cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Prins Hendriksoard
It lângoed waard yn 1926 yn trije stikken splitst. It koetshús mei stâl en wenningen kaam mei in grut terrein yn hannen fan it Nederlandsche Jongelingsverbond, dat it pân ferbouwe liet ta tehûs en it omdoopte yn Ernst Sillem Hoeve. It terrein noard fan de wei waard yn twaen splitst: Prins Hendriksoard sels mei it park en it nije lângoed Vijverhof, dat kocht waard troch G.H. Crone út Amsterdam.
Prins Hendriksoard kaam yn hannen fan it Nederlânske Protestantenbûn. It is no in herstellingsoard Geastlike Sûnenssoarch. Op it lângoed Vijverhof fan ein 19e iuw is in park fan 52 hektare oanlein mei in soad lânsfrjemde beammen. Yn it noardlike diel fan de Vijverhof leit in einefiver mei eilantsje. Dizze plasse wie der by de oanlis fan it lângoed net, mar is fan 1980. Mei't it lângoed yn in brede leechte fan de stuwâl leit leit, is it frijwat wiet. De wetterpartijen en fennen op it lângoed wurde benammen fieden troch reinwetter, wêrtroch't in soere, fiedselearme biotoop ûntstiet. Yn 1999 is de wiete biotoop útwreide. De eienepoel hat flauwe ouwers krigen, it eilantsje is natoerliker makke en fan it persiel dernjonken is de fruchtbere boppelaach ôfhelle. Sa ûntstie in soer miljeu, gaadlik foar de ûntwikkeling fan fochtige heide.
Stasjon Maarn
Stasjon Maarn (Mrn) is in spoarstasjon yn it Nederlânske doarp Maarn, yn de gemeente Utertske Heuvelrêch yn de provinsje Utert. It waard iepene yn 1845 oan de Rhijnspoarwei (Amsterdam Sintraal - Elten).
Gebou
200px|thumb|left|2e stasjonsgebou stasjon Maarn yn 1913 It oarspronklike stasjonsgebou wie in hiel lyts stiennen wachthokje mei puntdak. Yn 1895 waard it gebouke fergrutte. Oan beide siden kamen identike geboukes dy't grutter wiene as it besteande hokje.
Yn 1909 waarden dy geboukes ferfongen troch in grutter stasjonsgebou, in leech asymmetryske gebou mei neist in pear romten foar de stasjonstsjinst ek in tsjinstwenning. De yngong oan it stasjonspleintsje wie aksintuearre mei in puntgevel. De wenning wie oan de rjochterkant fan it gebou en wie heaks op de rest fan it gebou pleatst.
Yn 1972 naam NS goed in kilometer westlik fan it stasjon in nij stasjon Maarn yn gebrûk. It stasjon ferfong net allinnich it âlde stasjon, mar yndirekt ek it stasjon fan Maarsbergen dat hast trije kilometer eastliker lei. It âlde stasjonsgebou bleau yn gebrûk as wenhûs. Yn it part dêr't ea de stasjonsfunksjes sieten, wie earst noch in skoft de Spoarweiplysje fêstige.
It nije stasjon krige gjin stasjonsgebou. It stasjon hat in abry, in iepen fytsestalling mei fytsklûzen, in pear parkearplakken. Yn 2015 binne der liften by it stasjon boud om it stasjon tagonklik te meitsjen foar reizgers mei in rolstoel.
Yn de buert fan it âlde stasjon is noch hieltyd in lyts stasjonsgebiet foar frachtferfier. Fan it wiidweidige rangearterrein dat fan 1901 oant begjin jierren'30 foar it stasjon oer lei, restearje nei de oanlis fan de A12 noch in pear spoaren. Oan de oare kant fan de sneldyk binne yn natuergebiet De Zanderij noch restanten fan twa draaiskiven.
Kruser
In kruser is in type oarlochsskip fan ferskate omskriuwings. De term is al iuwenlang yn gebrûk en hat yn dy tiid ferskillende betsjuttings hân. Oarspronklik, yn 'e tiid fan 'e sylskippen, waard de term 'krusen' brûkt om nei ferskate soarten misjes te ferwizen: militêre ferkenning op see, it eskortearjen fan konfoaien keapfardijskippen of it útfieren fan lytsskalige oerfallen op fijannige skippen en eventueel fijannich gebiet op lân. Sokke funksjes waarden ferfolle troch fregatten of sloepen, dat de 'krússkippen' fan in float wiene.
Yn 'e midden fan 'e njoggentjinde iuw kaam de oantsjutting 'kruser' yn gebrûk foar in klasse fan oarlochsskippen dy't spesifyk boud wiene om 'e funksjes fan 'e eardere 'krússkippen' te ferfoljen. Dy krusers rûnen kwa grutte sterk útinoar, fan it middelgrutte pânserdekskip oant de pânserkruser, dy't hast like grut (mar net sa krêftich of swier bepânsere) wie as in slachskip. Doe't oan 'e foarjûn fan 'e Earste Wrâldoarloch it moderne slachskip syn yntree die, ûntwikkele de pânserkruser him ta in skip fan ferlykbere grutte dat de slachkruser kaam te hjitten. Sokke slachkrusers waarden yn 'e mande mei slachskippen klassifisearre as kapitale skippen.
Tsjin it begjin fan it Ynterbellum wiene út 'e eardere pânserdekskippen twa skipstypes fuortkommen, de lytsere, lichter bewapene en lichter bepânsere lichte kruser en de gruttere, swierer bewapene en swierder bepânsere swiere kruser. Dy skippen sieten kwa grutte allebeide tusken de slachkruser en de torpedoboatjager yn. Yn it Marineferdrach fan Washington, út 1922, waarden formele beheinings oplein oan 'e grutte en bewapening fan swiere en lichte krusers, mar oan 'e foarjûn fan 'e Twadde Wrâldoarloch boude nazy-Dútslân trije swiere krusers fan 'e Deutschland-klasse dy't folle swierder bewapene wiene en dêr in stik faasje en manûvrearberheid foar opjoegen; yn 'e Ingelsktalige parse fan dy tiid waarden dy skippen wol oantsjut as 'minyslachskippen'. Yn deselde tiid bouden de Feriene Steaten skippen fan 'e Alaska-klasse, dat fergrutte swiere krusers wiene dy't offisjeel oantsjut waarden as 'kruserjagers'.
Doe't koart nei de Twadde Wrâldoarloch it slachskip ferdwûn om't it troch oanhâldende modernisearring fan 'e oarloch op see alhiel efterhelle rekke wie, bleau de kruser oer as it grutste oerflaktemarineskip nei it fleandekskip. De rol fan 'e kruser rûn yn 'e marines fan ferskillende lannen útinoar, mar hie gauris te krijen mei terreinen as loftferdigening en it útfieren fan kustbombardeminten. Under de Kâlde Oarloch beskikte de Reade Marine fan 'e Sovjet-Uny oer swiere krusers tarist mei anty-skipsraketten, dy't ûntwurpen wiene om 'e fleandekskippen fan 'e NATO ta sinken te bringen troch fersêdingsoanfallen. De Amerikaanske Marine boude ûnderwilens krusers tarist mei stjoerde-raketsystemen op rompen fan torpedoboatjagers. Sokke skippen waarden foarôfgeande oan 'e reklassifikaasje fan 1975 wol torpedoboatjagerlieders of fregatten neamd, en wiene der primêr op rjochte om foar loftferdigening te soargjen, hoewol't se beskikten oer beskate anty-dûkboatfermogens.
Tsjin 'e ein fan 'e Kâlde Oarloch wiene de skiedlinen tusken krusers en torpedoboatjagers ferdizene rekke. Sa hiene de Amerikaanske krusers fan 'e Ticonderoga-klasse deselde romp as de torpedoboatjagers fan 'e Spruance-klasse, mar waarden se dochs oantsjut as krusers fanwegen harren gruttere misjeberik en bewapening. Oan 'e oare kant binne de nijste torpedoboatjagers fan 'e Amerikaanske Marine, de skippen fan 'e Arleigh Burke-klasse en de Zumwalt-klasse, eins swierder bewapene as guon fan 'e krusers dy't se ferfange. Anno 2019 binne der noch mar trije lannen op 'e wrâld dy't krusers yn aktive tsjinst hawwe: de Feriene Steaten (22), Ruslân (3) en Perû (1).
Estudios Churubusco
De Estudios Churubusco binne in studiokompleks en filmstudiobedriuw yn Meksiko-Stêd. It is it âldste en grutste studiokompleks fan Meksiko, dat ferneamd is nei de wyk Churubusco, dêr't it sitewearre is. Behalven fasiliteiten beskikber te stellen foar it meitsjen fan films, produsearret Estudios Churubusco ek eigen films.
Skiednis
De Estudios Churubusco waarden boud nei in oerienkomst fan 'e Amerikaanske filmstudio RKO Radio Pictures mei Emilio Azcárraga Vidaurreta, de oprjochter fan wat letter de mediareus Televisa wurde soe. It kompleks waard iepene yn 1945. Fiif jier letter, yn 1950, fusearre it mei de Estudios y Laboratorios Azteca en hiet neitiid in skoft Estudios Churubusco Azteca. Yn 1958 waard it kompleks oankocht troch de Meksikaanske oerheid, dy't sûnt de eigner is. De Estudios Churubusco binne ien fan 'e beide studiokompleksen anneks filmstudio's út it Gouden Tiidrek fan 'e Meksikaanske Sinema dy't noch altyd besteane (de oare is Televisa San Angel). Sûnt 2000 hat 95% fan 'e films dy't yn Meksiko produsearre binne, gebrûk makke fan 'e fasiliteiten fan 'e Estudios Churubusco. Dêrnjonken witte ek hieltyd mear ynternasjonale produksjes de wei nei it kompleks te finen.
Films
In seleksje fan films dy't alteast foar in diel yn 'e Estudios Churubusco opnommen binne:
Stienpoarte (Swol)
De Stienpoarte (Nederlânsk: Steenpoort) is in eardere poarte yn de âlde stedsmuorre fan de Oeriselske haadstêd Swol. De poarte stiet oan de ein fan de Steenstraat (Stienstrjitte) en dêr is noch mar in bytsje oer fan de poarte.
250px|thumb|left|De Stienpoarte yn 1600
Wraksem
thumb|Lizzing Wraksem (Dútsk: Wrixum) is in plak yn de Dútske dielsteat Sleeswyk-Holstein en makket diel út fan it distrikt Noard-Fryslân. Wraksem hat 694 ynwenners (2010).
List fan planetoïden 5201-5300
Dit is in list fan planetoïden 5201-5300.
Die Hard with a Vengeance
Die Hard with a Vengeance, soms Die Hard 3 neamd, is in Amerikaanske aksjefilm en plysjefilm út 1995 ûnder rezjy fan John McTiernan, mei yn 'e haadrollen Bruce Willis, Samuel L. Jackson en Jeremy Irons. De titel is in fariaasje op 'e namme fan 'e foargeande films, dy't Die Hard hieten, wat letterlik "Stjer Dreech" betsjut (mar eins oerset wurde kin as "Taaienien"). Die Hard with a Vengeance betsjut dan sokssawat as "Stjer Noch Helte Dreger" (of "Noch Folle Taaierenien"). It ferhaal folget de New Yokske resjersjeur John McClane, dy't diskear it doelwyt wurdt fan in terrorist dy't himsels 'Simon' neamd. Dyselde lit him en in ûnwillige boarger, de swarte Zeus Carver, troch de hiele stêd hinne healwize en gefaarlike opdrachten útfiere en nuvere riedsels oplosse, nei't it skynt om wraak te nimmen op McClane foar de dea fan syn broer, dy't McClane sân jier earder ombrocht hat. Die Hard with a Vengeance wie it trêde diel yn 'e Die Hard-filmsearje, en folge as sadanich op Die Hard 2, út 1990. De film krige fan 'e filmkritisy mingde resinsjes, mar wie yn 'e bioskopen in reuseftich kommersjeel súkses. Nettsjinsteande dat duorre it tolve jier foar't der in fjirde diel yn deselde rige útkaam: Live Free or Die Hard, út 2007.
Shorttrack
thumb|300px|right|500 meter short track om de World Cup fan 2004 yn Saguenay ([[Quebec (stêd)|Quebec).]] Shorttrack is in groepstart-foarm fan it reedriden. Der wurdt riden op in ovale baan fan 111,12 meter lang, meast mei fan 4 oant 6 dielnimmers tagelyk. Letterlik betsjut de namme "Koartebaan", mar it is net deselde sport as it koartebaanriden.
Die Hard with a Vengeance
Plot
De plysje hat net folle kar as om oan Simon syn eask te foldwaan. Dat Cobb stjoert resjersjeurs Joe Lambert en Connie Kowalski derop út om McClane te sykjen. Dyselde stiet nammentlik op 't heden op non-aktyf. Sûnt er in jier lyn fan tafel en bêd skieden is fan syn frou Holly, is it mei McClane hurd yn it neigean rekke. Hy is oan 'e drank en as Lambert en Kowalski him opskarrelje, is er dan ek krekt oan it bekommen fan in flinke kater. Wylst er yn in plysjebuske út 'e klean giet en him tariedt troch sterke kofje te drinken en hannenfol aspirine yn te nimmen, hat er it mei resjersjeur Ricky Walsh oer de útslach fan 'e lotterij fan 'e foargeande jûn; Walsh, dy't altyd ynset op syn peinjenûmer 6991, hat wer bûten de prizen grepen. Nei't er yn Harlem yn syn ûnderbroek mei it sandwichboerd om útstapt is, lûke de oare plysjes har werom om him oer in kertier wer op te pikken.
Shorttrack
Skiednis
Shorttrack is ûntstien yn Noard-Amearika dêr't in groepsstart by it reedriden wenst wie. Sa waarden de baanrydnûmers op de Olympyske Winterspullen fan 1932 yn Lake Placid ek op dy wize ôfwurke, wat de dielnimmers út de rest fan de wrâld net wend wienen.
Die Hard with a Vengeance
Plot
Underwilens fertelt dêr fuortby de swarte elektrisiên en slottemakker Zeus Carver oan syn omkesizzer Dexter en ien fan syn freontsjes, dy't er op skoaltsjeskûljen trappearre hat, dat se sjen moatte dat se op skoalle komme. Se moatte in oplieding krije om foarút te kommen yn 'e maatskippij, sadat se letter net ta kriminaliteit ferfalle, of, noch minder, troch blanken holpen wurde moatte. As Carver McClane mei syn oanstjitjaand boadskip omrinnen sjocht, komt er út syn winkel om him it mannewaar op te sizzen. McClane fertelt him wa't er is en wêrom't er dit docht, wêrnei't Carver him helpt en ûntkom oan in manmachtige strjitbinde fan jonge swarten, dy't McClane fermoardzje wolle as se him yn 'e gaten krije. Werom op it plysjeburo skillet Simon wer op, dy't it flau fynt dat Carver syn spultsje bedoarn hat. Foar straf moat Carver no ek meispylje, en sa net, dan sil er mear bommen ûntploffe litte.
Shorttrack
Skiednis
Om't kompetysjes faak binnen hâlden waarden, wat yn dy tiid betsjutte dat de baan lytser waard as bûten, hat shorttrack in oare ûntwikkeling trochmakke as it baanriden. Om't de measte binnenbanen iishockeybanen wienen, is dat de standert wurden.
Die Hard with a Vengeance
Plot
Gebrûkmeitsjend fan bernerymkes jout Simon oan McClane en Carver opdracht om binnen 30 minuten it metrostasjon oan Wall Street berikken, dat 90 stedsblokken súdliker leit. Helje se dat net, dan lit er in bom ôfgean yn 'e metro as dy dat stasjon binnenrint. Mei't de hiele stêd noch yn 'e file stiet, liket dat in ûnmooglike opdracht, mar nei't hy en Carver in taksy opfoardere hawwe, jeit McClane plankgas dwers troch Central Park, wêrnei't er in ambulânse skillet dêr't er it meastepart fan 'e restearjende ôfstân efteroan ride kin. By in oar metrostasjon stapt er út en springt er troch in fentilaasjeroaster op 'e metro dêr't it om giet, wylst Carver allinne fierder riidt nei Wall Street. McClane wit yn 'e metro de bom te finen, wylst Carver it metrostasjon op 'e tiid berikt. As Simon dêr nei in tillefoansel skillet, seit er lykwols dat de ôfwêzigens fan McClane reden is om 'e bom dochs ôfgean te litten. Aldergeloks slagget it McClane om 'e bom krekt op 'e tiid út 'e metro te smiten. De ûntploffing yn 'e tunnel soarget derfoar dat de metro ûntspoart, en de ravaazje yn it metrostasjon is ûnbidich, mar troch it optreden fan McClane falle der gjin deaden.
Shorttrack
Skiednis
Sûnt 1967 heart shorttrack ta de International Skating Union, dy't der sûnt 1976 wrâldkampioenskippen yn hâldt. Sûnt 1992 is it in fêst ûnderdiel op de Olympyske Winterspullen.
Omskriuwing
In oerienkomst dy't it Shortrack hat mei it koartebaanriden sa't we dat yn Nederlân, en benammen yn Fryslân kenne, is dat de toernoaien neffens in ôffalsysteem ôfwurke wurde. Tiden en rekôrs telle folle minder as by it langebaanriden. Dêrtroch binne it mear taktyk en akrobatyk dy't by shorttrack om 'e hoeke komme.
De standertbaan is de iishockeybaan fan 30 by 60 meter. De muorren fan de hal wurdt sêft beklaaid, en de dielnimmers hawwe beskermjende klean en helmen. Dat moat ek om't de bochten skerp binne, en de faasje wol oant 30 km/oere oprinne kin. Om't der in soad bochten nommen wurde moatte, brûke de dielnimmers redens mei izers dy't nei lofts set binne, nei de binnenkant fan de bocht.
Die Hard with a Vengeance
Plot
Fan syn útsjochtpost ôf stelt Simon tefreden fêst dat Cobb himsels fêstbiten hat yn it lokies. Sadree't it meastepart fan 'e plysje Wall Street ferlitten hat, arrivearret in hiele rige stellen kypweinen, sabeare om 'e ravaazje yn it metrostasjon op te romjen. De pear efterbleaune plysjes, ûnder wa Ricky Walsh, wurde lykwols deamakke, wêrnei't Simon, Targo, Katja en tsientallen fan harren trewanten úteinsette mei it graven fan in ûnderierdske tunnel út it metrostasjon wei nei de deunby leine Federal Reserve Bank of New York. Ien fan Targo syn mannen, Otto, in Hongaar dy't gjin Ingelsk sprekt, pakt de plysjepeinje fan 'e fermoarde Walsh ôf om himsels as in resjersjeur foar te dwaan. Yn 'e bank is it alaarmsysteem ûnderwilens útset, mei't dat troch de klap fan 'e ûntploffing yn it metrostasjon op 'e rin gien is. Sadwaande kinne Simon-en-dy frij maklik de bank binnenkringe. Nei't se de bewekkers oermastere hawwe, begjinne se mei swier materieel $140 miljard oan goudsteaven op te skeppen en yn 'e kypweinen te smiten.
McClane en Carver treffe in koffer mei in bom en dêroan fêstmakke skealjes oan by in fiver yn in plantsoentsje. Der steane twa kannen njonken, ien fan 3 gallon en ien fan 5 gallon. De bom giet oer fiif minuten ôf, of it moat wêze dat McClane en Carver foar dy tiid in kanne mei persiis 4 gallon wetter op 'e skealjes pleatse. Nei't se dat rekkenfraachstik oplost hawwe, binne McClane en Carver op 'e strjitte tsjûge fan it útnaaien fan in jong winkeldiefke. As McClane him tsjinhâldt en him freget oft er soms yn 'e finzenis belânje wol, antwurdet de snotjonge dat der gjin inkele plysje op 'e strjitte is en datst no it stedhûs wol stelle kinst sûnder oanholden te wurden. McClane beseft dat dat wier is, want alle plysjepersoniel is besteld mei it trochsykjen fan skoallen. En as der ien diel fan 'e stêd is dêr't absolút gjin skoallen te finen binne, dan is it wol op Wall Street, dat mei syn banken en effektebeurzen it finansjele hert fan 'e Feriene Steaten foarmet.
Shorttrack
In oare foarm fan Shorttrack
Yn it waarme Súd-Amearika is de lêste tsientallen jierren in "simmerske" fariant ûntwikkele: skeelerje op de koarte baan, njonkenlytsen ek yn Noard-Amearika tige populêr.
Die Hard with a Vengeance
Plot
Hy en Carver geane werom nei Wall Street, dêr't McClane poalshichte nimt yn 'e bank dy't it deunst by it troffen metrostasjon leit, de Federal Reserve Bank of New York. Hy wurdt dêr ûntfongen troch in stikmannich plysjes (eins trewanten fan Simon dy't harsels as plysjes ferklaaid hawwe), dy't him útnûgje om 'e klûs te ynspektearjen, sadat se him op in ôfhandich plak fermoardzje kinne. Yn 'e lift omleech sjocht McClane lykwols dat de plysjepeinje fan ien fan 'e plysjes it nûmer 6991 hat, dat it peinjenûmer fan Walsh is. Hy reälisearret him dat er mei kriminelen yn 'e lift stiet, en yn in hommelse geweldsútbarsting komt er harren oer it mad en makket er se alle fjouwer dea.
Neitiid ûntdekke McClane en Carver de tunnel fan it metrostasjon nei de bank, dêr't McClane ek it stoflik omskot fan Walsh fynt. Mei't se ûnderweis nei Wall Street suver oerriden binne troch in kypwein, riddenearje se út dat it goud út 'e bank mei kypweinen ôffierd wêze moat. Wylst Carver de folgjende opdracht fan Simon útfiert, folget McClane it spoar fan in kolonne kypweinen nei it plak dêr't wurke wurdt oan in nij akwadukt om New York fan drinkwetter te foarsjen. It docht bliken dat de kypweinen de reuseftige tunnel fan it akwadukt ynriden binne, dy't trochrint oant it Catskill-berchtme yn it súdlike diel fan New York (steat), al kinne se net fierder komme as de tydlike keardaam dy't yn 'e tunnel oanbrocht is, in ein benoarden Yonkers. Fan 'e freonlike frachtweinsjauffeur Felix Little, dy't him nei it akwadukt riden hat, komt McClane it antwurd op it lêste riedsel te witten dat Simon him opjûn hat: "Wat is 21 fan 42?" Dat is nammentlik Chester A. Arthur, de 21e Amerikaanske presidint fan (yn 1995) 42.
Yn 'e tunnel fan it akwadukt sjit McClane twa man dea dy't Simon as efterhoede efterlitten hat. As er dêrnei sa dom is dat oer de portofoan by Simon yn te wriuwen, brûkt dy de bom út it plantsoentsje mei de fiver (dy't Carver op Wall Street ôflevere hat by guon plysjes dy't eins trewanten fan Simon wiene) om 'e tydlike keardaam yn 'e tunnel mei op te blazen om McClane te drinzgjen. McClane wit lykwols út 'e tunnel te ûntkommen troch in fentilaasjekanaal. Carver pikt him op, mar se wurde oanfallen troch in twatal fan Simon syn trewanten dy't Carver fan 'e lêste opdrachtlokaasje ôf folge binne. Nei't se mei dy lju ôfweefd hawwe, ûntdekt McClane yn harren besit in stikmannich kwartsjes, en hy beseft dat dy bedoeld binne om foar passaazje oer in tolwei te beteljen. Op dy wize riddenearret er út wat de bestimming fan Simon-en-dy wêze moat en spoare hy en Carver de kypweinen wer op oan 'e igge fan 'e Long Island Sound, dêr't se harren lading oerbrocht hawwe op in frachtskip.
Op dat skip ûntdekt Targo op dat stuit dat de seecontainers dêr't it goud yn sitte soe, eins laden binne mei skroat. McClane en Carver glûpe oan board fan it frachtskip, dêr't Carver al rillegau finzen nommen wurdt troch Simon. McClane rekket yn in man-tsjin-mangefjocht mei Targo ferwikkele, dat er op 't langelêst wint troch de Hongaar bewusteleas te slaan mei in ein keatling. Neitiid besiket McClane de Amerikaanske Kustwacht te warskôgjen, mar dêr wurdt er yn 'e wacht set, wêrnei't ek hy troch Simon finzen nommen wurdt.
Op it frachtskip fertelt Simon oan McClane en Carver dat er "fansels" gjin bom yn in skoalle pleatse soe: hy is in soldaat, gjin moardner. Dêrnei set er de beide mannen mei hânboeiens fêst oan 'e echte bom, dy't him op it frachtskip befynt. Hy ferklearret dat er alle bútmakke goud opblaze en oer de boaiem fan 'e Long Island Sound fersilje sil, mei't dat de ekonomy fan 'e Feriene Steaten yn in djippe resesje bringe sil, en dat is wat syn opdrachtjouwers wolle. Ear't Simon fuort sil, freget McClane him oft er ek wat aspirine foar him hat, mei't er de hiele dei al mei pineholle omrint. Simon smyt him in hiel potsje ta en fertelt him dat er it wol hâlde mei. As er mei Katja fan it frachtskip giet, sit de swierferwûne Targo yn 'e rêdingsboat te wachtsjen. Hy fertelt Katja dat Simon harren ferret hat: der sit hielendal gjin goud yn 'e containers, inkeld skroat. Katja lûkt har pistoal en beart dat se Simon deasjitte sil, mar sjit dan ynstee ynienen Targo dea.
Troch in splinter fan in metalene keabel te brûken dy't McClane noch yn in wûne yn syn skouder sitten hat, wit slottemakker Carver de hânboeiens los te krijen. De beide mannen pike út en springe oerboard, krekt op 'e tiid om it libben derôf te rêden, mei't it hiele frachskip efter harren eksplodearret. Nei't se út see rêden binne, seit McClane tsjin Carver dat Simon syn bewearing dat er alle goud opblaze soe, flauwekul is. As er ek mar wàt fan syn broer Hans hat, sil Simon it goud nea opjaan. Hy ornearret dat Simon wûn hat, mar Carver bringt him tebinnen dat sy beiden noch libje, wat er as in oerwinning beskôget. Hy trunet McClane oan om syn frou Holly op te skiljen en it mei har by te lizzen. Wylst er dat docht, nimt McClane wat aspirine yn út it potsje dat Simon him tasmiten hat, en dan falt him op dat it logo fan Nord de Ligne derop stiet, in weirestaurant en motel op reuseftige skaal foar frachtweinsjauffeurs krekt oer de Kanadeeske grins yn Kebek.
Yn in pakhûs by Nord de Ligne fiere Simon-en-dy ûnderwilens it súkses fan harren bankberôving. Wylst harren trewanten der in slokje op nimme, lûke Simon en Katja harren werom om seks te hawwen. Se wurde lykwols rou ûnderbrutsen as in helikopter mei McClane en Carver deryn in skynwerper troch de ruten skynt. No't de lokaasje fan Simon-en-dy ûntdutsen is, besingelet de plysje fan Kebek it pakhûs. De kriminelen besykje alle kanten út te flechtsjen mei frachtweinen fol goud, mar oeral wurde se tsjinkeard en ynrekkene. Simon en Katja stappe yn in helikopter en falle mei in masinegewear de helikopter fan McClane en Carver oan. Dy rint sa'n skea op dat de piloat him oan 'e grûn sette moat. McClane draaft fuort om Simon efter him oan te lokjen, en as dy syn helikopter ûnder in stikmannich heechspanningskeabels troch fljocht, sjit McClane ien fan 'e keabels troch, sadat dy boppe-op 'e helikopter falt. De keabel komt fêst te sitten yn 'e rotor en it hiele tastel komt ûnder stroom te stean. De helikopter stoart del en ûntploft ta ien grutte fjoerbal, wêrby't alle ynsittenden omkomme. As alle trelit foarby is, oertsjûget Carver McClane der op 'e nij fan om Holly op te skiljen.
Produksje
Die Hard with a Vengeance waard regissearre troch John McTiernan, nei in senario fan Jonathan Hensleigh dat de 'winner' wie fan in hiele rige skripts dy't de revu passearre hiene foar de trêde film yn 'e Die Hard-rige. In oarenien dêrfan, dat Troubleshooter ("Probleme-oplosser") hiet, waard serieus yn omtinken nommen. Dêryn soe McClane it opnommen hawwe tsjin terroristen op in cruise troch it Karibysk Gebiet. It waard úteinlik ôfwiisd om't men fûn dat it tefolle liek op 'e aksjefilm Under Siege, mei Steven Seagal. It waard letter recycle foar de film Speed 2: Cruise Control, mei Keanu Reeves.
As produsinten wiene McTiernan en Michael Tadross by Die Hard with a Vengeance belutsen. Joel Silver en Lawrence Gordon, dy't de beide earste Die Hard-films produsearre hiene, rekken by it projekt wei nei't se rûzje krigen hiene mei haadrolspiler Bruce Willis. Yn harren plak kaam Andrew G. Vajna, dy't as útfierend produsint it tafersjoch oer de hiele produksje hie. Die Hard with a Vengeance waard sadwaande makke troch Cinergi Pictures, de studio fan Vajna. Foar de film wie in budget beskikber fan $90 miljoen. De kamerarezjy wie yn 'e hannen fan Peter Menzies jr., en de filmmuzyk waard fersoarge troch Michael Kamen.
Alternative einen
Neffens it audiokommentaar by de dvd fan Die Hard with a Vengeance wie de oarspronklike ein fan 'e film hiel oars. Nei de ûntploffing fan it frachtskip driuwe McClane en Carver op in flot werom nei de kust. Carver seit dat it spitich is dat Simon-en-dy ûntsnapt binne, mar McClane antwurdet dat dat noch mar de fraach is. Yn it fleantúch wêryn't Simon-en-dy mei harren goud útpike, treffe de bankrôvers dan de koffer mei de bom mei de skealjes oan út it plantsoentsje mei de fiver, dy't McClane op 'e iene of oare wize tusken harren spul stoppe en op skerp set hat (yn dizze ferzje fan 'e film waard de bom net brûkt om 'e tydlike keardaam yn it akwadukt op te blazen). De film einiget dan op in swart komyske noat as Simon freget oft immen ek in kanne fan 4 gallon by him hat. Dy foarm fan it skript waard nea ferfilme.
Yn 'e earste ein fan 'e film dy't wól ferfilme waard, ûntkomme Simon-en-dy mei de bút. McClane kriget de swartepyt taspile en rekket syn baan en pinsjoen kwyt, mar dochs wit er moannen letter Simon yn Jeropa op te spoaren. Dan twingt er him om in spultsje te spyljen dat er "McClane Says" neamd. As Simon in ferkeard antwurd jout, twingt er him ûnder bedriging mei in fjoerwapen om in Sineeske bazooka ôf te fjurjen dêr't it fizier ôf helle is, sadat net mear te sjen is wat de foar- en de efterkant is. Simon kiest ferkeard en wurdt sels rekke troch de raketgranaat, dy't him útinoar skuort. Dizze sêne is tafoege oan it bonusmateriaal by de dvd fan Die Hard with a Vengeance. De filmstudio wie net gelokkich mei dizze ein, om't it McClane fan in wrede en boasaardige kant sjen liet. Dêrom waard besletten om, doe't de opnamen al beëinige wiene, tsjin oansjenlike kosten foar de studio, noch in reshoot fan 'e ein fan 'e film te dwaan, dy't de sêne yn Kebek omfette.
Distribúsje
De distribúsje fan Die Hard with a Vengeance waard yn 'e Feriene Steaten, Kanada en Japan fersoarge troch 20th Century Fox. Yn 'e measte oare lannen en territoaria waard de film distribuëarre troch Disney fia syn dochterûndernimming Buena Vista International. Die Hard with a Vengeance gie op 19 maaie 1995 yn 'e Amerikaanske bioskopen yn premiêre. It byhearrende soundtrackalbum ferskynde yn maaie 1995 by platemaatskippij RCA Victor. Die Hard with a Vengeance waard op 14 maaie 1996 útbrocht as VHS-keapfideo. De film kaam yn maart 1999 beskikber op dvd en waard yn 2007 foar it earst útbrocht op blu-ray.
Allegory
De opdrachten dy't McClane en Carver yn Die Hard with a Vengeance foar Simon útfiere moatte, binne wol opfet as in allegory op 'e Wurken fan Hearkakles út 'e Grykske mytology. In elemint dat dy bân liket fuort te sterkjen is dat de foarnamme fan Carver, in elektrisiên, Zeus is; Seus (Gryksk: Zeus) is de Grykske god fan 'e tonger, en tonger is in ûntlading fan elektrisiteit.
Untfangst
Fan 'e filmkritisy krige Die Hard with a Vengeance mingde resinsjes. Roger Ebert fan 'e Chicago Sun-Times wie loovjend oer de aksjesênes en oer it aktearjen fan Bruce Willis, Samuel L. Jackson en Jeremy Irons. Hy konkludearre: "Die Hard with a Vengeance is eins in stik opwynboartersguod: fernimstich makke en ôflevere mei grutte enerzjy. It docht sekuer wêr't reklame foar makke is, en dan noch helte mear." De ûnôfinklike kritikus James Berardinelli wie ûnder de yndruk fan 'e aksje- en gefjochtssênes, wêrfan't er fûn dat se "mei trochkrûpte feardichheid filme" wiene.
Yn it tydskrift Entertainment Weekly stelde Owen Gleiberman lykwols: "McTiernan beävensearret yndividuele sênes mei grut each foar detail […], mar opteld foarmje se gjin strak, spannend gehiel." Ian Nathan fan it tydskrift Empire fûn de film minder goed as de earste Die Hard-film, mar better as Die Hard 2. Fan Jeremy Irons syn fertolking fan Simon Gruber moast er lykwols neat hawwe; neffens him koe Irons net yn it skaad stean fan Alan Rickman, dy't yn Die Hard 1 de antagonist Hans Gruber spile hie.
Op 'e webside Rotten Tomatoes, dy't resinsjes sammelet, hat Die Hard with a Vengeance in midsmjittich goedkarringspersintaazje fan 51%, basearre op 45 ûnderskate resinsjes. De konsensuskrityk fan 'e webside, gearstald út al dy resinsjes, stelt: "[De film] begjint fluch en profitearret fan 'e stikelige ynteraksje tusken Bruce Willis en Samuel L. Jackson, mar kletteret op in bombastyske ein ta yn in fergees besykjen om in algemien gebrek oan orizjinele ideeën te fertsjustermoanjen." Op Metacritic, de wichtichste konkurrint fan Rotten Tomatoes, behellet Die Hard with a Vengeance in goedkarringspersintaazje fan 58%, basearre op 19 resinsjes.
Resultaat
Die Hard with a Vengeance brocht yn 'e bioskopen yn 'e Feriene Steaten en Kanada $100,0 miljoen op, en yn alle oare lannen en territoaria $266,1 miljoen. Wrâldwiid kaam de opbringst dêrmei út op $366,1 miljoen. Ofset tsjin it budget fan $90 miljoen betsjut dat in winst fan $276,1 miljoen, hoewol't dêr de marketingkosten noch wol ôf moatte. Dêrmei wie Die Hard with a Vengeance de meast opbringende film fan 1995.
Skerpteken
Frysk
Yn it Frysk kin it skerpteken brûkt wurde op de neikommende lûden:
Nederlânsk
It Nederlânsk brûkt it skerpteken foar de útspraak fan benammen de e. Lykwols wurdt it skerpteken yn dy taal ek brûkt om klam oan te jaan, ek op de e. Dit jout by skriuwers fan it Nederlânsk bytiden wat betizing.
Audrey Horne (Noarske band)
Audrey Horne is in Noarske hardrockband oprjochte yn 2002 yn Bergen. De band brocht yn 2005 syn debútalbum No Hay Banda út. Audrey Horne hat sân studio-albums útbrocht.
Roel Bergsma
Roelof (Roel) Bergsma (Warten, 23 novimber 1917 - Terherne, 31 maart 1988) wie in Fryske ûnderwizer, dammer en revuskriuwer.
Roel Bergsma waard ûnderwizer oan de iepenbiere skoalle fan Terherne. Yn it doarpslibben hat er in ûnbidigen wurk fersetten. Sa boude hy as foarsitter de Terhernster VVV op. Yn it doarpsblêd "Brio" hat er ûnder de namme Stikelstekker in soad kommentaar jûn. Ek de skûtsjesyljûnen yn doarpshûs De Buorkerij fan Terherne makke hy as in soarte fan seremoanjemaster suver ta in kabaretjûn.
Klamteken
It klamteken, is in teken dat yn ferskate talen brûkt wurdt om de krekte útspraak fan in lûd oan te jaan.
Frysk
Yn it Frysk kin it klamteken om de klam yn de sin oan te jaan. It kin dan op alle lûden brûkt wurde: Fral klam op de y en de ĳ kinne mei in taastboerd lykwols net altiten skreaun wurde, en wurde ek net altiten goed ôfbylde.
It klamteken wurdt foar it Frysk as in tafoeging beskôge, net as in fêste kombinaasje. Om't in breedteken en in skerpteken ek net as part fan de letter beskôge wurde, wurde dy fuortlitten at der in klamteken op de letter set wurdt.
Nederlânsk
It Nederlânsk brûkt it klamteken foar de útspraak fan benammen de e. Foar klam wurdt dêr it skerpteken brûkt, ek op de e. Dit jout by skriuwers fan it Nederlânsk bytiden wat betizing.
Wyk op Feer
Wyk op Feer (Dútsk: Wyk auf Föhr) is in gemeente yn de Dútske dielsteat Sleeswyk-Holstein en makket diel út fan it distrikt Noard-Fryslân. Wyk op Föhr hat 4421 ynwenners (2010).
De piloat en lettere Wehrmachtsbefehlshaber in den Niederlanden Friedrich Christiansen is hjir berne. Christiansen waard yn 1932 eare-boarger fan Wyk. Nei syn frijlitting yn 1951 waard syn eare-boargerskip fernijd en waard yn Wyk in stjitte nei him neamd. Dy ferneaming is letter weromdraaid.
Waal
thumb|Rin fan de Waal De Waal is in Nederlânske rivier fan 82 km.
Breedteken
It breedteken, of nei de foarm soms dakje as kapke, is in teken dat yn ferskate talen brûkt wurdt om de krekte útspraak fan in lûd, as soms ek in bylûd, oan te jaan.
Waal
De Waal is in split fan de Ryn, fanút it Bijlânsk Kanaal, en rint fierder nei it westen oant er gearkomt mei de âlde rin fan de Maas, de Ofdamme Maas, en oergiet yn de Merwede.
Breedteken
Frysk
Yn it Frysk kin it breedteken brûkt wurde op de neikommende lûden:
Waal
Sjoch ek
瓦尔 (德国)
Breedteken
Frysk
It breedteken wurdt foar it Frysk as in tafoeging beskôge; in letter mei breedteken hat net in apart plak yn it alfabet. It is yn it Frysk dan ek net wisânsje en skriuw in breedteken op in grutte letter.
Esperanto
It Esperanto is in foarbyld fan in taal dêr't it breedteken op bylûden foarkomt:
It breedteken wurdt foar Esperanto beskôge as part fan de letters; in letter mei breedteken hat in part plak yn it alfabet. Lykwols ûntwikkelet Esperanto him ta in taal mei minder breedtekens. Sa hat him bygelyks foar de ĥ foar de measte wurden in alternatyve útspraak, en dêrmei skriuwwize, ûntwikkele, dat men hoecht dy letter net mear te brûken.
Wilhelm Pieck
thumb|Wilhelm Pieck thumb|Gedenkstätte der Sozialisten Friedrich Wilhelm Reinhold Pieck (Guben, 3 jannewaris 1876 – Berlyn, 7 septimber 1960) wie in East-Dýtsk politikus.
Yn 1895 waard hy lid fan de Sozialdemokratische Partei Deutschlands (SPD). Dêrnei wie er arbeider yn Bremen dêr't er 1899 distriktsfoarsitter fan de SPD waard en 1906 sekretaris fan de SPD. Yn de Earste Wrâldkriich behoarde er by de (minderheids)groep yn de SPD dy't him tsjin de oarloch kearde. yn 1918 gie er yn ballingsskip yn Amsterdam.
Novimber 1918, by de delfal fan it keizerryk fan Wilhelm II, waard Pieck lid fan de loftsradikale Spartakusbund. Yn 1919 waard de Spartakusbund de Kommunistische Partei Deutschlands (KPD). Yn 1921 waard Pieck lid fan it Utfierend Komitee (EKKI) fan de Kommunistyske Ynternasjonale (Comintern). Fan 1921 oant 1928 wie hy lid fan de Pruisyske Lândei en fan 1925 ôf wie hy foarsitter fan de Dútske Reade Help (i kommunistyske helporganisaasje). Ek sûnt 1925 wie Pieck lid fan it Sintraal Komitee fan de KPD. Fan 1937 oant 1945 siet er yn ballingskip yn Frankryk, België en yn de Sovjet-Uny.
Nei de Dútske kapitulaasje (1945) festige er him yn de Sovjet-besettingssône yn Dútslân en wie dêrnei foarsitter fan it Sintraal Komitee fan de KPD. Yn 1946 twong de KPD de East-Dútske SPD om byelkoar te gean (Sozialistische Einheitspartei Deutschlands - SED). Fan de nije SED wie Pieck tegearre mei Otto Grotewohl foarsitter. Op 11 oktober 1949 waard Pieck steatspresidint fan de DDR (Dútske Demokratyske Republyk). 1953 waard hy fannijs 'keazen'.
Nei syn ferstjerren yn 1960 waard Pieck bedobbe yn it monumint Gedenkstätte der Sozialisten. Njonken Pieck is dat ek it lêste rêstplak fan Karl Liebknecht, Rosa Luxemburg, Ernst Thälmann, Rudolf Breitscheid (1874-1944), Franz Mehring, John Schehr (1896-1934), Franz Künstler (1888-1942), Walter Ulbricht en Otto Grotewohl.
Filippus II fan Masedoanje
thumb|Filippus II Filippus II (382 f.Kr. – 336 f.Kr. ; yn it Gryksk: ΦΙΛΙΠΠΟΣ) wie de kening fan Masedoanje fan 359 f.Kr. oant syn dea. Hy wie de heit fan Aleksander de Grutte fan Masedoanje.
Masedoanje
De ynwenners fan Masedoanje waarden yn de fjirde iuw foar Kristus troch de oare Grykske (stêd)steaten besjoen as in lomp boerefolkje, dat kultureel lang net meikomme koe op harren nivo. Hja hienen har noch net yn stêdssteaten organisearre mar wienen oan in kening ûnderhearrich, en dat wie foar de Griken in grûn de Masedoanjers net as Griken te sjen, hoewol't se wol in Gryksk dialekt sprutsen.
Kening
Filippus, dy't yn syn jonge jierren yn Tebe fêst sitten hie as giselder en dêr in goede oplieding hân hie, wist syn lân sa te organisearjen dat it in gefaar waard foar de rest fan Grikelân. De goudminen soargen foar it nedige kaptaal by de opbou fan syn leger, dat ferneamd wie om syn soldaten mei spearen fan wol fiif meter lingte.
Grêf
Op 8 novimber 1977 fûn de Grykske archeolooch Andronikos in-net fersteurde grêfkeamer yn in grutte heuvel by Vergina, yn it Noard-Grikelân. Yn in goudene kiste leinen neffens him de bonken fan Filippus, al seinen oare saakkundigen dat it de oerbliuwsels fan Filippus III, in healbroer fan Aleksander de Grutte, wêze moatte.
Ultsje Hosper
Ultsje Hosper (Grou, 1947) út Oerterp is ekolooch en foarsitter fan It Fryske Gea.
Folge as Grouster boeresoan in lânbouoplieding en wurke foar de Heidemij (no Arcadis) yn Assen. Doe't er 27 jier wie folge er in oplieding Ekology oan de Ryksuniversiteit Grins.
Nei syn stúdzje kaam er yn tsjinst by de Provinsjale Feriening foar Natoerbeskerming in Fryslân ‘It Fryske Gea’, as ‘natoerwittenskiplik meiwurker’. Fan 1998 - 2012 wie er direkteur. Hy waard opfolge troch Henk de Vries.
Hosper skreau mei Peter Karstkarel en Siem van der Woude in boek oer De Slachte dat yn 2002 ferskynde.
Mark Dedrie
thumb|Byld fan in bear Mark Dedrie thumb|Going with the flow Mark Dedrie Mark Dedrie ( * 1962, Wilrijk, Belgje), is in Belgyske byldhouwer.
Hy waard berne as bakkerssoan yn Wilrijk. Hy hie net folle nocht om bakker te wurden en sette útein mei in brûnsjitterij, dêr't er hast trettjin jier brûnsjitter wie (1983-1997). Sadwaande moete hy in soad artysten en besleat om eigen bylden te meitsjen. Sûnt 1997 hat er in protte eigen bylden makke yn brûns en waarfêst stiel. Ek brûkt er graach inoks, in gemysk behannele materiaal dat wat wei hat fan brûns, syn favorite materiaal. Mark wol it publyk aan jaan fan de grutte ferbûnenens fan minsk en bist.
Om syn spontane ekpresjetwang net te bedjerren, wurket Mark sûnder bozzetti, foarstúdzjes dêr't akademyske byldhouwers graach mei wurkje meie. Dat detaillearre byldhouwerstekeningen sitte net yn syn laatsjes. Pas nei it brûnsjitten, wêrby't de waaks ferlern weirint, mikt Mark op perfeksje fan it rûch stjurre brûns en begjint it skuorjen en polysten. Yn de twadde helte fan de jierren njoggentich brekt Dedrie troch as selsstannich byldhouwer. Yn 1999 rjochtet er in beskieden keunstnersgroep op.
Yn 2011 hie Dedrie in eksposysje by galery Terbeek yn Beetstersweach
Maidstone
thumb|250px|Lizzing fan Kent
thumb|left|240px|Medway yn Maidstone Maidstone is in stêd en (sûnt 1974) in Ingelsk distrikt yn it greefskip Kent en hat 138.948 ynwenners.
De rivier de Medway rint troch it sintrum fan de stêd en ferbynt Maidstone mei Rochester en it estuarium fan de Teems. Eartiids wie de rivier in wichtige hannelsrûte. Maidstone wie it sintrum fan it agraryske greefskip Kent, ek wol bekend as de ´Tún fan Ingelân´. Der binne oanwizings foar bewenning yn de krite om Maidstone út de iere Stientiid of sels earder.
Charles Bukowski
Henry Charles Bukowski (Andernach (Rynlân-Palts), 16 augustus 1920 - San Pedro (Kalifornje), 9 maart 1994) wie in Amerikaansk skriuwer en dichter fan Dútsk komôf. It steedlik lânskip en de atmosfear fan syn wenplak Los Angeles hiene in grutte ynfloed op syn wurk. Bukowski's styl is faak neifolge troch in tal tiidgenoaten. Hy wie in produktyf skriuwer, syn oeuvre omfiemet tûzenen gedichten, hûnderten koarte ferhalen en seis romans.
In soad wurk fan Bukowski hat in autobiografysk karakter; faak is er sels de persoan fan Henry (Hank) Chinasky. Syn wurk wurdt befolke troch bewenners fan de rûge buorren fan Los Angeles, lytse kriminelen, alkoholisten, huorren en gokkers. Syn poëzij is faak in frij fers, syn proaza hurd en direkt, fol fan skerpe dialogen.
Carice van Houten
thumb|200px|Carice Anouk van Houten (2008) thumb|200px|Van Houten op de premiêre fan Dorothy Carice Anouk van Houten (Leiderdorp, 5 septimber 1976) is in Nederlânsk aktrise, radiopresintatrise en ambassadrise fan it Wrâld Natoer Fûns. Se is winner fan fiif Gouden Keallen, trije Rembrandt Awards en tal fan oare prizen. Har mei in Gouden Keal bekroane rol yn de film Zwartboek (2006) betsjutte it begjin fan in ynternasjonale karriêre.
Van Houten studearre oan de Kleinkunstacademie yn Amsterdam. Hja die mei yn de Amerikaanske films Valkyrie (2008), en Repo Men (2010), wat har tige positive kritiken opsmiet en wurdearring fan guonts as Paul Verhoeven en de aktrise Sharon Stone
Priveelibben
Van Houten hat fan 2006 oant 2009 in ferhâlding mei de Dútske akteur Sebastian Koch hân. Carice is de âldere suster fan Jelka van Houten.
Carice hat ferklearre dat hja har yn Hollywood net lokkich fielt: "Ik haw Hollywood sjoen, en hoewol't ik der neat op tsjin haw is myn soarte libben net. Myn agint is ferbjustere om't ik yn Jeropa bliuwe wol", seit hja. "At Hollywood my in grutte rol oanbiedet, dan doch ik dat fansels wol, mar ik wol dêr gewoan net wenje."
Filmografy
In kar.
Rollator
In rollator is in helpmiddel by it rinnen foar âlderein en minsken dy't troch in lichaamlike beheining min op 'e gong binne.
In rollator is meastentiids makke fan in lichtgewicht stielen buizefreem mei fjouwer (soms trije) tsjiltsjes mei rubberen bantsjes. Der binne twa hângrepen mei remmen dy 't fêstsetten wurde kinne.
Rollators binne optearber. De earste eksimplaren hienen it neidiel somtiden spontaanwei yn te klappen. Foar it yn- en úttearen fan in rollator binne twa earms nedich.
Oanskaf
In rollator kin fia de hûsarts oanfrege wurde mar ek selsstannich op eigen kosten oanskaft wurde. Om in goede bloedsirkulaasje te befoarderjen moat de hichte goed ôfsteld wurde.
Walker (mobility)
Echte grûniikhoarntsjes
De echte grûniikhoarntsjes (wittenskiplike namme: Spermophilus) foarmje in boppeskaai fan 'e klasse fan 'e sûchdieren (Mammalia), it skift fan 'e kjifdieren (Rodentia), it ûnderskift fan 'e iikhoarntsjes en sliepmûzen (Sciuromorpha), de famylje fan 'e iikhoarntsjes (Sciuridae), de ûnderfamylje fan 'e grûniikhoarntsjes en Afrikaanske beamiikhoarntsjes (Xerinae), de tûke fan 'e grûniikhoarntsjes (Marmotini) en de lyknammige ûndertûke fan 'e echte grûniikhoarntsjes (Spermophilina). Foarhinne waard dizze groep as ien skaai sjoen, mar by in reorganisaasje is er yn 2007 ûnderferdield yn in stikmannich selsstannige skaaien, wat de echte grûniikhoarntsjes sels in taksonomyske triem omheech treau, sadat it in boppeskaai waard. Ta dizze groep hearre 39 soarten grûniikhoarntsjes út Noard-Amearika en Jeraazje.
Bretwalda
thumb|280px|De [[Angelsaksyske Kronyk foar it jier 827 (829 yn de tiidrekkening fan no) mei in oersjoch fan de bretwalda's oant en mei Egbert fan Wesseks]] Bretwalda wie in aadlike titel dy't oan guon fan de Angelsaksyske keningen fan Ingelân jûn waard, en stie gelyk oan 'e titel fan hege kening. De titel bretwalda woe sizze dat de kening de oppermacht hie oer hearskers fan de oare riken. Dat barde op it stuit dat ien fan dy keninkriken op it sterkst wie.
Betsjutting
It wurd komt fan it Angelsaksyske "Bretanwealda", dat mooglik "Hear fan Brittanje" betsjutte, en faaks te fergelykjen is mei primus inter pares en mear in earetitel as in offisjele beneaming wie, mei de macht dy't dêrby hearde. Neffens Kemble, komt bretwalda fan it Aldingelske wurd breotan (útdiele, ferdiele), wat hy oerset mei "wiid en siid regearjend".
List fan Bretwalda's
Beda neamde yn 731 yn syn Historia ecclesiastica gentis Anglorum sân nammen. Hy skreau Latyn, dat hy hat de term bretwalda sels net brûkt. Guon saakkundigen twifelje oars ek oer de folsleinens fan syn list. De histoaryske Angel-Saksyske Kronyk neamt ek noch Egbert fan Wesseks.
Alfred de Grutte wie de earste dy't beskôge waard as de kening fan hiel Ingelân. Itselde gou foar syn opfolgers, dêrnei spriek it himsels en waard de term 'Bretwalda' net mear brûkt.
Ethelbald en Offa regearren nei de tiid fan Beda syn list, dat dy waarden troch him net neamd, mar it is hast wol wis dat hja as Bretwalda beskôge waarden.
Sjakriaba (taal)
It Sjakriaba (Portegeesk: Xakriabá, útspr.: [ʃɐˌkɾi.ɐˈba], likernôch: "sjuh-krië- ba ") is de útstoarne taal fan 'e Sjakriaba, in Yndiaansk folk yn sintraal Brazylje. It Sjakriaba waard foarhinne sprutsen yn it noardeasten fan 'e Brazyljaanske steat Goiás en it noardwesten fan it oanbuorjende Minas Gerais. It wie in Sjê-taal, dy't sa nau besibbe wie oan it Sjavante (Xavante). It Sjakriaba wurdt soms ek wol oantsjut as in dialekt fan it Sjavante. De lêste ûnomstriden sprekker fan it Sjakriaba kaam te ferstjerren yn 1864. Tsjintwurdich is it Portegeesk de memmetaal fan alle etnyske Sjakriaba.
Hindrik fan Nassau
thumb|Hindrik fan Nassau, portret fan [[Wybrand de Geest]] Greve Hindrik fan Nassau (Slot Dillenburg, 15 oktober 1550 — Mook, 14 april 1574) wie de jongste broer fan Willem fan Oranje.
Ut syn libben
Hindrik wie it tolfde en lêste bern fan Willem de Rike en grevinne Juliana fan Stolberg.
Al yn 1572 die Hindrik mei oan Willem syn twadde ynfaazje yn de Nederlannen. Meidat dy mislearre gie er werom nei Dillenburg om dêr yn nije fjildtocht mei ta te rieden. Yn 1574 luts Hindrik mei de Frânske en Dútske legers nei Leien; op de Mookerheide waarden sy lykwols opkeard troch Spaanske troepen. Yn de Slach op de Mookerheide sneuvele er (tegearre mei syn broer Loadewyk). Harren lichems waarden nea weromfûn.
Mook
Op 1 jannewaris 2011 hie Mook 3.045 ynwenners. Mook leit yn in natuerlânskip oan de Maas.
Mook is ferneamd troch de Mookerheide, in bosk- en heidekrite dêr't yn 1574 de Slach op de Mookerheide wie.
Mo Tae-bum
Mo Tae-bum ek bekend as Tae-bum Mo (Seoel, 15 febrewaris 1989) is in earder Súdkoreaansk reedrider.
Hy die fjouwer kear mei oan it Wrâldkampioenskip sprint en trije kear oan de Olympyske Winterspullen (yn 2010, 2014 en 2018). Hy waard by dizze kampioenskippen ien kear Olympysk kampioen en helle er in sulveren en in brûnzen medalje op it Wrâldkampioenskip sprint. Nei de spullen fan 2018 hold Mo Tae-bum op mei it reedriden op heech nivo.
Parintins
thumb|250px|Gemeente Parintins yn Amazonas, Brazylje thumb|250px|Folkloarystysk festival yn Parintins Parintins is in stêd en gemeente yn de Amazonas, Brazylje. Hy hat 107.250 ynwenners (2009) en in gebiet fan 5.952 km2.
Frysk Ynformaasjeburo
It Frysk Ynformaasjeburo (Frisian Information Bureau) yn Grand Rapids, Michigan, Feriene Steaten, wie in ynstelling dy't ta doel hie om de kennis oer de Fryslannen út te dragen. It Ingelsktalige Frisian News Items wie ien fan dy middels. It jaan fan ynljochtings en de útlien en ferkeap fan boeken wiene oare wizen om de Fryske saak ûnder in ferskaat oan publyk bekend te meitsjen. It Frysk Ynformaasjeburo bestie fan 1943 oant 1984.
Berend Joukes Fridsma en Lolle Piers de Boer wienen de grûnlizzers fan it Frysk Ynformaasjeburo.
Into the Wild
Into the Wild is in film út 2007 dy't basearre is op it boek mei deselde namme fan Jon Krakauer en giet oer it ferhaal dat echt bard is mei Christopher McCandless. De film waard regissearre troch Sean Penn, dy't ek it senario skreau, en de haadrollen wurde dien troch Emile Hirsch, Jena Malone, Marcia Gay Harden, Vince Vaughn, William Hurt en Catherine Keener. Into the Wild kaam foar it grutte publyk foar it earst yn de bioskoop op 19 oktober 2007.
De film krige goeie resinsjes fan de parse en waard nominearre foar twa Oskars.
Ferhaal
De súksesfolle studint Christopher McCandless is it materialistyske, leugeneftige libben by syn âlden sêd en beslút op reis te gean mei sa min mooglik helpmiddels. Hy ferneatget syn creditcards en identiteitsdokuminten en jout al syn jild (24.000 dollar) wei. Dan giet er op wei mei syn auto. Underwilens rekket hy dizze kwyt yn in wetterstream, wêrtroch hy twongen wurdt te rinnen en liften. Underweis komt er opfallende minsken tsjin, oant hy nei twa jier yn Alaska bedarret komt dêr't hy dan yn syn "Magic Bus" wennet en jeie moat om te oerlibjen. Uteinlik ferstjert er nei it iten fan in giftige plant.