cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dallas (Teksas)
Skiednis
Nei de oarloch fêstigen har in protte befrijde slaven yn Dallas, mei't it in plak wie dat yn ferhâlding ta in grut part fan it Suden noch goed ôf wie. De blanken fielden har bedrige, en yn 1868 makke de rasistyske Ku Klux Klan foar it earst syn opwachting yn 'e stêd. Underwilens gie de modernisaasje fierder, en nei de oanlis fan ferskate spoarlinen ûntjoech Dallas him fan 1873 ôf ta in knooppunt yn it spoarnetwurk. Dat soarge foar in eksplosive befolkingsgroei fan 3.000 ynwenners yn begjin 1872 ta 7.000 yn septimber datselde jiers. Dêrmei begûn Dallas him te ûntwikkeljen ta in yndustrystêd. Yn 1890 anneksearre Dallas de selsstannige stêd East Dallas, wat derfoar soarge dat it de grutste stêd fan Teksas waard. Tsjin 'e iuwwiksel wie Dallas de grutste medisine-, boeke-, juwielle- en drankprodusint fan 'e súdwestlike Feriene Steaten. It wie fierders wrâlds grutste katoenstêd dy't net oan 'e kust lei, en in wichtich plak foar de hannel yn nôt en slachtfee.
Under de Meksikaanske Boargeroarloch (1910-1920) setten har in protte Meksikaanske flechtlingen nei wenjen yn Dallas, yn in wyk dy't al rillegau Little Mexico kaam te hjitten. Yn Dallas fûnen se wurk yn 'e yndustry en de lânbou. Nettsjinsteande dat de Grutte Depresje al begûn wie, gie it Dallas yn 1930 ekonomysk noch foar de wyn. Datselde jiers ûntdiek Columbus Marion "Dad" Joiner, yn Kilgore, 160 km beëasten Dallas, oalje, wêrmei't er de oanset joech ta de Teksaanske Oaljehausse. Mei gauwens waard Dallas it finansjele sintrum fan 'e Teksaanske en Oklahomaanske oaljeyndustry. Sa waard de Krisis oant 1931 op in distânsje holden, oant de oaljeprizen troch oerproduksje omleech giene. Nei't de Grutte Depresje úteinlik ek Dallas swier troffen hie, klaude de stêd wer by de wâl op troch him ûnder de Twadde Wrâldoarloch te ûntwikkeljen ta in wichtich produksjeplak fan oarlochsmaterieel.
Yn 'e fyftiger en sechstiger jierren waard Dallas de op twa nei grutste technologyprodusearjende stêd fan 'e Feriene Steaten, mei sokke grutte bedriuwen as de LTV Corporation en Texas Instruments. Op 22 novimber 1963 brocht presidint John F. Kennedy in besyk oan 'e stêd, en waard er ûnder in rûnrit yn in iepen auto deasketten doe't er Dealey Plaza foarby ried. De boppeste beide ferdjippings fan 'e Texas School Book Depository, it gebou dêr't neffens de offisjele ferzje fan it barren moardner Lee Harvey Oswald de presidint yn in mûklaach opwachte, binne no in histoarysk museum oer Kennedy syn libben en wurken. Wat der dy deis wier-wier bard is, is noch altiten ûndúdlik en it hat der alle skyn fan dat dat ek sa bliuwe sil.
Kaskade
Kaskade is in keunstwurk fan Klaas Gubbels by it parkearplak oan de Sinnebuorren op it foarterrein fan Museum De Jouwer.
Dallas (Teksas)
Skiednis
Ein jierren santich, begjin jierren tachtich ûndergie Dallas in hausse yn 'e ûnreplik-goedmerk. Dit wie ek de tiid dat de stêd yn 'e widere wrâld bekend waard troch de ikoanyske tillefyzjesearje Dallas, oer de oaljeprodusearjende famylje Ewing, dy't ûnderling allegeduerigen deilis wie. Benammen de smjunt fan 'e famylje, J.R. Ewing, "the man you love to hate", spile troch akteur Larry Hagman, waard wrâldferneamd.
Kaskade
Klaas Gubbels brûkt faak deiske foarwerpen lykas kofje- en teepotten as motyf foar syn objekten. In kaskade (Latyn: cascare, falle) is in wetterfal dy’t bestiet út in treppen fan wetterfaltsjes. De term kaskade wurdt ek brûkt foar in rige opienfolgjende ferskynsels. Kaskade bestiet út grutte steapele kofjekannen fan read waarfêst stiel. De kannen binne in ferwizing nei de kofje fan Douwe Egberts, de grûnlizzer fan it kofje- tee- en tabakfabryk op De Jouwer. Nei oanlieding fan de komst fan it byld waard in tentoanstelling hâlden yn museum De Jouwer. It Jouster museum hat in soad kofjekannen en oare deiske foarwerpen yn de kolleksje.
Dallas (Teksas)
Skiednis
Yn 'e twadde helte fan 'e jierren njoggentich fûn der yn 'e stêd in eksplosive groei plak yn 'e telekomyndustry. Dallas waard de Teksaanske wjergader fan it Kalifornyske Silicon Valley, en krige de bynamme fan 'e Silicon Prairie. De pleatslike ekonomy waard dan ek swier troffen troch it barsten fan 'e saneamd dot.com-bûl, koart nei it begjin fan it nije milennium. Tsjin 2004 begûn it wer better te gean, mar troch de bankekrisis fan 2008 krige Dallas it op 'e nij dreech te stellen.
Kaskade
Kaskade stie foarhinne yn Amsterdam en wie dêr ûnderdiel fan de keunstrûte Art Zuid. Keunstsamler Thom Mercuur, dy’t it byld seach op ArtZuid 2015 yn Amsterdam, naam inisjatyf om it byld nei De Jouwer te heljen. Mercuur wie ek inisjatyfnimmer foar Museum Belvédère yn It Oranjewâld. Troch crowdfunding fan de stichting Jouster Kofjepot koe it byld nei De Jouwer komme. It keunstwurk waard op 19 septimber 2020 ûntbleate troch John Brands, fan Jacobs Douwe Egberts yn it bywêzen fan de keunstner. It byld waard pleatst troch Koninklijke Saan dy’t yn Nederlân mear keunstwurken delset, lykas foar it Ryksmuseum.
Dallas (Teksas)
Dallas hjoed de dei
Hjoed de dei is Dallas noch altiten it finansjele en kulturele hert fan noardeastlik Teksas, mei in ekonomy dy't fierhinne stipet op it bankwêzen, hannel, tillekommunikaasje, kompjûtertechnology, enerzjy (oalje nimt noch altyd in wichtich plak yn), sûnenssoarch, medysk ûndersyk, transport en logistyk. Dallas is it wichtichste sintrum fan 'e grutste Amerikaanske stêdekloft dy't gjin inkele befarbere ferbining mei de see hat. De wichtichste lofthaven, de Ynternasjonale Lofthaven Dallas/Fort Worth, is ien fan 'e grutste en drokste fleanfjilden fan 'e wrâld. Dallas hat noch in lytser, sekundêr fleanfjild dat fan Dallas Love Field (of koartwei Love Field) hjit. Sûnt 2007 wurdt yn Dallas elts jier yn maart en/of april it Ynternasjonaal Filmfestival fan Dallas holden.
Demografy
Neffens gegevens fan 'e folkstelling fan 2010 wie doe fan 'e befolking fan Dallas 8,8% âlder as 65 jier en 26,5% jonger as 18 jier. Fierders bestie 42,0% fan 'e húshâldings út ien persoan. Ut âldere sifers, oer de perioade 2005-2007, die bliken dat doe 21,7% fan 'e befolking fan Dallas ûnder de earmoedegrins libbe. Wat de etnyske opbou fan 'e befolking oangiet, dy wie yn 2010 sa: 42,4% Latino's (wêrfan 36,8% Meksikanen; 28,8% blanken; 25,0% swarten; 2,9% Aziaten; 0,7% Yndianen; 0,2% oaren of fan mingd etnysk komôf.
Klimaat
Dallas hat in fochtich subtropysk klimaat, al komme der yn dy omkriten ek drûge, waarme winen út it noarden en westen foar, dy't benammen simmerdeis it kwik withoeheech oprinne litte kinne. Yn jannewaris hat de stêd oerdeis in trochsneed temperatuer fan 13,8 °C, yn july is dat 29,9 °C. Der binne sa'n tweintich dagen jiers dat de waarmte oprint ta 38 °C of heger; de mearderheid dêrfan falt yn augustus. Ferskate dagen komme sels boppe de 43 °C út. As men inkeld nei temperatuer sjocht, is de midnoardlike krite fan Teksas, dêr't Dallas leit, ien fan 'e hjitste gebieten fan 'e Feriene Steaten. Allinnich de Mohavewoastyn, op 'e grins fan Arizona, Nevada en Kalifornje, is noch hjitter. Der falt yn Dallas trochstrings 916,4 mm delslach it jier (feiten fan 'e mjitperioade 1961-1990).
Twigen út in Alde Stamme
Twigen út in Alde Stamme, oarspronklik stavere as: Twîgen uwt ien Alde Stamme, wie in lytse samling koarte ferhalen en gedichten skreaun troch Joast en Eeltsje Hiddes Halbertsma, dy't yn 1840 by fa. J. de Lange yn Dimter publisearre waard. It wie in (los ferskynde) oanfolling op harren eardere ferhale- en dichtbondel De Lapekoer fan Gabe Skroar, en soe yn 1871 opnommen wurde yn 'e earste printinge fan Rimen en Teltsjes, dêr't it wurk fan 'e bruorren Halbertsma postúm yn sammele waard. Ta Twigen út in Alde Stamme hearde û.m. it gedicht De Likeblommen.
Ynhâld
(E = Eeltsje; J = Joast)
Cees den Heyer
Wurkpaad
De Heyer wie fan 1 jannewaris 2002 heechlearaar Nije Testamint en Bibelske Teology oan de Teologyske Universiteit Kampen. Dêrnei wie er oant 2007 dosint Bibelske Teology oan it Doperske Seminaarje yn Amsterdam. Hy publisearre boeken oer Jezus Kristus en Paulus en in teologysk selsportret ûnder de titel Ruim geloven (2000).
Den Heyer kaam benammen yn it nijs troch de publikaasje fan syn boek oer de fermoedsoeningslear, sa't dy yn de klassike kristology as dogma fêstlein is. Nei yngeand ûndersyk kaam er ta de konklúzje dat de fermoedsoeningslear sa't dy yn de dogmatyk fan de (otterdokske-)protestantske tsjerken útienset wurdt, net strike soe mei de teksten yn de evangeeljes út it Nije Testamint. Benammentlik it dogma fan de fersoenende betsjutting fan it lijen en stjerren fan Jezus Kristus soe net werom te finen wêze yn de Bibelske geskriften. De fûle diskusjes dy't dêroer yn de tsjerken ûntstiene, diene Den Heyer lang om let besluten de Grifformearde Tsjerke te ferlitten.
Yn it boek ''Van Jezus naar Christendom. De ontwikkeling van tekst tot dogma'' (2005) beskreau Den Heyer hoe't teksten út ferskate boarnen laat hawwe soene ta de úteinlike klassike kristologyske dogmas. De oanlieding foar syn boek wie de idee dat dy dogmas de leauwige kristen fan hjoed-de-dei net folle mear sizze soene. Neffens him soe der neat oars oerbleauwe as werom te gean nei de boarnen en te sykjen nei nije fynplakken fan ynspiraasje foar de útlis fan de Bibelske teksten, ûnder oaren mei help fa resinte publikaasjes, stúdzjes en ûntdekkingen lykas de Nag Hammadigeskriften en de Deade Seerollen.
Yn 2017/2018 joech er yn it ramt fan de Kroankursus fan it Dopersk Seminaarje in kursus mei as tema "Jezus, een geschiedenis".
Den Heyer stoar op 31 maart 2021 yn de âlderdom fan 78 jier by in auto-ûngemak op 20 maart 2021.
Honkbal op de Olympyske Simmerspullen
right|100px|right Honkbal is ien fan de sporten dy't op de Olympyske Simmerspullen beoefene waard.
Skiednis
Honkbal wie al yn 1912 yn stockholm in demonstraasjesport en nei noch in oantal kearen in demonstraasjesport west te hawwen stie it pas tiddens de Spullen fan 1992 yn Barselona foar it earst op it programma, waard doe wûn troch Kuba Mar waard nei de Spullen fan Peking yn 2008 wer fan it programma skrast. De lêste Olympysk winner by it Honkbal wie Súd-Korea.
Medaljespegel
De top-10 fan lannen dy't by it hokky medaljes wûn ha op de Olympyske Simmerspullen.
Marije
Oare betsjuttings binne:
Biatlon op de Paralympyske Winterspullen 2010
thumb|right|De Rus [[Irek Mannanov mei efter him syn gids by de efterfolging foar fisueel beheinden]]
De Xe Paralympyske Spullen waarden fan hâlden yn It Kanadeeske Vancouver.
Fulton (Illinois)
Fulton is in stedsje yn it noardwesten fan de steat Illinois yn de Feriene Steaten.
Fulton leit op de eastigge fan de Mississippy. Op de westigge, yn de steat Iowa, leit de folle gruttere stêd Clinton.
Skiednis
Fulton is mids 19e iuw troch in Ierske ymmigrant stichte, mar hat fral ynwenners dy't fan Nederlânske ymmigranten ôfstamje.
Mûne
Fulton is yn de omkriten bekend fan syn Authentic Dutch Windmill. Dy mûne is de nôtmûne De Immigrant dy't dêre yn 1999/2000 boud waard troch in Nederlands molemakkersbedriuw. De mûne wurdt troch frijwilligers yn it wurk holden.
Tacoma (Washington)
Tacoma (klam op it twadde wurdlid) is de trêde stêd fan 'e noardwestlike Amerikaanske steat Washington (nei Seattle en Spokane) en it haadplak fan it omlizzende Pierce County. It is in havenstêd, en yn 'e krite om 'e Puget Sound (in seeëarm) hinne, is it nei Seattle de twadde stêd. It is fierders it kommersjeel hert fan it Súdsound-gebiet. Tacoma leit likernôch 51 km súdwestlik fan Seattle en 93 km noardwestlik fan it Nasjonaal Park Mount Rainier; foto's fan Tacoma hawwe gauris de ymposante berch de Mount Rainier op 'e eftergrûn. Neffens in offisjele skatting út 2012 hie Tacoma doe goed 200.000 ynwenners; it heart ta deselde stêdekloft dêr't ek Seattle ta rekkene wurdt, mei in totale befolking fan 3,9 miljoen minsken.
Skiednis
Tacoma krige yn 1875 offisjeel de status fan stêd. Twa jier earder wie Tacoma útkeazen as it westlike einpunt fan 'e Northern Pacific Railroad, wat de pleatslike ekonomy in flinke triuw yn 'e rêch joech. Uteinlik waard de treinremize 3 km besuden Tacoma oanlein, en de delsetting dy't dêromhinne groeide, krige de namme fan New Tacoma. Yn 1884 wiene de beide delsettings safierhinne nei-inoar ta groeid, dat se gearfoege wurde koene ta ien stêd. Tusken 1880 en 1890 groeide it ynwennertal fan Tacoma fan 1.100 oant 36.000. Yn 1885 fûn ien fan 'e swartste siden út 'e skiednis fan 'e stêd plak, de saneamde Opskuor fan Tacoma fan 1885, doe't blanke boargers ûnder lieding fan boargemaster Jacob Weisbach sûnder lykfol hokker oare oanlieding as klearebare rasisme ferskate hûnderten Sineeske boargers, eardere spoararbeiders, dy't freedsum yn 'e stêd libben, út harren huzen sleepten, byinoar dreaune en op 'e trein nei Portland setten. De oare deis waarden twa Sineeske buerten fan Tacoma platbaarnd.
Yn 1898, doe't de Goudkoarts fan Klondike plakfûn, kaam Tacoma foar it earst yn it skaad te stean fan Seattle, dat him doe ûntjoech as de poarte ta Alaska. Neitiid is Seattle altiten grutter en wichtiger bleaun as Tacoma. Tusken 1900 en 1910 groeide it ynwennertal fan Tacoma fan 38.000 oant 84.000; yn 1920 lei it op 97.000, en yn 1930 op 107.000. Yn 1935 kaam Tacoma yn it nijs troch de opsjochjaande ûntfiering fan George Weyerhaeuser, de njoggenjierrige soan fan houtkapmagnaat J.P. Weyerhaeuser. Hy waard frijkrigen nei't der $200.000 betelle wie. Neitiid pakte de FBI de fjouwer dieders op; de lêste kaam pas yn 1963 wer op frije fuotten. George Weyerhaeuser folge letter syn heit op as foarsitter fan it bestjoer fan 'e Weyerhaeuser Company.
Yn 1951 kaam grutskalige korrupsje ûnder it stedsbestjoer fan Tacoma oan it ljocht. Yn 'e post-yndustriële perioade, benammen yn 'e jierren santich, rekke de binnenstêd fan Tacoma slim fertutearze. Pas om 1990 hinne begûn dat troch ferskate renovaasjeprojekten wat oer te betterjen. Yn 'e tachtiger en it begjin fan 'e njoggentiger jierren wiene der ek slimme swierrichheden mei misdie, benammen yn 'e buert Hilltop. Sûnt binne de problemen fierhinne oplost troch bettere gearwurking tusken de plysje en de bewenners. Yn 2004 waard Tacoma op in ranglist ta de top 30 leefberste stêden yn 'e Feriene Steaten rekkene. Yn 2009 waard Marilyn Strickland ta boargemaster keazen: de twadde kears dat de stêd in Afro-Amerikaanske boargemaster krige. Hja folge yn 2010 Bill Baarsma op (boargemaster fan 2002 oant 2010), in ôfstammeling fan Fryske emigranten.
Tacoma hjoed de dei
Op it mêd fan heger ûnderwiis wurdt Tacoma betsjinne troch de Universiteit fan Washington, dy't yn 1990 in depindânse yn 'e stêd iepene. Wat toeristyske besjensweardichheden oangiet, binne der it Museum of Glass, mei in ambachtlike glêsblazerij en in kolleksje glêzen foarwerpen út 'e hiele wrâld, en fierders it Steatshistoarysk Museum fan Washington (WSHM) (oprjochte yn 1996) en it Tacoma Art Museum (2003). It nijste museum fan 'e stêd is America's Car Museum, dat yn 2011 iepen gie.
Demografy
Neffens gegevens fan 'e folkstelling fan 2010 wie doe 23,0% fan 'e ynwenners fan Tacoma jonger as achttjin jier, wylst 11,3% boppe de 65 jier wie. Fan alle húshâldings yn 'e stêd bestie 41,8% út ien persoan. Wat de etnyske opbou fan 'e befolking oangiet, dy wie yn 2010 sa: 57,2% blanken; 12,2% swarten; 11,3% Latino's (mei as grutste groep 8,1% Meksikanen); 8,2% Aziaten (mei as grutste groep 2,1% Fjetnamezen); 1,8% Yndianen; 1,2% Polyneziërs, Melaneziërs en Mikroneziërs, 8,1% oaren of fan mingd etnysk komôf.
1950-er jierren
De 1950-er jierren, ek oantsjut as de fyftiger jierren en de jierren ’50, wiene in desennium fan 'e 20e iuw neffens de Gregoriaanske kalinder. Rekkenkundich sjoen begûn it op 1 jannewaris 1951 en duorre it oant en mei 31 desimber 1960, mar yn 'e regel wurdt ornearre dat it duorre fan 1 jannewaris 1950 oant en mei 31 desimber 1959. Dit wie it desennium fan 'e weropbou nei de ferwuostgings fan 'e Twadde Wrâldoarloch, dat gearfoel mei it oanboazjen fan it konflikt tusken de Westerske wrâld en it Eastblok yn it ramt fan 'e Kâlde Oarloch. De Koreaanske Oarloch, de Hongaarske Opstân fan 1956, de Kubaanske Revolúsje en de heksejacht op kommunisten yn 'e Feriene Steaten wiene hichtepunten fan dat konflikt. It dekolonisaasjeproses soarge foar noch mear striid, mei as wichtichste brânhurden de Earste Yndosineeske Oarloch yn Súdeast-Aazje, de Algerynske Oarloch yn 'e Magreb en de Mau-Mau-rebûlje yn East-Afrika. Ek de Suëzkrisis, wêrby't pynlik dúdlik waard dat it Feriene Keninkryk en Frankryk gjin wrâldmachten mear wiene, kin yn dat ljocht sjoen wurde. Underwilens sette yn 'e Feriene Steaten de Amerikaanske boargerrjochtebeweging útein en waard yn kultureel opsjoch risselwearre foar de revolúsje op alderhanne mêd dy't folgje soe yn 'e 1960-er jierren.
Tacoma (Washington)
Klimaat
Tacoma hat in tige myld Mediterraan seeklimaat, mei in protte rein yn alle jiertiden. De kâldste moannen binne desimber en jannewaris, mei in trochsneed deitemperatuer fan 8 °C, wylst de waarmste moanne augustus is, mei in trochsneed temperatuer oerdeis fan 25 °C. Wat delslach oangiet, dêrfan falt der yn in trochsneed jier 989,3 mm; dat is frijwol allegear rein; snie falt der yn Tacoma mar komselden.
1950-er jierren
Oersjoch
De 1950-er jierren stiene yn Jeropa fierhinne yn it teken fan 'e weropbou nei de Twadde Wrâldoarloch, dy't oan 'e ein fan it desennium fierhinne foltôge wie. Dit wie fierders it earste folsleine desennium fan 'e Kâlde Oarloch, dy't yn 'e twadde helte fan 'e 1940-er jierren útbrutsen wie tusken de kapitalistyske Feriene Steaten en de kommunistyske Sovjet-Uny. Geandewei de fyftiger jierren boaze dy striid almar fierder oan, oant it tsjin it begjin fan 'e 1960-er jierren in wrâldomfiemjend konflikt wurden wie dat troch it foarútsjoch fan in kearnoarloch it fuortbestean fan 'e minskheid bedrige.
It hichtepunt fan 'e Kâlde Oarloch yn 'e 1950-er jierren wie de Koreaanske Oarloch tusken it kapitalistyske Súd-Koreä en it kommunistyske Noard-Koreä, dy't yn 1950 útbriek en op grutte skaal dea en ferwuostging brocht op it Koreaanske Skiereilân. Dat wie it iennichste striidtoaniel dêr't twa fan 'e (úteinlik) trije supermachten fan 'e wrâld, de Feriene Steaten en de Folksrepublyk Sina, ea direkt mei-inoar yn oarloch rekken. Fierders briek yn 1955 yn Súdeast-Aazje de Fjetnamoarloch (of Twadde Yndosineeske Oarloch) út tusken it kapitalistyske Súd-Fjetnam en it kommunistyske Noard-Fjetnam, mar dat konflikt soe in regionale striid bliuwe, dy't op wrâldnivo net fan folle betsjutting wie, oant de Feriene Steaten har der yn 'e rin fan 'e 1960-er jierren hieltyd aktiver mei begûnen te bemuoien.
Underwilens wie de Sovjet-Uny, behalven mei de weropbou fan it yn 'e Twadde Wrâldoarloch suver hielendal ferwuostge westen fan it lân, dwaande mei de konsolidaasje fan 'e macht dy't de kommunisten yn 'e twadde helte fan 'e 1940-er jierren yn East-Jeropa nei harren talutsen hiene. Dêr wie in hiele rige fazalsteaten kreëarre, it saneamde Eastblok, dêr't kommunistyske regearings oan 'e macht holpen wiene dy't fungearren as sokpoprezjyms foar de Sovjet-Uny. Geandewei de 1950-er jierren waarden alle bannen ferbrutsen dy't noch bestiene tusken West-Jeropa en it Eastblok, in proses dat yn 1961 foltôge wurde soe mei de bou fan 'e Berlynske Muorre tusken East- en West-Berlyn.
De Hongaarske Opstân fan 1956 wie de wichtichste wjerstân dêr't de Sovjet-Uny mei ôfweve moast om syn hearskippij oer East-Jeropa feilich te stellen. Yn 'e twadde helte fan it desennium begûn de ynfloed fan 'e Sovjet-Uny him nei de Trêde Wrâld út te wreidzjen, mei as wichtichtse foarbyld de Kubaanske Revolúsje, dy't fan Kuba, oan 'e Amerikaanske súdkust, in kommunistyske steat makke ûnder it liederskip fan Fidel Castro. Underwilens wiene de Feriene Steaten yn 'e greep rekke fan it anty-kommunisme, dat yn 'e earste helte fan 'e fyftiger jierren útwoeks ta in wiere heksejacht op Amerikaanske kommunisten troch senator Joseph McCarthy. Yn dyselde snuorje kaam yn it suden fan 'e Feriene Steaten de Amerikaanske Boargerrjochtbeweging op, dy't him oankante tsjin rasseskieding en diskriminaasje.
De Kâlde Oarloch wie fan grutte ynfloed op 'e wittenskip, mei't bgl. oan 'e ein fan 'e 1950-er jierren mei de lansearring fan 'e Spûtnik 1 de Romtewedrin tusken de Feriene Steaten en de Sovjet-Uny op gong kaam, dy't oan 'e ein fan 'e 1960-er jierren útmûnje soe yn 'e earste moannelâning. Fierders wie der in grutte taname yn it tal kearnproeven dat útfierd waard. De atoombom waard ferbettere ta de wetterstofbom. Oare technologyske fernijings yn 'e fyftiger jierren wiene de transistorradio, dy't fan 1954 ôf de ferkeap fan lytse draachbere radio's mooglik makken, en fierders de útfinings fan it sinnepaniel en de keunststof polypropyleen, beide yn 1954. Iepenbier ferfier mei it ferkearsfleantúch waard gongber, hoewol't it yn 't earstoan inkeld betelber wie foar de riken, en drugs as LSD waarden ûntwikkele. Francis Crick en James Watson ûntdieken de dûbele-heliks-struktuer fan DNA. Yn 1955 stalde Jonas Salk it faksên foar polio gear, sadat in begjin makke wurde koe mei it útrûgjen fan dy sykte.
Ekonomysk wie de wrâld yn 'e 1950-er jierren noch by de wâl op oan it klauwen, út 'e djippe bedelte dêr't de Twadde Wrâldoarloch him ynstoarten hie. Kultureel waard yn 'e Westerske maatskippij in oanrin nommen nei de revolúsje fan 'e 1960-er jierren. Jazz waard mear symfoanysk en minder brassbandeftich, mei artysten as Frank Sinatra, Bing Crosby, Doris Day, Judy Garland en Nat King Cole. Nije muzyksoarten as rockabilly en rock 'n roll waarden populêr, mei artysten as Chuck Berry, Fats Domino, Little Richard, Bo Diddley, Buddy Holly, Jerry Lee Lewis en Elvis Presley. Op it wite doek makken yn 'e fyftiger jierren sokke aktrises karriêre as Marilyn Monroe, Brigitte Bardot, Lauren Bacall, Doris Day, Ava Gardner, Rita Hayworth, Audrey Hepburn, Katharine Hepburn, Grace Kelly, Sophia Loren, Shirley MacLaine, Jayne Mansfield en Ginger Rogers. Manlike akteurs fan namme wiene û.m. Fred Astaire, Humphrey Bogart, Marlon Brando, Yul Brynner, Gary Cooper, Errol Flynn, Cary Grant, Charlton Heston, Rock Hudson en John Wayne.
List fan planetoïden 85701-85800
Dit is in list fan planetoïden 85701-85800.
Frekwinsje
Frekwinsje (fan it Frânske fréquence) is in begryp dat útdrukt hoe faak oft eat bart of foarkomt binnen in beskate tiid of in beskate romte. De term hat yn ûnderskate fakgebieten ferskillende betsjuttings.
Algemien
De frekwinsje is in grutheid dy't almeast útdrukt hoe faak oft eat yn in beskate tiid bart. Yn it ienfâldichste gefal is it tuskenskoft, de perioade, hieltyd gelyk. De frekwinsje, soms ek it trillingsgetal neamd, is dan it tsjinstelde fan 'e perioade. Mar ek as de perioade fariëarret, kin men sprekke fan in frekwinsje; dêrmei wurdt dan it gemiddelde bedoeld fan dy foarfallen yn in beskate tiidsspanne.
Natuerkunde
Yn 'e natuerkunde wurdt de frekwinsje f werjûn yn hertz (Hz), wat delkomt op it tal foarfallen per sekonde (s):
Wêrby't T de perioade is yn sekonden, en f de frekwinsje yn Hz (1 Hz = 1 s−1).
Dat is benammen wichtich by weachferskynsels, wêrby't de frekwinsje it tal weachtoppen (of -bedelten) per sekonde útdrukt. Op dy manear kin men de frekwinsje fan ljocht of oare elektromagnetyske weagen en ek fan lûd yn in getal útdrukke. As bygelyks yn ien sekonde 25 lûdsweagen foarbykomme, hat dat lûd in (foar it minsklik gehoar tige lege) frekwinsje fan 25 trillings per sekonde, oftewol 25 Hz. De measte weagen hawwe lykwols in folle hegere frekwinsje, en wurde dêrom werjûn mei it gebrûk fan desimale foarheaksels by hertz. Sichtber ljocht wurdt bgl. werjûn yn tearahertz (THz).
As der by digitalisearring fan in analooch sinjaal op regelmjittige tiidstippen in 'stekproef' fan it analoge sinjaal nommen wurdt (in saneamd sinjaalmeunster), wurdt it tal kearen per sekonde dat soks dien wurdt de bemeunsteringsfrekwinsje neamd.
Kânsrekkening
It begryp frekwinsje wurdt ek brûkt yn 'e kânsrekkening. Dêr sprekt men fan 'e relative frekwinsje. As bygelyks de frekwinsje fan 'e kleur klavers yn in kaartspul 13 is by in totaal fan 52 spylkaarten, is de relative frekwinsje: 13 : 52 = 0,25.
Lineêre transformaasjes
Sawol by tiids- as romtefrekwinsjes kin men stelle dat de frekwinsje de omkearde diminsje hat fan tiid (s → s−1) of romte (m → m−1). Der besteane wiskundige bewurkings (lineêre transformaasjes) dy't funksjes fan tiid (of romte) omsette yn funksjes fan frekwinsje. Op dy manear kinne ferskynsels tagelyk plakfine, mar mei in oare frekwinsje ûntraffele wurde. Foarbylden fan sokke wiskundige bewurkings binne de Fouriertransformaasje, de Laplacetransformaasje en de z-transformaasje.
Gay-for-pay
Gay-for-pay is in term út it Ingelsk dêr't akteurs en aktrises, pornostjerren of sekswurkers mei oantsjut wurde dy't heteroseksueel binne fan seksuële oriïntaasje, mar dy't har betelje litte om te bearen as soene se homoseksueel of lesbysk wêze. Dizze beneaming kin ek fan tapassing wêze op útoefeners fan oare beroppen en sels op bedriuwen dy't it homoseksuële diel fan 'e merk besykje oan te sprekken.
Leed en Wille en de Flotgerzen
Leed en Wille en de Flotgerzen wie in samling koarte ferhalen en gedichten skreaun troch de Joast en Eeltsje Hiddes Halbertsma, dy't yn 1854 by fa. J. de Lange yn Dimter publisearre waard. It bestie eins út twa dielen: Leed en Wille, fan Eeltsje Hiddes Halbertsma, en De Flotgerzen ("yn 'e flotgerzen" is in ferâldere útdrukking foar "oan legerwâl") fan Joast Hiddes Halbertsma. Leed en Wille en de Flotgerzen wie in (los ferskynde) oanfolling op 'e ferhale- en dichtbondel De Lapekoer fan Gabe Skroar, en soe yn 1871 opnommen wurde yn 'e earste printinge fan Rimen en Teltsjes, dêr't it wurk fan 'e bruorren Halbertsma postúm yn sammele waard. Ta Leed en Wille en de Flotgerzen hearde û.m. it gedicht Op Anna's Dea.
Ynhâld
(E = Eeltsje; J = Joast)
Jornemastate
Jornemastate is in pleats oan de súdkant fan Eagum. Efter de pleats stie Wynmotor Eagum. Nei alle gedachten wenne de Famylje Fonda yn de 17e iuw op Jornemastate.
Koos Alberts
Koos Alberts, skûlnamme fan Jacobus Johannes (Koos) Krommenhoek (Amsterdam, 3 febrewaris 1947 - Ynskedee, 28 septimber 2018), wie in Nederlânsk sjonger fan it libbensliet.
Biografy
Koos Alberts begûn as sjonger yn kroegen, op brulloften en feesten. Ek kaam er troch de tiid as mitselder en snackbarhâlder yn Sint Pancras. Doe't Bart van der Post, Peter de Wijn en Willem van Kooten harren yn 1984 mei syn karriêre bemuoiden, waard Koos yn koarte tiid in populêre artyst. Syn debútsingle Ik verscheurde je foto waard fuortendaliks in klassiker yn it libbenslietsjenre. Ek de opfolgers Gisteren heeft zij mij verlaten en Waarom ben ik met Kerstmis zo alleen? hiene sa'n súkses dat Alberts yn desimber 1984 twa wiken yn de Top 10 fan de Nasjonale Hitparade stie mei trije hitsingles: #4: Waarom ben ik met Kerstmis zo alleen; #5: Ik verscheurde je foto en #7: Gisteren heeft zij mij verlaten''.
Bart van der Post wie foar in tal nûmers fan Alberts de arranzjeur en produsint.
Koos koe it súkses sa't it like sûnder muoite fuortsette, oant er op 29 oktober 1987 in slim auto-ûngemak krige mei't er efter it stjoer yn 'e sliep fallen wie. Koos waard in skoft sels klinysk dea ferklearre. Sûnt is syn ûnderlichem ferlamme troch in dwerslesy en docht mar ien stimbân. Nei revalidaasje wie er fan dat stuit ôf oanwiisd op in rolstoel.
De opnames foar syn nije album wiene foar it ûngemak al dien en yn 1988 wie de plaat in grut súkses. Mei de single Eenmaal kom jij terug slagge it him en haw likefolle súkses as mei Ik verscheurde je foto.
Yn 1989 ferskynde Alberts wer as sjonger op telefyzje. Sels syn grutste fans koen der net omhinne dat syn stim bot te lijien hâm hie troch it ûngemak, mar syn krigelens twong oeral respekt ôf. Yn 1990 makke Alberts in súksefolle comebacktoernee en yn 1991 ferskynde in nij album: Zolang je van geluk kunt dromen.
Hoewol't Alberts de lêste jierren gjin hits mear hân hat, bliuwt er ien fan Nederlân's populêrste folkssjongers. Yn 2000 waard Alberts beneamd ta Ridder yn de Oarder fan Oranje-Nassau. Sûnt april 2006 is er ambassadeur fan it Dwerslesy Fûns.
Yn maart 2007 krige er in plak yn de Walk of Fame fan Rotterdam. Op 12 septimber 2008 waard by de TROS in dokumintêre oer it libben fan Alberts útstjoerd.
Ali B's programma op volle toeren makke dêrnei mei Brownie Dutch, Nino (rapper), en fansels Koos Alberts, noch in fariant op Ik verscheurde je foto.
Yn 2018 wie Alberts gastartyst by de konserten fan De Toppers yn de Johan Cruijff ArenA.
De ein
Yn de simmer 2018 waard der blaaskanker by him fêststeld. Ein augustus 2018 waard Alberts operearre yn it Medisch Spectrum Twente yn Ynskedee. Fanwegen komplikaasjes waard er op 6 septimber fannijs operearre en lei er wer op de Intensive Care. Nei in twadde swiere operaasje hat Alberts in pear dagen oan de beäzeming lein. Hy gong dêrnei lytse stapkes foarút, mar problemen bleaune der. Op 28 septimber 2018 is Koos Alberts yn de âldens fan 71 stoarn oan de gefolgen fan syn sykte.
Bestoarming fan it Amerikaanske Kapitoal (2021)
De bestoarming fan it Amerikaanske Kapitoal fûn plak op 6 jannewaris 2021 troch tûzenen breinroere oanhingers fan de doetiidske presidint Donald Trump, nei't er harren dêr ta oanset hie nei in fjurrige taspraak. Hja besochten it tellen fan de stimmen fan it Kieskolleezje troch it Kongres en dus de befêstiging fan Joe Biden as presidint, nei't er Trump by de presidintsferkiezings op 3 novimber 2020 ferslein hie, te fersteuren en ûndien te meitsjen. In mannichte bruts troch de barrikaden hinne dy't de plysje opsetten hie om it Kapitoalkompleks hinne, en bestoarmen it gebou. Tagelyk waarden alle oanwêzige Kongresleden en harren stêf evakuearre. De bestoarmers giene plonderjend en fernielend troch it gebou. De rebûlje feroarsake fiif deaden en 140 ferwûnen.
Fiif minsken rekken dea by de rebûlje. Trije persoanen kamen om it libben om't se yn de knipe kamen troch de mannichte. Ien frommes waard troch in plysje-agint yn boarger deasketten, nei't se troch in barrikadearre doar besocht te dringen, en ien plysje-agint waard troch Trump-oanhingers yninoar slein, dêr't er letter oan syn ferwûnings oan ferstoar.
Ynearsten drúskjend, rôp Trump yn in twitterfideo, ûnder druk set, syn oanhingers op om nei hûs te gean. De rebûlje late ta ynternasjonale reaksjes. In wike nei de rebûlje waard Trump foar de twadde kear impeacht.
Dames yn it Wyt
De Dames yn it Wyt (Spaansk: Damas de Blanco) is in losse gearwurkingsgroep fan froulju yn Kuba, waans mannen en soannen foar de frijheid fan mieningsutering en persfrijheid opkamen en om reden dêrfan fêstset waarden troch it Kubaansk rezjym.
Skiednis
De Dames yn it Wyt kamen maitiid 2004 foar it earst yn aksje, in jier nei de Swarte Maitiid fan 2003, doe't 75 dissidinten oppakt waarden. Dy earste kear wie it in spontane aksje, dy't sûnt alle sneinen werhelle wurdt. De demonstranten hawwe wite klean oan, lykas ek de Healwize Memmen út de jierren '70 yn Argentynje. De kleur wyt is ek foar dizze froulju it symboal fan ûnskuld en suverens. Lykas by de Healwize Memmen binne de demonstraasjes fan de Dames yn it Wyt bedoeld om ynformaasje fan it rezjym los te krijen oer harren miste mannen en bern.
De demonstraasjes wurde alle sneinen nei de tsjinst yn de Santa Rita-tsjerke holden, wêrnei't in kuiertocht mei blommen yn de hân makke wurdt oer de Quinta Avenida en roppen wurdt om it frijlitten fan de neisten.
Op Palmsnein 20 maart 2004 waarden Dames yn it Wyt lestich fallen troch leden fan de Federaasje fan Kubaanske froulju dy't nei it regear oarhingje. Sy waarden misledige en guon froulju waarden molestearre.
Underskieding
yn 2005 ûntfongen de Dames yn it Wyt, de Nigeriaanske Hauwa Ibrahim en de organisaasje Ferslachjouwers Sûnder Grinzen meiïnoar de Sacharovpriis foar de Frijheid fan Tinken fan it Europeesk Parlemint. De Sacharovpriis is ornearre foar persoanen en organisaasjes dy't harren wije oan de beskerming fan de rjochten en fundamintele frijheden fan de minske. De priis waard de froulju takend om reden fan harren moed en tawijing oan de saak fan de minskerjochten op Kuba en moast tagelyk ek it lot fan de 75 politike dissidinten dy't sûnt maart 2003 finzen holden wurde, allinne fanwege harren krityk op it brek oan politike frijheid yn it lân. te binnen bringe.
Flakte-Yndiaanske Gebeartetaal
Flakte-Yndiaanske Gebeartetaal (Ingelsk: Plains Indian Sign Language, PISL) is in gebeartetaal en eardere pidgintaal dy't foarhinne troch Yndiaanske befolkingsgroepen as lingua franca foar hannelskontakten brûkt waard yn 'e westlike Feriene Steaten, súdlik Kanada en in lyts diel fan noardlik Meksiko. Hoewol't de namme ferwiisd nei de Grutte Flakten waard dizze taalfoarm likegoed brûkt yn 'e Rocky Mountains, it Amerikaanske Súdwesten en Noardwesten en yn 'e nullewâldgurdle benoarden de Grutte Flakten. Yn Kanada, dêr't de oantsjutting "Yndiaansk" as kwetsend beskôge wurdt, sprekt men fan Plains Sign Talk ("Flaktegebeartepraat").
Taalbesibskip en gebrûk
Flakte-Yndiaanske Gebeartetaal is in foarm fan gebeartetaal dy't him yn isolaasje fan oare gebeartetalen ûntjûn hat. Dizze taalfoarm ûntstie as in pidgin en waard oarspronklik benammen brûkt as lingua franca by hannelskontakten tusken leden fan ferskillende Yndiaanske etnyske groepen dy't inoars (sprutsen) taal net machtich wiene. Letter die Flakte-Yndiaanske Gebeartetaal ek tsjinst as dôvegebeartetaal. It oantal hjoeddeistige brûkers fan dizze taalfoarm is ûnbekend, mar it is wol dúdlik dat it meastepart fan 'e brûkers no út dôven bestiet. Teffens binne der noch altyd guon hearrenden dy't Flakte-Yndiaanske Gebeartetaal as twadde taal brûke.
Taalgebiet
Ta it histoaryske taalgebiet fan 'e Flakte-Yndiaanske Gebeartetaal hearde hast de hiele westlike helte fan 'e Feriene Steaten, mei as eastgrins in baarjende line dy't fan noard nei súd rûn fan 'e kust fan 'e Michiganmar yn súdeastlik Wiskonsin troch noardwestlik Illinois, eastlik Missoury, eastlik Arkansas en sintraal Louisiana nei de kust fan 'e Golf fan Meksiko. Yn it suden rikte it taalgebiet oant yn Meksiko, mar yn it westen hearden it grutste part fan Kalifornje en súdwestlik Oregon der net ta. Yn it noarden besloech it taalgebiet fan 'e Flakte-Yndiaanske Gebeartetaal it súdlike twatrêde part fan 'e Kanadeeske provinsje Britsk-Kolumbia (útsein Vancouvereilân), hast hiel Alberta, Saskatchewan en Manitoba, en Ontario útsein it uterste suden fan dy provinsje. Ek hearden sintraal Kebek en súdlik Labrador derta.
De Yndiaanske folken wêrby't it histoarysk gebrûk fan 'e Flakte-Yndiaanske Gebeartetaal dokumintearre is, binne (ferdield nei wengebiet):
Skiednis
Fanwegen it brekme oan skreaune boarnen út 'e tiid foarôfgeande oan 'e kolonisaasje fan Noard-Amearika troch de Jeropeänen is it ûnbekend wannear't de Flakte-Yndiaanske Gebeartetaal krekt ûntstien is. Mar de ierste beskriuwings fan 'e kontakten tusken de Spanjerts en de Yndianen fan 'e noardkust fan 'e Golf fan Meksiko, yn wat no Teksas is, meitsje gewach fan in folslein ûntwikkele gebeartetaal dy't by de earste ûntdekkingsreizen yn dat gebiet al yn gebrûk wie. Under dy beskriuwings binne reisferslaggen fan Álvar Núñez Cabeza de Vaca út 1527 en fan Francisco Vázquez de Coronado út 1541.
As gefolch fan in stikmannich faktoaren, net yn it minste plak de depopulaasje fan Noard-Amearika dy't it gefolch wie fan 'e oarloggen mei de blanken en de sykten dy't troch de blanken út Jeropa meibrocht waarden, naam it tal brûkers fan 'e Flakte-Yndiaanske Gebeartetaal fanôf de twadde helte fan 'e achttjinde iuw sterk ôf. Yn 1885 waard rûsd dat der doe noch mear as 110.000 lju wiene dy't dizze gebeartetaal machtich wiene, benammen mank de Swartfuotten, Sjajinnen, Lakota, Kajowa en Arapaho. Tsjin 'e 1960-er stie de Flakte-Yndiaanske Gebeartetaal frijwol op útstjerren.
William Philo Clark, dy't ûnder de oarloggen tsjin 'e Flakte-Yndianen yn it Amerikaanske Leger tsjinne, wie de auteur fan The Indian Sign Language, it earste wittenskiplike wurk dat oan 'e Flakte-Yndiaanske Gebeartetaal wijd wie, en dat yn 1885 yn 'e oarspronklike printinge publisearre waard. Dêrta heart in alomfetsjend leksikon fan gebearten, mei dêroan tafoege djipdollende kommentaren oer de skiednis en de ûnderskate kultueren fan 'e Yndiaanske folken dy't gebrûk makken fan sokke gebearten. Dit boek is noch altyd yn in nije útjefte beskikber.
Taalstatus
De Flakte-Yndiaanske Gebeartetaal wurdt brûkt yn 'e Feriene Steaten, Kanada en Meksiko, mar hat yn gjinien fan dy trije lannen in offisjele status, noch wurdt it earne erkend as minderheidstaal.
Dialekten
Der binne twa ôfwikende dialekten fan 'e Flakte-Yndiaanske Gebeartetaal bekend, te witten Navaho-Gebeartetaal mank de Navaho fan it Amerikaanske Súdwesten, en Swartfuotske Gebeartetaal ûnder de Swartfuotten fan noardlik Montana en súdlik Alberta. Yn beide gefallen binne hjoeddeistige brûkersoantallen ûnbekend.
Sersjant
In sersjant is in ûnderofsier yn 'e nasjonale kriichsmacht fan in soad lannen. Dizze rang komt foar by it grutste part fan 'e lânmacht en fierders by de marine, de loftmacht en de mariniers. It ekwivalint by de maresjesee en de lânmachtwapens fan 'e kavalery en de artillery is de wachtmaster. By de mariniers is de formele rangoantsjutting eins sersjant-marinier. By de lânmacht en de loftmacht besteane twa gradaasjes: de (hegere) sersjant 1e klasse en de (legere) sersjant. Yn alle gefallen is de oansprektitel "sersjant", útsein by de Operasjonele Tsjinst en Nautyske Tsjinst fan 'e marine, dêr't om histoaryske redens de oansprektitel "boatsman" brûkt wurdt.
De boppelizzende rang is yn alle gefallen sersjant-majoar; de ûnderlizzende rang is korporaal by de marine en de mariniers en korporaal 1e klasse by de lânmacht en de loftmacht. Dêrmei is sersjant de leechste wiere ûnderofsiersrang (mei't de korporaalsrangen dêr formeel net ta rekkene wurde). De term 'sersjant' is ôflaat fan it Frânske serre gens, "dyjinge dy't de rangen fan 'e manlju (yn slachoarder) opinoar oanslute lit".
Yn 'e Nederlânske kriichsmacht
(oansprektitels kursyf werjûn)
Nachtmiel
thumb|Nachtmielfiering yn Frankfurt am Main thumb|Nachtmieltsjelk It Nachtmiel is yn de protestantske tsjerken ien fan de twa sakraminten, dêrfan't de oare de doop is. Under it Nachtmiel wurdt it lijen en stjerren fan Jezus Kristus betocht troch it iten fan brea en it drinken fan wyn. It Nachtmiel liket op de Eucharisty yn de Roomsk-katolike tsjerke, mar der binne wichtige ferskillen en opfettingen oer it ritueel.
Skiednis
Kristenen leauwe dat it Nachtmiel troch Jezus ynsteld waard op de jûn dat er troch syn dissipel Judas ferret waard en dêrnei oppakt en ûnderfrege waard troch de Sanhedrin. Hy iet, neffens protestantske opfetting, tegearre mei syn dissipels gewoan ûnsuorre brea en dronk gewoane wyn en fertelde harren it tenei dwaan te bliuwen om him te betinken. Neffens de protestantske opfetting hie it mear in symboalysk doel. It fieren mei brea en wyn waard ornaris dien yn ierkristlike mienskippen by gearkomsten en letter yn tsjerketsjinsten. Yn dy earste gemeenten foarme it Nachtmiel, neffens protestantske opfetting in part fan in gruttere miel.
Claire Dames
Libben en karriêre
Teffens hat Dames wol wurke foar minder bekende studio's, lykas Pure Play Media, Third Degree Films, Legend Video, Platinum X Pictures, Black Ice, West Coast Productions en Extreme Associates. Fierders hat se ek in protte yn 't spier west foar pornowebsiden op it ynternet, wêrûnder Bang Bros, Brazzers en Naughty America. Yn 2009 wûn Dames yn 'e mande mei fiif fan har kollega's in AVN Award (de Oscar fan 'e pornowrâld) yn 'e kategory skandalichste sekssêne, foar harren optreden yn 'e film Night of the Giving Head. Datselde jiers waard se nominearre foar in AVN Award yn 'e kategory bêste byrol fan in aktrise.
Yn juny 2009 waarden Dames en fiif oare persoanen (wêrûnder pornoaktrise Natasha Nice) arrestearre foar it ûntbleatsjen fan harren boarsten yn it iepenbier. Letter dy simmer kundige Dames oan dat se har weromloek út 'e pornoyndustry, mar yn novimber fan datselde jiers ferfette se har karriêre alwer.
Lichemsskaaimerken
Claire Dames is blank, mei griene eagen en brún hier. Neffens har offisjele opjefte is se 1.63 m lang, mei in gewicht fan 61 kg. Hja hat kupmaat 34F, dêr't se in boarstfergruttingsoperaasje foar ûndergien hat. Behalven om har boarsten stiet Dames benammen bekend om har grouwe stuten. Se hat in nâlpiercing en in Madonna-piercing. As tattoeaazjes hat hja op har lofterboppe-earm in healmouwe mei in Alice in Wonderland-motyf, en fierders in flinter mei de tekst "Hit it Harder" tusken har nâle en har skamstreek; in bân om har lofterankel mei in pearze roas en in fûnkelstien oan 'e binnenkant en in hoefizer mei klaverke fjouwer oan 'e bûtenkant; en in floral op 'e rêch fan har rjochterfoet.
Medyske technology
Medyske technology is de technology dy't brûkt wurdt foar medysk diagnostyske (ûndersykjende) of terapeutyske (behanneljende) tapassingen om by de minsk brûkt te wurden foar:
Foar it tapassen fan de medyske technology wurdt gebrûk makke fan medyske apparatuer as medyske software dy't allinne of yn kombinaasje brûkt wurdt.
Medyske apparatuer
thumb|MRI-scanner: de 3T Achieva fan Philips Medical Systems, 2006 thumb|In elektromyogram Medyske apparatuer kin yndield wurde yn diagnostyske en terapeutyske tapassings.
In tal diagnostyske tapassings, bygelyks troch byldfoarmjend medysk ûndersyk:
In tal terapeutyske tapassings:
Regeljouwing
Untjouwing en tapassing fan medyske apparatuer is oan strange regels bûn. De regeljouwing bestiet út wetten, noarmen en praktyske rjochtlinen:
Fort Oranje
op de Antillen: yn de Feriene Steaten: yn Brazilië: yn Yndoneezje: yn Afrika:
Fort Oranje (Nij-Nederlân)
Fort Oranje (Fort Oranije) jildt as it earste permaninte Nederlânske fort fan Nij-Nederlân. It waard yn 1624 boud nei't it eardere Fort Nassau likernôch 1617 opjûn wie. Fort Oranje lei op de westigge fan de Noardrivier. It fort waard brûkt foar bonthannelspost. By it fort ûntstie yn 1647 Beverwyk, wat letter Albany waard. Doe't de Ingesken it fort oernamen waard it Fort Albany. Yn 1676 waard lykwols in nij fort boud: Fort Frearik. Dêrmei waard Fort Oranje ferlitten.
Landsting (Sweden)
Yn Sweden is in landsting (mearfâld ek landsting) in selsbestjoerend oerheidslichem op it nivo fan de provinsjes. De landsting binne ferantwurdlik foar saken dêr't gemeenten te lyts foar binne, lykas it regeljen fan de sûnenssoarch en it iepenbier ferfier. In oar wurd dat gauris foar landsting brûkt wurdt is sekundêre gemeente, om oan te jaan dat de bestjoerstaken ferskille fan gewoane (primêre) gemeenten.
Regio Gotlân
De Regio Gotlân (Sweedsk: Region Gotland) is in gemeente yn Sweden mei foegen dy't ornaris in landsting takomme. Dit hat te krijen mei it feit dat de Regio Gotlân, dy't earder Gotlands kommun (gemeente Gotlân) neamd waard, de iennichste gemeente op it eilân is en dêrom sawol in lokale as in regionale funksje hat. De haadstêd fan de gemeente is Visby.
Landsting (Sweden)
Fan de 21 provinsjes is Gotlands län de iennichste sûnder landsting. Om't dizze provinsje mar út ien gemeente bestiet, hat dy gemeente ek de foegen fan in landsting.
Hot Country Songs
Hot Country Songs is de wichtichste Amerikaanske hitlist foar singles fan countrymuzyk. De list wurdt sûnt 1958 ienris yn 'e wike publisearre troch it tydskrift Billboard. Hy wurdt gearstald op basis fan ferkeapsifers (fysyk en digitaal), airplay (hoe faak oft in nûmer op 'e radio draaid wurdt), en hoe faak oft it yn 'e Feriene Steaten online streamd wurdt. It liet dat it langste op nû. 1 yn 'e Hot Country Songs stien hat, is Meant to Be fan Bebe Rexha en Florida Georgia Line, dat dat plak yn 2018 50 wiken lang fêsthold.
Foarôfgeande oan it ûntstean fan 'e moderne countryhitlist hold Billboard fan 1944 oant juny 1957 ferskate hitlisten by op basis fan hoe faak oft nûmers yn jukeboxes draaid waarden. De nije hitlist op basis fan ferkeapsifers waard mei yngong fan 'e Billboard-edysje fan 20 oktober 1958 ynfierd, en hiet yn 't earstoan Hot C&W Sides (C&W fan country & western en sides, "kanten", nei de A- en B-kant fan in 45-toereplaat). Yn oktober 1962 waard Hot C&W Sides omneamd ta Hot Country Singles, yn febrewaris 1990 ta Hot Country Singles & Tracks en yn april 2005 ta Hot Country Songs. Fierders waard de hitlist yn jannewaris 1990 ynkoarte fan 100 plakken nei 75. In fierdere ynkoarting nei 60 plakken folge yn jannewaris 2001. Tsjintwurdich telt de list noch mar 50 plakken.
Yn 'e Hot Country Songs-hitlist wurde inkeld countrylieten opnommen, mar Billboard hat nea alhiel iepenheid fan saken jûn oer wat neffens harren no krekt in countryliet is en wat net. It tydskrift hâldt út dat it mar in pear kritearia hantearret, yn it foarste plak de "muzikale komposysje", en dat in liet "genôch eleminten fan 'e hjoeddeistige countrymuzyk befetsje moat" om foar in countryliet trochgean te kinnen. De dizenige kritearia laten yn 2019 ta kontroverse doe't it countryrapnûmer Old Town Road, fan Lil Nas X, earst yn 'e Hot Country Songs opnommen waard en trochkrong oant nû. 19, foar't Billboard it liet út 'e hitlist ferwidere om't it "gjin country" wêze soe.
Ginten
De ginten (wittenskiplike namme: Sulidae) foarmje in famylje fan wetterfûgels yn it skift fan de ginteftigen (Suliformes). De famylje telt 10 soarten ferdield oer 3 skaaien.
Lance Stroll
Lance Strulovitch better bekent as Lance Stroll (Montreal, 29 oktober 1998) is in Kanadeesk koereur. Hy is oan syn heite kant fan Joadsk komôf, wylst syn mem in Flaamse wie. Hy hat sadwaande sawol de Kanadeeske as de Belgyske nasjonaliteit, mar komt út foar Kanada. Stroll makke yn 2017 syn debút yn de Formule 1 foar Williams. By de Grutte Priis fan Turkije 2020 pakte Lance Stroll syn earste pole posysje. Sûnt 2020 riid Stroll offisjeel ûnder in Amerikaanske lisinsje mar by syn útslaggen wurdt Kanadeesk oanjûn.
* Seizoen noch dwaande.
Geheimtaal
In geheimtaal, kryptolekt of argot is in spesjale taalfoarm (taal of dialekt) of in spesifyk leksikon binnen in "gewoane" taal, brûkt foar ûnderlinge kommunikaasje troch in maatskiplike groep dy't wat te ferbergjen hat. Dêrby kin men tinke oan 'e organisearre misdie, oplichters, terroristen en strjitbindes. Sokke groepen meitsje almeast gebrûk fan in soarte fan koade binnen in besteande taal, wêrby't oan ûnopfallende wurden oare betsjuttings jûn wurde; "krante" of "fluit" kin dan bgl. "fjoerwapen" betsjutte, en ek oan sifers, de dagen fan 'e wike en de moannen fan it jier wurde oare nammen jûn. Troch it brûken fan sa'n geheimtaal, dy't yn dizze foarm ek wol Bargoensk of dievetaal neamd wurdt, kinne de leden fan 'e groep en harren geheimen beskerme wurde tsjin ôflústerjen en oare foarmen fan bemuoienis fan bûtenôf.
Der besteane lykwols ek ûnskuldiger foarmen fan geheimtaal, lykas dy't troch jeugdbindes útfûn wurde om folwoeksenen bûten te sluten, of dy't troch beskate groepen brûkt wurde dy't fan natuere gewoan tige sletten binne, lykas Roma en wenweinbewenners. Yn dy lêste gefallen giet it gauris om in dialekt of in hiele oare taal, dy't (ek) foar geheimtaal brûkt wurdt, net selden in âldere taal dy't as memmetaal al útstoarn is, mar dy't spesjaal foar it doel fan geheimtaal noch oanleard wurdt.
Kazankatedraal (Sint-Petersburch)
De Katedraal fan Us Leaffrou fan Kazan of, yn 't koart, de Kazankathedraal (Russysk: Казанский собор) is in russysk-otterdokse tsjerke oan de Nevski Prospekt yn Sint-Petersburch.