cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Filla
Skiednis
De gruttere achttjinde- en njoggentjinde-iuwske filla's waarden faak boud yn in neoklassisistyske styl of yn 'e folle ûngeregelder Ingelske lânhûsstyl, wêrby't de plattegrûnen in frije en funksjonele oardering fan 'e fertrekken toane. Troch de tanimmende wolfeart ûntstie oan 'e ein fan 'e njoggentjinde iuw fraach nei in nij type filla, dat faak lytser wie as it tradisjonele lânhûs, mar foarseach yn eigentiidske easken fan komfôr, ljocht, lucht en romte. Sokke filla's waarden, sawol binnen as bûten de beboude kom, ornaris ûntwurpen neffen de boustyl dy't op dat stuit foar master opsloech, lykas de styl fan 'e Amsterdamske Skoalle of de Jugendstil.
Doe't geandewei de tweintichste iuw almar mear lju in lúksueuze wente betelje koene, begûn men hjir en dêr filla's gear te kloftsjen. Sa ûntstiene fan 'e 1930-er jierren ôf yn in protte plakken fillawiken, dy't faak oan 'e râne fan 'e beboude kom grinzgje, sadat de bewenners (of alteast in diel fan 'e bewenners) frij útsjoch hawwe oer it omlizzende plattelân. Yn 'e ienentweintichste iuw besteane sokke fillawiken noch altyd, hoewol't der tsjintwurdich faak frijsteande wenten fan in justjes legere priisklasse tuskenyn set wurde. Ek al bestiet it wenningbestân fan sa'n wyk dus net mear útslutend út filla's, dochs sprekt men noch altyd fan in fillawyk.
Birkenfeld (Landkreis)
De lânkring (Landkreis) Birkenfeld is in bestjoerlik distrikt yn de Dútske dielsteat Rynlân-Palts. It haadplak is de stêd mei deselde namme. De grutste gemeente wat ynwennertal oanbelanget is de ferbânsfrije stêd Idar-Oberstein, dêr't in soad iepenbiere ynstellings harren kantoaren hawwe.
Geografy
Fan it westen nei it easten streamt troch it súdlike diel fan de lânkring de Nahe. De omjouwing noardlik fan de rivier wurdt foarme troch de Hunsrück, werfan't de heechste berch de Erbeskopf mei 816 meter is. Yn it súdlike gebiet leit it plak Baumholder mei it militêre oefenterrein, dêr't eartiids 14 plakken mei likernôch 4000 ynwenners foar ûntromme binne.
De lânkring grinzget met de klok mei (begjinnend yn it wêst) oan de lânkringen Trier-Saarburg, Bernkastel-Wittlich, Rhein-Hunsrück-Kreis, Bad Kreuznach en Kusel. Yn it suden grinzget Birkenfeld oan de lânkring Sankt Wendel (in it Saarlân).
Gearwenjen
Gearwenjen (ek: gearlibje, hokje, húzje) yn 'e sprektaal yn it Frysk oer it algemien oantsjut mei de hollanistyske ynterferinsje samenwenjen, is in relaasjefoarm wêrby't twa persoanen as partners ien wente brûke en in húshâlding foarmje. Ymplisyt is dêrby dat it tusken dy persoanen giet om in (seksuële) leafdesrelaasje. As in âlder en in bern, of as twa freonen in hûs en húshâlding diele, sprekt men dêrom net fan gearwenjen, mar fan in ienâldergesin, resp. húsgenoaten. Fierders wurdt de term 'gearwenjen' ornaris opfet as 'gearwenjen sûnder troud te wêzen', en wurdt sadwaande ek fan troude pearen yn 'e regel net sein dat se gearwenje, om't dat normaal sprutsen yn it troud wêzen besletten leit.
Oarspronklik wie de betsjutting fan it begryp gearwenjen oars: oant de 1950-er jierren waard dermei ferwiisd nei it by inoar yn ien wente wenjen fan twa of mear persoanen dy't gjin leafdesrelaasje hiene. Tsjintwurdich is foar sa'n wensitewaasje de term 'wengroep' yn gebrûk. Hie men wol in leafdesrelaasje, dan koe men inkeld byinoar wenje as men troud wie, oars waard it maatskiplik net akseptearre en kaam der in skandaal fan. Yn guon maatskiplike fermiddens wie trouwen oer de putheak, dat fierhinne delkaam op gearwenjen, wol akseptearre, mar dan moast men jin ek hâlde en drage as wie men troud. Gearwenjen yn 'e moderne betsjutting kaam fan 'e Seksuële Revolúsje fan 'e 1960-er jierren ôf yn Nederlân hieltyd mear foar. Yn 't earstoan waard dêrfoar (troch tsjinstanners) ek wol de delbûgende beneaming 'gearhokken' brûkt. Hoewol't gearwenjen yn 'e Westerske wrâld tsjintwurdich hiel gewoan is, leit der yn beskate lannen, kultueren en mienskippen (wêrûnder ek guon allochtoane en swier kristlike mienskippen yn Nederlân) noch altyd in taboe op.
Tsjintwurdich wurdt gearwenjen yn Nederlân oer it algemien sjoen as in opstapke nei it houlik, hoewol't der ek pearkes binne dy't nea trouwe. Neffens sifers fan it Sintraal Buro foar de Statistyk (CBS) trouden oan 'e ein fan 'e 1960-er jierren njoggen fan 'e tsien froulju yn Nederlân sûnder earst gearwenne te hawwen. Yn 2005 troude noch mar ien fan 'e tsien Nederlânske froulju sûnder earst gearwenne te hawwen. Lange tiid wie yn Nederlân it byinoar yn ien hûs wenjen en in húshâlding fieren in betingst fan it boargerlik houlik, dat by wet fêstlein wie. Yn 2001 waard dat út 'e wet skrast, en sûnt hoege troude pearen dus net mear yn itselde hûs te wenjen om in troch de steat erkend houlik te hawwen. Oan 'e oare kant binne om deselde tiid hinne yn Nederlân ek it registrearre partnerskip en it gearlibbingskontrakt ynfierd, dat wetlik erkende foarmen binne fan gearwenjen bûten it houlik om. In soad Westerske lannen hawwe soartgelikense regelings ynfierd, mar bûten de Westerske wrâld wurdt gearwenjen faak noch altyd net offisjeel erkend, as it al sosjaal akseptearre is.
Protestantske tsjerke fan Skarsterbrêge
De Protestantske tsjerke fan Skarsterbrêge is in tsjerke fan de protestanske gemeente fan Ousterhaule en Skarsterbrêge yn de gemeente De Fryske Marren.
Skiednis
It lizzen fan de earste stien foar de herfoarme tsjerke fan it doarp, dat doe offisjeel noch net bestie en by Ouster-Trijegeaën hearde, barde op 30 april 1914 troch dûmny J.E. Bos. Foar dy tiid moasten de bewenners foar it bywenjen fan in tsjinst in hiel stik rinne of ride nei Ousterhaule. It ûntwerp foar de nije tsjerke wie ôfkomstich fan de arsjitekt Geert Stapenséa en op 8 febrewaris 1915 koe de earste tsjinst holden wurde.
Opfallend oan de gevel binne de keramyske omlistings om de gevelstiennen fan de earste stienlizzing en de bibeltekst (lofts en rjochts fan it portaal). De rjochter gevelstien draacht de bibeltekst "Dat uwe oogen open zijn nacht en dag over dit huis, o Heere" út 1 Keningen 8:29a. Ek de wizerplaat fan de klok hat in keramike list.
Oargel
Yn de tsjerke stiet in oargel, dat yn 1918 troch de Ljouwerter firma Van Dam boud waard. It ynstrumint waard yn 1984 restaurearre troch de firma Kaat & Tijhuis út Kampen.
Pierre Latécoère
Pierre-Georges Latécoère (Bagnères-de-Bigorre, 25 augustus 1883 - Parys, 10 augustus 1943) wie in Frânsk loftfeartpionier en ûndernimmer.
Latécoère wie in soan fan in eigner fan in seachmûne en hie yn syn jonkheid al in soad niget oan technyk. Yn 1903 sette er út ein mei in stúdzje oan de École Centrale des Arts et Manufactures yn Parys en naam dêrnei de lieding fan syn heite bedriuw oer. Hy modernisearre de ûndernimming dy't him dêrnei taklei op de produksje fan spoarwagons. Yn de Earste Wrâldkriich tsjinne er by de artillery, mar waard rillegau demobilisearre om reden fan syn minne eagen.
Hy fertsjinne yn de oarloch in soad jild mei steatsopdrachten. Dêrom koe Latécoère yn 1917 twa fabriken yn Toulouse stichtsje. Yn ien fabryk waarden granaten makke en yn de oare rompen fan fleantugen. Fleantúchbouwer Salmson fertoude him de fabrikaazje fan 600 dûbeldekkers ta en sadwaande waard de grûnslach lein fan de no noch besteande Groupe Latécoère en dêrmei ek foar de fleantúchyndustry fan Toulouse.
Yn 1918 stichte er de Compagnie Générale d'Entreprises Aéronautiques en rjochte er de Société des lignes Latécoère (letter Aéropostale), dy't post fan Frankryk nei Senegal (Dakar) en letter ek nei Súd-Amearika brocht. Antoine de Saint-Exupéry, Mermoz en Guillaumet fleagen foar Latécoère. Uteinlik makke er fleanmasines ûnder eigen namme, mei as hichtepunt de grutte fleanboat Latécoère 631.
Kreupel Hart
Kreupel Hart (Ingelsk: Lame Deer; op 'e noardlike Grutte Flakten (Feriene Steaten), 18?? – Lame Deer (Montana), 7 maaie 1877) wie in opperhaad fan 'e Lakota, in Yndiaansk folk fan 'e Grutte Flakten fan Noard-Amearika. Hy waard benammen bekend troch syn dielname oan 'e ferneamde Slach oan de Little Bighorn, yn 1876, wêrby't in Yndiaanske koälysje de Amerikaanske kavalery in ferpletterjende nederlaach tabrocht.
Libben
Kreupel Hart waard yn 'e earste helte fan 'e njoggentjinde iuw berne yn it noardlike diel fan 'e Grutte Flakten fan Noard-Amearika, mooglik yn 'e Dakota's, Nebraska, Wyoming of Montana. Hy wie in foaroansteand opperhaad fan 'e Wakpokinyan-troep, dy't ta de Minnikonzjû-stamme fan 'e Lakota-Sû hearde.
Fan 1866 oant 1867 focht Kreupel Hart mei yn 'e Oarloch fan Reade Wolk, wêrby't de Lakota en harren bûnsgenoaten, de Noardlike Sjajinnen en de Noardlike Arapaho, besochten om it Amerikaanske Leger te ferdriuwen út 'e forten dy't it tsjin 'e ferdraggen yn by it Bozeman Trail lâns boud hie. Hoewol't se yn dy opset slaggen, wie Kreupel Hart in tsjinstanner fan it twadde Ferdrach fan Fort Laramie, dat in ein oan dy oarloch makke. Hy seach nammentlik yn dat de Amerikanen har net oan har ûnthjitten hâlde soene, sa't se dat ek yn it ferline net dien hiene.
Under de Grutte Sû-Oarloch fan 1876, dy't útbriek om't de Amerikanen har yndie neat gelegen lizze lieten oan it Ferdrach fan Fort Laramie, focht Kreupel Hart op 25 en 26 juny 1876 mei yn 'e ferneamde Slach oan de Little Bighorn, wêrby't de Yndianen fiif kompanjyen fan it Amerikaanske 7e Kavaleryrezjimint fan luitenant-kolonel George Armstrong Custer besingelen en oan 'e lêste man ta útrûgen. Op 7 maaie 1877 wied er ek oanwêzich by de Slach oan de Little Muddy Creek.
Op 7 maaie 1877 kaam Kreupel Hart om yn súdeastlik Montana, doe't syn doarp oanfallen waard troch Amerikaanske troepen ûnder befel fan kolonel Nelson A. Miles. It stedsje Lame Deer, dat letter likernôch oardel kilometer nei it noardeasten ta ûntstie, is nei him ferneamd. Hjoed de dei is dat it haadplak fan it Noardlike Sjajinne Yndianereservaat.
Johan Sterenberg
thumb|Trommelslagger, Hoogeveen (1971) Johan Sterenberg (Sint-Annen, 8 septimber 1920 - Mearum, 6 oktober 2002) wie in Nederlânsk byldhouwer en tekener.
Libben en wurk
Sterenberg studearre oan de Akademy Minerva yn Grins, dêr't er learling wie fan ûnder oaren Willem Valk. Letter waard er sels dosint oan dy akademy.
Sterenberg wie ek tekener. Hy behearde ta de Groep fan de figurative abstraksje en wie lid fan Arti et Amicitiae en de Nederlandse Kring van Beeldhouwers. Bylden fan him binne yn de iepebiere romte fan ferskate stêden yn Nederlân.
Roel Otter
Roelof (Roel) Otter (De Jouwer 28 desimber 1892 - dêre, 18 juny 1966) wie in Fryske keunstskilder en tekenlearaar. Roel wie de soan fan Anne Otter (1862-1943) en Tytsje van der Werf (1857-1917). Hy troude yn 1916 mei Doetsje (Dora) Rood. Roel Otter skildere yn syn atelier by syn hûs oan de Hobbe fan Baerdtstjitte neist gewoane skilderijen in soad Fryske klokken. Hy skildere in soad doarpsgesichten as bygelyks de Jouster toer en wie de ûntwerper fan it logo/segel fan kofjefabrikant Douwe Egberts. Otter sinjearde syn wurk as R. Otter en sette dêrby in streek troch de dûbele 'tt'.
Yn 1921 krige er in ynliste diploma foar it dielnimmen oan in priisfraach fan it "Geïllustreerd Schildersblad''. Hy krige it diploma foar syn ynstjoering foar de priisfraach "Gongfersiering". Nei syn ferstjerren skonk syn frou in soad wurk fan syn hân oan Museum De Jouwer.
In learling fan him wie Walter de Graaf.
Hann. Münden
'''Hann. Münden''' (ôfkoarting fan Hannoversch Münden) is in stêd en selsstannige gemeente yn de lânkring Göttingen yn it suden fan Nedersaksen oan de grins fan Hessen en net fier fan Thüringen ôf. Hannoversch Münden leit op it plak dêr't de Werra en de Fulda gearrinne en se fan dêr ôf de Wezer foarmje.
Stedsyndieling
Sûnt de gemeentlike weryndieling fan 1973 bestiet de stêd Hann. Münden út de kearnstêd en tsien saneamde ortsteile.
Katie St. Ives
Katie St. Ives, echte namme: Zoey Noel Davis (Los Angeles, 19 desimber 1988), is in Amerikaansk neakenmodel en pornografysk aktrise fan mingd Dútsk-Kubaansk etnysk komôf, dy't yn it ferline ek wol gebrûk makke hat fan 'e artystenammen Kerri en Lilith Rose. Hja sette yn 2009 útein mei in wurkpaad yn 'e Amerikaanske pornoyndustry en spile yn in grut tal films. Se hat seis kear nominearre west foar in AVN Award.
Libben en karriêre
Katie St. Ives waard yn 1988 berne yn Sherman Oaks, in wyk fan Los Angeles, as de dochter fan in mem fan Kubaansk komôf en in heit dy't heal Dútsk en heal Kubaansk wie. As bern woe St. Ives graach kok wurde. Nei't se de middelbere skoalle trochrûn hie, wurke se as winkelbetsjinde yn ferskate supermerken, as kassiêre yn in Target-filiaal, as servearster yn in restaurant en as tillefoniste yn in callcenter yn 'e steat Iowa.
Yn 2009, doe't se tweintich jier wie, makke St. Ives har debút yn in pornografyske film. Neffens de Internet Adult Film Database (IAFD) hie se tsjin ein 2016 yn mear as 275 films spile, û.m. foar sokke foaroansteande labels as Penthouse, Wicked Pictures, Vivid Entertainment, Digital Sin, New Sensations, Evil Angel, Hustler Video, Diabolic Video, Zero Tolerance, Jules Jordan Video, Elegant Angel, Devil's Film, Anabolic Video, Vidéo Marc Dorcel, Adam & Eve, Shane's World en Red Light District.
Fierders hat St. Ives ek wol wurke foar minder bekende studio's, lykas West Coast Productions, Third Degree Films, Metro, Mile High Media, Girlfriends Films, Pure Play Media en Black Ice. En teffens hat se in protte yn 't spier west foar pornowebsiden op it ynternet, wêrûnder BangBros, Brazzers en Naughty America. Under har karriêre hat se gearwurke mei manlike tsjinspilers as Mike Adriano, Jordan Ash, Mick Blue, Tom Byron, James Deen, Shane Diesel, Erik Everhard, Manuel Ferrara, Billy Glide, Tommy Gunn, Keiran Lee, Mr. Marcus, Sean Michaels, Ramon Nomar, Mr. Pete, Herschel Savage, Johnny Sins, Criss Strokes, Lexington Steele en Michael Stefano.
Tusken 2010 en 2015 waard St. Ives seis kear nominearre foar in AVN Award (de Oscar fan 'e pornowrâld). Njonken har aktearwurk is se ek aktyf as neakenmodel, en yn dy hoedanichheid hat se posearre foar in ferskaat oan neakenblêden. Yn har frije tiid mei St. Ives nei eigen sizzen graach swimme en kuierje.
Lichemsskaaimerken
Katie St. Ives is blank, mei griene eagen en brún, krôljend hier. Neffens har offisjele opjefte is se 1.55 m lang, mei in gewicht fan 53 kg, en in natuerlike kupmaat 34C. Behalven de wenstige piercings troch har earlellen hat St. Ives ek in tongpiercing en in hûdpiercing mei in lyts berchkristaltsje dertroch yn 'e midden fan har boarst. Teffens hat se ferskate tatoeaazjes: in reade roas op har rjochterskouderblêd, in draak tusken har skouderblêden yn (oer in âldere tatoeaazje fan 'e tekst "Daddy's Lil Taz" hinne); in flinter op har lofterheup; de letters "LA" op har rjochterside; in pear blauwe hertsjes efter har lofterear, in lyts pylkje efter har rjochterear; en in kannabisblêd op har lofterankel.
Feike Sijbesma
Feike Sijbesma (Nieuw-Loosdrecht, 25 augustus 1959) is in Nederlânske topfunksjonaris.
Libben en wurk
Sijbesma waard berne as soan fan in fersekeringsagint. Hy studearre medyske biology oan de Universiteit Utert en bedriuwskunde oan de Erasmus Universiteit Rotterdam. Yn 1987 begûn er syn karriêre by Koninklijke Gist-brocades NV as strategysk planner by de difyzje Industrial Pharmaceutical Products. Trije jier letter waard er direkteur Marketing & Sales by dy difyzje.
Fan 1993 ôf, joech er lieding oan it ûnderdiel Savoury Ingredients en yn 1995 waard er beneamd as direkteur fan de difyzje Food Specialties, dêr't Savoury Ingredients ûnderwilens in businessunit fan wurden wie. Yn datselde jier kaam er oan by it Executive Committee fan Gist-brocades. Yn 1998, nei de oername fan Gist-brocades troch gemy-multinational Keninklike DSM NV, waard er direkteur fan de sakegroep DSM Food Specialties.
Yn 2000 kaam Sijbesma yn de Ried fan Bestjoer fan DSM. Yn 2002, 2003 late er de oername fan de fitamine- en fyngemydifyzje fan it Switserske farmasykonsern Roche. Yn de jierren dêrnei late er fan Bazel (Switserlân) út de yntegraasje fan de difyzje mei DSM, neist syn oare ferantwurdlikheden as bestjoerslid.
Sûnt 2007 is Feike Sijbesma bestjoersfoarsitter fan DSM. Yn febrewaris 2020 gie er ôf en waard er opfolge troch Geraldine Matchett en Dimitri de Vreeze. Hy wie 13 jier foarsitter en ûnder syn lieding transformearre DSM fan in grutte produsint fan bulkgemikalyen nei in oanbieder fan spesjalistyske materialen en fiedingsyngrediïnten lykas fitamines en fetsoeren. Nei't er by DSM weigie waard er op 1 maart 2020 mei-foarsitter mei Ban Ki-moon fan in FN-gearwurkingsferbân om klimaatferoaring oan te pakken. Fierder sil er it Africa Improved Foods-ynisjatyf liede, mei as doel om honger yn Afrika út te baljen.
Fan 26 maart 2020 oant yn twadde helte augustus fan dat jier wie Sijbesma - net betelle - spesjaal gesant foar it kabinet om ferskate aspekten om de koroanakrisis hinne regeljen. Hy rjochte him benammen op de opsjes dy't Nederlân hie foar koroanatesten en de beskikberens dêrfan; teffens wie er dwaande mei de beskikberens fan faksins.
Privee
Sijbesma is troud en hat twa soannen.
Oare funksjes
Neist syn bestjoersfoarsitterwêzen fan DSM beklaait Feike Sijbesma de folgjende funksjes:
Richard Gibson (akteur)
Richard Gibson (Kampala, 1 jannewaris 1954) is in Britsk akteur. Hy is fral bekend fan syn rol as Gestapo-ofsier Herr Otto Flick yn de Britske komedyrige 'Allo 'Allo!.
Yn 1970 wie er te sjen yn syn earste grutte film yn de rol fan Marcus, The Go-Between, in romantysk drama. Dêrnei hie er in rol yn in minisearje op de telefyzje en yn 1973 spile er in jonge ferzje fan it personaazje Anthony Farrant yn de film England Made Me en hie er rollen yn oare tillefyzjerigen, ûnder oaren The Children of the New Forest, ear't er de rol fan Herr Otto Flick op him naam yn 1982 yn de pilot fan de searje 'Allo 'Allo!. Dêrnei folgen fan 1984 ôf oan acht seizoenen. Yn 1992 wie er foar it lêst Herr Otto Flick, it personaazje waard it seizoen dêrnei troch in oare akteur spile.
Hy spile njonken film en tillefyzje ek rollen yn it teäter. Nei't 'Allo 'Allo! dien wie en er it teäter yngie, spile er fannijs de rol fan Herr Otto Flick. Yn dy foarstellings wiene Herr Otto Flick en de akteur ek fan in oare kant te sjen, bygelyks as fioelist.
Niobrara (Nebraska)
Niobrara (útspr.: [naiǝ'bɹæɹǝ], likernôch: "na-juh- brêr -ruh"; Omaha: Ní Ubthátha Tʰáⁿwaⁿgthaⁿ; útspr.: [nĩ ub'ɫᶞaɫᶞa 'wãŋɡɫᶞã], likernôch: "nyng ûb- la -la ûang -lang") is in doarp yn Knox County, yn it noardeasten fan 'e Amerikaanske steat Nebraska. Neffens gegevens fan 'e folkstelling fan 2010 lei it ynwennertal fan it plak doe op 370 minsken. De rivier de Niobrara rint lyk by it doarp lâns.
Skiednis
Niobrara waard yn 1856 stifte. It Amerikaanske Leger lei der doe in fort oan om 'e blanke kolonisten te beskermjen tsjin oanfallen fan 'e Yndianen. Al hiel gau ûntstie dêromhinne in lytse delsetting.
Demografy
Neffens gegevens fan 'e folkstelling fan 2010 wie doe fan 'e befolking fan Niobrara 29,2% âlder as 65 jier en 16,8% jonger as 18 jier. Fierders bestie 45,6% fan 'e húshâldings út ien persoan. Ut âldere gegevens, út 2000, die bliken dat doe 13,8% fan 'e befolking ûnder de earmoedegrins libbe. Wat de etnyske opbou fan 'e befolking oangiet, dy wie yn 2010 sa: 81,9% blanken; 11,6% Yndianen; 2,4% Latino's; 0,3% swarten; 3,8% oaren of fan mingd etnysk komôf.
Hoewol't it bûten de grinzen fan 'e respektivelike reservaten leit, binne yn Niobrara sawol de reservaatsbestjoeren fan it Santy Yndianereservaat (Santee Indian Reservation) en it Ponka Yndianereservaat (Ponca Indian Reservation), as de haadkertieren fan 'e federaal erkende Santy Sû Naasje (Santee Sioux Nation) en Ponka Stamme fan Nebraska (Ponka Tribe of Nebraska) fêstige.
Klimaat
Niobrara hat in lânklimaat, mei waarme simmers en net al te strange winters. Yn july, de waarmste moanne, is de trochsneed temperatuer oerdeis 32 °C, en yn jannewaris, de kâldste moanne, leit er oerdeis om it friespunt hinne. Der falt jiers trochinoar 577 mm delslach; yn 'e winter komt dat yn 'e regel del yn 'e foarm fan snie.
Ark of Covenant Church (Ljouwert)
De Ark of Covenant Church (Tsjerke fan de Arke fan it Ferbûn) is in tsjerklike gemeente yn Ljouwert. Hja komme byinoar oan de Bleekloane yn it gebou, dat offisjeel noch fan de Frije Baptisten is.
Ark of Covenant Church
De Ark of Covenant Church is in groeiende gemeente yn Ljouwert en wie foarhinne fêstige op meardere lokaasjes, foar it lêst oan it Súdfliet. Sûnt de Frije Baptisten fanwegen it tanimmende ledetal nei it WTC ferhûzen, fiert de Ark of Covenantgemeente harren tsjinsten oan de Bleekloane. It is in echte migrantentsjerke en de leden fan de gemeente komme oarspronklik benammen út Afrikaanske lannen, mar ek minsken út oare mienskippen binne lid fan dizze tsjerke. De leden fan de Ark of Covenant Church wenje foaral yn Ljouwert, mar komme ek út de omkriten wei. De fiertaal yn de tsjerke is Ingelsk.
Gebou
De tsjerke waard yn 1929 boud as it ferieningshûs "Ons Huis" fan de herfoarme tsjerke. Nei de Twadde Wrâldkriich waard it omboud ta in kapel fan de Nederlânsk herfoarme gemeente (Galileeërkapel). Yn de midden fan de jierren 1970 waard it gebou ferkocht oan in gruthannel yn skuon. Fan ôf 1993 krige it gebou foar de evangelyske gemeente Perspectief wer in tsjerklike funksje. Sûnt 2009 makke de Frije Baptisten gemeente De Wijngaard gebrûk fan de tsjerke. It gebou waard al yn in pear jier tiid foar De Wijngaard te lyts en de Frije Baptisten ferhûzen nei in grutter ûnderkommen.
It gebou wurdt tsjintwurdich sneins brûkt troch de Ark of Covenant Church en op saterdeis troch de Messiaanske mienskip. Ek in lyts tal Sry Lankaanske kristenen komt hjir byinoar.
Fan it oarspronklike ynterieur is neat mear oanwêzich.
Arnoud fan Halen
Arnoud fan Halen (Amsterdam, 1673 - dêre, 1732) wie in Nederlânsk 18e-iuwsk keunstskilder.
Wurk
Neffens Houbraken skildere er it portret fan Christoffel Pierson foar syn Panpoeticon Batavum (kabinet fan dichters), mei goed 100 portretten doe't Houbraken der yn 1712 oer skreau.
Neffens de RKD wie er ek bekend as Arend of Aquila van Halen. Hy is bekend fan syn portretten en gravueres en titelsiden fan boeken.
Iepenbiering fan Sefanja
De Iepenbiering fan Sefanja is in algemien as apokryf beskôge religieus geskrift, besibbe oan it Alde Testamint fan 'e Bibel. It is in pseudepigraaf ûnder de namme fan 'e joadske profeet Sefanja, dy't bekend wie út ferwizings yn geskriften út 'e Aldheid, mar iuwenlang ferlern waand waard, oant der yn 1881 yn it Wite Kleaster, yn Egypte, twa fragmintaryske manuskripten fan ûntdutsen waarden. Dy waarden oerbrocht nei de Bibliothèque Nationale de Paris, yn Frankryk, en yn 1885 publisearre.
Foksebei
De  foksebei as reade blebberbei (Vaccinium vitis-idaea) is in plant út de heidefamylje (Ericaceae).
Beskriuwing
De dwerchstrûk wurdt tusken de 10 en 40 sm heech en hat in kompakte, rjochtopsteande foarm. De ovale blêden binne ôfwikseljend pleatst en twadielich rangskikt. Se binne donkergrien en leareftich. Oan 'e ein fan de tûkjes komme troskes mei meast wite, somtiden wat rossige, klokfoarmige blomkes. De blommetroskes besteane út fjouwer blommen. By oare soarten blebberbeien binne dat meastentiids fiif. Ein aughustus, begjin septimber rypje de beien yn fiif oant seis wike fan wyt nei helder read. Kultifearre rassen rypje ûnder geunstige omstannichheden ein septimber, begjin oktober nochris. De foksebei is in grienbliuwende plant.
Fersprieding
Omdat de foksebei winterhurd is (oant -22 °C) komt de soarte oaral op it noardlik healrûn foar, oant de noardpoalsirkel yn Grienlân. Yn Nederlân is de soart ûnder oaren te finen yn Sallân en op de Feluwe. Se hawwe in foarkar foar sinnige drûge plakken op soere, skrale grûn mar ferneare ek skaadrike bosken en earme sângrûn.
Fermeardering
Foksebeien fermearderje harren neist bestowing ek troch it foarmjen fan ûndergrûnske útrinners. Hoewol de foksebei faaks te finen is yn de buert fan de blauwe blebberbei (Vaccinium myrtillus) kruse de soarten mar selden. De hybride tusken beide soarten hjit Vaccinium × intermedium.
Tapassings
De foksebei wurdt faak by wyldgerjochten servearre yn de keukens fan noard- en sintraal Europa, benammen yn Skandinaavje, Poalen en Ruslân. Omdat de frucht frijwat soer is, wurdt dy selden rauw iten en meastentiids ferwurke ta kompôte. De frucht befettet ûnder oaren fitamine C, fitamine B1, fitamine B2, fitamine B3 en β-karoteen en mineralen as kalium, kalsium, magnesium en fosfaat.
Oan de blêden wurde genêskrêftige eigenskippen taskreaun. De dêryn foarkommende stof antosyaan soe nier- en blaasynfeksjes foar komme kinne.
Iepenbiering fan Sefanja
Ynhâld
De Iepenbiering fan Sefanja ferhellet oer it fizioen fan 'e profeet Sefanja, wêryn't oan him it lot fan 'e minsklike siel nei de dea sjen litten wurdt. It set útein mei in fragmintaryske sêne fan in begraffenis en in fizioen fan in stêd dêr't gjin tsjuster komme kin, om't it it wenplak fan 'e frommen en de hilligen is.
De fragminten einigje mei in trijetal sênes dy't allegear úteinsette mei it skâljen fan bazunen dy't fan ingels blazen wurde. Nei it earste skâljen wurdt Sefanja yn 'e kunde brocht mei de aartsfaars Abraham, Izaäk en Jakob en fierders mei Henoch, Elía en David. By it twadde skâljen wurde de himels iepene en sjocht Sefanja yn 'e djipte de tramtearring fan 'e sûnders yn 'e hel. Hy sjocht lykwols ek myriaden hilligen yn 'e himels dy't foar de sûnders bidde. It lêste skâljen kundiget oan dat God yn grime opstean en ierde en himel ferdylgje sil.
Albatros D.II
Maitiid 1917 waarden de measte D.II's ferfongen troch de Albatros D.III.
Sêfte pornografy
Sêfte pornografy is bedoeld om op te winen, en komt sawol yn digitale as printe foarm foar, en ek yn 'e foarm fan films en tillevyzje, sij it hieltyd minder, mei't dy foarmen troch de opkomst fan it ynternet almar mear yn it neigean reitsje. By de opnames fan sêfte pornografy komt it foar dat de akteurs en aktrises in soarte fan lateks skelkjes foar hawwe dy't de genitalia bedekke (mar dy't fansels bûten byld bliuwe), en dêr't fysyk kontakt fan 'e geslachtsdielen mei foarkommen wurde moat. Sêfte pornografy is yn 'e regel minder troch wetten en regels beheind as hurde pornografy, en betsjinnet ek in oar publyk, dat yn hegere mjitte froulik is.
Santy Yndianereservaat
It Santy Yndianereservaat (Ingelsk: Santee Indian Reservation) is it reservaat fan 'e federaal erkende Santy Sû Naasje (Santee Sioux Nation) yn it noardeasten fan 'e Amerikaanske steat Nebraska.
Algemien
Om persiis te wêzen leit it reservaat yn Knox County, oan 'e súdigge fan 'e rivier de Missoury, dy't dêr de grins mei Súd-Dakota foarmet. Neffens offisjele gegevens fan 'e Amerikaanske folkstelling fan 2000 wennen der doe 878 minsken yn it reservaat, wêrfan't 64,1% Yndianen wiene, en 33,7% blanken. It Santy Reservaat hat in oerflak fan krapoan 450 km². It haadkertier fan 'e stamme is fêstige yn Niobrara, dat feitliken bûten it reservaat leit; it grutste plak ýn it reservaat is it doarp Santee, fuort oan 'e noardgrins.
Skiednis
De namme fan it reservaat, Santy (Santee), is in alternative (no grutdiels ferâldere) beneaming foar de Eastlike Dakota, foar wa't it reservaat bedoeld wie. It waard yn maart 1863 oprjochte troch it Amerikaanske Kongres, al liet de formele erkenning troch de Amerikaanske presidint noch op him wachtsje oant febrewaris 1866.
De grûn waard sa ferdield: 133 km² foar de bou fan wenten (homesteads), 157½ km² foar yndividueel tawiisd weidlân, 4,6 km² foar it agintskip fan it Buro fan Yndiaanske Saken, in skoalle en in missy, en de rest as mienskiplik eigendom fan 'e stamme.
Malibu (Kalifornje)
Etymology
De namme 'Malibu' is in ferbastering fan Humaliwo, út 'e Fentoerenjo-taal fan 'e Tsjûmasj-Yndianen, mei de betsjutting: "De Brâning Klinkt Lûd". Dat wie de namme fan in pre-koloniaal doarp oan 'e Lagune fan Malibu, yn wat no it Steatspark Malibu Lagoon is.
Geografy
Malibu leit yn Súdlik Kalifornje, yn 'e westlike útrinner fan Los Angeles County, op likernôch 48 km ôfstân fan 'e binnenstêd fan Los Angeles. It hat in langrutsen foarm dy't tinken docht oan in lintdoarp, en strekt him oer in lingte fan 34 km út, ynklamme tusken de kust fan 'e Stille Oseaan yn it suden en it Santa Monica-berchtme yn it noarden.
De Malibu Creek, dy't út 'e bergen wei súdoan streamt, komt by de kust út yn 'e Lagune fan Malibu. De measte huzen yn Malibu steane op minder as hûndert meter ôfstân fan it strân, hoewol't guon ynwenners dêr mear as oardel kilometer fanôf wenje, yn smelle kleauwen dy't yn noardlike rjochting yn 'e bergen opsnije. De Pacific Coast Highway (California State Route 1) rint yn east-westrjochting troch Malibu hinne.
De Stille Oseaan by de kust fan Malibu is by útstek gaadlik om te surfen. Under surfers stiet de stêd bekend as "the ’Bu". Strannen by Malibu binne û.m. Surfrider Beach, Zuma Beach, Malibu Beach, Topanga Beach, Point Dume Beach en County Line Beach. Beskerme gebieten yn 'e neite fan Malibu binne: it Steatspark Malibu Lagoon, it Steatspark Malibu Creek, it Leo Carillo Steatspark en -strân, it Steatspark Point Mugu en it Robert H. Meyer Memorial Steatsstrân. It Nasjonaal Rekreaasjegebiet De Santa Monicabergen leit fuort benoarden de stêd. Malibu grinzget yn it easten oan Topanga, yn it noarden oan Calabasas, en yn it westen oan Solromar, dat yn Ventura County leit.
Skiednis
It gebiet dêr't Malibu no leit, waard oarspronklik bewenne troch de Tsjûmasj-Yndianen. Dy hiene oan 'e Lagune fan Malibu it doarp Humaliwo, dat yn 'e prehistoarje in wichtich regionaal sintrum wie en it grutste plak besuden it Santa Monica-berchtme nei Muwu (no Point Mugu). In oar doarp, Ta’lopop, lei in pear kilometer noardliker, yn 'e Malibu Canyon. De earste Jeropeaan dy't Malibu oandie, wie de Spaanske ûntdekkingsreizger Juan Rodríguez Cabrillo, dy't yn 1542 foar anker gie yn 'e Lagune fan Malibu om wetter yn te nimmen by de mûning fan 'e Malibu Creek.
Under de Spaanske koloniale tiid bouden misjonarissen yn 'e krite fan Malibu misjeposten om 'e Tsjûmasj ta it roomsk-katolisisme te bekearen. Yn 1802 kaam it gebiet diel út meitsjen fan 'e Rancho Topanga Malibu Sequit, in ranch fan 53 km², dy't ek nei de ûnôfhinklikheid fan Meksiko yn 1821 en de oerdracht fan Kalifornje oan 'e Feriene Steaten yn 1848 yntakt bleau. Yn 1891 kaam de ranch yn 'e hannen fan Frederick Hastings Rindge, dy't tige warber wie op it mêd fan 'e beskerming fan syn eigendom. Nei syn dea hierde syn widdo Rhoda May Knight Rindge wapene bewekkers yn dy't alle ynkringers sûnder pardon fan 'e ranch ferdreaune. De Rindges fochten ek in slepende rjochtsaak mei de Southern Pacific Railroad út, dy't lân ûnteigenje woe om dwers troch de ranch in spoarline oan te lizzen. Om't it tsjin 'e wet wie om lân te ûnteigenjen foar in spoar dat parallel rûn mei in besteand spoar, leine de Rindges sels in spoarline oer harren gerjochtichheid oan, de 24 km lange Hueneme, Malibu and Port Los Angeles Railway.
Der rûnen frijwol gjin wegen troch de ranch oant de steat Kalifornje yn 1929 in oare rjochtsaak tsjin frou Rindge wûn en dêrtroch tastimming krige om 'e Pacific Coast Highway oan te lizzen. Tsjin dy tiid wie frou Rindge út jildneed twongen om har grûn te ferdielen yn perselen dy't ferkocht wurde koene. Sa ûntstie it plak Malibu Colony, wêrfan't de earste huzen boud waarden yn 1926. Hjoed de dei is it it âldste diel en ien fan 'e bekendste wiken fan Malibu. Trochdat May Rindge Malibu sa lang beskerme hie tsjin kolonisaasje, koe der him yn it ûnoantaaste gebiet in mienskip fan 'e alderyksten ûntjaan, dy't benammen ôfkomstich wiene út 'e filmyndustry fan Hollywood. Pas yn 'e 1950-er jierren kamen de earste bedriuwen yn Malibu. It Hughes Research Laboratory (no HRL Laboratories LLC) waard der yn 1960 fêstige, dêr't datselde jiers noch it earste wurkjende model fan in laser test waard.
Fierdere ûntwikkeling fan it gebiet lei op 'e loer, en de (rike) ynwenners moasten har op dat mêd ferskate plannen fan it bestjoer fan Los Angeles County fan it liif slaan, wêrûnder de oanlis fan in autosnelwei op in brêge dwers troch de Lagune fan Malibu en de bou fan in kearnsintrale. Dêrtroch ûntstie yn 'e 1980-er jierren ûnder de ynwenners in beweging dy't stribbe nei stedsrjochten foar Malibu, mei't stêden yn Kalifornje net op deselde wize ûnderhearrich binne oan it countybestjoer as plakken mei in legere foarm fan pleatslik bestjoer, lykas towns en doarpen. Yn 1991 waard Malibu sadwaande ynkorporearre as stêd.
Malibu hat troch de jierren hinne te lijen hân ûnder in grut tal natoerbrannen. Sa waarden op 26 oktober 1929, trije jier nei de stifting fan Malibu Colony, trettjin wenten ferwoastge troch sa'n brân. Oare grutte natoerbrannen dy Malibu bedrigen, foelen foar op:
Bestjoer
Malibu is in gemeente dy't bestjoerd wurdt troch in fiifkoppige gemeenteried. Fan 'e gemeenteriedsleden wurde elts jier mei in even jiertal twa of trije keazen foar in termyn fan fjouwer jier. Yn april kieze de leden fan 'e gemeenteried út it eigen fermidden in boargemaster en in loko-boargemaster dy't in jier lang yn dy funksje tsjinje. De gemeenteried hat de wetjaande macht yn 'e hannen, wylst foar de útfierende macht in stedsmanager oansteld wurdt.
Ekonomy
De ekonomy fan Malibu driuwt yn hege mjitte op ynkomsten út it toerisme. Benammen op surfers, mar ek op swimmers en sinnebaaiers, oefenje de strannen fan Malibu in sterke oantrekkingskrêft út. De surfers hawwe har yn Malibu feriene yn 'e Surfrider Foundation, dy't yn 1984 oprjochte waard, en dy't krewearret foar it behâld fan 'e strannen en de see by Malibu yn harren oarspronklike steat. De grutste wurkjouwer yn Malibu is HRL Laboratories, de ûndersyksôfdieling fan 'e eardere Hughes Aircraft Company, dy't yn 1960 yn Malibu fêstige waard. Yn 2001 waard yn Malibu de earste ôfkickklinyk foar drugsferslaafden oprjochte, mei as namme Passages Malibu. Yn 2013 wiene der 35 ôfkickkliniken foar drugs- en drankferslaafden yn Malibu. Fierders wurdt Malibu gauris brûkt as lokaasje foar it opnimmen fan films en tillefyzjesearjes. Searjes dy't yn Malibu spylje, wurde lykwols gauris earne oars opnommen, sa't it gefal wie mei Baywatch en mei Two and a Half Men.
Foarsjennings
Malibu beskikt oer in eigen postkantoar en oer in yn 1970 iepene bibleteek, dy't in filiaal is fan 'e County of Los Angeles Public Library. Der binne trije iepenbiere basisskoallen: de John L. Webster Elementary School, de Juan Cabrillo Elementary School en de Point Dume Elementary School, dy't allegear ta it Santa Monica-Malibu Unified School District hearre. Dêrnjonken binne der ek in roomske basisskoalle, de Our Lady of Malibu Elementary School, en in oare bysûndere basisskoalle: de Calmont Elementary School.
De iepenbiere Malibu High School, de roomske St. Aidan's School en de bysûndere Colin McEwen High School fersoargje middelber ûnderwiis. De Pepperdine Universiteit is in bysûndere ynstelling foar heger ûnderwiis dy't bannen ûnderhâldt mei de Tsjerke fan Kristus. De universiteit fêstige syn kampus yn 1972 fuort benoarden Malibu. Doe't yn 1991 de grinzen fan 'e gemeente Malibu fêststeld waarden, is de Pepperdine Universiteit op eigen fersyk dêrbûten kommen te lizzen.
De wet wurdt yn Malibu hanthavene troch it Los Angeles County Sheriff's Department (LASD), dat in plysjeburo hat yn it oangrinzgjende Calabasas, benoarden Malibu. Foar de brânwacht is Malibu oanwiisd op it Los Angeles County Fire Department (LACFD), en foar de ambulânsetsjinst op it Los Angeles County Department of Health Services. De tichtstbye klinyk is it Simms/Mann Health and Wellness Center yn Santa Monica.
Malibu hat trije pleatslike kranten, wêrfan't The Malibu Times, oprjochte yn 1946, de âldste en wichtichste is. Dêrnjonken besteane de Malibu Surfside News, dy't benammen op 'e surfmienskip rjochte is, en it studinteblêd fan 'e Pepperdine Universiteit, de Graphic. Tydskriften dy't yn Malibu útjûn wurde, binne it Malibu Arts Journal, it Malibu Magazine en it Malibu Times Magazine.
Eveneminten
Yn Malibu wurdt elts lêste wykein yn july troch de pleatslike Keamer fan Keaphannel it Malibu Arts Festival holden, dat rjochte is op 'e skiene keunsten. It Ynternasjonaal Filmfestival fan Malibu is nettsjinsteande de namme in lyts, mar jierliks holden filmfestival, dêr't films út 'e hiele wrâld fertoand wurde. De Malibu Nautica Triatlon wurdt elts jier yn septimber holden om jild yn te sammeljen foar goede doelen.
Susterstêden
Malibu hat ien susterstêd:
Demografy
Neffens in offisjele skatting troch it Amerikaanske Folkstellingsburo op grûn fan gegevens fan 'e folkstelling fan 2010 hie Malibu yn 2018 in befolking fan 12.777 minsken. Dat is in oanwaaks fan 1,0% yn ferhâlding mei de 12.645 ynwenners út 2010. De befolkingstichtens yn Malibu bedroech dêrmei yn 2018 249,1 minsken de km².
Neffens gegevens fan 'e folkstelling fan 2010 wie doe fan 'e befolking fan Malibu 18,4% âlder as 65 jier en 18,7% jonger as 18 jier. Fan 'e húshâldings yn 'e stêd wie 48,8% opmakke út troude pearen fan man en frou, 5,1% út gearwenjende pearen fan man en frou en 0,9% út troude of gearwenjende homoseksuële of lesbyske pearen. Fierders omfette 26,2% fan 'e húshâldings bern ûnder de achttjin jier, wylst 28,4% fan 'e húshâldings bestie út ien persoan. Fan 'e befolking fan Malibu libbe 10,6% ûnder de earmoedegrins.
Wat de etnyske opbou fan 'e befolking oangiet, dy wie yn 2010 sa: 87,4% blanken; 6,1% Latino's; 2,6% Aziaten; 1,2% swarten; 0,2% Yndianen; 0,1% Polyneziërs, Melaneziërs en Mikroneziërs; 2,4% oaren of fan mingd etnysk komôf.
Klimaat
Malibu hat in Mediterraan klimaat, mei oangenaam waarme simmers en tige mylde winters. Yn augustus, de waarmste moanne, is de trochsneed temperatuer oerdeis 21,8 °C, en yn jannewaris, de kâldste moanne, is dat 17,5 °C. By fleagen kin de temperatuer simmerdeis lykwols oprinne oant 40 °C (de heechste temperatuer ea metten yn Malibu), wylst it winterdeis nachts ôfkuolje kin oant 1 °C. Malibu kriget jiers trochinoar 324,9 mm delslach, wat betsjut dat it eins suver in woastyn is, sa drûch is it der. Snie is yn Malibu tige seldsum, mar op 'e toppen fan 'e nei-oan leine Santa Monica-bergen komt sniefal wolris yn oansjenlik hoemannichten foar, lykas op 17 jannewaris 2007.
Mercedes Carrera
Mercedes Carrera, echte namme: Melinda Smith, (Los Angeles, 30 novimber 1982), is in rêstend Amerikaansk neakenmodel en pornografysk aktrise fan mingd etnysk komôf. Hja sette yn 2014 útein mei in wurkpaad yn 'e Amerikaanske pornoyndustry en spile sûnt yn frijwat films.
Libben en karriêre
Carrera waard yn 1982 berne yn Los Angeles, yn 'e Amerikaanske steat Kalifornje. Se is fan mingd etnysk Dútsk, Portorikaansk, Sweedsk en Lakota-komôf. Yn 2014, doe't se 32 jier wie, makke se har debút yn in pornografyske film. Neffens de Internet Adult Film Database (IAFD) hat se sûnt yn mear as 490 pornofilms spile.
Dêrby wurke Carrera û.m. foar sokke foaroansteande labels as Penthouse, Wicked Pictures, Evil Angel, Devil's Film, Digital Playground, Zero Tolerance, Jules Jordan Video, Elegant Angel, Digital Sin, Adam & Eve en it Dútske Magmafilm. Fierders hat se ek wol wurke foar minder bekende studio's, lykas Girlfriends Films, Third Degree Films, Mile High Media en Pure Play Media. En teffens hat se in protte yn 't spier west foar pornowebsiden op it ynternet, wêrûnder BangBros, Reality Kings en Brazzers.
Lichemsskaaimerken
Mercedes Carrera is in fan oansjen blanke Latina, mei brune eagen en swart hier. Neffens har offisjele opjefte is se 1.72 m lang, mei in gewicht fan 61 kg, en cupmaat 34DD, dêr't se in boarstfergruttingsoperaasje foar ûndergien hat. Op 'e wenstige gatsjes troch de earlellen nei hat se gjin piercings, en likemin hat se tatoeaazjes.
Loes Schellekens
Schellekens wenne it grutste part fan har libben yn Utert. Dêr gie se tusken 1975 en 1980 nei de Hegeskoalle foar Byldzjende Keunsten en spesjalisearre har yn Monumintale Foarmjouwing. Dêrnei gie se oant 1985 nei de Akademy foar Byldzjende foarmjouwing yn Amersfoort yn de rjochting Romtlike Plastyske Foarmjouwing. As dosinte wurke se dêrnei oan it MBU Nimeto Utert.
Yn de njoggentiger jierren rekke se op har reis troch Afrika fassinearre troch Afrikaanske minsken en harren maskers, kapsels, keatlings en oare fersierings. Sûnttiids kombinearret se de Afrikaanske ynfloeden mei eleminten út de westerske kultuer. Dêrby is it minsklike figuer har útgongspunt. Se is dêrby fassinearre troch grasjeuze, estetyske, grutske of teatrale ferskiningsfoarmen fan de minsklike figuer. Yn har skilderingen mingt se gauris de werklikheid mei har fantasij.
Fan 1983 oant 1999 wie se oansluten by de Utertske keunstnersgroep 'Atelier Tij'. Yn 1996 wûn hja de Pieter d'Hont-priis foar byldhouwers. Yn 2003 makke Schellekens yn opdracht in byld foar de 'Jan Huygen van Linschoten priis' foar súksesfolle ûndernimmers yn it bûtenlân. Sûnt 2006 is se lid fan it Lanlik Keuntnersgenoatskip 'de Ploegh' yn Soest. As medaljeur is se oansluten by de 'Fidem' ('Fédération Internationale de la Médaille d'Art') en is se bestjoerslid fan de 'Vereniging voor Penningkunst'.
Wurk fan har waard oankocht troch de ABN-AMRO yn Amsterdam, it Wrâld Natoer Fûns yn Zeist, de Seehûnekresj yn Pieterburen en it Merwedesikehûs yn Dordrecht.
Marten Aedsges Teenstra
Marten Aedsges (Edskes) Teenstra (Turns, 1742 - Zuurdijk, 1806) wie in boer. Hy ferhuze yn 1776 nei Grinslân en fertsjinne mei syn famylje in soad mei it yndykjen fan it Rûgesân en mei it ferbetterjen fan lânbouwurktugen.
Ut dizze famylje stammet Maarten Douwes Teenstra, dy't in soad geskriften (ûnder oare folkskundige) op syn namme stean hat. Nei't er yn 1787 de wyk nimme moast út Frjentsjer is Eise Eisinga by Marten Edskes ûnderdûkt.
List fan planetoïden 75101-75200
Dit is in list fan planetoïden 75101-75200.
Voivod
Voivod is in Kanadeeske metalband, oprjochte yn 1982. De muzykstyl fan Voivod is in mjuks fan speedmetal, progressive-metal en thrashmetal. It debútalbum fan Voivod "War and Pain" kaam yn 1984 út. Sûnt 1984 hat Voivod fjirtjin studio-albums útbrocht, lykas in live-album en twa kompilaasje-albums
De earste jierren (1982–1990)
Voivod waard oprjochte yn 1982 yn Jonquière, Quebec, Kanada. Krekt sa beynfloede troch de nije weach fan Britske heavy metal, de ûntlûkende hardcore punkscene en progressive rock út de jierren 70, smeide Voivod in ûnderskiedend lûd fan swiere muzyk dy 't faak ôfhinklik wie fan tekstuele tema's lykas de Kâlde Oarloch-polityk út it Reagan-tiidrek, post-apocalyptyske literatuer en wittenskip fiksje. Mei “Killing Technology” útbrocht yn 1987, begûn de evolúsje fan de band serieus, mei it personaazje fan Voivod's albumhoezen (tekene troch drummer Away en "Korgull" neamd op "Rrrööaaarrr" út 1986) ynearsten ôfbylde yn in romteskip. Voivod leunde op dit punt mear op de hardcore punk as op metal, maar begûn him rjochting de metal te ûntwikeljen fanôf it folgjende album “Dimension Hatross”. Mei it album “Nothingface” út 1989 hie Voivod it earste wrâldwide sukses.
1991 oant en mei 2000
Bassist Blacky en sjonger Snake, twa fan de fjouwer oprjochters ferlieten Voivod begjin jierren njoggentich. Foar harren kaam ien nij bandlid yn it plak bassist en sjonger E-Force Mei him naam de band oant midden oant ein jierren njoggentich fjouwer albums op as trio. E-Force rekke yn 1998 slim ferwûne by in auto-ûngelok yn Dútslân, dêr 't er net fan werstelde. Nei 't E-Force de band ferlitten hie, besocht syn fersekeringsmaatskippij de band oan te kleien foar de ferwûningen dy 't er oprûn hie by it ûngelok, omdat er op dat stuit ûnder de hoede fan de band stie.
2001 oant en mei 2006
Yn 2005 ferstoar Gitarist Piggy op 45-jierrige leeftiid op 26 augustus ta gefolch fan komplikaasjes troch termkanker. Koart dêrnei brochten se yn july 2006 it album “Katorz” út. It album is basearre op riffs dy 't noch te finen wiene op de laptop fan gitarist Piggy. Flak foar syn dea liet er ynstruksjes efter foar syn bandleden oer it gebrûk derfan.
2007 oant en mei 2009
Voivod wie fan doel om yn 2007 te wurkjen oan in nij album, wêrfan 't se sels seine dat it harren lêste studio-album wurde soe, mei nûmers dy 't foar de dea fan gitarist Piggy opnaam wiene. Yn 2008 ferliet Jasonic de band en kearde Blacky wer werom op de bas. Begjin jannewaris 2009 makke Voivod bekend dat se de lêste hân leinen oan harren nije album en dat it nei ferwachting yn de maitiid fan dat jier útkomme soe. It album, no bekend as “Infini”, waard útbrocht op 23 juny 2009.
2010 oant no
Yn 2010 begûn Voivod te wurkjen oan in nij studio-album, dit album “Target Earth”, dy 't útkaam yn 2013, wie it earste album mei de nije gitarist Chewy dy 't de ferstoarne Piggy ferfong. Yn july 2014 waard bekend dat bassist Blacky ûntslein wie fanwege artistike en saaklike ûnienichheden, dit wie de twadde kear dat Blacky de band ferliet. Syn ferfanging waard fûn yn bassist Rocky. Yn 2018 brocht Voivod it album “Awake” út.
Ferlern weande opnamen
Voivod wie ien fan de hûnderten artysten waans materiaal ferneatige waard by in brân yn 2008 by Universal Studios yn Hollywood. Blacky ûntduts lykwols ein 2019 dat de bannen net ferlern wiene en harren yn in lokaasje fan Universal yn Pennsylvania befûn hawwe. Nei hieltyd fragen steld te hawwen oan it personiel fan Universal, is it materiaal no yn it besit fan Blacky.
Gonzopornografy
Gonzopornografy of koartwei gonzo is in foarm of sjenre fan pornografy wêrby't besocht wurdt om it opnommen materiaal foar de sjogger wurkliker te meitsjen troch him/har streekrjocht by de sêne te belûken. Dat wurdt dien troch in manear fan filmjen te brûken wêrby't de sêne út 'e losse hân opnommen liket te wêzen, gauris troch ien fan 'e dielnimmers oan 'e pornografyske aksje sels, sûnder tuskenkomst fan in profesjonele kameraman. Sa wurdt it byldmateriaal hiel deunby brocht, sûnder de skieding tusken kamera en akteurs dy't men wend is fan mainstream-films en -tillefyzje en út konvinsjonele pornografy.
Gonzopornografy is beynfloede troch amateurpornografy en realitypornografy. Op dat lêste liket it faak sterk, mar it is net itselde. Oars as yn konvinsjonele pornografy sit der ornaris gjin plot yn gonzopornografyske films, al bestriidt Stagliano dat; hy wol hawwe dat in grut tal fan syn film wis wol in ferhaalline hawwe. In protte fans fan pornografy jouwe trouwens de foarkar oan in pornografyske film sûnder plot boppe flintertinne ferhaallyntsjes en idioat forsearre draaien yn in ferhaal dat opfierd wurdt troch lju sûnder ek mar in swymke akteartalint. Om't mei gonzo sadwaande in protte jild te fertsjinjen falt, hawwe in protte pornolabels har spesifyk op dit sjenre talein; net inkeld it al neamde Evil Angel, mar ek studio's as Anabolic Video, Devil's Film, Diabolic Video, Elegant Angel, Red Light District en Third Degree Films.