cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Torpedoboatjager
Torpedoboatjagers waarden yn it lêste fearn fan 'e njoggentjinde iuw ûntwikkele by wize fan ferdigeningsstrategy tsjin torpedoboaten (dêrfandinne de namme). Tsjin 'e tiid dat yn 1904 de Russysk-Japanske Oarloch útbriek, hiene se har ûntjûn ta grutte, flugge en mei krêftige wapens tariste torpedoboaten dy't bedoeld wiene om oare torpedoboaten út te skeakeljen. Foarôfgeande oan 'e Twadde Wrâldoarloch wiene torpedoboatjagers lichte skippen dy't net botte geskikt wiene om selsstannich op 'e iepen oseaan te operearjen. Yn dy tiid wie it wizânsje om in stikmannich torpedoboatjagers en ien inkele torpedoboatjagertender mei-inoar gearwurkje te litten. Nei de oarloch soarge de yntroduksje fan stjoerde raketten derfoar dat de folle lytsere (en dus goedkeapere) torpedoboatjagers de rol oernimme koene dy't earder ferfolle wie troch slachskippen en krusers. Dat resultearre yn it ûntstean fan gruttere en krêftigere torpedoboatjagers dy't ûnôfhinklik fan oare marineskippen operearje koene.
Oan it begjin fan 'e ienentweintichste iuw wiene torpedoboatjagers de noarm wurden foar marineskippen dy't oan it wetteroerflak operearje. Der wiene op dat stuit noch mar trije lannen yn 'e wrâld oer (de Feriene Steaten, Ruslân en Perû) dêr't noch de swierdere krusers diel útmakken fan 'e aktive marine. Slachskippen en slachkrusers wiene nearne mear yn aktive tsjinst. Nederlân nimt yn dit ramt in bytsje in apart plak yn, mei't it standertskip fan 'e Keninklike Marine it fregat is, in folle behindiger skipstype as de torpedoboatjagers. De fjouwer fregatten fan De Zeven Provinciën-klasse binne lykwols torpedoboatjagers yn alles behalven de namme. (Ek de marines fan Dútslân, Frankryk en Spanje tsjutte harren torpedoboatjagers wol oan as 'fregatten'.)
Moderne torpedoboatjagers, ek bekend as stjoerde-rakettorpedoboatjagers (of guided missile destroyers) binne yn tonnaazje ekwifalint oan mannich kruser út 'e tiid fan 'e Twadde Wrâldoarloch, wylst se dêr ûnbidige superieur oan binne wat fjoerkrêft oangiet. Se mjitte trochinoar 160 m yn lingte, hawwe in deplassemint fan 9.200 ton en kinne bewapene wurde mei mear as 90 raketten. Dat kinne bgl. krúsraketten wêze dy't foarsjoen binne fan in nukleêre raketkop. Guon torpedoboatjagers, lykas de Amerikaanske skippen fan 'e Arleigh Burke-klasse, binne eins grutter en swierder bewapene as de measte eardere skippen dy't klassifisearre waarden as stjoerde-raketkrusers.
Jorien ter Mors
Jorien ter Mors (Ynskedee, 21 desimber 1989) is in earder Nederlânsk langebaanrydster en shorttrackster.
By de Olympyske Winterspullen 2014 yn Sotsji, Ruslân wûn Ter Mors in gouden medalje op sawol de 1500 meter as de ploege-efterfolging yn it langebaanreedriden. By de Olympyske Winterspullen 2018 yn Pyeongchang, Súd-Koreä, wûn se in gouden medalje op de 1000 meter yn it langebaanriden. Ek behelle se in brûnzen medalje op de 3000 meter ôflossing yn it shorttrack, dêr't se mei Yara van Kerkhof, Lara van Ruijven en Suzanne Schulting by de B-finale in nij wrâldrekôr helle en it team troch twa penaltys yn de A-finale fan Sina en Kanada dochs noch trochskode nei it tredde plak. Yn 2018 stopte ter Mors mei it shortracken om har folslein te rjochtsjen op it langebaanriden. Mar yn 2022 sette se folslein in punt efter har sport karriêre nei't se har net wist te kwalifisearjen foar de Olympyske Spullen dat jier.
Jurjen de Jong
Jurjen Gerrits de Jong (Harns, 7 oktober 1807 - dêre, 7 maaie 1890) wie in keunstskilder fan Harns. De Jong siet by de Fryske Skutterij en die as reewilliger mei oan de Tsiendeiske Fjildtocht yn 1831. Fan syn berop wie er direkteur gemeentereiniging yn Harns
Jurjen de Jong wie in learling fan Otto de Boer. Hy skildere meast portretten en sjenrestikken.
Stellenbosch (gemeente)
thumb|right|250px|Kaartsje fan Súd-Afrika, mei yn it blau de gemeente Stellenbosch.
Gemeente Stellenbosch is in gemeente yn Súd-Afrika, it leit yn it distrikt Kaapske Wynlannen dat yn de provinsje West-Kaap leit. De gemeente leit eastlik fan Kaapstêd en omfiemet ûnder oare de stêd Stellenbosch en it doarp Franschhoek. De gemeente is likernôch 831 kante kilometer grut en hie yn 2007 in populaasje fan 200.524 minsken yn 36.413 húshâldens.
Demografy
By de folkstelling yn 2001 wennen der 117.705 minsken yn 28.745 húshâldens yn de gemeente. De rasjale ferdieling fan de gemeente wie Swart 20,55%, Kleure 57,36%, Yndiaansk/Azysk 0,20% en wyt 21,88%.
De taal yn it gebiet is oer it algemien it Afrikaansk, dat as memmetaal sprutsen wurdt troch 74,1% fan de minsken. It Ingelsk wurdt troch 6,9% fan de minsken sprutsen, it Xhosa troch 17,2%, it part dat oerbliuwt bestiet benammen út oare lokale talen.
Basisdokter
Nei de stúdzje genêskunde en it heljen fan alle ko-skippen krijt immen syn as har bul en kin him yn it BIG-register registrearje litte as basisdokter. In basisdokter wurket yn de pasjintesoarch meast ûnder tafersjoch fan in medysk spesjalist (lykas in hûsdokter, bedriuwsdokter of sikehûsspesjalist) oare opsjes binne wurkje as dokter-ûndersiker as yn it management en bedriuwslibben. In protte basisdokters sille in ferfolchoplieding ta medysk spesjalist folgje wolle. De yn Nederlân wetlik erkende ferfolchopliedingen hawwe de neifolgjende haadgroepen: medysk spesjalist, hûsdokter (mei ferpleechhûsdokter en dokter foar ferstanlik beheinden) en sosjaal genêskundige. Der binne ek net-wetlik erkende ferfolchopliedingen dy't opliede ta bygelyks algemien militêr dokter, tropendokter, kaaksjirurch as allergolooch.
Pynbank
thumb|right|175px|Pynbank yn de Tower of Londen De pynbank wie in middel om in fertochte ta bekennen te twingen troch pinigjen. De pynbank wie der al foar de Romeinske tiid en de Midsiuwen. De fertochte waard op de pynbank fêstlein sadat de beulen en de ûnderfregers harren gong gean koenen. Der waard tramtearre mei fjoer, giseling, tangen, of mei de wetterproef. De pynbank wie ek in soarte fan rekbank. De feroardielde of fertochte waard útrutsen mei keatlingen of touwen. Fan mids 18e iuw ôf waarden ditsoarte fan ûnderfregings net in protte mear tapast.
Olympyske Winterspullen 1928
De Olympyske Winterspullen 1928, ek wol de IIe Olympiade neamd, waarden yn 1928 yn Sankt-Moritz, Switserlân hâlden. Dat wie fan 11 febrewaris oant en mei 19 febrewaris.
Sporten
thumb|right|260px|De Olympyske ringen yn St. Moritz Op de Spullen fan 1928 stiene fjouwer sporten op it programma en 14 ûnderdielen ferdield oer 8 dissiplines. De Militêre patrûlje wie in demonstraasjesport.
Medaljes
thumb|right|260px|De 5000m reedriden tusken de Noar Carlson en de Dútser Mayke
Coco
"Coco", "CoCo" of "Co-Co" hat yn de Wikipedy ferskate betsjuttings:
Olympyske Winterspullen 1928
Dielnimmende lannen
Fiifentweintich lannen diene mei oan de Spullen, njoggen mear as fjouwer ferlyn. Harren debút makken Argentynje, Dútslân, Estlân, Japan, Litouwen, Lúksemboarch, Meksiko, Nederlân en Roemeenje. De Argetinen wiene de earste atleten fan it súdlik healrûn dy't oan de Winterspullen meidiene.
Pyteäs
thumb|250px|Byld fan Pytéas oan de gevel fan it Beursgebou yn Marseille (Fr.) Pyteäs of Pyteäs fan Massalia (Πυθέας ο Μασσαλιώτης; sa. 350 f.Kr. – 285 f.Kr.) wie in Grykske keapman, geograaf en ûntdekkingsreizger út de 4e iuw f.Kr. Hy kaam fan de Grykske koloanje Massalia, it Marseille fan no.
Yn deselde tiid dat Aleksander de Grutte yn it Easten oan de grinzen fan de doe yn Europa bekende wrâld tahâlde, ûndersocht Pyteäs it ûnbekende noardwesten fan Europa. Oer syn reizen hat er it wurk Περί του ωκεανού ('Oer de oseaan') skreaun dêr't lykwols neat fan bewarre bleaun is. In pear fragminten út dat wurk binne bekend fan sitaten troch oare skriuwers sa as Strabo, Eratostenes en Plinius de Alde, dy't Pyteäs teminsten diels as leugner beskôgen omdat sy syn reizen foar ûnmooglik hâlden of, sa as Polybios harsels as grutte saakkundige profilearje woenen. Oare oanwizings foar de ynhâld fan it wurk wurde fûn yn it wurk fan de astronoom Hipparchos fan Rhodos.
De reis
Oer de rûte dy't Pyteäs folge hat in protte diskusje west. De folgjende rûtebeskriuwing is mar ien fan de frijwat betroubere rekonstruksjes. Ut Marseille wei gie er fermoedlik oer lân troch de delling fan de Garonne nei Bordeaux (neffens archeolooch Barry Cunliffe). Dêr skippe er, wierskynlik by pleatslike hannelers oan board om sa by de kust del nei it noarden te gean. Sa bedarre er by Bretanje en makke dêrwei de oertocht nei de Britske eilannen. Dêrnei farde er Cornwall by del nei de Ierske See en besocht dêr it eilân Man. Syn reis brocht him fierder de westkust fan Grut-Brittanje by del nei it fierste noarden, dêr't er de Hebriden en de Orkney-eilannen oandie. Dan reizget er fierder mei lânseigen seefarders nei in lân dat hy Thule neamt. Guon histoarisy binne fan betinken dat Yslân, de Sjetlâneilannen of de Faeröer it meast foldogge oan de bskriuwing dy't hy der fan jout, mar oaren fine dat de kusten fan Noarwegen yn oanmerking komme omdat Pyteäs it hat oer bijen, hunning en rike nôtfjilden, eat wat net fûn wurdt op de Noard-Atlantyske eilannen mar wol yn Noarwegen. Pyteäs syn ûntdekkingstocht gie fierder de eastkust fan Brittanje by del werom nei it suden, om dêrnei de kusten fan de Noardsee te besykjen: fan Seelân oant Denemarken en faaks noch fierder nei it easten troch de Eastsee nei de mûning fan de Vistula en de Baltyske kuststreken, sels Finlân. Nei dy lange tocht gie er werom nei de Noardsee en sa de kust fan Frankryk bylâns werom nei Marseille.
Ynfloed op it Grykske wrâldbyld
Wat no krekt it doel fan Pyteäs syn reis west hat witte wy net. Yn alle gefallen bestudearre er de kultuer fan de minsken op de eilannen dy't er besocht en makke er reizen nei it binnenlân. Ik kin ek wêze dat er op paad gie fanwege de stêd om út te finen wêr't it foar de Massiliotyske ekonomy sa wichtige tin en barnstien wie kaam It soe kinne, mar de ynteresse fan Pyteas wie dúdlik breder as alinne de ekonomy en spitste him ek ta op de lânseigen befolking en op wittenskip. Sa beskreau Pyteas it befriezen fan de see, it noarderljocht, de midsimmernachtzon, it tij yn de Waadsee en berekkene hy mear as ien kear oan de hân fan de stân fan de sinne hoe fier noardlik at er siet.
It belang fan Pyteäs yn de Aldheid wie grut. Lange tiid wie hy yn it mediterrane gebiet de meast wichtige en faaks ek iennichste boarne foar kennis fan it noardwesten fan Europa. Syn berekkeningen oer de maksimale hichte fan de sinne waarden troch hellenisyske wittenskippers yn alderlei berekkeningen brûkt, sa as by it bepalen fan de omtrek fan de ierde.
Londen
Londen (Ingelsk: London) is de haadstêd en grutste stêd fan Grut-Brittanje en fan Ingelân. London leit yn it súdeasten fan Ingelân oan de Teems, sa'n 80 kilometer westlik fan de Noardsee. De stêd waard stifte troch de Romeinen en troch brêgen oer de Teems en in netwurk fan diken waard Londen mei de rest fan it Britske skiereilân ferbûn. Londen wie de haadstêd fan it Britske Ryk en dêrtroch iuwenlang it machtsintrum fan de wrâld. Londen hat sa'n 9 miljoen ynwenners en is dêrmei de grutste stêd fan Europa.
Topografy
left|thumb|Satelytfoto fan Londen De miljoenenstêd Londen, of it gruttere Londen, leit yn it súdeastlike part fan Ingelân. It gruttere Londen beslacht in gebiet fan 1,579 km², dêrtroch is it ien fan de grutste stêden op 'e wrâld. De Teems is in befarbere rivier dy't fan it súdwesten nei it easten troch de stêd rint. Eartiids wie dy rivier folle breder en ûndjipper as op it heden en waard begrinzge troch sompich lân; ter hichte fan de London Bridge wie sprake fan tij en by floed koe it wetter oant in kilometer breed wurde, goed fiif kear sa breed as no. Mei de oanlis fan de grutste Thames Embankment sûnt 1862 waard de breedte fan de rivier bot beheind, waard sawat 9 hektare lân oanwûn en koe in rioel, in metro en wegen oanlein wurde. Noch hieltyd foarmet eb en floed fan de rivier in bedriging foar de stêd, al soe de Thames Barrier, in wetterkearing yn de Teems eastlik fan Londen, de kommende desennia genôch beskerming biede.
It heechste punt yn Londen is Westerham Heights mei in hichte fan 245 meter. Westerham Heights leit yn de borough Bromley yn Outer London, de bûtenring fan it grutte Londen.
De City of London is de histoaryske stêdskern, dy't meastentiids allinnich de City neamd wurdt. De City is fral bekend troch it grutte tal finansjele ynstellings, dat er fêstige is. De omkrite is mar 2,6 km² grut en wurdt ek wol de "square mile" neamd. De City hat ûngefear 7000 ynwnenners.
Bestjoerlike yndieling
Londen bestiet út trettjin boroughs (dielgemeenten) fan Inner London: de City of London en tolve fuort omlizzende boroughs, omringd troch Outer London y grutter Londen (de folsleine stêd). De boroughs sels binne wer opdield yn ferskillende wiken. De stêd hat yn totaal 32 bestjoerlike ienheden.
De City of London is gjin borough, mar in seremonieel greefskip. De City of London hat dernjonken de status fan stêd, lykas de City of Westminster.
Klimaat
De stêd leit yn in gebiet mei in seeklimaat; gjin ekstreem waarme simmers en gjin ekstreem kâlde winters. De trochsneed temperatoer yn it jier is 14,4 °C.
Skiednis
thumb|left|Westminster Abbey yn 1749. Londinium waard yn it jier 47 nei Kristus stifte troch de Romeinen, op in plak oan de noardkant fan de Teems. Yn dy tiid wienen de Britske eilannen bewenne fan Kelten. Yn 61 n.Kr. fernielden de Britten (Kelten) Londinium. De stêd waard wer nij opboud. Yn de 2e iuw waard de earste brêge oer de Teems makke. Londinium wie ien fan de grutste plakken yn it Romeinske ryk, mar doe't it Romeinske Ryk yn it neigean rekke hie dat ek kwealike gefolgen foar de stêd. Londen wie net mear de haadstêd fan de Romeinske provinsje en it stedsgebiet Londinium wie suver ferlitten.
Nei 500 westlik fan de âlde Romeinske stêd in Angelsaksyske delsetting mei de Lundenwic stifte. Tsjin 680 wie de stêd wer in haven fan betsjutting wurden. De ynfallen fan de Wytsingen soargen foar gaos. Yn 851 en 886 waard Londen súksesfol oanfallen, yn 994 koenen de Londenaren de Wytsingen bûten de stêd hâlde.
De Wytsingen pasten de Denewet op it easten en noarden fan Ingelân ta. Yn de Angelsaksyske Kronyk skriuwt Alfred de Grutte dat Londen fannijs oprjochte waard yn 886. Ut argeologysk ûndersyk docht bliken dat it âlde Lundenwic (westlik fan de Romeinske stêd) yn dy tiid ferlitten waard en dat de bewenning en hannel binnen de âlde Romeinske stedsmuorren wer ta libben kaam. De weroplibbing gong earst stadich, mar om 950 hinne gie it gâns flugger. thumb|De Grutte Brân fan 1666 ferneatige in grut part fan de stêd. Mei de bou fan in katedraal troch Eatelbert fan Kent groeide de stêd wer. Yn de 12e iuw waard Londen de haadstêd fan Ingelân. Yn 1348 stoar in treddepart fan de befolking troch de Swarte Dea. Yn 1475 waard Londen in Hânzestêd mei in saneamd kontor. Yn de 16e iuw fermindere de ynfloed fan de Hânze gau. Lykwols waard it kontor fan Londen pas yn 1853 troch de Hânzestêden Lübeck, Bremen en Hamboarch ferkocht.
Yn de iere 17e iuw teheistere de bûdelpest troch de stêd. It deadetal fan de grutte pestepidemy fan 1665-1666 skommelet tusken de 70.000 en 100.000, sawat in fyfde diel fan de befolking. Troch de grutte brân fan Londen yn 1666 baarnde mear as de helte fan de stêd ôf, dêrtroch is hjoed de dei mar in lyts stik fan de âlde stêd bewarre bleaun. Robert Hooke waard as stêdeboukundige oansteld om in plan te meitsjen foar de weropbou dy't mear as tsien jier duorre. Yn 1708 waard it masterwurk fan Christopher Wren, de Pauluskatedraal (St. Paul's Cathedral), oplevere. Yn de 18e iuw sette de groei fan Londen fierder troch. Ien it westen kaam nije stedsdielen lykas Mayfair ta stân en oer de Teems hinne waarden nije brêgen oanlein dy't de ûntwikkeling fan Súd-Londen mooglik makken. Yn it easten wreide de haven fan Londen him út. thumb|left|Skea troch Dútske bombardeminten. Tusken 1825 en 1925 wie Londen de grutste stêd op de wrâld. Troch de tichtbefolke en net botte hygiënyske stêd rekken yn dy tiid ek in protte minsken besmet mei goalera, dêrtroch stoaren der 14.000 minsken yn 1848 en sa'n 6.000 minsken yn 1866.
Yn de Twadde Wrâldkriich waarden grutte stikken fan Londen ferneatige troch Dútske bombardeminten. Yn 1944-45 foelen ferskate Dútske V1 en V2 raketten op de stêd. Sa'n 30.000 minsken rekken dêrby dea.
Ferkear
thumb|Foto fan terminal 5 fan de Lofthaven Heathrow. De Teems hat altyd belangryk foar de ûntjouwing fan Londen west. Omdat de Teems fan de see oan de stêd ta goed befarber wie, koenen grutte havengebieten ûntstean. Lytse rivierkes, al of net ferbûn mei de Teems, binne kanilisearre of mei kanalen ferbûn mei de Teems. Der binne ferskate maatregels naam om de ferkearsbelesting yn it sintrum minder te meitsjen. Yn de 19e iuw waard de earste metro oanlein omdat de strjitten fan Londen fol en lyts wienen. Hjoed de dei is de metro noch hieltyd in goed ferkearsmiddel om fan it iene nei it oare plak te kommen.
It grutste fleanfjild fan Londen is Londen Heathrow, en leit 24 km westlik fan Londen. Oare fleanfjilden binne London City (sa likernôch 15 km fan Londen City), London Gatwick (45 km súdlik fan Londen), London Luton (50 km noardwestlik fan Londen) en London Stansted (55 km noardeastlik fan Londen).
Befolking
Al yn 140 hie Londen 30.000 ynwenners, yn 1300 wiene dat 100.000 en yn 1801 wie Londen nei Rome de twadde stêd yn de skiednis fan it minsdom dy't nei alle gedachten mear as 1 miljoen ynwenners hie. thumb|It sintrum fan Londen By de folkstelling fan 2007 hie Londen 7.554.236 ynwenners. De stêdekloft (ek wol; Grutter-Londen) hie 12.629.020 ynwenners.
Bouwurken
thumb|links|200px|[[Palace of Westminster|Houses of Parliament mei de Big Ben]] Londen hat in protte nijsgjirrige gebouwen. It meast ferneamd is faaks de klokketoer fan de Big Ben, part fan it Palace of Westminster, ek wol bekend as Houses of Parliament.
It âldste gebou is de Tower of London, dat lykwols gjin toer is mar in grut kastiel dêr't de âldste parten fan út de 11e iuw datearje, dat net lang nei de Normandyske ynvaasje troch Willem de Oermasterder. Troch de tiid hinne hat it gebou ûnder mear tsjinne as keninklik paleis, mar ek as finzenis dêr't tsjinstanners fan de kening fêsthâlden waarden. Tsjintwurdich is it in museum, dêr't ûnder mear de Britske kroanjuwielen te sjen binne. Tower Bridge leit njonken de Tower of London. Alle dagen passearje mear as 40.000 fuotgongers en reau de brêge. Tower Bridge is ien fan Londens grutste toeriste-attraksjes.
It paleis Buckingham Palace is de Londenske residinsje fan keningin Elizabeth II en har man prins Philip. Yn de stêd en de omkriten lizze noch in grut tal oare (eardere) keninklike residinsjes, lykas Frogmore, Hampton Court Palace, Kensington Palace en Windsor Castle.
It reuzerêd London Eye en The O2 (earder Millennium Dome) hearre ta de nijste attraksjes fan de stêd. De London Eye jout op maksimaal 135 meter hichte in wiid oersjoch fan de stêd, de twadde is in grut evenemintekompleks, dêr't ûnder mear popkonserten jûn wurde.
Eveneminten
Elts jier yn oktober fynt yn Londen it BFI Filmfestival fan Londen plak. Yn juny fynt yn 'e stêd fierders Sundance London plak, in filmfestival dat rjochte is op ûnôfhinklike films.
Sport
thumb|Olympyske ringen oan de Tower Bridge. Londen hat 13 betelle fuotbalklups. Yn de beide heechste klassen fan it Ingelske fuotbal spylje Arsenal, Chelsea, Fulham, Tottenham Hotspur, Queens Park Rangers, Crystal Palace, Millwall en West Ham United.
Yn it stedsdiel Wembley stiet it romrofte Wembley stadion. De finales fan it WK fuotbal 1966 en it EK fuotbal fan 1996 waarden dêr spile. Yn it jier 2007 waard de nijbou fan Wembley oplevere. Yn it stadion wurdt alle jierren de finale fan de FA Cup holden, it bekertournoai fan it Ingelske fuotbal. Sûnt 1929 hâldt de Rugby League syn Challenge Cup finale yn it stadion. Wembley is ek it plak foar sporteveneminten dy't net struktureel holden wurde lykas moterwedstriden en wrakselwedstriden.
Yn Wimbledon wurdt alle jierren it Grand Slam toernoai holden. Yn it Twickenham Stadium wurde nasjonale en ynternasjonale Rugby wedstriden holden. De maraton fan Londen wurdt alle jierren yn april holden. Cricket is in populêre sport yn Londen. It tiim fan de Middlesex County Cricket Club spilet yn Lord’s, it ferneamdste cricketstadion op ierde.
Yn 1908, 1948 en 2012 waarden de Olympyske Simmerspullen yn Londen holden. Londen is de iennichste stêd dêr't de Olympyske Spullen trije kear holden binne.
Keppeling om utens
thumb|right|30px|''[[Kwissypedy|>]]
Marretje Arents
Marretje Arents (1712 - Amsterdam, 28 juny 1748), ek bekend as Mat van den Nieuwendijk of it 'limoenwiif', wie in Nederlânske fisk- en fruitferkeapster, dy't as ien fan de trije oanfierders fan it Pachtersoproer yn Amsterdam ferantwurdlik holden waard.
Persoanlik
Marretje Arents wenne net fier fan de Nieuwendijk yn in kelder by de Mandenmakersteeg. Sy hannele yn limoenen, skol en bokking; dêrfandinne waard sy het limoenwijf neamd. Oer har is net folle bekend, mar wol dat hja fiif bern hie, dêr't ien fan âld genôch wurden is om seeman te wurden. Marretje wie in betroude ferskining by it Damrak (op de Beursslûs).
Meidwaan oan it Pachtersoproer
Marretje waard 27 juny oanholden. Doe't der drige waard mei de pynbank woe sy wol tajaan dat sy op 24 juny 1748 belutsen west hie by it plonderjen fan fjouwer huzen yn de omkriten fan de Botermarkt, it Rembrandtplein fan no. Sy waard ta de dea feroardiele en tegearre mei Piet van Dort de oare deis ophongen. Mei kaam it ta in hja feroardieling omdat sy sein hawwe soe dat der plannen wienen om it Paleis op de Dam te feroverjen en in revolúsje út te roppen.
Wigle fan Aytta
thumb|200px|right|Viglius Portret troch [[Frans Pourbus de Aldere ]] Wigle fan Aytta fan Swichum, út it Frysk latinisearre ta Viglius ab Aytta Zuichemus (Barrahûs, 19 oktober 1507 – Brussel, 8 maaie 1577) wie in foaroansteand Nederlânsk steatsman, dy't benammen as rjochtsgelearde grutte namme makke hat. Hy wie in treflik legist en benammen in fûleindich ferdigener fan it katolisisme, mar ek Humanist yn de styl fan Erasmus, dy't er persoanlik koe.
Biografy
Viglius wie in soan fan Folkert fan Aytta dy't de eartiidse úthôf fan it Burgumer kleaster fan 1503 ôf yn erfpacht hie. Hy makke opgong op grûn fan syn bekwaamheden, net op grûn fan komôf en berte. As Fryske boeresoan, studearre hy Letteren en Rjochten yn Leuven, Dole, Avignon en Valence. Ek nei syn stúdzjes hâlde hy ta yn de universitêre fermiddens fan Frankryk, de Dútske lannen, Switserlân en Itaalje, wêr't hy wittenskiplike relaasjes hie mei ferskate gelearden. Hy waard dosint yn de rjochten yn Padua, en tusken 1535 en 1541 wie hy efterinoar lid fan it Reichskammergericht yn Speyer en heechlearaar (rjochten) te Ingolstadt.
Yn 1541 waard hy troch Karel V beneamd as lid en yn 1549 sels ta foarsitter fan de Geheime Ried yn Brussel. Boppedat waard hy yn 1543 ek lid fan de Grutte Ried fan Mechelen en yn 1554 foarsitter fan de Ried fan Steat. As ien fan de meast foaroansteande juristen fan it destiidske Jeropa wie hy it brein fan it Habsburchske regearingsapparaat yn Brussel. Nei de dea fan syn frou krige Viglius de ambysje om ta proast fan it Gintske Sint-Baafskapittel beneamd te wurden, en om dy reden liet hy him troch kardinaal Granvelle yn 1562 ta pryster wije.
Viglius wie in trou tsjinner fan kening Filips II, wat net weinimt dat hy ek krityk hie op de polityk fan de kening en benammen op dy syn religieuze ûnferdraachsumens, mar kruskearre hat er de kening nea. By de ôfkundiging fan de "Matiging" troch Margaretha fan Parma betoande Viglius him in foarstanner fan de foarstelde maatregels. Mei Alva koe hy lykwols minder goed opsjitte: wol hie hy in grut oandiel yn dy syn Criminele Ordonnantie, mar ûnder mear troch syn pleidoai foar ôfhâldendheid yn de ketterferfolging, syn relaasjes mei "fertochte" humanisten en syn fûleindich ferset tsjin de "Tsiende Pinning" helle hy him Alva's hate op 'e hals. Yn 1569 gie hy ôf as foarsitter fan de Geheime Ried, mar bleau foarsitter fan de Ried fan State.
Yn 1569 stifte hy te Leuven it Vigliuskolleezje.
As einferantwurdlike foar de tapassing fan de keizerlike ketterijplakkaten pleite Viglius foar in reedlike útfieringspraktyk. Hy ferwachte mear fan oertsjûging mei reedlike (en neffens him superieure) arguminten as fan it brûken fan de rûge bile. Viglius hold him oan Erasmus' advys, dy't him ea persoanlik oanrikkemandearre hie it foarbyld fan in stjerrende te folgjen, dy't op de fraach fan de duvel wat hy leaude, sein hie: „Wat de tsjerke leaut.” En op de fraach wat de tsjerke leaude, sei: „Wat ik leau.”
Wurken
As rjochtsgelearde is Viglius benammen bekend troch syn Institutiones juris civilis in graecam linguam per Theophilum traductae (útjouwerij Basel, 1533), d.i. de earste útjefte fan de Grykske parafraze fan Justinianus' Institutiones, it ynliedende learboek rjochten út de tiid fan de Kodeks Iustinianus. In wichtige kolleksje geskriften fan Viglius wurdt bewarre yn de bibleteek fan de Georg-August-Universiteit yn Göttingen.
Monumint
Sûnt 2018, 511 jier nei syn berte, hat Wigle fan Aytta in stânbyld foar de Kânselarij yn Ljouwert. It waard makke troch Hans Jouta en op 19 oktober ûntbleate troch Herman van Rompuy, de eardere foarsitter fan de Jeropeeske Rie.
Gynekomasty
thumb|right|Gynekomasty Gynekomasty (gynaecomastia fan it Grykske gyne 'frou' en mastos 'boarst') is it ûntstean fan abnormaal boarstweefsel by de man.
Ranomi Kromowidjojo
Ranomi Kromowidjojo (Sauwerd, 20 augustus 1990) is in Nederlânsk swimster.
CAVR Award
De CAVR Awards (de ôfkoarting stiet foar Cyberspace Adult Video Reviews) binne in groep Amerikaanske prizen dy't ienris yn it jier takend wurde foar de bêste pornografyske films. Dizze prizen binne yn 1996 ûntstien om ynternetpublikaasjes te bekroanjen (en der op dy manear belangstelling foar te wekjen), dêr't (doe noch) gjin omtinken oan skonken waard troch de prestizjeuze AVN Awards. Der bestiet gjin offisjele útrikkingsseremoanje. Under de pornoaktrises dy't alris in CAVR Award wûn hawwe, binne Tiffany Mynx, Sylvia Saint, Jewel De'Nyle, Jenna Jameson, Tera Patrick, Francesca Le, Jada Fire, Jesse Jane, Bree Olsen en Alexis Texas.
Å (Noarwegen)
Å (sis: [oː]), folút Å i Lofoten, is in fiskersdoarp mei sa'n 250 ynwenners yn de gemeente Moskenes, provinsje Nordland, Noarwegen. Å leit oan de súdeastkant fan Moskenesøya, ien fan de protte eilannen yn Lofoten.
Å hat twa museums, it Stokfiskmuseum fan Lofoten en it Noarsk Fiskersdoarpmuseum.
Neurenberch
Neurenberch (Dútsk: Nürnberg; Nürnbergysk: Nämberch) is in kreisfreie Stadt yn de Dútske dielsteat Beieren. De stêd hat 501.072 (2014) ynwenners. Mei de oanswettende gemeenten Fürth, Erlangen en Schwabach foarmet hy de Metropolregion Nürnberg, in agglomeraasje fan 2,5 miljoen ynwenners.
De stêd, oan de rivier de Pegnitz, is ien fan mar in pear stêden yn Dútslân dy't syn oarspronklike festingmuorren en -tuorren foar in grut part noch hat.
Boarstferlytsing
thumb|right|250px|Boarstferlytsing: Links foar, rjochts nei de operaasje Boarstferlytsing is in sjirurgyske yngreep wêrby't de boarsten ferlytse wurde troch it weinimmen fan fet-, hûd- en klierweefsel. Dy proseduere kin ek tapast wurde om foar te kommen dat de boarsten hingjen geane, út reden fan estetyk. Lykas by boarstfergrutting wurdt de yngreep fral by froulju útfierd, mar dan meast at sy der lichaamlike lêst fan hawwe, sa as: pine yn 'e nekke, pineholle, rêchpine, rûngearens en swierrichheden mei it sykheljen. By manlju wurdt it foaral dien yn gefal fan gynekomasty.
Neurenberch
Ut de skiednis
Yn 1493 waard dêr de ferneamde Kronyk fan Neurenberch útjûn. Fan de 15e oant de 17e iuw hie Neurenberch in bloeiende metaalyndustry. Dêrnei rekke de stêd yn ferfal. Oant de Twadde Wrâldkriich hie de binnenstêd in alhiel bewarre midiuwske karakter mei goatyske bouwurken. Troch loftoanfallen en in fjouwer dagen lange grûnoanfal oan de ein fan de kriich wie de histoaryske binnenstêd hast alhiel ferneatige. Nei de kriich waard de midsiuwske bebouwing foar it grutste diel wer opholpen.
Neurenberch wie yn 1933 perfoarst net in troch de nazys dominearre stêd. De boargemaster wie in liberaal en it bestjoer wie progressyf.
Yn 1927, 1929 en fan 1933 oant en mei 1938 waarden yn dizze stêd de nasjonaalsosjalistyske Rykspartijdagen fan de nazypartij (NSDAP) holden. De kar foar Neurenberch kaam fan dat de stêd ek gauris it sit wie fan de Ryksdagen fan it Hillige Roomske Ryk. De rassewetten fan Nazy-Dútslân, dy't Joadske boargers fan it mienskipslibben útsletten en rjochtleas makken, binne yn Neurenberg ôfkundige en wurde dêrom de Neurenberger Wetten neamd.
Nene (rivier)
thumb|De Nene by Fotheringhay thumb|De Nene yn Peterborough De Nene is in 147 kilometer lange rivier yn it easten fan Ingelân, dy't troch Northamptonshire, Cambridgeshire, Lincolnshire en Norfolk streamt. De Nene is oer in lingte fan 142 km befarber, fan Northampton nei The Wash.
De rivier ûntspringt by Badby yn Northamptonshire. Hy rint earst troch fruchtber boulân en dan troch it yndustrylânskip fan Northampton, Wellingborough en Irthlingborough. Hy rint fierder troch de Hichten fan Cambridgeshire, de stêd Peterborough, troch Wisbech en Sutton Bridge yn Lincolnshire en mûnet dêrnei út yn de "The Wash" en de Noardsee.
De Nene ferbynt it Grand Union Canal mei de rivier de Grutte Ouse. De Nene is foar in grut part kanalisearre en hat sluzen. It útsprekken fan de namme Nene feroaret mei de rin fan de rivier. Dêr't er yn Northamptonshire meast 'nen' sein wurdt, feroaret dat yn de omkriten fan Peterborough yn 'neane' (sa as yn it Ingelske mean).
Take a Chance on Me
Take a Chance on Me is in nûmer dat oarspronklik opnaam is troch ABBA op 15 augustus 1977 yn de Marcus Music Studios yn Stockholm en útbrocht op it album ABBA: The Album út 1977. Take a Chance on Me wie it twadde nûmer op it album en waard yn jannewaris 1978 útbrocht as twadde single fan it album.
Oer it nûmer
Take a Chance on Me waard skreaun troch Benny Andersson en Björn Ulvaeus. It idee foar it nûmer kaam fan Ulvaeus, dy't hurdrinnen as hobby hie. Under it draven song er altyd in bepaald ritme wat klonk as tck-a-ch. Dat feroare úteinlik yn take-a-chance, wêrby't de teksten betocht waarden.
Volksbond tegen Drankmisbruik
thumb|200px De Volksbond tegen Drankmisbruik waard yn 1875 troch Louis Philippona oprjochte as de Multapatior's Bond ter bestrijding van bedwelmende dranken. Yn 1882 waard de namme feroare yn Volksbond, Vereeniging tegen Drankmisbruik.
Sier
Om 2012 hinne waard benoarden de fjoertoer op It Amelân in nij doarp stiften mei de namme Sier, wêr't hjoeddedei tsien huzen stean.
In fear nei It Amelân, MS Sier, is ferneamd nei it doarp.
Volksbond tegen Drankmisbruik
Oprjochter
Louis Philippona (1827-1879) waard yn Rotterdam berne, mar groeide nei it ferstjerren fan syn heit op yn in kostskoalle yn Roosendaal en in kleaster yn Uden. Yn 1863 begûn syn karriêre as sjoernalist, earst by de liberale Nieuwe Noordbrabander en yn 1868 by it Handelsblad. Hy skreau ûnder de namme Multapatior (oersetting: 'ik lij in soad'). Hy wie tige sosjaal begien en rjochte yn 1875 de Multapatior Bond op. Nei syn ferstjerren waard er opfolge troch mr Hendrik Goeman Borgesius.
It Bûn
De namme fan it bûn waard rillegau ferienfâldige. It Bûn hie neffens oare organisaasjes út dy tiid in reedlike en liberale oanpak. It bûn ivere foar in matich gebrûk fan drank. Doel wie troch opfieding en ûntwikkeling fan it folk it drankmisbrûk te bestriden. Se woene foaral misbrûk fan sterke drank foarkomme. Der waarden kofjehuzen, wacht- en itenslokalen oprjochte, dêr 't alkoholfrije dranken te krijen wiene. Ek waard omtinken jûn oan lichaamlike aktiviteiten en it stimulearjen fan hobby's. Der waarden lêzingen jûn en biblioteken oprjochte.
It bûn hie yn 1875 fiif ôfdielingen, yn 1878 wiene der al santjin ôfdielingen bykaam. De nije foarsitter, Goeman Borgesius, wie ek Twadde Keamerlid foar de Liberale Uny. Hy joech de oanset ta it stal jaan fan it drank-fergunningestelsel.
Yn it begjin fan de 20ste iuw waard foaral in soad omtinken jûn oan de húshâlding. Faak wiene der finansjele problemen troch it drankgebrûk fan de heit. Der kamen ûnderrjocht yn itensieden en itensiedersboeken om te learen goedkeape mar sûne mielen te meitsjen. Der waarden wenningbouferieningen oprjochte en folkstúntsjes ta foldwaan jûn. Der waarden yn 'e striid tsjin drankmisbrûk kursussen jûn yn it meitsjen fan húsflyt, om de minsken by steat te stellen om harren frije tiid nuttich te besteegjen ynstee fan de flesse te pakken. Yn 1910 organisearre it Folksbûn de Nationale tentoonstelling voor huisvlijt.
Nei de Twadde Wrâldoarloch naam it alkoholgebrûk wer ta. Yn 1969 waard it earste alkoholfrije weirestaurant iepene. Doe't it Folksbûn syn iuwfeest fierde en it predikaat 'Keninklik' krige, wiene der 300 kantines dy't beheard waarden troch it bûn. De omset wie ûnder mear 48.000.000 kopkes kofje it jier.
Hjoed-de-dei is it bûn opsplitst yn in paer selsstannige organisaasjes, lykas de Stichting Volksbond Amsterdam en de Stichting Volksbond Rotterdam.
Kosthuzen
It Folksbûn wie ek aktyf belutsen by de opfang fan âld KNIL-militêren yn tehuzen lykas Bronbeek te Arnhim en it Grijze Huis yn Putten. It Grize Hûs hie in grut eksploitaasjetekoart en waard sletten en yn 1973 ôfbrutsen. De bewenners waarden oerpleatst nei Bronbeek.
Ron Jans
Ron Jans (Swol, 29 septimber, 1958) is in eardere Nederlânske fuotballer. Nei syn aktive karriêre waard er earst learaar Dútsk oan in middelbere skoalle, dêrnei fuotbaltrainer en -bestjoerder.
Volksbond tegen Drankmisbruik
Bestjoer
Bestjoersleden wienen ûnder oare:
Ron Jans
As spiler
Ron Jans fuotballe earst by de Swolske fuotbalklup RKSV Zwolle. Syn talint waard ûnderkend troch PEC Zwolle dat him as jeugdspiler oanluts. Yn it seizoen 1976-77 makke Jans syn debút yn it earste alvetal fan PEC-Zwolle dat doe yn de earste difyzje spile. Mei Jans waard PEC twadde. In jier letter waard PEC kampioen en promovearre nei de Earedifyzje. Jans spile noch fjouwer seizoenen mei PEC yn de earedifyzje en ferhuze yn de simmer fan 1982 nei FK Grins.
As spiler fan FK Grins makke er yn 1983 twa legendaryske doelpunten. Op 23 jannewaris 1983 makke er by de kompetysjewedstriid tsjin AFC Ajax yn de slotsekonden de lykmakker (5-5), nei't Grins in pear minuten dêrfoar noch mei 5-3 efterstie, en earder al de wedstriid mei 2-0 efterstie. Yn de UEFA Kup-wedstriid tsjin Atlético Madrid makke Jans ien fan de trije doelpunten fan Grins.
Oplieding
Under syn karrière as proffuotballer folge Jans in oplieding oan de leararenoplieding Ubbo Emmius yn Grins en Ljouwert. Hy helle in foech yn Dútsk en Skiednis. Nei syn fuotbalkarrière waard er learaar Dútsk op in middelbere skoalle yn Grinslân. Mar letter keas er der foar om de oplieding foar trainer betelle fuotbal te folgjen.
As trainer
Under syn oplieding ta trainer betelle fuotbal hie Jans trije amateurklups: SJS, ACV Assen en Achilles 1894. Yn 2001 wie er assistint-trainer by FK Emmen. De trochbraak fan Jans kaam yn 2002. FK Grins hie nei it seizoen 2000-01 ôfskie nommen fan de klupikoan Jan van Dijk. Hy waard opfolge troch Dwight Lodeweges, dy't nei oardel seizoen yn 2002 fuortstjoerd waard. By it sykjen nei in opfolger kaam de klup úteinlik by Ron Jans. Hoewol't Jans noch mar in bitsje ûnderfining hie, waard er dochs oanlutsen as haadtrainer.
Doe't Jans nei FK Grins gie spile it yn de Earedifyzje, mar it bongele ûnderoan de ranglist. Yn syn earste seizoen is hânhâlding de doelstelling. Jans slagget der krekt yn om him mei FK Grins te hânhâlden. Wol soarget de ploech mei in remize tsjin PSV derfoar dat FK Swol, de eardere klup fan Jans, ta de neikompetysje feroardiele waard. Yn syn twadde seizoen is hânhâlding wer de doelstelling, dy komt gjin stuit yn gefaar.
Op 23 oktober 2008 waard Ron Jans offisjeel de langst sittende trainer fan FK Grins. Hy hie noch in kontrakt oant 30 juny 2010. Theo Verlangen wie dêrfoar de langst sittende trainer, hy wie seis jier lang trainer fan FK Grins fan 1 july 1977 oant 30 juny 1983. By de wedstriid tsjin Vitesse op 12 april 2010 siet Jans foar de 226e kear op de bank by FK Grins.
Op 11 novimber 2009 waard bekend dat is seizoen 2009/2010 it lêste seizoen by FK Grins foar Jans wie. De opfolger fan Jans is de Fries Pieter Huistra.
Op 22 febrewaris 2010 waard bekend makke dat er mei yngong fan it seizoen 2010/2011 by SK It Hearrenfean wurde sil. By de efterban fan FK Grins soarge dat foar de nedige kommoasje, dêr't benammen by wiisd waard op in eardere útspraak fan Jans dat er út respekt foar de supporters fan Grins nea nei Hearrenfean gean soe. SK Hearrenfean is nammentlik in rivaal fan de Grinzers. Jans bleau twa seizoenen trainer fan SK Hearrenfean. Nei it seizoen 2011/2012 naam er ôfskied fan It Hearrenfean en waard er opfolge troch Marco van Basten. Op 29 maaie 2012 tekene Jans in kontrakt by it Belgyske Standard Luik, dêr't er de Belch Belg José Riga opfolge. Nei alve kompetysjewedstriden waard er op 22 oktober 2012 ûntslein by de klup. Hy is de earste trainer dy't ûntslein waard yn de Jupiler Pro League 2012-2013, hy wist mar 13 punten te heljen yn 13 wedstriden.
Yn it seizoen 2017/2018 begûn Jans as technysk manager by FK Grins. Dat bleau er twa seizoenen.
Carien Kleibeuker
Carien Kleibeuker (Rotterdam, 12 maart 1978) is in Nederlânsk hurdrydster. Se is spesjalisearre op de lange ôfstannen, benammen de 5000 meter. Op de 10.000 meter hat se (2007) it Thialf-baanrekord: 14.39,76, mear as in heale sekonde stadiger as it nasjonale rekord fan Carla Zijlstra út 1997: 14.39,22.
Biografy
Op ferskate toernoaien wist Kleibeuker sa no en dan de nasjonale top en dêrnei ek de Europeeske en wrâldtop te berikken. By de Nederlânske kampioenskippen per ôfstân yn Dimter yn 2000 helle Kleibeuker har oant dan ta ienige medaljle op in grut toernoai, se einige as tredde op de 5000 meter.
Seizoen 2005/2006
Nei dizze prestaasje waard der net folle mear oer har fernom as it om opfallende prestaasjes gie. Oant se op 9 desimber 2005 op deselde 5000 meter winnaresse waard fan de B-groep by de World Cup. Hjirtroch krige se in nominaasje yn de oanrin nei de Olympyske Winterspullen 2006 yn Turyn. Om wis te wêzen fan kwalifikaasje moast Kleibeuker by de NK ôfstannen op It Hearrenfean by de earste trije einigje.
By dy NK ôfstannen 2006 (holden op 30 desimber 2005) slagge Kleibeuker yn har misje. Se einige net allinnich yn de top trije, mar wist de ôfstân winnend ôf te sluten. Allinnich Renate Groenewold, Gretha Smit en Moniek Kleinsman dy’t efterinoar twadde, tredde en fjirde waarden kamen noch wat yn de buert. Foar Groenewold en Smit levere dizze prestaasje teffens kwalifikaasje op, mar Moniek Kleinsman moast it dwaan mei har startbewiis op de 3000 meter dat se in pear dagen earder ôftwong.
Op de Olympyske Winterspullen 2006 helle se it 10e plak op de 5000 meter.
Nei in troch oertrening teloarstellend seizoen 2006/2007 makke Carien Kleibeuker op 31 july 2007 bekend te stopjen mei riden. Se ruile de iisbaan yn foar in karriêre as fysiotherapeute. Yn 2010 kaam Kleibeuker werom op it iis.
AVN Award
De AVN Awards binne in groep Amerikaanske prizen dy't ienris yn it jier takend wurde foar de bêste pornografyske films en alles dat dêrmei te krijen hat. Dizze prizen wurde útrikt troch AVN (Adult Video News), it toanoanjaande tydskrift fan 'e Amerikaanske pornoyndustry. Krekt as Amerikaanske mainstream-prizen (Oskar, Emmy, Tony, ensfh.) hawwe ek dizze prizen in bynamme krigen, ntl. de Woody (wat sawol in foarnamme is as in sprektaalterm foar "ereksje"). De AVN Awards wurde wol de Oskars fan 'e pornoyndustry neamd, mei't se op har eigen mêd in ferlykbere prestizjeuze status hawwe. Se binne opparte yn hast 100 ferskillende kategoryen.
Utrikking
De AVN Awards besteane sûnt febrewaris 1984. De útrikking fynt op 't heden plak yn begjin jannewaris, ûnder it AVN Adult Entertainment Expo yn Las Vegas, yn 'e steat Nevada. Sûnt 2008 wurdt in ta 90 minuten ynkoarte ferzje fan 'e seremoanje útstjoerd op 'e betelstjoerder Showtime.
GayVN Awards
Prizen foar homoseksuële pornografy makken fan 1986 oant 1998 ûnderdiel út fan 'e AVN Awards. Fanwegen it almar tanimmende oantal kategoryen is dêr yn 1999 in eigen groep prizen foar ynsteld: de ''GayVN Awards.
Kategoryen
Net mear besteande kategoryen tusken heakken.
Foar in spesifyk optreden
N.B.: De oantsjuttings "film" en "fideo" slane op it medium dêr't de oangeande film/sêne op opnommen is. Alle titels waarden/wurde inkeld op fideobân/dvd útjûn.
Kraanfûgels
thumb|right|200px|Kraan De kraanfûgels (Gruidae) binne in famylje yn it skift fan de kraaneftigen (Gruiformes). It binne allegear grutte fûgels mei lange poaten en in lange nekke. Oars as de reagers, fleane de kraanfûgels mei de nekke útstrutsen. De measte soarten fan kraanfûgels hawwe in yngewikkelde en drokke balts.
Harkemaske Boys
Harkemase Boys, mei as bynamme De Harkiten, is in fuotbalferiening fan De Harkema. De fuotbalferiening waard stifte op 26 juny 1946 en spilet sûnt 2016 yn de sneons Tredde Difyzje, it twad heechste amateurnivo fan Nederlân. De Harkemase Boys spylje harren thúswedstriden op it Sportpark de Bosk.
Yn 2003 waard de Harkemase Boys foar it earst kampioen yn de Haadklasse C, it doetiidske heechste amateurnivo. It meast súksesfolle seizoen út de klupskiednis wie it seizoen 2008/2009, wêryn't de klup kampioen waard fan de Haadklasse C en Distriktsbeker Noard wûn. Dy lêste priis waard ek yn 2006, 2007, 2011, 2013 en 2015 wûn.
Stifting en earste jierren (1946 - 1952)
De fuotbalferiening Harkemase Boys waard stifte op 26 juny 1946 by in gearkomste fan fuotballeafhawwers yn de naaiskoalle oan de Tsjerkestrjitte yn De Harkema. Dêrfoar wie al besocht om yn it doarp in fuotbalferiening te stiften dy't op sawol sneons as sneins spylje soe. Dit slagge lykwols net, omdat by de gearkomste hjiroer net genôch foarstanners fan it sneonsfuotbal oanwêzich wienen. Mei in advertinsje yn de regionale krante De Feanster waard al genôch animo fûn foar in sneonsferiening.
Oars as in soad oare sneonsferienings hat Harkemase Boys gjin leauwige ynslach.
Al gau nei de stifting fan de Harkemase Boys wienen der súksessen. Der ploech begûn yn de Twadde Klasse FVB, wêryn't twa kear efter elkoar it fjirde plak behelle waard. Yn it tredde jier nei de stifting, it seizoen 1948/1949, waard de klup foar it earst kampioen, wêrtroch't de Boys promovearren nei de Earste Klasse FVB. Nei in tredde plak yn it earste jier yn de Earste Klasse einige Harkemase Boys it seizoen dêrnei op it heechste plak, sûnder in wedstriid te ferliezen. De klup slagge der lykwols net yn te promovearjen, omdat de promoasjewedstriden tsjin DWP fan Sint Jansgea net wûn waarden. Mar yn it tredde seizoen yn de Earste Klasse, fuotbaljiergong 1951/1952, slagge de klup der lykwols al yn om te promovearjen. Yn de kompetysje einige de klup wer boppe-oan en yn de promoasjewedstriden tsjin Makkum wie Harkemase Boys de sterkste.
Haadklasse (1997 - 2010)
Yn 1997 waard Harkemase Boys mei ien punt foarsprong op ONS Snits kampioen fan de Earste Klasse E, wêrtroch't de klup foar it earst promovearre nei de Haadklasse C, it op dat stuit heechste fuotbalnivo fan Nederlân. De Harkema wist him de neikommende jierren goed stân te hâlden yn dy klasse. Mei trije 7e plakken en in 8e plak die de ploech yn de earste fjouwer jier knap mei yn de middenmoat fan de Haadklasse. Nei in minder jier yn it seizoen 2001/2002, Harkema waard 11e, makke de feriening it seizoen dêrop it oant dat stuit bêste jier út de skiednis troch. Under trainer Sjoerd Jan Eppinga waard de klup yn Wezep tsjin WHC kampioen yn de Haadklasse C. Yn it Algehiel Amateurkampioenskip koenen de Boys gjin fúst meitsje: mei trije likespullen en ien nederlaach is Harkema de minste yn in pûl fan trije.
Yn de jierren nei dit kampioenskip bleau Harkemase Boys meidwaan yn de top en subtop fan de Haadklasse C, mar yn it seizoen 2006/2007 gie it op de kop ferkeard. In tige rûzich jier, wêryn't de klup trije trainers, Willem Weening, Fritz Korbach en Pieter Bijl, fersliet, waard mei in 13e plak yn de kompetysje ôfsletten, wat direkte degredaasje nei de Earste Klasse E betsjutte. Yn de Earste Klasse die bliken dat de Harkiten ûnder de nije trainer Henk de Jong fierstente sterk wienen foar de konkurrinsje. Mei 60 punten (20 oerwinnings en 2 kear ferlern) en in doelsaldo fan 87 doelpunten foar en 22 tsjin waarden de Boys mei 19 punten foarsprong kampioen. De Harkemase Boys kearen sadwaande nei ien jier ôfwêzigens alwer werom op it heechste nivo. Njonken it kampioenskip yn de Earste Klasse E koe Harkemase Boys ek foar it earst de Distriktsbeker Noard op de earelist byskriuwe.
Werom yn de Haadklasse C sette Harkemase Boys de goeie prestaasjes troch. Mei oermacht, in foarsprong fan 11 punten, waarden de Harrekiten kampioen. Opfallend genôch wurdt de klup ek diskear kampioen yn Wezep tsjin WHC. Yn de striid om it Algehiel Kampioenskip komme de Boys út tsjin de kampioenen fan de twa oare sneonshaadklassen, Rijnsburgse Boys en IJsselmeervogels. Ek dizze kear koe Harkemase Boys net op tsjin it geweld út de Haadklasse A en B. Mei ien oerwinning en trije nederlagen waarden de Boys lêste yn de pûl. Lykas yn it jier hjirfoar wûn Harkemase Boys de striid om de Distriktsbeker Noard.
Fuotbaljiergong 2009/2010 stie foar Harkemase Boys yn it ramt fan promoasje nei de nij te foarmjen Topklasse. Mei in twadde plak yn de kompetysje slagge de klup dêr ryklik yn.
Topklasse (2010 - 2012)
By de ynfier fan de Topklasse as nije heechste amateurklasse fan Nederlân wie Harkemase Boys ien fan de 32 klups dy't nei dizze difyzje promovearren. It wie de ienichste Fryske klup dy't dat jier op dit nivo útkaam. Yn it earste jier fan de Topklasse einigen de Harkiten op it tsiende plak. It twadde jier yn de Topklasse wie in stik dreger foar de Friezen. It jier wie sels sa min dat de Boys belies jaan moasten en degradearren nei de Haadklasse C.
Werom yn de Haadklasse (2012 - 2016)
Mei âld-spiler Willem Brouwer as nije trainer en âld-trainer Sjoerd Jan Eppinga as assistint wie de start fan it earste seizoen ûnder dit duo dreech. Harkemase Boys wûn nul kear yn harren earste sân kompetysjewedstriden. Dêrnei gie it wat better draaien, mar de ploech kaam net fjirder as de middenmoat. Wol helle Harkemase Boys foar de sechsde kear de bekerfinale. Dêryn wie grutte rivaal SC Genemuiden de tsjinstanner. Harkemase Boys wûn de finale yn Snits mei 3-2 en pakten sa foar de fyfde kear yn de kluphistoarje de beker.
It twadde seizoen ûnder Brouwer en Eppinga ferrûn yn de kompetysje in stik better. Harkemase Boys einige as twadde, achter Genemuiden. Brouwer waard dêrnei opfolge troch Jan Vlap, Eppiga bleau assistint. Op 14 maaie 2016 waard Harkemase Boys ûnder lieding fan Vlap en Eppinga kampioen fan de Haadklasse C. De Harkiten wûnen de útwedstriid tsjin Flevo Boys mei 6-1 en wienen dêrmei op de slotdei fan de kompetysje wis fan promoasje. It wie de tredde titel yn de haadklasse foar Harkemase Boys, nei't se yn 2003 en 2009 ek kampioen yn de klasse waarden. Jan Vlap naam nei de titel ôfskied.