cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Highlander (film)
Plot
Ramírez hat ek ferteld dat Unstjerliken steryl binne. Dat betsjut dat it houlik fan MacLeod en Heather sûnder gjin bern bliuwt. Ramírez hie der sterk by MacLeod op oantrune om Heather te ferlitten, en neigeraden dat de jierren ferstrike, docht bliken wêrom. Want wylst Heather stadichoan fertiget ta in ronfelich en krebintich âldwyfke, bliuwt MacLeod like jong en sûn as er wie doe't er foar it earst de Kurgan befocht. Nei't Heather úteinlik fan âlderdom ferstjert, ferlit MacLeod it plak dêr't se tegearre wennen en begjint er in omdoarmjend bestean. Dêrby nimt er as swurd de katana fan Ramírez, dy't yn 593 f.Kr. troch Ramírez syn lêste skoanheit, in geniale Japanske wapensmid, smeid is.
Yn 1985 fynt einlings de Gearkomste plak, wêrby't de noch mar in pear oerbleaune Unstjerliken in ûnbedimbere oanstriid fiele om nei New York te gean. De Kurgan arrivearret dêr en nimt syn yntrek yn in suterich hoteltsje. MacLeod wennet al sûnt 1703 yn New York, dêr't er op 't heden libbet ûnder de skûlnamme Russell Nash. Der is mar ien libbene persoan dy't wit wa't (en wat) er echt is, en dat is syn no op jierren reitsjende oannommen dochter Rachel Ellenstein, dy't MacLeod as jong Joadsk famke yn 'e Twadde Wrâldoarloch fan 'e nazys rêden hat. By it plysje-ûndersyk nei de dea fan Fasil yn 'e parkearkelder ûnder Madison Square Garden rekket lykwols forinzysk analiste Brenda Wyatt belutsen, dy't in ekspêr op it mêd fan metallurgy is. Hja ûntdekt yn 'e parkearkelder minuskule stikjes stiel fan in Japanske katana sa't dy makke waard yn 'e Midsiuwen, mar it metaal datearret fan likernôch 600 f.Kr.
Dat lit har net los, dat se set útein mei in eigen ûndersyk bûten de wittenskip fan 'e plysje om, dat har nei Nash (MacLeod) liedt. Hja is tsjûge fan in gefjocht tusken him en de Kurgan, dat ôfbrutsen wurdt as de mannen de oandacht lûke fan in plysjehelikopter. Wyatt ûntdekt dat de echte 'Russell Nash' in oerwûn bern wie, dat koart nei de berte ferstoar. Undersyk yn argiven bringt oan it ljocht dat de wente fan Nash sûnt it begjin fan 'e achttjinde iuw oan ien wei troch yn it besit west hat fan in hiele rige persoanen dy't eins bern wiene dy't koart nei de berte ferstoaren. Analyze fan 'e hantekenings yn aktes wiist fierders út dat al dy persoanen persiis itselde hanskrift hiene. Wyatt begjint stadichoan te fermoedzjen dat it om ien en deselde persoan giet. Mei dat soarte ideeën kin se net by de plysje oankomme, dat ynstee siket se neieroankommen ta Nash om mear te witten te kommen oer it anagronistyske swurd. Ek spilet mei dat se har seksueel ta him oanlutsen fielt. MacLeod hat ek belangstelling foar Wyatt, mar hy is wisberet dat him net wer itselde oerkomme sil as mei Heather, dat hy makket har dúdlik dat se him gewurde litte moat.
Yn Central Park moetet MacLeod in oare Unstjerlike, de negroïde Sunda Kastagir, dy't in âlde freon fan him is. Nei't de beide mannen útinoar geane, treft de Kurgan Kastagir dy jûns yn in steechje, dêr't se in duël útfjochtsje dat einiget mei de dea fan Kastagir. It barren wurdt sjoen troch Kirk Matunas, in emosjoneel labile feteraan út 'e Fjetnamoarloch, dy't troch de Kurgan oan syn swurd reaun wurdt, mar syn ferwûnings oerlibbet. Hy fertelt ynspekteur Moran en resjersjeur Bedsoe wat er sjoen hat, de útbarsting fan enerzjy nei de ûnthalzing fan Kastagir ynbegrepen, mar de plysjeminsken leauwe him net. Op 'e jierdei fan Heather brânt MacLeod in kjerske foar har yn in roomske tsjerke, sa't er alle lange jierren sûnt har ferstjerren dien hat. De Kurgan siket him op yn tsjerke en flústeret MacLeod ta dat sy beiden no de lêst oerbleaune Unstjerliken binne. Om MacLeod op it sear te kommen, hellet er oantinkens op oan syn duël mei en moard op Ramírez, wêrby't er ek fertelt dat er fuort neitiid Ramírez syn frou ferkrêfte hat. MacLeod begrypt dan dat er Heather bedoele moat en dat sy dat mei sin foar him ferburgen holden hat. Om't se lykwols op wijde grûn ferkeare, kin er de Kurgan hjirre net befjochtsje. Ynstee jout er him oerstjoer ôf.
Doarpisme
Doarpisme is pleatslik sjauvinisme dat fral ta utering komt yn in sekere ‘fijannigens’ foar oare doarpen oer, al as net yn de omkriten lizzend. It ferskynsel kaam yn oeral Nederlân foar en libbet op guon plakken anno 2010 noch wol.
Highlander (film)
Plot
As Wyatt neitiid wer by MacLeod thús oan 'e doar komt, beseft er einlings dat se it net oerjaan sil. Dat hy nûget har deryn en fertelt har hoe't it mei him sit. Tajaand oan 'e dúdlike oantrekking dy't der tusken har bestiet, reitsje se mei-inoar op bêd. Neitiid seit MacLeod lykwols dat it neat tusken harren wurde kin en leit er ek út wêrom net. As Wyatt wêr thús komt, wurdt se dêr opwachte troch de Kurgan, dy't har ûntfiert om har as lokies foar MacLeod te brûken. Nei't er it berjocht fan 'e Kurgan oer de ûntfiering ûntfongen hat, giet MacLeod derefteroan. Hy beslút dat it tiid is om him fan 'e Russell Nash-identiteit te ûntdwaan en nimt ôfskie fan Rachel, oan wa't er fertelt dat er net weromkomme sil, ek net as er it wint fan 'e Kurgan.
De beslissende konfrontaasje tusken MacLeod en de Kurgan fynt plak op it dak fan 'e Silvercup Studios yn Queens, dêr't MacLeod Wyatt rêdt en nei in lang duël de Kurgan ferslacht en ûnthalzet. Hy absorbearret de massive enerzjy-ûntlading dy't dêrop folget en wint dêrmei de Priis. Neitiid keart MacLeod mei Wyatt werom nei Skotlân om har sjen te litten wêr't er opgroeid is. De Priis, sa fertelt er har, bestiet derút dat er no in stjerlike man is en bern krije kin, mar ek dat er de tinzen fan alle minsken op 'e wrâld lêze kin. Weromtinkend oan 'e lessen fan Ramírez hat er hope dat er dêrtroch tusken minsken gearwurking, begryp en frede oanfiterje kin.
Doarpisme
Yn it grut krige it doarpisme stâl yn it ôfwikseljend partijkiezen yn partijskippen yn de Midsiuwen, bygelyks Dokkum en Snits tsjin Ljouwert oer en Harns kontra Frjentsjer. Yn it lyts kaam it ta utering yn it ôfwarjen fan frijers út doarpen yn de omkriten (minder troch de famkes as troch de potinsjele frijers út it eigen doarp).
Highlander (film)
Produksje
Highlander waard regissearre troch Russell Mulcahy nei in senario fan Gregory Widen, Peter Bellwood en Larry Ferguson. Widen wie de oarspronklike betinker fan it ferhaal en skreau de earste ferzje fan it skript, mei as titel The Dark Knight ("De Dûnkere Ridder"), as húswurk foar syn oplieding senarioskriuwen oan 'e Universiteit fan Kalifornje, Los Angeles (UCLA). Neffens him wie it ferhaal "yn prinsipe in kombinaasje fan in fariaasje op The Duellists – in fint fjochtet ferspraat oer jierren in duël út – en in besyk fan my oan Skotlân en de útstalling fan harnassen yn 'e Toer fan Londen, dêr't ik by tocht: 'Wat ast dit no allegear yn besit hiest?' Dy sêne sit yn prinsipe yn 'e film." Widen ferkocht it senario, dat yn oare opsichten oansjenlik ferskilde fan 'e úteinlike film, foar $200.000.
Doarpisme
It tanimmend ferkear en de mobiliteit fan de befolking yn de jierren 1960 hawwe de tsjinstellings tusken de doarpen tige fermindere, mar it is somtiden noch wol te fielen by ûnder oaren sportwedstriden. Fral de lytsere doarpen hawwe frede sletten út reden fan harren mienskiplik belang foar de hurd waaksende grutte sintra yn deselde gemeente oer.
Highlander (film)
Produksje
As produsinten wiene Peter S. Davis en William N. Panzer by it projekt belutsen foar de filmstudio Highlander Productions, in bedriuw dat spesjaal foar de film oprjochte waard. Foar de film wie in budget beskikber fan $19 miljoen. De kamerarezjy wie yn 'e hannen fan Gerry Fisher en Tony Mitchell, en de filmmuzyk waard fersoarge troch Michael Kamen.
Abalak
Abalak is in doarpke yn it rajon Tobolsk fan de oblast Tjûmen yn Ruslân. It doarp leit 20 km fan de stêd Tobolsk oan de hege kant fan de Irtysj.
Skiednis
Foar de oermastering fan Sibearje wie Abalak in lytse Tataarske stêd. De namme tanket it plakje oan de Tataarske prins Abalak, de soan fan de Sibearyske khan Mar. Op 5 desimber 1584 wie by Abalak in fjildslach tusken Kozakken en de horde fan Mamatkul, dy't de wei foar Jermak Timofejovitsj om Sibearje te feroverjen fierder iepene.
Doarpisme
Ek yn 2010 dûkt de term "doarpisme" noch gereldwei op at it giet om gemeentebelied of gemeentefúzjes en it de leefberens fan doarpen oanbelanget. Foarstanners fan desintralisaasje, it behâld fan foarsjennings yn alle doarpen, beneame it posityf, wylst tsjinstanners it opkommen foar it doarpsbelang 'âldfrinzich doarpisme, of 'nâlestaorjen op eigen doarp' neame.
Highlander (film)
Opnamen
De opnamen foar Highlander setten yn april 1985 útein en duorren oant yn july fan dat jier. De binnendoarsênes waarden foar in grut diel filme yn 'e Jacob Street Studios yn Londen. De bûtendoarsênes waarden op lokaasje opnommen yn Skotlân en de stêd New York. It bertedoarp fan MacLeod is neffens de film "Glenfinnan, oan 'e igge fan Loch Shiel", mar eins waard dêrfoar it Kastiel fan Eilean Donan brûkt, dat rûchwei yn deselde krite stiet, mar oan 'e igge fan Loch Duich, in seeloch yn 'e neite fan 'e Kyle fan Lochalsh en it eilân Skye.
De sêne wêryn't MacLeod troch Ramírez út in roeiboatsje oerboard kipere wurdt yn it loch, waard echt yn in Skotsk loch opnommen. Lambert sei dêroer: "De earste kear komt it jin oer it mad. Ik hie wol tocht dat it wetter kâld wêze soe, mar net sà kâld. De twadde kear wist yn 't foar dat it as iis wêze sil. Ast de trêde wer út it wetter komst, seist: 'Dat wie de lêste kear dat we dit filmje.' "
De iepeningssêne mei it showwrakseljen yn it stadion Madison Square Garden waard eins yn 'e Brendan Byrne Arena yn Nij-Jersey filme, mei meiwurking fan 'e echte showwrakselders Greg Gagne, Jim Brunzell, Sam Fatu (The Tonga Kid) en The Fabulous Freebirds (Michael Hayes, Terry Cordy en Buddy Roberts). De bûtenkant fan 'e parkearkelder wie wol echt yn Manhattan, rjocht foar Madison Square Garden oer, mar de binnenkant fan 'e parkearkelder wie "earne yn Londen".
Abalak
Skiednis
It tsjintwurdige doarp ûnstie yn de 17e iuw. Yn 1636 hie in lokale bewenner fan it doarp mei de namme Marije in fizioen fan de ikoan fan de Mem Gods. Op it plak fan de ferskining waard in tsjerke boud en oan it begjin fan de 18 iuw stie der al in kompleks fan tsjerken, dêr't yn 1783 it Znamenski-kleaster iepene waard.
Highlander (film)
Opnamen
De voice-over troch Sean Connery, út it begjin fan 'e film, waard opnommen yn 'e badkeamer fan dy syn filla yn Spanje (wat te hearren is oan it wjergalmjen fan syn stim).
Op 'e filmset fan Highlander bestiene frijwat spannings tusken de filmprodusinten, dy't op alle mooglike manearen besochten om jild te besparjen, en de rest fan 'e filmcrew. By de opnamen yn Skotlân eskalearre dat in kear doe't de produsinten wegeren om 'e Skotske figuranten moarns fan brea-iten te foarsjen, sa't wol it gefal wie by de cast en crew. De rûzje rûn sa heech op, dat de crew op in stuit risselwearre om it wurk del te lizzen. Pas doe't ien fan 'e assistint-regisseurs mei it drigemint kaam om Connery derby te roppen, bûnen de produsinten yn.
Abalak
Skiednis
Tichteby it doarp is neffens de tradysjes fan it âlde Ruslân njonken it kleaster in toeristysk sintrum boud mei in rekonstruksje fan in fort út de tiid fan Jermak's fjildtocht.
Highlander (film)
Distribúsje
De distribúsje fan Highlander waard fersoarge troch Thorn EMI Screen Entertainment. De film gie op 7 maart 1986 yn Los Angeles yn premiêre. Highlander waard yn 1987 útbrocht as VHS-keapfideo, yn 1997 op dvd en yn 2009 op blu-ray.
Amerikaanske ferzje
De Amerikaanske ferzje fan 'e film wie mei in spyldoer fan 111 minuten sa'n 5 minuten koarter de Britske en ynternasjonale ferzje fan 'e film (116 minuten). De distributeurs besleaten nammentlik op eigen manneboet om hjir en dêr noch stikjes út 'e film te knippen wêrfan't se fûnen dat it typysk Britske humor wie dy't it Amerikaanske filmpublyk net begripe soe. Dêrby gie it û.m. om 'e passaazje wêrby't in troch syn eigen clan hjitfolge MacLeod ferskate kearen in kopstjit kriget fan in famyljelid fan sines; it stikje fan 'e sêne mei it klassike duël yn 'e Pruketiid, wêryn't MacLeod syn tsjinstanner, om't MacLeod net deabliuwe wol, úteinlik sa terge is dat er syn eigen assistint deasjit; en it stikje fan 'e sêne yn 'e tsjerke wêryn't de Kurgan de hân fan 'e pastoar slikket ynstee fan tutet. De feroaring dêr't regisseur Russell Mulcahy it measte beswier tsjin makke, wie lykwols it fuortknippen fan 'e hiele sêne wêryn't MacLeod yn 'e Twadde Wrâldoarloch Rachel as lyts famke moetet. Neffens him wie dêr gjin inkele reden foar en wie de relaasje tusken harren sûnder dy sêne ûnbegryplik.
Untfangst
Fan 'e filmkritisy krige Highlander mingde resinsjes. Sa joech Matt Ford fan 'e BBC de film 3 fan 5 stjerren. Hy skreau: "Fan 'e deprimearjende, fan rein trochweakke noir-eske strjitten fan it 20e-iuwske Amearika oant de wylde iepen romte fan Midsiuwsk Skotlân plonderet Mulcahy de filmskiednis om syn oangripende swurdgefjochten tsjin gaadlik rûge dekôrs te pleatsen." Dêr foege er oan ta: "Wat de film ferliest troch knoffelich aktearjen, in swakke plot en pompeuze macho-eftige oanstellerij wurdt mear as kompinsearre mei in […] fjurrich fertoan fan moed, in [heech] tempo en mear as libbensgrutte aksje."
Neffens IGN is der "foar dizze jierren tachtich-film in protte te sizzen. De hurde MTV-eftige manear dêr't er op filme wie, is tsjintwurdich hiel normaal, mar wie doe baanbrekkend. Dizze film omfettet guon fan 'e bêste sêne-oergongen dy't ea op film fêstlein binne." Yn Leonard Maltin's 2009 Movie Guide parte Leonard Maltin Highlander yn 2008 mar 11/2 stjer fan 4 ta. Hy fette syn miening sa gear: "Ynteressant útgongspunt dat flau en ferfeelsum útwurke is."
Op 'e webside Rotten Tomatoes, dy't resinsjes sammelet, hat Highlander in goedkarringspersintaazje fan 69%, basearre op 36 ûnderskate resinsjes. De konsensuskrityk fan 'e webside, gearstald út al dy resinsjes, stelt: "Guon lju haatsje [dizze film] om't er flau, bombastysk en absurd is. Oaren hâlde derfan om deselde redens." Op Metacritic, de wichtichste konkurrint fan Rotten Tomatoes, behellet Highlander in goedkarringspersintaazje fan 24%, basearre op 7 resinsjes.
Franchise
It súkses fan Highlander, hoewol net yn 'e bioskoop, resultearre yn it ûntstean fan 'e Highlander-franchise. Der waarden trije ferfolchfilms makke: Highlander II: The Quickening (1991), Highlander III: The Sorcerer (1994) en Highlander: Endgame (2000). Dêrnjonken waard it útgongspunt fan 'e film adaptearre ta ferskate oare media, wêrûnder in animetekenfilm, twa tillefyzjesearjes, in tillefyzjefilm, twa tekenfilmsearjes, fideospultsjes, romans, koarte ferhalen, strips en in kaartspul.
List fan legindaryske hearskers yn Fryslân
Dit is in list fan Legindaryske hearskers yn Fryslân
Fryske folksmemmen
... ... ...
Keningen fan Frisii (Friso)
thumb|Adel II Atharik ??? ...
Yn 47 wurdt Fryslân in fazalsteat fan it Romeinske Ryk.
Hûs Offo
Yn 373 waard Haron omfiersmiten. Richold besocht syn nije hearskippij te legitimisearjen troch it oannimmen fan de titel folcwalda (folkslieder) as fuortsetting fan de 'folksmemmen'. Fan 689 oant 719 wurdt Fryslân ferovere troch it Merovingyske Ryk en ûnderferdield yn East-, Midden, en West-Fryslân Yn 734 wurdt it hiele Fryske Ryk definityf ferovere troch it Merovingyske Ryk
List fan grytmannen fan Wûnseradiel
List fan grytmannen fan Wûnseradiel fan 1580 oant 1851
Jan Jans de Stomme
thumb|Selsportret Jan Jans de Stomme, berne as Jan Voogelesang (Frjentsjer, 1615 - Grîns, ± 1657) wie in Fryske keunstskilder.
Jan Jans wie dôfstom. It is net bekend wa't him oplaat hat, mar Jan Jans moat bekend west hawwe mei it wurk fan Wybrand de Geest, in bekend portretskilder út Ljouwert, en Harmen Wieringa (warber tusken 1632 en 1650). Jan Jans de Stomme ferfear nei syn oplieding nei Grins, dêr waard er neamd yn 1643. Hy krige in soad opdrachten ta it skilderjen fan portretten fan Grinslânske pommeranten. Hy spesjalisearre him yn berneportretten.
Mûntsebuorsterpolder, De Ryp en Syp Set
De Mûntsebuorsterpolder, De Ryp en Syp Set binne natoergebieten by de Aldegeaster Brekken. Se wurde beheard troch It Fryske Gea. De Mûntsebuorsterpolder en De Ryp besteane benammen út greide, Syp Set is meast wetter, reid en bosk. Mei elkoar beslaat it gebiet sa'n 91 bunder. Syp Set is de wetterferbining tusken Blauhústerpuollen en Aldegeasterbrekken.
Guozzen en greidefûgels
De Aldegeaster Brekken wurde nachts yn it winterseizoen brûkt troch tûzenen winken. De Mûntsebuorsterpolder en De Ryp wurde troch de winken brûkt om te en te drinken. It Fryske Gea hâldt de wetterstân heech om de fûgels te geriven.
De Mûntsebuorsterpolder is in polder op kalkearme swiere klaai. Yn de healannen bloeie simmerdeis de echte koekútsblom, krûpende bûterblom, koweblomke, soere surk en twarigige sigge. It skiereilân yn de Aldegeasterbrekken haert ta de Mûntsebuorsterpolder. Yn de reidkragen briede hoanskrobber, reidsjonger, reidfinkje en reidgoars. De Ryp wurdt ynrjochte as greidefûgelgebiet. Syp Set is partikulier besit mar it behear is oerdroegen oan It Fryske Gea. Dit gebiet, ten súdwesten fan Snits, by Aldegea (W), is in ferbining tusken de Blauhúster Puollen en de Aldegeaster Brekken. It wetter is om 1900 ûntstien doe't grûn ôfgroeven waard foar de oanlis fan it spoar Ljouwert-Starum. It gebiet fan wetter, strewellen en bosk jout briedgelegenheid oan hoarnûlen, yn de reiden briede de karrekyt, yn de rûchten de gerssjonger en de berchein in de hoalen.
Wynmotor Nijetrine 8
thumb|240px|De Wynmotor Nijetrine 8 yn 2006 De Wynmotor Nijetrine 8 is in poldermole by it doarp Nijetrine yn de gemeente Weststellingwerf.
De mole is in Amerikaanske wynmotor mei in wynrêd fan 12 blêden, wêrfan it boujier net bekend is. Hy stiet yn it natoergebiet de Rottige Meente, wêr't Nijetrine middenyn leit, inkele hûnderten meters ten suden fan de N351, net fier fan Foarhinne Mole Schokker. De wynmotor kin oant op koarte ôfstân benei komd wurde.
Boppe-Germaanje
thumb|250px|Romeinske provinsje Boppe-Germaanje, om-ende-by [[120]] Boppe-Germaanje (Latynsk: Germania Superior) wie in Romeinske provinsje, dy't oan de noardgrins (de Ryn) fan it Romeinske Ryk lei.
Boppe-Germaanje ûntstie neidat keizer Domitianus (81-96) de twa militêre goaen grinzjend oan de Limes, (de Ryn-grins) opwurdearre ta folweardige provinsjes: Neder-Germaanje (mei Colonia Agrippina, it tsjintwurdige Keulen as haadstêd) en Boppe-Germaanje (mei Moguntiacum, it tsjintwurdige Mainz as haadstêd). De taheakking Superior (boppelizzend) komt trochdat Boppe-Germaanje streamop oan de Ryn lei wat Neder-Germaanje Inferior oanbelanget.
De provinsje wie Romeinsk grinsgebiet en makke sa diel út fan de limes. De provinsje hie in soad fersterke plakken en der wienen in protte soldaten.
Wynmotor Nijetrine 9
De Wynmotor Nijetrine 9 is in poldermole by it doarp Nijetrine yn de gemeente Weststellingwerf.
1946
Dit jier makket ûnderdiel út fan it desennium fan 'e 1940-er jierren.
List fan planetoïden 8101-8200
Dit is in list fan planetoïden 8101-8200.
Heechlearaar
In heechlearaar (ek wol professor of prefester) is in dosint as ûndersiker, ornaris oan in hegeskoalle as universiteit. De krekte betsjutting fan in heechlearaar kin yn elts lân ferskille. Hja kinne ferantwurdlik wêze foar de fierdere ûntjouwing fan it wittenskiplike mêd dêr't se har mei dwaande hâlde, en mei it staljaan fan it ûnderwiis op dat mêd.
Der binne ferskate typen prefesters: Dêrneist binne der ek noch tsjerklike heechleararen, persoanlike heechleararen, ensafh. Elts lân kin oare prefestertypen hawwe.
The Dark Ship
The Dark Ship is in koart ferhaal fan it fantasysjenre, dat diel útmakket fan 'e romansearje The Others fan 'e Amerikaanske skriuwster Anne Bishop. De titel betsjut: "It Dûnkere Skip". It ferhaal fertelt it ferhaal fan Vedette, in jonge frou út in isolearre kustmienskip, dy't yn in útsichtsleaze sitewaasje sit. Troch in ûnbaatsuchtige die feroaret har libben. The Dark Ship waard yn 2022 publisearre yn 'e ferhalebondel Heroic Hearts, dy't útjûn waard troch de New Yorkske útjouwerij Ace Books ûnder redaksje fan Jim Butcher en Kerrie L. Hughes.
Ynhâld
Vedette is in jonge frou dy't opgroeid is yn Pyetra, in fiskersdoarpke oan 'e kust fan 'e Mediterryske See. Har mem hat se nea kennen, mei't dy ferstoarn is doe't se noch hiel lyts wie. Har heit is de hurdhertige weard fan in pleatslike herberge. Inkele jierren lyn, doe't Vedette ferkearing mei in jonge út in oar doarp krige en it derop liek dat se trouwe soe, kaam har heit har mei in mês tenei en skeinde er ien kant fan har gesicht sadat nea in man har wer hawwe wolle soe. Har frijer kaam net wer; earst tocht Vedette dat er syn belangstelling foar har ferlern hie omreden fan har skeinde antlit, mar letter frege se har ôf oft har heit him soms ek wat oandien hie. Sûnt wurket Vedette fergees yn har heite herberge, krekt sa't har heit en har styfmem Mare it graach hawwe.
En dat net allinne, mar Starr mient dat er ek de Oaren de baas kin. Eltsenien wit dat de see it domein fan 'e Oaren is, dat Starr hat op in troch rotsen besmoute strân by it doarp in net spand om dêryn te bestrûpen wat út 'e see oan lân komt om 'e mei hunich besmaarde bôle op te iten dy't as lokies efterlitten is. Vedette, dy't gauris in goed of min foargefoel earne oer hat (mar dêr mei nimmen oer praat om net as heks deamakke te wurden), kriget op in dei it gefoel dat se nei it strân moat. Dêr sjocht se hoe't in kêde mei hier de kleur fan 'e nacht en moanjes en sturt de kleur fan seeskom fêstrekke is yn it net. Nettsjinsteande dat it har eigen dea betsjutte soe as se trappearre wurdt, hastiget se har nei it bist ta en befrijt it.
Kaptein Starr en syn trewanten begjinne in syktocht nei dejinge dy't it net stikkenfike hat, mar se wurde op 'e doele brocht as in ûnbekende man de herberge fan Vedette har heit binnenkomt, dy't seit dat er kaptein Crow hjit. Hy is de earste man dy't Starr yn lange tiid tsjinkommen is dy't net bang fan him is. Starr seit him dat er opsokkebalje moat; Crow antwurdet dat er giet en stiet dêr't er wol. Starr seit dat der yn Pyetra gjin branje foar him is; Crow antwurdet dat er dêr gjin ferlet fan hat om't syn skip inkeld op 'e wyn fart. As Vedette dat heart, beseft se dat it skip dan oerâld wêze moat. Se begjint har ôf te freegjen oft it soms it freze Dûnkere Skip út 'e leginden fan har folk is, in troch meunsters bemanne sylskip dat de hiele Mediterryske See befart en dêrby fiskerskippen en keapfarders mei man en mûs ferdwine lit.
Letter treft Vedette kaptein Crow yn har sliepkeamer oan. Hy fertelt har dat syn wiere namme Corvo Sanguinati is, wêrmei't er befêstiget dat er ien fan 'e Oaren is, en noch wol in fampier. Hy langet Vedette as werombetelling foar de befrijing fan it ryddier fan ien fan 'e elemintêre ierdgeasten twa sulverstikken oer. Dêrmei kin se ien tsjinst werom keapje fan 'e Oaren. Se hoecht inkeld de sulverstikken yn 'e hân te hâlden en lûdop te sizzen wat se wol.
Yn 'e wiken dêrnei begjinne der yn Pyetra geroften te gean dat Starr net inkeld yn stellen waar hannelet, mar ek yn minsken. De folgende kear dat er mei syn skip it doarp oandocht, soarget Vedette har styfmem Mara derfoar dat Vedette oan Starr ferkocht wurdt. Itselde lot treft in pear weesjonges út it doarp, Vedette har bêste freondinne Lucy en in stik as wat jongere famkes. Se wurde yn it rom fan Starr syn skip laden en meifierd as it skip ôfset. Vedette hat lykwols de beide sulverstikken ûnder har klean ferburgen, en as se it foargefoel kriget dat it Dûnkere Skip nei-oan is, beävensearret se in útbraak en stjoert se de bern ûnder begelieding fan Lucy nei de roeiboat.
Letter komt Vedette by oan board fan it Dûnkere Skip, dêr't Corvo gjin goed wurd oer hat foar har ûnferantwurdlike aksje. Sy, Lucy en de bern wurde meinommen nei ien fan 'e eilannen yn 'e Mediterryske See, dy't ûnder bewâld fan 'e Oaren steane. Dêr blike mienskippen fan minsken mei in ferhege yntuysje, lykas Vedette, dy't 'Yntuïten' hjitte, freedsum middenmank de Oaren te libjen. Vedette, Lucy en de bern keare nea werom nei Pyetra, mar sette har op ien fan 'e eilannen nei wenjen. Vedette leart dêr foar dokter en nei ferrin fan tiid wurdt se troch Corvo foar skipsdokter op it Dûnkere Skip oannommen.
Amerikaanske Senaat
thumb|right|Segel fan de Senaat
De Amerikaanske Senaat (Ingelsk: United States Senate) is mei it Amerikaansk Hûs fan Offurdigen it Amerikaansk Kongres, de wetjouwende macht fan de federale oerheid fan de Feriene Steaten. De Senaat hat 100 sitten, twa foar eltse Amerikaanske steat. Dy sitten binne fan senatoren, dy't foar 6 jier keazen wurde. Om de twa jier wurd der neffens Kêst I, Paragraaf 3 fan de Amerikaanske grûnwet ien-tredde part werkeazen, sadat der trije groepen yn de Senaat sitte.
De fise-presidint fan de Feriene Steaten is de foarsitter fan de Senaat, en as it tal stimmen fan de senatoren krekt heal-om-heal is, mei er ek stimme. Dat bart net faak. By ôfwezigens fan de fise-presidint kin ien fan de senatoren it foarsitterskip waarnimme, de president pro tempore. Dat is trochstrings de âldste Senator fan de partij dy't de mearderheid hat.
De Senaat hat mear ynfloed as it Hûs fan Offurdigen. De Senaat is lytser en har leden hawwe mear ûnderfining. De Senaat stiet ek net bot ûnder druk fan de publike opiny, omdat se foar in langere perioade keazen binne, en dus net foartendaliks ôfrekkene wurde. De Senaat hat ek bysûnder foech. Neffens Kêst 1 fan de Amerikaanske grûnwet kin de presidint yn de measte gefallen net samar ynternasjonale oerienkomsten meitsje sûnder goedkar fan de Senaat. De Senaat moat ek har goedkar jaan oan wichtige beneamings (Heechgerjochtshof, ambassadeurs en leden fan it kabinet).
De Amerikaanske Senaat is yn Washington D.C., de haadstêd fan de Feriene Steaten. Gearkomsten binne yn de noardlike wjuk fan it Kapitoal. It Hûs fan Offurdigen beslacht de súdlike wjuk.
Ferkiezings
thumb|right|Koepel fan it Kapitoal mei Amerikaanske flagge Oarspronklik waarden de senatoaren keazen troch de wetjouwende macht yn de ferskillende steaten, mar sûnt 1913 wurde senatoaren streekrjocht troch it folk keazen, alle kearen foar in perioade fan seis jier. It Districht of Columbia en gebieten oarekant de see (b.g. Puerto Riko) hawwe gjin rjocht op in eigen senator. De langstsittende senator fan eltse steat hat de titel ‘senior-senator’. Syn tsjinhinger wurdt oantsjut mei ‘junior senator’. Senatoaren wurde meast oansprutsen mei ‘earbiedweardige’. It trochsneed salaris wie $ 165.000 yn 2006.
In senator kin troch stjerren of weromlûken út de funksje senator-ôf wurde. Fierders hat de Senaat de mooglikheid om bij twa-tredde fan de stimmen in Senaatslid út syn funksje te ûntheffen. Yn it ferline binne der fyftjin senatoaren op dy wize fuortstjoerd, wêrfan fjirtjin tusken 1861 en 1862 doe't dy keazen foar de Konfederaasje yn de Amerikaanske Boargerkriich. Sûnt dy tiid is dat net mear bard, mar der binne omraak senatoaren fuortgien om it net sa fier komme te litten.
Wannear't der in sit frijkomt hoecht it net sa te wêzen dat der nije ferkiezings holden wurde moatte. De gûverneur fan in steat hat it foech om ien oant op de dei foar de plande ferkiezings te beneamen foar de sit.
Geology
thumb|200px|Geologyske kaart fan [[Ingelân en Wales troch William Smith út 1815. De earste geologyske kaart dy't mei moderne metoaden makke waard.]] Geology of Ierdkunde is it part fan de Ierdwittenskip dat de Ierde en syn fysike skiednis beskriuwt, benammen de prosessen dy't de Ierde foarmjûn hawwe. Om't de kearn fan de Ierde net tagonklik is foar ûndersyk, hâldt in geolooch him fral dwaande mei de stúdzje fan de ierdkoarste. Wichtich is bygelyks de stúdzje fan it driuwen fan de kontininten.
Grûnlizzer fan de (moderne) geology is James Hutton.
Fakgebieten
Fakgebieten binnen de Ierdkunde binne ûnder oaren:
Jacob Potma
Jacob Potma (Warkum, 1610 - München, 27 juny 1704) wie in keunstskilder fan Frysk komôf. Neffens Houbraken kaam Potma fan Warkum en wie er learling fan Wybrand de Geest. Hy lei him ta op histoarjestikken. Neffens Immerzeel is er stoarn yn Wenen yn 1684, neffens Descamps doe't er ûnderweis wie nei dy stêd. Hy wie doe 74 jier. Nagler seit lykwols dat er yn 1690 noch in alterstik foar de tsjerke yn Pfreimdt (Beieren) makke hat.
Syn namme wurdt ek wol stavere as Bodma, Pottma en Pohmar.
Rinnie Kuiper
Rinnie Kuiper (Makkum, 19 novimber 1927 – dêre, 25 novimber 2007) wie in keatser. Yn de perioade 1950 - 1965 keatste hy 358 punten by elkoar foar it ivich keatsklassemint en waard 29 kear as kening útroppen.
Hy wie in efterynse dy’t bekend stie om syn ‘stuit’. Rinnie Kuiper stie bekend as de ‘sinasdrinker’. It wie in prinsipieel man dy’t ek wegere om as tsjinstplichtich soldaat nei Nederlânsk-Ynje te gean. By syn ferfangende tsjinst yn Limburch helle er de medalje by de titel ‘beste keatser fan Limburch’. Kuiper wurke as sjefskilder by Tichelaars Keninklike Makkumer Ierdewurk- en Tegelfabryk B.V. yn Makkum en wie yn 1988 fjirtich jier yn tsjinst by dy fabryk. Hy wie mei syn rizige stal, brede riem en wite pet in tige kreas klaaide spiler yn it fjild. Hy toande him sportyf keatser en in goed ferliezer. De beskieden perkspiler hie in ‘ritige’ namme as opslagger, it wie faak alles of neat. As 23-jarige wûn er yn 1950 de Rengersdei mei syn Ele van der Meij en Gerrit Rijpstra. By dizze ienige en earste priis fan dat jier waard hy kening. Nei syn fjirde priis op de PC yn 1952 mei Jan Rodenhuis en Aebe Haima, wûn hy de PC fan 1953 mei de keatsfenomenen Hotze Schuil en Frans Helfrich. Yn 1954 wûn Kuiper mei syn doarpsgenoaten Albert Rinia en Durk Lemstra it Nederlânske kampioenskip foar de keatsferiening ‘Makkum’. Nei in tredde priis yn 1954, twa twadde prizen yn 1955 en 1956 en opnij in tredde priis yn 1957, wie der yn 1959 opnij winst. Yn 1965 kaam in ein oan syn keatskarriêre en waard hy trettjin jier lang skiedsrjochter mei as hichtepunt de 125ste PC yn 1978. Hy is op deselde dei stoarn as syn keatsmaat Hotze Schuil.
Baarderadiel
Geografy
Baarderadiel lei yn it noardwesten fan 'e provinsje Fryslân. It waard yn it noarden begrinzge troch Menameradiel, yn it westen troch Hinnaarderadiel, yn it suden troch it âlde Wymbritseradiel, yn it súdeasten troch Raerderhim, yn it easten troch Idaerderadiel en yn it noardwesten troch in part fan 'e gemeente Ljouwert dat foar 1943 it Sudertrimdiel fan Ljouwerteradiel foarme. Yn totaal hie Baarderadiel in oerflak fan 72,85 km².
Plakken
It haadplak fan Baarderadiel wie Mantgum. De oare fjirtjin doarpen yn 'e gemeente wiene: Baard, Bears, Boazum, Britswert, Easterlittens, Easterwierrum, Hilaard, Húns, Jellum, Jorwert, Leons, Weidum, Winsum en Wiuwert. Fierders makken ek ferskate buorskippen en útbuorrens diel út fan 'e gemeente. Dêrby gie it om: Fûns, Hesens, De Him, Hoptille, Jeth, Klaeiterp, Montsamabuorren, Rewert, Skyldum, Skillaard, Skrins, Swaanwert, Tsjeintgum, Tsjerkebuorren, Wammert, Weakens, Wielstersyl en Wieuwens (of Sprong).
Skiednis
De gemeente Baarderadiel wie in fuortsetting fan 'e eardere Gritenij Baarderadiel, dy't yn 'e mande mei Barradiel, it âlde Frjentsjerteradiel, Hinnaarderadiel en Menameradiel fuortkaam út 'e saneamde Frjentsjerter Fiifdielen. It de fjirde gritenij fan it kertier Westergoa wie en waard yn 1369 foar it earst neamd as in selsstannige bestjoerlike ienheid. Yn 'e Midsiuwen moat Baarderadiel in tige wolfarrend gebiet west hawwe, hoewol't der allegeduerigen striid tsjin it wetter wie om't de gritenij doe oan 'e súdwestlike kust fan 'e Middelsee lei. De âlde seedyk dy't fan noard nei súd troch it gebiet rint, de graafrjochting fan 'e sleatten en fearten en de oerbliuwsels fan âlde terpen foarmje noch oantinkens oan dy tiid.
Oarspronklik moat Baard it bestjoerssintrum fan Baarderadiel west hawwe, en letter waard yn elts gefal oant 1622 it rjocht noch holden yn Jorwert. Om 1700 hinne waard Weidum it haadplak en yn oan it begjin fan 'e tweintichste iuw naam Mantgum dy funksje oer. It is mooglik dat dizze skiednis de grûnslach lei foar de lange tiid besteande ûnderlinge rivaliteit tusken de doarpen fan Baarderadiel, dy't lykwols gearwurking nei bûten ta nea yn 'e wei stie. Baarderadiel waard yn 1851, troch de ynfiering fan 'e Gemeentewet fan Thorbecke, krekt as alle Fryske gritenijen, omfoarme ta in gemeente.
Nei de midden fan 'e tweintichste iuw rekken benammen de lytsere doarpen fan Baarderadiel yn hege mjitte ûntfolke fanwegen gebrek oan wurkgelegenheid, in ferskynsel dat de skriuwer Geert Mak yn 1996 yngeand beskreau yn syn ferneamde boek Hoe't God Ferdwûn út Jorwert. Yn 'e twadde helte fan 'e tweintichste iuw woeks de befolking fan it haadplak Mantgum oan, benammen fanwegen de spoarferbining mei Ljouwert en Snits. Ek it deunby Ljouwert leine Weidum makke in beskate groei troch. Allinnich yn Winsum ûntstie lykwols pleatslik wurkgelegenheid troch it Miedema Lânbouwurktugefabryk en it timmerfabryk Tinga Deuren.
Yn 'e rin fan 'e tweintichste iuw socht Baarderadiel almar mear gearwurking mei gemeenten yn 'e midden fan Fryslân, benammen mei Raerderhim. Dêroan waard by de gemeentlike weryndieling fan 1984 folslein foarbygien, doe't Baarderadiel fan boppenôf in fúzje mei de westlike buorgemeente Hinnaarderadiel oplein waard. Ek it feit dat Baarderadiel in sterk liberale en sosjalistyske politike tradysje hie, wylst Hinnaarderadiel krekt tige konfesjoneel rjochte wie, waard net yn omtinken nommen.
Nettsjinsteande de ferskillen tusken de beide foargongers wie de nije gemeente Littenseradiel in folle better slagge produkt fan 'e gemeentlike weryndieling fan 1984 as bgl. de buorgemeente Boarnsterhim (dy't fuortkaam út 'e fúzje fan Raerderhim, Idaerderadiel en Utingeradiel). Wol bestie der yn Baarderadiel lange tiid it gefoel dat de 'finen' fan Hinnaarderadiel harren in smoarge streek levere hiene troch har it gemeentehûs fan 'e nije gemeente te ûntfytmanjen (dat yn Wommels kaam).
Op 1 jannewaris 2018, doe't Littenseradiel opheft waard, kaam it grutste part fan it âlde Baarderadiel, mei de doarpen Baard, Bears, Easterlittens, Hilaard, Húns, Jellum, Jorwert, Leons, Mantgum en Weidum by de gemeente Ljouwert te hearren. Boazum, Britswert, Easterwierrum en Wiuwert kamen by Súdwest-Fryslân, wylst Winsum ûnderdiel waard fan 'e nije gemeente De Waadhoeke.
Kultuer
Baarderadiel hie sterke kulturele tradysjes, dy't ek nei de opheffing fan 'e gemeente fuortlibben. Foarbylden dêrfan binne it Iepenloftspul fan Jorwert, de jierlikse skriuwwedstryd foar de Rely Jorritsmapriis yn Bears en it Frysk Kampioenskip Fierljeppen yn Winsum. Oare ferneamde saken oangeande Baarderadiel binne de mummys yn 'e grêfkelder ûnder de Nikolaastsjerke fan Wiuwert en it Stasjon Jellum-Boksum, dat besongen wurdt yn it bekende liet It Muzyk Giet troch de Buorren fan Paulus Folkertsma ("Jellum-Boksum is in wiidferneamd stasjon!").
Demografy
Yn 1958 hie Baarderadiel noch 5.239 ynwenners. Op 1 jannewaris 1980 hie de gemeente in befolking fan 5.054 minsken. De befolkingstichtens wie doe 69,4 minsken de km². De befolking wie sa oer de doarpen yn 'e gemeente ferdield: Op it mêd fan 'e godstsjinst wie yn 1971 48,1% fan 'e befolking fan Baarderadiel herfoarme, 15,7% fan 'e grifformeard en 5,6% roomsk. Rom 27% fan 'e befolking (heech foar dy tiid) bestie út ateïsten en agnosten.
Polityk sjoen wie de sosjaal-demokratyske PvdA yn Baarderadiel de grutste partij, wylst de liberale VVD der by ferkiezings in grutter oandiel fan 'e stimmen behelle as yn oare dielen fan it Fryske plattelân. Ek de Frysk-nasjonalistyske FNP hie al ier in soad oanhingers yn 'e gemeente. By de ferkiezings foar de Provinsjale Steaten fan Fryslân fan 1978 krigen de CHU, ARP en KVP (dy't yn 1980 fúzjearje soene ta it CDA) mei-inoar 27,1% fan 'e stimmen; de PvdA 37,5%; de VVD 18,5%; de FNP 11,3%; en D66 2,7%.
Yn 1971 wie fan 'e befolking fan Baarderadiel 29,0% wurksum yn 'e lânbou; 32,0% yn 'e yndustry; en 32,9% yn 'e tsjinstesektor. It wurkleasheidspersintaazje bedroech yn 1981 foar manlju 7,2% en foar froulju 10,6%.
Kat
De kat (Latynske namme: Felis catus), om him te ûnderskieden fan 'e wylde kat ek wol húskat of hûskat neamd, is ien fan 'e âldste húsdieren fan de minske. De domestisearre kat heart ta de famylje fan kateftigen (Felidae). De âldste soartnamme wie Felis domesticus, mar dy is no ferfongen troch Felis sylvestris catus. It mantsje wurdt yn it Frysk in boarre neamd; it wyfke in poes. Ein 2009 wiene der yn Nederlân sa'n 3,6 miljoen katten thumb|260px|Katteklau thumb|260px|Katte-each thumb|260px|Katsjes
Jonge katsjes
In jongkatsje wurdt tsjintwurdich faak kitten neamd, in lienwurd út it Ingelsk. Likernôch 66% fan de katsjes wurdt berne mei de kop earst. By de berte is it jongkatsje dôf en blyn. Nei sa'n 10 dagen kin it sjen en nei 17 dagen ek hearre. Nei fjouwer of fiif wiken geane sy oer op fêst iten. Dan leart de memmekat it jong ek om op de kattebak te gean. Dochs drinke in soad kittens oant de sechsde moanne by de mem, at sy dêr de kâns ta krije.
Understeande tabel jout de ûntwikkeling fan in kitten.
Keppeling om utens
ace:Mië
List fan grytmannen fan Wymbritseradiel
List fan grytmannen van Wymbritseradiel fan 1626 oant 1853.
De âldste fernijing fan in grytman yn Wymbritseradiel is dy fan Jarich Epasoan yn 1374. Wymbritseradiel hie jierrenlang in yndykster en in bûtendykster grytman; letter waard dat ûnderskied net mear makke. Hoewol't grytmannen keazen waarden, waard it mei de komst fan de famylje Fan Burmania yn de praktyk in erflik amt. De list begjint yn 1626, at Sjuck fan Burmania as grytman keazen wurdt.
Jon Bernthal
Jon Bernthal (folút: Jonathan Edward Bernthal; Washington, D.C., 20 septimber 1976) is in Amerikaansk toaniel-, tillefyzje- en filmakteur, dy't syn karriêre yn 'e 1990-er jierren úteinsette mei lytse roltsjes yn toanielstikken. Fan 2002 ôf wied er ek op 'e tillefyzje en it wite doek te sjen. Bernthal briek yn 2010 troch mei syn rol as Shane Walsh yn 'e sombysearje The Walking Dead. Neitiid spile er yn films as The Wolf of Wall Street, Fury, Sicario, The Accountant, Wind River en Widows. Yn 2015 waard Bernthal cast yn 'e rol fan 'e superheld The Punisher, dy't er spile yn 'e tillefyzjesearjes Daredevil en The Punisher.
Jonkheid en oplieding
Bernthal waard yn 1976 berne yn 'e Amerikaanske haadstêd Washington, D.C., as de soan fan Eric Lawrence "Rick" Bernthal, in abbekaat en foarsitter fan The Humane Society of the United States (de Amerikaanske bistebeskerming), en dy syn frou Joan Lurie Marx. Hy is sawol fan heite- as fan memmekant fan etnysk Joadsk komôf. Syn pake oan heitekant wie musikus en heechlearaar Murray Bernthal. Jon Bernthal hat twa bruorren, Nicholas, in ortopedist en heechlearaar oan 'e Universiteit fan Kalifornje, Los Angeles (UCLA), en Thomas, in tillefyzjeprodusint dy't foarhinne foar it nijsprogramma fan 'e stjoerder NBC wurke. Adam Schlesinger, lietsjeskriuwer en basgitarist fan 'e band Fountains of Wayne, is in folle neef fan Bernthal.
Jon Bernthal groeide op yn it plak Cabin John, yn Marylân, in foarstêd fan Washington, D.C. Hy folge dêr middelber ûnderwiis oan 'e Sidwell Friends School, dêr't er nei eigen sizzen bekend stie as ûnrêststoker. Nei't er yn 1995 foar syn eineksamens slagge wie, learde Bernthal troch oan it Skidmore Kolleezje yn Saratoga Springs, yn 'e steat New York. Syn oplieding dêre makke er lykwols net ôf. Op advys fan Alma Becker, syn dosinte aktearjen op Skidmore, skreau Bernthal him ynstee yn oan it Teäter foar de Keunsten yn 'e Russyske haadstêd Moskou. Under syn ferbliuw yn Ruslân spile er profesjoneel honkbal. Yn Ruslân waard Bernthal ûntdutsen troch de útfierend direkteur fan it Ynstitút foar Foardere Teätertraining fan 'e Universiteit fan Harvard. Dy helle him werom nei de Feriene Steaten, dêr't er in nije oplieding begûn oan it Amerikaansk Rippertwaarteäter yn Cambridge yn Massachusetts. Bernthal studearre dêr ôf yn 2002, wêrnei't er nei New York-Stêd ferfear om in karriêre op te bouwen.
Iere jierren
Bernthal hie syn earste beteljende roltsje as akteur yn 1994 yn it toanielstik Scenes from the New World. Neitiid fertolke er rollen yn ferskate toanielstikken, wêrûnder dy fan Molière yn Cher Molière (1999), dy fan Sancho Panza yn Man of La Mancha (2000), en dy fan Lodovico yn Shakespeare syn Otello (2001). Nei 2002 soed er noch yn mear as tritich oare toanielstikken spylje, sawol ferspraat troch de Feriene Steaten ("regionaal", yn it Amerikaanske teäterjargon) as off-Broadway.
Nei't er him yn 2002 yn New York fêstige hie, makke Bernthal datselde jiers noch syn debút op it wite doek mei in lyts roltsje yn Mary/Mary. Syn oare iere filmrollen, yn Tony n' Tina's Wedding (2004) en Revenge of the Middle-Aged Woman (2004), hiene ek net folle om 'e hakken. Yn deselde tiid wie Bernthal ek yn in stikmannich gastrollen yn tillefyzjesearjes te sjen, te begjinnen mei in ôflevering út 2002 fan 'e plysjesearje Law & Order: Criminal Intent. Ek spile er yn ôfleverings fan û.m. de plysjesearjes Without a Trace, CSI: Miami en Law & Order: Special Victims Unit, it rjochtbankdrama Boston Legal en de komeedzjesearje How I Met Your Mother.
Bernthal ferfear yn 2006 nei Los Angeles. Dêr bemachtige er syn earste fêste rol yn in tillefyzjesearje, nammentlik dy fan Duncan Carmello yn 'e rige The Class, dy't lykwols yn 2007 stopset waard. In oare fêste rol hie Bernthal fan 2009 oant 2010 as Raymond Gardener yn 'e searje Eastwick. Ek spile er yn deselde snuorje yn in gastrol yn 'e searjes Numb3rs en The Pacific. Fierders wied er te sjen yn films as World Trade Center (2006) fan regisseur Oliver Stone, Day Zero (2007), en as maffiabaas Al Capone yn 'e komeedzjefilm Night at the Museum: Battle of the Smithsonian (2009).
Trochbraak
De trochbraak kaam foar Bernthal yn 2010, doe't er cast waard yn 'e rol fan Shane Walsh, yn 'e sombysearje The Walking Dead, dy't basearre wie op 'e striprige mei deselde namme. Hy fertolke dy rol oant er de searje yn 2012 ferliet, hoewol't er yn 2018 nochris weromkearde. Bernthal waard foar de rol fan Shane Walsh nominearre foar in Scream Award yn 'e kategory 'trochbraakoptreden fan in akteur'. Neitiid hied er in gastrol yn Harry's Law en wied er as stimakteur belutsen by de produksje fan twa ôfleverings fan 'e animaasjesearje Robot Chicken. Yn 2013 hie Bernthal de haadrol fan Joe Teague yn Mob City, in plysjesearje oer in resjersjeur yn it korrupte Los Angeles fan 'e 1940-er jierren, mar dy rige waard nei ien seizoen al stopsetten.
Op it wite doek wie Bernthal yn 2010 te sjen yn 'e skriller The Ghost Writer, fan regisseur Roman Polanski. Yn 2011 hie Bernthal in rol yn 'e toanielpremiêre fan 'e swarte komeedzje Small Engine Repair, dêr't er fan alle kanten lof foar taswaaid krige en ek foar nominearre waard foar in Ovation Award. Doe't it toanielstik nei de premiêre fierder gie yn it off-Broadway MCC Theater yn New York, moast Bernthal fanwegen filmferplichtings ferstek gean litte, en waard er ferfongen troch James Badge Dale. Bernthal spile neitiid yn 'e films Rampart (2011), mei Woody Harrelson, it misdiedrame Snitch (2013), mei Dwayne Johnson (The Rock) en Susan Sarandon, en de sportkomeedzje Grudge Match (2013), mei Robert De Niro, Sylvester Stallone en Kim Basinger. Ek yn 2013 wie Bernthal yn 'e rol fan Brad Bodnick te sjen yn 'e mannichfâld bekroande film The Wolf of Wall Street, fan regisseur Martin Scorsese, mei Leonardo DiCaprio, Margot Robbie en Matthew McConaughey. Hy en de rest fan 'e akteurs waarden nominearre foar ferskate prizen yn 'e kategory bêste cast.
Lettere jierren
Yn 2014 spile Bernthal de Suderling Grady "Coon-Ass" Travis yn Fury, in oarlochsfilm oer in Amerikaanske tankbemanning yn 'e Twadde Wrâldoarloch, mei Brad Pitt en Shia Labeouf. Dat jiers wurke Bernthal as stimakteur ek mei oan it fideospultsje Call of Duty: Advanced Warfare. Yn 2015 wied er te sjen yn it aksjedrama Sicario, fan regisseur Denis Villeneuve, nei in senario fan Taylor Sheridan. Dy film waard troch de filmkritisy loovjend ûntfongen en wûn ferskate prizen. Fierders spile Bernthal dat jiers ek yn We Are Your Friends en Me and Earl and the Dying Girl, in film dy't de sjuerypriis foar bêste dramafilm wûn op it Sundance Filmfestival.
Skoklân
thumb|right|275px|De herfoarme tsjerke fan Middelbuert, Skoklân Skoklân (Nederlânsk: Schokland) is in earder eilân dat yn de Sudersee, en letter nei de bou fan de Ofslútdyk, yn de Iselmar lei. Tsjintwurdich is Skoklân in part fan de Noardeastpolder.
Skiednis
Skoklân ûntstie yn it Holoseen troch it opkommen fan de see wêrtroch der fean ûntstie op it plak fan Skoklân. It fean op Skoklân ferberget in lânskip út de lêste iistiid.
De âldste oanwizings fan eilannen yn de Sudersee (Skoklân en Urk) stamme út de Romeinske tiid. Fan de midsiuwen ôf binne der tekens fan bewenning op it eilân. It eilân wie opdield yn twa stikken. It noardlike part, dêr’t it doarp Emmeloord op lei hearde by it Greefskip Hollân, wylst it súdlike part, mei de doarpkes Middelbuert en Zuidert, fan Oerisel wie. Ek yn godstsjinstich opsicht wie it eilân ferdield. Emmeloord wie Roomsk-Katolyk, Middelbuert en Zuidert wienen Nederlânsk-herfoarme. Op de terp Middelbuert stiet ek tsjintwurdich noch de herfoarme tsjerke út 1834.
Jon Bernthal
Lettere jierren
Op 'e tillefyzje wie Bernthal yn 2015 te sjen yn 'e minysearje Show Me a Hero, as NAACP-abbekaat Michael H. Sussman. Yn 2015 waard er cast yn 'e rol fan 'e superheld Frank Castle oftewol The Punisher yn seizoen 2 fan 'e Netflix-rige Daredevil. De kritisy wiene tige loovjend oer syn werjefte fan 'e rol. Fan 2017 oant en mei 2019 spile Bernthal sadwaande de haadrol yn syn eigen spin-offsearje, mei de titel The Punisher. Foar dy rol waard er twaris (yn 2018 en 2019) nominearre foar in Saturn Award. Fierders hie Bernthal yn 2018 en 2019 ek in gastrol yn 'e websearje Unbreakable Kimmy Schmidt.
Skoklân
Evakuaasje
Yn de rin fan de iuwen waard it eilân hieltyd lytser troch stoarmen en lânôfslach. Sadwaande moast yn 1855 de Súderbuert ûntromme wurde. Yn 1859 waard it hiele eilân, op befel fan Willem III ûntromme. Frjemd genôch is it eilân dêrnei amper lytser wurden.
Jon Bernthal
Lettere jierren
Underwilens wie Bernthal yn 2016 op it wite doek te sjen yn 'e skriller The Accountant, mei Ben Affleck en John Lithgow. Yn 2017 hied er in byrol as de fermoarde freon fan in ferkrêfte en fermoarde jonge Yndiaanske frou (spile troch Kelsey Chow) yn 'e neo-western Wind River, regissearre troch Taylor Sheridan. Datselde jiers spile Bernthal ek yn 'e misdiekomeedzje Baby Driver en it finzenisdrama Shot Caller. Dêropta wied er dat jiers te sjen as in dôfstomme man yn 'e aksjeskriller Pilgrimage, dy't spilet yn it trettjinde-iuwske Ierlân. Om't Bernthal in metoade-akteur is dy't op 'e filmset ek bûten de opnamen om it leafst in character bliuwt, resultearre dat deryn dat er de earste pear wiken fan it opnameproses net mei de cast en crew prate woe. It smiet lykwols in aktearprestaasje op dêr't de filmkritisy allinne mar lof foar hiene.
Skoklân
Evakuaasje
Nei dy evakuaasje spriede de befolking harren út. In lyts part gie nei Folendam. De measte minsken lutsen nei Follenhove en Brunnepe, tsjintwurdich in wenwyk fan Kampen. Yn Brunnepe waard de Skokkerbuert boud. In part dêrfan is neiboud yn it Suderseemuseum yn Inkhuzen. De katolike tsjerke fan Emmeloord waard stien foar stien ôfbrutsen en wer opboud yn Ommen.
Mei de ûntromming waard de gemeente Skoklân opdoeke en by de gemeente Kampen foege. Sûnt de drûchlizzing fan de Noardeastpolder sit it eilân fêst yn it fêstelân. Fan 1942 ôf heart it mêd fan Skoklân by de gemeente Noardeastepolder.