cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
A Good Day to Die Hard
A Good Day to Die Hard is in Amerikaanske spionaazje-aksjefilm út 2013 ûnder rezjy fan John Moore, mei yn 'e haadrollen Bruce Willis en Jai Courtney. De titel betsjut "In Goede Dei om Dreech te Stjerren". It ferhaal folget de Amerikaanske plysjeman John McClane as er him nei Ruslân bejout, dêr't syn soan Jack terjochtstean moat foar moard. McClane syn "fakânsje", sa't er it sels oanhâldend neamt, nimt in ûnferwachtse kear as Jack oan 'e Russyske autoriteiten ûntsnapt en bliken docht dat er foar de CIA wurket. A Good Day to Die Hard is it fyfde diel fan 'e Die Hard-filmsearje. De slogan fan 'e film is "Yippee-ki-yay, Mother Russia" (in wurdboarterij op 'e bekende útspraak fan McClane "Yippee-ki-yay, motherfucker" en "mem Ruslân", sa't de Russen harren heitelân neame). Fan 'e filmkritisy krige A Good Day to Die Hard yn oerweldigjende mjitte negative resinsjes, wêrby't de krityk him benammen taspitste op it ûnoannimlike útgongspunt, de swakke plot en it mei klisjees ôfmakke senario. Nettsjinsteande dat wie de film in grut kommersjeel súkses yn 'e bioskopen.
Plot
Yn 'e Russyske haadstêd Moskou besiket de korrupte regearingsfunksjonaris Viktor Tsjagarin yn 'e finzenis syn eardere sakepartner, de rike oligarch Joeri Komarov. Dyselde is op befel fan Tsjagarin op falske beskuldigings fêstset om't er as klokkelieder in boekje iepen dwaan woe oer Tsjagarin syn kriminele aktiviteiten. Komarov seit dat er no moai foar de rjochtbank syn ferhaal hâlde kin, mar Tsjagarin bewissiget him derfan dat er it nea safier komme litte sil dat Komarov syn tsjûgenis dwaan kin. Hy wol dat Komarov him it dossier oerlanget wêryn't er alle bewiismateriaal tsjin him (Tsjagarin) gearfandele hat. Komarov wegeret. Letter wurdt Tsjagarin der troch in tsjeppe jonge brunette fan bewissige dat alles goedkomme sil.
Ek yn Moskou kringt de Amerikaan Jack McClane in nachtklub binnen en sjit in heechpleatst lid fan 'e Russyske maffia dea. Hy wurdt oppakt foar moard, mar by syn ûnderfreging troch in korrupte plysjeman dy't foar Tsjagarin wurket, biedt er oan om ûnder ede te ferklearjen dat er de maffiabaas yn opdracht fan Komarov fermoarde hat. Underwilens kriget yn New York John McClane, in resjersjeur foar it New York Police Department, berjocht dat syn soan yn Ruslân oppakt is foar moard. Hoewol't er al jierrenlang folslein fan Jack ferfrjemde is en gjin idee hat wat dyselde by de ein hat, risselwearret er fuortendaliks om nei Moskou ta. Hy wurdt troch syn dochter Lucy nei de lofthaven ta brocht.
De deis dat McClane yn Moskou arrivearret, begjint it showproses tsjin Komarov. Om't Jack oanbean hat om tsjin 'e man te tsjûgjen, wurdt hy ek nei de rjochtbank brocht, dêr't hy en Komarov yn pleksyglêzen koaien opsletten wurde. McClane, dy't útfûn hat wêr't Jack is, giet nei deselde rjochtbank, dêr't er him mank de demonstranten bejout dy't op 'e strjitte de frijlitting fan Komarov easkje. Ear't de rjochtsaak goed en wol begjinne kin, wurdt der in bomoanslach op it gerjochtsgebou dien troch in trewant fan Tsjagarin dy't Alik hjit. Dêrby reitsje alle oanwêzigen yn 'e rjochtseal dea of slim ferwûne, útsein Jack en Komarov, dy't beskerme wurde troch de pleksyglêzen koaien. Alik en de brunette dy't mei Tsjagarin gearwurket jouwe lieding oan in team fan terroristen dat de rjochtseal binnen kringt op 'e siik nei Komarov, mar dy is dan al tegearre mei Jack útnaaid.
Bûten it gerjochtsgebou hâldt McClane Jack steande en redendielt mei him oer syn ûntsnapping, dy't it neffens him inkeld minder makket foar syn soan. De rûzje wurdt ôfbrutsen as Alik in glimp fan Komarov opfangt en mei syn trewanten yn in pânserfiertúch fan 'e Moskovyske plysje de efterfolging ynset. Jack en Komarov pike út yn in bestelbuske en McClane stelt in frachtwein en giet der ek efter oan. Tanksij de fêsthâldendheid fan McClane witte Jack en Komarov nei in lange en spektakulêre efterfolging te ûntkommen, hoewol't dat allegear net nedich west hie as McClane syn soan fuort nei syn ûntsnapping net in skoft opholden hie. Mei tsjinnichheid pikt Jack in strâne rekke McClane op.
Jack nimt syn heit en Komarov mei nei in ûnderdûkadres, dêr't oan it ljocht komt dat Jack foar de CIA wurket. Hy is de lêste trije jier al mei in undercoveroperaasje dwaande, dy't bedoeld is om him úteinlik it fertrouwen fan Komarov winne te litten. De CIA hat nammentlik ek syn sinnen set op it bemachtigjen fan it dossier oer Tsjagarin dat Komarov yn syn besit hat. Jack syn partner Mike Collins praat op Komarov yn om it dossier oer te dragen, en Komarov giet úteinlik akkoart, mar inkeld op betingst dat net allinne hysels, mar ek syn dochter Irina troch de CIA Ruslân útsmokkele wurde sil. By in hommelse oanfal op it ûnderdûkadres troch Alik en syn mannen, wurdt Collins lykwols troch de holle sketten, sadat Jack en McClane der allinne foar steane.
Se witte te ûntsnappen, wêrnei't Komarov harren meinimt nei in âld hotel dêr't er yn 'e balseal yn it penthouse foar de earste kear mei syn frou silger dûnse hat. Dat is it net inkeld it plak dêr't er mei Irina ôfsprutsen hat, mar hy hat dêr ek de kaai ferburgen fan 'e klûs dêr't er it dossier yn opburgen hat. Irina Komarova blykt lykwols deselde brunette te wêzen dy't al fan it begjin ôf oan mei Tsjagarin gearwurket. McClane wurdt fuortendaliks erchtinkend troch de gatten yn har ferhaal, mar Jack hjit syn heit om him der net mei te bemuoien en de misje oer te litten oan lju, lykas hysels, dy't dit foar harren berop dogge. Sadree't Komarov lykwols de kaai foar it ljocht helle hat, set Irina har heit in pistoal tsjin 'e holle oan en komme Alik en syn mannen te foarskyn, dy't har yn sydfertrekken beskûl holden hiene.
Jack en McClane hawwe gjin oare kar as om harren oer te jaan, wêrnei't se finzen nommen wurde. Irina leit har heit en de beide Amerikanen út dat der miljoenen dollars op it spul steane, en dat je yn sa'n sitewaasje net sentiminteel wurde moatte oer famyljerelaasjes. As Alik lykwols de tiid nimt om utering te jaan oan syn argewaasje oer de bemuoienis fan 'e beide McClanes mei syn soarchfâldich plande misje troch harren in wan bruien ta te mjitten, witte de McClanes los te brekken. Se deadzje de measten fan Alik syn trewanten, mar Alik sels wit mei Irina en Komarov te ûntkommen nei it dak fan in leger lein part fan it hotel, dêr't in Mil Mi-24-transporthelikopter op harren wachtet. Ienris yn 'e loft besykje Alik en Irina om foargoed fan 'e McClanes ôf te kommen troch de balseal ûnder fjoer te nimmen mei de masinegewearen fan 'e helikopter, mar Jack en McClane witte it faaie libben derôf te rêden troch út it finster te springen, wêrnei't se delkomme op in bousteger.
Dy jûns stelle se by in Moskovyske nachtklub, dêr't in protte kriminelen komme, in auto mei in kofferbak fol wapenreau. Om't Komarov sein hie dat se er it dossier ferburgen hie yn in klûs yn Pripjat, yn 'e Oekraïne, reizgje se dêrhinne. Pripjat is in spûkstêd yn 'e ûntromme sône dy't troch de Kearnramp fan Tsjernobyl, yn 1986, besmet rekke is radio-aktive strieling. Dêr arrivearre, ûntdekke se dat Alik en Irina dêr al earder oankommen binne mei Komarov.
Op dat punt kringe Jack en McClane de klûs binnen. Komarov besiket de Amerikanen mei toanielspyljen om 'e tún te lieden, mar McClane lit him net mear bedrage. Komarov ûntkomt nei it dak fan it gebou, dêr't er him troch Irina yn 'e transporthelikopter oppikke litte wol. Jack sit him op 'e hakken, wylst McClane nei bûten draaft en de opstigende helikopter yn klimt. Irina besiket har heit te beskermjen tsjin Jack troch it dak ûnder fjoer te nimmen mei de masinegewearen fan 'e helikopter. McClane, dy't net troch de cockpitdoar brekke kin, riidt dêrop in yn 'e helikopter laden frachtweintsje, dat mei keatlings fêstsit, út 'e laadklep. It bingeljende frachtweintsje bringt de helikopter út lykwicht, sadat Irina net mear op Jack sjitte kin.
Op it dak fan it gebou wurdt Jack Komarov oermânsk. Dyselde byt him ta dat syn heit net lang mear te libjen hat om't Irina dwaande is de helikopter fan it frachtweintsje te ûntdwaan. Dêrop smyt Jack Komarov fan it dak ôf, dat er yn 'e sturtrotor fan 'e helikopter falt en oan grôt houd wurdt. McClane wit nei it dak te springen. As Irinia foar it ferstân kriget dat har masinegewearen gjin munysje mear hawwe, besiket se har heit te wreekjen troch mei de helikopter it dak te ramen. Dêr komme sy en de oare bemanningsleden by om, mar de McClanes witte op 'e tiid fan it dak te springen en komme del yn in swimbad dat fol stiet mei reinwetter. Neitiid keare heit en soan McClane werom nei hûs. Se hawwe harren skeel no bylein en wurde op 'e lofthaven ôfhelle troch Lucy en de CIA.
Produksje
A Good Day to Die Hard waard regissearre troch John Moore nei in senario fan Skip Woods. De wurktitel fan 'e film wie Die Hard 24/7. Op basis dêrfan waard yn 'e media spekulearre oer in crossover tusken de Die Hard-filmsearje mei Bruce Willis en de tillefyzjesearje 24, mei Kiefer Sutherland. Om't dat blykber net wie wat der bedoeld waard, feroare men de titel letter yn A Good Day to Die Hard. As produsinten wiene Alex Young en Wyck Godfrey by it projekt belutsen foar de filmstudio's Giant Pictures en TSG Entertainment. Foar de film wie in budget beskikber fan $92 miljoen. De kamerarezjy wie yn 'e hannen fan Jonathan Sela, en de filmmuzyk waard fersoarge troch Marco Beltrami. De opnamen fûnen fierhinne plak yn 'e Hongaarske haadstêd Boedapest en setten yn april 2012 útein. Stunts mei fiertugen waarden filme op it Hungaroring-Formule 1-sirkwy yn it Hongaarske Mogyoród.
Distribúsje
De distribúsje fan A Good Day to Die Hard waard fersoarge troch 20th Century Fox. De film gie op 31 jannewaris 2013 yn Londen yn premiêre, om dêrnei as earste yn Yndoneezje yn 'e bioskopen te kommen op 6 febrewaris. Yn 'e Feriene Steaten wie A Good Day to Die Hard fan 13 febrewaris ôf yn 'e bioskopen te sjen. It byhearrende soundtrackalbum ferskynde op 19 febrewaris 2013 by platemaatskippij Sony Classical. A Good Day to Die Hard waard op 4 juny 2013 útbrocht op dvd en blu-ray.
Untfangst
A.O. Scott fan The New York Times neamde A Good Day to Die Hard "in hantsjefol út 'e holle learde trúkjes – elts yngewikkelder en dêrom op 'e iene of oare manear minder spannend as syn foargonger – ferbûn troch in ûnnoazel skript en in stikmannich heal fernimstige regels dialooch." Hy hie in protte krityk op 'e rezjy fan John Moore, en skreau "alles dat de earste Die Hard sa memorabel makke – de karakternuansearring, de politike subtekst, de cowboyhumor – is [yn A Good Day to Die Hard] ôfdomme of hielendal fuortbjind."
Yn 'e Los Angeles Times krige A Good Day to Die Hard fan Kenneth Turan 21/2 fan 4 stjerren, mei't it de film ûntbriek oan ynspiraasje. Turan fûn fierders de rivaliteit tusken heit en soan McClane "earder yrritant as in pluspunt." Ien fan 'e seldsume resinsinten dy't de film wól goed fûn, wie Robbie Collin fan The Daily Telegraph. Hy skreau: "Ek al stûket de rit úteinlik, dochs hat A Good Day to Die Hard al sa spektakulêr west yn syn eardere mominten dat er mei de dêrtroch opdiene feart útrôlje kin oer de finish hinne."
Op 'e webside Rotten Tomatoes, dy't resinsjes sammelet, hat A Good Day to Die Hard in leech goedkarringspersintaazje fan 14%, basearre op 229 ûnderskate resinsjes. De konsensuskrityk fan 'e webside, gearstald út al dy resinsjes, stelt: "[Dizze film] is it swakste diel fan in legindaryske franchise, en sels it spytgnyskjend antlit fan Bruce Willis kin sa'n grôtfol klisjees sittend, ûnynspirearre skript noch net opfleurje." Op Metacritic, de wichtichste konkurrint fan Rotten Tomatoes, behellet A Good Day to Die Hard in goedkarringspersintaazje fan 28%, basearre op 40 resinsjes.
Resultaat
A Good Day to Die Hard brocht yn 'e bioskopen yn 'e Feriene Steaten en Kanada $67,3 miljoen op, en yn alle oare lannen en territoaria $237,3 miljoen. Wrâldwiid kaam de opbringst dêrmei út op $304,7 miljoen. Ofset tsjin it budget fan $92 miljoen betsjut dat in winst fan $212,7 miljoen, hoewol't dêr de marketingkosten noch wol ôf moatte. Dêrmei wie de film in grut kommersjeel súkses. A Good Day to Die Hard hie fral in protte súkses yn Aziatyske lannen, benammen yn Súd-Koreä, Yndoneezje en Hongkong, dêr't de film rekôrs briek.
Skraste ferfolchfilm
Doe't de produksje fan A Good Day to Die Hard yn 2010 formeel oankundige waard, brocht haadrolspiler Bruce Willis op it aljemint dat er de Die Hard-filmsearje graach ôfslute woe mei in sechsde en lêste film. Yn 2017 waard bekend dat dy sechsde film, bekend ûnder de wurktitel McClane, in plot mei twa ferhaallinen hawwe soe: ien yn 'e hjoeddeistige tiid en ien yn 'e 1970-er jierren, doe't McClane en syn frou Holly krekt troud wiene. Yn augustus 2019 waard it projekt lykwols skrast nei de oername fan 21st Century Fox troch The Walt Disney Company. Neffens de geroften soe men no fan doel wêze om fan McClane in tillefyzjesearje te meitsjen, dy't fia de eigen streamingtsjinst Disney+ ferspraat wurde kin.
Sosinianisme
thumb|right|200px|Faustus Socinus. Sosinianisme is de lear neamd nei Faustus Socinus en Laelius Socinus dy't de trije-ienheid en de godheid fan Jezus Kristus loochenen.
It Sosinianisme kende in hege wearde ta oan de rede, ferdigene de wilsfrijheid. Fierders bestried it de predestinaasjegedachte en de gongbere sakremintsopfetting en drong oan op praktysk kristendom.
De opfetting waard yn Fryslân fûleindich bestriden troch ûnder oaren Franciscus Elgersma, Jacobus Oldenburg en Gerard van Velzen. De dopersken waarden fan sosianisme fertocht, dy hienen fan 1672-1722 in betreklike frijheid hân en wienen frij machtich yn tal.
Veracruz de Ignacio de la Llave
Veracruz de Ignacio de la Llave is in dielsteat fan Meksiko oan de Golf fan Meksiko. Heechste punt fan de dielsteat en fan hiel Meksiko is de Pico de Orizaba mei 5.610 meter. De wichtichste grûnstof is ierdoalje yn de Golf fan Meksiko. De grutste is stêd wat ynwennertal oangiet is Veracruz; Veracruz is ek it grutste havenplak fan de dielsteat. Lykwols is Xalapa haadstêd wurden, ûnder oare fanwege it bettere klimaat. De dielsteat is in smelle stripe lân oan de Golf fan Meksiko mei in langte fan mear as 1.000 kilometer.
Jemgum
304px|thumb|Gemeente Jemgum 250px|thumb|skeane toer fan Midlum Jemgum (Eastfrysk: Jemmen, Nederlânsk ferâldere: Jemmingen) is in doarp en gemeente yn de Dútske dielsteat Nedersaksen, yn de lânkring Lier, oan de Iems. De gemeente hie 3.595 ynwenners yn 2020. De gemeente foarmet mei de buorgemeenten Bunde, Weener en it doarp Bingum yn de gemeente Lier, it Dútske diel fan de streek Reiderlân yn East-Fryslân.
Plakken yn de gemeente Jemgum
De gemeente bestiet út alve kearngebieten (Ortschaften) en byhearrende buorskippen (Ortsteile):
Buorgemeenten
De gemeente Jemgum grinzget oan Bunde, Weener, Lier en Moormerland.
Namme
De namme Jemgum is ôflaat fan Giminga haim, "hiem fan de lju fan Gimo". Yn de tsiende iuw wurdt er Giminghem yn 1284 Gemmegum, yn 1456 Gemgum, om 1500 hinne Gemmingum en yn de fyftjinde iuw Gemmingen neamd.
Skiednis
Yn de midsiuwen stie justjes westlik fan it doarp de Kommanderije Jemgum, in kommanderije fan de Oarder fan Sint-Jan.
Yn 1533 en 1568 wienen by Jemgum twa fjildslaggen. De earste Slach by Jemgum fûn yn 1533 plak. De twadde Slach by Jemgum út 1568 wie foar Nederlân de wichtichste.
De hjoeddeistige gemeente Jemgum is in fúzje fan 11 eartiids selsstannige (sjoch hjirboppe) dy't yn 1973, yn it ramt fan de gemeentlike weryndieling yn Nedersaksen, gearfoege waarden ta de nije gemeente Jemgum. It haadplak Jemgum waard stifte yn de 8e iuw.
De doarpen yn de gemeente Jemgum wiene ynearsten selsstanige gemeenten (Kommune). Yn 1961 waarden se part fan de gearwurkjende gemeente (Samtgemeinde) Jemgum, dy't op 1 jannewaris 1973 yn it ramt fan de gemeentlike weryndieling yn Nedersaksen in ienheidsgemeente waard.
Taal
Yn de gemeente Jemgum wurdt der njonken it Heechdútsk it Eastfrysk Plat sprutsen. Alteast ûnder folwoeksenen wurdt it Plat deistich brûkt. De gemeente, mei stipe fan it Plattdütskbüro fan it Ostfriesische Landschaft, befoarderet it brûken fan it Plat.
De beukerskoalle fan Midlum hearde yn 2006 as ien fan de earste beukerskoallen dy't fan it Plattdütskbüro as Meersprakig Kinnergaarn (meartalige beukerskoalle) oanwiisd waard.
Polityk
250px|thumb|Haven fan Ditzum Njonken it gemeentehûs yn Jemgum is der in gemeenteloket yn it doarp Ditzum.
Gearstalling gemeenteried
De gemeenteried fan Jemgum bestiet út 14 leden. De keazen boargemaster fan rjochtswegen ek lid fan de gemeenteried. Gearstalling fan de gemeenteried, nei de ferkiezings fan 12 septimber 2021:
Nijsgjirrich
De toer fan Midlum stiet skeaner as de Toer fan Pisa efterinoar 6,74° en ± 4°.
Hobbemastate
thumb|Hobbemastate yn 1723 Hobbemastate wie in state krekt besuden de tsjerke fan Dronryp, gemeente Menameradiel. Op it steed stiet yn 2009 en (wen)buorkerij.
Yn de tsjerke stiet in 'hearebank' mei yn de bekroaning de alliânsjewapens Glins - Bants ûnder in kroane helm; helmteken: 3 strúsfearren; op in kroanlist fan dizze bank de kertierwapens Glins - Fronhoven en Bants – Wigara; helmen en helmtekens ûntbrekke. Dizze bank waard oprjochte foar Laes Idserdts fan Glins († 1652) en Jouwercke Siouckesdr. Bants op Hobbemastate yn Dronryp. Floreenkohier 1700: frou Deitsen fan Roorda, widdo Humalda, brûker Minne Jans widdo c.s. Doe't Jacob Stellingwerf yn 1723 in tekening makke fan Hobbemastate wie it eigendom fan Sjuck fan Humalda. Jonker Binnert Philip Æbinga fan Humalda, grytman fan Hinnaarderadiel, wenne yn 1786 op Hobbemastate. Hy wie goed prinsgesind en frijwat ynfloedryk en wist yn dat jier foar te kommen dat de patriot ds. Wiltetus Bernardus Jelgersma beroppen waard as predikant te Dronryp. Doe't letter de yn dy syn plak beroppen dûmny Paulus Matthias Kesler yn 1793 ek patriottyske útspraken die, soarge jonker Binnert derfoar dat hy út syn amt setten waard en út Fryslân band waard.
Hobbemastate hat fan alle âlde aadlike huzen yn en om Dronryp it langste stân hâlden. De ‘Tegenwoordige Staat van Friesland’ skriuwt: Weleer lagen hier verscheiden schoone Adelijke Staten; doch thans is daarvan maar alleen in haaren ouden bloei Hobbema, voorzien met eene schoone huizinge, ruimen tuin en appelhof….
Peter den Oudsten
Peter Erick Johan den Oudsten (Ljouwert, 24 oktober 1951) is in Nederlânsk politikus fan de PvdA.
Maatskiplike karriêre
Peter den Oudsten sette útein mei syn karriêre yn 1975 as amtner by de gemeente Ynskedee op de ôfdieling foarljochting en yn 1979 waard er plakferfangend haad op dy ôfdieling. Yn 1984 waard er haad by it Provinsjaal Enerzjybedriuw Fryslân (PEB, letter Nuon). Yn 1991 gie er nei Friesland Foods as haad fancorporate communications.
Politike karriêre
Fan 1986 ôf waard er ek warber yn de polityk. Hy sette útein as gemeenteriedslid fan Ljouwert. Fan 1997 oant 2001 wie er wethâlder yn Ljouwert. Yn 1998 en 1999 wie er dêr waarnimmend boargemaster. Yn 2001 waard Den Oudsten beneamd ta boargemaster fan it Drintske Meppel en yn 2005 ta boargemaster fan Ynskedee, as opfolger fan Jan Mans.
Op 2 jannewaris 2015 waard er boargemaster fan Grins, as opfolger fan Ruud Vreeman. Yn syn tiid yn Grins hat er him sterk makke tsjin de ryksoerheid, minister Kamp en de Nederlânske Ierdoalje Maatskippij (NAM) dy't de Grinslânske befolking lang mislaat hawwe oer it gaswinnen yn de Grinslânske boaiem sûnder oan it gefaar foar de befolking te tinken. Op 1 jannewaris 2019 waard er waarnimmend boargemaster fand e nije gemeente Grins, dy't ûntstie nei de fúzje fan de eardere gemeenten Grins, Haren en Ten Boer. Op 30 septimber dat jiers waard er opfolge troch Koen Schuiling. By syn ôfskie waard er beneamd ta eareboarger fan de gemeente Grins.
Op 1 july 2020 waard er waarnimmend boargemaster fan Utert nei't Jan van Zanen fuortgie. Op 17 desimber dat jiers folge Sharon Dijksma him op dêre.
Njonkenfunksjes
Sûnt 1 jannewaris 2020 is er foarsitter fan de Rie fan Tafersjoch fan Medisch Spectrum Twente en foarsitter fan de Rie fan Tafersjoch fan Zienn en Het Kopland. Sûnt 1 jannewaris 2014 is er ek foarsitter fan de Rie fan Tafersjoch fan Hegeskoalle Windesheim yn Swol. Ek is er lid fan de Rie fan Tafersjoch fan Betinkingsintrum Kamp Westerbork.
Nei de gemeenteriedsferkiezings fan 2022 waard er op 23 maart dat jiers ynformateur yn Ljouwert. Op 6 april kaam er mei it advys en foarmje in koälysje fan PfdA, GrienLinks, Gemeentebelangen Ljouwert en it CDA
Priveelibben
Peter den Oudsten is boaske en hat twa bern.
Wynmotor Earnewâld 1
thumb|220px|De Wynmotor Earnewâld 1 yn 2009 De Wynmotor Earnewâld 1 is in poldermole tichtby it doarp Earnewâld yn de gemeente Tytsjerksteradiel. De mole, wêrfasn it boujier ûnbekend is, is in middelgrutte Amerikaanske wynmotor mei in wynrêd fan 18 blêden en in diameter fan 5 meter. Hy waard makke troch de firma Adema yn Wurdum. De wynmotor, dy't net-mealree is, stiet krekt bûten Earnewâld oan de wei nei Garyp. Hy is net te besichtigjen.
Gerrie Knetemann
Gerrie Knetemann, ek De Kneet (Amsterdam, 6 maart 1951 - Bergen, 2 novimber 2004), wie berops hurdfytser fan 1974 - 1989 en ien fan de grutste Nederlânske hurdfytsers yn de gouden generaasje. Hy wie in treflik tiidritspesjalist. Gerrie Kneteman wie de heit fan earder hurdfytster Roxane Knetemann.
Earelist
Mei 129 oerwinnings yn syn 17-jierrich bestean as beropshurdfytser, is Knetemann ien fan de grutste Nederlânske hurdfytsers. Moaie oerwinningen wiene û.o. de wrâldtitel op Nürnburgring yn Dútslân yn 1978. Hy wûn doe fan de Italjaan Franseco Moser yn de sprint. Yn datselde jier wûn er Parys-Nice troch Joop Zoetemelk en Bernard Hinault te ferslaan, fenomenen yn dy tiid. Hy hat 4 kear de Omgong fan Nederlân op syn namme skreaun, starte 13 kear yn de Omgong fan Frankryk. Yn dizze omgong hat er mei Joop Zoetemelk en Jan Raas de measte etappe-oerwinnings op syn namme brocht; 10 kear kaam er as earste oer de einstreek. Ek yn 1979 wûn er in etappe (fan Saint Priest nei Dijon), mar dy waard him ôfnommen mei't er efter in auto oan riden hawwe soe. Hy hat 8 kear it giele shirt yn dizze omgong droegen. Yn de omgong fan Frankryk fan 1980 wie hy ien fan de ploechgenoaten fan Joop Zoetemelk dy't doe de einoerwinning behelle.
Nei 1989
Knetemann stie al yn syn perioade as beropshurdfytser bekend om syn útspraken en ferhalen. Hy waard letter dan ek faak frege foar radio- en tillefyzjeprogramma's. Dêrneist hie er 5 pankoekrestaurants en wie er bûnscoach fan de KNWU (Koninklijke Nederlandse Wieler Unie). Ek joech hie fytsklinniks. By ien fan dy tochten kaam hy op 2 novimber 2004 te ferstjerren oan in longemboly. De útfeartsearemoanje op de fytsbaan fan Alkmaar wie mei mear as 2200 lju tige drok besocht, wat syn populariteit oant syn dea ta goed oanjoech.
1963
Dit jier makket ûnderdiel út fan it desennium fan 'e 1960-er jierren.
Po (rivier)
De Po (Latyn: Padus en Eridanus; Italjaansk: Po) is in rivier yn Noard-Itaalje. Mei in langte fan sa'n 652 kilometer is er de langste fan Itaalje. Hy ûntspringt by de berch Monviso yn de Kottyske Alpen, rint dêrnei nei it easten oer ûnder oaren Turyn, Piacenza en Ferrara nei de Adriatyske See, dêr't er in delta fan 380 km² foarmet. Yn de delta waard in beskerme natuergebiet ynrjochte, it Parco regionale del Delta del Po.
It ôfwetteringsgebiet fan de Po beslacht 71.000 km², ûnder mear in grut part fan de súdlike Alpen. De Po lost in ûnbidige mannichte wetter ôf ferlike mei oare gruttere rivieren. It hert fan it streamgebiet fan de Po, de Poflakte (Italjaansk: Pianura Padana), is it wichtichste ekonomyske - en yndustriële en tichtstbefolke gebiet fan Itaalje.
De Po is ferbûn mei Milaan troch in stelsel fan kanalen, de navigli, dy't noch mei help fan Leonardo da Vinci ûntwurpen binne.
Sydrivieren
De wichtichste fan de 141 sydrivieren binne (L foar linker, R foar rjochter sydrivier):
Wrakseljen
right|thumb|300px|wrakselwedstryd
Wrakseljen is in fjochtsport en is ien fan âldste sporten dy't der bestiet. Troch de iuwen hinne hawwe der altiten manlju west dy't harren krêften meiïnoar mjitte woenen. De oerfoarm hâlde eins neat mear yn as inkeld inoar oanfalle en ôfwarre, dêr't stadich oan, in keunst fan oanfal en ferdigening útgroeide. Tsjintwurdich bestean der twa stilen fan wrakseljen: Gryksk-Romeinsk en de frije styl.
Hallstatt-kultuer
thumb|Tekening fan in grêffjild by Hallstatt fan [[Johann Georg Ramsauer (1795-1874)]] De Hallstattkultuer is in prehistoaryske kultuer út de iere izertiid (1e helte 1e millennium f.Kr.), neamd nei it plak Hallstatt yn it Eastenrykske Salzkammergut, dêr't yn 1846 in grut grêffjild fûn waard mei in protte grêfjeften. Letter waarden ek op in soad oare plakken, fan Roemeenje oant Ingelân en yn Súd-Jeropa, oerbliuwsels fan dizze kultuer opgroeven. Karakterisearjend foar de kultuer is it brûzen skûtelwurk, meastentiids fersierd mei relyf of losse skulptueren.
Polityk
Polityk omfettet it ferdigenjen fan yndividuele en kollektive belangen yn de maatskippij, de middels dy't dêrby brûkt wurde en de karren dy't dêrby dien wurde. Dêrby wurdt meast in útsûndering makke foar karren dy't mei geweld ôftwongen wurde. In oare omskriuwing is dat polityk de ekonomy fan de macht is.
In part fan de polityk wurdt fêstlein yn de fasetten fan de steatsfoarm. Mar de polityk omfettet ek de ynfloed bûten it regear om en ek yn oare situaasjes as de lagen fan bestjoer.
De stúdzje dy't de fasetten fan de polityk bestudearret, is de politikology.
Loftse en rjochtse polityk
De measte politike analisten en politisy ferdiele de polityk yn lofts en rjochts.
De betsjutting fan loftse en rjochtse polityk kin yn elts lân oars útlein wurde, mar ornaris hat rjochtse polityk te krijen mei konservatisme, rjocht en religy, wylst de loftse polityk mear sosjaal is mei bettere sûnenssoarch, stypjen fan earme minsken en lykweardigens. De rjochtse polityk wurd faak keppele oan tradisjoneel, wylst loftse polityk yn it generaal betsjut it besykjen fan nije ideeën.
Beskate politisy hawwe besocht ienheid te meitsjen fan de skied tusken lofts en rjochts, lykas Manuel Gómez Morín, De Gaulle, Juan Peron, and Jean-Pierre Chevènement. Kristlike Demokrasy is nijsgjirrich omdat er seit in brêge foarmje te wollen tusken de loftse en rjochtse polityk. Manuel Gómez Morín yn it bysûnder is foar it ûntwikkeljen fan "nasjonale aksje" yn tsjinstelling ta lofts-rjochts polityk.
Politike streamingen
In politike streaming is in idee oer hoe't polityk dien wurde moat, en de minsken dy't it oer sa'n idee iens binne. Politike streamingen binne ûnder oaren:
Polityke partijen
Minsken dy't part fan deselde politike streaming binne, organisearje harren faak mei it doel tegearre diel te nimmen oan ferkiezings. Sa'n organisaasje is in politike partij.
In pear politike partijen dy't foar de Friezen yn it spier binne:
Ekwador
De Republyk Ekwador is in lân yn it noardwesten fan Súd-Amearika. De haadstêd is Kwito. It is ferneamd nei de evener (yn it Spaansk: ecuador), dat it lân midstwa snijt.
Lizzing
It wurdt begrinzge troch
Lânskip
Ekwador bestiet út trije parten: de tichtbefolke kuststripe oan de Grutte Oseaan, it heechlân fan de Andes (heechste berch Gimborazo, op 6310 meter) en it leechlân fan de Oriente, dêr't him oant-en-mei de grins mei Perû in tropysk reinwâld útstrekt.
De op sa'n 1000 km ôfstân lizzende Galapagoseilannen mei syn unike bistewrâld (skyldpodden, reuze hagedissen, fûgels) hearre ek by Ekwador.
Skiednis
Ekwador waard yn de 15e iuw beset troch de Inka's. De Konkwistadores oermasteren it lân yn 1534 en stiften de tsjintwurdige haadstêd Kwito.
Yn 1822 waard Ekwador ûnôfhinklik fan Spanje, lykwols bliuw it oant fier yn de 20e iuw it taferiel fan politike ûnrêst. Ferskate diktatoriale rezjyms kamen oan it bewâld, wylst bûtenlânske ynvestearders de Ekwadoraanske oalje eksploitearren. De ûnmeugende rykdommen oan oalje dêr't it lân oer beskikte liede der ta dat demokratyske rezjyms net oan de macht komme koenen. Pas yn 1979 kaam der foar it earst in demokratyske regearing. Dizze regearing hie sûnt it begjin te krijen mei in grutte ekonomyske krisis, ynflaasje en tanimmende skulden.
Befolking
De befolking fan Ekwador is tige divers. Mestizen, minsken fan mingd Spaansk-Yndiaanske komôf foarmje mei nei skatting goed 65% it grutste part fan de befolking. De omfang fan de Yndianen, dy't benammen yn de Andes wenje, wurdt holden op in lytse 7% fan de befolking, mar lykwols ferskillen de mieningen hjiroer. Neffens eigen sizzen meitsje sy wol 25% fan de befolking út. Fierders bestiet tusken de 7 en de 10% fan de befolking út ôfstammelingen fan de Spanjerts, en der binne ôfstammelingen fan Afrikaanske slaven dy't mei skippen nei Ekwador brocht waarden. Yn de stêden wenje ek minsken fan Arabyske komôf, fral ymmigranten út Libanon en harren neisieten.
Religy
Om-ende-by 80% fan de Ekwadorianen heart by de Roomsk-Katolike Tsjerke, en sa'n 11% binne Protestantsk. Yn de wyldere parten fan Ekwador hat it âlde ynhiemske leauwen har fermongen mei katolike ynfloeden. In protte religieuske festivals en jierlikse parades binne basearre op âlde godstsjinstige fieringen.
Taal
De offisjele taal yn Ekwador is it Spaansk.
G.I. Jane (film út 1997)
G.I. Jane (útspr.: [ˈʤiːaːi̭ ˈʤeːn], likernôch: " dzjii -aai dzjeen ) is in Amerikaanske dramafilm (en in bytsje in oarlochsfilm) út 1997 ûnder rezjy fan Ridley Scott. De haadrollen waarden spile troch Demi Moore en Viggo Mortensen. It (fiktive) ferhaal folget de earste frou dy't har opjout foar in training ta kommando fan 'e Amerikaanske Marine, ien fan 'e swierste militêre opliedings dy't mar bestiet. Behalven mei de ferwachte wjerstân fan har manlike kollega's kriget hja ek te meitsjen mei tsjinwurking fan 'e top fan 'e Amerikaanske Striidkrêften en mei politike konkelfoezerij. G.I. Jane krige mingde resinsjes fan 'e filmkritisy en flopte yn 'e bioskopen om't it Amerikaanske filmpublyk nei't it skynt noch net ree wie foar in film oer froulju yn gefjochtsrollen yn 'e kriichsmacht.
Titel
De titel G.I. Jane is de froulike foarm fan "G.I. Joe", in bynamme foar de Amerikaanske soldaat. De ôfkoarting "G.I." stiet foar Government Issue, wat safolle betsjut as "troch de oerheid ferskaft".
Plot
In kommisje fan 'e Amerikaanske Senaat (dy't yn it steatsbestel fan 'e Feriene Steaten ferantwurdlik is foar it oanstellen fan regearingsfunksjonarissen), fielt in Theodore Hayes oan 'e tosk, in gadingmakker foar de post fan steatssekretaris fan Marine. Senator Lillian DeHaven út Teksas hat dêrby krityk op 'e Amerikaanske Marine om't dy froulju efterstelt yn ferhâlding ta manlju. Foar de kamera's lit hja trochskimerje dat Hayes net op har stim hoecht te rekkenjen as er net mei gauwens soarget dat dat feroaret. Efter de skermen wurdt troch hantsjebakken in oerienkomst sletten tusken Hayes en DeHaven: der sil in stikmannich tests dien wurde mei froulju dy't yn gefjochtsfunksjes tsjinje, en as froulju dêr geunstich prestearje, sil de Amerikaanske Marine froulju folslein yntegrearje yn alle funksjes.
Hayes, dy't mordikus tsjin is op 'e yntegraasje fan froulik personiel yn gefjochtsfunksjes, soarget derfoar dat it earste testgefal ien fan 'e swierste militêre opliedings is dy't mar bestiet, foar it Kombinearre Ferkenningsteam (CRT) fan 'e Amerikaanske Marine. Dat is in kommando-ienheid dêr't noch swierdere easken oan steld wurde as oan 'e bekendere SEALs, de befaamde Amerikaanske marinekommando's. Senator DeHaven kriget in stikmannich mooglike froulike dielnimmers oan dy oplieding foarlein, wêrút se luitenant-op-see 2e klasse Jordan O'Neil kiest, in topografysk analiste. De kar wurdt inkeld basearre op it kreas foarkommen fan O'Neil, dat frouliker is as dat fan 'e oare kandidates. DeHaven fynt dat fan belang om't se ien siket dy't geunstich oerkomme sil op it Amerikaanske publyk as har foto's yn 'e media ferskine.
Op in marinebasis yn Floarida, dêr't de CRT-oplieding plakfynt, wurdt O'Neil net mei iepen earms ûnthelle. Basiskommandant Salem hâldt syn fatsoen, mar it is dúdlik dat er har leaver gean as kommen sjocht. En in soad fan 'e oare dielnimmers oan 'e oplieding sjogge har meidwaan as in publisiteitsstunt en in mislediging oan harren eigen adres. Ien fan harren is sersjant Cortez, dy't oan ien wei troch seksistyske opmerkings makket. Inkeld de swarte luitenant McCool, waans pake yn 'e Twadde Wrâldoarloch omreden fan syn hûdskleur by de Amerikaanske Marine inkeld kok wêze mocht, hat begryp foar O'Neil har sitewaasje en omskriuwt har as "de nije neger". Om rekken te hâlden mei har "sitewaasje" (d.w.s. har sekse) wurdt O'Neil bêde yn in fierders lege barak, dêr't se in eigen dûs en in eigen húske hat. Ek mei se har hier lang hâlde, wylst de manlju allegearre kealskeard binne.
Om sels mar oan 'e eigentlike training begjinne te meien, moat O'Neil in seleksjeprogramma trochrinne wêrby't 60% fan 'e kandidaten útfalt. De earste wike is de saneamde "Helwike", wêryn't de kandidaten in grouwélige fysike test folbringe moatte. De lieding oer de training is yn 'e hannen fan 'e ûnmeilydsume sersjant-ynstrukteur Jack Urgayle en syn assistinten Pyro en Johns. Dyselden litte de kandidaten dagen fan tweintich oeren meitsje, wêrby't se oan ien wei troch swiere taken útfiere moatte dy't ûntwurpen binne om har sawol lichaamlik as geastlik ôf te mêdzjen, oant se der fan útputting letterlik hinne falle. Sa moatte se oerenlang swiere rubberboaten hinne en wer drage oer it mulle sân fan it strân, wylst de ynstrukteurs harren út 'e boaten wei sûnder ophâlden taskreauwe. Ek moatte se reuseftige silinderfoarmige stjitkjessens by de dunen oprôlje en hindernisbanen ôfwurkje wylst se amper ite meie.
By it ôflizzen fan 'e hindernisbaan by nacht sjocht Urgayle troch in nachtkiker hoe't O'Neil de manlike leden fan har team oer it muorre-obstakel hinne helpt troch se harrensels ôfsette te litten op har rêch. As de lêste oer de muorre is, moat dy har oplûke, mar it is Cortez, dy't har mei sin falle lit en har tabyt dat se oprotte moat. Hy mient dat net ien dat yn it tsjuster sjoen hat, mar hy kriget letter in flinke bestraffing fan Urgayle, dy't him fertelt dat er him, foar't de training foarby is, yndruie sil wat "teamwurk" betsjut. Nettsjinsteande it feit dat O'Neil troch dit akkefytsje folle letter as de rest fan har team oer de einstreek komt, hat se it dochs binnen de tiid helle.
It docht nammentlik bliken dat O'Neil by it ôflizzen fan 'e hindernisbaan automatysk in foarsprong fan 30 sekonden op 'e manlike kandidaten kriget by wize fan "geslachtsnormearring". Dat wurdt har te gek, dat se stapt nei kommandant Salem ta om deselde mjitstêven te easkjen as de manlike kandidaten. Dêrmei wint se Salem syn ûnútsprutsen respekt, en hoewol't er har in beskrobbing jout om har oerhearrigens, kriget se har sin. O'Neil giet neitiid earst nei de hierknipper fan 'e basis, dêr't se mei in tondeuze al har hier ôfskeard. Dêrnei nimt se har guod mei en jout har del op in frij bêd yn 'e barak fan 'e manlju. Dat is tsjin 'e seare skonk fan Cortez, dy't bot oerémis wurdt as er wekker wurdt en O'Neil op it oanbuorjende bêd oantreft. Urgayle fertelt him dat er der mar mei leare moat te libjen, of oars kin er altyd opjaan en nei hûs gean.
Underwilens wurdt O'Neil har fuortgong mei arguseagen folge troch de lieding fan 'e marine en steatssekretaris fan Marine Hayes. Royce Harper, fan wa't nimmen wit dat er in relaasje mei O'Neil ûnderhâldt, kriget opdracht om foar Hayes en de stêfsjef fan 'e Amerikaanske Marine de sitewaasje yn 'e gaten te hâlden en harren der ferslach fan te dwaan. Hoewol't er earst net bot foarstanner fan O'Neil har dielname oan 'e training wie, begjint er by te draaien as er út 'e earste hân heart en sjocht hoe denigrearjend oft der dien wurdt troch de marinelieding oer in frou dy't gewoan har bêst docht om in oplieding te foltôgjen.
De achtste wike fan 'e oplieding fynt plak yn Captiva (Floarida) en bestiet út in training dy't SERE hjit, in ôfkoarting foar Search, Evasion, Resistance and Escape ("Sykjen, Untwiken, Ferset en Untsnapping"). O'Neil stiet no oan it haad fan har team en kriget, krekt as de oare teamlieders, opdracht om in sabeare militêre ynstallaasje fan 'e fijân te sykjen en ferkennen en mei de opdiene ynformaasje nei de basis werom te kearen. Mei it sykjen giet it dat it slydjaget, mar it ferkennen mislearret folslein trochdat Cortez en in oar lid fan har team, Slovnik, de befellen negearje dy't O'Neil harren jout. Dêrtroch wurdt it hiele team finzen nommen troch Urgayle, Pyro en Johns. Neitiid wurde se ûnderwurpen oan in hurdhannige ûnderfreging, krekt sa't barre kinne soe as se yn it echt troch de fijân kriichsfinzen nommen wiene.
Nei oerenlang yn in lytse koai finzen holden te wêzen, wurdt O'Neil troch Urgayle by de ûnderfreging mishannele wylst se de hannen op 'e rêch bûn hat. As se neat sizze wol, nimt er har mei nei de gruttere koai dêr't har teamleden finzen sitte. Om dyselden oan 'e praat te krijen, ferdrinkt er O'Neil heal yn in fol mei wetter steande trôch. Dêrnei jout er in staaltsje seksueel oer de grins geand gedrach wei troch har tsjin in tafel oan te triuwen en de broek del te lûken. O'Neil brekt him lykwols de noas troch har holle efteroer te goaien, wêrnei't se him, noch hieltyd mei de hannen op rêch bûn, yninoar skopt. Troch sa fan har ôf te biten en mei har wegering om op te jaan wint se it respekt fan sawol Urgayle as har teamleden, Cortez ynbegrepen. Letter wurdt Urgayle apart nommen troch Max Pyro, dy't tsjin him seit dat er niiskrekt mei O'Neil te fier gien is en dat soks net wer barre mei. Urgayle antwurdet dat it beslist wer barre sil. Dêr heakket er by wize fan útlis oan ta: "Sy is it probleem net. Wy binne it probleem."
De marinelieding begjint sa njonkelytsen frijwat senuweftich te wurden. Se hiene de der alle fertrouwen yn dat in frou by de CRT-training gau ôffalle soe, mar dêr wiene se blykber mis mei. Ynstee is it súkses fan O'Neil útlekt nei de media, dy't har de bynamme "G.I. Jane" jûn hawwe (de froulike foarm fan "G.I. Joe", de algemiene bynamme foar de Amerikaanske soldaat). Wannear't O'Neil, as se werom is fan 'e SERE-training, wat op it strân ûntspant mei de ferpleechkundige luitenant Blondell en ferskate oare froulju dy't op deselde marinebasis tsjinje, wurde dêr foto's fan makke troch ien mei in telelins dy't harren fan op ôfstân bespionearret. Letter wurde dy foto's troch de marinelieding brûkt om ûnsinbeskuldigings op te klopjen dat O'Neil in lesbiënne is dy't omgiet mei froulju op 'e siik nei seks. Yn in tiid dat iepentlike homoseksualiteit yn 'e Amerikaanske Striidkrêften noch strang ferbean is, jout soks har tsjinstanners wat om tsjin har te brûken. Kommandant Salem biedt O'Neil, yn opdracht fan 'e juridyske tsjinst fan 'e Amerikaanske Marine, in burobaan oan hingjende it ûndersyk nei de kwestje. As de beskuldigings sûnder grûn blike te wêzen, kin se altyd de CRT-oplieding op 'e nij dwaan. O'Neil betanket dêrfoar en beslút om harsels "út te beljen" (troch trije kear in lytse liedklok by de barakken te lieden ta teken dat se har frijwillich út 'e oplieding weromlûkt).
Harvey Glance
Harvey Edward Glance (Phenix City, Alabama, 28 maart 1957 - Mesa, Arizona, 12 juny 2023) wie in Amerikaansk atleet, dy't útkaam op de sprint en by it fierspringen. Hy hat ienris meidien oan de Olympyske Simmerspullen en waard doe Olympysk kampioen op de 4x100 meter mei John Wesley Jones, Millard Hampton en Steven Riddick. Yn 1987 waard er op itselde ûnderdiel wrâldkampioen mei Lee McRae, Lee McNeill en Carl Lewis. Nei syn karriêre as atleet waard Glance atletyktrainer.
G.I. Jane (film út 1997)
Plot
Neitiid giet O'Neil lulk, frustrearre en teloarsteld nei hûs, dêr't se opwachte wurdt troch Harper. Nei't se de nacht tegearre trochbrocht hawwe en O'Neil foar it earst yn lange tiid in folle nacht sliep helle hat, lit Harper har de oare moarns de orizjinele kopyen fan 'e foto's fan har, Blondell en de oare froulju op it strân sjen, dy't anonym nei de marine opstjoerd binne. Dan lit er har in brief mei guon kopyen sjen dy't de marine tastjoerd binne troch it kantoar fan senator DeHaven. Yn 'e marzje fan beide sets kopyen sit persiis deselde ferfoarming, feroarsake troch in ûnfolkommenheid yn 'e glêsplaat fan 'e kopiëarmasine. O'Neil beseft dat se ferret is troch DeHaven. Se reizget op slach nei Washington, D.C., dêr't se yn it Amerikaanske Kapitoal DeHaven mei har ûntdekking konfrontearret.
Harvey Glance
Harvey Glance ferstoar op 12 juny 2023, yn 'e âldens fan 66 jier.
G.I. Jane (film út 1997)
Plot
Dan docht bliken dat DeHaven nea serieus wie mei har striid foar froulju yn 'e kriichsmacht, mar der inkeld wat geunstige berjochten yn 'e media mei behelje woe. Se hie ek net ferwachte dat O'Neil it mear as in pear wike folhâlde soe. Doe't dat wol sa wie, sette de marinelieding, dy't fan har ôf woe, DeHaven ûnder druk troch dermei te driigjen dat yn har thússteat Teksas seis legerbases sletten wurde soene. Dat soe dêr foar in protte wurkleazens soargje, en dêrmei DeHaven har werferkiezing frijwol ûnmooglik meitsje. DeHaven ruile O'Neil doe út tsjin it iepenhâlden fan 'e legerbases. O'Neil hat dêr gjin boadskip oan; sy wol dat DeHaven derfoar soarget dat de ûnsinnige beskuldigings fan tafel geane en dat sy wer ta de CRT-oplieding talitten wurdt sûnder dat se de hiele training op 'e nij trochrinne moat. As DeHaven dat net docht, stapt O'Neil mei har ferhaal nei de media. DeHaven seit dat se nearne bewiis fan hat, mar O'Neil antwurdet dat der likemin bewiis wie fan har sabeare lesbyske relaasjes. DeHaven seit dat it ûnmooglik is wat se freget, mar as O'Neil de keamer útrint en op 'e tichtstbye kamera ôfstapt, hastiget de senator har efternei en hâldt se har op it lêste momint tsjin.
Achtenfjirtich oeren nei't se harsels útbelle hie, is O'Neil werom yn Floarida, dêr't se úteinset mei de lêste stadia fan 'e CRT-oplieding. It alderlêste ûnderdiel is in operasjonele paraatheidstraining oan board fan in marineskip fan 'e Amerikaanske 6e Float yn 'e Middellânske See. Wylst se dêr op oefening binne, fynt der in echt needgefal plak wannear't in Amerikaanske militêre ferkenningssatellyt, oandreaun troch wapenklear plutoanium, delstoart yn Lybje. Mei't dat lân bestjoerd wurdt troch de ûnberekkenbere diktator Mûammar Chadaffi, is de kâns grut dat it plutoanium yn 'e ferkearde hannen falle sil. In team fan Rangers (kommando's) fan it Amerikaanske Leger wurdt stjoerd om 'e brokstikken fan 'e satellyt op te fandeljen en geandefoets nei de kust te sjouwen. Sersjant-ynstrukteur Urgayle en syn learlingen wurde ynset foar de ekstraksje fan 'e Rangers fan 'e kust nei de float.
Wylst de oaren op it strân de evakuaasje tariede, geane Urgayle en O'Neil tegearre op ferkenning. As se op in Lybyske militêre patrûlje stjitte, sjit Urgayle tsjin O'Neil har winsken yn in soldaat dea om har te beskermjen. Dat lûkt de rest fan 'e patrûlje oan. O'Neil wit fuort te kommen trochdat Urgayle de patrûlje efter himsels oanlokket. Werom op it strân lit O'Neil de lokaasje foar de ekstraksje fan 'e Rangers in ein fersette en stjoert se luitenant Wickwire mei it meastepart fan 'e CRT-kandidaten nei de nije lokaasje. Sels foarseit se troch har kennis as topografysk analiste oan 'e hân fan it lânskip wêr't Urgayle hinne giet. Mei har team set se in mûklaach mei Claymore-antypersonielsminen op en wachtet se him en syn Lybyske efterfolgers dêr op. Urgayle wurdt ferskate kearen yn 'e skonk sketten en falt midden tusken de minen del. O'Neil weaget har eigen libben troch him dêrwei te skuorren, sadat de minen tsjin 'e Lybjers ynset wurde kinne. Mei help fan McCool draacht se de sersjant-ynstrukteur nei in wachtsjende helikopter ta en sa ûntkomt it hiele team nei de float.
Werom yn Floarida wurde alle oerbleaune kandidaten akseptearre yn it CRT, ûnder wa O'Neil. As se nei de plechtichheid har locker iependocht, fynt se dêr in dichtbondel fan D.H. Lawrence mei in omsirkeling om it gedicht Self-pity, dat Urgayle earder opsei wylst er yn 'e Helwike de CRT-kandidaten oan it ôfboaljen wie. As boekelizzer hat er syn Marinekrús tafoege, de heechste ûnderskieding fan 'e Amerikaanske Marine, dy't er wûn hie, sa hied er earder ferteld, om't er yn in gefjochtssitewaasje in maat it libben rêden hie.
Opnamen
De opnamen foar G.I. Jane fûnen plak yn 'e simmer en it neijier fan 1996. Der waard filme yn Firginia, Washington, D.C., Súd-Karolina en Jacksonville (Floarida).
Distribúsje
De distribúsje fan G.I. Jane waard fersoarge troch Buena Vista Pictures, dat krekt as Hollywood Films in dochterûndernimming fan Disney wie. De film gie op 22 augustus 1997 yn 'e Amerikaanske bioskopen yn premiêre. G.I. Jane waard op 22 april 1998 útbrocht as VHS-keapfideo en op dvd en kaam op 3 april 2007 út op blu-ray.
Untfangst
In protte resinsinten hiene krityk op it aktearjen fan Demi Moore yn 'e titelrol fan luitenant-op-see Jordan O'Neil. Roger Ebert fan 'e Chicago Sun-Times skreau lykwols: "De opienfolgings fan sênes oer de training binne sa't se wêze moatte: ûntychlik dreech, oerlibbe troch O'Neil. It is goede sinema om't Ridley Scott, de regisseur, se mei in suver dokumintêre belangstelling filmet, en om't Demi Moore, dy't hjir wol in hiel grutte hap nimt, bewiist dat har mage dêr grut genôch foar is." En yn Entertainment Weekly frege Owen Gleiberman himsels ôf: "Binne froulju op 'e ierde set om krigers te wurden? Demi Moore yn elts gefal wol. De rol fan Jordan past har like nauslutend as in nije laach spieren."
Op 'e webside Rotten Tomatoes, dy't resinsjes sammelet, hat G.I. Jane in midsmjittich goedkarringspersintaazje fan 51%, basearre op 37 ûnderskate resinsjes. De konsensuskrityk fan 'e webside, gearstald út al dy resinsjes, stelt: "Demi Moore docht har plicht op bewûnderensweardige wize, mar it goedmienende boadskip fan G.I. Jane wurdt ferdizene troch stylistyske bombast en in oermjitte oan Amerikaansk sjauvinisme." Op Metacritic, de wichtichste konkurrint fan Rotten Tomatoes, behellet G.I. Jane in goedkarringspersintaazje fan 62%, basearre op 21 resinsjes.
Resultaat
G.I. Jane brocht yn 'e bioskopen yn 'e Feriene Steaten en Kanada $48,2 miljoen op. It is ûnbekend wat de film yn oare lannen en territoaria yn 't laadsje brocht. As men de opbringst yn Noard-Amearika ôfset tsjin it budget fan $50 miljoen, betsjut dat in ferlies fan $1,8 miljoen, dêr't de marketingkosten noch by opteld wurde moatte.
Rôlbrêge (dyk)
De Rôlbrêge oer de Nije Feart wie 130 jier lang in draaibrêge yn de heawei tusken De Tynje en Beets, dat no Nij Beets hjit. De wei fan De Tynje ôf dêrhinne krige njonkelytsen de namme Rôlbrêgedyk. Dy komt hjoed-de-dei oars út by in aparte nijmoaderige flapbrêge.
1852-1936-1983
Oant 1852 ta wie der eins gjin streekrjochte ferbining tusken De Tynje (doe noch in part fan Terwispel) en Nij Beets oan de oare kant fan de Boarn, likemin as mei Aldeboarn. Dat feroare doe't yn dat jier de Nije Feart klear kaam. Dy begûn op De Gerdyk, spjalte Terwispel mei de Alddyk en al yn twaen, rûn mei yn bôge suver by de Boarn del, om it gebiet fan De Tynje hinne nei de Ulesprong ta en fierder as Heafeart op Haskerdiken en de Hearrenfeart oan.