cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Romi Rain
Karriêre
Yn 2012, doe't se 24 jier wie, makke Rain har debút yn in pornografyske film. As porno-aktrise wist se al rillegau in trouwe skare fans oan har te binen. Yn 't earstoan die se inkeld lesbyske sênes, mar al rillegau sette se ek útein mei heteroseksuële pornografy. Guon fan har bekendste films wiene Romi Rain: Darkside, wêryn't se foar it earst anale seks en ynterrasiale seks hie, en Justice League XXX: An Axel Braun Parody, in parody op 'e superheldefilm Justice League, wêryn't se de rol fan Wonder Woman fertolke. Foar dat optreden waard se nominearre foar ferskate prizen.
Neffens de Internet Adult Film Database (IAFD) hie Rain begjin 2019 yn mear as 530 pornofilms spile, ûnder mear foar sokke foaroansteande Amerikaanske labels as Evil Angel, Wicked Pictures, Zero Tolerance, Jules Jordan Video, Elegant Angel, Digital Playground, New Sensations, Hustler Video, Digital Sin, Penthouse, Devil's Film, Red Light District, Diabolic Video en Adam & Eve. Fierders hat se ek wol wurke foar minder bekende studio's, lykas Pure Play Media, Girlfriends Films, Metro, West Coast Productions en Third Degree Films. Bûten de Feriene Steaten hat se wurke foar it Kanadeeske Mile High Media, it Dútske Magmafilm en it Frânske Vidéo Marc Dorcel. En teffens hat se in protte yn 't spier west foar pornowebsiden op it ynternet, wêrûnder BangBros, Reality Kings, Brazzers en Naughty America.
Anno 2019 hat Rain seis kear nominearre west foar in AVN Award (de Oscar fan 'e pornowrâld). Yn 2018 wûn se de Xbiz Award yn 'e kategory artyste fan it jier. Under har karriêre hat se yn sênes spile mei kollega-aktrises as Britney Amber, August Ames, Veronica Avluv, Bridgette B, Briana Banks, Breanne Benson, Nikki Benz, Summer Brielle, Vicki Chase, Ana Foxxx, Dillion Harper, Nikita von James, Eva Karera, Lisa Ann, Brandi Love, Kendra Lust, Moriah Mills, Riley Reid, Rachel Roxxx, Nicolette Shea, Rachel Starr, Jada Stevens, India Summer en Juelz Ventura. Fierders hat Rain gearwurke mei manlike tsjinspilers as Mike Adriano, Marco Banderas, Mick Blue, Danny D, James Deen, Erik Everhard, Manuel Ferrara, Tommy Gunn, Jules Jordan, Sean Lawless, Keiran Lee, Logan Long, Mandingo, Sean Michaels, Ramon Nomar, Mr. Pete, Toni Ribas, Johnny Sins, Lexington Steele, Criss Strokes, Mark Wood en Prince Yahshua.
Kaycee Brooks
Kaycee Brooks, echte namme: Crystal Tustison (súdlik Kalifornje, 21 desimber 1990), is in Amerikaansk neakenmodel en pornografysk aktrise, dy't yn it ferline ek wol gebrûk makke hat fan 'e artystenammen Ashley Johnson en Jennifer M, en wa har namme oft ek wol misstavere wurdt as Kacee Brooks of Kaycie Brooks. Hja sette yn 2010 mei in karriêre yn 'e Amerikaanske pornoyndustry útein en hat ûnderwilens yn in tritichtal pornofilms spile.
Libben en karriêre
Brooks waard yn 1990 berne yn it súdlike part fan 'e steat Kalifornje. De measte boarnen binne it iens dat har bertedatum 21 desimber is, mar de Internet Adult Film Database (IAFD) hâldt it op 15 maaie. Brooks makke yn 2010, doe't se tweintich jier wie, har debút yn in pornografyske film. Sûnt hat Brooks neffens de IAFD yn 30 films spile, û.m. foar sokke foaroansteande labels as Devil's Film, Wicked Pictures, Hustler Video, Evil Angel en Jules Jordan Video. Dêrnjonken hat se ek wol yn 't spier west foar minder bekende studio's, lykas West Coast Productions en Mike Adriano Media. Fierders hat Brooks ek in protte wurke foar pornosites op it ynternet, wêrûnder Bang Bros, Brazzers en Reality Kings.
Lichemsskaaimerken
Brooks hat hazzenútkleurige eagen en blûn hier. Neffens har offisjele opjefte is se 1.67 m lang, mei in gewicht fan 57 kg. Hja hat in natuerlike kupmaat 34B.
Follybal op de Olympyske Simmerspullen 1964
200px|thumb|right|It Olympyske Follybal stadion fan Tokyo 1964
Follybal stie foar it earst op it program fan de Olympyske Simmerspullen 1964 yn Tokyo as medaljesport. Foar de follybalsport waard útkaam yn ien dissipline: it sealfollybal. By dy Olympyske Simmerspullen wie der in toernoai foar manlju en froulju. De wedstriden begûnen op 11 oktober en einigen op 23 oktober. It Follybal waard hâlden yn it Yokohama Cultural Gymnasium
Lokaasjes
De wedstriden fan it follybal tidens de Olympyske Simmerspullen 1964 waarden beoefene op de folgjende lokaasjes.
Manlju
Der diene 10 lannen mei:
De 10 dielnimmende lannen spilen in heale kompetysje. Dêrtroch waarden der gjin finales spile. It bêste lân út dy heale kompetysje mocht him Olympysk kampioen neame, yn dit gefal wie dat de Sowjetuny. De nûmer twa waard Tsjechoslowakije en it brûns gie nei Japan. Nederlân einige op plak acht.
Froulju
Der diene 6 lannen mei:
De 6 dielnimmende lannen spilen in heale kompetysje. Dêrtroch waarden der gjin finales spile. It lân dat as bêste út de heale kompetysje kaam, mocht him Olympysk kampioen neame. By de froulju wie dat Japan. It sulver gie nei de Sowjetuny en it brûns wie foar Poalen.
Rob de Vries
Rob de Vries, wiere namme Abraham de Vries (Amsterdam, 9 juny 1918 – dêre, 9 july 1969), wie in Nederlânske akteur en fersetsstrider.
Libben en wurk
De Vries syn akteardebút wie yn 1938 yn it toanielstik De Wrekende God fan toanielskriuwer Eduard Veterman.
De Vries, dy't der sels fan joadsk komôf wie, slagge it yn 1943 op persoanlike titel en help syn freondinne Hannelore Cahn út Kamp Westerbork ûntkomme te litten. Hy fermomme him as treinranzjearder en mei help fan de Drintske masinist ried er mei de posttrein Kamp Westerbork yn. Under lege sekken ferskûle ried syn ferloofde mei nei bûten ta. Nei in pear wike kaam Cahn lykwols frijwillich werom nei Westerbork. Kampkommandant Albert Konrad Gemmeker kaam syn tasizzing nei dat Cahn net op transport set wurde soe as se frijwillich weromkaam nei it kamp. Hja troude letter mei ien fan de leden fan de Joadske oarderdtsjnst.
Nei de oarloch spile De Vries ûnder mear yn de films Een koninkrijk voor een huis, Ciske de Rat, De Laatste Passagier en De Overval en yn de toanielstikken De wereld heeft geen wachtkamer, Billy Bud, Peer Gynt en Het dagboek van Anne Frank. Ek die er mei oan ferskate harkspulen. Fan 1961 oant syn dea yn 1969 wie De Vries direkteur fan it Nieuw Rotterdams Toneel. Earder wie er direkteur fan de Arnhimske toanielgroep Theater.
Timmerman
thumb|right|200px|In timmerman yn Poalen In timmerman of timmerfrou is in ambachtsman/ambachtsfrou dy't oan houtbewurking docht. Yn 'e bou ferrjochtet er nijbou en/of ûnderhâld oan houtene flieren, wanden, dakkonstruksjes, kezinen, doarren en finsters. Yn 'e meubelmakkerij wurdt in timmerman yn 'e omgongstaal faak in 'skrynwurker' neamd.
Foarhinne, yn 'e tiid dat houtene keapfarders om 'e wrâld sylden foar hannel, wie de skipstimmerman in tige wichtige funksje oan board. Sa'nent ferrjochte ûnderweis it ûnderhâld oan it skip en reparearre oprûne averij. In spesjalisme ûnder skipstimmerlju wiene de mêstemakkers. Tsjintwurdich komme skipstimmerlju fral noch foar yn 'e jachtebou, dêr't se 'skipsbesjitter' neamd wurde. Sokken binne faklju dy't wurk leverje op in plak dêr't frijwol gjin rjochte linen of searjewurk foarkomme en alles op maat makke wurde moat.
Gadget
In gadget (Ingelske útspr.: [ˈɡæʤɘt], likernôch: " ged -zjut") is in meganysk apparaat(sje) of in technologysk snufke dat by in protte minsken it gefoel opwekket dat se it besitte moatte, hoewol't se der eins net echt ferlet fan hawwe. In oar Ingelsk wurd mei in synonime betsjutting is gizmo.
In bekend ferhaal is dat it wurd 'gadget' ôflaat is fan 'e namme fan it bedriuw Gaget, Gauthier & Cie, dat yn 1886 belutsen wie by de konstruksje fan it Frijheidsbyld. Mei't it wurd al yn 'e achttjinde iuw brûkt waard, is dat lykwols ûnmooglik.
Meitiid krige de term 'gadget' in bredere betsjutting en waard it tapast foar alderhanne soarten ark en reau. It gebrûk liket yn it earstoan fral wiidferspraat west te hawwen yn 'e Britske marine. Tsjin 'e midden fan 'e tweintichste iuw wie it wurd it algemien spraakgebrûk fan it Ingelsk binnenkrongen en hie it konnotaasjes fan kompaktheid en mobiliteit krigen.
Death Angel
Death Angel is in Amerkiaanske thrashmetal band yn 1982 oprjochte troch de neven Rob Cavestany, Dennis Pepa, Gus Pepa, en Andy Galeon. Yn 1991 waard de band opheft neidat Mark Osegueda yn 1991 de band ferlitten hie. Mar tweintig jier letter yn 2001 makke Death Angel in trochstart. Death Angel hat njoggen studio-albums útbrocht en twa live-albums.
Bakker
In bakker is in ambachtsman dy't te krijen hat mei iten dat bakt wurdt, lykas bôle, brea, twibak (beskút), koeke, koekjes en gebak. Der binne twa soarten bakkers: Beide soarten bakkers wurkje yn in bakkerij, dat ek wer in wurd is mei twa betsjuttings: Yn Nederlân is it bakkersfak (de 'waarme bakker') oan strange easken bûn. Foarhinne wie bakker in frij swier berop, mei't it knetsjen fan alle daai mei de hân dien wurde moast. Tsjintwurdich hawwe de measte bakkers masines dy't it grutste part fan sok wurk foar harren dwaan kinne.
Behalven de 'waarme' en de 'kâlde' bakker besteane der noch mear soarten bakkers. In banketbakker leit him benammen ta op it meitsjen fan gebak, wylst in bôlebakker benammen bôle en brea bakt. In yndustriële bakker is gjin persoan, mar in fabryk, dêr't op grutte skaal bôle en/of banketprodukten makke wurde. In bake-off is in lytse bakkerij sa't men dy wol oantreft yn grutte warehuzen of supermerken, dêr't men de waar heal klear fan it fabryk oanlevere kriget, wêrnei't it noch koart yn 'e ûne moat om 'ôf te bakken'. De reden dêrfoar is dat de bakte waar dan by it ferkeappunt altyd farsk is, sa't de measte minsken it hawwe wolle.
Sjitsport op de Paralympyske Simmerspullen 1988
De VIIIe Paralympyske Simmerspullen waarden yn 1988 yn Seoel, Súd-Korea hâlden.
Mingd
{| width=60%
Luchtgewear, 3 posysjes, 2-6
{| width=60%
Luchtgewear, lizzend, 2-6
{| width=60%
Slachter
In slachter is in persoan dy't foar syn berop fleis tamakket en ferkeapet. Foarhinne slachten slachters sels de bisten wêrfan't se it fleis ferkochten, mar tsjintwurdich binne dêr safolle wetlike easken en betingsten foar, dat it eigentlike slachtsjen no oer it algemien yn spesjalisearre slachterijbedriuwen dien wurdt. Dêrwei wurde dan de selsstannige slachters en de slachterij-ôfielings fan supermerken befoarriede mei fakuumferpakt fleis fan 'e winske hoemannichten en kwaliteit.
It slachtersfak is ien fan 'e âldere ambachten, dat lykwols de lêste fyftich jier grutte feroarings ûndergien hat. Behalven dat slachters sels hast net mear slachtsje, ferkeapje se no ek oare dingen, lykas kant-en-klearmielen. Fierders besteane der no biologyske slachters, dy't har fan 'e rest fan 'e sektor ûnderskiede mei biologysk fleis en mei fleiswaren fan it Beter Leven-karmerk.
Kanaän
right|thumb|250px|'Kanaän yn de tiid fan de aartsfaars', kaart út 1880 fan The American Sunday School Union. Oranje (loftsûnder): Kanaänieten; brún (rjochts): Shem en syn neisieten; readbrún (boppe): Siniten, Hamatiten, ensafh.
Kanaän wie yn de Aldheid in gebiet mei in drok hannelsnetwurk fan Syrië oant Egypte en de Middellânske See, oer Anatoalje oant de Swarte See en om 2000 f.Kr. hinne sels oer see mei de Harrapaanske beskaving fan de Yndusdelling.
Bibelske figueren yn Kanaän
Fan lang net alle fan dizze persoanen is der bewiis dat hja wier bestien hawwe.
Kromme Noas
Kromme Noas (Sjajinsk: Vóhko’xénéhe, útspr.: [vohkoʔxɪnɪhɪ] (eins "heaknoas"); Ingelske oersetting: Roman Nose; ek wol Woqini neamd; ±1823 – by Wray (Kolorado), 17 septimber 1868) wie in man fan 'e Noardlike Sjajinnen (Northern Cheyenne), in Yndiaansk folk fan 'e Grutte Flakten fan Noard-Amearika. Hy wie mooglik de grutste en ynfloedrykste Yndiaanske kriger út 'e Flakte-Yndiaanske Oarloggen fan 'e 1860-er jierren. Hy moat net betize wurde mei it lettere Súdlike Sjajinne-opperhaad Henry Roman Nose, noch mei de Minnikonzjû-Lakota-lieder dy't ek fan Kromme Noas neamd waard.
Libben
Kromme Noas moat om 1823 hinne berne wêze, en waard as jonge Flearmûs (Saote) neamd. Letter naam er de namme Kromme Noas oan. Hy groeide op ta in bear fan in fint fan goed 1.80 m (wat lang wie foar dy tiid en foar Flakte-Yndianen, dy't gauris mei lichemsgroei beheinende itenskrapte te krijen hiene), en ûntjoech him ta in formidabel kriger. Hy fersette him fûleindich tsjin 'e Amerikaanske kolonisaasje fan 'e Grutte Flakten en kaam ûnder syn folk sa heech yn oansjen te stean, dat de Amerikanen op in stuit mienden dat er it opperhaad fan 'e hiele Sjajinske naasje wie.
Kromme Noas trêde yn Sjajinske fermiddens op 'e foargrûn nei it saneamde Bloedbad fan Sand Creek, yn novimber 1864, wêrby't Amerikaanske milysjetroepen op ferriedlike wize in freedsum kamp fan 'e Súdlike Sjajinnen útmoarden. Hy focht mei yn 'e Slach by Julesburg, yn 1865, en joech dêrnei lieding oan ferskate Sjajinske wraakoefenings tsjin delsettings en boerespultsjes fan blanke kolonisten yn 'e delling fan 'e rivier de Platte, yn 'e hjoeddeiske Amerikaanske steaten Nebraska, Kansas en Kolorado, en by de Powder rivier lâns yn Wyoming. Charles Eastman, in publisist en dokter fan etnysk Dakota-komôf, soe letter oer Kromme Noas skriuwe: "Miskien is der wol gjin kriger dy't tusken 1860 en 1868 by it Oregon Trail lâns mear kolonisten oanfallen hat as hy."
Yn tsjinstelling ta wat yn 'e regel tocht wurdt, wie Kromme Noas lykwols gjin opperhaad, en hoewol't er lid wie fan it Kromme-Speargenoatskip, ien fan 'e seis krigersgenoatskippen fan 'e Sjajinnen, wied er dêrfan likemin in formeel lieder. Sterker noch, hy wegere stiiffêst liedingjaande posysjes (dy't him ferskillende kearen oanbean waarden), mei't er, nei eigen sizzen, better mear tiid op it slachfjild trochbringe koe as yn oerlis. Mar likegoed waard er troch freon en fijân erkend as in grut kriger, en op it slachfjild harken de oare krigers nei him. Ek ûnder de blanken groeide syn reputaasje, mar dêr waard er ornaris beskôge as ien dy't de duvel fan 'e kroade glide wie, en waard him de folsleine skuld op 'e lea skood foar alle wapene konfrontaasjes dêr't er by belutsen wie. Nimmen koe him lykwols dapperens ûntsizze; ien fan syn taktiken wie om binnen it berik fan in gewear hinne en wer by in kolonne soldaten lâns te fjouwerjen, om harren sa al har munysje fersjitte te litten.
Kromme Noas wie in tige leauwich man, dy't grut betrouwen stelde yn 'e foarâlderlike natoerreligy fan syn folk, en withoefolle tiid trochbrocht yn meditaasje. By de measte slaggen kaam er pas oan as se al geande wiene, om't er der de tiid foar nommen hie om himsels der spiritueel op ta te rieden. Hy hie in ferneamde fearretoai, dy't troch de Amerikanen in warbonnet neamd waard, wêrfan't er leaude dat dy him beskermje soe tsjin ferwûnings en ûnoerwinlik meitsje soe yn 'e striid. Dêrfoar moast er him oan in stikmannich strange betingsten hâlde; sa koed er nea mei wa dan ek fûstkje, en mocht syn iten út noch yn net mei metalen foarwerpen klearmakke wurde. (Neffens syn freonen waard syn úteinlike dea op it slachfjild feroarsake troch ferrie, doe't immen mei opsetsin it iten fan Kromme Noas mei in izerne foarke fan it fjoer helle hie.)
Behalven fan 'e blanken wie Kromme Noas ek in fijân fan 'e opperhaden dy't mei de blanken ûnderhannelje woene, lykas Swarte Tsjettel. Hy wie poer op it sluten fan lykfol hokker ferdrach mei it Amerikaanske regear tsjin, en nei't Swarte Tsjettel op 'e nij besocht hie om ta frede te kommen tusken de Súdlike Sjajinnen en de Amerikanen, troch it Ferdrach fan de Lytse Arkansas te ûndertekenjen, sette Kromme Noas fierder nei it suden ta mei syn freonen Lange Bolle en Griis Burd, fan 'e Hûnskrigers, it grutste en ynfloedrykste fan 'e Sjajinske krigersgenoatskippen, om harren âlde jachtgrûnen by de Smoky Hill Rivier en yn 'e Delling fan 'e Republican te ferdigenjen. Op 17 septimber 1868 kaam er dêr op 'e âldens fan likernôch 45 jier om doe't er ûnder de Slach om Beecher Island de posysje fan 'e Amerikanen op in eilantsje yn 'e rivier de Arikaree bestoarme, deunby it tsjintwurdige plak Wray.
De dea fan Kromme Noas hie jammerdearlike gefolgen foar it krewearjen fan 'e Sjajinnen om harren lân te ferdigenjen tsjin ynkringing fan blanke kolonisten. In jier letter, yn 1869, doe't de Hûnskrigers frijwol oan 'e lêste man ta útrûge waarden yn 'e Slach by Summit Springs, waard dêrmei it Sjajinske ferset yn it suden frijwol brutsen, al fochten se yn it noarden as bûnsgenoaten fan 'e Lakota noch troch oant 1877.
Jenny McCarthy
Jenny McCarthy (folút: Jennifer Ann McCarthy; Chicago, 1 novimber 1972) is in Amerikaansk presintatrise, aktrise, model, komediënne, publisiste, senarioskriuwster en aktiviste fan mingd Iersk-Dútsk-Poalsk etnysk komôf. Hja waard oarspronklik yn 1993 bekend as neakenmodel yn 'e Playboy en waard letter beneamd ta Playmate fan it Jier. Neitiid wist se har bekendheid as neakenmodel om te setten yn in karriêre op 'e tillefyzje en it wite doek. McCarthy stiet fierders ek bekend as aktiviste tsjin it faksinearjen fan bern, mei't dat neffens har autisme feroarsaakje soe. Oer dat ûnderwerp en oanbesibbe matearje hat se ferskate boeken publisearre.
Non-profit
Non-profit wol sizze der der gjin winsteachmerk bestiet. Foar in non-profitorganisaasje is it meitsjen fan winst dus net de bedoeling. Dat wol lykwols net sizze dat de tsjinsten dy't levere wurde troch non-profitorganisaasjes fergees binne. De bedoeling fan non-profitorganisaasjes is it ûnderstypjen fan private of publike oangelegenheden foar net-kommersjele, faak maatskiplike doelen. Dêrby kin it gean om in breed skala fan ûnderwerpen, lykas keunst, ûnderwiis, foarljochting, polityk, ûndersyk of ûntwikkelingshelp.
Jenny McCarthy
Jonkheid en oplieding
McCarthy waard yn 1972 berne yn Chicago, yn 'e steat Illinois, yn in roomsk gesin fan mingd Iersk, Dútsk en Poalsk etnysk komôf. Hja groeide op yn Evergreen Park, in foarstêd fan Chicago, en yn West Elsdon, in súdwestlike bûtenwyk fan Chicago. Har heit, Dan McCarthy, wie foarman yn in stielfabryk wie, en har mem Linda, wie in húsfrou en parketwacht. McCarthy wie de twadde fan fjouwer dochters yn it gesin, mei susters dy't fan Lynette, Joanne en Amy hjitte. Joanne is in earder profesjoneel basketbalster. Aktrise Melissa McCarthy is in folle nicht fan Jenny McCarthy.
Non-profit
Ek al hawwe sokke organisaasjes gjin winsteachmerk, dochs hawwe se jild nedich om kostedekkend te wêzen en har aktiviteiten fuortsette te kinnen. Dy ynkomsten helje se oer it algemien út subsydzjes, jeften en eigen fertsjinsten dy't fuortkomme út ynsammelaksjes en it freegjen fan in bydrage foar de makke kosten oan 'kliïnten'. Non-profitorganisaasjes dy't subsidiëarre wurde troch de oerheid, wurde ek troch de oerheid kontrolearre op kwaliteit. As de organisaasje net (mear) oan 'e easken foldocht, wurdt de subsydzje stopsetten.
Jenny McCarthy
Karriêre
Yn 1993, doe't se 21 jier wie, posearre McCarthy yn ruil foar $20.000 (omrekkene yn 2016 hast $33.000) foar in neakenreportaazje yn it manljusblêd Playboy. Hja waard de Playmate fan de Moanne oktober, wêrby't har it personaazje fan it naïve roomske skoalfamke taparte waard. Dat foel net goed yn har roomske buert, dêr't har hûs mei aaien bekûgele waard, har jongere suskes op skoalle narre waarden en har it leksum lêzen waard troch ferskate muoikes dy't non wiene. Dat se neitiid ta Playmate fan it Jier útkeazen waard en in salaris fan $100.000 útbetelle krige, sil foar McCarthy lykwols in protte goed makke hawwe.
Neitiid ferfear McCarthy nei Los Angeles, dêr't se in hoart it muzykprogramma Hot Rocks presintearre op 'e betelstjoerder Playboy TV, wêryn't pikante fideoklips fertoand waarden. Yn 1995 waard McCarthy troch de muzykstjoerder MTV frege om it programma Singled Out te presintearjen. Dat waard in grut súkses, wêrnei't de Playboy har frege foar in nije neakenreportaazje. Datselde jiers hie McCarthy ek har earste filmroltsje, as ferpleechkundige yn Thing to Do in Denver When You're Dead. Yn 1996 wist McCarthy in lyts roltsje yn 'e komeedzjesearje The Stupids te bemachtigjen, wêrnei't se yn 1997 har eigen programma mei komyske sketches op MTV krige, mei as titel The Jenny McCarthy Show. Dy wie súksesfol genôch dat se letter datselde jiers in eigen komeedzjesearje op 'e Amerikaanske nasjonale stjoerder NBC taparte krige, mei as namme Jenny. Datselde jiers stie se ek wer yn 'e Playboy, diskear ek op 'e omslach fan 'e septimberedysje. Boppedat brocht se in autobiografy út, mei as namme Jen-X: Jenny McCarthy's Open Book.
Har earste grutte filmrol hie McCarthy yn 1998, as tsjinspylster fan Trey Parker en Matt Stone yn 'e komeedzje BASEketball. Yn 2000 hie se in rol yn 'e horrorfilm Scream 3, en yn 2003 wie se mei û.m. har kollega-Playmate Pamela Anderson te sjen yn 'e horrorparody Scary Movie 3. Twa jier letter, yn 2005 spile McCarthy in haadrol yn 'e film Dirty Love, dêr't se sels it senario foar skreau en dy't se ek produsearre. De film waard regisearre troch har doetiidske man John Asher. Dirty Love waard net goed ûntfongen, en yn 2006 ûntfong McCarthy der de Raspberry Award foar minste aktrise, minste senario en minste film foar, wylst Asher de Raspberry Award foar minste regisseur taparte krige.
Kampearjen
Kampearjen is in foarm fan rekreaasje yn 'e iepen loft wêrby't men yn in tinte, caravan of camper ien of mear nachten op in bûtenterrein ferbliuwt. Foar dat soarte fan frijetiidsbesteging besteane spesjaal ynrjochte lokaasjes dy't kampearterreinen of campings hjitte. As men samar op in willekeurich stik lân jins tintsje opslacht, is men oan it wyldkampearjen, en makket men kâns om in jildboete oplein te krijen.
By kampearjen kin men yn 'e regel ta mei mar in bytsje lúkse, mei't it bedoeld is om fan 'e natoer te genietsjen en te ûnthastigjen. Ek it ynformele, 'frije' karakter fan dizze foarm fan oernachting kin in wichtige reden wêze om foar kampearjen te kiezen ynstee fan yn te checken yn in hotel of oar fakânsjeferbliuw. Der besteane in protte ferskillende foarmen fan kampearjen, dy útinoar rinne fan survivaltochten wêrby't de dielnimmers it minimum oan bagaazje by har drage, oant in ferbliuw op in kampearterrein dêr't alderhanne fasiliteiten oanwêzich binne, fan elektrisiteit en gas oant streamend wetter en mienskiplike dûsen.
Skiednis
As rekreätive aktiviteit is kampearjen oan 'e ein fan 'e njoggentjinde iuw yn Ingelân ûntstien, dêr't begoedige lju fytstochten makken en by hotels yn 'e bûtenloft oernachten yn eigen tinten. Yn 1906 waard yn Grut-Brittanje de earste camping club oprjochte. Yn Nederlân wie de earste kampearferiening de Nederlânske Toeriste Kampear Klub (NTKC), dy't yn 1912 op inisjatyf fan Carl Denig ûntstie. It earste offisjele kampearterrein waard yn Nederlân yn 1924 iepene yn Vierhouten.
Non-profit
In fariaasje op 'e term non-profit is not-for-profit of not only for profit. Dat is in wize fan ûndernimmen dy't ferlykber is mei maatskiplik ferantwurde ûndernimmen. Hjirby komme dus non-profit en ûndernimmerskip gear en wurdt der stribbe nei it beheljen fan in 'maatskiplike winst'. Mei oar wurden: der wurdt wol winst makke, mar men stiet der noed foar dat dêrby gjin skea tabrocht wurdt oan it miljeu of de maatskippij.
Jenny McCarthy
Karriêre
Underwilens hie McCarthy rollen hân yn in ferskaat oan tillefyzjesearjes, lykas Stacked, Charmed, The Drew Carey Show, Wings, Fastlane, Just Shoot Me! en Two and a Half Men. Dêrnjonken wurke se stimaktrise mei oan it trêde seizoen fan 'e Kanadeeske tekenfilmsearje Tripping the Rift. Fierders hold McCarthy ek de bân mei Playboy oan, sawol as neakenmodel as yn oare hoedanichheden. Yn jannewaris 2005 stie se wer op 'e omslach fan it blêd, en wie se binnenyn te besichtigjen by in neakenreportaazje dy't makke wie yn Graceland, de filla fan Elvis Presley yn Memphis. Fierders lei McCarthy har sels ek ta op fotografy, en wie se nei Carmen Electra de twadde frou dy't in neakenreportaazje makke (fan it model Jennifer Madden) foar de Playboy Cyber Club. McCarthy har jongere suster Amy wurke ek as neakenmodel foar Playboy, en wie yn Cyber Girl fan de Wike yn 'e wike fan 27 septimber 2004 en Cyber Girl fan de Moanne yn jannewaris 2005.
Yn 2007 spile McCarthy mei û.o. Chelsea Handler en Leah Remini yn in online-searje fan fiif ôfleverings, mei as titel In the Motherhood. Ek wurke se mei oan twa fideospultsjes, wêrby't se Kari Wührer ferfong yn Command and Conquer: Red Alert 3, en as ynstruktrise yn it fitnessfideospultsje Your Shape Featuring Jenny McCarthy. Op âldjiersdei 2010 wie McCarthy ferslachjouster op Times Square yn New York foar it programma Dick Clark's New Year's Rockin' Eve, op 'e stjoerder ABC. In jier letter wurke se wer mei oan dat programma, en tute se om tolve oere op âldjiersjûn in Newyorkske plysjeman dy't tafallich tichteby har stie. Op 31 desimber 2012 wie se fannijs fan 'e partij, en tute se in kadet fan 'e Amerikaanske Keapfardij Akademy.
Yn 'e simmer fan 2012 presintearre McCarthy it twadde seizoen fan it programma Love in the Wild. Yn augustus fan dat jier stie se wer op 'e omslach fan 'e Playboy, om't se foàr har fjirtichste jierdei op 'e nij foar in fotoreportaazje yn dat neakenblêd posearje woe. Nei santjin gastoptredens waard McCarthy yn july 2013 oannommen as fêste mei-presintatrise fan tillefyzjefeteraan Barbara Walters yn it praatprogramma The View, op 'e stjoerder ABC, wêrby't se Joy Behar ferfong. Dat wurk die McCarthy in jier lang, oant se yn 'e simmer fan 2014 tegearre mei in oare mei-presintatrise, Sherri Shepherd, by The View weigie. Der waard fan grute dat ABC McCarthy har kontrakt net ferlinge hie fanwegen har aktivistyske aktiviteiten, mar yn in fraachpetear ûntstried McCarthy sels dat se ûntslein wie. Fuort neitiid sette se útein as presintatrise fan it programma Dirty, Sexy, Funny with Jenny McCarthy, op 'e stjoerder SiriusXM.
Priveelibben
McCarthy hie fan 1994 oant 1998 in relaasje mei ympressario Ray Manzella. Ein 1998 begûn se om te gean mei akteur en regisseur John Mallory Asher. Mei him ferloofde se har yn jannewaris 1999, en op 11 septimber fan dat jier trouden se. Harren soan Evan Joseph Asher waard op 18 maaie 2002 berne.
Nei't by har soan yn maaie 2005 autisme fêststeld waard, ûntjoech McCarthy har ta in foaroansteand aktiviste op it mêd fan 'e maatskiplike akseptaasje fan autisten. Dêrnjonken hat droech se aktyf de teory út dat autisme yn in protte gefallen feroarsake wurdt troch faksinaasjes, en rôp se yn 'e ûnderskate boeken dy't se oer dat ûnderwerp skreau alle Amerikaanske âlden op om faksinaasjes foar harren bern safolle mooglik te wegerjen. Dat kaam McCarthy op in protte krityk fan oare âlden en út 'e hoeke fan medyske ekspêrs te stean.
McCarthy en Asher skieden yn septimber 2005, wêrnei't McCarthy yn desimber fan dat jier in relaasje krige mei akteur Jim Carrey, hoewol't dat pas yn juny 2006 bekend waard. Yn april 2008 makke McCarthy yn it praatprogramma fan Ellen Degeneres iepenbier dat sy en Carrey gearwennen en der neat foar fielden om te trouwen. Twa jier letter, yn april 2010 giene se útinoar. Yn july 2013 krige McCarthy in relaasje mei Donnie Wahlberg, de broer fan akteur Mark Wahlberg, mei wa't se har begjin 2014 ferloofde, wêrnei't se op 31 augustus fan dat jier trouden.
Duët
In duët is in muzikale komposysje of in muzykstik foar twa persoanen.
Histoaryske betsjutting
Yn 'e Renêssânse waard mei in duët spesifyk in muzykstik oantsjut dat bedoeld wie as oefening, en dat dêrta troch in learaar en in learling tegearre spile wurde koe.
Yn 'e klassike muzyk
Yn 'e klassike muzyk wurdt de term 'duët' benammen brûkt foar in komposysje foar twa sjongers of foar twa pianisten dy't tegearre op deselde piano spylje, wylst foar alle oare sitewaasjes (wêrûnder dus ek twa pianisten dy't op twa ferskillende piano's spylje) de oantsjutting duo brûkt wurdt.
Yn 'e popmuzyk
Yn 'e popmuzyk wurdt de oantsjutting duët losser brûkt, bgl. foar twa sjongers dy't tegearre of ôfwikseljend in liet sjonge, of foar twa muzikanten dy't tagelyk of ôfwikseljend itselde soarte ynstrumint of ferskillende ynstruminten bespylje. Allinnich as twa muzikanten twa piano's bespylje, wurdt noch altyd sprutsen fan in pianoduo. Fierders kin de term 'duët' ek jilde foar in muzykstik dat troch twa persoanen útfierd wurde kin en yn bredere sin foar in net-muzikale aktiviteit dy't troch twa persoanen ferrjochte wurdt.
Kanton (Nederlân)
It kanton wie in bestjoerlike ienheid yn Nederlân dy't yn oanpaste foarm bestien hat oant 2001. It kanton waard ynfierd yn de Frânske tiid en wie doe in ûnderferdieling fan it bestjoerlike arrondissemint. Arrondisseminten wiene op har beurt in ûnderferdieling fan de provinsjes. By de ynfiering wie Nederlân ferparte yn 221 kantons. Yn 1838 wiene it der noch 150, by de ôfskaffing wiene it der noch 56.
Neist in bestjoerlike rol hiene de kantons fan it begjin ôf ek in rol yn de rjochtspraak. Fan 1810 oant 1838 kie elk kanton in frederjochter. Yn 1838 waard de frederjochter ferfongen troch de kantonrjochter en kaam der yn elk kanton in kantongerjocht. Hoewol't de rol fan it kanton as bestjoerlike ienheid nei de Frânske tiid gau ferdwûn bleau de rol fan it kanton yn de rjochtspraak oant 2002 bestean.
Neidat de bestjoerlike betsjutting foar kantons ferdwûn wie, wie der gjin needsaak mear om by de yndieling fan Nederlân yn kantons hieltyd de grinzen fan de provinsjes oan te hâlden. Oant 1877 lei in kanton hieltyd yn syn gehiel yn ien provinsje. Neitiid waard regelmjittich oer de provinsjegrins hinne gien.
Histoaryske tún Tammen
300px|thumb|It park mei it hearehûs De histoaryske tún Tammen yn Bunderhee is in park yn de Eastfryske gemeente Bunde yn it Reiderlân. It park leit deun tsjin it mêd fan de Stins Bunderhee oan.
Skiednis
It Eastfryske Reiderlân brocht yn de njoggentjinde iuw troch syn fruchtbere grûn de boeren hege gewaaksprizen en dus on soad woltierigens. Dêroan tsjûgje de steatlike Eastfryske pleatsen mei harren parkeftige tunen fan dy grutboeren of "polderfoarsten". Nijsgjirrich wiene de slingertunen dy't yn Ingelske lânskipsstyl oanlein waarden.
De tún fan Tammen waard om 1900 hinne troch de Grinslânske arsjitekt Jan Vroom sr. om de pleats fan de famylje Hesse ûntwurpen. De bûgjende paden nûgje út ta in kuiertocht. In keunstmjittige fiver wjerspegelt de foargevel fan de pleats. Fierdere stylskaaimerken fande Grinslânske arsjitekt binne: healrûne blombêden, in wite brêge, bysûndere beammen, grien gersfjildsje en in heuveltsje mei in sitbank as útsjochpunt. In part fan de tún tsjinne eartiids as in grientetún.
American Pie 2
American Pie 2 is in Amerikaanske gross-out-komeedzjefilm út 2001 ûnder rezjy fan James B. Rogers, mei yn 'e haadrollen Jason Biggs, Thomas Ian Nicholas, Seann William Scott, Chris Klein en Eddie Kaye Thomas. De film is it twadde diel fan 'e American Pie-filmsearje en as sadanich it ferfolch op 'e súksesfolle komeedzje American Pie, út 1999. It ferhaal folget de brike eksploaten fan 'e fiif freonen Jim, Kevin, Oz, Finch en Stifler as se nei harren earste jier oan 'e universiteit foar de simmer in strânhûs hiere oan 'e igge fan 'e Michiganmar, dêr't se in grut feest organisearje wolle. American Pie 2 krige fan 'e filmkritisy mingde resinsjes, mar wie in grut kommersjeel súkses yn 'e bioskopen. Yn 2003 waard in trêde film yn deselde rige útbrocht, American Pie 3: The Wedding.
Plot
Nei it earste jier studearre te hawwen oan ferskillende universiteiten, keare de haadpersoanen in jier nei de foarfallen út American Pie foar de simmerfakânsje werom yn harren wenplak East Great Falls, yn 'e Amerikaanske steat Michigan. Jim Levenstein is noch altyd deselde knoffelige omkoal fan altyd. Oan 'e ein fan it jier hat er einlings en te'n lêsten in famke, Natalie, op bêd witten te krijen, mar harren aktiviteiten tusken de lekkens waarden noch foar't se goed en wol begjinne koene, ûnderbrutsen troch de oankomst fan Jim syn heit Noah. Dy hie fan 'e konsjerzje de kaai fan Jim syn studintekeamer liend om him te ferrassen, en dat slagge treflik. Om 'e fernedering kompleet te meitsjen rûnen doe ek noch Jim syn mem en Natalie har âlden de keamer yn.
Kevin Myers swetst tsjin syn maten dat er "it" it ôfrûne jier mei wol trije ferskillende famkes dien hat, mar dat binne klearebare leagens, mei't er Vicky, syn faam fan 'e middelbere skoalle, mar net ferjitte kin. Mei har hat er oan 'e ein fan it eksamenjier ien kear op bêd west, wêrnei't sy de ferkearing útmakke om't se nei ferskillende universiteiten soene en lange-ôfstânsrelaasjes neffens har nea wurkje (sjoch: American Pie). Chris Ostreicher, byneamd Oz, hat noch altyd ferkearing mei syn Heather en is suver mislik meitsjende gelokkich mei har. En aparteling Paul Finch, in leafhawwer en útdrager fan 'e hegere kultuer, hat no gjin problemen mear om famkes te fersieren, mar kin syn nacht mei Stiflers mem (de mem fan syn eardere klasgenoat Steve Stifler) mar net ferjitte.
Werom yn East Great Falls besykje de fjouwer freonen in feest dat holden wurdt troch Stifler yn 'e filla fan syn rike famylje. Kevin sjocht dêr Vicky wer, dy't tsjin him seit dat it sa moai is dat se freonen bleaun binne nei't sy it útmakke hie en dat se bliid is dat it no net 'raar' is tusken harren. Kevin jout hat folslein gelyk. In oare eardere klasgenoat, Chuck Sherman, dy't himsels in alter ego oanmetten hat as 'The Sherminator' (in wurdboarterij op 'e Terminator), in "seksrobot út 'e takomst dy't werom yn 'e tiid reizge is om froulju te befredigjen", wurdt troch Jessica, de bêste freondinne fan Vicky, ta de oarder roppen en oantrune om dat bernige hâlden en dragen noris oer te jaan, om't er der nea in frou mei op bêd krije sil. Stifler sels lit him troch in famke oerjitte mei sjampanje (tinkt er), mar ûndergiet eins in golden shower as John, in oare âld-klasgenoat mei hege need, sûnder euvelmoed oer de râne fan it balkon pisset. It feest komt ta in foartidige ein as de buorlju omreden fan 'e lûdsoerlêst de plysje skilje.
Op inisjatyf fan Kevin, dy't dêrta ynspirearre wurdt troch in petear mei syn âldere broer Tom, hiere hy, Jim, Oz en Finch foar de simmer in strânhûs yn Grand Harbor, oan 'e igge fan 'e Michiganmar. Om't it oars net út kin mei de kosten, wurdt Stifler dêr ek yn behelle, hoewol't de oare fjouwer him eins net lije meie. Om oan jild te kommen, nimme de jonges in fakânsjebaantsje oan as hûsfervers.
Jim kriget in tillefoantsje fan Nadia, de Slowaakske útwikselingslearlinge mei wa't er in jier lyn hast op bêd rekke wie (sjoch: American Pie). Hja hawwe kontakt holden fia it ynternet, en se fertelt him dat se de simmerfakânsje trochbringt mei in rûnreis troch de Feriene Steaten. Oan 'e ein fan 'e simmer sil se by him delkomme yn Michigan. Jim wurdt fuortendaliks al senuweftich as er dat heart, want hy beseft dat er in werkânsing kriget en dat it diskear beslist barre moat. Underwilens docht Kevin alle war om oan it ferline fêst te hâlden, troch allegeduerigen mei Vicky om te gean. Har freondinne Jessica sjocht persiis wat der geande is, mar Vicky mient mar dat Kevin it krekt sa moai fynt as sysels dat se no freonen binne. Oz makket in minne tiid troch, want syn freondinne Heather is op fakânsje yn Spanje. Se besykje harren relaasje geande te hâlden mei tillefoanseks, mar dat rint op 'e non as bliken docht dat Stifler meiharket. En Finch heart Stifler tsjin ien oan 'e tillefoan praten dy't blykber oan 'e ein fan 'e simmer delkomme sil yn Grand Harbor. Hy nimt daliks en sûnder logyske reden oan dat it Stiflers mem wêze moat, en begjint seksuele ûnthâlding troch tantryske oefenings te praktisearjen om him op har komst ta te rieden.
Stifler sels is noch altyd deselde troch seks obsedearre gleonkert fan altyd. As er ûntdekt dat yn it hûs dat hy en de oaren fervje moatte, twa kreaze jonge froulju wenje, Danielle en Amber, rekket er derfan oertsjûge dat it lesbiënnes wêze moatte. Om't er himsels net ynhâlde kin, kringt er, nei't de fammen harren ôfjûn hawwe, it hûs yn om bewizen foar syn teory te finen. Jim en Finch geane him efternei om him werom te heljen, mar as de froulju ûnferwachts wer thúskomme, moatte de jonges harren yn ien fan 'e sliepkeamers ferskûlje. Lang om let wurde se trappearre, en dan moat Jim de hiele gong fan saken opbychtsje. Danielle en Amber, dy't de jonges in leske leare wolle, biede oan om 'e plysje derbûten te hâlden en de jonges sjen te litten wat lesbiënnes mei-inoar dogge, op betingst dat sysels tasjen meie as de jonges sjen litte wat jonges mei-inoar dogge. Bûtendoar harkje Oz en Kevin mei grutte eagen mei fia Jim syn walkie-talkie, mar it docht bliken dat de frekwinsje in protte yn gebrûk is, sadat ek it personiel fan in fastfoodrestaurant, de pleatslike sheriff en syn helpsheriffs, in passearjende frachtweinsjauffeur en in heit dy't de boarterswalkie-talkie fan syn jonge soan yn beslach nimt, mei reade earkes meiharkje kinne. As Danielle en Amber úteinlik, nei ferskate ûnskuldiger easken, wolle dat Stifler himsels troch Jim en Finch masturbearje lit, is Stifler ree om himsels 'op te offerjen' om te sjen wat de froulju dêr foaroer stelle, mar Jim en Finch heakje fol walging ôf, ta hilariteit fan 'e 'lesbiënnes'.
Om syn selsfertrouwen op te bouwen yn oanrin nei it besyk fan Nadia, giet Jim nei it simmerkamp foar leden fan muzykkorpsen fan middelbere skoallen dêr't er Michelle Flaherty opsiket. Dat is it famke mei wa't er in jier lyn úteinlik àl mei súkses op bêd slagge is (sjoch: American Pie). It is syn bedoeling dat sy him gerêststelle sil oer syn seksuele prestaasje, mar ynstee blaft se derút dat er in alderberoerdste minner wie. As se sjocht hoe't se him dêrmei op it sear komt, biedt se oan om it goed te meitsjen troch him oer in pear wiken, as it muzykkorpskamp fierhinne ôfrûn is, te helpen om in bettere minner te wurden troch him te learen wat froulju lekker fine. By syn besyk oan it muzykkorpskamp, dêr't de dielnimmers gjin willekeurige besite fan bûtenôf ûntfange meie, wurdt Jim oansjoen foar in gastmuzikant dy't Petey hjit en de tromboane spilet. Troch omstannichheden wurdt er twongen himsels te fernederjen as er, as Petey, in solo spylje moat foar in hiel auditoarium fol publyk, wylst er noch nea in tromboane fêstholden hat.
Stifler hiert foar himsels en syn fjouwer maten by in pleatslike fideoteek pornofilms, sadat se allegear wer mei harsels yn it reine komme kinne nei de dingen dy't de 'lesbiënnes' harren dwaan litten hawwe. As Jim dy jûns op syn keamer risselwearret om himsels ûnder it besjen fan 'e film ôf te lûken, pakt er by fersin net de klearlizzende tube glydmiddel, mar in tube sekondelym dy't er earder brûkt hat, en limet er by ûngelok syn hân fêst oan syn penis. As er sûnder nei te tinken de film út 'e fideorecorder hellet en de VHS-fideobân mei de oare hân beetkriget, limet er dy dêrmei oan syn hân fêst. Sûnder hannen blykt er de rûne doarkruk fan syn keamer net betsjinje te kinnen, dat dêrom klimt er út it finster om oer it dak fan 'e weranda in wei nei ûnderen te sykjen, sadat er de terpentine fan it ferversark brûke kin om syn probleem (letterlik) op te lossen sûnder dat immen der ea weet fan hawwe sil. As in buorfrou him dêr mei de hân yn 'e ûnderbroek omslûpen sjocht, skillet se lykwols de plysje, dy't mei grut materieel úttsjocht en him oarderet beide hannen omheech te stekken. As ta ultime fernedering fan Jim en grutte hilariteit fan 'e oaren, benammen Stifler, blykt wat der oan 'e hân is, wurdt er mei de ambulânse nei it sikehûs ta brocht foar behanneling. Syn heit wurdt der ek by helle, om him letter wer nei it strânhûs werom te bringen. Neffens de dokter sil Jim him teminsten in wike lang fan eltse seksuele aktiviteit ûnthâlde moatte om syn penis de tiid te jaan te genêzen.
Grut is dan ek Jim syn konsternaasje as de oare deis Nadia folle earder as ferwachte by it strânhûs foar de doar stiet. Om't er te beskamme is om har út te lizzen wat der bard is, giet er nei Michelle om help. Sy biedt oan om te bearen as oft sy en Jim ferkearing hawwe. Fansels kin Nadia dan net ferwachtsje dat er mei har op bêd giet. As Jim syn penis wer hielendal boppe Jan is, sille Jim en Michelle yn it bywêzen fan Nadia daverjende rûzje krije, wêrnei't Michelle it mei him 'útmeitsje' sil. Sadwaande bringe Jim en Michelle in wike mei-inoar troch, en yn dy tiid besiket sy syn seksueel kinnen wat by te spikerjen oangeande it praten tsjin, en tútsjen en streakjen fan famkes. As Jim genêzen is, makket Michelle, lykas ôfsprutsen, it mei him út yn it bywêzen fan Nadia, al falt dat har swier om't se it eins tsjin it sin docht. Underwilens kriget Finch ek in rare ôfdijer te ferwurkjen as bliken docht dat dejinge mei wa't Stifler ôfpraat hie net syn mem is, mar syn jongere broer Matt.
Op it grutte feest dat de fiif jonges oan 'e ein fan 'e fakânsje yn it strânhûs organisearje, wurdt Oz einlings en te'n lêsten weriene mei Heather, dy't betider as ferwachte weromkommen is út Spanje. Kevin rekket der hielendal ôf as Vicky op it feest arrivearret mei in nije frijer. Syn trije maten moatte in skoftke op him ynprate, oant er beseft dat er it ferline loslitte moat om't wat west hat nea weromkomme sil. Neitiid fermoedsoenet er him mei Vicky, dy't him freget oft er leaver gjin freonen mear mei har wêze wol. Kevin antwurdet lykwols dat er leaver freonen mei har is as dat er har hielendal net yn syn libben hat. Finch sammelet mei syn djipsinnich praat in hiele sirkel fan tsjeppe fammen om him hinne, mar hy kin allinne mar oan Stiflers mem tinke, en lit it mei de famkes net fierder komme as praten. Stifler moetet op it feest de beide 'lesbiënnes' Danielle en Amber wer, dy't hielendal gjin lesbiënnes blike te wêzen, en rekket mei harren op bêd foar in triootsje.
Jim en Nadia glûpe by it feest wei nei in fjoertoer, dy't net fier fan it strânhûs stiet, mei de bedoeling om dêr seks te hawwen. As it ienris heve sil, beseft Jim lykwols dat er fereale rekke is op Michelle. Hy leit it Nadia út en ûntskuldiget him foar har oer, mar sy fiteret him oan om "syn korps-geek" te sykjen. Jim hastiget him wer nei it simmerkamp fan it muzykkorps, dêr't dyseldichste jûns de grutte útfiering holden wurdt. As Michelle dêr in solo op 'e dwersfluit jaan sil, ûnderbrekt Jim har op 'e tromboane. Sy is yngelokkich om him te sjen en tegearre naaie se út om op 't langelêst yn it strânhûs op bêd te einigjen. Underwilens beslút Nadia foar harsels ek in 'geek' te sykjen, en werom op it feest komt se Chuck Sherman tsjin. It docht bliken dat Sherman yn Nadia de iennichste frou op 'e wrâld fûn hat dy't har ynpakke lit troch syn 'Sherminator'-gimmick, ta grutte ferbjustering fan sawol Stifler as Jessica, dy't mei iepenfallen mûlen tasjogge hoe't Nadia Chuck mei de trep op skuort nei in sliepkeamer.
Let de oare moarns, as de fiif jonges it strânhûs ûntromje en risselwearje om wer op hûs oan, komt der in Mercedes mei blindearre ruten it hiem opriden. Finch giet dêr op ta en ûntdekt dat de bestjoerder Stiflers mem is. It docht bliken dat sy him ek noch lang net fergetten is, dat hy stapt yn en tegearre ride se fuort om op in stil plak de auto te parkearjen sadat se op 'e nij seks hawwe kinne. Stifler, dy't noch yn 'e hûs wie doe't de Mercedes arrivearre, fangt der allinne in flechtige glim fan op as er wer fuortriidt. De oare jonges meitsje him wiis dat it ien wie dy't paadbjuster rekke wie, mar as Stifler foar it ferstân kriget dat Finch nearne mear te bekennen is, kriget er in alderaaklikst fermoeden.
Produksje
American Pie 2 waard regissearre troch James B. Rogers nei in senario fan Adam Herz. As produsinten wiene Chris Moore en Warren Zide by it projekt belutsen foar de filmstudio's LivePlanet en Zide/Perry Productions. Senarioskriuwer Herz en Chris Weitz en Paul Weitz, de regisseurs fan 'e earste film, hiene as útfierende produsinten tafersjoch oer de produksje. Foar American Pie 2 wie in budget beskikber fan $30 miljoen. De kamerarezjy wie yn 'e hannen fan Mark Irwin, en de filmmuzyk waard fersoarge troch David Lawrence. Hoewol't de film spilet yn súdwestlik Michigan, fûnen de opnamen plak yn Long Beach en omkriten, yn súdlik Kalifornje.
Distribúsje
De distribúsje fan American Pie 2 waard fersoarge troch Universal Pictures. De film gie op 10 augustus 2001 yn 'e Amerikaanske bioskopen yn premiêre. Lykas faak it gefal is mei Amerikaanske films dêr't wat neakenens yn foarkomt, waarden fan American Pie 2 twa ferzjes útbrocht: in sensurearre ferzje en ien dy't net sensurearre wie. Foar de sensurearre ferzje waarden 19 sênes feroare troch der stikken út te knippen.
It byhearrende soundtrackalbum ferskynde op 10 augustus 2001 by platemaatskippijen Uptown Records en Universal Records. It befette nûmers fan û.o. Blink-182, Green Day, 3 Doors Down, Alien Ant Farm, Angela Ammons en Lucia Cifarelli.
Untfangst
Fan 'e filmkritisy krige American Pie 2 mingde resinsjes. Lykwols joech Roger Ebert fan 'e Chicago Sun-Times de film 3 fan 4 stjerren. Op 'e webside Rotten Tomatoes, dy't resinsjes sammelet, hie de film in midsmjittich goedkarringspersintaazje fan 52%, basearre op 126 ûnderskate resinsjes. De konsensuskrityk fan 'e webside, gearstald út al dy resinsjes, stelt: "Om't it in ferfolchfilm is, behâldt American Pie 2 net de frisheid fan it orizjineel, noch is er like grappich." De foaroansteande kritikus Richard Roeper wie it dêr net mei iens, mei't er de film twa tommen omheech joech en skreau dat der "mear sitewaasjes yn sitte dêr't men om laitsje moat as yn 'e orizjinele film." Op Metacritic, de wichtichste konkurrint fan Rotten Tomatoes, behelle American Pie 2 in goedkarringspersintaazje fan 43%, basearre op 28 resinsjes.
Resultaat
American Pie 2 brocht yn 'e bioskopen yn 'e Feriene Steaten en Kanada $145,1 miljoen op, en yn alle oare lannen en territoaria $142,5 miljoen. Wrâldwiid kaam de opbringst dêrmei út op $287,6 miljoen. Ofset tsjin it budget fan $30 miljoen betsjut dat in winst fan $257,6 miljoen, hoewol't dêr de marketingkosten noch wol ôf moatte.
Seelie en Unseelie
De ierdgeasten fan it Unseelie Court wiene minder freonlik. Der wie gjin mislediging nedich om in oanfal fan harren út te lokjen. Oars as de Seelie-ierdgeasten, dy't almeast by moarnsdage en yn 'e jûnsskimer ferskynden, soene dy fan it Unseelie Court benammen te neare nacht aktyf west hawwe en minsken ûntfierd en mishannele hawwe dy't dan noch op 'en paad wiene. Yn Skotlân waarden de ierdgeasten fan it Unseelie Court beskôge as bûnsgenoaten fan heksen en warlocks. Lykwols, krekt sa't de wêzens fan it Seelie Court net folslein goed en net altyd freonlik wiene, wiene de ierdgeasten fan it Unseelie Court net folslein kwea en net altyd fijannich. In protte Unseelie-ierdgeasten koene leare om in minske lije te meien as dy harren mei respekt behannele. Soms soene minsken troch sokke wêzens ûnder beskerming nommen wêze, hoewol't de relaasje mear wei hie fan dy tusken in master en in húsdier as fan dy tusken twa gelikensen.
List fan planetoïden 90501-90600
Dit is in list fan planetoïden 90501-90600.
Jozua (bibelboek)
Jozua, yn it oarspronklike Hebriuwsk: יהושע, Yehošua, is it sechsde boek yn sawol de joadske as de kristlike Bibel. Yn 'e joadske Tenach falt it ûnder de Neḇi'im Rišonim (de "Eardere Profeten"); yn it Alde Testamint fan 'e kristlike Bibel falt it ûnder de Skiednis. Jozua beskriuwt hoe't de Israeliten einlings it Unthjitten Lân fan Kanaän berikke en feroverje, en harren dêre nei wenjen sette. Frijwol alle bibelwittenskippers binne it deroer iens dat it boek yn histoarysk opsjoch net botte weardefol is, mei't it fan folle letter datearret as de foarfallen dy't deryn beskreaun binne. It wie lykwols ek net bedoeld as in sekuere skiedsskriuwing, mar as in teologysk traktaat dat oantsjutte moast dat de lieders fan 'e Israeliten op harren trou oan it ferbûn mei God ôfrekkene waarden (krekt as Rjochters, 1 en 2 Samuël en 1 en 2 Keningen). De earste folsleine Fryske oersetting fan Jozua stie yn 'e fertaling fan it Alde Testamint, fan dû. Geart Aeilco Wumkes en Eeltsje Boates Folkertsma, dy't yn 1943 útkaam.