cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Albert Koopman
Op 15 maart 1945 wienen twa leden fan de Wasserschutzpolizei fan De Lemmer oan it foerazjearen. Doe't se lâns de pleats fan de famylje Schotanus yn Dunegea kamen, waard dêr krekt in ko slachte troch inkele leden fan de Nederlânske Binnenlânske Striidkrêften. Der ûntstie in fjoergefjocht, wêrby't de Dútske Revieroberwachtmeister Platt en de Nederlânske Unterwachtmeister Kootstra deade waarden. As ferjilding waarden tsien politike finzenen, wêrûnder Albert Koopman, út Crackstate op it hiem fan de pleats fusillearre. Dêrnei waard it gebou yn 'e brân stutsen. De slachtoffers waarden earst begroeven yn Sint Nyk. Letter binne se begroeven yn harren eigen doarp. Koopman waard begroeven op it N.H.-begraafplak yn Ychten. In stien yn de pleats fan Schotanus yn Dunegea yn Skarsterlân is setten as oantinken oan de fusillade.
Op De Lemmer is de Albert Koopmanstrjitte nei him neamd.
7e iuw
De 7e iuw of sânde iuw rûn fan 1 jannewaris 601 oant 31 desimber 700.
Norrköping
Norrköping is in stêd yn de histoaryske provinsje Östergötland yn it easten fan Sweden en teffens de haadstêd fan de gemeente Norrköping. De stêd hat 95.618 ynwenners (2016) en beslacht 36,68 kante kilometer.
De rivier Motala ström streamt troch de stêd en soarget foar de ôffier fan wetter fan de Vättermar nei de Baltyske See. Wetterkrêft fan de rivier wie ien fan de faktoaren dy't derfoar soargen dat Norrköping in wichtige stêd foar de tekstylyndustry waard.
Ids Tiebes
Ids Tiebes wie grytman fan 1525 - 1529 fan Aenjewier en grytman fan 1525 - 1528 fan Skoatterlân
Aanjewier wie de twadde gritenij fan Sânwâlden en de lytste fan allegear. Grinzet yn it noarden oan Utingeradiel, yn it easten oan Opsterlân, besuden oan Skoatterlân en bewesten oan Haskerlân. Aenjewier hat fjouwer doarpen: Gersleat, Tsjalbert, Lúnbert en Terbant, en noch in gedielte fan It Hearrenfean.
John Schneider
John Schneider (folút: John Richard Schneider III; Mount Kisco (New York), 8 april 1960), is in Amerikaansk akteur, senarioskriuwer, filmprodusint en sjonger fan mingd Dútsk-Ingelsk-Iersk-Frânsk etnysk komôf. Hy is it bekendst wurden as akteur, mei syn haadrol yn 'e Amerikaanske tillefyzjesearje The Dukes of Hazzard, en mei syn byrol yn 'e rige Smallville. Dêrnjonken hat er in net ûnfertsjinstlike karriêre opboud as countrysjonger, wêrby't er fjouwer kear in nûmer 1-hit skoarde.
Libben en karriêre
John Schneider waard yn 1960 berne yn Mount Kisco, yn 'e steat New York. As bern wied er sljocht nei gûcheljen en gûcheltrúks; hy fersoarge syn earste optreden op dat mêd foar freonen en famylje doe't er acht jier wie. Net folle letter liet er him fêstbûn yn in swimbad smite, om Harry Houdini syn ferneamde ûntsnappingsact te rekreëarjen (wat net slagge en wat him thús grutte swierrichheden besoarge doe't syn âldelju derefter kamen). Op syn fjirtjinde ferfear er mei syn mem nei Georgia, dêr't er yn 1977 yn North Springs syn diploma foar de middelbere skoalle helle.
Neitiid sette Schneider útein mei in karriêre as akteur, en hied er û.m. in lyts roltsje yn 'e aksjekomeedzje Smokey and the Bandit. Yn 1979 briek er troch mei de populêre tillefyzjerige The Dukes of Hazzard, dy't rûn fan 1979 oant 1985. Schneider spile yn dy searje de rol fan 'e blûne Bo Duke, dy't mei syn dûnkerhierrige neef Luke Duke (spile troch Tom Wopat) de korrupte county-kommissaris Boss Hogg en de net oersnoade sheriff Roscoe P. Coltrane altyd te fluch ôf wie. Dat nivo fan populariteit helle Schneider nea wer. Neitiid spile er jierrenlang lytse roltsjes en gastroltsjes yn searjes as Dr. Quinn, Medicine Woman, Diagnosis: Murder, JAG, Walker, Texas Ranger en Veronica's Closet. Fan 2001 oant 2006 hied er wer in grutte rol, yn 'e rige Smallville (in adaptaasje fan Superman), as de pleechheit fan Clark Kent.
Sûnt 2006 hied er fierders û.m. in fêste rol as pornoprodusint yn 'e searje Nip/Tuck, en gastrollen yn Desperate Housewives, CSI: Crime Scene Investigation en Happily Divorced. Njonken syn tillefyzjewurk spile Schneider ek yn in grut ta B-films, en fierders hat er wurksum west as musicalakteur, wêrby't er rollen fertolke yn grutte Broadway-musicals as Chicago en Oklahoma!
Op it persoanlike flak is Schneider in born-again-kristen wurden ûnder ynfloed fan Johnny Cash en dy syn frou June Carter Cash, by wa't er in hoartsje ynwenne hat. Sûnt 2008 is er teffens aktyf as bisterjochte-aktivist, nei't er it boek Thanking the Monkey: Rethinking the Way We Treat Animals, fan publisiste Karen Dawn lêzen hie. Schneider wie fan 1983 oant 1986 troud mei de eardere Miss America Tawny Little, en wertroude op 11 july 1993 mei syn hjoeddeistige frou Elly Castle, mei wa't er trije bern hat: syn biologyske dochter Karis (1996), en de beide bern út Castle har eardere houlik, har dochter Leah en har soan Chasen.
Oskar Vogt
thumb|Búste fan Vogt op de kampus Berlyn-Buch Oskar Vogt (Hüsem, 6 april 1870 - Freiburg im Breisgau, 31 july 1959) wie in Dútslân breinwittenskipper.
Vogt wie yn 1924 ien fan de neurologen dy't rieplachte waard by de behanneling fan de sike Lenin; doe't dy stoarn wie krige Vogt syn harsens foar ûndersyk.
Nei Vogt en syn Frânske frou Cécile Mugnier, ek neurolooch, is it Vogt-Vogt-syndroom neamd.
List fan hearskers yn Eastfryslân
Hearskers út it Sirksena-laach
Yn de ûndersteande list steane alle regenten fan Eastfryslân fan de stifting fan it greefskip yn 1464 oant it útstjerren fan it Sirksena-laach yn 1744. De regenten steane yn folchoarder fan tiid.
East-Flaanderen
200px|right|thumb|Provinsje East-Flaanderen East-Flaanderen (Nederlânsk: Oost-Vlaanderen) is in Belgyske provinsje yn Flaanderen, dy't oprjochte waard yn 1815. Der wennen neistenby 1.408.000 minsken (2008) op in gebiet fan neistenby 2.982 km². De haadstêd is Gint.
Gemeenten
Gemeenten mei in stedstitel hewwe "(stêd)" efter de namme
Untjouwing fan it ynwennertal
Ynwennertal x 1000
6e iuw
De 6e iuw of sechsde iuw rûn fan 1 jannewaris 501 oant 31 desimber 600.
Geert van Tuinen
Geert van Tuinen (It Bilt, 1954) is in Frysk telefyzjepresintator en sjoernalist.
Libben en wurk
Groeide op yn Sint-Jabik. De radio thús hie altiten oantrekkingskrêft op him en dan foaral de piratestjoerders. Nachts nei radio Luxemburg harkje en hjir en dêr as discjockey optrede, dat wienen de earste stappen rjochting it radiobarren.
Hy hat ek wurke as amtner op sosjale saken yn Menaam en letter kaam er by Radio Ienhoarn. Hie súkses mei it ferslach jaan fan it keatsen. Nei sollisitaasje by Sjouke Lousma en Eelke Lok kaam hy by de Omrop telâne. De brân yn Graldastate sil him altiten bybliuwe. Presintearret foar Omrop Fryslân radioprogramma’s as Sport en Muzyk op de sneontemiddei, Muzyk yn Bedriuw en de Fryske Top 100. As ferslachjouwer docht er in soad sportprogramma's as de thúswedstriden fan SK Cambuur, keatsen en amateurfuotbal. Presintator by ûnder oare Van Tuinen Thús, Geert!, Simmer yn Fryslân en Hûs te Keap. Winterdeis presintearret er mei Wim Brons it programma Top 100 TV. Docht ek produksjes foar de lanlike TV ôfdieling fan Omrop Fryslân en makke de dokumintêre 40 jier Wiko’s; Kobus Algra, boer en muzikant.
Wiepke Hof
Wiepke Hof (Ychten, 8 septimber 1916 - Dunegea, 17 maart 1945) wie in winkelman en fersetsman. De 28-jierrige winkelman yn Ychtenbrêge wie lid van de Knokploech yn Ychtenbrêge. Yn de jûn fan 13 juny 1944 waard it distribúsjekantoar yn De Kúnder leechhelle. Wiepke Hof waard finzen setten yn Crackstate op It Hearrenfean.
Op 15 maart 1945 wienen twa leden fan de Wasserschutzpolizei fan De Lemmer oan it foerazjearen. Doe't se lâns de pleats fan de famylje Schotanus yn Dunegea kamen, waard dêr krekt in ko slachte troch inkele leden fan de Nederlânske Binnenlânske Striidkrêften. Der ûntstie in fjoergefjocht, wêrby't de Dútske Revieroberwachtmeister Platt en de Nederlânske Unterwachtmeister Kootstra deade waarden. As ferjilding waarden tsien politike finzenen, wêrûnder Wiepke Hof, út Crackstate op it hiem fan de pleats fusillearre. Dêrnei waard it gebou yn de brân stutsen. De slachtoffers waarden earst begroeven yn Sint-Nyk. Letter binne se werbegroeven yn harren eigen doarp. In stien yn de pleats fan Schotanus yn Dunegea yn Skarsterlân is setten as oantinken oan de fusillade.
Gnostisisme
It gnostisisme (witten) is folslein it tsjinoerstelde fan it agnostisisme (net witten). Yn it gnostisisme oerhearsket it sterke gefoel fan (ik fiel it sa lykas ik wit it gewoan en ik leau sa), wylst yn it agnostisisme it ferstân (rede) sterk oerhearsket.
It leauwen
It skaaimerk foar gnostisy is wol dat sy net leauwe (yn godstsjinstige sin), mar harren ynderlike morele gesach boppe elts uterlik gesach stelle. Dit ynderlike gesach komt fuort út gnosis: de kennis fan josels.
It giet by in gnostikus net om wa't it seit, mar om wat it ús seit. As wy ite soenen fan de beam dy't yn it paradys stiet, soenen wy ynsjoch krije yn goed en kwea en krije wy dêrtroch ek sels ynsjoch yn goed en kwea. In soad kristlike gnostsy fersmite dêrom it âlde testamint mei syn bulte wredens, en stikken fan it nije testamint. Guon gnostisy tinke dat de bibel korrumpearre is, oaren binne noch ekstremer: neffens harren is de god út it âlde testamint in oare God as de himelske Heit lykas ferkundige waard troch Jezus Kristus, mar in tsjin-god, in kweade god, Satan. Sy neame dizze mindere god: de demiurch. Dizze demiurch is de skepper fan alle kwea, wêrby't de definysje fan kwea fariearret: neffens guon gnostisy is de hiele skepping ferkeard (asetisme), neffens oaren allinne de mear dúdlike minne kanten fan it libben, lykas bygelyks sykte.
Guon gnostisy wize it fersoenoffer fan Jesus Kristus ôf, de reden fan syn stjerren oan it krús. Sy leauwe dat rêden allinne mooglik is troch gnosis, troch ûntdekking fan jins eigene sels. Yn dat barren nimt God gjin apart diel fan yn, mar is der sels ûnderdiel fan.
Omdat gnostisy har meastal fersette tsjin godstsjinnich gesach, wienen sy ek tsjin de lieding fan de Tsjerke. Gnostisisme wie net geskikt om minsken te kontrolearjen of te oerhearskjen, eat dat wol mooglik wie by de organisearre tsjerke, krektas by de Roomske Tsjerke. Dêrom koe allinne de Roomske Tsjerke yn it Romeinske Ryk as faktor brûkt wurde omdat de ienheid yn it ryk te bewurkjen, wêrtroch't keizer Konstantyn de Grutte allinnich syn goedkarring joech oan de katoliken en net oan de gnostisy.
It brekken fan de ban tusken gnostisy en de Kristlike Tsjerke, dy't fan Rome út lieden waard, kaam ta stân yn 325 op it Konsylje fan Nicea, dy't hâlden waard op oantrunen fan keizer Konstantyn de Grutte. Der waard bepaald hokker opfettings oer God, Jezus en it kristlik leauwen krekt wie. De op it Konsylje oannommen stellingen, de dogma's, soenen de offisjele lear fan it katolisisme wurde. Al it oare, en dêrby hearde ek it gnostisisme, waard as kettersk beskôge.
Ferdrach fan Snits
Mei it ferdrach fan Snits waard Albrecht fan Saksen earst allinnich erkend troch Westergoa, yn oktober 1498 soene Eastergoa en inkele gritenijen út de Sânwâlden folgje. Yn july 1499 komt Albrecht mei syn soan Hindrik nei Fryslân om him persoanlik ynhuldigje te litten.
Gnostisisme
Gnostyske religys
In soad gnostyske streamingen geane werom op it kristendom, mar dit is gjin regel. Sa datearren guon gnostyske religys út deselde tiid as it kristendom: Oare kamen út Egypte of Syrje:
Gnostisisme in ús tiid
Troch de fynst fan in skat oan gnostyske geskriften by it Egyptyske Nag Hammady, yn 1945, is der in bulte nije ynformaasje oer de gnostisy beskikber kommen. Dit late ta de oprjochting fan ferskate nije sekten. Noch besteande gnostyske godstsjinsten, lykas de oanhingers fan it mandeïsme, fûnen de hjirby brûkte hokus pokus fan de nije sekten mar neat.
Ferdrach fan Snits
Ynhâld
It ferdrach hâlde ûnder mear yn:
Reade Plein
It Reade Plein (Russysk: Красная площадь) is it sintrale plein yn Moskou, dat ferneamd is fan de militêre parades yn 'e tiid fan 'e Sowjetuny. It plein is 550 by 100 meter.
Skiednis en namme
Feitlik hjit it plein net "Reade Plein". It wurd "Reade" yn de namme komt net fan 'e reade kleur fan 'e hege Kremlinmuorren en it ferwiist ek net nei de tiid fan it kommunisme. It Russyske eigenskipswurd Krasnij (Красная) betsjutte eartiids njonken "read" ek "moai". (Dat is no net mear sa: yn it hjoeddeiske Russysk betsjut Krasnij allinich mar "read".) Troch de oanwêzigens fan 'e Basiliuskatedraal krige it plein yn 'e 17e iuw syn hjoeddeistige namme Moaie Plein ynstee fan it âlde wurd Požar (brân).
Nikolaas fan Heloma
Nikolaas fan Heloma, wie grytman fan Anjewier yn 1657.
Nikolaas wie de groer fan broer fan Tjaerd fan Heloma, en wie troud mei Swaantsje fan Terwisga. Yn 1646 wied er abbekaat by it Hof fan Fryslân. Waard yn 1657 beneamd as grytman fan Aenjewier, mar skynt noch datselde jier stoarn te wêzen, blikens de beneaming fan syn opfolger. Nikolaas ûndertekene earst mei J. S. Crack, letter mei J. van Crackj en ienris as J. de Crack.
Reinder van der Leest
Biografy
Van der Leest hat yn Ljouwert de HBS folge en dêrnei op de kweekskoalle dêr leard foar ûnderwizer. It leafst wie er doe yn Amsterdam nei de keunstakademy gien, mar omdat dat finansjeel net ta de mooglikheden hearde gie er oan it wurk. Wol hat er noch de oplieding grafysk ûntwerper folge en dat fak free-lance ek útoefene. Hy hat oant syn pinsjonearring ta skoalmaster west, earst yn Culemborg, dêrnei yn Zaandijk, en doe oant syn pensjoen yn Ynskedee en wennet no (2007) yn Noard-Brabân. Skilderjen en tekenjen hat in skoftlang wichtiger foar him west as skriuwen, mar de lêste jierren hat er ek dêr net folle mear oan dien. Reinder van der Leest hat redakteur west fan Trotwaer. Publisearre nei in (tal) eksperimentele dichtbondels in rige humoristyske speurdersferhalen fol dûbelde boaiems mei as haadpersoanen Nier Hinnebruier en Dynte Planteit.
It grutste part fan syn libben hat Van der Leest bûten Fryslân trochbrocht. Hy wennet mei syn frou yn Megen (Noard-Brabân).
Flaamsk-Brabân
200px|right|thumb|Provinsje Flaamsk-Brabân Flaamsk-Brabân (Nederlânsk: Vlaams-Brabant) is in Belgyske provinsje yn Flaanderen, dy't yn 1995 ûntstie troch it opspjalten fan 'e eardere provinsje Brabân yn in Flaamsk en in Waalsk diel. Der wennen neistenby 1.060.000 minsken (2008) op in gebiet fan neistenby 2.106 km². De haadstêd is Leuven.
Johan Edzard fan Douma
Johan Edzard fan Douma, ek bekend as Erasmus fan Douma († 26 july 1676), wie grytman fan Aenjewier tusken 1673 en 1677. Anjewier wie de twadde gritenij fan Sânwâlden en de lytste fan allegear. Grinze yn it noarden oan Utingeradiel, east oan Opsterlân, súd oan Skoatterlân en west oan Haskerlân. Aenjewier hie fjouwer doarpen: Gersleat, Tsjalbert, Lúnbert en Terbant, en noch in part fan It Hearrenfean.
Johan wie de soan fan Epo fan Douma, grytman fan Ferwerderadiel, en hat net troud west. Waard oansteld as grytman op 29 july 1673, wie it jier dêrnei ek lid fan Deputearre Steaten fan Fryslân 1674-1676. Waard yn Hallum begroeven. Yn syn wapen fierde hy in swurd.
Eelke Lok
Eelke Lok (Drachten, 1950) is in sjoernalist, kollumnist en ferslachjouwer. Hy wennet op De Gaastmar.
Eelke Lok is hikke en tein yn Drachten. Nei de HBS-B hat er ferskate dingen dien. Sa hat er by de Drachtster Courant, by it skipperswykblêd Schuttevaer en by it Keninklike Nederlânsk Gymnastyk Bûn (as perssjef) wurke. Eelke giet al hiel wat jierren mei as omropmeiwurker. Sûnt 1 septimber 1975, doe't der noch mar ien oere radio deis wie, is er wurksum by Omrop Fryslân. Docht in soad ferslach fan sportwedstriden en benammen fan it skûtsjesilen. Oan de foarjûn fan de Steatenferkiezings fan 2007 brocht Lok in boek út oer syn ûnderfiningen mei de provinsjale polityk Polityk yn Fryslân.
Eelke Lok gie yn 2015 mei pinsjoen nei't er 40 jier by Omrop Fryslân wurke hie.
Borås
Borås is in stêd yn de histoaryske regio Västergötland yn Sweden en is de haadstêd fan de gemeente Borås. De stêd falt ûnder de provinsje Västra Götalands län en is mei 72.434 ynwenners (2016) de fyftjinde stêd fan Sweden nei ynwennertal.
Borås krige yn 1621 stedsrjochten fan Kening Gustaaf II Adolf. De efterlizzende gedachte wie om kuorkerinners in plak te jaan dêr't hja harren guod ferkeapje mochten. It ûntwikkeljen fan de stêd liet net lang op him wachtsje. Nei in iuw wennen der al mear as 2.000 minsken. Fjouwer kear hat de stêd te krijen hân mei in grutte brân: yn 1681, 1727, 1822 en 1827. De 13de-iuwske Caroli-tsjerke, it âldste gebou fan de stêd, is nea troch de brannen ferwoaste.
Nees (eilân)
thumb|right|200px|Satelytfoto fan Nees en Olân (rjochts) mei de terpen nûmmere.
Nees (Dútsk: Langeneß [laŋəˈnɛs]; Deensk: Langenæs; Noardfrysk: Nees) is ien fan de Halligen, in groep eilannen yn Dútslân en makket diel fan de gemeente Nees. It eilân is it grutste fan alle Halligen, der binne 16 terpen op Nees. Op it eilân wenje likernôch 100 minsken, it is mei in spoarwei oer Olân mei de fêste wâl ferbûn.
Skiednis
Nees foarme oant de Burchardifloed fan 1634 ien eilân mei Olân. Dêrnei bestie it út trije losse eilantsjes: Nees yn it easten, Butwehl yn it súdeasten en Noardlân yn it westen. Yn de 19e iuw binne dizze eilannen troch damen en lânoanwinning wer oanelkoar groeid. Dêrmei waard Nees it grutste fan de Halligen en is it hast tsien kilometer lang.
Ferkear
thumb|right|Fjoertoer fan Nees.
Sûnt 1927 is it mei in smelle spoarwei oer Olân mei de fêste wâl ferbûn. Fierders hat it eilân trije lytse havens, yn ien dêrfan is in oanlisplak foar in lytse feartsjinst dy’t fan Schlüttsiel ôf oer Hege, Nees en Oomraam fart.
Op de westpunte fan it eilân is in fjoertoer fan 11,50 meter boud. Dy stiet op de Alde Petersterp. De fjoertoer hat de namme Nordmarsch, de Dútske namme fan it âlde eilân Noardlân.
Limburch (Belgyske provinsje)
200px|right|thumb|Belgyske provinsje Limburch Limburch (Nederlânsk en Limburchsk: Limburg) is in Belgyske provinsje yn Flaanderen, dy't yn 1839 ûntstie troch de dieling fan Limburch. Der wennen neistenby 827.000 minsken (2008) op in gebiet fan neistenby 2.422 km². De haadstêd is Hasselt.
Hauler Poel
De Hauler Poel (Stellingwerfsk en offisjeel: Hauler Poele) is in mar yn de gemeente Eaststellingwerf. De mar leit yn it Haulerfjild súdeast fan Waskemar en benoarden De Haule.
De namme Hauler Poele jildt sûnt 15 maart 2007 as de offisjele namme, as ferfanging foar de eardere offisjele namme Haulerpoel.
Ugnaughts
Ugnaughts (inkeltal: Ugnaught; útspr.: [ˈʌɡnɔːt], likernôch: " ak -nôt") binne in fiktyf ras fan bûtenierdske wêzens út 'e Star Wars-franchise. It binne humanoïden mei in gnobsk lichemsstal en in lingte fan tusken de 1.20 m en 1.50 m. Harren gesichtsskaaimerken hawwe wol wat wei fan dy fan in baarch. Ugnaughts wurkje oer it algemien as arbeiders en/of rommelsikers. Se waarden yntrodusearre yn 'e film Star Wars: Episode V – The Empire Strikes Back, wêryn't se te sjen wiene as wurkers yn Lando Calrissian syn eksploitaasje fan tibannagas yn 'e Stêd yn 'e Wolkens op 'e planeet Bespin. Se waarden oan 'e film tafoege as betinksel fan regisseur Irvin Kershner. Star Wars-skepper George Lucas wie net wei fan harren om't se him in ras fan slaven talieken, en hy woe Calrissian, it earste negroïde personaazje yn 'e franchise, net as slavehâlder delsette. Ugnaughts wiene neitiid ek te sjen yn 'e film Star Wars: Episode VI – Return of the Jedi, de tekenfilmsearje Star Wars: Rebels, de live-actiontillefyzjesearje The Mandalorian, de roman Boba Fett: Crossfire en ferskate fideospultsjes.
List of Star Wars species (U–Z)
Herman Melville
thumb|right|200px|Herman Melville Herman Melville (New York, 1 augustus 1819 - dêre, 28 septimber 1891) wie in Amerikaansk skriuwer fan romans, essays en gedichten. Syn mem kaam út it laach Gansevoort, in foaroansteande Nederlânsk-Amerikaanske famylje.
Yn Melville's tiid wiene Súd-See aventueren in populêr lietrêr sjenre yn de F.S., mar hy wie by syn dea al hast wer fergetten. Yn de jierren 20 waard syn grutte roman Moby Dick op 'e nij ûntdutsen; sa ek 'Billy Budd'. Tsjintwurdich jilt Melville as in wichtich persoan yn de Amerikaanske literatuer.
Bibliografy
right|thumb|190px|Titelblêd fan de earste Amerikaanske edysje fan Moby-Dick, 1851.
Barbara van Beukering
thumb|Barbara van Beukering Barbara van Beukering (Drachten, 1966) is in Fryske sjoernaliste.
Libben en wurk
Van Beukering folge nei it heljen fan har gymnasiumdiploma de Skoalle foar Sjoernalistyk yn Utert (1985-1989). Dêrnei wurke se by de TROS-telefyzje as ferslachjouster fan TROS Kieskeurig en TROS Aktua Geld. Nei twa jier stapte se oer nei de AVRO, wêr't se ferslachjouster/presintatrise waard fan it jongereinprogramma Pauze TV. Nei twa seizoenen presintearre se twa jier lang voor dyselde omrop it filmprogramma Preview, tegearre mei Hugo Metsers. Dêrnei wurke se in oantal jierren efter de skermen as einredakteur fan ferskate programma’s foar ûnder oare RTL5, Veronica en Teleac.
Yn 1997 makke Van Beukering de oerstap nei tydskriften. Se waard efterinoar haadredakteur fan Babymagazine (1997), AvantGarde (1998-1999), Blvd. (1999-2002) en it Volkskrant magazine (2002-2007)
Yn febrewaris 2007 presintearre Van Beukering it jûnfoljende NPS-programma Handboek voor de moderne vrouw. Op 1 septimber 2007 waard Barbara van Beukering haadredakteur fan Het Parool. Yn 2015 sette se útein mei PAPER, in digitaal nijsmagazine dat alle dagen ferskynt. Ein 2016 naam Blendle PAPER oer fan de Persgroep Nederland.
Bibliografy
Yn 2017 skreau Van Beukering Kruip nooit achter een geranium, in syktocht nei in lang en lokkich libben. It boek ferskynde yn febrewaris 2018.
Ein febrewaris 2020 ferskynde har boek ''Je kunt het maar éénmaal doen. Een persoonlijke zoektocht naar sterven, het grootste taboe in ons leven''. útjefte Spectrum.
Yn de maitiid fan 2023 kaam Het jaar waarin ik mijn haar verloor út. Dat boek giet oer har "rampjier" 2020 mei aaklike foarfallen yn famylje - en kunderûnte, koronapandemy, de maatregelen dy't dêr út fuortkamen en it hommels foarfallen fan alopecia, hierútfal.
We Will Rock You (liet)
We Will Rock You is in nûmer dat oarspronklik opnaam is troch Queen yn 1977 en útbrocht op it album News of the World út 1977. We Will Rock You wie it earste nûmer op it album en waard op 7 oktober 1977 útbrocht as B-kânt fan de single We Are the Champions.
Oer it nûmer
De orizjiele útjefte fan it nûmer, yn 1977, wurdt ek wol sjoen as in dûbelde A-kant mei We Are the Champions. Dizze single helle wrâldwiid súkses. Yn Nederlân berikte de single it twadde plak yn de Top 40. Beide nûmers binne populêr by grutte sporteveneminten.
By liveoptredens fan Queen waard We Will Rock You faak as ôfsluter spile tegearre mei We Are The Champions en God Save the Queen. Ek is in oantal konserten iepene mei in hard rock ferzje fan it nûmer. By it Jeropeesk kampioenskip fuotbal in 1992 en it WK fuotbal yn 1994 is yn Nederlân in live-ferzje fan We Will Rock You/We Are The Champions útbrocht. Yn 1992 waard it tolfte plak yn de Nederlânske Top 40 berikt, yn 1994 it 32e.
Nazareth
Der wienen twa nonnekleasters mei de namme Nazareth.
Seoel
Seoel, Seûl of Seoul is de haadstêd fan Súd-Koreä. Mei sa'n 10,1 miljoen ynwenners (2013) is it de grutste stêd fan it lân.
Yn 1394 waard Seoel de haadstêd fan de Joseondynasty, dy't fan 1392 oant en mei 1897 bestien hat. De Joseondynasty kin as direkte foarrinder fan it lân Koreä sjoen wurde.
Yn 1988 waarden de Olympyske Spullen en de Paralympyske Spullen yn Seoel holden. Yn 2002 wie it wrâldkampioenskip fuotbal yn Seoel.
Jacobus fan Bouricius
Jacobus fan Bouricius († 29 desimber 1672) wie grytman fan Anjewier tusken 1657 en 1672.
Anjewier wie de twadde gritenij fan Sânwâlden en de lytste fan allegear; grinze yn it noarden oan Utingeradiel, yn it easten oan Opsterlân, besuden oan Skoatterlân en yn it westen oan Haskerlân. Aenjewier hie fjouwer doarpen: Gersleat, Tsjalbert, Lúnbert en Terbant, en noch in gedielte fan It Hearrenfean.
Jacobus wie doktor yn de Rjochten, en soan fan Hector fan Bouricius en Houkjen fan Hillama. Hy troude mei Sytske, dochter fan Johannes Crack. Hy hie by har fjouwer bern. Op 17 july 1657 waard er beneamd ta grytman fan Aenjewier. Yn 1659 waard er Deputearre. Yn 1672 siet hy mei yn de steatskommisje ta it beramen fan middels ta ferbettering yn de saken fan milysje, plysje en finansjen fan Fryslân.
Wurkpaad
Hy skreau dicht - en juridyske wurken û.o.: De officio judicis et usu fori in suprema frisiorum curia, oer it wurk fan de riedshear.
Hotze de Roos
200px|thumb|Byld fan H. de Roos yn Terherne Makker: [[Froukje Herkströter-Postma ]] Hotze de Roos (Langsweagen, 24 novimber 1909 – Krommenie, 15 oktober 1991) wie in Nederlânske jeugdboekeskriuwer.
Hy is berne yn it doarp Langsweagen, wat no ûnder de gemeente Opsterlân falt. Letter wenne er yn it Noardhollânske Krommenie. Nei de legere skoalle en de ambachtsskoalle waard er timmerman. Hy begûn ek stikjes te skriuwen foar de krante.
Hy skreau it earste Kameleon-boek yn 1948 mei de titel Sytse en Hylke, de belhammers fan de doarpssmid. Utjouwerij Kluitman woe lykwols dat de titel feroare waard yn De Skippers fan de Kameleon (ISBN 90-206-6701-7). De reden dat De Roos foar Kluitman keas, wie dat dy útjouwerij al bekendheid opboud hie mei soartgelikense boeken as De Kameleon, lykas Dik Trom en Pietje Bell.
De Roos ferstoar yn 1991. Syn urn is yn it Kameleondoarp Terherne.
Priis
De Hotze de Roospriis is in priis dy't alle jierren oan in debutearjende berneboekeskriuwer útrikt wurdt.
Södertälje
Södertälje is in stêd yn de provinsje Stockholms län en is mei 71.774 ynwenners (2016) de haadstêd fan de gemeente Södertälje. De stêd leit oan it 56 kilometer lange Södertäljekanaal dat de Mälarmar mei de Baltyske See ferbynt. Sûnt 2000 is Södertälje it grutste plak fan de histoaryske regio Södermanland.
Frachtweinfabrikant Scania AB hat syn haadkantoar yn Södertälje en is mei 9.140 wurknimmers de grutste wurkjouwer fan de stêd. Ek farmaseutysk multinasjonal AstraZeneca is fan grut ekonomysk belang foar de stêd en de omjouwing.
Bespin
Bespin is in fiktive planeet út 'e Star Wars-franchise, dy't bekend waard út 'e film Star Wars: Episode V – The Empire Strikes Back (1980). It is in gasreus yn it planetestelsel mei deselde namme yn 'e ôfhandige sektor Anoat. Bespin hat twa moannen en docht 14 jier oer in orbitale omrin om syn stjer. In dei duorret op Bespin tolve oeren. De planeet is ien fan trije yn it planetestelsel, mar hy wurdt fan syn susterplaneten skaat troch in planetoïdegurdle dy't Velser's Ring hjit.
Bespin is fan belang om't der troch mynbou in seldsum en weardefol gas wûn wurdt, dat tibanna hjit. De eigentlike gaswinning is it wurk fan Ugnaughts, in ras fan bûtenierdske wêzens, wylst minsken ferbliuwe yn 'e saneamde Stêd yn 'e Wolkens (Cloud City) en yn Chinook Station, delsettings dy't boud binne yn in tinne laach fan 'e atmosfear dy't út sykhelbere lucht bestiet. De Ugnaughts libje dêr ek, mar binne konsintrearre yn in trêde delsetting, Ugnorgrad, dêr't oer hearske wurdt troch harren kening Ozz.
Yn The Empire Strikes Back sykje de rebellen Han Solo, prinsesse Leia en Chewbacca en de androïde C-3PO beskûl yn 'e Stêd yn 'e Wolkens op Bespin as harren romteskip, de Millennium Falcon, op 'e flecht foar de troepen fan it Galaktysk Keizerryk stikken rekket. Mei't de bestjoerder fan 'e mynboukoloanje, Lando Calrissian, in âlde freon fan Han is, hopet er syn skip hjir gau reparearje te kinnen. Hy en syn selskipslju rinne lykwols yn in falstrik dy't opset is troch Darth Vader, de neiste hantlanger fan 'e boasaardige keizer Palpatine. Lando blykt, sij it ûnder twang, mei dyselde gear te wurkjen.
Vader lit Han martelje en dêrnei ynfrieze yn (de fiktive stof) karbonyt. Dêrnei draacht er him oer oan 'e preemjejager Boba Fett, dy't him oerleverje wol oan 'e gangster Jabba de Hutt. As Vader ek prinsesse Leia en de oaren finzen hâlde wol, wat tsjin 'e ôfspraken is dy't er mei Lando sletten hat, jout Lando opdracht ta de evakuaasje fan 'e Stêd yn 'e Wolkens. Yn 'e gaos wit er mei Leia en de oaren yn 'e reparearre Millennium Falcon te ûntkommen.
Johannes Crack fan Bouricius
Aenjewier wie de twadde gritenij fan Sânwâlden en de lytste fan allegear. Grinze yn it noarden oan Utingeradiel, east oan Opsterlân, súd oan Skoatterlân en west oan Haskerlân. Aenjewier hie fjouwer doarpen: Gersleat, Tsjalbert, Lúnbert en Terbant, en noch in part fan It Hearrenfean.
Johannes wie in soan fan Jacobus fan Bouricius, troude op 9 jannewaris 1678 mei Catharina, dochter fan Daniël de Blocq van Scheltinga en Martha fan Kinnema, by wa't er ien soan hie. Waard op 19 jannewaris 1677 grytman fan Aenjewier en yn itselde jier Deputearre. Hat ek lid west fan de Steaten Generaal. Die yn 1697 ôfstân fan de gritenij en waard opfolge troch syn soan. Syn widdo stoar op 4 maaie 1739.
Saul Bellow
thumb|Saul Bellow Saul Bellow (Lachine, 10 juny 1915 - Brooklyn, Massachusetts, 5 april 2005) wie in joadsk-Amerikaansk skriuwer. Syn boeken beskriuwe en ûndersykje de isolaasje en spirituele dissosjaasje fan syn haadpersoanen.
Libben en wurk
Hy waard berne yn Lachine, in foarstêd fan Montreal in Kanada, út Russyske âlden. Hy waard grutbrocht yn Chicago en studearre sosjology en antropology. Nei it ôfstudearjen die er ûndersyk oan de universiteit fan Wisconsin en yn de Twadde Wrâldkriich tsjinne er by de keapfardij. Dêrnei hat er sels ek lesjûn oan de universiteiten fan ûnder oaren Minnesota, Princeton, Boston en Chicago.
Bellows earste boek, Dangling Man, waard 1944 útjûn en in tal súksesfolle fiksje- en nonfiksjewurken soenen rillegau folgje. Oft it no om romantyske, finânsjele as oare swierrichheden giet, de gaos dy't in typysk haadpersoan trochmakket laat sûnder mis ta yngeande eksistinsjele fragen, mar ek ta hilaryske en koartswillige sitewaasjes. Bellow referearret yn syn boeken oan de grutte filosofen en tinkers, mar de lêsberens hat der net ûnder te lijen. In goed foarbyld dêrfan is Mr. Sammler’s Planet.
Bellow hat de Nobelpriis foar de Literatuer wûn yn 1976 foar Humboldt's Gift. Yn 1988 ûntfong er de heechste Amerikaanske keunstûnderskieding, de National Medal of Arts.
Haulerwykster Feart
thumb|De Haulerwykster Feart yn Haulerwyk (2009) De Haulerwykster Feart (Stellingwerfsk en offisjeel: Haulerwykster Voart) is in feart fan 7,4 kilometer yn de gemeente Eaststellingwerf. De feart rint bylâns de N917 fan Waskemar nei Haulerwyk.
De namme Haulerwiekster Vaort jildt sûnt 15 maart 2007 as de offisjele namme, as ferfanging foar de eardere offisjele namme Haulerwijkstervaart.
Gewichtheffen op de Olympyske Simmerspullen 2012
200px|thumb|right|200px|De Olympyske Gewichthef lokaasje fan Londen 2012 De Olympyske Simmerspullen 2012 fan de XXXe Olympiade waarden fan 27 july oant en mei 12 augustus 2012 hâlden yn Londen, de haadstêd fan Grut-Brittanje. Londen wie de earste stêd dy't foar de trêde kear de Spullen organisearje mocht. Earder hiene de Spullen fan 1908 en 1948 dêr ek plak. It gewichtheffen waard hâlden yn de ExCeL London International Exhibition Centre
Medaljespegel
De top tsien fan lannen dy't by it gewichtheffen medaljes wûn ha tidens de Olympyske Simmerspullen fan 2012.
Swarte Gat fan Kalkutta
It Swarte Gat fan Kalkutta wie in lytse tsjerker yn it Britske Fort William, yn Kalkutta, dêr't yn 1756 in fierstente grutte koft Britske kriichsfinzenen in nacht lang opsletten waard troch de troepen fan 'e nawab fan Bingalen. It gefolch wie de dea fan it grutste part fan fan 'e finzenen troch ferstikking en hjittensútputting. Dizze oarlochsmisdie makke in grutte en bliuwende yndruk op it Britske folk. It Swarte Gat fan Kalkutta wurdt sadwaande gauris neamd yn 'e Ingelsktalige literatuer en is sprekwurdlik wurden foar in helsk tichthûs.
Foarskiednis
Fort William waard mids achttjinde iuw boud, yn wat letter Britsk-Ynje wurde soe, om 'e belangen fan 'e Britske Eastyndyske Kompanjy te beskermjen yn 'e stêd Kalkutta. De fêsting wie benammen bedoeld om oanfallen troch de konkurrearjende Frânske Eastyndyske Kompanjy ôf te slaan. De Frânsen fersterken harren faktorij dêrsanne ek. Kalkutta lei doedestiden yn 'e Steat Bingalen, dy't regearre waard troch de nawab fan Bingalen. (De nawabs wiene yn namme steedhâlders foar de Mogol-keizer yn Delhi, mar eins wiene it sûnt 1717 selsstannige monargen.) Siraj ud-Daulah, dy't begjin 1756 de sechsde (en lêste) selsstannige nawab fan Bingalen waard, oardere dat de útlanners ophâlde moasten mei forten te bouwen op syn gerjochtichheid. Dêrop leine de Frânsen it wurk stil, mar de Britten loeken har der neat fan oan en bouden wakker troch.
Foarfal
De oerlibjende ferdigeners fan Fort William waarden by de ferovering fan 'e fêsting kriichsfinzen nommen. Under harren wiene Britske ofsieren, Yndyske sepoys dy't de Britten trou bleaun wiene, en in ûnbekend tal boargers, almeast keaplju dy't foar in part Britsk en foar in part fan lânseigen komôf wiene, mar ek ferskate froulju. Hja waarden foar Siraj ud-Daulah brocht, dy't harren derfan bewissige dat der harren neat oerkomme soe. De finzenen waarden troch de soldaten fan 'e nawab op 20 juny om acht oere jûns ûntdien fan it meastepart fan harren klean en doe yn it Swarte Gat fan Kalkutta stoppe, in tsjerker fan 4.30 m by 5.50 m (14 × 18 foet). De tsjerker wie in boppegrûnske keamer (dus net in 'gat' yn 'e eigentlike sin), mei in útstykjende weranda fan foarren. Der wiene mar twa finsters, dy't sokke grouwe izerne traaljes hiene dat it de luchtfentilaasje behindere. Neffens Holwell wie de tsjerker mar bedoeld foar twa of heechút trije finzenen tagelyk.
Dêr moasten de kriichsfinzenen de nacht trochbringe oant de tsjerkerdoar de oare moarns om seis oere wer iepen gie. Der waarden safolle lju yn 'e tsjerker troppe, dat tsjin dy tiid it meastepart fan harren ferstoarn wie troch ferstikking en hjittensútputting. Neffens it ferslach dat Holwell neitiid oer it foarfal skreau, en dat yn Grut-Brittanje tige ferneamd waard, wiene der 146 finzenen yn it Swarte Gat stoppe, fan wa't 123 der net wer libben út kamen. Moderne histoarisy dy't nei it foarfal ûndersyk dien hawwe, hâlde it derop dat der 64 kriichsfinzenen yn it Swarte Gat stoppe waarden, fan wa't 43 dêr ferstoaren.
Neffens it ferhaal fan Holwell hiene de finzenen kontakt mei de Bingaalske soldaten dy't op 'e weranda stasjonearre wiene. Se beane har tûzen rûpys as se harren earne oars opslute woene. Ien fan 'e soldaten gie nei syn ofsier, mar kaam werom mei it boadskip dat it net mooglik wie. Dêrop waard de beleanning ferdûbele. De soldaat gie wer fuort, mar kaam werom mei itselde boadskip: de nawab sliepte al en nimmen dy't him wekker doarst te meitsjen. Tsjin njoggen oere jûns wiene de earste finzenen stoarn en in protte oaren koartsich wurden. Der waard om wetter smeekt en ien fan 'e bewekkers brocht in krûkfol, dy't by it finster yn 'e huodden fan Holwell en twa of trije oaren oergetten en sa yn 'e tsjerker omparte waard. Tsjin alve oere jûns begûnen de finzenen as miggen te stjerren.
De oare moarns, doe't de oerlibbenen derút litten waarden, sieten dyselden der raar ta, mar troch frisse lucht betteren se rillegau wer aardich op. Holwell hie de nacht oerlibbe om't er deun by in finster stien hie. Hy waard by de nawab brocht, fan wa't er gjin ûntskuldigings of begrutsjen krige, inkeld in stoel en in glês wetter. Nettsjinsteande dat wiet hy wat winliken in massamoard wie, net oan 'e nawab sels, mar oan 'e kweawil fan guon fan syn hege ofsieren, dy't mei opsetsin de eangst om 'e nawab wekker te meitsjen brûkt hawwe soene om wraak op 'e Britten te nimmen. Siraj ud-Daulah liet Holwell en twa oare heechpleatste Britten oerbinge nei Murshidabad, mar de rest fan 'e oerlibjende finzenen liet er frij. De deaden waarden begroeven yn in massagrêf.
Gefolgen
Nei't it nijs fan 'it Swarte Gat fan Kalkutta' yn augustus 1756 it haadkertier fan 'e Britske Eastyndyske Kompanjy yn Madras berikte, waard luitenant-kolonel Robert Clive mei in leger nei Bingalen stjoerd om wraak te nimmen op Siraj ad-Daulah. Clive ferovere Kalkutta yn jannewaris 1757 en fersloech de nawab yn 'e Slach by Plassey. Siraj ad-Daulah foel neitiid yn ûngenede en waard by in steatsgreep ôfset troch syn politike tsjinstanners, dy't him op 2 july 1757 eksekutearje lieten.
Neisleep
It Swarte Gat fan Kalkutta waard troch de Britten neitiid brûkt as in pakhûs, en it waard sloopt doe't Fort William ôfbrutsen waard om folslein werboud te wurden. Yn 1901 waard yn it sintrum fan Kalkutta in tinkteken oprjochte foar de manlju dy't yn it Swarte Gat omkommen wiene, mar op it hichtepunt fan 'e Yndiaaske ûnôfhinklikensbeweging, yn 'e 1920-er en 1930-er jierren, kearde de befolking him tsjin 'e oanwêzigens fan sa'n kolonialistysk monumint, en yn july 1940 waard it ferpleatst nei it tsjerkhôf fan 'e Jehannestsjerke, dêr't it noch altyd stiet.
De Dongeradielen (gemaal)
It gemaal is oanlein yn 1931 troch it wetterskip De Polder fan East- en Westdongeradiel om de ôfwettering fan it poldergebiet te ferbetterjen. Yn deselde tiid is ek de slús fergrutte en fernijd. It gemaal pompt it wetter út de Suderie yn de skutkolk fan de slús.
It gemaal hat trije pompen dy't eltse minút meielkoar hast 1 miljoen liter wetter út de polder de Lauwersmar ynpompe kinne. Yn 1979 is it gemaal automatisearre. As it wetter op in bepaalde hichte stiet, begjinne de pompen automatysk te wurkjen.
It gebiet dat troch it gemaal drûchhâlden wurdt leit tusken de Waadsee, Holwerter Feart, Dokkumer Ie, Dokkumer Djip en de Lauwersmar. Dit gebiet komt gruttendiels oerien mei de hiele gemeente Dongeradiel.
Yn 2017 wie de technyske en boukundige renovaasje, dy't in pear jier duorre hie, ree. Dêrby is rekken holden mei de kultuerhistoaryske wearde fan dit ryksmonumint. De Nederlandse Gemalen Stichting (NSG) wie dêr sa oer te sprekken dat Wetterskip Fryslân de Gemalenpluim 2017 tawiisd krige.
4e iuw
De 4e iuw of fjirde iuw rûn fan 1 jannewaris 301 oant 31 desimber 400.
Jennelt
thumb|left|100px thumb|Kaart fan Krummhörn thumb|Herfoarme tsjerke Jennelt Jennelt is in doarp yn de gemeente Krummhörn yn East-Fryslân en telt 384 ynwenners (2008).
Etymology
Jennelt is wierskynlik ôflaat fan de namme Geinleth, it betsjut „oan de oare kant fan de wetterrin“
Skiednis
De terp Jennelt lei oan de noardrâne fan de Sielmönker Bucht, dy't yn de rin fan de midsiuwen bedike waard. De aaifoarmige terp fan 550 m lingte leit yn súdwest-noardeastlike rjochting.
Jennelt wie it besit fan de haadlingefamylje Beninga fan Grimersum. De omlizzende hearlikheid Jennelt hearde doe oan de famylje fan Ewsum, dy't it foar 1599 oan in neisiet fan de Beninga-haadlingen, Wilhelm zu Innhausen und Knyphausen, ferkochten. Oant yn de 20e iuw bleau Jennelt as Fideikommiss (guod wat allinne erfd, mar net ferkocht wurde kin) fan dit âlde Fryske skaai.
It besjen wurdich
thumb|Baptistekapel Jennelt
Headamsleat
thumb|Ald-Headamsleat De Headamsleat is in feart op de grins fan de gemeenten Ljouwert en Smellingerlân. De feart rint noard-súd en ferbynt de Krúsdobbe mei de Wide Ie. Op dit punt leit it bekende hotel "Ie-sicht". East fan de Headamsleat leit de Jan Durkspolder wat westliker rint de Aldheadamsleat.
De namme Headamsleat jildt sûnt 15 maart 2007 as de offisjele namme, as ferfanging foar de eardere offisjele namme Hooidamsloot.
Uttum
thumb|Kaart fan Krummhörn thumb|Mûne fan Uttum thumb|left|Tsjerke fan Uttum Uttum is in doarp yn de Dútske gemeente Krummhörn, dielstaat Nedersaksen, en hat 516 ynwenners (2006).
Eartiids wie Uttum in sit fan Fryske haadlingen. De namme soe "hiem fan Otte" betsjutte kinne, of "wenplak fan Utte". Yn de 13e iuw waard der fûl fjochte tusken Uttum en plakken yn de omkriten. By in skeel yn 1254 waarden ek parten fan it Brookmerlân ferwoastge. Yn de 15e iuw foel Pilsum ûnder de proasdijtsjerke fan Uttum.
Yn it ferline wie de dakpannefabrikaazje wichtich foar Uttum en 1874 ûntstie dêr de earste koöperative suvelfabryk fan East-Fryslân.
It besjen wurdich binne it stienhûs út 1597, de stellingmole út 1856, de oerbliuwsels fan de boarch dy't yn de 18e iuw sloopt waard, it stienfabryk út 1898, en de tsjerke. De tsjerke is fan 1250. Yn 1930 waard de út 1527 stamjende klokketoer ferlytse. De kânsel dateart út 1580 en it doopfont is fan 1474. It tsjerkoargel waard om 1660 troch in ûnbekende oargelmakker boud; besteande oargelpipen waarden der yn ferwurke.
Heafeart
thumb|right|250px|De Heafeart by De Deelen De Heafeart is in feart yn de gemeenten It Hearrenfean en Opsterlân en in westlik stikje yn Boarnsterhim. De feart rint súd fan De Deelen fan de Deelsbrêge by de A32 eastlik om De Deelen en dan fia it Tripgemaal nei de Ulesprong yn de gemeente Opsterlân.
De namme Heafeart jildt sûnt 15 maart 2007 as de offisjele namme, as ferfanging foar de eardere offisjele namme Ringvaart.
Wrakseljen op de Olympyske Simmerspullen 1956
200px|thumb|right|It Olympyske Wraksel Stadion Melbourne 1956
Asschat
Asschat is in buorskip yn de gemeente Leusden, yn de provinsje Utert.
Wrakseljen op de Olympyske Simmerspullen 1956
De Olympyske Simmerspullen 1956, ek wol de XIXe Olympiade neamd, waarden yn 1956 yn Melbourne, Austraalje hâlden. It wrakseljen waard hâlden yn it Royal Exhibition Building.
Royal Exhibition Building
It Royal Exhibition Building waard yn 1880 boud foar de wrâldtentoanstelling en is hjoed-de-dei in monumint dat op de wrâlderfgoedlist stiet. De Royal Exhibition Building waard ûntwurpen troch Joseph Reed. In oantal parten fan it gebou binne yn de rin fan de jierren wol ferdwûn sa baarnde yn 1953 akwarium ôf en waard yn 1979 de balseal ôfbrútsen. Yn 1956 waard it gebou brûkt foar de Olympyske Simmerspullen, der wie plak foar 3.500 taskôgers.
Asschat
It buorskip is yn it westen skieden fan de beboude kom fan Leusden troch it Falleikanaal. Fierder nei it easten, rjochting Achterveld, leit de huzegroep Snorrenhoef. Asschat leit om de Asschatterwei en de Laapeersewei. De namme Asschat (1696): af-schede, 'ôfskieding', tsjut op in âlde grinsline.
Esveld
Esveld is in buorskip yn de gemeente Barneveld, yn de provinsje Gelderlân. It leit 2 kilometer ten easten fan Barneveld.
Asschat
Yn 1840 wennen der 172 minsken yn Asschat. By it útbrekken fan de Twadde Wrâldoarloch, wie it it toaniel fan slimme gefjochten. Alle pleatsen waarden yn 'e brân stutsen om de Dútske opmars te fertraagjen. De bisten waarden frijlitten, mar guon kearden werom nei har pleats.
Tsjintwurdich bestiet it plak út sa 'n 20 huzen.
De famyljenamme Scholten van Aschat is fan de plaknamme ôflaat.
Frans Coenen
Frans Coenen jr. (Amsterdam, 24 april 1866 - dêre, 23 juny 1936) wie in Nederlânsk naturalistysk skriuwer, essayist en literatuerkritikus.
Libben en wurk
Hy wie de soan fan de komponist Frans Coenen sr. (ien fan de oprjochters fan it Amsterdamsks Konservatorium) en Anna Maria van El. As bern hie er slim astma. Yn 1886 sette er út ein mei in rjochtestúdzje yn Amsterdam; yn 1892 promovearre er dêr op it proefskrift De Fransche wet tot bescherming van verwaarloosde en mishandelde kinderen. Ut syn deiboeken docht bliken dat Coenen bot oan himsels twifele en oerhinge nei swiersettigens.
Fan 1894 oant 1910 wie er resinsint foar toaniel, muzyk en skilderkeunst by de Opregte Haarlemsche Courant. Ek waard er meidogger by it tydskrift De Kroniek fan Pieter Lodewijk Tak. Njonken dat waard er yn 1895 konservator fan it Museum Willet-Holthuysen oan de Herengracht yn Amsterdam.
Hy boaske op 11 oktober 1899 oan Louise Sophia Vischer. Sy krigen gjin bern, om't de depressive Coenen dat net woe. Sadwaande waard it gjin lokkich houlik. Ek de naturalistyske romans en novellen dy't er yn de jierren 1892 - 1905 publisearre, tsjûgje fan in sombere geast fol gefoelens fan ferveling en langstme nei de dea. Titels as Verveling, Een zwakke, Bleeke levens en In duisternis sizze gâns wat oar syn gemoed. Syn bêste en bekendste wurk út dy perioade is Zondagsrust, oer it hopeleaze en nearzige libben fan in húshâlding yn in folksbuert.
Nei 1905 skreau Coenen hast gjin fiksjoneel proaza mear. Hy wie ûnder ynfloed fan de ideeën fan Hegel rekke, dy't troch Gerard Bolland yn Nederlân ferspraat waarden. Troch dy filosofen beseach er it libben wat oars as by it determinisme fan de naturalisten, krige er wat mear betrouwen yn de wrâld en ek mear de sosjale belutsenens dy't earder al út syn proefskrift bliken dien hie. Hy waard lid fan de SDAP, mar die dêr net folle mei, dêrfoar wie er tefolle yndividualist. Yn de jierren tritich waard er, mei Jan van Nijlen, Jan Greshoff en Simon Vestdijk, redakteur fan it literêr tydskrift Groot Nederland.
Koart foar syn dea yn 1936, skreau er noch Onpersoonlijke herinneringen, de koarte kronyk fan it hûs Willet-Holthuysen dêr't er de konservator fan wie. Dat wurk wurdt wolris ferlike mei de famyljeskiednis de Buddenbrooks fan Thomas Mann en jildt as Coenen syn bêste wurk.
United States Air Force Academy Cadet Chapel
De United States Air Force Academy Cadet Chapel is in religieus gebou op it terrein fan de United States Air Force Academy by Colorado Springs yn de Amearikaanske steat Kolorado. De kapel waard tusken 1959 en 1953 boud neffens it plan fan it arsjitektenburo Skidmore, Owings en Merrill. De bou fan de modernistyske kapel folge út de winsk om oan alle kadetten, fan hokker leauwe ek gebedsromten, biede te kinnen. Neffens de USAFA is de kapel bûten de natuermonuminten fan de steat it meast besochte toeristyske kultuermonumint fan Kolorado en mear as ien miljoen minsken bringe alle jierren in besite oan de tsjerke.
Grutste metropoalen yn Jeropa
Dizze oersjochside befettet de 40 grutste metropoalen yn Jeropa (ynklusief Istanbul). Foar de grutste metropoalen fan 'e wrâld sjoch op 'e List mei grutste metropoalen.
United States Air Force Academy Cadet Chapel
Beskriuwing
De USAFA stelt de romtes fan de kapel ek beskikber as troulokaasje foar ôfswaaiers fan de fiif militêre akademy's fan de Feriene Steaten (USMA, USNA, USAFA, USCGA en USMMA), oare aktive wurknimmers út de omkriten fan de Amerikaanske Loftmacht, famyljeleden fan it aktive USAFA-persoaniel en fan de militêren, dejingen dy't ûnderskieden binne mei de Silver Star, it Purple Heart of oare hege ûnderskiedings en famyljeleden fan fallen soldaten.
Underskiedings
Fanwegen de útsûnderlike arsjitektuer fan de Air Force Academy Cadet Chapel binne de folgjende ûnderskiedings ferliend:
Yn 2004 waard it hiele terrein fan de USAFA mei de kapel mei it ynskriuwen yn it National Historic Landmarks in Colorado in monumint fan nasjonaal belang.
Nij-Meksiko
Nij-Meksiko (Ingelsk: New Mexico, útspr.: [nu: 'mεksɨkoʊ], likernôch: "Nûû Mek sikkoo"; Spaansk: Nuevo México, útspr.: ['nweβo 'mexiko], likernôch: " nwee bo mè chikoo"; Navaho: Yootó Hahoodzo, útspr: [jo:to haho:dzo], likernôch: " joo to ha hoo dzo"), offisjeel de Steat Nij-Meksiko (Ingelsk: State of New Mexico; Spaansk: Estado de Nuevo México), is ien fan 'e fyftich steaten dy't mei-inoar de Feriene Steaten fan Amearika foarmje. Nij-Meksiko, byneamd Land of Enchantment ("Lân fan Betsjoening"), leit yn 'e regio fan it Amerikaanske Súdwesten. De haadstêd is Santa Fe, mar de grutste stêd is Albuquerque. Neffens in skatting út 2014 hie de steat goed 2 miljoen ynwenners, wêrmei't it kwa befolkingsgrutte de 36e steat fan 'e Feriene Steaten is. Oangeande oerflak is Nij-Meksiko mei goed 315.000 km² de 5e steat. Nij-Meksiko in tinbefolke gebiet, dat bekend stiet om syn woastinen en syn Yndiaanske en Latino-kultueren.