cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
White Night (roman)
Ynhâld
Mei Murphy set Harry dêr de oare deis hinne en besiket kontakt te meitsjen op 'e gearkomste dy't yn it appartemint fan in Anna Ash plakfynt. De froulju fertrouwe him lykwols net om't er sûnt in pear jier in warder fan 'e Wite Ried fan Tsjoenderij is. Sokken moatte misbrûk fan tsjoenderij opspoare en bestraffe, en lju dy't, lykas dizze froulju, te min talint hawwe om tsjoender te wurden, kinne it bêste mar hoopje dat de Wite Ried harren net opmerkt. De oanwêzichheid fan Murphy stelt de froulju lykwols wat gerêst, en se stimme deryn ta om wat fragen te beäntwurdzjen. Sa ûntdekt Harry dat it probleem noch grutter is as dat er tocht hie, want der wurde mear as tweintich paranormaal bejeftige froulju fermist. Jessica Blanche is de iennichste fan 'e deaden dy't by de leden fan 'e Ordo Lebes ûnbekend is. De oare trije fan 'e slachtoffers dy't dea weromfûn binne, hearden nammentlik ta de groep, en alle trije binne foar it lêst sjoen mei in knappe, lange man yn in grize mantel. De mantel liket nei in warder fan 'e Wite Ried te wizen, dy't tradisjoneel yn in grize mantel klaaid winne, mar de 'knappe lange man' is in twadde oanwizing dy't yn 'e rjochting wiist fan Harry syn healbroer Thomas Raith, dy't knap en lang is en boppedat in fampier fan it Wite Hôf. Hy is lykwols net de iennichste fertochte, mei't Harry ien lid fan 'e Ordo Lebes weromken: Helen Beckitt, dy't jierren lyn mei har man belutsen wie by de kweadoggerij fan in warlock dy't troch Harry tsjinholden waard (sjoch: Storm Front). Hja waard neitiid oppakt troch de plysje en hat jierren yn 'e finzenis sitten foar drugshannel.
De froulju wolle Harry op 't lêst wol slite, want der stiet it ien of oar te barren, al wolle se net sizze wat. As se weromrinne nei Murphy har auto wynt Harry him sa op oer Thomas syn mooglike belutsenens by de saak, dat er eefkes mei de finger it trottoir oanreitsje moat om in oerskot oan magyske enerzjy fuortrinne te litten. Dat feroarsaket koartsluting yn 'e autobom dy't immen ûnder Murphy har auto pleatst hat, sadat de auto opblaasd wurdt wylst Harry en Murphy der noch meters fan ôf binne. As se wer oerein klaud binne, stjoert Murphy Harry fuort, om't de helptsjinsten ûnderweis binne en syn oanwêzigens allinne mar mear fragen oproppe soe. Se seit ta dat se sjen sil wat se opdobje kin oer de Beckitts, en oer Jessica Blanche, dy't blykber nimmen koe. Underwilens sil Harry in besykje bringe oan syn broer.
Nei't er mei de metro nei hûs reizge is en him dêr foarsjoen hat fan in magysk wapenarsenaal dat blykber nedich is, bejout Harry him sadwaande mei syn reuseftige Tibetaanske mastyf Mouse nei Thomas syn nije wente dêr't er wol it adres en in kaai fan krigen hat, mar dêr't er noch nea west hat. It docht bliken dat it giet om in lúkse appartemint yn in flatgebou yn ien fan 'e rikere wiken fan Chicago. Thomas is net thús, dat Harry jout ta oan syn oanstriid om in lytse hûssiking te hâlden. De wenkeamer en koken binne om troch in rinkje te heljen sa skjin en kibich, wat Harry al wat fernuveret. De badkeamer en sliepkeamer binne lykwols in grutte binde; sa ken Harry syn broer wer. Hy beslút dat de 'foarkant' fan it appartemint in momkape is, en dat nimmen de 'efterkant' te sjen kriget. Yn 'e twadde sliepkeamer treft Harry in modern wapenarsenaal mei mitrailleurs en pistoalen oan, en ek in plattegrûn fan Chicago mei foto's fan alle fermoarde froulju. Hoewol't er noch hieltyd net leaut dat Thomas de searjemoardner is, kin er net mear ûntkenne dat syn broer op 'e iene of oare wize by de saak belutsen is. As de befeiliging fan it lúkse flatgebou opdaagjen komt om te sjen wat de frjemde man dy't dêr dúdlik net wennet, yn ien fan 'e apparteminten útfynt, moat Harry gau-gau in manear fine om 'e befeiligingsminsken bûtendoar te hâlden om't er út noch yn net wol dat se de twadde sliepkeamer sjogge. Om't Thomas him alris foardien hat as homo, beslút Harry himsels foar te dwaan as Thomas syn minner. Mei help fan Mouse, dy't de reuseftige mar tige oanhinklike hûn spilet, wit er dêrmei foar te kommen dat de befeiliging it appartemint ynkomt, al wurdt er sels wol frege om fuort te gean oant Thomas foar him ynstean kin.
As er wer thús is, freget Harry oan Lash, de ôfdruk fan 'e fallen ingelinne Lasciël, dy't syn harsens libbet sûnt er inkele jierren earder ien fan 'e Tritich Sulverstikken oppakt hat (sjoch: Death Masks), om 'e plattegrûn mei foto's en oantekenings út Thomas syn twadde sliepkeamer foar him op 'e muorre fan syn eigen appartemint te projektearjen. Dat liedt lykwols net ta djipper begryp fan wat syn healbroer by de ein hat. Lash makket Harry der ek opmerksum op dat der earder dy deis yn it appartemint fan Anna Ash in fyfde frou oanwêzich wie dy't sa ûnopfallend wie, dat er har amper opmurken hat en him neat mear oer har tebinnenbringe kin. Harry konkludearret dat de oangeande frou in magyske wale oer harsels lutsen hat, dy't it foar oaren frijwol ûnmooglik makke om har op te merken. Dat kin ien fan twa dingen betsjutte: de leden fan 'e Ordo Lebes hawwe Harry foarliigd, of se binne harrensels net fan 'e oanwêzigens fan 'e frou bewust en moatte rêden wurde. Yn beide gefallen moat Harry sjen dat er wer by Anna Ash komt.
As er dêr arrivearret, docht bliken dat de ûnbekende frou eins in âlde bekende fan Harry is: Elaine Mallory, syn lang deawaande earste leafde, dy't inkele jierren earder syn libben wer binnenwalste en letter mei ûnbekende bestimming ôfsette (sjoch: Summer Knight). Hja is no privee-detektive yn Los Angeles, en is ynhierd troch Anna Ash. Se fertelt dat de searjemoardner dy't Harry siket, al yn fjouwer oare stêden soartgelikense organisaasjes as de Ordo Lebes systematysk útrûge hat. Hy is al in jier aktyf en hat teminsten 36 paranormaal bejeftige froulju fermoarde foar't Elaine syn spoar nei Chicago folge hat. De mienskiplike faktor wie hieltyd de oanwêzigens fan in man yn in grize mantel. Harry is ferromme dat dizze nije ynformaasje bewiist dat Thomas net de searjemoardner is. Om't sokke klean droegen wurde troch de warders fan 'e Wite Ried, fermoedet er de belutsenens fan 'e ûnbekende ferrieder yn 'e Wite Ried, fan wa't it bestean al ferskate kearen fêst kommen is te stean, en dy't neffens Harry syn teory wurket foar in (noch hypotetyske) 'Swarte Ried', in organisaasje dy't yn alles it tsjinstelde fan 'e Wite Ried is. Elaine jout oan dat by de moarden yn 'e oare stêden gjin bibeltekstboadskippen efterlitten binne, en dat der likemin blyk wie fan in bân mei fampieren fan it Wite Hôf. Op basis fan Jessica Blanche har lêste gewaarwurdings stelle sy en Harry fêst dat der yn Chicago wat feroare wêze moat dat de wurkwize fan 'e searjemoardner beynfloedet, of dat in oar him mei de moarden bemuoit.
Op dat stuit falt it ljocht út en brekt der brân út yn it appartemintekompleks; Harry en Elaine binne der wis fan dat de searjemoardner harren besiket út te skeakeljen, temear om't der in sliepbetsjoening oer it hiele gebou lein is, sadat de moardner harren yn alle rêst út 'e ljochten helpe kin as sy as iennichsten it gebou ûntflechtsje. Dat is lykwols bûten Mouse rekkene, Harry syn reuseftige Tibetaanske mastyf, dy't eins in timpelhûn is dy't ôfstammet fan in godlike beskermgeast en in stjerlike hûn. Dy begjint nammentlik te byljen mei sa'n alderferskuorrendst lûd, dat alle bewenners fan it flatgebou der op slach klearwekker fan binne. As men fernimt dat der brân is, folget in stoarmrin op it treppehûs en nei bûten ta. Harry, Elaine, Mouse en Anna Ash bejouwe har mank de oare bewenners en ûntnimme sa de searjemoardner syn kâns om harren stilwei út te skeakeljen. Bûtendoar sjocht Harry in keardel yn in grize mantel, dy't útnaait sadree't er foar it ferstân kriget dat Harry him gewaarwurden is. Harry hjit Mouse om by Anna en Elaine te bliuwen en set sels de efterfolging yn. Griismantel (sa't Harry him yn gedachten neamt) ûntkomt yn syn auto, mar net foar't Harry dêr in stikje ferve ôf slein hat, dat er meinimt.
De oare moarns wurdt Harry wekker makke troch Molly, dy't him op 'e flier fan it laboratoarium yn 'e kelder fan syn appartemint yn it sûterrên fan in flatgebou oantroffen hat. De makette sit in grut gat yn, mar Harry hat oan 'e konfrontaasje mei Cowl inkeld frijwat pineholle oerholden. As Murphy letter delkomt, fertelt er har wat der bard is. 'Skavis' is de namme fan ien fan 'e trije grutte huzen fan 'e fampieren fan it Wite Hôf. Sa't de Raiths tarre op gefoelens fan lust, tarre de Skavis op gefoelens fan pine en wanhope, en de Malvora's op gefoelens fan eangst. Troch wat der sein waard yn it petear yn 'e auto is Harry der suver wis fan dat Griismantel in Malvora wêze moat. Hy wurket blykber foar Cowl, dy't ûnderdiel út liket te meitsjen fan de Rûnte, in organisaasje dy't frijwol wis Harry syn 'Swarte Ried' is. Foar de passazjier, dy't ommers alris earder in konfrontaasje mei Harry oerlibbe hawwe soe, hat er Beckitt op it each, de man fan Helen Beckitt, dy't er okkerdeis troffen hat as lid fan 'e Ordo Lebes. Sa soe it allegear moai yninoar passe. Murphy helpt him lykwols út 'e dream: Beckitt is sân jier lyn omkommen by in opskuor yn 'e finzenis dêr't er troch Harry syn tadwaan opsletten wie.
Fan Carlos Ramirez, de kommandant fan 'e warders fan 'e Wite Ried fan Tsjoenderij yn 'e westlike Feriene Steaten, heart Harry dat de kening fan it Wite Hôf bemiddelet tusken de Wite Ried en it Reade Hôf om ta fredesbesprekkings te kommen yn 'e slepende oarloch dy't Harry jierren lyn sels begûn is (sjoch: Grave Peril). As er Ramirez fertelt oer de saak dêr't er oan wurket yn it algemien en oer Griismantel yn it bysûnder, komt dy ek ta de konklúzje dat de dieder de warders (dy't grize mantels drage) besiket te ymplisearjen yn 'e moarden. Harry is fan miening dat de belutsenens fan Helen Beckitt by de Ordo Lebes gjin tafal wêze kin, mar as er om har te konfrontearjen nei it hotel giet dêr't Elaine mei de restearjende leden fan 'e groep ûnderdûkt is, rekket er oertsjûge fan har ûnskuld. Underwilens is wer in lid fan 'e Orde Lebes ferdwûn, de jonge Olivia, en op bylden fan befeiligingskamera's dy't Elaine witten hat te besetten, is te sjen dat sy har appartemint ferlit yn it selskip fan Harry syn broer Thomas. Dyselde hat noch altyd net reägearre op 'e lytse stream fan berjochten dy't Harry hjir en dêr foar him efterlitten hat. Elaine, dy't neat wit oer de famyljerelaasje tusken Harry en Thomas, is derfan oertsjûge dat Thomas de searjemoardner is, mar Harry wol dat net oan. Troch omstannichheden twongen, nimt Harry syn taflecht ta tsjoenderij om syn broer op te spoaren. Syn betsjoening liedt him en Elaine nei de haven fan Chicago ta, dêr't se Thomas oantreffe op in âld boat, mei as namme de Water Beetle. Ek treffe se dêr Olivia en ferskate oer paranormaal bejeftige froulju en bern oan, dy't Thomas rêden hat fan 'e searjemoardner. Hy wie fan doel om harren oer te farren nei in eilantsje yn 'e Michiganmar, dêr't al ferskate oare boatladings froulju ûnderdûkt sitte.
Op it stuit dat Thomas syn útlis dien hat, wurdt de Water Beetle oanfallen troch in troep ghouls. Harry, Elaine en Thomas witte de wêzens tsjin te kearen oant de froulju en bern ûntsnapt binne. Ghouls binne gauris as hierling aktyf en yn dit gefal blike se foar de passazjier te wurkjen, Griismantel syn kompaan. Dat is nimmen oars as Madrigal Raith, in mislike neef fan Thomas, mei wa't Harry in jier earder yn 'e kunde kommen is (sjoch: Proven Guilty). Madrigal sjit Harry del mei in mitrailleur; syn betsjoende learene lange jas fangt de measte klappen op, mar Harry falt yn it wetter en rekket bûten bewustwêzen. Hy komt oeren letter wer by yn in motel, dêr't Thomas en Elaine, dy't him rêden hawwe, him en de froulju en bern fan Thomas syn boat hinne brocht hawwe. As Elaine de hotelkeamer skillet dêr't se Anna Ash yn 'e mande mei Helen Beckitt en twa oare leden fan 'e Ordo Lebes, Abby en Priscilla, efterlitten hat, kriget se gjin gehoar. Sy en Harry geane op ûndersyk út en fine it stoflik omskot fan Anna Ash, dy't fermoarde is. Harry spoart troch gebrûk fan tsjoenderij syn hûn Mouse op, dy't er by de froulju efterlitten hie. De betsjoening liedt him en Elaine nei it appartemint fan Abby, dêr't se sawol Mouse as Abby en Priscilla sûn en wol oantreffe. De beide froulju fertelle dat Helen Beckitt út 'e hotelkeamer ôfsette nei't se in heimsinnich tillefoantsje krigen hie. Letter skille se op mei it nijs dat se út it hotel wei folge wie en dat de hotelkeamer net mear feilich wie. De froulju sprieken earne ôf en nei't Helen har wer by de oaren jûn hie, giene se nei it appartemint fan Abby. Helen sei dat se sjen moast dat se ynsuline krige, foar har sûkersykte, en Anna gie mei har. Dat wie it lêste dat Abby en Priscilla fan Anna Ash sjoen hawwe.
Harry en Elaine konkludearje út dat ferhaal dat Helen Beckitt gearwurket mei de Skavis en dat se Anna Ash yn 'e fal lokke hat. Se bringe Abby en Priscilla nei it motel dêr't se de froulju en bern fan Thomas syn boat efterlitten hawwe. Dêr is Murphy ûnderwilens ek arrivearre. Harry praat har by oer de Skavis, Griismantel de Malvora en Passazjier Madrigal. It is in yngewikkeld ferhaal, en it wurdt noch yngewikkelder, want Murphy is wat oan 'e weet kommen oer it mysterieuze slachtoffer Jessica Blanche: hja wurke yn 'e Velvet Room. Dat wie in bordeel eksploitearre troch de fampieren fan it Reade Hôf, dat Harry inkele jierren earder platbaarnd hat (sjoch: Grave Peril). De gelegenheid is lykwols weriepene ûnder nij management: de Velvet Room heart no ta it misdie-ympearium fan maffiabaas "Gentleman Johnny" Marcone. Dat, Harry en Murphy bejouwe har nei de nije Velvet Room, wylst Elaine en Mouse by de froulju en bern bliuwe. It bordeel hat no it foarkommen fan in sportskoalle. Harry en Murphy moatte der tweintich minuten wachtsje om ien te wurd te kinnen en dan blykt Marcone yn eigen persoan delkommen te wêzen. De manager fan it bordeel, in Miss Demeter, blykt nimmen oars te wêzen as Helen Beckitt. As Harry mei har praat, kriget er foar it ferstân dat de saak noch wer oars yninoar sit as dat er tocht hie. Helen is de bân tusken Jessica Blanche en de oare fermoarde froulju. Madrigal Raith wist dat Helen lid fan 'e Ordo Lebes wie, dat doe't er har mei Jessica Blanche omgean seach, naam er stomwei oan dat dy ek paranormaal bejeftige wie. Helen is ûnskuldich oan 'e moard op Anna Ash, wat betsjut dat dejinge dy't Harry oer de gong fan saken ferteld hat de feiten moedwillich ferdraaid hat. En dy persoan is Priscilla.
Harry begrypt no dat Priscilla, dy't op gleone simmerdagen in koltrui draacht, nimmen oars is as de Skavis. Hy en Murphy en Molly, dy't op 'e nij op in ûnsichtberensbetsjoening trappearre wurdt as Harry syn tsjoendersstêf op 'e leech lykjende efterbank fan syn auto smyt, sette mei tûzen hasten ôf nei it motel dêr't se Elaine en de oaren efterlitten hawwe. Wylst Murphy riidt, besiket Harry mei in telepatyske betsjoening Elaine te berikken, sa't se foarhinne wol diene doe't se noch bern wiene. Dat slagget krekt op 'e tiid, want de Skavis hat Elaine as syn folgjende slachtoffer útkeazen, en hat har al safier krigen dat se ien fan har polzen trochsnien hat. Harry wit har lykwols wer by sûpe en stút te bringen. As se by it motel arrivearje, smyt Elaine krekt de Skavis (alias Priscilla), mei sydmuorre en al út har motelkeamer. Mei feriene krêften witte Elaine, Harry, Murphy, Mouse en Thomas, dy't ek krekt op dat stuit arrivearret, mei de opmerklik taaie fampier ôf te weven. Neitiid soarget Murphy derfoar dat Elaine nei it sikehûs brocht wurdt ear't se oan bloedferlies beswykt.
De dea fan 'e Skavis is lykwols noch net de ein fan 'e saak, want Griismantel de Malvora en syn maat Madrigal binne noch aktyf. Harry oppenearret de teory dat it hiele spul te krijen hat mei de ynterne polityk fan it Wite Hôf. Dat hat oant no ta nea folút stipe jûn oan 'e oarloch fan it Reade Hôf tsjin 'e Wite Ried fan Tsjoenderij. Krektoarsom, de kening fan it Wite Hôf (Thomas syn heit), hat ynset op bemiddeling tusken de stridende partijen. Neffens Harry besocht de Skavis it Hûs Raith fan 'e troan te stjitten en sels kening te wurden troch sjen te litten dat de Wite Ried sa ferswakke is dat er net iens paranormaal bejeftige froulju beskermje kin. Griismantel bemuoit him neffens Harry benammen mei de saak om 'e aksjes fan 'e Skavis te ûndermynjen en ynstee Hûs Malvora nei foarren te skowen. Wat net ien fan harren wit, mar Harry wol, is dat de kening fan it Wite Hôf mar in boechbyld is foar syn dochter, Thomas syn suster, de slûchslimme en ûnmeilydsume Lara Raith, mei wa't Harry-en-dy alris earder gedoente hân hawwe (sjoch: Blood Rites). Sy hat Thomas yn 'e saak behelle, en om't sy as ien fan mar in pear lju wit dat Thomas en Harry healbruorren binne, hat se Thomas ûnthjitte litten dat er Harry neat oer de saak fertelle soe. It mocht nammentlik net útkomme dat sy Harry, in bûtensteander, yn it spul behelle hie, mar se wist dat Thomas syn nuvere hâlden en dragen Harry syn oandacht opeaskje soe, en se sil it perfoarst gjin inkel probleem fine as Harry út himsels har swierrichheden foar har oplost. Dêrta komt er no mei in plan op 'e lapen dat eltsenien healwiis fynt, mar nettsjinsteande dat geane se der allegear yn mei.
De folgjende jûns set Harry mei Carlos Ramirez, dy't oerkommen is út Los Angeles, ôf nei it lângoed fan it Hûs Raith fuort benoarden Chicago. Molly en Mouse geane ek mei, mar bliuwe yn 'e auto efter om in flugge ôftocht mooglik te meitsjen as dat nedich wêze soe. De kening fan it Wite Hôf is dy jûns gasthear fan in topmoeting fan 'e lieders fan it Wite Hôf, dy't holden wurdt yn in grot op it lângoed dy't bekend stiet as de Djipten. Lara Raith, de wiere macht yn it Wite Hôf en sadwaande dus ek de eigentlike gastfrouwe (al witte de oare wite fampieren dat net), ferwachtet Harry al en eskortearret him nei de Djipten ta. Dêrby komme se oer in paad dat ferljochte wurdt troch lampen yn 'e foarm fan lytse koaikes dêr't in lyts ljochtsjend elfke yn finzen holden wurdt. Wylst Lara har wer nei har heit ta hastiget, wurde Harry en Ramirez bypraat troch Justine, in minsklike frou dy't de grutte leafde fan Harry syn healbroer Thomas is. Hja wie inkele jierren earder sa ferswakke dat se it by de dea om 't ôf helje moast (sjoch: Blood Rites), mar blykt yn 'e tuskentiid wer hielendal opbettere te wêzen, al is har hier no sniewyt. Se fertelt Harry dat de Skavis dy't er de deis tefoaren deade hat, eins de soan en erfgenamt fan it Hûs Skavis wie. Justine bringt de beide tsjoenders nei in plak dêr't se de gong fan saken yn 'e gearkomste fan it Wite Hôf ôfharkje kinne.
Earst is de hear fan it Hûs Skavis oan it wurd, dy't úthellet nei de polityk fan fermoedsoening fan 'e kening fan it Wite Hôf, en úthâldt dat syn soan bewiisd hat dat de Wite Ried swak is en dat no de tiid is om foargoed mei de tsjoenders ôf te weven. Cesarina Malvora, de frouwe fan it Hûs Malvora, falt him lykwols yn it wurd en beweart dat har muoikesizzer Vittorio (sa't Griismantel blykt te hjitten) dejinge is dy't mei syn maat Madrigal Raith ferantwurdlik is foar de rige moarden op froulju mei paranormale jeften. Op dat stuit brekke Harry en Ramirez yn 'e gearkomste yn en daagje Vittorio en Madrigal út ta in duël oant de dea, dêr't se ûnder de betingsten fan 'e Unseelie Akkoarten rjocht op hawwe yn harren hoedanichheid fan warders fan 'e Wite Ried, dy't ommers de beskermers fan 'e paranormale mienskip binne. Dêr hiene de beide fampieren net op rekkene, mar de kening fan it Wite Hôf seit gnyskjend dat er oan hannen en fuotten bûn is troch de Akkoarten en it duël wol tastean moat. Frouwe Cesarina Malvora, dy't hope hie om 'e dieden fan Vittorio en Madrigal te brûken om 'e kening te ûnttroanjen, kin inkeld toskeknarsjend tasjen.
Yn in lang en útputtend gefjocht witte Harry en Ramirez Madrigal Raith te deadzjen, mar as se Vittorio Malvora yn it nau dreaun hawwe en mei him ôfweve wolle, ropt dy syn master Cowl oan, dy't fanút it Nevernever, de parallelle wrâld fan it boppenatuerlike, in poarte iepenet en in legerke reuseftige ghouls de grot yn stjoerd. Dy begjinne daliks alle oanwêzigen te deadzjen, dat Harry en Ramirez en de fampieren fan it Wite Hôf moatte fjochtsje foar harren libben. Cesarina Malvora en de hear fan it Hûs Skavis komme al rillegau te sneuveljen. Mar Harry hie al rekkene op ferrie, en dêr hied er foarsoarchsmaatregels foar nommen. Hy iepenet sels ek in poarte nei (in oar part fan) it Nevernever, en dêrtrochhinne kringe Thomas en Murphy de grot yn, folge troch "Gentleman Johnny" Marcone, syn liifwacht Hendricks en inkele tsientallen fan Marcone syn mannen, oanfolle mei in groep swierbewapene hierlingen. Harry syn fersterkings witte de ghouls werom te driuwen, en sa in paad te klearjen nei de fampieren fan it Hûs Raith dy't om Lara en de kening hinne gearklofte binne. Dêrnei lûke se har troch Harry syn poarte hinne werom yn it Nevernever, oant inkeld Harry, Thomas, Lara en Marcone noch yn 'e grot binne. Vittorio Malvora set lykwols mei syn psychyske tsjoenderij in oanfal yn dy't it fjouwertal letterlik ferlammet fan eangst en sa warleas efterlit. Hy tinkt dat er wûn hat en no rêstich de tiid nimme kin om syn fijannen te deadzjen, mar wat er net wit, is dat Harry net allinnich is yn syn holle.
Lash, de ôfdruk fan 'e fallen ingelinne Lasciël, ferflugget Harry syn tinkproses, sadat it suver wol liket as stiet de tiid stil. Sa kinne Harry en sy ûnderwilens in hiel petear hâlde. Se stiet der by him sterk op oan om 'e denarius, ien fan 'e Tritich Sulverstikken fan Judas Iskariot, op te nimmen en it dêrmei op in akkoartsje te goaien mei Lasciël. Harry wegeret lykwols, en fertelt Lash dat sy de lêste jierren yn syn holle in eigen ûntwikkeling trochmakke hat en dat se net mear identyk is oan Lasciël. Hy seit dat se krekt as eltse persoan in frije kar hat. Hy is derfan oertsjûge dat se him no helpe kin as se dat wol; de kar is oan har. Mei dy opstelling makket er Lash frijwat oerstjoer, mar úteinlik docht se yndie wat dat de psychyske oanfal fan Vittorio neutralisearret. Dêrop sjit Harry Vittorio del, mei as gefolch dat de fampier syn konsintraasje ferliest en de betsjoening slûpe lit. Thomas en Marcone witte dan nei it Nevernever te ûntkommen, mar ear't Harry en Lara dat foarbyld folgje kinne, grypt Vittorio syn master Cowl yn troch Harry syn poarte te sluten. Om't Harry wit dat Marcone syn mannen eksplosiven yn 'e grot oanbrocht hawwe dy't op it punt steane om ôf te gean, flechtsje hy en Lara nei de yngong, dêr't Harry harren mei in betsjoening tsjin 'e ûntploffing wit te beskermjen. Neitiid betinget Harry fan Lara dat se wearjild betelje sil oan alle djipdrôven fan 'e slachtoffers dy't de Skavis, Vittorio Malvora en Madrigal Raith makke hawwe. Ek stiet er derop dat se de finzen elfkes frijlitte sil. Dêrnei wurdt er troch Molly en Mouse thúsbrocht en op bêd stoppe.
As Harry letter dy deis Ramirez en Elaine yn it sikehûs besiket, bepraat er mei Elaine it wearjild foar de slachtoffers fan 'e Skavis, Vittorio Malvora en Madrigal Raith, dat er fan Lara Raith los witten hat te krijen. Om't guon fan 'e fermoarde froulju, lykas Anna Ash, gjin djipdrôven efterlitten hawwe, stelt Harry foar om fan it net-útkearde wearjild de oprjochting fan in organisaasje te bekostjen dy't troch hiel Noard-Amearika bannen ûnderhâlde moat tusken paranormaal bejeftige lju. Hy hopet it op dy manear ûnmooglik te meitsjen dat sa'n ûnopmurken rige moarden nochris plakfine kin. (Dy organisaasje sil letter oantsjut wurde as it Paranet.) Neitiid besiket Harry Marcone yn 'e Velvet Room. Dêr set er, lykas ûnthjitten, syn hantekening ûnder Marcone syn oanfraach foar talitting ta de Unseelie Akoarten. It docht bliken dat de maffiabaas ûnderwilens ek net stilsitten hat, want de oare beide hantekenings binne al ynfolle: fan Lara Raith, út namme fan har heit, de kening fan it Wite Hôf, en fan Donar Vadderung, de CEO fan Monoc Securities, in boppenatuerlik befeiligingsbedriuw dêr't Marcone bannen mei ûnderhâldt. Harry lit Marcone witte dat er útfigelearre hat wa't it ûnbekende famke is dat al jierren yn koma yn in soarchynstelling leit en geregeldwei troch Marcone besocht wurdt: it is de dochter fan Helen Beckitt (sjoch: Storm Front), dy't by in besykjen fan in oare gangster om Marcone út 'e wei te romjen, rekke waard troch in ferdwaalde kûgel. Dat ynsidint wie in beslissend barren yn Marcone syn libben en de driuwende krêft efter hast alles dat er docht (sjoch: Death Masks).
Wer thús bepraat Harry mei Bob, de elemintêre geast fan 'e lucht dy't in skedel bewennet op 'e boekeplanke yn Harry syn laboratoarium, wêrom't Lash sûnt de foargeande jûns net mear op Harry syn praten tsjin har reägearret. Bob oppenearret dat Harry harsensletsel oprûn hat by it tsjinkearen fan 'e psychyske oanfal fan Vittorio Malvora. En dêr foeget er oan ta dat Lash dy skea beheind hat ta dat diel fan syn harsens dêr't sy, de ôfdruk fan 'e fallene ingelinne Lasciël, "libbe". Yn figuerlike sin soe men dus sizze kinne dat Lash foar Harry in kûgel opfongen hat, en dêrtroch sels omkommen is. Harry is dêr bot oandien fan. Noch dyselde jûns graaft er de denarius fan Lasciël op, dy't er ûnder in heale meter semint bedobbe hie yn 'e kelder ûnder syn appartemint, en bringt dy by pastoar Forthill yn 'e Tsjerke fan 'e Hillige Marije fan de Ingels, sadat de Roomsk-Katolike Tsjerke him der fierder mei rêde kin. De oare deis folget Harry syn healbroer Thomas, dy't noch altyd tige geheimsinnich oer syn wurk docht. Thomas blykt as hierknipper te wurkjen yn in dameskapsalon anneks skientmesalon, dêr't er fan 'e libbensenerzjy fan al syn klanten lytse hapkes nimt, sadat er nea wer in minske hoege sil te deadzjen om syn honger te stiljen. Yn 'e kapsalon hat Thomas lykwols de persona oannommen fan Tomás, in homoseksuële Frânske coiffeur, en Harry wurdt oansjoen foar syn (homoseksuële) partner.
Braak
Braak_(Begriffsklärung)
Nitrifikaasje
De oksidaasje fan ammoanium ta oant einbeslút nitraat bart troch autotrofe baktearjes út ferkillende skaaien. De earste stap ta nitryt wurdt dien troch baktearjes út de skaaien Nitrosomonas en Nitrosospira. De twadde stap ta nitraat wurdt benammen dien troch de baktearjes út de skaaien Nitrospira en Nitrobakter.
De ferskillende soarten baktearjes komme yn de natuer almeast tagelyk foar. It is lykwols mooglik en meitsje in systeem dêr't allinne nitryt makke wurdt. Dêrby wurdt gebrûk makke fan it feit dat ammoniumoksidearjende baktearjes by hegere temperatuer (boppe de 30 °C) hurder waakse as nitrytoksidearjende baktearjes. Op dy manier kin in wettersuveringssysteem makke wurde dêr't ammoaniumoksidearjende baktearjes harren bewarje kinne en nitrytoksidearjende baktearjes net. Dat wurdt it SHARONproses neamd. Yn dat systeem wurdt it oanmakke nitryt dêrnei troch middel fan denitrifikaasje ta stikstofgas makke. As denitrikifaasje útbliuwt en dat de pH himsels net oanpast, stoppet de nitrifikaasje, as gefolch fan fersuorring, as likernôch 50 persint fan it ammoanium omsetten wurdt ta nitryt.
Reaksjes
Hydroksylamine is in yntermediêr in dat proses. De foarming fan H+ jout oan dat nitrifikaasje in fersuorjend proses is.
Untslach
Untslach of dien krije is it beëinigjen fan in arbeidsoerienkomst. Soks kin útgean fan de wurknimmer of de wurkjouwer. In wurknimmer kin sels ûntslach nimme as er bgl. in bettere baan fûn of oanbean krigen hat. In wurkjouwer kin in wurknimmer ûntslaan as dy net foldocht yn syn funksje, of as it bedriuw omreden fan ekonomyske omstannichheden kosten besparje en ynkrimpe moat. Beide kearen kin it ûntslach net fuortendaliks yngean, mar is der in opsistermyn fan faak twa of trije wiken, sadat de wurknimmer (as dy ûntslach kriget) of de wurkjouwer (as de wurknimmer sels ûntslach nimt) tariedings meitsje kin foar de nije sitewaasje. Fan 'e opsistermyn kin ôfsjoen wurde as wurknimmer en wurkjouwer it dêroer iens binne, of as it ûntslach feroarsake wurdt troch in fertrouwensbrek troch de wurknimmer, as dy bgl. stellen hat fan it bedriuw. Yn dat lêste gefal is der sprake fan ûntslach op steande foet, dat fuortendaliks yngiet.
Ofsjoen fan sokke ekstreme sitewaasjes jilde yn 'e measte Jeropeeske lannen, wêrûnder Nederlân, strange regels oer wannear't in wurkjouwer in wurknimmer ûntslaan mei. Al dy regels mei-inoar steane bekend as it ûntslachrjocht, dat diel útmakket fan it bredere arbeidsrjocht. Dêryn is fêstlein oan hokker betingsten in ûntslach foldwaan moat. Dêrnjonken binne der ek in stikmannich ûntslachferboaden. Froulju dy't swier binne, kinne bgl. net samar ûntslein wurde, en deselde beheining jildt foar leden fan 'e ûndernimmingsried en de syndikale delegaasje (d.w.s. wurknimmers dy't aktyf binne yn it fakbûn).
Bûten Jeropa jilde faak folle minder strange regels foar it ûntslaan fan wurknimmers troch in wurkjouwer. Yn 'e Feriene Steaten is bgl. de regel employment at will fan krêft. Dat hâldt yn dat in wurkjouwer eltse willekeurige wurknimmer op elts mooglik momint ûntslaan kin, sûnder dat dêr in opsistermyn foar jildt. Wol is it mooglik om beskerming tsjin ûntslach yn 'e arbeidsoerienkomst op te nimmen, sa't bgl. by heechlearaars bart yn 'e foarm fan tenure. Oarsom kin in wurknimmer yn 'e Feriene Steaten faak net mei direkte yngong ûntslach nimme, mei't dêrfoar ornaris wol in opsistermyn fan twa wiken (two weeks notice) jildt.
Sucre
Sucre (Spaansk: La Ilustre y Heróica Sucre) is de grûnwetlike haadstêd en op fjouwer nei grutste stêd fan Bolivia en haadstêd fan it departemint Chuquisaca. It regear hat lykwols syn sit yn La Paz, dat de bestjoerlik en de facto haadstêd fan Bolivia is.
Alpineskyen op de Olympyske Winterspullen 1998
De Olympyske Winterspullen 1998, ek wol de XVIIIe Olympiade neamd, waarden yn 1998 hâlden yn de Japanske stêd Nagano fan 7 oant en mei 22 febrewaris. It alpineskyen hie plak yn de Happo'one Resort.
Medaljespegel
De top-9 fan lannen dy't by it alpineskyen medaljes wûn ha tidens de Olympyske Winterspullen fan 1998.
Simpelveld (gemeente)
Simpelveld (Limburchsk: Zumpelveld) is in plak en gemeente  yn de Nederlânske provinsje Limburch mei 10.844 ynwenners op slach fan 2014. De gemeente Simpelveld is oprjochte yn 1982. De ynwenners fan de gemeente binne ferdield oer de doarpen Simpelveld, Bocholtz, Bocholtzerheide, Huls, Baneheide, Bosschenhuizen en Molsberg. Simpelveld hat in oerflakte fan 16,02 km².
Doarpen en útbuorren
Ynwenners 1 jannewaris 2009: * Ek de utbuorren Bosschenhuizen en Molsberg.
Buorskip
Buorskippen fan Simpelveld binne Baaks-Sweijer, Broek, Bulkemsbroek, In de Gaas, Molsberg, Prickart, Vlengendaal, Waalbroek, Zandberg
Polityk
De gemeenterie fan Simpelveld bestiet út 15 sitten. Hjirûnder stiet de gearstalling fan de gemeenterie sûnt 1998. Sjoch ek List fan boargemasters fan Simpelveld.
Aleksander III fan Skotlân
Aleksander III (Ingelsk en Skotsk: Alexander III, Skotsk-Gaelysk: Alasdair mac Alasdair; Roxburgh, 4 septimber 1241 – Kinghorn, 19 maart 1286) wie kening fan Skotlân fan 1249 oant syn hommels ferstjerren yn 1286. Hy brocht syn lân yn 'e ûnlijige Midsiuwen in perioade fan stabiliteit, mar trochdat er stoar sûnder manlike en folwoeksen erfgenamten, ûntstie der yn it Keninkryk Skotlân neitiid in machtsfakuüm dat late ta de Skotske Unôfhinklikheidsoarloggen mei Ingelân.
Jonge jierren
Aleksander III waard yn 1241 berne yn 'e Súdskotske stêd Roxburgh, as de ienlingssoan fan kening Aleksander II fan Skotlân en dy syn frou Marije fan Coucy. Hy wie de pakesizzer fan Willem de Liuw, en de betoerpakesizzer fan David I. Syn heit kaam op 8 july 1249 te ferstjerren, doe't Aleksander sels noch mar sân jier wie. Hy waard dêrnei op 13 july 1249 formeel ta kening kroane te Scone.
Yn 'e tiid dat de jonge kening noch minderjierrich wie, waard it Skotske politike lânskip behearske troch in ferbittere wrakseling om 'e macht tusken twa partijskippen, wêrfan't it iene laat waard troch Walter fan Comyn, greve fan Menteith, wylst it oare oanfierd waard troch Alan Durward, de opperrjochter fan Skotlân. De partij fan Menteith wie yn 't earstoan dominant, en beävensearre it houlik fan Aleksander, yn 1251, mei Margareta fan Ingelân. By dy gelegenheid easke de Ingelske kening Hindrik III fan syn jonge skoansoan dat dy, as kening fan Skotlân, himsels, as kening fan Ingelân, as syn lienhear erkenne soe, mar Aleksander wegere dat.
Yn 1255 late in oerienkomst tusken de Ingelske en Skotske keningen te Kelso derta dat de partij fan Menteith de striid om 'e macht ferlear fan 'e partij fan Durward. Mar hoewol't se út 'e geunst rekke wiene, beholden Menteith-en-dy harren ynfloed yn Skotlân, en twa jier letter wisten se troch Aleksander sels yn gizeling te nimmen, ôf te twingen dat der in regintskip ynsteld wurde soe mei leden fan sawol harren eigen partij as fan Durward sines.
Oarloch mei Noarwegen
Doe't er yn 1262 mei 21 jier mearderjierrich waard en sels it regear oer syn keninkryk opnaam, kundige Aleksander III oan dat er de Skotske oanspraken op 'e Hebriden krêft by sette woe. Dy eilannen ferkearden doedestiden nammentlik yn Noarske hannen, en de dea fan syn heit Aleksander II hie trettjin jier tefoaren in ein makke oan in earder Skotsk besykjen om 'e eilannegroep oan Noarwegen te ûntskuorren. Aleksander III makke de saak wer aktueel troch syn oanspraak op 'e Hebriden oan 'e Noarske kening Haakon IV foar te lizzen, mar dy woe dêr neat fan witte. Dy ôfstegering late ta it begjin fan 'e Skotsk-Noarske Oarloch.
Yn 1263 reägearre Haakon IV op 'e oanhâldende Skotske militêre aksjes op 'e Hebriden troch mei in grutte float oer te kommen út Noarwegen. Hy sylde om 'e Skotske westkust hinne en hold by it eilân Arran stil, wêrnei't er besocht en los de saak mei ûnderhannelings op. Aleksander gie dêryn mei en hold de Noaren op slûchslimme wize oan it lyntsje oant de hjerststoarmen oer de Britske Eilannen raasden. Uteinlik hie Haakon IV syn nocht en besleat er oan te fallen, mar ûnderweis nei de Skotske kust kaam in swiere stoarm him oer it mad, dy't in grut diel fan syn float slim skansearre. Ut 'e dêropfolgjende Slach by Largs, dy't yn oktober 1263 útfochten waard, kaam net ien fan beide siden as dúdlike oerwinner nei foarren, mar fanwegen harren lange befoarriedingslinen wie de posysje fan 'e Noaren hopeleas, en koart neitiid gie Haakon IV ferbjustere op hûs oan, wêrby't er lykwols op 15 desimber ûnderweis kaam te ferstjerren op 'e Orkney-eilannen. De Slach by Largs markearre de lêste grutskalige bemuoienis fan 'e Noaren mei de Britske Eilannen.
De Hebriden wiene no foar de Noaren ûnferdigenber wurden, en yn 1266 sleat kening Magnus VI fan Noarwegen mei Aleksander III it Ferdrach fan Perth, dat it ein makke oan 'e Skotsk-Noarske Oarloch, en wêrby't Noarwegen net inkeld de Hebriden, mar ek it eilân Man, yn 'e Ierske See, oan Skotlân ôfstie. Yn ruil dêrfoar betelle Skotlân de Noaren in flink bedrach oan jild en erkende it de Noarske soevereiniteit oer de Orkney- en Sjetlâneilannen, dy't noch oant 1468 yn Noarske hannen bliuwe soene. Yn 1284 ferhefte Aleksander it haad fan 'e Clan Donald, Angus Mhor, ta hear fan de Eilannen. De folgjende twa iuwen soene de MacDonalds dêr hearskje as wiene se sels kenings, wêrby't se gauris yn botsing kamen mei de Skotske Kroan.
Houliken en neiteam
Op 26 desimber 1251, doe't er tsien jier âld wie, troude Aleksander III fan Skotlân mei Margareta fan Ingelân, de dochter fan 'e Ingelske kening Hindrik III en dy syn frou Eleönoara fan de Provâns. Hja kaam yn 1275 te ferstjerren, nei't hja Aleksander trije bern skonken hie: Neffens de (net objektive, Ingelske) Kronyk fan Lanercost wie Aleksander in punthûn, dy't bûten syn houlik om en nei it ferstjerren fan syn frou allegeduerigen mei mêtresses omsloech. Guon dêrfan soene nonnen west hawwe, dy't er yn momkape yn it kleaster besocht. It is net dúdlik hoefolle oft dêrfan wier is. Doe't tusken 1282 en 1285 alle trije bern fan Aleksander koart nei-inoar kamen te ferstjerren, ûntstie der yn Skotlân in opfolgingskrisis. Yn 1284 beprate Aleksander de Steaten fan Skotlân om syn pakesizzer Margareta (de dochter fan syn dochter Margareta), in poppe dy't 'de Faam fan Noarwegen' neamd waard, as syn erfgenamte te erkennen. Op 1 novimber 1285 wertroude er boppedat sels mei de folle jongere Jolanda fan Dreux, mei as iennichste doel om mear neikommelingen oan te setten.
Dea
Safier soe it lykwols nea komme. Op 18 maart 1286, wylst er ûnderweis wie om syn twadde frou te besykjen yn Kinghorn, yn 'e krite Fife, om't it de oare deis har jierdei wie, kaam Aleksander III om by in fal fan syn hynder. Hy wie te neare nacht en by min waar syn selskipslju kwytrekke, en waard de oare moarns op it strân weromfûn mei in brutsen nekke. Men giet derfan út dat syn hynder yn it tsjuster stroffele is. Guon boarnen wolle hawwe dat er fan in klif riden is, en hoewol't der op it plak fan it ûngemak gjin echt klif is, is der wol in hege en steile ierdwâl, dy't yn it tsjuster grif in fataal ferstappen fan it hynder feroarsaakje kinnen hat. Aleksander wie by syn dea 44 jier. Hy waard begroeven yn 'e Abdij fan Dunfermline.
Opfolgingskrisis
Mei't Aleksander III by syn dea gjin manlike neikommelingen hie en boppedat hielendal gjin folwoeksen neikommelingen, ûntstie der yn Skotlân in slimme bestjoerskrisis. De jonge keninginne Jolanda wie swier, mar krige wierskynlik in miskream. Dêrop waard Aleksander syn pakesizzer Margareta keninginne, mar doe't dy yn 1290 út Noarwegen oerfearn waard nei Skotlân, kaam hja ûnderweis op 'e Orkney-eilannen mei sân jier te ferstjerren.
Neitiid bleau de Skotske troan foarearst leech, wylst it lân regearre waard troch saneamde beskermhearen en ferskate eallju har oanspraken foarleine oan kening Edwert I fan Ingelân, dy't frege wie om as skiedsrjochter te fungearjen by in barren dat bekend kaam te stean as de 'Grutte Kwestje' (Great Cause). Edwert seach yn it machtsfakuum by syn noarderbuorlju lykwols in útlêzen kâns om syn eigen macht te fergrutsjen. Hy wiisde Jan fan Balliol oan as kening, mar die doe alles om 'e macht fan dyselde te ûndermynjen. Doe't de Skotten úteinlik har nocht hiene en mei Frankryk in anty-Ingelsk ferbûn sleaten, de Auld Alliance, foel Edwert yn 1296 Skotlân binnen mei in grut Ingelsk leger. Dat wie it begjin fan 'e Earste Skotske Unôfhinklikheidsoarloch, dy't duorje soe oant 1328, en dy't yn 1306 Robert de Bruce op 'e Skotske troan bringe soe.
Karel van Seben
Karel Hendrik van Seben (ek wol von Seben) (De Haach, 26 oktober 1893 – Hilfertsom, 11 maart 1988) wie in Nederlânske keunstskilder, byldhouwer, tekener, yllustrator en boekbânûntwerper.
Hohenstein (Hessen)
Geografy
Hohensein leit yn it westlike diel fan de Taunus oan beide kanten fan de Aar tusken Limburg an der Lahn en Wiesbaden.
La Paz
La Paz (Spaansk foar: 'De Frede') kin wêze:
Hohenstein (Hessen)
Skiednis
Fan Strinz-Margarethä is bekend dat it yn 1184 foar it earst neamd waard. De oare plakken yn 'e gemeente folgen yn de 13e en 14e iuw..
Yn it ramt fan de weryndielingen yn Hessen waard Hohenstein op 1 july 1972 út de earder selstannigen gemeenten Born, Breithardt, Hennethal, Hohenstein, Holzhausen über Aar, Steckenroth en Strinz-Margarethä oprjochte. It plak Hohenstein krige doe de nije namme Burg-Hohenstein.
Karel van Seben
Van Seben wurke en wenne yn De Haach oant 1919, yn Amsterdam oant 1933, yn Hilfertsom yn 1934, Loosdrecht oant 1939, De Bilt, Bilthoven en fan 1943 ôf yn Bussum. thumb|Bij de start, Sneekermeer (1925) Hy wie learling fan de Akademy foar Byldzjende Keunsten in De Haach by professor Ros en makke reizen nei Grikelân, Frankryk, Afrika, Italië en Noarwegen.
Van Seben makke stedsgesichten, stillibbens, figuerfoarstellingen en ûntwurp in flink tal boekbannen en omslaggen foar blêdmuzyk, dêr't teminsten 31 fan bekend binne. Hy wie lid fan it genoatskip Kunstliefde yn Utert.
Yn it Sintraal Museum yn Utert hinget syn portret fan bestjoerder Otto van Rees.
Bert Tinge
Bert Tinge (Aldehaske, 1938) is in Fryske sjonger, multy-ynstrumintalist producer en lietsjeskriuwer. Yn 2011 ferhuze hy fan De Like nei Zevenhuizen yn Grinslân.
Hûs fan Wedde
It Hûs fan Wedde, Wedderborg, Wedderburcht, of ek wol Addingaborg neamd, is in boarch yn it doarp Wedde yn it easten fan de Grinslân. De boarch wie de sit fan de hearen fan Westerwâlde en is dus tige ferbûn mei de skiednis fan dy regio.
Bert Tinge
Hy wie oprjochter fan de band De Specials, dy't sûnt de sechstiger jierren populêr wie yn benammen de noardlike provinsjes. Ek as solist hat er it nedige wurk ôflevere, wêrûnder it Frysktalige album In Mûdhûn yn 'e Reinwettersbak mei nûmers as It Aldershûs, Ik kom út Fryslân en  Simmer 2000. Hy trede ek op mei/as Duo De Blaaspijpjes, Hollandse Nieuwe en De Flipperkoning en ûnder de namme Antonio Gomez Fernandez. Tinge spile tromboane yn Big Band '67.
Tinge sjongt ek Fryske lietsjes as It jonkje en Wrâld fan goud. Yn 2011 waard hy opnij aktyf mei syn band De Specials.
Hûs fan Wedde
Addinga
Derck Haselhoff en syn neiteam wiene yn it tiidrek fan 1637 oant 1803 boarchgreve fan de boarch. Hja wiene ferantwurdlik foar it hanthavenjen fan it rjocht yn Westerwâlde.
Bert Tinge
Lietsjeskriuwer
Tinge skreau ûnder mear it liet Heya Jan Bols (foar reedrider Jan Bols) en Ajax wint de wereldcup foar fotbalklup AFC Ajax). 't Geeft allemaal niks wáard in karnavalskreaker yn 1974. Syn Laat Ons Weer Eens Juichen út 1974 skreau er by gelegenheid fan de 250ste wedstryd fan fuotballer Hugo Hovenkamp. It wurdt sjoen as it (offisjeuze) clubliet fan FC Groningen. Sa waard it yn 2021 troch de fans fan FC Groningen keazen as grutste FC-hit fan alle tiden.
Hûs fan Wedde
16e iuw
thumb|It ynnimmen fan de boarch troch greve Willem Loadewyk fan Nassau-Dillenburg Yn 1530 waard de boarch troch Karel fan Gelre ynnaam. Hy stelde Berend fan Hackfort oan as drost en dy fersterke de boarch yn 1532. Der waard in nije ringmuorre mei fjouwer dwingers oanlein en der kaam in poartegebou mei sellen foar finzenen. Foar de bou waard de tsjerketoer fan Vlagtwedde sloopt. Hackfort slagge der lykwols net yn en hâld de boarch yn hannen, want yn 1536 waard de boarch troch Georg Schenk fan Toutenburch ynnaam en dy waard yn namme fan keizer Karel V drost, en hy liet syn wapen yn de toer mitselje. Yn 1561 gie de boarch oer nei Jan fan Arenberch, en dy en syn neiteam waarden hear fan Westerwâlde. Mei it úteinsetten fan de Tachtichjierrige Kriich oermastere greve Adolf fan Nassau de boarch. Fan dêrwei luts er foar de Steatsken nei Hilligerlee dêr't er tsjin de Spaanskgesinde Jan fan Arenberch stride yn de Slach by Hilligerlee. Beide foaroanmannen kamen yn dy striid om. Greve Willem Loadewyk fan Nassau-Dillenburg hie it jild net foar in hierleger en moast de boarch ferlitte. De neiteam fan Jan fan Arenberch beneamden Mathias Ort as boarchhear. Yn de folgjende 25 jier waard de boarch stikmannich kearen plondere troch Steatske en Spaanske legers. Yn 1593 waard de boarch foargoed troch Willem Loadewyk ynnaam.
Lettere ûntwikkelings
thumb|Brêge nei de boarch thumb|Wapen fan Schenk fan Toutenburch De neiteam fan Fan Arenberch krigen einlings harren besit werom fan de Steaten-Generaal en dy ferkochten it yn 1617 oan keapman Willem van Hove út Alkmar, dy't de boarch twa jier letter oan de stêd Grins ferkocht. De stêd waard eigener fan de boarch en ek hear fan Westerwâlde. De boarch waard it sit fan de drost út namme fan Grins. De stêd bleau de eigener oant de Frânske tiid. De biskop fan Múnster hat de boarch yn dy tiid twaris oermastere (1665 en 1672).
Kascha Papillon
Kascha Papillon, echte namme: Allison Kainoaani Chow (Millilani (Hawaï), 8 desimber 1967), is in rêstend Amerikaansk neakenmodel, pornografysk aktrise en mainstream-aktrise fan Sineesk etnysk komôf. Hja wie ien fan 'e grutte nammen út 'e eintiid fan it saneamde Gouden Tiidrek fan 'e Porno, en waard faak koartwei Kascha neamd. Har skûlnamme waard ek gauris misstavere as Kasha Papillon, en yn har lettere mainstream-wurk makke se gebrûk fan 'e nammen Allison LePriol en Kascha Le Priol.
Bert Tinge
Lietsjeskriuwer
Tinge is ek producer, arranzjeur en eigener fan de Special Sound Recording Studio en fan it Special Sound label. Bert Tinge is in broer fan sjonger Emanuel (Menno) Tinge.
Kascha Papillon
Jonkheid en komôf
Kascha waard yn 1967 berne yn it plakje Millilani, yn 'e steat Hawaï, as de dochter fan in plysjeman. Hoewol't hja letter by wize fan marketingtrúkje oanpriizge waard as heal Sineesk, heal Sweedsk, wie hja fierhinne fan etnysk Sineesk komôf, mei mar hiel yn 'e fierte in lyts dripke Jeropeesk bloed. As opslûpen fanke besocht se profesjoneel tennister te wurden, mar dat waard har ûnmooglik makke troch in swiere blessuere. Nei't se as pornoaktrise begûn wie te wurkjen, ferbriek har famylje alle kontakt mei har.
Hûs fan Wedde
Lettere ûntwikkelings
Yn de achttjinde iuw rekke de boarch yn it neigean. Om 1750 hinne waard de lêste dwinger sloopt. Yn dy tiid waard Rudolf de Mepsche, dy't grytman fan 't Faan wie, drost fan de boarch. Hy wie ferneamd om de prosessen fanwegen sodomy dy't er tsjin in tal manlju yn syn rjochtsgebiet oanspande.
Iuwenlang waard de boarch as gerjocht brûkt dêr't de drost fan Wedde en de rjochters út Vlagtwedde en Bellingwolde harren sit hiene. In soad feroardielden waarden dêr martele en brânmerke en ek ta dea feroardield. Op it galgelân op de Geselberch flakby waarden in soad fûnissen útfierd.
Kascha Papillon
Karriêre as neakenmodel
Yn 1987 sette Kascha útein mei in karriêre as neakenmodel, wêrby't se meiwurke oan 'e fideo Introducing Kascha (diel 5 út 'e rige Girls of the Double D). It jiers dêrop posearre se foar in fotoreportaazje troch de foaroansteande neakenfotografe Suze Randall, dy't yn augustus 1988 ôfprinte waard yn 'e Penthouse. Datselde jiers stie se op 'e omslach fan it neakenblêd High Society, yn 1989 op dy fan Hustler en 1990 op dy fan Juggs. Kascha foel dêrby op troch de kombinaasje fan har Aziatyske uterlik, har blondearre hier (ynkl. skamhier) en har mânske boarsten, dy't se operatyf fergrutsje litten hie. Neffens har offisjele opjefte wie se 1.65 m lang, mei in gewicht dat fariëarre fan 48 oant 59 kg en kupmaat 36D. Se wie ien fan 'e earste aktrises dy't silikoaneymplantaten naam, en ûntstried yn 't earstoan dat se dat dien hie (mei de singeliere útlis dat har boarsten by in auto-ûngemak tsjin it dashboard oan klapt wiene, en dat de dêrtroch opswold wiene).
Hûs fan Wedde
Lettere ûntwikkelings
De Frânske tiid brocht in ein oan de hearlike rjochten. Westerwâlde waard by de provinsje Grinslân foege. De Wedderboarch ferlear dêrnei syn funksje as gerjocht, dy't nei de nije rjochtbank yn Wynskoat ferhuze.
De stêd Grins hie gjin belang by de boarch mear en ferkocht dy yn 1828 foar de sloop. Notaris Arnold Hendrik Koning kocht lykwols de boarch foar 6.800 gûne en lape de boarch op. Hy liet de finzetoer en in part fan it skathûs ôfbrekke om mear romte te meitsjen. Mei in ûnderbrekking fan santjin jier bleau de famyje Koning eigener oant 1955. Doe waard de boarch oan it wetterskip Westerwâlde ferkocht foar 66.786 gûne. Yn 1990 waard it gebou oan de gemeente Bellingwedde ferkocht.
Hjoed-de-dei
Hjoed-de-dei tsjinnet de boarch as in bernehotel, groepsakkomodaasje en restaurant. Yn 2015 waard de boarch restaurearre.