cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Skorpioen II
Namme
De ôfbylding fan in skorpioen, dy't diel útmakket fan 'e namme fan Skorpioen II, wurdt oer it algemien yn ferbân brocht mei de goadinne Selket. Mar egyptologen lykas Ludwig David Morenz, Horst Beinlich, Toby Wilkinson en Jan Assmann, hawwe der op wiisd dat dy goadinne pas yn it tiidrek fan it Alde Ryk (dat de Fjirde, Fyfde en Sechsde Dynasty omfiemet) yn it Alde Egypte yntrodusearre waard. Sa besjoen liket it ûnlogysk dat de skorpioen fan Skorpioen II wat út te stean hat mei Selket. Morenz hat fierders opmurken dat yn gefallen dêr't in bist yn 'e namme fan in hearsker opnommen is, dat bist oer it algemien in oare, frijwat kultyske en politike betsjutting hat. Skorpioenen symbolisearren yn it Alde Egypte ornaris gefaarlike dingen, lykas "gif" en "sykte", mar koene ek eat as "stjonkende azem" betsjutte, of yn in militêre kontekst "oanfal" of "bestoarming". Om't ûnbekend is hoe't de hieroglifen, dy't de namme fan dizze hearsker foarmje, útsprutsen wurde moatte, wurdt er yn 'e regel mar 'Skorpioen II' neamd.
Histoarysk figuer
Oer Skorpioen II is frijwol neat bekend. Der binne ferskate teoryen oer syn identiteit en gronologyske posysje mank de proto-dynastike keningen. Guon egyptologen, lykas Bernadette Menu, riddenearje dat, om't de Egyptyske farao's fan 'e Earste Dynasty ferskate nammen hân lykje te hawwen, Skorpioen II deselde persoan west hawwe moat as Narmer, de stifter fan 'e Earste Dynasty. De hieroglifen dy't de namme fan Skorpioen II foarmje, soene yn dy optyk inkeld in alternative namme of mooglik in oanfoljende titel foarmje. In punt dat yn it foardiel fan dizze teory liket te wêzen, wurdt foarme troch de dúdlike oerienkomsten tusken de Gnodzekop fan Skorpioen en de ferneamde Gnodzekop fan Narmer.
Oare saakkundigen, ûnder wa Toby Wilkinson, Renée Friedman en Bruce Trigger, hawwe Skorpioen II identifisearre as in 'tsjinkening', in hearsker dy't tagelyk en yn opposysje mei oare keningen regearre, yn dit gefal Narmer en Ka. Yn 'e tiid fan Skorpioen II wie Egypte ferdield yn ferskate lytsere keninkriken, dy't inoar allegeduerigen beoarloggen. In trêde teory is dêrom dat Narmer de keninkriken fan Ka en Skorpioen II simpelwei ferovere yn syn driuw om Egypte te ferienjen.
Popkultuer
It personaazje 'de Skorpioenekening', yn 'e Hollywood-films The Mummy Returns (2001) en The Scorpion King (2002), beide kearen spile troch akteur Dwayne Johnson, wie basearre op Skorpioen II. Ofsjoen fan it gebrûk fan dy namme hawwe de beide films lykwols gjin inkele historisiteit.
Merk (hannelsgearkomste)
In merk (fan it Latynske mercatus, mei fierhinne deselde betsjutting) is in gelegenheid ta keap en ferkeap yn 'e iepen loft op in strjitte of op in plein. Dêrby sette merkkeaplju kreammen op dy't eigen besit of hierd wêze kinne. Ek komt it foar dat se har guod út in ferkeapwein ferkeapje. De kreammen op in merk binne faak kleurryk, en de merkkeaplju besykje harren waren faak mei útset lûd oan 'e man te bringen. Op 'e merk binne ek faak strjitmuzikanten of in draai-oargel te finen, dy't foar sfear soargje.
Merken binne der yn ferskate soarten. Op in algemiene merk of waremerk wurdt guod fan alderhanne soarte oanbean, mar der besteane ek merken dy't har spesjaal talizze op 'e ferkeap fan ien kategory guod, lykas in grientemerk, blommemerk, fiskmerk, boekemerk, feemerk of tekstylmerk. In boeremerk is in merk dêr't boeren sels harren produkten, lykas aaien, tsiis, griente en fruit, streekrjocht oan 'e konsumint ferkeapje, sûnder dat der tuskenhannelers oan te pas komme. In rommelmerk is gelegenheid dêr't men twaddehâns guod ferkeapet. In garaazjeferkeap is in lytse, partikuliere rommelmerk.
Oan 'e ein fan 'e tweintichste iuw waard foar de merk reklame makke mei de slogan Op de markt is uw gulden een daalder waard ("Op 'e merk is jo gûne in daalder wurdich"). Dêrmei woe men sizze dat de prizen fan waren op 'e merk folle leger lizze as yn 'e winkel, om't merkkeaplju folle minder kosten meitsjen as winkellju. Sa hoege se net te beteljen foar ûnderhâld oan in gebou, elektrisiteit, ferwaarming, fersekering, ensfh. Neidiel fan it net beskikken oer in gebou is dat men winterdeis yn 'e stjerrende kjeld, simmerdeis yn 'e teskroeiende hjitte en dêrtuskenyn yn 'e streamende rein bûtendoar stiet. Om harrensels en har waren tsjin it waar te beskermjen, hawwe de measte merkkeapllju dêrom merkkreammen mei in ôfdakje.
Yn in protte stêden kin men oan 'e strjitnammen noch sjen wêr't yn it ferline merk holden waard, mei't dy strjitten faak in namme hawwe dy't einiget op "-merk". Sa hat men de Grientemerk yn Ljouwert, de Apelmerk yn Boalsert, en de Grutte Merk en de Fiskmerk yn Grins.
JT Money (rapper)
JT Money, echte namme: Jeffrey Thompkins (Miami, 25 maaie 1967) is in Amerikaansk rapper fan Afro-Amerikaansk komôf. Hy is de lieder fan 'e hiphopband Poison Clan, dy't út Miami komt.
Libben en karriêre
JT Money waard yn 1967 berne yn Miami, yn it suden fan 'e Amerikaanske steat Floarida. Hy waard ein jierren tachtich troch Luke Skyywalker fan 'e band 2 Live Crew ûntdutsen by in talintejacht dy't yn Miami holden waard. Skyywalker besoarge JT Money en dy syn band Poison Clan neitiid in kontrakt by syn eigen platemaatskippij Luke Records. Yn 1990 brocht Poison Clan syn earste album út, mei as titel 2 Low Life Muthas.
Koarte tiid letter ferliet Debonaire, de twadde man fan Poison Clan, tegearre mei syn broer Drugzie de band om him by in oare groep, Home Team, te jaan. Dêrtroch bleau JT Money oer as de iennichste rapper fan Poison Clan, mei as ûnderstypjende bandleden Madball, Uzi, Big Ram, Shorty-T en Trigga.
It twadde album fan Poison Clan, Poisonous Mentality, út 1992, befette it nûmer Shake What Ya Mama Gave Ya, dat letter troch it tydskrift XXL oantsjut waard as ien fan 'e top 250 hiphoplieten fan 'e 1990-er jierren. Neitiid kamen der noch twa albums fan Poison Clan út: Ruff Town Behavior yn 1993 en Straight Zooism yn 1995. Guon oare bekende nûmers fan Poison Clan binne Action, Bad Influence, Dance All Night, Fire Up This Funk, The Girl That I Hate en Don't Sleep on a Hizzo.
Yn 1999 sette JT Money útein mei in solokarriêre as rapper. Syn earste album, dat datselde jiers noch útkaam, wie Pimpin' on Wax. Dêrmei berikte er net allinnich súkses yn 'e hiphop-subkultuer, mar ek yn 'e mainstream-kultuer, benammen mei de hit Who Dat. Dat nûmer, wêrfoar't JT Money gearwurke mei Solé, berikte it fyfde plak yn 'e Amerikaanske top 100 en wûn yn 1999 de Billboard Music Award yn 'e kategory bêste rapsingle. Neitiid brocht JT Money noch fjouwer oare solo-albums út: Blood, Sweat and Years (2001), Return of the B-Izer (2002), Undeniable (2005) en Pimpin' Gangsta Party (2016), mar hy koe nea wer it kommersjele súkses fan Pimpin' on Wax belykje.
Basilica di San Francesco (Assisi)
De Basilica di San Francesco (Basilyk fan Sint-Fransiskus) is in basilica maior fan de Roomsk-Katolike Tsjerke. De basilyk stiet yn de Italjaanske stêd Assisi en foarmet de grêftsjerke fan Sint-Fransiskus, de stifter fan de oarder fan de minderbruorren.
De basilyk bestiet út in romaanske beneden- en in goatyske boppetsjerke en waard foltôge yn 1253. De klokketoer is romaansk en datearret fan 1299. Under de tsjerke leit de krypte, dêr't de hillige Fransiskus begroeven is.
Bouskiednis
Nei it ferstjerren fan Fransiskus waard de muonts begroeven yn de San Giorgio yn Assisi. Twa jier letter ferklearre paus Gregoarius IX yn dy tsjerke de muonts hillich. Ien fan de muontsen, Elias, krige opdracht in basilyk te bouwen, dêr't de hillich ferklearre Fransiskus in lêste rêstplak fine soe. Nei alle gedachten waard al yn 1227 mei it grûnwurk begûn, dat fanwegen de lokaasje op de steile helling van de Monte Subasio nedich wie. Paus Gregoarius IX lei op 17 july 1228 persoanlik de earste stien foar de tsjerke, ien dei nei de hillichferklearring fan Fransiskus.
Op 25 maaie 1230 waard it lichem fan de muonts op 'e nij begroeven yn de tsjerke. Fanwegen benaudens foar ûnthilliging en hannel yn reliken fûn de bysetting fan Fransiskus yn it geheim plak en waard ûnder de krusing fan de tsjerke in ferburgen rotsgrêf makke. Pas yn 1818 waard it grêf fan de hillige ûnder it alter fan de benedentsjerke wer ûntdutsen, bleatlein en tagonklik makke.
De benedentsjerke waard yn de jierren nei de bou troch de bêste keunstners út dy tiid dekorearre mei fresko's, lykas Simone Martini, Pietro Lorenzetti en Giotto. Cimabue tekene foar in ferneamd skilderij fan Fransiskus.
Oft de tsjerke fanôf it begjin mei in boppe- en benedentsjerke pland wie of dat geande de bou dat idee ûntstie is net alhiel dúdlik. Oan de tsjerke is it oanbuorjende kleaster Sacro Convento ferbûn, it sintrum fan alle fransiskaanske kleasters.
Ierdskodding
Yn 'e moarn fan 26 septimber waard de regio troffen troch twa ierdskoddings fuort efterinoar; ien fan 5.6 en ien fan 6.1 op de Skaal fan Richter. De ierdskoddings brochten grutte skea en in soad âlde monuminten waarden ferneatige of skeind. Doe't in groep spesjalisten de skea fan de basilyk opnamen en in neiskok it gebou skodzjen die, stoartte in diel fan it gewelf yn. Twa fransiskaanske muontsen dy't mei de groep yn de basilyk wiene kamen mei noch twa spesjalisten om by de ramp. De fresko's fan de syklus fan Sint-Fransiskus fan Giotto yn de boppetsjerke waarden licht skeind, mar dy fan it gewelf wiene yn grús feroare en moasten allegear wer byinoar socht wurde foar de rekonstruksje fan it gewelf. De tsjerke bleau twa jier ticht foar de rekonstruksje. Fan it ynstoarten fan it ferwulft binne opnames makke.
Amerikaanske Uny foar Boargerlike Frijheden
De Amerikaanske Uny foar Boargerlike Frijheden (Ingelsk en offisjeel: American Civil Liberties Union), ek bekend ûnder de ôfkoarting ACLU, is in Amerikaanske non-profitorganisaasje dy't himsels ta doel stelt om 'e yndividuële rjochten fan alle persoanen yn 'e Feriene Steaten te ferdigenjen en te hanthavenjen, sa't dy fêstlein binne yn 'e Amerikaanske Grûnwet. De organisaasje, dy't aktyf is yn alle fyftich Amerikaanske steaten en dêropta yn Washington, D.C. en Porto Riko, is offisjeel ûnpartijich, en kriget geregeldwei krityk út sawol progressive as konservative hoeke. De ACLU hie yn 2017 1,2 miljoen leden, krapoan 300 betelle wurknimmers, ferskate tûzenen frijwilligers en in budget fan $100 miljoen. De wichtichste taken fan 'e ACLU binne it jaan fan juridyske bystân oan lju fan wa't (nei de miening fan 'e ACLU) de boargerrjochten yn 'e knoei komme, it beävensearjen fan in politike lobby by it Amerikaanske Kongres, it regear en oare oerheidsynstellings, en it jaan fan foarljochting oer boargerrjochten oan it publyk.
Organisatoaryske opbou
De beweging bestiet ein út twa selsstannige mar nau ferbûne organisaasjes: de American Civil Liberties Union, in feriening mei leden, en de ACLU Foundation, in stifting sûnder leden mar mei de formele status fan in goed doel. Beide organisaasjes binne behelle yn it ferdigenjen fan boargerrjochten, it fieren fan rjochtsaken foar datselde doel, en it jaan fan ûnderrjocht oer dat ûnderwerp, mar allinne skinkings oan 'e stifting binne jildige ôflûkposten by it dwaan fan belestingoanjeften, en allinnich de feriening mei him opstelle as in politike lobbygroep.
Skiednis
De ACLU giet werom op it Nasjonaal Buro foar Boargerlike Frijheden (National Civil Liberties Bureau, NCLB), dat yn 1917 oprjochte waard. Sels ûntstie de ACLU trije jier letter, yn 1920. Mank de oprjochters wiene aktivisten as Jane Addams, Roger Baldwin, Albert DeSilver, Crystal Eastman, Morris Ernst, Elizabeth Flynn, Felix Frankfurter, Arthur Garfield Hays, Helen Keller, Walter Nelles en Rose Schneiderman. It gie yn it begjin benammen om it ferdigenjen fan 'e frijheid fan mieningsutering fan anty-oarlochsdemontranten. Geandewei de 1920-er jierren waard dat smelle wurkmêd útwreide om ek de frijheid fan mieningsutering fan keunstners en fan stakende wurknimmers te ferdigenjen. Tagelyk sette de ACLU útein mei in gearwurking mei de NAACP dy't oant hjoed de dei ta duorret, om rasisme en diskriminaasje tsjin te gean.
Yn 'e 1930-er jierren kante de ACLU him oan tsjin plysjegeweld en waard it ferdigenjen fan 'e rjochten fan 'e Yndianen opnommen yn it takepakket. Yn dy snuorje wie de organisaasje benammen tige aktyf by it ferdigenjen fan leden fan 'e Kommunistyske Partij fan de Feriene Steaten fan Amearika (CPUSA) en fan 'e (pasifistyske) Jehova's tsjûgen. Yn 1940 fûn in stimming plak wêrby't it bestjoer fan 'e ACLU besleat om kommunisten te warjen út liedingjaande posysjes binnen de organisaasje. Elizabeth Flynn, ien fan 'e oprjochters, dy't teffens lid fan 'e CPUSA wie, waard doe út it bestjoer set. Under de Twadde Wrâldoarloch besocht de ACLU om 'e nocht om foar te kommen dat Amerikaanske boargers fan etnysk Japansk komôf opsletten waarden yn ynternearringskampen.
Under de Kâlde Oarloch waard it haadkantoar fan 'e ACLU behearske troch anty-kommunisten, dy't tsjinkearden dat de ACLU belutsen rekke by de ferdigening fan Eugene Dennis en oare lieders fan 'e CPUSA. Mei dêrtroch ferdwûnen dyselden, èn harren abbekaten, allegear efter de traaljes. Yn kontrast mei it belied fan it lanlike bestjoer ferdigenen in soad pleatslike ôfdielings fan 'e ACLU wol leden fan 'e CPUSA. Uteinlik waard yn 1968 it beslút út 1940 ûngedien makke dat kommunisten út it bestjoer kearde, en Elizabeth Flynn waard yn 1970 symboalysk (want postúm) wer yn it bestjoer fan 'e ACLU opnommen. De opstelling foar kommunisten oer ûnder de Kâlde Oarloch is ien fan 'e foarfallen út it ferline fan 'e organisaasje dêr't de ACLU noch altyd in soad krityk op kriget.
Skânsspringen op de Olympyske Winterspullen 1928
De Olympyske Winterspullen 1928, ek wol de IIe Olympiade neamd, waarden yn 1928 yn Sankt-Moritz, Switserlân hâlden. Dat wie fan 11 febrewaris oant en mei 19 febrewaris. It skânsspringen wie op de Olympiaschanze St. Moritz
Olympiaschanze St. Moritz
De Olympiaschanze St. Moritz waard boud yn 1926 foar de Olympyske Winterspullen fan 1928. It K-point wie 66 meter. nei jierren fan ferfal is de skâns yn 2006 sletten.
Praat mar Frysk (app)
Praat mar Frysk is in mobile app, dy't wurden oersette kin fan/nei it Frysk en Nederlânsk, de betsjutting opsykje, en noch wat aardige dingen dwaan.
It ûnderdiel Wat Wurd It? wie yn it earst in selsstannige app.
Resistinsje by planten
Resistinsje by planten wol sizze dat planten resistint (ûnfetber) binne tsjin oantaasting troch skimmels, baktearjes, firussen, mykoplasma's, nematoaden, ynsekten (lykas miten), de saneamde biotyske faktoaren, wêrtroch dizze gjin of minder skea oprint. De plant wurdt hjir meast oantsjut as waardplant. Yn it algemien binne planten resistint tsjin in hiel soad sykteferwekkers en allinnich fetber foar in beheind tal sykteferwekkers. Troch planten yn monokultuer te kweken kinne sykteferwekkers har flotter ferspriede en oanpasse en sil mear oantaasting foarkomme. Mei planteferedeling wurdt besocht resistinte rassen te meitsjen en de oanpassing fan de sykteferwekker foar te bliuwen. Wat bygelyks by Phytophthora en ierdappelwurgens by de ierdappel mar min slagget.
By resistinsje kin ûnderskied makke wurde yn: By de oergefoeligensresistinsje stjerre de sellen om it ynfeksjeplak hinne ôf, wêrtroch’t de sykteferwekker him net ferspriede kin. In foarbyld dêrfan is swarte rust by weet.
Gen-om-gen relaasje
De resistinsje berêst by in gen-om-gen relaasje op ién gen, lykas by de Bremia skimmel yn slaad. Yn dizze gefallen wurdt praat fan skimmelfysio’s. In ras is allinnich resistint tsjin in beskaat fysio of troch steapeling fan resistinsjegenen tsjin in rige fan ferskate fysio’s. Dizze foarm fan resistinsje is meast net stabyl en wurdt troch de sykteferwekker faak gau trochbrutsen.
Resistinsje tsjin abiotyske faktoaren
In plant kin resistinsje hawwe tsjin:
List fan planetoïden 78401-78500
Dit is in list fan planetoïden 78401-78500.
Faith Hill
Faith Hill (berne as Audrey Faith Perry; Ridgeland (Mississippy), 21 septimber 1967), is in Amerikaansk countrysjongster, lietsjesskriuwster, muzikante, muzykprodusinte en aktrise. Se is ien fan 'e grutte stjerren fan 'e ienentweintichste-iuwske countrymuzyk, dy't troch de jierren hinne 5 Grammy Awards wûn hat, wylst se foar dyselde priis ek nochris 12 nominaasjes yn 'e wacht sleept hat. Hill hat wrâldwiid mear as 40 miljoen platen ferkocht. Har bekendste hits binne This Kiss, Breathe en Cry. Hill is troud mei countrystjer Tim McGraw, mei wa't se ferskate duëtten opnommen hat.
Jonkheid
Faith Hill waard yn 1967 berne yn it plakje Ridgeland, yn 'e Amerikaanske steat Mississippy, justjes benoarden de stêd Jackson. Hja waard as poppe oannommen troch de húshâlding Perry, en groeide op yn it stedsje Star, op 25 km fan Jackson. Har pleechâlden wiene baptisten, en brochten Hill en harren beide biologyske soannen strang kristlik grut.
Hill har muzikale talint oppenearre him al ier, en doe't se sân jier wie, hie se har earste optreden. Dêrnei song se geregeldwei yn 'e ferskillende tsjerken yn har wenplak en omkriten, sawol de baptistyske as dy fan oare denominaasjes. Op har santjinde foarme Hill mei guon freonen in bandsje dat optrede by pleatslike rodeo's. Se studearre in blaumoandei oan it Hinds Mienskipskolleezje yn Raymond (Mississippy), mar yn 1986, doe't se njoggentjin jier wie, joech se de skoalle deroan en ferfear se nei Nashville, yn 'e steat Tennessee, it mekka fan 'e countrymuzyk, om te besykjen en meitsje har dream wier om in countrysjongster te wurden.
Sjongkarriêre
Hill har debútalbum, Take Me As I Am, kaam yn 1993 út. It hie goede ferkeapsifers, mei troch it nûmer Wild One, dat fjouwer wiken efterinoar op it earste plak yn 'e Hot Country Songs stie, de wichtichste Amerikaanske hitlist op it mêd fan countrymuzyk. Dat wie in prestaasje dy't froulike artysten doe al yn gjin tritich jier mear levere hiene. It album sels waard yn 'e Feriene Steaten sawol as Kanada trije kear platina. Koart nei de publikaasje fan Take Me As I Am rûn Hill har houlik lykwols op 'e klippen, en sy en har man skieden yn 1994. Har twadde album, It Matters to Me, wêrfan't de opnamen útsteld wiene fanwegen in operaasje oan in barsten ier op har stimbannen, ferskynde yn 1995. Dat waard op 'e nij, mei mear as trije miljoen ferkochte eksimplaren, in grut súkses, en mei de titelsong behelle Hill har fjirde nûmer 1-hit.
Om't se swier en krekt troud wie, naam Hill fan ein 1996 ôf in pear jier lins om te bekommen fan 'e foargeande hektyske jierren en teffens om 'e kâns te hawwen in nij libben mei har man op te bouwen. Yn 1997 naam se mei McGraw it duët It's Your Love op, dat seis wiken efterinoar op nûmer 1 yn 'e Hot Country Songs stean bleau, en dêr't se sawol Academy of Country Music Awards as Country Music Association Awards mei wûnen. Hill har trêde album Faith, dat wat minder klassyk country wie en wat mear oerhong nei popmuzyk, kaam yn 1998 út. It súksesfolste nûmer fan it album wie This Kiss, dat net inkeld nûmer 1 yn 'e Hot Country Songs waard, mar dêr't se foar it earst mei trochbriek (mei nûmer 7) op 'e pophitlist Billboard Hot 100. Oare nûmers dy't it goed diene, wiene Just to Hear You Say That You Love Me (in duët mei McGraw), Let Me Let Go en The Secret of Life. Der waarden mear as seis miljoen eksimplaren fan Faith ferkocht.
Om 'e faasje deryn te hâlden, brocht Hill in goed jier letter, yn novimber 1999 Breathe út, har fjirde album. Dat skeat fuort nei de top fan 'e albumlisten, sawol de Top Country Albums as de Billboard 200, wêrby't it û.m. in nij album fan Mariah Carey foarby stribbe. Mei Breathe wûn Hill har earste Grammy Award (de wichtichste Amerikaanske priis op it mêd fan muzyk) yn 'e kategory bêste country-album, wylst se mei de titelsong en it duët mei McGraw Let's Make Love noch twa oare Grammys binnenhelle. Fan Breathe giene wrâldwiid krapoan 10 miljoen eksimplaren oer de toanbank. It jier 2000 markearre Hill har definitive trochbraak as in mainstreamstjer, mei ferskate dokumintêres oer har, in reklamekontrakt mei make-upmerk CoverGirl, foto's fan har op 'e omslaggen fan ferskate grutte tydskriften en har meiwurking as presintatrise oan sawol de útrikking fan 'e Grammy Awards as dy fan 'e Oscars.
Yn 2000 droech Hill it liet Where Are You, Christmas? by oan 'e soundtrack fan 'e bernefilm Dr. Seuss' How the Grinch Stole Christmas. Yn 2001 naam se in liet op foar de soundtrack fan Pearl Harbor, in histoaryske film oer de Japanske oanfal op Pearl Harbor yn 1941. Dat soe oarspronklik troch de Kanadeeske sjongster Celine Dion songen wurde. It liet wie There You'll Be, dat ûnder muzykkritisy noch altyd it bêst ûntfongen nûmer fan Hill is. Teffens wie it Hill har grutste hit yn it Feriene Keninkryk. It waard nominearre foar in Grammy Award foar bêste fokale popnûmer, en foar in Oscar foar bêste oarspronklike liet.
Hill har fyfde album, Cry, dat yn 2002 útkaam, wie mear op popmuzyk oriïntearre as op country; likegoed fleach it daliks nei de top fan 'e albumlisten, net inkeld de Billboard 200, mar ek de Top Country Albums. Teffens wûn Cry in Grammy foar bêste country-album. It liet Baby, You Belong, fan Cry, waard yn 2002 brûkt as de titelsong fan 'e Disney-tekenfilm Lilo & Stitch. Yn 'e fideoclip dy't letter foar dat nûmer makke waard, wiene ek fragminten út dy film opnommen.
Mei Fireflies, har sechsde album, dat yn 2005 útkaam, kearde Hill werom nei de wiere countrymuzyk. De single Mississippi Girl waard nominearre foar in Grammy yn 'e kategory bêste countrynûmer songen troch in frou, wylst it duët Like We Never Loved at All, mei Tim McGraw, in Grammy wûn foar bêste fokale countrygearwurking. Yn 2006, doe't se dat al sûnt de berte fan har jongste dochter, fiif jier earder, net mear dien hie, sette Hill tegearre mei McGraw útein mei in nij toernee, de Soul2Soul II Tour 2006. Dat waard mei in opbringst fan $90 miljoen it bêstferkeapjende toernee út 'e skiednis fan 'e countrymuzyk. Yn 2007 brocht Hill noch in grutste-hitskolleksje út, The Hits, en yn 2008 ferskynde fan har in kryst-cd, Joy to the World. Teffens wurke hja mei oan McGraw syn album Let It Go, út 2007.
Op 13 maart 2010 song Hill ûnder begelieding fan Benny Andersson op 'e piano it liet The Winner Takes It All, ta gelegenheid fan 'e opname fan ABBA yn 'e Rock and Roll Hall of Fame. Datselde jiers op 28 july song se yn it Wite Hûs yn Washington, D.C. yn oanwêzigens fan presidint fan 'e Feriene Steaten Barack Obama en first lady Michelle Obama it liet The Long & Winding Road as ûnderdiel fan in earbetoan oan Beatle Paul McCartney. Datselde jiers droech se ek twa lieten by oan 'e soundtracks fan twa ûnderskate films. Foar Country Strong, dêr't har man Tim McGraw yn spile, song se Give In to Me, en foar Life As We Know It, mei Angelina Jolie yn 'e haadrol, song se All I Ever Wanted, dat brûkt waard foar de trailers en spile waard ûnder de ôftiteling. Ek naam se dat jiers diel oan Coal Miner's Daughter: A Tribute to Loretta Lynn, in earbetoan oan countryleginde Loretta Lynn.
Hill kearde yn maart 2011 werom nei de studio foar de opnamen fan in nij album, dat Illusion komme moast te hjitten. Yn juny 2012 befêstige se dat it album klear wie, mar se sei ek dat se der net alhiel tefreden oer wie en dat se gjin album útbringe woe dêr't se har net hûndert persint goed oer fielde. Underwilens naam Hill A Showman's Life op, in duët mei George Strait dat útbrocht waard op Strait syn album Here for a Good Time. Sels publisearre Hill de singles Come Home (2011) en American Heart (2012), mar net Illusion, it album dêr't dy lieten op steane. (Anno 2023 is dit album noch altyd net ferskynd.) Ynstee gie se yn 2012 op toernee mei Tim McGraw.
Yn septimber 2016 wie Hill ien fan 30 artysten dy't meisongen op 'e single Forever Country, in medly fan 'e lieten Take Me Home, Country Roads fan John Denver, On the Road Again fan Willie Nelson en I Will Always Love You fan Dolly Parton. De single waard útbrocht ta gelegenheid fan it fyftichjierrich bestean fan 'e CMA Awards. Yn 2017 giene Hill en McGraw fannijs tegearre op toernee. Underwilens kaam yn novimber fan dat jier by platemaatskippij Arista Nashville harren duëtalbum The Rest of Your Life út, dat meitelt as studio-album foar beide artysten. Yn 2019 krige Hill har eigen stjer op 'e Hollywood Walk of Fame.
Aktearkarriêre
Yn 1995 die Hill har earste ûnderfining as aktrise op, mei in gastrol yn 'e dramasearje Touched by an Angel. Yn 2002 waard har in wichtige rol yn 'e oarlochsfilm oer de Fjetnamoarloch We Were Soldiers oanbean, mar úteinlik betanke hja dêrfoar, en gie dy rol nei aktrise Madeleine Stowe. Har filmdebút makke Hill sadwaande yn 2004 yn 'e skriller The Stepford Wives fan regisseur Frank Oz, in remake fan 'e bekendere film út 1975. Dêryn hie se Nicole Kidman, Matthew Broderick en Glenn Close as tsjinspilers. Hoewol't dy film mear as $101 miljoen winst makke, lieten de filmkritisy der net folle fan hiel. Fan gefolgen duorre it jierren foar't Hill wer aktearre.
Mûzel (Ryn)
De Mûzel (Dútsk Mosel, Frânsk Moselle, Lúksemboarchsk Muzel; út it Latyn Mosella, "'Lytse Maas") is in rivier, wêrfan't de boarne yn de gemeente Bussang yn de Fogezen yn Frankryk leit. Fanút it berchmassyf streamt de 544 kilometer lange rivier troch it noardeasten fan Frankryk troch de stêd Metz. Dêrnei foarmet de rivier de grins tusken Lúkssemboarch en Dútslân om troch Trier letter yn Koblenz by de Deutsche Eck yn de Ryn út te mûnen. It streamgebiet fan de Mûzel is 28.100 km² en de trochsnit wetterstream 323 m³/s.
Faith Hill
Aktearkarriêre
Yn 2015 hie Hill in rol yn 'e ûnôfhinklike misdiefilm Dixieland, dy't yn april fan dat jier op it Filmfestival fan Tribeca yn New York yn premiêre gie. Yn oktober 2015 waard oankundige dat Hill as útfierend produsinte belutsen wie by it nije lifestyleprogramma Pickler & Ben, mei Kellie Pickler en Ben Aaron as presintators. Dat programma, dat opnommen waard yn Nashville, kaam yn 2017 op 'e tillefyzje. Underwilens hie Hill doe yn 2016 ek al fjouwer ôfleverings lang as coach fungearre yn 'e talintejacht The Voice. Yn 2019 wie se sjuerylid yn it realitytillefyzjeprogramma The World's Best. Yn 2021 hie se tegearre mei Tim McGraw in gastrol yn in ôflevering fan 'e neo-westernsearje Yellowstone, as de oerpake en oerbeppe fan haadpersoan John Dutton yn in flashback nei it ferline. Hill kroep fannijs yn 'e hûd fan Margaret Dutton foar de tsien ôfleverings tellende spin-offsearje 1883, dy't fan desimber 2021 ôf te sjen wie op streamingtsjinst Paramount+.
Mûzel (Ryn)
Fan Thionville oant Koblenz is de Mûzel befarber. Binnenskippen fan 1.500 ton kinne oant Metz ta farre.
De mûzel skiedt yn Dútslân de Eifel (lofts fan de Mûzel) fan de Hunsrück (rjochts fan de Mûzel). De rivier streamt troch it âldste wynbougebiet fan Dútslân en foarmet mei it lânskip en de plakjes oan de rivier toeristysk in wichtige boarne fan ynkommen fan de krite.
Faith Hill
Oare aktiviteiten
Yn 1999 brûkte Hill har toernee om in alfabetisearringsprojekt foar bern te ûnderstypjen. Dat wie ynspirearre troch Hill har heit, dy't sels lang analfabeet wie. Fuort nei't New Orleans yn 2005 troffen wie troch de orkaan Katrina, setten Hill en har man, Tim McGraw, dy't ôfkomstich is út Louisiana, harren persoanlik yn om foarrieden nei de oerlibbenen te bringen. Teffens joegen se ferskate benefytkonserten, wêrfan't de opbringst nei de slachtoffers fan Katrina gie. Letter dat jier rjochten Hill en McGraw de Neighbor's Keeper Foundation op ("Hoeder fan Jins Neiste Stifting"), in goeddiedichheidsorganisaasje dy't him ynset foar de earste libbenbehoeften yn gefal fan grutskalige natoerrampen.
Yn oktober 2009 brocht Hill in eigen rûkersguod op 'e merk, ûnder de namme Faith Hill Parfums. Mids 2010 organisearre Hill mei McGraw in benefytkonsert fan ferskate country-artysten, wêrmei't mear as $2 miljoen ophelle waard foar de slachtoffers fan 'e oerstreamings yn maaie fan dat jier yn sintraal Tennessee, wêrby't 22 minsken omkamen en foar $2 miljard oan skea oanrjochte waard.
Priveelibben
Yn 1988 troude Hill mei Daniel Hill, dy't in liedingjaande funksje hie by in bedriuw yn 'e muzykyndustry. Dat houlik rûn lykwols yn 1993 op 'e klippen, en Hill en de man skieden yn 1994. Yn 1990 begûn Hill in syktocht nei har biologyske mem, dy't se úteinlik fûn en mei wa't se briefke oant har memme ferstjerren. Yn 'e maityd fan 1996 kaam Hill fia har wurk yn 'e kunde mei countrysjonger Tim McGraw, mei wa't se al rillegau in relaasje krige. Hill hie har doedestiden krekt fersein oan har eardere produsint Scott Hendricks en moast har ferloving ferbrekke. Nei't bliken die dat Hill swier rekke wie fan McGraw, trouden se gau-eftich op 6 oktober 1996. Anno 2023 hâldt harren houlik noch altyd stân. Hill en McGraw hawwe trije dochters, Gracie Katherine (1997), Maggie Elizabeth (1998) en Audrey Caroline (2001). Nei eigen sizzen hawwe Hill en McGraw sûnt harren trouwen besocht om nea langer as trije dagen byinoar wei te wêzen.
J.T. Money (pornografysk akteur)
Libben en karriêre
J.T. Money waard yn 1979 berne yn Fort Lauderdale, yn it suden fan 'e Amerikaanske steat Floarida. Yn 2005, doe't er 26 jier âld wie, sette er útein mei in karriêre as pornoakteur. Neffens de Internet Adult Film Database (IAFD) spile er yn totaal yn mear as 150 pornografyske films, û.m. foar sokke foaroansteande labels as Vivid Entertainment, New Sensations, The Score Group, Red Light District en ClubJenna.
Fierders wie Money ek wol aktyf foar minder bekende filmstudio's, lykas Pure Play Media en Mile High Media. Teffens wied er in protte yn 't spier foar pornowebsiden op it ynternet, wêrûnder Reality Kings, mar benammen BangBros, dêr't er jierrenlang in fêste meiwurker wie fan 'e websiden Ball Honeys en Ass Parade.
Under syn karriêre wurke J.T. Money gear mei aktrises as Eva Angelina, Carmella Bing, Tori Black, Ashlynn Brooke, Renae Cruz, Sophie Dee, Danielle Derek, Jada Fire, Diamond Foxxx, Savannah Gold, Holly Halston, Sara Jay, Jenaveve Jolie, Chastity Lynn, Marie McCray, Gianna Michaels, Trina Michaels, Maxi Mikita, Caroline Pierce, Sativa Rose, Daphne Rosen, Dylan Ryder, Shyla Stylez, Puma Swede, Flower Tucci, Michelle Tucker, Juelz Ventura en Candace Von.
Njonken syn aktearwurk wie Money tusken 2006 en 2009 ek wurksum as regisseur fan sechstjin ûnderskate pornofilms, wêrfan't tolve op 'e merk brocht waarden troch Bang Productions, de memme-ûndernimming fan BangBros. Under dy films wiene titels as Ass Parade 9, Mr. Camel Toe diel 5 en 6 en de earste fjouwer dielen fan 'e Street Ranger-searje. Foar ClubJenna regisearre Money de film My Neighbor's Sex Tapes 3. Uteinlik loek J.T. Money him yn 2015 hielendal út 'e pornoyndustry werom.
Kerteminde (gemeente)
Kertemine is in gemeente yn it noardeasten fan it eilân Fún yn de Deenske regio Súd-Denemark.
De gemeente is yn it ramt fan de gemeentlike reorganisaasje fan 2007 ûntstien troch de gearfoeging fan de trije gemeenten Langeskov, Munkebo en de âlde gemeente Kerteminde.
It haadplak fan de gemeente is Kerteminde.
De gemeente hat in ynwennertal fan 23.756 (01.01.2018) en is 206,74 km² grut.
Plakken
De tsien grutste plakken fan de gemeente binne:
Garnizoen
In garnizoen (fan it Aldfrânske garnison) is in militêre term foar in ûnbeskaat tal soldaten dat op in spesifyk plak legere is, tsjintwurdich meastal om't dat harren thúsbasis is. Foarhinne wie it lykwols yn 'e regel de bedoeling dat in garnizoen sa'n plak bewekke, itsij tsjin in eventuële oanfal fan fijannige troepen, itsij tsjin 'e opstannige befolking fan dat plak sels.
Yn it lêste gefal wie it de baas om derfoar te soargjen dat der sa min mooglik bannen tusken de soldaten fan it garnizoen en de befolking fan it garnizoensplak bestiene, en sadwaande waarden soldaten faak yn 'e frjemdte legere. Teffens moast men de ienheden dy't it garnizoen foarmen, teminsten om 'e pear jier rûlearje nei in oar garnizoensplak, om't se by langere stasjonearring op ien en itselde plak faak dochs bannen mei de pleatslike befolking ûntwikkelen.
Ekonomysk sjoen sil in garnizoensplak faak baat hân hawwe by de legering fan in garnizoen, dat ommers ek ite en drinke en him fermeitsje moast. Benammen de hoareka en bordelen fearen dêr wol by. As by in hommelse legering fan in garnizoen der gjin of in te lytse kazerne wie, kaam it foar dat soldaten by de boargerbefolking ynkertiere waarden. Dat woe sizze dat elts boargerhúshâlden ferplichte waard om ien of mear soldaten te húsfêstjen.
Formule 1 yn 2020
It Formule 1-seizoen 2020 wie it 71e Formule 1-seizoen. De "Formule 1", offisjieel het "FIA Formula One World Championship", is de heechste klasse yn de autosport, sa is bepaald troch de Fédération Internationale de l'Automobile (FIA).
Nei de trjetjinde Grutte Priis fan it seizoen, de Grutte Priis Formule 1 fan Emylje-Romanje, hie it Mercedesteam genôch punten foar de sânde oerwinning op rige yn it konstrukteurskampioenskip. Nei de fjirtjinde Grutte Priis fan it seizoen (Turkije) waard Lewis Hamilton foar de sânde kear wrâldkampioen.
Kalinder
Op 2 juny 2020 waard in oanpaste kalinder presintearre dy't oant 25 augustus 2020 oanfolle waard mei ekstra wedstriden. Dat wie om't de kalinder sa as earst it doel wie net trochgean koe fanwegen de koroanapandemy. It hiele seizoen waard ôfwurke binnen de grinzen fan Jeropa.
Skraste Grutte Prizen
Fanwegen de koroanapandemy waarden de ûndersteande Grutte Prizen skrast
Klassemint by de koereurs
De top 10 klassearre auto's, krije punten, en 1 punt foar de koereur dy't it rapste rûntsje riden hat yn de wedstriid (mits finisht yn de top 10).
Opmerkingen:
† — Koereur hat de finish net helle yn de GP, maar hat wol 90% fan de race-ôfstân ôflein, wêrtroch hy as klasearre noteard stiet.
Klassemint by de konstrukteurs
Opmerkingen:
† — Koereur hat de finish net helle yn de GP, maar hat wol 90% fan de race-ôfstân ôflein, wêrtroch hy as klasearre noteard stiet.
Eter
Eter kin meardere betsjuttings hawwe:
Scheur (wetter)
thumb|De Scheur en de Nije Maas yn 1769 thumb|De tastân hjoed-de-dei De Scheur (dat "Skuor" betsjut) is in takke fan de delta fan de Ryn en de Maas. It wetter is 13 km lang. It begjint op it punt dêr't de Nije Maas en Alde Maas gearrinne. It wetter rint oer yn de Nije Wetterwei. De Scheur rint by Maassluis del en waard earder ek wol t Sluisse Diep ("it Slûs Djip") neamd. Ek waard it wol it Scheurdiep ("Skuordjip") neamd.
Oan de Scheur lizze de gemeenten Flaardingen (foar in part), Maassluis en Rotterdam. Oarspronklik bûgde de Scheur bewesten Maassluis en Rozenburg, op de hichte fan de hjoeddeiske Maeslantkearing nei it súdwesten ta, en mûne besuden it natuergebiet De Beer by Eastfoarne yn de Noardsee út. Dat part fan de Scheur waard ôfdamme en is njonkelytsen ferdwûn. Dat part wie eartiids in tige breed part fan de Maasmûning, en it stie bekend as Pan of Krim.
Nei it iepenjen fan de Nije Wetterwei, dy't fan 1866 en 1872 groeven waard, bleau in bocht yn de Scheur lestich foar skipfeart. De havenhaden fan Maassluis waarden yn 1887 mei 200 meter ferkoarte en der waarden sânplaten fuortbaggere. Ek oan de kant fan Rozenburg waard de ouwer fuortgroeven. In nôtmûne op de Kooilandsedijk moast dêrfoar sloopt wurde. Troch dat rjochtlûken fan de Scheur waard de streamfaasje fan it rivierwetter fergrutte, dêr't it probleem fan fersânjen ek minder troch waard.
Zeltingen-Rachtig
Zeltingen-Rachtig is in plak yn de Dútske dielsteat Rynlân-Palts. It plak falt ûnder de lânkring Bernkastel-Wittlich. De gemeente bestiet út de twa ortsteile Zeltingen en Rachtig, dy't alletwa oan de rjochter kant fan de Mûzel lizze. Zeltingen-Rachtig hat likernôch 2.250 ynwenners.
Zeltingen-Rachtig makket diel út fan de Verbandsgemeinde Bernkastel-Kues.
Ærø (gemeente)
Ærø is in Deenske gemeente yn de regio Súd-Denemark, dy't op 1 jannewaris 2006 ûntstie troch de gearfoeging fan de gemeenten Ærøskøbing en Marstal.
De gemeente beslacht it súdlik fan Fún lizzende eilân Ærø en noch in pear lytsere eilannen.
De gemeente Ærø telt 6.178 ynwenners (1 jannewaris 2018), en hat in oerflak fan 90,10 km².
It riedshûs fan de gemeente Ærø stiet yn Ærøskøbing.
Skânsspringen op de Olympyske Winterspullen 1932
Lake Placid Olympic Ski Jumping Complex
It Lake Placid Olympic Ski Jumping Complex waard boud yn 1917 de skâns foar de Olympyske Winterspullen fan 1932 waard yn 1928 boud. It K-point wie 60 m. De skâns is yn 1977 ôfbrútsen om plak te meitsjen foar de nije Olympyske skânsen fan de Spullen yn 1980.
Biënnale fan Feneesje
De Biënnale fan Feneesje, oftewol de 'Twajierlikse fan Feneesje' (Italjaansk: Biennale di Venenzia), is in festival op it mêd fan keunst dy't om it jier holden wurdt yn 'e Italjaanske stêd Feneesje. De earste edysje fan it evenemint datearret fan 1895 en waard organisearre troch de gemeenteried fan Feneesje. De hjoeddeistige organisaasje efter it festival, oprjochte yn 1928, neamde himsels yn 2009 om ta de Stifting De Biënnale fan Feneesje (Italjaansk: Fondazione La Biennale di Venezia). It festival fynt yn 'e ienentweintichste iuw plak yn ûneven jierren.
De Biënnale wurdt holden yn 'e Giardini, in park yn Feneesje (de namme betsjut letterlik: "Tunen"). It sintrum fan it keunstfestival is dêr in grutte tentoanstellingsseal. Dêromhinne binne tritich permaninte nasjonale paviljoenen boud, dy't eigendom binne fan 'e dielnimmende lannen en op 'e noed binne fan 'e respektivelike ministearjes fan Kultuer. Lannen dy't net eigner binne fan ien fan 'e paviljoenen krije de gelegenheid om harren keunst te eksposearjen yn museä en keunstgaleryen ferspraat oer hiel Feneesje. Yn 2017 diene der 97 lannen mei oan 'e Biënnale fan Feneesje.
De Stifting De Biënnale fan Feneesje organisearret njonken de eigentlike Biënnale ferskate eveneminten dy't har rjochtsje op oare keunstfoarmen:
Noard (rivier)
thumb|Lokaasje fan de rivier de Noard thumb|Tunnel ûnder de Noard by Alblasserdam
De Noard (Nederlânsk en offisjeel: Noord), dy't eartiids ek wol Oude Merwede (Alde Merwede) neamd waard, is in tijrivier yn de Nederlânske provinsje Súd-Hollân tusken de eastkant fan it eilân IJsselmonde en de westkant fan de Alblasserwaard. Der is in soad skipfeart oer de Noard, dy't it rivierekrúspunt mei de Under-Merwede en Alde Maas by Doardt ferbynt mei de noardkant fan Ridderkerk, dêr't de Lek en de Noard gearrinne en de Nije Maas foarmje.
Bij Papendrecht spjalt de Noard him ôf yn twa takken, de werklike Noard en de Rietbaan, mei yn it midden it eilân Sophiapolder. De streamrjochting yn de Noard is ôfhinklik fan it tij.
Skipfeart
De Noard is wichtich foar de skipfeart. Benammen binnenfeartskippen tusken Rotterdam en it efterlân meitsje gebrûk fan de rivier. Ek de rekreaasjefeart makket warber gebrûk fan de Noard. Om de rivier goed te befarber te hâlden, wurdt de rivier gauris baggere, benammen op it krúspunt mei de Alde Maas en de Under-Merwede.
Grutte Priis Formule 1 fan Itaalje 2001
Utslaggen fan de Grutte Priis Formule 1 fan Itaalje 2001 yn Monza op 16 septimber 2001. It wie de fyftjinde fan 17 races fan de Formule 1 yn 2001. Hy waard op it Sirkwy fan Monza hâlden. De race waard hâlden oer 53 omgongen, op it 5,7 km lange sirkwy foar in raceôfstân fan 306,7 kilometer.
Swettetsjerke (Feanwâlden)
De Swettetsjerke is ien fan de twa tsjerken fan de Protestanske gemeente yn Feanwâlden en Feanwâldsterwâl. It is de eardere grifformearde tsjerke fan Feanwâlden, dy't sûnt de oansluting by de PKN de namme Swettetsjerke draacht. De tsjerke stiet krekt noch yn it doarpsgebiet fan Noardburgum.
Skiednis
Yn 2018 wiene der plannen fan de PKN om by de bou fan in nij doarpshûs yn it doarp Feanwâlden te partisipearjen. Yn dat gefal soe de Swettetsjerke ferkocht wurde moatte. Yn 2022 like de bou fan in nij doarpshûs lykwols fierder dan ea en de Swettetsjerke wurdt noch jimmeroan brûkt.
Oargel
It oargel yn de tsjerke waard yn 1970 boud troch Will Boegem út Amstelveen. Dêrby makke de oargelbouwer gebrûk fan de pipen fan de foargonger.
For Your Eyes Only (film)
For Your Eyes Only is in Britsk-Amerikaanske spionaazjeskriller út 1981 ûnder rezjy fan John Glen, mei yn 'e haadrollen Roger Moore as geheim agint James Bond en Carole Bouquet as Bond girl Melina Havelock. De titel betsjut "Allinne foar dyn Eagen". De film is basearre op twa koarte ferhalen út 'e ferhalebondel mei deselde namme fan Ian Fleming út 1960. It ferhaal draait om in raketliedsysteem yn in ta sinken brocht skip, dat Bond tsjin eltse priis weromfine moat foar't it yn 'e hannen fan 'e Sovjet-Uny falt. By syn ûndersyk rekket er behelle yn 'e fete tusken twa lûsje Grykske sakelju, de syktocht fan in jonge frou om har fermoarde âldelju te wreekjen, en de training fan in jonge sportster foar it wrâldkampioenskip keunstriden. For Your Eyes Only wie it tolfde diel út 'e James Bond-filmsearje en folge as sadanich op Moonraker. De titelsong fan 'e film, songen troch Sheena Easton, waard nominearre foar sawol in Oscar as in Golden Globe. Fan 'e filmkritisy krige For Your Eyes Only doedestiden mingde, mar no oer it algemien positive resinsjes, en yn 'e bioskopen wie de film in kommersjeel súkses. In folgjend diel yn 'e James Bond-rige wie Octopussy, dat útkaam yn 1983.
Iepeningssêne
De film iepenet mei in sêne dy't folslein los stiet fan 'e eigentlike plot. Dêryn wurdt der in omslachtige moardoanslach op Bond útfierd mei in radiografysk bestjoerde helikopter troch in net dúdlik yn byld brochte keale man yn in rolstoel. Dyselde hat alle skaaimerken fan Bond syn aartsfijân Ernst Stavro Blofeld. (Waans namme lykwols net brûkt wurde koe omreden fan in langrinnend juridysk skeel oer de filmrjochten op 'e roman Thunderball mei de Ierske filmprodusint Kevin McClory.) De konfrontaasje einiget as Bond de kontrôle oer de helikopter wit te bemachtigjen, de rolstoel opskept mei ien fan 'e glydstangen en syn fijân yn 'e skoarstien fan in yndustrieel kompleks smyt, dêr't er te pletter falt.
Plot
It Britske spionaazjeskip de St. George's, dy't ûnder de Malteeske flagge fart en him foardocht as in fisktreiler, hellet op 'e Ioanyske See, foar de kust fan Albaanje, by fersin in âlde seemyn binnen yn syn netten. As dy ûntploft, blaast dat ûnder de wetterline in grut gat yn 'e romp fan it skip, mei as gefolch dat dat binnen inkele minuten sinkt. Der is in Automatic Targeting Attack Communicator (ATAC) oan board fan it skip, in apparaat wêrmei't de aktiviteiten (bombardeminten ynbegrepen) fan alle mei nukleêre wapens tariste dûkboaten fan 'e Britske Keninklike Marine koördinearre wurde. As dat yn ferkearde hannen falt, kinne bûtenlânske grutmachten Britske ûnderseeërs brûke om it Feriene Keninkryk te bombardearjen. Yn Londen is it regear sadwaande yn alle steaten as it ferlern gean fan 'e St. George's bekend wurdt.
De renommearre marine argeolooch sir Timothy Havelock wurdt frege om ûnder it mom fan it dwaan fan argeologyske opgravings op 'e seeboaiem de lokaasje fan it skipswrak fan 'e St. George's te bepalen en de ATAC yn feilichheid te bringen. De KGB is lykwols op 'e hichte fan it sinken fan it skip. Generaal Gogol, dy't oan it haad stiet fan dy ynljochtingetsjinst fan 'e Sovjet-Uny, fermoedet de oanwêzigens fan in ATAC oan board en kriget fan syn superieuren tastimming om dêr in wraam nei te dwaan. Havelock en syn Grykske frou Iona wurde neitiid foar de eagen fan harren dochter Melina fermoarde troch Héctor Gonzales, in Kubaanske hiermoardner. Melina swart wraak.
Yn Londen wurdt James Bond, de bêste geheim agint fan 'e Britske ynljochtingetsjinst MI6, by Bill Tanner, de stêfsjef fan MI6 roppen. Dyselde en sir Frederick Gray, de minister fan Definsje, jouwe him de opdracht om út te sykjen wa't der efter de moard op 'e Havelocks sit en teffens om 'e ATAC feilich te stellen. Bond reizget ôf nei Spanje, dêr't er ynfiltrearret op it hiem fan 'e filla fan Gonzales yn 'e hope om oan 'e weet te kommen wa't de hiermoardner ynhierd hat. Hy is der tsjûge fan hoe't Gonzales in koffer mei jild yn ûntfangst nimt, mar wurdt dan opmurken en finzen nommen. Gonzales jout syn trewanten opdracht om Bond dea te meitsjen, mar ear't dat syn beslach krije kin, wurdt er sels út it strewelleguod wei deasketten mei in pylk út in krúsbôge. Bond wit yn 'e gaos dy't dêrop folget te ûntsnappen. Yn 'e boskjes komt er Melina Havelock mei in krúsbôge tsjin en nimt har op sleeptou.
Bond syn Lotus Esprit is ûnderwilens ûntdutsen troch ien fan Gonzales syn bewekkers, dy't besiket om deryn yn te brekken. Dêrmei stelt er by fersin it selsferneatigingsmeganisme fan 'e auto yn wurking, dy't sadwaande eksplodearret. Bond en Melina pike dêrom út yn Melina har Lilke Ein en witte nei in lange, spektakulêre efterfolging te ûntkommen. Bond set Melina op it fleantúch werom nei Grikelân en drukt har op it hert om 'e saak fierders rêste te litten, mar sy fertelt him dat Grykske froulju altyd de moard op dejingen fan wa't se hâlde wreekje.
Mei de help fan in futuristysk kompjûterprogramma fan Q, de kertiermaster fan MI6, identifisearret Bond de man dy't Gonzales de koffer mei jild brocht as de Belgyske krimineel Émile Léopold Locque, dy't koartby sinjalearre is yn Cortina d'Ampezzo, yn noardlik Itaalje. Bond set ôf dêrhinne en wurdt ûnthelle troch de pleatslike agint fan MI6, in Luigi Ferrara. Dyselde bringt Bond yn 'e kunde mei in ynformant fan him, de Grykske sakeman Aristoteles Kristatos, dy't yn Cortina d'Ampezzo is om 'e trainings by te wenjen fan syn protezjee, de sechstjinjierrige Amerikaanske keunstrydster Bibi Dahl. Kristatos fertelt Bond dat Locque yn 'e tsjinst stiet by de Grykske krimineel en drugssmokkeler Milos Columbo. Dat is in eardere striidmakker fan him út 'e Twadde Wrâldoarloch, doe't se tegearre yn it ferset sieten, en út 'e Grykske Boargeroarloch, doe't se tegearre tsjin 'e kommunisten fochten. Neitiid binne se lykwols folslein ferskillende wegen gien en no ûnderhâlde se al jierren in fete.
Bibi ferget Bond derop om har dy middeis te beselskipjen nei in biatlon, mei't Kristatos oare ferplichtings hat en leaver net wol dat se allinnich giet. Bond stimt út fatsoen ta. Nei't er him ôfjûn hat, sjocht er yn in winkelstrjitte Melina Havelock werom, dy't op it punt stiet om in krúsbôge te keapjen. Bond rêdt har fan in moardoanslach troch in pear mannen op motors. It docht bliken dat se in bryfke fan Bond ûntfongen hie om har yn Cortina d'Ampezzo te moetsjen, dat hy beslist net ferstjoerd hat. Mei muoite wit er har derfan te oertsjûgjen om werom te gean nei Grikelân.