cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Snow White and the Huntsman
Plot
Yn dy tiid wurdt it keninkryk Thabor alhiel ferrinnewearre troch de tiranny fan keninginne Ravenna. Inkeld hartoch Hammond en syn oanhingers foarmje noch in lytse fersetshurd, mar se steane machteleas foar Ravenna oer. De keninginne lit geregeldwei tsjeppe jongfammen by har bringe, fan wa't se de jonkheid opsûcht om in betsjoening geande te hâlden dy't har mem oer har útsprutsen hat doe't se noch in bern wie. Troch dy betsjoening kin Ravenna foar ivich jong en kreas bliuwe, mar de fammen dy't se dêrfoar slachtofferet, feroarje suver fan it iene op it oare momint yn âlde wyfkes.
As Sniewytsje mearderjierrich wurdt, foarseit Ravenna har magyske spegel dat it fanke foarbestimd is har styfmem te ferdylgjen, of it moat wêze dat Ravenna har hert opyt, wat de keninginne ûntsjerlik meitsje sil. Ravenna oardert sadwaande har broer Finn om har it hert fan Sniewytsje te bringen, mar it fanke wit te ûntkommen nei it Tsjustere Wâld, dêr't Ravenna gjin macht oer hat. Dêrop lit de keninginne de jager Eric by har bringe, in widner en dronkelap. Se ûnthjit him om syn frou wer ta libben te bringen as er har Sniewytsje bringe kin, hoewol't se net fertelt wa't it fanke is.
De jager hat net folle muoite om Sniewytsje te finen, mar as Finn him ûntslûpe lit dat Ravenna de macht net hat om minsken út 'e dea op te wekjen, helpt er it fanke om op 'e nij te ûntkommen. Underwilens hat it nijs dat Sniewytsje noch libbet it kastiel fan hartoch Hammond berikt. William giet der tsjin 'e winsken fan syn heit op út om har te rêden. Hy jout him as bôgesjitter by it groepke hierlingen dat Finn om him hinne sammele hat. Op harren tocht troch it Tsjustere Wâld rêdt Sniewytsje it libben fan 'e jager as se oanfallen wurde troch in reuseftige trol.
Neitiid ferlitte Sniewytsje en de jager it wâld en komme se oan by in fiskersdoarp dat bewenne wurdt troch froulju dy't harrensels skeind hawwe, sadat se weardeleas en dus feilich binne foar Ravenna har tsjoenderspraktiken. De jager komt fan 'e froulju einlings de wiere identiteit fan Sniewytsje oan 'e weet, en lit har yn it doarp efter. As er lykwols sjocht dat it doarp troch Finn syn mannen platbaarnd wurdt, komt er werom om har op 'e nij te rêden. Hy helpt har om oan Finn-en-dy te ûntkommen. Neitiid moetsje se in groep fan acht dwergen, fan wa't de bline sjenner Muir waarnimt dat Sniewytsje de iennichste is dy't Ravenna ferslaan en har skrikbewâld beëinigje kin.
As Sniewytsje en de jager yn it selskip fan 'e dwergen troch in grien en wielderich taflechtsoard fan 'e ierdgeasten reizgje, dat skril ôfstekt by it keale, ûnfruchtbere foarkommen fan 'e rest fan it lân, wurde se oanfallen troch Finn-en-dy. By it dêropfolgjende gefjocht fine Finn en syn mannen en ien fan 'e dwergen de dea, wylst William oan 'e kant fan Sniewytsje en de jager fjochtet en harren rêdt. Neitiid bejouwe Sniewytsje, de jager, William en de oerbleaune sân dwergen harren nei it kastiel fan hartoch Hammond. Underweis komt Ravenna lykwols yn 'e momkape fan William by Sniewytsje, dy't se ferlokket om in fergiftige apel te iten. Hja flechtet as de jager en William har ûntdekke, mar Sniewytsje is dan al yn in djippe sliep rekke. William tutet har, mar se wurdt net wekker, al rint der har wol in inkele trien oer it wang dy't nimmen opmerkt.
Har selskipslju bringe Sniewytsje nei it kastiel fan hartoch Hammond. As er dêr mei har allinnich is, jout de jager utering oan syn spyt dat er har úteinlik net rêde koe, mei't har moed en krêft like grut binne as dy fan syn ferstoarne frou Sara. Ek hy tutet har, mar sjocht net de twadde trien dy't har oer it wang rôlet. Sines is de twadde tút fan wiere leafde dêr't ferlet fan wie om har wekker wurde te litten. Nei't Sniewytsje wer ta harsels kommen is, liedt se de troepen fan hartoch Hammond nei it keninklik kastiel ta om 'e striid mei Ravenna oan te gean.
De dwergen ynfiltrearje it kastiel troch it rioel en iepenje de poarte, sadat Sniewytsje en har leger der binnenkringe kinne. Sniewytsje sels siket Ravenna op yn har keamers en bynt mei har de striid oan, mar de hekse wurdt har oermânsk. Ravenna stiet op it punt om har te deadzjen as it fanke in oanfal docht dy't se leard hat fan 'e jager. Dêrmei ferwûnet se Ravenna deadlik en ferslacht se har foargoed. Thabor giet dan in nij tiidrek fan frede en harmony yn, en Sniewytsje wurdt kroane ta keninginne.
Produksje
Evan Daugherty skreau it senario foar Snow White and the Huntsman yn 2003, doe't er noch studearre oan 'e Universiteit fan New York (NYU). Hy basearre it op it bekende mearke Sniewytsje, fan 'e bruorren Grimm. Op dat stuit wiene reboots fan mearkes net in botte populêr filmsjenre. Dat boaze noch oan doe't The Brothers Grimm yn 2005 yn 'e bioskopen flopte. Uteinlik slagge it him en bring syn skript oan 'e man nei it súkses fan Alice in Wonderland yn 2010.
Foar de ferfilming waard it senario fan Daugherty bewurke troch John Lee Hancock en Hossein Amini. Rupert Sanders, foar wa't dit syn earste film wie, naam de rezjy op him. Joe Roth en Sam Mercer wiene as produsinten belutsen by Snow White and the Huntsman foar filmstudio Roth Films. De kamerarezjy wie yn 'e hannen fan Greig Fraser en de filmmuzyk waard fersoarge troch James Newton Howard.
Foar de film wie in budget beskikber fan mar leafst $170 miljoen. De opnamen fûnen plak yn it Feriene Keninkryk. De binnendoarsênes waarden fierhinne filme yn 'e Pinewood Studios, yn it Ingelske greefskip Buckinghamshire. De klimaktyske sêne mei de bestoarming fan it kastiel troch Sniewytsje en de kriichslju fan hartoch Hammond waard fan 26 oant en mei 29 septimber 2011 opnommen op it strân Marloes Sands, by it doarp Marloes yn it Welske Pembrokeshire. Der waard foar keazen om 'e dwergen spylje te litten troch akteurs fan normale lingte, fan wa't de gesichten yn 'e postproduksje mei digitale techniken oerset waarden op lytse lichems. Dy praktyk late ta fûleindige protesten fan 'e Little People of America, in belangeferiening foar Amerikanen mei dwerchgroei.
Distribúsje
De distribúsje fan Snow White and the Huntsman waard dien troch Universal Pictures. De film gie op 14 maaie 2012 yn premiêre yn Londen, wêrnei't er op 30 maaie yn 'e Britske bioskopen iepene, en op 1 juny yn 'e Amerikaanske bioskopen. Snow White and the Huntsman ferskynde op 11 septimber 2012 op dvd en blu-ray.
Untfangst
Snow White and the Huntsman krige fan 'e filmkritisy mingde resinsjes. Yn it tydskrift New York priizge David Edelstein de refizjonistyske toan fan 'e film, dy't neffens him "sterk beynfloede [wie] troch in protte ferstannige feministyske tinkbylden." A.O. Scott hie lof foar de aktearprestaasje fan Charlize Theron en wurdearre it dat de film "besiket om wat fan 'e driging werom te finen fan 'e ferhalen dy't foarhinne ferteld waarden om bern bang te meitsjen ynstee fan se te treastgjen." Yn Rolling Stone skreau Peter Travers dat Snow White and the Huntsman "in fisueel wûnder" wie. Hy hie ek lof foar Kristen Stewart, dy't neffens him oertsjûgjend útwoeks "fan in skruten famke ta in wisberette kriichsprinsesse." Betsy Sharkey fan 'e Los Angeles Times skreau dat de film "in absolút wûnder is om te sjen," al tekene se dêrby oan dat "wat dit refizjonistyske mearke ús net jout, is hertstochtlike leafde – de tuten binne sa kein as de snie wyt is."
Op 'e webside Rotten Tomatoes, dy't resinsjes sammelet, hie Snow White and the Huntsman in midsmjittich goedkarringspersintaazje fan 49%, basearre op 232 ûnderskate resinsjes. De konsensuskrityk fan 'e webside, gearstald út al dy resinsjes, stelt: "Hoewol't it in foechsum dûnkere ferzje optsjinnet fan it mearke dêr't it troch ynspirearre is, wurdt [de film] bedoarn troch ûnlykmjittich aktearjen, in problematysk tempo en in betiizjend skript." Op Metacritic, de wichtichste konkurrint fan Rotten Tomatoes, behelle Snow White and the Huntsman in goedkarringspersintaazje fan 57%, basearre op 39 resinsjes.
Resultaat
Yn 'e Feriene Steaten en Kanada brocht Snow White and the Huntsman $155,3 miljoen op, en yn alle oare lannen en territoaria $241,3 miljoen. De totale opbringst kaam dêrmei út op $396,6 miljoen. Ofset tsjin it budget fan $170 miljoen komt dat del op in winst fan $226,6 miljoen minus marketingkosten.
Yn 2013 waard Snow White and the Huntsman nominearre foar twa Oscars, te witten yn 'e kategoryen bêste fisuële effekten en bêste kostúmûntwerp. De film waard ek nominearre foar in Satellite Award foar bêste lûd, fjouwer Saturn Awards foar bêste fantasyfilm, bêste byrol fan in aktrise (Charlize Theron), bêste kostúmûntwerp en bêste special effects. Kristen Stewart en Chris Hemsworth wûnen de Teen Choice Awards foar bêste froulike, resp. manlike stjer yn in simmerfilm, wylst Charlize Theron de Teen Choice Award wûn foar bêste opwûne stantsje. By de Golden Raspberry Awards wûn Stewart de priis foar minste aktrise yn sawol Snow White and the Huntsman as The Twilight Sage: Breaking Dawn – Part 2.
Ferfolch
It súkses fan Snow White and the Huntsman late al rillegau ta spekulaasjes oer in ferfolch. Dat waard problematysk makke doe't útkaam dat regisseur Rupert Sanders syn frou bedragen hie mei haadrolspylster Kristen Stewart. Troch it skandaal soe der earst wol, doe net en doe wer wol in ferfolchfilm komme. Uteinlik waard it in film dy't sawol prequel as ferfolch wie, mei as titel The Huntsman: Winter's War; dizze film gie yn 2016 yn premiêre. Chris Hemsworth en Charlize Theron wiene wer fan 'e partij, en nije personaazjes waarden spile troch Emily Blunt en Jessica Chastain, mar Stewart wie inkeld op argyfmateriaal út 'e earste film te sjen.
Beukerskoalle
De beukerskoalle (ek wol mei in hollanistyske ynterferinsje kleuterskoalle neamd) is in foarm fan ûnderwiis dy't bedoeld is foar beukers, bern yn 'e leeftydskategory fan likernôch 4 oant 6 jier âld. Dit type skoalle waard oarspronklik almeast bewarskoalle neamd om't de bern der "yn bewarring" jûn waarden. Yn it Frysk waard dêrby de Nederlânske term bewaarschool oernommen as bewaarskoalle, wat net selden ferbastere waard ta bewaanskoalle. In oare beneaming foar de beukerskoalle is fröbelskoalle, nei Friedrich Fröbel, de Dútske pedagooch dy't de beukerskoalle betocht. Formeel waard it foarhinne 'tariedend leger ûnderwiis' neamd. De beukerskoalle moat net betize wurde mei it pjutteboartersplak, dat in foarm fan opfang is foar noch jongere bern fan 2 of 3 jier.
Oare lannen
Yn Flaanderen bestiet de beukerskoalle noch altyd, hoewol't dêr ek pjutten fan 3 jier of soms noch jonger hinne geane. Behalven kleuterschool wurdt de beukerskoalle yn Flaanderen ek wol kindertuin of papschool neamd. Yn 'e Feriene Steaten sprekt men foar in beukerskoalle fan in kindergarten, in (Dútske) beneaming dy't ôfkomstich is fan Friedrich Fröbel. Kindergartens foarmje almeast de earste klassen fan 'e elementary school en meitsje dêrmei diel út fan it ferplichte ûnderwiisstelsel. Oan 'e ferplichte kindergarten giet faak noch de frijwillige preschool foarôf.
Boekrôle
De boekrôle is de foarrinner fan it hjoeddeistige boek.
Uterlik
Se plakten in rige papyrusfellen of ek wol perkamintfellen, tsjintwurdich ek wol papierfellen oaninoar oant se in stripe fan bytiden wol meters lang hiene. Dy koene dan oprôle wurde op in stokje om opburgen te wurden. In goed hjoeddeisk foarbyld om in idee fan it uterlik te krijen fan wat in foarhinne gongbere mjitte fan in boekrôle wie is in tsjokke rôle behingpapier mei in hichte fan sawat A3-fel (±40 sm). Meast waard de rôle oan ien kant beskreaun mar inkeld ek oan beide om papyrus út te sparjen. By wurk dat út meardere boekrôlen bestie sit meastentiids in label oan de útein fan de boekrôle dêr’t op stiet wat de titel fan it wurk is, en it haadstiknûmer. Yn oprôle tastân stekt dat út de boekrôle sadat dat it flot opsykjen fan in beskaat wurk makliker makket.
De min te hanneljen boekrôle hat as neidiel dat der net gau in tekst opsocht wurde kin en dat der net tusken twa parten fan de rôle hinne en wer blêde wurde kin.
De kodeks as opfolger
Om it begjin fan ús jiertelling hinne waard de boekrôle stadichoan ferkrongen troch de ‘’kodeks’’, de boekfoarm mei ynnaaide katerns dy’t hjoeddedei brûkt wurde. Dat wie foar’t neist in Romeinske útfining. De kodeks fûn aardich flot yngong want dy is folle handiger om in beskaat haadstik gau op te sykjen troch te blêdzjen en dêrby in idee te hâlden fan it gehiel. In boekrôle moat meast in hiel stik ôfrôle wurde om itselde te dwaan. En ek is de boekrôle folle timsidiger as in kodeks. Troch it stive kaft (foarhinne gauris fan hout of tige tsjok lear makke) koe de kodeks goed oer in rûge behanneling dêr’t de boekrôle al gau skuord wêze soe. De kodeks hie troch syn ôfmjittings it foardiel om makliker ferfierd wurde te kinnen en dêrby in gruttere opslachtkapasiteit te hawwen.
Reality Kings
Reality Kings, soms ôfkoarte ta RK, is in Amerikaanske pornografyske webside en filmstudio dy't fêstige is yn Miami Beach, yn 'e steat Floarida. It bedriuw is eigendom fan it yn 2000 oprjochte RK Netmedia, krektlyk fêstige yn Miami Beach, dat teffens in stikmannich minder bekende pornografyske websiden yn besit hat, lykas CumFiesta.com, MilfHunter.com, CaptainStabbin.com, 8thStreetLatinas.com en RoundAndBrown.com. Yn 2012 waard RK Netmedia oernommen troch de yn Lúksemboarch fêstige porno-mulitnational MindGeek (foarhinne Manwin), dy't û.m. ek konkurrint Brazzers en de Amerikaanske pornostudio Digital Playground yn besit hat, en de websiden fan Wicked Pictures beheart.
Sjenre
Sûnt syn oprjochting is Reality Kings it mulpunt wurden fan in netwurk fan in stik as 25 websiden dy't in grut ferskaat oan pornografyske subsjenres oanbiede, lykas Aziatyske, Latynsk-Amerikaanske, ebony (swarte) en ynterrasiale pornografy, tiner-, reality-, amateur- en milfpornografy, njonken porno fan it grutteboarste- en gruttekontesjenre. Tsien fan dy websiden binne ûnderbrocht by de ymprint Muffia. Yn 2009 begûn Reality Kings fierders it programma Money Talks te meitsjen foar it betelkanaal Playboy TV. Datselde jiers sette it bedriuw ek útein mei in eigen betelstjoerder, Reality Kings TV (RKTV), dêr't se de ynhâld fan harren websiden (en dy fan Bang Bros) op útstjoere.
Skandalen
Reality Kings hat behelle west yn ferskate skandalen. Sa waard it bedriuw yn 2010 oanklage troch de Florida A&M University (FAMU) foar it skea ta tabringen oan 'e goede namme fan 'e universiteit troch it opnimmen fan in fideo foar de webside DareDorm.com, wêryn't acht (mearderjierrige) tiners dy't neffens eigen sizzen studinten oan 'e universiteit wiene, seksuële omgong mei-inoar hiene. Reality Kings en de FAMU kamen bûten de rjochtseal ta in skikking, wêrby't Reality Kings de universiteit in skeafergoeding fan $120.000 betelle.
Fierders hat Reality Kings ek skikkings troffen yn 26 saken mei muzykprodusinten, foar piraterij fan nûmers om as eftergrûnmuzyk foar harren pornosênes te brûken. Yn 2011 ûntstie der in skandaal doe't Reality Kings op ljochtskyndei in sêne opnaam op Flagler Monument Island, foar de kust fan Miami Beach. Dy saak is noch yn ûndersyk by de plysje.
En itselde jiers waard it bedriuw oanklage troch in frou dy't úthold dat yn in sêne op 'e webside CumFiesta.com har fuortrûne minderjierrige dochter Bieyanka Moore de haadrol spile. It ferwar fan Reality Kings wie dat Moore in ferfalske identiteitsbewiis brûkt hie om harren wiis te meitsjen dat se mearderjierrich wie, en dat se dêrmei net inkeld harren bedriuw foar de gek holden hie, mar ek ûnderskate steats- en federale oerheidsynstânsjes, en dat Reality Kings yn dizzen sadwaande gjin blaam trof.
Sub-netwurken
Boarne:
Toalen (stêd)
thumb|Stedhûs fan Toalen Toalen (Nederlânsk en offisjeel Tholen) is in stêd op it eilân eilân Toalen, yn de gemeente Toalen, yn it easten fan de Nederlânske provinsje Seelân. It leit oan de westkant fan it Schelde-Rynkanaal, dat de grins foarmet mei de provinsje Noard-Brabân.
Toalen wie in selsstannige gemeente oant 1971 en hie 8014 ynwenners op 1 july 2018. It plak ûntstie yn de 13e iuw by in tol oan it wetter Eendracht en krige yn 1366 stedsrjochten. De stêd hjit Toalen omdat der tol heft wurde koe.
Skiednis
Yn it earstoan wie der in tol by Schakerloo foar de skipfeart op de Striene. Greve Willem I liet in tol bouwe op de dyk fan de Vijftienhonderdgemetenpolder foar de skipfeart op de Eendracht dy't de rol fan wetterwei oernom. Dêromhinne ûntstie in delsetting dy't yn 1290 sels tolfrijheid krige. Dy ûntwikkele him ta it plak Toalen, dat omtrint 1366 stedsrjochten krige. Fiskerij en sâltsiederij wiene hjir de wichtichste boarnen fan bestean.
Yn 1928 waard in brêge oer de Eendracht yn gebrûk nomd dy't de feartsjinst ferfong. Yn de jierren '70 fan de 20e iuw waard de Schelde-Rynferbining troch de Eendracht oanlein. Dêroer waard yn 1971 in nije, hegere, brêge oanlein.
Toeristen kinne it histoaryske stedssintrum besichtigje en de Oosterschelde en nei it Zoommeer gean. Oan de Oesterdaam leit it rekreaasjeterrein 'de Speelmansplaten'. De Oosterschelde en it Zoommeer binne tige fûgelryk. Ek it histoaryske sintrum en de boskige, heuveleftige omjouwing fan Bergen op Zoom binne toeristyske bestimmingen yn de omkriten fan Toalen.
Edward Vajda
Edward Vajda (folút: Edward J. Vajda; Camp Lejeune (Noard-Karolina), 10 septimber 1958) is in Amerikaansk taalkundige, heechlearaar en publisist fan mingd Angelsaksysk Amerikaansk, Hongaarsk en Roeteensk etnysk komôf. Hy leit him benammen ta op ûndersyk nei lytse, yn har fuortbestean bedrige talen. Yn 2010 krige er ynternasjonale bekendheid troch syn foarstel foar de foarming fan in Dené-Jenisejaanske taalfamylje, dy't talen yn Sibearje mei guons yn Noard-Amearika ferbine soe.
Jonkheid en priveelibben
Vajda waard yn 1958 berne op 'e Mariniersbasis Camp Lejeune, yn 'e Amerikaanske steat Noard-Karolina, as de soan fan Richard Johnson, in serzjant yn it Amerikaanske Marinierskorps, en dy syn frou Elizabeth Vajda, in typiste. Hy hiet oarspronklik Edward M. Johnson, mar naam yn 1981 syn memme famkesnamme as efternamme oan en feroare doe ek syn middelnamme. Syn heit wie fan Angelsaksysk Amerikaansk komôf, wylst syn mem Hongaarsk en Roeteensk bloed hie.
Katedraal fan de Berte fan de Hear (Starodub)
De Katedraal fan de Berte fan de Hear (Russysk: Собор Рождества Христова), ek: Kozakkenkatedraal, is in tsjerke yn de west-Russyske stêd Starodub yn Brjansk oblast. De tsjerke heart by it bisdom Klintsovsky fan it aartsbisdom Brjansk.
De trijekoepelige tsjerke waard yn 1677 yn de styl fan de Oekraynske barok boud, nei't in eardere houten tsjerke út 1617 ôfbaarnde. De tsjerke waard boud fan bakstien en letter bepleistere. Sûnt it begjin fan de 18e iuw wie it de katedraal fan it yn Starodub legere Kozakkenrezjimint.
Edward Vajda
Jonkheid en priveelibben
Vajda sprekt floeiend Ingelsk en Russysk en kin him ek alteast fersteanber meitsje yn it Slowaaksk, Georgysk, Dútsk, Letsk, Litousk, Mandarynsk en Kettysk (in hast útstoarne taal yn Sibearje). Hy troude op 15 juny 1991 mei in Amy Logan, mei wa't er trije bern hat, Michael, Derek en Kathryn.
Wilfryd fan York
Libben
Werom yn Ingelân waard hy haad fan it kleaster Ripon en soe ek ta priester wije wurde. Syn wichtichste wurk wie de yntroduksje fan Roomske gebrúken yn Ingelân.
Nei de Synoade fan Whitby yn 664 waard hy ta biskop fan York keazen. Wilfryd beskôge de noardlike biskoppen fan Northumbria en Skotlân as skismatysk omdat sy trou bleaun wienen oan it saneamde Keltyske Kristendom en wegere troch harren wijd te wurden. Dêrom fûn syn wijing ta biskop plak yn Frankryk.
Hy soe pas nei in oantal jierren, yn 666 werom komme yn Northumbria. Yn syn lange ôfwezigens waard der lykwols in oare biskop fan York keazen, nammentlik: Chad. Troch tuskenkomst fan de aartsbiskop fan Canterbury Theodorus krige hy yn 669 syn posysje werom. Hy hat yn syn bisdom in protte kleasters stiften fan benedikteinen en liet de munstertsjerke fan York folslein werbouwe.
Katedraal fan de Berte fan de Hear (Starodub)
It is ien fan de bêste foarbylden fan Oekraynske barok yn it hjoeddeiske Ruslân.
Edward Vajda
Oplieding
Vajda studearre Russyske taal- en letterkunde mei as byfak Eastjeropeeske stúdzjes oan 'e Universiteit fan Indiana (IU), en behelle dêr yn 1980 in bachelortitel yn. Neitiid learde er fierder oan 'e Universiteit fan Washington (UoW) yn Seattle, dêr't er yn 1983 in mastergraad yn Slavyske taalkunde krige. Yn 1987 behelle er, ek oan 'e Universiteit fan Washington, in doktoraat yn Slavyske taalkunde mei in proefskrift oer Russyske tiidwurden dat as titel hie: Semantic Contraints on Aspectual Pairing in the Russian Verb. By syn stúdzje wie tsien moannen ûndersyk ynbegrepen, dat er útfierde yn Ruslân, oan 'e Steatsuniversiteit fan Moskou, en yn Georgje, oan 'e Universiteit fan Tbilisi.
Wilfryd fan York
Wilfryd en de Friezen
Doe it bisdom fan York yn 678 troch de aartsbiskop fan Kanterbury opsplitst waard yn fjouwer lytsere bisdommen en der trije biskoppen bykamen, wie Wilfrid it hjir net mei iens. Hy wie fan betinken dat de aartsbiskop sa'n beslissing net nimme mocht en woe nei Rome om dêr syn saak te bepleitsjen by paus Agatho. Hy reizge fia de mûning fan de Ryn en besocht yn Utert it hof fan de Fryske kening Aldgillis, dy't him freonlik ûntfong en in fersyk om útlevering fan de Frankyske hofmeier Ebroin ôfwiisde. Neffens syn biografy soed er in protte Friezen bekeard hawwe. Yn de maaitiid fan 679 reizget Wilfryd fierder.
De Paus fûn dat de nije biskoppen fuortstjoerd wurde moasten, mar wie it der wol mei iens dat it Bisdom fanwege harren grutte opdield wurde moast. Hy joech Wilfryd de sizzenskip oer de beneaming fan de oare biskoppen.
Doe't hy werom gie, waard hy troch de kening Ecgfrith finzen nommen en ferfolgens ferbanne. Yn 686 koe hy nei it oantreden fan de nije kening Aldfrith en troch tuskenkomst fan de aartsbikop werom komme nei Northumbria, earst as biskop fan Heksham en koart dêrnei wer as biskop fan York.
Katedraal fan de Berte fan de Hear (Starodub)
Yn de Sovjet-tiid waard de tsjerke sletten en brûkt om guod op te slaan. Yn de jierren 1990 waard de tsjerke wer iepensteld foar tsjerketsjinsten. Njonken de tsjerke waard doe in lytse frijsteande klokketoer boud.
Edward Vajda
Karriêre
Fan 1986 oant 1992 wie Vajda yn 'e simmers aktyf as besykjend assistint-heechlearaar oan 'e Universiteit fan Washington. Fan 1987 oant 1992 wied er assistint-heechlearaar oan 'e Universiteit fan Westlik Washington (WWU) yn Bellingham, en fan 1992 oant 1999 beklaaide er dyselde funksje oan 'e Universiteit fan Washington. Yn 1999 waard er oansteld as heechlearaar oan 'e Universiteit fan Washington. Fan 2002 ôf is er as redakteur belutsen by Word, it orgaan fan 'e Ynternasjonale Taalkundige Feriening (ILA) en fan 2006 ôf is er njonken syn heechlearaarskip ek direkteur fan it Sintrum foar Eastaziatyske Stúdzjes oan 'e Universiteit fan Westlik Washington. Ek ferfollet er sûnt 2008 de funksje fan assistint-direkteur fan it Sintrum foar Ynternasjonale Stúdzjes oan dyselde universiteit.
Wilfryd fan York
Lêste jierren en ein
In fiiftal jierren letter kaam Wilfryd op 'e nij yn konflikt mei de kening. Wer ferlit er Northumbria, diskear giet der nei it oanbuorjende keninkryk Mercia. Yn 702 waard syn relaasje mei aartsbiskop Brihtwald minder, en in jier letter luts Wilfryd foar de tredde kear nei Rome. Uteinlik krige hy it bisdom fan Heksham en Ripon.
Katedraal fan de Berte fan de Hear (Starodub)
De koepels fan de tsjerke krigen yn de simmer fan 2013 in goudkleurige dakbedekking ynstee fan de griiskleurige dakbedekking. Ek krigen de lantearnen op de koepels nije gouden otterdokske krusen.
Edward Vajda
Karriêre
Vajda hat him as taalkundige benammen talein op it ûndersyk nei lytse, yn har fuortbestean bedrige talen, yn 't bysûnder de Jenisejaanske talen fan sintraal Sibearje, dy't sprutsen wurde yn it streamgebiet fan 'e rivier de Jenisej. Hy hat yn akademyske fermiddens ynternasjonale bekendheid krigen troch syn wurk oangeande de Dené-Jenisejaanske taalfamylje, dy't de Jenisejaanske talen troch in mienskiplike oertaal ferbynt mei de Na-Dené-talen út Noard-Amearika. De Eskimo-Aleoetyske talen bûten beskôging litten is dat de earste bewiisde geneälogyske link tusken talen út 'e Alde Wrâld en de Nije Wrâld dy't ea ûntdutsen (en wittenskiplik akseptearre) is.
Vajda sette syn stúdzje fan it Kettysk, de lêste noch libbene Jenisejaanske taal, yn 'e 1990-er jierren útein, doe't er nei de ynstoarting fan 'e Sovjet-Uny guon Kettysksprekkers yn Dútslân ynterviewde. Letter reizge er ôf nei it Sibearyske Tomsk om dêr fjildwurk te dwaan. Yn augustus 2008 waard Vajda de earste Amerikaansk dy't it heitelân fan 'e Ketten yn it Toerûchansky-distrikt fan noardlik sintraal Sibearje besocht, dêr't er fannijs djipdollend fjildwurk die mank de likernôch 200 almeast âldere minsken dy't it Kettysk noch machtich binne. Syn konklúzjes oer it Kettysk en de taalkundige bân mei Na-Dené-talen lykas it Navaho lei Vajda fêst yn syn 67 siden tellende artikel A Siberian Link with Na-Dene languages, dat yn 2010 publisearre waard yn 'e Anthropological Papers of the University of Alaska.
Wilfryd fan York
Lêste jierren en ein
Wilfryd ferstoar op 24 april 709 te Oundle yn Northamptonshire.
Edward Vajda
Foarnaamste wurk
sjoch foar in folsleinere bibliografy op dizze side op de Ingelske Wikipedy.
Korroazje
De bekendste soarten korroazje binne it oantaasten fan metaaloerflakken troch bygelyks soerstof en wetter yn de loft, sa as it rustkjen fan izer en it grien útslaan fan koper. Ek yn in wettereftich miljeu en by hege temperatuer kin korroazje foarkomme en it kin ek keramyske materialen en keunststoffen oantaaste.
Dakota Skye (pornografysk aktrise)
Jonkheid
Skye waard yn 1994 berne yn Tampa, yn 'e Amerikaanske steat Floarida. Hja is fan etnysk Skotsk komôf. As lyts famke siet se op sawol ballet as turnjen. Yn it fuortset ûnderwiis spile se de trompet yn it muzykkorps fan har skoalle, en wie se dêrnjonken aktyf as cheerleader. Nei eigen sizzen hie se op har trettjinde foar it earst seksuële omgong mei in jonge. Behalven yn Floarida wenne Skye yn har middelbere-skoaltiid ek yn Ohio en Kentucky. Yn dy lêste steat makke se de skoalle ôf, wêrnei't se yn 't earstoan nachts wurke as fakkefolster foar de supermerkkeatling Walmart.
Pornokarriêre
Doe't se achttjin jier en dêrmei mearderjierrich wurden wie, begûn Skye in wurkpaad as webcamgirl. Dêrfoar naam se de skûlnamme 'Dakota Skye' oan, wêrfan't it earste diel in earbetoan is oan aktrise Dakota Fanning, wylst it lêste part ferwiist nei har eigen himelsblauwe (sky blue) eagen. Yn 2013, doe't se njoggentjin jier wie, makke se har debút yn in pornografyske film. Neffens de Internet Adult Film Database (IAFD) hie se ein 2018 yn mear as twahûndert pornofilms spile, û.m. foar sokke foaroansteande labels as Evil Angel, Penthouse, Wicked Pictures, Jules Jordan Video, Digital Sin, New Sensations, Hustler Video en Digital Playground. Fierders hat se ek wol wurke foar minder bekende studio's, lykas Mile High Media, Girlfriends Films en Pure Play Media. En teffens hat se in protte yn 't spier west foar pornowebsiden op it ynternet, wêrûnder BangBros, Reality Kings, Brazzers, Naughty America en Kink.com.
Dakota Skye har ûnder har karriêre sênes opnommen mei kollega-aktrises as Ava Addams, A.J. Applegate, Summer Brielle, Casey Calvert, Adriana Chechik, Ariella Ferrera, Jillian Janson, Julia Ann, Brandi Love, Janet Mason en Penny Pax. En ek hat se gearwurke mei manlike tsjinspilers lykas Mike Adriano, Jordan Ash, Mick Blue, James Deen, Erik Everhard, Manuel Ferrara, Lance Hart, J. Mac, Jules Jordan, Sean Lawless, Keiran Lee, Mandingo, Sean Michaels, Ramon Nomar, Mr. Pete, Toni Ribas, Evan Stone, Chris Strokes, Bruce Venture en Mark Wood. Yn 2015 waard Skye nominearre foar twa AVN Awards (de Oscars fan 'e pornowrâld), yn 'e kategory bêste triosekssêne (f/m/m), foar har sêne yn 'e film From Both Ends 2, en yn 'e kategory bêste nije stjer.
Priveelibben
Skye is in wier hûneleafhawwer en hat sels twa hûnen. Op 4 juny 2017 waard se yn Pinellas Park, yn Floarida, arrestearre foar mishanneling fan har freon. Dy lei in ferklearring ôf wêryn't er bewearde dat se seks hân hiene, en dat er dêrnei woe dat se syn hûs ferliet. Skye wie lykwols oan 'e tillefoan en wegere fuort te gean ear't se har petear ôfrûne hie. Doe't har freon folhold dat se fuort moast, soe se him oanfallen hawwe, wêrby't se him sa'n terwinkel ferkocht dat er in sneed yn syn lippe oprûn. Hy skille dêrop de plysje dy't har oppakte en de arrestaasje ferwurke, wêrnei't se op persoanlike boarchtocht frijlitten waard. It is net bekend oft de saak ea foar de rjochter kommen is.
Lichemsskaaimerken
Dakota Skye is blank, mei blauwe eagen en blûn hier. Neffens har offisjele opjefte is se 1.57 m lang, mei in gewicht fan 45 kg, en in natuerlike kupmaat 32B. Behalven de wenstige gatsjes troch de earlellen hat se ek piercings troch har beide spiennen, har rjochternoaswjuk en it fel fan har lofterwang, likernôch healwei tusken har bûtenste eachhoeke en har ear. Fierders hat se twa ferskate tatoeaazjes: ien fan in blom op har lofterheup, ien fan in fûgel op har rjochterskouder.
Kristus-Ferlosserkatedraal (Kaliningrad)
Skiednis fan de otterdoksy yn it eardere Prusen
Yn it midden fan de 17e iuw ûntstie troch flechtlingen út de Poalsk-Litouwske Uny in earste otterdokske mienskip yn it hertochdom Prusen. Yn de rin fan de twadde helte fan deselde iuw kamen der yn ferskate East-Prusyske stêden otterdokske mienskippen en yn 1680 hat der yn Königsberg in otterdokske tsjerke stien. Doe't yn 1758 tidens de Sânjierrige Kriich Russyske troepen Königsberg binnen teagen, wiene der al meardere otterdokske tsjerken yn East-Prusen. Mei de ûndertekening fan de Frede fan Sint-Petersburch kaam op 5 maaie 1762 in ein oan de Sânjierrige Kriich en oan de Russyske oanwêzigens yn East-Prusen. Mei waarden ek de otterdokske kongregaasjes ûntbûn. Oant 1945 bleau it hjoeddeiske gebiet fan Kaliningrad in diel fan East-Prusen, dat by Dútslân hearde.
It oplibjen fan de Otterdokske Tsjerke yn Kaliningrad
Op 25 febrewaris 1985, yn in tiid dat fan de anti-religieuze Sovjet-polityk de skerpste kanten ôf wiene, karde de ried fan Kaliningrad it beslút goed om in otterdokske mienskip yn Kaliningrad te registrearjen, dat folge waard troch de tastimming fan hegere oerheden. De mienskip krige in boufal fan de eardere Luterske Tsjerke fan Juditten yn de bûtenwiken fan Kaliningrad tawiisd foar it fieren fan de earetsjinst, dy't yn seis moannen tiid troch de mienskip ferboud waard ta de hjoeddeiske Nikolaastsjerke. De nije parochy foel doe noch ûnder it bisdom Smolensk. De Otterdokske Tsjerke libbe op en it tal otterdokske mienskippen groeide sa hurd, dat bouwurken lykas âlde skoallen of pakhûzen no geskikt makke moasten om as otterdokske tsjerke te tsjinjen.
It bisdom Kaliningrad waard op 31 maart 2009 troch opdieling fan it eardere bisdom Smolensk en Kaliningrad oprjochte. Op it momint fan de opsplitsing bestie it nije bisdom Kaliningrad út fjouwer dekenaten en 75 parochy's.
De bou fan de katedraal
De ynwenners fan de stêd joegen per referindum yn 1995 tastimming foar de bou fan in tsjerke op it Oerwinningsplein. De earste stien waard op 23 juny 1996 troch de doedestiidske presidint Boris Jeltsin lein. It bouwurk bestiet út in boppetsjerke en dêr ûnder in lytsere gebedsromte. De ynwijing fan de boppetsjerke ta eare fan de Opstanning fan Jezus Kristus fûn yn it bywêzen fan Vladimir Pûtin en patriarch Alexius II yn it ramt fan it jubileum fan it Kaliningrad oblast op 23 juny 1996 plak. De ûndertsjerke waard op 27 septimber 2007 troch de metropolyt fan it bisdom Smolensk en Kaliningrad en de lettere patriarch Kirill I ynwijd.
De katedraal is 73 meter heech, 31 meter lang en like breed en jout plak oan 3.000 minsken.
By de katedraal waard yn 2010 de lytsere Tsjerke fan de Hilligen Peter en Fevronia boud. Dizze tsjerke, ek in ûntwerp fan Oleg Kopylov, hat twa koepels en is fierder yn deselde styl holden.
Kreambêd
It kreambêd (Latyn: puerperium of postpartum) is de gebrûklike beneaming foar in perioade fan acht dagen dy't in frou in nei de befalling (partus) rêstend trochbringe moat. Hjirby jildt de deis fan 'e befalling as de earste fan 'e acht dagen. De beneaming komt fan 'kream', in âld wurd foar "befalling", en 'bêd', dat oantsjut dat it om in rêsttiid giet. Yn dizze perioade fine der yn it lichem fan 'e kreamfrou feroarings plak fan in sitewaasje fan swierwêzen nei in normale tastân. De measten fan dy feroarings betreffe de búkspieren en de weefsels fan it bertekanaal en it limoer.
Men kin de kreambêdtiid thús trochbringe, yn it sikehûs of foar in diel yn it sikehûs en foar in diel thús. Ek besteane der saneamde kreamhotels foar kreamfroulju dy't gjin medyske needsaak hawwe om yn it sikehûs te bliuwen, mar bygelyks thús nimmen hawwe om harren te fersoargjen. Wa't der wol foar kiest om dizze perioade thús troch te bringen, kin op fêste tiden besiken fan 'e kreamfersoarchster regelje. Yn in kreamhotel en yn 'e thússitewaasje fynt medyske begelieding plak troch de ferloskundige, wylst yn it sikehûs in gynekolooch bystien troch ferpleechkundigen dêrfoar ferantwurdlik is.
Yn it ferline kamen in protte froulju yn it kreambêd te ferstjerren troch komplikaasjes dy't se by de befalling oprûn hiene. Sadwaande waard yn earder tiden it kreambêd foar froulju wol ferlike mei wat oarloch foar manlju wie. Sels tsjintwurdich noch komme elts jier wrâldwiid likernôch 500.000 froulju yn it kreambêd te ferstjerren, reitsje 7 miljoen froulju troch in befalling oanhelle mei earnstige, duorjende sûnensswierrichheden, en hat in befalling foar 50 miljoen froulju in sûnensnegative ynfloed. Fierwei it grutste part fan dy gefallen docht him foar yn ûntwikkelingslannen. Spesifike gefaarlike komplikaasjes op dit mêd binne obstruksje by de befalling, post-partumblieding, eklampsy en post-partumynfeksje.
Sadwaande is it fan grut belang dat de kreamfrou ek nei de befalling goede medyske begelieding kriget. De wichtichste medyske kontrôles foar froulju op it kreambêd binne: it opnimmen fan 'e temperatuer, it kontrolearjen op floeiïng en bloedklûnten, it yn 'e rekken hâlden fan it krimpen fan it limoer, en it kontrolearjen en ferwiderjen fan eventuële hechtings en bloeddrukmjittings. Dat lêste is fral fan belang foar kreamfroulju dy't in Hellp-syndroom op pre-eklampsy trochmakke hawwe. Dêrnjonken wurdt ek begelieding jûn by de earste boarstfieding en wurdt by de poppe de temperatuer en it pisjen en ûntlêstjen goed yn 'e rekken holden.
List fan planetoïden 65801-65900
Dit is in list fan planetoïden 65801-65900.
Raven Flight
Raven Flight is in fantasy-roman foar jongerein, skreaun troch de Nijseelânske auteur Juliet Marillier. De titel betsjut: "Ravensflecht" of "Flecht fan de Raven". It boek, dat skreaun is yn it ik-perspektyf, fertelt it ferhaal fan 'e jonge Neryn, in mei boppenatuerlike talinten bejeftige famke yn in lân dêr't lju om sokke dingen ferfolge wurde. Raven Flight is it twadde diel fan 'e Shadowfell-trilogy en as sadanich it ferfolch op Shadowfell. De roman waard yn 2013 publisearre troch de Amerikaanske útjouwerij Knopf. Marillier wûn der yn 2014 in Sir Julius Vogel Award mei yn 'e kategory bêste jeugdroman. It boek waard yn 2013 yn it Nederlânsk oerset troch Selma Soester en ûnder de titel Ravenvlucht publisearre troch Utjouwerij Luitingh-Sijthoff.
Ynhâld
Raven Flight spilet yn it optochte lân Alban (basearre op in Midsieuske foarm fan Skotlân), dêr't lju mei boppenatuerlike talinten ferfolge wurde troch de Oftwingers, de elitesoldaten fan 'e wrede kening Keldec. Yn it foargeande diel fan 'e trilogy, Shadowfell, waard ferteld hoe't de jongfaam Neryn, bejeftige mei krêften dy't se sels net begriep, nei in lange en gefaarlike reis de Skaadberch berikte, dat de basis is fan 'e lêste rebellen tsjin 'e tiranny fan Keldec. Underweis hat hja ûntdutsen dat hja in 'ropper' is, in minske dy't it fermogen hat om boppenatuerlike wêzens op te roppen en opdrachten te jaan. Hja mette ek in mysterieuze man dy't letter de Master fan 'e Skaden bliek te wêzen, ien fan 'e fjouwer hearskers oer de boppenatuerlike wrâld fan Alban, dy't har fertelde dat se de oare trije hearskers sykje moast om fan harren te learen hoe't se har talinten brûke kin.
Yn Raven Flight bringt Neryn de winter troch mei de rebellen yn 'e grotten fan 'e Skaadberch. De lieder is de garismatyske Regan, de soan fan in ealman waans famylje op befel fan Keldec útmoarde is. De ûnderbefelhawwer is de froulike kriger Tali, dy't Neryn de hiele winter troch op ûnmeilydsume wize treent om har kondysje te ferbetterjen en har te learen om harsels te ferdigenjen. De rebellen kinne yn 'e Skaadberch oerlibje troch de help fan it Goedfolk, de boppenatuerlike wêzens fan Alban, dy't harren iten en branje besoargje om 'e winter troch te kommen, mar dêrby elts direkt kontakt mije. It is Neryn dy't úteinlik, troch har jeften as ropper, it Goedfolk út syn sideplakken wit te krijen, sadat der in nea earder sjoene gearwurking tusken minsken en Goedfolk ûntstiet.
Der komt berjocht dat de ynfloedrike ealman Lannan de rebûlje stypje wol, mar allinnich as it plan om Keldec ôf te setten uterlik op 'e twadde Midsimmergearkomste nei no útfierd wurde sil. Dat set in tiidslimyt op al it dwaan en litten fan 'e rebellen. Foar Neryn begjint no in wedrin tsjin 'e klok om 'e oare trije hearskers fan it Goedfolk te finen en te learen om har talinten te brûken. Sadree't it maityd wurdt, set se dêrom ôf om it Aldwiif fan 'e Eilannen te sykjen, wêrby't Regan Tali meistjoerd om har te beskermjen. Tali, dy't temûk fereale is op Regan en foartiid altyd mei de rebellelieder op- en útgien wie, is dêr alhiel net bliid mei, mar geandewei de reis berikke Neryn en sy in ferstânhâlding en úteinlik reitsje se sels befreone.
Mei oanwizings fan it Goedfolk fan 'e Skaadberch is it Aldwiif fan 'e Eilannen net dreech te finen, hoewol't it wol problematysk is om har te berikken: se blykt ta te hâlden op it meast westlike fan 'e Westlike Eilannen, fier de see op. Dêr ienris oankommen, moat Neryn earst in swiere beproeving ûndergean ear't it Aldwiif deryn tastimd om har yn 'e lear te nimmen. Nei't se alles leard hat dat it Aldwiif fan 'e Eilannen har leare kin, keare Neryn en Tali werom nei it fêstelân. It is hast midsimmer en se reitsje behelle yn 'e feestdrokte fan al it folk dat nei de Midsimmergearkomste fan 'e kening reizget. Troch omstannichheden wurdt Tali oppakt troch de Oftwingers, mar mei help fan Neryn en harren freon Flint, in rebel dy't by de Oftwingers tsjinnet, wit se te ûntkommen.
Dêrnei reizgje Neryn en Tali daliks troch nei it ûndergrûnske paleis fan 'e Hear fan it Noarden, de twadde fan 'e trije hearskers fan it Goedfolk dy't Neryn besykje moat. Dêr komt Neryn foar in nij probleem te stean: de Hear hat him nei it ferstjerren fan syn dochter weromlutsen yn in betsjoende sliep en is net wekker te krijen. Oan Neryn de taak om in manear te finen om dat dochs foarinoar te krijen. As se úteinlik har doel berikt hat, stimt de Hear fan it Noarden deryn ta om har te learen wat er kin. Sawol Neryn as Tali meie graach yn syn paleis wêze en meitsje der freonen mank it Goedfolk, mar oan harren tiid dêr komt abrupt in ein as ien fan 'e wjukte ferkenners fan 'e Hear in groep ferwûne en oansleine rebellen weromkearen sjocht nei de Skaadberch. Neryn en Tali sette halje-trawalje ôf dêrhinne, en krije by harren oankomst it berjocht dat Regan omkommen is by in konfrontaasje mei in ealman dy't trou is oan kening Keldec. It falt dan ta oan 'e troch fertriet ferskuorde Tali om 'e lieding oer de opstân oer te nimmen.
Folkswein
Folkswein (Dútsk: Volkswagen, gauris ôfkoarte ta VW) is it wichtichste automerk fan 'e Dútske autoprodusint Volkswagen AG. It bedriuw waard yn 1937 oprjochte en is fêstige yn Wolfsburg, yn 'e dielsteat Nedersaksen. Oarspronklik waard mei dit automerk úteinset om 'e hiele Dútske befolking fan in eigen persoane-auto te foarsjen (dêrfandinne de namme). Folkswein is hjoed oan 'e dei de op ien nei grutste automakker fan 'e wrâld en hat trije auto's yn 'e top 10 fan bêst ferkeapjende automodellen aller tiden: de Folkswein Kever, de Folkswein Golf en de Folkswein Passat.
Untstean
It idee foar de Folkswein as betelbere kwaliteitsauto foar it hiele folk kaam fan 'e Eastenrykske yngenieur Ferdinand Porsche, dy't dêr al mei omrûn sûnt 1922. Gjin inkele doetiidske autoprodusint seach dêr lykwols brea yn, en by Mercedes-Benz betsjutte it sels de ein fan syn wurkferbân doe't er deroer begûn. Neitiid besocht Porsche syn dream by NSU en Zündapp te ferwurklikjen, dêr't in stikmannich prototypes produsearre waarden. Uteinlik begûn er lykwols foar himsels, en yn 1934 krige er fan Adolf Hitler de opdracht om in Kraft durch Freude-auto te ûntwerpen foar it Dútske folk. Dêroan waarden strange betingsten steld, mar Porsche, dy't al jierren mei syn ideeën ompielde, koe dêrfoar weromfalle op earder wurk. Op 12 oktober 1936 presintearre er trije ridende prototypen, dy't doe al de karakteristike foarm fan 'e lettere Folkswein Kever hiene.
Om't de iennichste twa beskikbere autofabriken yn Dútslân, die fan Opel en fan Ford, net folslein yn Dútsk besit wiene, oardere Hitler dat der troch it Deutsche Arbeitsfront foar de produksje fan 'e nije persoane-auto ek in nij fabryk boud wurde moast, by Fallersleben, yn noardlik Midden-Dútslân. De finansiering fan 'e nije auto soe troch in sparsysteem troch it Dútske folk byinoar garre wurde, en by it nije fabryk soe ek in nije stêd ferrize, dêr't de fabryksarbeiders en harren gesinnen húsfêste wurde soene. Dy stêd waard de Stadt des KdF-Wagens bei Fallersleben neamd, mar kaam neitiid Wolfsburg te hjitten, nei de namme fan in kastiel deunby.
Yn 1937 waard de autoprodusint Folkswein (Volkswagen) troch it Deutsche Arbeitsfront oprjochte. De earste stien fan it nije fabryk waard yn 1938 troch Hitler sels lein, en yn 1940 rôlen de earste Folksweinen fan 'e rinnende bân. It fabryk wie ûnbidige grut, en koe jiers sa'n 800.000 auto's produsearje, dy't elts 1.400 Reichsmark kosten. Lykwols waarden der mar in pear hûndert persoane-auto's produsearre, want ûnderwilens wie de Twadde Wrâldoarloch útbrutsen, en it Folksweinfabryk moast oerskeakelje op oarlochsproduksje. Under de oarloch produsearre it fabryk û.m. de Kübelwagen, in troch Porsche en Erwin Komenda ûntwurpen legerfiertúch op it sjassy fan in Kever, en letter waard der ek de Schwimmwagen makke, in amfibyfiertúch. Fierders waarden der fleantugen reparearre en raketten produsearre.
Nei de Twadde Wrâldoarloch
Mei't Wolfsburg en it Folkswein-fabryk oan 'e ein fan 'e Twadde Wrâldoarloch troch de Alliëarden swier bombardearre waarden, moast Folkswein nei de oarloch alhiel op 'e nij begjinne. Under it tafersjoch fan 'e Britske besettingsmacht, dy't mei in tekoart oan legerfiertugen kampte, waard it fabryk wer opboud en de produksje wer opstart. Dêrnjonken waard tastien dat der ek wer persoane-auto's makke waarden, en yn 1946 rôlen der al wer tûzen Kevers de moanne fan 'e rinnende bân, nettsjinsteande it feit dat it dak fan it fabryk doedestiden noch altyd totaal ferrinnewearre wie. It fabryk waard troch de Britten te keap oanbean oan Britske, Frânske en Amerikaanske autofabrikanten, mar nimmen dy't wat seach yn it aparte bolle autoke. Dêrop gie it fabryk selsstannich troch, yn 't earstoan ûnder de namme Wolfsburg Motor Works, mar letter as Volkswagen.
Fan 'e ein fan 'e 1940-er jierren ôf ûntjoech Folkswein him troch betûft belied en treflike ûntwerpen stadichoan ta ien fan 'e foarnaamste automakkers fan Dútslân en nei ferrin fan tiid ek fan 'e wrâld. De ferneamde Folkswein Kever waard netttsjinsteande it aparte uterlik ien fan 'e meast súksesfolle modellen út 'e skiednis fan 'e auto-yndustry, en bleau foar in diel oant 2001 (mear as fyftich jier) yn produksje. Fan 1955 makke karosserybouwer Karmann, út Osnabrück, dêrnjonken de Karmann Ghia op in justjes ferbrede Kever-sjassy. In oar súksesferhaal wie it Folkswein Type 2-bestelbuske, dat fan 1968 oant 2013 yn produksje wie. De Folkswein Passat (sûnt 1973), de Folkswein Golf (sûnt 1974), de Folkswein Polo (sûnt 1975) en de Folkswein Jetta (sûnt 1979) wiene oare tige súksesfolle modellen.
Yn 1975 waard de holding Volkswagen AG oprjochte om it almar úttynjende Folkswein bestjoerlik yn ûnder te bringen. Dat is in ynternasjonaal automobylconcern dêr't behalven Folkswein ek de Dútske automerken Audi en Porsche, it Tsjechyske Škoda, it Ingelske Bentley, it Spaanske Seat en de Italjaanske merken Lamborghini, Bugatti en Ducati ûnder falle. Dêropta hat Volkswagen AG ek alle oandielen yn 'e hannen fan it frachtweinmerk Scania en in mearderheidsbelang yn MAN. Njonken persoane-auto's en lichte bedriuwsweinen produsearret Folkswein tsjintwurdich yn Súd-Amearika ek frachtweinen, mei as bekendst model de Folkswein Constellation.
Emisjeskandaal
Yn septimber 2015 ûntstie der in grut skandaal doe't bekend waard dat Folkswein op grutte skaal fraudearre hie troch saneamde sjoemelsoftware yn 'e autokompjûters fan syn modellen yn te bouwen. De kompjûter soe dan waarnimme kinne wannear't de auto ûnderwurpen waard oan in emisjetest, en oerskeakelje nei in spesjaal softwareprogramma dat de auto foar eventsjes in stik suniger ride liet, mei as gefolch in folle legere emisje fan skealike stoffen. Wrâldwiid binne sa'n 11 miljoen auto's mei sokke sjoemelsoftware tarist. De CEO fan Folkswein, Martin Winterkorn, moast fanwegen dit skandaal opstappe. Folkswein hat €6,3 miljard reservearre om eventuële boetes mei te beteljen.
De Fuortgong
De Fuortgong, yn it oarspronklike Ingelsk: Birds of Passage, is in gedicht fan 'e hân fan 'e Amerikaanske dichter, skriuwer, oersetter en heechlearaar Henry Wadsworth Longfellow (1807-1982). It bestiet út tsien fjouwerregelige kûpletten en beskriuwt in flecht trekfûgels, mar giet eins oer de sielen fan 'e ferstoarnen en hoe't dichters en de wurden dy't hja brûke de gefoelens fan 'e wrâld ferwurdzje. Birds of Passage waard foar it earst publisearre yn 'e dichtbondel Birds of Passage, dy't dernei neamd wie, út 1845. It is yn it Frysk oerset troch Klaas Bruinsma.
Ynhâld
Yn De Fuortgong beskriuwt de dichter in stille, heldere nacht, as der boppe him yn 'e fan 'e stjerren ferljochte himel in flecht trekfûgels (Ingelsk: birds of passage) foarby komt. Hoewol't er se net sjen kin, heart er se nammenste better. Mar hy wit lykwols dat it gjin fûgels binne dy't dêr boppe him fleane, mar sielen dy't nei in better plak ferfarre, wylst de lûden dy't er heart it núnderjen binne fan nocht, pine en ûnrjocht, allyk de wjukte wurden fan swietlûdige dichters.
De opbou fan it gedicht is ienfâldich, mei in rymskema a-a-a-b c-c-c-b, dat maklik fan 'e tonge ôf rôlet. Kontemporêne kritisy ferwieten Longfellow gauris dat er wat de foarm fan syn wurk oanbelange, de foarkar fan syn lêzers swierder weagje liet as it ideaal fan 'e dichtkeunst. Yn Birds of Passage is goed te sjen wat se dêrmei bedoelden, oft men it no mei harren iens is of net. It rym is simpel, de sinnen koart, en de wurdskat befettet gjin inkeld wurd dêr't in njoggentjinde-iuwske Amerikaanske lêzer in wurdboek foar brek wie.