cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kowedong
Ofbraak
Daalk nei it útskieden fan de skytaai ferskine der miggeguod en tuorren. Dongkrobben lizze harren aaien en harren larven ûntwikkelje harren fluch yn it foar in part wiete ûndergrûn. Yn de twadde faze komme der yn de noch fochtige skytaai strontmiggen, sa as de Scathophaga stercoraria, derby en allinne harren larven binne dongfretters. De miggen sels libje foar in part rôfsuchtich. Ek ferskate skyldtuorren en harren larven jeie op oare dongbewenners. Nei't de bûtenkant fan de skytaai opdrûge is, mar binnenyn noch fochtich en troch gongpaden trochkrúst is, ûntjouwe der skimmels, gêsten en baktearjes, dy't it fierder ôfbrekke. Dêrnei ferkrommelt de skytaai en gers waakst der trochhinne. Miten, tiken, tûsenpoaten en blaukopwjirmen libje yn de ûndergrûn. It oerbliuwsel wurdt troch fûgels, dy't nei fretten sykje, stikken hakt of troch dongkrobben fergroeven.
Ynhâld
Yn trochsneed kowedong yn Nederlân sitte de folgjende stoffen (yn kilogram de ton) :
Webcamgirl
In webcamgirl (soms ferkoarte ta camgirl) is in neakenmodel dat wurket fia live-bylden dy't opnommen wurde mei in webcam en oer it ynternet ferstjoerd wurde. Om't der ek wol manlju binne dy't dit wurk dogge (hoewol't dat mar in lytse minderheid is) wurdt ek wol sprutsen fan it geslachtsneutrale webcam-model. It wurk fan webcamgirls bestiet út it opfieren fan stripteases en/of it ferrjochtsjen fan seksuële hannelings by harsels yn opdracht, yn oerlis of elts gefal yn kontakt mei lju dy't de bylden fia it ynternet besjogge. Dat kinne se dwaan yn ruil foar guod of oandacht, mar meastal is der sprake fan in finansjele transaksje. Der is lykwols gjin sprake fan prostitúsje yn tradisjonele sin fan dat wurd, om't der gjin fysyk kontakt plakfynt.
Guon bekende webcamgirls binne:
Kusel (Landkreis)
De lânkring Kusel is in bestjoerlik distrikt yn it súdwesten fan it Dútske bûnslân Rynlân-Palts. Haadstêd is de stêd Kusel, de op ien nei lytse kringstêd fan it lân; de Ortsgemeinde Schönenberg-Kübelberg telt lykwols de measte ynwenners. In grut part fan de befoking wennet yn doarpen mei minder as 1.000 ynwenners.
Geografy
De lânkring Kusel leit yn it Noardpaltske Berchlân. De hichste piken binne de Herzerberg (585 meter yn de Ortsgemeinde Reichweiler), de Königsberg (568 meter), de Potzberg (562 meter) en de Selberg (546 m). De grutste rivieren binne de Lauter en de Glan. Yn it suden foarmet de lânkring ûnderdiel fan de Kaiserslauterer Delte.
De lânkring grinzget mei de klok mei fanôf it noardwesten oan de lânkringen Birkenfeld, Bad Kreuznach, Donnersbergkreis en Kaiserslautern (allegear yn Rynlân-Palts) en Saarpfalz-Kreis, Neunkirchen en Sankt Wendel (allegear yn it Saarlân).
Tsjippewa's fan Georgina Island Earste Naasje Reservaat 33A
It Tsjippewa's fan Georgina Island Earste Naasje Reservaat 33A (Ingelsk: Chippewas of Georgina Island First Nation 33A Reserve) is in Yndianereservaat yn it suden fan 'e Kanadeeske provinsje Ontario, deunby it doarp Sutton. It leit oan 'e súdlike iggen fan 'e Simcoe-mar en wurdt omjûn troch it distrikt York.
It Tsjippewa's fan Georgina Island Earste Naasje Reservaat 33A beslacht in oerflak fan 1,3 ha, mar hat gjin permaninte bewenners. It is yn it besit fan 'e Tsjippewa's fan Georgina Island Earste Naasje (Ingelsk: Chippewas of Georgina Island First Nation), in Yndiaanske stamme-organisaasje wêrfan't de leden út etnyske Odjibwe (Ojibwe) besteane, dy't ek wol Tsjippewa (Chippewa) neamd wurde.
Keppelings om utens
● Profyl fan it Tsjippewa's fan Georgina Island Earste Naasje Reservaat 33A op 'e webside fan Indigenous and Northern Affairs Canada
Suderfjild
Suderfjild is in wenwyk op De Jouwer, dy't yn de jierren sechtich en santich fan de tweintichste iuw boud waard. By de bou stie Suderfjild ek wol bekend as De Jouwer-East. De wyk leit tusken de Skien, Geert Knolwei en Sewei. Suderfjild is de wyk fan De Jouwer mei de measte ynwenners. De meast tichtbefolke wyk is lykwols Westermar.
De wyk is strak opsetten en hat in soad rychjeswenningen en twa-ûnder-ien-kapewenningen. In grut part fan dizze wenningen is sosjale wenningbou. Oan de súdkant is in bungalowbuert boud. Dêr steane ûnder oare eksperimintele wenningen út de jierren '70.
Histoarje
It gebiet dêr't Suderfjild yn leit hearde oant en mei 1954 by it eardtiidske doarp Westermar. De greidlannen tusken de doarpsstrjitte fan Westermar en de destiidske gemeentegrins mei Doanjewerstâl yn it suden stiene bekend as it "Suderfjild".
Ferspraat oer it fjild stie in tal pleatsen. Yn dit gebiet slingere it Binnenpaad, dat oansluet op it Tsjerkepaad yn Haskerhoarne. Yn 1940 waard dy ferbining ferbrutsen, doe 't Rykswei 43 oanlein waard. Dizze dyk soe de lettere súdgrins fan de wyk Suderfjild foarmje. Neist lintbebouwing oan de Geert Knolwei, wêrûnder it tsjerkhôf fan Westermar, wie der ek al bebouwing oan de Skien. Benammen oan it begjin en ein fan de Skien stiene al huzen.
Yn 1957 skreau de Ljouwerter Krante dat der plannen leine foar in útwreidingsplan oan de eastkant fan de Skien. Hjir soene 800 wenningen boud wurde moatte, der soe in swimbad komme moatte en der waard sprutsen oer in motel. Foar de bou fan de nijbouwyk, waard alle besteande bebouwing yn it fjild ôfbrutsen en waarden âlde paden opromme. Uteinlik kamen der mear as 1200 wenningen yn Suderfjild. It swimbad waard iepene yn 1967, it motel folge yn 1974.
Bou
thumb|Eksperimintele wenningen oan it Suderfjildplantsoen út de iere jierren '70. De huzen bhiene in sitkûle. Fierder mochten de bewenners sels de yndieling fan harren hûs bepale. Suderfjild is yn twa perioades boud. De skiedsline wurdt foarme troch de Prins Willem-Alexanderstrjitte. Beide dielen hawwe in eigen karakter en binne allinnich mei fyts- en fuotpaden mei elkoar ferbûn. It westlike diel bestiet benammen út sosjale hierwenningen, it eastlike út keapwenningen.
Westlik diel
It diel oan de westkant fan de Prins Willem-Alexanderstrjitte is boud yn de jierren '60 en iere jierren '70 fan de 20e iuw. De earste wenningen binne yn 1961 boud oan de súdkant fan de Geert Knolwei, oan de Dodo van Haskastrjitte. De rest fan de wyk wurdt fan de Skien ôf yn eastlike rjochting boud. Benammen de bloeiende Jouster yndustry soarget der foar dat de provinsje wenningen oan De Jouwer tawiisde en dat it Suderfjild útwreidzje koe.
De strjitnammen yn dit diel fan Suderfjild binne twatalich. Yn it sintrale diel fan de wyk binne strjitten neamd nei leden fan de destiidske keninklike famylje fan Nederlân (lykas Keninginne Julianaleane en Prinses Beatrixstrjitte) en nei leden út de famylje fan Fryske steedhâlders (Johan Willem Frisostrjitte). Oan de súdkant fan de wyk binne in pear strjitten neamd nei Fryske keunstners, lykas de Pier Panderstrjitte en Gysbert Japiksstrjitte. Ek yn de Jouster wyk Blaauwhof binne strjitten nei Fryske keunstners neamd.
Inkele strjitten binne neamd nei gebouwen dy 't yn it ferline yn it Suderfjild stiene. Foarbylden hjirfan binne de Iepensteinleane (neamd nei de pleats Iepenstein), Lycklemastrjitte (nei de Lycklamastins dy 't ea yn Westermar stie) en de Rinzemastrjitte (de Rinzemastins moat stien hawwe op it plak dêr't de strjitte oanlein is).
Eastlik diel
thumb|Strjitbyld oan de Touslaggerij. Yn 1969 joech de destiidske gemeenterie fan Haskerlân oan gjin bebouwing te wollen yn it gebiet oan de eastkant fan de Willem-Alexanderstrjite, ticht bij Knooppunt De Jouwer. Doe 't der inkele jierren letter dochs besluten waard om wenningen te bouwen yn it gebiet, karden de provinsje Fryslân en it Ryk de plannen ôf. Yn 1980 folge in definityf plan, mei minder wenningen en mear boartersterreintsjes. Dat plan waard wol goedkard.
It diel oan de eastside fan de Prins Willem-Alexanderstrjitte is út de iere jierren '80. De strjitnammen binne Frysk en ferwize nei âlde ambachten lykas Klokmakkerij en Kûperij. De buert waard pas oanlein, neidat de jongere wiken Westermar en it Skippenkertier al foar it meastepart folboud wiene.
Yn de tiid fan de bou siet Nederlân yn in resesje; de bou lei stil en nijbouwenningen bleaune lang leech stean. Yn de folksmûle waard dit diel fan De Jouwer dêrom ek wol de spoekbuertneamd.
Wykfernijing
thumb|Prinses Máximasingel, oanlein yn 2011. Sûnt de jierren 2000 kaam der ferlet oan fernijing yn Suderfjild. Stap foar stap waarden dielen fan de wyk renovearre. Oan de súdkant fan de wyk waarden tsientallen hierwenningen sloopt om romte te meitsjen foar in boartersfjildsje en inkele keapwenningen. Dit barde yn oerlis mei de buert.
Sa 'n hûndert wenningen yn de buert fan de Rinzemastrjitte liken sloopt wurde te moatten. De wenningen soene yn minne steat wêze. By neier ûndersyk die bliken dat sloop net nedich wie en dat in yngripende renovaasje folstie. Yn de buert waarden dochs inkele tsientallen wenningen en garaazjeboksen ôfbrutsen om yn 2011 romte te meitsjen foar in dwersstrjitte, de Prinses Máximasingel. Dêrneist waarden wenningen ferboud ta keapwenning en waard it iepenbiere grien oanpakt.
Yn 2015 iepene in grutskalich sportkompleks oan de súdkant fan de wyk, op de stee fan it eardere swimbad. It bûtenterrein fan it swimbad moast wike foar sportakkomodaasjes. De haadyngong fan it sportkompleks is oan de Sewei.
Deadpool 2
Deadpool 2 is in Amerikaanske superheldefilm, aksjekomeedzje en swarte komeedzje út 2018 ûnder rezjy fan David Leitch, mei yn 'e haadrollen Ryan Reynolds, Josh Brolin en Zazie Beetz. De film is basearre op it personaazje Deadpool, út 'e strips fan Marvel Comics. It is it twadde diel út 'e Deadpool-filmsearje, nei Deadpool (2016), en it wie teffens de alfde film út 'e bredere X-Men-rige. It ferhaal giet oer de mismakke superheld Deadpool, dy't in jonge mutant besiket te beskermjen tsjin 'e tiidreizgjende soldaat Cable. Deadpool 2 krige oer it algemien positive resinsjes fan 'e filmkritisy en woeks yn 'e bioskopen út ta in daverjend kommersjeel súkses. Anno 2020 is in trêde film yn ûntwikkeling. Deadpool 2 waard opdroegen oan stuntfrou Joi Harris, dy't ûnder de opnamen omkaam by in ûngemak mei in motorfyts.
Bloed
right|250px|thumb|Bliedende finger Bloed is in floeistof dy't yn it lichem fan in minske of bist sirkulearret en soarget foar de oanfier fan soerstof en fiedingstoffen en de ôffier fan oerstallige stoffen fan de stofwikseling.
By hegere dieren, lykas reptilen, fûgels, amfibyen en sûchdieren (ynklusyf minsk) soarget it ek foar it ferfier fan soerstof en de ôffier fan it ferbaarningsprodukt koalstofdioxide en waarmte. By hegere bisten wurdt it bloed troch in hert rûnpompe yn in sletten systeem fan slachieren, ieren en hierfetten.
Deadpool 2
Plot
Nei't er twa jier lang as de maskere superheld Deadpool de misdie bestriden hat, wit ien fan syn doelwiten oan Wade Wilson te ûntkommen op 'e dei dat hy en syn faam Vanessa fiere dat se trije jier in relaasje hawwe. Dy jûns beslute se om in gesin te stiftsjen, mar fuort dêrnei kringt de man dy't oan Deadpool ûntkommen is, in baas fan 'e Russyske maffia, mei syn trewanten harren appartemint binnen. Wade bringt se allegearre om útsein de baas sels, mar Vanessa wurdt rekke troch in ferdwaalde kûgel en komt te ferstjerren. Neitiid efterfolget Wade de maffiabaas en deadet him út wraak.
Bloed
Ynsekten lykwols hawwe gjin sletten sirkulaasjesysteem, faak ek gjin soerstofbinende bestândielen yn it bloed en hat it bloed gjin funksje by it sykheljen. Yn sa'n gefal hjit de floeistof hemolymfe.
Deadpool 2
Plot
Ut skuldgefoelens oer de dea fan Vanessa besiket Deadpool selsmoard te dwaan troch himsels op te blazen, hoopjend dat de skea dy't er dêrmei oanrjochtet sels it boppeminsklike selsgenêzend fermogen fan syn lichem te boppe gean sil. Hy bedarret yn in hjirneimels dêr't er Vanessa sjocht mar net by har komme kin om't der in trochsichtige mar ûntrochlittige wand tusken harren yn sit. Hja seit tsjin him dat syn hert net op it goede plak sit, en fuort dêrnei wurdt er wer weromskuord nei de wrâld fan 'e libbenen om't syn superfermogens derfoar soargje dat de útinoar blaasde dielen fan syn lichem dochs yn libben bliuwe. As syn freon Colossus, ien fan 'e X-Men, de stikjes wer oaninoar naait, genêst er binnen de koartste kearen. Fan Vanessa hat er inkeld har lêste wurden oer en in muntsje foar in arkadespul, dat in kado wie foar harren relaasjejubileum.
Bloed
Oare lidpoatigen hawwe soms wol bloed dat soerstof transportearret, mar meastentiids giet soks net mei hemoglobine, mar mei hemosyanine, in koperhâldend soerstoftransportaaiwyt dat yn it bloed oplost sit.
Funksjes fan bloed
Bloed hat in protte functies en is feitlik in floeiber orgaan. Funksjes, in kar:
Deadpool 2
Plot
Nei't er yn 'e X-Mansion, it haadkertier fan 'e X-Men, wer opbettere is, beslút Deadpool mei tsjinnichheid om him by de X-Men oan te sluten, om't er leaut dat Vanessa dat wollen hie. Hy, Colossus en Negasonic Teenage Warhead wurde nei in weeshûs foar mutantebern stjoerd, it Essex Home for Mutant Rehabilitation, dêr't ien fan 'e learlingen, Russell Collins alias Firefist, it tsjin 'e lieding yn 'e kant set hat en de tahastige plysje bedriget mei syn fermogen om dingen plat te baarnen. Deadpool beseft dat Russell yn it weeshûs mishannele is troch de boppemaster en ien fan dy syn assistinten, en reägearret troch de assistint dea te sjitten.
Foar't er ek de boppemaster deasjitte kin, wurdt er oermastere troch Colossus. Sawol Deadpool as Russell wurde arrestearre troch de plysje. Se krije spesjale halsbannen om dy't harren superkrêften teneate dogge, en wurde ôffierd nei de Ice Box, in heechbefeilige tichthûs foar kriminele mutanten. Underwilens komt earne yn 'e takomst de sybernetyske soldaat Cable thús om te ûntdekken dat syn frou en jonge dochterke libben ferbaarnd binne troch in folwoeksen Firefist. Hy nimt de heal ferbaarnde teddybear fan syn dochter mei en brûkt in apparaatsje dat tiidreizgjen mooglik makket om werom yn 'e tiid te gean, mei de bedoeling om 'e jonge Russell te fermoardzjen ear't er him ta de hast ûnoerwinlike Firefist ûntjaan kin.
Trochdat de halsbân by Deadpool syn selsgenêzend fermogen ûnderdrukt, begjint er wer stadichoan dea te gean oan 'e kanker dy't er hie foar't er syn superkrêft krige. Hy kin dêrtroch yn de Ice Box Russell net beskermje. Cable kringt it tichthûs yn om Russell te fermoardzjen, en rjochtet dêrby grutte skea oan. Yn 'e gaos dy't folget, brekt de halsbân fan Deadpool, sadat er syn superkrêften weromkriget. Hy besiket Russell tsjin Cable te ferdigenjen, mar Cable slacht him del en nimt him it muntsje fan Vanessa ôf. Under it gefjocht ûntstriidt Deadpool dat er wat om Russell jout, en dat fangt Russell op, dy't teloarsteld en ferbittere útnaait. Deadpool raamt himsels en Cable troch de bûtenmuorre fan 'e Ice Box en falt fan grutte hichte ôf troch it iis fan in beferzen mar.
Mei't er op 'e nij hàst dea is, komt Deadpool wer yn itselde hjirneimels, dêr't Vanessa him diskear dúdlik makket dat er Russell helpe moat, foar't er wer weromskuord wurdt nei syn lichem. Hy wit út 'e mar te kommen en thús te reitsjen, dêr't er nei oerlis mei syn freon Weasel beslút om in team fan superhelden te foarmjen dat er X-Force neamt. It doel is om Russell te befrijen út it swierbewekke konfoai dêr't de finzenen fan 'e Ice Box no mei oerbrocht wurde nei in oar tichthûs, mei't de Ice Box kompromitearre rekke is troch it gefjocht fan Cable en Deadpool. Underwilens beslút Russell de rie fan Deadpool op te folgjen, dy't tsjin him sein hie dat er sjen moast dat er freonen waard mei de grutste, gefaarlikste finzene dy't er fine koe. Hy siket sadwaande kontakt mei it meunster dat yn 'e kelder fan 'e Ice Box fêstholden wurdt.
X-Force bestiet úteinlik út 'e superhelden Bedlam, Shatterstar, Zeitgeist en the Vanisher. Oare leden binne Domino, in jonge frou dy't beweart dat har superkrêft is dat se altyd lok hat, en Peter, in man dy't alhielendal gjin superkrêften hat, mar dy't by X-Force sollisitearre om't it him gewoan leuk wurk taliek. Op inisjatyf fan Deadpool falt X-Force it finzenekonfoai út 'e loft wei oan, troch omleech te kommen oan parasjutes. Troch de sterke wyn rint it plan lykwols hielendal mis, en komme Bedlam, Shatterstar, Zeitgeist, the Vanisher en Peter op ferskate ûnwierskynlike manearen om it libben. Inkeld de lokkige Domino en Deadpool sels oerlibje om it konfoai te oerfallen. Troch Domino har lok giet it mei it oernimmen fan it konfoai dat it slydjaget, mar dan wurde se oanfallen troch Cable, dy't it noch altyd op Russell foarsjoen hat. Wylst Deadpool, Domino en Cable inoar befjochtsje, pykt Russell út mei syn nije freon út 'e finzeniskelder, dat de reuseftige Juggernaut blykt te wêzen.
Om't Cable it net allinne tsjin Juggernaut opnimme kin, biedt er oan om mei Deadpool en Domino gear te wurkjen. Deadpool betinget dêrby dat er Russell de kâns jaan moat om syn libben te betterjen. Se moatte sjen dat se Russell te pakken krije ear't er de boppemaster fan syn âlde weeshûs fermoardzje kin, mei't dat yn Cable syn ferline it begjin fan syn wurkpaad as supersmjunt wie. Deadpool besiket de help fan Colossus te krijen, mar dy hat syn nocht fan him, en wol net mear helpe. By it weeshûs wurde Cable, Deadpool en Domino opholden troch Juggernaut, wylst Russell yn it gebou op jacht giet nei de boppemaster. De kânsen keare as Colossus dochs noch opdaagjen komt en de striid tsjin Juggernaut oernimt. Negasonic Teenage Warhead en har faam Yukio jouwe harren by Colossus en trijeresom witte se ôf te weven mei harren reuseftige tsjinstanner.
Wylst Domino ôfweeft mei de trewanten fan 'e boppemaster en de weesbern út it no brânende gebou rêdt, sykje Deadpool en Cable de konfrontaasje mei Russell. Dyselde stiet op it punt om 'e boppemaster dea te brânen. Deadpool besiket him te bepraten om syn wraaknimming op te jaan. Om sjen te litten dat er Russell fertrout, docht Deadpool syn superkrêftûnderdrukkende halsbân wer om, mar as Russell ek dan noch net om sizzen jaan wol, fjurret Cable syn lêst oerbleaune kûgel op 'e jonge ôf. Deadpool springt yn 'e baan fan it skot, dat him yn it boarst rekket. Sûnder syn selsgenêzend fermogen is de skotwûne fataal. Dat bringt Russell ta ynkear, dy't de boppemaster fierders gewurde lit. Dêrtroch feroaret Cable syn takomst, en de heal ferbaarnde teddybear dy't er oan syn mulrym draacht, wurdt wer as nij.
Healwei de ôftiteling folget noch in sêne wêryn't Negasonic Teenage Warhead en Yukio it tiidreisapparaatsje fan Cable op 'e nij opladen hawwe. Deadpool brûkt it dêrnei om it libben fan Vanessa te rêden en ek dat fan X-Force-lid Peter. Fierders deadet er beide ferzjes fan Deadpool dy't te sjen wiene yn X-Men Origins: Wolverine, en dêropta de akteur Ryan Reynolds as dy in rol yn 'e film Green Lantern yn omtinken nimt.
Produksje
Deadpool 2 waard regissearre troch David Leitch nei in senario fan Rhett Reese, Paul Wernick en haadrolspiler Ryan Reynolds, dat basearre wie op it personaazje Deadpool, fan Fabian Nicieza en Rob Liefeld, út 'e strips fan Mavel Comics. As produsinten wiene Simon Kinberg, Reynolds en Lauren Shuler Donner by it projekt belutsen, foar de filmstudio's 20th Century Fox, Marvel Entertainment, Kinberg Genre, Maximum Effort, The Donners' Company en TSG Entertainment. De kamerarezjy wie yn 'e hannen fan Jonathan Sela, wylst de filmmuzyk fersoarge waard troch Tyler Bates. Der wie foar de film in budget fan $110 miljoen beskikber.
Opnamen
De opnamen fan Deadpool 2 setten op 17 juny 2017 útein op lokaasje yn it Kanadeeske Victoria, op Vancouvereilân, wêrnei't se fan 26 juny ôf fuortset waarden yn 'e stêd Vancouver, op it fêstelân fan Britsk-Kolumbia. De measte binnendoarsênes waarden filme yn 'e Mammoth Studios yn Burnaby, in foarstêd fan Vancouver. Op 14 augustus kaam by de opnamen stuntfrou Joi "SJ" Harris om doe't se de behearsking oer har motorfyts ferlear en op 'e Shaw Tower ynried. De opnamen waarden dêrnei stillein, mar twa dagen letter wer ferfette. Deadpool 2 wie de earste film dêr't Harris as stuntfrou by belutsen wie.
De produsinten en de regisseur kamen neitiid ûnder krityk te lizzen om't se Harris, mei har beheinde ûnderfining, ynset hiene foar sa'n gefaarlike stunt, wylst ek Melissa Stubbs, dy't in folle langere steat fan tsjinst hie, beskikber wie. (De foarkar waard oan Harris jûn om't sy swart wie, krekt as aktrise Zazie Beetz, foar wa't se trochgean moast.) Ek wie der in protte krityk op it feit dat Harris gjin feilichheidshelm droech om't net de tiid nommen wie om ien meitsje te litten dy't ûnder de prúk paste dy't Harris op hie. Deadpool 2 waard opdroegen oan 'e oantins oan Harris. De lêste opnamedei foel op 14 oktober.
In oar punt fan krityk op Deadpool 2 wie it lot fan Deadpool syn ferloofde Vanessa, dy't oan it begjin fan 'e film fermoarde wurdt yn in gefal fan "fridging": it ôfmeitsjen fan in froulik personaazje om 'e karakterûntwikkeling fan in manlik personaazje te tsjinjen. Regisseur Leitch en de senarioskriuwers seine dat se har ûnbewust wiene fan it bestean fan it begryp 'fridging', en dat se net bewust seksistysk dwaande west hiene. Yn eardere ferzjes fan it skript beëinigen Deadpool en Vanessa ienfâldichwei harren relaasje, mar de skriuwers hiene besletten om fan 'e gelegenheid gebrûk te meitsjen om in motyf foar Deadpool syn hâlden en dragen yn 'e rest fan 'e film te kreëarjen. Se seagen der gjin kwea yn om't der ferskate oare wichtige froulike personaazjes yn 'e film foarkamen en om't Vanessa oan 'e ein fan 'e film wer ta libben brocht wurdt.
Distribúsje
De distribúsje fan Deadpool 2 waard fersoarge troch 20th Century Fox. De film gie op 10 maaie 2018 yn Londen yn premiêre en iepene op 18 maaie yn 'e bioskopen yn 'e Feriene Steaten. Op 21 desimber 2018 kaam der fierders ûnder de titel Once Upon a Deadpool in sensurearre ferzje fan Deadpool 2 yn 'e bioskopen, dy't gaadlik wie foar bern. Deadpool 2 kaam op 7 augustus 2018 beskikber as digitale download en waard op 21 augustus fan dat jier útbrocht op dvd en blu-ray. De dvd en de blu-rayskiif omfetten allebeide sawol de bioskoopferzje fan 'e film as de útwreide Super Duper $@%!#& Cut-ferzje. De soundtrack waard op 18 maaie 2018 útbrocht op cd.
Untfangst
Deadpool 2 krige oer it algemien positive resinsjes fan 'e filmkritisy, dy't lof hiene foar de humor, it aktearjen (benammen fan Ryan Reynolds, Josh Brolin en Zazie Beetz) en de aksjesênes. Guon resinsinten fûnen de film eins better as Deadpool, mar oaren hiene krityk op 'e toan en it senario. Op 'e webside Rotten Tomatoes, dy't resinsjes sammelet, hie Deadpool 2 in heech goedkarringspersintaazje fan 84%, basearre op 398 ûnderskate resinsjes. De konsensuskrityk fan 'e webside, gearstald út al dy resinsjes, stelt: "Hoewol't [de film] driget te beswiken ûnder it gewicht fan syn [grappen], is Deadpool 2 in bluodderige, freugdefolle parody op it superheldesjenre, dy't oereinholden wurdt troch de ûntsjinsisbere sjarme fan Ryan Reynolds." Op Metacritic, de wichtichste konkurrint fan Rotten Tomatoes, behelle de film in goedkarringspersintaazje fan 66%, basearre op 51 resinsjes.
Resultaat
Deadpool 2 brocht yn 'e bioskopen yn 'e Feriene Steaten en Kanada $324,6 miljoen op, en yn alle oare lannen en territoaria $460,5 miljoen. Wrâldwiid kaam de opbringst fan 'e film dêrmei út op in daverjende $785,1 miljoen, persiis $2 miljoen heger as de earste film. Ofset tsjin in budget fan $110 miljoen late dat ta in winst fan $675,1 miljoen, al moasten dêr de marketingkosten noch wol fan ôf. It wie dêrmei de meast opbringende X-Men-film en de op seis nei meast opbringende film fan 2018. It Amerikaanske tydskrift Deadline Hollywood berekkene de netto winst fan Deadpool 2 op $235,4 miljoen.
Deadpool 2 waard nominearre foar in grut tal prizen. Sa ûntfong de film nominaasjes foar û.o. 1 Grammy, 3 Critics' Choice Movie Awards, 2 People's Choice Awards en 3 Teen Choice Awards. Haadrolspiler Ryan Reynolds wûn de Kanadeeske Prix Aurora yn 'e kategory bêste fisuele presintaasje.
Grifformearde tsjerke fan Gerkeskleaster-Strobos
De Grifformearde Tsjerke fan Gerkeskleaster-Strobos oan de Fryske Streek is ien fan de twa tsjerken yn Gerkeskleaster dy't de Protestanske Tsjerke yn Nederlân yn it doarp ryk is. De oare tsjerke is de herfoarme tsjerke noardlik fan Gerkeskleaster.
Ien grifformearde gemeente foar beide doarpen
Oarspronklik hiene beide doarpen in eigen grifformearde gemeente. De grifformearde gemeente fan Strobos wie it âldst en kaam út de ôfskieding fan 1834 fuort. De gemeente fan Gerkeskleaster ûntstie op 19 oktober 1886 mei de doleânsje, doe't de tsjerkeried, de tsjerkfâlden en de gemeente ienriedich mei de synodale hierarchy fan de Nederlânske Herfoarme Tsjerke brieken. Gerkeskleaster wie nei Reitsum en Kollum de tredde dolearjende gemeente fan Fryslân. Beide gemeenten hiene in eigen tsjerkegebou. Nei de ôfskieding tsjerke de Strobosker gemeente ynearsten yn de tsjerke fan de Kristlik Ofskieden Gemeente fan Gruttegast. Dat wie foar de bewenners fan Strobos noch in hiel ein en dêrom krige de lytse gemeente fan Strobos tastimming om in selsstannige gemeente te stiftsjen. Doe koe in eigen tsjerkje boud wurde, dy't mei Pinkster yn 1846 yn gebrûk nommen wurde koe. Dat tsjerkje stie oan de Grinzer Streek en is tsjintwurdich yn gebrûk as garaazje.
De tsjerke fan de Nederdútsk Grifformearde Tsjerke yn Gerkeskleaster, sa't de dolearjende tsjerke ynearsten hiet, wie in represintatyf neogotysk gebou út 1889. Dy tsjerke waard yn 1926 foar ôfbraak ferkocht foar 1.000 gûne, mar de pastorij noardlik fan de tsjerke is noch jimmeroan oanwêzich.
Keninklike Loftfeart Maatskippij
thumb|left|260px|It KLM-haadkantoar yn [[Amstelfean]] De Keninklike Loftfeart Maatskippij (Koninklijke Luchtvaart Maatschappij; KLM, Ingelsk: KLM Royal Dutch Airlines) is de nasjonale loftfeartmaatskippij en de op twa nei grutste wurkjouwer fan Nederlân. De lofthaven Skiphol by Amsterdam is de thúshaven fan de KLM. KLM ûnderhâldt flechten oer de heile wrâld en is de kearn fan de KLM Groep, dêr't ek KLM Cityhopper, Martinair en transavia diel fan binne. KLM is yn 2004 fusearre mei Air France ta de holding Air France-KLM. Under de holding binne KLM en Air France beide warber as netwurkmaatskippij. KLM hellet syn omset út trije kearnaktiviteiten: ferfier fan passazjiers, frachtferfier en fleantúchûnderhâld.
Skiednis fan de KLM-float
thumb|De PH-BXA (Boeing 737-800) yn de kleuren út de jierren 60, ta eare fan it 90-jierrich bestean fan KLM
Fan de âlde Boeing 747-300-tastellen, dy't yn 2003 ferfongen waarden, waard de PH-BUK Louis Blériot op Skiphol-East út elkoar helle en dêrnei nei Lelystêd brocht om yn it Aviodrome útstald te wurden.
Grifformearde tsjerke fan Gerkeskleaster-Strobos
Ien grifformearde gemeente foar beide doarpen
Yn 1892 waarden de Kristlike Ofskieden Gemeenten en de Nederdútsk Grifformearde Tsjerke lanlik gearfoege ta de Grifformearde Tsjerken yn Nederlân. It twillingdoarp Gerkeskleaster-Strobos hie no twa gemeenten fan itselde tsjerkegenoatskip, mar it duorre noch oant 7 augustus 1925 ear't de twa tsjerklike gemeenten alle tûkelteammen wisten te sljochtsjen en fan de twa gemeenten ien wisten te foarmjen.
Bouskiednis fan de hjoeddeiske tsjerke
Nei de offisjele fúzje fan de beide tsjerkegenoatskippen bleaune Gerkeskleaster en Strobos noch lang aparte gemeenten. Hja koene it net iens wurde oer de fraach hokker folchoarder de plaknammen hawwe moasten yn de namme fan de gemeente. Sa fûn Strobos dat de namme Grifformearde Tsjerke Strobos-Gerkeskleaster hjitte moast, om't Strobos fan de twa de âldste grifformearde gemeente wie. Mar Gerkeskleaster seach dy folchoarder leaver oarsom, om't dy gemeente grutter wie. De Deputaten waarden der by helle en dy advisearren dat Gerkeskleaster it earst neamd wurde moast om't dat plak fanâlds in karspel wie, wylst Strobos nea in apart tsjerkedoarp west hie.
Dêrnei moast noch de fraach beantwurde wurde wêr't de mienskiplike tsjerke boud wurde moast. Ek oer dizze fraach koene de beide doarpen it ynearsten net iens wurde, mar op 7 augustus 1925 waard de gearfoeging fan de beide gemeenten lang om let troch de foarsitters fan de beide tsjerkerieden tekene en dêrmei wie de "Grifformearde Tsjerke fan Gerkeskleaster-Strobos" in feit.
De arsjitekt J. van der Veen út Stynsgea levere de boutekenings foar de nije tsjerke. Om't de bou sa goedkeap mooglik holden wurde moast, woe de tsjerkeried ynearsten gjin toer en ek bleau it de fraach oft de tsjerke net better fan hout boud wurde moast. De toer kaam der dochs noch en njonken in stiennen tsjerke waard der ek noch in stâl boud foar dejingen dy't de tsjerkegong mei hynder en wein gongen.
Yn 1991 waard de tsjerke troch frijwilligers restaurearre. By de restauraasje waard it gebou safolle mooglik yn de oarspronklike steat werombrocht.
Yn it ramt fan it 75-jierrich jubileum fan de grifformearde tsjerke waard yn 2001 it boek "Gereformeerde Kerk Gerkesklooster-Stroobos 1926-2001" fan Klaas van der Schuit útjûn.
Oargel
It oargel yn de tsjerke waard yn 1900 troch Bakker & Timmenga út Ljouwert boud. Yn 1926 waard it ynstrumint troch deselde oargelmakker ôfbrutsen en opboud yn de nijbou oan de Fryske Streek.
Live and Let Die (film)
Live and Let Die is in Britsk-Amerikaanske spionaazjeskriller út 1973 ûnder rezjy fan Guy Hamilton, mei yn 'e haadrollen Roger Moore as geheim agint James Bond en Jane Seymour as Bond girl Solitaire. De titel betsjut "Libje en Stjerre Litte", in wurdboarterij op 'e bekende útdrukking live and let live ("libje en libje litte"). De film is basearre op 'e roman mei deselde namme út 1954 fan Ian Fleming.
It ferhaal folget Bond as er ûndersyk docht nei de moard op trije aginten fan MI6, dy't allegearre te krijen hawwe mei in snoad plan fan 'e Amerikaanske drugsbaron Mr. Big en dr. Kananga, de diktator fan it (fiktive) Karibyske eilânsteatsje San Monique om it monopoalje op 'e drugshannel yn 'e Feriene Steaten te bemachtigjen. Live and Let Die waard makke op it hichtepunt fan it blaxploitation-tiidrek, en mei't Bond it diskear opnimt tsjin negroïde kriminelen, binne in protte blaxploitationeleminten yn 'e film opnommen, lykas skelnammen foar blanken (honky), súksesfolle swarte gangsters en pimpmobiles (grutte, djoere en útwrydsk tariste auto's dêr't dy gangsters yn omride). De film befette fierders de earste swarte frou dêr't Bond mei op bêd giet, te witten Rosie Carver, spile troch Gloria Hendry.
Live and Let Die wie it achtste diel út 'e James Bond-filmsearje en folge as sadanich op Diamonds Are Forever. It wie de earste film mei Roger Moore as Bond, in rol dy't yn op ien nei alle foargeande films fertolke wie troch Sean Connery. Fan 'e filmkritisy krige Live and Let Die oer it algemien positive resinsjes, en yn 'e bioskopen wie de film in kommersjeel súkses. In folgjend diel yn 'e filmsearje, The Man with the Golden Gun, kaam út yn 1974.
Plot
Binnen fjouwerentweintich oeren tiid wurde der ûnder mysterieuze omstannichheden trije geheim aginten fan 'e Britske ynljochtingetsjinst MI6 út 'e wei romme: Dawes yn it Haadkertier fan 'e Feriene Naasjes yn New York, Hamilton yn in swarte folkswyk yn New Orleans en Baines yn it lytse (fiktive) eilânsteatsje San Monique, yn it Karibysk Gebiet. M, de sjef fan MI6, giet derfan út dat de trije moarden mei-inoar te krijen hawwe. Hy draacht it ûndersyk op oan syn bêste man: geheim agint 007, James Bond. Dyselde set ôf nei New York, dêr't Dawes de gongen neirûn fan dr. Kananga, de diktator fan San Monique. Bond wurdt by de lofthaven ôfhelle troch in ûnderhearrige fan syn freon Felix Leiter, dy't foar de Amerikaanske ynljochtingetsjinst CIA wurket. Underweis nei Leiter syn lokaasje wurdt de sjauffeur fan Bond lykwols temûk fermoarde troch Whisper, ien fan Kananga syn trewanten, út in passearjende auto wei. Dat soarget foar in auto-ûngemak dat Bond mar nauwerneed oerlibbet.
It kentekennûmer fan Whisper syn auto liedt Bond nei de swarte wyk Harlem, dêr't er finzen nommen wurdt troch Mr. Big. Dat is in swarte drugsbaron dy't tige ynfloedryk is en as fasade foar syn kriminele praktiken in keatling restaurants mei de namme Fillet of Soul eksploitearret. Yn it selskip fan Mr. Big is de tsjeppe Solitaire, in wiersizzeresse mei de macht fan obeah (koartsein de foarm fan voodoo dy't bestiet yn 'e eardere Britske koloanjes fan it Karibysk Gebiet). Hja makket gebrûk fan tarotkaarten om yn 'e takomst te sjen en kin sa teffens foarfallen yn it hjoed gewaarwurde dy't fier fuort plakfine. Solitaire is de assistinte fan dr. Kananga, en it is ûndúdlik wat se by Mr. Big moat. Bond lûkt by har de kaart fan 'e Minners; dat ûntrêstget Solitaire bot, mei't se leaut dat it betsjut dat sy en Bond minners wurde sille. Mr. Big lit Bond ôffiere om him te deadzjen, mar Bond ûntsnapt mei help fan 'e swarte CIA-agint Harry Strutter.
Bond noch de CIA begrypt wat de machtichste gangster fan New York te krijen hat mei de lieder fan in ûnbelangryk minysteatsje. Dêrom fljocht Bond neitiid nei San Monique om op ûndersyk út te gean. Hy moetet dêr de swarte CIA-aginte Rosie Carver en de Jamaikaanske MI6-agint Quarrel jr. Nei't Bond in nije moardoanslach troch Whisper oerlibbe en de nacht trochbrocht hat mei Rosie, geane Quarrel, Rosie en hy op in angelfiskersboat op ferkenning. Fan see ôf sjogge se de filla dêr't Solitaire wennet, en dêr't nimmen útsein Kananga sels doar te kommen fanwegen har ysbaarlike, boppenatuerlike jeften. Bond en Rosie geane oan lân by it plak dêr't Baines fermoarde is, mar Bond is erchtinkend oer Rosie wurden. It docht bliken dat se yndie in dûbelaginte foar Kananga is, mar se wegeret te praten út eangst foar de voodoopoppen yn 'e foarm fan fûgelferskrikkers dy't rûnom steane. As se besiket út te naaien, wurdt se troch Kananga mei in fan op ôfstân betsjinne fjoerwapen deade.
De jûns kringt Bond de filla fan Solitaire binnen, dêr't er har in kaart lûke lit dy't op 'e nij de Minners is. (Feitliks hat Bond in tarotkaartspul by him dat inkeld út eksimplaren fan dy spesifike kaart bestiet.) Sa bedraacht er har om te leauwen dat harren leafde in lotsbestimming is dy't fêstleit. Neitiid ferliedt er har en bringe se de nacht mei-inoar troch. As Bond lykwols de oare moarns wol dat se de kaarten foar him lêst, docht bliken dat er himsels te fluch ôf west hat: om't har wiersizzend fermogen ferbûn wie oan har fammesteat, hat Solitaire no har jeften ferlern. Dat op himsels liket har net safolle te spiten, mar it besef dat Kananga har no fermoardzje sil nammenste mear. Se beslút dêrom en naai út mei Bond. Op harren flecht ûntdekke se op San Monique útstrutsen papaverfjilden foar de produksje fan heroïne. Dat geheim beskermet Kananga mei de help fan in voodoo-preester dy't himsels nei ien fan 'e loa Baron Samedi neamt en dêr't de pleatslike befolking deabenaud fan is.
As Bond noch altyd wegeret te praten oer syn relaasje mei Solitaire, stelt Kananga Solitaire op 'e proef mei in fraach dêr't hy it antwurd op wit, mar dêr't sy it antwurd op yn har kaarten lêze moat. Hja liket korrekt te antwurdzjen, en Kananga jout syn ienearmige trewant Tee Hee opdracht om Bond ôf te fieren. Nei't se fuortgien binne, docht lykwols bliken dat Solitaire it ferkearde antwurd jûn hat, ek al hie se 50% kâns om it goed te hawwen. Kananga lit har werombringe nei San Monique, dêr't se by in voodoo-seremoanje troch Baron Samedi deade wurde sil.
Underwilens nimme Tee Hee en in oare trewant fan Kananga, dy't Adam hjit, Bond mei nei in krokkedillefokkerij yn 'e bayou's fan 'e Mississippydelta, dy't in dekmantel is foar in drugslaboratoarium. Dêr litte se him efter op in minuskúl eilantsje midden yn in poel fol roppige krokkedillen. Se binne lykwols sa dom om net ôf te wachtsjen oant er ferslynd wurdt, wat Bond de kâns jout om fan it eilantsje te ûntsnappen troch de rêgen fan in stikmannich krokkedillen as stapstiennen te brûken wylst er it wetter fan 'e poel oerstekt nei de fêste wâl. Ienris dêr lit er de krokkedillen los en stekt er it laboratoarium yn brân, wêrnei't er ûntsnapt yn in speedboat. Adam en ferskate oare trewanten fan Kananga sette yn har eigen speedboaten de efterfolging yn, wêrby't se yn oanfarring komme mei de rjochtlinige Louisiaanske sheriff J.W. Pepper, dy't him ek by de efterfolging oanslút. De measte oare speedboaten reitsje ûnderweis wrakslein, en Bond weeft mei Adam ôf troch him by in skipswerf in amer terpentine yn it gesicht te smiten en dêrnei syn boat yn 'e brân te stekken, dat dy ûntploft.
Werom yn New Orleans set Leiter Bond en Solitaire op 'e trein nei New York, in betinksel fan Bond, dy't noch rêstich wat tiid mei de tsjeppe Solitaire trochbringe wol ear't er nei hûs moat. Kananga syn trewant Tee Hee glûpt lykwols ek oan board fan 'e trein en kringt nachts de kûpee fan Bond en Solitaire binnen. Hy besiket Bond te deadzjen troch gebrûk te meitsjen fan syn earmproteze, mar Bond wit in neilskjirke te pakken te krijen, wêrmei't er de keabeltsjes yn 'e proteze trochknipt. No't syn fijân fierhinne ûntwapene is, slagget it Bond sûnder muoite om him út it finster en fan 'e trein te smiten. Dêrop ferfettet er syn ferlieding fan Solitaire, mar it lêste byld fan 'e film lit in laitsjende Baron Samedi sjen dy't op 'e kowefanger fan 'e trein sit.
Produksje
Live and Let Die waard regissearre troch Guy Hamilton, dy't earder ek de James Bond-films Goldfinger (1964) en Diamonds Are Forever (1971) makke hie. Hy wurke nei in senario fan Tom Mankiewicz op basis fan 'e roman Live and Let Die, fan Ian Fleming, út 1954. Richard Maibaum, dy't as senarioskriuwer by frijwol alle foargeande Bond-films belutsen west hie, bewearde letter dat er ek frege wie foar Live and Let Die, mar dat er ôfsizze moatten hie om't er te drok mei oare dingen wie. Hy mocht net oer it senario fan Mankiewicz, mei't er sei: "Drugs ferbouwe yn 'e midden fan 'e jungle is gjin Bond-film."
As produsinten wiene Harry Saltzman en Albert R. Broccoli wer by it projekt belutsen foar harren filmstudio Eon Productions. Foar de film wie in budget beskikber fan $7 miljoen. Live and Let Die waard fierhinne finansierd troch United Artists, sadat it in Britsk-Amerikaanske ko-produksje wie. De kamerarezjy wie yn 'e hannen fan Ted Moore, en de filmmuzyk waard fersoarge troch George Martin. De titelsong Live and Let Die waard songen troch Paul McCartney en Wings.
Casting
Filmprodusinten Harry Saltzman en Albert R. Broccoli besochten Sean Connery, dy't yn 'e foargeande James Bond-film, Diamonds Are Forever foar de sechsde kear yn 'e rol fan James Bond weromkeard wie, oer te heljen om foar Live and Let Die fannijs yn 'e hûd fan geheim agint 007 te krûpen, mar diskear liet er him net fermurwe. Ferskate oare akteurs waarden foar de rol oansocht, ûnder wa John Gavin, Jeremy Brett, Simon Oates, John Ronane en William Gaunt. De kânsrykste gadingmakker wie Michael Bellington.
United Artists krong derop oan om 'e rol troch in Amerikaan spylje te litten, mar Broccoli wegere dêryn mei te gean. Ynstee skode er as kompromiskandidaat Roger Moore nei foarren. Dyselde wie troch syn titelrol yn 'e tillefyzjesearje The Saint ek yn 'e Feriene Steaten bekend en populêr, en boppedat hied er al twaris yn byld west foar de rol fan Bond, foar de film On Her Majesty's Secret Service en foar Diamonds Are Forever. Beide kearen hied er oare ferplichtings hân dêr't er net ûnderút koe, mar diskear wied er frij. Der waard besletten om Bellington efter de hân te hâlden as reseve-Bond foar it gefal dat Moore yn in folgjende film net yn 'e rol weromkeare koe of woe.
Wat de rol fan 'e Bond girl yn Live and Let Die oangie, hie senarioskriuwer Tom Mankiewicz it idee opfet om fan Solitaire in negroïde frou te meitsjen, en hy hie sjongster Diana Ross foar de rol yn gedachten. Broccoli en Saltzman besleaten lykwols om Solitaire te hanthavenjen as in blanke frou, sa't Ian Fleming har yn 'e roman ek beskreaun hie. Se tochten deroer om 'e Fransêze Catherine Deneuve foar de rol te freegjen, mar casten úteinlik de noch frij ûnbekende aktrise Jane Seymour as Solitaire, dy't se koene út 'e Britske tillefyzjesearje The Onedin Line. Foar Seymour betsjutte Live and Let Die har trochbraak as aktrise. Hja waard yn 'e begjintitels fan 'e film fermeld as "and introducing Jane Seymour", as wie it har debút yn in film, wat eins net sa wie.
Nei't de rol fan Solitaire nei in blanke aktrise gien wie, waard it personaazje fan Rosie Carver, dat yn 'e oarspronklike ferzje fan it skript blank wie, feroare yn in swarte frou, dêr't Gloria Hendry foar cast wie. Live and Let Die wie de earste Bond-film wêryn't Bond mei in swarte frou op bêd gie. Yaphet Kotto waard cast as de antagonist dr. Kananga. As CIA-agint Felix Leiter, in rol dy't yn hast eltse film troch in oare akteur fertolke waard, caste men diskear David Hedison, dy't yn Licence to Kill (1989) nochris yn dyselde rol weromkeare soe. Clifton James waard by wize fan komyske noat tafoege as de rjochtlinige sheriff J.W. Pepper, dy't op 'e nij opdûke soe yn 'e folgjende Bond-film, The Man with the Golden Gun.
Madeline Smith, dy't de Italjaanske geheim aginte Caruso spile mei wa't Bond yn 'e begjinsênes it bêd dielt, krige dy rol op oanrikkemandearring fan Roger Moore, dy't mei har gearwurke hie yn The Saint. Hja sei letter dat Moore withoe hoask wie en oangenaam om mei gear te wurkjen, mar dat se har op 'e filmset fan Live and Let Die tige oplitten field hie. Dat kaam om't se dêr inkeld klaaid yn in slipke omsprong, wylst Moore syn frou by de opnamen oanwêzich wie.
Opnamen
De opnamen foar Live and Let Die setten yn oktober 1972 útein, mar it duorre in hoart ear't men echt los koe, om't Roger Moore krekt doe oanhelle bliek te wêzen mei nierstiennen. In protte fan 'e binnendoarsênes waarden opnommen yn 'e Pinewood Studios, yn it Ingelske Buckinghamshire.
De sênes yn New Orleans en de bayous fan Louisiana waarden dêr op lokaasje filme. De speedboatefterfolging waard opnommen yn 'e Bayou des Allemands en de omkriten fan 'e Irish Bayou yn 'e Mississippydelta. Der waarden 26 boaten foar brûkt, werfan't 17 nei gychem giene. De sêne wêryn't ien fan 'e speedboaten fan wetter nei wetter oer in dyk hinne springt, waard filme mei help fan in ferburgen hellingbaan en helle ûnbedoeld it Guinness Book of World Records foar de fierste sprong mei in speedboat (34 m).
Behalven yn Lousiana waard yn 'e Feriene Steaten ek filme yn Harlem, yn New York, dêr't de produsinten twongen wiene om beskerming te keapjen fan in pleatslike binde om 'e feilichheid fan 'e filmcrew te garandearjen. Doe't dat jild oprekke, moast de leden fan 'e crew sjen se fuortkamen. Guon bûtendoarsênes yn 'Harlem' waarden eins opnommen oan 'e Upper East Side fan Manhattan om't men yn it echte Harlem sa'n swierrichheden hie.
De sênes op San Monique hie regisseur Guy Hamilton oarspronklik yn Haïty filmje wollen, mar dat plan rûn op 'e non omreden fan 'e politike ynstabiliteit fan dat lân ûnder it regear fan diktator François Duvalier (better bekend as "Papa Doc"). Dêrom waard útwykt nei Jamaika. De sêne mei de dûbeldekkerbus, dy't syn boppedek ferliest as Bond him ûnder in te leech fiadukt troch riidt, waard filme mei in âlde Londenske dûbeldekker. Dêrfan waard it boppeste diel yn 't foar ferwidere en doe wer te plak set en lichtsjes fêstskroeve, sadat er fuort wer los rekke doe't de bus by it fiadukt op ried. De stunts mei de bus (ek û.m. it slipjen op it wiete weidek) waarden útfierd troch Maurice Patchett, in rydynstrukteur foar autobussen by it iepenbier ferfiersbedriuw London Transport.
By de opnamen fan 'e voodooseremoanje wêrby't Solitaire oan Baron Samedi offere wurde soe, die him in penibele sitewaasje foar doe't in dûnser biten waard troch de libbene slange dy't er beethie. Hy liet de slange doe falle, en wylst alle oandacht op him rjochte wie, kroep de slange yn 'e rjochting fan 'e fêstbûne Jane Seymour. Hja waard rêden troch de op 'e set oanwêzige slange-ekspêr, dy't it bist tebekskuorde doe't it noch mar sintimeters fan har fuotten ôf wie.
Distribúsje
De distribúsje fan Live and Let Die waard fersoarge troch United Artists. De film iepene op 27 juny 1973 yn 'e Amerikaanske bioskopen, foarôfgeande oan 'e eigentlike wrâldpremiêre, dy't op 6 july yn Londen holden waard. Yn 'e Britske bioskopen iepene de film dyselde deis noch. It byhearrende soundtrackalbum ferskynde op 2 july 1973 by platemaatskippij United Artists Records.
Untfangst
Fan 'e filmkritisy krige Live and Let Die oer it algemien positive resinsjes. Roger Moore waard troch de measte resinsinten beskreaun as in adekwate opfolger fan Sean Connery, hoewol't de foaroansteande resinsint Roger Ebert fan 'e Chicago Sun-Times it dêr net mei iens wie. De krityk dy't der op 'e film wie, waard lykwols foar it meastepart reservearre foar it senario, dat sûnder megalomane, wrâldbedriigjende psychopaat as antagonist foar in protte filmkritisy te aldendeisk wie. Charles Champlin fan 'e Los Angeles Times tekene fierders oan dat it skript fan Tom Mankiewicz "inkeld de keale bynten" fan Fleming syn roman brûkt om it ferhaal fan 'e film oan op te hingjen. Ek murk er op dat oerdie skeadet: "As ien bedriigjende njirre goed is, binne trije of in deakiste fol net needsaaklikerwize better."
Ien dy't Live and Let Die hielendal net lije mocht, wie Richard Schickel fan it Amerikaanske tydskrift Time. Dyselde omskreau de film as "de fulgêrste oanfolling op in searje dy't al lang syn koarte histoaryske momint oerlibbe hat – hoewol, spitigernôch, noch net syn winstjaandheid."
Yn 1986 skreau Danny Peary yn syn Guide for the Film Fanatic dat Moore yn Live and Let Die "in neatsizzend debút" as James Bond makke "yn in ferbyldingsearme ferfilming fan 'e twadde roman fan Ian Fleming." Hy stelde dat, hiene Moore en Jane Seymour swart west, de film samar weiwurden wie tusken oare blaxploitationfilms. Fierders hied er gjin goed wurd oer foar de tafoeging fan "stomme Louisiaanske plysjes, de groulivige sheriff Pepper ynbegrepen." Yn 2008 priizge William Mager fan 'e BBC de Bond-fertolking fan Roger Moore yn Live and Let Die en lettere films. Hy skreau: Connery en Lazenby hiene in hâlding fan ferburgen gewisseleazens en gewelddiedigens, mei de opkrôle fûsten al ree, mar yn it gefal fan Moore binne in iroanysk grapke en in oplutsen wynbrau syn deadlikste wapens."
Ian Nathan fan it tydskrift Empire beskreau Live and Let Die yn 2000 sa: "Dit is in Bond-film fan goede kwaliteit, dy't it slagget om 'e klassike films op 'e nij te ynterpretearjen […] foar in moderner idioom, sûnder dat er dêrby bûten de lyntsjes kleuret. Oan 'e iene kant krije we it gebrûk fan alligators as stapstiennen en de pompeuze pitbull fan in sheriff Pepper dy't behelle rekket yn 'e spannende boatefterfolging. Oan 'e oare kant: it aura fan wierlike driging troch de nuvere voodoo-trewant Tee Hee en in útskaaien nei – wat krije we no? – reälisme yn it snoade plan fan Mr. Big om de drugshannel oer te nimmen fan 'e maffia."