cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Vibe
Vibe (koart foar vibration, "fibraasje" of "trilling", dat yn 'e Amerikaansk-Ingelske sprektaal in oantsjutting is foar in (goed of min) gefoel) is in Amerikaansk tydskrift op it mêd fan 'e muzyk en de showbusiness. It waard yn 1993 oprjochte as in moanneblêd troch muzykprodusint Quincy Jones, en it leit him benammen ta op artikels oer R&B en hiphop en artysten dy't muzyk út dy sjenres meitsje, mei dêrnjonken stikken oer akteurs, presintators en oare bekendheden.
Nei't de produksje yn 'e simmer fan 2009 stil kaam te lizzen, waard it blêd oernommen troch InterMedia Partners, wêrnei't it noch ienris yn 'e twa moannen ferskynde, wylst de online-útjefte in wichtiger plak krige. Yn 2014 waard mei de útjefte op papier hielendal stoppe, en no ferskynt it blêd inkeld noch ien kear yn 't fearnsjier en online.
Jacobus Steenbicker
Jacobus Steenbicker (Kampen, 1649 - Frjentsjer, 1719) wie in fransiskaansk geastlike.
Steenbicker waard misjonaris yn Frjentsjer fan 1679 oant syn dea yn 1719. Hy rjochte dêr yn 1693 in skûltsjerke op. Hy skreau oer it ûntstean fan de staasje en it barren fan syn tiid (foaral oer ferfolging en skeel): Deductio stationis Franekeranae.
Filmfestival fan Traverse City
It Filmfestival fan Traverse City (Ingelsk: Traverse City Film Festival) is in filmfestival yn 'e Feriene Steaten dat elts jier oan 'e ein fan july holden wurdt yn 'e stêd Traverse City, oan 'e noardwestkust fan Neder-Michigan. It bestiet sûnt 2005 en waard mei-oprjochte troch de ferneamde dokumintêremakker Michael Moore.
Neiere omskriuwing
It Filmfestival fan Traverse City is in non-profitorganisaasje, dy't finansjeel ûnderstipe wurdt troch bedriuwen en persoanen, en de rest fan syn budget hellet út 'e ferkeap fan kaartsjes foar filmfertoanings en oare eveneminten. Oan it haad fan 'e organisaasje stiet in bestjoer dêr't ferskate filmmakkers, auteurs en oaren mei in kreätyf berop diel fan útmeitsje.
Op it Filmfestival fan Traverse City wurde sawol lange as koarte films, sawol spylfilms as dokumintêres en sawol films fan grutte filmstudio's as ûnôfhinklike films fertoand. De films binne te sjen yn trije bioskopen yn Traverse City: it State Theatre, it Old Town Playhouse en it City Opera House. Dêrnjonken wurde der ek films fertoand yn 'e iepen loft, ornaris yn it Open Space Park, oan 'e igge fan 'e Grand Traversebaai (in diel fan 'e Michiganmar). Yn 'e bioskopen binne de nije films te sjen en wurdt yntree heft; de fertoanings yn 'e iepen loft binne fan filmklassikers, dy't fergees te sjen binne.
Fierders is op it festival ek muzyk te hearren, dy't fersoarge wurdt troch frijwilligers. Dêroan wurken yn 2016 mear as 60 regionale artysten mei.
Untstean
It Filmfestival fan Traverse City waard yn 2005 oprjochte mei as doel om te helpen by "it rêden fan ien fan 'e mar in pear lânseigen keunstfoarmen dy't de Feriene Steaten ryk binne: sinema." De oprjochters wiene skriuwer Doug Stanton, fotograaf John Robert Williams en Michael Moore, in dwerse dokumintêremakker dy't wrâldferneamd waard mei films as Bowling for Columbine, Fahrenheit 9/11 en Roger & Me.
Skalsumermole
De Skalsumermole is in poldermole en ryksmonumint east fan it doarp Skalsum yn de gemeente Waadhoeke. De mole stiet justjes noard fan de Ryksstrjitwei tusken Frjentsjer en Dronryp en even súd fan de A31.
Skiednis
De mole waard yn 1801 boud en hat oant yn de jierren 1970 de Grutte Skalsumer Polder bemeald, letter mei help fan in elektromotor. Eartiids hie de mole ek selsswichting. Yn 1977 waard de mole eigendom fan de Stifting De Fryske Mole, dy't de mole restaurearje liet; doe waard ek in âldhollânsk geflecht mei seilen oanbrocht. Ek waard de mole mealree makke, yn in sirkwy omdat troch peilferlegingen de mole oars net langer syn wurk dwaan koe.
De mole fiert it wetter op mei in fizel en de roeden hawwe in lingte fan goed 20 meter. In frijwillich moolder lit de mole geregeldwei mealle en jout op sneon les oan oankommende frijwillige mûnders.
List fan planetoïden 1001-1100
Dit is in list fan planetoïden 1001-1100.
Syngroanswimmen op de Olympyske Simmerspullen 2008
200px|thumb|right|200px|It Olympyske Swimbad fan Peking
De Olympyske Spullen fan de XXIXe Olympiade waarden fan 8 oant en mei 24 augustus 2008 hâlden yn Peking, de haadstêd fan Sina. It syngroanswimmen waard hâlden yn it Beijing National Aquatics Center, ek wol bekind as de Water Cube.
Lâns (wapen)
De lânsen dy't by toernoaien brûkt waarden wiene, oars as de wapens dy't op it slachfjild brûkt waarden, stomp en meastal ek hol, sadat sy by kontakt ôfbrutsen en de tsjinstanner net trochboarren yn it toernoai.
Sulveren Ljip (aaisykjen)
thumb De Sulveren Ljip is in priis foar dejinge dy't tusken 1 en 31 maart it earste ljipaai fan Fryslân fynt. It Bûn fan Fryske Fûgelwachten (BFVW) hat ek in priis dy't sa hjit, de Sulveren Ljip (fûgelwacht), mar dy priis is foar leden mei in grutte fertsjinste. De Kommissaris fan de Kening rikt de priis út, neidat er it aai lottere hat. De priis bestiet út in sulveren byldsje fan in ljip, in oarkunde en € 15,'-. De finer moast letter in neisoarchpas en in aaisykfergunning hawwe. De priis is yn 1968 ynsteld troch Ljouwerter Krante mei as doel om it oanbieden fan it earste ljipaai oan de Kening(inne) en de Kommissaris fan de Kening(inne) fan Fryslân yn eare te hâlden. Doe't de krante der yn 1996 mei stoppe, hat de provinsje Fryslân sels in byldsje beskikber steld.
It Sulveren Polske is in priis foar bern ûnder de tolve dy't as earste in ljipaai fynt. Doel fan de priis is dat bern it fjild yn gean, de natoer kennen leare en goede neisoargers wurde.
List fan winners:
The Cabin in the Woods
Plot
Yn in ûndergrûnske laboratoariumfasiliteit earne yn 'e Feriene Steaten beprate de liedingjaande technisy Gary Sitterson en Steve Hadley en harren assistinte Wendy Lin de plannen foar de oankommende ferzje fan in blykber jierliks weromkearend, mysterieus ritueel. Ut it petear wurdt dúdlik dat in mislearre operaasje yn Stockholm de lêste is fan in hiele rige ôfdijers yn plakken oeral op 'e wrâld. Inkeld harren eigen ritueel en ien yn Japan binne noch oer, en ien fan beiden moàt beslist slagje, oars sille der net by namme neamde minne dingen barre.
Underwilens risselwearret de Amerikaanske studinte Dana Polk om yn 'e mande mei har bêste freondinne Jules Louden, dy har frijer Curt Vaughan, en harren mienskiplike freon Marty Mikalski, op fakânsje te gean. In bekende fan Curt, Holden McCrea, jout him by har om't Jules en Curt him oan Dana keppelje wolle. Mei syn fiven sille se in wykein trochbringe yn in blokhutte yn 'e bosk, dy't Curt liene kin fan in neef fan sines. Wat se net witte, is dat se yn 'e rekken holden wurde troch sinistere manlju mei earkes yn, dy't al harren dwaan en litten trochjouwe oan Sitterson en Hadley. Mei in camper reizget it fiiftal ôf nei it wâld, dêr't se by in benzinestasjon de grizelige plattelanner Mordecai treffe. Hoewol't dy harren kjel makket en mislediget, sjogge se dat net as reden en kear om. Fia in smel paadsje dat by in djippe kleau lâns liedt en dêrnei mei in U-bocht troch in tunnel om 'e ein fan dy kleau hinne, berikke se op 't lêst de blokhutte, dy't deun by de igge fan in stil marke stiet.
Ut 'e kontrôlekeamer fan harren laboratoarium wei hâlde Sitterson en Hadley fan op ôfstân alles yn 'e blokhutte yn 'e rekken fia ferburgen kamera's en mikrofoantsjes. Se manipulearje it hâlden en dragen fan 'e studinten troch harren ûnopgemurken te drogearjen mei libidoferheegjende stoffen. Ek komt út dat ien fan harren hantlangers de hierferve fan Jules, dy't de deis tefoaren har hier blondearre hat, oanlinge hat mei in stof dy't tinken behinderet. (Se hawwe op dy manear fan har it sprekwurdlike domme blondsje makke, hoewol't se eins tige yntelligint is en medisinen studearret.)
Sitterson, Hadley, Lin en it oare laboratoariumpersoniel slute weddenskippen ôf oer de fraach hokfoar meunster oft de studinten oanfalle sil, wêrby't Hadley der oanhâldend op omtimmeret dat er sa stomme graach nochris in seemearman yn aksje sjen wol. Underwilens ûntdekke de studinten (mei wat help fan Sitterson en Hadley) de yngong fan 'e kelder fan 'e blokhutte. Marty, dy't troch syn oanhâldende blowen eins de domste fan 'e groep wêze moatte soe, besiket syn freonen der fan te bepraten om út 'e kelder wei te gean. De oaren negearje syn warskôgings lykwols as se yn 'e kelder in reuseftige samling bizarre foarwerpen oantreffe. Alle fjouwer kieze se ien út dêr't se mei omnifelje, mar úteinlik is it Dana dy't de oandacht fan har freonen nei har ta lûkt, by de oare foarwerpen wei. Sy hat it deiboek fûn fan Patience Buckner, in teenagefamke dat om 1900 hinne de blokhutte bewenne en oan ien wei troch op barbaarske wize mishannele waard troch har sadistyske famylje. As Dana in stik út it deiboek lûdop foarlêst, en (tsjin 'e warskôging fan Marty yn) ek de rige Latynske toverspreuken dêr't it boek mei einiget, ropt se dêrmei by fersin de ta sombys wurden famylje Buckner werom út 'e dea, dy't bûtendoar yn 'e bosk, net fier fan 'e blokhutte ôf, út harren grêven omheech klauwe.
Letter dy jûns nimt Curt Jules mei nei bûten ta, wylst Marty him weromlûkt yn syn keamer en Dana en Holden, dy't opinoar falle, op 'e bank sitte te tútsjen. Hadley en Sitterson litte fia in systeem fan buizen of slangen yn 'e ûndergrûn fan it wâld feromoanen frij om Curt en Jules oer de drompel hinne te helpen, sadat se tajouwe oan har oanstriid om seks te hawwen. As se op 'e mei moas oerdutsen boskgrûn oan in frijpartij begjinne, wurde se oanfallen troch de sombys. Curt wurdt ferwûne, oermastere en twongen om ta se sjen hoe't de sombys Jules ûnthalzje. Dat liedt ta in earbiedige tefredenens yn 'e ûndergrûnske kontrôlekeamer.
De breinroere Curt wit te ûntsnappen nei de blokhutte en warskôget de oaren. Troch har te drogearjen mei in nije doazis fan in gas dat logysk neitinken behinderet, witte Sitterson en Hadley de oerbleaune fjouwer studinten safier te krijen dat se har allegear yn har eigen keamer weromlûke, ynstee fan dat se byinoar bliuwe. Sadree't se harren keamersdoarren ticht dogge, wurde dy út 'e kontrôlekeamer wei beskoattele, sadat se net wer iepenmakke wurde kinne. Underwilens komt der nijs út Japan dat it ritueel dêre foar it earst yn 'e skiednis mislearre is, wat betsjut dat it súkses fan it Amerikaanske ritueel "de lêste hoop fan 'e minskheid" is.
Yn syn keamer ûntdekt Marty, dy't earder al erchtinkend wurden wie oer alle tafallichheden en it nuvere hâlden en dragen fan syn freonen, in lytse ferburgen kamera. Ear't er wat mei dy ûntdekking dwaan kin, wurdt er lykwols pakt troch de somby Judah Buckner, dy't him út it finster skuort en fuortsleept oer de râne fan in ferhef hinne, wêrnei't der gjalpen te hearren binne, folge troch bloed dat by de lichte del streamt. Dana komt yn 'e benearing as Matthew Buckner har kearmer binnenkringt, mar ûntkomt troch in ynsleine dûbelsidige spegel nei Holden syn keamer. Se barrikadearje it gat dêr't de spegel sitten hat mei Holden syn ledikant. Fan gefolgen ûntdekke se op it plak dêr't it ledikant stie in lûk dat nei in oar diel fan 'e kelder liet, dêr't in martelkeamer ynrjochte is. Holden rekket ferwûne as Matthew Buckner him tenei komt, mar in ta razernij dreaune Dana weeft op gewelddiedige en bluodderige wize mei de somby ôf.
Curt, dy't fia in oare tagong de kelder berikt hat, jout him by Holden en Dana. Trijeresom besykje se te ûntsnappen yn 'e camper, mar Sitterson lit fan op ôfstân in springstoflading ôfgean, sadat de tunnel op 'e iennichste tagongswei ynstoart. De trije oerbleaune studinten kinne de tagongswei oare kant de tunnel maklik sjen fan it plak ôf dêr't se strâne binne, mei't se dêr inkeld fan skaat wurde troch in smelle kleau. Curt, dy't yn syn frije tiid graach op crossmotors omride mei, ornearret dat er dy ôfstân wol mei de motor springe kin, sadat er help helje kin foar de oaren. Hy laadt syn motor fan 'e efterkant fan 'e camper en nimt in sa grut mooglike oanrin, mar healwei de kleau klapt er op in fertikaal krêftfjild, wêrnei't hy en syn motor te pletter falle yn 'e djipten fan 'e kleau. Op dat stuit beseft Dana dat Marty gelyk hie en dat alles by de blokhutte manipulearre wurdt en yn sêne set is.
Sy en Holden stappe wer yn 'e camper en ride werom nei de blokhutte. Holden wol sjen oft der oare kant it gebou net noch in oare tagongswei is, hoewol't Dana der al wis fan is dat dat net sa is, of oars, as der al noch in twadde tagongswei is, dat dy dan ek blokkearre wêze sil. Wylst se dêr noch oer redendiele, doemt heit Buckner ynienen yn 'e camper op, dy't himsels dêr ferskûle hat yn 'e tiid dat de studinten dwaande wiene mei de motor en Curt syn sprong, Hy slacht Holden in garot om 'e hals en fermoardet him. De camper rekket ûnbestjoerber en riidt it marke yn. Dana wit troch it dakrút te ûntkommen en berikt swimmend de steger by de blokhotte. Heit Buckner folget har en falt har op 'e steger oan.
Sitterson, Hadley, Lin en de oare laboranten, dy't sjogge dat Dana de iennichste oerlibbene is, begjinne mei wille en sterke drank it súkses fan harren ritueel te fieren, wylst op in byldskerm op 'e eftergrûn Dana foar har libben fjochtet tsjin 'e somby. It feest wurdt rou ûnderbrutsen as der in tillefoantsje komt fan 'e Direktrise, dy't it bewâld fiert oer de hiele ûndergrûnske fasiliteit. It docht bliken dat it ritueel dochs noch net súksesfol beëinige is, mei't Marty noch libbet; ynstee dat Judah Buckner him deamakke, hat hy mei Judah Buckner ôfweeft. Op datseldichste stuit wurdt Dana op 'e steger rêden as Marty mei syn drugspiip heit Buckner delslacht. Neitiid nimt er har mei nei it grêf fan 'e Buckners, dêr't er in lift ûntdutsen hat. Dana twifelet oft se wol witte wol wêr't dy lift harren bringe sil, mar Marty freget har wêr't se oars hinne moatte.
Dat, se geane mei de lift nei ûnderen en ûntdekke dat der ûnder de blokhutte in hiel ûndergrûnsk laboratoarium ferburgen sit. Dêr sjogge se tsientallen soartgelikense liftkoaien, dy't sawol fertikaal as horizontaal bewege kinne. De liftkoaien binne eins echte koaien fan feilichheidsglês, wêryn't in grutte samling fan alderhanne meunsters finzen holden wurdt, it iene noch njoerder en grotesker as it oare. Dana beseft dat alle foarwerpen yn 'e kelder fan 'e blokhutte ferbûn binne mei ien fan 'e meunsters, en dat de besikers fan 'e blokhutte troch it brûken fan ien fan dy foarwerpen sels bepale hokker meunster op harren loslitten wurdt. Se rekket folslein breinroer as se foar it ferstân kriget dat sysels de Buckners op har en har freonen loslitten hat roch út it deiboek fan Patience Buckner foar te lêzen.
Yn 'e timpel moetsje Marty en Dana de Direktrise, dy't harren útleit dat der wrâldwiid elts jier in rige ritualisearre minske-offers fan bern of jongerein plakfine, útfierd troch oerheidsynstellings. Dat is nedich om 'e Alden te tefreden te stellen, in groep wrede, ûnderierdske goaden dy't yn in skier ferline de wrâld oerhearsken. Elts diel fan 'e wrâld hat oangeande it offer syn eigen rituelen. Der hoecht mar ien fan 'e rituelen te slagjen om foar de minskheid in nij jier fan fuortbestean te keapjen. As der in jier komme soe wêryn't alle rituelen mislearje, is it lykwols foargoed dien mei de minskheid. Yn 'e Feriene Steaten beslacht it ritueel it offer fan fiif teenagers dy't elts in tradisjoneel archetype omfiemje: de Hoer (Jules), de Sporter (Curt), de Wittenskipper (Holden), de Dwaas (Marty) en de Faam (Dana). De Hoer moat it earst stjerre, mar fierders is der gjin fêste folchoarder foar de stjergefallen. As de Faam oan it lêst ta oerlibbet, is har ferstjerren net mear needsaaklik, mar har lijen al. Mei't alle oare rituelen fan 't jier mislearre binne, fiteret de Direktrise Dana oan om Marty foar de moarnsdage te deadzjen, sadat it Amerikaanske ritueel slagge wêze sil en de minskheid wer in jier sparre bliuwt.
Fryske skuorre
In Fryske skuorre foarmet de basis fan de pleatsen fan it Fryske type:
The Cabin in the Woods
Plot
Neitiid geane Marty en Dana njonken inoar op 'e treppen fan 'e timpel sitten. Dana, dy't oan it deablieden is, biedt har ûntskuldigings oan dat se Marty hast deasketten hie. Se beslute dat de minskheid it rêden net wurdich is, as minske-offers de grûnslach foar de minsklike beskaving foarmje. Marty hellet in joint foar it ljocht dy't se tegearre opsmoke, wylst se wachtsje op 'e moarnsdage en wat der dan barre sil. By sinne-opgong stoart de timpelflier yn en in reuseftige hân riist op út 'e djipte en ferneatiget de ûndergrûnske fasiliteit en de blokhutte dêrboppe wylst de wrâld einiget.
Produksje
Regisseur Drew Goddard en filmprodusint Joss Whedon, dy't earder gearwurke hiene oan 'e fantasytillefyzjesearjes Buffy the Vampire Slayer en Angel, skreaune it senario foar The Cabin in the Woods yn trije dagen. Hja omskreaune it as in besykjen om it subsjenre fan 'e slasherfilm te refitalisearjen en teffens as in krityske satire op martelporno. De film waard makke troch de filmstudio Mutant Enemy Productions, in dochterûndernimming fan Metro-Goldwyn-Mayer, foar in budget fan $30 miljoen. De kamerarezjy wie yn 'e hannen fan Peter Deming, en de filmmuzyk waard fersoarge troch David Julyan.
Nettie Niesen
thumb|right|220px|Nettie Niesen sûnder titel) Nettie Niesen (Reuver, 1956) is in byldzjend keunstner. Se begûn yn 1985 mei skilderjen en folge akwarellessen. Underwerpen dêrby wiene lânskippen, stillevens en portretten. Se folge ek lessen modeltekenjen en wurket yn 2008 meast mei akrylferve. Sûnt 2002 folget Nettie Niesen teken- en skilderlessen oan de Akademy foar Byldzjende Keunsten yn Maasmechelen (Belgje).
Fryske skuorre
Konstruksje
Yn ien fan de beide sydbeuken wie in gropstâl. De kij stienen twa oan twa stald tusken wylgetiennen of houten sketten dy't de byntstilen mei de bûtenmuorre ferbine. De koppen wienen nei de sydgevel rjochte. In djippe donggoate (groppe) efter de bisten wie bedoeld om de stâldong yn op te fangen. De boer moast tusken de kij troch om harren fretten en drinken te bringen, later barde dit troch foerlûken yn de souder boppe de bisten.
De middenbeuk waard brûkt foar de heaopslach, ek wol taskromte neamd. It hea waard yn de byntenfekken (de gollen) fan de grûn oant heech yn de nok oploege. In wand om de golle skermet it hea ôf fan de sydbeuken.
De oare sydbeuk waard brûkt as deel. Dit wie de ynryd- en wurkromte. De heech oploege heaweinen waarden hjir nei binnen riden. De deel waard brûkt as terskflier. Bûten de ûngetiid stienen de ryd- en wurktugen op de deel stald. It efterste byntfek waard brûkt as jongfeestâl.
The Cabin in the Woods
Produksje
De opnamen foar The Cabin in the Woods setten op 9 maart 2009 útein en duorren oant yn maaie fan dat jier. Der waard filme yn it Kanadeeske Vancouver. De kelders, it ûndergrûnske kompleks en de liften wiene allegear filmsets dy't troch dekôrbouwers yninoar setten wiene, mar foar opnamen mei in brede kamerahoeke waard it loftfeartgebou fan it Ynstitút foar Technology fan Britsk-Kolumbia (BCIT) brûkt. It bedriuw AFX Studio wie ferantwurdlik foar de special effects, wêrûnder it omturnjen fan hast tûzen figuranten yn oannimlike meunsters fan sechstich ferskillende soarten.
Distribúsje
It hie oarspronklik de bedoeling west dat The Cabin in the Woods yn febrewaris 2010 yn 'e bioskopen komme soe, mar dat waard útsteld oant jannewaris 2011, sadat er omwurke wurde koe ta it 3D-format. Finansjele swierrichheden by Metro-Goldwyn-Mayer soargen foar noch hast in jier ekstra fertraging. Nei't de filmstudio ûnder nij bestjoer kommen wie, besleat MGM de distribúsjerjochten foar The Cabin in the Woods en in oare film dy't ûnder it foargeande management makke wie, Red Dawn, te ferkeapjen. Lionsgate Films kocht de distribúsje fan The Cabin in the Woods oan.
The Cabin in the Woods wie (ûnoankundige) foar it earst te sjen as ûnderdiel fan it filmfestival Butt-Numb-A-Thon, yn Austin (Teksas), yn desimber 2011. De film gie op 13 april 2012 yn 'e Amerikaanske bioskopen yn premiêre. The Cabin in the Woods waard op 18 septimber 2012 útbrocht op dvd en blu-ray.
Untfangst
Fan 'e filmkritisy krige The Cabin in the Woods oer it algemien positive resinsjes. Sa joech Roger Ebert fan 'e Chicago Sun-Times de film 3 fan 4 stjerren. Hy skreau: "[Dizze film] is suver makke as wie it in puzel dy't horrorfans oplosse moatte. Hokker konvinsjes boartet er mei om? Hokker auteurs en film wurdt nei ferwiisd? Is de film sels in die fan krityk?" Yn it tydskrift Rolling Stone parte Peter Travers oan The Cabin in the Woods 31/2 fan 4 stjerren ta. Hy neamde de film "duvelsk fermaaklik" en hie benammen lof foar de aktearprestaasjes fan Kristen Connolly en Fran Kranz.
De haadredaktrise fan Cinema Blend, Katey Rich, joech The Cabin in the Woods 41/2 fan 5 stjerren en neamde de film in must foar eltsenien dy't "fan horror hâldt, horror hatet of it minste bytsje belangstelling hat om te sjen hoe't it sjenre funksjonearje kin as in boarterstún foar wat folslein nijs." Yn The Washington Post parte Ann Harnaday de film 3 fan 4 stjerren ta. Eric Goldman fan IGN omskreau The Cabin in the Woods as "in ûnbidich fernimstige en grappige kyk op klassike horrorfilmeleminten."
Kritysker wie Lisa Schwarzbaum fan Entertainment Weekly, dy't de film in 71/2 op in skaal fan 1 oant 10 joech. Yn 'e Los Angeles Times skreau Betsy Sharkey: "De grappen komme maklik, mar foar de skrikmominten jildt dat folle minder." A.O. Scott fan The New York Times stelde fêst: "fernijing en sjenretradisjonalisme leverje faak in ympasse op. Te folle iepentlike fernimstigens kin maklik domme, betroubere spanningspunten bedjerre. En nettsjinsteande de oerdúdlike finingrykheid en it hurde bodzjen dêr't de film mei makke is, wurket The Cabin in the Woods net alhiel."
Op 'e webside Rotten Tomatoes, dy't resinsjes sammelet, hat The Cabin in the Woods in tige heech goedkarringspersintaazje fan 92%, basearre op 288 ûnderskate resinsjes. De konsensuskrityk fan 'e webside, gearstald út al dy resinsjes, stelt: "[De film] is in ferbjusterjende prestaasje op ferskate nivo's, dy't grappich, nuver en grizelich wêze kin – gauris allegear tagelyk." Op Metacritic, de wichtichste konkurrint fan Rotten Tomatoes, behellet The Cabin in the Woods in goedkarringspersintaazje fan 72%, basearre op 40 resinsjes.
Wite en Swarte Brekken en Aldhôf
thumb|right|300px|Snits út de loft wei mei middenûnder de Wite en Swarte Brekken en Aldhof De Wite en Swarte Brekken en Aldhôf is in natuergebiet besuden fan Snits.
Frederik Gerard van Dijk
Frederik Gerard van Dijk (Húns, 31 oktober 1905 – Wassenaar, 7 septimber 1994) wie in Nederlânske advokaat, amtner, bestjoerder en politikus foar de Volkspartij voor Vrijheid en Democratie (VVD).
Libben en wurk
Van Dijk waard yn 1905 berne as in soan fan frijsinnich herfoarme predikant Wilhelm Ange François van Dijk en Johanna Eleonora Catharina Merz. Nei it gymnasium studearre er rjochten oan de Universiteit fan Amsterdam. Yn syn studinetiid waard er lid yn it Amsterdamsch Studenten Corps en roeide by ASR Nereus. Yn 1931 helle er syn bul.
Hy begûn syn karriêre as advokaat en prokureur. Fan 1934 ôf wie Van Dijk amtner op it ministearje fan Lânbou, Fiskerij en Itensfoarsjenning, in posysje dy't er oant 1947 ferfolle soe. Neitiid waard er oansteld as sjef haadafdieling en plakferfangend direkteur fan de Algemene Controle en Technische Controle. Fan 1948 oant 25 septimber 1963 wie Van Dijk haad fan de ôfdieling algemiene saken, direksje Voedselvoorziening fan it ministearje fan Landbouw, Visserij en Voedselvoorziening.
Wite en Swarte Brekken en Aldhôf
Untstean
De Wite en Swarte Brekken en Aldhôf is in leechfeangebiet dat bestiet út marren wetterrinnen, boezemlannen en simmerpolders. It wetter is ûntstien troch eroazje fan it feanpakket. Dat is noch te sjen oan it ferkavelingspatroan. Dat patroan is op de ferskate eilannen en besuden Snits krekt-en-gelyk It wurd 'brekken' betsjut dan ek 'troch wetter brutsen lân'. Dat de eroazje ek tsjintwurdich trochgiet is goed te sjen oan de eilantsjes yn de Swarte Brekken, dy’t dúdlik ôfslaan. De Wite en Swarte Brekken wienen net sa lang lyn dúdliker fan inoar skieden troch in lântonge. Dy is stadichoan feroare yn losse pôlen en yn de jierren ’90 hielendal ferdwûn.
Frederik Gerard van Dijk
Libben en wurk
Fan 6 novimber 1956 oant 5 juny 1963 wie Van Dijk lid fan de Twadde Keamer fan de Steaten-Generaal en fan 22 juny 1959 oant 4 septimber 1963 wie er út namme fan de VVD lid fan it Europeesk Parlemint. Oant 1971 wurke er 15 jier as foarsitter fan Produktschap voor Vee en Vlees.
Van Dijk besette ek funksjes binnen de VVD, sa wied er ûnder oare foarsitter fan de VVD-ôfdieling De Haach, en hie er njonkenfunksjes, lykas lid fan de Raadgevende Interparlementaire Beneluxraad en foarsitter fan de Vereniging Kinderhulp.
Wite en Swarte Brekken en Aldhôf
Ekology
By de fûgeltrek wurde de simmerpolders oandien troch tsientûzenen steltrinners, wêrûnder hoantsen en wilsters. Simmerdeis briedt it giel boumantsje yn de wiete greiden. Yn it ferline wie dat gebiet in wichtich bolwurk foar de ljippeblom, mar dy is dêr al lang lyn útstoarn.
Rispgebrûk
In rispgebrûk is in gebrûk dat oant yn de 19e iuw bestie by de rispinge.
By de bouboer koe men ek it ynheljen fan de lêste skeaf, foarme en oanklaaid as in man. Op It Bilt waard soks 'de lais thús hale' neamd. Om dy lais (lijs, poppe) waard ta eintsjebeslút in raaidûns makke foardat it rispmiel begûn.
Greta van Puyenbroeck
Greta Van Puyenbroeck (Antwerpen, 1943) is in byldzjend keunstner út it Brabânske Bosschenhoofd. Har âlden wienen ek beide keunstner. Tusken 1960-1962 folge se lessen yn skilderjen en byldhouwen oan de Keninklike Akademy foar de Keunsten fan Antwerpen.
Har earste ynspiraasjeboarnen wienen har bern en hûsdieren, letter eins allinnich bisten. Hja wie dan ek gauris te sjen yn de Antwerpske Zoo en Planckendael en boetsearde dêr har model fan plastisine dat se yn har atelier útwurke. De measte bisten binne portrettearre. Greta besiket har bân mei de bisuten wer te jaan. Se makke ek in searje hynders en fûgels. In soad fan har skulptueren jit se yn brûns.
Wurken fan har wienen te sjen fan Europa oant New York en Kanada.
Roardastate
mar ek:
Jan Bos
thumb|Jan Bos (2007) Jan Bos (Hierden, 29 maart 1975) is in eardere Nederlânske langebaanrider. Hoewol't Bos sels leaver allrounder wurden wie, ûntwikkele hy him benammen ta sprinter en ried foaral de koarte ôfstannen 500, 1000 en 1500 meter. Yn 1998 waard hy de earste Nederlânske wrâldkampioen Sprint.
Twizelerheide
Twizelerheide is in doarp yn it noarden fan de gemeente Achtkarspelen. Under it doarp Twizelerheide falt ek in lyts diel fan 'e buorskip Kûkherne. Mei Sweagerbosk (Noardeast-Fryslân) en De Westereen (Dantumadiel) foarmet Twizelerheide in trijelingdoarp.
Jan Bos
Karrière
Jan Bos kin beskôge wurde as in skoalfoarbyld fan "hoe't men heart te riden". As gjin oar wit hy syn krêft om te setten yn beweging nei foaren ta op it iis. Mei syn destiidske coach Peter Mueller wurke hy oan syn foarm en yn 1998, it jier dat hy wrâldkampioen sprint waard, stapte hy oer op in oar type klapreed.
Twizelerheide
Twizelerheide hat  ynwenners.
Jan Bos
Karrière
In desimber 2005 wint hy op it NK Ofstannen 2006 ferrassend sawol de 500, 1000 as 1500 meter. Sa kwalifisearret hy him foar dy trije ôfstannen foar de Olympyske Winterspullen 2006. By de Iepeningsseremoanje droech hy de Nederlânske flagge.
Twizelerheide
Skiednis
Op de heide fan Twizel ûnstie tsjin it ein fan de 18e iuw en it begjin fan de 19e iuw bewenning yn earmoedige omstannichheden. As heidedoarp hat Twizelerheide bûten de bebouwing by de haadwegen lâns eartiids in fersprate bebouwing hân. Troch útwreiding nei de Twadde Wrâldkriich ûnstie stadichoan in doarpskom.
Mienskip
Gearkomsten fan Pleatslik Belang wurde yn it doarpshûs De Jister holden. It doarpskrantsje hjit De Heidebingel. De ynwenners fan Twizelerheide wurde yn 'e regel heidepiken, heidekobben of heidehippers neamd.
Jan Bos
Karrière
Syn broer Theo Bos is fiiffâldich wrâldkampioen baanhurdfytsen. Jan Bos is ek in treflik hurdfytser. Tegearre mei syn broer Theo en Teun Mulder helle hy yn 2003 in fiifde plak op it WK teamsprint en in jier letter die hy mei oan de Olympyske Spullen yn Atene.
Yn jannewaris 2006 wint Bos brûns op it WK Sprint op It Hearrenfean.
Twizelerheide
Tsjerke
thumb|260px|Herfoarme tsjerke
Jan Bos
Karrière
Yn 2008, tsien jier nei it wrâldkampioenskip wûn te hawwen, stiet hy nei twa ôfstannen op it twadde plak yn it tuskenklassemint efter Jeremy Wotherspoon. Op de tredde ôfstân rydt hy yn Thialf tsjin Wotherspoon, mar falt hy krekt nei de earste bocht.
Twizelerheide
Skoalle
Eartiids mochten bern dy't yn Twizelerheide nei skoalle gienen in stik koeke fan de Koekebeam plôkje.
Ferbinings
De Bjirkewei troch it doarp jout nei it westen ferbining mei De Westereen en mei Noardburgum en nei it easten mei Twizel.
Jan Bos
Karrière
Yn syn lêste seizoen, 2010-2011, wurdt de 35-jierrige Bos sponsore troch Bureau B+O Arsjitekten út Meppel. Tegearre mei de Italjaanske ploech fan Gianni Romme wurket hy syn treningen ôf. Op de Nederlânske kampioenskippen wint Bos brûns op de 1000 meter en pleatst him foar de wrâldbekerwedstriden. By de world cup yn Obihiro op 12 desimber wurdt hy ferrassend tredde yn 1.10,17. It is syn earste poadiumplak yn hast twa jier tiid. Doe is hy yn Erfurt ek as tredde einige op de kilometer.
Twizelerheide
Strjitten
Alle strjitten yn Twizelerheide.
Jan Bos
Karrière
Nei it seizoen 2010-2011 kundigde Jan Bos oan te stopjen mei reedriden.
Yn 2012 sil Jan Bos yn gearwurking mei it Human Power Team Delftbesykje om de snelste fytser fan de wrâld te wurden yn de World Human Powered Speed Challenge yn Battle Mountain, Nevada. Hjirfoar sil hy it wrâldrekord fan 133 km/h, dat no op namme stiet fan de Kanadees Sam Whittingham, ferbrekke moatte yn de stroomline lisfyts dy't spesjaal foar dizze wedstriid makke wurdt.
Stasjon Rheden
Stasjon Rheden is in spoarweistasjon yn it Gelderske Rheden oan de Steatsline A tusken Arnhim en Ljouwert. It stasjon waard iepene yn 1882 en op 2 oktober 1927 waard it sletten. Op 18 maaie 1952 waard it weriepene as ferfanging fan stasjon De Steeg. De perrons lizze oan wjerskanten fan de oerwei mei de Groenestrjitte yn in saneamde bajonetlizzing.
Gebou
200px|thumb|left|stasjonsgebou stasjon Rheden yn 1953 It troch arsjitekt Koen van der Gaast ûntwurpen stasjonsgebou út 1952 stie by de oerwei op it perron rjochting Sutfen. It wie in ienfâldich rjochthoekich gebou mei loketten, in bagaazjepot en in fytsestalling. De treinreizger koe it stasjonsgebou net binnen komme, mar waard wat beskerme tsjin de waarsynfloeden troch in grutte luifel. Al rap die bliken dat de ynpannige fytsestalling te lyts wie en der waard begjin jierren sechtich in nije stalling boud yn it ferlingde fan it stasjonsgebou. De âlde fytsestalling waard ferboud ta oerdutsen wachtromte. Yn 1969 waard it loket sletten en it gebou ferhierd oan in drukkerij. De reizger moast in kaartsje keapje yn 'e trein. Yn de jierren tachtich waard it loket wer iepensteld, mar yn 1997 definityf sletten en ferfongen troch in kaartautomaat. It stasjonsgebou is yn desimber 2007 diels ôfbrutsen. It part fan de eardere fytsestalling is stean bleaun en wurdt brûkt troch in fytsehanneler.
Frachtstasjon
Rheden koe ek in eigen frachtstasjon, Rheden GE. Dit lei in lyts stikje foarby it reizgersstasjon yn de rjochting fan Dieren. Der bestiene hjir bedriuwsoanslutings nei de fabriken fan de Meteoor (betonprodukten), Thomassen (motoaren) en Hermes (stiel). It frachtstasjon is yn 1984 sletten.
Twizelerheide
Piratemuzyk
Ut it doarp Twizelerheide komme ferskillende folkssjongers dy't regionale of lannelike bekendheid krige. Ek makke it doarp namme mei ferskillende piratestjoerders.
Hefshuzen
Hefshuzen (Nederlânsk: Hefshuizen) is de namme fan in eardere gemeente yn Noard-Grinslân, dy’t yn 1979 ûntstie út de doarpen Uithuizen en Uithuizermeeden en in gedielte fan de gemeente 't Zandt en in gedielte fan de gemeente Bierum. De gemeente wie neamd nei it doarpke Hefswal. Dat hef komt fan it Aldfryske heef, dat see betsjut. Eartiids waard praat fan it “Grutte Heef”, dêr’t de Noardsee mei bedoeld waard. Yn it Noardfrysk komt it wurd noch foar yn heeflüpe ('waadrinne').
Trolls: World Tour
Trolls: World Tour is in Amerikaanske lange kompjûteranimearre tekenfilmmusical út 2020 yn 'e foarm fan in fantasy-aventoerekomeedzje en bernefilm ûnder rezjy fan Walt Dohrn. Anna Kendrick en Justin Timberlake hiene de haadrollen yn dizze jukeboxmusical, dy't in ferfolch wie op it súksesfolle Trolls út 2016. De titel betsjut "Trollen: Wrâldtoernee". It ferhaal giet oer keninginne Poppy fan 'e trollen en har frijer Branch. As se ûntdekke dat der behalven de poptrollen noch folle mear ferskillende soarten trollen besteane, elts mei harren eigen muzyksjenre, geane se op reis om kontakt te meitsjen. Underwilens stelt de boasaardige keninginne Barb fan 'e rocktrollen prikken yn it wurk om alle trollen yn 'e wrâld te ferienjen ûnder har regear en se allegearre rockmuzyk op te kringen, oft se dêr no oan wolle of net. Trolls: World Tour krige oer it algemien positive resinsjes, mar kaam yn 'e bioskopen lang net út 'e reade sifers. Dat waard lykwols feroarsake troch de beheinings dy't ûnder it begjin fan 'e koroanafiruspandemy oplein waarden oan bioskoopbesyk, en net oan in teloarstellende prestaasje fan 'e film. Yn 2023 kaam in trêde film yn deselde searje út, mei as titel Trolls Band Together.
Plot
Yn it ûnderwetterlân hâlde kening Trollex en syn folk fan mei fiskesturten bejeftige technotrollen in rave. Dy wurdt lykwols rou fersteurd as keninginne Barb mei har rocktrollen arrivearret en ta wapen makke gitaren brûkt om mei hardrockmuzyk alles stikken te meitsjen. Barb easket de 'string' fan Trollex op, en om syn folk te sparjen, stimt er deryn ta om dy oan har oer te dragen.
Peppy fertrout de útnûging fan Barb net, en hy kriget byfal fan Poppy har ferstannige freon Branch. Dyselde besiket ûnderwilens in manear te finen om Poppy te fertellen oer syn gefoelens foar har, dy't fierder geane as freonskip. Poppy is lykwols nayf oer de wrâld, en tagelyk eigenwiis oer har eigen konklúzjes, wat in ferferlende kombinaasje blykt te wêzen. Se is derfan oertsjûge dat Barb, krekt as sysels, it bêste mei eltsenien foarhat, en dat alle trollen itselde binne. Dat, se nimt de string fan 'e poptrollen mei en glûpt yn in hjitte-loftballon fuort om Barb te moetsjen. Branch fynt it in healwiis plan, mar út leafde foar Poppy giet er mei. In oare trol, Biggie, blykt letter as fertstekling oan board kommen te wêzen.
Yn it rockkeninkryk ûntfangt Barb in brief fan Poppy, wêryn't dy entûsjast befêstigjend antwurdet op Barb har eardere útnûging. Se stelt ek foar om freonen te wurden. De iensume Barb fettet de útskroevenens fan it antwurd op as sarkasme, en wurdt poerlulk. Se ropt preemjejagers fan in tal lytsere clans gear (smooth jazz, reggaeton, K-pop, joadeljen) en stjoert dyselden út om Poppy foar har te fangen. Barb ûnthjit om 'e clan fan dejinge dy't dat slagget, sparje te sillen.
Poppy-en-dy bedarje yn Symfonyville, de haadstêd fan 'e klassike trollen, dy't alhiel yn pún leit. In selsbewuste fluit dy't Pennywhistle hjit, fertelt harren dat alle ferwoastgings oanrjochte binne troch Barb en har rocktrollen, dy't Symfonyville ferwoastge hawwe op 'e siik nei de klassike string. Alle flinterwjukte klassike trollen binne neitiid as finzenen mei weromfierd nei it rockkeninkryk. Dan kriget Poppy einlings foar it ferstân dat Barb net it bêste mei eltsenien foarhat, mar de wrâld oerhearskje litte wol troch harsels en rockmuzyk. Branch stelt foar om gau werom te kearen nei it poptrollekeninkryk om dêr in ferdigening tsjin 'e rocktrollen op te setten, mar Poppy wol nei Barb ta om har te bepraten, en op 'e nij harket se net nei de ferstannige Branch as dy har besiket út te lizzen hoe'n domme set dat wol net is.
Underwilens fynt de sjiraffe-eftige poptrol Cooper âlde yllustraasjes fan fertsjintwurdigers fan 'e ferskillende trollestammen, en ien dêrfan hat deselde lichemsfoarm as hy. Cooper hat altyd miend dat hy de iennichste sjiraffe-foarmige trol op 'e wrâld is, mar no't er foar it ferstân kriget dat der mear lykas him binne, set er ôf út it popkeninkryk op 'e siik nei sokken. Hy siket lang en fier en wurdt úteinlik, as er de hope suver opjûn hat, opstrield troch in fleanende skûtel.
Poppy, Branch en Hickory berikke lang om let Vibe City, dat deselde fleanende skûtel blykt te wêzen dy't earder Cooper opstriele hat. Oan board sjogge se Cooper werom, dy't ûnderwilens ûntdutsen hat dat er in prins is en de ferdwûne soan fan kening Quincy en keninginne Essence fan 'e funktrollen. Hy hat ek in twillingbroer, prins D. As Poppy yn it petear mei Cooper en syn weromfûne famylje har oertsjûging op it aljemint bringt dat alle trollen itselde binne, leit prins D út dat de ferskillende soarten trollen ferskillend binne, mar dêrom net minder. Hy fertelt ek dat lang ferlyn de poptrollen besocht hawwe om alle oare trollestammen te oerhearskjen mei harren popmuzyk, en dat dàt de reden wie dat de trollen útinoar gien binne.
Wannear't de rocktrollen Vibe City oanfalle, wurde Poppy, Branch en Hickory foar harren eigen feilichheid út 'e fleanende skûtel útsmiten troch Cooper. Hickory rekket dêrtroch in skoftke by harren wei, wylst Poppy en Branch wurden krije oer Poppy har wegereftigens om nei Branch te harkjen. De rûzje einiget dermei dat Branch fuortrint om op eigen manneboet it paad nei hûs te sykjen. Hy wurdt lykwols al rillegau fongen troch de reggaeton- en K-pop-preemjejagers, dy't om him fjochtsje oant er harren bepraat om gear te wurkjen tsjin Barb en de rocktrollen. Underwilens fynt Poppy Hickory werom, dy't opbychtet dat hy eins gjin countrytrol is, mar in joadeltrol, dy't mei syn broer Dickory as efterein de momkape fan in (sintaur-eftige) countrytrol oannommen hat om Poppy yn opdracht fan Barb te fangen. Hy is ûnderwilens sels ta ynkear kommen en hjit Poppy om út te naaien, mar Dickory wol foarkomme dat Barb it near lizze sil op joadeljen, dat hy leveret Poppy út oan Barb.
Yn 'e tuskentiid is Biggie alhiel weromrûn nei Pop Village, it haadplak fan it poptrollekeninkryk, dat er ferrinnewearre oantreft. It docht bliken dat Barb der west hat en nei it oanrjochtsjen fan gâns ferwoastgings de measte poptrollen as finzenen fuortfierd hat. Biggie ropt dejingen gear dy't efterbleaun binne troch harren te ferskûljen en mei-inoar sette se ôf nei it rockkeninkryk om 'e finzenen te befrijen.
Poppy is ûnderwilens nei Volcano Rock City brocht, it haadplak fan it keninkryk fan 'e rocktrollen. Dêr wurdt se troch Barb twongen om yn 'e mande mei de oaren finzen lieders, kening Trollex, dirigint Trollzart, boargemaster Delta Dawn, kening Quincy en keninginne Essence, in konsert fan Barb by te wenjen. Dyselde hat no alle seis stringen te pakken krigen en dy opspand op har gitaar. Se brûkt de magy fan 'e stringen om 'e trollen fan 'e fiif oare stammen om te foarmjen ta rocksombys. Dat lot treft ek Biggie-en-dy en Branch en syn nije reggaeton- en K-popfreonen as hja besykje om Poppy te rêden. Poppy sels liket ek ta rocksomby omfoarme te wêzen, mar as Barb har it gitaar jout en befellet om 'e rest fan 'e finzenen ta rocksombys te meitsjen, docht bliken dat Poppy snoepkes yn 'e earen dien hie om dôf te bliuwen foar de muzikale magy. Se slacht it gitaar oan gruzeleminten en draait sa de magy werom dy't de trollen fan 'e fiif fersleine stammen ta rocksombys makke. Mar tagelyk ferneatiget se dêrmei ek de magyske stringen, mei as gefolch dat de trollen harren muzyk ferlieze en allegearre griis wurde.
Barb beskuldiget Poppy derfan dat se alles bedoarn hat, mar as Cooper syn eigen hertslach heart, begjint er op basis fan dat ritme te beatboxen mei prins D. Oare trollen foegje dêr harren eigen lûden oan ta, oant Poppy eltsenien liedt by it sjongen fan in liet út it hert. Dêrmei komt de muzyk werom, en krije de trollen wer kleur. Neitiid akseptearret in wizere Barb it oanbod fan freonskip fan Poppy. Branch en Poppy ferklearje inoar einlings en te'n lêsten harren leafde, en trollen fan alle seis stammen geane nei Pop Village om mei-inoar feest te fieren.
Produksje
Trolls: World Tour waard regissearre troch Walt Dohrn nei in senario fan Jonathan Aibel, Glenn Berger, Maya Forbes, Wallace Wolodarsky en Elizabeth Tippet op basis fan in idee fan Aibel en Berger. As produsint wie Gina Shay by it projekt belutsen foar de tekenfilmstudio DreamWorks Animation. Foar de film wie in budget beskikber fan $90–110 miljoen, ôfhinklik fan hokker boarne men leauwe wol. De filmmuzyk waard fersoarge troch Theodore Shapiro.
Untfangst
Fan 'e filmkritisy krige Trolls: World Tour oer it algemien positive resinsjes. Yn it tydskrift Variety neamde Owen Gleiberman de film "in fan muzyk trochdrinzge mearke". Mar hy skreau ek: "troch alle oerflakkige aardichheden is it in ynnimlike [film] dy't it lykwols oan fantasij ûntbrekt, mei mear entûsjasme as ferrassings en, tagelyk, in oerskat idee fan syn eigen tematyske lotsbestimming." Yn it blêd Entertainment Weekly omskreau Christian Holub de film as "Infinity War mei legere ynset."
Op 'e webside Rotten Tomatoes, dy't resinsjes sammelet, hat Trolls: World Tour in goedkarringspersintaazje fan 71%, basearre op 160 ûnderskate resinsjes. De konsensuskrityk fan 'e webside, gearstald út al dy resinsjes, stelt: "[De film] is in fermaaklik ferfolch foar fans fan it orizjineel, dy't in twadde kear ynskeppe kinne fan in menu fan kleurrike animaasje, oansteklike enerzjy en ferskes om mei te sjongen." Op Metacritic, de wichtichste konkurrint fan Rotten Tomatoes, behellet Trolls: World Tour in goedkarringspersintaazje fan 51%, basearre op 35 resinsjes.
Opbringst
Trolls: World Tour brocht yn 'e bioskopen yn 'e Feriene Steaten en Kanada $450.000 op, en yn alle oare lannen en territoaria $47,5 miljoen. Wrâldwiid kaam de opbringst dêrmei út op $48 miljoen. Ofset tsjin it budget fan $90 oant 110 miljoen betsjut dat in ferlies fan $42 oant 62 miljoen, dêr de marketingkosten noch by opteld wurde moatte. Dêr moat wol by oantekene wurde dat dy minne prestaasje yn 'e bioskopen net op it konto fan 'e film sels skreaun wurde kin, mar feroarsake waard troch de beheinings dy't ûnder it begjin fan 'e koroanafiruspandemy oplein waarden oan bioskoopbesyk. De webside IndieWire skatte dat Trolls: World Tour tsjin augustus 2020 likernôch $150 miljoen binnenswile hie troch video-on-demand-ferhier. Yn oktober 2020 skreau The Hollywood Reporter dat Trolls: World Tour de op ien nei populêrste video-on-demand fan it jier wie nei de nije live-action-remake fan Mulan.
Prizen
Trolls: World Tour waard by de Saturn Awards nominearre foar de priis yn 'e kategory bêste animaasjefilm. De film waard ek nominearre foar de Nickelodeon Kids' Choice Awards foar favorite animaasjefilm en favorite stim yn in animaasjefilm (Justin Timberlake). Dy lêste priis waard wûn troch Anna Kendrick foar har rol as keninginne Poppy.
Fûnsstins
De Fûnsstins of Fondens wie in stins in eintsje noard fan Jorwert by de buorskip Fûns yn de gemeente Littenseradiel. Fan de stins is neat werom te finen.
It laach Fons of Fûns krige syn namme fan de buorskip Fûns. Fan it laach is net folle bekend. Mooglik hat Liwa à Fondens eigener west dy't troud wie mei Catharina fan Aylva en sneuvele yn 1500 by Frjentsjer. Dat pear wenne lykwols op Fockemastate dat ek ûnder Jorwert stie. Yn 1533 wie Hotze Fûns, of sa't doe skreaun waard Hotthio à Fondens, pastoar yn Jorwert. Hy erfde Fockemastate, mar oft hy ek eigener fan Fûns west hat, wurdt der net by skreaun.
Nasjonaal-Sosjalistyske Beweging
thumb|right|200px|Earste nûmer fan [[Volk en Vaderland, 7 jannewaris 1933.]]
De Nasjonaal-Sosjalistyske Beweging yn Nederlân (ôfkoarte NSB) wie in Nederlânske politike partij dy't fan 1931 oant 1945 bestien hat. De NSB wie in partij op nasjonaalsosjalistyske grûnslach en fungearre yn de Twadde Wrâldkriich as kollaboraasjepartij.
Partijprogramma
De NSB wie fan begjin oan in anti-parlemintêr en autoritêr en sy kende in grutte wearde oan in sterke lieder ta. Earst letter soe de partij ûnder ynfloed fan de ûntjouwings yn it Dútslân fan Adolf Hitler hieltyd mear radikalisearje, wêrby't ek hieltyd faker antisemityske stânpunten ynnaam waarden. It troch Mussert skreaune Program wie foar it grutste part in oersetting fan Hitlers NSDAP, mar rasselear en antisemitisme kaam der yn 't earstoan net yn foar. Het Program fan de partij befette doe de folgjende faksistyske easken:
1931-1940
De NSB waard oprjochte yn Utert yn 1931 yn in tiidrek dat ferskate nasjonalistyske, faksistyske en nasjonaal-sosjalistyske partijen stifte waarden. De Stichters wienen Anton Mussert, dy't ek partijlieder waard, en Cornelis van Geelkerken. Foar 1936 wie de partij net anti-semitysk en hie doe sels Joadske leden.
By de provinsjale ferkiezings fan 1935 krige de NSB 8% fan de stimmen en kaam mei twa sitten yn de Earste Keamer. Dit resultaat waard behelle tsjin de eftergrûn fan de grutte ekonomyske krisis. Mussert's imago fan betrouber politikus en syn pragmatisme, guon seine kleurleazens, dat him yn steat stelde ferskillende soarten fan faksisme te ferienigjen droegen ek by ta it súkses, krekt as de sterke organisaasje en politike strategy, dy't him rjochte op in demokratyske, legale oername fan de macht yn Nederlân. Yn 1936 waard de partij ûnder ynfloed fan Meinoud Rost van Tonningen iepenlik anti-semitysk. Rost van Tonningen begûn fraachtekens te setten by it liederskip fan Mussert. Hy waard dêrby stipe troch de Dútske NSDAP. De partij rekke sa yntern ferdield, dat wer late ta ledeferlies en in sterke anti-faksistyske reaksje fan de oare politike partijen, fakbûnen en de tsjerken. By de algemiene ferkiezings fan 1937 helle de partij mar 4% fan de stimmen en fjouwer sitten yn de Twadde Keamer, hoewol't it tal sitten yn de Earste Keamer op fiif kaam. De Twadde Keamerleden fan de NSB lieten net folle respekt sjen foar de parlemintêre prosedures en regels en moasten geregeldwei ta de oarder roppen wurde troch de keamerfoarsitter fanwegen fysik en ferbaal geweld. By de provinsjale ferkiezing fan 1939 krige de NSB ek 4% fan de stimmen.
Oanhingers
De NSB hie foaral oanhing ûnder de middenklasse: middenstanners, amtners en lytse boeren. De NSB wie fral sterk yn de regio's Drinte (benammen Assen), Utert, Noard-Hollân (benammen Amsterdam, Bloemendaal, Zandvoort, Marken en Tessel), de Achterhoeke (benammen Winterswijk en omkriten , Borculo en Ruurlo), Den Haach en net-befynlike grifformearde dielen fan de Feluwe (benammen Rozendaal), sawol fanwegen de lytse tsjerklike bining dêre, mar ek út reden fan it súkses fan Landbouw en Maatschappij yn dy kriten. Yn de sterk ferpyldere katolike gebieten wie de partij faak tige swak fertsjintwurdige, útsein de eastlike mynstreek yn Súd-Limburch dêr't rânetsjerklike mynarbeiders en arbeiders dy't yn it oanswettende nasjonaalsosjalistyske Dútslân wurken, relatyf faak NSB stimden. Ek de mear begoedigen (hege offisieren, ûndernimmers, frije beroppen) wienen lykwols lid fan „de Beweging”. Nije NSB-kiezers wienen fral eardere oanhingers fan de Liberale Steatspartij (LSP) en eardere SDAP-kiezers. De eigentlike partijfunksjonarissen kamen lykwols út alle lagen, politike en konfesjonele groepen fan de Nederlânske befolking.