cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Luther Hare
Tsjinst ûnder de Flakte-Yndiaanske oarloggen
Under de ferneamde Slach oan de Little Bighorn, dy't op 25 juny plakfûn, makken Varnum, Hare en de measten fan 'e ferkenners diel út fan it detasjemint fan majoar Marcus Reno, dat it Yndiaanske doarp dat oan 'e igge fan 'e rivier de Little Bighorn yn súdlik Montana ûntdutsen wie, út it suden wei oanfoel. Dêrby waarden de ferkenners op 'e lofterflank fan Reno syn liny fan trije kompanjyen pleatst, om't de rjochterflank beskerme waard troch ticht strewelleguod dat by in bocht fan 'e rivier lâns groeide. Troch de grutte nûmerike oermacht fan 'e Lakota en Sjajinnen waard Reno lykwols al rillegau twongen om him werom te lûken. Dy weromtocht rûn út op in gaoatyske flecht, wêrby't Reno hast in trêdepart fan syn mannen ferlear. It oansleine detasjemint naam posysje yn op in klif oare kant de rivier, dêr't se koarte tiid letter fersterke waarden troch it detasjemint fan kaptein Frederick Benteen. Neitiid waarden de troepen op it klif, dêr't ek Varnum ta hearde, oardel dei lang belegere troch de Yndianen foar't se ûntset waarden troch de oankomst fan farske Amerikaanske troepen. Yn 'e tuskenlizzende perioade tsjinne Hare as adjudant fan majoar Reno, mei't luitenant Benjamin Hodgson, dy't dy rol oarspronklik ferfolle hie, by de weromtocht oer de rivier omkommen wie.
Shillelagh (kneppel)
De shillelagh waard as wapen brûkt om mei op in tsjinstanner yn te huffen mei de swiere knop. Dêrnjonken koed er ek ynset wurde om slaggen fan tsjinstanners mei te parearjen en om in tsjinstanner te ûntwapenjen. In protte shillelaghs binne foarsjoen fan in rym of lus, dy't de brûker om syn pols dwaan kin, sadat it wapen him net út 'e hân glûpe of skuord wurde kin.
Oarspronklik wie de shillelagh yn Ierlân it gebrûklike wapen om mieningferskillen tusken hearen mei te besljochtsjen, op inselde wize sa't duëls mei pistoalen of swurden dy funksje yn oare lannen ferfollen. Hjoed de dei wurdt it gebrûk fan 'e shillelagh oanleard as in foarm fan selsferdigening troch de beoefeners fan 'e Ierske fjochtsport betaireacht. Yn it Britske Leger drage ofsieren fan 'e Ierske Garde en it Keninklik Iersk Rezjimint shillelaghs makke fan krikelhout. Nei de shillelagh is ek in anty-rankraket ferneamd, de MGM-15 Shillelagh.
Luther Hare
Tsjinst ûnder de Flakte-Yndiaanske oarloggen
Nei de slach waard Hare it kommando oer L Kompanjy fan 'e 7e Kavalery taskikt. Yn 1877 naam er diel oan 'e Nez Persé-Oarloch, wêrby't er yn 'e Slach by Canyon Creek, yn westlik Montana, tsjin 'e Nez Persé focht. Op 21 juny 1878 troude er mei Augusta Virginia Hancock, in omkesizzer fan generaal Winfield Scott Hancock, in held út 'e Amerikaanske Boargeroarloch. Syn frou skonk Hare trije dochters, Camilla, Mary en Irene, mar harren houlik rûn úteinlik út op in skieding.
Lettere tsjinst
Yn jannewaris 1879 tsjûge Hare yn Chicago foar it Hof fan Undersyk dat gearroppen wie op oanfraach fan majoar Reno, dy't beskuldige wie fan leffens en plichtsfersom ûnder de Slach oan de Little Bighorn en op dy wize syn namme suverje woe. Yn 1896 tsjinne Hare yn 'e Apache-Oarloggen yn it Amerikaanske Súdwesten, en yn 1890 wied er belutsen by it kweaferneamd Bloedbad fan Wounded Knee, wêrby't it Amerikaanske Leger ûnder barre winterske omstannichheden in grutte groep fan yn 't foar fierhinne ûntwapene oanhingers fan 'e Yndiaanske geastedûnsbeweging ôfslachte, mei 297 deaden ta gefolch, meast froulju en bern. Hare waard op 29 desimber 1890 befoardere ta kaptein.
Op 14 juny 1898 waard Hare befoardere ta kolonel fan it Teksaanske 1e Kavaleryrezjimint, dêr't er letter dat jiers mei nei Kuba ta stjoerd waard om te fjochtsjen yn 'e Spaansk-Amerikaanske Oarloch. Op 5 july 1899 waard er oerpleatst nei it Amerikaanske 33e Frijwillige Ynfanteryrezjimint, dêr't er mei útstjoerd waard nei de Filipinen (in eardere Spaanske koloanje dy't de Amerikanen yn 'e Spaansk-Amerikaanske Oarloch ferovere hiene), om yn 'e Filipynsk-Amerikaanske Oarloch te fjochtsjen. Foar syn rol yn 'e Slach by San Jacinto, op 11 novimber 1899, en foar betoande moed by in gefjocht op noardlik Luzon, op 4 desimber fan dat jier, waard Hare twaris de Silver Star takend.
Lettere jierren en dea
Op 1 juny 1900 waard Hare befoardere ta brigadegeneraal. Hy swaaide op 16 juny 1903 út it Amerikaanske Leger ôf fanwegen lichaamlike swierrichheden, mar kearde letter noch ferskate kearen yn 'e tsjinst werom. Fan 1908 oant 1911 wied er heechlearaar kriichskunde oan 'e Universiteit fan Teksas, en fan 1918 oant 1919 oan it Simmons Kolleezje te Boston. Yn febrewaris 1919 loek er him definityf út it leger werom. Hare kaam yn 1929 yn 'e âlderdom fan 78 jier oan kielkanker te ferstjerren yn it Walter Reed Hospital yn 'e Amerikaanske haadstêd Washington, D.C. Hy waard begroeven op it Nasjonaal Begraafplak Arlington, fuortby de Amerikaanske haadstêd.
Summer Knight
Summer Knight is in roman fan it fantasysjenre skreaun troch de Amerikaanske auteur Jim Butcher. De titel betsjut: "Simmerridder" of "Ridder fan 'e Simmer", mar it is in Ingelske wurdboarterij, mei't "knight", "ridder", mei de stomme k itselde útsprutsen wurdt as "night", "nacht". Kwa útspraak klinkt de titel dus as "Simmernacht". It boek, dat skreaun is yn it ik-perspektyf, foarmet it fjirde diel fan 'e romansearje The Dresden Files, dy't ta it subsjenre fan 'e urban fantasy heart. It folget as sadanich op Grave Peril. Yn Summer Knight rekket Harry Dresden, praktisearjend tsjoender en privee-detektive te Chicago, tsjin wil en tank behelle yn 'e yntriizjes tusken it Winterhôf en it Simmerhôf fan 'e ierdgeasten. It boek waard yn 2002 publisearre troch de New Yorkske útjouwerij Roc Books. Yn 2006 waard Summer Knight troch de Science Fiction Book Club werpublisearre yn 'e omnibusedysje Wizard for Hire, yn 'e mande mei Death Masks, it fyfde diel fan The Dresden Files.
Ynhâld
Summer Knight begjint trijefearns jier nei de foarfallen yn it foargeande diel yn 'e searje, Grave Peril. Harry Dresden, praktisearjend tsjoender en privee-detektive te Chicago, hat de lêste moannen suver dei en nacht socht nei in magysk genêsmiddel foar syn freondinne Susan Rodriguez. Hja is nammentlik troch de fampieren fan it Reade Hôf heal ta fampier makke en moat inkeld noch bloed drinke en dêrby in minske ombringe om 'e metamorfoaze te foltôgjen (sjoch: Grave Peril). Neitiid hat se har relaasje mei Harry ferbrutsen, om't se bang is dat se ûnder it bedriuwen fan 'e leafde har selsbehearsking ferlieze en him deadzje sil. Tramtearre troch skuldgefoelens en gedachten fan "hie ik mar", hat Harry himsels ferslûnzje en syn wurk fertuteazje litten, oant er safier efter rekke is mei de hier dat er sawol út syn kantoar as út syn appartemint set driget te wurden.
Dêropta komt noch de oarloch yn 'e boppenatuerlike wrâld, tusken it Reade Hôf fan 'e fampieren en de Wite Ried fan 'e tsjoenders, dy't Harry feroarsake hat om Susan te rêden. De oare leden fan 'e Wite Ried fan Tsjoenderij binne dêr, om it sêft út te drukken, net bliid mei, en der is in algemiene gearkomste belein yn Chicago om oer Harry syn hâlden en dragen te oardieljen. Underwilens besykje de fampieren fan it Reade Hôf en harren bûnsgenoaten, lykas de ghouls fan 'e LaChaise-clan, oanhâldend en romje Harry út 'e wei. As Summer Knight iepenet, hat Harry in moeting mei Billy Borden, de lieder fan 'e Alpha's, in ridel jonge wearwolven foar wa't Harry as in soarte fan mentor fungearret. Wylst Billy Harry ta it besef besiket te bringen dat it libben trochgiet en dat de hier betelle wurde moat, ûntkomme se op ljochtskyndei yn in park mar nauwerneed oan in moardoanslach troch in froulike ghoul en in groepke minsklike trewanten.
Neitiid beseft Harry dat Billy miskien wol gelyk hat, en dat hy him de lêste moannen yndie tefolle fan 'e wrâld ôfsûndere hat. Billy hat in moeting regele mei in frou Sommerset, dy't Harry as privee-detektive ynhiere wol, mar as Harry mei har yn petear giet, docht al rillegau bliken dat er net mei in minske, mar mei in ierdgeast fan dwaan hat. Ta Harry syn skrik jout 'frou Sommerset' ta nimmen oars te wêzen as de Mab, de monarch fan it Winterhôf, keninginne fan Lucht en Tsjuster. Hja is in hege sídhe en ien fan 'e machtichste ierdgeasten dy't der binne, mar justjes minder machtich as in godheid. Hja fertelt Harry dat se de skuld oernommen hat dy't er hie by syn peetmuoike, de Leanansidhe (sjoch: Grave Peril). Se wol in oerienkomst mei him slute: Harry moat trije kear wat foar har dwaan om 'e skuld ôf te lossen, en hy mei ûnbeheind dingen wegerje sûnder dat syn skuld dêrtroch oprint. Om't er gjin oare kar hat, giet Harry dêrmei akkoart. Mab freget him dan as earste fan 'e trije dingen om as har offisjele gesant de moard op in minske, de keunstner Ronald Reuel, te ûndersykjen. Harry wegeret, mar foar't se har ôfjout, seit Mab dat se der wis fan is dat er him betinke en har har sin jaan sil.
Neitiid hastiget Harry him nei de gearkomste dy't de Wite Ried fan Tsjoenderij yn Chicago hâldt. Dêr moetet er syn âlde pleechheit en mentor wer, Ebenezar McCoy, in Skot dy't al sûnt de Frânske en Yndiaanske Oarloch yn Noard-Amearika tahâldt (tsjoenders libje tige lang) en de lêste pear iuwen yn it heuvellân fan Missoery wennet. Dyselde ferteld him dat it tige faai mei him stiet: Arthur Langtry, de Merlyn (de foarsitter fan 'e Hege Ried fan 'e Wite Ried fan Tsjoenderij), wol fan Harry ôf. Dêrom hat Ebenezar twa leden fan 'e Hege Ried meibrocht om mei Harry yn 'e kunde te kommen, de Afro-Amerikaanske tsjoenster Martha Liberty, en de Yndiaanske medisynman Joe Listens-to-Wind. In trêde lid dat mooglik sympatyk foar Harry oer stean soe, de Rus Simon Pietrovich, blykt lykwols by in oanfal fan 'e reade fampieren op syn wente yn Archangelsk omkommen te wêzen. As fuort nei it begjin fan 'e gearkomste de Merlyn it frijkommen plak yn 'e Hege Ried opfolje wol mei ien fan syn meistanners, stekt Ebenezar dêr in stokje foar en nimt er sels dat plak yn, dêr't er omreden fan syn senioriteit rjocht op hat. Hy hat in grouwéligen hekel oan it wurk dat mei sa'n posysje mank giet, en docht dit inkeld om Harry te rêden.
Der folget in útinoarsetting troch Donald Morgan, it haad fan 'e warders fan 'e Wite Ried, oer de oarlochssitewaasje mei it Reade Hôf. De Wite Ried is yn it neidiel yn in moderne striid, mei't tsjoenderij fan natuere moderne technology sabotearret. Tsjoenders kinne harren dêrtroch bygelyks net yn fleantugen ferpleatse. Om dat neidiel op te heffen is it fan it grutste belang dat de Wite Ried in oerienkomst slút mei ien fan 'e keninginnen fan 'e ierdgeasten, sadat se har fluch nei oare parten fan 'e wrâld ferpleatse kinne fia de parallelle boppenatuerlike wrâld fan it Nevernever. De boadskipper dy't útstjoerd wie nei keninginne Titania, is weromkommen mei it beskie dat it Simmerhôf neutraal bliuwe sil yn 'e oarloch tusken de Wite Ried en it Reade Hôf. De boadskipper dy't útstjoerd wie nei keninginne Mab is noch net weromkeard.
As dêrnei de stimming holden wurdt, binne de Merlyn, LaFortier en Oerâlde Mai, in Easterske tsjoenderesse, foar it ôfnimmen fan Harry syn rang as tsjoender, wylst Ebenezar, Martha Liberty en Joe Listens-to-Wind dêrop tsjin binne. De beslissende stim is oan it sânde lid fan 'e Hege Ried, de mysterieuze Middeneastlike tsjoender dy't bekendstiet as 'de Poartewachter'. Dyselde jout oan dat er earst hearre wol wat de boadskipper te sizzen hat. Wylst de oare oanwêzigen har yn betizing ôffreegje wêr't er it oer hat, wurde de doarren fan 'e seal iepensmiten en wurdt de heal beferzen boadskipper binnenbrocht dy't de Wite Ried nei keninginne Mab stjoerd hie. Ear't er it bewustwêzen ferliest, wit de man út te bringen dat it Winterhôf fan 'e ierdgeasten de leden fan 'e Wite Ried frije trochtocht jout troch syn diel fan it Nevernever op it betingst dat foldien wurdt oan it fersyk dat keninginne Mab al dien hat. Net ien dy't wit hokker fersyk dat is, behalven Harry, dy't beseft dat Mab him moai fêstset hat. Hy jout foar de Ried oer ta dat Mab him earder dy deis opsocht hat mei it fersyk om as har offisjele gesant in moard te ûndersykjen. De Poartewachter stelt foar om dat in test wêze te litten foar Harry: as er foar de Wite Ried de meiwurking fan keninginne Mab wit te winnen, sil er syn rang fan tsjoender behâlde; slagget him dat net, dan ferliest er syn rang en wurdt er útlevere oan it Reade Hôf.
As Harry har freget om it plysjedossier oer de dea fan Ronald Reuel ynsjen te meien, giet Murphy dêrmei akkoart op betingst dat sy by it ûndersyk belutsen wurde sil. Hoewol't Harry har it leafst sa folle mooglik beskermje en dus sa fier mooglik by Mab-en-dy wei hâlde soe, beseft er dat dat net kin, en dat it foar Murphy sels miskien wol it bêste is as se har eangsten ûnder eagen sjocht. Dat, hy stimt yn mei har betingst, en Murphy printet dy dielen fan it plysjedossier foar him út dy't se thús fia de kompjûter besette kin. Ronald Reuel, in keunstner fan yn 'e santich, is thús ûnder oan 'e trep fûn mei in brutsen nekke en ferwûnings dy't oerienkomme mei in fal. De plysje hat dêrom ornearre dat syn dea in ûngelok wie. Mab neamde it lykwols in moard, en Harry hat gjin reden om datoangeande oan har kennis fan saken te twifeljen. Yn it plysjerapport ûntdekt er boppedat oanwizings dy't derop wize dat immen troch in poarte út it Nevernever wei de wente fan Reuel ynkrongen is. As dat sa is, is it ek gjin wûnder dat de befeiligingskamera's om it hûs hinne neat ûngewoans registrearre hawwe.
Nei syn besyk oan Murphy komt Harry te neare nacht thús, dêr't er opwachte wurdt troch de offisjele gesant dy't troch keninginne Titania fan it Simmerhôf fan 'e ierdgeasten oansteld is om 'e moard op Reuel te ûndersykjen. Dat blykt nimmen oars te wêzen as Elaine Mallory, Harry syn earste leafde. Elaine is in tsjoenster dy't tegearre mei Harry fan tsien- oant en mei sechstjinjierrige leeftyd yn 'e gryp fan 'e warlock Justin DuMorne ferkeard hat. Meitiid rekken se fereale opinoar en krigen se ferkearing. Doe't DuMorne Harry ferliede woe ta it kwea, en Harry him ôfstegere, besocht DuMorne Harry syn frije wil te ûntnimmen. Harry focht werom en troch mear gelok as wiisheid wist er de warlock te ferslaan en deadzjen yn in brân dy't it hiele hûs ferwuostge. By dy konfrontaasje waard Harry ferret troch Elaine, dy't him bûn mei magyske bannen, sadat DuMorne oer him gear koe. Harry hat altyd miend dat Elaine krekt as DuMorne ek yn 'e flammen omkommen wie dy't hy oproppen hie, en om har sûn en wol werom te sjen is foar him dan ek in grutte skok.
Om't sokke ridders tige dreech te deadzjen binne, krimpt dêrmei Harry syn list fan fertochten flink yn. In tsjoender soe it dwaan kinnen hawwe (hoewol wierskynlik net op sa'n temûke wize as it dien is), mar hast alle tsjoenders binne op 't heden besteld mei de oarloch mei it Reade Hôf. Elaine, sa beseft Harry, is wol in mooglike fertochte. Fierders soe de Winterridder it dien hawwe kinne en ien fan 'e keninginnen. Bob leit út dat sawol it Simmerhôf as it Winterhôf eins trije keninginnen hat: de hjoeddeistige keninginne, de eardere keninginne (de 'mem') en de takomstige keninginne (de 'frouwe'). De hjoeddeistige keninginnen binne Mab en Titania, wylst de frouwen Maeve en Aurora hjitte. Bob wiist der ek op dat de moard op in ridder foar Mab en Titania net sa'n grut probleem wêze soe, mei't ridders komme en geane. Dat bringt Harry yn 't sin dat Mab tsjin him sein hat dat der by de moard op Reuel wat stellen wie dat weromfûn wurde moast. Hy en Bob riddenearje dat it allinnich mar gean kin om 'e macht dêr't Titania Reuel mei bejeftige hie. Normaal sprutsen soe dy by de dea fan 'e Simmerridder weromkeare moatte nei Titania, mar as dat net bard is, is Titania no swakker as Mab. Dêrmei is it lykwicht wei, en dat hat alderhanne aaklike gefolgen foar ûnder mear it waar en it klimaat, want as Mab oanhâldend sterker bliuwt, kin de minsklike wrâld him tariede op in nije iistiid.
Mei dy wittenskip giet Harry der de oare deis op út om ris yn it appartemint fan Reuel om te sneupen. As er dêr arrivearret, is de doar lykwols al iepenbrutsen en trappearret er in reuseftige keardel dy't Reuel syn ynboel oer de kop hellet op 'e siik nei it ien of oar. Hy hat al in pûdfol guod sammele. Harry docht him foar as in besoarger (sa is er ek by de portier lâns kommen) en lit de man tekenje foar in pakje wylst er in stikje papier út 'e iepensteande pûde gaudievet. De namme dy't de man jout is "Grum". Hoewol't er net sjoen hat dat Harry wat út 'e pûde pakt hat, seit er dat er magy rûke kin en falt er Harry oan. It blykt in oger te wêzen, dy't, as er syn falske minsklike uterlik ferliest, 3.65 m lang is en boppedat ymmún foar Harry syn tsjoenderij. De konfrontaasje hie nei alle gedachten Harry syn dea wurden, as in âlde buorfrou net lûdroftich begûn wie te kleien oer it kabaal fan 'e fjochtpartij en dêr it boadskip oan tafoege hie dat se de plysje skille hie. Grum makket him dan út 'e fuotten, en as Harry wat bekommen is, docht er itselde. It stikje papier blykt in foto te wêzen fan Reuel mei fjouwer jongere minsken, twa manlju en twa froulju. Neitiid giet Harry nei it krematoarium dêr't de routsjinst foar Reuel holden wurdt, en dêr't er de beide jongemannen en ien fan 'e froulju fan 'e foto sjocht. As se him gewaar wurde, jouwe se har troch de efterdoar ôf. Hy folget harren, mar wurdt troch de jonge frou yninoar slein en yn in ôffalcontainer smiten ear't er útlizze kin wat er fan harren wol. Dêr fynt Billy Borden, de jonge wearwolf, him, dy't Harry opskille hie om him te helpen. Lykas frege hat Billy in pizza meinommen. Harry ropt it elfke Toet-toet en dy syn trewanten op, wêrnei't er harren omkeapet mei de pizza, dêr't elfkes sljocht nei binne, om te fertellen wêr't Maeve, de frouwe fan it Winterhôf, en Aurora, de frouwe fan it Simmerhôf, har ophâlde. Toet-toet fertelt dat Maeve har ferline hjerst, doe't troch tadwaan fan 'e geast fan Kravos de grinzen tusken dizze wrâld en it Nevernever tige poreus wurden wiene (sjoch: Grave Peril), yn 'e ferlitten tunnels ûnder Chicago fêstige hat. Dêrop is ek Aurora út it Nevernever oerkommen om har boppe-op ien fan 'e wolkekliuwers yn 'e stêd nei wenjen te setten.
Harry en Billy litte har troch it elfke Elidee nei it plak yn 'e tunnels ûnder Chicago liede, dêr't Maeve har fêstige hat. Nei't se dêr oankommen binne, wegeret Maeve lykwols antwurd te jaan op 'e fraach oft sy Reuel fermoarde of fermoardzje litten hat. Ynstee stjoert se ien fan har ûnderhearrigen, de boppenatuerlik kreaze Jen, dy't griene tosken hat, op Harry ôf om him te ferlieden. Harry is lykwols net sa maklik ôf te lieden. By Maeve komt Harry ek yn 'e kunde mei de Winterridder, de gewelddiedige drugsferslaafde Lloyd Slate. Dy ûntkent dat er Reuel fermoarde hat, mar hy is in minske, en kin dus planút lige, eat dat ierdgeasten net kinne. Slate bringt Maeve it ien of oar dêr't se tige nei útsjocht, mar as se it doaske iepene hat, blykt der net yn te sitten wat se ferwachte. Se reägearret har dan ôf op Slate, dy't him dêrop tsjin har keart. Maeve is al har tsjoenderij nedich om him tsjin te hâlden, wêrnei't se him troch Jen mei in ynjeksje fan drugs delbêdzje lit. Hoewol't Harry fan Maeve gjin antwurd op syn fraach krigen hat, ornearret er dat de Winterfrouwe de moardner net wêze kin om't se te ympulsyf is om in stekhâldend moardplan te betinken en boppedat magysk net feardich genôch om 'e Simmerridder te ferslaan.
Neitiid wurde Harry en Billy ûnderweis nei Harry syn auto oanholden troch de jonge frou en ien fan 'e jonge manlju dy't mei Ronald Reuel op 'e foto stiene. De jonge frou stelt harsels foar as Meryl, de jongeman as Fix en harren ôfwêzige freon as Ace. Meryl biedt Harry har ûntskuldigings oan foar it feit dat se him earder dy deis by de efterdoar fan it krematoarium yninoar slein en yn in ôffalcontainer smiten hat. Se skriuwt dat no ta oan in panykreäksje. Se fertelt Harry dat sy, Fix, Ace en harren fjirde freon Lily allegear healbloedbern binne dy't fuortkommen binne út relaasjes tusken minsken en ierdgeasten. Sa is de poatige Meryl de dochter fan in frou dy't ferkrêfte waard troch in trol. Om't se as healbloeden minder machtich binne as folbloed-ierdgeasten, waarden se yn it ferline tramtearre troch Maeve, de Winterfrouwe, oant Ronald Reuel harren ûnder syn hoede naam. No is Lily ferdwûn, en Meryl fermoedet dat Lloyd Slate, de Winterridder, dêrefter sit, dy't altyd al in ûnoangename belangstelling foar Lily hie. Meryl freget Harry om Lily te finen, mar Harry, dy't al mear as genôch te dwaan hat, moat har ôfwize. As se lykwols oanbiedt om dûbeld syn gebrûklike salaris te beteljen, beseft Harry, dy't fanwegen syn efterstallige hier driuwend ferlet fan jild hat, en dy't fan Mab en de Wite Ried gjin reade sint betelle kriget, dat er der it frij net ta hat om wurk te wegerjen. Dat hy ûnthjit Meryl dat er syn bêst dwaan sil om har freondinne werom te finen.
Neitiid stjoert Harry Billy derop út om 'e sikehuzen yn Chicago ôf te gean om nei Lily te sykjen, in saai putsje dat de jonge wearwolf lykwols sûnder gefaar op eigen manneboet dwaan kin. As Harry by syn auto komt, leit Elaine swierferwûne op 'e passazjiersstoel. Syn earste ympuls is om har nei it sikehûs te bringen, mar foar't se it bewustwêzen ferliest, makket Elaine him dúdlik dat se dat beslist net wol. Hy moat har nei Aurora, de Simmerfrouwe, ta bringe, op 'e top fan it Rothschild Hotel. Elaine hat der alle fertrouwen yn dat dy har genêze kin. Harry jout ta en bringt har dêrhinne, en de lytse Elidee, dy't noch altyd by him is, lit him sjen hoe't er by de Simmerfrouwe komme moat. Dêr hat Harry earst in konfrontaasje mei de sintaur Korrick en mei Talos, de seneskalk fan 'e Simmerfrouwe. As er úteinlik Aurora sels moetet, blykt hja in byldhouster te wêzen, dy't ferskate bylden fan Lily yn har tún stean hat om't it fanke gauris foar har posearre. Harry befreget har Lily, mar Aurora kin him datoangeande net helpe.
Wol stabilisearret de Simmerfrouwe Elaine. Se leit Harry ek út wêrom't de normaal sa kalme sídhe, dy't ommers ûnstjerlik binne en alle tiid hawwe, mei de saak-Reuel no ynienen sa'n haast lykje te hawwen. De macht dy't keninginne Titania oan Reuel jûn hat, en dy't no stellen is, makket in oansjenlik diel fan har magy út. De ierdgeasten fan it Simmerhôf binne dus ferswakke, en se binne der wis fan dat de ierdgeasten fan it Winterhôf dêr gebrûk fan meitsje sille troch harren oan te fallen sadree't it harren útkomt. Oer twa dagen is it midsimmer, de langste dei, as de it Simmerhôf op it toppunt fan syn macht is. Dêrnei sil it Winterhôf stadichoan wer oan macht winne. Dus as der striid komt, hawwe de ierdgeasten fan it Simmerhôf no de bêste kâns om te winnen. Keninginne Titania risselwearret dêrom foar oarloch, en no't Elaine neat mear dwaan kin, is Harry de iennichste dy't dy oarloch keare kin.
Harry beseft nei it petear mei Aurora dat er net folle tiid hat om 'e saak-Reuel op te lossen, en hy reälisearret him ek dat er ferlet hat fan help. Dêrom praat er jûns let mei Murphy ôf yn in Walmart-winkelsintrum, dêr't er har yn it byhearrende kafee foar it earst alles fertelt: oer DuMorne en Elaine, de Wite Ried, Susan en de oarloch mei it Reade Hôf dy't er begûn is, en oer de opdracht fan Mab, wat er oangeande de saak-Reuel oant safier ûntdutsen hat en hoe't it lân derhinne leit mei it Winterhôf en it Simmerhôf. Murphy stelt Harry dan in pear skerpsinnige fragen, dy't him beseffe litte dat er Mab nei alle gedachten, krekt as Maeve, Aurora en Lloyd Slate, fan syn listke mei fertochten skrasse kin.
Ear't Harry en Murphy alhiel útpraat binne, wurde se yn it winkelsintrum ynienen oanfallen troch deselde froulike ghoul dy't Harry de deis tefoaren yn it park besocht te fermoardzjen, en dy't Murphy identifisearret as in sochte hierlinge en searjemoardneresse dy't maskerearret as in minske ûnder de namme 'de Tigerinne'. Harry miende mar dat de Tigerinne foar it Reade Hôf wurke, mar as se fersterking kriget fan in ûnbekende skerpskutter, de oger Grum en in út planten gearstald meunster dat net oer izer kin (en dus in soarte fan ierdgeast wêze moat), begjint er him ôf te freegjen oft soms ien fan 'e keninginnen fan 'e ierdgeasten him al fan it begjin ôf oan dea hawwe wol. Harry en Murphy witte mar amperoan libben fuort te kommen trochdat Murphy de ghoul trochsingelet mei kûgels en sawol de oger as it planteding te liif giet mei in keatlingseage fan stiel (dat in soarte fan izer is). Se ûntkomme oan 'e skerpskutter trochdat sirenes de komst fan 'e plysje oankundigje. Harry bringt Murphy, dy't yn it gefjocht har knibbel ferknoffele hat, nei de Alpha's ta, dy't mei har nei it sikehûs geane.
Underwilens moat Harry keninginne Mab en keninginne Titania en de beide keninginnen-mem noch oer de moard op Reuel ûnderstean. Dêrta hat er ferlet fan in gids troch it Nevernever, dat hy siket in stil plak oan 'e noardlike stedsrâne fan Chicago by de kust fan 'e Michiganmar op, dêr't er syn peetmuoike opropt, de Leanansidhe (of 'Lea', sa't se har neame lit). As Harry har it ferwyt makket dat sy inkeld nei him omsjocht as it har útkomt, lit se him witte dat sy him dy deis al twa kear it libben rêden hat: Lea die har foar as de âlde buorfrou fan Reuel dy't foarkaam dat Grum Harry deasloech, en sy brocht ek it lûd fan 'e plysjesirenes fuort dat makke dat de skerpskutter by it winkelsintrum útnaaide, sadat Harry en Murphy dêrwei ûntkomme koene. Lea stimt dermei yn om Harry mei te nimmen nei it Nevernever, mar ynstee dat se him by Mab of Titania bringt, lit se him dêr de Stiennen Tafel sjen, in magysk foarwerp dat de macht fan 'e besitter fuortsterket troch it bloed dat derop fergetten wurdt. Fan midwinter oant midsimmer is de Tafel yn besit fan it Simmerhôf, en fan midsimmer oant midwinter is er yn it besit fan it Winterhôf. No, twa dagen foar midsimmer, hat Titania har legermacht opdracht jûn om 'e Stiennen Tafel te ferdigenjen tsjin 'e legers fan 'e Winter. Ut 'e maneuvers kin Harry opmeitsje dat Titania tinkt dat immen út it Winterhôf de macht stellen hat dy't se oan Ronald Reuel jûn hie, wylst Mab reägearret op in manear dy't derop wiist dat se ûnwis is wat Titania yn 't sin hat, wat betsjutte soe dat Mab net efter de dieverij sit. Nei't er dat sjoen hat, bringt Lea Harry wer werom nei de stjerlike wrâld, mei't se net machtigernôch is om him by de keninginnen-mem te bringen.
Neitiid spoart Harry Elaine op, dy't fan har ferwûnings genêzen is troch Aurora. Se ferbliuwt op dat stuit yn in hotel by de Ynternasjonale Lofthaven O'Hare, mei't se fan doel is út te piken ear't de oarloch útbrekt. Harry hat ûnderwilens útriddenearre dat Lloyd Slate, de Winterridder, efter de oanfal op Elaine siet, en dat it doaske dat er yn oanwêzigens fan Harry by Maeve brocht, in mês befette mei Elaine har bloed derop. Om't Elaine har tsjin syn oanfal ferdigene hie troch fjoer op te roppen, wie it bloed lykwols útdrûge rekke en dêrmei ûnbrûkber wurden foar magy (wat Maeve har teloarstelling en lulkens ferklearre). Ek de oanfal op Harry en Murphy yn it Walmart-winkelsintrum soe ferklearre wurde kinne as Maeve derefter sit, mar Harry tinkt dat se dêr net fernimstich genôch foar is. Elaine helpt him út 'e dream troch him dúdlik te meitsjen dat Maeve graach beare mei dat se in psychoatyske nymfomane is, mar dat dat mar in rol is dy't se spilet.
Harry bepraat Elaine om har kontakten yn it Simmerhôf te brûken en beset in gids dy't harren nei de keninginnen-mem bringe kin. Ear't se dêr komme kinne, moatte se earst in demoanyske ienhoarn oerwinne dy't it wenplak fan 'e beide keninginnen-mem bewekket. Wylst Elaine de ienhoarn yn betwang hâldt, bejout Harry him nei de wente fan Mem Winter en Mem Simmer, de beide machtichste wêzens fan it Nevernever. Dy dogge harren foar as in pear âlde wyfkes dy't tegearre yn in arbeidershúske wenje. Ynstee fan dat se Harry syn fragen beäntwurdzje, twinge se him om logysk nei te tinken. De macht fan 'e Simmerridder, dy't stellen is, kin net yn isolaasje bestean. As de Simmerrider stjert, sa fertelt Mem Simmer, keart de macht dêr't er mei bejeftige is daliks werom nei de neiste foarm fan 'e Simmerkeninginne, dy't der in nije Simmerridder mei bejeftiget. It bestiet net dat Titania net witte soe wêr't har eigen macht is, of it moat wêze dat de macht fêstsit yn eat dat gjin minske is. Harry beseft dan dat de macht fan 'e Simmerridder by de dea fan Reuel daliks weromkeard wêze moat nei Aurora, de Simmerfrouwe, dy't har ommers yn Chicago befûn en dus de neiste foarm fan 'e Simmerkeninginne wie. As Aurora de macht net mear hat, betsjut it dat se immen oars dermei bejeftige hat. Harry tinkt werom oan 'e bylden fan 'e healbloed Lily yn Aurora har tún en reälisearret him dat Aurora de macht fan 'e Simmerridder trochjûn hawwe moat oan Lily, dy't se fuort dêrnei betsjoend hat om in stânbyld fan stien te wurden. De macht fan 'e Simmerridder sit dêrom fêst yn 'e stien en kin net waarnommen wurde.
Mem Simmer kin Harry fierders net helpe om't se net fanwegen komme kin tsjin ien fan 'e oare Simmerkeninginnen. Mem Winter jout Harry in breide lapke, dat eltse betsjoening ferbrekke sil as er it derop leit en it jern úthellet. Harry beseft dat er dêrmei ek Susan har fampirisme genêze kin, en stiet fuort yn twastriid wat er mei it lapke oan sil. As er fuortgiet, ûntskuldiget er him foar de skea dy't hy en Elaine oan 'e ienhoarn tabrocht hawwe, wat foar Mem Winter oanlieding is om te freegjen: "Hokker ienhoarn?" Om't Harry yn gedachten tefolle dwaande is mei wat er mei it lapke fan Mem Winter dwaan kin, beseft er te let wat dat betsjut. Hy wurdt fuort bûten de wente fan 'e keninginnen-mem oerfallen en bewusteleas slein, en as er wer bykomt, is er finzennommen troch Aurora (dy't him it breide lapke ôfnommen hat), de oger Grum, de ienhoarn, Elaine en de Winterridder Lloyd Slate, dy't blike gear te wurkjen. Harry kin dan de lêste puzelstikjes teplak lizze: Slate hatet Maeve, de Winterfrouwe, en hat it dêrom op in akkoartsje goaid mei Aurora, dy't him wraak ûnthjitten hat. Dêrta hat Slate foar har Reuel fermoarde. Grum en de ienhoarn binne twa oare trewanten fan Aurora: har seneskalk Talos en de sintaur Korrick. As er dat lûdop seit, litte dy beiden yndie harren falske uterlik slûpe en nimme harren wiere foarm oan. Aurora blykt geastlik net alhiel te dogen: se is derop út om 'e syklus fan striid tusken it Simmerhôf en it Winterhôf te trochbrekken troch in oarloch út te lokjen. Dat de stjerlike wrâld dêr de dupe fan wurde sil, nimt se op 'e keap ta. Elaine helpt har om't se djip by Aurora yn 'e skuld stiet.
As Harry mei de Alpha's, Meryl en Fix yn 'e neite fan 'e Stiennen Tafel it Nevernever ynkringt, stjitte se op in slachfjild: de oarloch tusken it Winterhôf en it Simmerhôf is al útbrutsen. Harry rapportearret syn befinings oer Aurora oan Mab, dy't him oanwizings jout hoe't er by de Stiennen Tafel komme kin. Harry en syn selskipslju klearje harsels in wei dwers troch it striidgeraas, oant se deunby de Stiennen Tafel op Aurora en har trewanten stjitte. Wylst de Simmerfrouwe sels en de sintaur Korrick, dy't it stiennen byld fan Lily draacht, har nei de Stiennen Tafel ta hastigje, geane har ûnderhearrigen ûnder lieding fan har seneskalk Talos en de Winterridder Lloyd Slate de striid mei Harry-en-dy oan. Meryl wurdt deadlik ferwûne troch Slate, dy't har yn 'e rêch oanfalt. Dat bringt de spjochtige monteur Fix ta razernij, en hy slacht de Winterridder heal dea mei in oergrutte stielene bako. Underwilens wit Harry sels Talos bûten gefjocht te stellen troch him del te sjitten. As Harry-en-dy ûnder de foet rûn drige te wurden troch Talos syn ûnderhearrigen, wurde se rêden troch in rutertroep fan it Winterhôf dy't ûnder lieding stiet fan 'e Winterfrouwe Maeve.
Harry set efter Aurora oan, en wylst de Alpha's Korrick ôfliede, ûntfytmannet er har it lapke fan Mem Winter. Se oermasteret him lykwols mei har sterkere magy en nimt it ding werom, wylst se himsels fêstset oan 'e grûn. It lêst oerbleaune lid fan Talos syn rutertroep komt dan op him ta, mar as dy de helm ôfdocht, blykt it Elaine te wêzen. Se helpt Harry om los te kommen en de Stiennen Tafel wer te berikken. It is ûnderwilens nei midsnacht, sadat de Tafel ta it Winterhôf heart. Aurora hat mei it lapke de ferstienning fan Lily ûngedien makke, en no risselwearret se om it betize fanke op 'e Stiennen Tafel te deadzjen, sadat de macht fan 'e Simmerridder foargoed nei it Winterhôf gean sil. Harry besiket har tsjin te hâlden, mar rekket yn gefjocht mei Talos, dy't wer by besleur kommen is. Talos wurdt op syn beurt útskeakele troch de stjerrende Meryl. Harry spilet dan syn lêste troefkaart út troch de sporttas te iepenjen dy't er al dy tiid oer it skouder hingjen hie. Dêrút komt Toet-toet oan it haad fan in swaarm elfkes te foarskyn, dy't Harry bewappene hat mei stielene meskes mei plestik hânsels. Se falle fan alle kanten op Aurora oan, dy't gjin ferwar hat tsjin stiel, dat ommers in soarte fan izer is. Aurora stjert yn Harry syn earms, wêrnei't er sels ek in skoftke út 'e tiid rekket.
As er wer by besleur komt, is de oarloch stillein. Mab freget Harry om 'e nije Winterridder te wurden, mar dat stegeret Harry wisberet ôf. Dêrop seit Mab dat se dan mar sjen moat om 'e finzennommen Lloyd Slate yn libben te hâlden oant se Harry op 'e nij freegje kin. Ek seit se ta har oan 'e ôfspraak te hâlden: Harry hat no in trêdepart fan syn skuld oan har ynlost, en de Wite Ried mei gebrûk meitsje fan 'e paden troch it Nevernever dy't oer de gerjochtichheid fan it Winterhôf rinne. Neitiid komme Ebenezar McCoy en de Poartewachter, dy't Harry en de Alpha's nei hûs ta bringe. Letter, nei't Harry yn syn eigen bêd wekker wurden is, fertelt Billy him dat de Alpha's allegear libben út 'e striid kommen binne, hoewol't se yn totaal 155 hechtings nedich wiene. De nije Simmerfrouwe, Lily, siket Harry op om him te betankjen foar it rêden fan har libben. Se leit him út dat de macht fan 'e Simmerfrouwe op har oergien is by de dea fan Aurora, om't sy, trochdat se in ierdgeast is en de macht fan 'e Simmerridder hie, blykber op dat stuit de neiste foarm 'e Simmerkeninginne wie. De macht fan 'e Simmerridder hat se ûnderwilens trochjûn oan Fix, de iennichst oerbleaune fan har freonen. Letter wurdt Harry opsocht troch Elaine, dy't ôfskie nimme wol. Se set ôf mei ûnbekende bestimming. En Harry, dy't har eins oanjaan moatte soe by de Wite Ried, beslút dat net te dwaan.
Jos van Manen Pieters
Sy skreau tritich boeken. Gefoelige ûnderwerpen lykas ynsest gie se net út de wei. De romanrige "De Tuinfluitertrilogy" hie se it measte súkses mei; dy rige ferskynde fan 1955 ôf oan en waard tal fan kearen fannijs printe. Totaal binne der fjower miljoen boeken fan har ferkocht en bibleteken liene har wurk noch in protte út. Nei 1995 hat hja net mear publisearre.
Yn de jierren 60 krige se de Athos-priis. Jos van Manen Pieters wenne yn Ede dêr't hja yn de âldens fan 84 jier ek stoar.
Draft Day
Draft Day is in Amerikaansk sportdrama út 2014 ûnder rezjy fan Ivan Reitman, mei yn 'e haadrollen Kevin Costner en Jennifer Garner. De titel ferwiist nei de draft ("detasjearring") fan 'e National Football League (NFL), wêrby't op basis fan yngewikkelde regels troch profteams út it Amerikaansk fuotbal nije spilers ferdield wurde. It ferhaal fan 'e film draait om Sonny Weaver jr., de algemien direkteur fan 'e Cleveland Browns, dy't mei sawol problemen op it wurk as swierrichheden thús kampt wylst er ûnder swiere druk fan 'e fans syn team foar it kommende sportseizoen gearstelle moat. Draft Day krige mingde resinsjes fan 'e filmkritisy en flopte yn 'e bioskopen.
Plot
It is de moarn fan 'e draft ("detasjearring"), de dei dat de profesjonele Amerikaansk fuotbalteams fan 'e NFL fia in systeem mei yngewikkelde regels nije spilers kieze dy't harsels bewiisd hawwe yn 'e amateurtûke fan 'e sport, besteande út universiteitsteams. Sonny Weaver jr., de algemien direkteur fan 'e Cleveland Browns, stiet ûnder swiere druk. Hoewol't er syn funksje al twa jier beklaait, is it de earste kear dat er in goed team gearstalle kin. Yn syn earste jier urf er it besteande team fan syn foargonger (te witten: syn eigen heit, Sonny Weaver sr.). En yn syn twadde jier makke er in falske start doe't stjerspiler Brian Drew al rillegau útfoel troch blessueres.
De fans hawwe lykwols net folle fertrouwen yn Weaver, en hy leit yn Cleveland op in minne namme sûnt er syn heit, in ikoan fan 'e klub, ûntslein hat. Op it wurk botst Weaver op deistige basis mei Vince Penn, de trainer dy't troch syn heit oanlutsen is. Yn 'e priveesfear hat it resinte ferstjerren fan syn heit, in wike earder, ta spannings laat yn 'e bân mei syn mem. En krekt fan 'e moarn hat Ali Parker, de salarisanalyste fan 'e Browns, mei wa't er al in skoftke min oft mear temûk in relaasje ûnderhâldt, him ferteld dat se swier rekke is. Weaver syn minder as entûsjaste reäksje op dat nijs falt by har net yn goede ierde. Se seit dat se der alle begryp foar hat, en rasjoneel is dat miskien ek wol sa, mar it is Weaver dúdlik dat er wat goed te meitsjen hat, en dat kin er der hjoed no krekt net by hawwe.
De ruil lekt suver fuortendaliks út fia de sosjale media, en de fans fan 'e Browns binne der withoe entûsjast oer. De lieding fan it team en de spilers binne ferdield, wêrby't trainer Penn de opposysje oanfiert. Penn fynt yn it foarste plak de priis fierstente heech, mei't it opjaan fan 'e kar yn 'e earste omgong foar de kommende trije jier it dochs al net goed prestearjende team neffens him oer de râne fan 'e ôfgrûn helpe sil. Boppedat hawwe de Browns neffens him al in prima quarterback: Brian Drew. Dy syn blessueres soene no genêzen wêze, mar Weaver hat dêr syn twifels oer.
It útlekken fan 'e ruil is dien yn in twitterberjocht fan Vontae Mack, in linebacker fan 'e Steatsuniversiteit fan Ohio, op wa't Weaver oarspronklik syn sinnen set hie om't er wist dat er Callahan net krije koe. Weaver skillet Mack op om him it leksum te lêzen, mar Mack hâldt út dat Weaver op it punt stiet in domme set te begean, en riedt him oan om nochris goed te sjen nei fideomateriaal fan in wedstryd tusken syn team en dat fan Callahan. Trainer Penn beävensearret dat Weaver opskille wurdt troch de algemien direkteur fan 'e Buffalo Bills, dy't him in ruil oanbiedt wêrby't Callahan nei de Bills ta gean soe, mar Weaver giet dêr net op yn. Dochs begjint er te twifeljen oan 'e kapasiteiten fan Callahan, dat hy jout de ôfdieling ûndersyk opdracht om nochris nei him te sjen.
Ut it ûndersyk komt oan it ljocht dat Callahan gjin teamspiler is, en as Weaver úteinlik tajout oan syn nijsgjirrigens en de bylden besjocht dêr't Vontae Mack him nei ferwiisd hat, docht bliken dat Callahan ek problemen hat mei prestearjen ûnder druk. Weaver syn twifels nimme ta, mar hy wurdt ôflaat troch syn oanhâldende besykjen om tusken de bedriuwen troch syn relaasjeproblemen mei Ali út te praten yn in foarriekast (om't dat it iennichste plak is dêr't se allinnich wêze kinne). In oare ôflieding, dy't Weaver no net brûke kin, is in lulke Brian Drew, dy't, út eangst om troch Callahan ferfongen te wurden, agressyf reägearret en Weaver syn kantoar koart en klien slacht. Dan komt syn mem ek nochris opdaagjen, dy't krekt hjoed de jiske fan syn heit útstruie wol oer it nei him ferneamde trainingsfjild.
Under de petearen mei Ali komt oan it ljocht dat syn ûntslaan fan syn heit justjes oars lei as dat de bûtenwacht oannimt. De âldman hie it nammentlik oan it hert, en it wurk waard him tefolle. Hy ferhipte it lykwols om út himsels op te stappen, oant Weaver syn mem him frege om syn heit dan mar te ûntslaan. Nei ferskate falske starts wit Weaver him mei Ali te fermoedsoenjen as er har úteinlik freget wat sy wol. Se seit dat se gjin geheim mear wêze wol.
As de live op 'e Amerikaanske tillefyzje útstjoerde draft dy jûns begjint, wrakselet Weaver noch altyd mei wat er dwaan moat. Uteinlik skillet er syn kar troch nei de fertsjintwurdiger fan 'e Browns by de draft sûnder oerlis mei trainer Penn of syn oare neiste meiwurkers. As de kar fan 'e Browns op 'e tillefyzje bekendmakke wurdt, en it Vontae Mack blykt te wêzen, komt dat net inkeld foar Penn en de rest fan 'e lieding fan 'e Browns as in skok, mar ek foar Browns-eigner Molina, dy't by persoanlik by de draft oanwêzich is. Hy is poer en pakt daliks it fleantúch werom nei Cleveland om Weaver it mannewaar op te sizzen. Penn is ek sa lulk as in tuorre en driget ûntslach te nimmen.
De liedings fan 'e oare teams fan 'e NFL bliuwe ûnderwilens yn ferbjustering en betizing efter. Se freegje harren ôf oft Weaver soms wat oer Callahan wit dat sy net witte, en de earstfolgjende teams slane him oer om oare spilers te kiezen. De Seattle Seahawks wolle him lykwols noch altyd graach hawwe. Sy hawwe no de sânde kar (dy't oarspronklik fan 'e Browns wie), en Tom Michaels beskôget it as in bûtenkânske: hy hat Weaver witwat ôftroggele, en no kin er likegoed noch de spiler kieze dy't er dochs altyd al hawwe woe. En dat komt him goed út, want fanwegen de oerienkomst mei de Browns earder dy deis, wêrfan't eltsenien ferwachte dat dêrmei Callahan foar de Seahawks ferlern gean soe, is syn posysje swier ûnder druk kommen te stean.
Mar Weaver sjocht no in mooglikheid om wat werom te winnen foar de Browns. Hy nimt kontakt op mei Jeff Carson, de nije algemien direkteur fan 'e Jacksonville Jaguars, dy't de sechsde kar hawwe. Troch it links lizze litten fan Callahan binne de spilers dy't Carson op it each hie no troch oare teams keazen. Weaver riedt him oan om betinktiid te keapjen troch de sechsde kar oan him ôf te stean. Dat liket Carson wol wat, en de beide mannen komme oerien dat de Jaguars yn ruil dêrfoar de kar fan 'e Browns yn 'e twadde omgong fan 'e folgjende trije jier krije.
As dy oerienkomst beklonken is, skillet Weaver Tom Michaels op. Om't de Browns no noch in kear kieze meie foar't de Seahawks oan 'e beurt binne, driget er dermei om Callahan dochs noch foar de noas fan 'e Seahawks wei te kaapjen. Hy easket fan Michaels dat dy him net inkeld de kar fan 'e Browns yn 'e earste omgong fan 'e folgjende trije jier weromjout, mar ek noch punt returner David Putney oan 'e Browns ôfstiet. Nei spannende ûnderhannelings ûnder tiidsdruk jout Michaels ta. Dêrop kiest Weaver foar de sechde kar running back Ray Jennings, wêrmei't er ek trainer Penn tefreden stelt. De Seahawks kieze dêrnei yndie Callahan. Molina, dy't ûnderwilens wer yn Cleveland arrivearre is, kin allinne mar fêststelle dat Weaver mei syn hantsjebakken en gedraai yndie wat spektakulêrs dien hat.
De Browns fiere de útkomst fan 'e draft, dy't se as in grutte oerwinning fan it team sjogge. Weaver syn reputaasje by de Browns-fans is no feilich. As er nei it feest iepentlik mei Ali nei hûs giet, treffe se syn mem. Se lizze harren skeel by en syn mem lokwinsket him mei syn treflike prestaasje by de draft. Dêrop fertelt Weaver har dat se beppe wurdt.
Demon
In demon (útspr.: [de'mon] of ['demon], likernôch: "dee- mon " of " dee -mon"; meartal: demoanen) is boasaardige geast. It wurd is ôfkomstich út it Gryksk en giet werom op δαίμων, daimon, dat eins 'godheid' betsjut, en oarspronklik in frij neutrale lading hie. Yn it kristendom wurde demoanen yn 'e regel lykwols beskôge as fallene ingels en/of mindere duvels. Demoanen wurde dêrfandinne ek wol oantsjut as kweageast, hoewol't dat eins in minder spesifike beneaming is. De stúdzje nei demoanen is de demonology.
Draft Day
Produksje
Oarspronklik soe Draft Day oer de Buffalo Bills gean, út Buffalo (New York), mar dêr kamen de Cleveland Browns út Cleveland (Ohio) foar yn it plak doe't bliken die dat de produksjekosten yn Ohio folle leger útfoelen as yn New York. De film waard regissearre troch Ivan Reitman nei in senario fan Rajiv Joseph en Scott Rothman. As produsinten wiene by it projekt belutsen Reitman sels, Ali Bell en Joe Medjuck foar de filmstudio's Odd Lot Entertainment en The Montecito Picture Company. De kamerarezjy wie yn 'e hannen fan Eric Steelberg, en de filmmuzyk waard fersoarge troch John Debney.
It earste wat foar Draft Day filme waard, wiene de reäksjes fan fans by de echte draft fan 'e NFL fan 11 april 2013, sawol fan it publyk dat dêrby oanwêzich wie, as fan Browns-fans en pleatslike bars yn Cleveland. Cameo's mei echte persoanen, lykas NFL-kommissaris Roger Goodell en sportferslachjouwer Chris Berman waarden foarôfgeande en nei ôfrin fan dy draft filme. De eigentlike opnamen foar de film setten op 8 maaie 2013 útein. Foar Draft Day wie in budget beskikber fan $25 miljoen. De distribúsje fan 'e film waard fersoarge troch Summit Entertainment en Lionsgate Films. Draft Day gie op 7 april 2014 yn Los Angeles yn premiêre, wêrnei't de film op 11 april (draft-dei) iepene yn 'e Amerikaanske bioskopen.
Demon
Klassike Aldheid
Yn 'e Grykske Aldheid waarden demoanen yn 'e regel as goedaardich opfette. Mei dizze oantsjutting koe ferwiisd wurde in (mindere) godheid, mar ek nei in fergoade held, in beskermingel of in oarsoartige yntermediêr tusken minsken en goaden. Yn 'e dialooch Symposium, fan 'e wiisgear Plato, datearjend fan omtrint 384 f.Kr., beweart Sokrates bygelyks dat al it demoanyske healwei it godlike en it minsklike bestiet.
Draft Day
Untfangst
Draft Day krige mingde resinsjes fan 'e filmkritisy. Yn 'e Chicago Sun-Times joech Richard Roeper de film in 8 op in skaal fan 1 oant 10. Hy omskreau Draft Day as "in sentimintele, foarsisbere, soms ûnoannimlike, mar troch-fermaaklike âlderwetske film."
Jack Hamilton, fan 'e webside Slate hie der lykwols gjin goed wurdt foar oer. Hy skreau: "It 'filmmeitsjen' komt hjir del op derfoar te soargjen dat de kamera op minsken rjochte is dy't de plot fan 'e film oaninoar útlizze, it leafst wylst se logo's drage en foar mear logo's steane." Hy fûn ek dat de belutsenens fan 'e NFL by de film Draft Day te fleurich makke hie. "[It] is net sasear in film as wol in filmeftige infomercial foar in sympatikere, leafdefollere NFL." Dy organisaasje wie de ôfrûne jierren troffen troch arbeidskonflikten, skandalen en de oanhâldende krisis op it mêd fan CTE (groanyske traumatyske ensefalopaty, in harsensoandwaning dêr't Amerikaansk-fuotbalspilers oan lije troch it geweld op it fjild dêr't harren sport mei mank giet). Neffens Hamilton wie de reäksje fan 'e NFL op al dy tsjinrampen om noch hurder fêst te hâlden oan 'e eigen "fantasij fan paternalisme, en Draft Day is de pornofilm fan dy fantasij."
Demon
Klassike Aldheid
Yn Plato syn fisy op 'e kosmology spilen demoanen boppedat in grutte rol: yn 'e Timaeus skept de "Demiurch" it hielal en de mindere goaden, mar lit dêrnei it skeppen fan 'e minsken en de oare stjerlike wêzens oer oan 'e demoanen. Dêrby wurde demoanen min ofte mear foarsteld as ferhefte fâden fan 'e stjerlingen, en as beskermjende geasten dy't ferbûn binne mei de suvere rede. Lettere Aldgrykske auteurs ferwize ornaris ek nei de spirituële begelieding dy't demoanen oan stjerlingen biede. Dêrby wurdt harren de moreel kontrolearjende rol taparte fan 'e ynderlike stim fan it gewisse.
Draft Day
Untfangst
Andrew Brandt, in earder pleatsferfangend direkteur fan 'e Green Bay Packers, bekritisearre Draft Day om't de film neffens him "eltse wiere ôfskildering mist fan hoe't it om en ta giet by in NFL-team foarôfgeande oan en ûnder de draft." Ek fûn er Draft Day "minder reälistysk oer de sakekant fan sport as Jerry Maguire en Moneyball."
Demon
Klassike Aldheid
Yn 'e Romeinske Aldheid koene demoanen goedaardich wêze (en waarden dan agathadaemon neamd), mar der kamen ek boasaardige demoanen foar (dy't cacodaemon neamd waarden). De demoanen fan dy lêste soarte waarden neffens de Romeinen oanroppen troch tsjoenders, dy't harren help ôfsmeekje of ôftwinge koene.
Joadendom
Yn it joadendom wurde demoanen šedim (útspr. "sjee-dym") neamd, nei it Hebriuwske wurd foar 'geasten'. Mei't der frijwol gjin demoanen foarkomme yn 'e Joadske Bibel, binne de mienings mank de rabbinen oer it al of net bestean fan demoanen hjoed de dei ferdield. Yn elts gefal bestiet der gjin inkel dogma dat de joaden ferplichtet ta it leauwen yn it bestean fan demoanen, en sadwaande beskôget in grut diel fan 'e joaden demoanen as in foarm fan byleauwe.