cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Liudgertsjerke (Nijtsjerk)
Skiednis
By in grutte restauraasje fan 1964-1967 waard in yn 1869 oanbrochte pleisterlaach ferwidere en krige de tsjerke mei it werombringen fan lytsere, heechlizzende finsters it romaanske karakter werom. De grutte ramen en de bepleistering fan it koer bleaune ûnferoare.
Ynterieur
Yn de tsjerke stiet in preekstoel út 1705 fan Allert Meijer en Jan de Rijk. De lûdklok fan 1620 waard yn de Twadde Wrâldkriich foardere en omraand en neitiid ferfongen troch in nije klok. De tsjerkebanken yn de súdlike oanbou binne riker fersierd as de tsjerkebanken yn it skip.
Oargel
De tsjerke besit in oargel fan Van Oeckelen út 1894. It ienmanualige ynstrumint mei oanhongen pedaal hat tsien registers.
Frederikshavn (gemeente)
Frederikshavn is in gemeente yn de Deenske regio Nordjylland. De gemeente ûntstie yn 2007 mei de gemeentlike weryndieling yn Denemark troch de gearfoeging fan de eardere gemeentes Frederikshavn, Skagen en Sæby. De gemeente mei in oerflak fan ​648.6 km² is ien fan de lytsere gemeentes yn de regio.
Helene Kröller-Müller
Helene Kröller-Müller (Essen), 11 febrewaris 1869 - Otterlo, 14 desimber 1939) wie in Nederlânsk keunstsamler fan Dútsk komôf. Se wie ien fan de earste froulju yn Europa dy't in grutte keunstkolleksje byinoar brocht en wurdt ek beskôge as ien fan de earste samlers dy't it sjeny fan Vincent van Gogh werkende. Se joech har hiele kolleksje oan it Nederlânske folk, tagelyk mei it grutte boskige lângoed fan har en har man, Anton Müller.
Libben en wurk
Helene Müller waard berne yn it gesin fan in Dútske yndustrieel. Hja troude yn 1888 mei de Nederlânske sakeman en har heit syn sakepartner Anton Kröller en krige mei him fjouwer bern. Müller folge fan 1906 ôf lessen keunstbeskôging by de keunstkritikus H.P. Bremmer. Op oanstean fan Bremmer begûn se in jier letter keunstwurken te sammeljen út de santjinde iuw, de twadde helte fan de njoggentjinde iuw en it begjin fan 'e tweintichste iuw, dêr't Bremmer in advisearjende rol yn spile. Se kocht net allinne skilderijen en tekeningen fan Vincent van Gogh (lykas 91 skilderijen en 185 tekeningen), mar ek skilder-, byldhou-, teken- en printwurk fan ûnder oaren Redon, Seurat, Braque, Picasso en Mondriaan. Ek kocht se keunst út âlde tiden, oant yn de fyftjinde iuw, lykas Gryksk keramyk en skilderijen út Sina en Japan. Fia Bremmer kocht se ek mear as 400 wurken fan de Nederlânske keunstner Bart van der Leck, mar dy syn populêrens waard lang sa grut net as dy fan Van Gogh.
Op in reis nei Florâns yn juny 1910 kaam se op it idee om in museumhûs te bouwen. Fan 1913 ôf oan wiene parten fan har kolleksje iepensteld foar it publyk; oant healwei de jierren tritich wie har tentoanstellingsromte yn De Haach ien fan mar in pear plakken dêr't mear as in stikmannich moderne keunstwurken te besjen wiene. Yn 1928 rjochten Anton en Helene de Kröller-Müller Stichting op om de samling en de lângoederen te beskermjen. Yn 1935 joegen se de Nederlanners harren hiele kolleksje fan sa'n 12.000 objekten wei, op betingst dat der in grut museum yn harren park boud wurde soe. It Kröller-Müller Museum yn it Nasjonaal Park De Hege Feluwe, dat de Nederlânske oerheid op 'e noed hie, waard yn 1938 iepene. Har favorite skilderijen binne ûnderbrocht yn in aparte seal.
Yn de jierren tritich fielde Kröller-Müller sympaty foar it nasjonaal-sosjalisme. Hoewol't se net kritykleas wie, seach se Hitler as de man dy't har heitelân wer grut en sterk makke hie. Yn july 1939 waard sy sels foarsteld oan de Dútske diktator. Fan de NSB moast se minder hawwe, hoewol't har beide soannen Wim en Toon aktyf lid wiene. Sa wegere se in ferwizing nei de NSB op de grêfstien fan Toon doe't dy yn juny 1938 as gefolch fan in hertoanfal ferstoar, doe't er dwaande wie mei it oan 'e man bringen fan de NSB-krante Volk en Vaderland.
James Basire
James Basire (1730– Londen, 1802), as James Basire Sr., wie in Ingelsk grafikus. Hy is de wichtichste út in famylje fan grafikussen, en fral ferneamd as learmaster fan William Blake.
Isaac Basire (1704-1768), syn heit, wie in kaartmakker. Syn soan (1769-1822) en pakesizzer (1796-1869) hjitten ek James; fjouwer generaasjes Basires wienen grafeur. Meidat hja allegear âld waarden, oerlaapje harren karriêres elkoar, wat wolris swierrichheden jout by it taskriuwen fan in wurk oan de ien as oar.
James Basire lei him fral ta op it ôfbyldzjen fan arsjitektuer. Hy hie syn atelier oan Great Queen Street yn Londen. Lykas alle trije generaasjes James, waard hy beneamd ta graveur by de Society of Antiquaries of London. In protte fan syn bêste wurk is te finen yn Vetusta Monumenta. Wurk fan Basire hinget yn museums en gallerys oeral yn de wrâld.
Op 4 augustus 1772 waard William Blake learling fan Basire foar sân jier.
Under Basire syn learlingen wie George Cooke (1781-1834).
Rupert Murdoch
Keith Rupert Murdoch (Melbourne, Fiktoaria (Austraalje), 11 maart 1931) is in Amerikaanske mediamagnaat fan Australysk komôf. Troch it eigendom fan syn bedriuw News Corp is er de eigener fan hûnderten pleatslike, nasjonale en ynternasjonale mediabedriuwen yn de wrâld, lykas The Sun en The Times yn it Feriene Keninkryk; The Daily Telegraph, Herald Sun en The Australian yn Austraalje; en The Wall Street Journall en New York Post yn de Feriene Steaten; boeke-útjouwer HarperCollins en de tillefyzjestjoerders Sky News Australia en Fox News (troch de Fox Corporation). Hy wie ek de eigener fan Sky Limited (oant 2018), 21st Century Fox (oant 2019) en de ophefte News of the World.
Jonkheid en oplieding
thumb|Sir Keith Murdoch (1885-1952), de heit fan Rupert Murdoch Keith Rupert Murdoch waard op 11 maart 1931 berne yn Melbourne, Fiktoaria (Austraalje), as soan fan Sir Keith Murdoch (1885-1952) en Dame Elisabeth Murdoch (famkesnamme: Greene; 1909-2012). Hy is fan Ingelsk, Iersk en Skotsk komôf. Syn âlden waarden beide ek berne yn Melbourne en hy hat trije susters: Janet Calvert-Jones, Anne Kantor en Helen Hadbury (1929-2004). Syn heit wie in kriichskorrespondint en waard letter in pleatslike krantemagnaat, dy't twa kranten yn Adelaide, Súd-Austraalje, en in radiostjoerder yn in mynstêd yn besit hie. Boppedat waard er ek direkteur fan de grutte útjouwer Herald and Weekly Times. Letter yn it libben besleat Keith Rupert syn twadde namme te brûken, dêr't er fan nei syn pake oan memmekant neamd waard.
Rupert gie nei Geelong Grammar School en naam in dieltiidsbaan by de Melbourne Herald. Hy waard yn dy tiid troch syn heit taret om de famyljesaak oer te nimmen. Murdoch studearre filosofy, polityk en ekonomy op it Worcester College yn Oxford (Ingelân), dêr't er in búste fan Lenin yn syn keamer stean hie. Hy kaam der as "reade Rupert" bekend te stean. Hy waard lid fan de Labour Party fan de Universiteit fan Oxford. Yn 1952 kaam syn heit oan kanker te ferstjerren en moast Rupert werom nei Austraalje ferfarre om de famyljesaak oer te nimmen.
Austraalje en Nij-Seelân
Nei't syn heit ferstoar gie Rupert Murdoch, dy't doe 21 jier âld wie, werom om de famyljesaak, fan wat der fan oer wie, oer te nimmen. Nei de likwidaasje fan syn heit syn oandiel yn The Herald om belestings te beteljen, bleau der allinnich noch mar News Limited, dat yn 1923 oprjochte waard, oer. The News, in krante yn Adelaide, wie it grutste ûnderdiel fan News Limited en dat waard troch Rupert Murdoch ta in grut sukses makke. Hy sette útein mei útwreiding en it oanskaffen fan ferskate provinsjale kranten yn Austraalje, lykas de Sunday Times yn Perth (1956) en de tabloid The Daily Mirror yn Sydney (1960).
Yn 1964, doe't er mei freonen yn Nij-Seelân op fakânsje wie lies er dat it deiblêd fan Wellington, The Dominion oernommen wurde soe troch de Britske krantemagnaat fan Kanadeesk komôf, Roy Thomson. Murdoch die in tsjinbod en lang om let krige er de krante yn eigendom. Letter yn 1964 sette Murdoch útein mei The Australian, dat it earste nasjonale deiblêd fan Austraalje waard. Yn 1972 kocht er de tabloid The Daily Telegraph yn Sydney fan de Australyske mediamagnaat Sir Frank Packer, dy't der letter spyt fan krige dat er oan Murdoch ferkocht hie.
thumb|De logo fan News Corporation Yn 1980 rjochte er News Corporation op as in holding foar News Limited. It bedriuw hie syn haadkertier yn Adelaide en waard in beursnotearre ûndernimming op de NASDAQ.
Yn 1984 waard er beneamd ta Companion (AC) yn de Oarder fan Austraalje. Yn 1999 wreide Murdoch syn warberens yn de muzykyndustry út. Hy kocht it grutste oandiel yn de Australyske platemaatskippij Mushroom Records en fusearre dy mei Festival Records dat ta Festival Mushroom Records late. De platemaatskippij waard jierrenlang beheard troch Rupert syn soan James Murdoch.
Op polityk mêd is Murdoch foarstanner fan de Australyske republyk
Feriene Keninkryk
thumb|Rupert Murdoch op it [[Wrâld Ekonomysk Foarum yn 2007 yn Davos, Switserlân]] Yn 1968 kaam er telâne yn de Britske krante-yndustry mei syn oername fan de populistyske News of the World. Yn 1969 naam er it wrakseljende The Sun oer en fernijde er de krante yn tabloid-formaat. Yn 1981 naam er de wrakseljende Times en Sunday Times oer fan útjouwer Roy Thomson, dy't syn nocht hie fan it ferliezen fan jild dêryn, en tocht dat Murdoch de kranten winstjouwend meitsje koe.
Yn 1981 foarme Murdoch News International, dêr't er al syn publikaasjes yn ûnderbrocht.
Yn de 1980'er en 1990'er jierren wiene de publikaasjes fan Murdoch almeast ta geunst fan minister-presidint Margaret Thatcher en John Major. Nei harren bestjoer begûn Murdoch Labour Party ûnder Tony Blair te stypjen. Hja waarden goede freonen en holden wol gearkomsten om nasjonaal belied yn it Feriene Keninkryk te besprekken. Dat smiet yn de publike opiny argewaasje op. Dat feroare letter doe't The Sun de hearskjende Labour Party algeduerigen ôfkreake en stipe joech oan de Konservative Partij ûnder David Cameron.
Yn 1986 yntrodusearre Murdoch elektroanyske produksje fan syn kranten yn Austraalje, it Feriene Keninkryk en de Feriene Steaten. Dat late ta it ferminderjen fan it tal wurklju dy't by de printinge belutsen wiene. Yn Ingelân late dat ta argewaasje fan de fakbûnen. Dêrnei ûntstie der in rebûlje, nei't 6.000 wurklju dien krigen, nei't se yn staking giene. Polityk lofts yn Ingelân beskuldige it regear fan Thatcher dêrfan dat se temûk mei Murdoch de Britske fakbûnen dwers sitte woene. Yn 1987 krigen de wurklju, dy't dien krigen hiene, in skikking fan £ 60 miljoen.
Yn 1998 besocht Murdoch fuotbalklup Manchester United mei in bod fan £ 625 miljoen oan te keapjen, dochs dat mislearre. Dat wie it grutste bedrach dat ea foar in sportklup oanbean waard. It oankeapjen waard troch de Britske Competition Commission tsjinholden, dy't sei dat it oankeapjen troch Murdoch konkurrinsjeneidielen foarmje soene yn de Britske omroppers en dat de kwaliteit fan Britsk fuotbal efterút buorkje soe.
Yn 1983 kocht Murdoch syn News International 65 prosint oandiel yn Sky Television foar £ 5 miljoen, dat yn de earste jierren fan syn bestean mei ferlies draaide. Sky waard subsidiearre troch de winsten fan syn oare bedriuwen. Yn 1990 koe er in fúzje mei konkurrint British Satellite Broadcasting dien krije, dêr't British Sky Broadcasting (BSkyB) troch ûntstie en dêrmei dominearre er de Britske satellytmerke. Yn 1996 hie BSkyB wol 3,6 miljoen abonneminten, goed trije kear sa folle as keabelabonneminten.
Yn jannewaris 2018 blokkearre de Competition and Markets Authority (CMA) Murdoch om de oerbliuwende 61 prosint fan BSkyB, dy't er noch net yn besit hie, te keapjen, út noed oer hearskippij oer de merk. Letter stimde de CMA mei it keapjen fan de rest fan BSkyB troch Murdoch yn mei betingst dat er Sky News oan The Walt Disney Company, dy't al warber wie mei it oanskaffen fan 21st Century Fox, ferkeapje soe. Nettsjinsteande dat kaam de kontrôle oer BSkyB yn hannen fan Comcast by in feiling dy't troch CMA oardere waard. Murdoch ferkocht letter syn 39 prosint fan BSkyB oan Comcast.
Feriene Steaten
thumb|Rupert Murdoch mei presidint [[John F. Kennedy en Zell Rabin yn de Oval Office yn 1961]] thumb|Rupert Murdoch mei presidint [[Ronald Reagan yn de Oval Office yn 1983]] Murdoch die syn earste oername yn de Feriene Steaten yn 1973, doe't er de San Antonio Express-News oernaam. Yn 1974 ferhuze er nei New York om op de Amerikaanske merk út te wreidzjen. Hy bleau lykwols ek warber yn Austraalje en it Feriene Keninkryk. Justjes letter rjochte er it bûlevaarblêd Star Magazine op en yn 1976 kocht er de New York Post oan. Op 4 septimber 1985 waard er in naturalisearre steatsboarger fan de Feriene Steaten, om't eigeners fan Amerikaanske tillefyzjestjoerders ferplichte wiene om Amerikaansk steatsboarger te wêzen. Yn maart 1984 ferkocht Marvin Davis de oandielen fan Marc Rich yn 20th Century Fox foar $ 250 miljoen oan Murdoch, om't Marc Rich hannelskontakten mei Iraan hie nettsjinsteande de Amerikaanske sanksjes. Davis luts him letter werom fan in gearwurking mei Murdoch om tillefyzjestjoerders fan Metromedia te keapjen. Murdoch kocht alle sjoerders sels en kocht Davis syn oandiel yn Fox foar $ 325 miljoen. De seis tillefyzjestjoerders fan Metromedia foarmen de kearn fan Fox Broadcasting Company, dat op 9 oktober 1986 oprjochte waard.
Murdoch syn 20th Century Fox kocht de oerbliuwende oandielen fan Four Star Television fan Ronald Perelman syn Compact Video yn 1996. Nei de ferskate oernamen fan Murdoch yn de 1980'er jierren yn it "oername-tiidrek" hat News Corporation, syn holdingsûndernimming, skulden fan $ 7 miljard oprûn, benammen troch it oernimmen fan Sky TV yn it Feriene Keninkryk, nettsjinsteande it grutte eigen fermogen dy't News Corporation besiet. De hege skulden twong Murdoch yn de lette 1980-er jierren syn oandielen yn de Amerikaanske tydskriften te ferkeapjen.
Yn 1993 naam Fox it útstjoeren fan de National Football Conference fan de NFL fan CBS oer. Yn 1995 kaam Fox oan it aljemint yn in ûndersyk fan de Federal Communications Commission (FCC) doe't der in beskuldiging dien waard dat Murdoch syn eigendom yn Fox troch de Australyske News Limited ûnwettich makke. De FCC oardiele lykwols yn it foardiel fan Murdoch. Yn datselde jier arbeide er op mei MCI Communications om in grutte webstee en tydskrift op it mêd fan nijs te ûntwikkeljen. Yn 1996 sette er útein mei Fox News, in nijsstjoerder op de keabel dy't 24 oeren de dei útstjoert en ornearre waard foar in konservatyf publyk. Yn 2009 waard waarnommen dat Fox News de meast populêre nijsstjoerder yn de Feriene Steaten wie. Yn 2003 kocht Murdoch in oandiel fan 34 prosint yn Hughes Electronics, de útfierder fan it grutste Amerikaanske satellytbedriuw, DirecTV, fan General Motors foar $ 6 miljard.
Yn 2004 makke Murdoch buorkundich dat er it haadkantoar fan News Corporation fan Adelaide nei New York ferhúzje soe, sa't Amerikaanske fûnsbehearders mear oandielen yn de ûndernimming keapje koene.
Op 20 july 2005 kocht News Corporation Intermix Media, dy't Myspace, Imagine Games Network en oare sosjale netwurken behearde, foar $ 580 miljoen. Yn juny 2011 ferkocht er Myspace lykwols foar $ 35 miljoen Op 11 septimber 2005 makke News Corporation buorkundich dat it IGN Entertainment foar $ 650 miljoen keapje soe.
Yn maaie 2007 die Murdoch in oanbieding en keapje Dow Jones & Company foar $ 5 miljard. De famylje Bancroft, dy't doedestiids it bedriuw 105 jier yn eigendom hiene en kontrôle hiene oer 64 prosint fan de oandielen, wegeren lykwols te ferkeapjen. Letter kamen se derop werom en ferkochten it bedriuw yn 2007 oan Murdoch.
Yn juny 2014 die Murdoch syn 21st Century Fox in bod op Time Warner mei $ 85 de oandiel ($ 80 miljard totaal), dy't troch it bestjoer fan Time Warner ôfwiisd waard.
Murdoch stapte yn 2015 op as algemien direkteur fan 21st Century Fox, mar bleau noch wol de eigener oant it troch de The Walt Disney Company oernommen waard. In stikmannich tillefyzjestjoerders, wêrûnder Fox News, waarden ûnderbrocht yn de Fox Corporation, dat noch hieltyd eigendom fan Murdoch is.
Jeropa
Murdoch hat it grutste part fan Sky Italia, in satellytoanbieder yn Itaalje, yn besit. Murdoch hie gauris in skeel mei de eardere Italjaanske minister-presidint Silvio Berlusconi, dy't de eigener fan konkurrint, it grutte mediabedriuw Mediaset, is. Mediaset wegere News Corporation reklame op syn stjoerders út te stjoeren en dat late ta in rjochtsaak, dêr't de rjochter yn it foardiel fan Murdoch oardiele.
Aazje
Yn novimber 1986 kocht News Corporation 35 prosint oandielen yn South China Morning Post (SCMP) út Hong Kong foar $ 105 miljoen. SCMP wie doedestiids in beursnotearre ûndernimming en it eigendom fan HSBC, Hutchison Whampoa en Dow Jones & Company. Yn desimber 1986 bea Dow Jones & Company syn oerbliuwende 19 prosint oan foar $ 57,2 miljoen en yn 1987 hie News Corporation him folslein oernommen. Yn septimber 1993 ferkocht News Corporation 34,9 prosint fan SCMP oan Kerry Media foar $ 349 miljoen. Yn 1994 ferkocht News Corporation syn oerbliuwende part fan 15,1 prosint oan de MUI Group.
Yn 1993 besocht News Corporation 22 prosint oandielen yn TVB, in tillefyzje-omropper yn Hong Kong te keapjen foar $ 237 miljoen, mar joech dat lang om let op, nei't de oerheid fan Hong Kong tsjin oan it stribbeljen wie. Ek yn dat jier kocht News Corporation Star TV yn Hong Kong fan Hutchison Whampoa foar $ 1 miljard en sette ferskate kantoaren op oer Aazje hinne, en dêrmei koe News International útstjoere út Hong Kong, Yndia, Sina, Japan en 30 oare lannen yn Aazje wei, en waard it ien fan de grutste satellytstjoerders yn it easten. De Sineeske oerheid lei lykwols dwers en beheine him tagong ta grutte parten fan Sina
Yn 2009 waard Star TV, no gewoan Star hjitten, troch News Corporation fannijs organisearre. In protte fan syn operaasjes yn East-Aazje, Súdeast-Aazje en it Midden-Easten waarden ûnderbrocht by Fox International Channels, wylst Star India syn eigen bedriuw, ûnder News Corporation, waard.
Persoanlik libben
Yn maaie 2013 kocht Murdoch de Moraga Estate, in filla mei wynhôf yn Bel Air (Los Angeles).
Houliken en bern
thumb|Rupert Murdoch mei syn tredde frou Wendi yn 2011 thumb|Jerry Hall, de fjirde frou fan Rupert Murdoch Rupert Murdoch hat fjouwer kear troud west, dêr't der trije einigen yn in skieding. Hy hat yn totaal seis bern.
Yn 1956 boaske Murdoch Patricia Booker, in eardere winkelassistinte en stewardess fan Melbourne. It pear hie ien dochter, Prudence Murdoch, berne yn 1958. Hja skaten yn 1967.
Yn 1967 boaske er Anna Torv, in sjoernalist foar syn krante The Daily Telegraph fan Sydney, dy't yn Skotlân berne wie. Yn jannewaris 1998, trije moanne ear't it buorkundich waard dat er fan Anna, dy't roomsk-katolyk wie, skiede soe, waard Murdoch beneamd ta ridder-kommandeur yn de Oarder fan Sint-Gregoarius de Grutte troch paus Jehannes Paulus II. Wylst Murdoch almeast mei Anna nei de mis ta gie, bekearde er him nea ta it katolisisme. Anna en Rupert hiene trije bern: Elisabeth Murdoch, berne yn Sydney op 22 augustus 1968; Lachlan Murdoch, berne yn Londen op 8 septimber 1971; James Murdoch, berne yn Londen op 13 desimber 1972.
Op 25 juny 1999, 17 dagen nei't er offisjeel skaat wie fan syn twadde frou, boaske Rupert Murdoch, dy't doe 68 jier âld wie, de 30-jierrige Wendi Deng, dy't yn Sina berne wie en ôfstudearre hie oan de Universiteit fan Yale. Hja wie fise-direkteur fan syn bedriuw Star TV. Rupert Murdoch hie twa bern mei har: Grace, berne yn 2001, en Chloe, berne yn 2003. Op 13 juny 2013 waard buorkundich makke dat Rupert Murdoch foar in skieding yn New York oanfrege hie. Neffens in wurdfierder wie it houlik al mear as seis moanne stikken. Ek einige Murdoch syn lange freonskip mei Tony Blair dy't er dêrfan beskuldige dat er in seksuële relaasje mei Wendi hie, doe't se noch troud wiene.
Op 11 jannewaris 2016 make Rupert Murdoch syn ferloving mei it eardere model Jerry Hall buorkundich yn de krante The Times. Op 4 maart 2016 troude de doe 85-jierrige Murdoch mei de 59-jierrige Hall yn Londen.
Gouden Nimf
De Gouden Nimf (Frânsk: Nymphe d'Or) is de namme fan 'e prizen dy't ien kear yn it jier útrikt wurde oan 'e winners fan 'e Offisjele Wedstryd fan it Tillefyzjefestival fan Monte Carlo (Festival de Télévision de Monte-Carlo), yn Monte Carlo, yn Monako. De earste kear dat de Gouden Nimf útrikt waard, wie yn 1961, doe't prins Rainier III fan Monako it Tillefyzjefestival oprjochte om "in nije keunstfoarm oan te fiterjen, yn 'e tsjinst fan frede en ûnderling begryp tusken minsken". De útrikkingsseremoanje fan 'e Gouden Nimfen is it hichtepunt en de ein fan it Tillefyzjefestival fan Monte Carlo. Oan 'e Offisjele Wedstryd dogge elts jier tillefyzjeprogramma's út mear as 30 lannen fan oer de hiele wrâld mei.
De Gouden Nimf-trofeeën binne kopyen op lytse skaal fan it byldhouwurk La nymphe Salmacis, fan 'e Monegaskyske keunstner François Joseph Bosio, dy't "haadbyldhouwer" oan it Frânske hof wie ûnder kening Loadewyk XVIII. It orizjinele wurk makket diel út fan 'e kolleksje fan it Louvre, yn Parys.
Kategoryen
De Gouden Nimf wurdt útrikt yn fiif gewoane kategoryen en ien spesjalenien: Dêrnjonken binne der ek noch ferskate spesjale prizen dy't ûnder deselde seremoanje útrikt wurde:
Weekend at Waikiki
Weekend at Waikiki is in fan oarsprong Fryske band.
Skiednis
De band begûn yn 1983 as in freoneklup yn it Fryske Wolvegea. De bandleden giene studearjen yn Grins en wennen yn dy perioade mei-inoar yn de ferfallen Villa Volonté. Ynspirearre troch bands as Talking Heads, Devo, Frank Zappa en David Bowie spilen se mear as tsien jier yn sealen troch hiel Nederlân.
Waikiki wie ien fan de earste westerske bands dy 't wiidweidich begûn te toeren yn it eardere Eastblok. Yn 1988 gie de band nei Poalen en yn 1989 nei de Sovjet Uny, dêr't se ûnder oare yn Sint-Petersburg (Ruslân) en Tallinn (Estlân) spilen. Yn 1990 foeren se trije wiken oer de doe bot fersmoarge Wolga. Yn it ramt fan Rock for Clear Water waard der spile yn alle wichtige stêden. De VARA brocht de toernee yn byld.
Alice Prin
Libben en wurk
Prin wie in ûnwettich bern en waard grotbrocht troch har beppe. Doe't se tolve wie gie se nei har mem yn Parys om dêr wurk te sykjen. Fan har fjirtjinde ôf oan posearre se neaken foar ferskate byldhouwers, oars tsjin it sin fan har mem.
Rillegau naan se de namme Kiki oan en wie in faak en achtenearre ferskining yn de keunstnersfermiddens fan Montparnasse, út reden dêrfan waard se Kiki de Montparnasse of Reine de la Montparnasse neamd. Yn 1921 waard Prin de partner en it favorite model fan fotograaf Man Ray. Dy makke in grutte mannichte portretten fan haar, wêrûnder syn ferneamde foto fan de sittende frou mei op de rêg de tekende iepeningen fan in sello. Ek draaide er ferskate artistike (stomme) films mei har.
Prin wie ek model foar tal fan oare keunstners, wêr't Gustaw Gwozdecki, Moise Kisling, Tsuguharu Foujita, Chaim Soutine, Sava Sumanovic en Per Krohg ûnder wiene. De fotograaf Julian Mandel makke yn de iere jierren tweintich een spraakmeitsjende searje neakenfoto’s fan har. Pablo Gargallo feriuwige har yn in brûnzen kop (te sjen yn it Louvre). Ta har bêste freonen hearden Jean Cocteau, Arno Breker en Ernest Hemingway.
Begjin Twadde Wrâldoarloch ferliet Kiki Parys meidat grute waard dat de Paryske artysten net rekkenje moasten op de tolerânsje fan de Dútsers. Se soe har fierdere libben oan de Côte d'Azur tahâlde. Se stoar dêr yn 1953, yn de âldens fan 51 jier, en waard letter beïerdige yn Parys, op it Cimetière du Montparnasse.
Hajime Hosogai
(10 juny 1986) is in Japansk fuotballer, dy't spilet foar Kashiwa Reysol. Earder spile foar Urawa Reds, Augsburg, Bayer Leverkusen, Hertha, Bursaspor en Stuttgart. spile ek yn it Japansk fuotbalalvetal. Hy die mei oan it Olympyske Simmerspullen 2008, it Aziatysk kampioenskip 2011 en it Confederations Cup 2013.
Daisuke Suzuki
(29 jannewaris 1990) is in Japansk fuotballer, dy't spilet foar Gimnàstic Tarragona. Earder spile foar Albirex Niigata en Kashiwa Reysol. spile ek yn it Japansk fuotbalalvetal. Hy die mei oan it Olympyske Simmerspullen 2012.
Ventspils
Ventspils (útsprutsen: ˈvæntspils, Russysk: Вентспилс; Dútsk: Windau; Poalsk: Windawa; Lyflânsk: Vǟnta) is in stêd yn it noardwesten fan Letlân oan de kust fan de Eastsee mei 431.998 ynwenners (2012). It is neamd nei de rivier de Venta dy der trochhinne streamt.
250px|thumbnail|left|Ventspils Boarch fan de Lyflânske Oarder Ventspils ûntjoech him op it plak fan in kastiel fan de Lyflânske Oarder, foar it earst neamd yn 1290. Yn 1314 sleat it him oan by de Hânze, in wichtich ekonomysk gearwurkingsferbân.
Ventspils hat in wichtige iisfrije Eastseehaven. Grutte mannichten oalje en oare mineralen út Ruslân wurde der ferskippe. Hjirtroch is it de rykste stêd fan Letlân.
Fokker F.VIII
De Fokker F.VIII wie in troch Fokker boud fleantúch út de jierren tweintich fan de 20e iuw. De F.VIII wie in ûntwerp fan Reinhold Platz. It wie in twa-motorrige heechdekker mei twablêdige propeller. De F.VIII hie de ferneamde houten Fokkerfleugels. De kabine wie fan in metalen freem beklaaid mei kanvas en hie in kapasiteit fan 15 passazjiers.
De F.VIII syn oarspronklik ûntwerp hie trije motors lykas de F.VII. De middenmotor waard by de bou dochs weilitten meidat Fokker fan betinken wie dat fleantúchmotors wilens betrouber genôch wiene om ien ferfalle te litten en der sadwaande minder lêst fan lûd, benzinedampen en trillings yn de kabine wie. Boppedat ûntstie der sa romte foar ekstra bagaazje yn de noas, dat de F.VIII krige in opklapbere foarkant.
KLM hie Anthony Fokker frege om in grutter fleantúch foar har Jeropeeske rûtes. KLM bestelde totaal 7 F.VIII's dy't brûkt waarden oant yn de jierren tritich doe't se oerstallich waarden.
Ventspils
Tritich kilometer benoarden de stêd, by it doarpke Irbene, leit de âld-Sowjet radio-astromomyske ynstallaasje VIRAC (Ventspils Starptautiskais Radioastronomijas Centrs of Ventspils of Ventspils International Radio Astronomy Centre). De lizzing fan dit sintrum wie foar de measte Letten geheim oant it ferdwinen fan de Russyske militêren yn 1994.
Ventspils Airport, ien fan de trije ynternasjonale fleanfjilden yn Letlân leit tichteby de stêd. Fanút Ventspils binne der fearferbinings mei Stockholm en it eilân Saaremaa fan Estlân.
Casimir Dudevant
François Casimir Dudevant (6 july 1795 – 1871) wie in bastertsoan fan baron Jean-François Dudevant en syn mêtresse Augustine Soulé. Hy wie luitenant yn it Grande Armée fan Napoleon.
Op 10 desimber 1822 boaske Dudevant oan Aurore Dupin, dy't rillegau bekend wurde soe as de skriuwster en politikus George Sand. Sy krigen twa bern foardat se útelkoar giene yn 1835: Maurice Sand (1823-1889) en Solange (1828-1899).
William Barret Travis
William Barret Travis, ek wol bekend as William B. Travis of William Travis (yn Saluda County (Súd-Karolina), 1 augustus 1809 – San Antonio (Teksas), 6 maart 1836) wie in Amerikaansk ûnderwizer, abbekaat, sjoernalist en militêr fan Ingelsk etnysk komôf. Hy waard ferneamd as ien fan 'e oanfierders fan 'e Teksanen yn 'e Slach om de Alamo, tsjin 'e Meksikanen, as ûnderdiel fan 'e Teksaanske Unôfhinklikheidsoarloch. Op 6 maart 1636 kaam er dêr mei it hiele Teksaanske garnizoen om it libben doe't de Meksikanen de fêsting ynnamen. Syn heldhaftich stânhâlden oant de dea hat him ta ien fan 'e folkshelden fan Teksas makke.
Jonkheid en oplieding
Travis waard wierskynlik op 1 augustus (al is dat net folslein wis) 1809 berne op it plattelân fan Saluda County, yn 'e steat Súd-Karolina, as de soan fan Mark Travis en dy syn frou Jemima. Hy stamme ôf fan William Travis (of Travers), ien fan 'e earste quakers dy't har yn 'e Karolina's nei wenjen setten, en waans famylje oarspronklik út it Ingelske Lancashire kaam, en Sarah West, de dochter fan ien fan 'e stifters fan 'e koloanjes Rhode Island en Nij-Jersey. Doe't Travis njoggen jier wie, ferfear it gesin op oanstean fan syn omke Alexander Travis, in foaroansteand baptistysk predikant, nei Conecuh County, yn Alabama. Dêr krige Travis it grutste part fan syn ûnderrjocht, wêrnei't er him ynskriuwe liet op in skoalle yn Claiborne.
As abbekaat
Yn Claiborne brocht Travis it ta helpûnderwizer, mar hy learde troch oant er abbekaat wurde koe. Yn 1828, doe't er njoggentjin jier wie, troude er mei ien fan syn eardere learlingen, de sechstjinjierrige Rosanna Cato (1812-1848). Hja wennen te Claiborne en krigen in soan, Charles Edward (1829) en in dochter, Susan Isabella (1831). (Hoewol't deroan twifele wurdt oft Susan wol Travis syn biologyske dochter wie, erkende er har yn syn testamint yn elts gefal wol as sadanich.) Yn 1829 rjochte Travis in krante op, de Claiborne Herald, en ek waard er frijmitselder en joech er him by de milysje fan Alabama.
Yn Teksas
Travis syn houlik rûn lykwols al gau op 'e non, en begjin 1831 pykte er út om op 'e nij te begjinnen yn Teksas, dat doedestiden noch in provinsje fan Meksiko wie. Yn Teksas kocht Travis lân oan fan Stephen F. Austin, wêrnei't er in abbekatepraktyk begûn yn Anahuac. Dêr wied er oant kop en earen belutsen by de saneamde Opskuor fan Anahuac, in rige gearkomsten fan protestearjende Teksanen tsjin it almar autoritêrdere Meksikaanske bewâld yn 'e provinsje, dy't laten ta in stikmannich opstjitsjes en gewelddiedige konfrontaasjes foarôfgeande oan it útbrekken fan 'e eigentlike oarloch.
Rebûlje yn súdliker dielen fan Meksiko setten presidint Antonio López de Santa Anna der om dyselde tiid hinne ta oan om hurd fanwegen te kommen tsjin eltse foarm fan opstannigens. De steat fan belis waard yn it hiele lân útroppen, en de deastraf waard beoardere foar in elk dy't him iepentlik tsjin it Meksikaanske regear kearde. Yn Teksas, mei syn grutte befolkingsgroep fan Amerikaansk komôf, wie soks krekt oalje op it fjoer. De Amerikanen yn Teksas, dy't kwa leauwe, taal en kultuer frijwol neat gemien hiene mei Meksiko, mar nammenste mear mei de Feriene Steaten, wiene it Meksikaanske regear stadichoan as in útlânske oerhearsking begûn te beskôgjen. De Teksaanske Meksikanen, de saneamde Tejanos, dy't yn Meksiko eins neat yn 'e molke te krommeljen hiene om't se yn Teksas alhiel oan it fuottenein sieten, stiene yn dizze saak oer it algemien oan 'e kant fan 'e Amerikanen.
Dat doe't Santa Anna besocht om hurdhannich in ein oan it trelit te meitsjen, ferienen de Teksanen har yn wapene milysjes, dy't de arsenalen yn 'e steat yn beslach namen. De Teksaanske Unôfhinklikheidsoarloch briek yn oktober 1835 út doe't de Teksaanske milysjes yn 'e Slach by Gonzales koarte metten makken mei in lytse ôfdieling Meksikaanske troepen. Net lang dêrnei foel San Antonio yn Teksaanske hannen, wêrby't it Meksikaanske garnizoen ferdreaun waard út 'e fersterke missypost dy't bekendstie as de Alamo.
De Alamo
Op 19 desimber waard Travis oansteld as kavalery-ofsier yn it nijfoarme reguliere Teksaanske leger, mei de rang fan luitenant-kolonel. Hoewol't it de bedoeling wie dat der 384 man ûnder him tsjinje soene, moast Travis dy allegear eigenhandich rekrutearje. Dat foel noch net ta, mei't de measte leden fan 'e pleatslike milysjes der neat foar fielden om har ûnder militêre tucht en it gesach fan ofsieren pleatsen. Hoewol't er doe noch mar achttjin man byinoar skrabe hie, krige Travis al rillegau de opdracht om him mei syn kompanjy reguliere soldaten nei de Alamo te bejaan, om it garnizoen dêre, dat bestie út milysjeleden, te fersterkjen.
Travis kaam op 3 febrewaris 1836 mei syn mannen yn San Antonio oan. Op 12 febrewaris, doe't de kommandant fan it garnizoen, kolonel James C. Neill, nei hûs moast om foar syn sike gesin te soargjen, krige Travis it befel oer de Teksaanske legertroepen yn San Antonio. De milysjeleden, dy't folle grutter yn getal wiene, stiene ûnder befel fan James Bowie (1795-1836), in ferneamd frontiersman, soldaat en duëllist. Ek in oare ferneamde pionier, de Tennesseeër Davy Crockett, hie him by de milysje jûn. Yn totaal telde it garnizoen fan 'e Alamo minder as 200 man. Underwilens teach it Meksikaanske leger, ûnder Santa Anna sels, út it suden wei op, en op 22 febrewaris sloech dat belis foar de Alamo.
Wees
In wees of weesbern is in bern fan wa't beide âlden stoarn binne, of dy't troch beide âlden foargoed yn 'e steek litten binne. De term is yn 'e regel inkeld fan tapassing op bern fan wa't de âlden stoarn binne foàrdat se folwoeksen wurden binne. Folwoeksenen dy't beide âlden ferlieze, wurde allinnich by hege útsûndering as wees oantsjut.
William Barret Travis
De Alamo
Hoewol't de Teksanen ferskate kearen Meksikaanske oanfallen ôfsloegen, wie de oermacht ûnbidich. Nei in belegering fan trettjin dagen joech Santa Anna op 6 maart 1836 by moarnsdage it befel om ta in bestoarming oer te gean. De Meksikanen krongen mei ljedders oer de muorren fan 'e Alamo, wêrnei't der yn 'e fêsting fûleindige gefjochten útbrieken. In goed healoere letter wiene de ferdigeners der ûnderstrûpt troch de nûmerike mearderheid fan 'e Meksikanen. Bowie, Crockett en Travis wiene doe allegear al dea. Wa't fan 'e Teksanen de fijân libben yn 'e hannen foel, waard stânrjochtlik eksekutearre. Sadwaande wiene der oan 'e Teksaanske kant gjin oerlibbenen. Doe't Santa Anna nei ôfrin fan 'e slach de alcalde fan San Antonio, in Francisco A. Ruiz, by him roppe liet om 'e lieders fan 'e opstannelingen oan te wizen, identifisearre dy it stoflik omskot fan Travis op 'e noardmuorre, hingjend oer in kanon hinne. Nei't it skynde wied er ier yn 'e striid troch in kûgel yn 'e holle rekke. Santa Anna joech befel om 'e lichems fan 'e Teksanen op in grutte brânsteapel te ferbaarnen.
Rom
In grut diel fan 'e rom fan William Barret Travis, dy't 26 jier wie doe't er sneuvele, is te tankjen oan in ferneamd brief dat er op 24 febrewaris 1836 út 'e Alamo wei skreau oan "it folk fan Teksas en alle Amerikanen yn 'e wrâld". It is in rop om help en tagelyk in oprop om 'e striid net op te jaan. In bekend sitaat is: I shall never surrender or retreat. ("Ik sil my nea oerjaan of weromwike.") Hy ûndertekene it berjocht mei de wurden Victory or Death ("Oerwinning of Dea"). Dit brief wie nei de ûndergong fan 'e Alamo en syn garnizoen fan trochslachjaand belang om 'e Teksanen te motivearjen en set de striid fuort. Dêrnjonken holp it ek tige by tige om yn 'e Feriene Steaten stipe te krijen foar de Teksaanske saak.
Neiteam
Yn jannewaris 1836 waard it houlik tusken Travis en Rosanna Cato formeel ûntbûn. Op 14 febrewaris wertroude hja te Monroeville mei in Samuel G. Cloud, mar yn 1848 kamen se allebeide om by in útbraak fan 'e giele koarts. Travis syn soan Charles Edward ferfear dêrop nei Teksas, dêr't er yn 1853 as soan fan in oarlochsheld in sit yn it steatsparlemint bemachtige. Yn 1855 naam er tsjinst yn it Amerikaanske Leger as kaptein by de kavalery, mar yn maaie 1856 waard er ûnearfol ûntslein fanwegen beskuldigings fan falskspyljen by in kaartspul. Doe't in berop dêrtsjin neat úthelle, learde er foar abbekaat, wêrnei't er yn 1859 in eigen praktyk opsette. Minder as in jier letter, yn 1860, stoar er lykwol oan tuberkuloaze. Syn suster Susan Isabella, dy't al of net in biologysk bern fan Travis wie, troude yn 1850 mei yn plantaazje-eigner út Chapell Hill, mei wa't se ien dochter krige.
Wees
Guon organisaasjes, wêrûnder UNICEF, it bernefûns fan 'e Feriene Naasjes, tsjutte ek elts bern wêrfan't ien fan 'e beide âlden ferstoarn is, oan as wees. Soms wurdt yn dit ramt ûnderskie makke tusken in 'heale wees', dy't ien fan 'e âlden ferlern is, en in 'folle wees', dy't beide âlde kwytrekke is. Neffens UNICEF wiene der yn 2001 107.964 wezen yn ûntwikkelingslannen, mar om't dêrby ek bern meiteld binne dy't mar ien fan 'e âlden kwyt wiene, is ûndúdlik om hoefolle echte wezen oft it dêrby giet. Yn elts gefal telde UNICEF 66.000 wezen yn Aazje, 34.000 yn Afrika en 8.200 yn Latynsk-Amearika en it Karibysk Gebiet.
Jonas Dassler
Jonas Dassler (berne op 22 maart 1996 yn Remscheid-Lennep, Noardryn-Westfalen) is in Dútsk akteur.
Libben
Jonas Dassler waard berne yn 1996 yn Remscheid. Oan it Ernst-Moritz-Arndt-Gymnasium yn Remscheid foege er him sûnt de achtste klas by de teätergroep. Nei syn eksamen yn 2014 folge er in oplieding ta akteur oan de hegeskoalle Ernst Busch yn Berlyn.
Yn itselde jier krige Dassler in earste filmrol yn 'Uns Geht Es Gut' fan de filmregisseur Henri Steinmetz. Dêrnei krige er de haadrol yn 'LOMO: The Language of Many Others' (2017) fan Julia Langhof. Fierder hied er rollen yn 'Das schweigende Klassenzimmer' (2018) fan Lars Kraume en 'Werk ohne Autor' (2018) fan Florian Henckel von Donnersmarck. Foar LOMO en Das schweigende Klassenzimmer krige Dassler yn 2018 de 'Bayerischer Filmpreis' foar de bêste debutant.
Dassler spile yn 2016 op it toaniel oan it Lehniner Platz. Sûnt it seizoen 2017-2018 is Dassler in fêste lid fan it ensemble fan it Berlynske Maxim Gorki Teäter.
Yn de yn 2019 útbrochte film 'Der Goldene Handschuh' fan Fatih Akin spilet er de haadrol as de searjemoardner Fritz Honka.
Fermanje (Berltsum)
Skiednis
Yn Berltsum wie al foar 1550 in doperske mienskip. De fermanje fan Berltsum datearret fan 1841 en ferfong doe in âldere skûltsjerke achter de Buorren 61. Grut hat de gemeente fan Berltsum lykwols nea west. Yn de Twadde Wrâldkriich loek it tal leden wat oan en it hichtepunt fan de gemeente wie yn 1960, doe't der 130 leden wiene. Dêrnei sakke it ledetal wer.
It 165-jierrich jubileum fan de mennistegemeente yn 2006 wie de oanset foar in restauraasje fan de tsjerke. Om de tsjerke ek tagongkliker te meitsjen foar oare aktiviteiten waard der by dy gelegenheid in blok houten banken ferwidere.
Oargel
De minnisten fan Berltsum holden lang fêst oan in foarsjonger, mar yn 1916 krige harren tsjerke dochs noch in oargel achter in neogoatysk front. It ienmanualige oargel mei oanhongen pedaal wie yn de rin fan de tiid nea restaurearre, mar krige op 't lêst jimmeroan mear mankeminten. It slagge de lytse gemeente yn 2015 genôch jild by inoar te krijen foar in restauraasje fan it doe hast 100-jierrige ynstrumint, dy't ûnder tafersjoch fan Theo Jellema troch Bakker & Timmenga útfierd waard. It oargel hat njoggen registers.
Greidhoeke
De Greidhoeke is it tradisjonele feehâlderijgebiet op 'e klaai yn it noardwesten fan Fryslân, fuort besuden de Bouhoeke. It bestiet út it súdlike part fan 'e Waadhoeke, it noardlike diel fan Súdwest-Fryslân en it westen fan 'e gemeente Ljouwert. Dêrmei omfieme it foarhinne de no net mear besteande gemeente Littenseradiel, de súdlike parten fan Menameradiel en Frjentsjerteradiel, de noardlike helte fan Wûnseradiel, de klokslach fan Boalsert en parten fan Wymbritseradiel en Boarnsterhim.
Yn dit gebiet wurdt benammentlik yntinsive feehâlderij bedreaun troch it hâlden fan kij, mei gauris wat skieppehâlderij dernjonken as byfertsjinst. Bou komt der suver net foar. Foarhinne wie it gebiet in mozayk fan nuveraardich yninoar passende puzelstikjes fan greidperselen, mar troch de ruilferkaveling is dat tsjintwurdich grutdiels foarby. De pleatsen binne der fan twa typen: de stjelp en de kop-hals-romp.
De eardere gemeente Littenseradiel hat him der lang (en mei rjocht) op foarstean litten "it hert fan 'e Greidhoeke" te wêzen. Dwers troch de Greidhoeke rint de Slachtedyk, bekend fan 'e Slachtemaraton.
Knife Children
Knife Children is in fantasy-novelle fan 'e hân fan 'e Amerikaanske skriuwster Lois McMaster Bujold. De titel betsjut: "Messebern", en ferwiist nei de titel fan 'e romansearje The Sharing Knife ("It Dielmês"), dêr't it in ferfolch op is. It boek fertelt it ferhaal fan 'e Marrinner Barr Foxbrush, dy't ûntdekt dat syn healbloeddochter, mei wa't er noch nea kontakt hân hat, syn boppenatuerlike krêften urven hat. De novelle waard yn 2019 publisearre as e-boek en yn 2020 yn in beheinde hardcoveredysje by de útjouwerij Subterranean Press, yn Burton (Michigan).
Fazantfûgels
De fazantfûgels (Latynske namme: Phasianoidea) foarmje in boppefamylje fan 'e klasse fan 'e fûgels (Aves), de ûnderklasse fan 'e moderne fûgels (Neornithes), de tuskenklasse fan 'e nijkakigen (Neognathae), it boppeskift fan 'e goes- en hineftigen (Galloanserae) en it skift fan 'e hineftigen (Galliformes). Dizze taksonomyske groep wurdt ek wol beskôge as in ûnderskift, en hat dan as wittenskiplike namme Phasiani. Ta de fazantfûgels hearre fjouwer fan 'e acht famyljes fan 'e hineftigen, mei dêrûnder ferskate bekende soarten, lykas de hin (Gallus gallus domesticus), de kalkoen (Meleagris gallopavo), de blauwe pau (Pavo cristatus), de patriis (Perdix perdix) en de fazant (Phasianus colchicus).
Knife Children
Ynhâld
De haadpersoan fan Knife Children, Barr Foxbrush, is in jongeman dy't ta de Marrinners heart, in mei boppenatuerlike krêften bejeftige semy-nomadyske etnyske groep dy't tawijd is oan it patrûljearjen fan 'e wrâld op 'e siik nei saneamde kweawillichheden, in soarte fan demoanen. Kweawillichheden binne fan natuere ûnstjerlik, mar se kinne dochs deade wurde as se stutsen wurde mei in saneamd 'dielmês', dat 'laden' is mei it ferstjerren (eins de selsmoard) fan in Marrinner (yn 'e regel immen dy't deadlik ferwûne of terminaal siik wie). It dielmês 'dielt' dan it ferstjerren mei de kweawillichheid, mei as gefolch dat dy daliks dea rekket. Alle minsken dy't gjin Marrinners binne, wurde (lykfolwat harren eigentlike berop ek wêze mei) oantsjut as 'boeren'.
Knife Children iepenet as Barr nei twa jier yn it noardlike efterlân Luthlia patrûljearre te hawwen, weromkeard nei hûs yn Oleana. Troch in misse set dy't er as jonge fan achttjin jier begie, hat er in dochter oanset by in boerefanke yn it doarp Hackberry Corner. Foar him wie it net mear as in nacht fan wille, en hy wie him alhiel ûnbewust fan 'e gefolgen oant er trije jier letter wer ris troch it doarp kaam en dêr itselde fanke, Bluebell, mei in dochterke fan krapoan trije jier tsjinkaam. Hoewol't er mei syn boppenatuerlike jeften yn ien eachopslach gewaarwaard dat it bern sines wie, makke Bluebell him op net mis te fersteane wize dúdlik dat se him net ferjûn hie foar it feit dat er har sitte litten hie, en ek dat se neat mear mei him te krijen hawwe woe. Se wie no troud mei in man dy't miende dat it bern, Lily, syn eigen dochter wie, en Barr koe om har wol deafalle.
Sûnt keart Barr Foxbrush om 'e pear moannen werom nei it boerespultsje fan Fid en Bell Mason yn Hackberry Corner, dêr't er út in strategysk sitewearre bosk wei temûk it opgroeien fan syn dochter yn 'e rekken hâldt. Syn lêste die foar't er nei Luthlia ta ôfsette, wie om dêr oan te gean, en no't er op 'e weromweis is, giet er ek as earste dêr eefkes del. Mar yn twa jier kin der in protte feroarje, en as Barr by de pleats fan 'e Masons arrivearret, is dy oan 'e grûn ta ôfbaarnd, wat sa te sjen in pear moanne lyn bard wêze moat. As er by de pleatslike smid oanstekt en nonsjalant nei de Masons ynformearret, wurdt him ferteld dat der brân west hat dy't feroarsake waard trochdat de bern in brânende oaljelampe yn it hea omskopten. Lily sei dat it har broer Edjer wie dy't it dien hie, mar Edjer hold fol dat it Lily wie. It hiele gesin wist op 'e tiid út 'e hûs te kommen, hoewol't Fiddler Mason slimme brânwûnen oan syn hannen oprûn. Mar Edjer kaam letter te ferstjerren oan 'e gefolgen fan reekynhalaasje.
Mei't de smid Barr ferteld hat dat de Masons foarearst by de Tamaracks ynlutsen binne, riidt Barr nei de pleats fan Jay Tamarack en dy syn frou, Bell har suster Iris. Dêr wurdt him troch Jay frege om mei te sykjen nei de fjirtjinjierrige Lily, dy't útnaaid is. It docht bliken dat it fanke en har mem slim spul krigen hawwe oer de brân, mei't har mem de ferzje fan 'e ferstoarne Edjer leaut, wylst Lily by heech en by leech úthâldt dat sysels gjin skuld hie oan it útbrekken fan 'e brân. As Jay Barr deryn nûget, kenne Bell en Iris him daliks wer, mar Fid en Jay hawwe dúdlik gjin idee wa't er is. Barr bewarret Bell har geheim en docht him foar as in Marrinner dy't tafallich krekt foarby kaam. Wylst de Masons en de Tamaracks de omkriten fan Hackberry Corner nei Lily ôfsykje, set Barr, nei in petear mei Lilly har kammeraatske Meggie Smith, ôf yn 'e rjochting fan 'e stêd Glassforge.
De Westerhorner
De Westerhorner is in poldermûne oan de Puoldyk yn Grypskerk yn de provinsje Grinslân. De mûne is yn besit fan de Stifting De Grinslânske Poldermûnen.
De mûne stiet oan de westlike kant fan it Puoldjip en tsjinne foar it droech hâlden fan de Westerhornerpolder. De mûne waard yn 1829 boud en ferfong doe in mûne út 1813, dy't yn april 1829 ôfbaarnde.
Knife Children
Ynhâld
Inkele dagen letter hellet er Lily net fier bûten Glassforge yn. Mei in brief dat Fid Mason him meijûn hat, oertsjûget er har fan syn goede bedoelings. It plan wie om har wer thús te bringen sûnder dat immen der aan fan kriget dat Barr de biologyske heit fan it fanke wie, mar dat kin skrast wurde as bliken docht dat Lily nei him útskaait en oer de boppenatuerlike talinten fan 'e Marrinners beskikt. Dy binne it lêste healjier stadichoan yn har ta ûntwikkeling kommen, en Lily, dy't der gjin idee fan hie wat der mei har barde, siet al dy tiid yn noed dat se gek oan it wurden wie. Barr kin har wat dat oangiet gerêststelle. Hy beslút har mei te nimmen nei Clearcreek, dêr't freonen fan him wenje: de Marrinner Dag en dy syn boerefrou Fawn. Hy ornearret dat dy wol witte sille wat er no mei Lily oan moat.
Ek dat plan komt neat fan op 'e hispel as Barr en Lily ûnderweis op in kweawillichheid stjitte, wylst Barr op dat stuit gjin dielmês by him hat. De regel is om yn sokke gefallen as in hazze út te naaien nei it tichstby leine Marrinnerskamp, en dêr alaarm te slaan. It tichtstby leine kamp is op dit stuit Pearl Riffle, Barr syn thúskamp. Dat is it lêste plak dêr't er Lily hinne bringe wol, mei't dan it geheim fan syn âlderskip sûnder mis útkomme sil. Der is lykwols gjin ferwin op, dat Barr set mei Lily yn 't sok nei Pearl Riffle ta, dêr't se let dy jûns nei in ûnmeilydsume rit arrivearje. Ier de oare moarns set dêrwei de reservepatrûlje, dêr't elts Marrinnerskamp oer beskikt, ôf om mei de kweawillichheid ôf te weven.
De Westerhorner
Yn 1947 krige de mûne in nije stalen skroef en in betonnen skroefbak. Nei't in roede yn de hjerst fan 1954 briek waard dy wer yn oarder makke. Sûnt 1957 krige de mûne in diselmotor. De mûne rekke doe yn it negean.
Knife Children
Ynhâld
Underwilens hat Lily ûntdutsen dat Barr har biologyske heit is, trochdat Yina Mink, ien fan 'e genêzers fan it kamp, dat sûnder euvelmoed oan har útbrocht hat. Barr nimt Lily mei om yn 'e kunde te kommen mei syn mem Kiska, syn suster Shirri en syn beppe Nura. Hja wurdt rûnlaat troch it kamp troch har nicht Raki, de dochter fan Shirri, en troch har leafde foar hynders rekket se al rillegau befreone mei de fammen dy't foar de patrûljehynders soargje. Barr en Lily skriuwe tegearre in brief oan har âlden, sadat dy net mear om har yn noed hoege te sitten, mar om Bell har geheim te bewarjen kinne se net safolle sizze. Yn 'e folgjende dagen fynt Lily ta opluchting fan Barr hast sûnder help fan him har plak yn it kamp. Teffens begjint se te learen hoe't se mei har jeften omgean moat. As Barr syn heit Oris weromkomt fan patrûlje, in foarfal dêr't Barr flink tsjin opsjoen hat, nimt dy Lily sûnder problemen as pakesizzer oan.
De Westerhorner
Nei de restauraasje fan de jierren 1980 tsjintwurdich kin de fizel elektrysk, mar ek op wynkrêft oandreaun wurde. De wjukken hawwe in flecht fan 19,50 meter en besitte selsswichting.