cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Fierljepferiening De Lege Wâlden
Skiednis
Foar 1992 waarden al ljepwedstriden organisearre efter it molkfabryk 'De Lege Wâlden' fan Eagmaryp. Dy skânsen waarden foar elke wedstryd opboud troch Eagmarypsters. Nei in ruilferkaveling kaam der troch gymnastykferiening UTY in fêste akkomodaasje oer it kanaal tusken Terkaple en Goaiïngaryp. Op de akkomodaaje Eagmaryp waarden alle jierren twa wedstriden hâlden ûnder tafersjoch fan it Frysk Ljeppers Boun (FLB).
Yn 1985 feroare de opset fan it bûn, en moast elke ôfdieling in feriening wurde. UTY krige net genôch leden dêrfoar. Der wiene op De Jouwer lykwols in oantal ljeppers dy't de Eagmarypster skânsen as oefenlokaasje brûkten. Dy springers joegen de oanset ta de yn 1984 oprjochte Jouster fierljepferiening 'de Lege Wậlden. Yn 1987/1988 waarden de fierljepskânsen ferpleatst nei de lokaasje oan de Koarte Ekers. De namme blau lykwols “de Lege Walden”.
Underskiedings
Yn 2008 waard Wybe Valkema uit Joure ûnderskieden troch it FLB as trainer fan De Lege Wâlden en ûnder oaren it fersoargjen fan fierljepdemonstraasjes foar it FLB yn binnen- en bûtenlân, wêrûnder yn 1999 yn Japan. Boppedat makke hy diel út fan de jubileumkommisje fan it 50-jierrich bestean fan it FLB.
Yn 2009 krige de feriening mei har 25-jierrich bestean in spesjale bûnsoarkonde fan it FLB. Dit as blyk fan wurdearring 'foar de entûsjaste en profesjonele wize wêrop de feriening har sportive bydrage levere oan de fierljepsport'.
Abilene (Teksas)
Abilene (útspr.: ['æbəli:n]) is in stêd yn 'e midden fan 'e súdlike Amerikaanske steat Teksas. It is it haadplak fan Taylor County, mar in oansjenlik part fan 'e nije bûtenwiken lizze nei it noarden ta, oer de grins fan Jones County. Neffens de gegevens fan folkstelling fan 2010 hie Abilene doe likernôch 117.000 ynwenners. As de lytsere stedsjes deromhinne meirekkene waarden, kaam de befolking fan it stêdekloftsje yn 2011 út op rom 166.000 minsken. Abilene hat in eigen fleanfjild, it Regionaal Fleanfjild Abilene, en fuort bewesten de stêd leit de Loftmachtbasis Dyess.
Skiednis
Abilene waard yn 1881 stifte as in stasjon foar slachtfeeferfier oan 'e Texas and Pacific Railway. It waard ferneamd is nei it âldere Abilene yn 'e steat Kansas, it oarspronklike einpunt fan it Chisolm Trail, it 1.300 km lange paad dat foartiid yn gebrûk wie om it slachtfee út súdlik Teksas wei nei it neiste spoar yn Kansas te driuwen. Ear't der mei de ferkeap fan 'e perselen grûn úteinset wie, hiene as mear al achthûndert minsken har tinten opslein op it plak dêr't de stêd komme soe. Yn 1882 krige Abilene offisjeel de status fan stêd, wêrnei't it op oanstean fan 'e ynwenners nei in stimming yn 'e county-rie ta it haadplak fan Taylor County makke waard. Yn 1891 waard begûn mei de bou fan it Simmons Kolleezje, dat letter de Hardin-Simmons Universiteit wurde soe, de earste fan 'e tsjintwurdige trije universiteiten yn Abilene (de oare beide binne de Kristlike Universiteit fan Abilene (ACU), stifte yn 1906, en de McMurry Universiteit, oprjochte yn 1923).
Yn 1940, mei de Twadde Wrâldoarloch yn it foarútsjoch, brochten de Abileners it jild byinoar om besúdwesten harren stedsje grûn oan te keapjen foar de oanlis fan in legerbasis, dy't Kamp Barkeley kaam te hjitten, en dy't mei 60.000 man doedestiden twa kear sa grut as Abilene sels wie. Nei de oarloch, doe't de basis sletten waard, sieten in protte Abileners yn noed oer de gefolgen dêrfan foar de pleatslike ekonomy, mar dat foel ta, mei't in soad fan 'e soldaten dy't yn Kamp Barkeley lein hiene, neitiid weromkearden nei Abilene om har der nei wenjen te setten en bedriuwen te begjinnen. Oan it begjin fan 'e fyftiger jierren sammelen de ynwenners fan 'e stêd jitris jild yn, diskear mar leafst $893.261, om 14 km² grûn bewesten Abilene oan te keapjen foar de oanlis fan in loftmachtbasis. Hjoed de dei is de Loftmachtbasis Dyess mei mear as 6.000 banen noch altiten de grutste wurkjouwer fan 'e stêd.
Klimaat
Abilene hat in fochtich subtropysk klimaat, mei yn jannewaris in trochsneed deitemperatuer fan 13,8 °C en yn july fan 36,6 °C. Der falt trochstrings 629,7 mm delslach yn 't jier, wylst der oer de hiele winter ferdield yn trochsneed 11,8 sm snie falt.
Demografy
Abilene is yn 'e tweintichste iuw stadichoan trochwoeksen, fan in ynwennertal fan 3.400 yn 1900, nei 46.000 yn 1950, nei 116.000 yn 2000. Sûnt is de groei wat stilfallen, mei't der yn it earste desennium fan 'e ienentweintichste iuw mar goed tûzen ynwenners bykommen binne. Neffens de gegevens fan 'e folkstelling fan 2010 wie de etnyske opbou fan 'e befolking doe sa: 58,6% blanken; 19,5% Latino's; 8,8% swarten; 1,3% Aziaten; 0,6% Yndianen; 11,2% oaren of fan mingd etnysk komôf.
Bernemoard fan Betlehim
Mei de Bernemoard fan Betlehim wurdt de ynfantiside fan alle jonkjes yn Betlehim troch kening Herodes nei de berte fan Jezus bedoeld. De bernemoard wurdt yn it evangeelje fan Mattéus yn de ferzen 16 oant 18 fan it twadde haadstik beskreaun:
''Doe't Herodes fernaam dat de wize mannen him ferifele hiene, wied er poer. Hy stjoerde der manlju op út om alle jonkjes fan twa jier en jonger yn Betlehim en omkriten dea te meitsjen. Hy rekkene neffens de tiid dêr't er de wize mannen oer ûnderstien hie. Doe kaam út, wat de profeet Jeremia sein hat:
Doe't de wizen út it easten by kening Herodes kamen en him fertelden dat hja op reis wiene nei it berteplak fan de nije kening fan de joaden, rekke de kening slim oerémis. Herodes, dy't syn hân der net foar omdraaide om syn eigen frou of soanen om te bringen, stie gjin konkurrinsje ta en dêrom frege de kening de wizen om him tynge te dwaan as hja it plak ûntdutsen hiene wêr't de kening fan joaden berne wie, sadat ek Herodes sels it bern hulde bringe koe. De wizen hiene lykwols wol yn 'e rekken dat de kening hiele oare plannen hie en sûnder de kening berjocht te dwaan namen hja, nei't hja it bern fûn en huldige hiene, in hiel oar paad werom nei it easten. Herodes hat lang om 'e nocht sitten te wachtsjen, want by it beslút om alle jonkjes ûnder de twa jier te deadzjen hied er rekkene neffens de tiid dêr't er mei de wize mannen praat hie. Om der wis fan te wêzen dat Jezus him net misse soe, liet er ek de jonkjes út de omkriten fan Betlehim deadzje. Doe't Herodes syn wrede plannen útfiere liet, wiene Joazef, Marije en Jezus lykwols al op 'e flecht nei Egypte.
Hoefolle bern der fermoarde binne is net te sizzen. De Byzantynske liturgy giet út fan likernôch 14.000 fermoarde jonkjes. In iere Syryske list fan hilligen wol ha dat it der leafst 144.000 wiene. De Ingelsktalige roomsk-katolike ensyklopedy Catholic Enclopedia neamt dy oantallen lykwols oerdreaun en skriuwt it neffens de omfang fan it doedestiidske Betlehim heechút tsientallen west hawwe kinne. Wol moat dêr op oanfolle wurde dat yn ferbân mei de folkstelling yn opdracht fan keizer Augustus Betlehim grôtfol mei minsken wie, sa fol dat it Marije en Joazef ynearsten net iens slagge om in ûnderkommen te finen. Neffens de tradisjonele oerlevering fûn de bernemoard plak yn de Grot fan de Unskuldige Bern. Dy grot leit njonken de Bertetsjerke yn Betlehim.
Net-kristlike boarne
De earste net-kristlike boarne dy't nei de bernemoard ferwiist, datearret fan fjouwer iuwen letter. Macrobius (± 395–423) skriuwt yn syn Saturnalia:
Feest fan de Unskuldige Bern
De Roomsk-Katolike, Anglikaanske en Otterdokske Tsjerke betinke de Dei fan de ûnskuldige Bern. Yn guon oare protestanske denominaasjes is it barren as in bysûndere betinkingsdei op de tsjerklike kalinder ynfierd. De feestdei yn oansluting op de Kryst ferskynt foar it earst op in ein fyfte-iuwske kalinder út Ferona en dêrnei op in liturgyske kalinder fan it jier 505 út Kartago. De data fan it feest foar de ferskate tsjerken binne:
Frank Versace
Frank Versace (útspr. [fʀɔ̃:k vɛʀ'zas], likernôch: "fchônk wech zas "), echte namme ûnbekend (yn Frankryk, 19 novimber 1973), is in rêstend Frânsk pornografysk akteur, waans artystenamme oft ek wol (mis)stavere wurdt as Franck Versace of Franck Versage. Hy hat ek wol wurke ûnder de skûlnammen Jean Roman, Gilles Vedette, Frank Metairie en Franky Versace. Hy begûn yn 1993 mei in wurkpaad yn 'e Jeropeeske pornoyndustry en spile yn frijwat films. Yn 2000 beëinige er karriêre as pornoakteur.
Libben en karriêre
Versace waard yn 1973 earne yn Frankryk berne. Yn 1993, doe't er tweintich jier wie, sette er útein mei in karriêre as pornografysk akteur, wêrby't er hast útslutend yn 'e Jeropeeske pornoyndustry aktyf wie. Neffens de Internet Adult Film Database (IAFD) spile er yn totaal yn goed 120 films, foar it meastepart foar de Sweedske studio Private. Dêrnjonken wurke er ek foar Dútske labels as Videorama en DBM, wylst er sporadysk ek yn 't spier wie foar Amerikaanske filmstudio's as Evil Angel.
Under syn karriêre yn 'e pornoyndustry wurke Versace gear mei aktrises as Nikki Anderson, Ania, Erika Bella, Gabriella Bond, Rita Cardinale, Luma Carioca, Julia Chanel, Channone, Monique Covét, Sandra Dark, Nicolette Fauludi, Anita Gyöngy, Hedvig Kaser, Joy Kiss, Sidonie Lamour, Joo Min Lee, Kristina Lion, Angelica Mirai, Kai Nobel, Peggy Sue, Jennifer Red, Ines en Inga Ridere, Aliza Rusk, Tania Russof, Kristina Schwartz, Gabrielle Scream, Julia Spain, Su Ann, Julia Tchernei, Agnes Tilli, Coralie Trinh Thi en Mame Yong.
List fan Yslânske ambassadeurs yn Grikelân
Dit is in list fan Yslânske ambassadeurs yn Grikelân.
Dan Calichman
(21 febrewaris 1968) is in eardere Amerikaansk fuotballer. Earder spile foar Sanfrecce Hiroshima, New York Centaurs, Los Angeles Galaxy, New England Revolution, San Jose Earthquakes en Charleston Battery.
19e iuw f.Kr.
De 19e iuw f.Kr. of njoggentjinde iuw foar Kristus rûn fan 1 jannewaris 1900 f.Kr. oant 31 desimber 1801 f.Kr.
List fan Yslânske ambassadeurs yn Grenada
Dit is in list fan Yslânske ambassadeurs yn Grenada.
Kiedrich
Kiedrich is in gemeente yn it Ryngoa yn de Rheingau-Taunus-Kreis yn Hessen, Dútslân.
Geografy
Kiedrich leit yn de Ryngoa op de súdlike helling fan de Taunus, likernôch twa kilometer noardlik fan Eltville am Rhein en trije kilometer fan de Ryn. Kiedrich wurdt hast hielendal omklamme troch de gemeente Eltville am Rhein. Allinne yn it noarden is in koarte mienskiplike grins mei de gemeente Schlangenbad.
Skiednis
Kiedrich wurdt foar it earst yn in oarkonde fan it aartsbisdom Mainz neamd. De oarkonde is net datearre, mar stamt út de tiid fan aartsbiskop Friedrich (937-954). Om 1160 hinne waard mei de bou fan de boarch Scharfenstein útein set. Yn Kiedrich wurdt al sûnt 1131 oan wynbou dien.
By de gemeentlike weryndieling fan Hessen yn de jierren 1970 bleau Kiedrich oars as oarspronklik it doel wie in selsstannige gemeente.
It besjen wurdich
Kiedrich stiet bekend fanwegen de goatyske tsjerke Sint-Falentyn. De tsjerke wurdt troch in muorre omfieme en by de tsjerke stiet in goatyske oan de aartsingel Michael wijde dûbelkapel út 1444. De tige rike goatyske ynrjochting fan de tsjerke is yntakt bleaun.
L3-37
L3-37, gauris ôfkoarte ta L3, is in fiktyf personaazje út 'e Star Wars-franchise. Se waard yn 2018 yntrodusearre yn Solo: A Star Wars Story. De geastlike heiten fan it personaazje wiene de senarioskriuwers fan dy film, heit en soan Lawrence en Jonathan Kasdan. L3-37 is robot mei feminine programmearring en de ko-piloat en navigator fan 'e gokker en smokkelder Lando Calrissian yn 'e Millennium Falcon. De rol fan L3-37 waard fia motion-capturetechniken spile troch aktrise Phoebe Waller-Bridge, dy't ek de dialooch fan 'e robot ynspriek.
Yn Solo
Yn Solo: A Star Wars Story (2018) wurdt L3-37 yntrodusearre as de robot dy't de ko-piloat en navigator is fan 'e gokker en smokkelder Lando Calrissian yn dy syn romteskip de Millennium Falcon. Oars as de measte robots yn it Star Wars-hielal hat L3-37 har programmearring witten te oerwinnen en in eigen persoanlikheid ûntjûn. Dy persoanlikheid is froulik, en op in stuit yn 'e film suggerearret se yn in petear mei Qi'ra dat Lando eins temûk fereale op har (L3-37) is. L3-37 is fierders o sa begien mei it lot fan oare robots, dy't se as in ras fan yntelliginte wêzens beskôget, dat op folslein ûnetyske wize yn in steat fan slavernij holden wurdt troch organyske wêzens.
Kiedrich
It besjen wurdich
It renêssânse riedshûs datearret fan 1585.
Ikast-Brande (gemeente)
Ikast-Brande is in gemeente yn de regio Midden-Jutlân (Deensk: Midjylland) yn Denemark.
Kiedrich
It besjen wurdich
Fan de boarch Scharfenstein bleau allinne in ruïne oer. De ruïne stiet oan de wei fan Kiedrich nei Hausen vor der Höhe op in 230 meter hege rots.
L3-37
Yn Solo
Yn 'e film wurde Lando en L3-37 troch Qi'ra, Han Solo, Tobias Beckett en de Wookiee Chewbacca behelle yn in plan om yn opdracht fan it misdiesyndikaat Karmozinen Dage út 'e minen op 'e planeet Kessel in lading coäxium te stellen, dat in tige djoere brânstof foar romteskippen is. Mei't rou coäxium ynstabyl is en mar beheind hâldber foar't it ûntploft, hawwe Qi'ra-en-dy ferlet fan in tige fluch romteskip om 'e lading op 'e tiid nei de raffinaderij op 'e planeet Savareen te bringen. Dat is wêrom't se by Lando komme, want de Millennium Falcon is ien fan 'e fluchste romteskippen yn it Stjerrestelsel.
It selskip set koers nei Kessel, in planeet dy't inkeld berikber is fia it Kesselfliet, in nauwe trochgong troch de Akkadeeske Draaistream. Dat is in tichte, ûnferkende dize dy't fol sit mei omdriuwkjend romtepún. Nei't se op 'e planeet oankommen binne, ynfiltrearje se de troch it Pyke-syndikaat behearske coäxiummyn as in fertsjintwurdiger fan in nije klant (Qi'ra) mei har robot (L3-37) en liifwacht (Beckett), dy't as bewiis fan goede wil in pear slaven (Han en Chewbacca) leveret om yn 'e myn te wurkjen.
Ikast-Brande (gemeente)
By de gemeentlike weryndieling yn 2007 ûntstie de gemeente Ikast-Brande troch de fúzje fan:
De grutste plakken yn de gemeente binne Ikast en Brande.
Kiedrich
Natoer
Kiedrich leit yn it gebiet dêr't de grutste slangesoarte fan Dútslân foarkomt. De eskulaapslange kin 2 meter lang wurde, mar is net giftich. It is ien fan de twa isolearre populaasjes yn Dútslân. Mei wat gelok kin de slang oan it "Schlangenpfad" sjoen wurde. It Schlangenpfad leit fan Kiedrich út yn 'e rjochting fan Hausen. Sa'n 300 meter út de kom fan Kiedrich moat rjochts nei it Schützenhaus of de Egertmühle ôfslein wurde.
L3-37
Yn Solo
Wannear't Qi'ra en Beckett de Pykes yn 'e kontrôlekeamer útskeakele hawwe, befrijt L3-37 in robot fan syn twangklem om't er har yn it paad stiet. Op 'e fraach fan 'e robot wat er no moat, antwurdet se mei in sydlingse opmerking dat er de oare robots mar befrije moat. Min ofte mear by fersin ynstigearret L3-37 dêrmei in slave-opstân, mei't de befrijde robots ek de organyske wêzens befrije dy't as slaven yn 'e myn wurkje. Chewbacca en Han, dy't harrensels yn 'e myn ûntdien hawwe fan har bewekkers, witte it coäxium te stellen en sette dêrmei nei de Millennium Falcon ta. Mar yn 'e gaos dy't de slave-opstân feroarsake hat, sjitte de bewekkers yn it wylde wei, wêrby't L3-37 op fatale wize skansearre rekket. Lando weaget syn libben om har te rêden, mar hy wit inkeld it boppeste part fan har lichem mei te skuorren. Hy wurdt dêrby yn it skouder sketten, sadat er sels troch Chewbacca rêden wurde moat.
It hiele selskip pykt út yn 'e Millennium Falcon en lit de slaven en de bewekkers it fierders sels útfjochtsje. Op it berjocht fan in slave-opstân op Kessel hat it Galaktysk Keizerryk lykwols in stjerreslachskip stjoerd om it Kesselfliet te blokkearjen, dat Han, dy't de piloat is no't L3-37 útskeakele en Lando ferwûne is, moat útwike yn 'e Akkadeeske Draaistream. Efterfolge troch Keizerlike TIE-jagers en in reuseftich wêzen mei tentakels dat yn 'e dize libbet, kinne se op it nipperke ûntkomme oan in swart gat trochdat Beckett de motors fan 'e Falcon opfiert mei in dripke coäxium. Mei help fan Qi'ra slút Lando it ûnthâld fan L3-37 oan op 'e boardkompjûter fan 'e Millennium Falcon, wêrmei't er dy beiden mei-inoar ferraant. Troch it gebrûk fan 'e navigaasjedatabase fan L3-37, dy't neffens Lando de bêste yn it Stjerrestelsel wêze soe, slagget it Han om in paad werom út 'e dize te finen en dêrby de Keizerlike blokkade alhiel te omsilen.
Letter
Neitiid libbet L3-37 fuort as part fan 'e boardkompjûter fan 'e Millennium Falcon en is sa dielgenoat fan alle aventoeren dy't Han Solo en Chewbacca mei it romteskip belibje. De ferraning fan L3-37 mei de oarspronklike boardkompjûter is yn 'e Star Wars-kanon de ferklearring foar in útspraak fan 'e androïde C-3PO yn 'e film Star Wars: Episode V – The Empire Strikes Back (1980). Wannear't er himsels nei de Slach om Hoth op 'e boardkompjûter fan 'e Millennium Falcon oanslút om út te finen wat de oarsaak fan in defekt oan 'e hyperoandriuwing is, merkt er nammentlik tsjin Han op: "Menear, ik wit net wêr't jo skip leard hat te kommunisearjen, mar it sprekt it nuveraardichste dialekt."
Keppelings om utens
Droid (Star Wars)
Fingerjen
Fingerjen is it brûken fan ien of mear fingers (of oare dielen fan 'e hannen) foar seksuele stimulaasje fan 'e fagina en/of de anus. Yn 'e regel wurdt der ûnder ferstien it yn en út bewegen fan ien of mear fingers yn 'e fagina (of anus), mar ek it mei de fingers massearjen fan 'e klitoris, de skamlippen en de yngong fan 'e fagina, sûnder dat de fingers eigentlik de fagina binnendringe, wurdt ta fingerjen rekkene. Fingerjen is in foarm fan masturbaasje. It kin selsbefrediging wêze as men it by jinssels docht, mar it kin ek troch in sekspartner by jin dien wurde; yn dat gefal is it in foarm fan mienskiplike masturbaasje. Troch fingerjen fan har fagina, skamlippen en/of klitoris kin in frou seksueel opwûn reitsje en in orgasme berikke. It fingerjen fan 'e anus wurdt troch sawol (guon) froulju as (guon) manlju dien. Manlju kinne in orgasme berikke troch anale stimulaasje fan 'e prostaat.
Klitoraal fingerjen
De klitoris is de gefoelichste fan 'e erogene sônes fan it froulik lichem. It massearjen fan 'e klitoris sels wurdt dêrom ornaris dien troch de hûd fan it klitoriskapke hinne, om't direkte oanrekking sa'n yntins gefoel jout dat it ûnoangenaam is. De massaazje kin útfierd wurde mei op- en delgeande, hinne- en wergeande of rûntsjedraaiende bewegings, en mei ien of twa of trije fingers, ôfhinklik fan wat it bêst wurket foar de oangeande frou. Guon froulju hâlde wat dat oangiet fan in protte ôfwikseling, wylst oaren it leafst langere tiid deselde beweging fiele wolle. De gefoelichheid fan 'e klitoris is lykwols faak sa grut, dat it nofliker is om net de klitoris sels, mar de dielen fan 'e froulike skamstreek der fuort njonken te massearjen. Klitoraal fingerjen is de meast foarkommende manear foar froulju om in orgasme te berikken. Wittenskiplik ûndersyk hat útwiisd dat 70% oant 80% fan alle froulju ferlet hat fan klitorale stimulaasje om in orgasme krije te kinnen.
Faginaal fingerjen
By faginaal fingerjen wurde de bûtenste skamlippen en de yngong fan 'e fagina-iepening massearre en/of wurdt de fagina sels mei ien of mear fingers binnengien. Hoewol't de bûtenkant fan 'e fagina as gehiel oer it algemien net botte gefoelich is, sitte der yn it legere trêdepart (sjoen as de frou op 'e rêch leit) in protte senuweinen dy't in oangenaam gefoel produsearje kinne by stimulaasje yn it ramt fan seksuele aktiviteit.
It mei de fingers penetrearjen fan 'e fagina wurdt faak dien om in gefoelich gebiet yn 'e fagina te stimulearjen dat de G-spot neamd wurdt. Dy sit nei't it skynt likernôch op 5 sm djipte oan 'e foarwand fan 'e fagina, dus rûchwei healwei de klitoris en de nâle. It soe werom te kennen wêze on in ribbele en justjes rouwere struktuer as de rest fan 'e mear kjesseneftige faginawand dêromhinne. It troch fingerjen stimulearjen fan 'e G-spot wurd faak neamd as in metoade dy't liede kin ta in orgasme dat mank giet mei froulike ejakulaasje.
Anaal fingerjen
Anaal fingerjen wurdt dien troch sawol (guon) froulju as (guon) manlju, en by de manlju giet it sawol om homoseksuelen as heteroseksuelen. Guon minsken jouwe by anaal fingerjen de foarkar oan it ienfâldichwei massearjen fan 'e anale iepening fan bûtenôf, wylst oaren dêrnei trochgeane mei it ynbringen fan ien of mear fingers yn 'e anale iepening. Soks kin in foarm fan masturbaasje op himsels wêze, of in tarieding foar anale seks. Anaal fingerjen wynt dejinge op by wa't it dien wurdt, sadat de anus him ûntspant en it ynbringen fan in penis of seksboartersguod lykas in dildo of Sineeske baltsjes makliker wurdt.
By manlju is anaal fingerjen in manear om 'e prostaat te stimulearjen, wat ta in orgasme liede kin. By froulju kin mei anaal fingerjen de perineäle spûns stimulearre wurde, wat troch alteast in diel fan 'e froulju as oangenaam ûnderfûn wurdt, mar oer it algemien net direkt in orgasme opwekje kin.
Sûnens
Medisy riede sterk oan om by penetratyf fingerjen foarôf goed te hanwaskjen ta befoardering fan 'e hygiêne. Ek wurdt oanret om tuskentroch de hannen te waskjen as men fan it fingerjen fan 'e iene lichemsiepening (bgl. de anus) oergiet op it fingerjen fan 'e oare (bgl. de fagina). Oars kinne termbaktearjes yn 'e fagina bedarje, en hoewol't dy de dêr hearskjende soergraad net lang oerlibje sille, kinne se wol in urinewei-ynfeksje feroarsaakje as se de urinebuis berikke (dy't by froulju boppe-oan de fagina útkomt, deunby de klitoris). Los dêrfan is fingerjen in ûnskeadlike foarm fan seks, mei't dêrtroch gjin seksueel oerdraachbere sykten trochjûn wurde kinne, lykas gonorroe, klamydia of syfilis. Wol kinne by fingerjen yn 'e fagina of anus ferwûnings ûntstean dy't ynfektearre reitsje kinne as men te lange of min ûnderholden (d.w.s. net glêdfile) neilen hat. Fierders moat men goed oppasse dat men gjin iepen wûnen oan 'e yn te bringen fingers hat, want fia iepen wûnen kinne seksueel oerdraachbere sykten wer wól oerdroegen wurde.
Ferkrêfting en seksuele oantaasting
As fingerjen by immen dien wurdt tsjin har of syn wil, is der sprake fan in foarm fan ferkrêfting. Hoe't dat yn 'e wet krekt omskreaun wurdt, ferskilt per lân. Penetraasje mei ien of mear fingers fan 'e fagina of anus wurdt foar de Australyske wet bgl. lykslein mei ferkrêfting, en yn 'e Feriene Steaten wurdt it oantsjut as "ferkrêfting ûnder twang" (forcible rape). Under de Skotske wet is de term 'ferkrêfting' lykwols foarbeholden oan penetraasje mei de penis, en wurdt penetraasje mei ien of mear fingers oantsjut as "seksuele oantaasting troch penetraasje". Yn Nederlân is yn 1991 nei oanlieding fan in saak fan seksuele oantaasting yn it Amsterdamske Vondelpark de wet oanpast, sadat elts ûnder twang binnendringen fan it minsklik lichem ûnder ferkrêfting falt.
Fisitaasje
Fisitaasje is in strafrjochtlik proses wêrby't in ofsier fan justysje foech hat om ûnder twang manueel ûndersyk ferrjochtsje te litten nei de lichemsholten fan immen dy't fertocht wurdt fan in misdriuw. Soks komt ek foar by ûndersyk nei it yn it lichem ferbergjen fan smokkelwaar troch de dûane op lofthavens en oan 'e grins, en troch sipiers yn in finzenis. Fisitaasjes wurde altyd ferrjochte troch persoanen fan itselde geslacht as dejinge dy't de fisitaasje ûndergiet.
Fisitaasje hat yn 'e praktyk oerienkomsten mei fingerjen omdat ek hjirby fingers yn lichemsholten as de fagina en de anus ynbrocht wurde, mar oars as fingerjen hat dit gjin inkele seksuele lading (of dat heart it alteast net te hawwen). Fanwegen diskusjes oer de oantaasting fan 'e lichaamlike yntegriteit troch sokke prosedueres, dy't foar dejinge dy't se ûndergean moat bot traumatysk wêze kinne, stapt men sûnt 2006 almar mear oer op securityscans fan it minsklik lichem om lichemsfrjemde objekten op te spoaren. Dat hat as bykommend foardiel dat dêrtroch ek foarwerpen fûn wurde kinne dy't te djip yn it lichem sitte om troch fisitaasje mei de fingers oantroffen te wurden.
20e iuw f.Kr.
De 20e iuw f.Kr. of tweintichste iuw foar Kristus rûn fan 1 jannewaris 2000 f.Kr. oant 31 desimber 1901 f.Kr.
Fingerjen
Genêskundich ûndersyk
Ferlykber mei in fisitaasje is in gynekologysk ûndersyk fan 'e fagina troch in fergunninghâldend ginekolooch of in prostaatûndersyk (fia de anus) troch bgl. in húsdokter. Ek yn dizze gefallen wurde fingers yn lichemsholten ynbrocht, en ek hjir heart dat beslist gjin seksuele lading te hawwen. It ferskil is lykwols dat it yn dit gefal dien wurdt yn it ramt fan 'e sûnenssoarch en plakfynt mei ynformearre tastimming fan 'e persoan dy't it ûndersyk ûndergiet.
Deceiver
"Deceiver", "Deceivers", "The Deceiver" of "The Deceivers" hat yn de Wikipedy ferskate betsjuttings:
Herfoarme tsjerke (Grypskerk)
De herfoarme tsjerke yn Grypskerk is in tsjerkegebou dat yn 2019 oerdroegen waard oan de Stifting Alde Grinslânske Tsjerken.
Skiednis
Om it jier 1500 hinne stifte Nikolaas Grijp in kapel, dy't in jier as wat letter troch in tsjerke ferfongen waard. It tsjerkegebou waard yn de Tachtichjierrige Kriich yn 1582 ferneatige troch plonderjende troepen. Tusken 1605 en 1612 fûn de weropbou as protestantske tsjerke plak. Yn 1856 waard de tsjerke nei it easten ta langer makke en ôfsletten mei de hjoeddeiske tagong. Ek waard om dy snuorje de tsjerke bepleistere.
Yn 1872 wie de spits op de tsjerke sa brekfallich woarn, dat sloop needsaaklik wie. It tuorke waard oant 2001 mei in koepel ôfsletten, doe't oan de hân fan in tekening en it foarbyld fan de tsjerkespits fan Nijehove in nije spits rekonstruearre waard. De dakruter hat as wynwizer in oan it wapen fan Nikolaas Grijp ûntliende griffioen. De 18e-iuwske klok yn it tuorke waard yn 1943 foardere en is yn 1949 ferfongen.
Ynterieur
De tsjerke hat in stúke tonferwulft. Fan it âlde tsjerkemeubilêr is allinne de preekstoel út de boutiid fan de tsjerke bewarre bleaun. De âlde banken binnen ferdwûn en ferfongen troch moderne banken en stuollen. Yn de flier binne noch in tal sarken oanwêzich.
Oargel
It oargel fan de tsjerke waard boud troch de bruorren Luitjen Jacob en Jacob van Dam en yn 1832 oplevere. De bou waard mooglik troch in legaat fan 3.300 gûne fan de juffer Aaltje Thomas Wiersma. Nei in brân restaurearre Petrus van Oeckelen it oargel en joech dêrby it oargel syn de klank dy't karakteristyk is fan Van Oeckelen. Klaas Doornbos brocht yn 1927 feroarings oan it ynstrumint oan en nei de restauraasje fan de tsjerke wurke Mense Ruiter oan it oargel. It twamanualige ynstrumint waard yn de jierren 2008-2010 foar it lêst restaurearre troch oargelmakkerij Reil út Heerde. Dêrby bleaune de lettere feroarings hanthavene.
List fan planetoïden 80801-80900
Dit is in list fan planetoïden 80801-80900.
Gro Wânt (folk)
De Gro Wânt (Ingelsk: Gros Ventre; útspr.: [ɡɹo u vɑ:nt] of [ɡɹo u vɔ:nt]) of Atsina binne in lânseigen Yndiaansk folk fan 'e Grutte Flakten fan Noard-Amearika, dat tsjintwurdich benammentlik yn 'e Amerikaanske steat Montana wennet. Harren taal, it no útstoarne Gro Wânt, hearde ta de Algonkwynske taalfamylje, en hja binne nau besibbe oan guon oare Algonkwynske folken fan 'e Grutte Flakten, benammen de Arapaho. Der binne noch likernôch 3.700 Gro Wânt, dy't leden binne fan 'e federaal erkende Fort Belknap Yndianemienskip (Fort Belknap Indian Community).
Etymology
Alternative nammen foar de Gro Wânt binne Atsina, A’ani, A’aninin en Haaninin, wêrfan't de lêste trije de autonimen fan it folk sels binne en safolle betsjutte as "Wytklaaifolk" of "Kalkfolk". "Atsina" is in wurd út it Pigan-dialekt fan it Swartfuotsk, dat itsij "búkfolk" betsjut (en dêrmei de betsjutting fan Gro Wânt wjergalmje soe), itsij "lykas in Kry", mei't de Kry (Cree) in besibbe folk binne dat ek in Algonkwynske taal sprekt.
De Swartfuotten, dat fan âlds om bar bûnsmaten en fijannen fan 'e Gro Wânt wiene, neamden har trouwens foarhinne Piiksiiksiinaa, in skelnamme dy't oerset wurde kin as "slangen". In selde soarte namme hiene de nau mei har besibbe mar net polityk mei harren alliëarre Arapaho foar de Gro Wânt, dy't harren nammentlik Hitúnĕna, "bidlers", neamden, mei't se op harren delseagen.
Demografy
Der binne tsjintwurdich noch 3.700 Gro Wânt, dy't oansletten binne by en polityk fertsjintwurdige wurde troch de federaal erkende Fort Belknap Yndianemienskip (Fort Belknap Indian Community), fan noardlik Montana. Dat is in stamme-organisaasje fan mingd etnysk komôf, dêr't ek 2.700 Assiniboin lid fan binne. De Assiniboin wiene fan âlds fijannen fan 'e Gro Wânt.
Skiednis
Men is fan tinken dat de foarâlden fan 'e Gro Wânt fanôf 3000 jier tebek bewesten de Grutte Marren libbe hawwe moatte, om persiis te wêzen oan 'e Noardlike Reade Rivier, yn 'e hjoeddeiske Amerikaanske steat Minnesota en de Kanadeeske provinsje Manitoba. Hja ûnderholden har dêre as sedintêre lânbouwers dy't har benammentlik op it kultivearjen fan maïs taleine. Mei de foarfaars fan 'e Arapaho foarmen se doedestiden noch ien folk, dat nauwe bannen ûnderhold mei de foarâlden fan 'e Sjajinnen (Cheyenne).
Yn 'e santjinde of mooglik al yn 'e sechstjinde iuw waarden de Arapaho-Gro Wânt, yn 'e mande mei de Sjajinnen, troch de út it easten wei opkringende Odjibwe (Ojibwe) út 'e boskgebieten fan Minnesota en eastlik Manitoba de Grutte Flakten op dreaun. Op 'e flakten (of mooglik al earder) foelen de Arapaho-Gro Wânt útinoar yn fiif aparte groepen, fan noard nei súd de Gro Wânt, de Besawûnena, de wiere Arapaho, de Haänahawûnena en de Nawatinehena. Tsjin 'e ein fan 'e achttjinde iuw soene de fjouwer súdlike groepen stadichoan wer begjinne gear te ranen ûnder de namme fan Arapaho, mar de Gro Wânt ûntjoegen har ynstee ta in selsstannich folk. Op 'e flakten oankommen, teagen de fjouwer súdlike groepen nei it súdwesten ta, dêr't se harren wengebiet fêstigen yn wat no de Amerikaanske steaten Wyoming en Kolorado en westlik Kansas en Nebraska binne. De Sjajinnen folgen de Arapaho dy kusten út doe't de druk fan 'e Sû (Sioux) te grut waard, dy't ek troch de Odjibwe de Flakten op dreaun waarden. De Gro Wânt teagen lykwols nei it noardwesten ta, dêr't se har fêstigen yn wat no de steat Montana en it suden fan 'e Kanadeeske provinsje Saskatchewan is. Harren populaasje waard yn dy tiid rûze op 2.500 (op grûn fan in skatting dat se 260 tipys hiene). Yn 'e midden fan 'e achttjinde iuw kamen se foar it earst oan hynders (earder hiene se geandefoets op bizons jage), en namen se de hynstekultuer fan 'e súdliker Flaktestammen oer, dy't letter sa ferneamd wurde soe troch it literêre en filmsjenre fan 'e western.
It ierst bekende kontakt fan 'e Gro Wânt mei de blanken fûn plak yn 1754. It wie om dy tiid hinne dat de Frânsen harren de nammen Gros Ventres joegen, al sprieken iere Britske ûntdekkingsreizgers fan Fall Indians. Mei't der skoan te fertsjinjen foel oan 'e pelshannel, begûnen de Gro Wânt hannel te driuwen mei de Britske Noardwestlike Kompanjy, in iere konkurrint fan 'e bekendere Hudsonbaaikompanjy. Yn deselde snuorje waard de Gro Wânt-populaasje swier troffen troch bleatstelling oan 'e pokken, in Jeropeeske sykte dêr't de Yndianen gjin ymmuniteit foar hiene. Teffens hiene se yn dy tiid witwat te stellen mei oanfallen fan 'e noardeastlik fan harren libjende Flakte-Kry (Plains Cree) en Assiniboin (Assiniboine). Yn 1793 baarnden de Gro Wânt twa hannelsposten fan 'e Hudsonbaaikompanjy plat yn wat no Saskatchewan is, om't dy de Kry en Assiniboin fan fjoerwapens foarsjoen hiene.
Yn 'e earste helte fan 'e njoggentjinde iuw joegen de Gro Wânt harren by de Swartfoetkonfederaasje, it machtige bûnsgenoatskip fan 'e ûnderskate Algonkwynske Swartfoetfolken (Blackfeet) en de Atapaskyske Sarsy (Sarcee). Yn 1855, doe't der in ferdrach sletten waard dat foar frede soargje moast tusken de Amerikanen en de Swartfoetkonfederaasje, tekenen de foaroanlju fan 'e Gro Wânt as leden fan 'e konfederaasje. In jier as wat neitiid briek der lykwols nei't it skynt ûnderling ûnmin út, want yn 1861 makken de Gro Wânt har wer los fan it ferbûn. Ynstee sleaten se doe in bûnsgenoatskip mei de Krieën (Crow), mei wa't se de Swartfuotten en Sarsy in jier as fiif lang beoarloggen. Yn 1867 waarden de Gro Wânt en de Krieën lykwols definityf ferslein. It lêste grutte opperhaad fan 'e Gro Wânt, Wite Earn, kaam yn 1881 te ferstjerren.
Yn 1868 leine de Feriene Steaten Fort Browning oan dêr't de Peoples Creek útmûnet yn 'e rivier de Milk, as in hannelspost foar de Gro Wânt en Assiniboin. It die lykwols bliken dat it fort yn it territoarium fan 'e Sû, harren aartsfijannen, lei, dat de Gro Wânt en Assiniboin bleaune wei. Yn 1871 waard de nutteleaze ûndernimming einlings opjûn. Dêrnei bouden de Amerikanen in nije hannelspost, Fort Belknap, oardel km súdwestlik fan it hjoeddeistige stedsje Chinook, yn Montana. Dat wie lykwols mar bedoeld as in tydlike oplossing, in provysjonele basis dêr't de Gro Wânt en Assiniboin harren yn ferdraggen taseine rantsoenen ôfhelje en jierjilden útkeard krije koene. Yn 1876 waard Fort Belknap dêrom opheft, en waarden de Gro Wânt en de Assiniboin trochwiisd nei it agintskip te Fort Peck, dêr't ek in soad Sû betsjinne waarden. Hoewol't de Assiniboin ek fan âlds fijannen fan 'e Sû wiene, setten in protte fan harren al dy kant út, mar de Gro Wânt wegeren. Se bleaune te Fort Belknap, mei't se leaver gjin jierjilden krigen as de priis dêrfoar wie dat se mei de Sû omgean moasten. Sadwaande waard it agintskip te Fort Belknap yn 1878 weroprjochte, en koene de Gro Wânt en de oerbleaune Assiniboin dêr wer telâne. Yn 1888 waard dêr it Fort Belknap Yndianereservaat (Fort Belknap Indian Reservation) stifte, in reservaat dat sûnt troch de Gro Wânt en de Assiniboin dield wurdt.
Taal
It Gro Wânt, de lânseigen Algonkwynske taal fan 'e Gro Wânt, wie nau besibbe oan it Arapaho, wêrmei't it de Arapaho-Atsina-taalgroep binnen de Arapahooske talen foarme (al beskôge in grut part fan 'e taalkundigen it Arapaho en it Gro Wânt as dialekten fan ien en deselde taal). Doe't yn 1981 de lêste memmetaalsprekker fan it Gro Wânt kaam te ferstjerren, stoar ek de taal dêrmei út, al wurdt it noch altiten sprutsen as in twadde taal troch in lytse minderheid fan taalaktivisten ûnder de Gro Wânt.
Robin van Persie
Robin van Persie (Rotterdam, 6 augustus 1983) is in eardere Nederlânske proffuotballer dy't spile as sintrale spits, skaadspits, middenfjilder as wjukspiler. Hy spile tusken 2001 en 2019 foar Feyenoord, Arsenal, Manchester United, Fenerbahçe en opnij Feyenoord. Van Persie debutearre yn juny 2005 yn it Nederlânsk alvetal. Dêrfan waard hy yn 2013 de kaptein en topskoarder fan alle tiden. Hy fertsjintwurdige Nederlân op trije wrâldkampioenskippen (2006, 2010 en 2014) en twa Europeeske kampioenskippen (2008 en 2012).
Pé Miedema
Poppe (Pé) Miedema (Idzegea, 30 july 1942 - Heech, 21 maart 2016) wie in Frysk bestjoerder.
Miedema wie foarsitter fan it Fryske kristlike boerebûn CBTB fan 1986 oant 1995. Fan 1997 oant en mei 2003 wie er foarsitter fan Wetterskip Marne-Middelsee en yn dy funksje ek lid fan de tariedingskommisje foar it ta stân kommen fan it lettere Wetterskip Fryslân. Teffens wie er fan de oprichting ôf yn 2006 oant 2012 foarsitter fan it Nasjonaal Park De Alde Feanen. Miedema wie ek polityk warber en wie foarsitter fan it CDA Fryslân.
Pé Miedema ferstoar hommels yn de âldens fan 73 jier.
Grifformearde tsjerke (Grypskerk)
De Protestantske tsjerke oan de Nicolaas Grijperstrjitte is it tsjerkegebou fan de PKN yn Grypskerk yn de provinsje Grinslân.
Skiednis
De grutte byldbepalende sealtsjerke mei op de súdeastlike kant in klokketoer waard boud as grifformearde tsjerke en ferfong in âlder gebou oan de Legewei út 1901.
De herfoarme tsjerke is yn 2019 oerdroegen oan de Stifting Alde Grinslânske Tsjerken. Yn de herfoarme tsjerke wurde troch de PKN noch wol tsjinsten holden. De grifformearde tsjerke fan Pitersyl oan de Lauwerswei 8 is yn 2010 bûten gebrûk steld en neitiid ferboud ta wente.
Wat letter waarden ek de grifformearde tsjerken fan Kommersyl en Nijesyl sletten en sûnt hearre ek dy gemeenteleden by de PKN fan Grypskerk.
Oargel
Doe 't de hjoeddeiske tsjerke boud waard, namen de grifformearden it pneumatyske oargel fan de firma Rohlfing (Osnabrück) út de âlde tsjerke mei. It waard yn 1966 ferfongen troch in hiele nij mechanysk ynstrumint fan de firma Ernst Leeflang.
Alberto Acosta
(23 augustus 1966) is in eardere Argentynsk fuotballer. Earder spile foar Unión, San Lorenzo Almagro, Toulouse, Boca Juniors, Universidad Católica, Yokohama Marinos en Sporting Portugal.
Bobslydzjen op de Olympyske Winterspullen 1992
De Olympyske Winterspullen 1992, ek wol de XVIe Olympiade neamd, waarden yn 1992 hâlden yn it Frânske Tignes-Albertville fan 8 oant en mei 23 febrewaris. It bobslydzjen wie yn de La Plagne Olympyske Bobslydzjen en Rodeljen baan.
La Plagne Olympyske Bobslydzjen en Rodeljen baan
De La Plagne Olympyske Bobslydzjen en Rodeljen baan waard yn 1990 iepene, oarnearre foar de Olympyske Winterspullen fan 1992. De baan hat in lingte 1.507,5 m, in ferfal fan 124.5 meter en njoggentjin bochten.
Hûntsjeshâlding
De hûntsjeshâlding (Coitus a tergo), ek bekend as "op syn hûntsjes" en mei in lienwurd út it Ingelsk as doggy style (ek stavere as doggie style), is in sekshâlding wêrby't de iene sekspartner foaroer bûcht en ornaris op hannen en knibbels sitten giet, wêrnei't hy of sy foar seksuële mienskip fan efteren penetrearre wurdt troch de oare sekspartner. De term wurdt ek wol brûkt (mar wie oarspronklik net bedoeld) foar hâldings wêrby't de earste sekspartner steande foaroer bûcht of op syn of har búk leit. Yn 'e hindoeïstyske tekst de Kama Sutra wurdt de hûntsjeshâlding omskreaun as de 'kowehâlding' of 'de mienskip fan 'e ko'. Yn it âlde Rome stie de praktyk bekend as coitus more ferarum, Latynsk foar "seksuële mienskip op 'e wize fan 'e wylde bisten". In ôfwikende fariant fan 'e hûnstjeshâlding is de lizzende hûntsjeshâlding. Fierders wurdt leppeltsje-leppeltsje ek wol beskôge as in "kantele" foarm fan 'e hûntsjeshâlding.
Neiere beskriuwing
Yn 'e mande mei de leppelhâlding en de omkearde cowgirlhâlding is de hûntsjeshâlding in posysje dy't penetraasje fan efteren talit. Yn 'e hûntsjeshâlding kin men sawol faginale seks as anale seks bedriuwe, en ek binne oare, net-penetrative of ûnfolsleine foarmen fan seks yn dizze hâlding mooglik, lykas fingerjen, orale seks of it ynbringen fan in dildo, fibrator of oarsoartich seksboartersguod. De sekspartner dy't de hûntsjeshâlding (op hannen en knibbels) oannimt, is yn 'e regel de passive partner, wylst de oare de aktive rol op him of har nimt. De aktive partner kin dêrby dejinge yn 'e hûntsjeshâlding (en tagelyk ek him- of harsels) behalven mei penetraasje ek stimulearje troch it betaasten of massearjen fan erogene sônes as de geslachtsdielen, de stuten, de boarsten of de spiennen, of troch ien of mear klappen op 'e stuten te jaan.
Foar- en neidielen
In foardiel fan 'e hûntsjeshâlding is dat dizze posysje foar beide partners minder ynspannend is as in soad oare sekshâldings. Dêrom jouwe lju mei rêchproblemen of oare medyske swierrichheden der faak de foarkar oan. Froulju fiele har faak tige kwetsber as se de hûntsjeshâlding oannimme, wat foar guon opwinend is, wylst it oaren ôfskrikt. Foar guon froulju wurdt troch faginale penetraasje yn 'e hûntsjeshâlding it G-plak stimulearre. Oan 'e oare kant bliuwt de klitoris yn 'e dizze seksposysje frijwol ûnstimulearre, of it moat wêze dat it skroatum fan 'e manlike partner der by it ynstjitten tsjinoan slacht. Faak moat in frou sels of moat har partner foar har de klitoris mei de hân stimulearje om har yn 'e hûntsjeshâlding in orgasme berikke te litten. Fierders fine in soad minsken (benammen froulju, mar ek wol manlju) de hûntsjeshâlding ûnromantysk om't der gjin of mar amper eachkontakt of tútsjen by mooglik is.
Lizzende hûntsjeshâlding
De lizzende hûntsjeshâlding is in ôfwikende fariant fan 'e hûntsjeshâlding, wêrby't de frou of de ûntfangende sekspartner plat op 'e búk leit, wylst de man of de penetrearjende sekspartner boppe-op har lizzen giet. Dêrby kin de frou har skonken wiid spriede en man syn skonken tusken harres yn lizzen hawwe, mar de frou kin ek de skonken byinoar hâlde, wylst de man syn skonken oan wjerskanten fan harres hâldt. Om penetraasje makliker te meitsjen kin men in kjessen ûnder it bekken fan 'e frou lizze, sadat har efterst mear omheech komt.
Brad Pitt
Brad Pitt (Shawnee, Oklahoma 18 desimber 1963) is in Amerikaansk akteur en filmregisseur.
Plan E (spoarweireau)
Plan E is in searje fan 196 stielen reauwen foar troch lokomotiven lutsen treinen foar de lange ôfstân, dy't yn 1953 troch de NS by Werkspoor en Beijnes besteld waarden, om de houten weinen yn de binnenlânske tsjinst te ferfangen.
Skiednis
left|200px|thumb|Plan E rydtuch op it opstelplak fan [[stasjon Ljouwert]] De Plan E reauwen kamen fan 1954 ôf yn tsjinst mei in blauwe kleur (Prusysk blau ), ôfset mei sângiele biezen. De reauwen Plan E hawwe oant de komst fan de intercityreauwen begjin jierren tachtich foar in grut part riden op de tsjinst tusken Zandvoort oan See en Maastricht / Heerlen. Dy treinen bestiene út in grut tal rydtugen dy't meastentiids lutsen waarden troch in lokomotyfsearje 1200. Dêrnjonken kamen se foar op ûnder oare de ferbining fan Amsterdam nei Ynskedee.
Nei de komst fan de intercityreauwen op de ferbining nei Limboarch skode it oerbliuwsel troch nei de Iselline Swol – Roosendaal– Flissingen ta ferfanging fan it noch âldere Mat '46. Om't de treinstammen dêr koarter wiene as de treinen nei Limboarch wie de lûkkrêft meastentiids in lokomotyf searje 1100.
Diselspoarlinen
Yn de santiger jierren ûntstie as gefolch fan de útwreiding fan de tsjinstregeling in matiereeltekoart op de diselspoarlinen. Om dat op te fangen waarden inkelde twaddeklasreauwen Plan E ferboud foar ynset op diselbaanfakken. Fanwegen de reedlik koarte treinen dy't dêrmei formearre waarden, waarden yn stee fan de ynset fan in reau earste klasse inkelde twaddeklasreauwen mei mar in lytse earsteklasse-ôfdieling.
De lêste reauwen foar de passazjierstsjinst waarden yn 1988 út de tsjinstregeling helle. Se hiene noch de oarspronklike blauwe kleur, dy't yn de jierren santich alline oanfolle waarden mei ljochblauwe reklamestripen. Acht reauwen binne nei musea gien.
Blijham
thumb|260px|Blijham op in topografyske kaart út 1933 260px|thumb|Tsjerke fan Blijham 260px|thumb|Eardere tramstasjon Blijham is in doarp yn de gemeente Westerwâlde yn de provinsje Grinslân. Yn 2019 hie it doarp 2.640 ynwenners. It wie ynearsten in agrarysk doarp, mar it hat himsels de lêste tsientallen jierren as in forinzedoarp, benammen fan Wynskoat, ûntjûn. Yn it gea foarmet Blijham de grins fan it lytsskalige Westerwâlde, mei kringeljende rivierkes yn lytse beboske plakken oan de iene kant, en it poldergea mei grutskalige lânbou fan it Reiderlân en it Aldamt oan de oare kant. Blijham leit op in sânrêch dy't de foarm fan in hoefizer hat, en dy't fan it doarp ôf oer Wedde en Vriescheloo nei Bellingwolde rint.
Namme
It is net wis wêr't de namme Blijham weikomt. It doarpsgebiet foel mooglik earst ûnder Wynskoat of ûnder Sint-Fitusholt (Suderfean). De doarpskearn op de feanrâne by de Molenhorn hiet yn de achttjinde iuw Winsel. Dy namme is mooglik, kreksa as by Wynskoat en Wymeer, ôflaat fan de Germaanske stamme winithi-, dat "greidelân" of "miede" betsjut, taheake mei de Aldfryske -ele dat op in wetterrin ferwiist.
Skiednis
Blijham wie oarspronklik in feanterijdoarp. It ûntstie nei alle gedachten as in dochterdelsetting fan Ulsda, dat tusken de Pekel A en de Westerwâldske Aa leit. Cornelis Pijnacker tekene dêr yn 1636 op syn kaart de rin fan de Oude Recker Aa. It lânguod by de Pekel A del hearden earst by Wynskoat. Blijham en Bellingwolde foarmen tegearre de súdlike râne fan de âlde Fryske goa it Reiderlân, en waarden nei it ynbrekken fan de Doalert in part fan de hearlikheid Bellingwolde en Blijham cum annexis en waarden by Westerwâlde foege. De hearlikheid hie syn eigen rjochtsregels, in eigen rjochtshûs, en in eigen lânrjochter. Oant de Reduksje fan Grins yn 1594 foel it tsjerklik sjoen ûnder it Bisdom Osnabrück, dêrnei ûnder de herfoarme klassis Aldamt.
Blijham wie in woltierich doarp dat yn 1567 49 huzen hie. Yn de sechtjinde iuw waard úteinsetten mei it bedykjen fan 'e opslike lân; de Binnenlanden (om 1525 hinne), Tusschendijken (1544) en Nijland (1562). De Uterdiken waarden yn 1657 foargoed bedike. De measte pleatsen ferhuzen nei de sechtjinde iuw werom nei de polders.
Twa kearnen
It doarp bestie ynearsten út twa kearnen mei ferskiljende karakters. De noardlike kearn, Kerkhorn, dat oan de dyk nei Bellingwolde leit, bestiet út grutskalige klassisistyske en Aldamtster pleatsen. De oare kearn, Molenhorn bestie út lytsskaligere bebouwing. Nei de Twadde Wrâldkriich waard de romte tusken de twa kearnen stadichoan beboud.
Ferfier
Blijham leit oan de N368 fan Wynskoat nei Ter Apel en oan de N969, dy't nei de grinsoergong Rhederbrug rint en fan dêrwei kin de Dútske A31 berikt wurde.
Kleaster Weerd
thumb|Moarre mei states en yn 't suden kleaster Weerd Schotanus-Halmakaart 1718 It kleaster Weerd of Templum Domnini ('de Timpel fan God'), lei súdeastlik fan Moarre op in terpke oan de noardkant fan de tsjintwurdige Kleasterwei. Folle is der oer dit nobertinessenkleaster net bekend. Guon ûndersykers binne fan betinken dat it kleaster al yn 1326 bestie, dat soe dan opmakke wurde kinne út de libbensbeskriuwingen fan guon abten fan Kleaster Mariëngaard, mar earst yn 1401 is der sprake fan in 'kelner fan Weard'. It is net fan de abdij fan Dokkum út stifte, mar wie der wol ôfhinklik fan, want de abt fan Dokkum fersegele alle stikken foar Weerd.
Neffens de Staat van Aanbreng fan 1511, it register dêr't de grûnbelêsting út opmakke waard, hie it kleaster yn Moarre 834 pûnsmiet lân yn besit en docht bliken dat it in úthof efkes bewesten Iezumasyl hie: Muontsehûs.
Bloomsbury Publishing
Skiednis
Bloomsbury waard op 26 septimber 1986 oprjochte troch útjouwer Nigel Newton, dy't it haadkertier fan it nije bedriuw fêstige oan it Bedford Square, yn 'e Londenske dielgemeente Camden. Sûnt hat de útjouwerij kantoaren iepene yn it sintrum fan Londen, Oxford, New York, Sydney en Delly. Yn 1994 gie Bloomsbury as in publyk bedriuw nei de effektebeurs, en mei de ferkeap fan oandielen, dy't £5,5 miljoen opbrocht, waard de útwreiding nei de paperback- en berneboekemerk bekoste. Mei in nije útjefte fan oandielen, yn 1998, dy't £6,1 miljoen opbrocht, waard de oprjochting fan in Amerikaanske difyzje, Bloomsbury USA, betelle.
Kleaster Weerd
Yn 1569 hawwe de wettergeuzen it kleaster plondere en yn 'e brân stutsen. Dat wie de deastek foar it kleaster. Yn 1580 namen de Steaten it kleasterbesit oer. De lettere pleats dy't op it plak fan it kleaster kaam te stean, hie 187 pûnsmiet lân. Foar in pleats in protte, mar der is dus ek in protte lân yn oare hannen oergien.
Bloomsbury Publishing
Skiednis
Likegoed wie Bloomsbury de earste fyftjin jier fan syn bestean in lytsere spiler op 'e Britske en ynternasjonale útjouwersmerk, en de grutte groei dy't sûnt likernôch 2000 plakfûn hat, is fierhinne it gefolch fan it ûnbidige wrâldwide súkses fan 'e Harry Potter-rige fan J.K. Rowling, wêrfan't Bloomsbury yn juny 1997 it earste diel, Harry Potter and the Philosopher's Stone, publisearre. Dat stelde Bloomsbury by steat en keapje ferskate lytsere útjouwerijen op, lykas A & C Black yn 2000, Berg Publishers yn 2008 en Osprey Publishing yn 2014. Mei de oernamme fan it lytse Walker & Co., yn 2004, bejoech Bloomsbury him ek op it mêd fan 'e publikaasje fan non-fiksje. Yn 2008 gie it bedriuw in joint venture mei de Qatar Foundation oan foar de oprjochting fan Bloomsbury Qatar Foundation Publishing, in útjouwerij dy't fêstige is yn 'e Katareeske haadstêd Doha en dy't him meast taleit op 'e publikaasje fan Ingelske oersettings út it Arabysk en Arabyske oersettings út it Ingelsk.
Kleaster Weerd
Yn 'e 18e iuw stie der neffens Jacob Stellingwerf noch in gebou mei goatyske skaaimerken, finsters tichtmitsele, op it terrein fan Weerd.