cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jumanji: The Next Level
Plot
Twa jier nei harren nuodlike aventoer yn it magyske fideospultsje Jumanji (sjoch: Jumanji: Welcome to the Jungle) sitte de freonen Spencer Gilpin, Anthony "Fridge" Johnson, Bethany Walker en Martha Kaply net mear op 'e middelbere skoalle yn harren berteplak yn 'e Amerikaanske steat Nij-Hampshire, mar binne se útswaarme nei ferskillende universiteiten ferspraat oer de hiele Feriene Steaten. Wylst Martha, Bethany en Fridge de tiid fan har libben hawwe, slagget it Spencer net om nije freonen te meitsjen oan syn universiteit. Krektoarsom, hy is ûnwennich en fielt him dêr ellindich, en dat er fia de sosjale media op yngeande wize de súksessen fan 'e oare leden fan syn freonegroep folgje kin, makket dat er him noch ellindiger en mear allinne fielt. Fan gefolgen lûkt er him hieltyd fierder yn himsels werom. Hy stelt foar om 'e ferkearing mei Martha mar op in leech pitsje te setten en reägearret noch mar amper op 'e berjochten dy't de oaren him stjoere.
Yn 'e krystfakânsje komme Spencer en de oaren allegearre werom yn Nij-Hampshire. Se hawwe ôfpraat om tiid mei-inoar troch te bringen, mar op 'e earste ôfspraak komt Spencer net opdaagjen. Martha, dy't oer him yn noed sit, en Bethany en Fridge geane nei Spencer syn âldershûs om him te sykjen, mar dêr treffe se inkeld Spencer syn pake Eddie, in âldman dy't tydlik by syn dochter ynwennet om op te betterjen fan in heupoperaasje, en dy syn eardere, fan him ferfrjemde freon Milo. Eddie en Milo dreaune foarhinne tegearre in restaurant, mar se krigen spul doe't Milo mei pinsjoen woe, wylst Eddie mei de saak trochgean woe oant er derby delfoel. It restaurant moast ferkocht wurde om Milo syn pinsjonearring mooglik te meitsjen en Eddie hat him dat nea ferjûn.
Yn it spultsje is Martha, blykber tafalligerwize, yn har âlde avatar fan 'e krap klaaide froulike kommando Ruby Roundhouse telâne kommen. Fridge wurdt lykwols, ta syn argewaasje, de obese, boekige professor Sheldon "Shelly" Oberon, dy't de lêste kear Bethany har avatar wie. Mar se binne net mei syn twaen, mar mei syn fjouweren. It docht bliken dat pake Eddie en Milo ek it spultsje yn sûgd binne. Eddie is no de grutte, sterke argeolooch en ûntdekkingsreizger dr. Smolder Bravestone (dat earder Spencer syn avatar wie), wylst Milo de lytse soölooch Franklin "Mouse" Finbar wurden is (earder de avatar fan Fridge). Yn 'e echte wrâld besiket Bethany ûnderwilens koartseftich om ek yn it spultsje te kommen. As dat net slagget, giet se út om help.
Nei't Martha en Fridge de sitewaasje en de regels fan it spul ferskate kearen oan pake Eddie en Milo útlein hawwe, komme se it non-player character Nigel Billingsley tsjin, de gids fan it fideospultsje, dy't harren útnûget om by him yn it fleantúch te stappen. Underweis leit er út dat de wrâld fan Jumanji suchtet ûnder in freeslike drûchte. Om it spul te ferlitten, moatte de spilers de drûchte beëinigje troch in magysk halskeatling, it "Falkehert", te bemachtigjen en yn it sinneljocht te hâlden wylst se de namme fan it spultsje sizze. It Falkehert is fan syn rjochtmjittige warder stellen troch kriichshear Jürgen de Brút, in fijân fan dr. Bravestone. Eltse spiler kriget, krekt as earder, wer trije libbens, wêrby't it tal libbens dat noch oer is, as tatoeaazje op 'e earm fan 'e avatar oanjûn stiet. Oan 'e ein fan 'e útlis set Nigel in bommelûk iepen, sadat de fjouwer spilers út it fleantúch falle.
Se komme telâne midden yn in woastyn, dêr't se in autotsjerkhôf fan dunebuggys ûntdekke. Se witte krekt op 'e tiid in pear fan 'e fiertugen oan 'e praat te krijen foar't se efterfolge en oanfallen wurde troch in reuseftige keppel bloedtoarstige strúsfûgels. Nei't se nauwerneed oan 'e dea ûntsnapt binne, witte se in stedsje yn in oäze te berikken, dêr't se Jürgen de Brút foar it earst tsjinkomme. Se moetsje dêr Spencer ek, dy't útleit dat er him sa ellindich fielde oer de stân fan saken yn syn libben, dat er mei opsetsin Jumanji wer aktivearre hat om't er graach wer de dappere, sterke Smolder Bravestone wêze woe, dy't suver barst fan it selsfertrouwen. Ynstee hat it healstikkene spultsje him in nije avatar taparte, dy fan 'e mongoloïde dievegge en ynbrekster Ming Fleetfood. Spencer biedt de oaren syn ûntskuldigings oan foar alles en jout him by harren. Yn 'e echte wrâld giet Bethany nei Alex Vreeke, in âldere Jumanji-spiler dy't tweintich jier yn it spultsje fêstsitten hat (sjoch: Jumanji: Welcome to the Jungle) en freget him om help.
De groep hat problemen mei de taparting fan avatars. Fridge snapt net hoe't Oberon sels mar relevant is foar it spultsje, wylst Spencer syn skrutenens makket dat er de feardichheden fan Ming net folslein benutsje kin. Milo syn gewoante om mei praten by Berltsum om te gean om ta de saak te kommen, makket dat er soölogyske ynformaasje dy't fan libbensbelang is net fluch genôch trochjaan kin. En Eddie syn stiifkoppigens keppele oan 'e oermoed dy't er fielt no't er Smolder Bravestoen is, kostet de groep ferskate libbens. Underwilens kibje Eddie en Milo oan ien wei troch oer it restaurant en hoe't harren freonskip einige is.
Nei't se troch de kamielen ôfset binne oan 'e râne fan in wâld, komme de fiif spilers by in brede, djippe kleau. Dy moatte se oerstekke fia in rige mei wrak plankewurk beleine toubrêgen, dy't ûnôfhinklik faninoar bewege. Wylst se dat dogge, wurde se oanfallen troch in kliber lulke mandrillen (in grutte soarte apen). Nei in protte swierrichheden witte se úteinlik allegear de oare kant fan 'e kleau te berikken, mar dêr reitsje se ynsletten troch de mandrillen. De apen wurde lykwols op 'e flecht jage troch de oankomst fan Jefferson "Seaplane" McDonough, de avatar fan Alex Vreeke, dy't in grutte swarte hynst beriidt. It docht bliken dat de hynst, Cyclone, ek in avatar is en wol Bethany harres. Dat Milo bisten ferstean kin, komt goed út, want no kin er moai tsjinst dwaan as tolk. Wylst se wat bekomme fan it treffen mei de mandrillen, fertelt Milo oan Eddie dat er terminaal siik is. Dat nijs bringt einlings en te'n lêsten in fermoedsoening ta stân tusken de beide âlde freonen.
Spencer, Martha, Bethany, Fridge en Alex ynfiltrearje yn twa groepen it fort fan 'e kriichshear, dêr't Alex mei muoite Cyclone út in healwiis swierbewekke stâl wit te befrijen, wylst Martha en Spencer sûnder muoite pake Eddie út in sel helje. Bethany en Fridge dogge har foar as de bruorren Kababik, dy't in bûnsgenoatskip mei Jürgen de Brút slute wolle, en kringe sa troch ta de kriichshear sels om te besykjen it Falkehert te stellen, dat er om 'e hals draacht. Tusken de bedriuwen troch freget Martha oan Spencer wêrom't er de ferkearing mei har útmakke hat. Hy bychtet op dat har súkses yn alles him noch ûnwisser fan himsels makke. Se bringt him yn 't sin dat as se byninoar hearre har súkses ek sines is en dat men krekt it measte ferlet hat fan freonen as men benaud of ûnwis is.
It bedroch fan Bethany en Fridge komt al rillegau út, en Jürgen de Brút jout opdracht om harren dea te meitsjen. Martha, Spencer en pake Eddie rêde harren lykwols, wêrnei't der algemiene slaanderij útbrekt. Spencer ûntdekt dat Jürgen as iennichste ymmún is foar de klappen fan dr. Bravestone, mar ek dat Jürgen syn iennichste swakke punt de Jumanji-bei is dy't Bravestone noch altyd yn 'e bûse hat. Jürgen de Brút besiket te ûntkommen yn in loftskip, mar Spencer efterfolget him, klimt oan board en ferslacht him mei de Jumanji-bei. Dêrnei nimt er him it Falkehert ôf foar't er him te pletter falle lit. It docht bliken fat Cyclone net samar in hynst is, mar in pegasus. As pake Eddie op 'e rêch fan it fleanende hynder nei Spencer ta fljocht, smyt dy him it Falkehert ta. Milo fljocht boppe it wolketek út, sadat it juwiel fan it halskeatling yn it sinneljocht holden wurdt, en Eddie sprekt it wurd "Jumanji" út, wêrmei't de spilers it spultsje foltôge hawwe.
It Falkehert wurdt oerdroegen oan Nigel, dy't it werombringe sil nei it plak dêr't it thús heart. Spencer, Martha, Fridge, Bethany, Alex en pake Eddie keare dêrop werom nei de echte wrâld, mar Milo beslút yn 'e foarm fan Cyclone yn it spultsje te bliuwen, mei't him yn 'e echte wrâld inkeld de dea wachtet. Wer thús bringt Spencer mear tiid troch mei syn pake en leart er de âldman om fideospultsjes te spyljen. Jûns geane se nei it restaurant Nora's, dat foarhinne Milo & Eddie's hiet, dêr't se Martha, Fridge en Bethany treffe. Spencer en Martha binne no wer in pearke. Mei de smeulende blik dy't er oernommen hat fan syn avatar Smolder Bravestone wint Eddie de belangstelling fan 'e nije eigner Nora. It docht bliken dat sy ferlegen sit om in bedriuwslieder mei ûnderfining, en net ien dy't safolle ûnderfining hat as pake Eddie.
Yn in sêne dy't healwei de ôftiteling folget, komt in monteur by Spencer syn mem del om 'e ferwaarming te reparearjen, dy't de hiele tiid al stikken wie. Yn 'e kelder ûntdekt de man, dy't in grut fan fan fideospultsjes blykt te wêzen, de console fan Jumanji. Koarte tiid letter wurde Spencer en syn freonen by Nora's opskrikt as de in keppel strúsfûgels foar de ruten lâns draaft.
Produksje
Jumanji: The Next Level waard regissearre troch Jake Kasdan nei in senario fan himsels, Jeff Pinkner en Scott Rosenberg. As produsinten wiene Kasdan, haadrolspiler Dwayne Johnson, Dany Darcia, Hiram Garcia en Matt Tolmach by it projekt belutsen foar de filmstudio's Columbia Pictures, Seven Bucks Productions, Matt Tolmach Production en The Detective Agency. Foar de film wie in budget beskikber fan $125 miljoen. De kamerarezjy wie yn 'e hannen fan Gyula Pados, en de filmmuzyk waard fersoarge troch Henry Jackman.
Opnamen
De opnamen foar Jumanji: The Next Level setten op 21 jannewaris 2019 útein duorren oant en mei 11 maaie fan dat jier. De binnendoarsênes waarden filme yn 'e Blackhall Studios yn 'e neite fan Atlanta. Oare opnamelokaasjes wiene: Nij-Meksiko, Calgary, Hawaï, it Fortress Mountain Resort yn 'e Rocky Mountains fan Alberta en de Algodonesdunen yn Kalifornje. Haadrolspiler Dwayne Johnson fertsjinne neffens de geroften $23,5 miljoen mei syn fertolking fan dr. Smolder Bravestone.
Distribúsje
De distribúsje fan Jumanji: The Next Level waard fersoarge troch Sony Pictures Releasing, de distribúsjepoat fan Sony Pictures, de memme-ûndernimming fan Columbia Pictures. De film gie op 13 desimber 2019 yn 'e Amerikaanske bioskopen yn premiêre. Jumanji: The Next Level kaam op 3 maart 2020 beskikber as digitale download en waard op 17 maart fan dat jier útbrocht op dvd en blu-ray.
Untfangst
Fan 'e filmkritisy krige Jumanji: The Next Level oer it algemien positive resinsjes. Yn 'e Britske krante The Guardian skreau Peter Bradshaw dat "it folgjende nivo fan Jumanji wakker befrediget". Yn it tydskrift Rolling Stone wie Peter Travers posityf oer it "remixen" fan personaazjes en avatars, dat neffens him "grutte foardielen op it mêd fan komeedzje" hie. Hy ferwolkomme fierders de tafoeging fan Awkwafina oan 'e cast. De plot fûn er dreech te folgjen, mar neffens him wiene it de grappen en de special effects wêr't it om gie.
Yn it blêd Variety skreau Peter Debruge dat "kaskreakers dy't it hawwe moatte fan special effects […] ornaris dommer wurde neigeraden dat de filmsearje útwreide wurdt, mar Jumanji: The Next Level betinkt guon grappige ideeën om it spul farsk te hâlden." Wol hied er inkele punten fan krityk. Sa fûn er de imitaasje fan Danny DeVito troch Dwayne Johnson "ûnbedoeld hilarysk" en de plot op plakken "sloardich", mar it "kollektive garisma fan 'e cast" makke dat neffens him mear as goed.
Op 'e webside Rotten Tomatoes, dy't resinsjes sammelet, hat Jumanji: The Next Level in goedkarringspersintaazje fan 71%, basearre op 246 ûnderskate resinsjes. De konsensuskrityk fan 'e webside, gearstald út al dy resinsjes, stelt: "Lykas in protte klassike fideospultsjes behâldt Jumanji: The Next Level de wichtichste ûnderdielen fan wat earder súkses hie, wylst dêr genôch nije brokjes oan tafoege wurde om it spul bespylber te hâlden." Op Metacritic, de wichtichste konkurrint fan Rotten Tomatoes, behellet Jumanji: The Next Level in goedkarringspersintaazje fan 58%, basearre op 37 resinsjes.
Opbringst
Jumanji: The Next Level brocht yn 'e bioskopen yn 'e Feriene Steaten en Kanada $320,3 miljoen op, en yn alle oare lannen en territoaria $479,7 miljoen. Wrâldwiid kaam de opbringst dêrmei út op $800,1 miljoen. Dat hie heger wêze kinnen as it úteintsje fan 'e bioskoopfertoanings fan 'e film, yn maart 2020, net ôfknypt wie troch de lockdowns en oare beheinings yn ferbân mei de koroanapandemy. Ofset tsjin it budget fan $125 miljoen betsjut de opbringst in winst fan $675,1 miljoen, hoewol't dêr de marketingkosten noch wol ôf moatte. Dêrmei wie Jumanji: The Next Level de op njoggen nei meast opbringende film fan 2019. Deadline Hollywood berekkene de skjinne winst fan 'e film op $236 miljoen.
Prizen
Jumanji: The Next Level waard nominearre foar de Saturn Award foar bêste fantasyfilm, de AACTA International Award foar bêste special effects en de Kids' Choice Award foar favorite film. Sawol Dwayne Johnson as Kevin Hart waarden fierders nominearre foar de Kids' Choice Award foar favorite filmakteur; dy priis gie nei Johnson.
Roggebrea
thumb|Frysk brea mei âlde tsiis
Roggebrea of koartwei brea is in produkt dat makke wurdt fan bakt daai. It daai bestiet út rogge, wetter, sâlt en enzymen. Roggebrea is ferskriklik foedsam en leveret 15 persint fan de oanrette deistige mannichte oan rizel en izer. Boppedat is roggebrea, troch it grutte tal oan rizels, goed foar de trochgong.
Roggebrea wurdt benammen makke en iten yn Fryslân, Grinslân en Drinte. Ek yn Noard-Brabân wurdt it iten. Bûten Nederlân wurdt it in protte iten yn Dútslân.
Oer it algemien binne der trije soarten roggebrea te ûnderskieden: Frysk roggebrea, dat in protte op it Dútske Pumpernickel liket, Geldersk roggebrea en Brabânsk roggebrea. Frysk roggebrea wurdt makke fan brutsen roggekerrels, wylst Brabânsk roggebrea fan mealde rogge makke wurdt.
'Gewoane' bôle en roggebrea wurdte op ferskate manearen makke. Roggebrea wurdt by in lege temperatuer lang bakt. Brabânsk roggebrea stiet sa'n oardel oant twaenheal oere yn de oven, Fryske roggebrea wol 15 ta 20 oeren. It grutte ferskil hat te krijen mei de fochtigens fan it daai.
Roggebrea wurdt wol betsjinne yn fjouwerkante partsjes mei stikken hjerring derop. Ek wurdt der wol bûter, bûter mei brune sûker, tsiis, spek mei moster en rizel op it brea dien.
Jûlija Timosjenko
thumb|right|200px|Jûlija Timosjenko yn 2010 Jûlija Volodymyrivna Timosjenko (Oekraynsk: Юлія Володимирівна Тимошенко, [ˈjulʲija β̞oloˈdɪmɪriu̯na tɪmoˈʂɛnko]) (Dnjepropetrovsk, 27 novimber 1960) is in Oekraynske ûndernimmer en politika. Fan 24 jannewaris oant 8 septimber 2005 en fan 18 desimber 2007 oant 3 maart 2010 wie sy premier fan de Oekraïne. Tymosjenko is de listlûker fan Blok Jûlija Tymosjenko.
Timosjenko foltôge yn 1984 har stúdzje ekonomy yn hat berteplak Dnjepropetrovsk. Yn 1988 begûn sy mei har man Oleksandr in bedriuw yn de gasyndustry, dat him nei it ûnôfhinklik wurden fan de Oekraïne yn 1991 talei op regearingskontrakten. Desimber 1996 waard hja lid fan it Oekraynske parlemint, de Verchovna Rada. Yn 1996-1997 wie sy foarsitter fan de Ferienige Enerzjysystemen Oekraïne.
Skamhier
Sin fan skamhier
De fiere foarâlden fan de minske fan no, homo ergaster en/of homo erectus, hienen fan boppe oant ûnder hier. Yn de rin fan de evolúsje rekke de minske lykwols it meastepart fan syn hier kwyt. Wat kin dan de sin fan it skamhier wêze? It antwurd soe gearhingje kinne mei rook. Dy is fan belang by de seksuele oanlokking tusken minsken, lykas ek by ferskaat oan bisten. Ek hjoeddendei reagearje minsken dêrop, mar sy witte it net, troch harren fomeronasaal rookorgaan, dat is in tige lyts oerâld ekstra rookorgaan. De hierren ûnder de oksels, tusken de billen en om de geslachtsdielen hinne kinne rook fêsthâlde en ferspriede. In oare reden soe wêze kinne dat skamhier tsjut op seksuele ripens.
Amerikaanske dollar
Fan de Twadde Wrâldkriich ôf is de dollar de saneamde ‘anker-faluta’. Dit hâld yn dat de priis fan wichtige grûnstoffen as goud, sulver en oalje yn dollars út drukt wurdt. Sûnt de resesje dy’t de wrâld yn 2002 trof komt hjir feroaring yn. De euro wurdt wrâldwiid hieltyd in wichtiger munt, en ek it Sineeske renminbi is dwaande in wichtige muntienheid te wurden.
Lannen mei de Amerikaanske dollar as muntienheid
Ek de oerseeske gebieten fan de Feriene Steaten brûke de Amerikaanske dollar. Dit binne:
Net allinnich de Feriene Steaten brûke de Amerikaanske dollar. Ek in ferskaat oan oare lannen hat dizze munt as muntienheid ynfiert. Dizze lannen binne:
Fêste wikselkoers
Der binne fierders 29 muntienheden dy't in fêste wikselkoers mei de dollar hawwe, d.w.s. dy't oan 'e dollar fêstmakke binne en dêrom ôfhinklik fan 'e dollarkoerts binne:
Munten en bankbiljetten
Ien dollar is ferdield yn hûndert sinten. Der binne munten fan 1, 5, 10, 25 en 50 sint. Ek is der in ien dollar munt, mar dizze wurdt relatyf net safolle brûkt.
Op de munten fan 25 sint, ek wol ‘Quarters’ neamd, dy’t tusken 1998 en 2008 drukt wurde stiet in opdruk fan in staat fan Amearika, lykas by de euro.
Bankbiljetten binne der fan 1, 2, 5, 10, 20, 50 en 100 dollar. Yn de Feriene Staten ha der oant 1969 ta ferskeidene biljetten beston mei in nominale wearde fan somtiden wol 100.000 dollar. Mar dizze binne út de merke helle. It dollarbiljet fan 2 dollar wurd hast net mear brûkt, dizze liket folle op it biljet fan 1 dollar en de buorgers binne bang foar betizing.
Sjoch ek
Dollar foar oare lannen dy't ek in muntienheid ha mei de namme 'dollar' mar wêrby it wol om in oare muntsoarte jit.
Sybrand Allard Waller Zeper
Sybrand Allard Waller Zeper (Ljouwert, 29 novimber 1874 - dêre, 4 jannewaris 1937) wie in ryksargivaris.
Zeper kaam út in Ljouwerter laach fan sjippesieders en boargemasters. Hy studearre Nederlânske letteren en skiednis yn Leien en komt yn 1908 op it Ryksargyf Ljouwert. Yn 1921 waard er ryksargivaris yn Drinte en fan 1923 oant 1935 hie er dy funksje yn Fryslân.
Sint-Martinustsjerke (Tegelen)
De Sint-Martinustsjerke yn it Limburchske doarp Tegelen is de haadtsjerke fan de parochymienskip Tegelen-Steyl-Belfeld. De tsjerke is wijd oan Martinus fan Tours.
Beskriuwing
De hjoeddeiske Sint-Martinustsjerke fan Tegelen is in neogoatyske krúsbasilyk mei in fiifsidich sletten koer en in diels letgoatyske 68 meter hege toer fan fjouwer lidden mei in ynsnuorrre spits. It hjoeddeiske tsjerkegebou is yn 1899-1900 neffens ûntwerp fan Caspar Franssen boud. De yn 1430 boude toer waard nei kriichsskea yn 1956 ferhege. It is tsjintwurdich de iennige midsiuwske tsjerketoer yn de gemeente Fenlo. Yn it âldste diel fan de toer steane ferskate grêfkrúskes, wijingskrúsen en mitselertekens, wêrfan't de oarsprong en betsjutting foar in part ûnbekend binne.
Der hawwe fjouwer ferskillende Martinustsjerken stien. De tsjerken waarden yn 'e rin fan de tiid ferboud of hielendal nij boud: thumb|center|440px|Fan lofts nei rjochts de Martinustsjerke fan Tegelen fan de stifting yn 720 oant de lêste feroaring yn 1957
Twadde tsjerke
thumb|left|Fragmint romaansk doopfont De twadde Sint-Martinustsjerke wie in om 1150 hinne boude stiennen sealtsjerke yn romaanske styl, 14 meter lang en 7 meter breed. De ôfmjittings binnen fan it skip wiene 7,5 by 7 meter en fan it preesterkoer 6,5 by 4 meter. De basis fan it alter waard fûn yn 1899 by de ôfbraak fan de útbaarnde tredde tsjerke en wie 1,2 meter breed. By de ôfbraak waard fan dy twadde tsjerke binne ek dielen fan it romaanske doopfont út 1100 fûn (no yn de toer ynmitsele).
Tredde tsjerke
Yn 1774 krige de tsjerke in nije sakristy en yn 1798 waard in nije galerij foar it piipoargel oanskaft. Der folgen yn de 19e iuw restauraasjes en útwreidings oan de tredde tsjerke. Sa waarden it koer langer makke en de sydskippen op like lingte boud. Ek waard de sakristy troch nijbou ferfongen en mei in sierlik treptuorke oanfolle. By in restauraasje yn 1894 waard it piramidedak fan de toer ferfongen troch in hege spits mei 2 galerijen en 16 harkenielen. thumb|left|De tsjerke nei de brân fan 1898 Yn it ramt fan de ynhuldiging fan keninginne Wilhelmina waard op 31 augustus 1898 fjoerwurk yn de toer ôfstutsen. Dêrby ûntstie brân en de toer en de tsjerke baarnden folslein út. De ranenende klokken foelen dwers troch de oargelgalerij hinne en it krús fan 'e toer belâne op it hôf.
Fjirde tsjerke
thumb|260px|Ynterieur Caspar Franssen liet yn de jierren 1899-1900 it hjoeddeiske tsjerkegebou tsjin de oerbliuwsels fan de midsiuwske toer sette. Oars as de foargongers waard de nije tsjerke in krúsbasilyk. Op 'e nij waarden de ôfmjittings grutter: de tsjerke krige in lingte fan 50 meter, in dwersskip fan 30 meter en de hichte fan it ferwulft fan it middenskip waard 18 meter. It middenskip is 7 traveeën lang en hat lykas de oare skippen in krúsribferwulft, wylst it koer in stjerferwulft hat. Muorren en pylders binne fan skjin mitselwurk. De toer krige in achtsidige spits, op 'e nij mei 16 harkenielen mar no mei ien galerij. Op de krusing fan de tsjerke waard in krusingstuorke set.
Keninginne Wilhelmina droech 10.000 gûne by foar de weropbou.
20e iuw
Yn 1909 waard it iuwenâlde begraafplak om de tsjerke foar it lêst brûkt. It wie te lyts woarn en der waard oan de Kerkhoflaan in nij begraafplak oanlein, dat noch jimmeroan yn gebrûk is. De nije tsjerke krige 63 brânskildere ramen, werfan't de lêste yn 1912 ynbrocht waard. De stuollen waarden yn 1935 ferfongen troch iken banken.
Tsjin it ein fan de Twadde Wrâldkriich rekke de tsjerke troch alliearde besjittings slim skansearre, om 't der tocht waard dat de Dútsers de toer brûkten. De tsjerke krige nei de befrijing ynearsten in provisoarysk dak, dat tsien jier letter yn kombinaasje mei it ferheegjen fan de toer ferfongen waard troch in nije, ynsnuorre spits. Yn 1957 waard de yn de oarloch ôfsketten waarhoanne wer op de restaurearre toer set.
Ynterieur
thumb|200px|Heechalter thumb|200px|Oargel Nei it foarderjen fan de yn 1900 getten klokken troch de Dútsers yn novimber 1942, krige de tsjerke yn de jierren 1947-1948 fjouwer nije klokken. Allinne it lytse Joannes-klokje yn de dakruter op de krusing oerlibbe de oarloch.
By de brân fan 1898 gyng ek it tsjerkeoargel út 1740 ferlern. Nijbou fan in twamanualich ynstrumint folge yn 1905 troch Th. Nöhren út Roermond. Yn 1955 brochten de bruorren Vermeulen út Weert grutte feroarings oan it ynstrumint oan. De spyltafel, traktuer en wynladen fan it pedaal waarden fernijd en der waard swelwurk set. Ek de disposysje feroare. Yn 1991 waard by it skjinmeitsjen fan it oargel de disposysje nochris feroare.
Keunstwurken yn de tsjerke:
Parochy
Yn 'e tiid fan it rike roomske libben (1860-1960) groeide de parochy foars en moasten der yn Tegelen nije parochy's stifte wurde. Yn 1931 waard de Hillich-Hert-fan-Jezustsjerke boud, yn 1933 folge de Sint-Rochustsjerke en yn de jierren 1949-1950 de Sint-Joazeftsjerke. Tegelen waard yn 1956 in selsstannich dekenaat, wêrûnder ek de parochy's Belfeld, Beesel en Reuver foelen.
Yn de jierren 1960 sette lykas yn 'e rest fan it lân in stadich proses fan ûntsjerkliking yn. De tsjerken waarden minder fol en in soad kamen allinne noch mei spesjale gelegenheden. Oaren lieten harren útskriuwe. Ek de yn de 20e iuw stifte parochy's soene wer opheft wurde: de Sint-Joazeftsjerke waard yn 2009 sletten, de Hillich-Hert-fan-Jezustsjerke en de Sint-Rochustsjerke folgen yn 2011. Foar Tegelen en Belfeld is hjoeddedei noch mar ien pastoar, dy't yn de Sint-Martinustsjerke betsjinnet.
Oud-Maarsseveen
250px|thumb|right| thumb|right|250px Oud-Maarsseveen is in buorskip yn de gemeente Stichtske Fecht, in de provinsje Utert. It doarp hat 270 ynwenners (2005).
Oud-Maarsseveen is, krekt as it oangrinzjende Tienhoven, ûntstien troch de oanlis fan in dwersfeart mei in dyk yn in moeraseftich gebiet. Der waarden lanhalige kavels útjûn t.b.f. boulân en greiden. De kavels fan Oud-Maarsseveen, dy't fakentiden hûnderten meters lang wienen, kamen knel te sitten tusken dy fan Tienhoven en Westbroek en einige dan ek yn in punt.
Fan 1811 oant 1812 wie Oud-Maarsseveen in selsstannige gemeente, doe't dy opgie yn de gemeente Tienhoven. Fan 1818 oant 1949 wie Oud-Maarsseveen, mank mei Nieuw-Maarsseveen ûnderdiel fan de gemeente Maarsseveen. Op 1 july 1949 gie de gemeente op yn de gemeente Maarssen, dy't yn 2011 opgie yn de gemeente Stichtske Fecht.
Dnipro
Dnipro (Oekraynsk: Дніпро, [ˌdʲnʲipro] Dnipro; eartiids Дніпропетровськ, Dnjipropetrovsk, Екатеринослав, Jekaterinoslav) is mei 1,2 miljoen ynwenners (2002) de tredde stêd fan de Oekraïne. De stêd leit oan de rivier de Dnjepr yn it sintrale eastlik diel fan it lân, besuden fan de haadstêd Kiev.
De stêd wie yn it ferline in sintraal ûnderdiel fan de Sovjetyndustry, foaral op it mêd fan de nukleêre yndustry, wapens en lange-ôfstânsraketten. De stêd wie doe in sletten stêd.
Namme
De stêd hat yn de rin fan de skiednis ferskate nammen hân. Sy waard stifte as Jekaterinoslav (ferneamd nei Katarina II fan Ruslân). Yn 1797 waard de namme feroare ta Novorossiejsk ('Nij-Ruslân'), mar yn 1802 waard dat al weromdraaid.
Malebrêge
thumb|right|300px|Malebrêge by de Maleslûs thumb|right|300px|Malebrêge by it keunstwurk wei
De Malebrêge is in beweechbere fytsbrêge oer de Iem tusken Soest en Hoogland (Amersfoart). De brêge waard iepene op 26 april 2008 mei muzykkorpsen en koaren yn boaten oan beide kanten fan de Iem. De brêge wurdt mei kamera's fanút Weesp betsjinne.
De namme ferwiist nei de Malewjittering, dy’t dêr yn de Iem rint, en de Malen fan Hoogland, in mear as 700 jier âld markegenoatskip dat iuwenlang in foaroansteande rol spile hat yn Hoogland. Oan de eastkant leit it gemaal Maleslûs. Dit gemaal út 1971, pompt sa nedich it wetter út Malewjittering de Iem yn en regelt sa yn de polders fan Hoogland en noard-Amersfoart it grûnwetterpeil.
Foar 1952 gienen Soesters mei in pontsje by de Lytse Melm nei Hoogland. Oan de soester kant fan de brêge stiet in keunstwurk mei ynformaasjepanielen der by. It byld is makke troch de Soester smid Rein Tupker nei ûntwerp fan de Soester Andre Postma en ynspirearre troch ideeën fan bern fan in skoalle foar fuorset ûnderwiis.
Fanwege de oanlis hat de gemeente Soest in stik lân oan it fytspaad ynrjochte as natoergebiet. Sadwaande kin it ferlies oan rêst in bytsje kompensearre wurde. Op dit stik lân binne de sleatten ferbrede, puoltsjes oanlein. Ek is de âlde kreekstruktuer wer sichtber makke en it wetterpeil is ferhege. It greidlân is yn eigendom en behear fan de Feriening Natoermonuminten.
Leonard Huizinga
Leonhard Huizinga (Grins, 3 augustus 1906 – Wassenaar, 9 juny 1980) wie in Nederlânske skriuwer. By syn meast bekende wurk binne de skelmeromans mei de twilling Adriaan en Olivier.
Biografy
Hy wie in soan fan de skiedkundige Johan Huizinga (1872-1945) en jkfr. Mary Vincentia Schorer (1876-1914). Hy waard berne yn de stêd Grins, dêr 't hy oant syn njoggende jier wenne. Yn 1915 ferhuze de húshâlding nei Leien omdat syn heit heechlearaan skiednis oan de Leidske universiteit waard. Oan dy universiteit studearre Leonhard Huizinga rjochten, dêr't er yn de âldens fan 21 jier ôfstudearre. Nei dy tiid ûnderbruts er syn stúdzje om te reizgjen, ûnder oare troch Perzië en de Sovjet Uny. Seis moanne lang wurke er op in pleats yn Marokko. Yn 1929 waard er tee- en rubberplanter op Java yn Nederlânsk-Ynje.
Healwei de jierren tritich kaam er werom nei Nederlân om in karriêre as skriuwer en sjoernalist te begjinnen.
268
Foarfallen
thumb|right|200px|Keizer [[Gallienus syn harsens]]
Karakalla
thumb|Búste fan Karakalla yn it Pûsjkinmuseum Marcus Aurelius Antoninus (Lugdunum, 4 april 188 – ûnderweis tusken Edessa en Carrhae, 8 april 217), better bekend ûnder de namme Karakalla, wie de soan fan keizer Septimius Severus en wie Romeinske keizer fan 198 oant 217. Hy is foaral bekend wurden fanwege de protte bouwurken dy't yn opdracht fan him boud waarden, û.o. de Termen fan Karakalla, mar hy stie ek bekend as in wrede, geastlike sike keizer, dy't syn broer Geta fermoarde en úteinlik sels fermoarde waard troch syn praetoriaanske garde.
Anthonie Wurth
Anthonie Cornelis Wouter Wurth (Smellingerlân, 26 maaie 1967) is in eardere Fryske judoka,
Wurth die foar Nederlân mei oan de Olympyske Simmerspullen fan 1992 yn Barselona. Dêr wûn er yn it healmiddengewicht (oant 78 kilogram) twa partijen, en ferlear er der likefolle, wêrtroch't er net yn de prizen foel.
Tankstop
thumb|Motorjas Tankstop wie in museum foar twatsjillers oan de Noard yn Warkum. It hat fan 1995 oant 2008 bestien.
It museum hie twatsjillers yn orizjinele steat. Motors as Simplex, Union, AJS en bekende bromfytsmerken as Rap, Zundapp, Solex, Batavus, Sparta en in tal fytsen koene fergees besjoen wurde. Fierders hie it museum annekse objekten as reklameboerden, ark en karbydlampen.
Avengers: Endgame
Avengers: Endgame is in Amerikaanske superheldefilm út 2019 ûnder rezjy fan 'e bruorren Anthony en Joe Russo, mei yn 'e haadrollen Robert Downey jr., Chris Evans, Mark Ruffalo, Chris Hemsworth, Scarlett Johansson en Jeremy Renner. De titel betsjut "Wrekers: Einspul". De film is basearre op 'e strip mei deselde namme fan Stan Lee en Jack Kirby, en makket diel út fan 'e filmrige fan it Marvel Cinematic Universe. Yn dy searje folget it op Captain Marvel en wurdt it folge troch Spider-Man: Far from Home, allebeide ek út 2019. Avengers: Endgame is lykwols it direkte ferfolch op Avengers: Infinity War, út 2018. It ferhaal folget de superheldegroep Avengers, ûnder wa Iron Man, Captain America, de Hulk en de healgod Thor. Nei harren nederlaach tsjin 'e selsútroppen god Thanos besykje se om 'e ferneatiging dy't Thanos oer it hielal ôfroppen hat, werom te draaien. Avengers: Endgame krige fan 'e filmkritisy oer it algemien positive resinsjes en wie yn 'e bioskopen in reuseftich kommersjeel súkses. It wie de meast opbringende film fan 2019 en de meast opbringende film aller tiden oant maart 2021. Avengers: Endgame waard nominearre foar de Oscar foar bêste special effects en ferskate oare wichtige prizen, en wûn seis Saturn Awards en in Screen Actors Guild Award.
Plot
Yn 2018, nei't de selsútroppen god Thanos de seis Uneinichheidsstiennen brûkt hat om 50% fan alle libben yn it hielal út te rûgjen (sjoch: Avengers: Infinity War), binne Tony Stark (Iron Man) en de cyborg Nebula, de eardere pleechdochter fan Thanos, earne yn 'e ynterstellêre romte strâne rekke yn in romteskip sûnder brânstof. Se ferwachtsje dêre te stjerren, mar nei 23 dagen wurde se fûn en rêden troch Carol Danvers, oftewol Captain Marvel, dy't harren mei romteskip en al werombringt nei de Ierde. Dêr wurde se weriene mei de oerbleaune Avengers: Steve Rogers oftewol Captain America, Bruce Banner oftewol de Hulk, de god Thor, Natasha Romanoff oftewol Black Widow en James Rhodes oftewol War Machine. By harren is ek de genetysk manipulearre yntelliginte waskbear Rocket, dy't mei Nebula de lêst oerbleaune fan 'e Guardians of the Galaxy is.
De hiele groep is telider slein oer de nederlaach yn 'e striid tsjin Thanos en it ferlies fan alle freonen. Se beslute lykwols de moedfearren net hingje te litten, mar Thanos op te spoaren, him de Uneinichheidsstiennen ôfhandich te meitsjen en dy dêrnei te brûken om 'e status quo ante (en dêrmei alle lju dy't ferdwûn binne) werom te bringen. Se ûntdekke in selde gigantysk ferbrûk fan enerzjy as dat foarfoel doe't Thanos de helte fan alle libben útrûge, dat se reizgje nei de oarsprong dêrfan ta. It blykt in ûnbewenne planeet te wêzen mei in wielderich plantelibben, dêr't Thanos him nei it folbringen fan syn libbensdoel yn in soarte fan Hof fan Eden weromlutsen hat. De groep komt Thanos oer it mad en oermasteret him, mar it docht bliken dat er by it twadde reuseftige ferbrûk fan enerzjy de Uneinichheidsstiennen brûkt hat om 'e Uneinichheidsstiennen sels te ferneatigjen, om foar te kommen dat se ea wer brûkt wurde kinne. Yn in fleach fan klearebare breinroerens ûnthalzet Thor Thanos mei syn striidbile Stoarmbringer.
Fiif jier letter, yn 2023, besiket Natasha Romanoff de Avengers as groep geande te hâlden, al docht se dat mei in swier moed. Rocket, Nebula en Okoye, de froulike generaal fan it leger fan Wakanda, hawwe har ûnderwilens ek by de Avengers jûn. Oan 'e oare kant besykje Rogers en Banner op eigen manearen it ferline efter harren te litten, Rogers troch lieding te jaan oan in praatgroep fan minsken dy't lju fan wa't se hâlde ferlern hawwe troch tadwaan fan Thanos, en Banner troch himsels bleat te stellen oan mear gammastrieling, sadat it him slagget en yntegrearje syn spjalte persoanlikheid ta in reuseftige grienhûdige Hulk mei it briljante ferstân en de goede omgongsfoarmen fan Banner sels. Underwilens jout Thor him oer oan selsbegrutsjen en hat Stark him ferbittere fan syn eardere striidmaten ôfkeard en him folslein op syn houlik mei Pepper Potts rjochte, mei wa't er in dochterke krigen hat dat Morgan hjit. De eardere Avenger Clint Barton (Hawkeye), dy't troch tadwaan fan Thanos syn frou Laura en alle trije fan syn bern ferlern is, hat himsels omfoarme ta in mei superkrêften bejeftige figilante, dy't op ûnmeilydsume wize de leden fan Meksikaanske drugskartels en de Japanske yakuza ôfslachtet.
Dan keart Scott Lang oftewol Ant-Man, fan wa't ek oannommen wie dat er troch tadwaan fan Thanos omkommen wie, ynienen werom út it minuskule Kwantumryk. Hy wit neat fan wat der yn 'e tuskentiid bard is, en is ûntset as er ûntdekt dat syn frou Hope Van Dyne en syn skoanâlden Hank Pym en Janet Van Dyne omkommen binne. Fan syn hiele famylje is inkeld syn (no teenage-)dochter Cassie noch oer. Lang bejout him nei it haadkertier fan 'e Avengers, dêr't er oan Romanoff en Rogers fertelt dat er him foarôfgeande oan Thanos syn keunsten sûnder euvelmoed yn it Kwantumryk bejûn hie. Om't Hope him helpe moast om werom te kearen, en sy nei it yngripen fan Thanos net mear bestie, hied er wat langer wurk om werom te kommen. Mar om't tiid yn it Kwantumryk oars rint as yn 'e reële wrâld, duorre dat foar him mar fiif oeren, wylst yn 'e reële wrâld fiif jierren foarbygiene. Lang stelt foar om te besykjen en brûk it Kwantumryk om werom yn 'e tiid te reizgjen nei it stuit foardat Thanos de Uneinichheidsstiennen ferneatige, de stiennen mei te gaudievjen, werom te kearen nei de hjoeddeistige tiid en de stiennen dan te brûken om alles wat Thanos dien hat, wer ûngedien te meitsjen.
Dat klinkt simpel, mar it Kwantumryk lit him frijwol net stjoere, dat om op 'e juste tiid út te kommen en dan wer nei de juste tiid werom te kearen, is in hiele toer. Rogers en Romanoff ornearje dat se dêrfoar ferlet hawwe fan in briljant ferstân, dat mei Lang reizgje se ôf nei de blokhutte dêr't Stark en syn gesin no wenje om syn help te freegjen. Hoewol't fiif jier langernôch is foar Stark om syn ferbittering en wrok los te litten, wegeret er harren te helpen. Yn it foarste plak is er benaud om te ferliezen wat er wûn hat sûnt de nederlaach tsjin Thanos (te witten: syn docher Morgan) en dêrnjonken leaut er dochs net dat it plan fan Lang kâns fan slagjen hat. Dêrop geane Rogers, Romanoff en Lang nei de no altyd reuseftige en grienhûdige Bruce Banner ta, dy't wol syn help taseit. De earste eksperiminten binne lykwols net bepaald hoopjaand. Underwilens lit it idee fan tiidreizgjen fia it Kwantumryk Stark net los. Jûns lit er út ferfeelde nijsgjirrigens syn kompjûtersysteem F.R.I.D.A.Y. wat berekkenings útfiere en pielt er der wat mei om. Ta syn eigen ferrassing komme se ta in oplossing fan it faachstik. Stark wol dy útkomst earst njonken him dellizze; it is syn frou Pepper dy't him yn 't sin bringt dat sy beiden tige lokkich west hawwe, wylst dat foar sa'n soad oaren net it gefal is, en him dêrom oantrunet om alles te dwaan wat er kin om dat te feroarjen.
Dat, Stark jout him by Romanoff, Rogers, Banner en Lang, en mei-inoar bouwe se in tiidmasine wêrmei't se fia it Kwantumryk weromreizgje kinne yn 'e tiid. Se roppe Rhodes, Rocket en Nebula derby, wêrnei't Banner en Rocket nei Nij-Asgard reizgje, yn Noarwegen, dêr't de flechtlingen dy't oan 'e ferneatiging fan Asgard ûntkommen binne, har nei wenjen set hawwe. Harren doel is om Thor derby te skuorren. Dyselde docht op 't heden neat oars mear as bier drinke en op 'e bank foar de tillefyzje omhingje, en hat sadwaande syn eardere hege kondysje en spierde lichem ferruile foar in suterich lang burd en in grouwe bierbealch. Hy is ôfhâldich om him wer by de oare Avengers te jaan, oant Rocket him fergees bier oanbiedt. Underwilens set Romanoff nei Tokio ta, dêr't se Clint Barton opspoart by syn yllegale figilante-aktiviteiten en bepraat om ek mei te wurkjen. Werom yn harren haadkertier beprate de Avengers de gaadlikste tiidstippen om 'e Uneinichheidsstiennen te bemachtigjen. Nei noch in pear eksperiminten binne se ree om los.
Banner, Lang, Rogers en Stark reizgje werom nei 2012 en arrivearje yn New York ûnder de troch Thor syn pleechbroer Loki orkestrearre bûtenierdske ynvaazje fan 'e Ierde (sjoch: The Avengers). Banner giet nei it Sanctum Sanctorum dat letter it haadkertier fan dr. Stephen Strange wurde sil, dêr't er de Aldste, dy't de Tiidsstien yn bewar hat, net mei geweld oer kin. It slagget him lykwols om har te bepraten him dochs de stien te jaan, nei't er ûnthjitten hat dat de Avengers nei it gebrûk alle stiennen wer werombringe sille op persiis it momint dat se dy weinommen hawwe. Yn 'e Stark Tower ûntfytmannet Rogers op slûchslimme wize de Ferstânsstien oan 'e slieperaginten fan Hydra, wêrfan't er yn 2012 noch net wist dat se dat wiene (sjoch: Captain America: The Winter Soldier). Dêrfoar moat er wol syn eardere sels befjochtsje, dy't oannimt dat hy Loki yn momkape is, mar ek dat rêdt er op.
Underwilens reizgje Rocket en Thor werom nei Asgard yn 2013, op 'e dei dat de dûnkere elf Malekith dêr mei syn trewanten binnenkringe sil om 'e Reäliteitsstien te stellen (sjoch: Thor: The Dark World). Dat is eins gjin stien mar in soarte fan enerzjy dy't by fersin opnommen is yn it lichem fan Thor syn grutte leafde Jane Foster. Rocket wit de Reäliteitsstien op in ûnbewekke momint mei in spesjaal dêrfoar bedoeld wurktúch út har te ekstrahearjen. Dêrfoar kriget er alhiel gjin help fan Thor, dy't te drok is mei it bespionearjen fan syn mem Frigga, om't hja letter dizze dei by de oanfal fan Malekith omkomme sil. Mei't Frigga grutbrocht is troch heksen, sa't se him neitiid tebinnenbringt, hat se him al rillegau troch. Se komt him oer it mad en sjocht daliks dat er in ferzje fan har soan is dy't út 'e takomst komt. Hy besiket har te warskôgjen, mar hja hâldt him tsjin om't it lot syn rin hawwe moat. Thor brûkt de moeting om tsjin syn mem te sizzen wat er nei har dea wollen hie dat er tsjin har sein hie, en om foargoed ôfskie fan har te nimmen. Ek ropt er syn striidhammer Mjölnir ta him om mei te nimmen nei de takomst, mei't it wapen yn 2017 ferneatige is (sjoch: Thor: Ragnarok).
Romanoff, Barton, Rhodes en Nebula reizgje werom nei 2014 nei de planeet Morag, dêr't Rhodes en Nebula efterbliuwe om 'e Krêftstien te stellen foar't Rocket syn maat Peter Quill dat dwaan kin (sjoch: Guardians of the Galaxy). Romanoff en Barton sette ôf nei de planeet Vormir yn itselde jier, om dêr de Sielestien ôfhandich te meitsjen oan syn warder, Red Skull. Dyselde leit harren lykwols út dat de Sielestien inkeld te bemachtigjen is as men immen deadet fan wa't men hâldt. As se ienris oertsjûge binne fan 'e oprjochtens fan dy bewearing, stelle Romanoff en Barton allebeide foar om sels dejinge te wêzen dy't opoffere wurdt. Dat liedt ta in hângemien wêrby't Romanoff Barton te fluch ôf is en harsels te pletter falle lit, mei as gefoch dat Barton de Sielestien wint.
Op Morag hawwe Rhodes en Nebula net folle muoite om 'e arrogante Quill te oermasterjen en yn syn plak de Krêftstien te stellen. As se lykwols weromreizgje sille, bliuwt Nebula efter om't se fia har sybernetyske ymplantaten ferbûn rekke is mei har eardere sels. Dêrtroch komt de Thanos út 2014 te witten oer syn eigen takomstige súkses en it krewearjen fan 'e Avengers om dat werom te draaien. Om harren te fluch ôf te wêzen hâldt er Nebula út 2023 finzen en stjoert er Nebula út 2014, dy't noch altyd trou oan him is, yn har plak nei de takomst ta.
Nei't Nebula út 2014 har by him jûn hat, besjit Thanos mei syn romteskip it haadkertier, dat dêrtroch folslein ferneatige wurdt. Stark, Rogers en Thor witte harrensels út 'e púnfal te rêden, mar Rocket, Rhodes en Banner komme hielendal ûnderoan it ynstoarte gebou fêst te sitten en driigje troch hurd omheechkommend wetter te ferdrinken. Hegerop fynt Barton de pânserwant mei de Uneinichheidsstiennen werom en naait dêrmei út foar de trewanten dy't Thanos stjoerd hat om it ding te sykjen. Underwilens fertelt Nebula út 2023 oan har pleechsuster Gamora dat Thanos har yn 'e takomst ombringe sil sadat er de Sielestien bemachtigje kin. Om't Gamora yn 2014 dochs al har twifels oer har pleechheit hie, lit se har beprate om Nebula út 2023 te befrijen. Tegearre besykje se Nebula út 2014 oer te heljen de lapen mei harren op ien bulte te goaien, mar dyselde stegeret harren ôf, wêrnei't Nebula út 2023 har deasjit.
Thanos komt del út syn romteskip. Bûten de ruïne fan it Avengers-haadkertier wurdt er oanfallen troch Thor, Stark (Iron Man) en Rogers (Captain America). By de lange slaanderij dy't folget, docht bliken dat de trije Avengers hàst oan Thanos weage binne, mar krekt net hielendal. Hy ferslacht harren ien foar ien, sels as Rogers in lang geheim holden feit oan it ljocht bringt troch Thor syn fallen striidhammer Mjölnir op te pakken en dêrmei te bewizen dat er as iennichste Avenger njonken Thor weardich befûn is. Op 't langelêst binne Thor en Stark útskeakele, wylst Rogers sa'n wan bruien krigen hat, dat er suver net mear oerein komme kin. Wylst er wrakselet om op 'e fuotten te kommen, fertelt Thanos him sydlings dat er derfan genietsje sil om 'e Ierde te ferwoastgjen. Dan lit er syn reuseftige leger út it ferline komme om him dêrby te helpen. Hy seit ek dat er no syn flater ynsjocht: hy hie net de helte fan alle libben útrûgje moatten, mar àlle libben om dêrnei in nij hielal te skeppen mei fan it begjin ôf oan minder libben deryn. Hy is fan doel dat daliks te dwaan sadree't er de pânserwant mei de Uneinichheidsstiennen yn 'e hannen kriget.
In reuseftige fjildslach begjint, wêryn't de beide legers lange tiid oaninoar weage lykje te wêzen. Hoewol't Thanos de nije tiidmasine fan 'e Avengers ferneatige hat, kin it apparaat wêrmei't Lang it Kwantumryk binnen plachtet te gean, en dat er efteryn syn buske hat, ek as tiidmasine tsjinje. Wylst Lang en Hope Van Dyne dat foarinoar meitsje, besiket Barton op it slachfjild de pânserwant mei de Uneinichheidsstiennen út 'e hannen fan 'e fijân te hâlden. Hy jout it ding troch oan Black Panther, dy't it letter wer trochjout oan Spider-Man. Dyselde wurdt op in hier nei yn 'e hoeke dreaun troch Thanos sels, mar Wanda Maximoff komt him te help en wit Thanos mei har telekinetyske krêften hast te ferslaan. Hy wit himsels inkeld te rêden troch syn romteskip opdracht te jaan om útein te setten mei in besjitting fan it slachfjild mei de boardkanonnen. Dat ek syn eigen troepen by dat bombardemint omkomme, deart Thanos net. Krekt as de swiere besjittings de Avengers en harren bûnsgenoaten driigje út te rûgjen, arrivearret Carol Danvers (Captain Marvel) út 'e romte wei op 'e Ierde en batst dwers troch de brêge fan Thanos syn romteskip hinne, sadat it alle bestjoering ferliest en delstoart. Spider-Man draacht neitiid de pânserwant oan Danvers oer, en sy sil him by it buske fan Lang bringe, mar Thanos beseft wat se besykje de dwaan en ferneatiget de tiidmasine fan Lang mei syn smiten swurd.
Nei de slach keart Clint Barton werom nei hûs, dêr't er syn frou Laura en harren bern libben en wol oantreft. Peter Parker giet wer nei skoalle. Yn Wakanda wurdt de oerwinning fiert mei fjoerwurk. Scott Lang en Hope Van Dyne wurde weriene mei harren dochter Cassie. Nei de begraffenis fan Tony Stark draacht Thor it keningskip oer Nij-Asgard oer oan Walkuere, wêrnei't er sels op stap giet mei de Guardians of the Galaxy. Rogers nimt de taak op him om mei in nij boude tiidmasine de Uneinichheidsstiennen werom te bringen nei it ferline. As er inkele tellen letter weromkeare moat yn 2023, bliuwt er wei. Dan sjogge de oanwêzigen him ynienen op in bankje sitten as in âldman op hege jierren mei in trouring om 'e finger: hy is yn it ferline bleaun om mei syn grutte leafde Peggy Carter it libben te dielen dêr't er altyd al fan dreamd hie. No is er weromkommen, sij it net mei de tiidmasine, om syn skyld, en dêrmei de ferantwurdlikheden fan Captain America, troch te jaan oan Sam Wilson.
Produksje
Yn oktober 2014 kundigen filmstudio Marvel Studios in twadielich ferfolch oan op Avengers: Age of Ultron (2015). Dat waarden de films Avengers: Infinity War (2018) en Avengers: Endgame. Beide films waarden regissearre troch de bruorren Anthony en Joe Russo op basis fan senario's fan Christopher Markus en Stephen McFeely. As produsint wie Kevin Feige by beide projekten belutsen foar de Marvel Studios. Foar Avengers: Endgame wie in budget beskikber fan mar leafst $356 miljoen. De kamerarezjy wie yn 'e hannen fan Trent Opaloch, en de filmmuzyk waard fersoarge troch Alan Silvestri.
Opnamen
Avengers: Infinity War en Avengers: Endgame waarden efterinoaroan filme. De opnamen setten op 10 augustus 2017 útein en duorren oant 11 jannewaris 2018, folge troch reshoots fan 7 septimber oant en mei 12 oktober fan dat jier. In grut diel fan Avengers: Endgame waard filme yn 'e Pinewood Atlanta Studios by Atlanta, oanfolle troch in protte opnamen op lokaasje yn Atlanta sels. De sênes yn it Asgard fan 2013 waarden opnommen yn 'e Katedraal fan Durham yn Durham (Ingelân). De sênes yn Nij-Asgard, sabeare yn Noarwegen, waarden eins filme yn it Skotske St Abbs. Oare filmlokaasjes wiene Dutchess en Ulster County yn 'e Amerikaanske steat New York.
Postproduksje
Special effects foar Avengers: Endgame waarden levere troch û.o. Industrial Light & Magic (ILM), Weta Digital en Digital Domain. Lola VFX fersoarge de ferjongings- en ferâlderingseffekten foar de cast. Haadrolspilers Robert Downey jr., Chris Evans, Mark Ruffalo, Chris Hemsworth en Scarlett Johansson waarden ferjonge nei hoe't se der yn 2012 útseagen foar de sênes út dat jier, wylst Michael Douglas (Hank Pym) en John Slattery (Howard Stark) ferjonge waarden foar harren ferskining yn 'e sênes yn 1970. Itselde waard dien mei Avengers-skepper Stan Lee, dy't syn gebrûklike cameo diskear yn 1970 hie. It wie lykwols syn lêste cameo, mei't er kaam te ferstjerren foar't de Avengers: Endgame yn premiêre gie. Lola die ek de ferâldering fan Evans foar de lêste sêne, wêryn't Captain America as âldman opdûkt. De feroaring fan Thor yn in grouwe sûplap wiene gjin special effects foar nedich; ynstee droech Hemsworth in fatsuit fan silikoanen en moast er eltse dei trije oeren fan fisazjy ûndergean.