etnyske Sinezen yn 'e Folksrepublyk Sina nammen (ynkl. famylje- en foarnammen) hat dy't besteane út trije karakters of soms út twa, komme langere nammen ek foar. Yn útsûnderlike gefallen bestiet in Sineeske namme inkeld wolris út fyftjin karakters (of wurdlidden). Mar oer it algemien is in langere namme in teken dat men net fan dwaan hat mei in etnyske Sinees, mar mei in lid fan ien fan 'e etnyske minderheden yn Sina.
Om't it lytse tal gongbere Sineeske efternammen wolris ta betizing liedt yn sosjale fermiddens, en om't Sineeske âldelju faak de oanstriid fiele om harren bern in beskate mjitte fan yndividualiteit te jaan, krije guon Sineeske bern ûngewoane foarnammen. Dat is útgroeid ta in obstakel foar kommunikaasje en digitalisearring. Yn april 2009 hiene likernôch 60 miljoen Sinezen yn 'e Folksrepublyk in ûngebrûklik karakter yn harren foarnamme. Om't fan 'e 55.000 karakters dy't brûkt wurde yn 'e Folksrepublyk yn 2006 noch mar 32.232 ynfierd wurde koe yn 'e kompjûter, hat it regear fan 'e Folksrepublyk lju mei ûngewoane nammen frege om gongberder nammen oan te nimmen, sadat harren nammen digitalisearre wurde kinne, en der digitaal ferwurke identiteitsbewizen foar harren makke wurde kinne.
Nammegewoanten yn Taiwan
De famyljenammen fan etnyske Sinezen yn Taiwan binne gelyk oan dy yn it súdeasten fan 'e Folksrepublyk Sina, mei't de measte Taiwaneeske etnysk Sineeske famyljes oarspronklik ôfkomstich binne út Fujian en Guangdong. De oarspronklike, lânseigen befolking fan Taiwan, de Taiwaneeske Aborizjinals, hawwe as ûnderdiel fan it proses fan sinisisaasje ("fersineesking") dêr't se iuwenlang oan bleatstien hawwe, ek Sineeske nammen oannommen. De fersprieding fan Sineeske famyljenammen ferskilt yn Taiwan al wat fan 'e Folksrepublyk. Sa komt de namme Chen (陳) mank etnyske Sinezen yn Taiwan relatyf folle mear foar (11% fan 'e befolking) as yn 'e Folksrepublyk (3% fan 'e befolking). Fierders komme foarnammen dy't út mar ien karakter besteane yn Taiwan folle minder foar as yn 'e Folksrepublyk.
In Taiwaneeske tradysje dy't no fierhinne útstoarn is, wie om oan bern mei opsetsin ûnoangename foarnammen te jaan, om demoanen en minne foartekens ôf te warjen. As in jonge bgl. slim siik rekke, koed er omneamd wurde ta Ti-sái (豬屎, "Bargestront") om oan 'e demoanen dy't de sykte brocht hiene dúdlik te meitsjen dat er it deameitsjen net wurdich wie.
Nammegewoanten fan Sineesk-Amerikanen
Under Sineesk-Amerikanen is it wizânsje om 'e folchoarder fan famyljenamme en foarnamme om te draaien, sadat de foarnamme earst komt en de famyljenamme dêrop folget. Boppedat is it wenst om in Westerske (Ingelske) foarnamme te hawwen, dy't gjin bynamme is, mar in offisjele foarnamme dêr't men ek by de oerheid ûnder registrearre stiet. De eigentlike, Sineeske foarnamme wurdt dan in middelnamme, dy't nei Amerikaansk gebrûk werjûn wurdt mei in inisjaal tusken foar- en efternamme yn, of, faker noch, hielendal weilitten wurdt en inkeld brûkt wurdt yn Sineesktalige fermiddens. Foarbylden fan dizze gewoanten binne bgl. keunstrydster Michelle Kwan en sjoernaliste Lisa Ling. Ek yn Súdeast-Aazje (benammen yn Maleizje en Singapoer) komt dit wol foar, lykas by aktrise Michelle Yeoh, wylst de filmyndustry fan Hongkong foar de Westerske merk gebrûk makket fan deselde namme-oanpassings (lykas by Bruce Lee, Jackie Chan en John Woo).
Skyrinnen op de Olympyske Winterspullen 1992
200px|thumb|right|200px|De Olympyske Skyrinstadion fan Tinges-Albertville 1992
De Olympyske Winterspullen 1992, ek wol de XVIe Olympiade neamd, waarden yn 1992 hâlden yn it Frânske Tignes-Albertville fan 8 oant en mei 23 febrewaris. It skyrinnen hie plak yn Les Saisies.
'Les Saisies
Foar it skyrinnen wie der plak foar 12.500 taskôgers.
Medaljespegel
De top-5 fan lannen dy't by it Skyrinnen medaljes wûn ha tidens de Olympyske Winterspullen fan 1992.
Harry Potter and the Deathly Hallows
Harry Potter and the Deathly Hallows is in Ingelsk boek skreaun troch J.K. Rowling. It is it sânde part fan de sânrige oer Harry Potter. It boek beskriuwt de flecht fan 'e haadfiguer foar 'e moardende, tsjustere tsjoender Dowitstwol.
Fryske oersetting
De Fryske oersetting fan it boek soe noch oerset wurde moatte troch Jetske Bilker by Utjouwerij Bornmeer. Hja wie ek de oersetster fan it earste diel, en hja wie fan doel ek de oare seis boeken oer te setten. De oersetting fan 'Harry Potter and the Deathly Hallows' soe yn 't Frysk likernôch 'Harry Potter en de Reliken fan 'e Dea' wêze moatte.
Film
Der is ek in film nei it boek útkomme, dy Harry Potter and the Deathly Hallows hjit.
Gearfetting
De simmerfakânsje is foarby, mar Harry Potter giet dit jier net werom nei Swiniastate. Hy stiet foar 'e gefaarlike en hast ûnmooglike opjefte fan Dumbledore: de oerbleaune Horcruxes op te spoaren en te ferneatigjen. Sil hy dêr yn slagge?
Oersette omslachtekst fan 'e Hollânske ferzje fan it boek.
On the Beach (album fan Neil Young)
Tracklist
De stjerren jouwe de beoardieling oan fan de lieten troch “The Ultimate Music Guide: Neil Young”. Op de hiemside “All Musyk Guide “ wurde de albums fan in bepaalde artyst beoardiele. Beide beoardielingen rinne fan ien stjer (“striemin” ) oant fiif stjerren (“poerbêst)”. Dit album hat fiif stjerren krigen.
Tetsuya Asano
(23 febrewaris 1967) is in eardere Japansk fuotballer. Earder spile foar Toyota Shukyudan, Nagoya Grampus Eight, Urawa Reds, FC Tokyo en Kawasaki Frontale.
Bunde (Dútslân)
304px|thumb|Lokaasje fan Bunde yn de lânkring Lier Bunde is in plak en gemeente yn it Eastfryske lânkring Lier yn Nedersaksen. Bunde leit yn it Reiderlân, ien fan de histoaryske goaen fan de lânkring Lier. De gemeente leit oan de Doalert, in bocht yn de Noardsee, en is de iennige gemeente fan it lânkring dat grinzget oan Nederlân.
Bunde bestiet yn syn hjoeddeistige foarm sûnt 2001, doe't de fiif eardere doarpsgemeenten dy't lid wiene fan it doetiidske Gemeenteferbân Bunde opgiene yn in nije ienheidsgemeente. Bunde heart by de lytsere gemeenten fan East-Fryslân. Mear as de helte fan de ynwenners wennet yn it haadplak fan de gemeente. Opfallend is it grutte tal Nederlanners dat goed 9% fan de befolking útmakket.
Matteüstsjerke (De Jouwer)
De Sint-Matteüstsjerke oan de Midstrjitte yn De Jouwer is de tsjerke fan de katolike "Hillige Kristoffelparochy". Under de parochy falle ek de roomske tsjerken fan Bakhuzen, Balk, Sint-Nyk, De Lemmer, Sleat en Wâldsein.
Bunde (Dútslân)
Yn ekonomyske sin is de gemeente benammen ôfhinklik fan de lânbou en toerisme. Sûnt 1998 hat de gemeente de status fan "staatlich anerkannter Erholungsort". Produksjebedriuwen foarmje in tige lyts part fan de ekonomy. De ynwenners fan de gemeente wurkje benammen yn de Kreisstadt Lier. De Nederlânske ynwenners reizgje foar harren wurk meastentiids nei Nederlân.
Matteüstsjerke (De Jouwer)
Skiednis
Oarspronklik stie de Matteüstsjerke yn Westermar. Dy tsjerke út de 15e iuw waard mei de reformaasje oerdroegen oan de protestanten. Mei de bou fan in nije protestanske tsjerke in pear hûndert meter noardwestliker rekke de âlde tsjerke yn it neigean. Fan de tsjerke bleau neat oer, mar de toer stiet der noch jimmeroan. Nei de reformaasje wie der foar it earst yn 1639 wer sprake fan roomsk libben op De Jouwer, doe't de Flaamske jezuït Robert de la Planche him dêr nei wenjen sette. Ynearsten moasten de Jouster katoliken, dy't nei de reformaasje ien fan de grutste Fryske katolike konsintraasjes foarmen, yn saneamde staasjes ter misse gean.
Bunde (Dútslân)
De wichtichste monuminten fan de gemeente binne de herfoarme Krústsjerke yn it haadplak út de 13 iuw en de stins Bunderhee, ien fan de âldste Eastfryske boargen. Yn de poldergebieten steane útsûnderlik grutte pleatsen.
Matteüstsjerke (De Jouwer)
Skiednis
Mei de bou fan de hjoeddeiske Matteüstsjerke waard yn 1952 begûn. De ynwijing fûn yn july 1953 plak. De toer is âlder en datearret noch fan de neoromaanske tsjerke fan de arsjitekt H.J. Wennekers, dy't yn 1867-1868 boud waard en doe in wettersteatstsjerke fan 1837 ferfong.
Bunde (Dútslân)
Yndieling
right|150px De gemeente Bunde bestiet út fiif doarpsgebieten (saneamde Ortschaften):
Matteüstsjerke (De Jouwer)
Ynrjochting
De krúsweistaasjes stamme noch út de wettersteatstsjerke. Haadalter en de brânskildere ramen datearje út de tiid fan de nijbou yn de jierren 1950.
Bunde (Dútslân)
Taal
Yn de gemeente Bunde wurdt njonken it Heechdútsk ek it Eastfryske Platt praat, dat yn in grut part fan East-Fryslân in tige sterke ynfloed fan it Nederlânsk ûndergien hat. Om't de measte gemeenteleden it Heechdútsk eartiids net machtich wiene, waard tsjin it sin fan de oerheid oant fier yn de 19e iuw yn de tsjerken yn it Nederlânsk preke en waarden der Nederlânske psalmen songen. Ek de tsjerkeboeken waarden yn it Nederlânsk byholden. Pas nei in ferbod yn 1936 ferdwûn it Nederlânsk út de tsjerketsjinsten fan de grifformearde gemeenten. Troch migraasje fan Nederlanners yn de lêste jierren nimt it gebrûk fan it Nederlânsk wer ta as taal yn 'e hûs.
Matteüstsjerke (De Jouwer)
Ynrjochting
Tsjin it ein fan de jierren 1930 joech pastoar Pruys de tsjerke trije nije klokken. De klokken waarden yn Ingelân getten en kamen krekt foar it útbrekken fan de kriich oan by de klokkejitterij yn Asten. Om it omranen fan de klokken troch de Dútsers tefoarren te kommen waarden se dêr ûnder de Dútske besetting by de tsjerke fan Asten ûnder de grûn ferstoppe. De klokken koene nei de befrijing fan ús lân wer opgroeven wurde en kamen lang om let yn 1946 yn de toer fan de Matteüstsjerke te hingjen.
Bunde (Dútslân)
Religy
De measte minsken yn de gemeente binnen oansletten by de Evangelisch-reformierte Kirche, in kalvinistysk tsjerkegenoatskip dat te fergelykjen is mei de herfoarme tsjerke yn Nederlân.
Matteüstsjerke (De Jouwer)
Oargel
It oargel fan de tsjerke waard yn 1912 troch Harrie Winkels op de galerij boud. Yn de rin fan de tiid fûnen der grutte feroarings oan it ynstrumint plak en yn de lêste jierren wie it net mear te bespyljen. It parochybestjoer seach dêrom út nei in nij oargel, dat fûn waard by de bruorren Vulpen. Yn 2011 krige it nije oargel in plak yn it koer fan de tsjerke. It hat 13 registers, ferdield oer haadwurk, boarstwurk en pedaal.
Bunde (Dútslân)
Gearstalling gemeenteried
De gemeenteried fan Bunde bestiet út 204 leden. Gearstalling fan de gemeenteried, nei de ferkiezings fan 12 septimber 2021:
Cottagestyl
thumb|220px|[[De Lariks (1915) yn Assen]] De cottagestyl of Ingelske lânhûsstyl is in boustyl dy't yn de 19e iuw yn Ingelân ûntstie. De styl wie in romantyske reaksje op de Yndustriële Revolúsje dy't doe bot opgong makke. Dat fakmanskip en hânwurk stiene sintraal by de bou.
Bekende arsjitekten fan dizze styl binne ûnder oaren Gaston Lejeune, dy't ien fan de ferneamdste cottages oan de Westkust ûntwurp, Filla Belvédère yn Oostduinkerke. Teffens wiene in soad ûntwerpen fan bygelyks Foeke Kuipers yn de cottagestyl. Ek no is de arsjitektuer fan filla-apparteminten wol ynspirearre op dy Anglo-Normandyske cottagestyl.
Haderslev (gemeente)
Haderslev is in gemeente yn de Deenske regio Syddanmark. De gemeente hat in oerflak fan 818,70 km² en 55.963 ynwenners (01.01.2018).
De gemeente ûntstie mei de Deenske weryndieling fan gemeenten op 1 jannewaris 2007. De âlde gemeente Haderslev waard doe mei de gemeenten Gram, Vojens, it tsjerkedoarp Bevtoft fan de gemeente Nørre-Rangstrup en de doarpen Hjerndrup, Bjerning en Fjelstrup fan de gemeente Christiansfeld gearfoege. In referindum yn de gemeente Christiansfeld wiisde út dat in mearderheid fan de gemeente foar de nije gemeente Kolding keas. Nei bemiddeling fan de sosjaal-demokraat Thorkild Simonsen fûn op 16 juny 2005 in nije ôfstimming op basis fan de kerspelen fan de gemeente plak.
Yn de gemeente wennet in Dútske minderheid, dy't eigen ûnderwiis en in eigen bibleteek hat en yn de ried fertsjintwurdige wurdt mei in riedslid.
Slach by Summit Springs
De Slach by Summit Springs wie in fjildslach yn it ramt fan 'e Komantsjekampanje, dy't op 11 july 1869 plakfûn yn it noardeastlike part fan 'e Amerikaanske steat Kolorado. Dêrby foel de Amerikaanske kavalery, ûnder oanfiering fan kolonel Eugene A. Carr, it kamp fan 'e militante Sjajinske Hûnskrigers en harren Arapaho- en Lakota-bûnsgenoaten oan by wize fan ferjilding foar in rige oerfallen troch de Hûnskrigers op blanke delsettings yn noardlik sintraal Kansas. Carr en syn troepen kamen de Hûnskrigers folslein oer it mad en wisten se by dit treffen sa'n slach ta te bringen dat se foargoed útskeakele wiene as militêre macht fan betsjutting. Lange Bolle, ien fan 'e foarnaamste lieders fan 'e Hûnskrigers, kaam yn 'e Slach by Summit Springs om.
De slach
Nei't de Pâny-ferkenners fan it Amerikaanske Leger, ûnder lieding fan majoar Frank North, de Amerikaanske kavalery nei it kamp fan 'e Hûnskrigers ta laat hiene, stelde Carr syn troepen sa op dat er de fijân fan trije kanten tagelyk oer it mad komme koe. Hy hie 244 man fan it Amerikaanske 5e Kavaleryrezjimint by him, mei dêrop ta 50 Pâny (Pawnee), foar wa't de Sjajinnen, Arapaho en Lakota tradisjonele fijannen wiene. De Amerikanen en Pâny wiene al hiel deun by it kamp ear't se opmurken waarden troch in Sjajinske jonge dy't hynders oan it weidzjen wie. Doe't dy alaarm sloech, kamen de krigers nei de râne fan it kamp ta om 'e fijân tsjin te kearen, wylst harren froulju en bern besochten te ûntkommen.
Yn 'e striid skeat majoar North in Yndiaan dea dy't him ûnder skot naam; neitiid die bliken dat dat Lange Bolle wie, ien fan 'e foarnaamste oanfierders fan 'e Hûnskrigers. Underwilens besingelen de Pâny tweintich Hûnskrigers yn in ravyn. De Sjajinnen wiene inkeld bewapene mei pylk-en-bôge, mar wisten har de fijân fan it liif te hâlden oant har pylken op wiene. Doe krongen de Pâny it ravyn yn en deaden harren allegear. Ek de fuortflechtsjende froulju en bern waarden troch de Pâny efterfolge en sa mooglik deade.
Archeologyske kultuer
In archeologyske kultuer is yn 'e archeology in patroan fan lyksoartige oantroffen artefakten en oare skaaimerken, ôfkomstich út in dúdlik ôfbeakene perioade en út in begrinzge gebiet. Soms wurdt ta ûnderskie fan it sosjologyske begryp kultuer de term technologysk kompleks brûkt. Sa'n patroan of assemblaazje wurdt ornearre de materiële oerbliuwsels te foarmjen fan in beskate minsklike maatskippij út 'e prehistoarje. As der sprake is fan mar ien type artefakt, wurdt ynstee fan assemblaazje de term yndustry brûkt.
Slach by Summit Springs
De slach
Neffens de antropolooch en folkekundige George Bird Grinnell, dy't begjin tweintichste iuw mei help fan 'e heal-Sjajinske keapman George Bent tsjûgeferslaggen fan oerlibbenen fan 'e Slach by Summit Springs sammele, waarden der by it treffen njonken de tweintich krigers yn it ravyn noch njoggen oare minsken deade troch de Pâny: twa krigers (Ienlike Bear en Bonkebulte), in heechbejierre Sûtajo-frou op in stadich hynder, twa Lakota-froulju dy't geandefoets besochten te ûntkommen, in Sjajinske frou mei twa lytse bern (in jonkje en in famke), en in âldere Lakota-frou dy't mei har hynder kaam te fallen. Der waarden neffens Grinnell njonken Lange Bolle mar fjouwer persoanen troch Amerikaanske soldaten deade, nammentlik de mem, skoanmem en twa jonge bern fan in man dy't fan Reade Kersen hiet.
Yn totaal komt dat op 34 deaden oan Yndiaanske kant (hoewol't Carr rapportearre dat der 52 Yndianen deade wiene). Dêropta waarden der 17 Yndiaanske froulju en bern kriichsfinzen nommen en mear as trijehûndert hynders en mûldieren bútmakke. De Amerikanen hiene gjin deaden en mar ien ferwûne te betreurjen, mar ien blanke frou dy't yn it Yndiaanske kamp finzen holden waard, Susanna Alderdice, kaam yn 'e slach om, wylst in oarenien, Maria Weichell, ferwûne rekke. Ien Sjajinske kriger wist te ûntkommen op it opfallende wite hynder fan Lange Bolle, mar kaam in dei letter om yn in skermutseling mei Buffalo Bill Cody. Cody miende dêrom lange tiid dat hy dejinge wie dy't Lange Bolle deade hie, mar dat berêste op in misferstân.
Archeologyske kultuer
De gewoante om in archeologyske kultuer te ferneamen nei it plak of in rivier dêr't de earste fynsten dien binne (bgl. de Nakadakultuer), stammet út 'e njoggentjinde iuw. Soms wurdt in archeologyske kultuer ynstee dêrfan ferneamd nei de manear fan begraven (lykas de urnefjildekultuer) of de foarm fan fersiering fan ierdewurk (lykas de klokbekerkultuer of de toubekerkultuer).
Lincoln Near-Earth Asteroid Research
thumb|260px|It tal objekten dat fûn waard (LINEAR - blau) It LINEAR (Lincoln Near Earth Asteroid Research) projekt is in automatysk sykprogramma nei planetoïdes en oare dingen yn de romte dêr't de omloop fa dy fan de ierde krúst. Soksoarte planetoïden soene gefaarlik foar de bewenners fan de ierde wêze kinne om't in botsing mei mar in lyts romteobjekt itselde effekt hawwe kinne as de ûntploffing fan mear as ien kearnwapens.
It projekt wurdt útfierd troch it MIT yn 'e mande mei de Amerikaanske loftmacht en NASA.
Under it projekt wiene 2 septimber 2003 al 44.139 planetoïden definityf ûntdutsen.
Nick Lang
Nick Lang, echte namme ûnbekend (Boedapest, 28 july 1972), is in Hongaarsk pornografysk akteur en regisseur. Hy hat yn it ferline ek wol gebrûk makke fan 'e artystenammen Atilla, Atilla Hun, Atilla Long, Attila, Attila Dori, Attila Gori, Attila Lang, Attila Neri, Attilio Dorelli, Dorian Lux, Mike Beck, Nick Lange, Nick Leng, Nick Long, Nik Lang en Odor Atilla. Lang sette yn 1993 útein mei in wurkpaad yn sawol de Jeropeeske as de Amerikaanske pornoyndustry en spile yn in grut tal films. Hy hat twa AVN Awards wûn. Ein 2016 wied er nei 23 jier noch altyd aktyf as pornoakteur.
Libben en karriêre
Lang waard yn 1972 berne yn 'e Hongaarske haadstêd Boedapest. Yn 1993, doe't er 21 jier wie, sette er útein mei in karriêre as pornografysk akteur. Dêrby wied er sawol yn 'e Jeropeeske as de Amerikaanske pornoyndustry aktyf. Yn Jeropa wurke er benammen foar it Sweedske Private-label, mar yn mindere mjitte ek wol foar it Dútske Magmafilm, it Frânske Vidéo Marc Dorcel en de Italjaanske Mario Salieri Entertainment Group.
Benammen fan 'e midden fan 'e jierren 2000 ôf wie Lang ek hieltyd mear wurksum yn 'e Feriene Steaten, û.m. foar sokke foaroansteande labels as New Sensations, Evil Angel, Digital Sin, Diabolic Video, Digital Playground, Zero Tolerance, Jules Jordan Video, Hustler Video, Elegant Angel, The Score Group, Jill Kelly Productions, Wicked Pictures, Anabolic Video en Vivid Entertainment. Dêrnjonken wied er ek wol yn 't spier foar minder bekende studio's, wêrûnder Pure Play Media, Coast to Coast Video, Legend Video, Metro, Platinum X Pictures en it Kanadeeske Mile High Media. Lang hat fierders ek aktyf west foar pornowebsiden op it ynternet, lykas Reality Kings en Brazzers.
Yn totaal spile Lang yn syn mear as tweintichjierrige karriêre, neffens de Internet Adult Film Database (IAFD), yn mear as tûzen pornofilms. Dêrby wurke er gear mei aktrises as Nikki Anderson, Anna Maria, Erika Bella, Niki Belucci, Tigerr Benson, Dru Berrymore, Laura Black, Anita Blond, Nikky Blond, Bettina Campbell, Rita Cardinale, Christine, Vivienne Clash, Monique Covét, Ivy Crystal, Bobbi Eden, Sophie Evans, Rita Faltoyano, Gina Gerson, Simone Horvath, Kathy Kash, Katsuni, London Keyes, Melissa Lauren, Brooklyn Lee, Sharon Lee, Lea Lexis, Laura Lion, Tanner Mayes, Demia Moor, Kate More, Tiffany Mynx, Valentina Nappi, Suzan Nielsen, Aletta Ocean, Madison Parker, Peggy Sue, Priva, Crystal Quan, Alexandra Schiffer, Kristina Schwartz, Sensual Jane, Amanda Steel, Stephany Steel, Lara Stevens, Aisha Sun, Vicca, Vanda Vitus, Jessie Volt, Jasmine Webb, Cassandra Wilde en Tarra White,
Lang spile û.m. yn 'e opsjochmeitsjende pornofilmtrilogy The Uranus Experiment, in produksje fan Private, mei as ûnderwerp de romtefeart. De trilogy waard benammen bekend om't der in sêne yn foarkomt dy't opnommen is yn in Russysk fleantúch dat dûkflechten makke, sadat in steat sûnder swiertekrêft opwekke waard. Lang en syn tsjinspylster Silvia Saint hiene op dy manear de primeur om as earste pearke seksuële omgong te hawwen yn in tastân fan gewichtsleazens. De sêne waard nominearre foar in Nebula Award, ien fan 'e wichtichtste prizen op it mêd fan 'e (mainstream-)science fiction, mar wûn him net. Yn 2006 en 2009 wûn Lang wol twa kear in (Amerikaanske) AVN Award (de Oscar fan 'e pornowrâld), beide kearen yn 'e kategory bêste sêne yn in bûtenlânske film. Njonken syn aktearwurk hat Lang ek wurksum west as regisseur. Yn dy hoedanichheid makke er yn 2013 trije pornofilms foar de lytse studio Sunset Media, te witten: Born for Punishment 2, Mesmerizing Mistresses en Mistress Galore. Ein 2016 wie Lang, 23 jier nei syn debút yn 'e pornoyndustry, noch altyd aktyf as pornoakteur.
Takahiro Yamada
(29 april 1972) is in eardere Japansk fuotballer. Earder spile foar Yokohama Marinos, Kyoto Purple Sanga, Verdy Kawasaki en Vegalta Sendai. spile ek yn it Japansk fuotbalalvetal. Hy die mei oan it Aziatysk kampioenskip 1992.
Zuma (album)
Zuma is it sânde studio-album fan de Kanadeeske sjonger en gitarist Neil Young en it earste dat er opnaam hat nei trije sombere albums, de “Ditch Trilogy”. Dit album is útkaam yn 1975 en bestiet foar it grutste part út stevige (country-)rock songs.
Foar it earst yn jierren spile Neil Young wer mei syn begeliedingsband Crazy Horse. It plak fan de ferstoarne Danny Whitten waard ynfold troch Frank ‘Poncho’ Sampredo. Op it lêste ferske “Through my sails” sjonge Crosby, Stills en Nash mei. It liet "Cortez the Killer" duorret rom sân minuten en hat lange gitaarsoloos. Dat liet hat Neil Young letter ek regelmjittich spile op konserten. “Danger bird” hat ek lange gitaarsoloos en blues ynfloeden.
Tracklist
It album bestiet út de folgjende lieten.
De stjerren jouwe de beoardieling oan fan de lieten troch “The Ultimate Music Guide: Neil Young”. Op de hiemside “All Music Guide “ wurde de albums fan in bepaalde artyst beoardiele. Beide beoardielingen rinne fan ien stjer (“striemin” ) oant fiif stjerren (“poerbêst)”. Dit album hat fjouwer en in heale stjer krigen.
Katedraal fan Bury St. Edmunds
Skiednis
thumb|left|250px|De "Norman Tower" dy't ek as klokketoer tsjinnet Op it plak fan de katedraal hat yn alle gefallen al sûnt 1065 in tsjerke stien, doe't de Sint-Dionysiustsjerke boud waard binnen de kleastermuorren fan de Bury St. Edmunds Abdij. Yn it begjin fan de 12e iuw wie abt Anselm fan doel om in pylgertocht te meitsjen lâns it Jabikspaad nei Santiago de Compostela. Dêr slagge er net yn en ynstee dêrfan liet er de Dionysiustsjerke op 'e nij bouwe en dy nijbou wijde oan Sint-Jakobus, dy't tsjinne as parochytsjerke foar it noardlike diel fan Bury St. Edmunds. Anselm joech ek de opdracht om by de Jakobustsjerke de poartetoer fan de abdij te bouwen, dy't tsjintwurdich bekend stiet as de Norman Tower. De poarte krige de funksje fan klokketoer foar de tsjerke en is dat hjoed-de-dei noch jimmeroan.
Fanôf 1503 waard dy tsjerke fan Anselm foar in grut part op 'e nij boud yn de perpendicular (leadrjochte) styl troch John Wastell, in boumaster dy't ek wurke hie oan it King's College yn Cambridge. Mear feroarings oan it gebou barden yn de 18e en 19e iuw; it neamen wurdich binne in nij preesterkoer en in nij houten ferwulft fan de arsjitekt George Gilbert Scott.
Katedraal
Doe't yn 1914 it bisdom St. Edmundsbury en Ipswich stifte waard krige de tsjerke de funksje fan katedraal. Nije wurksumheden fûnen sûnt 1959 plak om de eardere parochytsjerke geskikt te meitsjen as katedraal. Tusken 1959 en 1970 waard it Fiktoariaanske preesterkoer sloopt en ferfongen troch in nij koer. Oan de westlike kant ferriisde in kleastergong en ek krige de katedraal transepten, in Marijekapel (Lady Chapel) en in oan Sint-Edmund wijde sydkapel. De oan de katedraal ferbûne arsjitekt wie Stephen Dykes Bower en hy liet de tsjerke £ 2.000.000 nei foar de foltôging fan de katedraal. By de katedraal waard in nije koarskoalle en in besikerssintrum iepene, dy't boud waarden troch de opfolger fan Dykes Bower, Alan Rome. Yn 2000 waard ek útein set mei de bou fan in neogoatyske toer. De toer wie in ûntwerp fan Hugh Mathew en is 46 meter heech. De foltôging fan de toer waard op 22 july 2005 fierd; de foltôging fan it skildere en fergulde ferwulft folge yn 2010. Mear tafoegings binnen de Transfiguraasjekapel (Chapel of the Transfiguration) en de eastlike kleastergong, beide foltôge yn 2009, en de skatkeamer yn (Crypt Treasury) yn 2012.
Ynterieur
It doopfont is in ûntwerp út 1870 fan George Gilbert Scott op in midsiuwske sokkel mei in deksel fan Frank Ernest Howard út Oxford. De dekoraasje waard yn 1960 tafoege. In skilderij fan it Martlerskip fan Sint-Edmund ("The Martyrdom of St Edmund") hinget yn de Marijekapel. In byld fan Elizabeth Fink mei de titel Krusiging (Crucifixion) stiet by de treppen nei de Skatkeamer.
De measte glês-yn-leadramen datearje út de Fiktoariaanske tiid. De ramen yn it noardlike skip stelle foarstellings út it Alde Testamint foar, wylst dy fan it súdlike skip it Nije Testamint útbyldzje. Ien raam hat folle âlder glês, it giet om in apokrive foarstelling fan Suzanna en de Alderlingen en it is mooglik Frânsk of Flaamsk. Yn it westlike raam dat stamt út 1900 wurdt it Jongste Gerjocht útbylde.
Oargel
It oargel stamt út 2010 en waard boud troch Harrison & Harrison. By de bou waard âlder piipwurk brûkt fan de foargonger. It oargel kin ek brûkt wurde by tsjinsten yn it koer.
Tonight's the Night (album fan Neil Young)
Tonight’s the Night wie it tredde en lêste album fan de saneamde “Ditch Trilogy” fan sjonger, gitarist en lietskriuwer Neil Young. Koart foardat dit album opnaam waard, stoar Bruce Berry, ien fan de poadiummeiwurkers, oan in oerdoasis heroïne. Earder wie Danny Whitten, de gitarist fan syn begeliedingsband Crazy Horse, ek al stoarn oan in oerdoasis.
Neil Young wie fan doel en bring dit album út as opfolger fan “Harvest” mar de platemaatskippij fûn it te somber. Twa jier letter (yn 1975) is it dochs noch útbrocht.
Tracklist
It album bestiet út de folgjende lieten. De stjerren jouwe de beoardieling oan fan de lieten troch “The Ultimate Music Guide: Neil Young”. Op de hiemside “All Music Guide “ wurde de albums fan in bepaalde artyst beoardiele. Beide beoardielingen rinne fan ien stjer (“striemin” ) oant fiif stjerren (“poerbêst)”. Dit album hat fiif stjerren krigen.
Harold Crowchild
Harold Crowchild (Yndiaanske namme: Izeren Skyld, Ingelsk: Iron Shield; Tsuu T'ina (Alberta), 18 maart 1915 – dêre, 12 jannewaris 2013) wie in Kanadeesk rodeocowboy en soldaat fan etnysk Yndiaansk komôf.
Libben
Crowchild waard yn 1915 yn berne yn Tsuu T'ina, yn it Sarsy Yndianereservaat fan 'e Kanadeeske provinsje Alberta, ûnder de reek fan 'e grutte stêd Calgary. Hy wie in folbloed Sarsy-Yndiaan. Foarôfgeande oan 'e Twadde Wrâldoarloch begûn er diel te nimmen oan 'e rodeo fan 'e ferneamde Calgary Stampede, en dêrmei gied er neitiid troch oan er yn 'e tachtich wie.
Yn 1942 naam Crowchild yn Calgary as frijwilliger tsjinst yn it Kanadeeske Leger. Op dy stap krige er krityk fan it doetiidske liederskip fan 'e Sarsy Naasje, mei't er ien fan 'e earste Yndianen wie dy't yn Alberta yn it leger giene. Crowchild loek him dêr lykwols neat fan oan. Yn 1987 seid er dêroer yn in fraachpetear mei de krante Kainai News: "Wy woene fjochtsje en foar de rest koe it ús neat ferrekke."
Under de Twadde Wrâldoarloch tsjinne Crowchild by it Kanadeeske 4e Pânserrezjimint yn Grut-Brittanje, Frankryk, Belgje, Nederlân en Dútslân. Hy bestjoerde Sherman-tanks en bewekke Dútske kriichsfinzenen. Foar syn tsjinst waard him neitiid de Kanadeeske Frijwillige Tsjinst Medalje takend.
Meitiid waard Crowchild de lêste noch libbene Yndiaanske feteraan út 'e Twadde Wrâldoarloch fan 'e Sarsy Naasje en fan alle stammen út it gebiet fan Ferdrach Nû. 7, dat it suden fan 'e provinsje Alberta beslacht. Hy kaam op 12 jannewaris 2013 yn 'e âlderdom fan 97 jier te ferstjerren yn it Sarsy Yndianereservaat by Calgary. Neitiid waard der in betinkingstsjinst foar him holden by syn wente yn it reservaat, folge troch in tradisjonele begraffenis by it Sarcee Seven Chiefs Complex. Roy Whitney, it opperhaad fan 'e Sarsy Naasje, neamde Crowchild syn ferstjerren en begraffenis "in drôve wike foar de Sarsy Naasje en foar Kanada."
Porsha Carrera
Porsha Carrera (31 desimber ?) is in rêstend Amerikaansk pornografysk aktrise fan Afro-Amerikaansk komôf, dy't berne is yn Puerto Riko. Hja makke har debút yn in pornografyske film yn 2010. Neffens har offisjele opjefte is se 1.65 m lang, mei in gewicht fan 59 kg en kupmaat 36C. Yn it begjin fan har karriêre brûkte hja ek wol de artystenammen Porscha Carrera, Porshe Carrera, Porsha Carrera XXX, Porche Carrera, Porcha Carrera en Porsha Karrera.