cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
City Slickers (film)
Plot
As se ienris mei it fee op 'en paad binne, begjint de útsjoch dy't Mitch, Ed en Phil op it libben hawwe, stadichoan te feroarjen. Mitch jaget mei syn op batterijen wurkjende kofjebeanemealler by fersin de kij op 'e rin. Nei't de keppel wer betwongen is, oarderet Curly Mitch om by wize fan bestraffing mei te kommen sadat se tegearre in hantsjefol ôfdwaalde kij sykje kinne. No't er twongen is om tiid yn 'e neite fan Curly troch te bringen, dy't er oant dy tiid hieltyd ûntrûn hie, ûntdekt Mitch dat de âlde cowboy eins in hiel geskikte keardel is fan it type rouwe bolster, blanke nút. It docht bliken dat Curly it geheim fan 'e sin fan it libben wit, wat neffens him dàt iene ding is dêr't je gelokkich fan wurde, wat foar eltsenien wer ferskillend is. Hy rikkemandearret Mitch oan om it iene ding te sykjen dat hìm gelokkich makket. Tegearre helpe se in ko dy't kealje moat, wêrby't it keal ferkeardom leit. Se witte it keal te rêden, mar de ko moat ôfmakke wurde. Mitch jout it kealtsje de namme Norman en boarnt it molke út in wurkwant wêryn't er yn 'e punt fan ien fan 'e fingerlingen in lyts gatsje makke hat.
Nei't se har wer by de keppel en de oare feedriuwers jûn hawwe, komt Curly lykwols hommels te ferstjerren oan in hertoanfal. Sa't er foar de moade hat, sit er allinnich op in distânsje fan 'e oaren, dy't pas merke dat er dea is as Mitch beslút om syn nije freon by de groep te heljen. Se begrave Curly op it plak dêr't er stoarn is en sette de feedriuwerij troch ûnder lieding fan 'e cowboys Jeff en T.R. Sûnder Curly om syn mannen yn 'e stringen te hâlden, brekt der lykwols al rillegau gaos út. De kok, dy't skynber gjin oare namme hat as "Cookie", sit ta de sterke drank en riidt mei syn dronken kop de chuckwagon (de kapwein mei it itensiedersreau en de itensfoarrieden) by in heech klif del. Sels wit er krekt op 'e tiid fan 'e bok te springen, mar de beide hynders binne moarsdea en de chuckwagon folslein ferrinnewearre. Cookie hat by syn nuvere babbelegûchjes beide skonken brutsen en moat nei de bewenne wrâld brocht wurde. Heit en soan Jessup nimme dy taak op harren.
Dy jûns bedrinke Jeff en T.R. harren oan 'e ferburgen drankfoarrie fan Cookie, en krekt as earder hawwe se in kweade dronk. Se twinge Mitch om by harren te kommen, mei't se wraak op him nimme wolle foar syn eardere ûnderbrekking fan harren spultsje mei Bonnie. As dúdlik wurdt dat se fan doel binne om Mitch te mishanneljen, gripe syn maten Ed en Phil yn, wêrby't de al tolve jier troch syn frou terge Phil hielendal troch it lint giet. De cowboys wurde ûntwapene en de oare moarns docht bliken dat se yn 'e nacht útnaaid binne, sadat de trije freonen mei Barry, Ira en Bonnie allinne mei de keppel kij yn 'e wyldernis efterbleaun binne. Barry en Ira oppenearje dat dit net de fakânsje is dy't se boekt hawwe, en dat Clay Stone harren net ferantwurdlik hâlde kin foar wat der mei syn fee bart as er harren op 'en paad stjoert mei sokke ûnferantwurdlike lju. Sy wolle it fee efterlitte en nei it tichtstbye bewenne plak ride. Bonnie en Mitch slute harren dêrby oan, mar Ed en Phil wolle besykje om 'e keppel fee nei de bestimming yn Colorado te bringen. Mitch kriget dêroer bot rûzje mei syn beide maten, dat by eintsjebeslút set er ôf mei Barry, Ira en Bonnie en lit Ed en Phil oan har lot oer.
As Ed en Phil letter mei de keppel fee op 'en paad binne en der in potsje fan driigje te meitsjen om't se krekt in cowboy te min hawwe, komt Mitch ynienen werom, mei't er him betocht hat. Trijeresom ride se fierder en kinne de keppel moai de baas. By it oerstekken fan in rivierke by swierwaar driget Norman streamôf spield te wurden. Mitch springt it kealtsje efternei en komt sels ek yn 'e swierrichheden, mar Ed en Phil komme him te help en mei feriene krêften witte se Mitch en it keal wer op it drûge te krijen. Net folle letter berikke se de ranch yn Colorado dy't de bestimming fan 'e feedriuwerij is. Dêr wurde de trije freonen en it fee opwachte troch Clay en Millie Stone, Cookie, de Jessups, de Shalowitz' en Bonnie Rayburn. By wize fan skeafergoeding foar de ferpeste fakânsje jout Stone oan alle feedriuwers harren jild werom.
Mitch, Ed en Phil keare mei nije libbenslust werom nei New York, en, yn it gefal fan Mitch, ek mei in keal dat Norman hjit. By de lofthaven wurdt Mitch ôfhelle troch Barbara en de bern. Barbara sjocht fuortendaliks oan him dat er de âlde Mitch wer is. Mei it keal is se minder bliid, mar de bern binne der útskroeven mei. Mitch bewissiget Barbara derfan dat Norman nei in bernebuorkerij giet sadree't er dat beävensearje kin. Ed, dy't ôfhelle wurdt troch Kim, is no ree om mei har in gesin te begjinnen. Phil en Bonnie krûpe tegearre yn in taksy, wêrmei't suggerearre wurdt dat se fan doel binne in relaasje oan te gean.
Produksje
City Slickers waard regissearre troch Ron Underwood nei in senario fan Lowell Ganz en Babaloo Mandel. As produsint wie Irby Smith by it projekt belutsen foar de filmstudio's Castle Rock Entertainment, Face Productions en Nelson Entertainment. Foar de film wie in budget beskikber fan $26 miljoen. De kamerarezjy wie yn 'e hannen fan Dean Semler, en de filmmuzyk waard fersoarge troch Marc Shaiman. Foar de rol fan Phil Berquist waard oarspronklik Rick Moranis cast, mar dy moast op it lêste momint ôfsizze doe't syn frou slim siik waard. Hy waard doe ferfongen troch Daniel Stern. Jack Palance hie oare ferplichtings dêr't er pas op it lêste momint ûnderút komme koe om 'e rol fan Curly op him te nimmen. City Slickers foarme ek it akteardebút fan in jonge Jake Gyllenhaal as Mitch syn soan Danny.
Deadline Hollywood
Deadline, yn 'e regel bekend as Deadline Hollywood, is in Amerikaanske webside en in online-tydskrift dat him rjochtet op ferslachjouwing oangeande de Amerikaanske filmyndustry en oarsoartich entertainment, lykas tillefyzje. De webside wurdt ferskate kearen deis by de tiid brocht. Deadline Hollywood waard yn 2006 oprjochte en is sûnt 2009 eigendom fan 'e Penske Media Corporation.
Skiednis
Deadline Hollywood waard yn maart 2006 yn Los Angeles, ûnder de namme Deadline Hollywood Daily, as in bloch oprjochte troch Nikki Finke. Dyselde wie al yn 2002 in rige kollumns begûn te skriuwen foar it tydskrift L.A. Weekly, mei as titel Deadline Hollywood. It nije bloch wie sadwaande mear in fuortsetting fan har kollumn op it ynternet as dat it hiel wat nijs wie. Tsjin 2009 ûntjoech it bloch him ta ien fan 'e meast folge websiden yn Hollywood.
Dat jiers ferkocht Finke Deadline Hollywood oan 'e Penske Media Corporation, in grutte Amerikaanske mediakorporaasje (dy't doe noch Mail.com Media hiet) foar in bedrach mei sân sifers. Dêropta betong se in 25-jierrich kontrakt as wurknimmer, dat neffens de Los Angeles Times "miljoenen dollars" wurdich wie, en teffens in part fan 'e opbringst fan 'e webside. Yn ferbân mei de oername waard de namme fan 'e webside yn septimber 2009 feroare yn Deadline Hollywood.
Yn 2010 wreide Deadline Hollywood syn aktiviteiten út bûten Los Angeles, mei it oannimmen fan ferslachjouwer Mike Fleming jr. as redakteur mei stânplak New York en Tim Adler as redakteur mei stânplak Londen. Tagelyk waard Nellie Andreeva oannommen as redakteur oangeande ferslachjouwing oer tillefyzje. Finke bleau oant 2013 haadredakteur fan Deadline Hollywood. Yn novimber fan dat jier stapte se op nei oanlieding fan in langrinnend skeel tusken har en de Penske Media Corporation, dat ûnderwilens ek it konkurrearjende tydskrift Variety oankocht hie.
City Slickers (film)
Untfangst
Fan 'e filmkritisy krige City Slickers oer it algemien positive resinsjes. Sa joech Roger Ebert fan 'e Chicago Sun-Times de film 31/2 fan 4 stjerren. Hy skreau: "City Slickers wurdt oan 'e man brocht as ien soarte film – in slapstickkomeedzje oer stedsjers dy't noch nea smoarge hannen makke hawwe op in fakânsjeranch – en op dat nivo is de film doeltreffend mar ferraste er my ek om't er folle ambisjeuzer, en súksesfoller, wie as dat ik ferwachte hie. Dit is de sprekwurdlike komeedzje mei de kearn fan wierheid, en mei de trien yn it each dy't mank giet mei it skatterjen fan it laitsjen. Hy is grappich en hy hat wat te betsjutten."
Op 'e webside Rotten Tomatoes, dy't resinsjes sammelet, hat City Slickers in heech goedkarringspersintaazje fan 90%, basearre op 41 ûnderskate resinsjes. De konsensuskrityk fan 'e webside, gearstald út al dy resinsjes, stelt: "Mei in uterst talintearre cast en krekt genôch midlifedrama om gewicht ta te foegjen oan 'e folslein healwize boppetoan brûkt City Slickers universele tematyk om in protte laitsjen út te lokjen." Op Metacritic, de wichtichste konkurrint fan Rotten Tomatoes, behellet City Slickers in goedkarringspersintaazje fan 70%, basearre op 25 resinsjes.
Opbringst
City Slickers brocht yn 'e bioskopen yn 'e Feriene Steaten en Kanada $124 miljoen op, en yn alle oare lannen en territoaria $56 miljoen. Wrâldwiid kaam de opbringst dêrmei út op $180 miljoen. Ofset tsjin it budget fan $26 miljoen betsjut dat in winst fan $154 miljoen, hoewol't dêr de marketingkosten noch wol ôf moatte.
Prizen
Yn 1992 wûn Jack Palance foar syn rol as de cowboy op jierren Curly yn City Slickers sawol de Oscar as de Golden Globe foar bêste byrol fan in akteur. Syn akseptaasjetaspraak by de Oscars stiet de measte lju noch by fan syn demonstraasje fan ienearmich opdrukken, wat er neffens himsels dwaan moatten hie om 'e fersekeringsmaatskippij fan 'e filmstudio derfan te oertsjûgjen dat er op syn leeftyd (fan 72 jier) noch sûn genôch wie om yn sa'n film te spyljen. Billy Crystal waard foar syn rol yn City Slickers nominearre foar de Golden Globe foar bêste akteur, en de film sels waard nominearre foar de Golden Globe foar bêste film – musical of komeedzje.
Ferfolch
Op basis fan it súkses fan City Slickers waard yn 1994 in ferfolchfilm útbrocht mei de titel City Slickers II: The Legend of Curly's Gold. Dêr wurke fierhinne deselde cast oan mei, allinne waard Bruno Kirby (yn 'e rol fan Ed Furillo) ferfongen troch Jon Lovitz.
Jacob Gilles
Jacob Gilles (Kollum, ±1691 - Ypenburg by Ryswyk, 10 septimber 1765) wie in bestjoerder yn it tiidrek fan de Feriene Republyk.
Jacob Gilles wie earst pinsjonaris fan Haarlim en dêrnei riedspinsjonaris fan Hollân fan 23 septimber 1746 oant 18 juny 1749. Hy wie de opfolger fan Anthonie van der Heim en nei him besette Pieter Steyn dat amt.
Abdij Steinfeld
thumb|right|Abdij Steinfeld Abdij Steinfeld (Dútsk: Kloster Steinfeld) wie in abdij, mei in basilyk, fan Norbertinen (sûnt 1130) yn de Eifel. It wie it memmekleaster fan Mariëngaarde (sjoch ek Freark fan Hallum) en Dokkum. De abdij wurke in protte gear mei de Fryske kleasters: oplieding fan novisen oer en wer, bystân yn rjochtsaken ensfh.
Sûnt 1923 is it kleaster yn besit fan de Salvatorianen.
Organisearre misdie
De organisearre misdie of organisearre kriminaliteit is in foarm fan misdie wêrby't kriminelen organisaasjes of netwurken oprjochtsje om harren yllegale aktiviteiten te fasilitearjen. Neffens de definysje fan 'e Ried fan Jeropa en de Jeropeeske Uny is der sprake fan organisearre misdie as foldien wurdt teminsten de folgjende fjouwer kritearia: Organisaasjes dy't yllegale aktiviteiten mei in polityk eachmerk by de ein hawwe, lykas terroristyske bewegings, wurde ornaris net ta de organisearre misdie rekkene. Yn Nederlân is it dielnimmen oan organisearre misdie op himsels al in misdriuw ûnder kêst 140 fan it Wetboek fan Strafrjocht.
In term dy't nau besibbe is oan organisearre misdie is de ûnderwrâld. Dat is it fermidden wêryn't organisearre misdie plakfynt. Net eltsenien út 'e ûnderwrâld is lykwols by organisearre misdie belutsen. In oare term dy't in protte mei organisearre misdie te krijen hat is 'binde'. De organisearre misdie kin winliken karakterisearre wurde as (faak grutskalige) bindefoarming foar de swiere misdie. Mear spesifyk wurdt in binde út 'e organisearre misdie oantsjut as in misdiesyndikaat. Dan sprekt men ek al rillegau oer de maffia. Dat is in term dy't fan oarsprong inkeld tsjutte op 'e organisearre misdie yn súdlik Itaalje, mar tsjintwurdich ek brûkt wurdt foar oare kriminele organisaasjes (lykas de Russyske maffia, de Albaneeske maffia, ensfh.). Oare bekende spesifike foarbylden fan 'e organisearre misdie binne de drugskartels yn Latynsk-Amearika, de Japanske yakuza, de Sineeske triades, de Mocromaffia yn Nederlân en gewelddiedige strjitbindes dy't yn 'e hiele wrâld foarkomme.
De yllegale aktiviteiten dêr't de organisearre misdie him op taleit, ferskille per organisaasje. Faak foarkommende aktiviteiten binne lykwols drugshannel, minskesmokkel, minskehannel, twongen prostitúsje, ôfparsing (faak fan ûndernimmers, foar 'beskerming'), it wytwaskjen fan swart jild, wapensmokkel, autodieverij, bankberôvings en juwiellerôf. Saken as ferkrêfting en moard binne faak 'mar' râneferskynsels, bedoeld foar it yntimidearjen of útskeakeljen fan 'e konkurrinsje, tsjûgen en eventuele eardere belutsenen dy't spyt krigen hawwe.
Wynmotor Iens
Dizze Amerikaanske wynmotor stiet hast in heale kilometer ten súdwesten foan it doarp oan de oare kant fan de Boalserter Feart. De mole is om 1925 hinne boud. Hy is fan it type Record en hat in wynrêd mei 18 blêden. De wynmotor is net-mealree en ek net foar publyk iepen.
Concrete and Gold
Concrete and Gold is it njoggende studioalbum fan Foo Fighters. It album waard opnommen tusken desimber 2016 en maaie 2017 yn de EastWest studio yn Los Angeles, de Amearika, en waard yn de hjerst fan 2017 op 15 septimber útbrocht. It wie it earste offisjele album mei Rami Jaffeer as toetsenist nei't er al op meardere albums te hearren west wie as gastmuzikant.
Spyllist
Hast alle nûmers binne skreaun troch de Foo Fighters
Ids Wiersma
thumb|Byld fan Ids Wiersma troch [[Gosse Dam]] thumb|Fiskersboatsje troch Ids Wiersma Frysk Skipfeart Museum thumb|Brantgum, sa as Ids Wiersma dat beseach Ids Wiersma (21 juny 1878, Brantgum - 24 augustus 1965, Dokkum) wie keunstskilder.
Jonkheid
Ids Wiersma waard yn Brantgum berne as soan fan Doeke Goaslings Wiersma en Eeke Idses Koopmans. Nei de lânboukrisis fan 1880 brieken foar Ids syn heit, dy't boereärbeider wie, swiere tiden oan. Ids rûn oer de side. Boerefeint wurde siet der dus net yn.
Al ier yn syn jonkheid die bliken dat er hiel moai tekenje koe. De boppemaster Dijkstra fûn dat Ids bêst skilder wurde koe. Syn âlden doarsten sa'n aventoer net oan en sa waard Ids yn 'e lear dien by de doarpsferver. It blykte dat Ids der útpykte yn it fine wurk.
Yn 1895 gie Ids as ferversfeint nei Winaam. Dêr stie doe ds. W. Koeze waans frou skildere en doe't sy Ids syn wurk seagen, stjoerden se dat op nei de doe ferneamde skilders Jozef Israëls en Hendrik Willem Mesdag. Dy seagen dat der wat yn dy ferversfeint siet.
Yn 1898 waard Ids Wiersma ynskreaun by de Tekenakademy yn De Haach. Letter soe er dêr learaar etsen en litografy wurde.
Skilder
Yn 1891 krige er syn earste grutte opdracht foar muorreskilderings yn it nije gebou fan de Ryksmunt yn Utert.
Hy sette him nei wenjen yn Drachten. De Suvelbank joech him de opdracht om it Fryske boerelibben om 1900 hinne fêst te lizzen yn oaljeferve-skilderijen.
Nei 1929 is er dêr fierder mei gien. Yn tekenings hat er it boerelibben hast dokumintêr fêstlein.
Ids Wiersma wurdt wol de 'ferteller mei de pinne' neamd. Hy is beynfloede troch de Haachske Skoalle en de skilderkeunst yn de 17de iuw.
Ids Wiersma ferstoar op 24 augustus 1965 te Dokkum. Hy wenne op dat stuit yn it ferpleechhûs Nij Toutenburg yn Noardburgum.
Neitins
Yn 1978 kaam ûnder redaksje fan J.J. Kalma en oaren it boek Ids Wiersma, tekenje foar Fryslân út mei in oersjoch fan syn wurk.
Yn Brantgum waard in stjitte nei Ids Wiersma neamd en der kaam in stânbyldsje fan Gosse Dam. Ek yn Brantgum is men dwaande om in fêst betinkingsplak foar Ids Wiersma yn te rjochtsjen en syn neilitten wurk in goed plak jaan.
Stimpelsnijer
Stimpelsnijers wienen faklju dy 't offisjeel oansteld wiene om stimpels snienen foar it jild, dat faak wiksele, foar segels foar offisjele papieren, om de itich- en brânizers te meitsjen, en de knyptanken foar it itigjen fan lekkens, en ek om medaljes te slaan dy't troch de Fryske Steaten by heuglike tiden útjûn waarden. Fryslân hat yn de 17e en 18e iuw offisjele lânskipsstimpelsnijers hân, meast sulversmidten'. Utsein de lânskipsstimpelsnijers krigen oaren ek faak opdrachten. Nei it ferdwinen fan de munt waard by de dea fan Johannes Jongsma it amt opheft.
As lânskipsstimpelsnijer binne bekend:
Roeien op de Olympyske Simmerspullen 1988
200px|thumb|right|Roeien yn de dûbbeldfjouwer tidens de Olympyske SImmerspullen 1988 De Olympyske Simmerspullen 1988 ek wol de XXIVe Olympiade neamd, waarden yn 1988 yn Seoel, Súd-Korea hâlden, It roeien hie plak yn Hanam City by yn de Han River Regatta Course. De Roeibaan nêst de Han Rivier wie oanlein foar de Aazje Spullen fan 1986.
Medaljespegel
De top tsien fan lannen dy't by it roeien medaljes wûn ha tidens de Olympyske Simmerspullen 1988.
Crystal Lake (Japanske band)
Crystal Lake is in Japanske metalband oprjochte yn 2002 yn Tokio. De band brocht yn 2006 syn debútalbum Dimension út. De teksten fan de band gean benammen oer it libben, opstân, persoanlike problemen, haat en de maatskippij. Crystal Lake hat seis studio-albums útbrocht.
Filipinen
De Filipinen is in lân yn Súdeast-Aazje. De haadstêd is Manilla en de presidint fan de republyk is Rodrigo Duterte sûnt 30 juny 2016.
Lizzing
De Filipinen wurdt begrinzge troch:
Lânskip
thumb|left|De [[Sûkelarjebergen yn Bohol]] De Filipinen binne in arsjipel dy't bestiet út 7.107 eilannen. Fan de eilannen hawwe 4000 in namme en binne 1000 bewenne. De grutste twa binne Luzon en Mindanao; dizze beide foarmje sa'n twatredde fan it totale oerflak, wat 300.000 km² is. De haadstêd Manilla leit op Luzon.
De eilannen beslaan it noardeastlike part fan de Maleizyske arsjipel. De meast bercheftige eilannen wurde faak teistere troch ierdskoddings en fulkaanútbarstings. Yn it meastentiids fochtige klimaat bedijt in tropysk reinwâld, dat troch kealslach plak makke hat foar savannen.
De haadstêd Manilla en de prachtige natuer lutsen in soad toeristen nei de regio.
Skiednis
Yn de prehistoarje tusken sa. 1500 f.Kr. en 500 f.Kr. ymmigrearren Australide folken út it suden nei de Filipinen, folge troch Maleizyske stammen út Súdeast-Aazje. Om-ende-by 250 f.Kr. arrivearren de Mongoalen en noch letter tusken 900 en 1200 troch Sinezen út Súd-Annam.
Yn 1521 sette foar it earst Jeropeanen foet oan wâl (in Spaanske ekspedysje ûnder lieding fan Magallaan). De Spanjerts fersloegen de sultaan fan Manila yn 1571 wêrtroch de Filipinen yn Spaanske hannen foel. Spanje moast yn 1898 de arsjipel ôfstean oan de Feriene Steaten. Under it bewâld fan de Feriene Steaten bruts der in politike striid út foar ûnôfhinklikheid (1899-1902). By oerienkomst waard yn 1935 de Commonwealth of the Filippines yn it libben roppen, mei Manuel Quezon as earste presidint; nei in oergongstiid fan tsien jier soe fansels selsstannigens folge. Yn de Twadde Wrâldkriich fan 1941 oant 1944 stienen de Filipinen ûnder Japanese besetting. Yn 1946 ûntstie de ûnôfhinklike republyk.
Befolking
Neffens de folkstelling yn 2007 hie de Filipinen goed 87,5 miljoen ynwenners en dêrmei stie it lân op tolfde plak fan de list mei lannen mei de measte ynwenners. Yn 2010 wie it ynwennertal al 92.337.852. Fan de befolking wennet sa'n twatredde op de twa grutste eilannen Luzon en Mindanao.
Religy
thumb|right|250px|Basilika Minore del Santo Nino yn Cebu City De Filipinen hat iuwenlang ûnder Spaansk bewâld west. Dy jierrenlange oanwêzigens komt noch hieltyd sterk ta útdrukking yn it grutte persintaazje katoliken ûnder de befolking. Goed 83 prosint fan is Roomsk-Katolyk. Noch ris 3 prosint makket diel út fan in ôfspitsing fan de Roomsk-Katolike Tsjerke, de ûnôfhinklike âldkatolike Independent Church of the Philippines. Moslims foarmje sa'n 5 prosint fan de befolking en wenje benammen op it súdlike eilân Mindanao en de Sulu-eilannen. De Protestanten foarmje lang om let sa'n 6 prosint fan de befolking. De protestantske mienskippen binne ûntstien troch it wurk fan Amerikaanske sindelingen yn it begjin fan de 20e iuw. De oare 3 prosint is boedistysk (benammen de Sineeske minderheid) of leaut net.
Op Mindanao en de Sulu-eilannen wurdt geregeldwei striid levere tusken it Filipynske leger en moslimseparatisten.
Talen
Yn totaal wurde op de Filipinen 172 ynheemske talen en dialekten sprutsen, dy't allegearre by Austronesyske taalfamylje hearre. Oare talen dy't der sprutsen wurde binne ûnder oaren Ingelsk, Sineesk (Mandarynsk en Hokkineesk) en Spaansk, de lêste mei de lokale kreolentaal Sjavakano.
Sûnt 1939 befoardert de oerheid om nasjonale ienheid te fergrutsjen it gebrûk fan de offisjele taal, it Filipynsk, dat grûnet is op it Tagaloch. It Filipynsk wurdt op alle skoallen les jûn en wurdt tsjintwurdich folle mear akseptearre, fral as twadde taal en ienheidstaal troch de tige mingde befolking. It Ingelsk wurdt as twadde offisjele taal beskôge, en in protte brûkt troch de oerheid, yn it ûnderwiis en de handel.
Catrinus Jepma
Catrinus Jepma (Swol, 1953) is plakferfangend heechlearaar ynternasjonale ekonomy oan de Universiteit fan Grins en miljeu-heechlearaar oan de Universiteit fan Amsterdam. Hy wurdt dan ek wol as Greenpeace-professor neamd omdat Greenpeace syn learstoel betellet.
Syn pake en oerpake wiene aktyf by it opstellen fan it FRS, it Fryske stamboek. Syn famylje komt út Mantgum en Jorwert. Al foar syn ôfstudearjen waard Jepma yn 1977 wittenskiplik meiwurker oan de RuG yn Grins by de seksje ynternasjonale ekonomy. Yn 1986 promovearre hy op de Noard-Súd-ferhâldingen. Hy hâldt him in soad dwaande mei de klimaatproblematyk en wurdt faak as unôfhinklik deskundige útnûge. Ek oer it broeikaseffekt en enerzjyproblematyk hâldt hy lêzings. Sa joech hy it regear yn 2008 noch advys oan it regear oer de opslach fan CO2 yn lege gasfjilden.
Van Wieren
Van Wieren is in Fryske band út Marsum dy't yn 2005 oprjochte is troch de leden fan de rockband Thin Air. De band bestiet yn 2009 út Robbie van Wieren (sang), Harry van Wieren (gitaar), Jan-Sybren Kingma (gitaar), Edwin Smith (basgitaar] en Minne Jan Aartsma (drum). Se spilen as Thin Air meast Ingelske muzyk, mar no Nederlânsk en Frysk.
Publisiteit
Yn oktober 2005 wûn Van Wieren de 15e edysje fan it Fryske sjongfestival "Liet" mei it nûmer Nim dyn tiid mei tekst fan Robbie van Wieren. Dat optreden en it omtinken op telefyzje makke de band by it grutte publyk bekend. De single waard produsearre troch Nico Outhuijse en Syb van der Ploeg en kaam yn novimber fan dat jier út.
Op 14 oktober 2006 fertsjintwurdige de band Fryslân op it Ynternasjonale sjongfestival foar minderheidstalen yn it Sweedske Östersund. De groep wûn krekt net de publykspriis, mar der waard wol in dokumintêre makke oer dy reis dy't op Nederland 1 útstjoerd waard.
Yn 2007 ferskynde it nûmer Kâld Fjoer, mei in fideoklip. De plaat stie wikenlang boppe-oan yn de Fryske plateferkeap.
Inkhústersk
It Inkhústersk of Inkhuzersk (Inkhústersk: Enkhúzers; Westfrysk: Henkhúzers) is it Hollânske dialekt dat fan âlds sprutsen wurdt yn 'e Westfryske havenstêd Inkhuzen. Troch de iuwenlange oriïntaasje fan Inkhuzen op 'e see wykt dit dialekt yn frij sterke mjitte ôf fan it Lânwestfrysk of "echte" Westfrysk dat yn it omlizzende gebiet sprutsen wurdt. It dielt lykwols ferskate behâldende skaaimerken mei it Tekselsk, it Wieringsk en it no útstoarne Flylânsk, en wurdt sadwaande ta de Elânwestfryske dialekten rekkene.
Van Wieren
Publisiteit
Yn 2008 waard it nûmer Dûnsje fan Van Wieren it Kampanjeliet fan de Praat-Mar-Frysk-Kampanje mei topmodel Doutzen Kroes as ambassadrise. De oersetting fan de hit One fan U2 waard as duet opnomd mei Yvonne Bleize, de Ljouwerter wethâlder fan Kultuer.
Op 27 desimber 2008 wint de band it Dialektpop Festival Nederlân yn Heinkenszand. Van Wieren waard dêr troch publyk en faksjuery keazen as bêste dialektband fan Nederlân.
Robbie van Wieren sette yn 2009 it nûmer Het is Nacht fan Guus Meeuwis oer yn it Frysk. Dy ferzje waard yn juny troch Meeuwis sjongen yn it Abe Lenstra stadion en waard troch RTL Boulevard as item útstjoerd. Ek spile Van Wieren dat jier mei by Freeze.
Yn 2015 naam Van Wieren it liet Marsum Ahoy op mei de Âldjiersploegh Marsum. It nûmer einige op it tredde plak yn de Fryske Top 100 fan 2015
Inkhústersk
Skiednis
As in âlde, omwâle stêd wie Inkhuzen yn 'e Midsiuwen al in sletten sintrum, dat fral yn 'e Gouden Iuw ta grutte bloei kaam. Geandewei de achttjinde iuw rekke it mei it stedsje lykwols yn it neigean. It behold syn âlde bân mei de see, en kearde him fan it lân ôf, wêrmei't it net wanlyk is oan oare eigensinnige fiskersplakken, lykas Urk en Foalendam (en yn sekere sin ek Harns), dêr't har ek dialekten ûntjoegen dy't frij sterk ôfwieken fan har taalkundige omkriten. Sa ûntwikkele Inkhuzen him troch histoaryske redens ta in soarte fan stedseilantsje, dat net folle kontakt mei it efterlân hie.
Hjoeddeistige sitewaasje
Tsjintwurdich wurdt it Inkhústersk net mear sa'n hiel protte mear sprutsen, wat mei komt om't in soad lju fan bûten Inkhuzen har yn 'e stêd nei wenjen set hawwe, en it Standertnederlânsk of it Lânwestfrysk meinommen hawwe. Sadwaande rekket it âlde stedsdialekt oan 'e ien kant yn ûnbrûk, wylst it oan 'e oare kant ferwetteret trochdat de Eilânwestfryske foarmen stadichoan ferkrongen wurde troch de algemienere klanken fan 'e Lânwestfryske omgongstaal.
Yn 1983 waard it leksikon fan it Inkhústersk troch Sjoerd Spoelstra fêstlein yn it Enkhuizer Woordenboek, in útjefte fan it Meertens Ynstitút te Amsterdam. Dêroan waard ek in klankynventaris en in beheinde grammatika tafoege. It is net alhiel klear hoefolle sprekkers oft it Inkhústersk noch hat. In skatting út 2004 kaam út op in 1.800 minsken, wat likernôch 10% fan 'e stedsbefolking wêze soe. Wol is dúdlik dat de sprekkers meast ta de âldere generaasjes hearre, sadat it Inkhústersk, lykas sa'n soad Nederlânske dialekten, stadichoan efterútbuorket.
Klanklear
Krekt as op Teksel en op Wieringen sprekt men yn Inkhuzen fan diek ("dyk") en tied ("tiid") en fan muus ("mûs") en duuf ("do", fûgel), wylst it Lânwestfrysk fan 'e omlizzende doarpen foar dy wurden de foarmen daik (of doik), taid (of toid), muis en duif hat. Dêrmei hinget it Lânwestfrysk dus mear oer nei it Standertnederlânsk, wêryn't de klanken [i] (ie) en [y] (uu) yn sokke wurden yn 'e sechstjinde iuw al ferfongen binne troch de fan oarsprong Brabânske twalûden [ɛ.i̭] (ij) en [ʌi̭] (ui). It Inkhústersk en de oare Eilânwestfryske dialekten hawwe dêrfoaroer de âldere foarmen beholden. Opmerklik is dêrby dat it Inkhústersk ek yn 'e wurden flute ("fluitsje") en spute ("spuitsje") de âlde foarm bewarre hat, wylst dat yn Tekselsk en it Wieringsk no just útsûnderings binne dy't àl in ui hawwe.
Fierders seit men yn Inkhuzen foar "skiep" en "tsiis" fan skeep en kees, wylst fuort bûten de stêd fan skeip en keis sprutsen wurdt. Ek op dit punt komt it Inkhústersk oerien mei de oare Eilânwestfryske dialekten en ûnderskiedt it him fan alle oare Westfryske dialekten op it fêstelân. Lykwols binne der ek foarbylden te neamen wêrby't it Inkhústersk in gruttere ynfloed fan it Hollânsk sjen lit as de eilândialekten, wat fansels ek net sa nuver is, de folle súdliker lizzing fan 'e stêd yn acht nommen. Sokke Hollânske ynfloeden sjocht men bgl. yn wurden as pijp ("piip"), vijf ("fiif") en wijf ("wiif"), dêr't him yn it Inkhústersk de lange ij oppenearret, wylst it Tekselsk en it Wieringsk ek yn dizze gefallen de ie oanhâlde.
Opfallend is fierders dat men yn Inkhuzen fan dorp ("doarp") en vork ("foarke") seit, wylst frijwol alle oare Westfryske dialekten dêr durp en vurk foar hawwe. Dochs blykt de foarm vurkie oant it begjin fan 'e tweintichste iuw wol yn gebrûk west te hawwen yn Inkhuzen, doe't er dêr optekene waard troch de taalkundige G.G. Kloeke. In oar yn it each springend skaaimerk fan it Inkhústersk is it weifallen fan 'e h as dy oan it begjin fan in wurd stiet. Sadwaande seit men fan uus ("hûs") ynstee fan huus. Dit ferskynsel ûntbrekt yn it Tekselsk en it Wieringsk, mar kaam wol foar yn it útstoarne Flylânsk, en docht him ek foar yn it Wetterlânske dialekt fan Foalendam. It behâld fan 'e konsonantekluster [sk] (sk fan "skoalle"), dy't yn 'e measte Hollânske dialekten ferfongen is troch de [sx] (sch fan school) dielt it Inkhústersk wol wer mei alle oare Westfryske dialekten.
Oarstalige ynfloeden
Op guon punten wykt it Inkhústersk sadanich fan alle oare Westfryske dialekten ôf, dat taalkundigen in ynfloed fan bûtenôf fermoedzje. Dêrby wurdt fral tocht oan it Nedersaksyske taalgebiet yn eastlik Nederlân, dêr't mooglik yn 'e tiid fan 'e Hânze, yn 'e Midsiuwen, doe't plakken as Kampen, Dimter en Sutfen wichtige hannelsstêden wiene, in protte kontakt mei bestien hat. De skaaimerken dy't dy teory fuortbrocht hawwe, binne:
Hiroyasu Shimizu
Hiroyasu Shimizu (Japansk: 清水 宏保, Shimizu Hiroyasu; Obihiro, 27 febrewaris 1974) is in earder Japansk reedrider. Shimizu wie in spesjalist op de 500 meter.
Hy die fyftjin kear mei oan it Wrâldkampioenskip sprint en fjouwer kear oan de Olympyske Winterspullen (yn 1994, 1998, 2002 en 2006). Hy waard by dizze kampioenskippen ien kear Olympysk kampioen. Syn jierrenlange hearskippij op de 500 meter en syn Japanske komôf besoargen him de bynamme De Keizer. Yn 2009 stopte Shimizu mei reedriden op heech nivo.
Swimmen op de Olympyske Simmerspullen 1988
200px|thumb|right|It Olympyske Swimbad fan Seoul De Olympyske Simmerspullen 1988 ek wol de XXIVe Olympiade neamd, waarden yn 1988 yn Seoel, Súd-Korea hâlden, It swimmen waard hâlden yn it Jamsil Indoor Swimming Pool.
1500 meter Frije Slach
{| width=100%
Medaljespegel
De top tsien fan lannen dy't by it swimmen medaljes wûn ha tidens de Olympyske Simmerspullen fan 1988.
Stenstera
Stenstera wie in âld haadlingeslachte fan Foudgum út de 15e en 16e iuw. Utstoarn yn 1561.
Besúdeasten de terp bûten de ringwei en dêroan grinzend leit Stensterastate. It stamboek neamt as âldste bewenner Sybeth Stenstera yn 1417.
Crobot
Crobot is in Amerikaanske stonermetalband oprjochte yn 2011 yn Harrisburg. De band brocht yn 2014 syn debútalbum Something Supernatural út. Crobot hat fjouwer studio-albums útbrocht.
Terp en Sté
Terp en Sté wie in stifting yn Ternaard mei as doel it befoarderjen en ynstânhâlden fan ûnreplik guod fan lânskiplik of histoaryske wearde yn Noardeast-Fryslân.
Troch syn aktiviteit waard in beslissing fan de minister fan Lânbou befoardere, dat pleatsen op de Monumintelist of dêrmei lyksteld, net mear publyklik ferkocht waarden mar by ynskriuwing. It Ryk hat dêrnei oerlis mei de belutsen gemeenten. Dy beslissing is lanlik, mar de ynset derfan foarme de takomst fan De Poartepleats yn Waaksens, sadat it fuortbestean fan dy pleats fersekere wie.
Ghostbusters II
Ghostbusters II is in Amerikaanske fantasykomeedzjefilm út 1989 ûnder rezjy fan Ivan Reitman, mei yn 'e haadrollen Bill Murray en Sigourney Weaver. De film wie it ferfolch op it súksesfolle Ghostbusters, út 1984, en makket alsa diel út fan 'e Ghostbusters-franchise. It ferhaal folget deselde kloft ûnferfearde spûkefangers, dy't ûnderwilens al har kredyt by de befolking fan New York ferspile hawwe omreden fan 'e ûnbidige hoemannichte skea dy't se mei harren aksjes oanrjochtsje. Lykwols identifisearje se in nije bedriging foar de stêd as se in rivier fan ektoplasmatysk slym ûntdekke, dat reägearret op alle negative emoasjes fan 'e New Yorkers. Dêrmei makket it de weromkear nei de wrâld fan 'e libbenen mooglik fan in boasaardige Eastjeropeeske kriichshear út 'e santjinde iuw. Ghostbusters II krige fan 'e filmkritisy mingde resinsjes en wie kommersjeel súksesfol yn 'e bioskopen. Op basis fan it súkses fan 'e oarspronklike film hie men der lykwols in stik mear fan ferwachte, dat yn dy sin waard Ghostbusters II sjoen as in mislearring. Pas yn 2016 soe der mei de reboot Ghostbusters wer in film yn dizze mediafranchise útbrocht wurde. Yn 2021 kaam Ghostbusters: Afterlife út, dat in direkt ferfolch op Ghostbusters II wie.
Boppewynske Eilannen
thumb|right|250px|De Boppewynske Eilannen.
De Boppewynske Eilannen binne in groep eilannen yn de Karibyske See. Dizze eilannen binne part fan de Lytse Antillen. De Boppewynske Eilannen lizze fan Porto Riko oant de kust fan Fenezuëla. Ta dizze groep eilannen hearre ek de Nederlânske SSS-eilannen, Saba, Sint-Eustasius en Sint-Marten. De namme is in ferwizing nei de lizzing fan de eilannen yn fergelyk mei de hearskjende noardeastlike passaatwinen.
Ghostbusters II
Plot
Fiif jier nei't se New York rêden hawwe fan 'e ferneatiging troch de Sûmearyske god Gozer (sjoch: Ghostbusters) is it mei de spûkefangende Ghostbusters raar yn it neigean rekke. Ynstee dat de gemeente harren betelle hat foar harren heldhaftige wurk, binne se oanklage foar alle materiële skea dy't se by harren gefjocht mei Gozer oanrjochte hawwe. Ta oermjitte fan ramp hat de rjochter harren ferbean om noch ûndersyk te dwaan nei it boppenatuerlike. Fan gefolgen is harren bedriuw oer de kop gien en hawwe se oar wurk sykje moatten. Peter Venkman is no presintator fan syn eigen praatprogramma op in lokale tillefyzjestjoerder, wêryn't er boppenatuerlike ûnderwerpen behannelet; Ray Stantz driuwt in boekhannel dy't spesjalisearre is yn okkulte publikaasjes; Egon Spengler eksperimintearret yn in laboratoarium mei minsklike emoasjes, en Winston Zeddemore ferhiert himsels tegearre mei Stantz as entertainer op bernefeestjes.
Boppewynske Eilannen
Betizing
Yn it Ingelske taalgebiet is de definysje fan de Boppewynske Eilannen oars as yn in soad oare talen. Dêr wurdt de skieding fan de Boppewynske Eilannen net sa as it meast bart by Fenezuëla makke, mar tusken Dominika en Martinyk. Boppedat binne de nammen yn it Ingelsk oars, de eilannen fan Porto Riko oant en mei Dominika wurde de Leeward Islands neamd, dy’t dêrûnder de Windward Islands. Om de betizing noch grutter te meitsjen wurde de Nederlânske Boppewynske Eilannen, dy’t neffens de Ingelske yndieling by de Leeward Islands hearre, yn it lokale Ingelsk de Windward Islands neamd.
Ghostbusters II
Plot
Dana Barrett, de eks-freondinne fan Venkman, is yn 'e tuskenlizzende jierren by him weirekke en mei in oare man troud, hat in poppe krigen dy't Oscar hjit, en is skieden. No is se in allinnichsteande mem dy't harsels en har soan ûnderhâldt troch op soarchfâldige wize skilderijen te himmeljen yn it Manhattan Museum of Art, dêr't har ûnoantreklike en sosjaal knoffelige baas, János Poha, fereale op har rekke is.
Nei't Dana op in dei yn ein desimber ûngemurken troch wat slym hinne riden is, dat opboarrelet tusken twa stoeptegels troch, riidt de bernewein mei Oscar deryn skynber út himsels fuort en rôlet in drok krúspunt op. De skrokken Dana siket Spengler op en freget him om ris te sjen oft der wat boppenatuerliks oan 'e poppe, de bernewein of wat dan ek is. Se stiet der by him op oan en hâldt Venkman derbûten, mar dyselde trappearret Spengler en Stantz as se it foarfal beprate. Hy lûkt Stantz tagelyk oan beide earen oant er fertelle wol wêr't se it oer hawwe. Sadwaande komt Venkman mei as Spengler en Stantz by Dana thús op ûndersyk útgeane. It docht bliken dat Dana noch altyd in swak foar Venkman hat, en dat se harren relaasje inkele jierren earder beëinige hat om't hy har op emosjoneel mêd by him wei treau.
Yn it Manhattan Museum of Art komt ûnderwilens it skilderij te'n fuotten út fan Vigo de Karpaat, in sechstjinde-iuwske Eastjeropeeske kriichshear dy't desennia lang in skrikbewâld fierde oer Karpaasje en Moldaavje, ta libben mei de geast fan dyselde lang lyn ferstoarne tiran. Dy makket János Poha fia in foarm fan hypnoaze ta syn tsjinner. Vigo wol dat Poha him in jong bern bringt, dat er geastlik besette kin, om sa in twadde libben te begjinnen. Omreden fan syn eigen fassinaasje foar Dana, kiest Poha dêrfoar Oscar út.
Mei't se by Dana thús neat nuvers fûn hawwe, litte de Ghostbusters harren troch Dana fertelle wêr't se mei de bernewein krekt lâns kommen is doe't it ding in eigen wil krige. As de apparaten dêr't se it boppenatuerlike mei mjitte, op in stuit wyld útslane, witte se dat se fûn hawwe wat se sochten. Jûns meitsje se dêr mei drilboaren in gat yn it asfalt, wêrnei't se oan it graven slane. As se trochbrekke yn in tunnelstelsel, ûntdekke se in wiere rivier fan rôze slym, dy't troch in tunnel fan it yn ûnbrûk rekke Beach Pneumatic Transit-stelsel rint. Spengler en Venkman litte Stantz oan in tou omleech, sadat er in meunster fan it guod nimme kin, mar hy wurdt oanfallen troch it slym, en as er wyld om him hinne slacht om fuort te kommen, brekt er in buis dy't op in elektrisiteitskeabel falt en hiele New York yn it tsjuster set.
De Ghostbusters wurde arrestearre en moatte foar de rjochter komme foar de nije skea dy't se oanrjochte hawwe, en teffens foar it negearjen fan it ferbod dat harren oplein wie om it boppenatuerlike te ûndersykjen. Yn 'e rjochtseal wurdt it meunster fan it rôze slym, dat Stantz nommen hat, as bewiismateriaal presintearre. As rjochter Wexler by it foarlêzen fan it fûnis in lulke tirade tsjin 'e Ghostbusters en elts leauwe yn it boppenatuerlike hâldt, reägearret it slym dêr op fysike wize op, troch op te boarreljen oant it úteinlik ûntploft. Dêrtroch wurde de geasten fan 'e bruorren Scoleri oproppen, behurde kriminelen dy't troch Wexler feroardiele binne ta de elektryske stoel. Se falle Wexler en de ofsier fan justysje oan oant Wexler de Ghostbusters om help freget. Dyselden twinge frijspraak yn 'e rinnende rjochtsaak ôf en easkje ek dat de rjochter syn ferbod op it útoefenjen fan harren wurk ynlûkt, foar't se tsjin 'e beide geasten fanwegen komme. Om't harren geastefangersgereid ek al bewiismateriaal yn 'e rjochtseal oanwêzich is, kinne se dêrnei fluch regaad meitsje troch de beide geasten te fangen.
Wannear't Venkman Dana op har wurk opsiket, warskôget se him dat se altyd it gefoel hat dat de eagen fan it skilderij fan Vigo de Karpaat har folgje. Dêrop komt Venkman letter werom mei Stantz en Spengler, dy't fêststelle dat it skilderij yndie boppenatoerlike eigenskippen hat. Dy jûns kringt it slym Dana har appartemint binne fia de kraan fan har bad. As se de lytse Oscar baaie wol, besiket it slym him te gripen. Dana ûntflechtet yn panyk har wente en siket beskûl by Venkman, dy't har mar wàt graach útfanhûs kriget en har foar him wit te winnen troch syn ferrassend goede omgong mei Oscar.
De Ghostbusters stappe nei boargemaster Lenny Clotch ta, dy't harren warskôgings lykwols ôfwiist as flauwekul. Jack Hardemeyer, de assistint fan 'e boargemaster dy't in persoanlike hekel oan 'e Ghostbusters hat, lit harren ûnder twang yn in psychiatrysk sikehûs opnimme, sadat se de politike karriêre fan Clotch net fierder besmodzgje kinne. Wylst de Ghostbusters fêstsitte, wurdt Oscar op âldjiersdei út Venkman syn appartemint ûntfierd troch Poha. Dana efterfolget him nei it museum, dat daliks nei har binnenkomst oerdutsen wurdt mei in ûntrochkringbere laach úthurdzjend slym. Vigo de Karpaat is fan doel om Oscar om klokslach tolve oere op âldjiersjûn te besetten. Dana besiket dêr in stokje foar te stekken, mar wurdt troch Poha en Vigo opsletten. Op âldjiersjûn rizet it slym omheech nei de strjitten fan New York, dêr't it rûnom foar boppenatuerlike gaos en trelit soarget. De plysje wurdt oerspield troch tillefoantsjes fan lju yn need. Yn wanhoop ropt boargemaster Clotch om 'e Ghostbusters. As er foar it ferstân kriget dat Hardemeyer harren opslute litten hat, ûntslacht er syn assistint op steande foet en lit de mannen út it psychiatrysk sikehûs helje.
De Ghostbusters, dy't troch harren resepsjoniste Janine Melnitz en harren boekhâlder Louis Tully op 'e hichte brocht wurde oer wat der yn harren ôfwêzigens bard is, sette nei it Manhattan Museum of Art ta. As it harren net slagget om troch it hurde slym hinne te brekken, riddenearret Stantz dat se ferlet hawwe in posityf symboal, om it slym mei de positive emoasjes fan 'e New Yorkers sêft wurde te litten. Dêrom brûke se slym dat opladen is mei positive emoasjes om 'e binnenkant fan it Frijheidsbyld mei te bespuitsjen, sadat se it byld yn beweging krije kinne en it troch de mei jûchheiende minsken folsteande strjitten stjoere kinne. Oankommen by it museum lûkt de slymbarriêre him werom fan it dak, wêrnei't Stantz it Frijheidsbyld mei har toarts dwers troch in skylight hinne huffe lit. Sa slagget it de Ghostbusters om krekt foar midsnacht yn it museum troch te kringen.
Ienris binnendoar, keare de Ghostbusters tsjin dat Vigo Oscar besette kin en neutralisearje se János Poha troch him mei posityf laden slym te bespuitsjen. Vigo de Karpaat nimt in fysike foarm oan en pakt Oscar wer op. Wannear't lykwols bûtendoar de gearklofte mannichte ienriedich út folle boarst Auld Lang Syne begjint te sjongen, rekket Vigo ferswakke troch de positive emoasjes dy't dêrfan útgeane. Hy wurdt twongen en kear werom nei syn skilderij, mar yn in lêste oplibbing wit er Stantz te besetten. De oare Ghostbusters brûke harren wapens om Vigo te ferslaan en Stantz te befrijen. Neitiid feroaret it skilderij yn ien fan 'e fjouwer Ghostbusters mei de lytse Oscar by harren. It restant fan 'e hurde slymlaach om it museum hinne lost op, de Ghostbusters komme op triomfantlike wize nei bûten ta en wurde dêr tajûche troch in útsinnige minskekliber.
Produksje
Nei it geweldige kommersjele súkses fan 'e earste Ghostbusters-film, woe filmstudio Columbia Pictures hoe dan ek in ferfolchfilm meitsje om fierder te ynkassearjen. It probleem wie dat de oarspronklike film ûntwikkele wie as in op himsels steand projekt, en dat de leden fan 'e cast en crew no allegear fierder woene mei oare dingen. Columbia hie der sadwaande klauwen oan, en moast gâns druk útoefenje, om it spul foar de produksje fan Ghostbusters II op 'e rails te krijen. De preproduksje duorre in ivichheid, wat benammen te witen wie oan 'e tsjinnichheid dy't cast en crew by de film hiene, en oan 'e rûzjes dy't efter de skermen plakfûnen en lykwols dochs breed útmetten waarden yn 'e media.
Krekt as by de earste film waard it senario skreaun troch Dan Aykroyd en Harold Ramis, dy't ferzje nei ferzje produsearren sûnder dat it harren alhiel sinnige. Se woene mei de film in boadskip oerbringe oer de konsekwinsjes fan negative minsklike emoasjes. Uteinlik keazen se foar it idee dat negative gefoelens in massa boppenatuerlik slym ûnder New York kreëarje, dat op syn beurt boasaardige geasten opropt en fuortsterket.
Ghostbusters II waard, krekt as de oarspronklike film, regissearre troch Ivan Reitman. Dyselde wie ek wer as produsint by it projekt belutsen. Foar Ghostbusters II wie in budget beskikber fan nei skatting $30 oant 40 miljoen, wat in stik heger wie as foar de earste film. De kamerarezjy wie yn 'e hannen fan Michael Chapman, en de filmmuzyk waard fersoarge troch Randy Edelman.
Opnamen
De opnamen foar Ghostbusters II setten yn novimber 1988 útein en duorren oant yn maart 1989. Dat wie yn ferhâlding frij koart. Krekt as mei de earste film it gefal west hie, waard ek Ghostbusters II fierhinne yn 'e soundstages fan The Burbank Studios yn 'e neite fan Los Angeles opnommen. Der waard wol filme yn New York, dêr't de film eins spilet, mar dat duorre mar twa wiken en bestie foar it meastepart út bylden fan 'e skyline en fan beskate bekende gebouwen.
Firehouse, Hook & Ladder Company 8, in brânwachtkazerne, waard fannijs brûkt as it eksterieur fan it haadkertier fan 'e Ghostbusters, wylst Fire Station No. 23 yn Los Angeles as it ynterieur fan it gebou tsjinne. Oare filmlokaasjes yn New York wiene û.o. Second Avenue, it Frijheidsbyld en First Avenue (de sêne mei de fuortridende bernewein). It Alexander Hamilton Hûs fan 'e Amerikaanske Dûane, ek yn New York, tsjinne as de bûtenkant fan it fiktive Manhattan Museum of Art. It besyk fan 'e Ghostbusters oan 'e boargemaster yn dy syn residinsje, de filla Gracie Mansion, waard feitliks filme yn 'e Greystone Mansion yn Beverly Hills.
Nei fertoanings fan in kladferzje fan 'e film oan in testpublyk waarden grutte stikken út ferhaal skrast, wêrnei't der by reshoots yn maart en april 1989 ferfangende sênes filme waarden.
In opfallend ferskil tusken Ghostbusters II en it oarspronklike Ghostbusters, wie dat yn 'e ferfolchfilm út 1989 net smookt waard, wylst dat yn 'e oarspronklike film út 1984 noch oates en toates foarkaam. Yn 'e tuskenlizzende fiif jier hie der yn 'e Feriene Steaten in maatskiplike feroaring west, mei as gefolch dat smoken út 'e graasje rekke en alteast yn films net mear akseptabel achte waard.
Distribúsje
De distribúsje fan Ghostbusters II waard fersoarge troch Columbia Pictures. De film gie op 16 juny 1989 yn 'e Amerikaanske bioskopen yn premiêre. It byhearrende soundtrackalbum ferskynde op 12 juny by platemaatskippij MCA Records. Ghostbusters II waard op 22 novimber 1989 útbrocht as VHS-keapfideo. De film kaam yn 1999 foar it earst út op dvd en yn 2014 foar it earst op blu-ray.
Untfangst
Fan 'e filmkritisy krige Ghostbusters II mingde resinsjes. Roger Ebert fan 'e Chicago Sun-Times neamde de film "in teloarstelling" dy't it ûntbriek oan humor. Ferskate resinsinten fûnen fierders dat Ghostbusters II syn foargonger Ghostbusters tefolle neibearde. Sa skreau Gene Siskel yn 'e Chicago Tribune dat it wol "in minne kopy" liek, dy't neat nijs te bieden hie. En neffens Richard Schickel fan it tydskrift Time bea Ghostbusters II mar "lytse fariaasjes" yn ferhâlding ta de oarspronklike film, sûnder dat de personaazjes harsels fierder ûntjoegen. Ek fûn er dat de ferfolchfilm in "skamteleas" gelikense ein hie as de oarspronklike film.
Yn 'e Los Angeles Times priizge Sheila Benson Ghostbusters II lykwols, en skreau dat de ûntknoping stikken better wie as dy fan 'e oarspronklike fillm. Ek wurdearre se it feit dat Ghostbusters II, hoewol't it in ferfolch is, net stipe op inside jokes dy't dielen fan it publyk fan 'e film ferfrjemdzje koene. Hal Hinson fan The Washington Post skreau dat Ghostbusters II, hoewol "like grut en dom en knoffelich" as de oarspronklike film, dochs mear persoanlikheid hie. Neffens him wiene ferfolchfilms ornaris loai en linen se op it súkses fan harren foargonger, mar hy fûn dat Ghostbusters II der better útseach en genôch selsfertrouwen hie om te eksperimintearjen mei it boarnemateriaal. Wol hied er krityk op wat er seach as it gebrek oan spanning en plotûntwikkeling. En Vincent Canby fan The New York Times skreau dat Ghostbusters II mear humor hie en net sa "ferdrukkend ekstrafagant" wie as de oarspronklike film. Hoewol't er fan miening wie dat de plot djipgong miste, fûn er de toan fan 'e film oer it algemien "opmerklike fleurich".
Op 'e webside Rotten Tomatoes, dy't resinsjes sammelet, hat Ghostbusters II in tuskenbeiden goedkarringspersintaazje fan 53%, basearre op 38 ûnderskate resinsjes. De konsensuskrityk fan 'e webside, gearstald út al dy resinsjes, stelt: "Tanksij de cast is [de film] ridlik fermaaklik, mar hy ûntbeart de sjarme, humor en enerzjy fan syn foargonger." Op Metacritic, de wichtichste konkurrint fan Rotten Tomatoes, behellet Ghostbusters II in goedkarringspersintaazje fan 56%, basearre op 14 resinsjes.