cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Medny-Aleoetysk
Taalskaaimerken
De taal wurdt karakterisearre troch de ferminging en Russyske en Aleoetyske eleminten yn 'e measte ûnderdielen fan 'e grammatika, mar benammen yn 'e morfology fan 'e tiidwurden. Ut it Aleoetysk is it meastepart fan 'e wurdskat ôfkomstich, en fierders alle ôfliedende morfology, de namfalsferbûgings en beskate oare grammatikale ferskynsels. Ut it Russysk is de ferbûging fan 'e tiidwurden oernommen en it meastepart fan 'e sinsbou.
Geisenheim
Stedsyndieling
Geisenheim wurdt yn fjouwer stedsdielen ferdield: Geisenheim, Johannisberg, Marienthal en Stephanshausen. Johannisberg is faaks it bekendste stedsdiel fan Geisenheim. It is it plak dêr't de Spätlese ûntstie, in wyn dy't makke wurdt fan oerripe druven. Marienthal krige syn namme troch it kleaster Marienthal. It kleaster stiet bekend om de Marije-beafeart. Ek ûnstie yn dit kleaster de earste kleasterprinterij fan 'e wrâld.
Skiednis
Geisenheim wurdt foar it earst yn in oarkonde út it jier 772 neamd. Yn 1864 krige Geisenheim stedsjrochten. By de gemeentlike weryndieling fan Hessen op 31 desimber 1971 waard de oant dan ta selstannige gemeente Johannisberg by Geisenheim yndield. Op 1 jannewaris 1977 waard ek de eardere selstannige gemeente Stephanshausen by Geisenheim yndield.
Bûtenkamp
Dêrnjonken lei der op it terrein ek noch in kamp mei 25 (1943) Russyske kriichsfinzenen.
It kamp leit tusken it spoar Rüdesheim-Wiesbaden, de Winkeler Straße en it tankstasjon Reutershan.
Marienthal
It kleaster Marienthal giet werom op in mirakuleuze genêzing fan de bline jager Hecker Henn yn 1309. Ynearsten waard in kapel boud, mar fanwegen it grutte tal pylgers waard de kapel yn 1326 troch in gruttere tsjerke ferfongen. It kleaster wurdt bewenne troch Fransiskaanske bruorren.
San Damiano
San Damiano is de namme fan in tsjerke en in earder kleaster yn Assisi, Itaalje. It plak spile in grutte rol yn it libben fan de hillige Fransiskus en Sint-Klara en foarmet hjoeddedei mei de oare oantinkens fan de twa hilligen yn Assisi in wichtich beafeartsplak.
Lokaasje
San Damiano leit likernôch 20 minuten te gean ûnder Assisi tusken fjild en olivebeammen.
Betsjutting
Nei de dea fan Fransiskus fan Assisi waarden de measte tsjerken fan Assisi moaier makke. Yn it gefal fan Portiuncula, de kapel dêr't Fransiskus ferstoar, folge de bou fan de ûnbige Santa Maria degli Angeli. San Damiano is mei Eremo delle Carceri lykwols in útsûndering en bleau foar it measte oarspronklik. Op dy twa plakken kinne minsken dy't in beafeart meitsje nei Assisi noch it bêste in foarstelling meitsje hoe't Fransiskus libbe hat: ienfâldich, yn iensumens en mei de natoer ferbûn.
Fizioen fan Fransiskus
Yn de tiid fan Fransiskus wie San Damiano in kapel dy't net mear brûkt waard. Foar in diel wie de kapel al troch boeren, dy't de stiennen wol brûke koene, al ôfbrutsen. Neffen de oerlevering hearde Fransiskus yn 1205 it noch besteande krús yn de kapel sizzen: "Fransiskus, meitsje myn hûs wer yn oarder, dat lykastû sjochtste hielendal brekfallich woarn is". Tsjintwurdich hinget it orizjinele krús fan San Damiano yn de ''Basilica di Santa Chiara fan Assisi.
Klarissen
Yn 1212 stifte Sint-Klara yn San Damiano op it plak it earste kleaster fan de Klarissen. Ek har suster Agnes en harren mem, dy't widdofrou woarn wie, sletten har by dy mienskip oan. Klara ferstoar yn 1253 yn San Damiano en waard begroeven yn de Sint-Joaristsjerke. Oant 1260 bleaune de Klarissen yn San Damiano wenjen en ferhûzen doe nei it nije kleaster by it grêf fan harren abdis yn de op it plak fasn de âlde Sint-Joaristsjerke nij boude Sint-Klaratsjerke.
It Sinneliet
Fransiskus mocht him ek graach werom lûke yn San Damiano om sa it drokke Assisi efkes te mijen. Yn de jierren 1224 en 1225 skreau Fransiskus yn San Damiano it ferneamde Cantico delle Creature (Liet fan de skepsels), ek bekend as it Sinneliet fan de hillige Fransiskus.
Beskriuwing
Yn de ienskippige tsjerke hinget in replika fan it oarspronklike krús fan San Damiano. De fresko's yn de tsjerke oer û.o. it libben fan Fransiskus binne yn it begjin fan de 14e iuw oanbrocht. Rjochts foar it alter jout in trep mei in fresko fan de krusiging fan Pier Antonio Mezzastris (1482) tagong nei de kleastergong, de binnenhôf en de oare kleastergebouwen. Yn de kleastergong binne fresko's fan Eusebio da San Giorgio (1507). Yn it refektoarium, dat noch it meast yn de orizjinele steat bewarre bleaun is, binne fresko's fan Dono Doni te sjen.
Ynternasjonaal Fantastysk Filmfestival fan Yubari
It Ynternasjonaal Fantastysk Filmfestival fan Yubari (Japansk: ゆうばり国際ファンタスティック映画祭, Yūbari Kokusai Fantasutikku Eiga Sai) is in filmfestival dat elts jier yn febrewaris holden wurdt yn 'e Japanske stêd Yubari, op it noardlike eilân Hokkaido. It evenemint bestiet sûnt 1990. Oant en mei 1999 hiet it it Ynternasjonaal Fantastysk Aventoerefilmfestival fan Yubari. It festival is lykwols tagonklik foar films fan alle sjenres: noch "fantastysk", noch "aventoere-" tsjut datoangeande op beheinings of foarkarren. Wol is it Ynternasjonaal Fantastysk Filmfestival fan Yubari benammentlik wijd oan it wurk fan jonge en begjinnende filmmakkers.
Skiednis
Yn 1990 gie de lêste stienkoalmyn op Hokkaido ticht, dy't sitewearre wie by Yubari. It gemeentebestjoer socht nei in manear om 'e pleatslike ekonomy te refitalisearjen en besleat dêrta in filmfestival op te rjochtsjen. Dat waard it Ynternasjonaal Fantastysk Filmfestival fan Yubari. It evenemint wie fan it begjin ôf oan ferdield yn twa haadprogramma's: in ynternasjonale kompetysje foar jonge filmmakkers en in presintaasje fan it wurk fan meast Japanske en ûnôfhinklike amateurregisseurs.
De earste edysje fan it Ynternasjonaal Fantastysk Filmfestival fan Yubari, yn 1990, waard oplústere troch de oanwêzigens fan 'e bekende Amerikaanske akteur Jon Voight, dy't syn dochter by him hie, de doe noch fierhinne ûnbekende Angelina Jolie. Yn 1993 wenne de bekende Amerikaanske regisseur Quentin Tarantino it festival by, dêr't dat jiers syn rezjydebút Reservoir Dogs fertoand waard. Yn it hotel yn Yubari skreau er in diel fan it senario foar syn folgjende film, Pulp Fiction. Letter brocht er hulde oan it festival troch in personaazje yn 'e film Kill Bill: Volume 1 de namme Gogo Yubari te jaan.
Mei help fan in stikmannich sponsors út 'e partikuliere sektor koe it Ynternasjonaal Fantastysk Filmfestival fan Yubari yn 2008 in trochstart meitsje, mar de opset wie doe folle lytsskaliger en it programma mei de ynternasjonale kompetysje koe net trochgean. Der kamen dat jiers 8.800 belangstellenden op it evenemint ôf. Doe't de Japanske satellyttillefyzjestjoerder SKY Percect yn ruil foar eksklusive útstjoerrjochten as fêste sponsor oanlutsen waard, koe it Ynternasjonaal Fantastysk Filmfestival fan Yubari yn 2009 wer groeie nei 10.500 besikers. De ynternasjonale kompetysje kaam lykwols net werom
Prizen
De folgjende prizen wurde op it Ynternasjonaal Fantastysk Filmfestival fan Yubari útrikt:
Dylan Ryder
Dylan Ryder, echte namme: Shannon Lybarger (Fresno (Kalifornje), 23 febrewaris 1981), is in rêstend Amerikaansk neakenmodel en pornografysk aktrise en earder sportster fan mingd Dútsk-Italjaansk etnysk komôf, dy't yn it begjin fan har karriêre ek wol gebrûk makke fan 'e artystenammen Lanna en Dylan Katz. Har úteinlike artystenamme waard ek wol misstavere as Dylan Rider. Neffens har offisjele opjefte is se 1.75 m, mei in gewicht fan 62 kg en kupmaat 36D, dy't se krige troch in boarstfergruttingsoperaasje te ûndergean. Har artystenamme Dylan foel har op doe't se ris in neakenblêd trochblêdere, wylst "Rider" in wurdspiling is op it Ingelske ride her ("beriid har"), dat hàst krekt-en-gelyk útsprutsen wurdt.
Jonkheid en oplieding
Dylan Ryder waard yn 1981 berne yn 'e stêd Fresno, yn 'e steat Kalifornje. Fan har achtste oant en mei har middelbere-skoaltiid die hja oan wedstrydswimmen en oan wetterpolo. Neffens eigen sizzen wie se as jong famke in flirt en wie se sljocht nei oandacht. Op har achttjinde, nei't se de middelbere skoalle ôfrûne hie, ferfear se nei de sintrale kust fan Kalifornje, dêr't se ferpleechster waard, en letter in diplomearre ferslavingsbegeliedster op it mêd fan drugs- en alkoholferslaafden yn Kalifornyske finzenissen.
Pornokarriêre
Yn 2003 rekke Ryder fasinearre troch de neakenfotografy yn in eksimplaar fan it neakenblêd Penthouse. Mei't it har wat taliek dat se sels ek wol dwaan woe, sette se útein mei in karriêre as neakenmodel. It jiers dêrop, doe't se 23 jier wie, makke se har pornodebút foar de webside Reality Kings. Nei sân moanne kearde se de pornoyndustry de rêch ta, doe't se de kâns krige om sipier te wurden yn in tichthûs yn Arizona. Dêr wurke se trije jier, foar't se yn july 2008 weromkearde nei Kalifornje. Nei't se in boarstfergruttingsoperaasje ûndergien hie, pakte se doe har pornokarriêre wer op.
Neffens de Internet Adult Film Database (IAFD) spile Ryder ûnder har karriêre yn totaal yn mear 150 pornografyske films, wêrûnder sawol hurde pornografy as sêfte pornografy. Se wurke û.m. foar sokke foaroansteande labels as Hustler Video, Penthouse, New Sensations, Zero Tolerance, Pure Play Media, Vivid Entertainment, Score, Shane's World, Sin City, Adam & Eve, Digital Sin, Devil's Film, Platinum X Pictures, Jules Jordan Video en Wicked Pictures, en teffens foar de Jeropeeske studio Private. Ek hat se in protte wurke foar pornosites as Reality Kings, Brazzers en Muffia. Yn maart 2011 sleat se in eksklusyf kontrakt ôf mei de lytse studio Bluebird Films.
Ryder spile guon opmerklike rollen, wêrûnder dy fan 'e superheldinne Catwoman yn 'e film Katwoman XXX (2011); realitytillefyzjekeninginne Kim Kardashian yn Keeping It Up for the KardASSians 2 (2011); dy har jongere suster Kourtney Kardashian yn Keeping It Up for the KardASSians (2009); Sammi Sweetheart út 'e MTV-searje Jersey Shore yn Jersey Shore XXX: A Porn Parody (2010); en Jules Cobb út 'e komeedzjesearje Cougar Town (in rol fan aktrise Courteny Cox) yn This Ain't Cougar Town XXX (2011). Ryder sleepte yn 2011 twa nominaasjes foar in AVN Award (de Oskar fan 'e pornowrâld) yn 'e wacht, en yn 2012 noch ien.
Njonken har aktearwurk gie se ûnderwilens ek troch mei posearjen foar in grut ferskaat oan neakenblêden. Yn 2011 waard Ryder troch it tydskrift Complex it 52ste plak taparte yn 'e Top 100 Hottest Porn Stars. Yn febrewaris 2012 brocht se yn gearwurking mei seksboartersguodmerk Fleshlight in rige helpstikken op 'e merk dy't foarmjûn wiene yn 'e likenis fan har mûle (Dylan Ryder Swallow), fagina (Dylan Ryder Lotus) en anus (Dylan Ryder Forbidden). Yn april datselde jiers wie Ryder ien fan 'e presintators fan 'e útrikking fan 'e XRCO Awards. In moanne dêrnei kundige oan dat se har weromloek út 'e pornoyndustry. Se is sûnt lykwols by de pornowrâld (en by har fans) belutsen bleaun fia har offisjele webside (dylanryder.com), dêr't se noch altyd folop oanwêzich is.
Priveelibben
Ryder hat twa jongere susters, de twilling Jocelyn en Jillian Lybarger, dy't yn Amearika bekend wurden binne as in mixed martial arts-fjochtsportduo. Neffens eigen sizzen mei Ryder graach reizgje, ferdivedaasjeparken besykje, sinnebaaie oan it strân, swimme en wierbarde misdieferhalen lêze. Nettsjinsteande har eardere karriêre, dy't by in protte pornoaktrises de kontakten mei de neiste famylje ûnder druk set, ûnderhâldt Ryder goede en nauwe bannen mei har âldelju en susters. Yn 2010 wenne hja yn Orange County, ûnder de reek fan Los Angeles.
The Bourne Identity (film út 2002)
The Bourne Identity is in Amerikaansk-Dútske spionaazje-aksjeskriller út 2002 ûnder rezjy fan Doug Liman, mei yn 'e haadrollen Matt Damon en Franka Potente. De titel betsjut "De Bourne-Identiteit". De film is basearre op 'e roman mei deselde namme fan Robert Ludlum. It ferhaal giet oer Jason Bourne, in man dy't troch fiskers út 'e Middellânske See oppikt wurdt en oan ûnthâldsferlies lijt. As er besiket út te finen wa't er is, rekket er behelle yn in klandestine operaasje fan 'e Amerikaanske ynljochtingetsjinst CIA. The Bourne Identity wie de earste film fan 'e Bourne-filmsearje; it folgjende diel, The Bourne Supremacy, kaam út yn 2004. The Bourne Identity krige oer it algemien positive resinsjes fan 'e filmkritisy, en ûntjoech him yn 'e bioskopen ta in grut kommersjeel súkses.
Plot
Op 'e Middellânske See rêde Italjaanske fiskers it libben in man dy't mei twa skotwûnen yn 'e rêch bewusteleas yn it wetter omdriuwt. Ien fan harren, Giancarlo, fersoarget de wûnen fan 'e man en fynt ûnder it fel op syn heup in miniskule laserprojektor dy't it nûmer fan in bankklúske toant fan in Switserske bank yn Zürich. As de man bykomt, docht bliken dat it in Amerikaan is dy't treflike feardichheden op it mêd fan fjochtsport hat en ferskate talen floeiend sprekt, mar dy't troch ûnthâldsferlies gjin idee hat wa't er is. De fiskers jouwe him klean en sette him oan lân yn harren thúshaven Imperia, en Giancarlo jout him genôch jild mei om nei Zürich te reizgjen.
Underwilens ûnderstiet adjunkt-direkteur fan 'e CIA Ward Abbott Conklin oer de mislearre moardoanslach op Nykwana Wombosi. Dat is ôfsette Afrikaanske diktator dy't yn ballingskip yn Frankryk libbet en dermei driget om ynformaasje oer geheime CIA-operaasjes yn Afrika buorkundich te meitsjen as de CIA him yn syn heitelân net wer oan 'e macht helpt. Wombosi beweart dat in CIA-agint syn jacht op 'e Middellânske See ynkrongen is om him te fermoardzjen, mar dat er op 'e flecht dreaun waard. Wombosi soe de slûpmoardner eigenhandich twa kear yn 'e rêch sketten hawwe doe't er oerboard sprong. Conklin ûnthjit Abbott dat er handich ôfweve sil mei de Treadstone-agint dy't de oanslach ferprutst hat.
Bourne besiket de Switserske plysje te ûntwiken troch it Amerikaanske konsulaat yn Zürich binnen te gean, mar dêr komt er fan 'e rein yn 'e drip as er efterfolge wurdt troch de mariniers dy't dêr ta befeiliging oanwêzich binne. Hy wit troch ûnfermoede feardichheden it gebou te ûntflechtsjen. Bûtendoar biedt er in jonge Dútske frou dy't om jild ferlegen sit, Marie Helena Kreutz, $20.000 oan as se him yn har auto nei Parys ride wol. Yn 'e Frânske haadstêd oankommen bejouwe Bourne en Marie harren nei it adres op it rydbewiis, dat in krap ynrjochte appartemint is dêr't Bourne blykber yndie wennet, de reäksje fan 'e buorlju yn oanmerking nommen. As er it lêste tillefoannûmer skillet dat mei de tillefoan yn it appartemint opbelle is, blykt it in hotel te wêzen dêr't er sels ferbleaun hat as John Michael Kane, in namme dêr't ien fan 'e oare paspoarten út it bankklúske ûnder útjûn is. Neffens de resepsjonist fan it hotel is Kane lykwols twa wiken lyn omkommen by in auto-ûngemak.
Bourne syn appartemint is fansels wolbekend by Treadstone, en it is dan ek gjin ferrassing dat ien fan 'e aktivearre aginten, Castel, Bourne en Marie yn it appartemint oerfalt. Bourne ferslacht him lykwols yn in man-tsjin-mangefjocht. Ynstee dat er Bourne de kâns jout om him út te kloarkjen, springt Castel út it finster en falt tepletter op it trottoir. Marie is bot oerstjoer fan dat foarfal, en dat wurdt noch helte minder as se yn 'e rêchsek fan Castel oanhâldingsbefellen fynt foar Bourne en harsels, mei foto's dy't dúdlik ôfkomstich binne fan 'e befeiligingskamera's yn it Amerikaanske konsulaat yn Zürich. As se wat bekommen is, beslút se lykwols Bourne te helpen, ek al stiet hy der o sa by har op oan om sa hurd by him wei te draven as se mar kin. As har auto troch de Paryske sjendarmery werkend wurdt, resultearret dat yn in wylde efterfolging troch stêd, wêrby't Bourne úteinlik alle plysjes wit ôf te skodzjen. Hy en Marie litte de auto efter yn in parkearkelder en bedriuwe de leafde as se neitiid de nacht trochbringe yn in goedkeap loazjemint.
Mei help fan Marie wit Bourne oan 'e list fan tillefoannûmers te kommen dy't opskille binne út 'e hotelkeamer fan Kane wei. Troch himsels foar te dwaan as Kane komt er derefter dat hysels as Kane earder neifraach dien hie oer de mooglike oankeap fan in jacht dat op it stuit eigendom is fan in Nykwana Wombosi. Underwilens is Wombosi obsedearre rekke mei de oanslach op syn libben. Conklin, dy't dat wol oankommen seach, hat in stoflik omskot dat sabeare fan John Michael Kane is, yn in Parysk mortuarium pleatst. As Wombosi ôftwingt dat er it lyk sjen mei, is lykwols fuortendaliks dúdlik dat it net de man is dy't him besocht hat om te bringen. Nei't er fannijs drige hat om CIA-geheimen út te bringen oan 'e media, lit Conklin de âld-diktator deasjitte troch 'de Professor'. Tsjin Abbott liicht Conklin dat Wombosi deade wêze moat troch Bourne.
Marie ûntdekt dat it stoflik omskot fan John Michael Kane yn it mortuarium leit, mar as sy en Bourne dêrhinne geane om it besjen, blykt it al frijjûn te wêzen oan Kane syn 'broer'. Fia it boek dêr't besikers fan it mortuarium har namme yn sette moatte, komt Bourne derefter dat Wombosi dêr west hat. Hy set nei dy syn hûs ta, dêr't er krekt op 'e tiid arrivearret om te sjen hoe't it stoflik omskot fan Wombosi ôffierd wurdt. Troch de namme fan Wombosi mei de ynformaasje oer it jacht te kombinearjen fynt Bourne neitiid de mediaberjochten oer de mislearre moardoanslach op Wombosi, wêrby't de flechtsjende dieder twa kear yn 'e rêch sketten is. Hy beseft dat hysels dy dieder wie, en dat er in hiermoardner wêze moat. Bourne walget fan himsels en beslút dat er neat mear oer syn ferline witte wol. Hy ûntflechtet Parys mei Marie.
Nei't er Marie fuortstjoerd hat mei Eamon en syn bern, nimt Bourne fia de mobile tillefoan fan 'de Professor' kontakt op mei Conklin. Se prate ôf yn Parys op 'e Pont Neuf. Bourne hâldt de brêge út 'e fierte mei it fizier fan it slûpskuttersgewear fan 'de Professor' yn 'e rekken, en as er sjocht dat Conklin net allinne kommen is, sa't de ôfspraak wie, skillet er him op om 'e moeting ôf te sizzen. Neitiid folget er Conklin nei in ûnderdûkadres fan Treadstone yn Parys, dat rund wurdt troch de logistike technikus Nicky Parsons. Bourne brekt dêr yn en bedriget Conklin en Parsons mei in fjoerwapen.
Yn in epilooch fan 'e film dielt Abbott oan in kommisje fan it Amerikaansk Kongres mei tafersjoch oer de ynljochtingetsjinst mei dat Operaasje Treadstone opheft is om't de kosten heger wiene as de baten. Ynstee is er de nije Operaasje Blackbriar begûn (wêrmei't foarútrûn wurdt op 'e foarfallen yn The Bourne Ultimatum). Underwilens spoart Bourne Marie op, dy't in bedriuw begûn is op it Grykske eilân Mykonos dat motorscooters ferhiert oan toeristen. Hja is bliid him wer te sjen.
Produksje
Robert Ludlum, dy't yn 2001 ferstoar, waard op 'e ôftiteling mei Frank Marshall neamd as útfierend produsint. Der wie foar The Bourne Identity in budget beskiber fan $60 miljoen. De kamerarezjy wie yn 'e hannen fan Oliver Wood, en de filmmuzyk waard fersoarge troch John Powell. De opnamen setten op 31 oktober 2000 útein op lokaasje yn Parys. De waard ek filme yn Praach, Imperia, Rome en Zürich en op Mykonos. Ferskate sênes dy't sabeare yn Zürich plakfûnen, waarden eins opnommen yn Praach.
Distribúsje
De distribúsje fan The Bourne Identity waard fersoarge troch Universal Pictures. De film gie op 14 juny 2002 yn 'e Amerikaanske bioskopen yn premiêre. De soundtrack wie al trije dagen earder, op 11 juny, as muzykalbum útbrocht troch platemaatskippij Varèse Sarabande. The Bourne Identity waard op 21 jannewaris 2003 útbrocht as VHS-keapfideo en as dvd. Op 13 july 2004 kaam der in nije dvd út mei in extended cut fan 'e film. De earste blu-ray fan 'e film wie in trilogyset mei de ferfolchfilms The Bourne Supremacy en The Bourne Ultimatum, dy't ferskynde yn jannewaris 2009.
Julianatsjerke (Aldebiltsyl)
De Julianatsjerke (Biltsk en Nederlânsk: Julianakerk) is in tsjerkegebou yn it doarp Aldebiltsyl, yn 'e Fryske gemeente Waadhoeke.
Beskriuwing
De tsjerke waard yn 1806 boud as in fermanje en yn 1860 fergrutte mei de foarlizzende pastory. De yngongspartij fan 'e pastory hat in pilasteromlisting en in rûnbôgich fronton. Yn 1909 waard op de pastory in houten geveltoer mei spits yn neoklassisistyske styl boud. Nei de berte fan prinsesse Juliana datselde jier waard de tsjerke nei har ferneamd en yn 'e iepen bekroaning fan 'e toer in liedklok hongen.
The Bourne Identity (film út 2002)
Untfangst
The Bourne Identity krige oer it algemien positive resinsjes fan 'e filmkritisy. Sa joech de foaroansteande resinsint Roger Ebert fan 'e Chicago Sun-Times de film 3 fan 4 stjerren. Hy priizge The Bourne Identity foar it fermogen dat de film neffens him oan 'en dei lei om 'e sjogger op te nimmen yn 'e wrâld fan it "spionaazje-ambacht". Ek hied er lof foar it aktearjen fan haadrolspiler Matt Damon, dat er kwalifisearre as "konsintrearre en oprjocht". Ebert konkludearre dat The Bourne Identity nei de eardere ferfilming út 1988 "ûnnedich, mar mei feardichheid makke" wie.
Julianatsjerke (Aldebiltsyl)
Beskriuwing
It ynterieur fan de rjocht sletten sealtsjerke wurdt oerdutsen troch in houten tonferwulft.
The Bourne Identity (film út 2002)
Untfangst
Op 'e webside Rotten Tomatoes, dy't resinsjes sammelet, hie The Bourne Identity in relatyf heech goedkarringspersintaazje fan 83%, basearre op 190 ûnderskate resinsjes. De konsensuskrityk fan 'e webside, gearstald út al dy resinsjes, stelt: "[De film] fermingt op profesjonele wize sjenreformules mei fleagen fan ûnferwachtse humor en is in aksjeskriller dy't syn namme mear as wier makket." Op Metacritic, de wichtichste konkurrint fan Rotten Tomatoes, behelle The Bourne Identity in goedkarringspersintaazje fan 68%, basearre op 38 resinsjes.
Julianatsjerke (Aldebiltsyl)
Beskriuwing
De Julianatsjerke hat de status fan ryksmonumint. Sûnt 1997 hat it gebou gjin tsjerklike funksje mear. It waard dat jiers oankocht troch de gemeente It Bilt en yn 2009 trochferkocht oan 'e Stifting DBF, dy't yn Fryslân mear monuminten op 'e noed hat. Sûnt 1999 wurdt de tsjerke brûkt troch it kultureel besikerssintrum de Aerden Plaats, dat it gebou ter besichtiging oanbiedt en der tentoanstellings organisearret.
Oargel
It oargel fan de tsjerke waard yn 1905 troch Bakker & Timmenga boud. It ynstrumint hat fiif registers en in oanhongen pedaal. Oan it oargel is yn 'e rin fan de tiid neat feroare.
The Bourne Identity (film út 2002)
Resultaat
The Bourne Identity brocht yn 'e bioskopen yn 'e Feriene Steaten en Kanada $121,7 miljoen op, en yn alle oare lannen en territoaria $92,3 miljoen. Wrâldwiid kaam de opbringst dêrmei út op $214,0 miljoen. Ofset tsjin it budget fan $60 miljoen betsjut dat in winst fan $154 miljoen, hoewol't dêr de marketingkosten noch wol ôf moatte. Dêrmei wie The Bourne Identity in grut kommersjeel súkses. De film waard yn 2003 nominearre foar de Saturn Award foar bêste aventoerefilm/aksjefilm/skrillerfilm.
Tonge
De tonge, tûnge of mei in wat denigrearjend wurd blaai is in beweeglik orgaan yn 'e mûle fan minsken en de measte oare wringedieren. De tonge is wichtich foar smaakgewaarwurding en frijwol ûnmisber by kôgjen en slokken en by it foarmjen fan klanken foar spraak. Fierders spilet dit orgaan ek in rol by it skjinhâlden fan it gebit en yn 'e minsklike seksualiteit, by tútsjen en orale seks.
De tonge by minsken
De minsklike tonge bestiet benammentlik út spieren. Troch de saneamde ekstrinsike spieren (de musculus genioglossus, de musculus hyoglossus, de musculus styloglossus en de musculus palatoglossus) wurdt de tonge ferbûn mei de ûnderkaak, de tongbonke (foaroan yn 'e kiel) en de skedelbasis; dy spieren kinne de posysje fan 'e tonge yn 'e mûle feroarje. left|thumb|200px|De tonge fan in [[hûn.]]
De boppekant fan 'e tonge is beklaaid mei in grut tal papillen. Dêrmei kin de minske smaak gewaarwurde en de ûnderskate smaken bitter, sâlt, soer, swiet en ûmamy ûnderskiede. Yn 'e tweintichste iuw waard lang tocht dat de gewaarwurdings fan 'e ferskillende smaken op ûnderskate gebieten fan 'e tonge plakfine soene; dat berêst lykwols op in misse ynterpretaasje fan ûndersyksgegevens út 'e njoggentjinde iuw. Yn wurklikheid is it sa dat alle smaken oeral op 'e boppekant fan 'e tonge preaun wurde kinne, al is it wol sa dat der wat langer wat minder papillen binne wat fierder as men efter op 'e tonge komt. Dêrom nimt men fiissmeitsjende medisinen yn 'e regel yn troch se efter op 'e tonge te lizzen (sadat se sa min mooglik preaun hoege te wurden) en se dan gau fuort te spielen mei wetter.
De tonge wurdt yn haadsaak fan bloed foarsjoen troch de tongslachier (arteria lingualis). Dêrnjonken kriget de tonge bloed fia it tonsillêre diel fan 'e gesichtsslachier, dat tusken de spieren musculus pterygoidicus medialis en musculus styloglossus yn leit. As de kiel medysk ûndersocht wurde moat, kin de tonge mei in tongspatel platdrukt wurde om sicht te krijen op it efterlizzende gebiet, de orofarynks. right|thumb|230px|In [[okapy slikket him de snút ôf mei syn lange tonge.]]
Behalven foar saken dêr't er oarspronklik foar evoluëarre is, lykas smaakgewaarwurding, kôgjen en slokken (de earste faze fan 'e spiisfertarring) en it artikulearjen fan klanken foar spraak, spilet de tonge ek in wichtige rol by it skjinhâlden fan it gebit en yn 'e minsklike seksualiteit, by tútsjen en orale seks. Guon litte by wize fan lichemsfersiering feroarings oanbringe oan 'e tonge. Dêrby giet it yn 'e measte gefallen om in tongpiercing, wêrby't in fertikaal gatsje boarre wurdt troch de midden fan 'e tonge, sadat dêrtroch in sieraad droegen wurde kin. By in tongfrenulumpiercing (of tongriempiercing) wurdt horizontaal in piercing oanbrocht troch de tongriem. By tongspjalting wurdt it puntsje fan 'e tonge fertikaal fan foarren nei efteren midstwa spjalten.
De tonge by bisten
By guon bisten tsjinnet de tonge njonken de funksjes dy't by minsken foarkomme ek om 'e lichemswaarmte te regulearjen (hûnen) of om harsels te waskjen (katten). In tonge dy't bestiet út in grut tal spieren is karakteristyk foar fjouwerpoatige libbensfoarmen; by fisken is de tonge mar yn tige rudimintêre foarm oanwêzich.
Wurkjouwer
In wurkjouwer is in persoan of organisaasje dy't wurk besoarget oan ien of mear wurknimmers. Faak wurdt mei de term 'wurkjouwer' ferwiist nei "de baas", de natuerlike persoan dy't oaren yn 'e tsjinst hat en yn ruil foar de ferrjochte arbeid lean útbetellet, mar mei 'wurkjouwer' kin ek in organisaasje bedoeld wurde, lykas in ûndernimming of de oerheid. Yn 'e arbeidswetjouwing (dy't per lân ferskilt) wurde de rjochten en plichten fan sawol de wurkjouwer as de wurknimmer fermeld. De yndividuële ôfspraken tusken de beide partijen wurde fêstlein yn in arbeidsoerienkomst. Wurkjouwers binne faak oansletten by in wurkjouwersferiening, sadat se sterker steane yn 'e ûnderhannelings mei de yn fakbûnen feriene wurknimmers oer bgl. in kollektive arbeidsoerienkomst (CAO)
Wurknimmer
In wurknimmer, employee of emplojee (fan it Frânske employé) is immen dy't foar syn of har berop by in oar yn 'e tsjinst is en yn ruil foar de diene arbeid in jildlik lean ûntfangt. By in bedriuw wurde alle wurknimmers mei-inoar wol oantsjut as it personiel of personeel (fan it Frânske personnel, dat tebekgiet op it Latynske personalis, in ferbûging fan persona, "persoan"). De wurknimmers fan 'e oerheid wurde oantsjut as amtners of allegear mei-inoar as de amtnerij of de amtlike stân. Dejinge by wa't in wurknimmer yn 'e tsjinst is, wurdt in wurkjouwer neamt. Tusken in wurknimmer en in wurkjouwer wurdt in ûnder de arbeidswetjouwing binende arbeidsoerienkomst ôfsletten, dêr't de rjochten en plichten fan beide partijen yn fêstlein binne. Om sterker te stean yn 'e ûnderhannelings mei wurkjouwers ferienje wurknimmers har faak yn in fakbûn.
Panteramanyt
De Panteramanyt is in grutte poddestoel út de famylje amanyteftigen (Amanitaceae). De panteramanyt is giftich en besit lykas de miggeswam muscazone en iboteensoer. It iten fan de panteramanyt kin liede ta stûpen of koma. De panteramanyt falt lykas de miggeswam ûnder de wurking fan de Opiumwet.
Beskriuwing
De grize oant brune hoed fan de panteramanyt is bolfoarmich en letter maksimaal 10 sintimeter breed en flak mei op de râne groeven. Lykas de miggeswam hat ek de hoed fan de panteramanyt fan it felum ôfkomstige flokken. De wite lamellen ûnder de hoed binne ticht tsjin inoar oanhechte. De stâl is oan de foet knolfoarmich mei in dúdlike râne en wurdt sa'n tsien oant fyftjin sintimeter heech. Yn it midden fan de wite stâl hinget in ring. De spoaren fan de panteramanyt binne wyt.
Fynplakken
De panteramanyt is yn de neisimmer oant de hjerst te finen op sângrûn yn hiel Europa en dielen fan Aazje. De poddestoel is yntrodusearre yn Súd-Afrika en op Vancouvereilân yn Kanada. Hy giet ferbinings oan mei leafbeammen en stiet yn berms en parken, fral lâns paden.
Yuichiro Nagai
(4 febrewaris 1979) is in Japansk fuotballer, dy't spilet foar Thespakusatsu Gunma. Earder spile foar Urawa Reds, Karlsruhe, Shimizu S-Pulse, Yokohama FC en Arterivo Wakayama. spile ek yn it Japansk fuotbalalvetal. Hy die mei oan it Confederations Cup 2003.
Louis Coues Page
Louis Coues Page (Zürich, 1869 – Boston, 1956) wie in Amerikaansk útjouwer en ûndernimmer. Hy ûntjoech him yn 't earstoan ta in foaroansteand man yn syn wenplak Boston, mar kaam letter op in minne namme te lizzen troch de manear dêr't er wurknimmers en skriuwers op behannele. Syn útjouwerij hiet L.C. Page & Co.
Jonge jierren
Page waard yn 1869 berne yn it Switserske Zürich, as de soan fan Amerikaanske âlden. Hy groeide op yn Boston, yn 'e Amerikaanske steat Massachusetts, en studearre dêr oan it Harvard Kolleezje. Neitiid wurke er fan 1891 oant 1892 foar de Bostonster útjouwerij Estes & Lauriat. Yn 1895 troude er mei in Kate Stearns. Yn 1896 kocht Page in besteande útjouwerij oan, the Joseph Knight Company, en neamde dy om ta L.C. Page & Co. Omtrint 1914 kaam dat bedriuw foar in perioade fan in stikmannich jierren bekend te stean as The Page Company. De útjouwerij wie fêstige oan Beacon Street yn 'e wyk Beacon Hill. Der waard non-fiksje publisearre oer keunst, reizen en muzyk, en dêropta ek belletry en fiksjeboeken foar sawol bern as folwoeksenen. Yn 1914 naam Page ek de útjouwerij Dana Estes & Co. oer. Behalven yn 'e útjouwerssektor wie Page ek op oare mêden as ûndernimmer aktyf. Sa wiene hy en syn jongere broer George A. Page om 1910 hinne eigners fan it honkbalteam de Boston Braves.
Minne reputaasje en rjochtsaken
Bekende auteurs fan wa't wurk by L.C. Page & Co. ferskynde, wiene û.o. Bliss Carman, Julia Caroline Dorr, Eleanor H. Porter en de Kanadeeske skriuwster L.M. Montgomery. Page hie in fertsjinne reputaasje as ien fan 'e meast tirannike figueren yn 'e Amerikaanske útjouwerssektor, as in bullebak en in mâlkop dy't syn skriuwers útrûpeljende kontrakten opkrong en syn wurknimmers, ûnder wa syn dimmene jongere broer George, graach yn it iepenbier fernederje mocht. Mei L.M. Montgomery, dy't by Page syn útjouwerij it ferneamde berneboek Anne of Green Gables en ferfolgen dêrop útbrocht, rekke Page fan 1917 ôf behelle yn fiif bittere, djoere en slepende rjochtsaken, doe't sy ûntdiek dat er har per boek mar 7 sinten de dollar betelle, wylst yn harren kontrakt fêstlein wie dat er 19 sinten de dollar oan har ôfdrage soe. Dêrop feroare Montgomery yn 'e Feriene Steaten fan útjouwer.
Page easke lykwols dat se it rjocht om Anne's House of Dreams út te jaan oan him oerdwaan soe ear't er har gean liet, en doe't se dat wegere, hold er hielendal op mei har royaltys fan 'e eardere boeken út 'e Anne-rige út te kearen. Ek al koed er gjin inkeld rjocht op Anne's House of Dreams jilde litte, dochs ferkocht Page de Amerikaanske útjourjochten op dat boek oan in oare Amerikaanske útjouwerij, it doedestiden ûngeunstich bekendsteande Grosset & Dunlap. Hy miende dat sokke yntimidaasje yn 'e mande mei it feit dat hy in miljonêr wie en sy net, en dat in rjochtsaak hannen mei jild kostje soe, Montgomery wol twinge soe om yn te binen.
Hy seach der raar fan op doe't bliken die dat dat net it gefal wie. Want Montgomery hierde in abbekaat yn Boston yn en dage Page foar it gerjochtshôf fan Massachusetts foar it net útbeteljen fan royaltys dy't har takamen en foar it ferkeapjen fan rjochten dêr't hy gjin oanspraak op meitsje koe. Yn 1925 stelde in rjochter yn Massachusetts Montgomery op alle punten yn it gelyk, en oardiele dat Page har al sûnt 1908 stelselmjittich en yllegaal in grut diel fan 'e opbringst fan 'e Anne-boeken ûntstellen hie. Page brûkte elts ferlechje dat er betinke koe om foar te kommen dat er Montgomery betelje moast wat er har skuldich wie, en nei't syn broer George yn 1927 oan in hertoanfal ferstoar, beskuldige er Montgomery derfan dat sy de dea fan syn broer op har gewisse hie mei har hetze tsjin harren bedriuw. Yn it echt hie George Page koart foar syn ferstjerren krekt alle bannen mei syn âldere broer trochsnien, nei't er jierrenlang ûnder fernederings en geastlike mishanneling lit hie.
Yn oktober 1928 joech in oare rjochter Montgomery jitris gelyk yn in heger berop, dat Page oanspand hie. Page hold oan mei har namme swart te meitsjen en sette útein mei in kampanje fan wat tsjintwurdich stalking neamd wurde soe, û.m. troch Montgomery telegrammen mei haatlike boadskippen te stjoeren. Syn hâlden en dragen sloech lykwols werom op himsels doe't gjin skriuwer by syn útjouwerij noch in boek publisearje woe, sadat Page neitiid ôfhinklik wie fan ynkomsten út werprintingen fan earder útbrochte boeken dêr't er de rjochten op hie. Uteinlik ûntfong Mongomery op 7 novimber 1928 einlings en te'n lêsten in sjek foar de $15.000 dy't Page har oer de jierren ûntstellen hie.
Ferstjerren
Louis Coues Page kaam yn 1956 yn 'e âlderdom fan 87 jier te ferstjerren. L.C. Page & Co. waard yn 1957 oernommen troch Farrar, Straus & Cudahy, dy't de namme oant yn 1980 as ymprint oanholden.
Isabel Allende (politikus)
Isabel Allende Bussi (Santiago de Chile, 18 jannewaris 1945) is in Sileensk politika fan de Sosjalistyske partij fan Sily en de dochter fan de eardere presidint fan Sily, Salvador Allende, en Hortensia Bussi. Fan 1994 oant 2010 wie hja lid fan de Keamer fan Offurdigen fan Sily en maart 2010 waard hja senator fan de regio Atakama. Op 28 febrewaris 2014 waard Allende beneamd as foarsitter fan de senaat.
Nei de dea fan har heit by de coup fan 11 septimber 1973 flechte sy mei har mem en twa susters earst nei Kuba en dêrnei nei Meksiko. Nei 16 jier ferballing gie hja yn 1989 werom nei Sily meidat de militêre diktatuer dêre einige wie. Allende is nicht fan de Sileenske skriuwster Isabel Allende.
Pegasus Airlines
Pegasus Airlines (Turksk en offisjeel: Pegasus Hava Taşımacılığı A.Ş.) is in Turkske loftfeartmaatskippij dy't fêstige is yn Istanbûl. De float bestiet febrewaris 2016 út 67 fleanmasines.
Float
De float, febrewaris 2014:
Grifformearde tsjerke (Damwâld)
De Grifformearde tsjerke De Ontmoeting is ien fan de twa PKN-gemeenten yn Damwâld (Moarrewâld).
Skiednis
Nei de Ofskieding fan 1834 gyngen de Moarrewâldster grifformearden ynearsten nei Dokkum of Driesum nei tsjerke. It tal grifformearden yn Moarrewâld wie oan it begjin fan de jierren 1870 al sa grut, dat der in eigen gemeente stifte wurde koe. Nei't de gemeente ynearsten yn in skuorre by inoar kaam, lei de âlderling Berend E. de Vries yn 1873 de earste stien foar de (earste) grifformearde tsjerke. Dat wie oan de Tramwei, dêr't de gemeente fergees in stik grûn krige hie. Al op 21 augustus koe de tsjerke yn gebrûk nommen wurde.
Yn 1898 ûntstie der nei oanlieding fan it beroppen fan in dûmny trelit, dat ta in skuorring fan de gemeente late. In diel fan de gemeente stifte doe op 16 april 1900 de kristlike grifformearde gemeente. Letter, yn 1944, ferlieten op 'e nij in tal leden de grifformearde gemeente, dy't harren ferienigen yn de Grifformearde Tsjerke Artikel 31.
Om't de tsjerke oan de Tramwei dochs wat tefolle oan de doarpsrâne stie, naam de tsjerkeried 35 jier nei de bou fan de earste tsjerke it beslút om mear yn it sintrum fan it doarp oan de Foarwei op it tsjintwurdige plak in nije tsjerke te bouwen, dy't op 19 july 1907 iepene waard. It tal grifformearden woeks yn de rin fan de tiid fierder oan en de tsjerke moast yn 1934 wer fergrutte wurde.
Fanwegen de kosten fan it ûnderhâld en it oanhâldende gebrek oan genôch sitplakken fan de tsjerke waard der yn 1967 keazen foar in tredde nijbou. Foar salang't de bou duorre tsjerkten de grifformearden yn it doarpshûs De Mounetille. De tsjerke krige nei in priisfraach de namme "De Ontmoeting" en alhoewol't de gemeente tsjintwurdich by de PKN heart, wurdt de gemeente mei respekt oan it ferline ek hjoeddedei noch jimmeroan as "Grifformearde tsjerke Damwâld" oantsjut.
Oargel
It oargel waard troch de firma Pels & van Leeuwen út Alkmar boud en datearret fan 1968. De Kamper oargelfirma Kaat & Tijhuis boude yn 1985 noch in tal ûntbrekkende registers yn.
Dylan Drent
Dylan Drent (Harns, 1 maaie 1993) is in keatser út Harns. Hy is in fertsjinstlik foarynse, dy't yn 2018 keatst mei Bouke Triemstra en Hendrik Kootstra.
Yn de twadde syklus fan 2017 keatste er de mei Patrick Scheepstra en Marten Bergsma, neidat regearjend PC-kening Hans Wassenaar út it partoer setten wie.
Slagelse (gemeente)
Slagelse is ien fan de santjin gemeenten op it Deenske eilân Sjælland.
De gemeente ûntstie op 1 jannewaris 2007 yn it ramt fan de lanlike gemeentlike weryndieling troch de gearfoeging fan de âlde gemeente Slagelse mei de eardere gemeenten Hashøj, Korsør en Skælskør.
Roskilde hat in befolking fan 78.968 ynwenners (01.01.2018) en in oerflak fan 570,10 km².
Autodromo internazionale del Mugello
Autodromo Internazionale del Mugello is in sirkwy yn Scarperia e San Piero, Itaalje. It sirkwy leit yn de buert fan de stêd Florâns. Is sirkwy is 5,245 kilometer lang, hat 14 bochten en mar ien lang rjocht stik.
It sirkwy wurdt brûkt troch in tal motorsportklassen, ûnder oaren de MotoGP. Ek is it sirkwy it testsirkwy fan Ferrari, dy't it sirkwy kocht yn 1974. Al fan 1914 ôf wie yn de buert fan it hjoeddeiske sirkwy in strjittesirkwy fan 66,2 km. Yn 2020 waard it sirkwy foar in kear brûkt foar de Formule 1 by de GP fan Toskane 2020.
Hortensia Bussi
thumb|Hortensia Bussi
Hortensia Bussi Soto de Allende, mei de bynamme La Tencha, (Valparaíso, 22 july 1914 - Santiago, 18 juny 2009) wie de frou fan de Sileenske presidint Salvador Allende. Sy wie mei him troud fan 1940 oant syn dea yn 1973, wie First Lady fan Sily fan 1970 oant 1973. It pear krige trije dochters: Beatriz, Isabel en Carmen Paz.
Bussi wie in dochter fan keapfardijoffisier Ciro Bussi. Sy studearre oan de universiteit fan Sily, waard leararesse skiednis en ierdrykskunde en wie bibletekaresse by it Sileensk Nasjonaal Ynstitút foar de Statistyk. Doe't har man as presidint fuortstjoerd waard by de steatsgreep, gong Bussi yn ballingskip nei Meksiko dêr't hja kampanje fierde tsjin it rezjym fan Augusto Pinochet.
Bussi gie yn 1988 werom nei Sily dêr't hja fierders tige op harsels libbe. Sy stoar yn de âldens fan 94 jier yn 'e sliep.
Hânbree
In hânbree wie in langtemjitte, breed as de palm fan in hân. De mjitte wie likernôch fjouwer tommen, en dêrmei likernôch 10 sintimeter. By de ynfiering fan it metryske stelsel, ferdwûn lykwols dat ferbân. De metryske tomme waard 1 sm.; it metryske hânbree waard 10 sm. Tjintwurich wurdt de mjitte allinnich ynformeel noch brûkt.
List fan planetoïden 79201-79300
Dit is in list fan planetoïden 79201-79300.
Daisuke Oku
(7 febrewaris 1976 - 17 oktober 2014) wie in Japansk fuotballer. Earder spile foar Júbilo Iwata, Yokohama F. Marinos en Yokohama FC. spile ek yn it Japansk fuotbalalvetal. Hy die mei oan it Copa América 1999, it Aziatysk kampioenskip 2000 en it Confederations Cup 2003.
De With
thumb|Wapen fan it aadlik staach (1841) thumb|De Berencamp De With (ek: Van Haersma de With) is in oarspronklik út Jutlân kommende famylje dêr't de leden fan sûnt 1841 ta de Nederlânske adel behearre.
Skânsspringen op de Olympyske Winterspullen 2006
200px|thumb|right|200px|De Olympyske skânsen fan Turyn 2006
De With
Skiednis
De stamrige begjint met Poul Christensen dy't tusken 1648 en 1673 wurdt. Syn soan Niels Poulsen True waard nei 1700 keapman yn Aarhus en trije soannen fan him giene yn tsjinst fan de Vereenigde Oostindische Compagnie, festigen harren dêrnei yn de Nederlannen en namen de namme De With oan. In efterbernsbern fan de stamheit, ritmaster Jan Minnema de With (1762-1820) boaske yn 1794 oan Catharina van Haersma (1764-1828) wêrnei't it neiteam him Van Haersma de With neame soe. By Keninklik Beslút fan 26 july 1841 waard in soan fan de lêste, mr. Daniel de Blocq van Haersma de With (1797-1857), ferheft yn de Nederlânske adel en mochten syn neisieten it predikaat jonkhear/jonkfrou fiere.
In broer fan Daniël waard net adele en waard de stamheit fan de net-adellike takke dy't yn 1911 yn it Nederlânsk Patrysjaat opnommen waard en dêr't fannijs opname folge yn 1933. De patrysjaatstakke is yn 1997 útstoarn.
Skânsspringen op de Olympyske Winterspullen 2006
De Olympyske Winterspullen 2006, ek wol de XXe Olympiade neamd, waarden yn 2006 hâlden yn de Italjaanske stêd Turyn fan 10 oant en mei 26 febrewaris. It skânsspringen wie yn it Stadio del Trampolino
De With
Skiednis
Yn 2014 libben der noch twa manlike (aadlike) telgen: de chef de famille en syn soan.
Leden fan de famylje bewennen ûnder oare Haersmastate yn Bûtenpost, Salentein yn Nijkerk en Huis de Poll, mar wenje no allinne noch yn bûtenpleats De Berencamp ûnder Nijkerk.
Telgen (ûnfolslein)
Jan Minnema de With (1762-1820), ritmaster, maire en skout fan Bûtenpost; boaske yn 1794 mei Catharina van Haersma (1764-1828)
Skânsspringen op de Olympyske Winterspullen 2006
Grutte delgong
K-punt 125 meter
Gewoane delgong
K-punt 95 meter
Lannen
Grutte delgong K-punt 125 meter
Sochi Autodrom
De Sochi Autodrom, yn de untwikkelingsfase Sochi International Street Circuit neamt, is in sirkwy by de Russyske stêd Sotsji. Op 12 oktober 2014 hie hjir de earste Grutte Priis Formule 1 fan Ruslân plak. It sirkwy is boud op it eardere terrein fan de Olympyske en Paralympyske Winterspullen 2014. Sa'n 1,7 kilometer fan it sirkwy giet oer de iepenbiere dyk, dy't foar in wedstriid ôfsletten wurdt.
Nobuhisa Yamada
(10 septimber 1975) is in eardere Japansk fuotballer. Earder spile foar Urawa Reds. spile ek yn it Japansk fuotbalalvetal. Hy die mei oan it Confederations Cup 2003.
Hans Wassenaar
Hans Wassenaar (Tsjummearum, 11 oktober 1990) is ien fan 'e keatsers dy't it Klaverke Fjouwer wûn ha. Yn 2017 wûn hy mei it partoer fan Ljouwert de bûnspartij, wêrmei hy de lêste benedichde partij binnenhelle, neidat hy in 2016 de PC wûn hie. Hy wun de PC fjouwer kear en waard de earste twa kear keazen ta kening. Ein july 2023 makke Wassenaar bekend dat er oan it ein fan it seizoen ophâld mei keatsen.
Santa Maria sopra Minerva
De Santa Maria sopra Minerva, ek de Timpel fan Minerva, is in tsjerke oan de Piazza del Comune yn de Italjaanske stêd Assisi. Lykas de basilyk mei deselde namme yn Rome giet it om in eardere Romeinske timpel út de foar-kristlike tiid dy't wijd wie oan de goadinne Minerva. Fan de oarspronklike timpel binne de gevel en de pronaos bewarre bleaun.
Skiednis
De Romeinske timpel waard yn de earste iuw foar Kristus troch de quattuorviri Gneus Cesius en Titus Cesius Priscus betelle en boud. Oarspronklik wie de timpel wijd oan de god Herkules. De namme Minerva, de goadinne fan de wiisheid, datearret fan in lettere ynterpretaasje fanwegen de fynst fan in byld fan in frou. Letter die bliken út in plakette dat de timpel oan Herkules wijd wie. Yn de Romeinske tiid tsjinne it foarum foar de timpel as it sintrum fan Asisium, sa't de delsetting doe hiet. Njonken oare aktiviteiten waarden op dat plak nei alle gedachten ek de earste kristlike martlers eksekutearre. Nei de ynfiering fan it Kristendom rekke de Minerva-timpel bûten gebrûk, mar der fûn gjin sloop plak. Tsjin it ein fan de 6e iuw restaurearren benediktynske muontsen de timpel. It ynterieur waard yn twa ferdjippings ferdield. It boppediel waard as wenromte ynrjochte waard en it ûnderste diel as tsjerke, dy't oan Sint-Donatus (San Donato) wijd waard.
De muontsen ferhierden de timpel yn de 13e iuw oan de stêd Assisi, dy't de romte brûkte as bestjoerssintrum en de benedenromte as finzenis. Fanôf 1456 waard de timpel wer as Sint-Donatustsjerke iepene.
Nei in besite oan de stêd yn 1539 joech paus Paulus III opdracht om it gebou te restaurearjen. Yn dy tiid krige de tsjerke de nije namme Santa Maria sopra Minerva (de Sint-Marije oer Minerva).
De tsjerke waard yn 1613 troch de biskop fan Assisi oan de Tredde Oarder fan de hillige Fransiskus oerdroegen, dy't it ynterieur yn barokke styl ferbouden en dêr regelmjittich missen opdroegen.
Arsjitektuer
Fan de Romeinske tiid bleau de gevel mei seis korintyske pylders, de argitraaf en de trijehoekige gevel bewarre. By de bou fan de tsjerke yn de 16e iuw waard de cella folslein ôfbrutsen. Opfallend is it kontrast tusken de klassike gevel en de lytse binnenromte, dy't troch de arsjitekt Giacomo Giorgetti út Assisi yn de 17e iuw yn barokke styl ferboud waard.
Boobwatch
Boobwatch is in Amerikaanske pornofilm fan it grutte-boarstesjenre út 1996. It is in pornografyske parody op 'e aksjesearje Baywatch, oer it wol en wee fan in groep strânwachten oan 'e kust fan it Kalifornyske Malibu, dy't yn 'e 1990-er jierren tige populêr wie. Wylst de titel fan Baywatch oerset wurde kin as "Baaiwacht", bestjut "Boobwatch" safolle as "Titewacht". Boobwatch wie in produksje fan filmstudio Sin City. De film kaam letter mei weromwurkjende krêft bekend te stean as Boobwatch 1, mei't der ferskate ferfolgen op makke waarden.
Maria Elena Boschi
Maria Elena Boschi (24 jannewaris 1981, Montevarchi) is in Italjaansk abbekaat en politika dy't sûnt 21 febrewaris 2014 Minister fan konstitusjonele hermoarmgs is.
Boobwatch
Plot
In stikmannich froulju dy't strânwacht wurde wolle, geane yn training by strânwachtfeteranen Alex en Rod. De nijste lichting strânwachten blykt gjin ferlet mear te hawwen fan rêdingsboeien, mei't se tarist binne mei eigen apparaten dy't harren driuwende hâlde. Nei in drege en útputtende training slagje de froulju allegearre mei flagge en wimpel, en krije se harren diploma as strânwacht útrikt.
Produksje
Boobwatch waard regissearre troch James DiGiorgio, nei in senario dat er sels skreaun hie. Filmprodusint wie Luc Wylder, foar filmstudio Sin City. As útfierend produsint wie Matthew Taylor by it projekt belutsen, wylst Jack Remy de kamerarezjy die.
Woiwode
In woiwode (Súdslavysk: vojvoda of vojvode; Poalsk: wojewoda; Tsjechysk: vojevoda; Roemeensk: voievod; Hongaarsk: vajda) is in fan oarsprong Slavyske oantsjutting út 'e Iere Midsiuwen foar in militêre kommandant yn Sintraal-Jeropa en op 'e Balkan. Letter ûntwikkele de oantsjutting him yn guon gebieten ta in aadlike titel ekwifalint oan hartoch, en yn oare gebieten ta in militêre rang ekwifalint oan generaal of ta de titel fan in provinsjaal gûverneur. Etymologysk komt de term 'woiwode' út it Aldtsjerkeslavysk, fan voj ("oarlochfieren") en vod ("lieder"), dus "oarlochslieder".