cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Farsk
Farsk wie in literêr ynternet-tydskrift (ISSN 1570-5900). Mei it earste nûmer waard útein set op 21 febrewaris 2003 troch Abe de Vries dy't earder redakteur wie by Kistwurk. Utsein de digitale ferzje, dêr't ien kear yn de fjirtjin dagen in nije ferzje fan útkaam, wiene der ek papieren temanûmers, de Farskskriften. Fierders waarden jierboeken útbrocht, seleksjes út de digitale ferzje.
De earste redaksje fan Farsk bestie njonken Abe de Vries út Jetske Bilker, Albertina Soepboer en Marc Kooij. Oare redaksjeleden wienen Cornelis van der Wal, Elske Schotanus, Ruurdtje de Haan, Joke Corporaal en Henk Wolf. Yn oktober 2007 wie Ytsje Hoekstra haadredakteur, Inge Heslinga poëzyredakteur en IJsbrand van den Berg proazaredakteur.
Yn 2004 hat Farsk 45.000 besikers lutsen, sawat it dûbele fan 2003 (23.000).
Rio Madeira
thumb|250px| Rio Madeira by [[Porto Velho ]] thumb|250px|Rio Madeira yn it Amasônebekken De Rio Madeira is in wichtige rivier yn Súd-Amearika. De rivier begjint yn Bolivia en komt nei sa'n 3.380 km, yn Brazylje, út in de Amazône. De rivier jildt dêrmei as de langste sydrivier fan de Amasône. Yn de rivier libbet in aparte ûndersoarte fan de Boto.
Farsk
Fúzje Hjir en Farsk
De redaksjes fan it papieren tydskrift Hjir en Farsk hawwe yn 2007 besletten op redaksjoneel mêd gear te wurkjen en yn te setten op in fúzje, dy't ta in nij literêr blêd laat hat, Ensafh. It jier 2008 wie in oergongsjier en de fúzje krige yn 2009 folslein syn beslach. Doel fan de fúzje wie dat "it bêste fan de twa (...) tydskriften fierder ûntwikkele en útboud [waarden] ta in nije formule, fan in multimediaal en ynteraktyf Frysk literêr blêd, mei in professioneel budzjet. Op ynternet én op papier; fertroud as boek, mar ek mei alle nije digitale foarmen dy’t it ynternet opsmite kin."
Gilperik II (fan de Boergonden)
Gilperik II (sa 450 – 493) wie kening fan de Boergonden. Hy wie in soan van Gundiok en hie trije bruorren, Gundobad, Godegisel en Gundomar. Gilperik wie boaske mei Karatene en hie twa dochters, wêrûnder Klotildis dy't letter mei de Frankyske kening Klovis I trouwe soe.
De bruorrekriich
Neidat kening Gundiok yn 473 ferstoarn wie, ferparten de bruorren it erfpart ûnder inoar. Dêrby foel Gundobad bûten de ferparting, omdat er yn Itaalje ferbleau en dêr opgong makke hie ta de heechste militêre rang fan magister militum (oerbefelhawwer) yn it westlik Romeinske leger.
Yn 474 waard Gundobad lykwols troch keizer Nepos oan de kant skood en giet er ûntheistere werom nei Galje. Hy wie it net iens mei de ferparting en der ûntstie in kriich tusken de bruorren. Yn 486 slagget Gundobad deryn Gundomar te ferslaan en nimt er syn gebiet oer. In oantal jierren letter falt er it keninkryk fan Gilperik oan.
Boarne
Gregorius fan Toers, Galyske biskop
List fan planetoïden 40001-41000
Dit is in list fan planetoïden 40001-41000.
Reahel (Achtkarspelen)
Reahel is in buorskip yn de gemeente Achtkarspelen. Hy leit besuden Bûtenpost en noard fan Stynsgea (dêr't it ta heart) op de noardlike ouwer fan it Prinses Margrietkanaal. Ik plak hat sa'n 12 huzen en twa skipswerven.
Baai fan Mobile
De Baai fan Mobile  is in ynholte fan de Golf fan Meksiko oan de kust fan Alabama yn de Feriene Steaten. Yn de tagong leit it skiereilân Fort Morgan en it Dauphin Island yn it westen. De Mobile en de Tensaw River mûnje út yn it noarden fan de baai, sadat it in estuarium is. De rivieren, Dog, Deer en East Fowl mûnje út yn it westen fan de baai en de rivier Fish trochkrúst de eastside fan de baai.
Skiednis
Spaanske ûntdekkingreizgers besochten yn 1500 de Baai fan Mobile, dy't op doetiidske kaarten Bahía del Espíritu Santo (Baai fan de Hillige Geast) hjitte. De krite waard feirder ûndersocht yn 1516 troch Diego de Miruelo en yn 1519 fan Alonso Álvarez de Pineda. 1528 reizge Pánfilo de Narváez it gebiet dat faaks Mobilekrite wie. Hy moete Yndianen dy't foar him flechten en harren delsettings yn de brân stutsen benaud at hja wienen foar de ekspedysje. Dy reaksje wie de foarboade fan Hernando de Soto syn ekspedysjes goek alve jier letter.
Hernando de Soto ferkende de krite om de Baai fan Mobile yn 1540, dy't doe bewenne waard fan it folk Muskhogeanen. Syn soldaten fernielden de fersterke stêd Mauvila, ek wol Maubila, dêr't de namme Mobile letter fan ôflaat waard. Dy slach mei haad Tuscaloosa en syn striders barde earne yn it ynlân fan Alabama, benoarden it hjoeddeiske Mobile. De folgjende grutte ekspedysje wie dy fan Tristán de Luna y Arellano, dy't foarfêst in Spaanske koloanje tichteby Pensacola yn 1559 festigje woe, mar dêr doe net yn slagge.
Spanje hat alinne út en troch yn de krite oanwêzich west, mar de Frânsken makken in seehaven op Dauphin Island en stiften Louisiana's haadstêd yn Mobile yn 1702, in pear milen benoarden de Baai fan Mobile oan de rivier de Mobile. Fort Louis de la Mobile waard letter yn 1711 ferset oan de Baai nei in tal oerstreamings fan it oarspronklike plak.
Yn Amerikaanske Boargeroarloch wie de Baai fan Mobile in wichtige haven foar de saneamde blockade runners dy't de Konfederisten fan foarrie foarseagen. Op 5 augustus 1864 briek yn lytse Unyfloat ûnder Admiraal David Farragut troch de ferdiegeningslinys fan de Konfederaasje; yn dy slach fan de Baai fan Mobile waard ien fan de lêste grutte oanfierhavens fan de Konfederaasje yn it suden ôfsletten. Mobile is ek no noch in haven. Katoen wie it meast wichtige produkt foar de haven yn de 19e iuw. Yn de Twadde Wrâldkriich, waard skipsbou wichtich foar Mobile en naam de befolking bot ta. Sûnt is de stêd hieltyd grutter wurden.
De stêd hat fan ferskate orkanen te lijen hân yn syn skiednis, yn 1979 wie dat Hurricane Frederic en Hurricane Katrina rekke de stêd yn 2005.
Æbe Haima
Æbe Haima (folút: Æbe Tjeerd Haima; Doanjum, 2 febrewaris 1927 - Weidum, 22 augustus 2002) wie in ferneamde Fryske keatser dy't twa kear de PC wûn hat. Hy hat jierrenlang húsdokter yn Weidum west, fan 1956 oant 1992.
Keatskarriêre
Æbe Haima makke syn debút op it heechste nivo fan de KNKB yn 1945, doe't er noch mar 18 jier âld wie. Syn keatskarriêre soe mei ûnderbrekkingen fanwege stúdzje en syn wurk as húsdokter mar leafst oant 1973 ta duorje. Syn grutste suksessen helle hy lykwols oan it begjin fan syn rinbaan: Sawol yn 1946 as yn 1947 wûn hy tegearre mei keatsleginde Hotze Schuil de PC. Ek op oare klassikers op keatsgebiet stie hy yn de krânse: De Rengersdei wûn hy yn syn debútjier en hy waard dêr fuort ta kening útroppen. Dy selde eare kaam him yn 1951 op de Aldehoupartij ta.
Lêste sukses
Syn lêste grutte sukses helle Haima yn 1962 doe't hy tegearre mei Durk Talsma en Pier Koopmans foar Weidum de bûnspartij wûn.
Ivich klassemint
Æbe Haima stie meiïnoar 57 kear yn de finale, wêrfan hy 26 wist te winnen. Mei noch 34 lytse preemjes komt syn totaal foar it ivich keatsklassemint út op 172 punten. By syn ferstjerren yn 2002 stie hy dêrmei op in 127ste plak.
Slûs Makkum
De slûs yn Makkum waard oanlein yn 1606 en werboud en útwreide yn 1663 en 1778. Boppe de slûs leit ek in brêge. Yn 1994 waard de slûs restaurearre.
Andele Andeles
Andele Andeles (Ljouwert, 29 juny 1687 - dêre?, 30 maart 1754) wie in sulversmid en medaljeur. Soan fan Eyse Andeles, sulversmid en Tieltie Hillebrands Brongersma.
Andeles waard yn 1709 master yn Ljouwert. Fan him en syn neef Eise binne pinningen foar ferskate Fryske steedhâlders en stêden bekend. Wurk fan Andele Andeles is te sjen yn it Frysk Museum en it Ryksmuseum Amsterdam.
Decapitated
Decapitated is in Poalske deathmetalband yn 1996 oprjochte troch gitarist Vogg en syn jongere broer drummer Vitek yn Krosno, Woiwodskip Subkarpaten. De band brocht yn 2000 syn debútalbum Winds of Creation út. Yn 2007 hâld de band der nei in slim ûngelok mei harren toerbus mei op, mar makke yn 2009 in trochstart. De teksten fan de band gean benammen oer nihilisme, kwea en misantropy. Decapitated hat acht studio-albums en twa live-albums útbrocht.
Bus ûngelok
thumb|right|200px|sjonger Covan yn 2006 thumb|right|200px|drummer Vitek yn 2006 Op 29 oktober 2007 rekke de band yn Wyt-Ruslân belutsen by in slim ûngelok. In frachtwein laden mei hout botste op harren toerbus. Drummer Vitek en sjonger Covan rekken slim ferwûne. Vitek ferstoar in pear dagen letter op 2 novimber yn de âldens fan 23 jier oan syn ferwûningen. Sjonger Covan rekke yn in koma en hold mearfâldige beheiningen oer oan it ûngelok, Covan moast dêrtroch ophâlde mei syn wurk as sjonger.
Egbert-Jan Weeber
Egbert-Jan Weeber (Grins, 18 juny 1981) is in Nederlânsk tillefyzje- en filmakteur en live-dj fan Grinslânsk komôf.
Jonkheid en oplieding
Weeber waard yn 1981 berne yn Grins, en groeide op yn Haren. Hy folge al jong aktearlessen yn it Sintrum foar Keunst en Kultuer yn syn wenplak. Doe't er mei fjirtjin jier yn 'e Stedsskouboarch fan Grins in foarstelling (De Noorderlingen) seach fan 'e Foaroplieding Teäter, besleat er him daliks foar de oplieding oan te melden. Hy wie dêr in klasgenoat fan û.o. Dragan Bakema en Joris Smit.
Aktearkarriêre
Weeber wie foar it earst op 'e tillefyzje te sjen yn 2000, mei in roltsje yn 'e BNN-searje Finals. Yn 2001 krige er syn earste haadrol, te witten yn 'e tillefyzjefilm Uitgesloten, oer in jonge dy't útsletten wurdt út 'e mienskip fan Jehova's Tsjûgen. Foar dy rol waard Weeber nominearre foar in Gouden Keal. Yn 2002 wied er op it wite doek te sjen yn 'e manlike haadrol fan 'e film Oesters van Nam Kee. Dêrby wie syn froulike tsjinspiler Katja Schuurman. Syn rol yn 'e film Van God Los, út 2003, smiet him in twadde nominaasje foar in Gouden Keal op.
In byrol hie Weeber yn 'e film Anderland (2003), ûnder rezjy fan Arne Toonen, en yn 2008 hied er in gastrol yn in ôflevering fan 'e plysjesearje Flikken Maastricht. Oare rollen hied yn 'e jongereinfilm Anubis en het Pad der 7 Zonden (2008), as greve Rohan, en yn 'e dramarige De Troon (2010), as de njoggentjinde-iuwske Nederlânske kroanprins Willem. Yn 2010 wie Weeber ek te sjen yn 'e horrorfilm Sint, en yn 2012 spile er yn 'e muzikale dramasearje Moeder, Ik Wil bij de Revue fan Omrop MAX. Fan 2009 oant en mei 2011 hie Weeber in fêste rol as Bram Bakker yn 'e tillefyzjesearje Verborgen Gebreken.
X-Men
De X-Men (Ingelsk: De Iks-Manlju) binne in tekenteltsjefigueren út de lyknammige tekenteltsjerige fan Marvel Comics, begjin sechtiger jierren fan de 20e iuw betocht troch de skriuwer Stan Lee en tekene troch teltsjetekener Jack Kirby. Njonken de tekenteltsjes binne der no ek tekenfilms, tillevysjesearjes en films oer de X-men.
Egbert-Jan Weeber
Oar wurk
Njonken syn aktearkarriêre treedt Weeber al sûnt syn sechstjinde geregeldwei op as live-dj op muzykfestivals. Sa draaide er û.m. op Mysteryland en op it Amsterdam Dance Event. Yn 2005 presintearre Weeber boppedat as radio-dj it radioprogramma Spam op 'e stjoerder 3FM.
X-Men
De ferhalen geane oer in groep fan mutanten, minsken dy't oars binne as oare minsken trochdat hja in X-gen hawwe dat harren bysûndere krêften jout. Oars as de ferhalen út de earste helte fan de 20e iuw, lykas Superman en Batman, binne de X-men yn it ferhaal net populêr by de befolking. De minsken binne bang fan de mutanten, en hate harren om't hja oars binne. It oarspronklike ferhaal folget in groepke mutanten, byelkoar brocht troch professor Xavier op in skoalle foar mutanten. Dêr leart er harren mei harren krêften om te gean, mar ek om om te gean mei de reaksjes fan oare minsken. Stan Lee wurke op dy manier it tema fan de searje, diskriminaasje fan lju dy't oars binne, tige dúdlik út, om't fan it begjin ôf fêststiet dat "oars" net itselde is as "minder". Mar binnen dat tema binne der fansels ferhalen oer oare mutanten dy't harren krêften tsjin de wrâld rjochtsje.
Yn de earste ferzje fan it ferhaal wie der mar ien folwoeksene yn de groep, allinnich professor Xavier. De karakters fan de jongerein wienen lykwols op den djoer net sterk genôch om it ferhaal drage te kinnen en nei 66 nûmers waard de searje stoppe.
Yn de santiger jierren waard de searje troch Chris Claremont trochskood nei in lettere tiid. No wienen de oarspronklike X-men folwoeksen, en ien fan harren late de skoalle. De folwoeksen groep luts ek oare folwoeksen mutanten oan, en ek fan fierder fuort, dat de fariaasje oan figueren waard folle grutter. De folwoeksen karakters wienen folle dúdliker, en troch de fariaasje koenen mear minsken harren mei de groep identifisearje. De fariaasje makke it ek mûglik it tema út te wreidzjen ta oare foarmen fan diskriminaasje. Yn dizze foarm is X-men hieltiid noch populêr.
Gravity (film)
Gravity is in Amerikaansk-Britske science fiction-skriller en rampefilm út 2013 ûnder rezjy fan Alfonso Cuarón, mei yn 'e haadrollen Sandra Bullock en George Clooney. De titel betsjut "Swiertekrêft". It ferhaal giet oer de Amerikaanske astronaute Ryan Stone, dy't strâne rekket yn in baan om 'e Ierde nei't har romteskip ferneatige is troch romte-ôffal. De film folget har by har wanhopige krewearjen om werom te kearen nei de Ierde. Gravity waard foar it earst fertoand op it Ynternasjonaal Filmfestival fan Feneesje yn augustus 2013. De film krige oer it algemien tige positive resinsjes fan 'e filmkritisy en wie yn 'e bioskopen in grut kommersjeel súkses. Gravity wûn sân Oscars, in Golden Globe, seis BAFTA's en ferskate oare wichtige prizen.
Plot
De space shuttle Explorer, in romtefear fan 'e Amerikaanske romtefeartorganisaasje NASA, ferkeart yn in baan om 'e Ierde. Under de bemanningsleden binne astronaut Matt Kowalski, in feteraan fan in stikmannich romtemisjes, en dr. Ryan Stone, foar wa't it de earste misje is. Hja is meistjoerd as spesjaliste mei de taak om op 'e misje STS-157 hardware-upgrades út te fieren oan 'e Hubble-romteteleskoop. Wylst de astronauten dwaande binne mei in romtekuier, ûntfange se fan Mission Control fan 'e NASA yn Houston in driuwende warskôging. In Russysk besykjen om mei in raket in âlde satellyt út te skeakeljen dy't in probleem wurden wie, hat by fersin troch in keatlingreäksje resultearre yn in grutte en úttynjende wolk romte-ôffal, dy't mei ûnbidige faasje om 'e Ierde draait. De astronauten moatte fuortendaliks werom nei de Explorer om werom te kearen nei de Ierde.
De kommunikaasje mei Mission Control giet koart dêrnei ferlern as de wolk romte-ôffal almar mear kommunikaasjesatelliten ferneatiget. Ear't de astronauten de Explorer wer berikke kinne, wurde ek it romtefear en de Hubble-teleskoop troffen troch it romte-ôffal, wêrby't Stone losskuord wurdt en de romte yn tommelet. Kowalski rêdt har troch in Manned Maneuvering Unit (MMU) te brûken (sis mar in jetpack foar yn 'e romte), en tegearre keare se werom nei de Explorer. Dêr ûntdekke se dat alle oare bemanningsleden deadlik rekke binne, wylst it romtefear sels katastrofale skea oprûn hat en ûnbrûkber is. Kowalski en Stone besluten om harren MMU te brûken om it Ynternasjonaal Romtestasjon (ISS) te berikken, dat yn in baan om 'e Ierde draait op in ôfstân fan 1.450 km fan harren ôf. Kowalski rûst dat se 90 minuten hawwe ear't de wolk mei romte-ôffal om 'e Ierde hinne draait is en harren wer bedriigje sil.
Underweis nei it ISS beprate de beide astronauten it libben fan Stone foar't se astronaute waard, wêrby't Stone fertelt dat se in jong dochterke hie dat omkommen is by in ferkearsûngemak. As se tichter by harren bestimming komme, sjogge se dat de bemanning fan it ISS nei de Ierde weromkeard is yn ien fan 'e beide Russyske Sojûz-romtefearen, wylst fan 'e efterbleaune Sojûz by de gaoatyske evakuaasje by fersin de parasjute foartidich útsmiten is, sadat it foar Kowalski en Stone ûnbrûkber is om mei nei de Ierde werom te kearen. Kowalski oppenearret om 'e Sojûz te brûken om mei nei it Sineeske romtestasjon Tiangong te gean, dat nochris 100 km fierder is. Dêr kinne se dan hooplik in Shenzhou-romtefear brûke foar harren weromkear nei it ierdoerflak.
Wylst Stone har lucht en de branje fan 'e MMU frijwol op is, besykje de beide astronauten, dy't folle mear faasje hawwe as it ISS, yn it foarbygean it romtestasjon fêst te gripen. Stone har skonk heakket fêst yn in koarde fan 'e parasjute fan 'e Sojûz, en sy pakt it tsjoar fan Kowalski syn romtepak beet. Lykwols, it docht al rillegau bliken dat de koarde brekke sil om't se tegearre tefolle gewicht en faasje hawwe. Tsjin alle protesten fan Stone yn makket Kowalski him fan har los, sadat er sels de romte yn sweeft, wylst sy troch de min oft mear elastyske parasjutekoarde weromskuord wurdt nei it ISS. Dêrmei rêdt er har libben troch syn eigen op te offerjen. Kowalski hâldt oan mei syn kommunikaasje mei Stone, wêrby't er har kalmearret en oanfiteret, oant er úteinlik bûten berik fan harren radioferbining rekket.
Renado
Renado (Recht Naar het Doel) spilet op de fjilden oan de Groenendal yn Sint-Nyk. De klup is oprjochte op 11 april 1938 en De Praetpaal is it klupblêd. De jeugdalvetallen A1 oant en mei D1 binne tegearre mei Fuotbalferiening VVI út Jiskenhuzen yn in kombinaasje aktyf. Renado telt fiif senioareteams en in damesteam. De feriening spilet op snein har wedstriden.
Promoasje 2008/2009
Yn it seizoen 2008/2009 promovearre it earste team nei de tredde klasse troch yn twa moetingen sterker te wêzen as Fuotbalferiening Bakkefean. In Bakkeveen waard it 1-1 en thús yn Sint Nyk waard op 17 maaie 2009 mei 3-2 wûn.
List fan planetoïden 41001-42000
Dit is in list fan planetoïden 41001-42000.
Renado
Sealfuotbal
Renado hat fjouwer sealfuotbalteams: 3 heareteams en in damesteam. Yn it seizoen 2008/2009 binne it earste en it twadde team fan de seal kampioen wurden. It earste die dit yn de 3e klasse en it twadde yn de 4e klasse.
Gravity (film)
Plot
Fannijs besiket Stone mei de Ierde te kommunisearjen, en diskear slagget it har kontakt te krijen, mar dejinge mei wa't se praat is in Inûyt-fisker dy't Grienlânsk sprekt, sadat it petear sinleas is. Neitiid leit Stone har del by har lot en slút de soerstoffoarrie fan 'e Sojûz ôf om selsmoard te dwaan. As se it bewustwêzen begjint te ferliezen, komt Kowalski ynienen it romtefear binnen en beskrobbet har om't se it opjûn hat. Hy seit dat se retroraketten foar in sêfte lâning omkeare moat om 'e Sojûz yn beweging te krijen nei de Tiangong. Hoewol't Stone beseft dat de hommelse ferskining fan Kowalski mar in hallusinaasje wie dy't opwekke waard troch har eigen soerstofgebrek, jout it foarfal har wer de wil om fierder te gean. Se set de soerstoftafier wer oan en bringt it plan mei de retroraketten yn 'e praktyk.
List fan grytmannen fan Ljouwerteradiel
List fan grytmannen fan Ljouwerteradiel fan 1578 oant 1851.
Gravity (film)
Plot
De Tiangong blykt ûnderwilens stadichoan út syn baan oan it fallen te wêzen, en sil mei koarten opbrâne as er de atmosfear fan 'e Ierde binnenkomt. Om't Stone de Sojûz net oan it stasjon fêstmeitsje doar, fiert se in nije romtekuier út, wêrby't se harsels troch te spuitsjen mei in brânblusser yn 'e juste rjochting stjoert. Se wit de Tiangong yn te kommen op itselde stuit dat it romtestasjon de boppeste atmosfear yngiet. Krekt op 'e tiid slagget se mei de Shenzhou fuort, foar't it stasjon ûndergiet. Yn it Sineeske romtefear wit Stone mei súkses de atmosfear binnen te kommen, mar by it omleech gean rekket de Shenzhou skansearre troch brokstikken fan 'e útinoarfallende Tiangong. Fan gefolgen brekt der brân út yn 'e kapsule. As de kapsule yn in mar delkomt, moat Stone dan ek sjen dat se der halje-trawalje út komt. Under wetter klaut se har swiere romtepak út en swimt dan nei de marsigge. Nei't se boppe har de restanten fan 'e Tiangong opbrânen sjocht yn 'e atmosfear, set Stone har earste wiffe stappen op 'e Ierde.
Rolferdieling
Orto Ignatiussen spile yn Gravity as stimakteur de rol fan Aningaaq, in Grienlânske Inûyt-fisker dy't Stone har berjochten opfangt. Hy spile dyselde rol ek as akteur yn 'e koarte film Aningaaq, regissearre troch Gravity-senarioskriuwer Jonás Cuarón, wêryn't syn petear mei Stone út syn perspektyf wei toand wurdt.
Produksje
Gravity waard regissearre troch Alfonso Cuarón nei in senario fan himsels en syn soan Jonás Cuarón. As produsinten wiene Cuarón en David Heyman by it projekt belutsen foar de filmstudio's Heyday Films en Esperanto Filmoj. Foar de film wie in budget beskikber fan nei skatting $100 oant 130 miljoen. De kamerarezjy wie yn 'e hannen fan Emmanuel Lubezki, en de filmmuzyk waard fersoarge troch Steven Price. De opnamen setten yn maaie 2011 útein yn Ingelân, dêr't yn 'e Pinewood Studios yn Buckinghamshire en de Shepperton Studios yn Surrey alle romtesênes filme waarden. De sêne wêryn't Stone úteinlik op 'e Ierde lânet, waard op lokaasje opnommen by de Powellmar yn Arizona, op itselde plak dêr't yn 1968 ek de lâningssêne filme waard fan 'e film Planet of the Apes.
Distribúsje
De distribúsje fan Gravity waard fersoarge troch Warner Bros. De film waard op 28 augustus 2013 foar it earst fertoand op it Ynternasjonaal Filmfestival fan Feneesje, wêrnei't er op 31 augustus ek te sjen wie op it Filmfestival fan Telluride, yn Colorado. Gravity kaam op 4 oktober fan dat jier yn 'e Amerikaanske bioskopen en op 8 novimber iepene er yn 'e Britske bioskopen. It byhearrende soundtrackalbum waard op 1 oktober 2013 útbrocht troch platemaatskippij WaterTower Music. De film kaam op 11 febrewaris 2014 beskikber as digitale download en ferskynde op 25 febrewaris fan dat jier op dvd en blu-ray.
Untfangst
Fan 'e filmkritisy krige Gravity oer it algemien tige positive resinsjes. Sa krige er fan Matt Zoller Seitz fan 'e webside RogerEbert.com en fan Peter Travers fan it tydskrift Rolling Stone 4 fan 4 stjerren, en fan Peter Bradshaw fan 'e Britske krante The Guardian 5 fan 5 stjerren. Yn it bysûnder hiene de kritisy lof foar de kamerarezjy fan Emmanuel Lubezki, de rezjy fan Alfonso Cuarón, de filmmuzyk fan Steven Price, it aktearjen fan Sandra Bullock en de special effects, dy't produsearre wiene troch it bedriuw Framestore.
Op 'e webside Rotten Tomatoes, dy't resinsjes sammelet, hat Gravity in tige heech goedkarringspersintaazje fan 95%, basearre op 328 ûnderskate resinsjes. De konsensuskrityk fan 'e webside, gearstald út al dy resinsjes, stelt: "[De film] fan Alfonso Cuarón is in grizelinge, spannende science fiction-skriller, dy't masterlik regissearre en fisueel ferbjusterjend is." Op Metacritic, de wichtichste konkurrint fan Rotten Tomatoes, behellet Gravity in goedkarringspersintaazje fan 96%, basearre op 49 resinsjes.
Opbringst
Gravity brocht yn 'e bioskopen yn 'e Feriene Steaten en Kanada $274,1 miljoen op, en yn alle oare lannen en territoaria $449,1 miljoen. Wrâldwiid kaam de opbringst dêrmei út op $723,2 miljoen. Ofset tsjin it budget fan nei skatting $100 oant 130 miljoen betsjut dat in winst fan teminsten $593,2 miljoen, hoewol't dêr de marketingkosten noch wol ôf moatte. It online-tydskrift Deadline Hollywood rûsde dat de skjinne winst úteinlik $209,2 miljoen bedroech. Gravity wie dêrmei de op sân nei meast opbringende film fan 2013, ien fan 'e súksesfolste science fiction-films út 'e filmskiednis en de meast opbringende film út 'e karriêres fan sawol Sandra Bullock as George Clooney.
Prizen
Gravity waard yn 2014 nominearre foar 10 Oscars, wêrûnder de prizen yn 'e kategoryen bêste film, bêste aktrise (Sandra Bullock) en bêste produksje-ûntwerp. De film wûn 7 Oscars, foar bêste regisseur (Alfonso Cuarón), bêste kamerarezjy (Emmanuel Lubezki), bêste orizjinele filmmuzyk (Steven Price), bêste filmmontaazje (Alfonso Cuarón en Mark Sanger), bêste lûdsmontaazje (Glenn Freemantle), bêste lûdsmixing (Skip Lievsay, Niv Adiri, Christopher Benstead en Chris Munro) en bêste special effects (Tim Webber, Chris Lawrence, David Shirk en Neil Corbould).
By de Golden Globes waard Gravity nominearre yn 4 kategoryen, wêrûnder bêste dramafilm, bêste aktrise yn in dramafilm en bêste orizjinele filmmuzyk. De film wûn de Golden Globe foar bêste regisseur. By de BAFTA's, de wichtichste Britske filmprizen, waard Gravity nominearre yn 11 kategoryen. De film wûn 6 prizen, foar bêste Britske film, bêste regisseur, bêste kamerarezjy, bêste orizjinele filmmuzyk, bêste lûd en bêste special effects. Ek wûn Gravity de Hugo Award foar bêste dramatyske presintaasje (lange foarm).
By de Saturn Awards waard de film nominearre yn 8 kategoryen en wûn er 5 prizen, foar bêste science fiction-film, bêste regisseur, bêste aktrise (Bullock), bêste filmmontaazje en bêste special effects. By de Satellite Awards waard Gravity ek yn 8 kategoyen nominearre en wûn trije prizen, foar bêste orizjinele filmmuzyk, bêste lûd en bêste special effects. Fierders wûn de film 2 Britske Empire Awards, 2 Australyske AACTA International Awards, 7 Critics' Choice Awards en 3 People's Choice Awards. Ek wiene der noch nominaasjes foar in César du Cinéma, in Grammy, twa Kids' Choice Awards, in MTV Movie Award en in Screen Actors Guild Award.
Omrop
In omrop is in organisaasje dy't as doel hat om op 'e radio en/of de tillefyzje útstjoerings te fersoargjen fan radio- en/of tillefyzjeprogramma's dy't faak ek troch de omrop sels produsearre wurde. Dêrby dielt in omrop yn 'e strikte sin ien of mear radiokanalen en/of tillefyzjekanalen mei ien of mear oare omroppen. Wat dat oangiet, moatte omroppen ûnderskaat wurde fan radiostasjons en tillefyzjestasjons, dy't it allinnichrjocht oer ien of mear kanalen hawwe. As wurd is 'omrop' ôflaat fan 'e eardere steds- of doarpsomropper, in persoan dy't troch doarp of stêd gie om fysyk berjochten fan algemien belang om te roppen.
Omroppen binne histoarysk ûntstien út 'e ferpyldering fan 'e Nederlânske maatskippij. Alle pylders moasten in eigen politike partij hawwe, in eigen fakbûn, in eigen frouljusorganisaasje, in eigen jongereinorganisaasje, en gean sa mar troch. Dêr hearde ek in eigen omrop by. Sa betsjinne de NCRV de otterdokse protestanten, de VPRO de frijsinnige protestanten, de KRO de roomsen, de AVRO de liberalen en de VARA de sosjalisten. Omroppen dy't der letter bykamen, feroveren binne it bestel in eigen plakje, lykas de TROS, dy't boargerlike sekulieren fertsjintwurdige dy't har net mei de liberale pylder ferbûn fielden; de EO, dy't de 'swiere' evangelyske protestanten fertsjintwurdige; Veronica, dat in grut part fan 'e jongerein oan him wist te binen (in nys dy't letter oernommen waard troch BNN); en Omrop MAX, dy't him op 'e âlderein rjochte.
Al dy omroppen binne saneamde publike omroppen, wat betsjut dat se net inkeld finansierd waarden út 'e kontribúsjes fan 'e leden, mar ek út belestingjild fan 'e oerheid. Mei-inoar foarmen se it saneamde publike bestel, dat letter omfoarme waard ta de Nederlânske Publike Omrop. Foar de publike omroppen oer steane sûnt de ein fan 'e 1980-er jierren de saneamde kommersjele omroppen, dy't net út belestingjild en ledekontribúsjes, mar folslein út reklame-ynkomsten en sponsoring fan programma's besteane. De wichtichste kommersjele omroppen binne RTL4, RTL5, Net5, SBS6, RTL7, RTL8, SBS9 en Veronica. Strikt nommen binne dit lykwols hielendal gjin omroppen, mar tillefyzjestasjons (of mooglik tillefyzjekanalen, ôfhinklik fan hoe't men it krekt sjen wol).
De 'omrop' is in typysk Nederlânsk ferskynsel, dat yn oare lannen net foarkomt. Hoewol't soms ynformeel sprutsen wurdt oer 'de Britske omrop BBC' of 'de Flaamske omrop VRT', giet it dêrby om tillefyzjestjoerders en net om omroppen. Ek it begryp steatsomrop, dat foar û.m. de BBC wol brûkt wurdt, is eins in misse namme.
Feytebuorren
thumb|It [[tsjerkepaad tusken Feytebuorren en Abbegea]] Feytebuorren is in buorskip yn de eardere gemeente Súdwest-Fryslân. Feytebuorren leit benoarden Westhim tusken Abbegea en Blauhûs oan de Westhimster Opfeart. De namme komt ek foar as Feitebuorren en Feiteburen.
Hy leit yn it noardlik ferlingde fan it doarpke Westhim. Feitlik foarmje de beide plakken ien plak mar ferdield oer twa kearnen. Dat is al fan oarsprong sa. It is dêrby opfallend dat de tsjerke fan it doarp dan krekt yn Feytebuorren stiet en net yn Westhim, dat útgroeid is ta it doarp fan de twa kearnen. Nettsjinsteande de tsjerke is Feytebuorren in buorskip bleaun fan Westhim.
Tsjerke
thumb|Bartolomeüstsjerke De tsjerke, de Bartholomeüstsjerke is wijd oan de hillige Bartolomeüs. De fan kleastermoppen boude toer fan de tsjerke stammet út de 14e iuw en is it âldste part fan it gebou. Yn de klokkestoel fan de toer hingje twa klokken. De âldste kommt út 1353. As râneskrift stiet te lêzen: ''Bartolomeus dibaphus St. rex et immaculata mater Jesu. Ave Maria'' ('Bartolomeus, de mei poarper beklaaide, de hillige kening en de suvere mem fan Jezus. Wês groete Maria'). Teffens fermeldt de klok de namme fan pastoar Luidulfrus. De jongste klok is fan 1639. De hjoeddeiske ienfâldige sealtsjerke is boud yn 1708 as ferfanging fan de midsiuwske tsjerke.
Pinning (medalje)
In pinning, peinje of penje is in soarte medalje dy't yn gebrûk is sûnt de Renêssânse.
Yn de Nederlannen komme de earste fan dizze pinningen út de 16e iuw. It binne meast portretpenningen fan pommeranten, ûnder oare in rige portretten fan Wigle fan Aytta dy't makke binne troch J. Jonghelinck út Antwerpen. De earste Fryske pinningen komme lykas yn alle oare noardlike gewestlike pinningen út de earste jierren fan de Opstân. Se binne yn opdracht fan de Steaten slein yn de munthuzen as oantinken oan glorieuze feiten: it sljochtsjen fan de Spaanske forten yn Ljouwert, Harns en Dokkum (1580), de ferovering fan Grinslân (1584.
Yn de 17e iuw komme ynstee fan de yn munthuzen sleine pinningen, offisjele triomfpinningen fan spesjalisearre medaljeurs, meast yn Hollân. Dy meitsje spesjale pinningen foar ferskate Fryske gelegenheden, bygelyks de iepening fan de Strobosser Trekfeart (J.Lutma, 1656), de yntocht fan Willem IV yn Ljouwert (M. Holtshey, 1734), by de erkenning fan de Feriene Steaten (B.C. van Calkar, 1782). Guon pinningen binne fan ynhiemske medaljeurs dy't net by namme bekend binne. Ien fan harren wie Andele Andeles. Benammen yn Fryslân waarden in soad gravearre famyljepinningen makke. Oare bekende pinningen wienen elekteurspinningen, gildepinningen, histoarjepinningen en lândeipinningen. In soad pinningen binne te sjen yn it Munt- en Penningkabinet de Jan Binneswei yn Surhústerfean.
Orden Ogan
Orden Ogan is in Dútske powermetalband oprjochte yn 1996 yn Arnsberg. De band brocht yn 2004 syn debútalbum Testimonium A.D. út. De teksten fan de band gean benammen oer fantasy. Orden Ogan hat sân studio-albums en twa live-albums útbrocht.
Heentiamahûs
thumb|Heentiamahûs yn 1603 It Heentiamahûs wie in stins oan de eastlike ein fan It Nauw yn Ljouwert. It hûs waard grif boud om 1400. Fan it hûs is neat werom te werkennen.
Om 1450 waard de stins bewenne troch Willa Heentiama, âlderman fan Ljouwert. Letter hat it bewenne west troch de famylje Jongema dy't ek Jongemastate yn Raerd yn eigendom hie. Yn 1524 waard it oankocht troch de “Stedelijke Regering”.
Histoarikus Eekhoff skriuwt yn it haadstik “Wandeling door de stad, omstreeks 1550” oer dit hûs: Aan het oostelijke einde van het Naauw staat de stins van den vroegeren Olderman Willa Heentiama, later door de Jongema’s bewoond, en in 1524 door de Stedelijke Regering aangekocht. Yn de noat ûnderoan side 194 giet er fierder: Het Floreen-Register van omstreeks 1512 noemt dit huis: “dat ueruallene steens ende stede bij de Broll breggha hort Wytz Jonghama. Hear Goslick fan Juwinga, Ridder en Ried fan it Hof neamde it: ''dat Steenhuys mit den hoffsteede bij die Broell brugge” bij gelegenheid, dat hij het in 1524 namens zijn zuster Ansck, voor 687 Goudgld. aan Regt en Raad der stad verkocht, blijkens koopbrief in ’t Stedelijk Archief, No. 161. Misschien wilde de Stad het tot het St. Jakobs-Gasthuis betrekken. Thans bestaat het gebouw nog geheel, hoewel het in drie verschillende panden bewoond wordt.''
Yn 1846 wie it âlde hûs foar Eekhoff blykber noch werkenber. Op it steed fan de stins hat Johan Sems yn 1603 lykwols al trije wenhuzen tekene, wêroan neat op in (eardere) stins wiist. Op dat plak yn de hoeke fan it Nauw en de Grutte Heechstrjitte steane no âlde wen-/winkelpannen, mar der is neat mear fan in stins yn te werkennen.
Bad Santa 2
Bad Santa 2 is in Amerikaansk-Britsk-Kanadeeske swarte komeedzje, heistfilm en krystfilm út 2016 ûnder rezjy fan Mark Waters. De haadrollen waarden spile troch Billy Bob Thornton, Kathy Bates en Tony Cox. De titel betsjut "Stoute Krystman 2". De film is in ferfolch op 'e súksesfolle anty-krystfilm Bad Santa, út 2003. It ferhaal folget de deprimearre eks-krimineel Willie Soke as er him jitris ferklaaie moat as de krystman, diskear om in goeddiedichheidsynstelling yn Chicago te berôvjen. Dêrfoar bondelet er syn krêften mei dy fan 'e beide minsken dy't er it meast hatet op 'e hiele wrâld: syn eks-partner Marcus Skidmore en syn eigen mem. Bad Santa 2 krige oer it algemien negative resinsjes fan 'e filmkritisy en flopte yn 'e bioskopen.
Plot
Trettjin jier nei't it goed mei him liek te betearen (sjoch: Bad Santa), is eks-krimineel Willie Soke wer ferfallen ta in fersutere bestean yn Phoenix as alkoholist en seksferslaafde. Syn freondinne is er kwytrekke en ek al syn jild is op. Deprimearre besiket er in ein oan syn libben te meitsjen, mar wylst er stadich stikkend oan in snoer oan it plafon hinget, kriget er besyk fan Thurman Merman. De grouwe jonge is no in grouwe folwoeksen man wurden, mar hy is noch altyd like goederleausk en ûnnoazel. Hy hat Willie syn post meinommen, en dêr sit in grut kefert tusken mei in pear steapels bankbiljetten deryn. As er dat sjocht, stapt Willie gau-gau ôf fan syn foarnimmen ta selsmoard.
Willie komt der al rillegau efter dat it jild fan syn eardere kriminele partner komt, de negroïde, mei dwerchgroei oanhelle Marcus Skidmore. Dyselde hat Willie trettjin jier earder besocht te fermoardzjen, en dêrfoar, en foar in rige berôvings dy't er tegearre mei Willie útfierd hie, is er doe it tichthûs yn draaid. Willie sels ûntsprong de dûns doe troch tsjin Marcus te tsjûgjen. No is Marcus frijkommen omreden fan in kombinaasje fan goed gedrach en in selletekoart. Willie soe ferwachte hawwe dat er him no noch mear fermoardzje wolle soe as earder, mar Marcus hâldt út dat er oprjocht spyt hat fan syn besykjen ta moard. Ynstee wol er Willie by in nije berôving belûke, om't er ferlet hat fan syn ekspertize as brânkastkreaker. Hy hat nammentlik in doelwyt yn Chicago op it each dat harren miljoenen opsmite kin.
Willie giet mei tsjinnichheid akkoart en reizget mei Marcus nei Chicago. Dêr oankommen docht bliken dat it doelwyt fan 'e berôving in goeddiedichheidsynstelling is mei de namme Giving City. Willie hat gjin problemen mei it berôvjen fan in goeddiedichheidsynstelling, mar wol mei it feit dat sa'n organisaasje neffens him nea net folle hawwe kin dat it stellen wurdich is. Neffens Marcus drukt Regent Hastings, dy't de ynstelling mei syn frou Diane oprjochte hat, lykwols 95% fan al it jild efteroer dat mei kollektearjen ynsammele wurdt. Hy bewarret dat yn in brânkast yn syn kantoar oant er it oan 'e ein fan it jier op in bankrekken yn it bûtenlân sette lit. It bedrach berint neffens Marcus elts jier wol twa miljoen dollar. Dat as se Giving City mei de kryst bestelle, hawwe se in moaie opbringst.
It docht bliken dat Marcus al in partner hat en dat de berôving in trijemansput is. Dat fynt Willie net sa slim, mar dat de trêde partner syn eigen mem Sunny is, dat is foar him in brekpunt. Hy en syn mem binne folslein faninoar ferfrjemde. Se befoel fan him doe't se trettjin jier wie, en se brocht him grut yn in krimineel bestean oant se him foar har it tichthûs yn draaie liet doe't er alve wie. No is se op jierren slagge en hat se in ier stadium fan 'e sykte fan Parkinson, sadat se sels gjin brânkasten mear kreakje kin. Der is nimmen yn 'e wrâld dy't Willie mear hatet as syn mem. Hy wegeret mei har gear te wurkjen en rint fuort. As Marcus him efternei komt om him te bepraten, jout Willie ta op betingst dat hy en Marcus syn mem bedrage sille en de bút midstwa spjalte. Marcus stimt dêr grif mei yn.
Willie en Marcus jouwe har by Giving City op as frijwilligers en moatte nei trettjin jier op 'e nij de krystman en in krystelf spylje. Sunny, dy't by Giving City wurket as ûnderdiel fan har reklassearring nei't se út 'e finzenis kommen is, jout har by harren as Mrs. Claus, de frou fan 'e krystman. Willie hat gjin nocht oan it ferklaaien, noch oan it trochbringen fan tiid mei syn mem en Marcus, en syn humeur wurdt der net better op as bliken docht dat Giving City, op oanstean fan 'e ideälistyske Diane Hastings, in nultolerânsjebelied hantearret op it mêd fan drinken ûnder it wurk. It spul rint út 'e hân as er yn oansketten steat in folle fleuriger krystman yninoar slacht mei in stânbyld fan 'e Faam Marije út in kryststâl, om't er troch in misferstân de yndruk krigen hat dat de man in pedofyl is dy't it op 'e lytse bern foarsjoen hat.
Underwilens kriget de ûnnoazele Thurman foar it ferstân dat Willie yn Chicago is. Om't er sels nimmen mear hat (syn heit hat him yn 'e steek litten en syn deminte beppe is in pear jier lyn ferstoarn), is er wisberet om 'e kryst troch te bringen mei Willie, dy't er beskôget as syn iennichste famylje, ek al hjit Willie him eltse kear dat er del komt om op te soademiterjen. Dat, Thurman nimt út it waarme Phoenix yn in T-shirt en in koarte broek de bus nei Chicago, sûnder te begripen dat it dêr winter is mei tweintich sm snie, en dat er dus op syn minst in jas nedich is.
Willie, dy't nei de mishanneling troch de plysje arrestearre wie, komt op boarchtocht frij troch tadwaan fan Diane Hastings en de goede namme dy't Giving City yn Chicago hat. As se lykwols fan in pear meter ôfstân de dranklucht al rûke kin, wol se him ûntslaan. Willie, dy't wol sa leaf fan it wurk as krystman ôf wêze soe, mar dan gjin tariedings foar de berôving fan Giving City meitsje kin, smeket har om him noch in kâns te jaan. Diane, dy't sels in opbetterjend alkoholiste blykt te wêzen, stimt dêrmei yn op betingst dat er mei har nei in gearkomste fan 'e AA giet.
Dy jûns kladderet Marcus de fentilaasjekanalen fan Giving City yn om te ûntdekken hokker befeiligingssystemen de ynstelling hat. Dêrby trappearret er Diane har man Regent, dy't in skuonfetisjist blykt te wêzen, wylst er mei syn sekretaresse Alice omslacht. Krekt op dat stuit skillet Willie Marcus op, mei as gefolch dat Regent en Alice in ringtone út it fentilaasjekanaal kommen hearre. Marcus spilet halje-trawalje fan ruten, mar Regent fermoedet dat Diane in privee-detektive ynhierd hat om him te begluorkjen, om't se aan kriget hat fan syn dieverij of fan syn oerhoer of fan beide. Hy jout syn haad befeiliging Dorfman opdracht om Diane te folgjen. As Willie mear tiid mei Diane begjint troch te bringen om't se tegearre nei AA-gearkomsten moatte, tinkt Regent dat hy de privee-detektive wêze moat.
Om't se foar de berôving ferlet hawwe fan 'e kaai fan 'e keamer dêr't de brânkast fan Regent Hastings stiet, dy't de befeiligingsminsken oan har kaaibosk hawwe (en om't er nei trettjin jier yn it tichthûs sa glei as in kikkert is), besiket Marcus de obese befeilichster Gina te ferlieden. Gina lit har troch him mei op in ôfspraakje nimme en yt op syn kosten in bêst miel, mar as er har thúsbringt en it idee oppenearret dat er wol eefkes mei deryn komme kin, stegeret se him ôf en seit se dat se nea mei in dwerch op bêd gean kinne soe.
Underwilens spylje Willie en Sunny tegearre foar de krystman en Mrs. Claus by in krystfiering foar bern yn 'e filla fan in rike húshâlding, dêr't Sunny de sliepkeamers leechstelt wylst Willie it feestfolk dwaande hâldt. Geandewei begjinne mem en soan in bân te krijen, sa liket it, fral as Willie ûnderweis werom in drogisterij oerfalt om in fleske hoastdrank foar Sunny te stellen, dy't al dagenlang oan ien wei sit te hoastjen. Sunny jout him op har beurt in pistoal dat er brûke kin mocht Marcus him wer besykje te fermoardzjen, ek al leaut Willie dat Marcus net mear de aaklike lytse ferrieder fan foarhinne is. Se praat boppedat mei Willie ôf om der tegearre mei de bút fan troch te gean en Marcus foarby te partsjen, net wittend dat Willie krekt sa'n ôfspraak mei Marcus makke hat.
Thurman skillet Willie op dat er yn Chicago oankommen is. Hy presintearret syn hommelse oanwêzichheid as syn krystkado foar Willie. Dy is dêr hielendal net bliid mei, mar hy jout Thurman dochs it adres fan 'e wente dêr't er ferbliuwt. Syn mem stiet der by him op oan om Thurman ôf te poeierjen. Willie nimt him mei nei in waskerette dy't 24 oeren deis iepen is, mei it plan om him dêr efter te litten. As Thurman úteinlik yn 'e sliep falt, besiket er út te piken, mar syn gewisse lit dat net ta, en úteinlik stelt er in jas foar Thurman en bringt him nei de nachtopfang fan Giving City. Dêr giet Thurman op ûndersyk út as er sjongen heart, en ûntdekt er de diriginte Renée, dy't mei in koar fan minder bedielde bern oan it oefenjen is foar de krystútfiering yn Giving City, dy't op krystjûn holden wurde sil. De ûnnoazele Thurman, dy't eins neat oars as in grut bern is, wurdt troch Renée opnommen yn it koar.
Om't Marcus neat wit te berikken mei Gina, praat Sunny der by Gina op om dat Willie har wol sitten sjocht. It docht bliken dat de kinky Gina inkeld op âldere, ûnsjogge en dwersferkearde manlju falt, dat it is dêrnei foar Willie in kâld keunstke om har te fersieren. Hy hat anale seks mei har op it húske fan in kroech en wit har de kaaien te ûntfytmanjen. As Marcus foar it ferstân kriget dat Willie "it" mei Gina dien hat en har dêrmei foar him "besmoarge" hat, wurdt er poer en falt er Willie oan, dy't him lykwols sûnder folle muoite oermânsk wurdt. Letter hâldt Marcus it derop dat de spanning him wat tefolle waard.
Thurman freget Willie om nei de krystútfiering te kommen, mar Willie moat him nee ferkeapje om't er dy jûns al oare ferplichtings hat, te witten: de berôving fan Giving City. Neitiid spilet syn gewisse wer op om't er Thurman kwetst hat mei syn wegering. Op krystjûn slagget it him tafallich om it optreden fan Thurman te sjen as dy as solist it liet Silent Night sjongt. Dat makket foar Thurman alles wer goed. Fuort dêrnei sette Willie, Sunny en Marcus útein mei de berôving. Alles giet dat it slydjaget, en Willie kin sûnder swierrichheden de brânkast iepenje. Dêr blykt minder jild yn te sitten as se ferwachte hiene, mar dochs noch altyd in goede $600.000. Underwilens hat Regent oan Dorfman opdracht jûn om 'e antesedinten fan Randall Cook nei te rinnen, de skûlnamme dy't Willie brûkt. Dêr blykt fansels neat oer te finen te wêzen, dat Dorfman graaft wat djipper en ûntdekt dan Willie syn wiere identiteit, en Marcus sines, en Willie syn strafblêd, en Marcus sines. Hy warskôget gau-gau Regent Hastings, mar se komme te let om 'e berôving noch tsjin te kearen.
Underwilens lûkt Marcus ynienen in pistoal dêr't er Willie mei bedriget. It docht bliken dat er hielendal gjin spyt hat fan syn eardere besykjen om Willie te fermoardzjen, en dat al syn freonlikens spile wie. Hy hie Willie inkeld nedich as brânkastkreaker, en no is er fan doel mei de folsleine bút út te naaien. Willie lûkt lykwols syn eigen pistoal, dat er fan syn mem krigen hat. As se Regent en Dorfman oankommen hearre, spylje se fan ruten troch de stoartkoker, dy't útkomt yn in ôffalcontainer op it parkearterrein efter Giving City. Dêr wurde se opwachte troch Sunny, dy't ferklaaid is as de krystman. Se lûkt sels ek in pistoal as se sjocht wat der geande is. Willie tinkt dat sy him helpe wol tsjin Marcus, mar syn mem helpt him fluch út 'e dream: se hie him inkeld nedich as brânkastkreaker, en no is se fan doel om mei de folsleine bút út te naaien. Dy bekentenis liedt ta in koarte Mexican standoff, oant syn mem Willie kâldwei ynformearret dat se it pistoal dat se him jûn hat, fansels laden hat mei losse flodders. Sunny sjit Marcus del, grypt de sek mei de bút en pykt út.
Willie efterfolget har nei in grut bûtendoarfeest om in iisbaan hinne, dêr't inkeld lju talitten wurde dy't ferklaaid binne as de krystman. De plysje is ûnderwilens mei grut materieel úttein en sit har op 'e hakken, mar middenmank in mannichte krystlju tinkt se weiwurde te kinnen. Willie, dy't sels ek noch altyd in krystmanpak draacht, jout it sa gau net op en wit syn mem tusken alle oare krystlju yn op te spoaren. Hy besiket har tsjin te kearen, mar se sjit him del krekt as der fjoerwurk ôfstutsen wurdt, sadat nimmen de knal opfalt, en hy sakket yninoar op 'e grûn. As se fuortrinne sil, grypt er de sek mei de bút. Sunny wol syn hân los skoppe, mar wâdet by fersin tsjin 'e sek oan, sadat $600.000 oant papierjild de loft yn fljocht en yn ôfsûnderlike bankbiljetten wer deldwarrelet. Alle oanwêzige krystlju streame ta om har diel fan it jild te gripen, ta alteraasje fan Sunny. Ut klearebare wraak risselwearret se om Willie dea te sjitten, mar se rekket ynstee Thurman, dy't Willie te help komt sûnder foar it ferstân te hawwen wat der geande is. De plysje arrivearret en pakt sawol Sunny as Willie op, krekt foar't Willie fan bloedferlies út 'e tiid rekket.
Robert De Niro
Robert De Niro (Ingelske útspr.: [də 'nɪəɹoʊ], likernôch: "duh nea -roo"; Italjaanske útspr.: [de 'ni:ro], likernôch: "dee nii -roo"; folút: Robert Anthony De Niro jr.; New York, 17 augustus 1943) is in Amerikaansk akteur, regisseur en filmprodusint fan mingd, mar foar it meastepart Italjaansk etnysk komôf. Hy spilet gauris yn misdiefilms, en wurket datoangeande faak gear mei regisseur Martin Scorsese. De Niro begûn syn karriêre as akteur yn 1963 en briek yn 1974 troch mei syn rol as de jonge Vito Corleone yn The Godfather Part II, fan regisseur Francis Ford Coppola. Foar dy rol wûn er in Oscar foar bêste byrol fan in akteur. Yn 1980 wûn er boppedat in Oscar foar bêste akteur mei syn rol as bokser Jake LaMotta yn Raging Bull, in film fan Scorsese.
Bad Santa 2
Plot
Letter docht bliken dat Thurman net slim ferwûne is, mei't de kûgel him yn syn grouwe kont rekke hat. As de plysje him ferheart, wit Willie de saken sa te draaien dat it liket as hat er holpen by de arrestaasje fan Sunny en Marcus. Troch ek de frauduleaze Regent en syn trewanten derby te lappen, ûntspringt er sels op 'e nij de dûns en wurde der gjin oanklachten tsjin him ynbrocht. Wylst er yn it sikehûs opbetteret fan syn skotwûne wurdt Willie wekker as Diane him dêr by wize 'krystkado' ôflûkt, út blykbere tankberens foar syn oan it ljocht bringen fan it bedroch fan har man. As er wer by de pinken is, nimt Willie in baan as konsjerzje by Giving City oan, dêr't ek Thurman noch altyd ferbliuwt. Dyselde hat earder tsjin Willie sein dat je, as je gjin famylje mear hawwe, frij binne om jins eigen famylje út te kiezen, en Willie beslút no dat Thurman syn famylje is. Hy siket ek de slim ferwûne Marcus yn it sikehûs op, en nimt wraak op him troch in kompromittearjende foto fan him te meitsjen en dy op Instagram te setten.
Produksje
Bad Santa 2 waard regissearre troch Mark Waters nei in senario fan Johnny Rosenthal en Shauna Cross. As produsinten wiene Geyer Kosinski en Andrew Gunn by it projekt belutsen foar de filmstudio's Miramax Films, Ingenious Media, Media Talent Group en Gunn Films. Dêrmei wie de film Amerikaansk-Britsk-Kanadeeske ko-produksje. Foar Bad Santa 2 wie in budget beskikber fan $26 miljoen. De kamerarezjy wie yn 'e hannen fan 'e Nederlânske sinematograaf Theo van de Sande, en de filmmuzyk waard fersoarge troch Lyle Workman. De opnamen foar Bad Santa 2 setten op 11 jannewaris 2016 útein en fûnen plak op lokaasje yn Montreal en Chicago.
Robert De Niro
Oare bekende dramafilms dêr't De Niro yn spile, wiene Taxi Driver, Once Upon a Time in America, The Deer Hunter, Cape Fear, The Mission, Goodfellas en The Untouchables. Ek wied er te sjen yn komeedzjes as Analyze This, Meet the Parents, Meet the Fockers, The Intern en Dirty Grandpa. Njonken twa Oscars hat De Niro foar yndividuele films ek in Golden Globe, in Sulveren Bear en in Satellite Award wûn, en foar syn hiele oeuvre de Cecil B. DeMille Award en de Gouden Liuw foar it Oeuvre fan it Ynternasjonaal Filmfestival fan Feneesje. Fierders waard De Niro yn 2016 de Presidinsjele Frijheidsmedalje takend. Hy wurdt beskôge as ien fan de bêste akteurs fan syn generaasje.