cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Seksuele oantrekking
Oantreklikens kin fergrutte wurde troch it hawwen fan in beskaat kapsel, it dragen fan beskate soarten klean, juwiellen, kosmetika of rûkersguod en it oanbringen fan lichemsfersierings (fan it dragen fan earbellen oant it hawwen fan piercings en tattoeaazjes). Net selden wurdt ek plastyske sjirurzjy tapast as men ûntefreden is oer in ûnderdiel fan jins uterlik en derfan oertsjûge is dat men oantrekliker wêze sil as dat feroare wurdt. Dêrby kin men tinke oan it rjocht meitsjen fan in kromme noas, it tebeksetten fan in flapear of it fergrutsjen fan jins boarsten. Oare eleminten dy't oantreklikens (of alteast de persepsje fan oantreklikens) beynfloedzje, binne yndividuële genetyske en psychologyske faktoaren en de kultuer dêr't men diel fan útmakket.
Hoewol't yn it ferline wol besocht is om objektive kritearia op te stellen om seksuele oantrekking te mjitten, bliuwt it dochs fierhinne ôfhinklik fan subjektive faktoaren en dêrtroch ûntmjitber. In foarbyld fan sa'n faktor is jins seksuele oriïntaasje, mei't heteroseksuele yndividuën har earder en folle mear oanlutsen fiele sille ta persoanen fan it tsjinstelde geslacht, wylst homoseksuele yndividuën har earder en mear oanlutsen fiele sille ta persoan fan har eigen geslacht. Biseksuelen fine persoanen fan beide geslachten yn trochsneed like oantreklik, wylst aseksuelen alhiel gjin seksuele oantrekking fiele, hoewol't se mooglik wol romantyske oantrekking fiele kinne.
Bayeux
Bayeux is in stêd yn it Frânske departemint Calvados yn 'e regio Normandje. In soad minsken bringe in besite oan de stêd om it ferneamde Tapyt fan Bayeux te sjen. Ek de goatyske katedraal fan de stêd lûkt in soad toeristen. Bayeux waard as earste stêd nei D-Day troch de alliearden befrijd en koe sûnder grutskalige ferneatiging ynnommen wurde.
Geografy
De stêd leit oan de rivier de Aure, likernôch 30 kilometer noardwestlik fan Caen en in lytse 8 kilometer súdlik fan It Kanaal. Bayeux leit oan de N 13 en hat in ferbining op it spoar Parys-Caen-Cherbourg.
Skiednis
Bayeux yn de 1e iuw foar Kristus troch de Romeinen stifte as Augustodurum. it wie it haadplak fan de Baiocasses, in Gallyske stamme. Tsjin it ein fan de 3e iuw waard de stêd fersterke troch it driigjen fan ynfallende Saksen. Yn de let-romeinske tiid wie Bayeux yntusken al in wichtige stêd mei de namme Civitas Baiocassium. It lei doe yn it bestjoerlike distrikt Pagus Baiocensis (it hjoeddeiske gea Le Bessin). Yn de Merovingyske tiid waard de stêd Baiocas neamd. Yn 890 ferneatigen Wytsings de stêd. De oermasterer namen it kristendom oan as harren religy en de stêd waard wer opboud. Yn 1077 waard yn opdracht fan biskop Odon de Conteville, in healbroer fan Willem de Oermasterer útein set mei de bou fan de katedraal. De katedraal waard yn 1077 ynwijd. Yntusken wie de namme fan de stêd al ferbastere ta Bayeaux.
Yn de Hûndertjierrige Kriich wiksele de macht oer de stêd tusken de stridende partijen, mar grutskalige ferneatiging bleau út.
Yn de jûn fan 6 juny 1944 lannen Britske troepen op Gold Beach, net fier fan de stêd. Hja stjitten net op wjerstân fan de Dútske besetters en koene de stêd op 7 juny sûnder in drege striid befrije. Nei't Charles de Gaulle yn Courseulles wer foar it earst op Frânske boaiem stie, waard er op 14 juny 1944 mei grutte opteinens yn Bayeux ferwolkomme. It Frânske regear hat in pear dagen syn sit yn dat lytse stikje befrijd Frankryk hân en foar salang wie Bayeux de haadstêd fan it lân. It Musee Memorial de la Bataille de Normandie jout ferslach fan de alliearde lannings yn Normandje.
Bayeux is fral bekend fanwegen it Tapyt fan Bayeux, in 70 meter lange kleed dat him as stripferhaal lêze lit oer de ynfal yn Ingelân troch Willem de Oermasterer. It is te sjen yn it Centre Guillaume le Conquérant yn Bayeux.
Musea
Bayeux Museum:
Ierdoalje
thumb|Winning fan ierdoalje Ierdoalje is, neist ûnder oaren ierdgas, ien fan 'e fossile brânstoffen. Ierdoalje is in flambere floeistof, besteande út in miks fan koalwetterstoffen dy't oer miljoenen jierren ûntstien binne út organyske resten dy't yn ’e rin fan de tiid op 'e seegrûn fan 'e tiid ôfset binne, benammen dea plankton. Ierdoalje is it meast ferhannele guod op ierde en dêrom fan grut belang foar de wrâldekonomy, lykas produkten dy't makke binne troch ierdoalje te raffinearjen en kreakjen. As wichtichste mondiale boarne fan enerzjy is ierdoalje fan grut strategysk belang, dat fersterke wurdt troch it beheind tal winplakken, guon fan har lizze yn polityk minder stabile lannen/gebieten.
Jacques Goudstikker
Jacques Goudstikker (Amsterdam, 30 augustus 1897 – o/b fan de SS Bodegraven, It Kanaal, 16 maaie 1940) wie in wichtich Joadsk-Nederlânsk keunsthannelaar, yn it Ynterbellum. Goudstikker flechte doe't Nazy-Dútslân Nederlân oermastere yn 1940. Underweis nei Ingelân knoffele er nachts yn it frachtrom en beswiek er oan 'e ferwûnings (in skedelfraktuer) dy't er dêrby oprûn. De keunstsamling dy't Goudstikker efter liet, mei ûnder mear goed 30 Nederlânske 'âlde masters', waard yn de Twadde Wrâldkriich troch Hermann Göring stellen. thumb|150px|Herengracht 458, Amsterdam, kantoar en saak fan Goudstikker tusken 1927 en 1940 (2010)
Ierdoalje
Ierdoalje befettet de folgjende kategoryen fan koalwetterstoffen: alkanen (paraffinen), sykloalkanen (naftenen), aromaten en bitumen. Troch de ferwurking yn 'e petrochemyske yndustry wurde dy koalwetterstoffen ôfset yn fraksjes of produkten lykas de lichtere benzine en smaroalje en de swierdere diesel en stookoalje. Njonken brânstoffen wurde der ek oare grûnstoffen fan makke lykas plestik. De fyngemy brûkt ek ierdoalje as grûnstof, bygelyks foar medisinen. Hast elke organyske stof dy’t brûkt wurdt yn it deistich libben wurdt wûn of syntetisearre fanút in organyske ferbining dy’t út ierdoalje lutsen is.
It ferbrûk fan ierdoalje is benammen fanôf de jierren fyftich fan de twintichste iuw behoarlik tanommen en mei ferantwurdlik foar de wrâldwide heechkonjunktuer nei de Twadde Wrâldkriich (de "weropbou"). Geandewei is lykwols ek it bewustwêzen groeid dat dit mank giet mei miljeufersmoarging en klimaatferoaring. Dêrnjonken is der de soarch dat de foarried oalje net ûneinich is en dat de hichte berikt wurdt.
Reedriden op de Olympyske Winterspullen 2022
Medaljespegel
De top-10 fan lannen dy't by it reedriden medaljes wûn ha tidens de Olympyske Winterspullen fan 2022.
Gellius Hillama
thumb Gellius Hillama (Ljouwert, 15 desimber 1563 - dêre, 2 jannewaris 1626) wie in sekretaris, riedshear en diplmaat út Ljouwert.
Hy gie earst nei de Latynske skoalle yn Ljouwert, dêrnei dy yn Delft, dêr't Mr. Wijbrand fan Hallum destiids rektor wie. Nei de hegeskoallen fan Leien en yn Orleans gie er in skoft nei Denemark. Op 10 desimber 1585 waard hy as abbekaat by it Hof fan Fryslân ynskreaun en waard sekretaris fan de stêd Ljouwert. Op 8 april 1597 krige er syn oanstelling ta riedshear oan it Hof fan Fryslân. Dit stjoerde him yn 1600 nei De Haach ta om oan de Steaten-Generaal te freegjen om ‘de interpositie van de authoriteyt en souverayniteyt der Landen’ yn de gefaarlike twisten, dy't yn dy tiid Fryslân teisteren. Hy wurke ek mei oan de gearstalling fan de Lânsordonnânsje fan 1602. Mei Theodoretus Tiara waard er yn 1603 nei Emden roppen om oan it herstel fan de frede te wurkjen. Yn 1606 wie hy ôffurdige fan Fryslân by de Generaliteit en yn 1607 die hy mei oan de ûnderhannelings mei Spanje en yn 1609 oan it ta stân kommen fan it Tolvejierrich Bestân. Dominicus Baudius naam syn portret op in syn wurk oer it Bestân. Op 19 april 1609 joech hy fan it foarfallende in lang en breed ferslach en moanne syn lânslju ta moed en hoekhâlden. Noch datselde jier waard er kommissaris fan it Hof ta besljochting fan de rebûlje yn Ljouwert. Op 29 jannewaris 1610 waard him mei in soad oaren opdroegen om mei de Deputearren fan de Aartshartoggen Albertus en Isabella Clara Eugenia yn oerlis te gean oer in tal skelen, dy't fuortkamen út it Bestân fan 1609. Wyls wie hy yn 1605 ta kurator fan de Akademy yn Frjentsjer beneamd. Syn ienige dochter boaske mei de rjochtsgelearde Hector Bouricius. Syn portret is gravearre troch H. Hondius en komt foar op in sammelblêd troch in ûnbekend graveur.
Kay Lenz
Kay Ann Lenz (Los Angeles, 4 maart 1953) is in Amearikaansk aktrise.
Wurkpaad
Lenz begûn har karriêre mei optredens yn trije ôfleveringen fan This Is the Life doe't se 14 wie. Dêrnei ferskynde geregeld yn soksoarte tf-shows lykas The Andy Griffith Show (ûnder de artystenamme Kay Ann Kemper), Opie's Group (1967) en ek yn poadiumproduksjes. Se hie in lytse rol (as Kay Ann Kemper op de titelrol) yn American Graffiti (1973) as Jane, in famke by in dûns. As aktrise krige hja erkenning foar har titelrol prestaasje as de frijfochten geast yn Breezy, regisearre troch Clint Eastwood, dy't William Holden tige fêsthâld.
Lenz hie gastoptredens yn The Streets of San Francisco, Gunsmoke, MacGyver, McCloud, Cannon, Petrocelli en spile in haadrol yn de film White Line Fever (1975) foardat hja yn 1976 cast waard foar de minyrige Rich Man, Poor Man, dêr't se foar op de nominaasje kaam te stean foar in Emmy Award. Ek yn de ferfolchrige, Rich Man, Poor Man Book II (1977) hold se har rol. Sûnt de jierren tachtich hat hja gastrollen spile yn tal fan telefyzjesearjes.
Yn 1984 ferskynde hja yn Rod Stewarts fideoklip foar it liet "Infatuation". Se wûn in Emmy yn 1989 foar Midnight Caller. Teffens waard se nominearre foar in Emmy foar har rol as flinke abbekaat Maggie Zombro yn it plysje/rjochtbankdrama Reasonable Doubts.
Priveelibben
Lenz wie fan 1977 oant en mei 1983 troud mei David Cassidy.
Films
In kar:
Telefyzjerigen
Utsein gastoptredens foar ien kear.
Örebro län
Örebro län (letterlik: "Provinsje Örebro") is in provinsje fan Sweden yn it suden fan it lânsdiel Svealand. It provinsjebestjoer is fêstige yn Örebro, de grutste stêd fan de provinsje. It ynwennertal fan Örebro län is 289.907 (2017).
Geografy
De provinsje beslacht suver it folsleine lânskip Närke en parten fan de lânskippen Värmland, Västergötland, Västmanland, Östergötland en Dalarna. De provinsje hat 12 gemeenten, wêrfan't Örebro mei 150.291 ynwenners de grutste is en Ljusnarsberg mei 4.942 de lytste.
Plakken
Yn 2010 wienen neffens Statistiska centralbyrån (Frysk: it Sintraal buro foar de statistyk) de tsien grutste plakken fan de provinsje:
Anneke van Giersbergen
Anneke Maria van Giersbergen (Sint-Michielsgestel, 8 maart 1973) is in Nederlânske sjongeres. Van Giersbergen is foaral bekend as sjongeres fan de band The Gathering. Van Giersbergen wie 10 jier lid fan dy band en mei The Gathering hie se de hit "Strange Machines". Nei't se út The Gathering stapt wie rjochte se de band Agua de Annique op. Yn 2011 gie Van Giersbergen ûnder har eigen namme fierder, om't de kombinaasje fan "Agua de Annique" en "Anneke van Giersbergen" net begrepen waard. Fan 2016 oant 2019 trede van Giersbergen op mei de troch har oprjochte progresive metalband Vuur. Dernei gie se wer solo fierder. Yn 2021 brocht se it album "The Darkest Skies Are the Brightest" út en wie se te sjen yn it Nederlânske telefyzjeprogramma "Beste Zangers".
Lânsdielen fan Sweden
200px|thumb|De trije lânsdielen fan Sweden
Götaland is wat sawol oerflak as ynwennertal oanbelanget it grutste lânsdiel fan Sweden. It beslacht 97.841 km² en der wenje 4.776.001 minsken. Mei in oerflak fan 91.098 km² en 4.044.083 ynwenners is Svealand krekt wat lytser. It lânsdiel wêr't de minste minsken wenje is Norrland (1.175.039), mar it beslacht mei 261.292 km² wol fierwei it grutste gebiet.
Arrestaasje
thumb|In arrestaasje troch de Deenske plysje yn Kopenhagen In arrestaasje of oanhâlding is it ûntnimmen fan de bewegingsfrijheid fan in persoan troch plysjetsjinsten of, yn gefal fan trappearring op 'e died, troch boargers. Immen dy't arrestearre wurdt, is in arrestant.
Oanhâlding moat net betize wurde mei steande hâlde, dat is in lichtere foarm fan frijheidsbeheining. In ferkearsoertrêder sil oer it algemien troch de plysje steande hâlden wurde, wêrby't bytiden in proses-ferbaal opmakke wurdt. At de oertrêder dêr normaal oan meiwurket en is der gjin sprake fan fierdere strafbere feiten, dan wurdt de oertrêder net oanhâlden en kin er fierder syn gong gean.
Hout
thumb|Brânhout Hout is de wichtichste substânsje yn houterige planten lykas beammen en strûken. It wurdt benammen foarme troch de ksyleemfetten dy't wetter opnimme yn de plant. Hout wurdt brûkt om gebouwen en meubels te meitsjen, foar keunstprojekten, foar papier en as brânstof.
Hout is ienfâldich te kapjen, mar it is ek tige sterk. Houtbalken kinne mei spikers, skroeven of lym oan elkoar fêstmakke wurde om bygelyks in houten ramt te meitsjen. Der binne ferskillende houtsoarten, bygelyks iik, fjurrenhout (fan de spjir), grenenhout (fan de din), bûk, bjirk, ensafh.
Caravan of Courage: An Ewok Adventure
Caravan of Courage: An Ewok Adventure, oarspronklik koartwei The Ewok Adventure neamd, is in Amerikaanske tillefyzjefilm út 1984 ûnder rezjy fan John Korty. It is in science fiction-fantasy-aventoerefilm foar bern mei yn 'e haadrollen Eric Walker, Warwick Davis en Aubree Miller. De titel betsjut "Karafaan fan Moed: In Ewok-aventoer". De film wie de earste fan 'e beide Ewoks-films dy't mids 1980-er jierren makke waarden as spin-offs fan Star Wars: Episode VI – Return of the Jedi (1983), it ôfslutende diel fan 'e oarspronklike Star Wars-filmtrilogy. Caravan of Courage heart sadwaande ta de Star Wars-franchise. Yn 'e ynterne gronology fan 'e mediafranchise wurde de foarfallen yn 'e film pleatst foarôfgenade oan dy yn Return of the Jedi.
It ferhaal giet oer de minsklike húshâlding Towani, dy't skipbrek lijt op 'e Boskmoanne Endor. Wylst se harren romteskip besykje te reparearjen, rekket it gesin útinoar as in reuseftich wêzen dat de Gorax neamd wurdt, de âldelju ûntfiert. In groepke Ewoks, de lânseigen bewenners fan Endor, ûntfermet him oer de lykme-allinne efterbleaune minskebern. As se foar it ferstân krije wat de âldelju fan Mace en Cindel oerkommen is, sette se ôf op in kweeste om harren te rêden. Caravan of Courage waard foar it earst op 'e Amerikaanske tillefyzje útstjoerd mei Thanksgiving 1984. Om utens waard de film yn 'e bioskoop útbrocht. Caravan of Courage wie ien fan fjouwer films dy't yn 1985 de Emmy Award foar bêste special effects takend krigen, mar hjoeddeistige resinsjes binne oer it algemien negatyf. In jier letter waard in ferfolchfilm op 'e tillefyzje brocht, Ewoks: The Battle for Endor.
Plot
Op Endor, in moanne fan 'e gasreus Tana, is it romteskip fan 'e minsklike húshâlding Towani delstoarten. Wylst de âldelju Catarine en Jeremitt besykje it skip te reparearjen, dwale de fjirtjinjierrige soan Mace en de fiifjierrige dochter Cindel op in nacht ôf. Wannear't Catarine en Jeremitt derop útgeane om 'e bern te sykjen, komt in Gorax harren oer it mad. Dat is in semy-yntelligint, reuseftich wêzen dat lânseigen is op Endor. It nimt Catarine en Jeremitt finzen en ûntfiert harren.
Nei de foar harren mysterieuze ferdwining fan har âlden bliuwe de beide bern lykme-allinne efter. Se wurde fûn troch Deej en syn soannen Weechee en Widdle, dy't Ewoks binne: leden fan in yntelligint ras fan bûtenierdske wêzens op Endor, mei in jager-sammelder-kultuer dy't de Stientiid net fier ûntstige is. De Ewoks nimme Mace en Cindel mei werom nei harren wente, Cindel frijwillich en de eigenwize Mace minder frijwillich. De lytse Cindel is earst siik, mar nei't se ûnder fersoarging troch de Ewoks opbetteret, slút se al rillegau freonskip mei Wicket, de jongste fan 'e trije soannen fan Deej en Shodu. Mace sjocht de Ewoks earst as net folle mear as bisten en is wisberet om Cindel mei werom te nimmen nei it wrak fan it romteskip om dêr de weromkear fan harren âlden ôf te wachtsjen.
Op in nacht, as alle Ewoks djip yn 'e sliep binne, makket Mace Cindel wekker. Hy negearret har tsjinakseljen en set mei har it wâld yn om werom nei it romteskip. De beide bern lûke de oandacht fan in reuseftige everwolf en wurde troch dat ferskuorrende rôfdier efterfolge oant se beskûl fine yn in holle beam. Dêr kin de everwolf net by harren, dat dêr bringe se de rest fan 'e nacht troch. Se wurde de oare moarns wekker troch it leven fan in gefjocht by de holle beam. It docht bliken dat Deej, Weechee, Widdle en Wicket harren spoar folge binne doe't se wekker waarden en murken dat de bern poater wiene. No nimme de lytse Ewoks it ûnferskrokken op tsjin 'e oergrutte everwolf. As Wicket it meunster úteinlik mei in gifpylkje út in blaaspiip wit te deadzjen, ûntdekt Mace dat de everwolf in halsbân draacht, en dat dêroan de libbensmonitor (in technologyske polsbân) fan syn heit Jeremitt fêstmakke is.
Deej-en-dy nimme Mace en Cindel mei nei it doarp fan 'e Ewoks, dat heech yn 'e beammen fan it wâld boud is, om op besite te gean by de Ewokske medisynman Logray. Dyselde fiert in ritueel út wêrby't er bylden opropt fan Jeremitt en Catarine, dy't as in soarte fan húsdieren finzen holden wurde troch de Gorax. Hoewol't se har befine yn in fier lân, dêr't noch nea in Ewok libben út weromkeard is, beslute Deej en syn soannen om mei de minskebern op in kweeste te gean dy't liede moat ta de befrijing fan harren âldelju. Nei't Logray de seine fan 'e goaden oer harren ôfsmeekt hat, sette Deej, Wicket, Weechee en Widdle mei Mace en Cindel en in stikmannich lêstdieren ôf.
Underweis jouwe twa oare Ewoks, de stoere houtsjer Chukha-Trok en de wize preesteresse Kaink, har by de karafaan. Op in nacht wurdt harren kamp besocht troch Wisties: lytse semy-yntelliginte humanoïde wêzentsjes ter grutte fan in finger dy't yn it tsjuster in fel ljocht ôfsmite. Ien dêrfan fljocht earne by op en bliuwt ferdôve efter as har soartgenoaten harren wer ôfjouwe. Mace pakt har op en fersoarget har. Hy draacht har neitiid mei yn syn boarstbûse en neamt har Izrina. Nei gâns aventoeren en in lange, lange reis troch wâld, woastyn en wyldernis komme de Ewoks en de bern einlings en te'n lêsten oan by de wente fan 'e Gorax, dy't úthoud is yn in berch.
Mei help fan 'e tsjoenderij fan foarwerpen dy't Logray harren meijûn hat, witte de Ewoks en de bern de yngong te finen. Dêre bliuwt Cindel efter ûnder beskerming fan Wicket en Widdle. Deej, Weechee, Chukha-Trok, Kaink en Mace sette fierder de útholle berch yn, wêrby't se tanksij de tsjoenderij fan Kaink in oanfal fan reuseftige spineftige wêzens ôfslaan kinne, dy't harren oer it mad komme by it oerstekken fan in djippe kleau. Uteinlik witte se, heech yn 'e berch, de wenromten fan 'e Gorax te berikken. Wylst Weechee it reuseftige wêzen ôfliedt en fuortlokket, befrije de oaren Catarine en Jeremitt út in heech boppe de flier hingjende koai. Wylst de oaren útnaaie, dekt Chukha-Trok de ôftocht troch mei syn bile op 'e fuotten fan 'e Gorax yn te huffen. Tagelyk gûnzet Izrina it meunster om 'e holle hinne om him ôf te lieden. Yn razernij en pine slacht it reuseftige wêzen tsjin 'e wanden oan en feroarsaket sa in lytse ynstoarting wêrby't Chukha-Trok deadlik rekke wurdt troch fallend pún. Mace is by him as er stjert en kriget fan him syn bile.
Nei't Mace him wer by de oaren jûn hat, wachtsje se de Gorax op by de treppen dy't nei de kleau ta liede, dêr't Jeremitt en Deej in tou dwers oer it rinpaad spanne. De Gorax stroffelet dêr oer en knoffelet yn 'e kleau. De Ewoks en minsken wane him dea, mar as Cindel mei Wicket en Widdle oan 'e oare kant fan 'e kleau ferskynt om 'e oaren te helpen by it oerstekken, klimt de Gorax der oan har kant wer út. Sy en de beide jongste Ewoks wurde rêden troch Mace, dy't de bile fan Chukha-Trok smyt en dêrmei de Gorax tusken de skouderblêden rekket, dat er swierferwûne weromfalt yn 'e kleau, en diskear alhiel nei de boaiem. Mace en de oaren wurde oer de kleau hinne holpen en neitiid keare de Towani's mei de Ewoks werom nei harren doarp. Dêr ienris oankommen, lit Mace Izrina yn it wâld frij. De Towani's beslute om by de gastfrije Ewoks te útfanhûzjen oant se harren romteskip reparearre hawwe.
Produksje
Star Wars-betinker George Lucas hie yn 1978 tastien dat ta gelegenheid fan Thanksgiving en de oankommende krystdagen in tillefyzjespecial yn it ramt fan 'e franchise makke waard, de Star Wars Holiday Special. Mei't hysels en syn filmstudio Lucasfilm doe drok wiene mei de promoasje fan Star Wars: Episode IV – A New Hope (1977) en de risselwaasje foar Star Wars: Episode V – The Empire Strikes Back (1980), hied er dat grutdiels oerlitten oan tillefyzjenetwurk CBS, tillefyzjestudio 20th Century Fox Television en de belutsen tillefyzjeprodusinten. Dyselden hiene der sa'n potsje fan makke dat Lucasfilm en Lucas sels danich yn ferlegenheid brocht wiene troch it rûnom as striemin beoardiele resultaat. Lucas wie wisberet dat him dat gjin twadde kear oerkomme soe, dat hy soarge dat er diskear grutter kontrôle oer it tillefyzjeprojekt behold.
De tillefyzjespecial waard yn 't earstoan The Ewok Adventure ("It Ewok-aventoer") neamd en krige pas letter de namme Caravan of Courage: An Ewok Adventure ("Karafaan fan Moed: In Ewok-aventoer"). As produsinten wiene Thomas G. Smith en Patricia Rose Duignan by it projekt belutsen foar de studio's Lucasfilm, Korty Films en 20th Century Fox Television. George Lucas sels hie as útfierend produsint it tafersjoch oer de hiele produksje. De special waard fisualisearre was in krusing fan Hâns en Grytsje mei Tarzan of the Apes. Oarspronklik soe it programma mar in spyldoer fan in healoere hawwe.
Doe't er mei it projekt út te suteljen gie by de grutte Amerikaanske tillefyzjenetwurken lâns, ûntdiek Smith dat nimmen siet te wachtsjen op in special fan in healoere, mar ABC hie wol belangstelling foar in tillefyzjefilm fan twa oeren (ynkl. reklameblokken) as in 'film fan 'e wike'. Dêrop waard de special oprutsen om oan dat ferlet te foldwaan. Lucas keas John Korty, dy't yn 1983 foar Lucasfilm de film Twice Upon a Time regissearre hie, út as regisseur. Dyselde wurke nei in senario dat skreaun wie troch it bernefamke fan Lucas syn bern, Bob Carrau, op basis fan ideeën fan Lucas sels. Korty wie ek ferantwurdlik foar de kamerarezjy, wylst de filmmuzyk fersoarge waard troch Peter Bernstein.
Opnamen
De opnamen foar Caravan of Courage fûnen plak yn 'e wyldernis fan Marin County, yn Noardlik Kalifornje, relatyf deunby San Francisco, dêr't Lucasfilm fêstige wie. De sênes yn it wâld op Endor waarden dêr filme yn it Nasjonaal Park Redwood. De makkers fan 'e film keazen foar in styl dy't gâns ôfwykt fan oare films út 'e Star Wars-franchise, mei as opmerklikste feroaring de tafoeging fan in alwittende ferteller yn in voice-over dy't ynsprutsen waard troch akteur Burl Ives.
Caravan of Courage en it ferfolch dêrop, Ewoks: The Battle for Endor, wiene de lêste films fan Lucasfilm dy't makke waarden mei it gebrûk fan stop-motiontechniken. Industrial Light & Magic, de special effects-difyzje fan Lucasfilm, gie nammentlik yn 'e earste helte fan 'e 1980-er jierren oer op go-motion, in mear avansearre foarm fan animaasje mei motorisearre marionetten. Dat wie lykwols te djoer foar in tillefyzjefilm, dat foar de beide Ewoks-films waard weromgrypt op 'e âldere techniken. It beheinde budget wie ek ôf te sjen oan 'e bisten dy't yn Caravan of Courage omrinne en -fleane, dat hiele gewoane Ierdske bisten binne (lykas hynders, lama's, nuete kninen, hinnen, in fret en in ûle), dy't yn it "Stjerrestelsel fier, fier fuort" fan 'e djoerdere bioskoopfilms fan 'e Skywalker Saga nea sa yn byld brocht wiene.
Distribúsje
De distribúsje fan wat doe noch The Ewok Adventure hiet, waard fersoarge troch 20th Television, de tillefyzjedistribúsjedifyzje fan filmstudio 20th Century Fox. De film waard op 25 novimber 1984 foar it earst op 'e Amerikaanske tillefyzje útstjoerd troch it tillefyzjenetwurk ABC, ta gelegenheid fan it Thanksgivingwykein. Om utens waard de film yn guon lannen en territoaria yn 'e bioskoop útbrocht, wêrfoar't de titel feroare waard yn Caravan of Courage: An Ewok Adventure. Neitiid hat de film altyd sa bekend stien.
Seleksjes fan 'e soundtrack fan Caravan of Courage waarden yn 1986 op LP útbrocht troch platemaatskippij Varèse Sarabande. Yn 1990 waard de film fia Metro-Goldwyn-Mayer op VHS-keapfideo útbrocht. Op 23 novimber 2004 ferskynde Caravan of Courage yn 'e mande mei de ferfolchfilm Ewoks: The Battle for Endor op ien dvd, mei as titel Star Wars: Ewok Adventures. Nei de oername fan Lucasfilm troch The Walt Disney Company, yn 2012, krige Disney de rjochten op 'e beide Ewoks-films yn 'e hannen. De eigen streamingtsjinst fan dy studio, Disney+, hie nei syn lansearring yn 2019 gjin plannen om 'e Ewoks-films beskikber te meitsjen, mar nei't haadrolspiler Eric Walker dêrta in hantekeninge-aksje begûn wie, waarden de beide films op 2 april 2021 foar streamen frijjûn.
Untfangst
Fan 'e tillefyzjekritisy krige Caravan of Courage doedestiden oer it algemien lauwe resinsjes. Yn The New York Times omskreau John J. O'Connor de plot fan 'e film yn novimber 1984 as "hast agressyf ienfâldich", en ek wied er fan miening dat "Lucas-en-dy neat optinke dat bot bjusterbaarlik is". De setting, besteande út it lânskip fan Marin County, fûn er derút sjen as "it iene of oare neatochtlân beëasten de sinne en bewesten de moanne," wylst er de ynteraksjes tusken de haadrolspilers werom koe as lang fêstige sinematyske klisjees. Hy hie in beskate mjitte fan lof foar de doe fjirtjinjierrige akteur mei dwerchgroei Warwick Davis, dy't de rol fan Wicket spile, en dy't er "de bêste fan it espel" neamde.
Douglas Brode en Leah Deyneka, de skriuwers fan it boek Myth, Media, and Culture in Star Wars: An Anthology (2012), wiene fan miening dat Caravan of Courage, de personaazjes en ploteleminten yn acht nommen, eins mear beskôge wurde moast as in mearke ynstee fan as science fiction-film. Se wiisden dêrfoar ek nei it foarkommen fan tsjoenderij yn 'e film, dat dúdlik in ûnderdiel fan fantasy is en net fan science fiction. Feitliks bliuwt it science fiction-elemint yn 'e film beheind ta it delstoarte romteskip fan 'e húshâlding Towani, mei't it eigentlike delstoarten dêrfan net yn byld brocht wurdt. Foar de rest binne de iennichste bannen mei it science fiction-sjenre dat it ferhaal yn it Star Wars-hielal plakfynt en dat de Ewoks bûtenierdske wêzens binne, mar poer binnen de kontekst fan dizze film hiene se likegoed mearkewêzens wêze kinnen.
Colin Greenland, dy't Caravan of Courage yn maart 1985 resinsearre foar it tydskrift Imagine, omskreau de film as "in flechtige opsomming fan magyske hokus-pokus oer ferskate foarâlderlike talismans dy't de koäla's op har kweeste meidrage." Hy stelde fêst: "It foel der wakker yn by de acht- en njoggenjierrigen op earste rige, mar harren heiten en memmen begriepen der net folle fan, en iksels likemin." Tsjintwurdich binne de kritisy noch in stik negativer oer de film, dy't de tosk des tiids net botte goed trochstien hat, sa is de algemiene opiny. Aidan Mason, dy't Caravan of Courage yn maaie 2021 beoardiele foar Pop Culture Beast, neamde de film bgl. "in ferhaal sûnder ienich gefoel fan urginsje" en "in hiele put om út te sitten".
Prizen
Caravan of Courage: An Ewok Adventure wie yn 1985 ien fan fjouwer tillefyzjefilms dy't de Emmy Award, de wichtichste Amerikaanske priis foar tillefyzjeprogramma's, takend krigen yn 'e kategory bêste special effects. De film wie ek nominearre foar de Emmy foar bêste berneprogramma, mar ferlear dy priis oan 'e ôflevering Displaced Person fan 'e tillefyzjesearje American Playhouse.
Ferfolchfilm
Caravan of Courage: An Ewok Adventure wie, fral by bern, sa'n súkses, dat Lucasfilm besleat ta it meitsjen fan in ferfolchfilm, dy't Ewoks: The Battle for Endor kaam te hjitten. Dy film waard in jier letter, yn novimber 1985, mei Thanksgiving op 'e Amerikaanske tillefyzje útstjoerd. Fierhinne deselde cast kearde dêrfoar werom.
Honkbal op de Olympyske Simmerspullen 2008
200px|thumb|right|200px|It Olympysk Honkbal Stadion fan Peking
De Olympyske Spullen fan de XXIXe Olympiade waarden fan 8 oant en mei 24 augustus 2008 hâlden yn Peking, de haadstêd fan Sina. De finale fan it honkbal hie plak yn it Wukesong Baseball Field. Nei de Spullen is it stadion wer ôfbrutsen om plak te meitsjen foar in winkelsintrum.
Kronobergs län
Kronobergs län (letterlik: "Provinsje Kronoberg") is in provinsje fan Sweden en beslacht it súdwestlike part fan it lânskip Småland. It provinsjebestjoer hat syn sit yn Växjö. Kronobergs län grinzget yn it suden oan de provinsjes Blekinge län en Skåne län, yn it westen oan Hallands län, yn it easten oan Kalmar län en yn it noarden oan Jönköpings län.
Gemeenten
Sûnt de weryndieling fan 1971 bestiet de provinsje út acht gemeenten:
Plakken
Yn 2015 wienen neffens Statistiska centralbyrån (Frysk: it Sintraal buro foar de statistyk) de fiif grutste plakken fan de provinsje:
Filmsearje
In filmsearje, filmrige of filmfranchise is in rige byinoar hearrende films, dy't yn deselde wrâld spylje, en faak deselde haadpersoan(en) hawwe. It ferskil tusken in filmsearje en in tillefyzjesearje is dat by in tillefyzjesearje in yn 't foar fêststeand oantal ôfleverings makke wurdt foar in hiel tillefyzjeseizoen. By in filmsearje komme de dielen út yn 'e bioskoop (en net yn it foarste plak op 'e tillefyzje), en boppedat is der in tuskentiid tusken de dielen fan oer it algemien teminsten in jier en soms wol fiif jier of noch langer. As men poer sjocht nei bruto-opbringst yn Amerikaanske dollars, is de superheldefilmrige fan it Marvel Cinematic Universe de meast súksesfolle filmsearje aller tiden. As lykwols de opbringsten oanpast wurde oan 'e ynflaasje, is de Star Wars-rige it meast súksesfol.
Foarm
In filmrige kin fan it begjin ôf oan pland wurde, bygelyks as in trilogy. Men kin dan tinke oan The Lord of the Rings-trilogy fan 'e Nijseelânske regisseur Peter Jackson (The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring, The Lord of the Rings: The Two Towers en The Lord of the Rings: The Return of the King). In oar foarbyld is de filmtrilogy Trois Couleurs, fan 'e Poalske regisseur Krzysztof Kieślowski, mei de films Trois Couleurs: Bleu, Trois Couleurs: Blanc en Trois Couleurs: Rouge. Soms docht de earste film it yn 'e bioskopen net goed genôch, en wurdt de rest fan 'e searje skrast. Soks barde bgl. mei The Golden Compass.
It komt lykwols ek in protte foar dat in film it sa goed docht yn 'e bioskopen, dat de makkers beslute om ien of mear ferfolchfilms (sequels) te meitsjen. Dat wie bgl. it gefal by films as Dirty Harry, Die Hard en American Pie. Soms kiest men derfoar om in prequel te meitsjen, in film dy't spilet foarôfgeande oan 'e oarspronklike film. Dat wie bgl. sa mei Butch Cassidy and the Sundance Kid, dy't einige mei de dea fan 'e beide haadpersoanen. Doe't dy film in grut súkses waard, besleat men om Butch and Sundance: The Early Days te meitsjen, dy't de jonge jierren fan 'e beide haadpersoanen sjen lit.
List fan súksesfolste filmsearjes
De list hjirûnder jout (nei de stân fan saken fan 16 oktober 2018) alle filmsearjes wer dy't mear opbrocht hawwe as $500 miljoen.
Dizze kleur jout filmsearjes oan dy't hearre ta in grutter gehiel (sa makket Harry Potter diel út fan J.K. Rowling's Wizarding World). Ynsafier't ek it gruttere gehiel yn 'e ûndersteande list opnommen is, krije dizze 'dielsearjes' gjin rang.
Katedraal fan Piazza Armerina
De Katedraal fan Piazza Armerina (Cattedrale di Piazza Armerina; ek: Cattedrale di Maria Santissima delle Vittorie, Katedraal fan de Hillige Marije fan de Oerwinnings) is de katedraal fan it bisdom Piazza Armerina. De katedraal waard boud op it heechste plak yn de Italjaanske stêd Piazza Armerina op Sisylje.
Bouskiednis
Mei de bou fan de tsjerke waard op it plak fan in âldere tsjerke út de 15e iuw yn 1604 útein set. Nei in pear kear in mislearre besykjen, waard de bouopdracht oan Orazio Torriani jûn. Nei in underbrekking fan likernôch fjirtich jier tusken 1666 en 1705 waard de katedraal foltôge en yn 1742 ynwijd. De koepel moast doe noch boud wurd en kaam pas ree yn 1768.
De monumintale trep dy't nei de tsjerke liedt waard yn 1881 lein neffens it ûntwerp fan de lokale arsjitekt Giuseppe Giunta Bartoli.
De âldere 40 meter hege en yn de styl fan de Katalaanske lette goatyk boude klokketoer stamt út de 15e iuw. Fan de foargonger fan de hjoeddeiske tsjerke bleau útsein dy klokketoer en de doopkapel neat oer.
Beskriuwing
De 76,5 meter hege krusingskoepel (foltôge yn 1719) tuorket fier boppe de omlizzende bebouwing út. It is de heechste fan it eilân. It portaal waard yn de 18e iuw tafoege en fertjintwurdiget de Sisyljaanske barok.
It ynterieur fan de katedraal wurdt behearske troch de hege sintrale koepel. Yn de triomfbôge hinget in oan beide kanten beskildere krús út 1485, dat de krusiging en de opstanning fan Kristus fertsjintwurdiget. De doopkapel is in keunstwurk fan Antonuzzo Gagini en stamt noch fan de âlde tsjerke.
Luitenant-admiraal
In luitenant-admiraal is in opperofsier fan hege rang yn 'e nasjonale kriichsmacht fan guon lannen, yn 't bysûnder Nederlân. Dizze rang komt foar by de Keninklike Marine, dêr't er de âldere rang fan admiraal sûnt 1956 net mear bestiet. Bûtenlânske marines kenne yn 'e regel wol de rang fan admiraal, mar net dy fan luitenant-admiraal. Yn 'e Nederlânske kriichsmacht is de luitenant-admiraal by de marine ekwivalint oan generaal by de lânmacht, de loftmacht, de maresjesee en de mariniers. De oansprektitel fan in luitenant-admiraal is "admiraal". De boppelizzende rang is admiraal, en de ûnderlizzende rang is fise-admiraal. De letterlike betsjutting fan 'luitenant-admiraal' is "plakferfanger fan 'e admiraal".
Katedraal fan Piazza Armerina
Beskriuwing
Ta de tsjerkeskat wurdt de sulveren opset fan it heechalter út 1627 rekkene. Underdiel fan it alter is it byzantynske "Ikoan fan de Madonna fan de Oerwinnings". Greef Rogier I droech it ôfbyld fan de Madonna op de banier by him yn de striid om it lân te befrijen fan de Sarasenen. Efter it alter binne de grêfmonuminten fan Marco Trigona († 1598) en Melchiorre Trigona († 1637). Oan wjerssiden fan it heechalter binne yn de muorre twa grutte finsters mei brânskildere ramen fan de apostels Petrus en Paulus en boppe it heechalter yn it sintrum in raam fan de Ferlosser. It koerstuolte datearret fan 1795.
Paus Jehannes XXIII joech de katedraal yn febrewaris 1962 de status fan basilyk
Luitenant-admiraal
Hoewol't oant yn 'e santjinde iuw eltse Nederlânske admiraliteit (Fryslân, West-Fryslân, Amsterdam, Rotterdam en Seelân) noch in eigen luitenant-admiraal beneamde, is dizze rang no sa goed as útstoarn. Inkeld as de kommandant fan de striidkrêften ta de marine heart, wurdt de rang fan luitenant-admiraal noch beklaaid.
Skematysk oersjoch
Oersjoch fan 'e luitenant-admiraalsrangen mei ekwivalinten yn oare kriichsmachtûnderdielen:
Yn 'e Nederlânske kriichsmacht
(oansprektitels kursyf werjûn)
Lacrosse op de Olympyske Simmerspullen
100px|right
Lacrosse is in sport dy't fan de Spullen fan St. Louis 1904 ôf op it Olympyske programma stie.
Skiednis
Tidens de Spullen fan 1904 stie Lacrosse foar it earst op it Olympyske programma. Yn 1908 stie it al wer foar it lêst op it programma. Tidens de Spullen fan 1928, 1932 en 1948 wie it in demonstraasjesport.
Johann Friedrich Stöver
Johann Friedrich (Hans) Stöver (Bremen, 9 augustus 1899 - dêre, 1981) wie in Dútsk kampkommandant. Hy hie de bynamme Nelis.
SS-Untersturmführer Stöver hie earder kommandant west fan Kamp Schoorl en hie yn Amersfoart faak de lieding oer it kamp, meidat Heinrich geregeldwei op oare plakken tahold. Hy waard 'oplaat' troch twa SS'ers út konsintraasjekamp Dachau, dy't troch Heinrich oanhelle wiene om te 'learen hoe't de beweitsers mei de finzenen omgean moasten'.
Stöver hat neffens tsjûgen teminsten ien Sovjet-Russische kriichsfinzene eigenhannich deamakke troch him de harsens yn te slaan mei in stik branhout. Teffens naam er iten dat foar de finzenen ornearre wie yn beslach, wat dêrnei by de kamplieding bedarre. Hy wie kommandant fan in fjoerpeloton dat arrestanten sûnder foarm fan proses fusillearje moast.
Doe't Heinrich yn 1943 it kamp ferliet, folge Stöver him net op, mar waard de tredde man SS-Schutzhaftlagerführer II Karl Peter Berg Lagerkommandant. Stöver ferdwûn fan it toaniel.
Op 7 juny 1949 waard Stöver troch it Bysûnder Gerjochtshof yn Amsterdam ta libbenslange finzenisstraf feroardield. Hy waard fêstset yn Breda. Yn 1950 waard er troch de Byzondere Ried fan Kassaasje ta de deastraf feroardield, mar in jier letter waard dy straf feroare yn libbenslang. Maaie 1959 waard de libbenslange straf wizige yn 23 jier en fjouwer moanneen. Yn novimber 1960 waard Stöver frijlitten en gie er werom nei Dútslân.
Fise-admiraal
In fise-admiraal is in opperofsier fan hege rang yn 'e nasjonale kriichsmacht fan in soad lannen. Dizze rang komt foar by de marine; de ekwivalinte rang by de lânmacht, de maresjesee en de mariniers is luitenant-generaal, en de ekwivalinte rang by de loftmacht is luitenant-generaal of loftmaarskalk. De oansprektitel fan in fise-admiraal is "admiraal". De boppelizzende rang is admiraal (mar yn Nederlân luitenant-admiraal), en de ûnderlizzende rang is skout-by-nacht. De letterlike betsjutting fan 'fise-admiraal' is (krekt as by 'luitenant-admiraal') "plakferfanger fan 'e admiraal".
Altai (kraj)
De kraj Altai (Russysk: Алтайский край; Altaiski krai), net te betiizgjen mei de lytsere autonome republyk Altai yn it súdeasten, is in bestjoersienheid yn it suden fan Sibearje yn de Russyske Federaasje.
Geografy
thumb|left|250px|Altaiberchtme mei de Altai-rivier De kraj leit yn it suden fan Sibearje oan de bopperin fan de Ob. Yn it suden dielt de kraj de lânsgrins mei Kazachstan, fierder grinzget de kraj oan de autonome republyk Altai, de oblast Novosibirsk en de oblast Kemerovo. It gebiet is fan west nei east likernôch 600 km, fan noard nei súd likernôch 400 km. De ofstân fan de haadstêd Barnaûl nei Moskou is himelsbreed 2.940 km.
Fise-admiraal
Yn 'e tiid fan 'e sylskippen wie de fise-admiraal dejinge dy't it befel fierde oer it foarste eskader fan 'e float, dat it earste mei de fijân yn gefjocht rekke. Yn 'e praktyk is by de Nederlânske marine de rang fan fise-admiraal tsjintwurdich de heechst helbere. De rang fan admiraal bestiet nammentlik formeel net mear en de rang fan luitenant-admiraal wurdt noch mar selden beklaaid (inkeld as de kommandant fan de striidkrêften ôfkomstich is út 'e marine.
Altai (kraj)
Geografy
It easten en it suden is bercheftich, it noarden en westen net in soad reliëf. Yn de kraj lizze de westlike útrinners fan it Altaiberchtme, dy't nei it westen yn it Westsibearyske Leechlân oergeane. Hast alle natuerlike sônes fan Ruslân binne fertsjintwurdige yn de kraj: steppes, bosksteppes, taiga en bergen.
Fise-admiraal
Skematysk oersjoch
Oersjoch fan 'e fise-admiraalsrangen mei ekwivalinten yn oare kriichsmachtûnderdielen:
Yn 'e Nederlânske kriichsmacht
(oansprektitels kursyf werjûn)
Altai (kraj)
Geografy
It gebiet hat likernôch 17.000 rivieren en rivierkes. De Ob, de Bija, de Katûn, de Tsjûmisj, de Alei en de Tsjarysj binne de grutste rivieren. Troch it gearrinnen fan de Bija en de Katûn by Biisk ûnstiet de Ob, dy't mei in lingte fan 493 km de belangrykste rivier is. It streamgebiet fan de Ob beslacht 70% fan it grûngebiet fan de kraj. Fan de 13.000 marren en markes is de Kûlûndamar de grutste mei in oerflak fan 728 km².
Fan de oarspronklike biodiversiteit is yn de kraj net in soad bewarre bleaun. It oerflak fan de beskerme natoergebieten is minder as 5% fan de kraj, dat is in stik leger dan de trochsnit yn Ruslân en net foldwaande om it lânskips- en ekologyske lykwicht yn de biosfear te hanthavenjen. Yn de jierren 1950-1960 sette it oanmeitsjen fan de noch ûngerepte natoer fan it westlike steppelânskip útein. Meiïnoar waard 2,9 miljoen hektare omploege om plak te meitsjen foar 78 grutte steatsbuorkerijen. Yn dy tiid kamen likernôch 350.000 minsken út oare dielen fan Ruslân om mei te wurken oan dat grutskalige projekt. Om de diversiteit fan flora en fauna te bewarjen wurdt der wurke oan in grut netwurk fan natoergebieten.
Skiednis
Yn de twadde helte fan de 17e iuw begûn de Russyske kolonisaasje fan it gebiet. De kraj Altai is op 28 septimber 1937 oprjochte.
Ekonomy
De kraj is ryk oan grûnskatten lykas sâlt, kobalt, izererts, brúnkoal, nikkel en mangaan. Altai is ferneamd fanwegen syn ôfsettings fan jaspis, porfier, moarmer, granyt, oker en fanwegen de mineraalboarnen en natuerlike terapeutyske modder.
Belangrike sektoaren binne de metaalferwurking, de gemyske en de libbensmiddelenyndustry. It gebiet hat de potinsje om ek toerisme te befoarderjen.
Stêden en bestjoerlike yndieling
Barnaûl is de haadstêd fan de kraj. Oare grutte plakken binne Bijsk en Rûbtsovsk.
De kraj is ûnderferdield yn 60 rajons en 12 stêden en plakken fan it stedske type. Meiïnoar binne der yn de kraj 12 stêden en seis plakken fan it stedske type. thumb|260px|Barnaûl thumb|260px|Yndustry yn Zarinsk thumb|260px|Kamen-na-Obi
Baton (ûnderskieding)
In baton (fan it Frânske baton) is in langwerpich stikje stof, dat de kleuren fan in ûnderskieding of ridderoarder hat en op it rjochterboarst fan it jaske fan in militêr unifoarm droegen wurde kin om kenber te meitsjen dat men yn it besit is fan dyselde ûnderskieding of ridderoarder. Soks wurdt ek wol in lintsje neamd, hoewol't it dat eins net is. Yn batons wurde faak mei rozetten of lytse stikjes goud- of sulvergalon de rang binnen in ridderoarder oanjûn, in gebrûk dat weromgiet oant yn 'e lette njoggentjinde iuw. Tsjinwurdich wurde dêrta ek wol fersiersels lykas palmtûken, swurdsjes, kroantsjes en stilearre roaskes oanbrocht.
ING
De ING, formeel ING Bank, is in bank yn Nederlân, dy't yn 1991 ûntstie út 'e âlde NMB. Yn 2009 gie ek de Postbank yn 'e ING op. Yn Nederlân hat de bank likernôch 250 kantoaren en mear as njoggen miljoen rekkenhâlders. De ING is lykwols ek yn oare lannen aktyf. Njonken banktsjinsten leveret de ING ek in tal oare langtiidske finansjele tsjinsten, lykas jild útsette en pinsjoenen.
Baton (ûnderskieding)
Oant yn 'e achttjinde iuw waarden ûnderskiedings yn prinsipe op deistige basis yn har folsleinens droegen, d.w.s. oan in lint om 'e nekke, oan in lintsje yn it knoopsgat of oan in grutlint oer it skouder op 'e heup. Under de Frânske Tiid waard heareklean stadichoan soberder, mei as gefolch dat men begûn om in lyts lintsje of rozet yn 'e kleur fan it eigentlike lint fan 'e ûnderskieding op it unifoarm of de boargerjas te dragen. Soks wie ek praktysker, mei't men dan net eltse dei it hiele spul mei hoegde te tôgjen. Meitiid ûntjoech him hjirút it gebrûk om ûnderskiedings en ridderoarders werom te bringen ta in baton. Hjoed oan 'e dei wurde batons eins inkeld brûkt troch militêren; it is net mear wizânsje dat boargers batons op har klean oanbringe, mei't it foar boargers ynstee foechsumer achte wurdt om in lyts strikje of in rozetsje te dragen.
Hallands län
Hallands län (letterlik: "Provinsje Hallân") is in provinsje yn it lânsdiel Götaland oan de súdwestkust fan Sweden. It provinsjebestjoer is fêstige yn Halmstad.
Gemeenten
De provinsje bestiet út seis gemeenten:
Plakken
Yn 2015 wienen neffens Statistiska centralbyrån (Frysk: it Sintraal buro foar de statistyk) de grutste plakken fan de provinsje:
Oarder fan Kanada
De Oarder fan Kanada (Ingelsk: Order of Canada; Frânsk: Ordre du Canada) is in Kanadeeske ridderoarder, wêrfan't it lidmaatskip de op ien nei heechste boargerlike ûnderskieding fan Kanada is (dy't lykwols ek oan militêren útrikt wurde kin). De iennichste hegere boargerlike ûnderskieding is de Oarder fan Fertsjinste, wêrfan't it lidmaatskip in persoanlike jefte is fan 'e Kanadeeske monarch. De Oarder fan Kanada waard yn 1967 ynsteld, tagelyk mei it hûndertjierrich bestean fan Kanada as lân. It lidmaatskip fan 'e oarder wurdt takend troch it regear fan Kanada, by wize fan erkenning fan in útsûnderlike maatskiplike bydrage, dy't ta elts willekeurich wurkmêd hearre kin.
It biedwurd fan 'e Oarder fan Kanada is desiderantes meliorem patriam, wat Latyn is foar "hja begeare in better lân". Dy tekst ferwiist nei in passaazje út it bibelboek Brief oan de Hebreeërs 11:16. De Oarder fan Kanada omfiemet trije rangen, te witten: member ("lid"), officer ("ofsier") en companion ("selskipsman"), wêrby't member de leechste rang is en companion de heechste. Yn spesifike gefallen is it ek mooglik om immen in bûtengewoan lidmaatskip fan 'e oarder te jaan, wylst net-Kanadezen yn oanmerking komme kinne foar in honorêr lidmaatskip yn ien fan 'e rangen.
De Kanadeeske monarch, dy't ek de monarch fan it Feriene Keninkryk is, beklaait de posysje fan soeverein (of foarsitter) fan 'e Oarder fan Kanada. De gûverneur-generaal fan Kanada, dy't de plakferfanger fan 'e monarch yn Kanada is, ferfollet dyselde funksje ek yn it ramt fan 'e Oarder fan Kanada, as de kânselier en haadselskipsman (principal companion). Lju dy't yn 'e Oarder fan Kanada opnommen wurde, moatte dêrta oanret wurde troch in advyskommisje, wêrnei't se ynhuldige wurde by in formele seremoanje troch òf de gûverneur-generaal, òf de monarch sels. Yn oktober 2016 wiene der 6.699 minsken opnommen yn 'e Oarder fan Kanada, mei dêrûnder politisy, wittenskippers, muzikanten, akteurs, keunstners, sporters, sakelju, aktivisten en filantropen.
Skipperssankje
It Skipperssankje is in gedicht fan 'e hân fan 'e Fryske skriuwer en dichter Eeltsje Hiddes Halbertsma (1797-1858). It waard foar it earst publisearre yn 1829, as ûnderdiel fan 'e lytse ferhale- en dichtbondel De Lapekoer fan Gabe Skroar, dy't letter, yn 1871, mei it oare wurk fan 'e bruorren Halbertsma útgroeie soe ta de ferneamde samling Rimen en Teltsjes. It Skipperssankje is in smeekbea fan in skipper (ornaris opfet as rjochte oan syn faam) om him net te ferjitten, net yn goede, mar ek net yn minne tiden. It gedicht is letter op muzyk set en in folksferske wurden, dat opnommen waard yn 'e lietebondel Fryslân Sjongt (nû. 40 yn 'e útjefte fan 2000).
Brant Visser
Brant Visser (Damwâld, 19??) is in Frysk politikus, dy't sûnt 2019 foar de VVD gemeenteriedslid is yn 'e gemeente Noardeast-Fryslân. Earder beklaaide er dyselde funksje ek yn 'e gemeente Kollumerlân, dy't mei Dongeradiel en Ferwerderadiel op 1 jannewaris 2019 opgie yn 'e nije fúzjegemeente Noardeast-Fryslân. Njonken syn karriêre yn 'e polityk is Visser as learaar ferbûn oan it Stellingwerf Kolleezje, in skoalle foar fuortset ûnderwiis yn Easterwâlde. Hy hat biogemy studearre oan 'e Ryksuniversiteit Grins en is yn it besit fan in doktorstitel. Yn syn frije tiid spilet Visser de kontrabas yn 'e band Swiet & Bjuster en sûnt 2012 ek yn Nancy and the Sinatras.
Roadeljen op de Olympyske Winterspullen 2022
National Sliding Centre
De baan fan 1.583 meter lang is foar de manlju; foar de froulju en de dûbbeld hat de baan in lingte fan 1.475 meter. De baan bestiet út 16 bochten.
Medaljespegel
De top-3 fan lannen dy't by it roadeljen medaljes wûn ha tidens de Olympyske Winterspullen fan 2022.