cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Some Like It Hot (film út 1959)
Casting
Regisseur Billy Wilder hie Tony Curtis sjoen yn 'e film Houdini (1953), en wie der op slach fan oertsjûge rekke dat dy perfekt wêze soe foar de rol fan Joe. Foar de rol fan Jerry hie Wilder earst Frank Sinatra op it each, mar dy't kaam net opdaagjen by syn audysje. Ek Jerry Lewis en Danny Kaye waarden yn omtinken nommen foar't de kar úteinlik op Jack Lemmon foel, dy't Wilder sjoen hie yn 'e komeedzjefilm Operation Mad Ball. De profesjonele travestyt Barbette waard troch de filmstudio oannommen om Curtis en Lemmon te trainen om as froulju te bewegen.
Opnamen
Under de opnamen wiene der in protte swierrichheden mei de aktearprestaasjes fan Marilyn Monroe, dy't harsels min konsintrearje koe. Foar in part kaam dat om't se yn dy tiid al oan medisinen ferslave wie. Se kaam allegeduerigen te let op 'e filmset en koe har tekst foar it meastepart net ûnthâlde, sadat der, neffens Tony Curtis, trochinoar 35 oant 40 takes foar eltse tekstregel fan har nedich wiene. De útspraak "It's me, Sugar" ("Ik bin it, Sugar") moast bgl. 47 kear oerdien wurde, om't Monroe oanhâldend de folchoarder fan 'e wurden ferwiksele en sei: "Sugar, it's me" of "It's Sugar, me". Curtis en Jack Lemmon sleaten ûnder de opnamen weddenskippen ôf oer hoefolle takes oft der diskear wer nedich wêze soene om it goed te krijen. Foar de sêne wêryn't Sugar (Monroe) op it strân foar it earst yn 'e kunde komt mei "Shell Oil jr." (Curtis) loek Wilder daliks mar trije dagen út, mar dat stie der yn 20 minuten op.
Underwilens besochten Monroe har aktearcoach Paula Strasberg en har man Arthur Miller beiden ynfloed op 'e produksje út te oefenjen, wat ta argewaasje late by Wilder en de rest fan 'e filmcrew. Yn 1959 waard Wilder yn in fraachpetear frege oft er nochris in film mei Monroe meitsje woe. Hy antwurde: "Ik haw it deroer hân mei myn dokter en myn psychiater, en dy fertelden my allebeide dat ik te âld en te ryk bin om mysels soks nochris op 'e hals te heljen." Oer Monroe har hâlden en dragen seid er lykwols ek: "Us muoike Minnie wie altyd sekuer op 'e tiid en soe de produksje nea opholden hawwe, mar wa soe betelje wolle om ús muoike Minnie te sjen?" Uteinlik, sa fûn er, spile Monroe har rol prachtich, al gie dêr wol hiel wat lijen oan foarôf.
De film einiget mei de troch Osgood Fielding III (Joe E. Brown) útsprutsen sin "Nobody's perfect" ("Net ien is folmakke"). Dy útspraak is ikoanysk wurden, mar eins wie it nea de bedoeling dat dy yn 'e film komme soe. Wilder en Diamond setten de útspraak yn it senario om't se op dat stuit neat betters betinke koene, en wiene fêst fan doel om him letter te ferfangen. Tsjin 'e tiid dat de slotsêne opnommen wie, hiene lykwols noch altyd neat betters betinke kinnen.
Distribúsje
De distribúsje fan Some Like It Hot waard fersoarge troch United Artists. De film gie op 24 maart 1959 yn premiêre yn in beheind tal bioskopen, dat mei yngong fan 29 maart útwreide waard. It soundtrackalbum fan Some Like It Hot waard op 24 febrewaris 1998 útbrocht.
Untfangst
Some Like It Hot waard troch de filmkritisy rûnom mei loovjende resinsjes ûnthelle, en wurdt noch altyd beskôge as ien fan 'e bêste films ea makke. De foaroansteande krikitus Roger Ebert, fan 'e Chicago Sun-Times, skreau yn 2000: "Wilders komeedzje út 1959 is ien fan 'e duorjende skatten fan 'e filmkeunst, in film fan ynspiraasje en sekuer fakmanskip." Doedestiden omskreau John McCarten fan The New Yorker de film as "in fleurige, soargeleaze ûndernimming". Yn 1967 skreau Richard Roud yn 'e Britske krante The Guardian dat Some Like It Hot "de perfeksje nei-oan" komt.
Op 'e webside Rotten Tomatoes, dy't resinsjes sammelet, hat Some Like It Hot in tige heech goedkarringspersintaazje fan 95%, basearre op 59 ûnderskate resinsjes. De konsensuskrityk fan 'e webside, gearstald út al dy resinsjes, stelt: "In byderhante, grappige farse dy't nea begjint te slepen." (Dat is in wurdboarterij, mei it Ingelske wurd foar "slepen", drag, ek slaan kin op in man dy't him ferklaait as frou.) Op Metacritic, de wichtichste konkurrint fan Rotten Tomatoes, behelle Some Like It Hot sels in goedkarringspersintaazje fan 98%, basearre op 19 resinsjes.
Opbringst
Some Like It Hot brocht yn 'e bioskopen yn 'e Feriene Steaten $14 miljoen op, en yn alle oare lannen en territoaria $26 miljoen. Wrâldwiid kaam de opbringst dêrmei út op $40 miljoen. Ofset tsjin it budget fan $2,9 miljoen betsjut dat in winst fan $37,1 miljoen, hoewol't dêr de marketingkosten noch wol ôf moasten.
Prizen
Some Like It Hot wie oan 'e ein fan 'e simmer fan 1959 te sjen op it Ynternasjonaal Filmfestival fan Feneesje, dêr't de film nominearre waard foar de Gouden Liuw. Yn maart 1960 waard Some Like It Hot by de Golden Globes nominearre foar trije prizen, dy't de film allegearre wûn: foar bêste film (musical of komeedzje), bêste aktrise yn in musical of komeedzje (Marilyn Monroe) en foar bêste akteur yn in musical of komeedzje (Jack Lemmon).
Yn april fan dat jier waard Some Like It Hot by de Oscars nominearre foar seis prizen, wêrûnder dy foar bêste regisseur (Billy Wilder), bêste akteur (Lemmon), bêste adaptearre senario (Wilder en I.A.L. Diamond), bêste kamerarezjy (Charles Lang) en bêste art direction (swart-wyt) (Ted Haworth en Edward G. Boyle). De film wûn de Oscar foar bêste kostúmûntwerp (swart-wyt), dy't gie nei Orry-Kelly. By de Britske BAFTA Awards waard Some Like It Hot yn 1960 nominearre foar twa prizen, wêrûnder dy foar bêste film. Jack Lemmon wûn de BAFTA foar bêste bûtenlânske akteur.
Yn 1989 wie Some Like It Hot ien fan 'e earste 25 films dy't troch de Library of Congress útornearre waarden foar preservaasje yn it National Film Registry.
Klaas Visser
Klaas Visser (Skiermûntseach, 31 desimber 1891 - Ljouwert, 12 juny 1959) wie in Nederlânsk gesachfierder fan de walfiskfarder Willem Barendsz en eareboarger fan Skiermûntseach.
Libben en wurk
Visser waard op âldjiersdei 1891 berne as soan fan Gerben Visser en Pietje Onnes. Visser wie gesachfierder en wurke by de Stoomvaart Maatschappij Oostzee. Nei de Twadde Wrâldoarloch kaam er as gesachfierder yn tsjinst fan de Nederlandsche Maatschappij voor de Walvischvaart. Hy late tusken 1946 en 1950 fjouweris in ekspedysje fan de Willem Barendsz nei it súdpoalgebiet. Foar it wurk op de Willem Barendsz helle er in protte bewenners fan syn bertedoarp oan. Visser nam yn 1950 twa ûndertseaken fan in blauwe finfisk mei nei hûs. Sûnt 1951 steane de tseaken yn in bôge by de Willemshof yn Skiermûntseach.
Visser troude yn 1917 op Skiermuontseach mei Carolina Janna Hedlund. Hy stoar yn juny 1959 yn de âldens fan op 67 jier yn it Sint-Bonifatius Hospitaal yn Ljouwert. Hy waard op Skiermûntseach beïerdige.
Joadsk Begraafplak (It Hearrenfean)
thumb|It begraafplak It Joadsk begraafplak op It Hearrenfean bestiet sûnt 1804. It begraafplak mei mar sân grêfstiennen, yn Feanslûs op de grins fan 't Mar en De Knipe, wie yn gebrûk tusken 1860 en 1880. Yn 1883 waard it begraafplak op It Oranjewâld yn gebrûk naam.
Kastiel fan Durham
It Kastiel fan Durham (Ingelsk: Durham Castle) is in Normandyske boarch yn de stêd Durham yn it greefskip Durham, Ingelân. De boarch stiet op in heuvel boppe de rivier de Wear foar de katedraal fan Durham oer. It kastiel foarmet mei de katedraal wrâlderfgoed fan UNESCO.
Monsters vs. Aliens (franchise)
Film
Monsters vs. Aliens is in Amerikaanske kompjûteranimearre science fiction-film út 2009 ûnder rezjy fan Conrad Vernon en Rob Letterman. It wie de earste film fan DreamWorks Animation dy't streekrjocht yn stereoskopysk 3D-formaat makke waard ynstee fan yn 2D makke te wurden en pas nei foltôging omset te wurden yn 3D. Dat makke de film $15 miljoen djoerder. Monsters vs. Aliens waard ynsprutsen troch in stjerrecast fan stimakteurs, mei û.o. Reese Witherspoon, Seth Rogen, Hugh Laurie, Kiefer Sutherland, Stephen Colbert en Renée Zellweger. De film gie yn maart 2009 yn premiêre en brocht $382 miljoen op tsjin in budget fan $175 miljoen.
Kastiel fan Durham
Skiednis
De boarch waard oarspronklik yn de 11e iuw boud om de biskop fan Durham tsjin ynfallen te beskermjen. Yn dy tiid wie it noarden fan Ingelân, benammen nei de ferovering fan it lân troch de Normandjers yn it jier 1066, in tige ûnrêstich gebiet. De boarch stiet model foar de yn dy tiid yntrodusearre Normandyske arsjitektuer.
Monsters vs. Aliens (franchise)
B.O.B.'s Big Break
Op 26 septimber 2009 waard de earste fan twa koarte films útbrocht, B.O.B.'s Big Break, dat eins in prequel is fan 'e earder publisearre lange animaasjefilm. Dizze koarte film waard ek as bonus tafoege oan 'e op 29 septimber 2009 útkommen blu-ray- en dûbel-dvd-edysje fan Monsters vs. Aliens.
Yn B.O.B.'s Big Break besykje B.O.B., dr. Cockroach en The Missing Link harren sipier yn Area 52, kaptein W.R. Monger, te slim ôf te wêzen. Cockroach fuorret B.O.B. in gemysk mingsel dat him feroarje moat yn in bom, mar ynstee jout it B.O.B. it fermogen om 'e tinzen fan oaren te lêzen. Dêrtroch komme de trije meunsters efter it bestean fan in geheime útgong fan harren finzenis. Harren ûntsnappingsplan mislearret lykwols as B.O.B. it fleantúch dêr't se mei ûntsnappe sille, oansjocht foar in piñata dy't er stikkenslaan moat. By de resultearjende ûntploffing rekket er syn nije krêften wer kwyt.
Kastiel fan Durham
Skiednis
De yn de iere 14e iuw troch biskop Antony Bek boude ridderseal (Great Hall) wie yn dy tiid de grutste yn hiel Grut-Brittanje oant biskop Richard Fox de hal tsjin it ein fan de 15e iuw lytser makke. Hjoed-de-dei is de Great Hall 14 meter heech en mear as 30 meter lang.
Monsters vs. Aliens (franchise)
Mutant Pumpkins from Outer Space
Monsters vs. Aliens: Mutant Pumpkins from Outer Space is in tillefyzjespecial yn 'e foarm fan in koarte tillefyzjefilm, ûnder rezjy fan Peter Ramsey. De special waard yn 2009 ta gelegenheid fan Halloween makke, en belibbe syn wrâldpremiêre doe't er op 26 oktober 2009 útstjoerd waard op it Ierske tillefyzjekanaal RTÉ One. Yn 'e Feriene Steaten kaam er pas op 28 oktober fan dat jier foar it earst op 'e tillefyzje. De special waard op 27 septimber 2010 yn it Feriene Keninkryk op dvd útbrocht, en kaam op 28 augustus 2012 yn 'e Feriene Steaten út op dvd en blu-ray, as ûnderdiel fan Shrek's Thrilling Tales, ek bekend as DreamWorks Spooky Stories.
Kastiel fan Durham
Kapellen
It kastiel hat twa kapellen: de Norman Chapel, boud om 1078 hinne, en de Tunstall's Chapel (ferneamd nei biskop Cuthbert Tunstall), boud yn 1540.
Monsters vs. Aliens (franchise)
Mutant Pumpkins from Outer Space
Yn Mutant Pumpkins from Outer Space geane Susan en de oare meunsters nei Susan har eardere wenplak Modesto, yn Kalifornje, dêr't se krekt op 'e tiid arrivearje foar Halloween. Wylst Susan tiid trochbringt mei har âldelju, dogge de oare meunsters mei oan it trick-or-treating (ferklaaid by de doarren lâns gean te biddeljen), wêrmei't se in flinke berch snobbersguod gearbringe. Letter docht bliken dat de meunsters net samar yn Modesto kommen binne, mar om mei in groep mutearre pompoenen ôf te weven, dy't de momkape fan Halloween-pompoenen oannommen hawwe. As de pompoenen it snobbersguod fan 'e bern begjinne op te fretten om grutter te groeien, reägearje de meunsters en de bern troch harren ekstra snobbersguod ta te smiten, sadat se úteinlik sa opswold reitsje dat se ûntploffe. Mar ûngemurken falt in bytsje pompoene-'bloed', in grien guodsje dat ferantwurdlik wie foar de mutaasje fan 'e oarspronklik normale pompoenen, yn in kokentún dêr't woartels oanplante binne, mei as gefolch dat ien fan 'e woartels mutearret.
Kastiel fan Durham
Kapellen
De Norman Chapel is it âldste diel fan de boarch en ek it âldste bouwurk fan de stêd. De bou mei syn ryk bewurke kapitelen stamt út 1080 en is fan Saksyske oarsprong, nei alle gedachten fanwegen it feit dat Saksen twongen waarden om de kapel te bouwen. Yn de 15e iuw liet biskop Hatfield de keep (donjon of haadtoer) fergrutsje, wêrtroch't de kapel net mear tagonklik waard. Mooglik is dat de reden wêrom't de kapel fierder sûnder feroarings en oanpassings troch de tiid kommen is. Oant 1841 waard de kapel net mear brûkt en dêrnei tsjinne er as passaazje nei de donjon. Yn de Twadde Wrâldkriich brûkte de Royal Air Force de kapel as kommandopost en waard it oarspronklike belang ûntdutsen. Koart nei de oarloch waard de kapel wer ynsegene en ek tsjintwurdich wurdt de kapel alle wiken brûkt foar tsjerketsjinsten.
Monsters vs. Aliens (franchise)
Night of the Living Carrots
Nei de cliffhanger oan 'e ein fan Mutant Pumpkins from Outer Space hat de mutearre woartel tûzenen sombywoartels fuortbrocht, dy't de behearsking oer it ferstân fan harren slachtoffer oernimme as men deryn byt. Dr. Cockroach betinkt in oplossing: B.O.B., dy't gjin ferstân hat en dêrom ymmún is foar de krêften fan 'e sombywoartels, moat se allegear opite. Uteinlik docht B.O.B. dat mei tsjinnichheid, mar oan 'e ein fan 'e koarte film feroaret er sels yn in reuseftige sombywoartel.
Tillefyzjesearje
Mei yngong fan 23 maart 2013 wie op 'e tillefyzjestjoerder Nickelodeon in kompjûteranimearre tekenfilmsearje te sjen mei de titel Monsters vs. Aliens, dy't in ferfolch wie op 'e langspylfilm en de koarte films. Yn totaal waarden der 26 ôfleverings fan 22 minuten makke, wêrby't de stimmen fan 'e haadrollen ynsprutsen waarden troch Riki Lindhome (Susan), Chris O'Dowd (dr. Cockroach), Eric Edelstein (B.O.B.) en Diedrich Bader (The Missing Link). De searje waard makke troch de Nijseelânske animaasjestudio Oktober Animation, mar waard nei ien seizoen stopset omreden fan lege sjochsifers. De lêste ôflevering waard (foar it earst) útstjoerd op 8 febrewaris 2014.
Kastiel fan Durham
Kapellen
De Tunstall's Chapel, de grutste fan de twa kapellen, wurdt faker foar tsjinsten brûkt, mar ek foar konserten. De bou fan de kapel waard ûnder biskop Cuthbert Tunstall yn 1540 foltôge oan it begjin fan de reformaasje. De biskoppen Cosin en Crewe fergrutten de kapel yn it lêste diel fan de 17e iuw. Achter yn de kapel binne noch 16e-iuwske misericordes.
Monsters vs. Aliens (franchise)
Fideospultsjes
It fideospultsje Monsters vs. Aliens, dat basearre wie op 'e langspylfilm mei deselde namme, waard op 24 maart 2009 útbrocht foar Microsoft Windows, PlayStation 2, PlayStation 3, Xbox 360, Nintendo DS en Wii. It spultsje waard ûntwikkele troch Beenox en Amaze Entertainment. Twa oare fideospultsjes waarden op Monsters vs. Aliens basearre, nammentlik: Madagascar Kartz (útbrocht op 27 oktober 2009) en Super Star Kartz (útbrocht op 15 novimber 2011). Hoewol't Madagascar Kartz fierhinne basearre is op 'e Madagascar-franchise, hat it in racetrack basearre op it romteskip út Monsters vs. Aliens. Super Star Kartz kombinearret eleminten út Monsters vs. Aliens, Madagascar, Shrek en How to Train Your Dragon. Op 10 oktober 2013 waard fierders noch in fergees spultsje foar op 'e mobile tillefoan publisearre, mei as titel B.O.B.'s Super Freaky Job.
Kastiel fan Durham
Universiteitskolleezje
Yn 1837 droech biskop Edward Maltby de boarch oer oan de nije Universiteit fan Durham as wenromte foar studinten. De boarch krige doe de namme University College. De fiktoriaanske arsjitekt Anthony Salvin rekonstruearre de ferfallen donjon neffens de oarspronklike plannen. Yn 1840 waard it kastiel wer iepene en tsjintwurdich wenje der noch jimmeroan mear as 100 studinten, dêr't de measten fan yn de donjon ûnderbrocht binne.
Foar it publyk is de boarch allinne yn it ramt fan rûnliedings tagonglik.
Autoploïde
Ynlieding
In autoploïde tetraploïde plant wurdt in autotetraploïde neamd. Der binne ek autotriploïde, autoheksaploïde en auto-oktoploïde planten: de ierdappel is in autotetraploïde en hat 2n=48 gromosomen en ek Kofjeplant (Coffea arabica) is autotetraploïde.
Tylt
Yn de plantetylt hat bliken dien dat autopolyploïden wat minder groeie en minder fruchtber binne. De pôlebuis groeit ek stadiger as by diploïden (sertaasje).
Autopolyploïden kinne spontaan of keunstmjittich ûntstean mei help fan kolgisine ynduksearre wurde. Yn de lânbou ha polyploïden foardielen om’t de te rispjen organen grutter útgroeie.
Henk van der Velde
Hendrik Cornelis (Henk) van der Velde (De Jouwer, 26 septimber 1950 - dêre, 18 maart 1983) wie in Fryske bokser, fierljepper en fuotballer. As njoggentjinjierrige fêstige de automonteur fan De Jouwer yn Drachten in nij Frysk rekord fierljeppen.
Boksen en fuotbaljen
Al jong begûn er as fuotballer by de sneonsôfdieling fan De Kooi. Hy spile letter as bûtenspiler yn it earte team fan SC Joure. Syn broer Eldert waard ek in kear noardlik kampioen yn it healswiergewicht C-klasse. Op syn fyftjinde waard Henk lid fan de boksferiening SC Friesland. Dêr krige hy bokstraining fan Henk Duursma. Yn 1966 en in 1967 waard hy as weltergewicht noardlik juniorkampioen yn de CD-klasse.
Fierljeppen
Yn 1965 begûn hy as ljepper yn in wedstryd yn Eagmaryp en sprong dêr 9,87 meter. Op in steger yn de Jouwer oefene hy mei syn buorjonges Jetze en George Valkema. As fierljepper waard hy twa kear juniorkampioen fan Fryslân. Syn junioarerekord wie 14,04 meter. Hy hie it ljeppen leard fan syn buorjonge George Valkema en fan Johan Boersma. Henk van der Velde seach it fierljeppen yn it earstoan as aardichheidsje neist it fuotbaljen en it boksen. As bokser hied er twa noardlike kampioenskippen op syn namme stean. Neidat hy yn 1970 yn Winsum al de groepsronde wûn hie mei in sprong fan 14 meter sprong hy yn de wedstryd Fryslân-Hollân yn Frysk rekord fan 15,26 meter, Yn 1971 wie hy by wedstriden de bêste yn Drylts en Sibaldebuorren. Yn 1972 waard Van der Velde fjirde yn it klassemint om de LC-penje.
Stony Nakoda Naasje
De Stony Nakoda Naasje (Ingelsk: Stoney Nakoda Nation; Stony: Îyârhe Nakoda) is in Yndiaanske stamme-organisaasje yn Kanada, mei eigen reservaten yn it suden fan de provinsje Alberta. Inkeld wurdt ek wol sprutsen fan 'e Stony Nakoda Earste Naasje (Stoney Nakoda First Nation). ("Earste naasje" is in Kanadeeske oantsjutting foar in Yndianestam of -troep.) De Stoney Nakoda Naasje waard as offisjele stamme-organisaasje oprjochte yn 1877, en is opboud út trije tradisjonele dielstammen, de Bearspaw Earste Naasje, de Chiniki Earste Naasje en de Wesley Earste Naasje. It haadkertier is fêstige yn Morley, yn Alberta, in útbuorren yn it Stony Reservaat 142-143-144.
Demografy
Neffens gegegevens út 2011 hie de Stoney Nakoda Naasje doe krapoan 4.800 leden. Dat binne benammentlik út etnyske Stony (Stoney), om persiis te wêzen Súdlike Stony, mei dêropta noch wat Kry (Cree) fan 'e Flakte-Kry-substamme. Neffens etnyske skiedslinen kinne de leden fan 'e stamme-organisaasje opdield wurde yn 4.500 Stony en 300 Kry.
Lidstammen
Sûnt 1877 wurdt de Stony Nakoda Naasje troch de Kanadeeske autoriteiten erkend as de fertsjintwurdigjende organisaasje fan alle Súdlike Stony. Yn 't earstoan spriek men trouwens noch fan de Stony Troep fan Yndianen (Stoney Band of Indians) of fan de Stony Stamme (Stoney Tribe). De Súdlike Stony sels bestiene foartiid út trije ferskillende troepen en holden ek neitiid oan dy yndieling fêst. Ek hjoed de dei noch binne yn 'e Stony Nakoda Naasje trije ûnderskate stammen feriene.
Reservaten
De trije stammen fan 'e Stony Nakoda Naasje diele fjouwer reservaten yn 'e omkriten fan Morley. Yn totaal beslane dy 487,7 km² en wennen der yn 2011 4.215 minsken. It giet om 'e folgjende reservaten:
Skiednis
Op 22 septimber 1877 waard it Ferdrach Nû. 7, ien fan 'e alve regionale, saneamde Nûmere Ferdraggen, sletten tusken fertsjintwurdigers fan 'e Britske Kroan, it koloniale gesach yn Kanada, en foaroanlju fan 'e Siksika- en Kainai en Noardlike Pigan-stammen fan 'e Swartfuotten, de Sarsy en de Súdlike Stony. Yn ruil foar it oerdragen fan harren tradisjonele territoarium oan it koloniale regear fan Kanada (dat it dêrnei frijjoech foar kolonisaasje troch de blanken) krigen de neamde Yndiaanske groepen doe reservaten tawiisd, wylst se fan dy tiid ôf teffens rekkenje koene op 'e útkearing fan jierjilden. De Súdlike Stony hâlde lykwols oant hjoed de dei ta fol dat se by de ûnderhannelings foarôfgeande oan it sluten fan it ferdrach en by de ûndertekening sels mislaat wurden binne, mei't de skreaune wurden (dy't hja net lêze koene) de saken hiel oars foarstelden as wat der neffens harren mûnling ôfpraat wie. Sy mienden dat se akkoart giene mei in simpel fredesferdrach mei de blanken, dat gjin ynfloed hawwe soe op har gebrûk fan harren foarâlderlike lân.
Tradisjoneel wie ûnder de Súdlike Stony de funksje fan hûga, of heechste opperhaad, in erflik amt en in posysje foar it libben, dêr't mar inkeldris immen útset waard as er der wier-wier in potsje fan makke. De macht fan 'e hûga waard lykwols troch it Ferdrach Nû. 7 en lettere Kanadeeske wetjouwing oangeande Yndiaansk bestjoer sterk oan bannen lein, en yn 'e tweintichste iuw waard der fan oerheidswegen by de Súdlike Stony en oare stammen oanstien op 'e ynfiering fan in demokratysker foarm fan bestjoer. Yn 1952 holden de trije lidstammen fan 'e Stony Nakoda Naasje foar it earst ferkiezings foar de post fan opperhaad, en teffens foar leden fan 'e nije stamrieën. De earste keazen opperhaden wiene David Bearspaw foar de Bearspaw Earste Naasje; Jacob Twoyoungmen foar de Chiniki Earste Naasje; en Tom Snow foar de Wesley Earste Naasje. Yn 1957 waard de termyn foar de opperhaden en riedsleden fêststeld op twa jier. Dat bleau sa oant 2002, doe't de termyn by de Chiniki Earste Naasje ferlinge waard ta trije jier en by de Wesley Earste Naasje ta fjouwer jier. Yn 2013 waard it by de Bearspaw Earste Naasje ferlinge ta trije jier.
Yn 'e sechstiger jierren begûn it Kanadeeske regear in beweging nei mear selsbestjoer foar Yndiaanske stammen oan te moedigjen, en krige de Stony Nakoda Naasje mear frijheid. Nei in referindum waarden yn 1974 de trije lidstammen gearraand ta ien organisaasje mei ien inkeld opperhaad, mar doe't dêr grut trelit oer ûntstie ûnder de leden, waard de sitewaasje al hiel gau wer yn 'e âlde steat (fan trije stammen mei elts in eigen opperhaad) werombrocht. De trije opperhaden en tolve riedsleden foarmje mei-inoar de Stony Stammeried, it bestjoersorgaan fan 'e Stony Nakoda Naasje. Yn juny 2008 waard it eigen kasino fan 'e Súdlike Stony, it Stoney Nakoda Casino, iepene, likernôch 50 km eastlik fan Banff; it byhearrende hotel kaam yn 2009 ree.
Joazef fan Nazaret
Joazef (Hebriuwsk: יוֹסֵף; Gryksk: Ἰωσήφ; betsjutting: God hat tafoege) fan Nazaret is yn it Nije Testamint de breugeman fan Marije, de mem fan Jezus. Neffens de bibelske ferhalen wie Joazef in timmerman út Nazaret. Dêrom wurdt Joazef yn de ikonografy fakentiden mei timmermansark út- en ôfbylde.
Joazef stamde út it skaai fan kening David, fan wêr út neffens de profesij fan it Alde Testamint de Messias stamme soe.
Libben
Neffens it evangeelje fan Jehannes waard Joazef troch it folk as de heit fan Jezus beskôge (Jehannes 1:45: Jezus út Nazaret, de soan fan Joazef). Mattéus (1:18) en Lukas (1:35) beskôgje Joazef lykwols allinne as de wetlike heit fan Jezus, om't Marije neffens de Skrift net troch minsklike omgong, mar troch godlike yntervinsje swier rekke fan Jezus. Dat wurdt yn de roomske lear folge troch it dogma fan de ûnbeflekte ûntfinzenis. Benammen yn katolike geskriften wurdt Joazef ek de pleechheit (nutritius) fan Jezus neamd. Dêrnjonken wurde der ek bruorren en susters fan Jezus neamd, dêr't Jakobus ûnder wie, dy't lykwols net eksplisyt as bern fan Joazef neamd wurde (Mattéus 13:55; Markus 6:3).
It berop fan Joazef wurdt mei it Grykske τέκτων (tekton) oanjûn (Mattéus 13:55), dat safolle as "arsjitekt" of "boumaster" betsjutte, mar dêr't ek oar wurk by de bou fan in hûs ûnder foel. In tekton wie dus immen dy't betûft wie yn it bearbeidzjen fan hout en stien.
Neffens de beskriuwing fan de evangelist Mattéus wiene Joazef en Marije oan inoar fersein. Doe't Marije swier rekke sûnder omgong hân te hawwen mei Joazef, naam dy har tsjin de gewoante yn dochs ta syn frou. Dat barde op oanwizing fan in ingel, dy't him nachts yn in dream besocht. No moast Joazef yn it ramt fan in folkstelling út Nazaret nei syn bertestêd tsjen om him dêr mei syn yntusken heechswangere frou ynskriuwe te litten. Dat wie Betlehem, it plak dêr't Jezus op de wrâld kaam. Trije wize manlju lutsen mei harren gefolch nei Jeruzalim en fregen dêr wêr't hja de kening fan de Joaden fine koene. Doe't kening Herodes dat hearde fielde er him yn syn posysje slim bedrige en hy frege oan de hegeprysters wêr't dy nije kening dan op de wrâld komme soe. Nei't dy him andere hiene dat de profeet foarsein hie dat de nije kening út Bethlehem komme soe, liet er alle jonkjes fan ûnder de twa jier yn Bethlehem ombringe, itjinge bekend waard under de namme de Bernemoard. Joazef wie doe al mei syn frou en de lytse poppe flechte, want op 'e nij wie him earder al in ingel yn in dream ferskynd, dy't him warskôge om te flechtsjen nei Egypte (Mattéus 2:13-23). Doe't it wer feilich wie kaam de famylje ek wer op godlike oanwizings werom en setten harren yn Nazaret nei wenjen, dêr't Jezus grutbrocht waard.
De gryksk-otterdokske en de roomsk-katolike tradysje, dy't fierder giet dan de tsjûgenis fan de Hillige Skrift, wol ha dat Joazef ek nei de berte fan Jezus in saneamd "Joazefhoulik" hie, dat wol sizze in houlik mei frijwillige ûnthâlding fan seksuële omgong. De yn it Nije Testamint neamde bruorren en susters fan Jezus soene dan falle ûnder in kring fan neiste famyljeleden, troch wa't Jezus en Marije nei de dea fan Joazef opnommen waard.
Ferearing
Yn de eastlike tsjerke waard Joazef al hiel betiid fereare, wylst de westerske tsjerke Joazef pas om 850 hinne ferearje soe.
Paus Pius IX ferklearre Joazef yn 1870 ta patroanhillige fan de Roomsk Katolike Tsjerke. Paus Leo XIII spriek yn syn ensyklyk Quamquam fan 15 augustus 1889 mei klam syn wurdearring út foar de ferearing fan de hillige Joazef. Paus Pius XII foege yn 1955 njonken de tradisjonele feestdei fan 19 maart in twadde feestdei op 1 maaie ta as tsjerklike tsjinhinger fan de Dei fan de Arbeid. Ek oare pausen diene war om de ferearing fan Joazef yn de tsjerke te befoarderjen. Net sûnder risseltaat: yn de 20e iuw waard in grut tal nije tsjerken wijd oan Joazef. Ek nije skoallen en kleasters waarden ferneamd nei Sint-Joazef.
Tradisjoneel jildt Joazef as patroanhillige fan de wurknimmers, benammen timmerlju en houthakkers.
Ikonografy
Joazef wurdt fakentiden sliepend ôfbylde. Dêrmei wurdt ferwiisd nei de dreamen dy't Joazef neffens Mattéus hân hat.
Fakentiden wurdt Joazef ôfbylde mei in winkelheak en in wite leelje, it symboal foar keinens. Yn in soad tsjerken en kleasters binne bylden te finen fan Joazef. Op krystfoarstellings yn de let-midsiuwske keunst wurdt Joazef fakentiden as soargjende heit foarsteld: Joazef hellet wetter, makket fjoer oan of sierd it iten. Yn de barokke ikonografy waard de dea fan Joazef in populêr tema en sa waard Joazef patroanhillige fan de minsken dy't op stjerren lizze. Joazef jildt boppedat as skutspatroan foar jongfammen en troude stellen. Sûnt 1679 wie Joazef de patroanhillige fan de Spaanske Nederlannen en noch altiten is Joazef de skutspatroan fan België en de Kroaten.
Makkabeeske Opstân
thumb|Mattatias dy't de ôffallige Joad ombringt troch [[Philippe de Loutherbourg]] thumb|De grêf fan de Makkabeeërs by it hjoeddeistige [[Mevo Modi'im]] De Makkabeeske Opstân (Hebriuwsk: מרד החשמונאים‎) wie in Joadske opstân, fan 167 f.Kr. oant 160 f.Kr. dy't laat waard troch de Makkabeeërs, tsjin it Seleusidyske Ryk en de hellenistyske ynfloed op it Joadske libben.
Skiednis
Neffens it apokrive boek 1 Makkabeeërs hiet kening Antiochus Iv Epifanus fan it Seleusidyske Ryk it ferbieden fan it útoefenjen fan it joadendom. Mattatias de Hasmoneeër, dy't in preester fan Modi'in wie, wegere de Grykske goaden te ferearjen. Doe waard der in hellenisearre Joad oansteld dy't it plak fan Mattatias by in ritueel oernimme moast. Mattatias fermoarde dy hellenisearre Joad lykwols allyk de Grykske offisier dy't stjoerd waard dat ritueel ôf te twingen. Mattatias en syn fiif soannen flechten dêrnei de wyldernis fan Judeä yn. Dat barren late ta de opstân. In jier letter, yn 166 f.Kr., ferstoar Mattatias, en syn soan Judas de Makkabeeër sammele in leger fan Joaden. Hja brûkten in soarte fan guerilla-taktyk om de Seleusiden te bestriden. Ynearsten wie harren striid derfoar ornearre om tsjin de hellenisearre Joaden te fjochtsjen, want der wiene lykwols in soad fan. De Makkabeeërs fernielden de Grykske alters, besniene de jonges en ferballen de hellenisearre Joaden. Judas syn bynamme, "de Makkabeeër" waard dêrnei foar de gânse groep rebellen brûkt, en komt fan it Hebriuwske wurd foar "hammer".
De opstân bestie út in stikmannich fjildslaggen, dêr't de Makkabeeërs ferneamd waarden om harren guerilla-taktyk en faasje, foar de grutte, mar stadige Seleusidyske leger oer. Nei de oerwinning lutsen de Makkabeeërs Jeruzalim yn en makken se de Timpel ritueel skjin. Hja stelden Jonatan Affus, Judas syn jongste broer, oan as hegepreester. In grut Seleusidysk leger waard nei Judeä ta stjoerd en slach de opstân del, mar kearden werom doe't kening Antiochus IV ferstoar. Judas hie njonkelytsen in ferdrach mei de Romeinske Republyk tekene, en hja waarden alliearden tsjin it ferswakke Seleusidyske Ryk. Lysias, dy't de taken fan Antiochus waarnaam, nei't dy ferstoarn wie, hie it drok mei binnenlânske Seleudyske saken en luts it ferbod op it útoefenjen fan it joadendom fan Antiochus wer yn.
Neisleep
Nettsjinsteande de Makkabeeske oerwinning kamen alle fiif soannen fan Mattatias mei geweld om it libben: Judas en Eleazar sneuvelen yn de slach, Jonatan waard ferret en waard fermoarde troch de Seleusidyske generaal Diodotus Trifon, Simon waard yn Jericho troch syn skoansoan Ptolemeüs fermoarde, en Jehannes waard oppakt en fermoarde troch de soannen fan Jambri fan Medeba.
Nei de oerwinning fan de Makkabeeërs krige de dynasty fan de Hasmoneeërs de hearskippij oer Judeä. Hja wiene noch net dien mei de striderijen en oermasteren gebieten om Judeä hinne. De Joaden, dy't trou oan it hellenisme bleaune, waarden twongen om de Wet fan Mozes oan te nimmen. Hja fregen it Seleusidyske Ryk foar help, mar dy waard sterk ferswakke troch binnenlânske tsierderijen en oarloggen mei oare keninkriken, lykas mei it Ptolemeesk Egypte. Dat fermindere harren mooglikheid en oermasterje Judeä fannijs.
Yn ien gefal lykwols waard Jonatan Affus, in soan fan Mattatias, troch de Seleusidyske generaal Diodotus Trifon oertsjûge om 40.000 fan syn manlju dien te jaan en him te moetsjen by in "konferinsje". Dat bliek lykwols in leage te wêzen en Jonatan waard oppakt en letter fermoarde. Dat gie tsjin de ûnderhanneling yn dy't Jonatan syn broer Simon mei Trifon makke hie en lit Jonatan frij yn ruil foar hûndert talinten en Jonatan syn twa soannen as gizelders. Simon sels waard dêrnei fermoarde troch syn skoansoan Ptolemeüs, soan fan Abubus. Neitiids waard Simon syn tredde soan, Jehannes Hyrkanus, de Hasmoneeske kening en hegepreester fan Israel.
Neibeskôging
Yn de apokrve boeken 1 Makkabeeërs en 2 Makkabeeërs wurdt de Makkabeeske Opstân omskreaun as in opstân tsjin de kulturele en religieuze ûnderdrukking troch in bûtenlânske macht. Hjoeddeistige skiedkundigen tinke lykwols dat de Seleusidyske kening yn in boargerkriich tusken tradisjonele Joaden fan it plattelân en hellenisearre Joaden yn Jeruzalim yngriep. It yngripen fan de Seleusiden wie dus gjin religieuze ûnderdrukking, mar earder in bestraffing fan de sosjale ûnrêst. De Timpel waard fannijs opboud op oantrúnjen fan hegepreester Menelaus, en dus net befrijd en fannijs ynwijd waard troch de Makkabeeërs.
Neilittenskip
De Joadske hjeldei Chanûka fiert de nije ynwijing fan de Timpel nei de oerwinning fan Judas de Makkabeeër op de Seleusiden.
In part fan dy
'In part fan dy' is in duet fan de Fryske sjongers Marcel Smit en Gerbrich van Dekken.
De single waard op 1 maart 2013 as single presintearre yn it radioprogramma Noardewyn fan Omrop Fryslân. Marcel Smit en Gerbrich van Dekken songen it nûmer foar it earst as duet op it earste Frysk Sjongers Gala fan novimber 2012. It nûmer wie troch Marcel Smit skreaun as gitaarnûmer, mar waard troch Peter van der Zwaag omsetten yn in pianoarranzjemint. Yn de live ferzje spilet multy-ynstrumintalist Hubert Heeringa op fioele, mar op de single spilet er sopraansaksofoan.
Marcel Smit skreau it nûmer nei it sjen fan in ynterview mei pianist Billy Joel. Dat petear gie der oer dat minsken nei harren dea net ferdwine, mar trochbestean yn it ûnthâld fan oare minsken. It liet waard – op plak tsien – de heechste nije binnenkommer yn de Fryske Top 100 fan 2013. Ek de jierren dêrnei bleau it yn de top tsjien fan dy list.
Cover
Yn 2018 covere de band The Bounty Hunters fan Johannes Rypma in diel fan 'In part fan dy'. Dit diene se nei oanlieding fan de muzykrubryk fan Fryslân Hjoed. Yn dy rubryk wurde Fryske artysten útdage om in ferske út de Fryske top 100 te coverjen. It doel is om sa in hiel oare ferzje fan in Frysk nûmer te krijen.
Bobslydzjen op de Olympyske Winterspullen 2006
200px|thumb|right|200px|De Olympyske bobbaan fan Turyn 2006
De Olympyske Winterspullen 2006, ek wol de XXe Olympiade neamd, waarden yn 2006 hâlden yn de Italjaanske stêd Turyn fan 10 oant en mei 26 febrewaris. It bobslydzjen hie plak yn de Cesana Pariol.
Cesana Pariol
De Whistler Sliding Centre waard yn 2004 iepene en wie oanlein foar de Olympyske Winterspullen fan 2006. De baan hie in lingte 1.435 m, in ferfal fan 114 meter en de baan bestiet út njogentjin bochten.. Der wie plak foar 7.130 taskôgers.
Eyes That See in the Dark (album)
Eyes that See in the Dark is it fyftjinde studio-album fan 'e Amerikaanske countrysjonger Kenny Rogers, dat op 22 augustus 1983 útbrocht waard by platemaatskippij RCA Records. De grutste hit fan dit album wie in duët mei Dolly Parton, Islands in the Stream.
Album
Eyes that See in the Dark waard yn maaie 1983 opnommen, foar in diel yn 'e Middle Ear Studio yn Miami Beach, yn 'e Amerikaanske steat Floarida, en foar in diel yn 'e Lion Share Recording Studio en de Ocean Way Recording Studio yn Los Angeles, yn 'e Amerikaanske steat Kalifornje. Produsinten wie Barry Gibb (bekend as lid fan 'e Australyske band The Bee Gees), y.g.m. Albhy Galuten en Karl Richardson. Fan Eyes that See in the Dark waarden tusken 15 augustus 1983 en 4 juny 1984 fjouwer singles útbrocht: it duët mei Dolly Parton Islands in the Stream, This Woman, Eyes that See in the Dark, en Evening Star.
Drolshagen
thumb|Lizzing fan Drolshagen thumb|Drolshagen Drolshagen is in plak yn de Dútske dielsteat Noardryn-Westfalen, dat leit yn it Kreis Olpe. It plak hat yn 24.459 ynwenners (31 desimber 2017).
Drolshagen leit yn it swier beboske natoerpark Ebbegebirge yn it Sauerlân. Yn it gebiet lizze swier beboske berchrigen mei hichtes fan hast 500 meter, flakke toppen en brede falleien dêrtusken. Mear as 40% fan it stêdlike gebiet is beboske. Yn it westen dêr't it stêdlike gebiet einiget is in steile helling en mei útsjoch yn de fierte op de rivier de Ryn. Yn 1214 waard de stêd Drolshagen foar it earst neamd yn in dokumint. Yn de 15e en 16e iuw profitearre Drolshagen fan de mynbou yn it gebiet. Produkten fan Drolshagen waarden eksportearre nei Keulen en de Baltyske regio. Yn 1838 ferwoaste in grutte brân hast it hiele palk. Nei de weropbou waard Drolshagen yn 1841 it haadplak fan it bestjoer fan Drolshagen-Lân en Drolshagen-stêd.
Stedsyndieling
De gemeente bestiet út 58 ortschaften:
Stêdebân
Drolshagen hat sûnt oktober 1967 in gearwurkingsferbân mei De Jouwer (gemeente De Fryske Marren) Boppedat is der in freonskipsbân mei Helmsdorf yn Thüringen.
Morley (Alberta)
Morley (útspr.: ['mɔɹli]) is in delsetting binnen de grinzen fan it Stony Reservaat 142-143-144 (Stoney 142-143-144 Reserve), it wichtichste Yndianereservaat fan 'e Súdlike Stony-Yndianen, yn it súdwesten fan 'e Kanadeeske provinsje Alberta. It is in útbuorren dy't neffens gegevens fan Industry Canada út 2001 mar 35 ynwenners hie – yn 'e folkstellingsgegevens fan 'e Kanadeeske oerheid wurdt it net iens apart neamd. Likegoed is Morley it haadplak fan it reservaat, dat sadwaande ek wol it Morley Reservaat (Morley Reserve) neamd wurdt. It haadkertier fan 'e Stony Nakoda Naasje (Stoney Nakoda Naasje) is yn Morley fêstige.
Geografy
Morley leit oan it spoar fan 'e Canadian Pacific Railway, tusken de Trans-Canada Highway en de rivier de Bow yn, streamop fan Ghost Lake. It leit op in hichte fan 1.240 m boppe seenivo yn in krite dy't yn 'e regel ta de Rocky Mountains rekkene wurdt. It heart ta de regio Alberta's Rockies, de folkstellingsdifyzje Nû. 15 en de federal riding (oftewol it kiesdistrikt) Wild Rose.
Skiednis
Morley waard yn 1873 stifte troch de metodistyske misjonaris John MacDougall, as in missypost om 'e fersprieding fan it kristendom ûnder de Súdlike Stony en Siksika-Swartfuotten te fasilitearjen. John syn heit George MacDougall, dy't it tafersjoch fan 'e tsjerke hie op alle metodistysk sindingswurk yn westlik Kanada, liet yn 1875 in pear km bûten Morley de McDougall Memorial United Church bouwe, dy't der noch altyd stiet. it is it âldste gebou fan 'e krite en de âldste protestantske tsjerke yn súdlik Alberta; hjoed de dei hat it de status fan histoarysk monumint.
Gros Ventre (rivier)
De rivier de Gros Ventre (útspr.: [ɡɹo u vɑ:nt] of [ɡɹo u vɔ:nt]) is in rom 120 km lange sydstream fan 'e rivier de Snake, yn it westen fan 'e Amerikaanske steat Wyoming. De namme is ôflaat fan 'e Gro Wânt-Yndianen (Ingelsk: Gros Ventre), wa har namme oft yn it Frânsk "grutbuken" of "rûnbuken" betsjut.
De rivier de Gros Ventre ûntspringt yn 'e Gros Ventre-wyldernis yn westlik Wyoming en floeit gear mei de Snake yn 'e Jackson Hole-delling. De Gros Ventre stiet oer syn hiele lingte bekend as in treflik plak foar angeljen, benammen nei forel. De rivierseigen forel is sa'n 30 oant 40 sm lang, mei útsjitters fan wol 50 sm.
Holzminden (Landkreis)
De Landkreis Holzminden is in lânkring yn it suden fan de Dútske dielsteat Nedersaksen. It is nei de lânkring Lüchow-Dannenberg en Wittmund de lytste lankring fan Nedersaksen en neffens ynwennertal ien fan de lytsere lânkringen fan Dútslân. Haadstêd is Holzminden, dy't yn it sintrum fan de lânkring leit.
Geografy
De lânkring leit yn it Weserberchlân en it Leineberchlân. De hichteferskillen yn de lânkring lizze tusken 85 en 525 meter boppe seenivo. It heechste punt fan it gebiet leit tusken Holzminden en Dassel, dêr't de Große Ahrensberg 525 meter boppe seenivo útstekt. In grut part fan de lânkring bestiet út bosk, sa'n 45%. Troch de lânkring rint fan it noarden nei it suden de Weser, dy't tagelyk de grinsrivier mei Noardryn-Westfalen foarmet.
Gemeenteyndieling
Ienheidsgemeenten
Samtgemeinden mei de dêrûnder fallende gemeenten
* sit fan it bestjoer fan de samtgemeinde
Gemeentefrije gebieten (ûnbewenne)
Fuotbalferiening Friso
Fuotbalferiening Friso wie in roomske fuotbalferiening op De Jouwer. De feriening bestie fan 1930 oant 1965.
De katolike fuotbalferiening waard oprjochte op 26 maaie 1930. Yn de earste jierren waard spile of de fjilden fan de Jouster fuotbalferiening 'De Kooi'. Yn 1933 waard in eigen fjild yn gebrûk nomd. Dit barde op Twadde Peaskedei, 17 april 1933, by in wedstryd tsjin Bakhuzen. De ôftraap waard dien dien troch Egbert de Jong, foarsitter fan it R.K.-tsjerkbestjoer. Nammen fan it earste oere wiene Piet Temming, Jan Zeldenthuis en Theo van der Heide. It fjild lei oan de súdkant fan de Roomske tsjerke earst yn it ferlingde fan it roomske begraafplak. Doe't it hou om 1956 hinne útwreide waard, waard it Frisofjild wat mear nei it suden ferlein en kaam op it plak fan de lettere Kwekerijstrjitte. Ein 1962 is Friso, mei de houten tribune, ferhuze nei it fjild oan de súdkant fan de kristlike Mavo en oan de eastkant fan de iisbaan. Yn 1965 fusearre 'Friso' mei 'De Kooi' ta Fuotbalferiening SC Joure. Op it Frisotenu, swarte broek mei in wyt shirt, hearde yn it earstoan ek in Frysk flachje, dat op it shirt naaid waard. By de fúzje op 16 augustus 1965 kaam der ek in nij tenu.
Grutte Priis Formule 1 fan Dútslân 2012
Utslaggen fan de Grutte Priis Formule 1 fan Dútslân 2012 yn Hockenheim op 22 july. It wie de tsiende fan 20 races fan de Formule 1 yn 2012. Hy waard op de Hockenheimring hâlden. De race waard hâlden oer 67 omgongen, op it 4,6 km lange sirkwy foar in raceôfstân fan 306,5 kilometer.
List fan Yslânske ambassadeurs yn Egypte
Dit is in list fan Yslânske ambassadeurs yn Egypte.
Playboy (libbenswize)
In playboy (útspr.: ['ple:boi̭], likernôch: " plee -boi") is in rike man dy't rom yn 'e frije tiid sit en dy't as bon vivant genietet fan it goede libben. Yn 't bysûnder siket er it selskip fan (en seksuële omgong mei) in ôfwikseling fan kreaze froulju. Fierders giet der net folle fan him út en kin er omskreaun wurde as in liddichgonger. 'Playboy' wurdt sadwaande ek wol brûkt as in synonym foar 'rokkejeier'. De oantsjutting kaam yn syn moderne betsjutting geandewei de earste helte fan 'e tweintichste iuw yn 'e Feriene Steaten yn gebrûk, en fersprate him yn 'e twadde helte fan dy iuw út it Amerikaansk-Ingelsk nei de measte oare talen fan 'e Westerske wrâld.
Untwikkeling
It wurd 'playboy' komt út it Ingelsk en betsjut fan oarsprong letterlik "spyljonge". De term ûntstie yn 'e achttjinde iuw foar jonges dy't yn it teäter spilen. Letter ferskode de betsjutting nei "boartersjonge" (om't 'spyljen' en 'boartsjen' yn it Ingelsk beide to play binne), wêrmei't ferwiisd waard nei in man dy't nea de ferantwurdlikheden fan 'e folwoeksenens op him nommen hie en derop út wie om fan it libben te genietsjen. Yn dy betsjutting waard it yn 1888 yn it toanoanjaande wurdboek it Oxford Dictionary opnommen. Tsjin 'e ein fan 'e njoggentjinde iuw hie it wurd ek konnotaasjes krigen mei 'gokker' en 'muzikant'. Tsjin 1907, doe't J.M. Synge de komeedzje The Playboy of the Western World makke, hie 'playboy' de bybetsjutting fan 'rokkejeier' krigen, hoewol't it wurd neffens filmkritikus Shawn Levy pas yn it Ynterbellum syn folsleine moderne betsjutting krige.
De earste playboys wiene jonges út rike famyljes dy't yn 'e 1920-er en 1930-er jierren opgroeiden yn in wrâld sûnder oarloch. Harren âldelju brochten progressive, fatsoenlike, modieuze bern grut, dy't fanwegen harren maatskiplike eftergrûn net hoegden te wurkjen en dêrom har hiele bestean wije koene oan it neijeien fan genot. Doe't nei de Twadde Wrâldoarloch de earste fleantugen ynternasjonaal begûnen te fleanen, joech dat sokken tagong ta plakken dy't oars ûnberikber west hiene, lykas de Frânske Riviêra en Palm Beach, yn it suden fan it Floarida-skiereilân. Dêr sloegen se om mei froulju dy't ryk, tsjep en ferneamd wiene. Op harren reizen waarden se hjitfolge troch de earste paparazzi, dy't de rabbersblêden foarseagen fan fotomateriaal dêr't de 'gewoane man' fan smulde.
Ferneamde playboys
Ien fan 'e meast ferneamde playboys wie Hugh Hefner, dy't yn 1953 it neakenblêd Playboy oprjochte en syn libben lang in wiere playboy bleau troch yn syn Playboy Mansion yn Los Angeles gear te libjen mei in opienfolging fan kreaze jonge neakenmodellen. In oare bekende playboy wie Porfirio Rubirosa, dy't yn 1965 omkaam by in auto-ûngelok. Dat wie in diplomaat dy't bewearde dat er gjin tiid hie om te wurkjen, mei't er it fierstente drok hie mei it omslaan mei kreaze froulju, gokken, drinken, it spyljen fan polo, it racen mei auto's en it fleanen mei syn eigen fleantúch fan it iene feest nei it oare.
Oare foarbylden fan playboys binne sjonger Julio Iglesias, fuotballer George Best, cricketspiler (en letter politikus) Imran Khan, sakeman Howard Hughes, akteur Errol Flynn, FIAT-topman Gianni Agnelli, premier fan Itaalje Silvio Berlusconi en de Amerikaanske presidint John F. Kennedy. In bekende fiktive playboy fan 'e tillefyzje is Charlie Harper út 'e komeedzjesearje Two and a Half Men, spile troch akteur Charlie Sheen, dy't ek as playbloy troch it wiere libben gie oant er besmet rekke mei it HIV-firus.
List fan planetoïden 80601-80700
Dit is in list fan planetoïden 80601-80700.
Diploïde
Yn de libbenssyklus fan in organisme binne de geslachtssellen haploïde. In haploïde sel hat fan elk gromosoom ién eksimplaar yn de selkearn. By de befruchting terane de kearnen fan twa geslachtssellen en ûntstiet dan wer in diploïde sel.
By dieren binne de gameten de iennichste haploïde sellen. It minsklik lichem bestiet foar it grutste part út diploïde sellen, elk mei 2 x 23 = 46 gromosomen. De geslachtssellen hawwe elk 23 gromosomen.
Foar planten en in soad oare organismen kin dat oars lizze, ôfhinklik fan de kearnfaze.
By bisten binne de polyploïde neikommelingen gewoanwei net of minder libbensfetber, of swakker ûntwikkele yn beskate skaaimerken.
Ofwennen
Under de term ôfwennen wurdt yn 'e biology ferstien it ferfangen fan 'e tatemolke troch oar (yn 'e regel fêst) iten as fiedingsboarne foar in poppe of bistejong. Mei't fieding mei tatemolke inkeld by sûchdieren foarkomt, is ek it ferskynsel ôfwennen ta dy groep beheind. It bern of jong is folslein ôfwûn as er hielendal gjin tatemolke (of in ferfangingsmiddel yn in flesse) mear kriget, mar oergien is op 'e konsumpsje fan fêst iten. Ofwennen liedt faak ta in saneamd ôfwenningskonflikt, wêrby't de mem besiket en twing har bern om op oar iten oer te gean, wylst it bern de mem safier besiket te krijen dat se trochgiet mei him it boarst te jaan. It ôfwennen is altyd in tige smoarch proses, mei't poppen de koördinaasje misse om effisjint út harsels te iten, sadat yn 'e regel likefolle iten fergriemd wurdt as dat de poppe wier binnenkriget. Boppedat hawwe poppen de oanstriid om iten dat har net befalt prompt wer út te spuien.
Tiid om ôf te wennen
Yn 'e islaam wurde bern yn 'e regel mei twa jier ôfwûn, wylst yn it bibelboek 2 Makkabeeërs (7:27) fermeldt stiet dat it (doe) yn it joadendom normaal wie dat in mem har bern oant trijejierrige âldens it boarst joech. De Amerikaanske Akademy fan Pediatry riedt oan om poppen inkeld it earste healjier it boarst te jaan en dan oer te gean op fêst iten. In soad moderne memmen, dy't faak ek foltiids banen hawwe en dêrtroch swierrichheden ûnderfine mei boarstfieding, soene dêr faak leaver earder mei ophâlde. De produsinten fan spesjaal poppe-iten riede oan om harren produkten fanôf fjouwer oant seis moannen ta te tsjinjen, mar sette dêr yn 'e regel by dat dat op dy âldens "allinnich mar om te oefenjen" is en dat it bedoeld is as "oanfolling op tatemolke".
Ferfanging foar tatemolke
It poppe-iten dat poppen yn 'e Westerske wrâld foarset krije as ferfanging fan tatemolke is faak noch weak en heal floeiber, lykas puree fan fruchten of grienten. De Britske National Health Service riedt oan om sokke jonge bern gjin iten te jaan dêr't weet, gluten, siedden, nuten, produkten op basis fan pinda's, lever, aaien, fisk, skaaldieren, kowemolke of sêfte tsiis yn sit. Sok iten soe by poppen itensallergyen opwekje kinne. Der binne lykwols fraachtekens by dizze en soartgelikense advizen pleatst troch wittenskippers dy't úthâlde dat ûndersyk oantoant dat iere bleatstelling oan sokke potinsjele allergenen de wierskynlikens fan itensallergyen net opwekket, mar earder ôfnimme lit.