cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tûndra
Yn de fysyske geografy is tûndra in bioom dêr't beammegroei slim behindere is troch lege temperaturen en in koart groeiseizoen. De term tûndra komt fia it Russyske тундра fan it Kildin Samy (op it skiereilân Kola) wurd tūndâr "heechlân," "steppe sûnder beammen." Der wurde trije soarten tûndra's ûnderskaat: Arktyske tûndra, alpine tûndra en Antarktyske tûndra. Op de tûndra bestiet de fegetaasje út dwerchstrûken, siggen (Cyperaceae), gerzen, moassen en koarstmoassen (lichen). Guon tûndra's hawwe ek dwerchbeammen, sa as dwerchbjirken.
It klimaat op in tûndra is tige min foar it waaksen fan hegere plantesoarten. De boaiem is teminsten seis moannen beferzen of mei snie oerdutsen. It groeiseizoen is tige koart en de trochsneed temperatuer fan de waarmste moanne leit ûnder de 10 °C. Yn de simmer raant alinne de boppeste laach fan de grûn, oer in djipte fan sa'n 30 oant 60sm boppe de permafrost. Hoewol't de mannichte delslach frijwat leech is, binne de measte tûndraboaiems sompich. Dat komt trochdat it wetter net sinke kin fanwege de beferzer ûndergrûn en omdat de ferdamping ek leech is. Op in protte plakken hat dat ta feanfoarming laat. Typysk foar de tûndra binne ek de polygoonfoarmige struktuergrûnen, dy't troch opfriezing ûnsteanne. De permafrost hat ek fan gef0olgen dat yn in protte tûndra's palsa's fûn wurde; de folle gruttere pingo's binne seldsumer.
Tûndra's komme ûnder oaren foar yn Ruslân, Yslân, Kanada, Alaska, de Kerguelen en oare eilannen oan de râne fan Antarktika. Yn it suden wurdt de tûndra begrinzge troch de taiga. It tûndragebiet komt foar in part oerien mei de klimaatsône dêr't it tûndraklimaat hearsket.
Drylts
Drylts (Nederlânsk en offisjeel: IJlst) is in stêd yn de gemeente Súdwest-Fryslân, mei 3.295 ynwenners (2006), en leit yn it súdwesten fan Fryslân, sa'n 5 km fan Snits, dêr't it oer it wetter fia de Geau mei keppele is. Drylts hat in stasjon oan it spoar Ljouwert-Starum. Oant 1984 wie Drylts in selsstannige gemeente, en fan 1984 oant 2011 wie Drylts it haadplak fan de gemeente Wymbritseradiel.
Skiednis
thumb|left|Alde kaart fan Drylts út de Beskriuwing fan de Hearlikheid Fryslân troch Bernardus Schotanus a Sterringa útjûn yn 1664 Drylts is ûntstien oan 'e Alde Ie of Yem ien fan de feanfearten yn súdlik Fryslân. Dat wie fan âlds in rivierke dat de Sudersee ferbûn mei de Middelsee. Oan 'e Ie tanket it stedsje syn namme. Hjoed oan 'e dei binne der noch mar in pear fragminten fan it eardere rivierke oer. Ien dêrfan foarmet de sintrale as fan Drylts en hat it karakter fan in grêft. Pal foar de huzen lâns rint de strjitte en de tunen lizze oan 'e oare kant fan 'e strjitte oan de kant fan 'e Ie. Dizze oan it wetter grinzende túntsjes, 'bleken' of 'oertunen', hearre by de oan 'e grêften lizzende huzen en waarden eartiids brûkt om 'e wask te drûgjen. De tunen binne foar in diel noch yn partikuliere hannen en binne yn 2003, krekt as it eardere stedhûs, brûkt as filmdekôr foar de Kameleon-film Skippers fan de Kameleon mei as regisseur Steven de Jong.
It bekendste foarbyld fan 'e houtyndustry yn Drylts wie de firma Nooitgedagt dy't ark, houten boartersguod en redens makke. Om 1990 ferfear it fabryk nei it yndustryterrein. Dielen fan de âlde fabriken binne sloopt. Der stiet noch mar ien âld gebou, it earste Nooitgedagt-fabryk, dat alhiel renovearre is. DIt lêst boude autentike fabryksgebou - it earste yn Nederlân dat hielendal fan beton makke waard - is mids oktober 2004 sloopt. In pear jier earder hold de firma Nooitgedagt op te bestean troch in oername. Yn it nije gebou sit no in oar bedriuw. Saillant detail is dat der sa'n tsien jier diskusjearre is oer it ynfoljen fan it terrein. Al dy tiid stie it gebou der leech en ferpaupere by. Nei oktober 2004 begûn in diskusje oer it behâld fan de âlde fabryksskoarstien, dy't yn 2007 renovearre waard. Dêrby waard it bouwurk ta syn oarspronklike hichte werombrocht, lykwols net as eartiids mitsele waard mar yn 'e foarm fan in stielen staketsel (keunstwurk). Mids 2005 is der op it âlde fabryksterrein in nij wenwykje setten.
Drylts hat sûnt 1268 stedsrjochten. It is dêrmei de op trije nei âldste stêd fan Fryslân, nei Starum, Harns en Hylpen. De klokslach fan Drylts grinzge oan dy fan Snits, en beide stêden waarden omsletten troch de gritenij en letter gemeente Wymbritseradiel. Drylts wie in selsstannige gemeente oant it by de gemeentlike weryndieling fan 1 jannewaris 1984 gearfoege waard mei de âlde gemeente Wymbritseradiel ta in nije gemeente dy't ek fan Wymbritseradiel kaam te hjitten.
By dy gemeentlike weryndieling fan 1984 wie besletten dat net allinnich Drytls en Wymbritseradiel gearfoege wurde moasten, mar ek Snits. Fanwegen fûleindige protesten yn 'e Wetterpoartestêd wist Snits lykwols syn selsstannigens te behâlden. Dêrtroch waard Drylts it haadplak fan 'e nije gemeente. Yn 1985 kaam oan de noardkant fan Drylts it nije gemeentehûs ree. It âlde stedhûs, dat te lyts wurden wie, kaam yn gebrûk as plysjeburo. In oantal jierren letter waard it ferkocht oan partikulieren; it is no in wenhûs. thumb|right|[[Mauritiustsjerke (Drylts)|Mauritiustsjerke]]
Nettsjinsteande de lang oanholden bestjoerlike skieding tusken Drylts en Snits, is Drylts dochs foar in grut part op Snits rjochte; it hat bygelyks in soad ynwenners dy't yn Snits harren wurk hawwe. Oan de oare kant is der yn Drylts in tige ryk ferieningslibben, dat somtiden sels ynwenners fan Snits oanlûkt.
Wiken
De wiken fan âld nei nij:
De Rôt
thumb|Houtseachmûne [[De Rôt (Drylts)|De Rôt]] Mûne "De Rôt" is in houtseachmûne dy't yn 1683 boud waard yn de Saanstreek. Om 1829 helle de eardere Dryltser houthandel Oppedyk de mûne nei Drylts om him dêr wer op te bouwen. De mûne wurdt noch hieltyd brûkt om te seagjen en kin besichtige wurde.
Mienskip
Yn it eardere gymnastyklokaal sit sûnt de santiger jierren 't Mienskipshûs. It Mienskipshûs is sûnt in oantal jierren sloopt en op it plak binne nije wenningen boud. De Rôt en De Iendracht binne de twa buertferienings. De Twine en De Kogge binne de beide basisskoallen. It Dryltser Kypmantsje is it pleatslike krantsje.
De 'Utherne' is in sportkompleks oan de eastkant fan Drylts (tichtby houtseachmole De Rot) en beslacht in tal sportfjilden en in sporthal (mei 2 sealen).
Strjitten
Alle strjitten fan Drylts.
Daphne Groeneveld
Daphne Groeneveld (Leiderdorp, 24 desimber 1994) is in Nederlânsk model. Sy hat op de omslach stien fan de Frânske en Japanske ferzje fan Vogue en hat wurke foar ûnder oaren Louis Vuitton, Givenchy, Calvin Klein, Christian Dior en Versace.
Groeneveld waard yn 2010 opmurken troch in modelleburo en wûn noch itselde jier de titel Beste Nederlandse Model by de Marie Claire Netherlands Fashion Awards.
Loes Haverkort
Loes Haverkort (Almelo, 19 jannewaris 1981) is in Nederlânsk film-, tillefyzje- en toanielaktrise fan Twintsk komôf. Hja is ek aktyf as sjongster.
Jonkheid en oplieding
Haverkort waard yn 1981 berne yn Almelo en groeide op yn it Twintske Wierden. Dêr spile se as tsiener yn 'e band Casual. Yn 2004 rûne hja har aktearoplieding ôf oan 'e Toanielakademy Maastricht. Neitiid rjochte Haverkort mei fjouwer befreone aktrises in eigen toanielselskip op mei de namme Norfolk.
Aktearkarriêre
Produksjes fan Norfolk wiene û.m. Kantoor (2005), Uptijd (2007) en Cruise (2008). Ek spile Haverkort yn 2010 en 2014 yn 'e ferneamde musical Soldaat van Oranje, en hie se yn 2011 in rol yn it stik Jiskefet: Goeiesmorgens de Musical. Mank de oare toanielfoarstellings dêr't Haverkort oan meiwurke hat, wiene Fall der Götter (2003 yn Berlyn) en de Nederlânske oersetting dêrfan: Val van de Goden (2004), Richard III (2004), Titus Geen Shakespeare (2006), Palindrome (2007), De Koopman van Venetië (2008), Route 66 (2008) en Brandende Liefde (2009).
Op 'e tillefyzje wie Haverkort foar it earst te sjen yn 2003 en 2004 yn 'e searje Efteling Sprookjes, as it famke mei de reade skuontsjes, Jiskepûster en Toarnroaske. Letter hie se rollen yn dramasearjes as Spoorloos Verdwenen (2006), Van Speijk (2006-2007), Julia's Tango (2007), Floor Faber (2009), Lieve Liza (2012) en Weemoedt (2016). Yn 2010 fertolke Haverkort de rol fan prinsesse Máxima yn Bernhard, Schavuit van Oranje, en datselde jiers hie se yn De Troon de rol fan Sofia fan Wuerttemberch, de earste frou fan kening Willem III. Ek spile se yn 2013 yn 'e tillefyzjefilm Lieve Céline, hie se yn 2014 in gastrol yn 'e plysjesearje Rechercheur Ria, en fertolke se yn 2017 yn 'e searje Celblok H de haadrol fan Anouk van Dam. Yn 2018 wie Haverkort ien fan 'e kandidaten yn it realitytillefyzjeprogramma Wie is de Mol?, wêrby't se yn 'e fyfde ôflevering ôffoel.
Op it wite doek makke Haverkort yn 2005 har debút as Willemijn yn 'e film Eilandgasten, ûnder rezjy fan Karim Traïdia. Letter spile se ek yn û.m. De Sportman van de Eeuw (2006), Sarah en Hij (2007), Coach (2009), Dik Trom (2010), Ja, Ik Wil! (2015), Rendez-vous (2015) en Voor Elkaar Gemaakt (2017). Yn 2018 hie Haverkort de froulike haadrol yn 'e histoaryske aventoerefilm Redbad, ûnder rezjy fan Roel Reiné. Dy film wie (hiel loskes) basearre op (dielen fan) it libben fan 'e histoaryske persoan fan Redbad, in achste-iuwske kening fan 'e Friezen. Har tsjinspiler wie dêrby Gijs Naber. Haverkort spile de kristlike, Deenske prinsesse Frea, mei wa't Redbad yn 'e film trout.
Priveelibben
Haverkort hat in relaasje mei muzikant Floris Verbeij, mei wa't se gearwennet. Twaresom foarmje se de indiepopband LOUISV, dy't û.m. de titelsong Trouble in Paradise fan 'e film Rendez-vous fersoarge. Haverkort, dy't fegetaarjer is, hat mei har freon in soan en in dochter.
Nôtdragershúske
It Nôtdragershúske (Nederlânsk en offisjeel: Korendragershuisje of ek wol Zakkendragershuisje) is in monumintaal hûs yn 'e Fryske stêd Frjentsjer. Foarhinne die dit gebou tsjinst as tolhûs foar de trochfier fan nôt. Tsjintwurdich hat it de funksje fan museum en de status fan ryksmonumint. It is yn it besit fan 'e Stifting Monuminten De Waadhoeke.
Beskriuwing
It tolhûs waard yn 1634 boud yn in let-renêssansistyske boustyl mei maniëristyske eleminten. It hat in sealdak en in boppe de grêft oerkraagde (útstykjende) sydgevel. De halsgevel is foarsjoen fan klaustikken mei foluten. Op 'e foargevel fan it hûs binne seis sierlike muorre-ankers oanbrocht en teffens binne der fiif aparte gevelstiennen ynmitsele.
Op 'e meast yn it each springende gevelstien is in nôtmjitter te sjen dy't in nôtmjitte draacht mei de ynhâld fan in skepel. Oare gevelstiennen toane it wapen fan Frjentsjer (in goudkleurige klok op in blau fjild), en de letters TAK (foar Tol, Accijns, Korenmeten). De lêste beide gevelstiennen drage it wurd "Anno" en it jiertal "1634".
It Nôtdragershúske behold oant yn 'e tweintichste iuw yn oarspronklike funksje; oant yn 1937 hie de Gemeente Frjentsjer noch twa nôtmjitters yn 'e tsjinst. It Nôtdragershúske ûndergie yn 1924 en op 'e nij yn 1975 in restauraasje. Tsjintwurdich docht it tsjinst as in (fergees tagonklik) museum, dat beheind iepen is (anno 2018 allinne op snein en moandei).
Felp
thumb|Velp Felp (Nederlânsk: Velp) is in plak flakby Arnhim, yn Gelderlân. It grinzet oan de plakken Rheden en Rozendaal (gemeente Rozendaal) én oan de stêd Arnhim (gemeente Arnhim). Velp telt 17.669 ynwenners (2005) en hat in oerflak fan ± 11,01 km². De A12 foarmet de skiedingsline tusken Arnhim en Felp.
Yn Felp stiet de Hegeskoalle Van Hall Larenstein.
Goudskat
Yn 1851 waard yn Velp in skat opgroeven, besteande út Merovingyske gouden keunstfoarwerpen. De skat waard ferkocht nei Prusen. Yn 1945 waard dy út Berlyn meinomd troch de Russyske besettingsmacht. Sûnttiids lizze se yn it museum fan Moskou.
Itty Sluis
Itty Sluis-Nijdam (Akkrum, 17 jannewaris 1939 - Hylpen, 6 juny 2011) wie in Fryske skriuwster út Hylpen.
Libben
Fan begjin jierren tachtich ôf oant 1995 wurke se as amtner foar de provinsje Fryslân. Har wurk wie altyd yn relaasje mei it Frysk. Begjin jierren tachtich ferskynden ek koarte ferhalen fan har yn Hjir, Trotwaer en Frysk & Frij. Yn 1991 krige se in Rely Jorritsmapriis foar har ferhaal ‘De spear en de fûgel’. Science-fiction (sf) wie oant dan ta noch net sa folle ferskynd yn de Fryske literatuer. Har folgjende boek wie de ferhalebondel Wy dûnsje út 1997. Ek hjiryn joech Itty Sluis har op fierhinne nije wegen yn de Fryske literatuer, dy fan it surrealisme. Yn 1994 wûn se de troch it Skriuwersboun útskreaune essee-wedstriid, ta gelegenheid fan har 25-jierrich jubileum, mei har essee ‘Park yn Fryslân’. Trije jier letter waard har essee ‘It feest fan de leafde’ bekroane yn de troch Provinsjale Steaten útskreaune essee-wedstriid. It ferskynde yn de troch Durk van der Ploeg redigearre sammelbondel mei bekroande essees It obstakel fan ’e ferbylding. De novelle In pleats oan de mar út 1999 yn it ljocht befette absurdistyske situaasjes. Yn 2002 skreau Itty Sluis it Fryske boekewike geskink, It meunster fan Skylge.
Yn 2003 ferskynde de mânske histoaryske roman oer it libben fan Geertruida (Trui) Christine Jentink, Striid sûnder ein. Trui Jentink wie sosjaal fielend, strid foar emansipaasje en wie troud mei skriuwer/sjoernalist Oebele Stellingwerf.
Cesare Gasperoni
Cesare Gasperoni wie, fan april oant oktober 2005 kaptein-regint fan San Marino, tegearre mei Fausta Morganti.
Koraalorkest Hymne
thumb|Lustrum Koraalorkest Hymne is in orkest út Snits dat yn 2003 oprjochte is om koralen te spyljen. Nei in advertinsje yn augustus 2003 troch dirigint/saksofonist Jan Brens yn de Snitser krante joegen har rûnom út de provinsje muzikanten op om ien kear yn de wike koraalmuzyk en koraalbewurkingen te spyljen. Yn septimber koe der yn ien fan de sealen fan it Bogermankolleezje yn Snits útein set wurde mei in lytse 20 muzikanten. Dat tal waakse dy hjerstmis hurd oan en mei de Krystdagen koe der fuort al mei sa’n 25 minsken in Krystkonsert jûn wurde yn de Sint-Martinystsjerke fan Snits. Dêrfoar hie op 15 novimber it orkest al presintearre yn Warkum dêr’t ek Thijs van Leer oan it konsert meiwurke.
Yn 2012 binne der 32 leden rûnom út de provinsje. It orkest wurdt wolris in brassband-plus neamd, omdat der oan de brassband trije saksofoans en inkele trompetten taheakke binne. Alle jierren docht it orkest mei oan sa’n 15 optredens, konserten, betinkings en tsjerketsjinsten. It repertoire bestiet út wurken fan de ‘klassikers’ Bach, Händel en Mozart en bewurkings fan modernere komponisten lykas Cesar Franck. Dêrnjonken makket de dirigint, Jan Brens, sels hiel wat bewurkings foar Hymne.
Method of Destruction
Method of Destruction better bekend ûnder de ôfkoarting M.O.D. is in Amerikaanske metalband oprjochte yn 1986 yn New York troch sjonger Mosh, earder fan S.O.D.. De band brocht yn 1987 syn debútalbum U.S.A. for M.O.D. út. Yn 1997 waard de band opheft, mar yn 2001 makke de band in trochstart, om der yn 2008 foar in twadde kear mei op te hâlden, mar hja giene yn 2012 dochs mar wer fierder mei de band. Yn de rin fan de jierren ha der ferskate wikselingen fan bandleden west. De teksten fan de band gean benammen oer polityk, en rasisme. M.O.D. hat acht studio-albums en ien live-album útbrocht.
Koraalorkest Hymne
CD's
thumb|100px|Tredde CD
Beilen
Beilen is in iesdoarp yn de provinsje Drinte; it is it haadplak fan de gemeente Midden-Drinte.
Demografy
Beilen mei byhearrend gebiet Beilen hat rom 11.000 ynwenners, it doarp Beilen telt ± 9700 ynwenners. De heule gemeente Midden-Drinte ûngefear 33.000 ynwenners. Beilen leit midden yn Drinte en wurdt dêrom ek wol it Hert fan Drinte neamd.
Geografy
It doarp leit tusken it spoar Grins - Swol, de autosnelwei de A28, de provinsjale wei N381 en it natoergebiet Terhorstersân. Oan de eastrâne fan it doarp leit NS-stasjon Beilen.
Gemeentlike weryndieling
Oant 1998 wie Beilen in gemeente. Nei gemeentlike weryndieling gie Beilen op yn de gemeente Middenfjild. Dizze gemeente hat mar koart bestien, want sûnt 2000 is Middenfjild wer oergien yn de gemeente Midden-Drinte. De flagge en it wapen binne de eardere gemeenteflagge en -wapen.
Skiednis
Ut ûndersyk hat bliken dien dat ± 20.000 jier lyn om Beilen al minsken wennen. Om it jier 1000 waard Beilen al neamd yn oarkonden. De namme is in ferbastering fan de oarspronklike namme Bijlloo, dat eat as 'iepen kapt plak yn de bosk' betsjut. Troch ûntginningen yn dizze iuw waarden geregeld resten fan âlde delsettings en begraafplakken fûn.
Op 8 augustus 1820 hat in grutte brân in grut part fan Beilen yn de jiske lein. Allinnich de âlde tsjerke is bewarre bleaun. Op 2 desimber 1975 waard by Wijster in trein kaapt troch Súd-Molukse jongeren wêrnei't yn Beilen in beliedssintrum ynrjochte waard (sjoch Treinkaping by Wijster). De kapers skeaten trije persoanen (de masinist en twa passazjiers) dea en joegen har nei hast twa wiken oer. Oer de earste sosjaaldemokratyske wethâlder fan it doarp, Jan Egberts Eleveld (1900-1936), ferskynde yn 2003 it boek "Terug naar Beilen".
Goudskat fan Beilen
Yn 1955 waard yn Beilen in wichtige fynst dien: in goudskat út ± 400. Dizze skat bestie út in earmbân, halsringen en 22 gouden munten, saneamde solidy. Dit wie de rykste skat út de Drintske boaiem. De finers wienen de hearen Beuving en Barkhof. De skat is yn it Drintsk Museum yn Assen te besichtigjen.
Wynzer Feart
De Wynzer Feart is in feart yn de gemeente Súdwest-Fryslân. De feart rint fan de pleats Wyns nei it noardliker lizzende Easterein.
Kacie Castle
Kacie Castle, echte namme ûnbekend (Miami, 8 desimber 1987), is in Amerikaansk neakenmodel en pornografysk aktrise fan mingd Angelsaksysk Amerikaansk, Kubaansk en Sisyljaansk etnysk komôf. Har skûlnamme wurdt inkeld ek wol stavere as Kaci Castle. Hja sette yn 2015 útein mei in wurkpaad yn 'e Amerikaanske pornoyndustry en spile sûnt yn frijwat films.
Libben en karriêre
Castle waard yn 1987 berne yn Miami, yn 'e Amerikaanske steat Floarida. Hja makke yn 2015, doe't se 27 jier wie, har debút yn in pornografyske film. Neffens de Internet Adult Film Database (IAFD) hat se sûnt yn likernôch 50 pornofilms spile, û.m. foar sokke foaroansteande labels as Evil Angel, Devil's Film, Digital Sin en Diabolic Video.
Ek hat se in protte yn 't spier west foar pornowebsiden op it ynternet, wêrûnder Reality Kings, BangBros en Kink.com. Under har karriêre hat Castle gearwurke mei manlike tsjinspilers as Mike Adriano, Marco Banderas, Mick Blue, Manuel Ferrara, Lance Hart, Sean Lawless, Logan Long, Ramon Nomar, Mr. Pete, Criss Strokes en Mark Wood.
Lichemsskaaimerken
Kacie Castle is foar in part Latina mei in blanke hûdskleur, brune eagen en brún hier. Fanwegen har behindich stal liket se jonger as dat se is. Neffens har offisjele opjefte is se 1.62 m lang, mei in gewicht fan 51 kg, en in natuerlike kupmaat 34A. Behalven de wenstige piercings troch de earlellen hat Castle ek in nâlpiercing.
Fierders hat se ferskate tatoeaazjes: in ôfbylding fan Mickey Mouse en in anargysymboal op har lofterûnderearm, in ôfbylding mei de tekst siempre (Spaansk foar "altyd") op har rjochterûnderearm, in haai op har rjochterskouder, haaietosken tusken har kaaibonken en lytsere tatoeaazjes op har beide skinen en ûnder har lofterearm. Ta einbeslút hat Castle ûnder elts fan har boarsten in heale-sirkelfoarmige regel tekst tatoeëarje litten, wêrby't de beide regels ien sin foarmje. Under har rjochterboarst: I solemnly swear that ("Ik swar plechtich dat"), en ûnder har lofterboarst: I am up to no good ("ik net folle goeds fan doel bin").
Westerbork (doarp)
thumb|De herfoarme [[Stefanustsjerke (Westerbork)|Stefanustsjerke fan Westerbork]] Westerbork (Drintsk: Börk) is in brinkdoarp yn de provinsje Drinte, dat sûnt 1998 ûnder de gemeente Midden-Drintefalt. Dêrfoar wie it in selsstannige gemeente.
Yn de folksmûle wurdt ek wol oer Westerbork sprutsen as it eardere kamp Westerbork bedoeld wurdt. Kamp Westerbork waard yn de Twadde Wrâldoarloch brûkt om Joaden, Roma en fersetsminsken te deportearen. It kamp leit lykwols tichterby Hooghalen as by Westerbork.
Nei de Twadde Wrâldoarloch waarden yn it kamp eks-KNIL-militêren ûnderbrocht. It kamp waard doe omneamd ta wenoarde Schattenberg. Ein jierren '70 is dat kamp sloopt en waard tichtby de lokaasje in oarlochsmonumint ynrjochte.
Diels op het terrein fan it eardere kamp steane fjirtjin radioteleskopen, dy't mei elkoar de Westerbork Synthese Radio Telescoop foarmje. De teleskopen wurde beheard troch ASTRON. De bekende astronoom Jan Hendrik Oort spile in grutte rol by de tastânkomming fan dizze teleskopen.
Westerbork hat in fuotbalferiening mei mear as 400 leden. Vv VKW spilet yn it seizoen 2010/2011 yn de 3e klasse B, op sneinen.
Wytgaardster Feart
De Wytgaardster Feart is in feart yn de gemeente Ljouwert. De feart rint fan Wytgaard nei it spoar Ljouwert-Grou yn de rjochting fan it buorskip Tsjaard.
Hotel Ozinga
thumb|Hotel Kafee Lunchroom J. Ozinga, ±1935 thumb|Fanôf de Geaukaai (2011). Hotel Ozinga is de namme fan in eardere herberch yn Snits, dy't bestie fan 1845 oant 2001. Hotel Ozinga waard benammen bekend troch de gemoedlike sfear dy't fan 1930 - 1996 benammen bepaald waard troch hotelhâldster Jikke Ozinga.
Nei de dea fan Ozinga yn 1996, rekke Hotel Ozinga stadichoan yn ferfal. Yn juny 2007 waard Wenningstichting De Wieren eigener fan it pân, mei as doel it histoaryske gebou yn âlde gloarje te werstellen. Op 20 augustus 2008 waard de earste peal foar de nije fundearring fan Hotel Ozinga troch wethâlder Tom Metz slein. Hast twa jier stie it pân yn de steigers efter in mânsk fotodoek, wêrop in libbensgrutte ôfbylding fan it hotel fan eartiids.
It gebou is in ryksmonumint.
Macbeth fan Skotlân
thumb|right|300px|Sêne út MacBeth (Skilder: [[George Cattermole (1800–1868)) ]] Macbeth fan Skotlân (*± 1005 - + 15 augustus 1057 ) wie fan 1032 ôf Mormaer fan Moray en fan 14 augustus 1040 oant syn dea kening fan Skotlân. Syn namme "Mac Bethad" is Keltysk foar "Soan fan (it) Libben". Fan himsels witte we allinnich dat er "rossich wie mei giel hier en grut fan stal".
Komôf
Hy wie de soan fan Finlach fan Moray. Syn mem en har komôf binne net wis. Der wurdt wol oannaam dat it in dochter wie fan Kenneth II fan Skotlân. Yn 1032 ferstoar syn neef Gillacomgain fan Moray, en orf Macbeth de titel fan Mormaer fan Moray. Hy troude dat jier ek mei Gillacomgain syn widdo. Dizze Frou Macbeth wie Gruoch, dochter fan prins Bodhe en pakesizzer fan kening Kennet III fan Skotlân, de kening dy't troch de kening fan dy tiid Malcolm II fan Skotlân fan de troan stutsen wie.
Oanspraak op de troan
Macbeth wie pakesizzer fan in Skotske kening, troud mei pakesizzer fan in oare Skotske kening. En de Mormaers fan Moray wienen faak sjoen as de keningen fan it noarden fan Skotlân, en wienen de neikommelingen yn manlike line fan de lieders fan ien fan de stammen dêr't Skotlân út foarme wie. Dat, doe Malcom II yn 1033 de lêste oare manlike erfgenamt fan de Skotske keningen fermoarde, bûten himsels, en dêrtroch it Skotske keningshûs útstoar, om't er yn Skotlân gjin froulike linen gouden, hie Macbeth in bêste oanspraak. Mar Malcolm wiisde Duncan I fan Skotlân oan, de soan fan syn âldste dochter.
Kriich om de troan
Doe't Malcolm yn 1034 ferstoar, waard Duncan kening. Op 14 augustus 1040 waard er deade, sa't it no liket troch syn eigen mannen, mar der is lang oannaam dat Macbeth jierren lang in boargerkriich hâlden hie, faaks tegearre mei Thorfinn fan Orkney, in jongere neef ta Duncan, en dat Macbeth Duncan úteinlik fermoarde.
Keningskip
Macbeth wie in sterk kening. Troch him wie gâns Skotlân feriene ûnder ien hear. Under syn bewâld gong it goed mei Skotlân. Yn 1045 waard Crinan, de heit fan Duncan, deade yn Dunkeld, nei alle gedachten doe't er besocht Macbeth te ferslaan, en yn 1046 oerweldige Siward fan Northumbria Lothian, eart Macbeth him tebekslaan koe. Mar oer it gemien naam wie de sitúaasje yn Skotlân yn syn tiid stabyl. Sa goed gong it, en sa stabyl wie it, dat Macbeth sûnder problemen yn 1050 foar in pear moannen op pylgergong nei Rome gean koe, en dat er dêr in soad jild oan de earmen jaan koe.
Dea
Yn 1054 begûn Malcolm Canmore, Duncan syn soan, tegearre mei Siward fan Northumbria, in oarloch om de troan fan Duncan werom te krijen. Op 15 augustus 1057 waard Macbeth troch de troepen fan Malcolm deade by Lumphanan. De troan gong foar in pear moannen nei syn styfsoan Lulach, oant Malcolm dy fermoarde en de troan oernaam. Macbeth wie de lêste Skotske kening dy't begroeven waard op Iona.
Krektens
Der is net in soad mei wissens bekend oer Macbeth. Yn de skiednis fan Skotlân yn dy tiid binne net folle saken sûnder mis dúdlik, en fan de measte foarfallen, sels syn komôf, binne meardere ferzjes bekend. William Shakespeare hat ek in ferzje skreaun yn syn toanielstik De Trageedzje fan Macbeth, mar alhoewol't dat ferneamd wurden is, is der net folle fan wat histoarysk is.
De namme, "Mac Bethad" - "Soan fan it Libben", wol safolle sizze as "de Fromme." Dit koe ek in bynamme wêze, dy't wol past by in pylgergong nei Rome. Dêrom wurdt wol besocht dy namme te passen by ien fan de oare persoanen út dy tiid, lykas de jongere neef fan Duncan, Thorfinn fan Orkney. Mar oft dit wier it gefal west hat is net dúdlik.
Francine Oomen
thumb|right|200px|Francine Oomen Eclaire Francine Marie Oomen (Laren (Noard-Hollân), 27 maart 1960) is in Nederlânske skriuwster en ûntwerpster, dy't bekend is fan de “Hoe Overleef ik?” searje. As skoalle hat sy de Design Akademy yn Eindhoven dien. Yn 1990 hat se “Saartje en Tommie op de boerderij’’ skreaun. Dat wie in beukerboekje. Letter begûn Francine te skriuwen foar wat âldere bern, bygelyks de “Hoe overleef ik?” boeken.
Oomen wûn de Priis fan de Nederlânske Bernesjuery njoggen kear. Ek waard se yn 2015 beneamd ta Ofsier yn de Oarder fan Oranje-Nassau.
Privee
Oomen waard berne yn Laren, yn in stjelppleats. Se ferhuze op har seisde jier fan Laren nei Eindhoven. Op har tolfde jier skieden harren âlden. Se ferhuze mei har styfheit, har mem en har trije susters en ien broerke nei Grins. Op har sechtjinde ferhuze se werom nei Eindhoven en gie har styfheit fuort. Nei de middelbere skoalle gie Oomen foar fiif jier nei de Akademy foar yndustriële foarmjouwing. Se ferhuze nei De Haach, nei Zevenaar en úteinlik nei Nuth. Dêr soe se mei har freon Erik wenje. Wylst gie se oan de slach as free-lance grafysk ûntwerpster. Oomen hat trije bern, in dochter en twa soannen. Ek har jongste suster Sten Oomen is skriuwster.
Rigen
Hjir de boekerigen fan Francine Oomen by elkoar:
Golf fan Triëst
De Golf fan Triëst (Italjaansk: Golfo di Trieste, Sloveensk: Tržaški zaliv) is in ûndjippe baai dy't part is fan de Adriatyske See, it meast noardlike diel fan de Middellânske See. De Golf fan Triëst is part fan de Golf fan Feneesje, de kustline is ferdield oer Itaalje, Sloveenje en Kroaasje.
De streaming giet tsjin de klok yn en hat in faasje fan trochsneed 0,8 knopen it oere. It ferskil tusken eb en floed is sa'n 60 sintimeter. It sâltgehalte yn de Golf is gewoanwei 37 à 38 promille, mar simmers ûnder de 35‰.
Utsein in stikmannich flakke eilantsjes dy't in barriêre foarmje nei de Laguna di Grado (Sloveensk: Gradeška laguna) hat de golf gjin eilannen fan betsjutting. Foar Triëst en de Sloveenske kust lizze de Baai fan Muggia, de Baai fan Koper en de Baai fan Piran.
Mantgum
Mantgum is in terpdoarp yn 'e Fryske Greidhoeke. Ta de himrik fan Mantgum hearre ek de buorskippen Jeth, Tsjeintgum en Skillaerd.
Golf fan Triëst
De krekte lizzing fan de lânsgrinzen yn de Golf fan Triëst is wat striderij oer.
thumb|left|250px|Opfettings oer de rin fan de lânsgrinzen yn de Golf fan Trëst
Mantgum
Skiednis
Mantgum wurdt yn 1329 foar it earst ûnder de namme 'Mantinga-heem' neamd, mar it doarp is folle âlder. Mantgum lei oan de westlike kant fan de Middelsee njonken de tsjintwurdich net mear besteande terp Szentinge. Yn 1580 fusearre de parochy mei dy fan Skillaerd, beide tsjerken wiene wijd oan de hillige Jongfaam Marije.
Yn de 16e iuw bewenne de haadling Seerp Galama de state Hokswier benoarden Mantgum. Hy fersette him tsjin de Spanjerts en waard yn 1572 ferballe troch Alva, mar kaam yn 1576 werom. Syn grêfstien is noch altiten te sjen yn de Mantgumer tsjerke.
Mei't it doarp gaadlik oan it spoar fan Ljouwert en Snits lei, koe it doarp sûnt de jierren 1970 en 1980 fluch groeie nei it noarden ta. De lêste nijbou krige ek grêften, sadat der oan it wetter wenne wurde kin. Dy hawwe oer de Mantgumer Feart ferbining mei De Swette. Der is ek in lytse passantehaven.
Namme
De namme Mantgum is de ferkoarte ferzje fan de eardere namme, Mantinga-heem, it hiem fan de Mantinga's. De Mantinga's joegen har namme oan Mantgum en hienen sels harren namme fan harren sibbe Mante krigen. De namme Mantinga-heem is oer Mantingum ferwurden ta Mantgum.
In sêge wol ha dat de namme komt fan in rûzje tusken twa susters (Mantua en Gezina), dy't in tsjerke bouwe woenen. Mantua neamde har sus in 'schilaard' (in dwerskop), en sa kaam it dat Mantua in tsjerke mei doarp boude, dat de namme Mantgum krige, en har sus in tsjerke mei doarp, dat de namme Skillaerd krige.
Wapen
It wapen wurdt troch de Fryske Rie foar Heraldyk omskreaun: 'yn read in op de trochsnijingsline swimmende swan mei opslaande wjukken fan sulver, yn it skyldhaad beselskippe fan in gouden seispuntige stjer; in weagjende blauwe skyldfoet, belein mei in sulveren leelje'.
De stjer ferwiist nei de status fan Mantgum as haadplak fan Baarderadiel. De swan tsjut op it rjocht fan swannedrift, dat ferbûn wie oan Hokswier. De leelje is ûntliend oan it wapen fan Hokswier. De golvende skyldfoet stiet foar de Middelsee dêr't Mantgum eartiids oan lei.
Mienskip
thumb|260px|Seerp van Galemawei 2 Yn de jierren 1990 is it mienskipssintrum 'De Wjukken' boud as ferfanging foar it âlde sintrum 'De Wjuk', dat net mear foldie oan de easken fan de tiid. 'De Wjuk' wie de eartiidske skoalle en is no in wenhûs. It nije sintrum is mei troch de Mantgumers sels boud en falt op oan de eastkant wat de arsjitektuer oanbelanget. Njonken doarpshûs is it ek klaairomte foar de keats-, tennis- en kuorbalferienings. By it sintrum lizze de sportfjilden, tennisbaan en jeu-de-boule-baan. Boppedat sit der yn it sintrum in jongereinhonk.
De 'Stifting Freed' organisearret aktiviteiten foar de jongerein. 'Mandeguod' is de doarpskrante foar Mantgum en omkriten. De Merkekommisje organisearret alle jierren it doarpsfeest.
Skelnamme
thumb|260px|Seerp van Galemawei 13 De skelnamme foar Mantgumers is 'Kanaäniten'. De namme ûntstie sa healwei de 19e iuw, doe't de rinteniers harren hûzen bouden en de Mantgumer tsjerke ryk wie. De skelnamme ferwiist nei it rike folk út de Bibel, dat de Israeliten nei harren tocht troch de woastyn oantroffen yn it Unthjitten Lân. Fanwegen de deftige hûzen waard Mantgum ek wol 'Lyts Kanaän' neamd.
Skoalle
De iepenbiere basisskoalle fan Mantgum hjit 'De Gielguorde'. In gielguorde is in bewarplak foar apels en parren om se rypje te litten (eartiids wie dat meastentiids yn 't hea fan in buorkerij).
Tsjerke
thumb|260px|Marijetsjerke
De Marijetsjerke waard om 1500 hinne boud en ferfong doe in âldere út likernôch 1200. De tsjerke wurdt brûkt troch de PKN Mantgum-Skillaerd.
Ferskaat
thumb|260px|Mantgumer mûne thumb|260px|Lyts Kanaän
Strjitten
Alle strjitten yn Mantgum.
Wytfeanster Feart
De Wytfeanster Feart is in feart yn de gemeente Tytsjerksteradiel, yn 'e himrik fan Eastermar. De feart rint fan de Seadwei súdwest fan De Harkema nei it súdwesten. It wetter rint west fan it buorskip It Wytfean yn de rjochting fan De Leien.
Dormagen
thumb|left|100px|Stedswapen Dormagen is in plak yn de Dútske dielsteat Noardryn-Westfalen, yn de lânkring Rhein-Kreis Neuss. De stêd hat sa'n 63.500 ynwenners en leit tusken Düsseldorf – Keulen – Mönchengladbach op de westouwer fan de rivier de Ryn.
Dormagen waard stifte yn it jier 50. It hjitte doe Durnomagus
De meast wichtige yndustry en wurkjouwer is de gemyfabryk fan Bayer AG.
Stedsdielen
Dormagen bestiet út 16 stedsdielen (mei ynwennertal):
Golf fan Feneesje
De Golf fan Feneesje wurdt begrinzge troch de delta fan de Po yn it westen en it skiereilân Istrië yn it easten. Lannen dy't oan de Golf grinzgje binne Itaalje, Sloveenje en Kroaasje.
Herman Bavinck
thumb|right|Herman Bavinck Herman Bavinck (Hoogeveen, 13 desimber 1854 – Amsterdam, 29 july 1921) wie in Nederlânsk predikant, teolooch en politikus. Syn heit wie fan Dútsk komôf. Mei Abraham Kuyper wie er ien fan de grûnlizzers fan de Grifformearde Tsjerken yn Nederlân.
Golf fan Feneesje
De rivieren Tagliamento, Piave, Adige en Brenta mûnje yn de baai.
Herman Bavinck
Libben
Fan 1870 oant 1873 gie Bavinck nei it Stedelik Gymnasium te Swol. Dêrnei studearre er oan de Teologyske Skoalle te Kampen, mar bedarre al 1874 yn Leien foar de stúdzje teology en Semityske talen. Hy promovearre dêre op 10 juny 1880 mei in dissertaasje oer Ulrich Zwingli, ta doktor yn de godgeleardens. Fan 1881 oant 1883 wie er Kristlik Grifformeard predikant te Frjentsjer.
Laaghalerveen
thumb|Lizzing Midden Drinte thumb|Lokaasje Laaghalerveen Laaghalerveen is in buorskip yn de provinsje Drinte, hearrend ta de gemeente Midden-Drinte. De buorskip leit súdwestlik fan Assen tusken de provinsjale wei N371 en de rykswei A28. De buorskip Laaghalerveen makket diel út fan it doarp Hooghalen en is ûntstien as ferfeantingsgebiet foar dit doarp oan de Laaghaler kant. Laaghalerveen wurdt omsluten troch de natoerterreinen Hijkerveld yn it suden, Smildigerveen yn it westen, Witterveld yn it noarden en Laaghalerveld yn it easten. Dizze natoerterreinen rinne fia ekologyske ferbiningssônes yn inoar oer. It buorskip hat yn 2008 noch 5 lânboubedriuwen en 2 campings, it Drintsk kertiertke (rjochte op groepen en solexferhier) en de duorsume camping anneks galery Thyencamp (ekologysk en klimaatneutraal kampearjen).
Skiednis
Yn 1997(?) kaam it hjoeddeiske militêre oefenterrein. Troch de komst dêrfan wienen in soad boeren mei pleatsen needsake om te ferhúzjen.
Herman Bavinck
Libben
De Kristlik Grifformearde synoade fan Swol yn 1882 beneamde him ta dosint oan de Teologyske Skoalle te Kampen foar de dogmatologyske fakken. Op 2 july 1891 boaske er Johanna Adriana Schippers (1868-1942).
Herman Bavinck stoar mei 66 jier. Hy leit te hôf yn Flaardingen yn it famyljegrêf Schippers.
Ynfloed
Bavinck hie in ynfloedrike posysje yn de Kristlik Grifformearde Tsjerke. Hy spile in wichtige rol by ienwurding fan "dolearende" Nederdútsk Grifformearde Tsjerken. Dy hiene harren ûnder lieding fan Abraham Kuyper losmakke fan de Nederlânsk Herfoarme Tsjerke, dat wie yn 1886. De Kristlik Grifformearde Tsjerke dêr't Bavinck by wie, hie him al om 1834 hinne fan de Herfoarme Tsjerke ôfskieden. Yn 1892 wie de Feriening tusken Kristlik Grifformearde Tsjerke en de Nederdútsk Griff. Tsjerken. Yn de ferienige Grifformearde Tsjerken yn Nederlân hat er hieltyd in fredestiftsjende rol besocht te spyljen. Oan it ein fan syn libben rekke er wat yn in isolemint. Guon ûntjouwingen rûn it gesach fan de bibel yn de nije tsjerke siet er oer yn noed.
Famylje
Hy wie in soan fan Jan Bavinck dy't predikant wie, in broer fan Coenraad Bernardus Bavinck dy't ek predikant wie. Johan Herman Bavinck, missiolooch en heechlearaar, wie syn neef.
Wythaachster Wyk
De Wythaachster Wyk is in feart yn de gemeente Smellingerlân. De wyk rint bylâns de Folgeraleane en de Folgersterloane noardeast fan Drachten yn de rjochting fan de buorskip Luchtenfjild. Yn it ferlingde leit de Fiaanster Wyk.
In wyk is in fan de haadfeart ôfgeande lytsere feart om turf ôf te fieren. De namme Wythaachster Wyk jildt sûnt 15 maart 2007 as de offisjele namme, as ferfanging foar de eardere offisjele namme Wittehaagsterwijk.
Flaktemjitte
De tsjintwurdige flaktemjitte, de ienheid om de grutte fan oerflaktes wer te jaan, is de kante meter.
By de ynfiering fan it metrike stelsel wie der in aparte flaktemjitte, de are (oantsjutten mei in a) dy't 10 m x 10 m = 100 m² mjit. Hjirfan ôflaat wiene de sintiare (1 sa = 1/100 a = 1 m²) en de bunder of hektare (1 ha = 100 a = 10.000 m²). Dizze mjitten wurde yn de sprektaal noch wol brûkt.
Foar de ynfiering waarden oare, regionaal ferskillende flaktemjittes brûkt. Sa wie der:
In oardeheale wie in stik lân fan oardel pûnsmiet.
Tjeerd van der Zwan
T.J. (Tjeerd) van der Zwan (Velp, 19 jannewaris 1954) is in Nederlânsk politikus.
Biografy
Hy waard yn 1954 berne yn it sikehûs yn it Gelderske Velp. Syn mem, Grace van Hecking Colenbrander, wie in allinnichsteande âlder. Hja wie yn Yndoneezje swier rekke nei in relaasje mei in Yndoneezjer. Ta in houlik kaam it net om't it yn dy tiid noch ûnbesteanber wie dat Nederlânse mei in Yndoneezjer trouwe soe. Dat, har âlden stjoerden har werom nei Nederlân, mei de bedoeling dat se abortus dwaan of it bern foar adopsje ôfstean soe. Grace betocht har lykwols en hold it jonkje, dat se Tjeerd neamde, nei de haadpersoan yn it boek Toen Kwam Tjeerd, fan Sanne van Havelte. Hoewol't har famylje Tjeerd nea akseptearre en har neidroech dat se har libben ferrinnewearre hie, troude Grace letter mei in Nederlânske man (Van der Zwan), mei wa't se noch seis oare bern krige. Oant syn tolfde wist Van der Zwan net better as dat dy man ek syn heit wie. Doe't er 26 jier wie, reizge er mei syn mem en syn freondinne (letter syn frou) nei Bandung ta, dêr't er syn biologyske heit mette, mei wa't er neitiid kontakt hold oant de man yn 2004 kaam te ferstjerren. Dat ûntdiek Van der Zwan nei in syktocht op it ynternet doe't er op in stuit neat mear fan him hearde. Want syn biologyske heit hie syn famylje nea ferteld dat er noch in soan út in eardere relaasje hie. Neitiid krige Van der Zwan kontakt mei syn Yndonezyske healsuster.
Nei in karriêre yn it ûnderwiis soe Van der Zwan wurkje foar it ministearje fan Justysje. Yn 1990 waard er út namme fan de PvdA keazen as lid fan de gemeenterie fan Lelystêd. Inkele jierren letter waard er wethâlder yn lokoboargemaster yn deselde gemeente. Op 11 maaie 2007 is Van der Zwan ynstallearre as boargemaster fan de Fryske gemeente Achtkarspelen. Op 28 maart 2011 waard bekend dat Van der Zwan de nije boargemaster fan de gemeente It Hearrenfean wurde soe, Op 25 maaie 2011 kaam âld-deputearre Piet Adema nei foarren as opfolger fan Tjeerd van der Zwan yn de gemeente Achtkarspelen.
Yn juny 2011 folge syn beneaming ta boargemaster fan It Hearrenfean as opfolger fan Peter de Jonge. en letter dat jier waard er keazen ta Fryske politikus fan it jier.
Op 1 jannewaris 2014 waard de gemeente Boarnsterhim opheft wêrby't in part oan It Hearrenfean taheakke waard en op dy datum waard Van der Zwan de waarnimmend boargemaster fan de nije gemeente It Hearrenfean. In heal jier letter waard er dêr dochs noch beneamd ta de boargemaster.
Op 1 oktober 2023 joech er it amt fan boargemaster fan It Hearrenfean oer.
Kentucky
Kentucky is in steat fan de Feriene Steaten fan Amearika. De haadstêd is Frankfort.
Skiednis
Ynearsten makke it diel út fan de steat Firginia. Tusken 1784 en 1792 waarden in tsiental offisjele gearkomsten yn it plak Danville dat ta in akkoard late, wêrnei't de steat op 1 juny 1792 de 15e steat fan de Feriene Steaten wurde soe.
Op 20 maaie 1861 ferklearre Kentucky him neutraal yn it konflikt dat tusken de Amerikaanske steaten ûntstie en dat bekend stiet as de Amerikaanske Boargeroarloch, mar al gau keas it de side fan de Uny.
Geografy
De steat Kentucky is 104.749 km² grut. It westlik part fan de steat leit yn de Sintral tiidsône, it eastlik part yn Eastlik tiidsône.
Kentucky grinzet yn it noarden oan de steaten Illinois, Indiana en Ohio, yn it westen oan Missoery, yn it easten oan West Firginia en Firginia en yn it suden oan Tennessee.
De wichtichtste rivieren binne de Ohio, dy't alhiel de noardgrins foarmet, en de Mississippy, dat suver eksakt de westgrins foarmet. Yn Kentucky lizze in protte grutte en lytse marren, bygelyks Kentucky Lake, Lake Barkley en Lake Cumberland.
It suden is nochal heuveleftich mei de Black Mountain (1262 meter) as heechste pyk.
Kentucky is ek ferneamd troch syn protte grotten. De ferneamdste is de tige grutte Mammoth Cave.
Bert Goedkoop
Bert Goedkoop (15 febrewaris 1956) is in âld Nederlânsk follybalspiler en follybaltrainer. Op dit stuit is er technysk direkteur fan de NeVeBo, it Nederlânske follybalbûn.
Profyl
Bert Goedkoop begûn syn karriêre as follybaltrainer yn 1988, hy die dat op klupnivo. Hy waard doe trainer fan Martinus. Yn 1990 gie er nei Belgje om dêr de klup Maaseik te trainen. Yn 1993 waard er oansteld as haadtrainer fan de Nederlânske follybalploech by de froulju. Twa jier letter waard der in grut súkses helle: op it Europeesk kampioenskip waard in gouden medalje helle. Ek einige er mei de ploech op in fyfde plak by de Olympyske Simmerspullen fan 1996 yn Atlanta.
Nei in teloarstellend Europeesk kampioenskip 2011 by de froulju waard Avital Selinger ûntslein as bûnstrainer. Bert Goedkoop naam dêrnei de lieding fan de ploech oer. Hy wie ynterim-trainer foar de wedstriden dy't spile waarden yn it Pré-Olympysk Kwalifikaasje toernoai. Dêrnei soe der in nije bûnstrainer oansteld wurde.
Rânestêd
right|thumb|400px|Skematyske kaart fan de Rânestêd. De Rânestêd  is in gebiet yn Nederlân dat bestiet út in ring fan ferstêdliking rûnom in rêstiger gebiet, dat foar in diel bestiet út it Griene Hert. De Rânestêd is it grutste stêdlike gebiet fan Nederlân.
De Rânestêd wurdt ek wol '"Deltametropoal” neamd, mar dat is net itselde.
Provinsjes
De Rânestêd leit yn fjouwer provinsjes:
Der binne ferskillende ideeën oer de Rânestêd. Yn 2006 is bygelyks op it aljemint brocht om de boppesteande provinsjes opgean te litten yn ien provinsje. In oar idee is om Noard- en Súd-Hollân wer byelkoar te dwaan. Oant no ta is der noch net in beslút naam oer de Rânestêd. In beslút kin lang op him wachtsje litte. Ferskillende stêden, gemeenten en provinsjes meie harren der mei bemuoie. Dat der wat feroarje moat, dêr binne de ferskillende partijen it oer iens. De papieren rompslomp dy't de Rânestêd no jout moat ophâlde neffens harren.
Grutte stêden
De belangrykste stêden fan de Rânestêd binne ek de fjouwer grutste stêden fan Nederlân:
Middelgrutte stêden
Dêrneist is de Rânestêd opboud út in grut oantal middelgrutte stêden:
Oare plakken
By de Rânestêd hearre ek de ferstêdlike gemeenten lykas:Amstelveen, Kapelle oan de Isel, Haarlimmermar, Hiemstee, Leiderdorp, Leidschendam-Voorburg en Zwijndrecht. Yn de râne fan de ferstêdliking lizze folle lytsere en gruttere wenkearnen lykas: Abcoude, Beverwyk, Breukelen, Garkum, Hillegom, Huizen, Lisse, Maarssen, Maasslûs, Pijnacker-Nootdorp, Soest en Weesp.
Plakken yn it Griene Hart
Yn it gebiet dat hast hielendal omringe wurdt troch ferstêdliking leit it Griene Hert fan de Rânestêd. Der binne fjouwer wenkearnen: Alfen oan de Ryn, Gouda en Woerden.
Gwyneth Paltrow
thumb|Gwyneth Paltrow yn 2012 thumb|right|Paltrow by it Toronto International Film Festival 2000 Gwyneth Kate Paltrow (Los Angeles (Kalifornje), 28 septimber 1972) is in Amerikaansk aktrise. Hja waard yn it foarste plak bekend as de freondinne fan Brad Pitt, mar sy is tsjintwurdich fral bekend fan har filmrollen, dêr't Shakespeare in Love ûnder is. Sy wûn dêr in Oscar mei. Hoewol't hja Amerikaanske is, kin sy tige goed mei Britsk aksint sprekke.
Op 5 desimber 2003 troude Paltrow mei Chris Martin, de sjonger fan Coldplay. Op 15 maaie 2004 waard harren dochterke Apple Blythe Alison Martin berne, op 8 april 2006 folge in soantsje, Moses Bruce Anthony Martin. Sy hie neist Chris Martin en Brad Pitt ek (ûnder oaren) in relaasje mei Ben Affleck.
Rânestêd
Ynfrastruktuer
thumb|right|Der binne in soad files yn de Rânestêd (A4 by Delft) De Rânestêd is bot ferstêdlike en hat in soad ynfrastruktuer. In grut diel fan de ekonomyske aktiviteiten bart yn de Rânestêd. Bygelyks Skiphol en Rotterdam Airport lizze yn de Rânestêd, en fansels de Haven fan Rotterdam.
Problemen
Mei in soad ferstêdliking komme ek in soad problemen. Sa is der in soad lûdoerlêst, loftfersmoarging en kriminaliteit.
In oar probleem is dat de Rânestêd nasjonaal en ynternasjonaal tige belangryk is. De oare regio’s fan Nederlân fiele har wolris ûndersnijd. Politike partijen lykas de FNP yn Fryslân fynt dit ek. De polityk wurdt faak ferwiten dat se allinnich tinke om de Rânestêd en net om de rest fan it lân.
De Rânestêd hat al jierren in probleem om genôch wenten te bouwen. Nederlân is ien fan de lêste lannen wêr't in wenningtekoart is. Dat der in grut tekoart is, is te merken oan it feit dat de wenningprizen en hierprizen yn it noarden folle leger binne.
Belang fan de Rânestêd nasjonaal en ynternasjonaal
De Rânestêd is foar Nederlân en foar de rest fan de wrâld in belangryk gebiet. Yn de Rânestêd sit it regear fan Nederlân (Den Haach), mar ek de measte telefyzje- en radiostasjons binne yn de omjouwing fan de Rânestêd. Dit jildt ek foar de grutste treinstasjons.
Amsterdam is troch ferskillende organisaasjes yndield as wrâldstêd. Dit komt omdat Amsterdam in soad kultuer oanbiede kin. En Skiphol is ien fan de grutste lofthavens fan de Jeropeeske Uny.
Doaiumer Feart
De Doaiumer Feart is in feart yn de gemeente De Waadhoeke. De feart rint fan Doaium nei it noarden en komt út yn Tsjummearum.
De namme Doaiumer Feart jildt sûnt 15 maart 2007 as de offisjele namme.
Wytmarsumer Feart
De Wytmarsumer Feart is in feart yn de gemeente Súdwest-Fryslân. De feart rint fan Boalsert oer Wytmarsum mei in grutte bôge nei it westen njonken de Schuttedyk en de Penjumer Gouden Halsbân nei de buorskip De Blokken tusken Penjum en Kimswert.
By Wytmarsum hjit it ferlingde fan de Wytmarsumer Feart nei Penjum de Penjumer Feart.
De namme Wytmarsumer Feart jildt sûnt 15 maart 2007 as de offisjele namme, as ferfanging foar de eardere offisjele namme Witmarsumervaaart.
Jan Bogtstra
thumb|Jan Bogtstra Jan Bogtstra (Frjentsjer, 22 maart 1824 - dêre, 7 april 1916) wie in Frjentsjerder sakeman en politikus dy't in soad foar de stêd betsjutten hat.
Hy die dat yn in ferskaat oan maatskiplike funksjes: thumb|right|30px|''[[Kwissypedy|>]]
Saaklik:
Why Not Model Agency
Why Not Model Agency is in modelleburo yn Milaan, Itaalje, dat stifte waard troch Tiziana Casali en Vittorio Zeviani yn 1976.
Modellen
Modellen dy't ferstjintwurdige wurde troch it buro:
James Fenimore Cooper
James Fenimore Cooper (Burlington (Nij-Jersey), 15 septimber 1789 – Cooperstown (New York), 14 septimber 1851) wie in Amerikaansk skriuwer. Mei syn histoaryske romans oer it libben fan blanke kolonisten en Yndianen oan 'e Amerikaanske frontier skoep er in unike Amerikaanske foarm fan literatuer. Ta dat sjenre heart ek syn fierwei bekendste boek, The Last of the Mohicans (De Lêste Mohikaan), dat ûnderdiel foarmet fan 'e rige de Leatherstocking Tales, mei yn 'e haadrol de wâldrinner Nathaniel "Natty" Bumppo, byneamd Haukeach (Hawkeye). Ek hjoed de dei wurdt dy roman, dy't faak beskôge wurdt as Cooper syn masterwurk, noch in protte lêzen. Syn seemansferhalen, basearre op syn eigen tsjinst by de Amerikaanske Marine, binne minder bekend. Likegoed wied er ien fan 'e meast lêzen Amerikaanske auteurs út 'e 19e iuw.