cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tommy Wieringa
Wurkpaad
Yn de muzykgroep Donskoy eksperimintearre Wieringa mei de kombinaasje fan poëzy en muzyk. Yn 'e maitiid fan 1998 ferskynde de cd Beatnik glorie. Hy trede ûnder mear op by de festivals Crossing Border, Winterschrift, Double Talk, De Nachten en Lowlands.
Wieringa is troud mei minskerjochte-advokate mr. Channa Samkalden
Oostendorp
Oostendorp is in kearn yn de gemeente Elburch, Gelderlân.
Oant 1974 foel Oostendorp ûnder de eardere gemeente Doornspijk.
Ut de namme is op te meitsjen dat Elburch eartiids as sintrum sjoen waard: eastlik fan de stêd lei it doedestiidske buorskip Oostendorp. De namme Oostendorp komt al yn 1307 foar.
Yn Oostendorp stiet it gemeentehûs fan Elburch.
De Tijd (Elburch)
De Tijd is in nôtmûne yn Oostendorp yn de gemeente Elburch (Gelderlân).
Skiednis
De mûne waard yn 1854 boud en ferfong in yn 1853 ôfbaarnde mûne. Oant yn de Twadde Wrâldkriich bleau de mûne yn bedriuw. Dêrnei waard der allinne noch mei in elektryske hammermûne mealle. Yn 1964 waard de sloopfergunning oanfrege, mar der folge ynstee fan ôfbraak yn 1966 in restauraasje. De mûne kaam lykwols wer stil te stean en in twadde restauraasje folge yn 1984.
Op 6 july 1990 waard in twadde koppel yn gebrûk nommen foar it meallen fan nôt foar de bakker. It oare koppel wurdt brûkt foar it meallen fan feefoer. De mûne is tige regelmjittich yn gebrûk.
Hodegetriatsjerke (Rostov)
De Hodegetriatsjerke (Russysk: Одигитриевская церковь) is in tsjerkegebou yn it kremlyn fan Rostov, Ruslân. De tsjerke waard yn de jierren 1692-1693 boud, krekt wat letter as de oare gebouwen fan it biskoplike hôf en ûnder metropolyt Joasaf, de opfolger fan de metropolyt dy't it kremlyn bouwe liet, Iona Sisojevitsj. De tsjerke is boud yn de styl fan de Moskouske barok.
Beskriuwing
De tsjerke stiet op de noardwestlike hoeke fan it kremlyn en waard boud doe't de muorren fan it kremlyn al foltôge wiene. It gebou hat in rjochthoekich grûnflak (mei in eastlike oriëntaasje) en hat twa ferdjippings. Allinne de boppeferdjipping waard as tsjerke brûkt. De bûtenmuorren binne letter beskildere en op ôfstân liket it oft der in reliëf is oanbrocht.
It ynterieur fan de tsjerke is hiel oars as dy fan oare tsjerken yn Rostov. Op de bôgen en muorren fan de tsjerke binne fan stúkwurk 20 cartouches yn in ûngewoane foarm oanbrocht en fuort dêrnei beskildere. Yn de twadde helte fan de 19e iuw, doe't de âlde biskopsresidinsje yn it neigean rekke, rekke ek de steat fan de fresko's aloan minder. Doe't Nikolaas II yn 1912 in besite oan Rostov brocht, waarden se fernijd. Tusken 1920 en 1950 waarden de muorren ynklusyf de cartouches fan de tsjerke wytkalke. Yn de jierren 2001-2003 waarden se wer foar it ljocht helle en restaurearre.
De tsjerke hie yn de Sovjet-tiid ferskillende net-tsjerklike funksjes. Tsjintwurdich is it gebou yn gebrûk fan it museum en is der op de twadde ferdjipping in eksposysje, wylst op de grûn de tsjerke as kantoarromte fan it museum tsjinst docht.
Realisme (literatuer)
thumb|In Frysk realistyske skriuwer: [[Waling Dykstra (yn 1871)]] Realisme is in literêre streaming dy't besiket de wurklikheid sa autentyk mooglik wjer te jaan. Dy streaming wie in reaksje op de Romantyk, dêr't idealisearring fan de subjektive belibbing sintraal yn stie.
Skiednis
Oan de ein fan de njoggentjinde iuw wie it realisme in ynfloedrike en maatskippij-krityske streaming. In soad realistyske skriuwers wiene marksist. Yn harren literatuer wurde minsken út alle lagen fan de maatskippij werjûn. De hegere klassen of respektearre archetype (dy't foarhinne it ûnderwurp fan in soad literatuer wiene) waarden no op alledeiske wize beskreaun, lykas in filosoof dy't gewoan thús mei de bern is.
Guon wittenskippers miene dat it naturalisme de literêre streaming wie dy't it realisme opfolge, oaren sizze dat it naturalisme allinne mar in ferdjipping en radikalisearring is fan it realisme.
George Eliot
George Eliot wie it pseudonym fan de Ingelske skriuwster en dichteresse Mary Ann Evans (Nuneaton, Warwickshire, 22 novimber 1819 – Londen, 22 desimber 1880). Sy wie ek sjoernalist en oersetter en beheart ta de skriuwers fan it Fiktoriaansk tiidrek dy't de toan setten. Sy hat sân romans skreaun, dêr't de measten fan him ôfspylje op it Ingelske plattelân en dy't ferneamd waarden fanwegen harren realisme en psychologysk ynsjoch.
Stavropol
Stavropol (Russysk: Ста́врополь) is in stêd yn it suden fan Ruslân noardlik fan de Kaukasus. De stêd leit net fier fan de grins mei Tsjetsjeenje en is it bestjoerlike sintrum fan de kraj mei deselde namme.
Skiednis
thumb|left|250px|Alde fêstingmuorre fan Stavropol Yn 1777 waard de stêd as fort stifte. Tsjin it ein fan de 18e iuw wie it yn it Russyske Ryk moade om oan nije plakken pseudo-Grykske nammen mei de utgong 'pol' te jaan. Stavropol betsjut 'stêd fan it krús'. Werom't de stêd sa neamd waard soe te meitsjen hawwe kinne mei de fynst fan in krús by it lizzen fan de fûneminten fan it fort. In oare mooglikheid is dat it fort de foarm hie fan in langwerpich oerflak mei in soad hoeken en twa inoar krusende assen hat as basis. De flagge en it wapen ferwize ek nei de namme fan de stêd. It plak krige yn 1785 de status fan stêd.
Yn de jierren 1930 krige de stêd de namme Vorsjilovsk, nei de Sovjetlieder Kliment Efremovitsj Vorosjilov. Op 3 augustus folge de besetting fan de stêd troch foarút stoarmjende Dútske troepen. Op 12 augustus 1942 waarden de 3.500 joaden fan de stêd by inoar brocht en en yn de buert fan it fleanfjild deasketten. Nei de befrijing fan de stêd yn 1943 krige de stêd de âlde namme werom.
Yn 1931 waard yn in doarp by Stavropol Michail Gorbatsjov berne en makke nei syn stúdzje rjochten yn Moskou yn de jierren 1950 karjêre yn de Kommunistyske Partij fan Stavropol.
Strideraasjes yn de regio nei de ûntbining fan de Sovjet-Uny soargen foar in soad flechtlingen út de oanbuorjen dielrepubliken. Op 26 maaie 2010 fûn by it konsertgebou fan de stêd in terroristyske oanslach plak, flak foardat in Tsjetsjeenske dûnsgroep Vainach in foarstelling jaan soe en in soad minsken foar it gebou stiene. By de oanslach ferstoaren 8 minsken en 57 rekken ferwûne. Dokka Umarov fan it jihadistyske Kaukasysk Emiraat easke de oanslach op. Foar de útfiering en organisaasje fan de oanslach waard yn novimber dat jier de 21-jierrige Tsjerkes Rûstamov út Dagestan oppakt. Twa meiplichtige dieders, Abibûlla Abdûllajev en Farid Misrijev, kamen by de oanslach om it libben. Tsjerkes Rûstamov waard foar it rjocht skuldich ferklearre en krige libbenslang.
Befolking
Russen meitsje 89% fan de befolking út. Fierder is der in Armeenske mienskip, dy't 4,5% fan de befolking útmakket. De rest fan de befolking bestiet út lytsere minderheden.
11stêdeswimtocht (2019)
De 11stêdeswimtocht (Nederlânsk en offisjeel: 11stedenzwemtocht) wie in evenemint dat fan 21 oant en mei 24 juny 2019 foar it twadde jier op rige holden waard yn 'e Nederlânske provinsje Fryslân. Dêrby besocht swimmer en Olympysk kampioen Maarten van der Weijden op 'e nij om yn ien lange maratontocht troch iepen wetter by alle Fryske alve stêden lâns te swimmen, nei't er sa'n selde besykjen it foargeande jier ôfbrekke moatten hie. Krekt as yn 2018 liet Van der Weijden him sponsorje en besocht er sa jild yn te sammeljen foar it goede doel KWF Kankerbestriding, mei't er yn it ferline sels kanker hân hie. Diskear slagge it Van der Weijden om 'e hiele Alvestêderûte swimmend ôf te lizzen.
Tarieding
Van der Weijden en syn organisaasje hiene leard fan 'e flaters fan 'e swimtocht fan 2018. Yn it foarste plak hiene se de tocht ynstee fan heal augustus no om 21 juny hinne pland, sadat de nachten sa koart mooglik wiene. Ek fûn de start no let op 'e middei plak ynstee fan moarns ier, sadat Van der Weijden syn passaazje fan it swierste part fan 'e tocht, de saneamde 'Hel fan it Noarden' tusken Frjentsjer en Dokkum, no by dei foel ynstee fan midden yn 'e nacht. Oare ferbetterings giene syn itenspatroan oan, it soarte iten, en in ritssluting yn syn wetsuit by de stuten, sadat er syn trochgong rinne litte koe as dat nedich wie. Noch wer in oare lytse feroaring wie bygelyks it drinkreau, dat in smellere hals hie as it foargeande jier, doe't in gewoane beker brûkt waard. Dêr klotske doe bytiden oerflaktewetter yn it floeiber iten, en it soe skoan kinne dat dat meispile hat by it minder wurden fan 'e fysike kondysje fan Van der Weijden, sadat er úteinlik syn tocht opjaan moast.
Goede doelen
De goede doelen dêr't Van der Weijden yn 2019 foar swom, wiene: Foarôfgeande oan 'e 11stêdeswimtocht fan 2019 ûntstie der wat trelit doe't in anonime, mar "goed ynfierde boarne yn finansiering fan kankerûndersyk" berjochte dat foar teminsten acht fan 'e boppesteande alve projekten al jild reservearre wie. Mei oare wurden: hoefier't Van der Weijden ek swom, dêr gie gjin euro ekstra hinne. Deselde boarne neamde de praktyk fan KWF Kankerbestriding yn dizze kwestje "mislieding". De Nederlânske Federaasje fan Kankerpasjintorganisaasjes (NFK), dy't op fersyk fan Van der Weijden de alve projekten útkeazen hie, begriep de krityk, mar fûn net dat der sprake wie fan mislieding. Krekt as KWF Kankerbestriding riddenearre de NFK dat it goed wie om oan in aksje as dy fan Van der Weijden konkrete ûndersiken te ferbinen. It jild dat dêr al foar beskikber wie, koe dan trochskowe nei nije ûndersiken.
De tocht
Van der Weijden gie om 17.30 oere yn 'e middei op freed 21 juny 2019 yn 'e Swettehaven yn Ljouwert fan start foar syn 11stêdeswimtocht. Hy waard om 22.15 oere dy jûns yn Snits ferwachte en om midsnacht hinne yn Drylts. Tsjin 'e tiid dat er yn Snits arrivearre, rûn er likernôch in healoere efter op skema, en dat bleau sa by de trochkomst yn Drylts en yn Sleat, om likernôch 5.30 oere op 'e iere moarn fan sneon 22 juny. Tusken Sleat en Starum en tusken Starum en Hylpen (dêr't trouwens troch it grutte tal taskôgers in wier ferkearsynfarkt ûntstie) helle er lykwols in protte tiid yn, en doe't er om ûngefear 20.00 oere dy jûns troch Warkum swom, lei er rom foàr op syn skema. Dat bleau sa yn Boalsert, dêr't er koart nei midsnacht op snein 23 juny trochkaam, en yn Harns, dêr't er healwei de moarn arrivearre.
Frjentsjer, dêr't er neffens it offisjele skema pas om 13.40 oere sneintemiddeis ferwachte wurde koe, berikte er al om 'e middeisoere hinne. Hy waard dêr opwachte en oanmoedige troch in see fan minsken, ûnder wa kommissaris fan 'e keninginne Arno Brok en boargemaster fan De Waadhoeke Marga Waanders. Dêrnei folge de lange tocht troch de saneamde 'Hel fan it Noarden', dêr't Van der Weijden by doarpen as Doanjum, Boer, Rie en Berltsum en ek op plakken dêrtuskenyn fan 'e kant ôf tajubele waard troch entûsjaste bewûnderders. By Wier waard er yn in túch, makke foar dolfinen, mei in teleskoopkraan oer de slûs takele. Op It Bilt waard er súdlik fan Sint-Anne en by Froubuorstermole en Alde Leie op 'e nij opwachte troch in protte publyk. Ek by Feinsum en Bartlehiem wie it allegear folk, krekt as by Burdaard, dêr't Van der Weijden in jier earder syn earste besykjen opjaan moatten hie, en dêr't sûnt koarten by de haven in stânbyld fan him stie.
Op moandei 24 juny gie Van der Weijden dêr't er noch nea gien wie, doe't er koart nei 10.00 oere moarns Dokkum berikte, dêr't de skoalbern 'jûchheifrij' krigen hiene en men oan It Lytsdjip wol oer de koppen rinne koe. Haijo Apotheker, de boargemaster fan Noardeast-Fryslân joech Van der Weijden syn tsiende stimpel, en brocht him dêrby tebinnen dat er him in jier earder, yn Frjentsjer, doe't er noch boargemaster fan De Waadhoeke wie, syn lêste stimpel jûn hie. Tsjin dy tiid gie de swimslach fan Van der Weijden merkber stadiger, mar hy fielde him noch goed. Werom gie it, de Dokkumer Ie wer op, foar de twadde kear by Burdaard en Tergrêft lâns, wylst er oeral fan 'e kant ôf oanmoedige waard. By Bartlehiem sloech er loftsôf yn 'e Aldtsjerkster Feart, dy't er tusken 16.00 en 17.00 oere mei in bocht troch Aldtsjerk hinne folge, dat smoarfol stie mei oanfiterjend publyk. De pleatslike brêge, dy't koartby troch in frachtwein skansearre wie, koe net iepen, mei as gefolch dat de folchboaten fan Van der Weijden der net lâns koene. Dêrom waard de brêge in oere foar de ferwachte trochkomst fan 'e swimmer mei in boukraan fan it plak tild.
Fan Aldtsjerk ôf gie it oer De Moark ûnder de Kanterlânsbrêge troch nei de Grutte Wielen, oan 'e eastkant fan Ljouwert, dêr't yn 1963 ek Reinier Paping oankommen wie nei de swiere Tolfde Alvestêdetocht. De organisaasje fan 'e 11stêdeswimtocht ferwiisde nei dat yllustere barren, mar heakke dêr oan ta dat se gjin fergunning foar in oare lokaasje krije kinnen hiene, wêrby't suggerearre waard dat se de oankomst eins leaver yn 'e Prinsetún hâlde wollen hiene. Van der Weijden kaam yn 'e Grutte Wielen nei 195 km frijwol persiis op skema oan, om 19.29 oere op moandeitejûn, en swom tusken in earehaach fan syn meiswimmers troch nei de finish, dêr't er ûnthelle waard troch syn frou Daisy, syn dochters en leden fan syn organisaasje, en tuten krige fan NOS-ferslachjouster Dionne Stax. By de finish waard ek bekendmakke dat der doe mei de 11stêdeswimtocht al €3.910.763,11 ynsammele wie. Sels sei Van der Weijden, doe't er wat bekommen wie, dat er syn earste tocht, yn 2018, ûnderfûn hie as in lijenswei, mar dat er der dizze twadde kear fan genoaten hie. Letter yn 'e wike waard bekendmakke dat Van de Weijden mei syn 11stêdeswimtocht yn totaal €6.125.967,25 byinoar brocht hie.
Keppelings om utens
Elfstedenzwemtocht
Luke Macfarlane
Thomas Luke Macfarlane Jr. (Londen, Ontario, 19 jannewaris 1980) is in Kanadeesk akteur.
Oplieding
Tegearre mei syn twalingsuster besocht Macfarlane yn syn wenplak de London Central Secondary School. Hy waard sjonger by de band Fellow Nameless, mar hold dêr mei op om in stúdzje Drama folgje te kinnen oan de Juilliard School yn New York. Yn 2003 hat Macfarlane syn stúdzje ôfsletten.
Karriêre
Yn de sikenhûssearje "The Night Shift" spile Macfarlane sûnt 2014 Rick Lincoln. Sûnt 2015 is Macfarlane as D'avin Jaqobis te sjen yn de Kanadeeske SF-searje "Killjoys".
Priveelibben
Macfarlane kaam yn in ynterview mei de Kanadeeske krante The Globe and Mail op 15 april 2008 út de kast as iepen homoseksueel. Hy hie foar dit momint keazen fanwegen syn rol op dat stuit as Scotty yn Brothers & Sisters: yn dizze searje troude Scotty mei syn freon Kevin.
Nilov-kleaster
It Nilov-kleaster (Russysk: Нило-Столобенская пустынь; transl.: Nilo-Stolobenskaja Pûstyn) is in otterdoksk kleaster yn it Russyske bisdom Tver. It kleaster leit op it eilân Stolobny yn de Seligermar, 300 km. noardwestlik fan Moskou.
Nilus fan Stolobny
thumb|175px|left|Houten byld fan Nilus fan Stolobny, 18e iuw Nil Stolobensky waard tsjin de ein fan de 15e iuw berne as in soan fan in boerefamylje yn de omkriten fan Veliki Novgorod. Nei de dea fan syn âlden socht er plak yn it Krypetski-kleaster by Pskov en die dêr syn monastike geloften ûnder de namme fan Nilus, ta eare fan Nilus fan Sinaï. Yn 1515 ferliet hy it kleaster, kapte yn 'e wyldernis in stik bosk en boude him in ûnderkommen. Dêr libbe de muonts yn folsleine ôfsûndering. Hy iet gers en ikels en brocht fierder de tiid troch mei gebed. Stadichoan rekke de hearremyt bekend by de ynwenners fan inkelde doarpen yn de omkriten en de muonts krige mear en mear besite fan minsken dy't him om help fregen. Dit begûn in lêst te wurden foar de muonts en nei 13 jier ferliet er it plak en ferhuze nei in lokaasje op it eilân Stolobny yn de Seligermar en boude himsels dêr in hut en in kapel.
De muonts libbe 27 jier op it eilân en foar syn dea liet er witte dat op dat plak in kleaster komme moast. Fan de muonts wurdt sein dat hy nea yn in horizontale steat lein hat en mei help fan touwen en heakken oan de rotsen slepte de muonts sels fertikaal. Nilus stoar yn 1555 en waard beïerdige op it eilân.
Mei de tastimming fan patriarch Job waard dêr yn 1594 in kleaster stifte. En sa begûn de skiednis fan it kleaster op it eilân Stolony
Skiednis fan it kleaster
thumb|260px|It kleaster yn de 19e iuw thumb|260px|It kleaster yn 1910 (Sergej Prokûdin-Gorski)
It kleaster ûntwikkele him ta ien fan de grutste, rykste en meast respektearre kleasters fan it Russyske Ryk. Yn de 18e en 19e iuw waarden de measte kleastergebouwen troch nijbou yn klassisistyske styl ferfongen. Oant foar de revolúsje besochten alle jierren wer tûzenen pylgers it kleaster en yn 1828 kaam sels tsaar Aleksander I nei it eilân. Oan it begjin fan de 20e iuw wennen hjir permanint 1.000 minsken en hie it kleaster sels in eigen sikehûs.
Nei de revolúsje waarden yn 1919 alle weardefolle saken fan it kleaster troch de nije autoriteiten konfiskearre. Tidens de lanlike kampanje tsjin de Russysk-Otterdokske Tsjerke om de reliken te iepenjen waarden de oerbliuwsels fan de hillige Nilus as tentoanstellingsmaterjaal meinaam nei it museum fan Ostasjkov, dat yn it eardere Kleaster fan de Mem Gods fan it Teken ûnderbrocht wie.
Oant 1927 bleau it kleaster noch operatyf, mar dêrnei waard it sletten. Tsjin it ein fan de jierren 1980 wie in belangryk diel fan de kleastergebouwen ferlern gien of yn tige earmoedige steat. Yn de trijeënsechtich jier nei de ûnteigening krige it oant de oerdracht oan it bisdom Tver de folgjende bestimmings:
Yn 1990 waard it kompleks wer oerdroegen oan de Russysk-Otterdokske Tsjerke. Yn 1995 krige it kleaster de reliken werom fan Sint-Nilus.
Red 2 (film)
Red 2 is in Amerikaanske aksjekomeedzje en spionaazjefilm út 2013 ûnder rezjy fan Dean Parisot. De haadrollen waarden fertolke troch Bruce Willis, Mary-Louise Parker en John Malkovich, mei Helen Mirren, Byung-hun Lee, Catherine Zeta-Jones, sir Anthony Hopkins, Neal McDonough en Brian Cox yn 'e byrollen. De film is it twadde diel fan 'e Red-filmsearje en as sadanich it ferfolch op Red, út 2010. It ferhaal folget de pinsjonearre CIA-agint Frank Moses, syn faam Sarah Ross en syn maat en âld-kollega Marvin Boggs, as se op 'e nij it doelwyt wurde fan in moardaksje dêr't immen binnen de CIA opdracht ta jûn hat om't Moses tefolle wit oer topgeheime operaasjes út it ferline. Red 2 ûntfong fan 'e filmkritisy oer it algemien mingde en tuskenbeiden resinsjes, mar waard yn 'e bioskopen in beheind kommersjeel súkses.
Plot
Trije jier nei de foarfallen yn Red besiket Frank Moses, in âld-spion foar de CIA, om in normaal bestean te lieden mei syn freondinne Sarah Ross. Dat is folle mear syn kar as harres, want sy is noch altyd sljocht nei mear spionaazje-aventoeren. As se opsocht wurde troch Moses syn freon en âld-kollega Marvin Boggs, dy't beweart dat harren fijannen noch altyd efter harren oan sitte, slacht Moses dy warskôging yn 'e wyn. As Boggs fuortriidt, ûntploft lykwols syn auto. Mei't Boggs al faker syn eigen dea yn sêne set hat, is Moses der net fan oertsjûge dat er echt omkommen is. Sarah bepraat him om nei de begraffenis ta, dêr't er tsjin betterwitten yn in lykrede hâldt oant himsels de triennen oer de wangen rinne.
Nei ôfrin fan 'e begraffenis wurde Moses en Sarah bûten de tsjerke opwachte troch team fan 'e FBI, dat Moses meinimt nei in geheim kantoar. Wylst er dêr ûnderfrege wurdt, kringt de korrupte CIA-agint Jack Horton mei in team fan hierlingen it gebou binnen, dêr't se alle oanwêzige FBI-personiel deasjitte en Moses finzennimme. Horton driget Sarah dea te marteljen as Moses him net fertelt wat er witte wol. Moses hat dêr lykwols gjin boadskip oan, brekt frij en deadet alle hierlingen. As er úteinlik fêst komt te sitten yn in dearinnend diel fan it gebou, wurdt er rêden troch Boggs, dy't yndie net dea blykt te wêzen. Mei Sarah slane de beide mannen trijeresom op 'e flecht.
Boggs leit syn freonen út dat hy en Moses doelwyt wurden binne foar ûnderfreging en eliminaasje om't se tefolle witte oer Operaasje Nightshade, in topgeheime klandestine operaasje fan 'e CIA, wêrby't yn 1981, doe't de Kâlde Oarloch noch yn folle gong wie, in nukleêr wapen de Sovjet-Uny binnensmokkele waard. Dat barde yn dielen fia diplomatike post nei de Amerikaanske ambassade yn Moskou. Ynformaasje oer dy operaasje is troch in anonime persoan fia WikiLeaks op it ynternet publisearre, en der is de Amerikaanske oerheid alles oan gelegen om elts mooglik lek op te spoaren en út te skeakeljen.
Underwilens skowe Horton en syn baas Davis Moses de skuld foar de moard op it FBI-personiel op 'e lea. Sa oertsjûgje se ynljochtingetsjinsten fan befreone lannen derfan dat Moses útskeakele wurde moat. Moses syn âlde freondinne Victoria Winslow lit him witte dat de Britske geheime tsjinst MI6 har opdracht jûn hat om him te deadzjen. Horton en Davis nimme ek in hiermoardner yn 'e earm, Han Cho-Bai, in âld-agint fan 'e Nasjonale Ynljochtingetsjinst fan Súd-Koreä, dy't yn syn heitelân troch tadwaan fan Moses yn ûngenede fallen is en fan wa't Moses sadwaande noch te goede hat.
Han syn assistinte Kelly spoart Moses op basis fan in desennia âlde skûlnamme op yn Teterboro yn Nij-Jersey, dêr't Han fuortendaliks hinne fljocht mei syn superdelúkse privee-fleantúch. As er Moses-en-dy lykwols út 'e wei romje wol yn harren hotel, docht bliken dat se him by de noas hawwe om't se syn fleantúch stelle woene. Nei oanlieding fan in oanwizing dy't se ûntdutsen hawwe op it dokumint oer Operaasje Nightshade dat op it ynternet publisearre is, fertinke Moses en Boggs nammentlik in Frânske hanneler yn steatsgeheime ynformaasje fan belutsenens, dy't bekendstiet as 'De Kikkert'. Mei it fleantúch fan Han reizgje se mei Sarah nei Parys, efterfolge troch in poerrazene Han.
Yn Parys moetsje Moses-en-dy de Russyske generaal-majoar Katja Petrokovitsj, mei wa't Moses yn in fier ferline (ta argewaasje fan Sarah) in seksuele relaasje hân blykt te hawwen. Sy docht foar har regear ek ûndersyk nei Operaasje Nightshade, en twingt Moses-en-dy ta gearwurking, om't se harren oars ferriede sil oan 'e Frânske autoriteiten. Dat fjouweresom besykje se De Kikkert te pakken te krijen, dy't troch Sarah har nuvere opstigings lykwols ûnrie rûkt. Nei in wylde efterfolging troch de Paryske binnenstêd witte se him úteinlik finzen te nimmen, wêrnei't it lykwols dreech blykt om 'e man mei geweld oan 'e praat te krijen. Om't se Katja teplak sette wol, besiket Sarah De Kikkert te ferlieden om har de ynformaasje te jaan dy't se nedich hawwe, en ta ferbjustering fan alle belutsenen slagget dat ek noch.
De Kikkert jout harren de kaai fan in bankklûske, dat Katja Moses letter ûntfytmannet nei't se him in bedwelmjend middel tatsjinne hat. De paranoïde Boggs, dy't dat bedroch wol ferwachte hie, hat de kaai lykwols omwiksele foar ien fan in bankklûske fan in terroristyske organisaasje dat troch de Frânske plysje yn 'e gaten holden wurdt. As se it klûske, iepenje wol, wurdt se sadwaande fuortendaliks oppakt. Moses, Boggs en Sarah fine yn it juste bankklûske dokuminten dêr't yn stiet dat de betinker fan Operaasje Nightshade in doktor Edward Bailey is. Dat wie in Britske útfiner dy't yn 'e iere 1980-er jierren by in besyk oan Moskou troch Moses en Boggs bewekke waard, mar likegoed troch de KGB út 'e ljochten holpen waard troch syn auto op te blazen.
As se, nei oan in moardoanslach fan Han ûntkommen te wêzen, ûntdekke dat Bailey noch libbet, reizgje Moses, Boggs en Sarah nei Londen ta. Dêr rinne se mei syn trijen yn in mûklaach fan Victoria, dy't fan harren komst op 'e hichte steld is troch Boggs. It docht lykwols bliken dat hja alhiel net fan doel is om 'e opdracht om Moses-en-dy te fermoardzjen, dy't har fan hegerhân taparte is, út te fieren. Ynstee helpt se it fuortflechtige trio om harren dea yn sêne te setten, wêrnei't se fjouweresom ynfiltrearje yn in swierbewekke psychiatrysk sikehûs foar gefaarlike gekken dêr't Bailey al 32 jier fêstsit. Se treffe Bailey dêr yn betize tastân oan, om't er, nei't it skynt mei sin medisinen tatsjinne kriget dy't foarkomme dat er helder neitinke kin. Mei de âldman op sleeptou reizgje Moses, Boggs en Sarah nei Moskou, dêr't se mei fjoerwapens en al it lân ynsmokkele wurde troch harren freon en Victoria har minner, de âld-KGB-agint Ivan Simanov.
Yn Moskou arrivearre, begjint Bailey stadichoan helderder te wurden, sadat er him op in stuit tebinnenbringe kin wêr't er al dy jierren lyn de nukleêre bom efterlitten hat. Dat blykt yn 'e katakomben ûnder it Kremlin te wêzen. As se dêr ynbrekke fia in tunnel dy't Sovjet-lieder Leonid Brezjnjev yn it ferline oanlizze litten hat sadat er temûk syn mêtresse besykje koe, fine se lang om let de bom werom. De wurksume stof blykt net plutoanium te wêzen, dat radio-aktive strieling ôfsmyt, mar read kwik, dat hielendal neat ôfsmyt en dêrom ûnopspoarber is. Bailey is de iennichste dy't it geheim dêrfan wit. Moses en Boggs begripe dat it machtslykwicht yn 'e wrâld folslein út balâns brocht wurde soe as in nasjonale oerheid dizze bom of it geheim fan it oanmeitsjen fan read kwik yn 'e hannen krije soe, dat se beslute dat alle bewiismateriaal ferdwine moat. As se yn it Kremlin trappearre wurde troch Katja, wit Moses har te bepraten om dêrby te helpen.
Moses, Boggs en Sarah wurde troch de Russen finzen nommen en ôffierd nei in ôfhandich plak om deamakke te wurden, mar se wurde rêden troch Victoria en Simanov. Op it fleanfjild wurdt Moses wer oanfallen troch Han, mar as harren slaanderij in ympasse berikt, wit Moses syn âlde fijân oer te heljen om 'e lapen mei him en de oaren gear te smiten om Bailey tsjin te hâlden. Mei-inoar reizgje se nei Londen, dêr't Sarah, Boggs en Moses de Iraanske ambassade ynfiltrearje. Se ûntdekke de lokaasje fan 'e bom, mar pas nei't Bailey dy aktivearre en Horton fermoarde hat. Bailey pykt út mei Sarah as gizelster en bejout him nei it fleanfjild dêr't Moses-en-dy Han syn priveefleantúch efterlitten hawwe, sadat er oan 'e nukleêre holokaust ûntkomme kin dy't syn bom oer Londen bringe sil.
Victoria en Han sette de efterfolging op Bailey yn, wylst Moses en Boggs mei de bom yn in kaapte helikopter troch de loft dy kant útsette. Boggs syn besykjen om 'e bom te ûntwapenjen hawwe inkeld as effekt dat it ôftellen flugger giet. Op it fleanfjild giet Moses mei de bom oan board fan it fleantúch, mar Bailey bonsjoert him der wer út. Wol lit er him Sarah meinimme, fan wa't er no gjin ferlet mear hat. It is net nedich om harren dea te sjitten, om't de nukleêre eksploazje harren dochs wol ombringe sil. Bailey set ôf mei it fleantúch, wylst Moses en Sarah harren by de oaren jouwe. As de timer fan 'e bom ôfrint, folget der in reuseftige eksploazje: heech yn 'e loft dêr't Han syn fleantúch mei Bailey deryn fljocht, mei't Moses inkeld it kofferke dêr't de bom yn siet mei fan board nommen hat. Han easket lulk dat Moses him $30 miljoen betelje sil foar in nij fleantúch, mei dêropta nochris $20 miljoen foar it sparjen fan syn libben. Moses bewissiget Sarah derfan dat Han eins in leave jonge is dy't it net sa mient.
Produksje
Red 2 waard regissearre troch Dean Parisot nei in senario fan Jon Hoeber en Erich Hoeber op basis fan 'e stripsearje Red fan Warren Ellis en Cully Hamner. As produsinten wiene Lorenzo di Bonaventura en Mark Vahradian by it projekt belutsen foar de filmstudio di Bonaventura Pictures. Foar de film wie in budget beskikber fan $84 miljoen. De kamerarezjy wie yn 'e hannen fan Enrique Chediak, en de filmmuzyk waard fersoarge troch Alan Silvestri. De opnamen setten ein septimber 2012 útein, en fûnen foar it meastepart plak yn Montreal, Londen en Parys.
Distribúsje
De distribúsje fan Red 2 waard fersoarge troch Summit Entertainment fia syn memme-ûndernimming Lionsgate Films. De film gie op 19 july 2013 yn 'e Amerikaanske bioskopen yn premiêre.
Untfangst
Fan 'e filmkritisy krige Red 2 oer it algemien mingde of tuskenbeiden resinsjes. Sa omskreau Justin Chang fan it tydskrift Variety de film as "in plichtmjittige ferfolchfilm dy't it net alhiel slagget om 'e slûchslimme, ûnspande wille fan syn fleurich healwize foargonger te belykjen." Yn The Hollywood Reporter skreau Justin Lowe: "Net dat de film net fermaaklik is, mar it útgongspunt is perfoarst al in hiel ein oer de uterste hâldberheidsdatum hinne, wat resultearret yn noch mar wer in ferfolchfilm dy't der ridlik mei troch kin, en himsels ûnderskiedt troch in gebrek oan plot en stylistyske gearhing dy't potinsjeel de grûnslach foarmje koene fan in echt libbensfetbere mediafranchise."
Op 'e webside Rotten Tomatoes, dy't resinsjes sammelet, hie Red 2 in ûndergemiddeld goedkarringspersintaazje fan 44%, basearre op 151 ûnderskate resinsjes. De konsensuskrityk fan 'e webside, gearstald út al dy resinsjes, stelt: "Hoewol't it noch altyd dreech is om wat tsjin te hawwen op 'e cast, dêr't gjin lek of brek oan is, of mei de wille dy't se lykje te hawwen, ferfangt [de film] in grut diel fan 'e absurde grappigens fan syn foargonger troch lege, oerdreaune bombast." Op Metacritic, de wichtichste konkurrint fan Rotten Tomatoes, behelle Red 2 in goedkarringspersintaazje fan 47%, basearre op 38 resinsjes.
Resultaat
Red 2 brocht yn 'e bioskopen yn 'e Feriene Steaten en Kanada $53,3 miljoen op, en yn alle oare lannen en territoaria $94,8 miljoen. Wrâldwiid kaam de opbringst dêrmei út op $148,1 miljoen. Ofset tsjin it budget fan $84 miljoen betsjut dat in winst fan $64,1 miljoen, hoewol't dêr de marketingkosten noch wol ôf moatte.
The Eagle Has Landed (film)
The Eagle Has Landed is in Britske oarlochsfilm út 1976, dy't ek eleminten hat fan in skriller en in spionaazjefilm, ûnder rezjy fan John Sturges. Yn 'e haadrollen binne de bekende akteurs Michael Caine, Donald Sutherland en Robert Duvall te sjen. It ferhaal, dat basearre is op 'e roman fan Jack Higgins mei deselde namme, giet oer in fiktyf plan fan nazy-Dútslân om yn 'e Twadde Wrâldoarloch de Britske premier Winston Churchill te ûntfieren. The Eagle Has Landed wie de lêste film dy't Sturges makke. De film krige rûnom positive kritiken en die it goed yn 'e bioskopen.
Plot
The Eagle Has Landed begjint mei nijsbylden út 'e Twadde Wrâldoarloch wêryn't ferslach dien wurdt fan 'e (histoaryske) Oerfal op San Grasso. Dêrby waard Hitler syn bûnsgenoat Benito Mussolini út finzenskip rêden troch Dútske para-kommando's. Hitler komt dêrtroch yn oerlis mei Heinrich Himmler, it haad fan 'e SS, op it idee om op deselde manear syn fijân, de Britske premier Winston Churchill, te ûntfieren en him as finzene oer te bringen nei nazy-Dútslân. Admiraal Wilhelm Canaris, it haad fan 'e Abwehr, de Dútske militêre feilichheidstsjinst, kriget de opdracht om fan dat idee in operaasjeplan te meitsjen en te beoardieljen oft soks in kâns fan slagjen makket. Canaris beskôget de hiele saak as ûnsinnich, mar hoewol't er wit dat Hitler sels syn idee rillegau wer ferjitte sil, beseft er ek dat dat mei Himmler net sa is. Dêrom jout er dochs kolonel Max Radl opdracht om in operaasjeplan op te stellen.
Karl, in ûnderofsier yn 'e stêf fan Radl, ûntdekt dat ien fan 'e spionnen dy't yn it Feriene Keninkryk foar de Abwehr aktyf is, mei de koadenamme Starling, ynformaasje oanlevere hat dy't yn dizze kontekst weardefol wêze kin. Winston Churchill sil nammentlik in besyk bringe oan it fleanfjild by it (fiktive) doarp Studley Constable, yn it greefskip Norfolk. It tafal wol dat yn dat doarp Joanna Grey wennet, in sliepend aginte fan 'e Dútsers. Op basis fan dy eleminten betinkt Radl in operaasjeplan dat wurkje kinne soe, en dat de koadenamme Eagle kriget. Fan Himmler kriget Radl ûnoffisjeel de oarder om it plan út te fieren. Hitler wit dêrfan, en hat eigenhandich in brief oan Radl ûndertekene wêryn't er dyselde opdracht jout om te dwaan wat Himmler seit. Foar Canaris wurdt alles lykwols stilholden.
Radl reizget ôf nei Alderney, dêr't er mei help fan Devlin Steiner en dy syn oerlibjende ûnderhearrigen rekrutearret foar de missy. Hja sille mei in bútmakke Alliëarde fleanmasine nei Ingelân ta flein wurde, wêrnei't se by nacht mei parasjutes lânje sille. De Dútske kommando's sille dêrby de unifoarmen drage fan Poalske paratroepen, sadat nimmen fan harren ferwachtsje sil dat se Ingelsk sprekke. It plan is om Studley Constable te ynfiltrearjen, Churchill te ûntfieren, oan 'e kust fan Norfolk de motortorpedoboat te moetsjen en dan te ûntsnappen nei it fêstelân fan Jeropa. Nei't de operaasje begûn is, bringt Radl in besyk oan Himmler, om him der yn koade fan op 'e hichte te bringen dat "de earn lâne is" (the eagle has landed). Dêrop freget Himmler it brief mei de hantekening fan Hitler werom en ferneatiget dat, suggerearjend dat er Hitler syn hantekening ferfalske hie en dat de Führer neat fan 'e hiele operaasje ôfwit.
Steiner en syn mannen lânje yn Norfolk klaaid yn Poalske unifoarmen, mar dêrûnder drage se, op Steiner syn persoanlik befel, harren eigen, Dútske unifoarmen. De reden dêrfoar is dat lju dy't finzen nommen wurde yn 'e unifoarmen fan 'e fijân sûnder foarm fan proses terjochtsteld wurde meie as spionnen, wylst lju dy't finzen nommen wurde yn harren eigen unifoarmen alle rjochten fan kriichsfinzenen hawwe ûnder de Konvinsjes fan Sjenêve. As de Dútsers posysjes ynnimme yn Studley Constable, rint it plan lykwols mis as ien fan Steiner syn soldaten in pleatslik famke rêde wol dat yn it wetter fallen is en temoarzele driget te wurden troch it tsjil fan in wettermole. Hy rêdt it famke, mar komt sels om ûnder it tsjil. As syn lyk boppekomt, blykt it Poalske unifoarm iepenskuord te wêzen, sadat dêrûnder syn Dútske unifoarm foar alle gearklofte doarpelingen te sjen is.
Steiner besiket dan fan it plan te rêden wat der noch te rêden falt, troch alle doarpsbewenners gear te driuwen yn 'e pleatslike tsjerke. Pamela Verecker, de jongere suster fan 'e doarpspastoar, wit lykwols te ûntkommen en warskôget in ienheid rangers fan it Amerikaanske Leger dy't deunby it doarp legere is. De kommandant fan 'e rangers, de ûnkundige, gloarjesykjende kolonel Clarence E. Pitts, besiket Steiner-en-dy tsjin te hâlden sûnder fersterkings op te roppen, mar hy wurdt troch de Dútske aginte Joanna Grey yn har hûs ombrocht, wylst syn min plande oanfal op 'e tsjerke mei swiere ferliezen oan Amerikaanske kant ôfslein wurdt.
Dêrop organisearret kaptein Harry Clark, Pitts syn ferstanniger ûnderbefelhawwer, in twadde, mear súksesfolle oanfal. Joanna Grey, dy't ûnderwilens ferteld hat dat se in Afrikaner is en de Dútsers helpt om't har âlden yn 'e Twadde Boere-oarloch yn in Britsk konsintraasjekamp omkommen binne, oerlibbet de Amerikaanske oanfal op it doarp net. Steiner syn mannen offerje harrensels op om 'e Amerikanen te fertraagjen, sadat Devlin, Steiner en syn ferwûne ûnderbefelhawwer, kaptein Hans ridder von Neustadt, ûntkomme kinne mei de help fan it pleatslike famke Molly Prior, dy't in romantyske relaasje krigen hat mei Devlin. Ynstee dat er nei de kust giet om ôf te setten op 'e wachtsjende motortorpedoboat, beslút Steiner lykwols om allinne noch ien lêste wraam op Churchill te dwaan.
Underwilens ûntfangt kolonel Radl, dy't op Alderney wachtet op 'e ôfrin fan 'e missy, it nijs dat de operaasje mislearre is. Hy jout daliks syn assistint Karl opdracht om it eilân te ferlitten en nei Dútslân te gean, sadat de jongeman de kâns hat en ûntrin it lot dat Radl no te wachtsjen stiet. Want krekt sa't er ferwachte, wurdt er sels koarte tiid letter op befel fan Himmler arrestearre en stânrjochtlik eksekutearre, op 'e beskuldiging dat er mei de mislearre missy syn foech te bûten gien is. Op dy wize distansjearret Himmler himsels fan it hiele spul.
Let op 'e jûn kringt Steiner it terrein fan it lânhûs yn Norfolk binnen, dêr't Churchill ferbliuwt. As de premier eefkes om wat frisse lucht nei it terras giet, wit Steiner him dea te sjitten ear't er sels troch Churchill syn liifwacht deasketten wurdt. Kaptein Clark, dy't krekt te let arrivearret om Steiner tsjin te hâlden, is alhiel feralterearre troch de dea fan Churchill, mar wurdt dan troch it befeiligingsperoniel ynformearre dat 'Churchill' eins George Fowler wie, in akteur en imitator. De wiere Churchill is fier om utens, op 'e Konferinsje fan Teheran. Tsjin Clark wurdt sein: "Nimmen sil hjir ea fan witte. Dit is net bard."
De fernimstige Devlin wit op 'e tiid út te piken nei't er in leafdesbrief efterlitten hat foar Molly Prior. Wylst er by êb by de kust lâns doarmet, sjocht er de restanten fan in ferwuostge motortorpedoboat, nei't men oan nimme mei Steiner sines. Devlin ferdwynt dêrnei en libbet fierder as in fergetten boarger.
Cast en crew
The Eagle Has Landed wie de lêste film fan 'e Amerikaanske regisseur John Sturges, dy't namme makke hie mei westerns as Gunfight at the O.K. Corral (1957) en The Magnificent Seven (1960). De film waard produsearre troch David Niven jr. en Jack Wiener foar de Britske filmstudio ITC Entertainment. It senario waard skreaun troch Tom Mankiewicz op basis fan 'e roman The Eagle Has Landed, fan auteur Jack Higgins. De kamerarezjy wie yn 'e hannen fan Anthony B. Richmond, en de filmmuzyk waard fersoarge troch Lalo Schifrin. Yn it Feriene Keninkryk waard de distribúsje fan 'e film dien troch de Cinema International Corporation (CIC), wylst yn Noard-Amearika Columbia Pictures dêrfoar ferantwurdlik wie. Foar de film wie in budget fan $6 miljoen beskikber.
Op it mêd fan 'e casting waard akteur Michael Caine oarspronklik frege foar de rol fan Liam Devlin. Om't Caine net in lid fan 'e IRA spylje woe, frege er oft er de rol fan Kurt Steiner net spylje koe. Neitiid waard Richard Harris frege foar de rol fan Devlin, mar dy makke oanhâldend syn stipe foar de IRA iepenbier, mei as gefolch dat de filmprodusinten bedrigings krigen en tebekskrillen. Uteinlik waard Devlin spile troch Donald Sutherland.
Filmlokaasjes
Yn The Eagle Has Landed waard Cornwall brûkt om 'e Kanaaleilannen te ferbyldzjen, wylst Berkshire trochgie foar Norfolk. It grutste part fan 'e film waard op lokaasje opnommen yn it doarp Mapledurham, yn Oxfordshire, dat it fiktive Studley Constable foarstelle moast. Yn 'e film binne de tsjerke fan Mapledurham en de Wettermole fan Mapledurham te sjen, en ek Mapledurham House, dat it lânhûs ferbylde dêr't Churchill ferbliuwt. Foar de film waard oan 'e wettermole tydlik in nij tsjil fêstmakke, wylst ek de falske gevels fan gebouwen as in pub en ferskate winkels oan Mapledurham tafoege waarden. De sênes yn 'e pub en de winkels waarden opnommen yn 'e Londenske Twickenham Studios.
De sênes op it fleanfjild fan 'Landsvoort' waarden filme op 'e RAF-loftmachtbasis St Mawgan, by Newquay, wylst de sênes op Alderney opnommen waarden yn Charlestown, by St Austell, yn Cornwall. Ek waarden der opnames ferrjochte by Rock, ek yn Cornwall. Foar de sêne mei de konfrontaasje tusken de Dútske parasjutisten en de SS-soldaten yn in wintersk Poalen waard útwykt nei Rovaniemi, yn it noarden fan Finlân. De parasjutesprongen yn 'e film waarden útfierd troch leden fan it parasjuteshowteam fan 'e REME (Royal Electrical and Mechanical Engineers). De strânsênes waarden opnommen by Holkham, yn Norfolk.
Krityk op Sturges
Senarioskriuwer Tom Mankiewicz fûn sels dat it senario fan The Eagle Has Landed it bêste wie dat er ea skreaun hie, mar hy sei letter dat regisseur John Sturges "it, om 'e iene of oare reden, opjûn hie" en min wurk levere. Neffens Mankiewicz wie it filmeditor Anne V. Coates dy't de film rêde en soarge dat it resultaat it oansjen wurdich wie. Haadrolspiler Michael Caine sei neitiid dat er dernei útsjoen hie om gear te wurkjen mei Sturges. Under de opnamen soe de regisseur him lykwols ferteld hawwe dat er inkeld noch wurke om genôch jild te fertsjinjen, sadat er lange skoften efterinoar te angelfiskjen gean koe.
Kremlyn fan Rostov
It Kremlyn fan Rostov is in kompleks fan gebouwen út de 17e iuw yn it sintrum fan de russsyke stêd Rostov. Oars as oare kremlyns waard it kremlyn net oanlein as in fêsting yn de oarspronklike betsjutting, mar as de residinsje fan de metropolyt fan it otterdokse bisdom Rostov. Al by de bou hie it gjin militêre betsjutting, mar it waard wol as in kremlyn mei muorren en tuorren oanlein. Sûnt 1998 is it Rostover kremlyn kandidaat foar ynskriuwing yn de list fan wrâlderfgoed fan UNESCO.
The Eagle Has Landed (film)
Krityk op Sturges
Yn syn autobiografy skreau Caine: "It momint dat de film ôf wie, pakte er syn jild en wied er fuort. [Produsint] Jack Wiener sei letter tsjin my dat er nea weromkaam foar it montaazjewurk, noch foar lykfol hokker fan 'e oare goeie postproduksjesesjes wêryn't in regisseur in diel fan syn wichtichste wurk docht. De film koe der bêst mei troch, mar ik kin my noch hieltyd lulk meitsje as ik betink hoe't er derút sjoen hawwe kinnen hie mei de goede regisseur. We hiene de âlde Jeropeeske sûnde begien om fan immen ûnder de yndruk te wêzen poer en allinnich om't er út Hollywood kaam."
Premiêre en oare publikaasjes
The Eagle Has Landed gie op 25 desimber 1976 yn premiêre yn Finlân en Sweden, op 31 maart 1977 yn it Feriene Keninkryk en op 2 april 1977 yn 'e Feriene Steaten. Yn 'e bioskopen wie de lingte fan 'e film yn Jeropa 135 minuten, wylst de Amerikaanske ferzje tolve minuten koarter wie (123 minuten). Dat siet him der benammen yn dat yn 'e Amerikaanske ferzje it petear tusken Joanna Grey, Steiner en Devlin fuortknipt wie, wêryn't Grey har motivaasje útlei om nazy-Dútslân te helpen (har Afrikaner âlden wiene ûnder de Twadde Boere-oarloch omkommen yn in Britsk konsintraasjekamp). De filmmakkers wiene blykber fan miening dat dy skiedkundige ferwizing it Amerikaanske filmpublyk allinne mar yn betizing bringe soe.
Kremlyn fan Rostov
Skiednis
It kremlyn fan Rostov waard yn opdracht fan de metropolyt Iona Sisojevitsj tusken 1670 en 1683 boud. Al by de bou wie Rostov net langer fan defensive betsjutting. It kremlyn wykt dêrom fan oare kremlyns ôf troch arsjitektonyske ferienfâldigings dy't by gefaar feroare wurde moasten. Sa hat it kremlyn brede tagongspoarten, ûntbrekke sjitgatten yn de tuorren en binne der yn de hegere dielen fan de tuorren ramen ynbrocht. Dochs waard it kremlyn boud neffens de tradysjes fan de âlde russyske ferdigeningsbouwurken út it ferline.
The Eagle Has Landed (film)
Premiêre en oare publikaasjes
Doe't The Eagle Has Landed neitiid útbrocht waard op VHS-fideokassette, waard dêrfoar sawol yn Noard-Amearika as yn Jeropa de ferkoarte Amerikaanske ferzje fan 123 minuten brûkt. De earste dvd fan 'e film brûkte dêrfoaroer yn 'e hiele wrâld de langere Jeropeeske ferzje fan 135 minuten. Yn 2004 waard boppedat in reparearre en útwreide ferzje fan 'e film op dvd útbrocht, dy't 151 minuten duorre. Dêryn wie û.m. in oare iepeningssêne opnommen wêryn't Heinrich Himmler arrivearret op Slot Hohenschwangau foar in gearkomste mei Adolf Hitler, Wilhelm Canaris, Martin Bormann en Joseph Goebbels, en in sêne wêryn't sjen litten wurdt hoe't it mei de motortorpedoboat en de ferwûne Von Neustadt ôfrint.
Untfangst
Yn syn resinsje yn The New York Times omskreau filmkritikus Vincent Canby The Eagle Has Landed as "in goeie âlderwetske aventoerefilm, dy't sa grôtfol sit mei robúste foarfallen en personaazjes dat jo je ûntspanne kinne om derfan te genietsjen sûnder dat jo yn noed hoege te sitten oer de fraach oft it wier bard is, of sels mar oft it wol oannimlik is." Canby priizge fierders it senario fan Tom Mankiewicz as "rjochtút en rjochtoan" en as "effisjint en sels út en troch mei opsetsin grappich". Ek wied er bêst te sprekken oer it wurk fan regisseur John Sturges, net wittende dat dy it alle montaazje oan Anne V. Coates oerlitten hie. Hy besleat syn resinsje sa: "Mei safolle mislearre melodramatyske skrillers dy't tsjintwurdich opdûke, is it ferfrissend om ris ien te sjen dy't makke is troch lju dy't witte wat se dogge." Ek de measte oare kritiken oer The Eagle Has Landed wiene loovjend.
Kremlyn fan Rostov
Skiednis
Tusken 1860 en 1880 waard it kremlyn lykwols mei stipe fan lokale keaplju restaurearre en fanôf 1883 waard der yn it Wite Hûs in museum foar tsjerkekeunst ynrjochte. Nei de Oktoberrevolúsje oant 1934 wie it in Museum fan de Skiednis fan Rostov, dêrnei it Streekmuseum en oant 1995 it Museum fan Natoerbeskerming. Ek hjoeddedei is it kremlyn in museum, al is de katedraal mei de klokketoer en it plein yn de jierren 1990 werom jûn oan de Russysk-Otterdokse Tsjerke.
The Eagle Has Landed (film)
Resultaat
The Eagle Has Landed wie in súkses yn 'e bioskopen. Hoewol't ûndúdlik is hoefolle oft dermei fertsjinne is, sei Lew Grade fan ITC Entertainment letter dat de film "flink wat jild opbrocht" hie. ITC makke neitiid noch twa oare films mei itselde produksjeteam: Escape to Athena en Green Ice.
Sint-Adelbertabdij
thumb|De Sint-Adelbertabdij thumb|Joodsk begraafplak en ruïnes fan de Sint Adelbertabdij troch [[Jacob van Ruisdael om 1655]] thumb|Ruïne fan de abdij om 1725 (fan [[Cornelis Pronk)]] De Sint Adelbertabdij is in benediktinerabdij yn Egmond-Binnen yn Noard-Hollân. De stoflike omskotten fan de hillige Adelbert fan Egmond lizze ûnder it alter fan de abdijtsjerke. Ek de Hollânsk greven Durk II, Aarnout, Durk III, Durk V, Floris I en Floris II waarden dêr beïerdige.
Skiednis
De Sint Adelbertabdij is de âldste abdij fan Hollân, stichte yn de iere tsiende iuw troch greve Dirk I fan Hollân. De abdij ûntjoech him yn de Midsiuwen ta in wichtich religieusl en kultureel sintrum yn Hollân, mei in mânske bibleteek. It aadlik laach Egmont kaam fuort út de advocati (fâden) fan de abdij.
Yn 1573 waard de abdij fanwege Willem fan Oranje ferwoastge troch de wettergeuzen oanfierd troch Diederik Sonoy. De besittingen fan de abdij waard de oprjochting fan de universiteit fan Leien mei betelle. De ruïnes bleaune bestean oant om 1800 hinne en dêrnei sloopt. It tolfde-iuwske Timpaan fan Egmond, dat boppe de poarte yn de westfasade siet, bleua bewarren en sit sûnt 1842 yn de kolleksje fan it Ryksmuseum Amsterdam.
De moderne abdij
Op 12 maart 1936 krige it nije kleaster de status fan prioratus simplex ("ienfâldige priorij"). Yn 1950 folge de opwurdearring ta abdij.
Yn de perioade 1948-1953 waard it gebou troch arsjitekt B.J. Koldewey útwreide mei in wenpart en in tsjerke.
De hjoeddeiske abt is Gerard Mathijsen.
Oka (rivier yn Jeropeesk Ruslân)
De Oka (Russysk: Ока) is in rivier yn sintraal Jeropeesk Ruslân en de grutste rjochter sydrivier fan de Wolga. De lingte is 1480 km, wêrfan't der 1200 befarber binne (fan Serpûchov ôf oan). De rivier mûnet yn Nizjni Novgorod yn de Wolga út.
De Oka streamt troch en bylâns stêden sa as Orjol, Kalûga, Kolomna, Rjazan, Moerom. It winterseizoen is de rivier fiif moanne beferzen. Oant in tal jierren lyn wie der yn dy perioade autoferkear oer it iis mooglik. Hjoeddedei kin dat net mear fanwege minder strange winters, wêrtrocht de draachkrêft fan it is ek ôfnaam is. De bekendste sydriver fan de Oka is de Moskva: de Oka wie sadwaande ek part fan de histoaryske ferbining fan Moskou mei de Wolga. Yn de jierren tritich fan de 20e iuw waard it spoar Moskou - Nizjni Novgarod oanlein.
Namme
Max Vasmer ferbynt de namme fan de rivier mei it Goatyske аƕа, it Ald-Dútske aha en it Latynske aqua, dat allegear "wetter' as 'rivier' betsjut. Oleg Trûbatsjev is fan betinken dat de namme syn oarsprong hat yn de Baltyske talen: de Baltyske stam Galindianen bewenne nammentlik it westlik part fan it streaamgebiet fan de Oka foar de komst fan de Slaven.
Sydrivieren
De wichtichste sydrivieren fan de Oka binne de Kljasma en de Moskva oan de linkerkant en de Moksja en de Upa oan de rjochterkant.