cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jurassic World: Fallen Kingdom
Prolooch
De hierlingen, dy't yn in miny-ûnderseeër de lagune yngeane, binne der lykwols fan oertsjûge dat dêr safolste letter neat mear yn libben wêze kin, en litte de poarte iepenstean. Se finen it skelet fan 'e Indominus rex werom, seagje der in stikje bonke ôf en litte dat oan in boei nei it wetteroerflak driuwe, dêr't it oppikt wurdt troch harren maten yn in helikopter. De operaasje liket in ûnferdield súkses te wêzen, mar de oannames fan 'e hierlingen binne op in krúsjaal punt mis: de Mosasaurus libbet noch en hy hat honger. Hy ferslynt de miny-ûnderseeër yn ien hap en fret letter ek noch in hierling op dy't oan in touljedder ûnder de helikopter hinget. De oaren spylje halje-trawalje fan ruten mei it stik bonke fan 'e Indominus rex. De poarte bliuwt iepenstean en de Mosasaurus ûntsnapt nei iepen see.
Haadfilm
Ien of twa jier letter wurdt dúdlik dat de fulkaan op Isla Nublar op útbarsten stiet. Yn 'e Feriene Steaten ûntstiet in maatskiplik en polityk debat oer de fraach oft de dinosauriërs op it eilân rêden wurde moatte fan 'e fulkaanútbarsting dy't harren oars perfoarst ferdylgje sil. Yn in harksitting foar de Amerikaanske Senaat yn Washington, D.C. tsjûget dr. Ian Malcolm, in wiskundige dy't yn it ferline sels ferskate aventoeren mei de dinosauriërs oerlibbe hat (sjoch: Jurassic Park en The Lost World: Jurassic Park), dat de "ûnútstoarne" dinosauriërs it resultaat binne fan kloanen en genetyske manipulaasje troch de minske. Hy is fan miening dat dat folslein mis west hat en in misbrûk fan 'e wittenskip troch John Hammond, de betinker fan it hiele spul. It is dêrom net mear as in weromsetting nei de natuerlike sitewaasje sa't dy bestean moatte soe om 'e dinosauriërs op Isla Nublar omkomme te litten. Hy komt ta dy konklúzje op poer wittenskiplike grûnen. De liedende senator Sherwood is it mei him iens, mar om folslein oare redens: hy sjocht yn 'e fulkaanútbarsting de hân fan God, dy't de minske te plak wiist. Der wurdt besletten dat de Amerikaanske oerheid net besykje sil de dinosauriërs te rêden.
Underwilens hat Claire Dearing, de eardere bedriuwsliedster fan it safarypark Jurassic World, de Dinosaur Protection Group oprjochte, in aktivistyske stifting dy't krewearret foar it rêden fan 'e bisten. Nei't dúdlik wurdt dat de Amerikaanske polityk datoangeande gjin hân útstekke sil, wurdt Claire útnûge foar in petear mei sir Benjamin Lockwood, de eardere sakepartner fan John Hammond. Hja besiket him op syn lângoed, djip yn it tuskenbeiden reinwâld fan Noardlik Kalifornje. De sike en oan in rolstoel klústere Lockwood en syn jonge assistint Eli Mills bringe har dêre op 'e hichte fan in plan om 'e dinosauriërs fan Isla Nublar te evakuëarjen nei in nij eilânreservaat, dêr't se fierders gewurde litten wurde sille. Harren plannen binne al fierfoardere, en der is in team útstjoerd nei Isla Nublar, mei't der gjin tiid te ferliezen is om't de fulkaanútbarsting eltse dei begjinne kin. Se hawwe lykwols ferlet fan Claire om yn it kompjûtersysteem fan it âlde safarypark te kommen, dêr't se de lokaasje fan 'e dinosauriërs op it eilân mei fêststelle kinne (mei't de bisten allegear foarsjoen binne fan in ymplantearre stjoerderke). Claire is tige optein oer de rêding fan 'e dinosauriërs, dy't har dierber binne, en seit daliks har help ta.
Om Blue, de lêste oerlibjende Velociraptor* fan Jurassic World, te fangen, is de help fan Claire har âlde frijer Owen Grady nedich, dy't de tige yntelliginte Blue grutbrocht hat en in bân mei it bist hat. As Claire him opsiket, docht bliken dat Grady hielendal net sit te springen om werom nei Isla Nublar ta, en dat er der poerbêst mei libje kin as de fulkaan de dinosauriërs útrûget, mei't er dat it bêste foar de minske fynt. Claire kundiget lykwols oan dat sy yn elts gefal nei it eilân sil foar de rêdingsoperaasje. Ut noed om har (al seit er dat net) jout Grady him ek by ekspedysje. Dy bestiet fierders út twa oare leden fan 'e Dinosaur Protection Group, paleo-bistedokter Zia Rodriguez en kompjûterekspêr Franklin Webb. By oankomst op Isla Nublar wurdt it fjouwertal ûnthelle troch hierling Ken Wheatley, dy't de lieding oer de operaasje hat. Franklin kriget it kompjûtersysteem fan it safarypark wer oan 'e praat en Claire fiert har hânôfdruk yn om yn it systeem te kommen. Op dy wize kin de lokaasje fan Blue op it eilân fêststeld wurde. * ) De Velociraptors út 'e Jurassic Park-franchise komme net oerien mei de leden fan it echte skaai fan dinosauriërs mei dy namme. Dy wiene ntl. in stik lytser en dêrmei ek oansjenlik minder gefaarlik. Koart foar't de earste film útkaam, waard by paleöntologysk ûndersyk lykwols de Utahraptor ûntdutsen, dy't wol deeglik yn hege mjitte oerien kaam mei de Velociraptor út 'e film. Troch nije ûntdekkings geane paleöntologen der no fan út dat Velociraptors eins oerdutsen wiene mei fearren ynstee fan dat se keal wiene mei in skobbe hûd, lykas yn 'e films.
Grady giet der mei Zia, Wheatley en in stikmannich oare hierlingen op út om Blue te fangen. Hy wit it fertrouwen fan 'e Velociraptor werom te winnen, mar Wheatley-en-dy besykje it bist te ferdôvjen ear't Grady dêr it teken foar jûn hat. De sitewaasjes eskalearret en Blue falt ien fan 'e hierlingen oan, dy't syn pistoal lûkt en mei skerp begjint te sjitten. De Velociraptor rekket swierferwûne. Grady is poerrazen en keart him tsjin Wheatley, dy't him delsjit mei in ferdôvingspylkje. Zia wurdt gizele en twongen om Blue te fersoargjen en yn libben te hâlden. Underwilens begjint de langferwachte fulkaanútbarsting. De oare hierlingen litte Claire en Franklin efter yn it kontrôlesintrum fan it park wylst se yn harren fiertugen útnaaie nei it skip dat klearleit om 'e fongen dinosauriërs te ferfieren.
Claire en Franklin bliuwe opsletten yn it kontrôlesintrum efter, dat troch in tunnel dy't yn ferbining stiet mei it park binnenkrongen wurdt troch in rôfdinosaurus. Se witte nauwerneed troch in lûk te ûntkommen nei it dak, dat diel útmakket fan 'e berchskeante om't it kontrôlesintrum yn it binnenste fan 'e berch boud is. Dêr sjogge se dat in pyroklastyske wolk by de fulkaan del rôlet yn harren rjochting. Underwilens is Grady wer bykommen út syn ferdôving en hat er himsels fan in lavastream witten te rêden. Mei in grutte kliber dinosauriërs fan alderhanne soarte flechtet er foar de pyroklastyske wolk út. Claire en Franklin jouwe har by him. Mei-inoar witte se krekt op 'e tiid de kust te berikken, dêr't se fan in heech klif ôf yn see springe.
Nei't se in ein fierderop wer oan lân gien binne, sjogge se hoe't de hierlingen mei frachtweinen en helikopters de fongen dinosauriërs halje-trawalje nei it frachtskip oerbringe. Grady, Claire en Franklin folgje de hierlingen nei de haven en witte dêr oan board fan it skip te kommen op it alderlêste momint foar't de lavastreamen de pier berikke. Yn alle trelit wurdt harren ynfiltraasje fan it skip net opmurken troch Wheatley-en-dy. Neitiid hâlde Grady, Claire en Franklin har katoen yn it rom, dêr't de ferdôve dinosauriërs yn koaien ferfierd wurde. Se fine Zia werom, dy't noch altyd ferwoeden besiket om it libben fan Blue de Velociraptor te rêden. Wylst de kwezelige Franklin har mei tsjinnichheid helpt om 'e skotwûne ticht te meitsjen, nimme Claire en Grady bloed ôf fan in slomjende Tyrannosaurus rex, dêr't Zia oan Blue, dy't in protte bloed ferlern hat, in bloedtransfúzje fan jout.
Underwilens heart yn it lânhûs fan Benjamin Lockwood yn Noardlik Kalifornje Maisie, de njoggenjierrige pakesizzer fan Lockwood, har pake syn assistint Eli Mills oan 'e tillefoan praten mei Wheatley. Wat Mills seit, makket har erchtinkend, dat se begjint him te folgjen en harket sa in petear ôf tusken Mills en de feilingmaster Eversoll oer de planning fan in klandestine feiling om 'e fongen dinosauriërs fan Isla Nublar by opbod te ferkeapjen. Maisie giet mei dy ynformaasje nei har pake, dy't har lykwols net leauwe wol en mar wakker fynt dat se in libbene fantasij hat.
It famke giet sadwaande sels op ûndersyk út en ûntdekt dat Mills it laboratoarium yn 'e kelders fan it lânhûs, dêr't har pake en John Hammond tritich jier lyn úteinset binne mei de genetyske manipulaasje fan dinosauriërs, wer yn operasjonele steat brocht hat. Se harket dêr in petear ôf tusken Mills en genetikus Henry Wu, in wittenskipper sûnder skrupules, waans feardichheden op it mêd fan kloanen en genetyske manipulaasje oan 'e widze stien hawwe fan sawol it âlde Jurassic Park as fan it nijere Jurassic World. It docht bliken dat Mills it jild fan 'e feiling brûke wol foar it finansieren fan it fierdere ûndersyk fan Wu. It doel dêrfan is de ûntwikkeling fan in nije dinosaurus dy't se de Indoraptor neame. Dat bist is yn gelikense mjitte gearstald út it DNA fan 'e eardere Indominus rex, dat Mills fan 'e boaiem fan 'e lagune fan Isla Nublar rêde litten hat, en dat fan 'e Velociraptor. Wu hat lykwols ferlet fan it spesifike DNA fan Blue om it fermogen fan 'e Indoraptor om befellen op te folgjen, te fergrutsjen. Se wolle fan 'e Indoraptor it ultime, sels-tinkende oarlochswapen meitsje, dat se foar grou jild ferkeapje kinne.
Maisie komt, yn har besykjen om in sideplak te finen sadat se net troch Mills en Wu ûntdutsen wurdt, te tichtby de koai mei it prototype fan 'e Indoraptor dat Wu al ûntwikkele hat (mar dat gjin befellen opfolgje wol). Har gjalp as it bist har besiket te pakken, ferriedt har. Mills slút har op yn har sliepkeamer en oarderet Lockwood syn húshâldster Iris om har opsletten te hâlden. Underwilens is sir Benjamin Lockwood sels, nei oanlieding fan wat Maisie him ferteld hat, ek op ûndersyk útgien en hat er ûntdutsen dat Mills him bedragen hat en fraude begien hat mei syn jild. Hy ropt Mills by him en oarderet him om himsels oan te jaan, om't er dan in myldere straf krije sil. Ynstee pakt Mills in kjessen en fermoardet de sike âldman dêrmei troch him te ferstikken.
It frachtskip mei de fongen dinosauriërs bejout him net nei in nij eilânreservaat, mar fart streekrjocht nei de kust fan Noardlik Kalifornje, dêr't de dinosauriërs op frachtweinen laden en nei it lângoed fan Lockwood riden wurde. Grady en Claire dogge har foar as frachtweinsjauffeurs om út te finen wêr't it konfoai hinne sil. Franklin wurdt trappearre, mar hy wurdt oansjoen foar in lid fan 'e bemanning fan it skip en wit de organisaasje fan 'e hierlingen te ynfiltrearjen. By oankomst op it lângoed wurde Grady en Claire opmurken en yn 'e kelders fan it lânhûs by de dinosauriërs finzen set. Grady lokket in heal fersufte Stygimoloch út om mei syn hurde kop harren sel iepen te brekken.
Underwilens klimt Maisie út it finster fan har sliepkeamer en wit nei in nuodlike tocht oer it dak fan it lânhûs de sliepkeamer fan har pake te berikken, dy't se lykwols dea op bêd oantreft. Fan har skûlplak yn 'e itenslift ôf heart se hoe't Mills koart dêrnei de keamer yn komt, beart dat er Lockwood dea oantroffen hat en Iris derby ropt. Mei't er alle folmachten fan Lockwood hat, en ek de fâdij oer Maisie op him oegean is, kin er no dwaan wat er wol. It earste dat er docht is Iris dien jaan. Maisie flechtet nei de kelders, dêr't se Grady en Claire tsjin it liif rint en har by harren jout. Se fertelt harren oer de feiling, dy't yn 'e tuskentiid al úteinset is. Ferskate dinosauriërs wurde troch Eversoll foar miljoenen dollars oan 'e heechste bieder ferkocht. Grady en Claire, mei Maisie om harren it paad te wizen, begluorkje de feiling út in skûlplak wei. Yn it skoft helje Mills en Eversoll it prototype fan 'e Indoraptor fan stâl om dêrmei te pronkjen. As ien fan 'e oanwêzigen der in heech bod op útbringt, beslút Mills om, tsjin 'e beswieren fan Wu yn, it bist te ferkeapjen.
Grady is wisberet dat dit konstruëarre bist it lângoed net ferlitte mei, om't er derfan oertsjûge is dat dat skriklike gefolgen hawwe soe. Hy lokket de frij omstippende Stygimoloch nei de feilingseal ta, dêr't it bist gaos oanrjochtet ûnder de oanwêzigen en in ravaazje ûnder de ynboel. Grady en Claire hawwe in lulke konfrontaasje mei Mills, dy't himsels noch altyd besiket skjin te praten troch oaren de skuld fan alles op 'e lea te skowen. Ut klearebare wraaksucht fertelt er ek dat Lockwood nea in pakesizzer hân hat; nei't syn dochter by in ferkearsûngemak omkommen wie, hat er syn kennis fan genetyske manipulaasje brûkt om har te kloanen. Dat wie de reden dat Lockwood en John Hammond spul krigen en útinoar giene.
De measte gasten flechtsje ûnderwilens nei bûten ta om fan ruten te spyljen, mar Eversoll en in stikmannich oaren sykje beskûl yn 'e lift. Wheatley komt neitiid de lege feilingseal binnen. Hy hat himsels ûnderwilens in ûnmeilydsume bistemishannelder betoand, dy't tosken út 'e bekken fan libbene dinosauriërs skuort om der trofeeën fan te meitsjen. As er de Indoraptor sjocht, wol er dêr ek in tosk fan hawwe. Hy ferdôvet it bist en giet de koai yn, mar it docht bliken dat de yntelliginte Indoraptor him te fiter hat: it bist hâldt him sliepende, mar is noch klearwekker. As Wheatley him in tosk út 'e bek skuorre sil, byt er him in earm ôf en fret him dan hielendal op. De Indoraptor ûntsnapt út syn noch iepensteande koai om yn 'e lift Eversoll te ferslinen.
Neitiid giet it bist efter Grady, Claire en Maisie oan yn in seal mei de dinosaurusskeletten dy't Lockwood yn syn lange libben gearfandele hat. Claire rekket ferwûne as er ien fan syn klauwen yn har boppeskonk set, mar in útnaaiende Maisie lokket de Indoraptor by fersin by de oaren wei as se in gjalp jout. Grady giet der efteroan om it famke te rêden. Underwilens is Franklin yn it laboratoarium yn 'e kelders trochkrongen, dêr't er Wu ferdôvet mei ien fan dy syn eigen pylkjes. De gewisseleaze wittenskipper wurdt lykwols rêden en yn feilichheid brocht troch guon fan Wheatley syn mannen. Franklin wit Zia te befrijen, dy't op har beurt Blue los lit as de hierlingen harren driigje yn te sluten. De Velociraptor, dy't nei alles wat er de lêste tiid belibbe hat, net in al te bêst sin hat, makket fluch wurk fan 'e hierlingen en set dan it lânhûs yn.
Maisie hat beskûl socht yn har sliepkeamer, mar de Indoraptor wit har dêr te finen. As it bist har fersline sil, kringt Grady de keamer yn mei in fjoerwapen dat er bút makke hat op ien fan 'e hierlingen, en sjit dat leech op 'e dinosaurus. It docht lykwols bliken dat de skobben fan it bist fierhinne kûgelwarjend binne, dat it wapen is nutteleas. Grady wurdt rêden as Blue, dy't syn rookspoar folge hat, de keamer binnenkomt en de striid mei de Indoraptor oanbynt. Grady en Maisie flechtsje út it finster, it dak op, dêr't se troch de Indoraptor efterfolge wurde oant se twongen wurde har op it glêzen dak fan Lockwood syn 'museumseal' te bejaan. Claire, dy't harren nei it dak folge is, docht war om 'e Indoraptor troch it glês kneppelje te litten, mar dat mislearret. Dan ferskynt Blue wer, dy't de Indoraptor op 'e hûd springt. It mienskiplike gewicht fan 'e beide dinosauriërs is tefolle foar it glêzen dak, dat se sakje dertroch. De Indoraptor wurdt speetst op 'e hoarnen fan ien fan 'e dinosaurusskeletten yn 'e 'museumseal' en komt om. Blue, dy't boppe-op 'e Indoraptor delkomt, oerlibbet de fal ûnskansearre.
Troch alle skea dy't oan it laboratoarium ûnder it lânhûs tabrocht is, begjint der blausoer yn 'e kelders te lekken, dat de noch yn koaien fêstsittende de dinosauriërs dêre driget te fergassen. Grady, Claire en Maisie bejouwe harren nei de kontrôlekeamer, dêr't se weriene wurde mei Zia en Franklin. Claire iepenet alle koaien en stiet yn bestân om 'e bûtendoar fan 'e kelders te iepenjen, sadat de dinosauriërs ûntsnappe kinne nei de wyldernis fan Noardlik Kalifornje. Grady trunet har oan om dêr nochris goed oer nei te tinken, mei't dat betsjutte soe dat de Amerikaanske befolking mei de frij omrinnende dinosauriërs yn kontakt komme soe. Claire beslút dan om derfan ôf te sjen en mei triennen yn 'e eagen sil se tasjen hoe't de dinosauriërs omkomme troch it blausoer. Mar op in ûnbewekke stuit drukt Maisie, dy't har troch de ûntdekking dat se sels ek in kloan is sterk mei de dinosauriërs identifisearret, op 'e knop dy't de bûtendoar iepenet.
De dinosauriërs ûntflechtsje yn panyk de kelders en ûntsnappe de wyldernis yn. Dêrby rinne se Mills en guon fan syn hierlingen ûnder de foet. De hierlingen komme om, mar Mills siket mei it weardefolle stik bonke fan 'e Indominus rex beskûl ûnder syn auto. As er neitiid foar it ljocht komt en om him hinne sjocht, docht bliken dat de Tyrannosaurus rex noch op 'e loer leit. It bist ferslynt Mills en fertrapet de bonke. Grady besiket Blue safier te krijen dat it bist mei him giet, sadat er it nei in feilich hinnekommen bringe kin, mar Blue kiest derfoar om 'e oare dinosauriërs te folgjen, de wyldernis yn.
Yn 'e neisleep fan it hiele debakel hâldt de Amerikaanske Senaat in nije harksitting. Dr. Ian Malcolm tsjûget dêr fannijs. Hy ferklearret dat mei it loslitten fan dinosauriërs op it fêstelân fan 'e legere 48 steaten fan 'e Feriene Steaten in nij tiidrek oanbrutsen is, wêryn't de minske him oanpasse moat oan 'e nije wurklikheid en leare moat mei de dinosauriërs gear te libjen. Wylst er syn sechje docht, binne der bylden te sjen fan dinosauriërs dy't troch de wyldernis tsjogge, de Mosasaurus dy't surfers by in Kalifornysk strân opfret en Blue dy't de bûtenwiken fan San Francisco berikt.
Produksje
Jurassic World: Fallen Kingdom waard regissearre troch J.A. Bayona nei in senario fan Colin Trevorrow en Derek Connolly. Trevorrow hie de foargeande film yn 'e Jurassic Park-rige regissearre, mar fûn dat de folgjende films troch oare regisseurs makke wurde moasten sadat der hieltyd mei nije eagen nei de franchise sjoen wurde soe. As produsinten wiene Frank Marshall, Patrick Crowley en Belén Atienza by it projekt belutsen foar de filmstudio's Amblin Entertainment, Universal Pictures, Legendary Pictures, Perfect World Pictures en The Kennedy/Marshall Company. Trevorrow en Steven Spielberg hiene as útfierende produsinten it tafersjoch oer de hiele produksje. Foar de film wie in budget beskikber fan $170 oant 187 miljoen. De kamerarezjy wie yn 'e hannen fan Óscar Faura, en de filmmuzyk waard fersoarge troch Michael Giacchino.
Opnamen
De opnamen foar Jurassic World: Fallen Kingdom setten op 24 febrewaris 2017 útein en duorren oant en mei 8 july fan dat jier. In grut diel fan 'e film waard opnommen yn 'e Pinewood Studios yn it Ingelske Buckinghamshire, omreden fan 'e grutte ôfmjittings fan 'e soundstages dy't dêr beskikber wiene. De bûtendoarsênes by de filla fan Lockwood waarden opnommen by Cragside, in lânhûs yn Noardumberlân, yn it noarden fan Ingelân. Lykas yn eardere films út 'e Jurassic Park-rige, waarden in protte bûtendoarsênes op Isla Nublar opnommen yn Hawaï, benammen op it haadeilân Oähû. Dêr waard û.m. filme by it Fleanfjild Dillingham, yn 'e haven fan He‘eia en op it strân fan Hālona Cove.
Distribúsje
De distribúsje fan Jurassic World: Fallen Kingdom waard fersoarge troch Universal Pictures. De film gie op 21 maaie 2018 yn Madrid yn premiêre, en iepene dêrnei op 22 juny yn 'e Amerikaanske bioskopen. Jurassic World: Fallen Kingdom draaide doe al yn 'e bioskopen yn Singapoer en Maleizje, dêr't de film op 7 juny al útkommen wie, en yn it Feriene Keninkryk, Yndia, Itaalje, Súd-Koreä en Angoala, dêr't er op 8 juny yn premiêre gien wie. It byhearrende soundtrackalbum ferskynde op 15 juny 2018 by platemaatskippij Back Lot Music. Jurassic World: Fallen Kingdom kaam op 4 septimber 2018 beskikber as digitale download en waard op 18 septimber fan dat jier útbrocht op dvd en blu-ray.
Untfangst
Fan 'e filmkritisy krige Jurassic World: Fallen Kingdom mingde resinsjes. Owen Gleiberman fan it tydskrift Variety fûn de film mar sa-sa, hoewol better as Jurassic World. Lindsey Bahr fan it parseburo Associated Press skreau: "Jurassic World: Fallen Kingdom giet te sink as men tefolle oer it ferhaal neitinkt, en dochs is it wol wat in aardige, healwize en spannende rit, dy't punten oangeande nostalgy ôffinkt as wiene it items op in boadskippelistke." Yn The Boston Globe skreau Ty Burr: "It is genôch foar in leuke jûn fol spanning yn 'e bioskoop, mar it ûnbrekt de film fierders oan fan alles: karakter, mystearje, ferwûndering, gefaar."
Yn it blêd Rolling Stone wie Peter Travers kritysker, doe't er skreau: "dit ferfolch jout de sfear ôf dat it makke is om't it moast, feroarsake troch filmmakkers dy't sa synysk binne dat se miene dat it publyk alles wol keapje wol as it mei in T-rex te krijen hat." Sam Machkovech fan Ars Technica neamde Jurassic World: Fallen Kingdom "in B-film as de tekening fan in skoalbern, besteande út dinosauryske moardpartijen, cartooneske smjunten en gatten yn 'e plot." Yn The Washington Post skreau Travis M. Andrews dat de film "it ûnmooglike berikt hat troch dinosauriërs saai te meitsjen." Oan 'e oare kant fan it spektrum omskreau Scott Mendelson fan Forbes de film as "prachtich" en "foar it measte part om fan te genietsjen".
Opbringst
Jurassic World: Fallen Kingdom brocht yn 'e bioskopen yn 'e Feriene Steaten en Kanada $417,7 miljoen op, en yn alle oare lannen en territoaria $892,7 miljoen. Wrâldwiid kaam de opbringst dêrmei út op $1.310,4 miljoen, oftewol rom $1,3 miljard. Ofset tsjin it budget fan $170 oant 187 miljoen betsjut dat in winst fan teminsten $1.123,4 miljoen, hoewol't dêr de marketingkosten noch wol ôf moatte. Dêrmei wie Jurassic World: Fallen Kingdom de op twa nei meast opbringende film fan 2018, nei Avengers: Infinity War en Black Panther. De webside Deadline Hollywood berekkene de skjinne winst fan 'e film op $222,8 miljoen.
Prizen
Jurassic World: Fallen Kingdom wûn de Teen Choice Awards foar favorite akteur yn in simmerfilm (Chris Pratt) en favorite aktrise yn in simmerfilm (Bryce Dallas Howard), en de Kids' Choice Award foar favorite regaadmakker (Pratt). De film waard fierders nominearre foar de Saturn Award foar bêste science fiction-film en de Teen Choice Award foar bêste simmerfilm, en teffens foar fjouwer People's Choice Awards.
Soerstof
Soerstof is in gemysk elemint mei it symboal O en atoomnûmer 8. Soerstof komt yn frije foarm frijwol net op de ierde foar. Losse atomen fan dit elemint binne tige reaktyf en ferbine har daliks mei oare stoffen. Soerstof komt as elemint benammen foar as soerstofgas (O2). Soerstof is in net-metaal, dat yn gasfoarm kleurleas is.
Treffende karakteristiken
It elemint soerstof komt gewoanwei foar as in twa-atomich gas, O2. Yn dy foarm foarmet it 21% fan de atmosfear fan de Ierde. Ek de trije-atomige foarm, O3 (oazon), komt yn de natuer foar, foaral yn de hegere lagen fan de loft dêr't it foarme wurdt ûnder ynfloed fan kosmyske strieling. Troch loftfersmoarging kin oazon ek oan de grûn foarkomme.
It elemint is by keamertemperatuer in gas, mar kin frij maklik floeiber makke wurde. De floeistof, en de fêste stof dy't by noch legere temperatueren stabyl is, hawwe in ljochtblauwe kleur. Alle foarmen fan soerstof binne paramagnetysk. Dit wurdt feroarsake troch de molekulêre elektroanyske struktuer. De molekule hat in dûbelde bining.
Brângefaar wurdt in folle serieuzer probleem by it brûken fan gasfoarmige en floeibere soerstof as at it yn it normale libben al is. Katoenwol dy’t yn floeibere soerstof ferwûne is in bom dy’t ôfgiet mei in metershege flamme. De soerstof is yn sokke hege konsintraasje op it oerflak fan de brânstof oanwêzich dat de reaksje hiel heftich wurdt.
Ek oazon en peroxiden binne gefaarlike stoffen dy’t behannele wurde moatte my kennis fan ‘e saak. Ynazemjen fan te folle oazon kin liede ta earnstige longproblemen. Under druk is soerstof giftich foar minsken. De maksimale djipte foar it dûken mei suvere soerstof is 6 meter.
Fanwegen syn typyske elektroanestruktuer en syn hege elektronegativiteit is it elemint soerstof in agressive oksidator, dat mei sawat alle oare eleminten in stabile bining foarmje kin. Utsûnderings binne in pear fan de lichtere edelgassen en it metaal goud, wêrfan allinnich metastabile oksiden bekend binne.
Yn oksiden nimt it elemint twa elektroanen op en foarmet it de oksidaasjetastân -2. Oksiden fan eleminten yn harren heechste oksidaasjetastân, lykas nitraten, gromaten, gloaraten en sa fierder, kinne sels ek bysûnder sterke oksidatoaren wêze. Neist oksiden binne der ek peroksiden bekend, lykas wetterstofperokside H2O2. Nominaal is hjir it oksidaasje getal – 1 en der is noch gjin inkele soerstof-soerstof bining (H-O-O-H). Peroksiden binne net botte stabyl en kinne, ôfhinklik fan de soergraad, as oksidator of reduktor optrede.
Anton Verhoeven
Anton Verhoeven (Dussen, 1920 – Dussen, 26 july 1978) wie in bekende Alvestêdetocht rider út Dussen. Hy ried de Alvestêdetocht yn fan 3 febrewaris 1954, 1956 en 1963. Yn 1954 hie Verhoeven de Alvemarrentocht dy’t de moandeis oan de tocht foarôf gie wûn en hy starte dus as ien fan de favoriten.
Anton hie de handichheid ûntwikkele om foarôf te fiters mei in losse knoop fêst te meitsjen sadat hy nei it draven nei it Van Harinxmakanaal de fiters allinnich noch mar oan hoegde te lûken. Oan Starum ta ried hy foarop. Nei Harns rieden seis riders foarop: Jan Charisius, Klaas Leffertstra, Aad de Koning, Jeen van den Berg, Jeen Nauta en Anton Verhoeven. Flak foar de lêste bocht by it boerdsje "einstreek" mei lyts dêrûnder "oer 500 meter’ ried Verhoeven ferkeard: Jeen van den Berg wûn, Anton waard fiifde. In pear dagen letter wûn hy de Ronde fan Loosdrecht oer 120 kilometer mei in oere foarsprong op nûmer twa. Henk van der Grift, de wrâldkampioen fan 1961, waard dêr tredde. Hy waard yn 1954 fiifde, mar der waarden gjin prizen útrikt.
Op 14 febrewaris 1956 gie Anton Verhoeven mei Jeen Nauta, Jan J. van der Hoorn, Aad de Koning en Maus Wijnhout hân yn hân yn 8 oere 46 min. oer de streek. It bestjoer besleat het fiiftal te diskwalifisearjen. Der soenen dat jier gjin prizen útrikt wurde.
Priya Rai
Priya Rai, echte namme: Anjeli Sipe (New Delhi, 25 desimber 1977), is in Amerikaansk rêstend fotomodel, neakenmodel, stripper en pornografysk aktrise fan etnysk Yndiaask Hindoestaansk komôf. Hja neamt harsels ek wol Priya Anjali Rai, en yn it ferline hat se fierders gebrûk makke fan 'e artystenamme Rira Raid. Rai sette yn 2007 útein mei in wurkpaad yn 'e Amerikaanske pornoyndustry. Dêrby spile se yn in protte films en berikt se grutte populariteit. Yn 2013 beëinige se har karriêre as porno-aktrise, mar yn 2018 makke se in comeback.
Jonkheid en oplieding
Priya Rai waard yn 1977 berne yn 'e Yndiaaske haadstêd New Delhi, dêr't se koart nei har berte te fûnling lein waard. Se bedarre yn in weeshûs, mar doe't se twa jier wie, waard se oannommen troch Amerikaanske âlden. Se groeide op yn 'e foarstêden fan Minneapolis, yn 'e steat Minnesota. Har pleechheit wie in yngenieur yn Honeywell. Rai studearre marketing oan 'e Steatsuniversiteit fan Arizona yn Tempe. Hja kaam foar it earst yn oanrekking mei de pornoyndustry doe't se ûnder en nei har stúdzjetiid tolve jier lang as stripper wurke, benammentlik yn stripklubs yn 'e steat Arizona. Letter wie se ek wurksum as fotomodel foar baaiklean- en linzjerykatalogussen.
Karriêre as pornoaktrise
Rai makke har debút yn in pornografyske film yn 2007, doe't se 29 jier wie. As pornoaktrise wurke se foar sokke foaroansteande labels as Penthouse, Wicked Pictures, Evil Angel, Digital Playground, Jules Jordan Video, New Sensations, Hustler Video, Elegant Angel, Zero Tolerance, Digital Sin, Red Light District, Anabolic Video en Adam & Eve. Fierders hat se ek wol wurke foar minder bekende studio's, lykas Pure Play Media, Shane's World, Metro en Mile High Media. En teffens hat se in protte yn 't spier west foar pornowebsiden op it ynternet, wêrûnder BangBros, Reality Kings, Brazzers, Naughty America en Muffia. Mids 2019 hie Rai neffens de Internet Adult Film Database (IAFD) yn mear as 190 pornofilms spile.
Under har karriêre hat se gearwurke mei kollega-aktrises as Jesse Jane, Memphis Monroe, Rachel Starr, Stoya en Jamie Valentine, en mei manlike tsjinspilers as Mike Adriano, Jordan Ash, Marco Banderas, James Deen, Erik Everhard, Billy Glide, Tommy Gunn, Jules Jordan, Keiran Lee, Mr. Marcus, Ramon Nomar, David Perry, Ramon, Johnny Sins en Voodoo. Rai hat trije kear nominearre west foar in AVN Award (de Oscar fan 'e pornowrâld), en hat der yn 2009 ien wûn foar de bêste lesbyske groepsekssêne, yn 'e film Cheerleaders, yn 'e mande mei û.o. Jesse Jane en Memphis Monroe.
Yn juny 2013 kundige Rai oan dat se har weromloek út 'e pornoyndustry, sadat se har konsintrearje koe op har mainstream-karriêre en har priveelibben. Nettsjinsteande dat wurke se yn 2014 noch wol as stripper, wêrby't se as feature dancer troch de hiele Feriene Steaten reizge om yn stripklubs op te treden. Nei fiif jier lins makke Rai op 22 maart 2018 har comeback as pornoaktrise.
Mainstream-karriêre
Yn 2011 wie Rai presintatrise by de útrikking fan 'e NightMoves Awards. Njonken har pornokarriêre spile Rai yn 2012 ek de haadrol fan Isis yn 'e Yndiaaske mainstream-horrorfilm Isis Rising: Curse of the Lady Mummy. Fierders hat hja yn Bollywood, it sintrum fan 'e Yndiaaske filmyndustry yn Bombay, belutsen west by ferskate oare mainstream-filmprojekten, wêrûnder de film Beyond the Truth, yn 2013.
Motorfyts
In motorfyts, yn 'e regel koartwei motor neamd, is in motorisearre ferfiermiddel, dat ornaris twa tsjillen hat. Immen dy't sa'n fiertúch beriidt, is in motorrider. De motor wurdt tsjintwurdich ek wol oantsjut mei de Ingelske term bike, eins koart foar bicycle ("fyts"), fan motor bicycle ("motorfyts"). In berider is dan in biker. It ûntwerp fan motors fariëarret sterk fanwegen de ferskillende doelen fan sokke fiertugen: it reizgjen oer lange ôfstannen, forinzeferkear, frijetiidsbesteging of racen.
Priya Rai
Priveelibben
Yn in fraachpetear hat Priya Rai oanjûn dat har pleechâlden har karriêrekar akseptearre hawwe en dat harren kontakt noch altyd tige goed is. Hoewol't se oarspronklik har stúdzje ôfbrutsen hie om as pornoaktrise te wurkjen, hat se de oplieding marketing letter dochs ôfmakke, mei it each op it feit dat se net oant har pinsjoen yn 'e pornoyndustry wurkje kin. Rai wennet yn Phoenix, de haadstêd fan 'e Amerikaanske steat Arizona. Hja hat twa bern. Yn 2012, doe't se 35 jier wie, waard se beppe. Yn 2013, doe't se ophold as pornoaktrise, makke se bekend dat se har ferloofd hie mei in sakeman dy't net wurksum wie yn 'e pornoyndustry.
Lichemsskaaimerken
Priya Rai is blank, mar mei de brune hûdskleur fan lju fan it Yndysk subkontinint. Hja hat brune eagen en swart hier. Neffens har offisjele opjefte is se 1.60 m lang, mei in gewicht fan 45 kg. Behalven de wenstige gatsjes troch de earlellen hat Rai gjin piercings, en likemin hat se tatoeaazjes. Har cupmaat hat troch de jierren ferskillend west. Yn 2007 ûndergie Rai har easte boarstfergrutting, folge troch in twaddenien yn desimber 2010 ta cup 34F. Yn april 2013, nei't se opholden wie as pornoaktrise, waard bekendmakke dat se in boarstferlytsing hân hie, dy't har werombrocht hie ta in cup 34D. Har âlde ymplantaten liet se by in feiling op it ynternet ferkeapje, en de opbringst skonk se oan in diere-asyl yn Arizona.
Motorfyts
Konfiguraasjes
Soms hat in motor trije tsjillen: ien foar en twa efter. Men sprekt dan fan in trike, fan it Ingelske tricycle ("trijetsjiller"). It komt ek foar dat in motor tarist is mei in karke oan 'e sydkant, dêr't guod of in ekstra passazjier yn ferfierd wurde kin. San karke oan 'e sydkant hjit in sydspan en waard foarhinne yn it Frysk ek wol in bakje neamd. Fierders kin in motor ek in lytse oanhingwein lûke.
Wetlike omskriuwing
Net alle 'fytsen' mei in motor binne motorfytsen. Lichtere fiertugen wurde bromfytsen neamd. Fan 'e bromfyts bestiet yn Nederlân in yngeande wetlike omskriuwing. Alle twatsjils fiertugen dy't te swier binne om oan dy omskriuwing te foldwaan, wurde beskôge as motorfytsen. Dat jildt bgl. ek foar opfierde bromfytsen. Oan 'e oare kant wurde quads, dy't kwa uterlik omskreaun wurde kinne as motorfytsen mei fjouwer tsjillen, sûnt de trochfiering fan in wetswiziging yn 2009 ta de auto's rekkene.
Skiednis
De earste motorfyts mei in ynterne ferbrâningsmotor dy't op benzine rûn, wie de Daimler Reitwagen, dy't yn 1885 makke waard troch de Dútsers Gottlieb Daimer en Wilhelm Maybach. Foartiid wiene der wol lyksoartige fiertugen boud, mar dy hiene in ynboude steammasine en wiene yn 'e praktyk eins net te brûken. Yn 1894 wie de Hildebrand & Wolfmüller de earste motor dy't fabryksmjittich produsearre waard. Tsjin it úbrekken fan 'e Earste Wrâldoarloch, yn 1914, produsearren de gruttere motormerken, wêrûnder it Ingelske Triumph en it Amerikaanske Indian en Harley-Davidson, jiers mear as 20.000 eksimplaren.
De film Easy Rider popularisearre yn 1969 yn 'e Feriene Steaten motorriden as frijetiidsbesteging. Dat joech oanlieding ta it ûnstean fan motorbindes lykas de Hells Angels en de Bandidos en de subkultuer dy't dêrmei mank giet. Fan 'e 1960-er jierren ôf waard Japan in wichtich lân foar de produksje fan motorfytsen. De Honda CB 750, dy't yn 1969 presintearre waard, krige letter de titel "Motor fan 'e Iuw" taparte. Tsjintwurdich wurdt de motorfytsemerk fierhinne dominearre troch fabrikanten út Japan, lykas Honda, Yamaha en Suzuki, en út Yndia, lykas Hero Motocorp (no de grutste motorprodusint), Bajaj en TVS Motors. De swiidste reputaasje is lykwols noch altyd foarbeholden oan it Amerikaanske merk Harley-Davidson.
Petsjoarasee
De Petsjoarasee (Russysk: Печорское море; Petsjorskoje more) is de namme dy't wol brûkt wurdt foar it súdeastlik diel fan de Barentssee tusken de eilannen Kolgoejev en Vajgatsj en it stik benoarden it Joegor-skiereilân. De rivier de Petsjora mûnet yn dizze see troch de Petsjoarabaai. Fan novimber oant juny is de see beferzen. De see hat kabeljauwen, wite dolfinen en seehûnen. Varandej en Narjan-Mar binne de meast wichtige plakken oan de see.
Skiednis
Eardat de Barentssee sin namme krige, wie Petsjoarasee al ûnder de namme fan no bekend. It oare part fan de hjoeddeiske Barentssee wie eartiids bekend as "See fan Moermansk" (Murmanskoye Morye).
Motorfyts
Feilichheid
Yn 'e measte lannen en territoaria, wêrûnder Nederlân, binne motorriders ferplichte om út feilichheidsomtinkens in falhelm te dragen. It wurdt fierders sterk oanrikkemandearre om learene motorridersklean oan te skaffen: broek, jas en wanten. By in fal mei tuskenbeiden faasje op it asfalt is men nammentlik mei ien sekonde troch de denimstof fan in spikerbroek hinne sliten, en dêrnei glidet men fierder op jins hûd. Soks kin slimme brân- en skaafwûnen feroarsaakje. Lear beskermet dêr folle better tsjin en it is ek noch waarmer, wat yn 'e regel wol fan pas komt op 'e motor.
Petsjoarasee
Skiednis
De earste reis oer de Petsjarovsee waard yn 1032 fêstlein. De Russyske ûntdekkingsreizger Uleb, út Nizjni Novgorod, farde doe troch de Joegorski Strjitte de Karasee op.
De Russyske "Pomoaren", de kustbewenners fan de Wite See, ferkenden dit wetter en de kust fan Nova Sembla al sûnt de 11e iuw. De earste skipfeartrûte troch Arktika, de Grutte Mangazearûte, fan de Wite See nei de rivier Ob en de Golf fan Jenisei, ûntstie yn de lette 16e iuw. Dizze skipfeartline sljochte it paad foar de rykdommen fan Sibearje oant 1619; doe waard de rûte sletten út militêre en politike redenen, nammentlik om foar te kommen dat Europeanen Sibearje ynkomme koenen.
Onno Klopp
Onno Klopp (Lier (East-Fryslân), 9 oktober 1822 – Wenen, 9 augustus 1903) wie in Eastfrysk histoarikus. Klopp hat studint west oan de universiteiten fan Bonn, Berlyn en Göttingen.
Syn pro-fryske en anty-Prusyske tinkbylden oppenearje har benammen yn ''Der König Friedrich II. und seine Politik (Schaffhausen 1867) en Geschichte Ostfrieslands'' (Hannover, 1854-1858).
Tammo Sypkens
Tammo Sypkens (Grins, 27 april 1780 - Súdbroek, 12 novimber 1842) wie in Nederlânsk politikus.
Sypkens wie in ultrakonservative Grinslanner, dy't him yn beide Keamers te war stelde tsjin steatkundige en maatskiplike herfoarmingen.
Hy wie de soan fan in heechlearaar, dy't lid wie fan de Earste en Twadde Nasjonale Gearkomste. Hy helle mei gemak syn rjochtestúdzje en bestudearre ek de (Dútske) filosofy. Neitiid wied er advokaat, rjochter en offisier fan justysje.
Yn 1821 waard Sypkens ta Twadde Keamerlid keazen en wie dêr yn 1833 foarsitter fan. De kening beneamde him yn 1834 ta Earste Keamerlid. Neffens de oerlevering wie er in gemoedlik man, noflik selskip en guodlik. Hy wie regearingsgesind ûnder it bewâld fan Willem I en Willem II.
Loadewyk XV fan Frankryk
thumb|right|225px|Loadewyk XV Loadewyk XV (Versailles, 15 febrewaris 1710 - dêr, 10 maaie 1774), wie kening fan Frankryk fan 1715 oant 1774. Hy waard op fiif jierrige leeftyd kening en stie oant 1723 ûnder it bewâld fan reginten, û.o. fan Filips, hartoch fan Orléans, de prins fan Condé (1723-1726) en de kardinaal De Fleury (1723-1726).
By de dea fan syn oerpake Loadewyk XIV yn 1710 wie Loadewyk XV de ienige noch libjende witlike erfgenamt. Hy waard yn it begjin fan syn regear noch "Leafste" neamd, mar soe letter hieltyd minder populêr wurde. Troch syn gebrek oan beslútfeardigens, syn minne moraal en fral omdat hy der net yn slagge de Frânske monarchy te modernisearen jildt er as ien fan de minst populêre keningen fan Frankryk.
Nei de dea fan kardinaal Fleury yn 1743 fette Loadeyk it plan op om sels te regearen, mar lit dat feitlik oer oan syn matressen, benammen troch de markysin de Pompadour (oant 1764) en de grevinne Du Barry (oant 1774). Wylst De Fleury yn de Poalske- en de Eastenrykske Suksesjeoarloch deryn slagge it Frânske prestiizje te hanthavenjen, moast Frânkryk nei de Sânjierrige Kriich (1756-1763) sawol har wichtichste koloanjes yn de Nije Wrâld, Kanada en Louisiana en har oerhearskjende posysje yn Foar-Ynje priisjaan. Dêr tsjinoer stie de gebietsútwreiding fan Frankryk mei Lotaringen (1766) en Korsika (1768).
Doe't Loadewyk yn 1774 ferstoar wie de Frânske monargy op in djiptepunt telâne mei in protte politike, finansjele en morele problemen. Syn pakesizzer Loadewyk Auguste soe him as nije kening ûnder de namme Loadewyk XVI opfolge.
Matilde fan Fryslân
thumb|Matilde fan Fryslân Matilde fan Fryslân (ek wol: Mathildis) (1024- 1044) wie de twadde frou en de earste keninginne fan kening Hindrik I fan Frankryk.
Sy wie in dochter fan Liudolf fan Breunswyk en fan Gertrudis fan Egisheim. Nei it ferstjerren fan syn ferloofde Matildis fan Franken, in dochter fan Koenraad II (dy't noch mar seis jier wie), trout Hindrik I fan Frankryk yn 1034 mei Matildis fan Fryslân (hja wie doe tsien jier). Matildis wurdt yn 1044 mem fan in dochter fia in keizersneed, mar beide komme dêrnei koart efterinoar te ferstjerren. Matilde waard yn de basilyk fan St.Denis byset, mar fan har grêf is neat oerbleaun.
Hindrik troude opnij mei Anna fan Kiëv.
Geberik
Geberik († sa. 350) wie in kening fan 'e Fisigoaten út 'e 4e iuw. Hy folge Arjarik op en ferovere de Romeinske provinsje Daasje (rûchwei it hjoeddeistige Roemeenje), dat om 340 yn 'e hannen fan 'e Fandalen fallen wie. Nei't de Geberik de Fandalen ûnder harren kening Wisimar ferslein hie, moasten dy Daasje ûntromje en tastimming oan 'e Romeinen freegje om har yn it oanbuorjende Pannoanje (rûchwei it moderne Hongarije) nei wenjen te setten. Geberik brocht ek de rest fan syn libben fierhinne op it slachfjild troch, en moat om 350 hinne stoarn wêze. Hy waard opfolge troch Ermannerik.
Sûnder titel (Ids Willemsma, 2003)
'Sûnder titel' is in keunstwurk yn Dokkum dat makke is troch keunstner Ids Willemsma.
Popma
thumb|Portret fan [[Anna fan Popma, 1618]]
Fan Popma wie in haadlingenfamylje fan Skylge, Weidum en Drylts. Yn de 17e iuw inkele offisieren fan legere rang. De famylje Fan Popma is útstoarn yn 1741.
Goaiïngamieden
Goaiïngamieden is in buorskip dat stifte waard út it noardliker lizzende Goaiïngea yn de gemeente Wymbritseradiel. De namme komt ek foar as Goëngamieden, Goijengen meden en Goeijnge meden.
Sânjierrige Oarloch
Sânjierrige Oarloch wie in kriich fan 1756 oant 1763 mei Eastenryk, Ruslân, en Frankryk tsjinoer Grut Brittanje. It konflikt einige min-ofte-mear sûnder oerwinner. Yn deselde tiid befochten Grut-Brittanje en Frankryk elkoar op see mei as resultaat dat Frankryk har lêste koloanjes yn Noard-Amearika en Ynje ferlear.
Thom van der Goot
Thom van der Goot (Amsterdam, 26 july 1946 - Súdlaren, 5 juny 2023) wie dosint, teäterdirekteur en regisseur.
Thom is de soan fan in Rynfeartkapitein en krige syn oplieding by de fransiskaner mûntsen. Nei in oplieding as dosint Drama kaam Van der Goot yn 1976 nei it Noarden. Hy waard konsulint foar it amateurtoaniel yn Fryslân en fan 1980 - 1986 artistyk en algemien direkteur fan it toanielselskip Tryater. Yn 1986 waard hy direkteur fan teäter De Lawei yn Drachten. Van der Goot gie ein 1998 út Drachten wei nei Grins mei de opdracht om De Oosterpoort en de Stedsskouboarch yn ien wurkmaatskippij ûnder te bringen. Yn de VUT advisearre hy by it ûntwerp fan it nije Kultuerhûs fan Oldambt.
It funksjonearjen fan Van der Goot wie net ûnomstriden. Van der Goot makke him sterk foar in ‘omkearde merkekonomy’. ''Keunst begjint by de keunstner en net by de winsken fan de massa. It giet derom de artistike talinten sjen te litten, en dêr safolle mooglik, mar benammen it júste publyk by te 'finen'''. Fan amtnerij moast er dan ek neat ha en syn oanfarring mei keunstneresse Irene Verbeek (Eindhoven, 1945) kaam yn it nijs.
As byfunksjes yn de muzyk en teäterwrâld wie er trije edysjes foarsitter fan it Frysk Festival, foarsitter fan de gearwurkjende Noardlike skouboarchdirekteuren en bestjoerslid fan de lanlike feriening. Hy siet yn de amtlike wurkgroep dy't De Voorziening (it lettere Noard Nederlânsk Toaniel) en Reflex (it lettere Noard Nederlânske Dûns) oprjochte en wie der ek in skoft bestjoerslid fan. Hy siet yn ferskate sjuerys, sette oer, bewurke en regissearre toanielstikken en de grut opsette Nijjiersrevues fan De Lawei yn Drachten. Oant 2011 wie er lid fan de kommisje poadiumkeunsten fan de Ried foar Kultuer.
Van der Goot stoar yn de âldens fan 76 jier yn Súdlaren.
Rotondebyld Archipelwei
It Rotondebyld oan de Archipelwei is in keunstwurk yn Ljouwert dat makke waard troch keunstner Ids Willemsma.
It keunstwurk ferwiist nei de Hollânske mole en dakken fan de Yndyske huzen en hat dêrmei in link mei de tichtby lizzende wyk. De koloniale nammen yn de wyk foarmen de ynspiraasjeboarne fan de keunstner. De opdracht kaam ta stân troch in bydrage fan de ”Vereniging van Volkshuisvesting” (VvV).
Tsjerkesulver
thumb|Relykhâlder Tsjerkesulver is sulver dat makke is foar earetsjinsten.
See
thumb|Atlantyske Oseaan foar Madeira In see is in grutte hoemannichte sâlt wetter, dy't yn ferbining stiet mei in oare see of mei in wrâldsee. Yn brede sin jildt it wurd foar al sokke wetters, mar it wurdt almeast beheind ta wetter op it kontinintaal plat mei in iepen ferbining nei de wrâldsee. In see bûten it kontinintaal plat dy't in selsstannich gehiel foarmet mei in eigen sirkulaasje hjit dan in wrâldsee; by in see, ynsletten troch lân mei in ferbining dy't út ien of mear seestrjitten bestiet, sprekt men dan fan in binnensee. In grutte hoemannichte sâlt wetter dy't lykwols gjin ferbining mei in see hat, hjit wol sletten see.
Seeën wurde fieden troch rivieren en troch reinwetter.
Seestreamings
It wetter op ierde stiet net stil, krekt oarsom, it is oanienwei yn beweging. De tijwurking ferpleatst alle dagen grutte hoemannichten wetter oer ús planeet en troch drukferskillen, feroarsake troch ûnder oaren temperatuer en sâltgraad, en it koriolyseffekt ûntstean seestreamings dy't foar wettertransport oer ús planeet soargje. Dizze seestreamings binne ien fan de wichtichste faktoaren yn it klimaat op ierde, bygelyks de golfstream bringt waarmte út it Karibysk gebiet nei Jeropa, wêrtroch't Jeropa in mylder klimaat hat as bygelyks Kanada of Sibearje.
Seelibben
De seeën op ierde hawwe in fitale rol spile by de ûntwikkeling fan it libben op ierde. It libben spile him oant sa'n 400 miljoen jier ferlyn allinnich yn it wetter ôf. Earst yn it devoan kamen de earste planten oan lân en produsearje op grutte skaal soerstof, wêrnei't yn itselde tiidrek de amfibyen oan lân gean koenen. Noch altyd krioelt it yn de seeën fan libben, wêrfan't de minsken mar in lyts part yn kaart brocht hawwe. Foarbylden fan ekosystemen yn see binne koraalriffen en kelpwâlen.
See en minske
Al sûnt de âldheid spylje de seeën in wichtige rol foar de minskheid. Se binne in belangrike boarne fan fiedsel foar ús en de skipsboutechniken út de âldheid makke it de minske foar it earst mooglik grutte hoemannichten massa oer grutte ôfstannen te ferfieren. Seeën waarden transport-ieren yn de hannel en krigen in militêr belang. It sêfte klimaat dat de golfstream Jeropa jout hat grif in krityske faktor west yn it ûntwikkeljen fan de Jeropeeske beskaving en troch de see is de Jeropeeske beskaving sûnt de renêssânse wer oer de rest fan de wrâld útdijd. Letter krigen de seeën in funksje yn it wrâldwide persoaneferfier en tsjintwurdich hawwe se benammen in belang yn it frachtferfier. De seeën foarmje hjoed de dei in fitale libbensier fan de wolfeart.
Sletten seeën
Neffens boppesteande definysje binne dizze sletten seeën gjin see:
Cees Stam
Cees Stam wie yn 1975 de earste artistyk lieder fan it yn 1969 oprjochte toanielselskip Tryater.
Hy soe net lang bliuwe. Yn 1976 waard hy opfolge troch Pyt van der Zee dy't al regisseur fan de earste oere wie.
Swakke kearnkrêft
thumb|''It [[Feynman-diagram foar bèta-minus ferfal fan in neutron yn in proton, elektron, en elektron-antyneutrino middels in yntermediêre swiere W- boson]] De swakke kearnkrêft (ek swakke krêft of swakke wikselwurking neamd) is ien fan de fjouwer fûnemintele natuerkrêften. Yn it standertmodel fan de dieltsjesfysika wurdt de swakke kearnkrêft taskreaun oan de útwikseling fan de swiere W- en Z-bosoanen. It bekendste effekt fan de swakke kearnkrêft is bètaferfal (de emisje fan elektronen of positroanen troch neutroanen, dy't yn de atoomkearnen sitte en de dêrmei assosearre radioaktiviteit. It wurd swak slaat hjir op it feit dat de fjildsterkte fan de swakke kearnkrêft ûngefear 10-11 fan de sterkte fan de elektromagnetyske krêft en ûngefear 10-13 fan de sterkte fan de sterke kearnkrêft bedraacht.
De swakke kearnkrêft wurdt oerbrocht troch W-bosoanen (W+ en W-) en Z-bosoanen (Z0) en beynfloedet
De swakke kearnkrêft stelt leptoanen en kwarks (en harren antymatearje-tsjinhingers) by steat enerzjy, massa en lading mei elkoar út te wikseljen. Mei in fjildsterkte, dy't in faktor 109 lytser is as de sterke kearnkrêft bliuwt de ynfloed fan de swakke kearnkrêft beperkt ta yn de atoomkearn. Dizze lytse aksjeradius wurdt ferklearre troch de relatyf grutte massa/enerzjy fan de swakke dieltsjes (80 GeV). De swakke wikselwurking skeint de CP-symmetry.
Sûnder titel (Ids Willemsma, 2001)
'Sûnder titel'' is in keunstwurk yn Stiens dat makke waard troch keunstner Ids Willemsma.
Haulerwyk
Haulerwyk is in doarp yn 'e gemeente Eaststellingwerf oan de noardkant fan de Tsjonger. It plak grinzet oan 'e provinsje Drinte en leit ticht by it punt dêr't de trije provinsjes (Grinslân, Fryslân en Drinte) byelkoar komme. Yn 1880 waard Haulerwyk in selsstannich doarp, dêrfoar waard de befolking by De Haule rekkene. Yn 2006 hat it doarp syn 250-jierrich bestean fierd. Haulerwyk hat trije buorskippen: Elleboog, Koudenburch en Rolpeal. Haulerwyk is ien fan de doarpen fan Eaststellingwerf dêr't it Frysk de fiertaal is.