cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Seno (keizer)
Skiednis
Mei Seno kamen de Isaurjers op de troan en dat joech oanlieding ta ûnderlinge striid. Oare haadlingen ûnder de Isaurjers woenen ek ynfloed hawwe, wylst de Byzantinen fan harren ôf woenen. Sa kaam it dat al trije moanne nei de dea fan Leo II, ZSno fan de troan ferdreaun waard troch Ferina (de frou fan Leo I) mei har broer Basiliskus. Seno flechte nei Isaurje, wêr’t hy earst ek noch oanfallen waard troch Illus, in Isaurjer dy't him ferbûn hie mei Basiliskus. Dizze Illus soe lykwols letter Seno wer helpe de troan werom te krijen. Yn augustus 476 kaam Seno as keizer werom. Ferina besocht letter noch in pear kear om Seno te fermoardzjen, (tegearre mei wer Illus, dy't sy yn 476 nota bene noch besocht hie te fermoardzjen), lykwols sûnder sukses. Yn 484 hie Seno ek te krijen mei Leontius as tsjinkeizer.
Fanwege al dizze problemen koe Seno him kwealik bemuoie mei it westlike part fan it Romeinske ryk. Hy stipe Julius Nepos, in neef fan Leo I as keizer yn it westen oant syn dea yn 480, mar doe hie Nepos feitlik al gjin macht mear oer it grutste diel fan it West-Romeinske ryk. Wol hat er al it mooglike dien om de opstanneling Orestes mei syn soan Romulus Augustulus tsjin te wurkjen. Dêrby sluet hy in pakt mei de oanfierder fan de Germanen yn it Romeinske leger yn Itaalje Odoaker, dy't tsjin Orestes yn opstân kaam. Hy gong der mei akkoard dat Odoaker himsels ta kening beneamde yn Itaalje en dat der gjin nije keizer yn it westen kaam. Nei it ôfsetten fan Romulus Augustulus yn 476 en de dea fan Nepos yn 480 wie Seno de ienige keizer fan it Romeinske ryk, dat feitlik allinnich noch út it easten bestie.
Visions of Atlantis
Visions of Atlantis is in Eastenrykske metalband oprjochte yn 2000 yn Bruck an der Mur. De band brocht yn 2002 syn debútalbum Eternal Endless Infinity út. De band had in protte wikselingen yn de besetting hân. De teksten fan de band gean benammen oer mytes, en leafdes ferhalen. Visions of Atlantis hat acht studio-albums en twa live-albums útbrocht.
De Twigen
thumb|De Twigen thumb|Heger stik fan it gebiet
De Twigen is in benei 20 hektare grut natoergebiet noardwest fan De Jouwer. It gebiet leit ynsluten tusken de âlde rykswei en de yn de twadde helte fan de tweintichste iuw oanleine sneldyk A7 nei Snits.
Natoer
De Twigen is in ryk natoergebiet mei ferskate biotopen wêryn meardere soarten fûgels, flearmûzen, kikkerts, podden, flinters en libellen har thús fiele. De oanwêzige beammen en (beidragende) strewellen binne meast ynhiemsk wat bydraacht oan de natoerlike ûntjouwing fan it gebiet. Yn De Twigen binne ek planten- en moassoarten te finen dy't op de Nederlânske reade (planten) list steane. De Twigen is as rêstgebiet net frij tagonklik.
Nije ûntwikkelingen
Tusken ôfslach De Jouwer West en De Twigen is op in braaklizzend terrein in plan ûntwikkele foar oanlis fan it grutste iperen-arboretum fan Europa. Yn de 20e iuw stoar hast 90% fan de iperenbeammen. Yn it nije park komme mear as 40 ferskillende soarten ipen te stean. De oanlis is op 23 maart (beamfeestdei) 2011 útein setten. It iperarboretum is oanlein yn in gearwurkingsferbân tusken Beamkwekerij Tonsel, Stichting Iperwacht Fryslân, gemeente Skarsterlân en BTL Beammetsjinst.
Oerbuorren
Oerbuorren (Stellingwerfsk: Euverboeren; Nederlânsk: Overburen) is in buorskip en weinamme súdwest fan Steggerda yn de gemeente Weststellingwerf. Oan de wei lizze ek Pepergea en Steggerda. De namme komt ek foar as Overburen en Over Buiren.
Enumatil
Enumatil (Grinslânsk: Aimtil of IJmentil) is in doarp yn de gemeente Westerkertier yn de provinsje Grinslân, by de brêge (tille) oer it Hoendiep. Enumatil hat 325 ynwenners. It doarp leit besuden Briltil.
Longshot
"Longshot", "The Longshot", "Long Shot" of "The Long Shot" hat yn de Wikipedy ferskate betsjuttings:
Enumatil
De namme Enumatil komt fan de om 1445 sleine brêge (tille) fan Enuma (Enema, Eme). Yn 1582 leinen de Spanjerts om Enumatil in ferdigeningsskâns as beskerming fan de farrûte fan en nei de Spaansgesinde stêd Grins.
De grinzen fan de eardere gemeenten De Like, Súdhorn en Oldekerk rûnen foar de gemeentlike weryndieling dwers troch it doarp, sadat Enumatil yn trije ferskillende gemeenten lei. De grins is by de weryndieling yn 1985 feroare sadat it doarp benei hielendal yn de gemeente De Like kaam te lizzen. Sûnt 2019 is Enumatil yndield by de nij foarme gemeente Westerkertier.
Justjes besuden it doarp komme it Lettelberterdjip en de Matsleat út yn it Hoendjip. It doarp hat noch trije brêgen oer de Matsleat, de Earste en de Twadde brêge neamd. De tredde brêge, bekend as de Auwemadraai, leit krekt bûten it doarp yn de wei nei De Like. Dy brêge is yn 2009 hielendal fernijd. Mids Enumatil stiet de nôtmole Eben Haëzer en súdeastlik it doarp in Amerikaanske wynmotor.
Njonken de nôtmûne is de frijmakke tsjerke in byldbepalend gebou fan it doarp.
30 april
Berne
thumb|right|Portret út 1916 fan Anne Mankes-Zernike skildere troch [[Jan Mankes.]]
Canberra
Canberra is de haadstêd fan it Mienebest fan Austraalje.
Kearnwapen
thumb|Karakteristike [[poddestoelwolk nei de eksploasje fan in atoombom]] left|thumb|Model fan de bom "[[Little Boy" dy't op Hiroshima smiten is]] left|thumb|Model fan de bom "[[Fat Man" dy't op Nagasaky smiten is]] In kearnwapen (ek wol kearnbom, atoombom of atoomwapen) is in type wapen dat gebrûk makket fan de enerzjy dy't opslein is yn de kearnen fan atomen om in ûntploffing te feroarsaakjen. Konvinsjonele eksplosiven ûntploffe troch gemyske reaksjes, wêrby't de atoomkearnen net feroarje.
Hoewol't alle kearnwapens basearre binne op it yn koarte tiid feroarsaakjen fan kearnreaksjes, kin in tal soarten ûnderskieden wurde.
Underskieden wurdt in strategysk kearnwapen en in taktysk kearnwapen. Strategyske kearnwapens binne makke om by it doel brocht te wurden mei in ynterkontinintale raket (fanút in strategyske raket-ûnderseeboat, út in raketsilo of in mobile ynstallaasje op it lân of in bommesmiter. Taktyske kearnwapens kinne brûkt wurde yn in bom (sa as djiptebom), raket (sa as krúsraket), artillery, lânmyn, of torpedo.
Jannewaris 2009 hienen acht steaten yn totaal rom 23.300 kearnwapens.
Golf fan Anadyr
De Golf fan Anadyr of Baai fan Anayr (Russysk: Анадырский залив), is in golf yn súdlik Tsjoekotka yn it noardeasten fan it Russyske Fiere Easten. De golf omfiemet it noardwestlik part fan de Beringsee en rint fan Kaap Tsjoekotski yn it noarden nei Kaap Navarin yn it suden. De golf is ferdield oer twa wettergebieten; de Baai fan Krest en de rivier Anadyr. De golf fan Anadyr is sa'n 10 moannen fan it jier beferzen. thumb|left|260px|De stêd Anadyr De stêd Anadyr (11.038 ynwenners yn 2002), oan it estuarium fan de Anadyr, hat in haven oan de golf en is it bestjoerlik sintrum fan it autonoom distrikt Tsjoekotka.
Britney Spears
thumb|right|Britney Spears thumb|right|Britney Spears, 2009
Britney Jean Spears (McComb, Mississippy, 2 desimber 1981) is in Amerikaanske popsjongster, lieteskriuwster, dûnseres, aktrise en skriuwster. Neffens de Recording Industry Association of America is Spears de op sân-nei bêst-ferkeapjende froulike artyst fan de Feriene Steaten mei 31 miljoen ferkofte platen. Wrâldwiid hat se sa'n 90 miljoen platen ferkocht. Spears is ek de hâlder fan meardere Guinness World Records.
De Penjumer Rige
De Penjumer Rige of De Rige is in dykdelsetting en wei noard fan Penjum yn de gemeente Súdwest-Fryslân. De namme komt ek foar as Pinjumerryge, Riegeweg en Ruygeweg.
Stellendam
200px|thumb|De gemeente Goeree-Oerflakkee. 200px|thumb|Lokaasje fan Stellendam yn 'e eardere gemeente Goederede. Stellendam, Nederlânsk en Siuwsk: Stellendam, is in doarp yn de gemeente Goeree-Oerflakkee (foarhinne de gemeente Goederede), yn de provinsje Súd-Hollân. Stellendam hat neistenby 3500 ynwenners (2007) en is in fiskersplak.
Grutte Tsjerkestrjitte (Snits)
De Grutte Tsjerkestrjitte is in strjitte yn de binnenstêd fan Snits.
Friso-Saksyske dialekten
De Friso-Saksyske dialekten binne in groep Nedersaksyske dialekten dy't yn gruttere of mindere mjitte troch it Frysk beynfloede binne. It giet hjir net om in gearhingjende taalgroep of taalfamylje, mar om in stikmannich dialekten dy't deselde karakteristiken diele om't se deselde (Fryske) ynfloed ûndergien hawwe.
Grutte Tsjerkestrjitte (Snits)
De strjitte is neamd nei de oan de strjitte steande Grutte Tsjerke, dêr't de strjitte de eastside fan omslút. De westlike omsluting is it Ald Tsjerkhôf.
Friso-Saksyske dialekten
Karakteristiken
Foar it meastepart hawwe de gebieten dêr't sokke taalfarianten sprutsen wurde, yn it ferline Frysktalich wêst, mar is it Frysk der fan 'e lette Midsiuwen oant de njoggentjinde iuw ferkrongen troch de opmars fan Nedersaksyske taalfoarmen. Krektsa hat it bgl. west yn 'e Grinzer Ommelannen, dy't oant de fyftjinde iuw Frysktalich wiene, en mei East-Fryslân, yn noardwestlik Dútslân, dêr't it Eastfrysk op it eilân Wangereach sels noch oant yn 'e tweintichste iuw sprutsen waard.
Grutte Tsjerkestrjitte (Snits)
De Grutte Tsjerkestrjitte is ûntstien yn 1643 doe't de Ried fan Snits besleat dat der in trochgong komme moast fan de Merkstrjitte nei de doetiidske Grut Suderein, no de Alde Komerk. Dêrta waarden huzen oankocht dy't sloopt waarden.
Oan de strjitte sit yn de eastgevel fan de tsjerke de Betinkingsstien foar Sneuvele Kanadezen.
Friso-Saksyske dialekten
Karakteristiken
By it Oertsjongersk is it krekt oarsom: de Stellingwerven makken yn 'e Midsiuwen diel út fan it âlde Oerstift, dêr't ek Drinte, Oerisel en de stêd Grins ta hearden. Dat wie al sûnt de Iere Midsiuwen in Nedersaksysktalich gebiet. Pas letter kamen de Stellingwerven ta Fryslân te hearren. It Stellingwerfsk hat sadwaande in Fryske ynfloed fan bûtenôf ûndergien, en itselde jildt oant op in beskate hichte foar it Grinzerske dialekt fan 'e stêd Grins. Hast alle oare Friso-Saksyske taalfoarmen binne krekt Nedersaksyske dialekten dy't har op in Frysk substraat fêstige hawwe, en dus fan binnenút troch it Frysk beynfloede binne.
Oan 'e oare kant fan Westerlauwersk Fryslân komme de ferlykbere Friso-Frankyske dialekten foar, dat Nederfrankyske taalfoarmen op in Frysk substraat binne (lykas it Westfrysk, it Wetterlânsk en it Saansk).
Dialekten
De Friso-Saksyske dialekten kinne opdield wurde yn guon dy't in sterkere ynfloed fan it Frysk ûndergien hawwe, en guon wêrby't dy ynfloed minder grut west hat.
Pantsjewier
Pantsjewier is in buorskip besuden Marrum yn de gemeente Noardeast-Fryslân. De namme komt ek foar as Pantjewier. Hy is grif de tsjinhinger fan it noardliker lizzende Kopkewier, as kop-en-pantsje dus.
Pitersbuorren
Pitersbuorren wie in buorskip noard fan Oerterp oan de Drachtster Kompanjonsfeart tusken Drachten en Bakkefean yn de gemeente Opsterlân. De namme komt ek foar as Pietersburen en Oerterp oan de Feart.
Dirck van Baburen
Libben
Dirck van Baburen is fermoedlik berne yn Wyk by Duerstede, mar syn famylje ferhûze koart dêrnei nei Utert. Yn 1611 kaam Dirck yn de lear by Paulus Moreelse, en om 1615 hinne reizge er nei Rome, dêr’t er mei de Rotterdamske skilder David de Haen gearwurke. Hy mocht de keunstsamlers Vincenzo Giustiniani en kardinaal Scipione Borghese ta syn beskermmers rekkenje en yn 1617 krige er in wichtige opdracht om de Cappella della Pietà fan de tsjerke San Pietro in Montorio yn Rome te beskilderjen. Hy make in monumintale ‘’Grêflizzing’’ dy’t basearre wie op dy fan Caravaggio yn de Fatikaanske musea. Yn Rome soe Baburen ta de oprjochters fan de Bentvueghels heard hawwe; syn byname wie dêr ‘’Biervlieg’’(= ien dy't in protte sûpt).
Om 1621 hinne gie Baburen werom nei Utert, dêr’t er him by syn men en suster ta wenjen sette. Hy krige doe in stikmannich nijsgjirrige opdrachten, mar hy staor al yn 1624, net troud en skraachwurk 30 jier. Wierskynlik is er oan de pest deagien. Baburen waard begroeven yn de Buurtsjerke yn Utert. Nei syn dea ferblikke syn ferneamdens hurd; earst yn de 20e iuw kaam her wer wurdearing foar syn work. Constantijn Huygens fûn Baburen ien fan de wichtige skillders fan syn tiid.
Wurk
Der binne nei in protte skilderijen fan Dirck van Baburen bewarre bleaun, mei troch syn betide ferstjerren. Yn Nederlân is wurk fan him yn it Sintraal Museum en it Catharijnekonvint, beide yn Utert, en yn it Ryksmuseum yn Amsterdam.
Sint-Eustasius
Sint-Eustasius is in bysûndere gemeente fan Nederlân. Tegearre mei Saba en Sint-Marten foarmet it de SSS-eilannen en heart it ta de Boppewynske Eilannen. It haadplak fan Sint-Eustasius is Oranjestêd. Pleatslik wurdt it eilân Statia neamd. It eilân hat in lingte fan 4,5 kilometer en in breedte fan 9 kilometer, it is sa’n 21 kante kilometer grut. Op Sint-Eustasius wenje likernôch 3.300 minsken.
Skiednis
Kristoffel Kolumbus seach Sint-Eustasius yn 1493 foar it earst. Yn de oardel iuw dêrop waard it eilân troch tal fan mogendheden opeaske. Yn 1636 waard it kolonisearre troch Nederlân, benammen troch ynwenners fan Seelân. De Frânsen hienen yn 1629 in fort op it eilân boud, dat fort waard troch de Siuwen letter útwreide en Fort Oranje neamd. Sint-Eustasius is it plak dêr’t de earste Joadske delsetting stifte waard yn de Nije Wrâld. Dizze delsetting giet werom oan 't begjin fan de 18e iuw. De synagoge fan de Joaden, de Honen Dalim Synagoge waard boud yn 1739. Yn distiid is dizze synagoge net mear as in ruïne.
thumb|left|300px|De haven fan Sint-Eustasius. Sint-Eustasius waard yn de rin fan de tiid in wichtige trochfierhaven en wie it meast winstmeitsjende besit fan de West-Yndyske Kompanjy. Yn dy tiid waard it eilân wol de Gouden Rots neamd. Yn 1779 leinen mear as 3.000 skepen út Jeropa, Amearika en Afrika oan yn de haven fan Oranjestêd. Somtiden kamen der mear as 20 skippen deis oan. Yn de haven koenen 200 skippen tagelyk lizze en wennen der doe goed 25.000 minsken op Sint-Eustasius.
Doe’t de Amearikanen harren frijheidsstriid tsjin de Ingelsen begûnen, leveren de Nederlanners de wapens fia Sint-Eustasius. Dizze goede relaasje tusken de beide gebieten resultearre yn it ferneamde ‘Flagge ynsidint’ fan 16 novimber 1776. Op die dei hie it Amerikaanske skip de USS Andrew Doria, de nije Amerikaanske flagge yn top, Gallows Bay yn. It skip waard, yn opdracht fan gûverneur Johannes de Graeff, ynhelle mei 11 salútskotten. Hjirmei is Nederlân it earste lân dat de Feriene Steaten fan Amearika, de fakto, as ûnôfhinklik lân erkende. Dit barren wurdt elts jier fierd op de feestdei fan it eilân, Statia Day.
De Ingelsen ferklearren hjirop Nederlân de oarloch (Fjirde Ingelske Kriich). Dizze kriich wie tige min foar de hannel fan Nederlân. De oarloch liede der ta dat de Ingelsen op 3 febrewaris 1781 Sint-Eustasius bemasteren. Gûverneur De Graaff, dy’t doe noch nea ôfwist fan de kriichsferklearing, joech him oer oan de Britske admiraal George Brydges Rodney. Tsien moannen letter waarden de Ingelsen oermastere troch it Frânske leger, bûnsgenoaten fan de Nederlanners tsjin de Ingelsen. Yn 1784 krige Nederlân it kommando oer it eilân werom.
Oant 1983 foarme Sint-Eustasius, tegearre mei Saba en Sint-Marten, de Boppewynske Eilannen. Yn 1983 krige it eilân de status as selsstannich eilângebiet. It eilân hat ien sit yn de Steaten fan de Nederlânske Antillen.
thumb|left|300px|In foto fan The Quill.
Geografy
Sint-Eustasius bestiet út in, fermoedlik, sliepende fulkaan yn it súdeasten fan it eilân, The Quill neamd, in feringelsking fan it Nederlânske ‘De Kuil’. Offisjeel heart de berch Mount Mazinga, it hat in hichte fan 602 meter. Yn it noarden fan it eilân leit in útdôve fulkanysk gebiet dat likernôch 200.000 jier âld is. Dêrtusken yn leit in relatyf plat gebiet, dêr't Oranjestêd leit.
Befolking
Op Sint-Eustasius wenje hjoed de dei likernôch 3.300 ynwenners. By de lêste folkstelling yn 2001 hie 78% fan de ynwenners de Nederlânske nasjonaliteit. Mar 45% fan de ynwenners is berne op it eilân.
Ingelsk is de taal dy’t it meast sprutsen wurdt op Sint-Eustasius; 83% hat dizze taal as memmetaal. Foar 6% is dit Spaansk en foar mar 4% it Nederlânsk.
Yn de rin fan de tiid hat Sint-Eustasius grutte ferskillen hân yn it ynwennertal. Yn 1665 wennen der 1.600 minsken op it eilân. Mei de grutte bloeiperioade fan it eilân, rûn 1780, wennen der tusken de 20.000 en 25.000 minsken. Nei de bemastering fan Ingelân yn 1781 sakke it ynwennertal hurd nei likernôch 7.600 ynwenners yn 1786. It tal ynwenners bleaun dêrnei noch lange tiid sakjen. Yn 1914 wennen der noch mar 1.437 minsken op it eilân, 20.000 minder as yn 1780.
Op Sint-Eustasius binne net echt ferskate doarpen en plakken te ûnderskieden. Sawat de hiele befolking wennet yn Oranjestêd oan de súdwestkust, of yn it gebiet dêr omhinne.
thumb|right|300px|De omkriten fan Sint-Eustasius.
Bestjoer
It bestjoer fan it eilân bestiet út in bestjoerskolleezje en in eilânried.
Sint-Eustasius hat ien sit ien de Steaten fan de Nederlânske Antillen.
Eilânried
Gearstelling eilânried:
Bestjoerskolleezje
Bestjoerskolleezje :
Steatkundige herfoarmings
Yn it referindum fan 8 april 2005 keazen de bewenners fan Sint-Eustasius foar it behâld fan de Nederlânske Antillen. Omdat alle oare eilannen derfoar keazen om de Nederlânske Antillen as steatkundige ienheid te ferlitte, waard keazen foar de opsje mei it twadde oantal stimmen, rjochtstreekse bannen mei Nederlân.
Op 11 oktober 2006 berikke it eilân (tegearre mei Saba en Bonêre) oerienstimming mei Nederlân oer in nije status as bysûndere gemeente. Dit giet oan it ein fan 2008 yn.
Yn desimber 2006 waard bekend dat Noard-Hollân Saba, Sint-Eustasius en Bonêre by dy provinsje ha wol.
Ekonomy
Op Sint-Eustasius wurkje relatyf folle minsken by de oerheid. Ek Statia Oil Terminals is in grutte wurkjouwer op it eilân.
List fan planetoïden 34501-34600
Dit is in list fan planetoïden 34501-34600.
Sint-Eustasius
Natuer
Op it eilân libje fjouwer soarten flearmûzen. Dit binne de Artibeus jamaicensis, de Ardops nichollsi, de Brachyphylla cavernarum en de Molossus molossus.
Foar safier bekent hat it eilân gjin ynhiemske sûchdieren.
1 maaie
1 maaie is de ynternasjonale Dei fan de Arbeid.
Gerhard Potma
Gerhard Potma (Snits, 29 augustus 1967 - dêre, 31 maart 2006) wie in hurdsiler.
Potma begûn te silen op 10-jierrige leeftyd en die mei oan wedstriden yn in piraat. Letter die hy mei oan in soad oare sylklassen, wêrûnder de flits, skeakel, 16-kwadraat en falk.
Fan 1988 oant en mei 1993 sylde hy tegearre mei syn broer Willem-Nico yn de Flying Dutchman, dat destiids in Olympysk ûnderdiel wie en diene mei oan de Olympyske Simmerspullen 1992 yn Barcelona. Earder, yn 1989 wûnen se de Kieler Woche. Neidat de Flying Dutchman fan it Olympysk programma helle wie, keazen de Potma's foar de trijemansboat soling, wêryn't se tegearre mei Frank Hettinga meidienen oan de Olympyske Simmerspullen 1996 yn Atlanta.
Nei de aktive kearnploechperioade begûn Gerhard mei syn broer in eigen seilmakerij yn Snits. De namme fan it bedriuw, NED31, referearret oan it seilnûmer fan de bruorren.
Martinistate
It gebou is setten yn 1981 en bestiet út fjouwer boulagen. Martinistate is eigendom fan ynvestingsmaatskippij Frisia Invest BV. Eigen foar it pân binne de fiif bôgegevels en de oerdekte wandelpromenade oan de foarkant fa it gebou.
It pân is neamd nei Maarten fan Tours, krektas it neistlizzende (Martiniplein) en tsjerke (Grutte of Martinitsjerke). Op it plak fan de Martinistate stie foarhinne de Brânwarkazerne fan Snits en it Steedlik Gymnasium.
By gelegenheid fan Kininginnedei 1993 waard it pân folslein oranje fersierd.
Oant 2010 siet it haadpostkantoar fan Snits hjir (dit is net op in oare lokaasje weriepene), en ek de redaksje fan de lokale krante Wijd & Zijd en de Leeuwarder Courant.
Poelhuzen
Poelhuzen is in delsetting east fan Feinsum en noardlik fan Stiens yn de gemeente Ljouwert. De namme komt ek foar op âlde kaarten as Poelhuysen en Poelhuizen.
De fjouwer pleatsen fan de buorskip leit oan de Poelhuzen en de Poeldyk. De Feinsumerfeart rint troch de buorskip.
De buorskip is ûntstien yn de 16e of 17e iuw; de fjildnamme De Poelen waard al yn 1540 neamd.
De Prúlhoek
De Prúlhoek is in delsetting op it krúspunt fan de Lanhústerwei en de Middelwei west fan Sint-Anne op It Bilt. De namme komt ek foar as Pruilhoek, mooglik nei analogy fan it westliker lizzende Kijfhoek, de âlde namme fan Sint Anne. Prúlje yn de betsjutting fan 'swijend de smoar yn hawwe'.
Bedfordshire
thumb|left|100px| Flagge fan Bedfordshire 200px|thumb|Lizzing Bedfordshire yn Ingelân thumb|Bedford, townbridge by nacht thumb|De Chilternhichten by Nettlebed Bedfordshire is sûnt de 11e iuw in greefskip (county) yn de Ingelske regio East Ingelân en telt 381.572 ynwenners. It oerflak berint 1192,1 km2. It heechste punt is 243 meter (797 ft) op Dunstable Downs yn de Chilternhichten.
Bedfortshire grinzet oan Cambridgeshire, Northamptonshire, Buckinghamshire en Hertfordshire. De haadstêd is Bedford, yn it noarden fan de regio.
Demografy
Fan de befolking is 14,0 % âlder as 65 jier. De wurkleazens berint 2,5 % fan de beropsbefolking (sifers folkstelling 2001); 86.3% fan de befolking is blank, 8.3% fan Aziatysk komôf en 2.9% is swart.
It tal ynwenners waakste fan likernôch 355.900 yn 1991 nei 381.572 yn 2001.
Distrikten
Oant 2009 wienen Midden Bedfordshire en Súd Bedfordshire aparte distrikten.
Bekende minsken út Bedfordshire
thumb|744px|center|Dunstable Downs panorama
Horatius Hiddema van Knyff
Horatius Hiddema van Knyff (Ljouwert 1703 - 1770) wie grytman fan Ferwerderadiel.
Van Knyff waard der yn 1758 fan fertocht dat hy gearspande mei de Frânsen en tsjin Oranje wie. Op 2 juny 1748 waard syn Lauta Stins yn Wier yn de brân stutsen. Dit barde yn de tiid fan it Pachtersoproer wêrby't de belesting op nôt ferpachte waard. No ferwiist de namme Lautawei noch nei it plak dêr't de stins stien hat.
Sjitsport op de Olympyske Simmerspullen 1920
De Olympyske Simmerspullen 1920, ek wol de VIIe Olympiade neamd waarden yn 1920 yn Antwerpen, Belgje hâlden. De sjitsport waard hâlden yn de Kamp van Beverlo.
Medaljespegel
De top-8 fan lannen dy't by it sjitten medaljes wûn ha tidens de Olympyske Simmerspullen 1920.
Hard Rock Hotel and Casino (Las Vegas)
It Hard Rock Hotel and Casino is in bekend Amerikaansk hotel en kasino yn 'e stêdekloft fan Las Vegas, yn 'e Amerikaanske steat Nevada. It stiet eins bûten de stedsgrinzen fan Las Vegas yn 'e foarstêd Paradise, op 'e hoeke fan Harmon en Paradise Road. Dat is fuortby de ferneamde Las Vegas Strip, dêr't alle grutte kasino's konsintrearre binne. It Hard Rock Hotel and Casino omfettet trije flatgebouwen, in kasino, in kongressintrum anneks evenemintehal, in swimbad mei strân, trije nachtklubs, in stikmannich restaurants en winkels en ferskate oare foarsjennings. It is eigendom fan Virgin Hotels yn partnerskip mei in private ynvestearringsgroep, wylst it kasino eksploitearre wurdt troch Warner Gaming. It Hard Rock Hotel and Casino, dat mar 30% fan syn opbringst út it gokken yn it kasino hellet, waard yn 1995 boud. Der binne plannen om it nei in renovaasje yn 2020 om te neamen ta Virgin Hotels Las Vegas.
Skiednis
It Hard Rock Hotel and Casino waard yn 1995 boud as in joint venture fan Harveys Lake Tahoe en Peter Morton, de stifter fan it Hard Rock Cafe. Yn 1997 kocht Morton Harveys út en kaam it hiele projekt yn syn besit. It hotel waard yn 1999 útwreide en jitris yn 2007. Yn 2010 waarden by in útwreiding yn ferskate fazes twa nije, moderne hoteltuorren oant it hotel tafoege.
Yn juny 2002 stoar de ynfloedrike basgitarist John Entwistle fan 'e band The Who yn ien fan 'e hotelkeamers. De hotellieding woe, út respekt foar de ferstoarne en syn djipdrôven, net sizze hokker keamer oft dat wie, mar letter rekke fia-fia bekend dat Entwistle de lêste siken útblaasd hie yn keamer 658, in 'deluxe suite'. Sûnt 2002 wurdt it Hard Rock Hotel and Casino in protte besocht troch fans fan 'e basgitarist, dy't him hulde bringe wolle troch syn stjerplak te besykjen.
It Hard Rock Hotel and Casino waard yn maaie 2006 troch Morton ferkocht oan 'e Morgans Hotel Group (MHG). By de oankeap (foar $770 miljoen) wie ynbegrepen dat de MHG it rjocht hie om 'e namme 'Hard Rock' ek foar oare hotels en kasino's yn 'e westlike helte fan 'e Feriene Steaten en ferskate oare gebieten te brûken. Ek gie 9,3 ha grûn foar eventuële fierdere útwreiding mei oer nei de nije eigner. De MHG eksploitearre it hotel yn 'e mande mei ynvestearringsgroep DLJ Merchant Banking Partners oant febrewaris 2011. Doe kaam it Hard Rock Hotel and Casino yn eigendom fan Brookfield Asset Management, dat de eksploitaasje oerdie oan Warner Gaming.
Yn maart 2018 waard it Hard Rock Hotel and Casino fan Brookfield Asset Management kocht troch de Britske hotelkeatling Virgin Hotels yn gearwurking mei in stikmannich ynvestearringsfirma's. Virgin-oprjochter Richard Branson kundige neitiid plannen oan om it hiele gebouwekompleks yngeand te renovearjen, wêrnei't it Hard Rock Hotel and Casino ein 2019 de nije namme Virgin Hotels Las Vegas krije moast. De ûntwerpfaze begûn yn juny 2018. Op dat stuit wie it de bedoeling dat de renovaasje yn april 2019 úteinsette soe. Troch fertragings duorre it lykwols oant augustus 2019 ear't oankundige waard dat it hotel foar de renovaasje, dy't, nei't doe sein waard, yn febrewaris 2020 begjinne soe, likernôch acht moannen tichtgean soe. De kosten fan it projekt waarden rûsd op mear as $200 miljoen en it hotel soe nei alle gedachten foar novimber 2020 net wer iepengean.
Omskriuwing
It Hard Rock Hotel and Casino stiet op in perseel grûn fan 6,8 ha op 'e hoeke fan Harmon en Paradise Road yn Paradise, in foarstêd fan Las Vegas, deunby de Las Vegas Strip, dêr't alle grutte kasino's konsintrearre binne. It is al fan fierrens werom te kennen oan it reuseftige gitaar dat út 'e leechbou fan 'e resepsjeromte skean omheech de loft yn stekt.
It hotel sels bestiet út trije flatgebouwen: de Casino Tower fan 11 ferdjippings, mei 648 hotelkeamers en 64 suites en penthouses, de Paradise Tower fan 18 ferdjippings, mei 490 hotelkeamers, en de HRH Tower fan 16 ferdjippings, mei 374 hotelkeamers en minysuites. It kasino is fêstige op 'e begeane grûn fan 'e Casino Tower, yn in romte fan 2.800 m² mei gokautomaten, rûlettetafels en fasiliteiten foar ienentweintigjen, poker en oare kaartspullen.
Dêrnjonken omfiemet it Hard Rock Hotel and Casino ek in konvinsjesintrum, it Meeting Space, dat 5.600 m² mjit, en dat oanfolle wurde kin mei in evenemintehal fan nochris 12.600 m². Sûnt 2012 wurdt dêr bygelyks elts jier yn jannewaris it AVN Adult Entertainment Expo holden. Ek binne der yn it gebouwekompleks mar leafst trije nachklubs fêstige: de rockklub The Joint; de Vanity (mei in oerflak fan 1.300 m², twa bars en 60 VIP-fertrekken); en de Vinyl, dy't in "trendy, yndustrieel oansjen" hat.
It Hard Rock Hotel and Casino omfettet fierders in swimbad mei in strân yn 'e Tahitiaanske styl, in hierknipperssalon, ferskate djoere kleanbûtyks en njoggen restaurants (wêrûnder in steakhouse, in Meksikaansk restaurant, in sportlounge, in sushirestaurant, in oesterbar, in Sineesk restaurant en in pizzeria).
Heit & Mem
Heit & Mem is in Frysk tydskrift op it mêd fan 'e opfieding fan bern, dat fuortkommen is út 'e webside mei deselde namme. It tydskrift is bedoeld foar âldelju yn Fryslân en it ferskynt ien kear yn it healjier, yn in simmer- en in winternûmer. Heit en Mem is heal om heal skreaun yn it Frysk en it Nederlânsk. It blêd is in útjefte fan 'e Afûk.
Webside
Yn 2007 rjochte de Afûk de webside HeitenMem.nl op. Dy hie as doel om oansteande âldelju fan ynformaasje te foarsjen oer it meartalich grutbringen fan bern. Yn 2015 waard de webside hielendal fernijd. Tsjin dy tiid gie it net inkeld mear om it ynformearjen fan oansteande âlden, mar wie it oandachtsmêd ferlein nei de opfieding fan bern fan 0 oant en mei 12 jier. En behalven stikken oer meartaligens wie de ynformaasje útwreide nei alderhanne mêd. Anno 2019 wurdt HeitenMem.nl deis likernôch 800 kear besocht.
Tydskrift
Yn 2009 sette de Afûk njonken it behearen fan 'e webside ek útein mei it útjaan fan it twatalige tydskrift Heit & Mem. Krekt as de webside is dat bedoeld foar de âlden fan bern oant en mei 12 jier. It blêd jout alderlei ynformaasje oer opfieding yn it algemien, en oer meartalige opfieding yn 't bysûnder. It besiket Fryske âldelju oan te fiterjen om harren bern Frysktalich of meartalich grut te bringen, en stimulearret harren om mear Frysk te lêzen en foar te lêzen.
Heit & Mem wurdt (anno 2019) makke troch redaktrises Dieuwke van der Meer en Hieke Rienstra, oanfolle mei freelance bydragers, en is in útjefte fan 'e Afûk. It blêd ferskynt twaris yn 't jier: yn juny yn in simmernûmer en yn novimber yn in winternûmer. It hat in oplaach fan 40.000 eksimplaren dy't yn Fryslân rûnom ferspraat wurde op mear as 700 plakken yn û.m. bibleteken, sikehuzen, konsultaasjeburo's, bernedeiferbliuwen en op basisskoallen. Heit & Mem is fergees. It is foar partikulieren ek online by de Afûk te bestellen tsjin inkeld de ferstjoerkosten.
Kwa ynhâld wykt Heit & Mem net folle ôf fan lanlike opfiedingsblêden lykas Ouders van Nu. Wat it tydskrift 'eigen' oan Fryslân makket, is benammen de twatalige opset en de klam op meartalige opfieding. Mei stikjes as Een vakantie zonder internet: het kan echt!, Acht tips foar in poppeslokparty (kraamfeest) en Bevallen met een doula wurdt Heit & Mem it measte troch memmen lêzen, ek al besykje de redaktrises der wol wat om te tinken dat der ek bydragen yn komme dy't ynteressant binne foar heiten. Behalven algemiene artikels omfettet Heit & Mem ek in kollumn fan bernedokter Tjalling de Vries fan it MCL, de rubryk Bernepraatsjes mei sitaten fan bern, en de rubryk Ferneamd (foarhinne bekend as Pake syn Pop of Beppe har Pop), in fotoreportaazje fan pakes en/of beppes mei harren pake- en/of beppesizzers.
Tsienjierrich bestean fan Heit & Mem
Op 9 novimber 2019 waard it tsienjierrich bestean fan it tydskrift Heit & Mem fierd mei in kado-edysje dy't útdield waard op in jubileumfeest yn De Fabriek yn Wergea. Dêr waard ek it earste eksimplaar fan It Grutte Foarlêsboek, in wurk mei Frysktalige ferhaaltsjes, gedichten en ferskes foar jonge bern, yn ûntfangst nommen troch Sesamstraat-akteur Aart Staartjes.
Elizabeth I fan Ingelân
thumb|right|300px|Elizabeth I fan Ingelân Elizabeth I (Greenwich Palace, 7 septimber 1533 - Richmond Palace, 24 maart 1603) wie keninginne fan Ingelân fan 17 novimber 1558 oant har dea. Elizabeths bynamme wie de “maagdelike keninginne” (Maiden Queen of Virgin Queen).
Algemien
Yn novimber 1558 waard prinses Elizabeth fan Ingelân keninginne. Har lei in swiere taak te wachtsjen nei púnheapen, wêrûnder rikjende brânsteapels, dy’t har healsuster keninginne Mary I fan Ingelân neilitten hie. Se regearde yn in perioade wêryn de protestanten en de katoliken tsjinoer elkoar stienen. Elizabeth I fan Ingelân wurdt wol sjoen as ien fan de grutste staatshaden út de skiednis.
Elizabeths jeugd
Njoggen moannen nei it houlik tusken Kening Hindrik VIII fan Ingelân en syn twadde frou Anna Boleyn wurdt op 7 septimber 1533 yn it paleis fan Greenwich, prinses Elizabeth berne. De kening wie swier teloarsteld dat hy alwer in dochter krige. Hy siet nammentlik slim ferlegen om in manlike troanopfolger. Har peetheit waard Thomas Cramner (dizze is letter troch har healsuster op de brânsteapel setten) har peetmem waard de hartoginne fan Norfolk.
De katolike tsjerke erkende Elizabeth net as in wettich bern, dôchs makke Kening Hindrik har troanopfolger. Dizze moast se in oantal jierren letter wer ôfstean doe't de tredde frou fan har heit, Jane Seymour de langferwachte troanopfolger berne. Elizabeth wie trije jier âld doe't har mem, nei ferskillende miskreamen feroardield waard ta de deastraf wegens ferrie. Op 19 maaie 1536 waard sy ûnthalze en waard Elizabeth krekt as har healsuster ûnwettich ferklearre. Foar har fiifde libbensjier krige Elizabeth har earste gûvernante, Kat Ashley. Op fiifjierrige leeftyd jout de lytse prinsesse oan dat se mear leare wol, lykas bûtenlânske talen. Tegearre mei har broer Edward, lady Jane Gray en de soannen fan John Dudley krige se les fan ûnder oaren:
Fierders is bekend dat John Dee les joech yn wiskunde, astronomy en astrology.
Nei de dea fan har heit waard sy fierder opfieden troch Catharine Parr, de seisde frou fan Hindrik en de ienige dy’t him oerlibje soe. Neidat ek har healbroer ferstoar kaam har 19 jier âldere suster Mary op de troan. Sy besocht Elizabeth te bekearen ta it katolike geloof, dat mislearre en Elizabeth waard yn de Tower finzen setten.
Keninginne Elizabeth I fan Ingelân
Yn novimber 1558 waard Elizabeth dôchs keninginne, op 15 jannewaris 1559 waard se kroane yn de abdij fan de Westminster yn Londen. Har regearingsperioade duorre 45 jier, en yn dy jierren bloeide Ingelân op. De spanningen tusken de protestanten en katoliken bleaunen bestean. Under har bewâld kaam de literatuer ta ûntwikkeling en ûntdekkingsreizen wienen tige súkesfol, oerseeske koloanjes waarden oermastere wêrûnder de koloanjes yn Noard-Amearika. Elizabeth stipe de protestante opstannelingen yn Frankryk en yn de Nederlannen. Kening Filips II fan Spanje dy’t noch mei har trouwe woe, woe doe Ingelân oanfalle en besette. Hy stjoerde de ferneamde Armada nei Ingelân. Mar dizze waard yn 1588 ferslein.
In oare kandidaat om te trouwen wie de broer fan de Frânske kening. De 23 jier jongere Frans fan Anjou. Foardat der oer in ferbyntenis praat wurde koe ferstoar de man. Elizabeth hat altyd folhâlden dat se faam wie. Dôchs wurdt der fanút gien dat se in heftige relaasje hân hat mei Robert Dudley de greve fan Leicester. De keninginne krige dôchs de namme de “virgin queen”. Yn 1568 kaam har nicht Mary I fan Skotlân freegjen om yn Ingelân komme te meien. It antwurd wie hurd: se hat har nicht njoggentjin jier finzen hâlden en yn 1587 it befel ta ûnthâlzing jûn. Se hie in soad fijannen, dêrom kaam se net in soad bûten. Se koas derfoar om portretten fan harsels te toanen.
De dea fan Elizabeth
Op 24 maart 1603 kaam der in ein oan har libben. Sels op de lêste dagen fan har libben wie se in eigenwize en koppige frou. Se woe net dat de hofarts oan har kaam. Der wurdt sprutsen dat se ferstoarn is oan it fergif wat yn har make-up siet. Mar it kin ek gewoan âlderdom wêze wêroan se ferstoarn is.
Doe't de keninginne har net lekker fielde, luts se har werom yn har favorite paleis, Richmond Palace. Har hofdames hienen oeral kessens op de flier dellein. Dit omdat Elizabeth wegere om op bêd te gean. Sy lei wol likernôch fjouwer dagen op de kessens op de grûn foardat har tsjinners har einliks op bêd lizze koenen.
Sêfte muzyk en har riedsleden folden har keamer. Troch mei de hân te bewegen waard oannaam dat se dêrmei de troanopfolging regele. Jakobus fan Ingelân soe it wurde. De âlde biskop Withgift waard helle om mei de keninginne yn har lêste oeren te bidden. De keninginne sakke fuort yn in sliep en waard nea wer wekker.
Te hof bringen
It folk toande de ferstoarne keninginne in hiel soad respekt. De begraffenisstaasje bestie út mear as 1000 minsken. En waard allinnich mar langer doet in soad minsken oansluten. Op de kiste lei in poarperen kleed. De koets waard lutsen troch fjouwer hynders mei swarte kleden. Boppe de kist stie in grut baldakyn dat troch seis ridders fêsthâlden waard. Boppe de kiste lei in sterk lykjende ôfbylding fan Elizabeth. Dit makke de minsken tige emosjoneel. Elizabeth is te hôf brocht neist har suster Mary. Op harren greftombe stiet de folgjende tekst: “partners sawol op de troan as grêf, hjir rêste wy, twa susters Mary en Elizabeth, yn ôfwachting fan ús ferrizenis”.
Boalserterwei (Snits)
De Boalserterwei is in wichtige trochgeande dyk op de râne fan de wenwyk Himdyk yn Snits.
De wei krige syn namme yn 1842 en waard ferneamd nei de stêd Boalsert, dêr't de dyk hinne rint. De wei wie ien fan de earste ferhurde wegen yn Fryslân en wie om it ferfier oer de dyk te stypjen en te ferbetterjen. De strjitte ferbynt de Parkstrjitte mei de Harste.
Oan de Boalserterwei leit it Wilhelminapark.
Gestapo
thumb|220px|It Gestapohaadkertier oan de Prinz-Albrecht-Strasse 8 yn [[Berlyn.]]
De GESTAPO (ôfkoarting fan Geheime Staatspolizei; Frysk: Geheime Steatsplysje) wie in ûnderdiel fan de Schutzstaffel (SS) yn it tiidrek 1933-1945. Hermann Göring wie stifter fan de organisaasje en Heinrich Himmler wie fan 20 april 1934 ôf de befelhawwer.
Op 17 juny 1936 waard Heinrich Himmler troch it „Erlass des Führers und Reichskanzlers über die Einsetzung eines Chefs der deutschen Polizei im Reichsministerium des Inneren“ lieder fan de folsleine Dútske plysjemacht. Himmler skifte de plysjemacht yn "Ordnungpolizei" en de "Sicherheitpolizei". De Gestapo waard in part fan de "Sicherheitpolizei".
Himmler makke fan de Gestapo in organisaasje en stop fijannen fan it Tredde Ryk. Yn 1946 waard de Gestapo, mei de SS en de SD, by de Neurenboarch prosessen ta kriminele organisaasje ferklearre.
Boston (Lincolnshire)
thumb|Lizzing fan Boston yn Ingelân Boston is in lytse âlde havenstêd (town) yn it bestjoerlike gebiet Boston, yn it Ingelske greefskip Lincolnshire. It plak hie 35.124 ynwenners yn 2001.
De stêd leit oan de rivier de Witham, sa'n seis kilometer fan it plak dêr't de Witham yn it estuarium The Wash streamt. It plak leit yn it flakke, sompige en agrarysk gebiet The Fens. Boston syn meast opfallende gebou is de St Botolph's-tsjerke (The Stump), boud fan 1309 oant 1460; it is de grutste parish-tsjerke yn Ingelân mei ien fan de heechste tuorren fan it lân. Bewenners fan Boston wurde Bostonians neamd.
Boston krige syn sjarter yn 1545 en emigranten hawwe syn namme oan ûnder oaren de Amerikaanske stêd Boston jûn.
Jabbeke
Jabbeke is in plak en gemeente yn de Belgyske provinsje West-Flaanderen. De gemeente hat goed 13.500 ynwenners en leit oan de autodyk E40. De beskermhillige fan Jabbeke is de hillige needhelper Blasius.
Skiednis
It doarp Jabbeke ûntstie op de grins fan it skoarregebiet en 'Zandig Vlaanderen', dat beynfloede waard troch de see. De skoarrewâlen waarden stadichoan weromwûn en yn de 9e iuw is mooglik in parochy ûntstien, dy't al yn de 10e iuw dokumintearre wie: it patronaatsrjocht wie doe yn hannen fan de biskop fan Doarnik. Yn 961 waard Jabbeke foar it earst as 'Jabeca' skriftlik neamd. Der stie in kastiel dat sûnt de 15e iuw bewenne waard troch de famylje Van Straten en letter troch de famylje Van Haverskercke.
It doarp hie yn 1488 te lijen fan plonderingen fan de troepen fan Maksimiliaan fan Eastenryk en fan de geuzen yn 1579. Yn de 17e iuw waarden de lângoeden fan it kastiel ferkocht oan de famylje Van Caloen, yn 1800 troch erfenis oan Van Larebeke en dêrnei troch ferkeap oan burggraaf Du Bus de Gisignies. Nei de Twadde Wrâldkriich waard it lângoed ferkavele en feroare yn in fillapark, it Flaminckapark.
It stasjon Jabbeke waard yn 1838 foltôge en yn 1993 waard it wer sletten Yn 'e Earste Wrâldkriich brûkte de Dútske besetter it stasjon om oarlochsmateriaal nei it front te stjoeren.
Yndieling
Njonken Jabbeke bestiet de gemeente út de dielgemeenten Snellegem, Stalhille, Varsenare en Zerkegem. De doarpen Snellegem en Zerkegem lizze besuden Jabbeke, wylst Stalhille noardlik fan it kanaal Brugge-Oostende leit. Varsenare leit yn it easten, oan de stêdekloft fan de provinsjale haadstêd Brugge.
Meindert Bylsma
Biografy
Meindert Bylsma waard op 11 novimber 1941 berne yn Wergea. Hy folge in oplieding ta ûnderwizer oan de Rykskweekskoalle te Ljouwert. Nei de militêre tsjinst, waard er ûnderwizer oan in legere skoalle yn Drachten en letter learaar nifeljen oan in middelbere skoalle yn Ynskedee. In pear jier dêrnei fêstige er him yn Kimswert en waard er learaar Nederlânsk en hânfeardigens oan in skoallemienskip yn Harns.
Ynearsten waard Bylsma foaral bekend om syn poëzy. Hy hearde ta in ploech jonge dichters, dy't ein jierren sechtich, begjin jierren santich de literatuer út har ivoaren toer helje woe en om dat te berikken letterlik de strjitte opgongen om foar har meast tagonklike wurk omtinken te freegjen. Foar twa fan syn gedichten krige Bylsma yn 1966 en 1967 in Rely Jorritsmapriis. Syn earste dichtbondel wie De tévé op it jiskelân (1968). Dêrnei folgen noch seis oare bondels, wêrfan't In faai hinnekommen (2001) de lêste wie.
Bylsma's earste koarte ferhalen ferskynden healwei de jierren sechstich, wêrûnder It motyf, dat yn novimber 1967 yn in jongereinnûmer fan it tydskrift De Tsjerne opnommen waard. Ek trije fan Bylsma's ferhalen waarden mei in Rely Jorritsmapriis bekroand (yn 1965, 1968 en 1970). Syn earste novelle wie Boartsjenderwei, dat yn 1981 as spesjaal nûmer fan it literêre blêd Sonde ferskynde. Dêrnei publisearre er de ferhalebondels Praat út in hynstekop (1983) en It grom spat alle kanten út (1986). Yn 1992 folge syn earste roman, Fuortsmytballade yn es. Trije jier letter kaam Hotputs en oare kremearkes út. Oare kremearkes waarden publisearre yn Hite bliksem, it Fryske boekewikegeskink dat Bylsma yn 1997 skreau. In jier letter ferskynde de roman Shit my mar lek. Bylsma's lêste proazawurk is de ferhalebondel Fan flierefluiters en droechstinners (2005).
Bylsma skriuwt ek foar bern: hy levere in grut tal bydragen oan ferskate lês-, sjoch-, en dochboeken, wêrûnder in tal toanielstikjes.
Bylsma wie yn 1968 yn 'e mande mei Josse de Haan en Geart van der Zwaag ien fan de inisjatyfnimmers fan Operaesje Fers. Twa jier letter wie er belutsen by de oprjochting fan de Koperative Utjowerij. Fan 1974 oant 1982 wie er redakteur fan it literêre tydskrift Sonde en fan 1990 oant 1995 fan it kulturele moanneblêd De Strikel. Fierder wie Bylsma bestjoerslid fan It Skriuwerboun, it FLMD en de stichting It Fryske Boek. Ek wie er lid fan de advyskommisje foar Fryske literatuer fan de provinsje Fryslân.
Hy joech ek bondels yn eigen behear út.
Hans van Wijnen
Johan Wilhelm (Hans) van Wijnen (Voorburg, 30 desimber 1937 - Snits, 25 jannewaris 1995) wie in Nederlânsk follybalynternational.
Letter waard Hans van Wijnen follybaltrainer. Yn 1995 waard er sels de meast súksesfolle trainer fan de ôfrûne 15 jier neamd. Hy helle yn dy perioade 11 lânstitels mei Olympus Snits en DVC Dokkum. Fan 1975 oant en mei 1982 wei er trainer by DVC, dêr't er fan 1979 ôf fjouwerris op rige de lânstitel helle.
Yn 1995 ferstoar Hans van Wijnen yn de âldens fan 57 jier.
Hôftennis
Hôftennis is in âldere ferzje fan it tennis. Om't it ferskil mei dat nijere "fjildtennis" aan te jaan wurdt ek wol fan "real tennis", wier tennis, sprutsen.
Hôftennis wurdt spile op in ommuorre hôf, faak in hal. It is in asymmetriske slachsport, om 1500 hinne ûntstean út it Jeu de Paume mei dat de keatswanten troch rackets ferfongen waarden. Dit keatssport-komôf blykt der ûnder oaren út dat it spul keatsen hat. It punt is net ferlern at de bal de twadde kear de grûn rekket, mar earst at de tsjinstanner nei it wikseljen de bal fierder krije kin.
It spyljen tusken de muorren hat der net allinne ta laat dat de bal net út is as dy in muorre rekket, mar ek ta in pear bysûndere plakken dêr't, at se rekke wurde, daalks it punt mei wûn wurde kin.
It spul wie benammen yn de 17e iuw populêr yn Ingelân en Frankryk. Fan Ingelân út is it ek yn Amearika en Austraalje telâne kaam. Yn Frankryk wie it spul sa populêr dat it dêr de namme fan it âldere spul hâlden hat, en hieltiid noch "Jeu de Paume" neamd wurdt.
Kabaret
Kabaret (oarspronklik fan it Middelnederlânske: camret, dat ûntliend wie oan it Frânsk) is in foarm fan teäter. In man dy't dêroan docht, is in kabaretier, en in frou dy't dêroan docht, is in kabaretiêre.
Fan âlds wie kabaret in term om in kroech mei oan te tsjutten. De betsjutting waard letter geunstiger. Yn 1881 iepene de literêr-muzikale Club des Hydropathes op Montmartre de soasjeteit Le Chat Noir. Dat wurdt wol as de berte fan it cabaret litérêre of artistique sjoen. De leden eksposearren eigen wurk of droegen it foar en diskusjearren. Grutte oandacht lutsen benammen de sjansons fan en troch Aristide Bruant, Jouy, Macnab en oaren - meastal ôfmakke mei stikelstekken en spot.
Yn de jierren om de Earste Wrâldkriich hinne wie Krips en Molenaar populêr yn Fryslân. Meast bekend waard yn Fryslân Tetman de Vries yn de fyftiger jierren as fuortsetting fan de Winterjûnenochten. It ienige profesjonele selskip wie yn 1974 it Selskip Leo Dykstra. Dêryn spilen ûnder oaren in soan en dochter fan Tetman mei. Fanwege it lytse taalgebiet krige it selskip Fryske subsydzje.
Tsjerke fan de Feriene Kristlike Gemeente
De Tsjerke fan de Feriene Kristlike Gemeente is in mienskiplik tsjerkegebou fan de mennisten en remonstranten yn Dokkum.
Bachrein
Bachrein is in lân yn Súdwest-Aazje. De haadstêd is Manama en de emir fan de monargy is sûnt 2002 Hamad bin Isa Al Khalifa.
It golfsteatsje ferfollet troch de sintrale lizzing in wichtige ekonomyske en finansjele funksje yn de oaljewrâld.
Tsjerke fan de Feriene Kristlike Gemeente
Skiednis
De tsjerke is in neoklassisistysk ûntwerp fan de arsjitekt Thomas Romein, dat basearre wie op de tsjerke fan Terbant út 1843. De nijbou ferfong doe in âldere fermanje út 1740 op itselde plak, dat earder yn de plak kommen wie fan in skûltsjerke út 1655 oan de Aldemansstege.
Boppe de tagong fan de tsjerke is de tekst Een is uw meester en gy zyt allen broeders oanbrocht.
Ynterieur
It tige ienfâldige ynterieur wurdt fan in houten tonferwulft oerdutsen. Boppe de preekstoel hinget it Van Dam-oargel.
Bachrein
lânskip
Bachrein bestiet út in groep fan trijeëntritich eilannen yn de Perzyske Golf, dy't ûnderling ferbining hawwe troch in netwurk fan brêgen. Der is ek in brêgeferbining mei Saûdy-Araabje: de Kening Fahd Causeway. left|thumb|200px|De skrokke kuststripe fan Bahrein
De namme Bachrein betsjut yn it Arabysk letterlik twa seeën. Dat ferwiist nei de laach swiet wetter dy't earder ûnder de sâlte laach seewetter om de eilannen hinne oantroffen waard. Tsjintwurdich is dy laach swiet wetter net mear oanwêzich. Troch it hjoeddeiske waarme klimaat yn de Golf is Bachrein foar it meastepart woastyn.
Skiednis
Yn de 16e iuw waard Bahrein troch de Portegezen beset. Nei dizze besetting en letter troch de Perzen waard it lân as selsstannich emiraat fan 1816 oant 1971 in Britsk protektoraat.
Bachrein waard op 15 augustus 1971 ûnôfhinklik en lid fan de Arabyske Liga. De sûnt 1999 regearjende emir fiere yn 2002 in nije grûnwet yn, dêr't it lân in konstitusjonele monargy troch wurden is.
Befolking
Hjoeddeisk is mar 60% fan de ynwenners fan Bachrein noch oarspronklik. De oare 40% binne Pakistanen, Ynjers en Westerlingen. Goed 80% fan de befolking wennet yn de stêden. Bachrein is in tichtbefolke lân, dêr't sawat de hiele befolking op de noardlike helte fan it eilân wennet. It suden is foar it grutste part net bewenne.
Taal
It Arabysk is de offisjele taal fan it lân, mar ek it Ingelsk wurdt in protte sprutsen.
Religy
De Islam is de wichtichste godstsjinst yn Bachrein.