cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kleaster Loccum
Gebouwen
It âldste gebou fan it kleaster is de oan Sint-Joaris wijde stiftstsjerke, dy't noch hielendal oarspronklik is. Súdlik grinzgje oan de tsjerke de Jehannesseal (foar 1240) en de kleastergong (13e iuw). Njonken de Jehannesseal leit de âlde kapitelseal en de Benediktuskapel. Oare 13e-iuwske gebouwen oan de kleastergong binne it kalefaktoarium en it refektoarium. Sûnt 2017 wurde de kleastergebouwen yn opdracht fan de Evangelisch-Lutherische Landeskirche Hannover restaurearre en modernisearre. Oan de eastlike fleugel fan it kleaster, dêr't mear as twa iuwen ferlyn in diel fan it kleaster ôfbrutsen waard, komt op de histoaryske plattegrûn in moderne bibleteek foar likrnôch 120.000 boeken.
Hekseprosessen
Yn it stiftsgebiet Loccub waarden nei de reformaasje tusken 1581 en 1661 meiïnoar 54 hekseprosessen holden. It hichtepunt foel yn de jierren 1628-1638. Meiïnoar waarden 33 feroardiele, wat meastentiids de dea troch ferbranning betsjutte. In bysûndere rol spile de protestantske pastor Heinrich Rimphoff (1622–1638), dy't út Wiedensahl kaam dêr't ek de measte oanklachten wiene, dy't yn 'e regel troch ynwenners yntsjinne waarden. Hy fermoanne yn 1647 as superyntendint de lêzers fan syn útjefte Drachen-König (Das ist: Wahrhafftige Deutliche Christliche und hochnothwendige Beschreybunge deß grawsamen hochvermaledeyten Hexen- und Zauber-Teuf) de hekserei earnst te nimmen. Rimphoff hie de namme dat er heksen op ôfstân rûke koe en krige de bynamme großer Hexenverfolger en Hexenriecher. De widdo Gesche Köllars wie de lêste heks dy't yn 1660 eksekutearre waard.
Sawol de stedsried as de Evangelisch-Lutherische Landeskirche Hannover hawwe de slachtoffers fan de heksewaan sosjaal rehabilitearre. In plakette mei de nammen betinkt de slachtoffers en it kleaster jout in brosjuere út, dy't wiidweidich ynformearret oer de hekseprosessen fan Loccum. In strjitte betinkt Gesche Köllars, it lêste slachtoffer fan de prosessen
Kornet (rang)
In kornet is in subalterne ofsier fan lege rang yn 'e nasjonale kriichsmacht fan guon lannen. Dizze rang komt foar by de lânmacht, mar inkeld by de wapens fan 'e kavalery en de artillery; fierders hat ek de maresjesee de rang fan kornet. De ekwivalinte rang by de rest fan 'e lânmacht, en teffens by de loftmacht, is faandrich. By de marine en de mariniers ûntbrekt dizze rang eins hielendal, mar kin in kornet lyksteld wurde oan in luitenant-op-see 3e klasse (marine) of oan in twadde luitenant (mariniers).
De oansprektitel fan in kornet is "kornet". De boppelizzende rang is twadde luitenant, en de ûnderlizzende rang is adjudant. Dêrmei is kornet (mei faandrich) de leechste subalterne ofsiersrang. Dêrby moat oantekene wurde dat kornet yn 'e Nederlânske Striidkrêften gjin by Keninklik Beslút beëdige ofsiersposysje is.
Yn 'e Nederlânske kriichsmacht
(oansprektitels kursyf werjûn)
Strüth
Strüth is in Ortsgemeinde fan de ferbânsgemeente Nastätten yn 'e Rhein-Lahn-Kreis yn de Dútske dielsteat Rynlân-Palts.
Faandrich
In faandrich, yn bûtenlânske kriichsmachten faak in kadet neamd, is in subalterne ofsier fan lege rang yn 'e nasjonale kriichsmacht fan guon lannen. Dizze rang komt foar by de lânmacht en de loftmacht, hoewol't de wapens fan 'e kavalery en de artillery, dy't ûnderdiel útmeitsje fan 'e lânmacht, de ekwivalinte rang hawwe fan kornet, dy't ek foarkomt by de maresjesee. By de marine en de mariniers ûntbrekt dizze rang eins hielendal, mar kin in faandrich lyksteld wurde oan in luitenant-op-see 3e klasse (marine) of in twadde luitenant (mariniers).
De oansprektitel fan in faandrich is "faandrich". De boppelizzende rang is twadde luitenant, en de ûnderlizzende rang is adjudant. Dêrmei is faandrich de leechste subalterne ofsiersrang. Dêrby moat oantekene wurde dat faandrich yn 'e Nederlânske Striidkrêften gjin by Keninklik Beslút beëdige ofsiersposysje is. De term 'faandrich' komt fan it Dútske Fähnrich, dat fan oarsprong in oantsjutting wie foar de findeldrager fan in militêre ienheid. Dy posysje waard nammentlik fan âlds beklaaid troch de jongste ofsier. Tsjintwurdich is in faandrich in ofsier yn oplieding dy't in soarte fan praktykstaazje folget. Deselde funksje wurdt ek wol 'kadet' neamd.
Skematysk oersjoch
Oersjoch fan 'e faandrichsrangen mei ekwivalinten yn oare kriichsmachtûnderdielen: 1) by de artillery en de kavalery
Yn de Nederlânske kriichsmacht
(oansprektitels kursyf werjûn)
Domtsjerke fan Messina
De Duomo di Messina (Domtsjerke fan Messina; ek: Basilica Cattedrale metropolitana di Santa Maria Assunta, Basilyk metropolitane Katedraal fan de hillige yn de Himel opnommen Marije) is in katedraal yn Italjaanske stêd Messina op Sisylje. Eartiids wie it de sit fan it bisdom Messina, mar sûnt 1986 is it de aartsbiskoplike sit fan it aartsbisdom Messina-Lipari-Santa Lucia del Mela. Yn juny 1947 krige de katedraal fan paus Pius XII de status fan basilyk.
Skiednis
De katedraal waard op 22 septimber 1197 troch aartbiskop yn oanwêzigens fan keizer Hindrik VI en syn frou Konstanse, dochter fan de Normandyske kening Rogier II, ynwijd. Yn de rin fan de tiid waard de katedraal ferskate kearen ferneatige en wer opboud. fan it oarspronklike bouwurk is dêrfandinne net in soad oerbleaun.
By in brân 1254 gyng it oarspronklike balkeplafond ferlern. De ierdskoddings fan 1783 en 1908 feroarsake troch it ynstoarten fan de muorren ek de ferneatiging fan it folsleine ynterieur. Nei de ierdskodding fan 1783 waard de klokketoer ôfbrutsen en ferfongen troch twa neogoatyske tuorren njonken it koer. Nei de ierdskodding fan 1908 waard de dom fan 1919 oant 1923 yn in midsiuwske foarm rekonstruearre. De njonken de dom steande klokketoer waard yn 1933 tafoege.
Op 13 juny 1943 waard de stêd bombardearre en de katedraal baarnde doe folslein út. De frijsteande 48 meter hege klokketoer mei in astronomysk oerwurk bleau lykwols sparre. Paus Pius XII wijde yn augustus 1947 op 'e nij yn en krige doe de status fan basilica minor.
Eksterieur
De katedraal waard yn in feskaat fan goatyske en romaanske stilen wer opboud. It goatyske haadportaal datearret lykwols noch út de 14e iuw. It gevelfjild tusken de smelle pylders lit in foarstelling fan Kristus sjen, dy't Marije yn 'e himel kroant. Dêrûnder stiet boppe de doar in Madonnabyld.
Ynterieur
De trije skippen fan de katedraal wurde fan inoar skieden troch twa rigen pylders mei korintyske kapitelen. De pylders drage de rûne bogen, dy't it muorrewurk fan it middenskip skoarje. It by de restauraasje nij oanbrochte balkenplafond is beskildere neffens de oarspronklike dekoraasje.
It grutste diel fan de ynrjochting is in rekonstruksje fan de 20e iuw. Mar in pear saken binne orizjineel. Yn de Sakramintskapel (rjochter sydapsis) bleau in orizjineel 14e-iuwsk mozaïek bewarre dat mei oarspronklik materjaal op 'e nij oanbrocht is. It mozaïek fan de haadapsis dêrfoaroer waard nij oanbrocht, mar hat wol in soad oerienkomsten mei it orizjineel.
Yn nissen oan de muorren fan de sydskippen steane bylden fan de apostels, dy't oarspronklik yn de tiid fan de renêssânse makke waarden. Dêrfan is allinne it byld fan Jehannes de Doper fan Antonello Gagini orizjineel, de rest gyng by it bombardemint yn 1943 ferlern.
Oargel
It hjoeddeiske oargel datearret fan de weropbou nei de kriich en waard troch Tamburini (Crema) boud. It heart ta de grutste piipoargels fan Itaalje. It ynstrumint hat 169 registers (± 16.000 pipen) en is yn ferskate dielen fan de dom opsteld; de spyltafel fan it oargel stiet yn it dwersskip. De spyl- en registertraktueren binne elektrysk.
Polo op de Olympyske Simmerspullen 1908
200px|thumb|right|Polo tidens de spullen fan Londen 1908
Hurlingham Club
De Hurlingham Club waard oprjochte yn 1869 en hie 17 hektare oan grûn wêr't foar de Twadde Wrâldkriich polo, golf en croquet spile waard. De earste ynternasjonale polo wedstriid waard op de fjilden fan de Hurlingham Club hâlden. Nei de kriich koe der gjin Polo mear spile wurde om't de club ferplichte waard de polofjilden te ferkeapjen foar sosjale wenningbou. Yn 1908 waard hjir it Olympyske Polo toernoai hâlden.
Hette fan Aebinga
Hette fan Aebinga, († 1575), wie in grytman fan Menameradiel en soan fan Ruurd fan Aebinga en Ida fan Dekama. Hy wie troud mei Sjouck, dochter fan Frans fan Cammingha en Jouck Walta fan Jongema te Boazum.
Doe't yn 1566 it plakkaat wegens herstel fan de roomske tsjerketsjinsten yn Ljouwert ôfkundige wurde soe, ûntstie dêroer op de gearkomste yn de tsjerke yn Aldehou en felle twis, wêrby't Fan Aebinga, dy't destiids yn Hallum wenne, en lid fan it skuttersgilde yn Ljouwert wie, yn hege wurden rekke mei de Ljouwerter boarger Gabbo Selsma, dy't tsjin him sei dat hy neat te meitsjen hie yn dizze gearkomst. Troch syn roomske leauwensgenoate oerstimd, moast hy doe de tsjerke ferlite. Lykas Allert fan Sierksma, grytman fan Ljouwertteradiel,tekene hy yn jannewaris 1567 it fertooch fan Aremberg, ta befêstiging fan harren trou oan de kening en harren gehechtheid oan it katolisisme. Hy stiet boppe-oan de list fan ûndertekeners. As beleanning foar syn war foar de Spaanske partij, dêr't er in soad foar dien hie, waard hy yn 1572 troch de kening ta grytman fan Menameradiel oansteld. Hy skynt lykwols mei syn yngesetenen net goed oerwei kind te hawwen. Yn 1575 stoar hy en kaam op it hôf by it St. Annakleaster yn Ljouwert yn de Beginestrjitte.
Calvados (departemint)
Calvados is in Frânsk departemint en hat as haadstêd Caen. It is ien fan de fiif departeminten fan de regio Normandje. Calvados leit net fier fan Parys en in soad ynwenners fan de haadstêd besitte in twadde hûs yn Calvados of bringe dêr harren wykeinen troch. Dêrom wurdt Calvados ek wol it plattelân fan Parys neamd.
Skiednis
Calvados is ien fan de oarspronklik 83 departeminten, dy't yn de tiid fan de Frânske Revolúsje op 4 maart 1790 stifte binne. Ynearsten waard de namme "Orne-Inférieure" útsteld, mar lang om let waard keazen foar Calvados, de namme fan in pear rotsen foar de kust.
Neffens in oerlevering soe it departemint de namme te tankjen hawwe oan it skip "Salvador", dat by de Spaanske Armada hearde. De Armada wie op reis nei Ingelân en de Salvador fergyng yn 1588 op de rotsige kust fan Normandje. De folkstaal makke fan El Salvador "Calvador". It is lykwols oannimliker dat de namme ôflaat is fan calva dorsa (bleate rêch), in ferwizing nei twa keale rotsen foar de kust.
Der Spiegel
Der Spiegel is in Dútsk tydskrift dat alle wiken ferskynt en oer de aktualiteit berjochtet. Der Spiegel wurdt nasjonaal en ynternasjonaal as in blêd mei autoriteit beskôge.
Calvados (departemint)
Geografy
Calvados is ferdield yn 4 arrondisseminten, 25 kantons en 528 gemeenten.
Calvados wurdt omfieme troch de departeminten Seine-Maritime, Eure, Orne en Manche. Noardlik leit de baai fan de Seine. Eastlik foarmet de Seine de grins mei Seine-Maritime. Under Calvados falle de Bessin, de Pays d'Auge en it gebiet dat bekend stiet as Suisse Normande (Switsersk Normandje).
Der Spiegel
Skiednis
thumb|left|250px|Hamburch, haadkantoar Der Spiegel Al foar de Earste Wrâldkriich waard yn München in tiidskrift mei de namme 'Der Spiegel' útjûn. Dat tiidskrift hat lykwols neat te meitsjen mei it hjoeddeiske aktualiteitentiidskrift, dat foar it earst op 4 jannewaris 1947 yn Hannover ferskynde. Under de namme 'Diese Woche' wie der sûnt novimber 1946 yn Hannover noch in eardere útjefte útbrocht neffens de styl fan de Amerikaanske en Britske nijsblêden en dy't fynearsten ûnder de redaksje fan de Britske besettingsmacht stie. Mei it sânde nûmer waard it blêd yn Dútske hannen oerdroegen; Rudolf Steiner krige de útjouwerslisinsje en neamde as haadredakteur it blêd tenei 'Der Spiegel'. De oplaach wie yn 1961 al 437.000 eksemplaren en mei de groei fan de ekonomy naam ek de politike ynfloed en de publisistyske macht fan it blêd fierder ta.
Calvados (departemint)
Kultuer
It griene lânskip, de krytrotsen oan de kust, de Normandyske arsjitektuer, in rige stêden, de skiednis fan de Willem de Oermasterer, kasino's en lúkse hotels meitsje fan it gebiet ien fan de meast besochte toeristyske gebieten fan Frankryk. Yn Bayeux is it Tapyt fan Bayeux te sjen en dat is ien fan de populêrste toeristyske plakken fan de streek. De strannen fan Normandje wiene it plak, dêr't de alliearde striidkrêften yn 1944 in begjin makken fan de befrijing fan West-Europa. Yn de streek binne in soad musea en miltiêre begraafplakken te finen. De ferearing fan Sint-Theresia bringt in soad pylgers nei it beafeartsplak Lisieux, dêr't hja libbe yn de Karmel. Alle jierren wurdt yn septimber yn Deauville it Festival du Cinéma Américain (Festival fan de Amerikaanske Film) en yn Cabourg it Festival du film Romantique (Festival fan de Romantyske Film) organisearre. De stêd Caen fiert alle jierren it muzykfestival Nördik Impakt.
Der Spiegel
Skiednis
Yn 2005 waard in ûndersyk dien nei de politike eftergrûn fan de lêzers en it die bliken dat lêzers fan alle politike rjochtingen Der Spiegel lêze (CDU/CSU 36%, SPD 28%, De Grienen 18%, FDP 7%, Die Linke 5%) Dat komt ridlik yn de buert fan de útslach fan de Bundestagwahl fan dat jier, allinne binne neffens dy sifers de SPD-lêzers ûnderfertsjintwurdige en de Grienen oerfertsjintwurdige. Neffens sifers fan 2022 hat Der Spiegel in hjoeddeiske oplaach fan goed 730.000 eksemplaren en in lêzerspublyk fan 4,5 miljoen.
Calvados (departemint)
Kultuer
Yn Calvados wurdt troch in minderheid fan de befolking it lokale dialekt Augeron praat.
Der Spiegel
Opfallende saken
Yn 1949 skreau Der Spiegel op in misledigjende toan oer de troanwikseling fan keninginne Wilhelmina en keninginne Juliana. Nei klachten fan it Nederlânske regear ferbea de Britske besettingsmacht it tiidskrift foar twa wiken.
Calvados (departemint)
Kultuer
It lân leveret in grut tal streekspesjaliteiten lykas sider en calvados en de tsizen camembert en Pont-l'Évêque.
Der Spiegel
Opfallende saken
By de 'Spiegel-saak' yn 1962 waarden redakteuren fan it blêd bleatsteld oan in foarûndersyk nei mooglik lânferried. Oanlieding wie in artikel fan Der Spiegel oer it ûnfermogen fan Dútslân en de NAFO om him te ferdigenjen as it op in oanfal fan de Sovjet-Uny op West-Europa kaam. In grut part fan de befolking wie solidêr mei it tiidskrift en yn it lân wiene demonstraasjes foar de redakteuren. De útkomst fan de saak wie dat der gjin haadproseduere iepene waard en dat twa staatssekretarissen en de doetiidske federale minister fan definsje Franz Joseph Strauss út it kabinet-Adenauer ôftrede moast. Ek tsjintwurdich wurdt de saak noch sjoen as in fersterking fan de parsefrijheid yn Dútslân.
Op 19 desimber 2018 makke Der Spiegel bekend dat harren meiwurker Claas Relotius in soad artikels skreaun hie mei optochte persoanen, sitaten en 'feiten'. It wie it grutste sjoernalistike skandaal yn Dútslân sûnt de ferfalske deiboeken fan Hitler yn it tydskrift Stern (1983).
Yn nû. 29 fan 2019 ferskynde in artikel fan Matthias Gebauer, Ann-Katrin Müller, Sven Röbel, Raniah Salloum, Christoph Schult en Christoph Sydow mei de titel Gezielte Kampagne ('Ofstimde kampanje') oer de ynfloed fan twa organisaasjes, dy't har ynsette foar bettere relaasjes yn it Heine Easten en mei in aggresive lobby en jild ôffurdigen yn de Bundestag oanset hawwe soene om de anty-Israelyske BDS-beweging as antysemitysk te feroardieljen. De auteurs spekulearren dat de ferienings stipe en oanstjoerd waarden fanút Israel. Ek de Mossad soe neffens it artikel dêrby in rol spile ha. Yn in boppeskrift fan de online-ferzje stie: So steuern zwei Vereine die deutsche Nahostpolitik ('Sa stjoere twa ferienings de Dútske Heine Easten-polityk'). It artikel rôp in weach fan wjerstân by oare media op, dy't de auteuren fan antysemitisme (Frankfurter Allgemeine Zeitung), gefaarlik spul (Welt) en de fersprieding fan anty-Israelyske komplotteoriën (Neuen Zürcher Zeitung) beskuldigen.
Thunderball (film)
Thunderball is in Britsk-Amerikaanske Technicolor-spionaazjeskriller út 1965 ûnder rezjy fan Terence Young, mei yn 'e haadrollen Sean Connery as geheim agint James Bond en Claudine Auger as de Bond girl Domino Derval. De titel betsjut letterlik "Tongerbal", en ferwiist (neffens de titelsong) nei Bond sels, dy't as in bal is dy't mei in lûd as fan 'e tonger oanrôljen komt en alles yn syn paad om kegelet. De film is basearre op 'e roman mei deselde namme út 1961 fan Ian Fleming.
It ferhaal folget de Britske MI6-agint James Bond as er ynset wurdt om twa atoombommen fan 'e NATO werom te finen, dy't stellen binne troch de ynternasjonale terroristyske organisaasje SPECTRE. By tafal is Bond lykwols de dieders al foarôfgeande oan 'e dieverij op it spoar kommen, dat hy wit harren mei gauwens op te spoaren. Dan moat er inkeld noch ûntdekke wêr't se de bommen brocht hawwe en bewize dat sy efter de stellerij sitte. Bond stiet dêrby ûnder tiidsdruk om't SPECTRE driget de bommen yn in net by namme neamde Britske of Amerikaanske stêd ôfgean te litten as der net £100 miljoen oan losjild betelle wurdt.
Thunderball wie it fjirde diel út 'e James Bond-filmsearje en folge as sadanich op Goldfinger. Thunderball krige oer it algemien positive resinsjes fan 'e filmkritisy en wie in reuseftich kommersjeel súkses yn 'e bioskopen. De film wûn in Oscar foar bêste special effects. In folgjend diel yn 'e searje, You Only Live Twice, kaam út yn 1967. Thunderball wie it ûnderwerp fan in rjochtsaak, mei't skriuwer Ian Fleming troch syn eardere meiwurkers Kevin McClory en Jack Whittingham oanklage waard foar plagiaat. De saak waard úteinlik oplost troch in skikking, wêrby't it auteursrjocht troch beide partijen dield waard. Sa koe it dat yn 1983 in remake fan Thunderball ferskynde ûnder de titel Never Say Never Again, dy't net ta de offisjele kanon fan 'e James Bond-rige fan Eon Productions heart.
Plot
Emilio Largo, in rike misdiediger dy't in hege posysje beklaait binnen de kriminele en terroristyske organisaasje SPECTRE, betinkt in plan om twa atoombommen fan 'e NATO te stellen troch in Avro Vulcan-bommesmiter fan 'e Britske loftmacht, de RAF, te kapen. As ûnderdiel fan dat plan wurdt piloat Angelo Palazzi rekrutearre troch greve Von Lippe en Fiona Volpe, dy't aginten fan SPECTRE binne. Palazzi moat de eigentlike fleantúchkaping útfiere ûnder in rûtinemjittige trainingsflecht, wêrby't er it plak ynnimt fan François Derval, in ofsier fan 'e Frânske Loftmacht dy't as waarnimmer meifljocht. Palazzi ûndergiet dêrfoar plastyske sjirurzjy oan syn gesicht, sadat er as twa drippen wetter op Derval liket.
Underwilens eliminearret James Bond, de geheim agint fan 'e Britske ynljochtingetsjinst MI6, yn Frankryk mei help fan 'e Frânske geheim aginte La Barbie kolonel Bouvar, in agint fan SPECTRE dy't al twa kollega's fan Bond út 'e ljochten holpen hat. Neitiid wurdt Bond mei ferlof stjoerd nei it kueroard Shrublands, yn Ingelân. Ut beropsdefisjinsje wurdt er erchtinkend foar in oare gast oer, dy't eins greve Von Lippe is. Bond giet op ûndersyk út en trappearret in man mei de holle hielendal yn 'e wynsels yn Von Lippe syn keamer, mar wurdt sels ek trappearre. Letter besiket in ûnsjoene persoan (Von Lippe) Bond te fermoardzjen, mar troch yngripen fan Patricia Fearing, in fysioterapeute mei wa't Bond neitiid in seksuele relaasje kriget, oerlibbet er de oanslach.
De man mei de wynsels oer it gesicht (om identifikaasje tsjin te gean) blykt Palazzi te wêzen, dy't Derval fermoardet en syn plak ynnimt nei't dyselde yn in hotelkeamer mei Volpe op bêd west hat. Neitiid easket Palazzi mear jild as earder ôfsprutsen wie foar syn oandiel yn it plan, en Volpe jout ta en bewissiget him derfan dat er betelle wurde sil (sûnder ek mar de minste bedoeling te hawwen om dat te dwaan). Palazzi nimt yn it stee fan Derval diel oan 'e trainingsflecht fan 'e bommesmiter, fermoardet de bemanning en fljocht it fleantúch nei de Bahama's, dêr't er it lânet yn 'e ûndjippe wetters foar de kust fan ien fan 'e eilannen. Largo en syn mannen, dy't it fleantúch dêr op Largo syn jacht de Disco Volante al opwachtsje, geane yn wetsuits mei soerstofflessen it wetter yn, bergje de beide atoombommen en kamûflearje de bommesmiter. Largo fermoardet Palazzi om't dyselde him net oan 'e oarspronklike ôfspraken oer syn beleanning holden hat.
Underwilens bewuollet Volpe it gesicht fan 'e deade Derval yn wynsels en bringt tegearre mei greve Von Lippe it stoflik omskot fan 'e piloat nei Shrublands, dêr't se it lykje litte wolle as hat de pasjint mei wynsels oer it gesicht (Palazzi) in hertoanfal krigen dat er it bestoar. Bond hâldt harren lykwols yn 'e rekken en fersteurt it nachtlik binnenbringen fan it lyk fan Derval yn it kueroard troch it brânalaarm ôfgean te litten. Ek ferwideret er de wynsels om te sjen wa't dêrûnder beskûl giet. De oare deis, as it Britske regear foar it ferstân kriget dat der twa atoombommen stellen binne, wurdt Bond mei hege urginsje weromroppen nei Londen. Underweis besiket Von Lippe him te fermoardzjen, mar de greve wurdt sels út 'e wei romme troch Volpe, dy't dêrta opdracht krigen hat fan Blofeld, de mysterieuze lieder fan SPECTRE. Dy fynt nammentlik dat Von Lippe faald hat yn syn opdracht om it plan fan Largo sûnder swierrichheden út te fieren.
Nei't er yn Londen oankommen is, kriget Bond te hearren oer de dieverij fan 'e atoombommen, en ek dat der in boadskip fan SPECTRE ûntfongen is mei it drigemint dat de bommen ta ûntploffing brocht wurde sille yn in grutte stêd yn 'e Feriene Steaten of it Feriene Keninkryk, òf it moat wêze dat it Britske regear binnen in wike in losjild fan £100 miljoen oan diamanten betellet. Yn it dossier dat Bond en oaren te sjen krije oer de dieverij fan 'e bommen sitte ek foto's fan alle ynsittenden fan it ferdwûne fleantúch. Bond ken Derval wer fan it lyk dat er yn Shrublands sjoen hat en ynformearret M, de sjef fan MI6, dêroer. Mei't Domino, de suster fan Derval, har yn Nassau, op 'e Bahama's, befynt, freget er om dêrhinne útstjoerd te wurden.
Yn Nassau kriget Bond assistinsje fan in team dat bestiet út twa oare MI6-aginten, de kreaze Paula Caplan en de negroïde Bahamaan Pinder. Q, de kertiermaster fan MI6, moet ta syn argewaasje hielendal út Ingelân oerkomme om Bond ta te rissen mei ferskate nije technologyske snufkes, wêrûnder in fototastel dat ûnder wetter ynfrareadfoto's nimme kin, in opspoaringsapparaatsje dat in radiosinjaal útstjoerd as it trochslokt wurdt, en in miniatuersoerstofflesse ter grutte fan in boek dêr't men fjouwer minuten mei sykhelje kin. Ek Felix Leiter, in freon fan Bond dy't foar de Amerikaanske ynljochtingetsjinst CIA wurket, arrivearret op 'e eilannen om te helpen. Bond moetet Domino "tafallich" by it djipseedûken. As se inoar letter wer sjogge yn in pleatslik kasino, reitsje se oan 'e praat en ûntdekt Bond dat Domino eins de mêtresse fan Largo is, en dat se gjin flau idee hat fan it lot fan har broer. Mei Largo begjint Bond in kat-en-mûsspul, mei't de beide mannen persiis witte wa't de oare is, wylst se harsels nei bûten ta fan 'e domme hâlde.
As Bond dy nachts fan ûnder wetter it jacht fan Largo, de Disco Volante, ûndersiket, merkt er in ûnderwetterlûk op dat him yntrigearret. Hy wurdt lykwols opmurken en kin mar nauwerneed ûntkomme. Wer op it drûge hat er in moeting mei Fiona Volpe. De oare deis besiket Bond de filla fan Largo bûten Nassau, dêr't Largo him ûnder mear de poel sjen lit dêr't er haaien yn hâldt. Dy jûns, as Bond op-en-út is mei Domino, komme Volpe en guon trewanten fan Largo yn Bond syn hotelkeamer Paula Caplan oer it mad en ûntfiere har. Leiter warskôget Bond, dy't in riskante rêdingsaksje ûndernimt en de filla fan Largo binnenkringt. Hy ûntdekt lykwols dat Paula selsmoard dien hat foar't de trewanten fan Largo har oan it praten krije koene. Largo-en-dy krije Bond yn 'e gaten, en in efterfolging oer it hiem fan 'e filla einiget mei in ûnderwetterfjochtpartij fan Bond mei ien fan 'e trewanten fan Largo yn it swimbad. Largo lit dêrop in lid oer it swimbad skowe en iepenet de tunnel nei de haaiepoel. Bond stekt de man dêr't er mei fjochtet dea en sprekt dan de miniatuersoerstofflesse oan, sadat er sykhelje kin. Wylst de haaien de deade man ferskuorre, swimt Bond troch de tunnel nei de haaiepoel en ûntsnapt.
Werom yn syn hotel ûntdekt er Volpe neaken yn syn bad. De moeting rint út op seks, mar neitiid arrivearje der in stikmannich fan Largo syn trewanten dy't Bond finzen nimme. As se him meinimme wolle nei de filla fan Largo, rekket harren auto fêst yn in optocht yn it ramt fan 'e fiering fan Junkanoo (de Bahamaanske foarm fan Mardi Gras). Yn 'e gaos wit Bond te ûntkommen. Volpe en har trewanten efterfolgje him, en yn in nachtklub dêr't er beskûl siket, is Bond twongen om mei Volpe te dûnsjen wylst har mannen fan 'e râne fan 'e dûnsflier tasjogge en ôfwachtsje om him wer te pakken te krijen. As ien fan harren besiket him del te sjitten, draait Bond Volpe krekt op it lêste momint yn dy rjochting, mei as gefolch dat sy deadlik rekke wurdt ynstee fan hysels. Neitiid wit Bond yn alle trelit fan ruten te spyljen.
Yn in helikopter fine Bond en Leiter de oare deis einlings de kaapte bommesmiter ûnder wetter werom. Bond swimt derhinne en stelt fêst dat de bommen poater binne. Wol fynt er it lyk fan Palazzi, dat er fan 'e persoanlike besittings fan Derval ûntdocht. Neitiid bringt er dy by Domino en fertelt er har dat har broer dea is en dat Largo dêr ferantwurdlik foar is. Domino seit him har help ta en nimt in lytse geigerteller fan him oan dy't Bond fan Q krigen hat. Dêrmei kin se oan 'e hân fan 'e mjitte fan radio-aktiviteit sjen oft de bommen oan board fan 'e Disco Volante binne. Sa ja, dan sil se har nei it dek bejaan, dêr't se út in helikopter wei sjoen wurde kin. As se lykwol mei de geigerteller troch it jacht rint, wurdt se trappearre troch Largo, dy't har finzen sette lit yn har hut. Hy is fan doel om har te marteljen om út te finen hoefolle oft se fan syn plannen ôfwit.
Underwilens ynfiltrearret Bond de bemanning fan 'e Disco Volante troch ien fan Largo syn mannen út 'e wei te romjen as dy wetsuits oandogge en dûkbrillen opsette. Sadwaande is hy derby as de Disco Volante letter stilhâldt by in lyts koraaleilantsje, net folle mear as in rots, dêr't de bommen ûnder wetter yn in grot ferburgen binne. Largo ûntdekt lykwols syn oanwêzigens en lit him opslute yn 'e grot, dy't fan hydraulyske metalen doarren foarsjoen is. Bond hat gjin oare kar as om 'e grot fierder yn te gean en in oare útwei te sykjen. Uteinlik fynt er soarte fan skoarstien, dêr't er heech boppe him de loft sjocht. Hy kin lykwols net út 'e grot komme. Leiter wit him yn in rêdingshelikopter fan 'e Amerikaanske Kustwacht te finen troch it radiosinjaal fan it trochslokte opspoaringsapparaatsje te folgjen, en hyst him út 'e grot omheech. Bond is ûnderwilens oan 'e weet kommen dat Largo fan doel is om ien fan 'e atoombommen ôfgean te litten by Miami, oft it losjild fan £100 miljoen oan diamanten no betelle wurdt of net. Leiter nimt kontakt op mei de Amerikaanske autoriteiten om dy ynformaasje troch te spyljen.
Bond bejout him lykwols nei de brêge fan it flechtsjende fartúch, dêr't er yn gefjocht rekket mei Largo en syn mannen. Underwilens pakt de natuerkundige Ladislav Kutze, dy't troch Largo yn 'e earm nommen wie foar it omgean mei de atoombommen, slim om mei wroeging oer it lot fan Paula Caplan. Hy is net fan doel om dat nochris barre te litten en befrijt dêrom Domino fan har finzenskip. Ek lit er har witte dat er de twadde atoombom ûnskeadlik makke hat om't er fynt dat Largo gek wurden is. De slaanderij tusken Bond en Largo-en-dy op 'e brêge einiget as Largo in pistoal wit te besetten en Bond deasjitte sil. Op it lêste momint wurdt er lykwols sels troch Domino deasketten mei in harpoengewear. Mei't de Disco Volante troch it gefjocht op 'e brêge ûnbestjoerber rekke is, springe Bond, Domino en Kutze oerboard, krekt foar it skip op in koraalrif fart en eksplodearret.
Rolferdieling
¹) De dialooch fan Claudine Auger waard omreden fan har aksint yn 'e postproduksje fan 'e film neisyngronisearre mei it stimlûd fan Nikki van der Zyl. ²) De dialooch fan Adolfo Celi waard omreden fan syn aksint yn 'e postproduksje fan 'e film neisyngronisearre mei it stimlûd fan Robert Rietty. ³) De dialooch fan Molly Peters waard yn 'e postproduksje fan 'e film neisyngronisearre mei it stimlûd fan Barbara Jefford.
Produksje
Tsjin 'e tiid dat de skikking dertroch kaam, wie de James Bond-rige in grut bioskoopsúkses, en produsinten Harry Saltzman en Albert R. Broccoli fan Eon Productions woene tsjin eltse priis foarkomme dat der in film troch in rivalisearjende filmstudio produsearre wurde soe. Dêrom sleaten se in kompromis mei McClory foar de ferfilming fan Thunderball, wêrby't McClory, alteast op papier, de iennichste produsint fan 'e film waard, wylst sy sels útfierende produsinten waarden. De roman fan Fleming waard omwurke ta in ferfilmber senario troch Richard Maibaum en John Hopkins, mar yn 'e begjintitels fan 'e film waard fermeld dat harren skript basearre wie op in "oarspronklik senario" fan Whittingham, dat wer basearre wie op in "oarspronklik ferhaal" fan McClory, Whittingham en Fleming.
Guy Hamilton, dy't it jiers tefoaren de foargeande Bond-film Goldfinger makke hie, waard útnûge om ek Thunderball te regissearjen, mar hy fielde him "kreätyf útwrongen" nei Goldfinger, en sloech it oanbod ôf. Dêrop waard Terence Young weromhelle as regisseur, deselde dy't ek de earste beide Bond-films Dr. No en From Russia with Love makke hie. Hy hie yn 1961 Thunderball al meitsje sillen, mar troch de juridyske perikelen wie doe besletten om ynstee de roman Dr. No as earste te ferfilmjen. Efternei fûn Young, sa joech er letter yn in fraachpetear oan, dat Thunderball persiis op 'e juste tiid makke wie. Mei it lege budget fan $1 miljoen, dêr't Dr. No foar makke wurde moast, wie Thunderball net út 'e ferve kommen. Troch it súkses fan 'e trije foargeande Bond-films wie der yn 1965 foar Thunderball in budget fan $9 miljoen beskikber. Mei't dat jild foar it meastepart fan filmstudio United Artists kaam, wie ek Thunderball, krekt as de foargeande films, wer in Britsk-Amerikaanske ko-produksje. De kamerarezjy wie yn 'e hannen fan Ted Moore, en de filmmuzyk waard fersoarge troch John Barry. De titelsong, dy't ek Thunderball hiet, waard songen troch Tom Jones.
Casting
Dat Sean Connery yn 'e rol fan James Bond weromkeare soe, stie as in peal boppe wetter, mar foar de Bond girl yn Thunderball waard hiel wat ôfsocht. De earste kar fan Albert R. Broccoli foar de rol fan Domino Derval wie Julie Christie, mar doe't er dy aktrise mette, foel it him net ta. Dêrop woed er Raquel Welch hawwe, mar dy wie al oare ferplichtings oangien foar it tiidsbestek dat film opnommen wurde moast. Faye Dunaway waard yn omtinken nommen, en datselde gou foar û.o. Miss Itaalje Maria Grazia Buccella en Hammer horroraktrise Yvonne Monlaur. Uteinlik foel de kar op Miss Frankryk Claudine Auger. Foar har waard it personaazje, dat yn 'e roman fan Fleming Domino Vitali hjit en in Italjaanse is, feroare yn in Fransêze mei de efternamme Derval.
Opnamen
De opnamen foar Thunderball setten op 16 febrewaris 1965 útein yn Parys. Der waard ek filme yn Dreux (fjochtpartij mei kolonel Bouvar), op it Silverstone Sirkwy (efterfolging mei en dea fan greve Von Lippe) en yn 'e Pinewood Studios yn it Ingelske Buckinghamshire. It meastepart fan 'e film waard lykwols op lokaasje opnommen yn 'e Bahama's, yn 'e haadstêd Nassau en op it eilân Paradise, dat priveebesit wie fan Huntington Hartford.
Mei't special effects yn 1965 noch yn 'e berneskuon stiene, moasten in protte sênes dy't tsjintwurdich yn 'e postproduksje tafoege wurde soene yn 'e foarm en echt lykjende animaasje, of dy't mei motion-capturetechniken opnommen wurde soene, foar Thunderball echt spile wurde. Sa wie it jetpack dat Bond oan it begjin fan 'e film brûkt om te ûntsnappen nei't er kolonel Bouvar eliminearre hat, in echt en funksjoneel apparaat, in prototype dat ûntwikkele wie foar it Amerikaanske Leger. It wie libbensgefaarlik om mei om te gean en koe mar inkele minuten efterinoar brûkt wurde.
Ek de haaien yn 'e film wiene echte bisten. Doe't Sean Connery yn 'e sêne yn it swimbad mei de haaien yn it wetter moast, stied er derop dat produksje-ûntwerper Ken Adam in pleksiglêzen barriêre tusken him en de haaien makke. Der wie lykwols te min pleksiglês foar hannen, sadat ien fan 'e haaien deromhinne swom. Adam fertelde yn 2005 yn in fraachpetear mei de Britske krante The Guardian oer dat momint en de reäksje Connery: "Hy is noch nea yn syn libben flugger út in swimbad kommen – it liek wol as rûn er op it wetter."
It klimatyske en grutskalige ûnderwettergefjocht tusken de kriminelen fan SPECTRE en de dûkers fan 'e Amerikaanske Marine waard opnommen by Clifton Pier yn 'e Bahama's. Foar de goreografy waard de help ynroppen fan Hollywoodekspêr Ricou Browning, dy't oan ferskate oare films meiwurke hie dy't ûnderwettersênes befetten. Foar de ûntploffing fan 'e Disco Volante, it jacht fan Largo, waard eksperimintele raketbrânstof oanlevere. Special effects-tafersjochhâlder John Stears negearre lykwols it ferskil tusken de superûntflambere floeistof en gewoane benzine en oergeat it hiele jacht dermei. Doe't er it neitiid ûntploffe liet, wie de klap dy't dat oplevere sa lûd, dat de ruten oan Bay Street yn Nassau, 48 km fierderop, derfan sprongen.
Distribúsje
De distribúsje fan Thunderball waard fersoarge troch United Artists. De film gie op 9 desimber 1965 yn Tokio yn premiêre, en iepene dêrnei op 29 desimber yn 'e Britske bioskopen. It byhearrende soundtrackalbum ferskynde yn desimber 1965 by platemaatskippij United Artist Records.
Untfangst
Fan 'e filmkritisy krige Thunderball oer it algemien positive resinsjes. Bosley Crowther fan The New York Times fûn dat de film mear humor befette as syn foargongers en hie fierders lof foar de haadrolspilers, de kleur fan Technicolor en de setting yn 'e Bahama's. Hy besleat mei: "Sels it geweld is grappich. Dat is it bêste dat ik foar in James Bond-film sizze kin." Neffens it Amerikaanske tydskrift Variety wie Thunderball "in strak filme, spannend melodrama dêr't nijichheid fan aksje in wichtige rol yn spilet," ferwizend nei û.m. de ûnderwettergefjochten.
Yn 1986 skreau Danny Peary yn syn Guide for the Film Fanatic dat "it in ivichheid duorret [foar't Thunderball] echt begjint". Hy fûn ek dat de film "tefolle lange ûnderwettersênes hat wêrby't it ûnmooglik is om te sizzen wat der krekt bart." (Dat wie krityk dy't ek by de premiêre fan 'e film yn 1965 al utere wie, û.m. troch de Los Angeles Times.) Peary ferfette: "Nettsjinsteande dat is it in fermaaklik ûnderdiel fan 'e Bond-searje. […] De film hat gjin inkele 'grutte' sêne, mar is ûnderhâldend salang't de akteurs boppe wetter bliuwe." Yn 2007 priizge de foaroansteande Amerikaanske filmkritikus James Berardinelli de aktearprestaasjes fan Sean Connery (Bond) en Luciana Paluzzi (Fiona Volpe) yn Thunderball, en teffens de ûnderwettersênes, dy't neffens him goed goreografearre en dúdlik yn byld brocht wiene. Wol joech er ta dat se te lang wiene en ferlet hiene fan montaazje.
Op 'e webside Rotten Tomatoes, dy't resinsjes sammelet, hat Thunderball in heech goedkarringspersintaazje fan 86%, basearre op 48 ûnderskate resinsjes. De konsensuskrityk fan 'e webside, gearstald út al dy resinsjes, stelt: "Wielderich útfierde dekôrs en de beklibjende sjarme fan Sean Connery meitsje [de film] ta in grut, fermaaklik aventoer, ek al kin it de eardere hichtepunten fan 'e filmsearje net alhiel belykje." Op Metacritic, de wichtichste konkurrint fan Rotten Tomatoes, behellet Thunderball in goedkarringspersintaazje fan 64%, basearre op 9 resinsjes.
Opbringst
Thunderball brocht yn 'e bioskopen yn 'e Feriene Steaten en Kanada $63,6 miljoen op, en yn alle oare lannen en territoaria $77,6 miljoen. Wrâldwiid kaam de opbringst dêrmei út op $141,2 miljoen. Ofset tsjin it budget fan $9 miljoen betsjut dat in winst fan $132,2 miljoen, hoewol't dêr de marketingkosten noch wol ôf moatte. Dêrmei wie Thunderball de op twa nei meast opbringende film fan 1965, nei The Sound of Music en Dr. Zhivago. Thunderball brocht mear op as de trije foargeande Bond-films en ek as de trije neifolgjende Bond-films, oant Live and Let Die, út 1973, it rekôr ferbriek. Nei oanpassing foar ynflaasje bedroech de opbringst fan Thunderball yn jild út 2011 lykwols likernôch $1 miljard, wat betsjut dat it eins nei Skyfall, út 2012, de finansjeel súksesfolste Bond-film aller tiden wie.
Prizen
Yn 1966 wûn Thunderball de Oscar foar bêste special effects, dy't nei John Stears gie. Ken Adam waard foar syn wurk oan Thunderball nominearre foar de BAFTA foar bêste produksje-ûntwerp.
Musselkanaal
thumb|Musselkanaal thumb|Roomsk-Katolike tsjerke fan Musselkanaal thumb|Musselkanaal op in topografyske kaart út 1933 Musselkanaal (Grinslânsk: Muzzelknoal) is in streekdoarp yn de gemeente Stedskanaal yn de Kanaalstreek yn de regio Grinzer Feankoloanjes yn de provinsje Grinslân. Yn 2019 hie it doarp 7.005 ynwenners.
Namme
It doarp ûntstie oan it Musselkanaal, dat in part fan it Stedskanaal fan Stedskanaal oant Jipsingboermussel is, en de namme is ôflaat fan it doarp Mussel.
Skiednis
De Feankoloanjes is in gebiet dat eartiids ien grut sompich gebiet dat út leech- en heechfean bestie, dat oant fier yn Dútslân troch rûn. It lei ynklamme tusken de Hûnsrich en de hegere plakken lykas Haren, Hegesân, Wynskoat, Onstwedde, Nijeskâns, Rütenbrock en Ter Apel. It gea wie dreech te berikken en de grins tusken Grinslân en Drinte waard as in tinkbyldige rjochte line fêststeld fan de Martinitoer yn Grins ôf oant it Kleaster Ter Apel.
Yn de iere achttjinde iuw kamen de earste bewenners, lykas turfstekkers, glêsblazers en hannelers út Dútslân dêr't mar in bytsje wurk foarhannen wie. Dêrnei waard úteinsetten mei it oanmeitsjen fan it fean. Dat luts in soad wurklju út Grinslân, Fryslân, de Kop fan Oerisel en Dútslân, benammen katoliken út it oangrinzgjende Iemslân. Der wie ferlet fan in Roomske tsjerke, en yn 1843 waard de parochy Zandberg oprjochte. Yn 1848 waard de parochy Stedskanaal oprjochte en yn 1904 krige Musselkanaal syn eigen parochy, en waard de nije Hillige Antonius fan Paduatsjerke boud. Yn 1927 waard de tsjerke útwreide.
Sjajinske talen
De Sjajinske talen of Cheyenne-talen binne in lyts groepke nau besibbe Yndiaanske talen út Noard-Amearika, dy't in taalkloft foarmje yn de gruttere Algonkwynske taalfamylje. It taalgroepke omfettet mar twa talen:
Musselkanaal
Skiednis
De ierste skiednis fan Musselkanaal begûn op de Horsten, dat in ferhege sânrêch yn it fean wie. Doe't de feanterij fan it gebiet úteinsette en it lân troch it ûntwetterjen better te berikken waard, fêstigen de earste boeren harren op de oare hegere sânrêgen, lykas Braamberg, Zandberg en Oomsberg. Der waarden ynearsten plaggehutten boud. Horsten waard de earste buorskip. De bebouwing by de kanalen del ûntstie letter.
Bad Moms
Bad Moms is in Amerikaansk-Sineeske komeedzjefilm út 2016 ûnder rezjy fan Jon Lucas en Scott Moore, mei yn 'e haadrollen Mila Kunis, Kristen Bell en Kathryn Hahn. De titel betsjut "Minne Memmen". It ferhaal giet oer Amy Mitchell, dy't al jierren besiket de bêste mem yn 'e wrâld te wêzen, mar yn dy bedoeling jammerdearlik faalt, oant se op in dei beslút om in 'minne mem' te wêzen en har dêr net mear foar te skamjen. Bad Moms krige mingde resinsjes fan 'e filmkritisy, mar waard in kommersjeel súkses yn 'e bioskopen. In ferfolchfilm, A Bad Moms Christmas, kaam yn 2017 út.
Plot
As Amy op in dei Mike trappearret wylst er masturbearret mei de camgirl Sharon, mei wa't er al tsien moannen digitaal blykt om te slaan en op wa't er fereale rekke is, ynterpretearret Amy dat as in foarm fan oerhoer en wâdet him ta it hûs út. Neitiid besiket se har hiele bestean rinnende te hâlden sûnder it lytse bytsje help dat se dêrby earder fan Mike wist los te peuterjen, mar dat slagget har net. Nei in dei fol mislearrings en tsjinrampen hat Amy skjin har nocht, en as se te let op in gearkomste fan 'e âlderried komt dy't op 'e nij nearne oer giet, seit se Gwendolyn it mannewaar op en wegeret se noch mei te wurkjen oan har nuvere opstigings.
Ynstee giet Amy nei de kroech om har te bedrinken, dêr't se Carla Dunkler treft, in lakonike, tige seksueel aktive allinnichsteande mem, dy't by de opfieding fan har soan de laisser faire-oanpak huldiget. Kiki, in húsfrou dy't omkomt yn 'e easken dy't har fjouwer jonge bern en har bazige en gemaksuchtige man Kent oan har stelle, folget Amy nei de kroech om har te fertellen hoe'n bewûndering oft se hat foar de skrobbearring dy't se oan Gwendolyn James jûn hat. De trije memmen reitsje oan 'e praat en begjinne trijeresom glêzen te leegjen. As se goed dronken binne, beslist Amy dat se fan no ôf oan net mear besykje sil om 'e bêste mem fan 'e wrâld te wêzen, om't dat dochs nea slagje sil. Ynstee sil se akseptearje dat se in minne mem is en dêr moat de wrâld mar mei leare te libjen. De oare beide memmen slute har dêrby oan.
De oare deis begjint Amy har nije filosofy fuortendaliks yn 'e praktyk te bringen troch gjin brea-iten foar har bern klear te meitsjen. As dy dêr oer kleie, seit se dealeuk dat se âld genôch binne om sels iten klear te meitsjen. Se bringt de bern nei skoalle yn 'e klassike auto dêr't Mike sa sunich op is, en jout harren foar tusken de middei snacks út in fastfoodrestaurant mei. As Dylan letter ferwachtet dat Amy syn húswurk foar him dwaan sil, stegeret se dat ôf en fertelt him dat er mar ris fan syn loaie kont ôf komme moat om syn eigen húswurk te dwaan. As Jane seit dat se eins hielendal gjin sin hat oan 'e bûtenskoalske lessen Mandarynsk dy't se folget, nimt Amy har ynstee mei nei de djoere skientmesalon dêr't Carla wurket, dy't harren troch de efterdoar binnenlit sadat se fergees in behanneling krije kinne.
Oanfitere troch Carla en Kiki beslút Amy dat se wer op ôfspraakjes gean moat, mar by in spesjale jûn foar allinnichsteanden yn in pleatslike hotelbar, skrikt se de iene nei de oare man ôf troch de dwersferkearde dingen te sizzen. Uteinlik rekket se oan 'e praat mei Jesse, in knappe widner waans dochterke op deselde skoalle sit as har bern. Jesse fertelt har dat er altyd al temûk in eachje op har hân hat, en se beëinigje de jûn troch te tútsjen.
Op 'e 'bakferkeap' fan 'e âlderried (wêrby't âldelju eigenbakte koekjes en taartsjes ferkeapje om jild yn te sammeljen foar in goed doel) komt Amy opdaagjen mei doughnuts dy't se kant en klear yn 'e winkel kocht hat. Gwendolyn, dy't omreden fan harren eardere oanfarring dochs al it grau op Amy hie, beskôget dat as in oarlochsferklearring. De oare deis set se coach Craig, de trainer fan it fuotbalteam fan 'e skoalle, ûnder druk om Amy har dochter Jane foargoed op 'e reservebank te setten. Jane is alhiel yn triennen oer dy gong fan saken, dat om Gwendolyn oan te pakken, stelt Amy har ferkiesber foar de posysje fan foarsitter fan 'e âlderried. Underwilens hat Amy har man Mike, nei in folslein mislearre besykjen ta houliksterapy, ynstimd mei in freonskiplike skieding.
By de presintaasje dy't Amy fan harsels as kandidaat hâldt, komt, ôfsjoen fan Carla en Kiki, mar ien oare mem opdaagjen, en dat allinne om't Carla har ferteld hie dat sy mei har man sliepe soe as se fuortbleau. Fan dy mem kriget it trio te hearren dat alle oare memmen nei in gearkomste gien binne dy't Gwendolyn mei sin op deselde jûn belein hat, wêrfan't de catering fersoarge wurdt troch Martha Stewart. Om't Amy-en-dy in hiele steapel doazen mei goedkeape wyn foar de gasten ynslein hiene, beslute se dêr sels mar oan te begjinnen. Gwendolyn goait har eigen glêzen yn troch in saaie taspraak te hâlden dy't oerenlang duorret, wylst de oanwêzige memmen foto's op harren mobile tillefoanen ûntfange fan 'e wyndrinkende en feestfierende Amy en har freondinnen. De oare memmen begjinne dan stikem wei te wurden of ferlechjes te betinken om no daliks fuort te moatten, sadat se ynstee nei Amy ta kinne. Ek Martha Stewart naait út om by Amy thús eigenmakke bonbons mei in folling fan sterke drank te servearjen. Oan 'e ein fan jûn stjoert Carla op Amy har mobyltsje in seksueel tinte berjocht oan Jesse, wat deryn resultearret dat Jesse delkomt en de nacht mei Amy trochbringt.
Gwendolyn is lykwols net foar ien gat te fangen, en mei Stacy en Vicky kringt se te neare nacht it skoalgebou yn om marihûana yn Jane har locker te lizzen. As de drugs dêr ûntdutsen wurde, ûntseit de skoallieding Jane foar straf de tagong ta alle bûtenskoalske aktiviteiten. Jane jout har mem de skuld fan al har resinte tsjinrampen en yn 'e mande mei Dylan en Roscoe de hûn giet se te útfanhûzjen by har heit Mike. Dyselde deis jout Dale, Amy har baas, har dien om't er wegeret begryp op te bringen foar har redens om 'e lêste tiid ferskate dagen frij te nimmen.
Alhiel telider slein is Amy net fan doel om noch diel te nimmen oan 'e âlderriedsferkiezings, mar Carla en Kiki wegerje har yn selsbegrutsjen weisakje te litten. Se slepe har mei nei de gearkomste. As Kiki ûnderweis dêrhinne in tillefoantsje fan har man Kent kriget mei it boadskip dat de fjouwer bern him tefolle wurde en dat se no fuortendaliks thúskomme moat, lit se har foar it earst net op 'e kop sitte. Se seit tsjin him dat se no gjin tiid hat om him te helpen, dat er net sa'n mytsje wêze moat en dat er mar sjen moat dat er no ris syn eigen kont rêdt. Op 'e gearkomste oankommen, jout Amy in ynsprirearjende taspraak oer hoe't memmen harrensels tastean moatte om fouten te meitsjen en dat se allegear ferlet hawwe fan mear frije tiid. Dêrom sil sy, as se foarsitter wurdt, minder gearkomsten en minder eveneminten organisearje. Dat liket de oare oanwêzige memmen skoan ta en Amy wint de ferkiezing ta foarsitter fan 'e âlderried mei de hannen op 'e rêch. As se letter sjocht dat Gwendolyn James allinnich yn har auto sit te gûlen, giet se nei har ta om har te treastgjen. Gwendolyn biedt har ûntskuldigings oan foar de marihûana yn Jane har locker en bychtet op dat har eigen libben ek net perfekt is, mei't har man krekt oppakt is foar fraude.
(Under de ôftiteling binne bylden te sjen fan leden fan 'e cast (Mila Kunis, Kristen Bell, Kathryn Hahn, Christina Applegate, Jada Pinkett Smith en Annie Mumolo) dy't harren eigen echte memmen ynterviewe oer harren opfieding.)
Produksje
Bad Moms waard regissearre troch Jon Lucas en Scott Moore nei in senario fan eigen hân. As produsinten wiene Bill Block en Suzanne Todd by it projekt belutsen foar de filmstudio's STX Entertainment, H. Brothers en Tang Media Productions. De film wie dêrmei in Amerikaansk-Sineeske ko-produksje. Der wie foar Bad Moms in budget beskikber fan $20 miljoen. De kamerarezjy wie yn 'e hannen fan Jim Denault, en de filmmuzyk waard fersoarge troch Christopher Lennertz. De opnamen setten útein op 11 jannewaris 2016 en duorren oant en me 1 maart fan dat jier. Hoewol't de film yn 'e foarstêden fan Chicago spilet, waard er opnommen yn New Orleans.
Distribúsje
De distribúsje fan Bad Moms waard fersoarge troch STX Entertainment. De film gie op 19 july 2016 yn New York yn premiêre, wêrnei't er op 29 july iepene yn 'e Amerikaanske bioskopen. Bad Moms kaam op 1 novimber 2016 út op dvd en blu-ray.
Untfangst
Fan 'e filmkritisy krige Bad Moms mingde resinsjes. Peter Travers fan it tydskrift Rolling Stone parte de film 21/2 fan 4 stjerren ta en skreau: "[Bad Moms] siket oan 'e ein in leffe útwei troch fan it ynsleine paad ôf te wiken, mar it is noch hieltyd hardcore-hilariteit foar oerwurke memmen dy't op 'e siik binne nei in jûntsje út mei de freondinnen." Lindsey Bahr fan it parseburo Associated Press skreau: "Bad Moms hie safolle kânsen om geweldich, op it rântsje ôf en ynsjochjaand te wêzen, mar nimt ynstee genoegen mei it flauste kommentaar dat mooglik is op it moderne memwêzen."