cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Universiteit fan Oklahoma
Skiednis
Op 18 desimber 1890, santjin jier foar't Oklahoma in folweardige Amerikaanske steat waard, stifte it kongres fan it Territoarium Oklahoma trije universiteiten op syn gerjochtichheid. Dêrby gie it om 'e Territoriale Universiteit fan Oklahoma yn Norman dy't him letter ûntjaan soe ta de Universiteit fan Oklahoma (OU); in lânboukundich en technysk kolleezje yn Stillwater dat letter omneamd wurde soe ta de Steatsuniversiteit fan Oklahoma (OSU); en in normaalskoalle yn Edmond dêr't letter de Universiteit fan Sintraal Oklahoma (OCU) út groeie soe. De gemeente Norman stelde foar de stifting fan 'e universiteit 1,6 km² grûn beskikber. David Ross Boyd, de earste rektor fan 'e universiteit, joech opdracht om dêr beammen te plantsjen foar't de earste stien lein waard, om't er him gjin universiteitskampus sûnder beammen foarstelle koe.
De earste studinten skreaune har yn 1892 yn, en datselde jiers giene de kolleezjes fan start. Om't der yn Oklahoma ferlet wie fan aptekers, stifte de universiteit yn 1893 in Skoalle foar Aptekerij, dêr't yn 1896 de earste studinten ôfstudearren. Op 6 jannewaris 1903 baarnde it iennichste gebou fan 'e universiteit ôf, wêrby't de measte argyfstikken oangeande it begjin fan 'e universiteit ferlern giene. Der waard mei ienriedige stipe fan 'e mienskip fan Norman fuortendaliks úteinset mei de werbou, om't ferskate oare plakken besochten en krij de universiteit safier dat dy dêrhinne ferhuze. It nije gebou en ek lettere gebouwen waarden set yn in unike boustyl dy't wol Sjerokygotyk neamd wurdt: it stipet sterk op 'e gotyk, mar fermingt dy mei eleminten út 'e Yndiaanske kultueren (de Sjeroky binne it grutste Yndiaanske folk fan Oklahoma). De term 'Sjerokygotyk' (Cherokee Gothic) waard betocht troch de ferneamde Amerikaanske arsjitekt Frank Lloyd Wright, doe't dy de boustyl foar it earst seach.
Doe't Oklahoma yn 1907 as steat yn 'e Amerikaansk Uny opnommen waard, late dat ta it omneamen fan 'e Territoriale Universiteit fan Oklahoma ta de Universiteit fan Oklahoma. De folgjende desennia waard de kampus stadichoan útwreide en kamen der hieltyd mear gebouwen by. Sa waard yn 1936 in nij bibleteekgebou set dêr't driuwend ferlet fan wie. Under de Twadde Wrâldoarloch sakke it tal studinten mei hast de helte omleech, fan 6.935 yn 1939 nei 3.769 yn 1945, om't sa'n soad jonge Amerikanen yn 'e Amerikaanske Striidkrêften tsjinnen. Yn dy tiid wie de Universiteit fan Oklahoma belutsen by de oplieding fan marine-ofsieren yn gearwurking mei it Marineloftstasjon Norman, dat nei syn opheffing omfoarme wurde soe ta de Noardkampus. Nei ôfrin fan 'e oarloch folge in perioade fan flugge groei, en tsjin 1965 wiene der 17.268 studinten oan 'e universiteit, in taname fan 450% dy't foar húsfêstingsproblemen soarge. Mids 1960-er jierren liet de universiteit dêrom trije nije studinteflats fan elts tolve ferdjippings op 'e kampus bouwe. Dêrnjonken kaam der ek in appartemintekompleks (no de Kraettli Apartments) dêr't troude studinten mei harren húshâldings wenje koene.
Kampussen
De haadkampus fan 'e Universiteit fan Oklahoma leit yn 'e beboude kom fan Norman, en wurdt begrinzge troch Boyd Street yn it noarden, Chautauqua Avenue yn it westen, Timberdell Road yn it suden en Jenkins Avenue yn it easten. Sintraal op 'e kampus lizze twa ovals, oftewol ovaalfoarmige parken. Oan 'e Parrington Oval of North Oval stiet û.m. Evans Hall, it haadgebou fan 'e universiteit. Oan 'e Van Vleet Oval of South Oval stiet û.m. de universiteitsbibleteek, de Bizzell Memorial Library. Oan 'e eastkant fan 'e haadkampus stiet it Gaylord Family Oklahoma Memorial Stadium, in sportstadion dêr't de teams fan 'e universiteit harren wedstriden spylje. Behalven universiteitsgebouwen omfettet de haadkampus ek twa foaroansteande museä. It Fred Jones Jr. Museum of Art hat in keunstkolleksje dy't spesjalisearre is yn it Frânske ympresjonisme en yn Yndiaanske ambachten. It Sam Noble Oklahoma Museum of Natural History lit de skiednis fan Oklahoma sjen mei in kolleksje dy't bestiet út mear as 5 miljoen foarwerpen wêrfan't guon 300 miljoen jier yn 'e tiid weromgeane.
Oare kant Timberdell Road, dus súdlik fan 'e haadkampus, steane noch ferskate flatgebouwen dy't eigendom fan 'e universiteit binne, mei dêropta it gebou fan 'e rjochtefakulteit en inkele sportfoarsjennings, lykas it L. Dale Mitchell Honkbalpark en it Lloyd Noble Center, de basketbalarena. Dit diel fan 'e universiteit stiet bekend as de súdkampus, hoewol't it gjin kampus is yn 'e gebrûklike betsjutting fan in omsletten terrein. De Universiteit fan Oklahoma is ek eigner fan it boskperseel oan 'e súdkant fan State Highway 9, tusken Chautauqua Avenue en Jenkins Avenue, dat Oliver's Woods neamd wurdt. Dêr wurdt troch de studinten ekologysk ûndersyk dien. Oanbuorjend leit de saneamde ûndersykskampus (research campus), dêr't de Universiteit fan Oklahoma fanwegen romtegebrek op 'e noardkampus sûnt 2010 nije ûndersyksgebouwen sette litten hat. De wichtichsten dêrfan binne it National Weather Center, it Advanced Radar Research Center en it Stephenson Research and Technology Center.
Oan 'e noardlike útein fan Norman, dêr't foarhinne it Marineloftstasjon Norman fêstige wie, leit de noardkampus, dy't eins OU Research Campus-North hjit. Dêr steane it Radar Operations Center, it âlde National Severe Storms Laboratory en ferskate oare gebouwen dy't brûkt wurde foar praktykûndersyk. De noardkampus omfiemet ek it Max Westheimer Fleanfjild fan de Universiteit fan Oklahoma. Dat wurdt brûkt foar de oplieding fan piloaten, ferkearslieders en oare beroppen dy't mei de loftfeart te krijen hawwe. De haadkampus fan 'e fakulteit medisinen, it University of Oklahoma Health Sciences Center (OUHSC) leit op it terrein fan it Oklahoma Health Center, in akademysk sikehûs yn Oklahoma City. Deselde fakulteit ûnderhâldt in sekundêre kampus yn Tulsa, it University of Oklahoma-Tulsa Schusterman Center. Oare njonkenkampussen fan 'e Universiteit fan Oklahoma binne fêstige yn Puebla (Nij-Meksiko), it Italjaanske Arezzo en Rio de Janeiro. Der binne plannen foar in fierdere útwreiding nei İzmir, oan Egeyske kust fan Turkije.
Bibleteek
De haadbibleteek fan 'e Universiteit fan Oklahoma is de Bizzell Memorial Library. Dat is de grutste ûndersyksbibleteek yn Oklahoma, mei mear as 4,7 miljoen boeken, mear as 1,6 miljoen foto's, mear as 1,5 miljoen lânkaarten en mear as 31.000 ûnderskate tydskriften. De fakulteiten arsjitektuer, technyk, skiene keunsten, natuerkunde en astronomy en geology ûnderhâlde harren eigen bibleteken. De Universiteit fan Oklahoma hat ek de History of Science Collections op 'e noed, dy't fan ûnskatbere wearde binne, mei 94.000 boeken oer de skiednis fan 'e wittenskip, wêrûnder guon mei de hân fan notysjes foarsjoene wurken fan 'e ferneamd santjinde-iuwske Italjaanske astronoom Galileo Galilei.
Studinten en stêf
De Universiteit fan Oklahoma hie yn 2008 in stêf goed 2.900 perfesters, dosinten en ûnderstypjend personiel. Yn 'e hjerst fan 2019 wiene der yn totaal 28.564 studinten ynskreaun, wêrfan't 6.412 in postdoktorale stúdzje folgen. Bekende âld-studinten fan 'e Universiteit fan Oklahoma binne: akteurs James Garner, Ed Harris en Olivia Munn, skriuwer Jim Butcher, astronaut Fred Haise, politisy Carl Albert en Susana Martinez, en skientmekeninginne Jennifer Berry.
Sportprogramma's
De Universiteit fan Oklahoma stiet bekend om syn sportprogramma's, mei teams dy't har de OU Sooners neame. De universiteit hat ferskate nasjonale kampioenskippen yn ferskillende sporten wûn, wêrûnder sân nasjonale kampioenskippen yn it Amerikaansk fuotbal en twa nasjonale kampioenskippen yn it honkbal. It frouljussoftbalteam fan 'e universiteit hat it nasjonale kampioenskip fjouwer kear wûn: yn 2000, 2013, 2016 en 2017. De beide turnteams hawwe mei-inoar sûnt 2002 alve nasjonale kampioenskippen wûn: it frouljusteam trije en it manljusturnteam acht, wêrûnder yn 'e opienfolgjende jierren fan 2015 oant 2017.
Imerkesjongers
De imerkesjongers (Locustellidae), ek wol imerkes, strûksjongers of sprinkhoannesjongers neamd, foarmje in famylje yn it skift fan de moskeftigen. Foarhinne waarden de imerkesjongers ta de grutte famylje fan de sjongers (Sylviidae) rekkene. As synonym foar Locustellidae wurdt ek wol Megaluridae brûkt. De 68 soarten imerkesjongers komme yn Jeropa, Aazje, Austraalje en Afrika foar, mei it swiertepunt yn Midden- en Súdeast-Aazje. De imerkesjongers binne lytse ûnopfallende brúneftige fûgeltsjes fan 12-20 cm, dy 't meast yn strûken of sompen tahâlde. De bekendste soarten yn Fryslân binne it reidimerke en de snilekrûper.
Powwow
In powwow (ek stavere as pow-wow of pow wow), útspr.: ['pauwau], is in folksgearkomste fan ien of mear fan 'e lânseigen Yndiaanske stammen fan Noard-Amearika. It wurd is ôfkomstich fan powwaw, út 'e Narraganset-taal, dat "religieuze liedsman" betsjut.
Yn it Ingelsk (en hieltyd mear yn oare talen, dêr't it wurd fia it Ingelsk yn trochkrongen is) wurdt powwow ek wol loskes brûkt foar in oerlis of saaklike gearkomste (meastal fan pommeranten, wylst de sprekker dúdlik net ta dy groep heart). Sok taalgebrûk wurdt soms, fral yn 'e Feriene Steaten, beskôge as ûnfatsoenlik foar de Yndiaanske kultuer oer.
Dirty Harry (personaazje)
Dirty Harry (Ingelsk foar "Smoarge Harry"), wiere namme: Harry Callahan (folút: Harold Francis Callahan), is in fiktive Amerikaanske resjersjeur út San Francisco dy't de haadpersoan is yn 'e nei him ferneamde Dirty Harry-filmsearje. Dat is in filmsearje út 'e 1970-er en 1980-er jierren dy't bestiet út fiif films. De rol fan Dirty Harry waard yn alle fiif dielen fertolke troch akteur Clint Eastwood. Dirty Harry waard berucht om't er it net sa nau nimt mei de regels fan syn berop en út en troch suver as figilante te wurk giet. Hy draacht in reuseftige Smith & Wesson Model 29 .44 Magnum-revolver by him en is net skruten om dy te brûken. Utspraken dêr't er mei op 'e lapen komt yn it gefal fan in wapene ympasse binne legindarysk wurden: lykas "Go ahead, make my day," ("Toe mar, meitsje myn dei mar goed") en "[…] you've got to ask yourself one question: 'Do I feel lucky?' Well, do ya, punk?" ("[…] moatst dysels ien fraach stelle: 'Is dit myn geloksdei?' No, wat tinkst, ellindeling?").
Bynamme
De bynamme Dirty Harry (letterlik: "Smoarge Harry") wurdt yn 'e earste film troch syn kollega Frank DiGiorgio útlein troch te sizzen dat Harry alle minsken itselde beoardielet, want hy hatet eltsenien. Dêrnei neamt er in list op mei rasistyske skelwurden foar alderhanne befolkingsgroepen. It wurdt lykwols al rillegau dúdlik dat dat in grap wie, want rasisme is no krekt net ien fan Harry syn karakterflaters. Sels seit er letter dat er syn bynamme tanket oan it feit dat er altyd alle smoarge putsjes opknappe moat.
Films
De folgjende films geane oer Dirty Harry:
Persoanlikheid
Dirty Harry, dy't eins Harold Francis Callahan hjit, is in ynspekteur by it San Francisco Police Department. Hy is, oan syn namme te sjen, fan etnysk Iersk en religieus roomsk komôf, mar de films meitsje net in protte oer syn eftergrûn bekend. Yn 'e earste film wurdt op in stuit (troch in oar personaazje) suggerearre dat se allebeide opgroeid binne yn 'e wyk Potrero Hill. Harry fertelt in partner dat er foarhinne troud wie, mar dat syn frou deariden is troch ien dy't mei drank op efter it stjoer siet. Yn lettere films wurdt ferskate kearen suggerearre dat Harry foarhinne yn it Amerikaanske Marinierskorps tsjinne hat.
Harry syn leafhawwerijen binne it dwaan fan sjitoefenings en it spyljen fan pool. Hoewol't er sawol hurddraaft as gewichtheft, liket er te bestean op in dieet fan swarte kofje, hotdogs en hamburgers. Hy drinkt bier en by ien gelegenheid apelsop. Harry hat gjin geduld mei burokrasy, en skrillet der net foar tebek op it rjocht yn eigen hân te nimmen as him it wurk ûnmooglik makke wurdt troch ûnhandige regeljouwing, foarmflaters of de ynkompetinsje fan oaren.
Relaasjes
Yn Dirty Harry fertelt Harry dat syn (nammeleaze) frou koartby omkommen is by in ferkearsûngemak dat feroarsake waard troch ien dy't mei drank op efter it stjoer siet. Yn Magnum Force begjint er in seksuele relaasje mei Sunny, in buorfrou fan Aziatysk komôf. Yn Sudden Impact liket er in relaasje te begjinnen mei de figilante Jennifer Spencer, al is ûnwis hoefier't dat giet. Yn The Dead Pool, ta einbeslút, wurdt in romantyske relaasje ymplisearre mei korrespondinte Samantha Walker, en de film einiget as sy en Harry tegearre fuortrinne.
Kulturele erkenning
Dirty Harry is sa ikoanysk wurden, dat syn bynamme de Amerikaansk-Ingelske sprektaal binnenkrongen is as oantsjutting foar in plysjeman dy't oer liken giet. It Britske tydskrift Empire parte Dirty Harry it 23e plak ta op syn list fan 'e hûndert bekendste filmpersonaazjes aller tiden. Op 'e ranglist fan bêste filmsitaten fan it Amerikaanske Film Ynstitút (AFI) steane twa sitaten fan Dirty Harry: It earste sitaat waard yn in taspraak dy't er yn maart 1985 joech, lient troch de Amerikaanske presidint Ronald Reagan. Wylst er ûnthiet elts wetsfoarstel om 'e belesting te ferheegjen, tsjin te hâlden mei in feto, dage er syn tsjinstanners út: "Go ahead, make my day." Itselde sitaat is ek de namme fan in steatswet yn Colorado wurden, de Make My Day Law, dy't de ynwenners fan dy Amerikaanske steat beskermet tsjin rjochtsferfolging as se yn eigen hûs deadlik geweld tsjin ynbrekkers brûke.
Kommandant
Yn Nederlân wurdt mei de oantsjutting 'kommandant' ek ferwiisd nei de befelhawwers fan 'e ferskate kriichsmachtûnderdielen. Sa binne der:
Sara (aartsmem)
Sara (Hebrieusk: שָׂרָה) is de namme fan in bibelsk persoan út it bibelboek Genesis. Hja is de frou fan de aartsfaar Abraham en de aartsmem fan it folk fan Israel.
Sara hiet ynearsten Sarai. Foar de berte fan har soan Izaäk feroaret God de nammen fan har en har man Abram yn Sara en Abraham. Har namme betsjut prinses.
De bibelske Sara
In stikmannich jierren letter ûnthjit God Abram en Sarai ek in soan. As God it ferbûn mei Abram befêstiget en ûnthjit dat hy Abram segenje sil mei in grut neigeslacht, krije Abram en Sara de nammen Abraham en Sara. Efkes letter komme trije ingels del, dy't troch Abram gastfrij ûnthelle wurde. Hja fertelle Abraham dat syn frou Sara swier wurde sil. Sara heart dat wylst hja wat fansiden mei sit te harkjen en laket om dat boadskip. Hja wie ommers al yn de âldens fan 90 jier en hoe soe hja op dy leeftyd noch swier reitsje kinne? De profesije komt lykwols út en Sara kriget in soan dy't de namme Izaäk (Hebrieusk: יִצְחָק; betsjutting: hy laket) kriget.
As Sara 127 jier is stjert hja. Sara wurdt troch Abraham te rêste lein yn in grot by Hebron. Nei syn ferstjerren wurdt Abraham troch syn beide soannen Izaäk en Ismael yn deselde grot te rêste lein.
The 5th Wave
"The 5th Wave", ek stavere as "The Fifth Wave", hat yn de Wikipedy ferskate betsjuttings:
Dirty Harry (filmsearje)
Dirty Harry is in Amerikaanske filmsearje besteande út fiif plysjefilms út 'e 1970-er en 1980-er jierren, dy't tsjintwurdich allegear beskôge wurde as klassikers. De films geane oer de bikkelhurde plysjeman Dirty Harry Callahan út San Francisco, dy't der net foar tebekskrillet om oer te gean ta figilantisme as de regeltsjes him de útoefening fan syn berop ûnmooglik meitsje. Akteur Clint Eastwood spile Dirty Harry yn alle fiif films en regissearre sels ek ien film út 'e rige.
Dirty Harry
De earste film fan 'e searje, Dirty Harry, yntrodusearret Dirty Harry Callahan, in bikkelhurde resjersjeur by it San Francisco Police Department, dy't de searjemoardner Scorpio op it spoar komt. Hy is wisberet om 'e befolking fan San Francisco fan it gefaar dat de man ynhâldt te frijwarjen, ek as er dêr sels de wet foar oertrêdzje moat. As de moardner in famke ûntfiert en nei eigen sizzen libben begraaft en har lokaasje ruilje wol foar losjild, is Callahan dejinge dy't it jild besoarget. Hy wit de moardner te ferwûnjen, wat him en syn kollega's letter by steat steld om 'e man op te spoaren. Callahan mishannelet de moardner oant dy de lokaasje fan it famke priisjout, dat lykwols al dea blykt te wêzen. Neitiid moat Scorpio frijlitten wurde om't syn bekentenis troch Callahan syn optreden ûnbrûkber is foar strafferfolging. As Scorpio op 'e nij in gizeling begjint, is Callahan dêr klear foar. Hy jaget de moardner op en sjit him dea as er him úteinlik te pakken kriget.
Dirty Harry waard regissearre troch Don Siegel nei in senario fan Harry Julian Fink, R.M. Fink, Dean Riesner en John Milius. De film gie op 22 desimber 1971 yn premiêre en brocht yn 'e Feriene Steaten allinne al $36 miljoen op tsjin in budget fan $4 miljoen. Tsjintwurdich wurdt Dirty Harry sjoen as in wiere filmklassiker en it personaazje fan Dirty Harry hat sûnt de 1970-er jierren in ûnbidich grutte ynfloed hân op 'e Westerske filmyndustry. Syn reuseftige Smith & Wesson Model 29 .44 Magnum-revolver is ikoanysk wurden, en itselde jildt foar útspraken dêr't er mei op 'e lapen komt yn it gefal fan in wapene ympasse, lykas "Go ahead, make my day," ("Toe mar, meitsje myn dei mar goed") en "[…] you've got to ask yourself one question: 'Do I feel lucky?' Well, do ya, punk?" ("[…] moatst dysels ien fraach stelle: 'Is dit myn geloksdei?' No, wat tinkst, ellindeling?").
Magnum Force
As der yn Magnum Force ûnder mear as gewoan fertochte omstannichheden ferskate kriminelen fermoarde wurde, begjint Callahan op in stuit te fermoedzjen dat der in deadseskader binnen it San Francisco Police Department bestiet, dat de wet yn eigen hân nommen hat om misdiedigers út 'e wei te romjen dy't om 'e iene of oare reden oan rjochtsferfoling ûntkommen binne. Hoewol't Callahan sels net fiis is fan brute metoaden en boppedat geregeldwei in loopke nimt mei de regels, giet it op-en-út fermoardzjen fan minsken him te fier. Hy is wisberet om in ein oan 'e praktiken fan it deadseskader te meitsjen, en de foute plysjes binne teloarsteld as se him in plak yn harren rangen oanbiede en hy it oanbod ôfslacht. Om't Callahan no tefolle wit, sille se him ek út 'e wei romje moatte, mar dat falt harren noch net ta.
The Enforcer
Yn The Enforcer wurdt Callahan troch syn baas, by wize fan bestraffing foar syn rûchhouwerige fanwegen kommen by in gizeling, oantangele mei in jonge ûnûnderfûne froulike plysjepartner, Kate Moore (Tyne Daly). As syn âlde partner Frank DiGiorgio (John Mitchum) by tafal op it ferkearde stuit op it ferkearde plak is, en fermoarde wurdt troch leden fan 'e ekstremistyske politike beweging People's Revolutionary Strike Force (PRSF) wurdt it ûndersyk nei de moard oan Callahan en Moore taskood. Dy pakke nei in bomoanslach de dieder op, in PRSF-lid dat earder belutsen west hat by in militante Afro-Amerikaanske aksjegroep. Callahan syn baas Jerome McKay (Bradford Dillman) besiket goede sier te meitsjen troch de leden fan 'e aksjegroep op te pakken en alle misdriuwen fan 'e PRSF foar oplost te ferklearjen. Callahan wegeret dêr oan mei te dwaan en wurdt op non-aktyf steld. As de PRSF letter de boargemaster ûntfiert, wurdt dy befrijd troch Callahan en Moore. By dy aksje komt Moore om, mar Callahan wreket har troch de moardner mei grou geweld te deadzjen.
Sudden Impact
Yn Sudden Impact set Jennifer Spencer (Sondra Locke), in jonge frou dy't it slachtoffer wurden is fan in groepsferkrêfting, tsien jier letter útein mei it opspoaren en fermoardzjen fan 'e dieders. Callahan wurdt op 'e saak fan 'e nije searjemoardner set en reizget ôf nei it lytse stedsje dêr't de moarden plakfine. Dêr komt er yn 'e kunde mei in frou mei wa't er in romantyske relaasje begjint, net wittende dat sy de dieder is. As de oerbleaune ferkrêfters ûntdekke dat se ien foar ien ôfmakke wurde, sette se de jacht op Spencer yn. Se ûntfiere har en fermoardzje de pleatslike plysjekommissaris. Callahan grypt yn en makket regaad.
Sudden Impact waard regissearre troch haadrolspiler Clint Eastwood sels, nei in senario fan Joseph Stinson. De film gie op 9 desimber 1983 yn premiêre, en brocht $67,6 miljoen op tsjin in budget fan $22 miljoen.
The Dead Pool
Yn The Dead Pool ûndersykje Callahan en syn nije partner Al Quan (Evan Kim) de moard op rocksjonger Johnny Squares (Jim Carrey). It docht al rillegau bliken dat der in list yn omrin is fan bekende persoanen dy't grutte kâns rinne mei koarten dea te gean (in "deadepoel"), opsteld troch regisseur Peter Swan (Liam Neeson). Dy hie dêrmei as doel om mei syn maten op basis fan 'e list weddenskippen ôf te sluten. No begjinne de persoanen op 'e list it yn fluch tempo ôf te lizzen, mar net troch natuerlike oarsaken. Saillant detail is dat Callahan syn eigen namme ek op 'e list stiet. Uteinlik komme hy en Quan in geastlik steurde fan fan Swan op it spoar dy't foar de moarden feranwurdlik liket te wêzen. Dan moat Callahan him noch te pakken sjen te krijen foar't er Callahan te pakken kriget.
The Dead Pool waard regissearre troch Buddy Van Horn nei in senario fan Steve Sharon. De film gie op 13 july 1988 yn premiêre, en brocht $37,9 miljoen op tsjin in budget fan $31 miljoen. Nei it meitsjen fan The Dead Pool besleat Clint Eastwood net wer yn 'e hûd fan Dirty Harry te krûpen, mei't er fûn dat syn leeftyd (hy wie 58 yn 1988) fierdere films ta in parody meitsje soe.
Romans
Yn 'e 1980-er jierren brocht útjouwerij Warner Books de Dirty Harry-romansearje út. Dat is in rige fan tolve romans oer de aventoeren fan Dirty Harry, dy't ferskynden fan 'e hân fan in skriuwer dy't it pseudonym Dane Hartman brûkte. Yn 'e 1990-er jierren waarden de boeken ek oerset yn it Frânsk.
Fideospultsjes
Fierders waarden der twa fideospultsjes basearre op 'e Dirty Harry-filmsearje. Dirty Harry: The War Against Drugs kaam út yn 1990 en ynkorporearre ferskate ferwizings nei de filmsearje. Dirty Harry wie basearre op 'e film mei deselde namme út 1971. It spulsje soe yn 2007 útkomme, mar waard op it lêste momint ynlutsen troch de produsint, The Collective, Inc.
Uitgeverij De Fontein
Uitgeverij De Fontein is in Nederlânske útjouwerij dy't fêstige is yn Utert. It bedriuw waard oprjochte yn 1946, en leit him benammen ta op 'e publikaasje fan fiksje en non-fiksje op it mêd fan 'e misdie, lykas skrillers, misdieromans en true crime-boeken.
Skiednis
Uitgeverij De Fontein waard yn 1946 oprjochte en wie mear as fyftich jier fêstige yn Baarn. Yn 2011 beloek de útjouwerij in bedriuwspân yn 'e stêd Utert. Yn 1998 waard Uitgeverij De Kern oernommen, wêrnei't dy namme oant 2013 as in ymprint fan De Fontein yn gebrûk bleau. Fan 2009 oant 2012 wie De Fontein fúzjearre mei Trion Uitgevers ta Uitgeverij De Fontein Trion, mar nei trije jier waard it nije bedriuw wer opspjalten. Trion gie dêrnei yn 2014 op yn Kosmos Uitgevers, mar De Fontein bleau selsstannich.
List fan planetoïden 89101-89200
Dit is in list fan planetoïden 89101-89200.
Église Saint-Étienne-le-Vieux (Caen)
De Église Saint-Étienne-le-Vieux (Alde Sint-Stefanustsjerke) is in earder tsjerkegebou yn it sintrum fan de Normandyske stêd Caen, Frankryk. De tsjerke is foar in grut part yn de Twadde Wrâldkriich ferneatige en bleau sûnt as in ruïne stean. De tsjerke moat net betiizge wurde mei de Saint-Etienne, de âlde abdijtsjerke fan de Abbaye aux Hommes, dy't net fier fan it plak stiet.
De tsjerke is sûnt 1903 in histoarysk monumint.
Skiednis
Nei alle gedachten waard de tsjerke oarspronklik yn de 10e iuw stifte. De tsjerke waard foar it earst neamd om 1067 hinne yn de oan troch Willem de Oermasterer oerlange hânfêsten oan de twa abdijen fan Caen. Dêr wurdt de tsjerke sanctus Stephanus Vetus neamd. De tafoeging Vetus/Vieux is om de tsjerke te ûnderskieden fan de 11e-iuwske abdijtsjerke, dy't oan deselde Étienne (Stefanus) wijd waard. Fanwegen de kwetsbere posysje tichteby de stedsfersterkings waard de tsjerke yn de Hûndertjierrige Kriich slim skeind, fral by it belis fan Caen yn 1417. De tsjerke waard yn de tiid fan de Ingelske besetting en dêrnei wer opboud en fan dy tiid datearret de achthoekige krusingstoer.
Nei't it yn 1780 ferbean waard om yn de stêd te begraven, ferhûze it tsjerkhôf fan de Saint-Étienne nei it nije Cimetière des Quatre-Nations. De tsjerke waard yn 1793 sletten, mar oars as oare tsjerken yn 1802 net werom jûn foar de earetsjinst. De tsjerke fan de âlde yn de Frânske Revolúsje sletten abdij waard as de ferfangende parochytsjerke oanwiisd. Der folge in tiid fan ferfal.
Yn 1840 waard de tsjerke as histoarysk monumint erkend, mar sloop drige foar de tsjerke. Op it alderlêste momint koe de tsjerke foar ôfbraak sparre wurde troch it krewearjen fan Arcisse de Caumont en Antoine Charma, leden fan it Société des antiquaires de Normandie. It Normandyske Aldheidkundich Selsskip wie fan doel de tsjerke te brûken om dêr harren kolleksje yn ûnder te bringen, mar it Musée des antiquaires de Normandie (Aldheidkundich Museum fan Normandje) waard lang om let yn it eardere, tichtebylizzende Collège du Mont ûnderbrocht, it âlde kolleezje fan de Sint-Michaelabdij yn Caen. De gemeente brûkte dêrnei de tsjerke om dêr arsjitekturale fragminten yn te bewarren, oant dy yn 1926 oerbrocht waarden nei it museum.
Yn 1944 waard de tsjerke rekke troch in granaat, dy't ôffjurre wie op in kolonne Dútske tanks dy't dêr opsteld stiene. It skip waard op de ûnderste dielen fan de bûtenmuorren nei folslein ferneatige. Fan in restauraasje is it neitiid net kommen. Fanwegen de steat fan it gebou is it ferbean om yn it gebou te gean.
Grutte Priis Formule 1 fan Kanada 2014
Utslaggen fan de Grutte Priis Formule 1 fan Kanada 2014 yn Montreal op 8 juny. It wie de sande fan 19 races fan de Formule 1 yn 2014. Hy waard op it Circuit Gilles Villeneuve hâlden. De race waard hâlden oer 70 omgongen, op it 4,4 km lange sirkwy foar in raceôfstân fan 305,3 kilometer.
Suicidal Tendencies
Suicidal Tendencies is in Amerikaanske metalband yn 1981 oprjochte yn Los Angeles. Yn 1983 brocht de band syn debútalbum "Suicidal Tendencies" út. Suicidal Tendencies hat fjirtjin studio-albums en twa live-albums útbrocht.
Boete (jildstraf)
In boete of jildboete is de betelling fan in jildbedrach dat troch in hegere autoriteit (meastal de oerheid) oan in persoan oplein wurdt by wize fan bestraffing foar in misdriuw of oare wetoertrêding.
De hichte fan in boete kin per saak fêststeld wurde, mar is yn 'e regel yn 't foar bekend. Ornaris binne it lichtere fergripen dy't bestraft wurde mei in jildboete, lykas wyldpisjen of ferkearsoertrêdings (foar te hurd riden, parkearjen dêr't dat net mei, ensfh.). Swierdere fergripen wurde bestraft mei in taakstraf of in finzenisstraf. Ek in kombinaasje fan in jildboete mei in taakstraf en/of in finzenisstraf komt foar
Oer it algemien jildt: wat slimmer it misdriuw, wat heger de boete. Under it Nederlânske strafrjocht kin maksimaal in boete fan €780.000 oplein wurde. Jildboetes kinne troch de rjochter ek ynset wurde om 'e dieder fan in misdriuw te twingen ta finansjele skeafergoeding fan it slachtoffer.
Oftiteling
De ôftiteling fan in film, tillefyzjeprogramma of kompjûterspultsje is in (lange) list mei de nammen fan 'e leden fan 'e cast en crew mei dêrby fermeld hokker rol oft se spile of hokker funksje oft se ferfolle hawwe. Oare dingen dy't yn 'e ôftiteling fermelden wurde, binne de eventuële sponsors fan 'e produksje, lju en/of bedriuwen dy't ferantwurdlik binne foar de distribúsje, in list fan muzykstikken dy't foar de produksje skreaun en/of brûkt binne, op hokker lokaasjes oft de opnamen dien binne, en ferskate wetlike disclaimers, bygelyks oangeande auteursrjochten. Wylst begjintitels oan of koart nei it begjin fan in wurk yn byld ferskine, wurdt de ôftiteling oan 'e ein toand. Fanwegen de tsjinstelling mei begjintitels wurdt de ôftiteling ek wol oantsjut as de eintitels. Ornaris wurdt de ôftiteling werjûn yn wite tekst op in swarte eftergrûn, dy't stadich fan ûnderen nei boppen troch it byld rôlet. Dêrby wurdt neat oars yn byld brocht dat de oandacht fan 'e tekst ôfliede kin. Der binne yn 'e regel ek gjin dialooch of lûdseffekten te hearren, mar inkeld de filmmuzyk.
European League follybal manlju 2004
De European League follybal manlju 2004 is de earste edysje fan it jierlikse European League follybal. Der dogge acht Europeeske lannen mei. De earste omloop waard spile fan 20 maaie oant en mei 27 juny, de finale waard yn Opava, Tsjechje hâlden op 10 en 11 july. Yn de earste omloop wiene de acht lannen ûnderferdield yn twa groepen fan fjouwer lannen. Yn totaal spile elts lân fjouwer wedstriden tsjin itselde lân. De beide winners fan de groepen, de bêste nûmer 2 en it gastlân pleatsten har foar de finaleomloop. Yn dit gefal wie Tsjechje it gastlân, dus Tsjechje wie al pleatst foar de finaleomloop, mar wie ek nûmer twa yn groep A. Dêrtroch giene nêst Tsjechje, Ruslân (winner fan groep A), Nederlân (winner fan groep B) en Dútslân (twadde groep B) ek troch nei de finaleomloop. It evenemint wurdt organisearre troch it CEV, it Europeeske follybalbûn.
Kwalifisearre lannen
De folgjende teams binne kwalifisearre foar de finales:
Oftiteling
Oarspronklik wie it by films gewoante om 'e nammen fan 'e hiele cast en crew wer te jaan yn 'e begjintitels, wêrby't dan as begelieding de filmmuzyk spile waard. Dêrtroch duorre it faak frij lang ear't in film úteinsette. Sokke films hiene yn 'e regel allinnich de tekst "Ein" ("The End" of "Fin") om 'e ein oan te jaan, soms folge troch noch in koart listke mei de nammen fan 'e wichtichste akteurs en de rollen dy't se spile hiene. Around the World in 80 Days, út 1956, wie de earste film dy't de nammen fan 'e hiele cast en crew yn in ôftiteling werjoech ynstee fan yn 'e begjintitels. Dat wie lykwols in útsûndering, want pas yn 'e earste helte fan 'e 1970-er jierren waard it gewoante om dêrfoar in ôftiteling te brûken. Sûnt dy tiid wurde yn 'e begjintitels inkeld noch de alderwichtichste nammen fan cast en crew en de filmstudio's fermelden.
Om't it publyk yn 'e bioskoop it foar de moade hat om fuort te gean sadree't de ôftiteling begjint, besykje guon filmprodusinten en regisseurs op ferskate manearen de oandacht fan 'e sjoggers fêst te hâlden. Dat kin bygelyks troch it tafoegjen fan yllustraasjes oan 'e ôftiteling of troch it taheakjen nei ôfrin fan 'e ôftiteling fan bloopers (grappige mislearre opnamen dy't net ta it ferhaal fan 'e film hearre) of ien of mear post-credits scenes (ekstra sênes of bonussênes dy't wol ta it ferhaal fan 'e film hearre). By tillefyzjeprogramma's en by films dy't op 'e tillefyzje útstjoerd wurde, wurdt de ôftiteling faak sûnder pardon ôfkappe om tiid út te sparjen. Soks bart benammen by kommersjele tillefyzjestjoerders; by steatsomroppen (en yn Nederlân by de NPO) wurdt de ôftiteling almeast wol yn syn folsleinens sjen litten. De Britske steatsomrop BBC hat dêrby lykwols de gewoante om 'e ôftiteling fansiden te drukken, sadat yn 'e rest fan it byld wat oars sjen litten wurde kin, yn 'e measte gefallen oankundigings foar neikommende programma's. Filmmakkers binne net bliid mei sokke ûntwikkelings. Yn desimber 2010 stjoerden ferskate belange-organisaasjes út 'e filmyndustry in brief nei de ried fan bestjoer fan 'e NPO, wêryn't pleite waard foar it behâld fan 'e ôftiteling om't de nammefermelding foar leden fan 'e cast en crew in wichtige bydrage oan harren beropsmjittige karriêre foarmet.
Hebban Debútpriis
De Hebban Debútpriis (Hebban Debuutprijs) is fan 2016 ôf in oanmoedigingspriis foar it debút fan in skriuwer. Om yn 'e beneaming te kommen moet it "Nederlânskstalige literêre fiksje, literêre non-fiksje, spanning, feelgood of young adult" wêze.
3:10 to Yuma (film út 2007)
Plot
Wade-en-dy ride ûnderwilens nei Bisbee ta, dêr't se de súksesfolle oerfal fiere yn 'e pleatslike saloon. Nei't se de bút opdield hawwe, prate se in moetingsplak ôf fuort oer de grins yn Meksiko. Dêrop sette de oare bindeleden ôf, mar Wade sels bliuwt noch in skoft yn Bisbee, dêr't er seksuële omgong hat mei de kreaze útbaatster fan 'e saloon. Letter arrivearje Evans en syn soannen ek yn Bisbee mei de ferwûne McElroy, dy't se by de pleatslike dokter bringe, "Doc" Potter. Dêrnei besiket Evans om 'e nocht om oer de ôfbetelling fan syn skulden te ûnderhanneljen mei Hollander, dy't lykwols fan gjin útstel fan werombetelling witte wol. As Evans lulk de saloon binnengiet, komt Wade dêr krekt de trep ôf. Evans easket fan 'e bandyt fergoeding foar de swierrichheden dy't er him besoarge hat, en Wade jout ta dat dat net mear as earlik is en betellet him in lytse fergoeding út. Dêrmei hâldt Evans Wade krekt langernôch oan 'e praat dat de autoriteiten arrivearje kinne, dy't de bandyt finzen nimme.
Hebban Debútpriis
In lêzersjuery besteande út goed hûndert lêzers bepaalt de koarte list (shortlist); in sjuery besteande út boekferkeapers en Hebban-redakteuren kiest dêrnei it bêste debút.
The Last Stand (film út 2013)
The Last Stand is in Amerikaanske aksjefilm en neo-western út 2013 fan 'e Súdkoreaanske regisseur Kim Jee-woon, mei yn 'e haadrollen Arnold Schwarzenegger en Jaimie Alexander. De titel betsjut safolle as "It Lêste Bolwurk". It ferhaal giet oer in Amerikaanske sheriff út in lyts plakje dy't wegeret om in drugsbaas troch te litten op syn flecht foar de autoriteiten yn 'e rjochting fan Meksikaanske grins. De film krige fan 'e filmkritisy mingde oant positive resinsjes, mar prestearre teloarstellend yn 'e bioskopen.
3:10 to Yuma (film út 2007)
Plot
Neitiid moat Wade nei Contention ta brocht wurde, dêr't er middeis op 'e trein fan tsien minuten oer trijen (3:10) set wurde moat nei de Territoriale Finzenis fan Yuma. Dat is in tige gefaarlike put, mei't de binde fan Wade sûnder mis besykje sil om dat tsjin te kearen sadree't se der lucht fan krije. De fertsjintwurdiger fan 'e Southern Pacific Railroad, Grayson Butterfield, kriget Tucker (ien fan Hollander syn trewanten) en de ferwûne McElroy safier dat se dêrby helpe wolle, en Doc Potter giet mei om McElroy te fersoargjen. Evans lit him beprate om ek te helpen, mar easket dêrfoar $200, it bedrach dat er Hollander skuldich is. Butterfield giet akkoart mei dy priis. Under dekking fan it tsjuster sette se dy jûns ôf út Bisbee.
The Last Stand (film út 2013)
Plot
Ray Owens is in âld-resjersjeur fan it Los Angeles Police Department, dy't nei in misrûne operaasje wêrby't syn partner ynfalide rekke en ferskate oare plysjes omkamen, ûntslach nommen hat. Efterfolge troch skuldgefoelens hat er syn hiele eardere libben efter him litten om sheriff te wurden yn it sliepperige plakje Sommerton Junction, yn 'e Amerikaanske steat Arizona, fuort oan 'e grins mei Meksiko. De misdie dy't er dêr bestriidt, rint útinoar fan 'e sjitoefenings fan Lewis Dinkum, in eksintrike sammelder fan âlde fjoerwapens, oant it foutparkearjen fan 'e boargemaster.
3:10 to Yuma (film út 2007)
Plot
Underweis provosearje sawol Tucker as McElroy oanhâldend de finzen Wade, dy't harren dêrfoar fermoardet. Wade besiket dêrnei út te piken, mar wurdt tsjinholden troch Evans syn âldste soan William, dy't it selskip temûk folge is. As se letter oanfallen wurde troch Apachen, weeft Wade ôf mei de oanfallers en ûntsnapt er nei in kamp fan Sineeske spoararbeiders. Dêr wurdt er lykwols op 'e nij finzen nommen, diskear troch de foarman, dy't him werom ken en him eigenhandich ophingje wol. Evans, William, Potter en Butterfield arrivearje yn it kamp en easkje harren finzene werom, mar de foarman en syn trewanten hawwe oare plannen. Der brekt in fjoergefjocht út wêrby't Evans-en-dy mei Wade witte te ûntkommen, mar Doc Potter deasketten wurdt. Neitiid komme Evans, William, Butterfield en Wade einlings oan yn Contention, dêr't ferskate pleatslike marshals harren by har jouwe yn in hotelkeamer dêr't se wachtsje moatte op 'e trein fan 'e folgjende dei.
The Last Stand (film út 2013)
Plot
Dan ûntsnapt drugsbaas en autokoereur Gabriel Cortez by in oerpleatsing yn Las Vegas op spektakulêre wize oan 'e FBI. Hy nimt spesjaal aginte Elle Richards yn gizeling en racet yn in omboude Chevrolet Corvette troch Arizona yn 'e rjochting fan 'e Mekskikaanske grins. Spesjaal agint John Bannister, dy't de lieding hat oer de operaasje om Cortez wer op te pakken, lit in weiblokkade opsette yn Bullhead City, mar de trewanten fan Cortez meane mei automatyske wapens de plysjes del sadat harren baas sûnder swierrichheden fierder kin. Cortez set ek syn útsûnderlike feardichheden as sjauffeur yn om twa fiertugen fan in spesjaal arrestaasjeteam út te skeakeljen, dy't er ûnderweis nei Sommerton Junction ynhellet. Ear't er yn it fleantúch ôfset nei súdlik Arizona lit Bannister in finansjeel ûndersyk ynstelle nei alle aginten dy't by de operaasje belutsen binne, om út te finen hoe't Cortez ûntsnappe koe. Hy fermoedet nammentlik dat de drugsbaas help fan binnenút hân hat.
3:10 to Yuma (film út 2007)
Plot
Yn 'e tuskentiid hat it nijs fan Wade syn arrestaasje de leden fan syn binde berikt. Under lieding fan 'e ûnmeilydsume Charlie Prince sette dy ôf om harren lieder te befrijen. Se folgje it spoar fan Bisbee nei Contention, wêrby't se ûnderweis ferskate lju om hals bringe dy't harren yn 'e wei steane of dy't ienfâldichwei op it ferkearde momint op it ferkearde plak binne. Dêrûnder binne ek de foarman fan it spoararbeiderskamp en syn trewanten. Nei't se yn Contention arrivearre binne, lovet Prince in hege beleanning út oan eltse boarger dy't ien fan Wade syn bewekkers deasjit. Dêr komt in kloft folk op ôf, mei as gefolch dat de pleatslike marshals betankje foar de eare, harren wapens opjouwe en it hotel ferlitte. Sadree't se bûtendoar komme, wurde se lykwols troch Prince-en-dy dochs noch deasketten. Evans, dy't al syn hope fêstige hat op 'e $200, is wisberet om troch te setten, mar Butterfield jout it op, hoewol't er Evans ûnthjit om dy syn soan William te beskermjen.
The Last Stand (film út 2013)
Plot
Underwilens giet it libben yn Sommerton Junction syn gewoane gong, mei't nimmen dêr noch euvelmoed hat yn wat der op kommendeweis is. Moarns om healwei fiven stjoert sheriff Owens syn helpsheriffs Jerry Bailey en Sarah Torrance nei de pleats fan boer Parsons ta, dy't net opdaagjen kommen is om molke ôf te leverjen by it pleatslike kafetaria. Bailey en Torrance ûntdekke dat Parsons fermoarde is. Se folgje it bannespoar fan 'e auto fan 'e fermoedlike dieder, dat harren nei Cortez syn trewant Thomas Burrell ta liedt. Dyselde is mei in groep swierbewapene hierlingen dwaande om in mobile brêge oer de kleau te pleatsen dy't op dat plak de grins mei Meksiko foarmet. As der him in sjitpartij ûntjout tusken de helpsheriffs en de misdiedigers, slagget it Bailey en Torrance mar nauwerneed om mei help fan in tahastige Owens te ûntkommen. Bailey hat lykwols in fatale skotwûne oprûn en beswykt dêr letter oan yn it pleatslike plysjeburo. Mei syn lêste siken freget er Torrance om syn maat Frank Martinez, dy't al jierren efter har oan sit, in kâns te jaan.
3:10 to Yuma (film út 2007)
Plot
Tsjin healwei trijen middeis ferlitte Wade en Evans tegearre it hotel en sykje se har dwers troch Contention in paad nei it treinstasjon, dêrby oanhâldend besketten en opjage troch sawol Wade syn mannen as leden fan 'e pleatslike befolking. Op in stuit komt Wade Evans oer it mad en smoart him hast, mar lit him yn libben as Evans tajout dat it him net inkeld om it jild te dwaan is, mar ek om syn soannen in goed oantinken oan him te jaan en om syn eigen eargefoel werom te winnen. Dat is er nammentlik yn 'e Boargeroarloch kwytrekke doe't er skitende benaud by it front wei flechte. Wade bychtet dan op dat er al twaris yn it tichthûs fan Yuma sitten hat en dat er beide kearen ûntsnapt is. Hy praat dêrom mei Evans ôf dat dy him op 'e trein sette mei, sadat er foldien hat oan syn kontrakt mei Butterfield.
Neitiid helpt Wade Evans aktyf om oan syn bindeleden en de bewapene boargers te ûntkommen, en as er úteinlik op 'e trein klimt, lokwinsket er Evans mei syn súkses. Op dat stuit dûkt lykwols Prince efter Evans op en sjit him del, nettsjinsteande Wade syn befel om net te sjitten. Dêrop klimt Wade wer út 'e trein en sjit sûnder fierdere warskôging Prince dea, wêrnei't er ek alle oare leden fan syn binde op deselde wize eksekutearret. As William by it stasjon arrivearret en syn gewear op Wade rjochtet, lit dy de jonge lykwols gewurde, klimt wer op 'e trein en langet op hoflike wize syn revolver oer oan 'e dêr oanwêzige bewekker. Evans stjert yn 'e earms fan syn soan, dy't him fertelt dat er de put derôf rêden hat en oan syn kontrakt foldien hat. De trein set ôf, mar as er Contention út giet en om in bocht ferdwynt, fluitet Wade skerp. Syn trouwe hynder set dêrop de earen oerein en fjouweret efter de trein oan, suggerearjend dat Wade net fan doel is om 'e rit út te sitten.
Noardlike Sjajinne Yndianereservaat
Skiednis
De Noardlike Sjajinnen (Northern Cheyenne) binne tradisjonele bûnsgenoaten fan 'e Sû (Sioux), en fan 1864 oant 1879 wiene se oanhâldend yn oarloch mei de Amerikanen. Yn 1877 waarden se nei in reservaat yn it Yndiaanske Territoarium (it hjoeddeiske Oklahoma) ta deportearre, dêr't se har by harren sibben, de Súdlike Sjajinnen jaan moasten. De libbensomstannichheden wiene dêre lykwols poermin, der wie net genôch iten en der hearske malaria. Yn septimber 1878 die in grutte troep Noardlike Sjajinnen, ûnder lieding fan 'e opperhaden Stomp Mês en Lytse Wolf, in wraam op ûntsnapping nei it noarden, de saneamde Uttocht fan de Noardlike Sjajinnen.
The Last Stand (film út 2013)
Plot
Koart nei sânen dy moarns hawwe Owens en syn helpsheriffs de wei troch Sommerton Junction barrikadearre mei auto's en in skoalbus as Burrell en syn mannen arrivearje. Der brekt in lang fjoergefjocht út. Mei in âlde Tommygun út 'e kolleksje fan Dinkum hâldt Figuerola de kriminelen op in ôfstân oant er ferwûne rekket troch in slûpskutter. Owens en Dinkum meane de mearderheid fan 'e misdiedigers del mei in antyk Vickers-masinegewear dat se efterop de skoalbus montearre hawwe, wylst Martinez dekkingsfjoer jout en Torrance mei in skerpskuttersgewear fan 'e dakken ôf ferskate tsjinstanners delsjit dy't besykje Owens en Dinkum oer it mad te kommen.
3:10 to Yuma (film út 2007)
Produksje
3:10 to Yuma is in remake fan 'e film mei deselde namme út 1957. De western waard yn juny 2003 oankundige troch Columbia Pictures, deselde filmstudio dy't de film út 1957 ek produsearre hie, en dy't yn 2003 yn ûnderhanneling wie mei regisseur James Mangold. De produksje waard pland foar de simmer fan 2006. Yn dat jier die Columbia de film lykwols yn 'e ferkeap, en sa kaam it projekt yn 'e hannen fan 'e lytse filmstudio Relativity Media, dat de film yn gearwurking mei Tree Line Film produsearre. Yn 'e measte lannen waard de distribúsje fersoarge troch Lionsgate Films, wêrmei't Relativity Media yn septimber 2006 in oerienkomst berikte. Yn Dútslân die Columbia Pictures de distribúsje.
The Last Stand (film út 2013)
Plot
Nei't Owens Burrell úteinlik deade hat, arrivearret Cortez yn syn Corvette yn Sommerton Junction, dêr't er by de barrikade lâns glûpt foar't Owens-en-dy dat tsjinkeare kinne. Bûten it stedsje smyt Cortez aginte Richards út 'e auto, dy't er sabeare yn gizeling nommen hie. Eins is sy dejinge dy't him holpen hat te ûntkommen, mar sa deunby de grins mei Meksiko hat er har hoe dan ek net mear nedich. Owens foarderet de Camaro fan 'e boargemaster en set de efterfolging yn, wêrby't beide auto's blynseach troch in fjild mei stynske weet jachtsje. Dat kin net lang goed, en yndie komme se úteinlik beiden yn botsing mei in stilsteande combine. In ferdwaasde Cortez ferfolget syn ûntsnapping nei de grins geandefoets, mar by de brêge dy't Burrell en syn mannen oer de kleau pleatst hawwe, wurdt er opwachte troch Owens.
3:10 to Yuma (film út 2007)
Produksje
Ek ûnder it bewâld fan 'e nije filmstudio behold James Mangold de rezjy fan 3:10 to Yuma. Hy hie in budget fan $55 miljoen ta syn foldwaan. It senario waard skreaun troch troch Michael Brandt, Derek Haas en Halsted Welles op basis fan it koarte ferhaal Three-Ten to Yuma, fan Elmore Leonard. Cathy Konrad wie as filmprodusinte direkt by it projekt belutsen. De kamerarezjy waard dien troch Phedon Papamichael, en de filmmuzyk waard fersoarge troch Marco Beltrami. Wat de cast oangie, wie der in skoftke praat fan de Tom Cruise de rol fan Ben Wade op him nimme soe, mar dat gie net troch, en likemin krige Eric Bana in rol yn 'e film, dêr't er wol belangstelling foar toande. De haadrollen giene úteinlik nei de Australyske akteur Russell Crowe en de Ingelsman Christian Bale.
The Last Stand (film út 2013)
Plot
Cortez besiket de sheriff om te keapjen, mar Owens wol dêr neat fan witte. De beide mannen fjochtsje op 'e brêge, en nettsjinsteande de wûnen dy't er oprint fan 'e stiletto dy't Cortez foar it ljocht hellet, wint Owens de slaanderij. Hy sleept Cortez yn hânboeiens werom nei de Amerikaanske kant, en lit him dan efter de no dakleaze en ferrinnewearre Camaro oan nei Sommerton Junction rinne. Dêr arrivearret Bannister om Cortez oer te nimmen en werom nei de finzenis te bringen. Hy arrestearret ek Richards, mei't syn finansjeel ûndersyk útwiisd hat dat se har omkeapje litten hat. Figuerola en Dinkum wurde nei it sikehûs brocht om harren wûnen behannelje te litten. Martinez wol de sheriffsstjer fan Bailey weromjaan, dy't Owens him earder jûn hie, mar Owens fertelt him dat er dy wol hâlde mei as er helpsheriff bliuwe wol. Torrance sjocht Martinez no yn in hiel oar ljocht, wylst se earder neat fan him hawwe moast. As de boargemaster mei ûntsetting sjocht wat der oer is fan syn Camaro, fertelt Owens him kâldwei dat soks barre kin as je foutparkearje.
3:10 to Yuma (film út 2007)
Produksje
Op 'e earste dei fan 'e opnamen rekken in ruter en hynder slim ferwûne doe't it hynder yn folle feart by in kamerawein opbotste ynstee fan nei de sydkant út te wiken, sa't de bedoeling wie. De ruter waard oerbrocht nei it sikehûs, en it hynder moast op 'e set út syn lijen ferlost wurde. Neitiid iepene de American Humane Association (dy't yn 'e Feriene Steaten foech hat op it mêd fan bistemishanneling) in offisjeel ûndersyk nei de gong fan saken. Yn novimber waard dat ûndersyk ôfsletten mei de konklúzje dat it om in needlottich ûngelok gie en dat de produsinten fan 3:10 to Yuma neat oan te rekkenjen foel.
Noardlike Sjajinne Yndianereservaat
Skiednis
De groep fan Stomp Mês waard lykwols by Fort Robinson, yn Nebraska, besingele en finzen nommen. Doe't dúdlik waard dat se weromstjoerd wurde soene nei it Yndiaanske Territoarium, besochten se ûnder barre winterske omstannichheden yn jannewaris 1879 út te brekken, wêrby't de measten fan harren, fral froulju en bern, omkamen. Dat barren kaam bekend te stean as it Bloedbad fan Fort Robinson. Stomp Mês wist mei in stikmannich oaren te ûntkommen, en stoar fjouwer jier letter noch as frij man. De groep fan Lytse Wolf wist nei in lange tocht Montana te berikken, dêr't se úteinlings bliuwe mochten en har fêstigen yn 'e neite fan Fort Keogh (by it tsjintwurdige Miles City).
Oan it begjin fan 'e 1880-er jierren begûnen de Sjajinnen har bytsje by bytsje nei wenjen te setten yn 'e krite fan 'e rivier de Tongue, dy't it uterste noarden fan harren eardere wengebiet op 'e Grutte Flakten markearre. Op 16 novimber 1884 waard dêre yn opdracht fan 'e Amerikaanske presidint Chester A. Arthur it Tongue River Yndianereservaat (sa't it earst hiet) stifte, mei in oerflak fan 1.502 km². Yn 't earstoan rikte it reservaat net oan 'e iggen fan 'e Tongue ta, en sadwaande waarden de Sjajinnen dy't har dêr fêstige hiene, ûnderstipe troch de Katolike Missy fan St. Labre. Op 19 maart 1900 liet presidint William McKinley it reservaat lykwols fergrutsje, sadat fan dy tiid ôf de Tongue de eastgrins foarme. Dy Sjajinnen dy't har beëasten de Tongue nei wenjen set hiene, waarden doe ferhuze nei oare kant de rivier.