cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Flambeaumar
De Flambeaumar hat in oerflak fan 4,8 km² (of 475 hektare). It djiptegemiddelde is 8,5 m, mei in djipste punt op 23,8 m ûnder it wetteroerflak. Bestjoerlik makket de mar ûnderdiel út fan Vilas County. It is in populêre fakânsjebestimming foar angelders, mei't der fisk by 't folop yn 'e mar sit. Fral blauwe sinnebears (Lepomis macrochirus), forelbears (Micropterus salmoides), muskellunge (Esox masquinongy), snoek (Esox lucius), smelbekbears (Micropterus dolomieu) en breedbekbears (Sander vitreus) komme der in protte foar.
List fan Yslânske ambassadeurs yn Saûdy-Araabje
Dit is in list fan Yslânske ambassadeurs yn Saûdy-Araabje.
Bikinyline
De bikinyline of bikinysône is de oergong fan in bikinybroekje of swimbroek nei de ûnbedutsen hûd. Mei't de skamstreek almeast begroeid is mei skamhier, kin dat by it dragen fan soksoarte baaiklean nei bûten ta stekke, sadat it foar in elk te sjen is. Fral by froulju, mar ek wol by manlju, wurdt soks yn 'e regel ûnestetysk fûn. Sadwaande wurdt de bikinyline gauris ûnthierre troch jin dêr te skearen, te epilearjen of te harsen. Benammen by froulju is dit ferskynsel yn 'e Westerske wrâld sûnt de 1980-er jierren folslein ynboargere rekke. It ûnthierjen fan 'e bikinyline wurdt ornaris oantsjut as in Brazilian wax. Hoewol't dat eins letterlik "Brazyljaansk harsen" betsjut, wurdt dy beneaming ek wol brûkt as it ûnthierjen plakfynt troch te skearen of te epilearjen.
Artdirector
In artdirector, ek wol op 'e Ingelske wize stavere as art director (letterlik: "keunstregisseur") is in oantsjutting foar in ferskaat oan fierhinne gelikense beroppen yn it toaniel, de filmyndustry, tillefyzje, fideospultsjes, reklame, marketing, útjouwerij, moade en it ynternet. Sa'nent hat it tafersjoch oer de fisuele gearstalling fan in artistike produksje. Artdirectors binne ferantwurdlik foar de wize dy't de produksje brûkt om yn bylden mei it publyk te kommunisearjen en dêrtroch stimmings te stimulearjen en psychologysk oan 'e doelgroep te appellearjen. Dêrta nimt hy of sy beslissings oer de artistike styl fan 'e produksje en de fisuele eleminten dy't dêryn opnommen wurde.
Slick Rick
thumb|Slick Rick, New York, 1997
Artdirector
Artdirectors binne benammen bekend út 'e film- en tillefyzjeyndustry, dêr't se as ôfdielingshaad (fan 'e artdirection) fungearje en ûnderhearrich binne oan 'e produksje-ûntwerper, dy't sels wer ûnder de produsint en de regisseur stiet. Behalven mei de produksje-ûntwerper wurkje artdirectors by film- en tillefyzjeproduksjes ek gear mei de setdresser en mei de (ûnder har pleatste) dekôrûntwerper. Yn dy kontekst is de artdirector ek ferantwurdlik foar it tawizen fan taken oan 'e leden fan 'e artdirectionôfdieling, it byhâlden fan it budget en de planning fan dy ôfdieling en it ferrjochtsjen fan in algemiene kwaliteitskontrôle fan it oplevere wurk. Teffens is er it oansprekpunt binnen syn ôfdieling foar de produsinten, de regisseur en leden fan oare ôfdielings, lykas de konstruksje-ôfdieling.
Slick Rick
Karriêre
Slick Rick wenne oarspronlik yn Súd-Wimbledon, Londen, Ingelân, mar ferhuze yn 1975 mei syn húshâlding nei The Bronx yn (New York), dêr't er Dana Dane moete, mei wa't er letter it tige slagge hiphop-duo Kangol Crew foarme. Ricks karakteristike 'eyepatch' (eachlape, lykas by piraten) brûkt er sûnt er as bern by in ûngemak troch brutsen glês in each kwytrekke. Hy is ek bekend om it dragen fan protte enoarme gouden sieraden en diamanten juwielen en in djoere gouden tosk.
Feroardield
Yn 1990 skeat Slick Rick in man en syn neef, dy't er ynhierd hie as bodyguard, del. Rick waard oanklage foar it twaris besykjen fan moard en yllegaal wapenbesit. Hy waard feroardiele ta 18 jier finzenis (somtiids krige er in pear oeren frij om in konsert te jaan). Russel Simons, haad fan Def Jam Recordings besocht him frij te keapjen. mar dat smiet allinne fiif jier straffermindering op.
Neidat er frijkaam yn 2008 wennet er wer yn syn filla yn Feriene Steaten. Hy jout noch hieltyd konserten, ek yn it bûtenlân, mar is it meast aktyf yn de FS.
Houwingaham
Houwingaham is in ferdwûne Midsiuwske feanterijdoarp. De delsetting waard ferlitten nei de oerstreamings troch de Doalert yn de iere sechtjinde iuw. It waard foar it earst neamd yn 1325. De namme wie noch yn de santjinde iuw bekend. Yn 1628 waard der in nije skâns by de Dútske grins boud en it soe earst de namme fan Houwingaham hawwe, mar der waard lykwols foar de namme Lange-ikkerskâns (Langeakkerschans) keazen, en is tsjintwurdich bekend as Bad Nijeskâns. De Midsiuwske delsetting Houwingaham waard ferpleatst nei de súdlikere delsettings Hamdyk en Den Ham yn it karspel Bellingwolde. Oan de Nederlânske part fan it eardere karspel leit sûnt 1998 it Bosk fan Houwingaham.
Archeology
Yn 1933 waard by lânbouwurk foar it earst de fûneminten fan de tsjerke fûn. Yn 1992 en 1998 waard by archeologysk ûndersyk troch wjerstânmjittings de lokaasje fan de fûneminten fêststeld. De tsjerke waard omjûn troch in grêft en waard nei 1200 boud. It gie om in sealtsjerke dy't 35 meter lang en 13 meter breed wie.
By de opgravings waarden ek fûneminten fan twa stinzen fûn. Dy stinzen moasten al boud wêze yn de twadde helte fan de trettjinde iuw en earne yn de fjirtjinde iuw moasten se wer ôfbrutsen wêze. Ien fan dy stinzen wie miskien noch net iens dienmakke.
Der waarden fierders gjin oerbliuwsels fan wenten fûn. Wenten moasten fan hout boud wêze en waarden miskien al ôfbrutsen of spielden fuort yn de see.
Namme
It efterheaksel ham betsjut "hoeke", "lântonge", "finne", yn kombinaasje mei de famylje namme Houwinga.
Skiednis
De haadling Nonna Uwinga fan Hovingaham waard yn 1325 neamd. Hy wie ien fan de trije liedende rjochters yn de âlde Fryske goa it Reiderlân. Yn 1395 komt de namme Tyabbe Yeldrix, haadling yn Den Ham foar as bestjoerder fan Westerwâlde yn namme fan de minderjierrige bruorren Addinga. Om 1475 hinne wie Howengehom, noch ien fan in pear doarpen oer fan it ferdronken Reiderlân, noch hiel.
Yn 1527 wie de tsjerke noch hiel en hie it nei alle gedachten noch in pastoar. It foel tsjerklik al ûnder Beerta. De befolking ferfear earst nei de dochterdelsetting Upham of Nye Ham. Dêrwei ferfearen se nei Den Ham. De oerbliuwende gebieten kamen ûnder Bellingwolde.
Yn 1632 wie it doarp net mear te sjen. Yn 1636 makken inkelde eardere bewenners oanspraken op de kwelders dêre. Yn in kontrakt foar it bedykjen waard Bellingwolde mei Heuwingaham neamd. De plande dyk soe de bûtenrâne fan de kwelders folgje oover de Beerster en Ulsder ende Bellegewoldster uijterdijcken tot an Haije Fockens huis inde Ham ofte daer omtrent.
Houwingaham moat net betiisd wurde mei it ferdronken tsjerkedoarp Houwingahof of Houwingagast oan de oare kant fan de Westerwâldske Aa, mooglik by Beertsterhoogen. Houwingaham lei yn it ferlingde fan Wynedaham, ek oan de oare kant fan de Westerwâldske Aa op 'e hichte fan Nieuw-Beerta. Sokke lange delsettings oan beide kanten fan in rivier kin ek fûn wurde by Midwolda, Scheemda en Oostwold.
Christian Corrêa Dionisio
(23 april 1975) is in eardere Brazyljaansk fuotballer. Earder spile foar Marítimo, Estoril-Praia, Farense, Internacional, Paris Saint-Germain, Girondins Bordeaux, Palmeiras, Galatasaray, Grêmio, Omiya Ardija, São Paulo, Botafogo, Juventude, Internacional, Portuguesa Desportos en Pachuca.
Robin Meade
Robin Meade (folút: Robin Michelle Meade; New London (Ohio), 21 april 1969) is in Amerikaansk sjoernaliste, nijslêzeresse, ferslachjouster, sjongster en earder model. Hja wie Miss Ohio yn 1992 en is sûnt jier en dei wurksum by de Amerikaanske nijsstjoerder HLN, dy't ta CNN heart. Yn 1995 wûn Meade in Emmy Award mei har ferslachjouwing oer in slim ferkearsûngemak. Yn 2011 brocht se as sjongster har earste country-album út.
Jonkheid en oplieding
Meade waard yn 1969 berne yn New London, yn 'e Amerikaanske steat Ohio. Hja is fan mingd Angelsaksysk Amerikaansk en Yndiaansk etnysk komôf. Se genoat har ûnderwiis oan 'e Malone Universiteit yn Canton (Ohio) en de Ashland Universiteit yn Ashland (Ohio), dêr't se as haadfak radio- en tillefyzjeproduksje, -programmatuer en -presintaasje hie, en as byfak politikology. Yn 1991 studearre se ôf mei in bachelortitel. Neitiid naam se diel oan ferskate skientmewedstriden, en yn 1992 waard se útornearre as Miss Ohio. Itselde jiers krong se by de Miss America-wedstryd troch oant yn 'e heale finales. Op 6 novimber 1993 troude se mei Tim Yeager.
Sjoernalistike karriêre
Meade begûn har sjoernalistike karriêre as ferslachjouster by de pleatslike tillefyzjestjoerder WMFD-TV yn Mansfield (Ohio). Neitiid klom se op ta ferslachjouster en nijslêzeresse by WCMH-TV yn Columbus en WJW-TV yn Cleveland. Ut Ohio ferfear Meade nei Floarida, dêr't se in baan krije koe as lêzeresse fan it moarnsnijs op 'e stjoerder WSVN-TV yn Miami. Teffens wie se dêr wurksum as ferslachjouster mei as spesjaliteit ûnderwerpen dy't mei sûnens te krijen hiene. Yn 1995 kearde Meade werom nei it noarden om by de stjoerder WMAQ-TV yn Chicago te wurkjen as fêste lêzeresse fan 'e nijsbulletêns moarns en yn 'e wykeinen.
By WMAQ tsjinne Meade ek as algemien ferslachjouster. Yn 1995 wûn se yn dy hoedanichheid in Emmy Award foar regionale tillefyzjesjoernalistyk mei har ferslachjouwing fan in botsing fan in autobus mei in trein by Fox River Grove, yn Illinois, wêrby't sân deaden en 24 ferwûnen foelen. Letter waard se nochris nominearre foar sa'n Emmy foar har reportaazje oer hoe't men ferwûnings foarkomme kin by in lichte fleantúchcrash. Foar WMAQ fersloech Meade fierders ek de Olympyske Spullen fan 1996 yn Atlanta, wêrby't se û.m. in reportaazje makke oer de bomoanslach op it Centennial Olympic Park.
Neitiid joech Meade har yn 2001 by HLN, in Amerikaanske nasjonale nijsstjoerder dy't doedestiden noch bekendstie as CNN Headline News. Dêrfoar wennet se sûnt dy tiid yn Atlanta, en wurket se fanút it CNN Center, it haadkertier fan CNN dêre. Meade is by HLN de fêste nijslêzeresse fan it programma Morning Express with Robin Meade, dat troch de wike op 'e moarn útstjoerd wurdt. Dêrby wurket hja gear mei û.m. Bob Van Dillen en Jennifer Westhoven.
Oare beuzichheden
Fierders is Meade yn 'e mande mei dokter Phil McGraw, Suze Orman en doker Mehmet Oz ek presintatrise fan it programma Ask Oprah's All Stars, op OWN, de stjoerder fan Oprah Winfrey.
Sjongkarriêre
Op 21 juny 2011 sette Meade njonken har sjoernalistike karriêre útein mei in nij wurkpaad as sjongster fan countrymuzyk, doe't se har debútalbum Brand New Day útbrocht. In single dêrfan, mei as titel Dirty Laundry, waard ek los publisearre. Meade stie mei dizze nije draai oan har karriêre op 'e omslach fan it tydskrift Making Music fan jannewaris/febrewaris 2011. Binnenyn fertelde se yn in artikel oer har ûnderfinings yn 'e muzykyndustry en oer har oankommende album. Yn 2013 brocht Meade har twadde album út, ûnder de titel Count on Me.
List fan Yslânske ambassadeurs yn Servje
Dit is in list fan Yslânske ambassadeurs yn Servje.
Plak (betsjuttingsside)
"Plak" hat yn de Wikipedy ferskate betsjuttings:
Grutte Priis Formule 1 fan Japan 2012
Utslaggen fan de Grutte Priis Formule 1 fan Japan 2012 yn Oyama op 7 oktober 2012. It wie de fyftjinde race fan 20 races fan de Formule 1 yn 2012. Hy waard op it sirkwy fan Suzuka hâlden. De race waard hâlden oer 53 omgongen, op it 5,8 km lange sirkwy oer in raceôfstân fan 307,5 kilometer.
Walluf
Walluf is in gemeente yn de Rheingau-Taunus-Kreis yn de Dútske dielsteat Hessen. De bynamme fan Walluf is Pforte des Rheingaus ("Poarte fan it Ryngoa").
Geografy
Walluf leit yn de delte fan de rivier Walluf op de súdlike helling fan it Taunusberchtme en de noardlike kant fan de Ryn. Walluf ist de meast eastlike gemeente fan it Ryngoa.
Troch de gemeente streamt de 13,7 kilometer lange Wallufbach, dy't op in hichte fan 428 meter boppe seenivo by Bärstadt syn boarne hat en by Niederwalluf yn de Ryn einiget.
Yn it 13 hektare grutte natoergebiet "Niederwallufer Bucht" eastlik fan Walluf leit it earrebarredoarp Wiesbaden Schierstein E.V.
Yndieling
Walluf bestiet út de twa kearnen Nieder- en Oberwalluf. Niederwalluf leit oan de Ryn en hat in spoarstasjon, wylst it doarpsgebiet fan Oberwalluf noardwestlik fan de gemeente leit.
Hillich Krústsjerke (Arabkir)
De Tsjerke fan it Hillich Krús (Armeensk: Սուրբ Խաչ եկեղեցի) is in tsjerkegebou fan de Armeensk-Apostoalyske Tsjerke yn it distrikt Arabkir yn de Armeenske haadstêd Jerevan. De tsjerke is de tredde tsjerke yn Armeenje dy't mei help fan de filantroop Louise Manoogian Simone (* 19.03.1933 – † 18.02.2019) boud wurde koe.
It ûntwerp fan de tsjerke is ôfkomstich fan de arsjitekt Artak Ghulyan, dy't de ûntwerpen foar in soad nije tsjerken levere.
Chely Wright
Chely Wright (útspr.: ['ʃɛli rait]; folút: Richell Rene Wright; Kansas City (Missoury), 25 oktober 1970), is in Amerikaansk countrysjongster, lietsjeskriuwster, muzikante en homorjochte-aktiviste. Hja begûn har karriêre yn 1994 en hie hits mei û.m. Sea of Cowboy Hats (1994), Shut Up and Drive (1997), Just Another Heartache (1997), Single White Female (1999) en Never Love You Enough (2001). Yn totaal naam Wright oant 2010 sân studio-albums op by ferskate platelabels, en tsjin datselde jier hie se yn 'e Feriene Steaten allinne al mear as in miljoen cd's ferkocht. Yn maaie 2010 publisearre se in autobiografy en wie se ien fan 'e earste grutte countrystjerren dy't út 'e kast kaam as lesbiënne.
Jonkheid en oplieding
Chely Wright waard yn 1970 berne yn Kansas City, yn 'e steat Missoury, yn in muzikale famylje. Se groeide op yn it plak Wellsville, yn Kansas, dêr't se as bern pianoles krige en de bugel spile. Doe't se fjouwer jier wie, wist se al dat se countrysjongster wurde woe. Op har alfde begûn se foar it earst profesjonele foarstellings as sjongster te jaan. Doe't se op 'e middelbere skoalle siet, die se mei oan 'e Ozark Jubilee, in elts jier troch oare skoalbern opfierde countrymuzykshow yn Branson. In jier letter, yn 1989, fuort nei't se slagge wie foar de middelbere-skoaleksamens, wist se in rol te bemachtigjen yn in musical yn Opryland USA, in neitiid opdoekt ferdivedaasjepark om it tema "country" hinne yn Nashville, yn 'e steat Tennessee, it sintrum fan 'e countrymuzykyndustry yn 'e Feriene Steaten. Fan 1989 oant 2008 wenne Wright yn Nashville.
Karriêre
Op grûn fan har optreden yn Opryland USA waard Wright yn 1993 in kontrakt oanbean troch muzykprodusint Mercury/Polygram, en it jiers dêrop kaam har earste album út by Polydor, in ymprint fan Mercury/Polygram. Dat hie as titel Woman in the Moon en omfette nûmers as Sea of Cowboy Hats en Til I Was Loved by You, dy't it goed diene, mar ek wer net útsûnderlike goed. Har debút-cd smiet Wright in Academy of Country Music Award op yn 'e kategory bêste nije fokaliste. Har twadde cd, Right in the Middle of It, mei as bêste nûmer Listenin' to the Radio, kaam yn 1996 út. Hoewol't Wright harsels mei har beide earste cd's ta in fêstige namme makke hie op it mêd fan 'e country, wiene de ferkeapsifers wat teloarstellend, dat se besleat om Mercury/Polygram te ferlitten en in nije kontrakt te tekenjen by MCA Nashville Records. Dêr kaam yn 1997 har trêde cd út, Let Me In, mei it nûmer Shut Up and Drive, dat har har earste country-top 10 hit besoarge. Ek it bekende nûmer Just Another Heartache en de ballad I Already Do, in favoryt ûnder Wright har fans, stiene op dy cd.
Op 11 septimber 2001 soe Wright har fyfde album útkommen wêze, mar fanwegen de oanslaggen op it World Trade Center en it Pentagon waard dat útsteld oant 25 septimber. Dizze cd hiet fan Never Love You Enough, en de titelsong brocht it ta nûmer 4 yn 'e country-top 10. De earste jierren fan it nije milennium foarmen it hichtepunt fan Wright har populariteit, en it manljusblêd FHM rôp har yn 2002 út ta nûmer achttjin op 'e ranglist fan de 20 meast seksy froulju yn 'e muzykyndustry. Doe't de cd Never Love You Enough lykwols net oan 'e ferkeapferwachtings foldie, gie Wright ein 2003 by MCA Nashville Records wei en sleat se yn jannewaris 2004 in kontrakt mei Vivaton, in ûnôfhinklik platelabel. Dêr soe se in nij album útbringe, en de fideoklip foar it nûmber The Back of the Bottom Drawer sirkulearre al, mar it projekt rûn op 'e non. Yn juny 2004 giene Wright en Vivaton útinoar.
Priveelibben
Neffens har autobiografy, Like Me, ûntdiek Wright op har achtste dat se lesbysk wie. Se miende lykwols mar dat har seksuële oriïntaasje ymmoreel wie, en dat it al har kânsen op in karriêre as countrysjongster út 'e ljochten helpe soe as se der ea wat fan blike liet. Sadwaande naam se har al hiel jong foar om nea immen deroer te fertellen en alhielendal nea in romantyske relaasje mei in oare frou oan te gean. Lykwols hie se, noch altyd neffens har autobiografy, op har njoggentjinde har earste seksuële ûnderfining mei in frou, yn 'e foarm fan in temûke affêre dy't hast in jier duorre.
Fan 1993 oant 2004 ûnderhold se in geheime relaasje mei in frou dy't se net by namme neamde, mar omskreau as "de leafde fan myn libben". Dy relaasje hold stân ek al hiene se allebeide yn dyselde tiid ek ferskate heteroseksuële relaasjes mei manlju. De lêste jierren dat Wright en har minneresse byinoar wiene, waarden karakterisearre troch withoefolle kearen dat se it út- en dêrnei wer goedmakken, fanwegen de spannings dy't fuortkamen út 'e stikeme omglûperij, it feit dat se allebeide mienden dat it ferkeard wie om in homoseksuële relaasje te ûnderhâlden, en troch Wright har lange perioaden fan ôfwêzigens as se op toernee moast. Uteinlik rûn it spul dochs foargoed stikken, en neitiid troude Wright har freondinne mei in man.
Yn it neijier fan 2000 hie Wright in relaasje mei countrysjonger Brad Paisley, dy't yn 'e rabbersblêden breed útmetten waard. Letter sei Wright yn in fraachpetear mei Oprah Winfrey dat se Paisley bewûndere om syn skranderens en goede persoanlikheid, mar dat se har nea seksueel ta him oanlutsen field hie. "Ik hold fan Brad. Ik hie nea it fermogen om fereale op him te wurden, mar it liek my ta dat as ik dochs in minder as befredigjend libben liede moast, dat dit dan de man wie dêr't ik dat libben mei diele koe. As ik dochs in fint hawwe moast, dan wie dit him." Fierders sei se dat it har no slim muoide hoe't dy hiele relaasje úteinset en beëinige wie.
Yn 'e konservative, fierhinne strang kristlike Amerikaanske countrymuzykyndustry wiene de reäksjes foar in grut part negatyf. Wright har ferkeapsifers giene suver midstwa. Hja krige haatmail en sels deadsbedrigings. Se krige wol in soad stipe út 'e hoeke fan 'e leden fan 'e Amerikaanske homoseksuële mienskip, mar dat binne oer it algemien gjin countryleafhawwers, en, sa't Wright letter sels sei: "it is in hiele sprong fan [...] minsken dy't op myn Facebookside komme en op 'e "Like"-knop klikke nei dat se myn platen keapje en konserten besykje." Dat finansjeel waard se dêr net folle wizer fan. Yn 2011 waard der in dokumintêre oer Wright har coming out makke, mei as titel Wish Me Away ("Winskje My Fuort"), sawol ferwizend nei in nûmer fan har cd Lifted Off the Ground, as nei de negative reäksjes dy't se krige.
Yn 2010 rjochte Wright de Like Me Organization op, dy't famylje, freonen, fans en oare stipers fan 'e homomienskip gearbringt om help en foarljochting te jaan oan nije homo's, lesbiënnes, biseksuëlen en transseksuëlen en harren famylje en freonen. It foarnaamste doel is om it narjen fan tiners fanwegen harren seksuële oriïntaasje en selsmoard ûnder homo-, bi- en transseksuële jongerein tsjin te gean.
Op 6 april 2011 ferloofde Wright har mei de joadske homorjochte-abbekate Lauren Blitzer. Se trouden op 20 augustus fan dat jier by in besletten gearkomste op it plattelân fan 'e steat Konnetikut, wêrby't sawol in dûmny as in rabbyn foargiene. Nei reägearbuisbefruchting waard yn jannewaris 2013 bekendmakke dat Wright yn ferwachting wie fan in twilling. Op 18 maaie fan dat jier brocht se George Samuel en Everett Joseph Wright te wrâld.
List fan Yslânske ambassadeurs yn Sily
Dit is in list fan Yslânske ambassadeurs yn Sily.
Sinnamon Love
Sinnamon Love, echte namme: Kamilah Rouse (Flint (Michigan), 31 desimber 1973), is in rêstend Amerikaansk neakenmodel, fetysjmodel, dominatriks, pornografysk aktrise en pornoregisseur fan mingd Afro-Amerikaansk, Dútsk, Yndiaansk en Louisiaansk-Kreoalsk komôf, dy't op 't heden wurksum is as publisiste, kollumniste, radiopresintatrise en seksuologe. Har artystenamme is troch de jierren hinne op ferskate manearen ferhaspele, ta Sinemon Love, Cinnamon Love, Sinnamon, Sinamon, Sinemon, Sinnamen, Cinnamon en Sinnamone. Neffens har offisjele opjefte is se in petiterige 1.55 m lang, mei in gewicht fan 54 kg en kupmaat 34D.
Jonkheid en oplieding
Sinnamon Love waard yn 1973 berne yn it yndustrystedsje Flint, yn 'e steat Michigan, dêr't se ek opgroeide. Mei 16 jier ferfear se nei it Kalifornyske Los Angeles, dêr't se in jier earder as normaal har middelbere-skoaldiploma helle. Love troude wylst se noch studearre oan it Santa Monica Kolleezje, mar it houlik einige al rillegau yn in skieding, wêrby't se efterbleau mei twa lytse bern.
Pornokarriêre
Ek wurke Love wol foar minder bekende studio's, lykas Pure Play Media, West Coast Productions, Platinum X Pictures, Seymore Butts Home Movies en de op ebony-porno taleine labels Black Ice en Afro-Centric Productions. Fierders wie Love ek in protte foar pornosites op it ynternet yn 't spier, lykas Brazzers en Kink.com. Se waard yn 2011 nominearre foar in AVN Award (de Oskars fan 'e pornowrâld) yn 'e kategory skandalichste sêne, foar har optreden yn 'e film Rough Sex 2. Yn 2009 waard se ynhuldige as lid fan 'e Urban X Hall of Fame en yn 2011 as lid fan 'e AVN Hall of Fame.
Njonken har aktearwurk wie Sinnamon Love ek aktyf as glamourmodel, neakenmodel (yn mear as 30 ûnderskate neakenblêden), fetysjmodel en dominatriks. Yn 2000 regisearre hja sels de pornofilm My Black Ass 4, dy't it jiers dêrop twa nominaasjes foar in AVN Award yn 'e wacht sleepte. Love wie yn 1995 te gast op 'e tillefyzje yn it praatprogramma fan presintator Jerry Springer, en letter ek yn dat fan Tyra Banks. Hja hat ynterviews jûn oan kranten en tydskriften as de L.A. Times, London GQ en de Philadelphia Inquirer.
Fierders stie se yn 2003 op 'e earste omslach fan it hiphop- en pornoblêd Fish 'n Grits, tegearre mei rapper Redman, en wurke se yn 2005 mei oan in realitytillefyzjeprogramma op 'e betelstjoerder Playboy TV, wêrby't se mei sjonger Cee-Lo Green op salsa-les gie. Fanôf juny 2007 wie se boppedat mei-presintatrise fan it programma Fetish at Night, op 'e ynternetstjoerder PrimeTimeUncensored. Yn 2010 wurke se mei oan in reklamespotsje fan 'e Free Speech Coalition tsjin piraterij op it ynternet. Yn 2010 gie Sinnamon Love in jier lang op toernee mei The Punany Poets út it HBO-programma Real Sex. Mei-inoar brochten hja in teätershow op 'e planken dy't wijd wie oan sekspositive poëzij en seksûnderwiis. Oan 'e ein fan dat jier loek Love har foargoed út 'e pornoyndustry werom.
Lettere karriêre
Sûnt de beëiniging fan har pornokarriêre wurket Love as publisiste op it mêd fan seksûnderwiis, seksuology en de pornoyndustry, wylst se as kollumniste bydragen leveret foar websiden oer hiphop, it grutbringen fan bern en feminisme. Yn 2011 sette hja útein mei in ynternetradioprogramma op DTFRadio.com, dat de namme Sex, Love & Hip Hop hat. Dêrfoar hat hja fraachpetearen mei hiphopartysten en lieders fan 'e Afro-Amerikaanske mienskip yn 'e Feriene Steaten.
Dêrnjonken wurdt Love faak as sprekster frege op akademyske en feministyske gearkomsten dy't de pornoyndustry oangeane, mar ek oer ûnderwerpen as sekswurk, de minsklike seksualiteit, seksûnderwiis, relaasjes, bondaazje en SM. Mei't ien fan har bern it syndroom fan Asperger hat (in stoarnis dy't ta it autistyske spektrum heart), hat Love har ek ûntjûn ta in aktiviste op it mêd fan passend ûnderwiis foar autistyske bern yn 'e earmere buerten fan 'e Amerikaanske binnenstêden.
Priveelibben
Sinnamon Love is de mem fan twa dochters en ien soan. Hja hat aaistokkanker hân, mar is folslein genêzen, hoewol't der al in aaistôk en in aailieder by har ferwidere binne. Har hobbys binne itensieden en it spyljen fan boerdspultsjes. Love wennet yn New York.
Mary Carey
"Mary Carey" of "Mary Cary" hat yn de Wikipedy ferskate betsjuttings:
Herman van der Heide
Hermanus Jan (Herman) van der Heide (Snits, 12 augustus 1917 – 13 desimber 1998 ) wie in byldhouwer, dy ôfstamt fan'e famylje Van der Heide út Harns.
Libben en wurk
Van der Heide wie ûnder oare dekorateur by ferskate bedriuwen en wie as byldhouwer autodidakt. Hy folge yn'e Twadde Wrâldkriich jûnslessen tekenjen en skilderjen oan 'e Grinzer Akademy Minerva en letter oan 'e Frije Akademy yn De Haach). Yn 1947 hat er him festige yn Amsterdam as byldzjend keunstner. Oant 1955 wurke er dêr as tentoanstellingsynrjochter. Yn 1951 moete er by it Iepenloftmuseum foar byldhoukeunst Middelheim yn Antwerpen de abstrakt wurkjende keunstner Hans Ittmann, die't him yntrodusearre as lid fan Kreaasje (Nederlânsk: Creatie). Tusken 1951 en 1959 wie Van der Heide ek lid fan De Nije Ploech yn Voorburg en, nei de opheffing fan Kreaasje, lid fan 1955 oant de opheffing yn 1969 lid fan 'e Liga Nije Bylden mei oare byldzjend keunstners en arsjitekten (ûnder wa Dirk Sterenberg). Mei dizze Liga eksposearre hy syn wurk by de tentoanstelling Kleur (1958) yn it Stedsk Museum Amsterdam. Gearwurking tusken byldzjende keunstners en arsjitekten, die't de Liga propagearre, waard troch Van der Heide en Sterenberg realisearre by de bou fan ferskate brêgen yn Amsterdam, fan hokker Van der Heide de liningen die. It wurk fan'e keunstner, dy't ûnderwiis joech oan 'e Keninklike Haachske keunstakademy, wurdt rekkenne ta it konstruktivisme.
Halsnæs (gemeente)
Yn in referindum mochten yn maaie 2007 de ynwenners kieze oer de namme fan de gemeente. De winnende namme waard Halsnæs, dy't op 1 jannewaris 2008 offisjeel ynfierd waard.
Yn de gemeente wenje likernôch 31.000 ynwenners.
Trivia
Nei't de gemeente Brønderslev-Dronninglund de namme feroare yn Brønderslev hie de gemeente Frederiksværk-Hundested mei 31 karakters de langste gemeentenamme fan Denemark.
Daniel da Silva
(27 maaie 1973) is in eardere Brazyljaansk fuotballer. Earder spile foar União São João, Santos, Verdy Kawasaki, São Caetano en Palmeiras.
Abby Lee Brazil
Abby Lee Brazil, echte namme ûnbekend (Belo Horizonte (Minas Gerais), 8 septimber 1989), is in Brazyljaansk neakenmodel, stripper en pornografysk aktrise, wa har artystenamme oft ek wol (mis)stavere wurdt as Abbey Lee Brazil. Hja hat ek wol wurke ûnder de skûlnamme Abby. Brazil begûn yn 2014 oan in wurkpaad yn 'e Amerikaanske pornoyndustry en spile sûnt yn frijwat films.
Libben en karriêre
Abby Lee Brazil waard yn 1989 berne yn 'e stêd Belo Horizonte, yn 'e Brazyljaanske dielsteat Minas Gerais. Yn 2014, doe't se 25 jier wie, makke se har debút yn in pornografyske film. Neffens de Internet Adult Film Database (IAFD) hat sûnt yn in fyftichtal films spile. Dêrby wie Brazil frijwol útslutend aktyf yn 'e Amerikaanske pornoyndustry.
Doarpstsjerke (Gieten)
De Doarpstsjerke oan de Brink yn Giten is in 19e-iuwsk tsjerkegebou fan de PKN-gemeente.
Skiednis
De Doarpstsjerke fan Giten giet werom op in oan Marije wijd midsiuwsk gebou. Yn de 17e iuw moast de âlde tsjerke op 'e nij boud wurde. De toer waard yn 1804 boud en ferfong doe in klokkestoel. . Neffens in oare boarne waard de 17e-iuwske toer yn 1804 ferhege, yn 1864 op 'e nij boud en yn 1975 op 'e nij ommitsele. Op it plak fan de 17e-iuwske foargonger waard yn 1849 it hjoeddeiske tsjerkegebou oan de toer boud.
Abby Lee Brazil
Libben en karriêre
Sûnt 2014 hat Brazil wurke foar sokke foaroansteande labels as Evil Angel, New Sensations, Jules Jordan Video en Wicked Pictures. Teffens hat se wol spile yn produksjes fan minder bekende studio's, lykas Girlfriends Films, Mile High Media en Pure Play Media. Fierders hat se ek in protte yn 't spier west foar pornowebsiden op it ynternet, wêrûnder Reality Kings, BangBros en Naughty America.
Doarpstsjerke (Gieten)
Ynrjochting
De preekstoel yn de tsjerke datearret fan de 17e iuw. Fierder steane der yn de tsjerke twa iken kolleezjebanken út de 18e iuw. Oan ien fan de muorren hinget in rouboerd foar Nicolaas Harmen van Echten út 1742, dy't drost fan Drinte en bewenner fan de havezate Entinge wie.
Abby Lee Brazil
Libben en karriêre
Brazil hat gearwurke mei kollega-aktrises as Briana Banks, Cassidy Banks, Mercedes Carrera, Ashley Fires en Tanya Tate, en mei manlike tsjinspilers as Mike Adriano, Mick Blue, James Deen, Manuel Ferrara, Mr. Pete en Criss Strokes. Njonken har aktearwurk is se ek aktyf as neakenmodel en as stripper.
Doarpstsjerke (Gieten)
Ynrjochting
Yn de toer hingje twa klokken, dy't alletwa getten binne yn de 16e iuw. Ien fan dy klokken waard yn 1520 getten troch Wolter Schonenborch, de jitter fan de oare klok út 1565 is ûnbekend.
Oargel
It oargel yn de tsjerke waard boud troch L. van Dam en soannen út Ljouwert.
Púnjers
De Púnjers, Puniërs, Kartagers of Westfenysjers wiene in folk dat yn it westlike Middellânske Seegebiet libbe, dy't fan de Fenysjers ôfstammen. Hjoed-de-dei wurdt it begryp "Púnjer" nei de Fenysjers yn it westlike Middellânske Seegebiet ferwiisd, westlik fan de tinkbyldige grins tusken it Latynske westen en it Grykske easten.
It folk befette de ynwenners fan harren thúslân om Kartago hinne, yn it hjoeddeistige Tuneezje, en de ynwenners fan harren koloanjes yn Noard-Afrika, westlik Sisylje, súdlik Sardynje, Malta, Ibytsa en súdlik Ibearje (Hispania). Harren taal, it Punysk wie in dialekt fan it Fenisysk. De earste Fenysjers fêstigen harren yn it westlike Middellânske Seegebiet yn de tolfde iuw f.Kr. en hja foarmen hannelsrûtes fan de Fenisyske hannelsstêden Tyrus, dêr't Kartago fan út stifte waard, en Sidon. De Púnjers holden kontakten mei de Fenysjers, mar ûntwikkelen ek nauwe bannen mei de lânseigen folken yn it westlike Middellânske Seegebiet, en namen guon fan harren kultuerele eigenskippen oer. Guon fan dy eigenskippen waarden troch alle Westfenysjers yn it algemien oernaam, wylst oare eigenskippen beheind warden ta guon Punyske regio's.
De Westfenysjers stiften in stikmannich stêdsteaten, dêr't Kartago fan de fyfde iuw f.Kr. ôf de grutste en machtichste fan waard. Yn de fjirde iuw f.Kr. kamen de Punyske gebieten yn Sisyle en Sardynje ûnder Kartaachsk bestjoer, wylst oare Punyske stêden bûten Kartaachsk besjoer wisten te bliuwen. Yn de Punyske oarloggen (264-146 f.Kr.) ferlear Kartago syn hegemony yn it westlike Middellânske Seegebiet oan de Romeinske Republyk en nei it Belis fan Kartago yn 146 f.Kr. waard dy stêd troch de Romeinen folslein ferwoastge. Nei de fal fan Kartago bleau de Punyske taal en kultuer bestean oant wol yn de Lette Aldheid ta.
Namme
It wurd "Punysk" wurdt hjoed-de-dei foar alle Westfenysjers brûkt en komt fan it Latynske poenus en punicus wei, dy't ornaris nei de Kartagers en oare Westfenysjers ferwiisden. Dy begripen kamen wer fan it Aldgrykske wurd Φοῖνιξ (Phoinix), meartal Φοίνικες (Phoinikes), dy't lywols nei alle Fenysjers (east en west) ferwiisden. It Latyn naam dy Grykske wurden foar in twadde kear oer as phoenix, meartal phoenices, oer en brûkte dy ek foar alle Fenysjers. thumb|150px|left|In Punysk byldsje fan de 3e iuw f.Kr. fûn yn [[Ibytsa]]
Der is bewiis dat Westfenysjers fan Sisylje it begryp Phoinix brûkten, mar it is net wis as se dat foar harren sels brûkten. In tekst fan de hillige Augustinus fan Hippo neamt dat se harsels chanani (Kanaäniten) neamden.
Oare begripen foar de Púnjers waarden ek wol brûkt, sa as bygelyks de regio dêr't se wennen (Sardinysk-Punysk of Sisilysk Punysk). Soksoarte begripen waarden al troch guon Grykske skriuwers brûkt, dy't de Púnjers fan Noard-Afrika (Lybje) ek wol "Lybysk Fenysjers" neamden.
Skiednis
thumb|In Punysk gnyskjende masker fan Sardynje thumb|In Kartaachske munt fan Sisylje mei in hynder foar in palmbeam (yn it Gryksk Phoinix neamd) út de 4e iuw f.Kr. thumb|Pylders fan de ruïne fan de Punyske, en letter de Romeinske stêd Tharros op Sardynje
Iere skiednis
De Púnjers wiene in Semitysk folk dy't ôfstammen fan Fenisyske kolonisten, dy't harren yn de tolfde iuw f.Kr. yn it westlike Middellânske Seegebiet fêstigen. De Fenysjers fêstigen harren yn it tredde milennium f.Kr. oan de kust fan Syrje oan de Middellânske See. Om't dy omkriten in woastynklimaat hie, konsentrearren de Fenysjers harren op de seehannel. Stêden lykas Byblos, Tyrus en Sidon waarden wichtige hannelstêden en hja makken hannelsrûtes troch de Middellânske See hinne. Yn de tolfde iuw f.Kr. stiften de Fenysjers koloanjes yn it westlike Middellânske Seegebiet. De koloanjes fan Utica en Hippo Regius wiene de earsten yn Noard-Afrika. Letter kamen der mear koloanjes yn it hjoeddeistige Tuneesje, lykas Kartago, en doe fierder op westlik Sisylje, súdlik Sardynje, Malta, de Baleären en súdlik Ibearje.
De Púnjers namen de godstsjint fan de Fenysjers oer en ferearen goaden lykas Baäl Hamon en Melkart. Mar de Púnjers namen ek eigenskippen fan oare godstsjinsten oer, lykas dy fan lânseigen folken, sa as de Numydjers, en fan de Egyptners en de Griken, dêr't se in soad mei hannelen. De Púnjers mingden harren ek mei lânseigen folken, sa as houliken mei Numydjers en Libyske Berbers.
Fan de fyfde iuw f.Kr ôf ûntjoech Kartago him as in machtige stêd en in stikmannich oare Punyske stêden kamen ûnder Kartaachsk ynfloed, wylst oare Punyske stêden dêrbûten wisten te bliuwen. De Kartagers hannelen sels bûten it Middellânske Seegebiet en se giene ek wol op ûntdekking. Hanno de Seefarder spile in wichtige rôl dêrby. Se fearen de Atlantyske Oseaan op oant de Britske eilannen nei it noarden en nei de Golf fan Guinea yn it suden, dêr't se de lânseigen folken beskreaune.
Gryksk-Punyske en Romeinsk-Punyske oarloggen
Om't de Kartagers hannelskonkurrinten fan Magna Graecia (Grut-Grikelân) wiene, krigen se gauris spul mei harren oer it eilân Sisylje yn de Sisyljaanske oarloggen fan 600 oant 265 f.Kr.
Letter waard de Romeinske Republyk in opkommende macht, dêr't de Kartagers ynearsten freedsum mei omgiene. Om't Rome machtiger waard, ûntstie der in machtstriid yn it westlike Middellânske Seegebiet. De Kartagers fochten tsjin de Romeinen yn de Punyske oarloggen tusken 265 oant 146 f.Kr., dy't de Kartagers einlings ferlearen. Nei it Belis fan Kartago yn 146 f.Kr. ferwoastgen de Romeinen de stêd en waard Rome de grutste macht oan de Middellânske See.
Under Rome
It ferwoastgjen fan Kartago betsjutte lykwols net de ein fan de Kartagers. Nei de kriich waard de stêd Kartago folslein mei de grûn lykmakke en lân dêr omhinne waard gaadlik makke foar ikkerbou foar Romeinske boargers. Oare Punyske stêden waarden stadichoan romanisearre en in part fan de befolking naam de Romeinske godstsjinst oan, mei eigenskippen fan harren eigen godstsjinsten dêryn mingd. De Punyske taal en kultuer bleau lykwols noch wol bestean foar in pear iuwen dêrnei.
Kartago waard ûnder Julius Caesar fannijs opboud en de doarpen yn de omkriten waarden oanwiisd oan Romeinske soldaten dy't mei pensioen giene. Kartago waard wer in wichtige hannelstêd en waard nei Rome de grutste hannelstêd yn it Ryk, oant Konstantinopel dy posysje oernaam. Minsken fan Punysk komôf wiene noch hieltyd warber as hannelers en guon waarden sels politisy yn it Romeinske Ryk. Keizer Septimius Sevearus wie fan Punysk komôf en wie der ek grutsk op. Der waard fan him sein dat er Latyn mei in Punysk aksint spriek. Under syn bewâld waarden Kartagers part fan de hege elite en harren goaden waarden part fan de keizerkultus
Doe't it kristendom him oer it Romeinske Ryk fersprate, wie it benammen warber yn Noardwest-Afrika, en Kartago waard in kristlike stêd foar it leauwe wetlik tastien waard. De hillige Augustinus fan Hippo, berne yn Tagaste yn it hjoeddeistige Algerije, bekôge himsels as in Púnjer, en skreau oer de Punyske taal en kultuer dat in wichtige boarne dêrfan wie. Yn ien fan syn teksten stie: "It is in poerbêst ding dat Punyske kristenen it dopen sels neat oars as 'ferlossing', en it sakramint fan Kristus syn lea neat oars as 'libben' neame".
Nei de Romeinen
De lêste oerbliuwsels fan in selsstannige Punyske kultuer moat earne yn de disoarder by de fal fan it Westromeinske Ryk ferdwûn wêze. De demografyske en kulturele skaaimerken fan de regio feroaren hurd mei de oarloggen fan de Fandalen, dy't harren yn Noard-Afrika fêstigen, mei de Byzantinen, dy't de ferlerne gebieten fan it Westromeinske Ryk werom bemasterje woene. Dat late ta it twongen ferhúzjen fan de befolking. Der kaam wer in feroaring yn it gebiet mei it oermasterjen fan de Magreb troch de islamiten yn de sânde iuw n.Kr. De islamityske skriuwer al-Bakri neamde yn dy tiid in folk yn Sirte, yn hjoeddeistich Lybje, dat gjin Latyn, Berbersk en Koptysk spriek. Dus dat moast noch om in oerbliuwsel Púnjers gean, dy't hjir en dêr yn ôfsûnderlike gebieten wennen. It sprutsen Punysk hat it langer as de skriuwtaal útholden.
Boneskâns
Boneskâns (Nederlânsk: Booneschans) is in buorskip yn de gemeente Aldamt yn de provinsje Grinslân en leit justjes besuden Bad Nijeskâns oan de Hamdyk, lyk tsjin de Dútske grins oan. Bewesten leit sûnt 1911 it B.L. Tijdenskanaal. Om de buorskip hinne leit sûnt 1998 it Bosk op Houwingaham.
Ashley Callingbull
Ashley Callingbull (troude namme: Ashley Callingbull Burnham; Enoch (Alberta), 21 oktober 1989) is in Kanadeesk model en aktrise fan etnysk Yndiaansk komôf.
Boneskâns
Skiednis
De buorskip leit op in plak dêr't mooglik yn 1589 yn opdracht fan de Fryske kommittearre Alfred Evert Boner (Bonen) de Boneskâns boud waard ta it ferdigenjen fan it gebiet yn de Tachtichjierrige Kriich. Wêr't de namme weikomt is net wis. Dy soe ferwize kinne nei opdrachtjouwer Boner, mar meastentiids waarden skânsen nei plaknammen neamd en soe dus ek ferwize kinne nei it tichteby lizzende Eastfryske doarp Bunde (doetiids ek wol Boen neamd).
Ashley Callingbull
Jonkheid en oplieding
Callingbull waard yn 1989 berne yn Enoch, yn it Stony Plain Yndianereservaat 135 fan 'e Enoch Kry Naasje, dat fuort bewesten de stêd Edmonton leit, yn 'e Kanadeeske provinsje Alberta. Har beide âlden binne Kry-Yndianen. Yn in fraachpetear fertelde se dat se net in maklike bernetiid hân hat, en dat se benammen troch har mem en har pakes en beppes grutbrocht is. Se liet fertelde dat se te lijen hân hie ûnder húslik geweld fan 'e kant fan har heit.
Boneskâns
Skiednis
De Boneskâns wie in dykskâns, dy't op de Hamdyk lei. Dy dyk wie de earste dyk dy't yn 1545 oanlein waard by de Doalertboezem del en dy't yn Dútslân Altendeich (Aldedyk) neamd wurdt. De skâns leit op it plak dêr't de Lethe troch in syl yn de Doalert rûn. It is ûndúdlik hoe't de skâns der útseach. De Boneskâns hie oarspronklik in foarm fan in redûte (fjildskâns). Nei't de kustline fan de Doalert nei it noarden ferskode troch it yndykjen fan it Bunderneuland (Bundernijlân) yn 1605 en yn 1628 op de Lange Ikkers benoarden de Boneskâns de Lange-ikkerskâns of Nijeskâns oanlein waard, naam dy de ferdigening oan de see oer fan Boneskâns. Yn 1628 wiene der lykwols plannen en meitsje fan de skâns in fêsting, mar dy waarden dochs nea wiermakke. De skâns krige wol in ekstra bastion. By de Munsterske Kriich yn 1672 waard de skâns ferlitten, mar waard in jier letter wer werom oermastere. Yn de santjinde iuw bruts de Hamdyk mooglik op ferskate plakken troch, dêr't der wielen troch ûntstiene benefter de dyk. By ien fan dy trochbraken ûntstie der in wiel dêr't in part fan de súdlike bastion fuortspielde.
Ashley Callingbull
Jonkheid en oplieding
Al op jonge jierren begûn Callingbull mei te dwaan oan skientmewedstriden foar Yndiaanske famkes, de saneamde 'prinsessekroanen'. Tsjin 1999, doe't se tsien jier wie, hie se alle prinsessekroanen yn Midden-Alberta al in kear wûn. Mei sechstjin jier slagge Callingbull yn 2005 foar de eksamens fan 'e middelbere skoalle. Dêrnei folge se in universitêre oplieding dramatyk en tillefyzje.
Boneskâns
Skiednis
Yn de achttjinde iuw waard de Boneskâns as "batterij Boneskâns" part fan de Earste Liny fan de Iems, mar it wie doe al gjin skâns mear. Yn 1851 waard dy liny ek opheft en ferfearen de militêren út Boneskâns wei. Der bleane in stikmannich huzen en pleatsen oer en de wiel. De wiel waard stadichoan lytser en ferdwûn yn de iere tweintichste iuw folslein fan de kaart.
Ashley Callingbull
Karriêre
Callingbull fertsjintwurdige Kanada op 'e Miss Friendship International-skientmewedstryd, dy't yn septimber 2010 yn it Sineeske Hubei holden waard. Dat die se datselde jiers ek op 'e missferkiezing Queen of the World, yn Dútslân, dêr't se trochkrong oant yn 'e finale. Fierders wie Callingbull ek as Miss Kanada oanwêzich op 'e skientmewedstryd Miss Humanity International, yn Barbados, yn oktober 2011. Yn 2013 wie se finaliste foar de titel Miss Universe Kanada.
Boneskâns
Skiednis
Yn 1999 waard yn it ramt fan it oanlizzen fan it Bosk op Houwingaham de wiel fannijs iepen groeven. Dêr waard ek it plak fan de grêft fa it súdlike bastion werom fûn, dy't in djipte fan 1,6 meter ûnder NAP en in breedte fan 10 oant 15 meter skynde te hawwen. Fan de rêst fan de skâns is fierder neat werom te sjen, útsein in lytse ferbreding en ferheging yn de Hamdyk yn it lân by in bocht yn de dyk en in bûging yn de ryksgrins.
Ashley Callingbull
Karriêre
Op 29 augustus 2015 wie Callingbull de earste Kanadese en de earste Yndiaanse dy't de Mrs. Universe-ferkiezing wûn, in ynternasjonale skientmewedstryd foar troude froulju. Neitiid brûkte se har bekendheid om op te kommen foar slachtoffers fan húslik geweld, dat se sels oan 'e lea ûnderfûn hie. Ek rôp se by de nasjonale ferkiezings fan 2015 alle Yndianen yn Kanada op om tsjin 'e Konservative Partij fan Kanada te stimmen, dy't doe it sittende regear foarme. Callingbull fûn dat de omtinkens fan 'e lânseigen bewenners fan Kanada it fertsjinnen om gâns mear prioriteit te krijen as dat de Konservativen deroan joegen.
Boneskâns
Skiednis
By Boneskâns wurdt by it B.L. Tijdenskanaal del it projekt IJkdijk dien om proeven te dwaan mei dykkonstruksjes.
Ashley Callingbull
Karriêre
Callingbull wurket ek as aktrise, en spile fan 2011 oant 2015 yn 'e tillefyzjesearje Blackstone de rol fan Sheila Delaronde. Se naam yn 2016 mei har styfheit diel oan it fjirde seizoen fan it realitytillefyzjeprogramma The Amazing Race Canada, wêryn't se it trêde plak berikten.
Korpiklaani
Korpiklaani is in metalband út Finlân. Korpliklaani waard yn 2003 oprjochte troch sjonger en gitarist Jonne Järvelä. Korpiklaani is ûntstien út de band Shaman.
List fan Yslânske ambassadeurs yn Sina
Dit is in list fan Yslânske ambassadeurs yn Sina.
Korpiklaani
Muzyk
De spesjaliteit fan Korpiklaani is it mingen fan de tradisjonele Finske folkmuzyk humppa mei metal, hoewol't de klam net allinne op de metal leit lykas by fergelykbere bands as Finntroll. De teksten fan Korpiklaani geane oer mytologyske tema's, de natuer en feesten. Korpiklaani sjongt ôfwikseljend yn it Ingelsk en Finsk.
Grutte Priis Formule 1 fan Jeropa 2002
Utslaggen fan de Grutte Priis Formule 1 fan Jeropa 2002 yn Nürburg op 23 juny 2002. It wie de njoggende fan 17 races fan de Formule 1 yn 2002. Hy waard op de Nürburgring hâlden. De race waard hâlden oer 67 omgongen, op it 5,1 km lange sirkwy foar in raceôfstân fan 308 kilometer.
TLA Raw Award
De TLA Raw Awards binne in groep Amerikaanske prizen dy't ienris yn it jier takend wurde foar de bêste pornografyske films en oare pornografyske produkten. Se besteane sûnt 2010 en wurde útrikt troch TLA Raw, ien fan 'e grutste online leveransiers en postoarderbedriuwen op it mêd fan 'e ferkeap fan pornografyske films en oanbesibbe produkten yn 'e Feriene Steaten.
De nominearren foar de prizen wurde útkeazen troch meiwurkers fan it bedriuw sels, en dêrnei kinne fans fia de webside fan TLA Raw op harren favoriten stimme. Der bestiet gjin útrikkingsseremoanje; de winners wurde bekendmakke op 'e webside fan TLA Raw, en de prizen wurde de winners dêrnei tastjoerd. De TLA Raw Awards wurde útrikt yn santjin ûnderskate kategoryen, wêrûnder bêste pornografyske film, bêste pornografyske parody, bêste sekskomeedzje, bêste ynternasjonale pornografyske film, bêste regisseur, artyste fan it jier, bêste nijynkommelinge, filmstudio fan it jier, bêste seksboartersguod, bêste pornografysk oriïntearre blôch en bêste twitterder (yn 'e Amerikaanske pornoyndustry). De TLA Raw Award foar artyste fan it jier is wûn troch Tori Black (2010), Kristina Rose (2011), Allie Haze (2012) en Lexi Belle (2013).
John Gielgud
Sir John Gielgud (folút: Arthur John Gielgud; Londen, 14 april 1904 - Wotton Underwood (Ingelân), 21 maaie 2000) wie in Britsk toaniel-, film- en tillefyzjeakteur, dy't benammen ferneamd waard om fertolkings fan rollen út toanielstikken fan Shakespeare. Syn karriêre omfieme acht desennia, en hy wurdt rûnom beskôge as ien fan de grutste akteurs fan syn tiid. Gielgud is ien fan 'e seldsume akteurs dy't in Tony, in Emmy, in Grammy (foar in ynsprutsen lústerboek) en in Oscar wûn hawwe, mei dêropta noch 2 Golden Globes en 3 BAFTA's.
Libben en wurk
John Gielgud wie de efterneef fan de ferneamde toanielaktrise Ellen Terry. Oan syn heitekant stamme er ôf fan Litouske en Poalske adel: hy wie de oerpakesizzer fan greve Jan Gielgudziszki, dy't nei de mislearre Poalske opstân tsjin 'e Russen fan 1830-1831 de wyk nimme moast nei Grut-Brittanje. De namme Gielgud giet úteinlik werom op it Litouske doarp Gielgaudskis. De beppe oan memmekant fan John Gielgud syn heit Frank wie de ferneamde Poalske aktrise Aniela Aszpergerowa.
Nei't John Gielgud de Westminster School dien hie, gong er studearjen oan de Royal Academy of Dramatic Art (1922). Syn karriêre rûn flot en hy spile al mei jonge jierren klassike rollen. Op syn 25e makke Gielgud syn debút yn the Old Vic en in jier letter spile er Hamlet.
Fanôf de jierren tritich spile Gielgud en geregeldwei yn films. Dochs wie er mei lichem en siele foar it teäter. Dêrom wie de konkurrinsje mei Laurence Olivier, dy't him mear op films rjochte, minimaal. Ek doe't de toanielwrâld yn de rin fan de jierren feroare, feroare Gielgud mei. Sadwaande wie er yn ferskate stikken fan Harold Pinter te sjen.
Yn 1961 krige er in Tony foar de bêste dramaregisseur foar Big Fish, Little Fish, yn 1979 in Grammy foar bêste ynsprutsen dokumintêre as drama foar Ages of Man, yn 1981 de Oscar foar Bêste Akteur yn in Byrol foar Arthur en yn 1991 de Emmy foar bêste haadrolspiler yn in minyrige of special foar Summer's Lease.
Yn 1973 spile er mei yn de musical Lost Horizon. Yn de jierren tachtich wie Gielgud te sjen yn de telefyzjerige Brideshead Revisited. By gelegenheid fan de njoggentichste jierdei fan de akteur yn 1994, waard de namme fan it Globe Theatre op West End feroare yn Gielgud Theatre.
John Gielgud stoar in natuerlike dea yn maaie 2000. Hy is 96 jier wurden. Martin Hensler, dy't goed 25 jier syn libbenspartner wie, stoar in pear moanne earder.
Gielgud spile oant krekt foar syn dea noch yn films en toanielstikken: syn lêste filmrol wie Catastrophe, in filmbewurking fan it stik mei deselde namme fan Samuel Beckett. De film waard in pear wike foar syn dea foltôge.
Literatuer
In kar
Skamte (anatomy)
De skamte, yn 'e Fryske sprektaal ornaris oantsjut mei de hollanistyske ynterferinsje skamstreek, is it diel fan it minsklik lichem dêr't de ljisken en de geslachtsdielen sitte. It wurdt ek wol it krús neamd, om't op dat plak de skonken en de romp gearkomme. De begrinzging fan 'e skamte leit tusken de ûnderkant fan 'e búk en it begjin fan 'e billen, oan 'e foarside fan it lichem. De stuten, oan 'e efterkant fan it lichem, wurde net ta de skamte rekkene.