cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gildebert I
Libben
Gildebert hie útsein syn âldste healbroer Teuderik I, noch trije bruorren dêr't de âldste fan Ingomer, ferstoar as bern. De oare twa wienen Klodomer en Klotarius I. Nei de dea fan harren heit Klovis yn 511 ferparte Teuderik, Klodomer, Gildebert en Klothar it ryk ûnder elkoar. Gildebert krige it kustgebiet tusken de Somme en Loire mei Bretanje en Brie en in westlik stik fan Akwitaanje. Parys waard syn residinsje.
Syn besykje om in stik grûngebiet (de Auvergne) fan syn healbroer Teuderik ôfhandich te meitsjen, mislearret. Letter adoptearret hy Teudebert I, de ienige soan fan Teuderik en bestimt him ta syn opfolger. Lykwols stjert Teudebert yn 547/548. Nei de definitive ûnderwerpen fan de Boergonden mei syn bruorren, slagget hy deryn syn Ryk mei parten fan Boergonje en de Provence. Ferskillende kearen fiert er kriich tsjin de Fisigoaten ûnder Amalrik en oerwint dy úteinlik (531) yn Narbonne.
Soestduinen
thumb|Wetterpompstasjon Soestduinen thumb|Treinstasjon Soestduinen Soestduinen is in plak yn de gemeente Soest yn de provinsje Utert. Soestduinen leit tusken de twa dielen fan sânferstowing de Soester Dunen: de "Lange Dunen" en de "Koarte Dunen".
De bebouwing fan Soestduinen bestiet foaral út filla's. It stasjon fan Soestduinen - oan it spoar tusken Utert en Amersfoort - is yn 1998 sluten. Lâns it spoar lei in lyts yndustryterrein fan de firma Kodak en it Jessurunkamp, in militêr depot. Beide terreinen binne yn de jierren 2008-2009 oan de natoer werom jûn.
Soestduinen stiet op in 34e plak yn de list fan rykste wiken fan Nederlân.
Natuerbad
Yn de wide omkriten stie Soestduinen bekend om it Soester Natuerbad, in fraai lizzend iepenloftswimbad oan de Van Weerden Poelmanwei. It bad waard yn 1933 oanlein yn it ramt fan de wurkferskaffing en yn 1961 yngreven fernijd. Yn 1990 waard it terrein troch de gemeente Soest ferkocht oan in projektûntwikkelder dy't der in golfbaan, in hotel (no it Hilton Royal Park) en inkele appartemintegebouwen sette liet.
Sport en rekreaasje
It plak leit oan de Europeeske wannelrûte E11, ek wol Marsekreammerpaad of Hannelswei neamd. De E11 rint fan Den Haach nei it easten, op dit momint oant de grins Poalen/Litouwen.
Jacob Baart de la Faille
Jacob Baart de la Faille (Ljouwert, 1 juny 1886 - Hiemstee (Noard-Hollân), 8 augustus 1959) wie in Belgysk-Nederlânske keunsthistoarikus en jurist.
Baart de la Faille wie in soan fan de Nederlanner fan Hugenoatsk komôf Cornelis Baart de la Faille en de Flaamske Henriette Adriana Krayenhoff. Hy studearre rjochten (dat gjin keunstskiednis) oan de Universiteit Utert en promovearre yn 1913.
De la Faille makke de earste katalogus fan it wurk fan Vincent van Gogh dy't yn 1928 útbrocht waard. In skoftke dêrnei rekke er belutsen yn in grutte fraudesaak. Hy hie 30 skilderijen fan Van Gogh dy't troch de Berlynske keunsthanneler Otto Wacker (1898–1970) oanbean wiene echt ferklearre, mar letter die bliken dat it ferfalskings wienen.
Njonken de nijere Van Gogh-katalogus fan Jan Hulsker wurdt dy fan De la Faille ek no noch as standertwurk brûkt.
Hy wie tusken 1914 en 1917 troud mei de sopraan Alice Plato (1889-1961).
Jozef Kut
Jozef Kut (Sławin, 21 juny 1905 - Dachau, 18 septimber 1942) wie in Poalsk geastlike út Grut-Poalen. Kut wie in preester fan it aartsbisdom Poasen. Hy waard oanhâlden troch de Dútsers en bedarre yn it konsintraasjekamp fan Dachau, dêr't er yn septimber 1942 stoar.
Kut waard yn 1999 sillich ferklearre troch paus Johannes Paulus II, as ien fan de 108 Poalske martlers fan de Twadde Wrâldkriich. Syn feestdei is 18 septimber.
Boris Sjilkov
Boris Arsenevitsj Sjilkov (Archangelsk, 28 juny 1927 - Sint-Petersburch, 27 juny 2015) wie in Russysk reedrider dy't útkaam foar de Sovjet-Uny.
Hy die seis kear mei oan it Wrâldkampioenskip allround, fiif kear oan it Europeesk kampioenskip en hat yn 1956 meidien oan de Olympyske Winterspullen, dêr't hy Olympysk kampioen waard op de 5 kilometer. Sjilkov waard yn 1954 wrâldkampioens allround en Europeesk kampioen allround. Hy waard ek trije kear allround kampioen fan de Sovjet-Uny. Yn 1961 hold Sjilkov op mei reedriden op heech nivo. Boris Sjilkov ferstoar op 27 juny 2015, yn 'e âldens fan 88 jier.
Arcangelo Corelli
thumb|Arcangelo Corelli Arcangelo Corelli (Fusignano (Imola),17 febrewaris 1653 - Rome, 8 jannewaris 1713) wie in Italjaansk fioelist, komponist en muzyklearaar.
Hy studearre yn Bologna en om 1685 hinne ferhuze er nei Rome, dêr't ewr syn earste sonates foar fioele publisearre. Hy wenne dêr yn it paleis fan syn beskermhear kardinaal Pietro Ottoboni. Corelli besocht ek Modena en Napels. Hy dirigearre yn it Romeinske ferbliuw fan Kristina fan Sweden en hie in protte studinten, dêr't Francesco Geminiani en Pietro Locatelli ûnder wienen. Corelli syn wurk wie tige populêr yn hiel Europa.
De Russyske komponist en pianist S. Rachmaninov (1873-1943) komponearre it wurk Fariaaasjes op in tema fan Corelli, dat in oantal fariaasjes foar piano op it ferneamde La Folia tema út Corelli's fioelsonate op. 5 no. 12 hat. Rachmaninov wie net de lêste dy't dat tema bewurke hat.
Alb-Donau-Kreis
thumb|Lizzing fan It Alb-Donau-Kreis It Alb-Donau-Kreis is in distrikt (Landkreis) yn de Dútske dielsteat Baden-Wuertemberch, oprjochte yn 1973. It distrikt hat in oerflak fan 1.358,09 km² en der wenje 189.670 minsken.
Prostitúsje
thumb|Prostituee mei klant, Amsterdam thumb|Prostituee op strjitte In prostituee of hoer is in persoan, meastentiids fan it froulik geslacht, dy't seks hat om it jild. Prostitúsje (of huorkerij) wurdt somtiden ek wol it "âldste wurk op 'e wrâld" neamd. Der wienen ferhalen fan yn hast eltse kultuer.
Oer in hoer wurdt der wol ris sein; hja hat in winkel ûnder de skelk of nei de froulju reizigje (seks hawwe mei in prostituee). Guon fan de froulju yn de prostitúsje rinne op 'e dyk sykjende nei kunden, of wurkje yn in gebou mei de namme bordeel (rinhûs). Harren baas (de persoan dêr't hja foar wurkje en wa it jild kriget) is in 'madame' (as hja froulik is) of in 'poaier' (by in manlik persoan). De stêden Amsterdam en Hamburch binne troch harren "reade ljocht distrikt" (in part fan de stêd dêr't prostitúsje legaal is) wiidferneamd.
In soad lannen hawwe wetten oangeande prostitúsje. Guon lannen hawwe de prostitúsje ferbean. Prostitúsje bard oeral op de wrâld.
Der binne ek manlike prostituees; manlju dy't mei oare manlju of froulju seks hawwe. Manlike prostituees mei froulju as klanten wurde meastentiids gigolo neamd.
Dútske Keizerryk
It Dútske Keizerryk (Dútsk: Deutsches Kaiserreich), ek wol it Keizerryk Dútslânneamd, is de oantsjutting dy't pas letter op it aljemint kaam as namme foar it earste Dútske Ryk yn it tiidrek 1871-1918. Offisjeel hjitte it Dútske Keizerryk 'it Dútske Ryk' (Dútsk: das Deutsches Reich) dat weromferwiist nei it eardere Hillige Roomske Ryk. De namme Dútske Ryk bleau oant de ein fan de Twadde Wrâldkriich yn 1945.
Suteljen
Suteljen is it ferkeapjen fan guod fan hûs nei hûs. Dejinge dy't sutelt wurdt in sutelder neamd.
Suteljen barde benammen yn de perioade dat der noch net folle gewoane winkels yn de buert wienen, benammen op it plattelân. Hjirby falt te tinken oan in bakjeman, lapkepoepen, garnituer (knopen en linten). Mar ek in molkboer, in slachter, bakker of winkelman sutele. Yn de Wâlden waard ek sutele mei eigenmakke bjinders.
Yndustryterrein It Ges
thumb| Lizzing fan It Ges. It Ges is in yndustryterrein binnen de Snits dat him rjochtet op de wettersport.
It terrein grinzet yn it westen oan de Houkesleat, yn it easten oan Yndustryterrein Houkesleat en yn it suden oan it doarp Toppenhuzen. Ien fan de wichtichste ferkearsieren is de Hendrik Bulthuiswei.
Histoarje en bebouwing
It Ges is ien fan de jongere bedriuweparken yn Snits. Op it park binne ûngefear 40 oan wettersport liearde bedriuwen. It park is neamd nei it wetter It Ges. De strjitten yn de wyk binne meast neamd nei oan de wettersport ferbûne persoanen en ûntwikkelders.
Edith fan Polesworth
De Hillige Edith fan Polesworth (mooglik † 15 maart 871) wie in obskuere Ingelske geastlike. Neffens guon boarnen wie hja de dochter fan kening Egbert fan Wesseks, in suster fan kening Atelwulf en in muoike fan Alfred de Grutte. Oare boarnen wolle lykwols hawwe dat hja in dochter wie fan Edwert de Aldere, wat betsjutte soe dat se yn 'e tsiende iuw libbe. Polesworth wie ien fan de twa stêden en goed yn Mercia dy't troch Atelwulf oan de H. Modwenna skonken waarden foar de bou fan kleasters. Edith waard dêr de earste abdis. De H. Atea wie ien fan de nonnen fan har kleaster. Har histoaryske identiteit is om jûn mei fraachtekens.
Dizze Edith mei net betieze wurde mei Edith fan Tamworth, dy't ek non yn Polesworth wie, mar dan yn de neikommende iuw. Har feestdei is op 15 maart.
Oerflakte
Oare betsjuttings
It kin ek brûkt wurde foar de boppeste laach as flak fan in beskaat objekt of foar de bûtenste flakken mei-inoar, it útwindige fan in lichem.
Tredde Krúswyk
De Tredde Krúswyk (Stellingwerfsk en offisjeel: Dadde Kruuswiek) is in wyk yn de gemeente Eaststellingwerf. De feart rint fan Ravenswâld nei de Alfde Wyk. De wiken yn dit gebiet rinne oer it generaal fan noardeast-súdwest, de krúswiken steane dêr heaksk op, en rinne súdeast-noardwest. It wetter rint troch de Kompanjonsbosken. Sydwiken binne de Tredde Wyk oant en mei de Alfde Wyk.
De namme Dadde Kruuswiek jildt sûnt 15 maart 2007 as de offisjele namme, as ferfanging foar de eardere offisjele namme Derde Kruiswijk.
Skerpenseel (Gelderlân)
thumb|300px|Topografyske gemeentekaart fan Skerpenseel Skerpenseel (Nederlânsk en offisjeel: Scherpenzeel, Nedersaksysk: Sjaarpezeil, Sjaarpezeel of Schaarpezeel) is in doarp en gemeente yn de Gelderske Fallei, yn de provinsje Gelderlân mei  ynwenners (, boarne: CBS). De gemeente Scherpenzeel beslacht it doarp mei deselde namme en in diel fan it buorskip Moorst.
Sûnt 2010 wurket de gemeente Skerpenseel gear yn it gearwurkingsferbân Regio Foodvalley mei de gemeenten Barneveld, Ede, Rhenen, Renswoude, Veenendaal en Wageningen.
Untstean
Iuwen lyn wie yn Nederlân noch sprake fan ferskate steatsjes mei oan it haad biskoppen, greven, hartoggen en lânhearen. Se besochten harren macht te fergrutsjen troch harren gebiet út te wreidzjen. Fansels late dat ta ûnderling skeel en oarloggen. Yn grinsgebieten fan de oarloggen waarden fersterkings en ferdigeningswurken boud. Nei alle gedachten wie dat ek sa op de Feluwe, yn it grinsgebiet fan de doetiidske regio’s 'it Stift' (de hjoeddeiske provinsje Utert) en 'Gelre' (no de provinsje Gelderlân). Krekt yn dy grinsgebieten waarden boargen en kastielen boud, dy't brûkt wurde koenen as feilich plak.
Sa jout de namme Scherpenzeel, doe 'Scarpenzele' neamd, oanlieding te ferûnderstellen, dat der neist in delsetting in fersterke hûs west hawwe moat. It lêste diel fan it wurd “zeel” is ôflaat fan “zale” of “sale”, dat seal of hûs betsjut. It easte diel “scherpen” kin in oantsjutting wêze fan de oanwêzigens fan staketsels ofwol in rige skerpe peallen. It soe yn dat gefal dus gean kinne om in fersterke hûs mei peallen der omhinne, it prototype dus fan in âlde boarch of kastiel.
Hûs Skerpenseel
thumb|Hûs Scherpenzeel thumb|Koetshûs Oer it ‘Hûs Skerpenseel’ lêze wy pas wat yn de midden fan de 14e iuw. It wie doe al bekend dat de hearen fan Skerpenseel, ien fan de âldste ridderskaaien op de Feluwe, in wichtige rol spile hawwe yn de ûntwikkeling fan it ‘Hûs Skerpenseel’. It hûs wie fan oarsprong in fersterke hûs mei mooglik twa grêften der omhinne, en der wienen 'hearlike rjochten' oan ferbûn. Yn de rin fan de iuwen waard it hûs ferboud en ferbettere. Yn 1856 waard it 18e-iuwske hûs ûnder arsjitektuer fan Van Lunteren omfoarme ta bûtenpleats. Doe krige it hûs syn tsjintwurdige neo-goatyske foarm. Yn dy tiid wie it hûs yn besit fan frou Benudina Maria Royaards - van Naamen fan Scherpenzeel en de hear Herman Royaards, dy't it brûkten as bûtenhûs; se wennen yn Utert oan it Janstsjerkhôf.
Kambodja
Kambodja is in lân yn Súdeast-Aazje. De haadstêd is Phnom Penh en de kening fan de monargy is sûnt 2004 Norodom Sihamoni.
De Welkomst (Sint-Jabik)
De Welkomst wie in nôt- en pelmûne oan de Middenwei-West tusken Sint-Jabik en Sint-Anne. De mûne baarnde yn 1975 ôf en waard net wer opboud..
Skiednis
De Welkomst wie ien fan de seis nôtmûnen dy't op it Bilt stien ha. Njonken De Welkomst stie oan de oare kant fan Sint-Jabik oan de Westerdyk noch in nôtmûne, De Hoop. Nei't de oare fjouwer nôtmûnen yn 'e rin fan de tiid ferdwûne wiene, bleaune yn 1932 allinne De Welkomst en de Buorstermûne oer.
De Welkomst waard yn 1881 boud op it plak, dêr't wat earder in foargonger ôfbaarnde. By it ôfbaarnen fan dy mûne bleaune de omlizzende gebouwen bewarre. As de earste mûne fan Fryslân krige De Welkomst oan it begjin fan de 20e iuw selsswichting. By in sniestoarm yn jannewaris 1956 ferlear de mûne trije fan de fjouwer wjukken. In restauraasje folge yn 1957 en de wjukken krigen njonken de selsswichting no ek Ten Have-kleppen. Yn itselde jier kocht in Brabânske mounder de mûne oer en dy liet in jier letter de stelling restaurearje. thumb|left|De mûne nei de brân Nei't de mounder ferstoar en syn soan it bedriuw oernaam, liet dy fanwegen it tebekrinnen fan de ynkomsten út de mûne ein jierren 1960 in bar-dancing en restaurant yn de mûne iepenje. De mûne draaide sûnt allinne noch by spesjale gelegenheden.
Yn 'e nacht fan 2 op 3 novimber 1975 om likernôch kertier oer twaën baarnde de mûne yn in heal oere tiid folslein ôf. Nei alle gedachten hie der koartsluting west.
Kambodja
Lizzing
Kambodja wurdt begrinzge troch:
Skerpenseel (Gelderlân)
Hûs Skerpenseel
Herman Royaards en Benudina Maria Royaards - van Naamen van Scherpenzeel binne de stamâlden fan de famylje dy't no noch it lângoed Scherpenzeel yn besit hat.
De Welkomst (Sint-Jabik)
Skiednis
De eigner wie ree om nei it útkearen fan de skea de mûne wer op te bouwen as ûnderdiel fan in nije horekagelegenheid, mar it fersekeringsbedriuw wegere dan syn bedriuw op 'e nij yn dekking te nimmen. Dat hat de eigner der ta brocht de mûne net te werbouwen en it jild te brûken foar it keapjen fan it kafee 'De Stadhouder' yn Sint-Anne en 'De Groene Papagaai' yn Froubuorren.
It plak fan de eardere mûne is te werkennen oan de twa mealstiennen dy't bewarre bleaun binne en by de tagong fan it hiem fan de lokaasje steane.
Kambodja
Lânskip
De Tônlé-Sap-bekken en de Mekong-delta foarmje in leechflakte dy't begrinzge wurdt troch bergen. Dizze flakte foarmet it tichtbefolke part fan Kambodja en is tige fruchtber. It wichtichste lânbouprodukt dat hjir ferboud wurdt is rys. Troch de flakte streamt de Mekongrivier fanút Laos út nei de Golf fan Tailân.
Skerpenseel (Gelderlân)
Hûs Skerpenseel
De jongste soan fan it span erve yn 1898 it hûs. Dy Anton Royaards waard yn 1900 boargemaster fan Scherpenzeel en hy hat tegearre mei syn frou it hûs permanint bewenne. Neidat yn 1956 beide ferstoarn wienen hawwe de beide dochters de bûtenpleats urven. Yn ôfwachting fan in duorsume bestimming waard it hûs ferhierd oan it echtpear Van Heusden, dy't dêr it Ynstitút Van Heusden fêstige hawwe. It koetshuis waard brûkt as wenning foar de jachtopsjenner en kantoar foar de rintmaster. Yn dy tiid is it gebou efterút gien. Yn 1975 kamen hûs en koetshûs op de ryksmonumintelist. Dêrnei binne de gebouwen skonken- en it park ferkocht- oan de gemeente. Mei restauraasjesubsydzje koe in drastyske renovaasje útfierd wurde. Hûs en koetshûs binne 25 jier as gemeentehûs brûkt. Yn 2005 is de bûtenpleats troch de gemeente yn erfpacht jûn oan de Stifting Freonen fan de Gelderske Kastiel. Sûnt 1975 makket it hûs gjin diel mear út fan it lângoed Scherpenzeel, mar no is it in restaurant fan 'de Witte Holevoet'.
Kambodja
Lânskip
Yn it noarden fan Kambodja leit it Dongrek-berchte mei piken oant 700 meter hichte en yn it suden en súdwesten it Kardamom-berchtme mei as heechste pyk de Aoralberch dy't op 1771 meter hichte leit.
Skerpenseel (Gelderlân)
Monuminten
Alhoewol't yn WO II in soad ferwoastgings oanrjochte binne, binne yn Scherpenzeel dochs noch inkelde monumintale pânen te finen. Tsien gebouwen, trije wurde hjirûnder neamd, steane op de Ryksmonumintelist. Mear as tritich pânen steane op de Gemeentlike monumintelist. Neist de beskerme monuminten hat Scherpenzeel ek in oantal beammen mei histoaryske, lânskiplike of ekologyske wearde. thumb|260px|Herfoarme tsjerke Scherpenzeel
Kambodja
Skiednis
thumbnail|left|In [[Kmer-Ryk|Kmer leger set útein ta kriich tsjin de Gam, fan it relyf op de Bayon]] Yn de 1e iuw fan de jiertelling sette minsken har nei wenjen yn Kambodja. Fan 802 oant likernôch 1350 hearde Kambodja by it Kmer-Ryk. Dat ryk besloech grutte dielen fan Súdeast-Aazje. Angkor Wat en oare Hindûtimpels binne oerbliuwsels fan dy tiid. Nei ferskate oarloggen mei it keninkryk Ayutthaya en Lan Xhang waard de Phnom-Penh haadstêd fan it Kmer-ryk en yn dy tiid feroaren hja de namme nei Kambû-ja (Kambodja).
Skerpenseel (Gelderlân)
De Nederlânsk Herfoarme Tsjerke
Dizze tsjerke mei Mariatoer stamt út de 14e iuw. Der waarden bûken oanboud as de befolking him útwreide. Noch inkelde kostberheden út de tsjerke binne bewarre bleaun. De flier fan it koer bestiet út grêfsarken dy't út de hiele tsjerke dêr byelkoar lein binne. Op de flier binne âlde jiertallen te lêzen. It meast njsgjirrige is wol de geef bleaune grêfstien fan Johan VI fan Scherpenzeel († 1619) en dy syn twadde frou Margryt fan Essen. By dy sark hearre fjouwer liuwkes dy't de wapens drage fan Skerpenzsel, fan Zuylen fan Nijeveld (syn mem), fan Duyvenvoorde (Wassenaar), Johan syn beppe fan memmekant en fan Renesse (de tredde frou fan Johan wie nammentlik Catharina fan Lijnden, Frijfrouwe fan Renesse). De sark lit it wapen fan dy skaai sjen mei de helm, toaid mei de leelje tusken de twa wjukken. Dat wapen mei leeljes komt yn de Fallei in soad foar, lykas yn Amersfoart, Amerongen en letter Stoutenburch en Bunschoten.
Maz Kanata
Maz Kanata is in fiktyf personaazje fan minder belang út 'e Star Wars-franchise. Hja komt foar yn 'e trije films fan 'e Star Wars-ferfolchtrilogy, dy't tusken 2015 en 2019 makke waarden. It personaazje fan Maz waard betocht troch de senarioskriuwers fan it earste diel, Star Wars: Episode VII – The Force Awakens, te witten: Lawrence Kasdan, Michael Arndt en J.J. Abrams. Maz Kanata is in froulik bûtenierdsk wêzen fan in ûnbekend ras. Hja is de útbaatster fan in wat lûsje kroech op 'e planeet Takodana en in sympatisante fan it Ferset. De rol fan Maz waard yn alle trije films spile troch aktrise Lupita Nyong'o.
Kambodja
Skiednis
Healwei de 15e iuw oant de Frânske tiid hienen de keningen net folle macht, mar wol ynlânske swierrichheden. Troch kriich mei it Keninkryk Ayutthaya en Fjetnam ferliest Kambodja sawol grûngebiet as rykdom. De glory tiid fan it Khmer-ryk soe net wer weromkomme. Tusken 11 augustus 1863 en 9 novimber 1953 wie Kambodja in Frânske kolony. Op 9 novimber 1953 ferklearre kening Norodom Sihanouk de ûnôfhinklikens.
Skerpenseel (Gelderlân)
It Hooge Huys
Dat gebou, út de earste helte fan de 17e iuw, waard yn 1964 hielendal restaurearre. De oarspronklike bestimming is net bekend. Wa't it gebou goed besjocht, sjocht dat boppe ien fan de bopperamen yn de westlike helte de ûntlêstingsbôge foar reinwetter mist. Dêr sit in útstekkende balke, dêr't mooglik in katrol sitten hat om grutte stikken oan op te hisen. Neffens guon wiist dat op in souder foar opslach fan balen wol. Oaren tinke oan it materiaal foar it brouwen fan bier; de romme kelders ûnder it gebou soenen dêrop wize. It gebou, restaurearre en modernisearre yn 1970, waard troch de famylje Van Citters (Lambalgen) skonken om siken en âldere minsken yn ûnder te bringen. Foar dat doel waard it noch lang brûkt. It eardere Wilhelmina Sikeferpleechhûs stiet ek op de monumintelist.
Rekreaasje
Yn de Gelderske Fallei is in soad te sjen. Skerpenseel is it meast westlike plak op de Feluwe. Skerpenseel biedt syn besikers in gesellich sintrum, in bysûnder stedspark en prachtich lânguod. It landguod Breeschoten en Berkhorst binne prachtige wannelgebieten. It doarp hat in eigen VVV-kantoar.
Kambodja
Skiednis
Yn 1970 ûntstie in boargerkriich dy't einige yn it foardiel fan de kommunistyske Reade Kmer. Fan 1975 ôf fierden hja in wier skrikbewâld dat pas troch in ynfal fan Fjetnameeske troepen beëinige wurde soe. Neidat it Fjetnameeske leger har weromluts waarden frije ferkiezings holden. De lêste ienheden fan de Reade Kmer joegen har oer yn 1998.
Skerpenseel (Gelderlân)
Underwiis
Skerpenseel hat fjouwer ûnderwiisynstellings, allegear basisskoallen. Twa dêrfan binne protestantsk-kristlik, ien reformatoarysk en ien iepenbier.
Gemeenteried
De gemeenteried fan Skerpenseel hat yn totaal 15 sitten:
Bodenseekreis
thumb|Lizzing Bodenseekreis It Bodenseekreis is in distrikt (Landkreis) yn de Dútske dielsteat Baden-Wuertemberch, oprjochte yn 1973.
Stêden en gemeenten
De folgjende stêden en gemeenten lizze yn Bodenseekreis:
Skerpenseel (Gelderlân)
Bedriuwen
De grutste wurkjouwer fan Skerpenseel is Interface (eartiids bekend as Heuga). Interface is op it yndustryterrein 'It Swarte Lân'. It ynternasjonale (Amerikaanske) bedriuw hat 5500 meiwurkers en Skerpenseel is foar Interface it sintrum foar Europa.. Austraalje en Aazje.
Media
De lokale omrop Doarp en streek tv, is rjochte op Maarn, Maarsbergen, Renswoude, Scherpenzeel, Woudenberg, Rhenen en Elst.
Maz Kanata
Eftergrûn
J.J. Abrams, de regisseur fan Star Wars: Episode VII – The Force Awakens, de earste film dêr't fan Maz Kanata yn foarkomt, woe it personaazje oarspronklik filmje as marionet, krekt sa't by Yoda dien waard. Letter stapte er dêrfan ôf en besleat er har te kreëarjen mei motion-capturetechniken oanfolle mei special effects. Aktrise Lupita Nyong'o die sawol de motion-capture as dat se de dialooch fan Maz ynspriek. By de motion-capture-opnamen waard se coacht troch Andy Serkis, in motion-capture-akteur mei romme ûnderfining, dy't yn 'e Star Wars-ferfolchtrilogy de rol fan opperste lieder Snoke spile. Foar har aktearjen krige Nyong'o lof fan sawol filmkritisy as fans. De beheindens fan 'e rol yn 'e filmtrilogy waard lykwols bekritisearre.
Yn The Force Awakens
Yn Star Wars: Episode VII – The Force Awakens (2015), it earste diel fan 'e Star Wars-ferfolchtrilogy, wurdt Maz Kanata yntrodusearre as de útbaatster fan in kroech op 'e planeet Takodana mei in wat lûsje sfear, dêr't alderhanne slach folk komt. Se is in lyts bûtenierdsk wêzen fan by de 1.50 m om, mei in dûnkergiele, nei oranje útskaaiende hûdskleur, in keale, rûne holle en in platte noas. Har eagen binne lyts yn ferhâlding ta har gesicht, en se draacht suver altyd in feilichheidsbril. Hokker ras fan bûtenierdske wêzens se ta heart, waard troch de filmmakkers foarearst mei opsetsin geheim holden. Maz wurdt foarsteld as in eardere romtepiraat en smokkelster, dy't mear as tûzen jier âld is en troch skea en skande wiis wurden is. Se runt op Takodana al mear as hûndert jier in horekagelegenheid, dy't fêstige is yn 'e ruïne fan in âld kastiel.
Yn 'e film is de smokkelder en held út 'e Galaktyske Boargeroarloch Han Solo in âlde freon fan Maz, dy't wat fereale liket te wêzen op syn ko-piloat, de Wookiee Chewbacca. Hja is yntrigearre troch de selskipslju dy't Han en Chewbacca by har hawwe: Rey, in mei in grutte Krêftgefoeligens bejeftige rommelsykster fan Jakku; Finn, in desertearre stoarmtroeper fan 'e faksistoïde Earste Oarder; en de robot BB-8, dy't ynformaasje befettet fan krúsjaal belang foar de striid fan it Ferset tsjin 'e Earste Oarder. Maz, dy't konneksjes mei it Ferset hat, biedt oan om te soargjen dat BB-8 wer teplak komt. Fierders bringt se Finn yn kontakt mei guon keapfarders dy't ûnderweis binne nei de Bûtenrâne fan it Stjerrestelsel, dêr't er weiwurde wol.
Rey wurdt troch de Krêft nei de kelder fan it kastiel lutsen, dêr't se de ljochtsabel fynt dy't fan Luke Skywalker en noch earder fan Anakin Skywalker west hat. Se ûndergiet njoere fizioenen dy't har bang meitsje. Maz fynt har dêr en helpt har om te beseffen dat se net werom hoecht te gean nei Jakku, dêr't se al mear as fyftjin jier wachtet op 'e weromkear fan har âldelju, dy't har as lyts famke efterlitten hawwe. Dy komme net mear werom en Rey wit dat djip fan binnen sels ek wol, sa hâldt Maz har foar. Rey liket dat te akseptearjen, mar as Maz har de ljochtsabel jaan wol dy't se fûn hat, rekket se yn panyk en naait se út. Maz jout de ljochtsabel neitiid mei oan Finn, dy't him betocht hat oer syn ôfreis, om it ding letter troch te jaan oan Rey as hja dêr ree foar is. Underwilens hat in spionne fan 'e Earste Oarder, Bazine Netal, dy't har foardocht as in klant yn 'e kroech fan Maz, trochjûn dat Solo-en-dy op Takodana oankommen binne. Sith-ridder Kylo Ren falt de kroech sadwaande neitiid mei TIE-jagers en stoarmtroepers oan en makket de kastielruïne mei de grûn lyk.
Yn The Last Jedi
Yn Star Wars: Episode VIII – The Last Jedi (2017) hat Maz Kanata mar in hiel lyts roltsje. As de Earste Oarder de flechtsjende float fan it Ferset sels troch de hyperromte folgje kin, betinke Finn en monteur Rose Tico, in plan om it apparaat dat soks mooglik makket, te sabotearjen. Finn, dy't earder as stoarmtroeper op it fijannige flaggeskip tsjinne hat, wit wêr't it apparaat te finen is, en Rose hat de technyske knowhow om it út te skeakeljen. Poe Dameron en Kaydel Ko Connix steane ree om 'e geheime misje te fasilitearjen. Wat se misse is in koadebrekker om harren tagong te ferskaffen ta de romte mei it apparaat, dat efter slot en skoattel bewarre wurdt. In holografysk petear mei Maz ferwiist harren datoangeande nei in gokker yn it kasinoresort Canto Bight. By it holografysk petear wurdt Maz toand wylst se yn in fjoergefjocht ferwikkele is, wat neffens har ûnderdiel is fan "in arbeidskonflikt".
Yn The Rise of Skywalker
Yn Star Wars: Episode IX – The Rise of Skywalker (2019) spilet Maz Kanata ek mar in lyts roltsje. Se hat har ûnderwilens by it Ferset op 'e basis op Ajan Kloss jûn, en helpt by de tarieding foar de konfrontaasje mei de Lêste Oarder fan 'e út 'e dea opstiene keizer Palpatine. Se is ek oanwêzich yn 'e measte sênes mei Leia, spile troch aktrise Carrie Fisher, dy't ein desimber 2016 hommels ferstoar, noch foar't de opnamen foar The Rise of Skywalker begjinne koene. Fisher ferskynt yn 'e film sadwaande inkeld op oerstallich byldmateriaal út 'e opnamen foar The Force Awakens. It liket Maz har taak te wêzen om dêrby de dieden fan Leia te ferklearjen ynsafier't dat mei it beskibere byldmateriaal net slagget. Nei har ferstjerren rouwet Maz om har.
Maz bliuwt efter op 'e Fersetsbasis en is net oanwêzich by de klimaktyske konfrontaasje mei Palpatine en de Lêste Oarder yn 'e Slach by Exegol. Nei de oerwinning fan it Ferset jout se oan 'e ein fan 'e film de âlde medalje fan Han Solo (dy't er útrikt krige troch Leia oan 'e ein fan Star Wars: Episode IV – A New Hope) troch oan Chewbacca, by wize fan oantinken oan syn omkommen freon.
Kambodja
Befolking
It meastepart fan de Kambodjanen (94%) hearre etnysk besjoen by de Kmer. De Sjinezen binne de ien nei grutste groep mei sawat 3%, de Moslimske Gams folgje mei 2%. De rest fan de befolking bestiet út Fjetnamezen, Tais en berchfolken.
Der is ek in grutte groep Kambodjanen dy't bûten it lân wenje, nammentlik yn it noardeasten fan Tailân en yn it súdlike diel fan Fjetnam. Kambodja hat in jonge befolking dy't hurd waakst.
Religy
De wichtichste religy yn Kambodja is it boedisme dêr't om-en-de-by 88% fan de befolking by heart. De islam is mei 3% fan de befolking de twadde grutste religy. Fierders is der in lytse kristlike minderheid.
Ekonomy
thumbnail|275px|left|Rysfjilden spile in wichtige rol yn de enkonomy fan it lân De lânbou draacht foar 50% by oan it Bruto Nasjonaal Produkt en jout wurk foar 85% fan de befolking. Utsein rys wurde dêr sojabeanen, stynske weet en piper ferboud. Tabak, fisk en tropysk hout wurde allyksa útfierd.
De yndustrysektor is lyts en produsearret fral foar de eigen merk.
Tredde Wyk
De Tredde Wyk (Stellingwerfsk en offisjeel: Dadde Wiek) is in feart yn de gemeente Eaststellingwerf. De Tredde Wyk rint neist de wei fan Appelskea nei Ravenswâld.
De wiken yn dit gebiet rinne oer it generaal noardeast-súdwest, de krúswiken steane dêr heaksk op, en rinne súdeast-noardwest. De namme Dadde Wiek jildt sûnt 15 maart 2007 as de offisjele namme, as ferfanging foar de eardere offisjele namme Derde Wijk.
Kromsyl
Kromsyl of Littensersyl wie in brêge mei beweechbere iepening yn de wei op de Slachtedyk oer de Boalserter-Ljouwerter Trekfeart súdwestlik fan Wommels. De heakse bochten (kromten) yn it farwetter joegen de namme.
Nolwenn Leroy
Nolwenn Leroy (Frânske útspr.: [nolˈwɛn ləˈʁwa], likernôch: "nól- ûen luh- chwa "; echte namme: Nolwenn Le Magueresse; Saint-Renan, 28 septimber 1982) is in Frânsk sjongster, muzikante, lietsjeskriuwster en stimaktrise fan etnysk Bretonsk komôf. Hoewol't se oarspronklik in oplieding yn 'e klassike muzyk folge, waard se bekend as sjongster fan popmuzyk yn it twadde seizoen fan 'e Frânske talintejacht op 'e tillefyzje Star Academy. Sûnt skoarde se twa nûmer 1-hits en brocht se acht studio-albums út (teljier 2023). Har album Bretonne, út 2012, waard sertifisearre as twaris diamant. Leroy sjongt sawol yn har memmetaal, it Bretonsk, as yn it Frânsk, it Ingelsk en út en troch yn oare talen, lykas it Iersk. Yn 2015 parte Le Journal du Dimanche har it santjinde plak ta op 'e ranglist fan populêrste bekende persoanen yn Frankryk.
Jonkheid en oplieding
Leroy waard yn 1982 as Nolwenn Le Magueresse berne yn Saint-Renan, yn it Frânske departemint Finistère, oan 'e útein fan it skiereilân Bretanje. Hja is de dochter fan proffuotballer Jean-Luc Le Magueresse en dy syn frou Muriel Leroy. Om har heite karriêre te skewielen, ferfearen har âlden yn 1986 út Bretanje wei en namen de lytse Nolwenn mei. Nei't se yn Parys, Risel en Guingamp wenne hiene, sette har mem har úteinlik mei Nolwenn en dy har suster Kay nei wenjen yn Saint-Yorre, yn sintraal Frankryk, dêr't se by pake en beppe Leroy ynloeken. Yn 1993 skieden Nolwenn har âlden.
Easterlauwersk Fryslân
Easterlauwersk Fryslân wie eartiids it gebiet tusken de rivieren de Lauwers, dy't in grins foarme tusken Westerlauwersk Fryslân en Easterlauwersk Fryslân, en de Weser. Under oare de Grinzer Ommelannen en de Dútske lânstreek East-Fryslân makken diel fan it gebiet út.
Nolwenn Leroy
Jonkheid en oplieding
Leroy genoat ûnderwiis oan it Collège des Célestins yn Vichy. Doe't se alve jier wie, murk har muzyklearaar har talint op en fitere har oan om fioelles te nimmen. Mei trettjin jier wûn Leroy yn 1995 Les écoles du désert ("De Skoallen fan 'e Woastyn"), in muzikale kompetysje dy't sponsore waard troch de supermerkkeatling Cora. Dat stelde har by steat om mei te gean op in humanitêre misje nei Maly, dêr't se û.m. Gao en Timboektoe besocht. Letter soe se sizze dat dy reis in djippe yndruk op har makke hie.
Easterlauwersk Fryslân
Yn dit Easterlauwersk Fryslân waard it Eastfrysk sprutsen. In dialekt fan it Frysk dat hjoed de dei allinnich noch yn Sealterlân sprutsen wurdt en yn de rin fan de Midsiuwen yn it gebiet hieltiid minder sprutsen waard. East-Fryslân hat syn Fryske karakter behâlden, yn de provinsje Grins wurdt dy noch mar sporadysk weromfûn.
Nolwenn Leroy
Jonkheid en oplieding
Yn july 1998, doe't se sechstjin jier wie, wûn Leroy in stúdzjebeurs fan 'e Rotaryklub fan Vichy om in jier as útwikselingsstudinte nei Hamilton, yn 'e Kanadeeske provinsje Ontario, te gean. Under har ferbliuw dêre learde se harsels floeiend Ingelsk te sprekken. Nei't se weromkeard wie yn Frankryk begûn Leroy mei it folgjen fan lessen yn klassike sjongkeunst oan it konservatoarium fan Vichy. Yn 2001 sette se dêrnjonken útein mei in stúdzje rjochten oan 'e Universiteit fan Clermont-Ferrand yn Clermond-Ferrand, om wat te hawwen om op werom te fallen as it neat wurde soe mei har muzikale karriêre.
Karriêre
Yn 2001 seach Leroy it earste seizoen fan 'e talintejacht Star Academy op 'e Frânske tillefyzjestjoerder TF1. Hja rekke ûnder de yndruk fan ien fan 'e sjueryleden, de sjonglearaar Armande Altaï, en besleat om in healjier yn Parys sjonglessen by syn skoalle te folgjen. Fia dy konneksje waard Leroy yn 2002 selektearre foar it twadde seizoen fan it tillefyzjeprogramma. Tagelyk krige se de rol fan Scarlett O'Hara oanbean yn 'e nije musical Autant en emporte le vent (de Frânsktalige ferzje fan Gone with the Wind), mar se besleat te kiezen foar de talintejacht. Sadwaande bejoech se har ein augustus 2002 nei it kastiel Dammarie-lès-Lys, dêr't it programma opnommen waard. Se besleat de famkesnamme fan har mem, Leroy, as artystenamme oan te nimmen. Op it kastiel folge se de folgjende fjouwer moannen foar de kamera's aktear-, dûns- en sjonglessen. Yn 'e finale op 21 desimber fersloech se Houcine Camara en wûn se de kompetysje.
No't se bekend wurden wie, brocht Leroy yn maart 2003 har earste album mei popmuzyk út, dat se nei harsels Nolwenn neamde. Tsjin novimber wie dat sertifisearre as in platina plaat. Yn 2006, doe't der mear as 600.000 eksimplaren fan ferkocht wiene, waard it sertifisearre as twaris platina. Behalven it album sels die ek de single Cassé it poerbêst en berikte it earste plak yn 'e hitlisten yn sawol Frankryk as Walloanje, en it twadde plak yn Switserlân. Fan itselde album waarden noch trije oare singles útbrocht, Une femme cachée, Suivre une étoile en Inévitablement, wêrfan't Suivre une étoile it fierwei it bêste die. Leroy gie ein 2003 op toernee troch Frankryk, Walloanje en Romanje, it Frânsktalige diel fan Switserlân.
Har twadde album, Histoires naturelles, broch Leroy yn desimber 2005 út. De single Nolwenn Ohwo! waard in grut súkses en in sulveren plaat. It album sels wie platina yn Frankryk en goud yn Belgje. Har folgjende album, Le Cheshire Cat et moi, waard troch Leroy yn gearwurking mei de Fêreuske muzikant Teitur Lassen skreaun en opnommen yn Sweden en op 'e Fêreu-eilannen. It album, dat neffens muzykkritisy "in lichtere klank" hie as har eardere albums, die it minder goed as Nolwenn en Histoires naturelles.
Batavus Fytsmuseum
It Fytsmuseum fan Batavus stiet op it bedriuwsterrein yn It Hearrenfean.
It waard yn 2004 iepene by gelegenheid fan it 100-jierrich bestean fan Batavus. It jout in oersjoch troch de jierren hinne. De samling bestiet út mear as 150 fytsen fan oarsprong oant no. Sa binne der hege fytsen, houten fytsen en rinfytsen. Fierders produkten dy't mei fytsen anneks binne as (piteroalje)lampen en fytspompen.
Nolwenn Leroy
Karriêre
Nei in nij toernee brocht Leroy yn desimber 2010 har fjirde studio-album út, mei as titel Bretonne ("Bretonse", d.w.s. "in frou út Bretanje"). Sa't de namme al suggerearret, hiene de measte lieten op it album te krijen mei Leroy har heitelân Bretanje. Sa stiene der coverferzjes op fan tradisjonele Keltyske lieten lykas Mná na h-Éireann, Tri Martolod en La Jument de Michao, mar ek fan kontemporêne poplieten, lykas Brest fan Christophe Miossec. Fan 'e lieten op it album wiene fjouwer yn it Bretonsk (Tri Martolod, Suite sudarmoricaine, Bro Gozh ma Zadoù en Karantez Vro) en ien yn it Iersk (Mná na h-Éireann).
De Glind
thumb|right|300px|Lizzing De Glind left|thumb|100px|Bokspringe boppe-op muzyktinte
thumb|right|300px|De tsjerke De Glind (Nedersaksysk: De Gliend) is in lyts doarp yn de gemeente Barneveld yn de midden fan Nederlân, yn de provinsje Gelderlân. It leit tusken Barneveld en Leusden en hat 641 ynwenners (2004).
It doarp stiet benammen bekend om de protestantse jeugdynstelling de Rudolphstifting dy't hjir sit en stiet dêrom ek bekend as Jeugddoarp De Glind. Benammen dêrtroch hat it doarp in soad rekreatieve mooglikheden foar de jeugd, lykas in bernebuorkerij, maneezje, jeugdherberch en in swimbad.
Dochs is De Glinder Booyhoek gâns âlder as it jeugddoarp. It kerspel Barneveld bestie eartiids út it doarp en de buorskippen Kallenbroek, Esveld en De Glind. Yn de lêste buert lei ek it hûs De Glinthorst - in mânske wentoer mei in oantal bygebouwen. De hearen dan dy havesate hienen in tal pleatsen yn de omkriten lykas Bergstein, 'Den Brom (ek wol Kleijn Schaffelaer neamd), Grut Birreveld, Lyts Birreveld, De Knip en Burgstede''. Yn de 19e iuw wennen der safolle bewenners yn De Glind dat it gemeentebestjoer der yn 1854 in iepenbiere legere skoalle fêstige. ''
Nolwenn Leroy
Karriêre
Bretonne stie sân wiken efterinoar boppe-oan yn 'e Frânske albumlisten en fiif wiken yn dy fan Walloanje. Yn Frankryk waard it album sertifisearre as twaris diamant, mei't der mear as in miljoen eksimplaren fan ferkocht waarden. Yn novimber 2011 waard in Deluxe Edition fan Bretonne útbrocht mei sân ekstra Ingelsktalige covers, wêrûnder Amazing Grace, Scarborough Fair en Moonlight Shadow. De Amerikaanske ferzje fan Bretonne waard yn jannewaris 2013 ûnder de titel Nolwenn útbrocht en berikte it tsiende plak op 'e toanoanjaande World Album Chart fan it tydskrift Billboard. Leroy gie dat jiers op toernee troch Frankryk, Belgje, Switserlân, Dútslân en de Feriene Steaten.
Fan Leroy har letter albums, Ô filles de l'eau (2012), Gemme (2017), Folk (2018) en La Cavale (2021), die Ô filles de l'eau it it bêste. Dêrfan waarden yn Frankryk 350.000 eksimplaren ferkocht, wat it ta in platina plaat makke. Gemme en Folk bleaune stykjen op goud, wylst La Cavale gjin sertifikaat fan muzykferkeap helle.
Yn 2014 waard Leroy har album Bretonne nominearre foar in World Music Award yn 'e kategory wrâlds bêste album. Sels waard se nominearre foar de prizen foar wrâlds bêste entertainer, wrâlds bêste froulike artyst en wrâlds bêste live-act. Datselde jiers song Leroy it Bretonske folksliet Bro Gozh ma Zadoù foar in publyk fan 80.000 man yn it Stade de France yn Parys en op 'e nasjonale tillefyzje op France 2, foar de fuotbalfinale om 'e Coupe de France tusken twa Bretonske klubs, Stade Rennais F.C. en EA Guingamp. Yn 2015 gie se wer op toernee, wêrby't se diskear ek ôfreizge nei de oare kant fan 'e wrâld, om optredens te fersoargjen yn Nij-Kaledoanje en Frânsk-Polyneezje. Op 27 novimber fan dat jier naam Leroy mei Camélia Jordana en Yael Naim diel oan 'e betinking fan 'e slachtoffers fan 'e terroristyske oanslaggen fan 2015 yn Parys. Hja song dêrby it liet Quand on n'a que l'amour, fan Jacques Brel.
Njonken har wurk as sjongster, is Leroy út en troch ek aktyf as stimaktrise, benammen by de Frânsktalige neisyngronisaasje fan bûtenlânske tekenfilms.
Priveelibben
Leroy hat sûnt 2008 in relaasje mei Arnaud Clément, in rêstend Frânsk profesjoneel tennisser. Behalven foar muzyk hat se ek oanlis foar hynstesport. Se besit in hynder dat El Aberkan hjit en hat ferskate kearen har feardichheden op it mêd fan hynsteriden en hynstespringen op 'e Frânske tillefyzje sjen litten. Leroy docht ek in protte oan goeddiedichheid. Sa joech se har yn 2006 by de groep Les Enfoirés, dy't muzyk útbringt wêrfan't de opbringst nei it goede doel giet. Ek is se belutsen by de Fondation Abbé Pierre, dy't opfang foar dakleazen besiket te beävensearjen.
Eigen singles
(de sjongtaal is Frânsk as it net oars oanjûn stiet)
Sybren Klazes Sybrandi
Sybren Klazes Sybrandi (Ljouwert, 1772 - Haarlim, 17 juny 1854) wie in Nederlânsk minnistelearaar en - predikant.
Hy krige syn oplieding oan it Minnisteseminary yn Amsterdam en stie dêrnei yn Nymwegen fan 1805-1807 eardat er nei Haarlim ferfear dêr't er de heit waard fan it Minnistelaach Sybrandi yn Haarlim. Sybrandi tsjinne yn Haarlim de tsjerke en de Algemeene Doopsgezinde Sociëteit (ADS) oant syn pinsjoen yn 1849.
Fan 1812 ôf wie er ek lid fan de Teylers Earste Genoatskip. Hy joech syn amt oer yn 1827 en waard dêrnei direkteur fan de Teylers Stichting. Klaas Sybrandi, syn soan, ferfolde dy funksjes letter ek.
Krinzer Earm
De Krinzer Earm is in planwei tusken Easterwierrum en Raerd.
De namme komt fan krense, krenze dat bocht betsjut. It wie eartiids in dwersdyk dy't yn de Middelsee nijlân foarme om 1200 hinne. De dyk is al iuwen ûnderdiel fan de Slachtedyk. De eardere draaibrêge mei ôfslútbere iepening oer de Swette, koart nei 1500 groeven, hjit Dillebrêge, by de Dillesyl. Hjir stie yn it ferline in iisherberch.
Dearsumer Opfeart
De Dearsumer Opfeart is in feart yn de gemeente Súdwest-Fryslân. De feart rint fan de Snitser Aldfeart nei de súdkant fan Dearsum.
In opfeart is de beneaming foar in kanaal dat min ofte mear heaks op in oar kanaal stiet.
De namme Dearsumer Opfeart jildt sûnt 15 maart 2007 as de offisjele namme, as ferfanging foar de eardere offisjele namme Deersumer vaart.
Reinier Nooms
thumb|300px| Reinier Nooms: Foar de Slach by Duins, ± 1639 thumb|300px| Reinier Nooms: De Paerrel in Oostindis Vaerder, Den Dubbelen Arent in Westindis Vaerder, ± 1650 Reinier Nooms, bynamme Zeeman (Amsterdam, ± 1623 - dêre, augustus 1664) wie in Amsterdamske keunstskilder dy't foaral skippen skildere.
Hy hie in rûch seemanslibben efter de rêch foar't er op lettere jierren mei it skilderjen, etsen en gravearjen begûn. Hoe't er it leard hat is net bekend. Hy wist in soad fan de skipfeart dat docht dúdlik bliken út syn detaillearde ôfbylden fan skippen en útlânske plakken. Syn wurk tsjinne as foarbyld foar oare keunstners.
Nooms hat in protte reizge. Hy hat yn Parys, Feneetsje en mûlk ek yn Berlyn west, en reizge de kust fan Noard-Afrika bydel, al skilderjend en tekenjend.
Fanôf de 1650er jierren begûn Nooms mei it etsen fan skippen en topografyske ûnderwerpen dy't er yn it earstoan ek útjoech. Dat etswurk wurdt skaaimerke troch ferfining en waard troch in protte keunstners as foarbyld brûkt. Foaral de 19e iuwske Frânske etser Charles Méryon waard tige fan Nooms beynfloede. Nooms' Paryske stedsgesichten wiene de ynspiraasjeboarne foar Méryon syn rige etsen fan Parys. Méryon droech wurk yn dichtfoarm op oan Nooms.
Ien fan Nooms syn lêste skilderijen, út 1664, lit it IJ sjen en 's Lands Zeemagazijn (it magazyn fan de marine), no it Skipfeartmuseum, yn Amsterdam. It skilderij hinget ek yn dat museum.
Avérotoer
thumb|300px|De Avérotoer.
Snorrehoef
Snorrehoef is in buorskip yn de gemeente Leusden yn Utert.
Avérotoer
De Avérotoer is in kantoargebou yn Ljouwert. It gebou is 77 meter heech en is dêrmei it op ien nei heechste kantoargebou fan Ljouwert en oer alles it tredde heechste gebou fan de stêd. Allinnich de Achmeatoer, fan 114 meter, en de Bonifatiustsjerke, fan 88, binne heger.
It gebou waard yn 1991 oplevere en hat 17 ferdjippings. De Avérotoer waard ûntworpen troch Bonnema arsjitekten.
Snorrehoef
De huzegroep leit om de Asschatterwei, de wei fan Leusden nei Achterveld. Bewesten grinzet Snorrehoef oan de buorskip Asschat. Wat beëasten, oan de Postwei rjochting De Glind, leit it regionale partysintrum De Klaveet.
De namme "Snorrehoef" betsjut nei alle gedachten Hoeve ('pleats') fan Snorre (persoansnamme).
Strjitten yn Drylts
thumb|right|200px| Earder wie Drylts yndield yn wiken, bygelyks wyk A. Jo wennen dan yn wyk A op nûmer 10 bygelyks. Yn de fyftiger jierren fan de foarige iuw krigen de strjitten dy't der wiene in namme, yn it Hollânsk. Dêrnei kamen der útwreidingen yn Drylts, kamen der nammen by, neffens dhr. Dull tot Backenhagen soene der ek strjitten wêze dy't eins ferkeard teplak brocht wiene, ûnder oare de Popmawâl. Dy útwreidingen fan Drylts, somtiden in tal nije strjitten yn ien kear: plan De Rôt, plan Cloosterkamp en plan De Iendracht. Dêr, dan, ek in omslach nei Fryske nammen. De strjitten yn plan De Rôt (nei mole de Rôt) binne basearre op fynsten yn 'e grûn dêr, stienark (kling/fjoerslach), in dassenboarch (lykas kninen in hol ha), jagersark út earder tiden, in sânrêch dêr't bewenning west hat, oan de râne fan it fean. Yn plan de Cloosterkamp in tal skipsnammen, type sylskip. In koffe, in pream, in skûte, in smak en in tsjalk. En dan wienen der skipstimmerwerven, lykas dy fan Croles en dy fan Lantinga bygelyks. De Strjitten fan Drylts:
C
thumb|right|200px|Croleskertier
I
thumb|right|200px|Izeren Helling
T
thumb|right|200px|Trompmole
Kreakeling (koek)
thumb|''Skaal mei koekjes, wêrûnder de kreakeling (linksboppe) De kreakeling is in soarte koek. It wurdt faak as typysk Nederlânsk beskôge, mar ek yn Skandinaavje is it in bekende swietichheid.
It koekje hat in eigen spesifike foarm. It daai wurdt yn in lange sliert rôle, wêrnei't de úteinen krúslings weromslein wurde nei de midden fan de sliert. De kreakeling wurdt ôfwurke mei in sûkerlaachje of groffe sûker en eventueel kaniel. In spesjale kreakeling is de Surcher anyskreakeling. In bûtenlânske fariaasje is de pretzel, in hertlike fariant fan de kreakeling
In grutter formaat fan de krakeling, de soeskreakeling wurdt faak serveard by de kofje op begraffenissen en kremaasjes. De foarm stiet dan symboal foar it begjin en de ein fan it libben.
Driek van Wissen
Driek van Wissen (Grins, 12 july 1943 - Istanbûl, 21 maaie 2010) wie in Nederlânsk dichter. Op 26 jannewaris 2005 waard hy keazen ta Dichter des Vaderlands, as opfolger fan Gerrit Komrij en de Dichter des Vaderlands ad interim Simon Vinkenoog. Foar syn hiele oeuvre op it mêd fan de light verse wûn de dichter yn 1987 de Kees Stip-priis fan it tydskrift De Tweede Ronde. Fan Wissen publisearre ek ûnder it pseudonym Albert Zondervan, dat hy dielde mei Jean Pierre Rawie.
Biografy
Driek van Wissen studearre Nederlânske taal- en letterkunde oan de Ryksuniversiteit Grins en wie in dy tiid lid fan de Grinzer studinteferiening RKSV Albertus Magnus. Yn de jierren santich publisearre hy gedichten ûnder it pseudonym Albert Zondervan yn it literêr-satiryske studinteblêd De Nieuwe Clercke. Tegearre mei Jean Pierre Rawie publisearre hy yn 1976 ''De match Luteijn-Donner. In skaakkursus yn twa kea tolve sonnetten''. Syn selsstannige debút folge yn 1978 mei Het mooiste meisje van de klas. Van Wissen skriuwt trochgeans yn sonnet- en snelsonnetfoarm; dêrneis betsjinnet hy him ek wol fan foarmen as rondeel, limerick en ollekebolleke. Yn 1980 publisearre Van Wissen de bondel Meisjesgenade dy't troch syn stêdgenoat Petrus Hoosemans bot parodiearre waard yn de bondel ''Voor schut. De match Hoosemans - Van Wissen: 49-0'' (ek 1980).
Van Wissen hie in rubryk yn it Nieuwsblad van het Noorden oer ferkeard taalgebrûk. Ek wie hy fiif jier lang te hearren en te sjen yn it radio- en telefyzjeprogramma Binnenlandse Zaken fan de TROS, ûnder oare mei syn rubryk 'Krityk fan Driek'. Yn 2001 skreau hy alle dagen in gedicht foar de webside www.gedicht.nl, en yn de perioade nei 18 septimber 2000 droech hy hast 900 snelsonnetten oer aktuele ûnderwerpen by oan hast hielendal oan poëzij wijde site www.nederlands.nl. Medio 2006 wie hy dêr geandewei útgroeid ta de mei ôfstân meast produktive auteur.
Yn it deiske libben wie Driek van Wissen fan 1968 ôf dosint Nederlânske taal oan it Dr. Aletta Jacobs Kolleezje yn Hoogezand; hy beëinige syn wurkpaad yn it ûnderwiis doe't hy Dichter des Vaderlands waard.
Dichter des Vaderlands
Op 26 jannewaris 2005 waard Driek van Wissen op De avond van het gedicht keazen ta Dichter des Vaderlands. Syn útferkiezing waard foarôfgien troch in yntinsive kampanje, laat troch Jean Pierre Rawie. By de kampanje dielde Van Wissen balpennen út mei in gedicht derop.
Van Wissen naam him foar gedichten te skriuwen oer de troansbestiging troch Willem-Alexander, de fal fan it kabinet-Wilders en de opheffing fan de Alvestêdekommisje. Yn jannewaris 2008 skreau Van Wissen in gedicht oer de populêre telefyzjesearje Boer zoekt vrouw wat te sjen wie middels ferskate media.
Pier Prins
Pier Prins (Sibrandahûs 27 maart 1920 - Dokkum, 16 septimber 2012) wie de oprjochter fan Prins Dokkum.