cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
The Sum of All Fears (film)
Plot
Underwilens hat Fowler, dy't yn 'e Air Foce One it petear tusken Ryan en Nemerov wol folgje, mar der net op ynbrekke kin, opdracht jûn om Ryan te arrestearjen. As de antwurden út it Pentagon ophâlde om't Ryan troch de militêre plysje yn 'e hechten nommen is, stiet Nemerov foar de kar om te foldwaan oan it fersyk fan Ryan yn it fertrouwen dat Fowler dan itselde dwaan sil, of it fersyk njonken him del te lizzen, wêrnei't de eskalearjende spannings sûnder mis ta in kearnoarloch liede sille. Hy kiest derfoar om 'e steat fan paraatheid fan 'e Russyske Striidkrêften werom te bringen. As Fowler dat sjocht, jout dy befel om itselde te dwaan mei de Amerikaanske Striidkrêften.
In ûnbeskate tiid letter ûndertekenje Nemerov en Fowler yn it Kremlin yn Moskou in nij ferdrach om nukleêre proliferaasje foar te kommen. Ryan is dêrby ien fan 'e útnûgen. Tuskentroch wurdt sjen litten hoe't Olson yn syn filla yn Damaskus wjirge wurdt troch John Clark, wylst generaal Dûbinin troch de snie yn Sibearje efternei sitten en deasketten wurdt troch Russyske geheim aginten. As Dreßler yn Wenen yn syn auto stapt, ûntploft it fiertúch ûnder it tasjend each fan Grûsjkov.
Babo
Babo berne as Eduardo Davalos de Luna (Santa Catarina, Nuevo León, 16 novimber, 1976) is in Meksikaansk MC eardere lid fan 'e rap groep Cartel de Santa.
The Sum of All Fears (film)
Plot
Noch wer letter is Nemerov te gast yn it Wite Hûs yn Washington, D.C., dêr't hy en Fowler taspraken hâlde oer harren nije inisjativen foar gearwurking tusken Ruslân en de Feriene Steaten. Ryan en Cathy, dy't har krekt dy moarn ferloofd hawwe, harkje dêrnei oer de radio, sittend yn it gers op 'e National Mall. Dêr wurde se opsocht troch Grûsjkov, dy't dúdlik makket, hoewol't er it nea mei safolle wurden seit, dat hy "Spinnaker" is. Hy stelt foar om 'e relaasje dy't er mei Cabot hie, fuort te setten mei Ryan, om te bewissigjen dat de kommunikaasjekanalen tusken Moskou en Washington, D.C. nea folslein ôfsletten reitsje kinne. As er fuort sil, jout er Cathy in kado ta gelegenheid fan har ferloving. Mei't Ryan en Cathy dêr noch tsjin nimmen oer praat hawwe, stiet Ryan foar in riedsel om te begripen hoe't Grûsjkov dêrfan ôfwitte kin. As er de man dêrnei freget, hellet de âld KGB-agint inkeld de skouders op, glimket en rint fuort.
Foarskiednis
The Sum of All Fears is basearre op 'e roman The Sum of All Fears, fan 'e Amerikaanske bestsellerskriuwer Tom Clancy. Nei't dat boek yn 1991 útkaam, besocht filmstudio Paramount Pictures der noch datselde jiers de filmrjochten fan te keapjen, mar Clancy briek de ûnderhannelings dêroer ôf om't er ûntefreden wie oer de ferfilming fan in oare roman fan sines as de film Patriot Games (1992). Nei't er mei Brandon Tartikoff, de studiobaas fan Paramount, ta oerienstimming kommen wie oer in hege jildlike skikking, gie Clancy úteinlik dochs noch oerstaach.
Filmprodusint Mace Neufeld wie lykwols net entûsjast oer in filmadaptaasje fan The Sum of All Fears nei't er yn 1994 mei Clear and Present Danger de trêde Jack Ryan-film útbrocht hie. Dat wie om't er de plot tefolle lykjen fûn op dy fan Black Sunday (1977), en teffens om't er him leaver net brâne woe oan kontroversjele saken lykas terrorisme en it Israelysk-Palestynske konflikt. Ynstee bestege er in jier oan it ûntwikkeljen fan in oare roman fan Clancy, The Cardinal of the Kremlin, foar't men ta de konklúzje kaam dat it materiaal him net foar in ferfilming liende om't it te yngewikkeld wie. Der waard ek neitocht oer in ferfilming fan Debt of Honor of it skriuwen fan in folslein nij senario oer it personaazje fan CIA-agint Jack Ryan, mar ek dêr waard fan ôfsjoen.
Produksje
Pas fan 1999 ôf kaam der wat skot yn 'e saak mei de ferfilming fan The Sum of All Fears. It senario foar de film waard skreaun troch Paul Attanasio en Daniel Pyne, dy't frijwat feroarings yn it ferhaal oanbrochten. Foar in diel kaam dat troch de feroarings dy't de wrâld sûnt 1991 ûndergien hie. Yn it boek fan Clancy wurde de terroristen ûnderstipe troch ûntefreden eleminten út it establishment fan 'e DDR, mar dat plotelemint wie mear as tsien jier nei de opheffing fan dat lân net mear oannimlik. Yn it boek binne de eigentlike terroristen Arabieren, mar (foarôfgeande oan 'e oanslaggen fan 9/11) waard it net oannimlik achte dat dyselden sûnder stipe (fan 'e Eastdútsers) by steat wêze soene om in oanslach op sa'n grutte skaal yn 'e Feriene Steaten te begean. Ek hie de Ried foar Amerikaansk-Islamityske Relaasjes (CAIR) twa jier lang kampanje fierd tsjin it brûken fan "moslimsmjunten" yn 'e film. Pyne kaam op it idee om ynstee neonazys de skuld op 'e lea te skowen om't der yn 2000-2001 frijwat ekstreem-rjochts gerommel yn ferskate Jeropeeske lannen wie, mei û.m. de opkomst fan Jörg Haider yn Eastenryk en dy fan Pim Fortuin yn Nederlân. Neonazys lieken him dêrom in aktuele groep dieders. Boppedat waard op dy wize net ien segmint fan 'e mooglike kliïntêle fan 'e film misledige, wat altyd kommersjeel ferstannich is.
Wylst it personaazje fan Jack Ryan yn foargeande films spile wie troch in âldere akteur (Alec Baldwin yn The Hunt for Red October en Harrison Ford yn Patriot Games en Clear and Present Danger), waard diskear foar in jonger akteur keazen yn 'e persoan fan Ben Affleck. Dêrmei foarme The Sum of All Fears in reboot fan 'e Jack Ryan-filmsearje. De film waard regissearre troch Phil Alden Robinson. As produsint wie Mace Neufeld by it projekt belutsen foar de filmstudio's Mace Neufeld Productions, MFP Munich Film Partners, S.O.A.F. Productions en Paramount Pictures. Foar de film wie in budget beskikber fan $68 miljoen. De kamerarezjy wie yn 'e hannen fan John Lindley, en de filmmuzyk waard fersoarge troch Jerry Goldsmith.
Opnamen
De opnamen foar The Sum of All Fears setten op 12 febrewaris 2001 útein en duorren oant yn juny fan dat jier. De film waard foar it meastepart opnommen yn Montreal, yn 'e Kanadeeske provinsje Kebek. De sêne mei de Amerikaansk fuotbalwedstryd, sabeare yn Baltimore, waard eins filme yn it Olympysk Stadion fan Montreal. Der waard ek filme yn it Needhaadkertier fan it Kanadeeske Regear, byneamd de Diefenbunker, yn Ottawa. De binnendoaropnamen fan 'e sêne op it Amerikaanske fleandekskip waarden filme op 'e set fan 'e tillefyzjesearje JAG.
Distribúsje
De distribúsje fan The Sum of All Fears waard fersoarge troch Paramount Pictures. De film gie op 29 maaie 2002 yn Los Angeles yn premiêre, en iepene dêrnei op 31 maaie yn 'e Amerikaanske bioskopen. Der waard yn 'e media spekulearre oer de fraach oft it útbringen fan The Sum of All Fears omreden fan 'e oanslaggen fan 9/11 op 9 septimber 2001 útsteld wie, mar regisseur Phil Alden Robinson hold yn in fraachpetear út dat de premiêre altyd al foar mids 2002 pland stien hie. It byhearrende soundtrackalbum ferskynde op 4 juny 2002 by platemaatskippij Elektra Records, en yn in útwreide ferzje op 12 maart 2014 by La-La Land Records.
Untfangst
Ebert syn kollega Richard Roeper hie folle mear muoite mei The Sum of All Fears, in film dy't er "frijwol net nei te kommen" fûn. Ek skreau er: "[D]er is wat teannekromjends oan tasjen te moatten wylst der in atoombom op in Amerikaansk fuotbalstadion goaid wurdt by wize fan folksfermaak." Michael Wilmington fan 'e Chicago Tribune omskreau de film as "in ûnoannimlike apokalyps sûnder djipgong of resonânsje." Yn it tydskrift New York skreau Peter Rainer, ferwizend nei de oanslaggen fan 9/11, dat de film "yn it skaad steld is troch de [echte] optelsom fan alles dêr't wy benaud foar binne".
Op 'e webside Rotten Tomatoes, dy't resinsjes sammelet, hat The Sum of All Fears in goedkarringspersintaazje fan 60%, basearre op 176 ûnderskate resinsjes. De konsensuskrityk fan 'e webside, gearstald út al dy resinsjes, omskriuwt de film as: "In gewykste en knaphandich makke skriller, dy't oan betsjutting wint yn it hjoeddeistige politike klimaat." Op Metacritic, de wichtichste konkurrint fan Rotten Tomatoes, behellet The Sum of All Fears in goedkarringspersintaazje fan 45%, basearre op 35 resinsjes.
Resultaat
The Sum of All Fears brocht yn 'e bioskopen yn 'e Feriene Steaten en Kanada $118,9 miljoen op, en yn alle oare lannen en territoaria $75,0 miljoen. Wrâldwiid kaam de opbringst dêrmei út op $193,9 miljoen. Ofset tsjin it budget fan $68 miljoen betsjut dat in winst fan $125,9 miljoen, hoewol't dêr de marketingkosten noch wol ôf moatte.
Aldebiltdyk
thumb|Sicht op de Aldebildtdyk De Aldebiltdyk (ek stavere as 'Alde Biltdyk'; Biltsk: Ouwe Dyk) is in yn 1505 oanleine seedyk yn It Bilt, yn 'e gemeente Waadhoeke, dy't troch de himrikken fan Aldebiltsyl en Nij Altena rint. It is de earste dyk dy't yn 1505 oanlein waard by de ynpoldering fan it gebiet fan de eardere gemeente It Bilt. De Biltpolder makke ea diel út fan de Middelsee, mar slibbe stadichoan hieltiten mear ticht. Om de oerstreaming by floed yn de Waadsee tsjin te gean waard dizze dyk oanlein. Oant hjoed de dei (2008) slibbet der noch hieltiten lân oan en wurdt nij lân foarme. Yn de 17e iuw ferlear de Ouwe Dyk syn beskermjende funksje trochdat de Nijebiltdyk oanlein waard. Troch de oanlis yn de 20e iuw fan de hjoeddeiske seedyk ferlear ek dy Nijebiltdyk syn beskermjende funksje.
Sûnt 2015 beheart de Aldebiltdyk ta it Ryksbeskerme gesicht Alde en Nije Bildtdiken.
Bewenning
Op de Alde- én op de Nijebiltdyk waarden lânarbeiderswenten boud. Neffens in feroardering út 1546 fan Karel V mochten de wenningen allinnich oan de noardside fan de dyk boud wurde. Sa gie gjin kostbere lânbougrûn ferlern. Om de húskes te frijwarjen fan oerstreaming waarden se sa heech mooglik tsjin de dyk boud. Oan de súdside fan de dyk waarden wol pleatsen yn typyske Biltske styl boud.
De wenningen oan de dyk kamen yn de twadde helte fan de 20e iuw leech te stean. De eartiids agraryske befolking fûn gjin wurk mear yn de streek en luts fuort. Leechstân en sloop drige. Dochs bliek der belangstelling foar de wenningen te bestean. Rânestêdelingen, sykjend nei rêst en romte, kochten hjir wenningen. De sloopplannen gienen fan tafel en de wenningen op de dyk waarden op it riolearingsnetwurk oansluten. De húskes waarden opknapt en yn bewenbere steat werom brocht. Tsjintwurdich wenje der ek keunstners op de dyk. Der binne meardere ateliers te finen. Yn 2018 waard yn it ramt fan it projekt Ljouwert/Fryslân Kulturele Haadstêd fan Jeropa 2018 yn sân jirpelskuorren oan 'e dyk de tentoanstelling Fruchtbere Grônd holden.
De Aldebiltdyk is ien fan 'e langste strjitten fan Fryslân en fan Nederlân mei 14.250 meter. (Mar net de langste, sa't faak sein wurdt, want dat is de Van Heemstraweg tusken Beuningen en Saltbommel.)
Herfoarme tsjerke (Mildaam)
De Herfoarme tsjerke wie foarhinne de tsjerke fan de herfoarme gemeente fan Mildaam. Yn de tsjerke is tsjintwurdich in atelier ûnderbrocht. It tsjerkhôf is eigendom fan de protestanske gemeente fan Mildaam.
Skiednis
It ienfâldige gebou datearret fan 1726 en waard al yn 1964 sletten foar de earetsjinst. Foar de tsjerke drige doe ôfbraak, mar it doarp krige it foar inoar om de tsjerke te restaurearjen. De sealtsjerke mei in trijesidich koer is in ryksmonumint.
De preekstoel is noch altiten yn it gebou oanwêzich, de banken binne weihelle. De tsjerke hat gjin oargel.
Noardlik fan de tsjerke stiet op it hôf in klokkestoel, dy't yn 1935 in âldere klokkestoel ferfong. De klok mei in diameter fan 68,9 sintimeter stamt út 1986 en waard getten troch Eijsbouts, Asten. Oarspronklik hong dy klok yn Hoarnstersweach, mar mei de bou fan in nije klokkestoel dêr binne de klokken ruild. De âldere klok fan Petrus Overney ferhûze doe fan Mildaam nei de nije klokkestoel fan Hoarnstersweach.
Klapmûtse (diggelguod)
In klapmûtse is in blauwe kom fan kreakporselein. It wie yn in soad Hylperske huzen te finen.
Hearema
Hearema is in buorskip en fersterke hûs noard fan Tsjom yn de gemeente De Waadhoeke. De namme komt ek foar as Heterheim, Herema en Herum.
Hockey op de Olympyske Simmerspullen 1980
De Olympyske Simmerspullen 1980 ek wol de XXIIe Olympiade neamd waarden yn 1980 yn Moskou, de Sowjetuny hâlden. It hockey waard hâlden yn it Young Pioneers Stadium. It wie de earste kear dat it hockey foar froulju op it programma stie.
Syswert
Syswert is in buorskip súddwest fan Hartwert yn de gemeente Wûnseradiel. De namme komt ek foar as Sijswerd, Sieswerd, Sijdswerd en Syswerd.
Pieter Jan van Winter
Pieter Jan van Winter (Utrecht, 2 augustus 1895 - Grins, 6 maart 1990) wie in Nederlânsk skiedkundige.
Libben en wurk
Prof. jhr. dr. Pieter Jan van Winter wie in lid fan de aadlike famylje Van Winter en in soan fan jhr. Pieter Jacob van Winter, notaris yn Woerden en Clasina Proper. Hy boaske twa kear en krige trije dochters, ûnder oare Johanna Maria van Winter, dy't as heechlearaar Midsiuwske Skiednis oan de Universiteit Utert yn de fuotleasten fan har heit gie.
Van Winter wie ien fan de meast foaroansteande skiedkundigen fan syn generaasje, mei ûnder oaren Jan Romein en Louis Rogier. Tegearre mei de histoarikus Pieter Geyl skreau er drie rapporten over de uitgave van bronnen voor de Nederlandse geschiedenis. Syn posysje docht ûnder mear bliken út it lidmaatskip fan de Keninklike Nederlânske Akadeemje fan Wittenskippen (1947) en in earedoktoraat fan de Universiteit fan Stellenbosch yn Súd-Afrika (1953).
Texelstroom (skip út 2015)
De Texelstroom is in fearboat fan de TESO dy't in regelmjittige feartsjinst tusken De Helder en Teksel. ûnderhâld. It is it twadde skip fan TESO dat fart ûnder dizze namme.
Pieter Jan van Winter
Libben en wurk
Van Winter wie ûnder mear foarsitter fan de Rijkscommissie voor Vaderlandse Geschiedenis, foarsitter fan it direktoarium fan it Nederlânsk Ynstitút foar Oarlochsdokumintaasje en rektor-magnifikus fan de Ryksuniversiteit Grins. De histoarikus en lettere heechlearaar Arie van Deursen promovearre by him en beskreau de fertsjinsten fan him (en oaren lykas Johan Huizinga) foar de histoaryske wittenskip.
Thorstein Eriksson
Thorstein Eriksson (Þorsteinn Eiríksson) wie in soan fan Erik de Reade en broer fan Leif Eriksson, Thorvald Eriksson en Freydís Eiríksdóttir.
Texelstroom (skip út 2015)
De kyl fan de fearboat waard lein op de werf fan La Naval yn Sestao yn Spanje. Yn april 2016 rûn it dêr as kasko fan de helling en waard oerfearn nei in drûchdok fan de Damen Shipyards Group, yn Amsterdam. Dêr waard it skip ôfboud. Nei meardere proeffearten waard de Texelstroom ynset ta ferfanging fan de Schulpengat, dy 't út tsjinst gie. De Dokter Wagemaker naam hjirby de funksje fan reserveboat oer fan de Schulpengat, wylst de Texelstroom haadtsjinstregeling fersoarget. It skip kin maksimaal 380 persoane-auto's en 1750 passazjiers ferfiere.
Thorstein Eriksson
Hy laat mei syn frou Gudrid Thorbjarnardottir in ekspedysje fan sa'n 25 man fan Grienlân nei Amerika, of sa't de Wytsingen it neamden Vínland (Wynlân). De hiele simmer swalken se oer see om úteinlik wêr op Grienlân út te kommen, dêr't Thorstein stoar.
Texelstroom (skip út 2015)
Op 18 febrewaris 2022 rekke it skip troch stoarm Eunice skansearre by it oanlizzen yn de fearhaven yn 't Horntje. De skea oan ien fan de ballasttanks waard lykwols pas trije dagen letter ûntdutsen. It skip wie sa'n tsien dagen út de feart. Yn de hjerst fan 2022 wie de Texelstroom troch in technysk mankemint wer in moanne út de feart.
Thorstein Eriksson
Boarne
De Grœnlendinga saga ("Sêge fan de Grienlanners") en Eiríks saga rauða binne Yslânske sêges; se foarmje de haadboarnen dy't de Noardske ûntdekking en koloanisaasje fan Noard-Amerika ferhelje.
De sêge wurdt bewarre yn it let 14e-iuwske Flateyjarbók, dêr't it barren tusken 970 oant 1030 yn beskreaun wurdt. In protte fan it ferhaal is betocht, mar der sil ek histoarysk wiere feiten yn sitte.
Nije Opfeart
De Nije Opfeart is in feart yn de gemeente Dantumadiel. De feart rint fan de Dwarsleane east fan Broeksterwâld nei it suden en rint út yn de Falomster Feart oan de eastkant fan De Falom.
In opfeart is de beneaming foar in kanaal dat min ofte mear heaks op in oar kanaal stiet. De namme wurdt benammen yn Fryslân en Grinslân brûkt. In opfeart wurdt ek wol skipsleat, skipfeart of brânsleat neamd.
De namme Nije Opfeart jildt sûnt 15 maart 2007 as de offisjele namme, as ferfanging foar de eardere offisjele namme Nieuwe Opvaart.
Nedergerjocht
In Nedergerjocht wie sûnt de Saksentiid de namme foar it gerjocht yn stêd en gritenij dêr't de ienfâldige saken behannele waarden. Fierders wie der it yn 1499 oprjochte Hofgerjocht foar it heger berop. It Nedergerjocht fûnise yn sivile saken yn earste oanlis, mei berop op it Hof; yn strafsaken behannele it allinnich lytse fergripen. De Frânske tiid skeakele Fryslân ek yn dit opsicht út.
Nedergerjochten behannelje bg. ferkeapen fan net-replik guod, al of gjin hypotekêre lienings, de soarch foar weesbern en it behear fan harren guod. By Tresoar binne oer de perioade ein 16e iuw-1811 mei yndeksen publisearre yn 120 bannen en op mikrofyskes.
Iezumakeech
Keech betsjut "bûtendyks lân'; dat wie it ek foar't de Lauwerssee ôfslúten waard yn 1969. It waard doe earst ynrjochte as lânbougrûn dêr't meast koalsied boud waard.
Natoergebiet
Yn 1993 waard Steatsboskbehear de eigener fan it gebiet en waard it ynrjochte as natoergebiet. De Iezumakeech is sa'n 497 ha. grut. It eastlik part is in dyk omhinne lein dy't soarget dat it grutste part hjirfan ûnder wetter stiet, wêrtroch in sompegebiet ûntstien moat. It wetterpeil giet op en del troch de rein en de ferdamping, en meidat it wetter op de measte parten net djip is binne der altiten in protte einen en waadfûgels. It westlik part bestiet út greide foar de guozzen en greidefûgels.
Fûgelhutte
Oan de noardkant fan it wettergebiet is in parkearplak makke mei in dyk deromhinne. Ek wie hjir in fûgelhutte makke om de fûgels rêstich besjen te kinnen. Yn jannewaris 2002 is de hutte lykwols ôfbaarnd nei't er troch fandalen yn 'e fik set wie. Yn oerlis mei fûgelders is doe it plan makke om oan de sûdkant fan it sompegebiet in fûgelhutte yn it wetter te bouwen, de Sylkajút, dy't oer in dyk en tusken reidskerms berikt wurde kin.
Keppeling om utens
400px|thumb|center|Kij yn de Ezumakeech.
Nije Pompsleat
De Nije Pompsleat is in feart yn de gemeente It Hearrenfean. De feart rint fan it Nonnegat by It Deel nei it fiadukt oer de N32 by Haskerdiken. East fan it fiadukt rint de Pompsleat fierder as de Ringfeart om De Deelen.
De namme Nije Pompsleat jildt sûnt 15 maart 2007 as de offisjele namme, as ferfanging foar de eardere offisjele namme Nieuwe Pompsloot.
Written in Red (roman)
Written in Red is in fantasy-roman fan 'e hân fan 'e Amerikaanske skriuwster Anne Bishop. De titel betsjut: "Skreaun yn Read" (in ferwizing nei bloed). It boek fertelt it ferhaal fan Meg Corbyn, in jonge bloedprofetesse, dy't op 'e flecht foar har eigner en de minsklike autoriteiten beskûl siket by de rûnom freesde foarmferwikselders dy't bekendsteane as 'de Oaren'. Written in Red is it earste diel fan 'e romansearje The Others. It waard yn 2013 publisearre troch de New Yorkske útjouwerij Roc Books, mei in omslach makke troch Blake Morrow.
Ynhâld
Written in Red set útein as de jonge frou Meg Corbyn yn in sniestoarm dêr't se hielendal net op klaaid is, troch in ûnbekende stêd doarmet. Hja is in cassandra sangue, in bloedprofetesse, dy't, as der in sneed yn har hûd makke wurdt, betroubere foarsizzings docht. Om't bloedprofetessen faak ferslave reitsje oan it gefoel fan eufory dat se fiele as se in foarsizzing dogge, en om't se (sa wurdt sein) sljochtsinnich reitsje troch it dwaan fan tefolle foarsizzings, is der in bepaling yn 'e minsklike wet opnommen dy't yn harren gefal in "barmhertich eigendom" tastiet. De maatskippij wit net better as bloedprofetessen liede in luzelibbentsje frij fan soargen yn spesjale ynstellings dêr't se op treflike wize fersoarge wurde. Yn wurklikheid binne sokke tehuzen jildmasines foar harren eigner, dy't de foarsizzings fan syn profetessen foar grou jild ferkeapet. Eltse foarm fan tsjinakseljen troch de froulju wurdt beäntwurde mei gewelddieldige bestraffings, wylst de profetessen bleatsteane oan seksueel misbrûk en oare foarmen fan mishanneling troch harren manlike fersoargers.
In jonge profetesse, cs759, hat op dy manear sjoen dat (en hoe't) se út 'e ynstelling fan har eigner, de Kontroleur, ûntsnappe soe/koe. Se fûn de moed om dy profesije wier te meitsjen troch út te naaien, en naam op har flecht de namme Meg Corbyn oan. Nei in lange reis befynt se har dy jûns let, as der in sniestoarm oer it lân giselet, yn tinne klean yn in ûnbekende stêd. Mar dat makket neat út, want yn har fizioen hat se sjoen dat se yn in boekhannel in man moetsje sil dy't har helpe sil. As se de winkel yngiet, treft se dêr yndie de persoan út har fizioen, mar it is gjin man, mar ien fan 'de Oaren', de eangstoanjeiende foarmferwikselders dy't it kontinint Thaisia behearskje en de minsken der allinnich mar duldzje om't se ferslingere rekke binne oan minsklike produkten lykas tillefyzjes, kompjûters, films en boeken.
Meg is yn 'e stêd Lakeside, yn it noardeasten fan Thaisia, bedarre, en is dêr sûnder erch it 'binnenplak' yngien, in hektares grut stik wyldernis midden yn 'e stêd dêr't in pear hûndert Oaren tahâlde as in soarte fan ambassade. Eltse gruttere stêd yn Thaisia hat sa'n binnenplak, mar dat fan Lakeside is bysûnder om't de Oaren dêr in eksperimint hâlde om minsken te observearjen. Dêrom hawwe se in diel fan it binnenplak omfoarme ta in merkplein dat omseame wurdt troch winkels dy't troch Oaren dreaun wurde, mar dêr't minsklike winkelbetsjinden wurkje en minsklike klanten talitten wurde. De boekhannel (Gûlend Goed Lêsfoer) dy't Meg yngien is, wurdt dreaun troch Simon Wolfgard, in foarmferwikselder dy't in minsklike foarm hat, mar dy't fan natuere de foarm fan in Wolf oannimt. Hy is de lieder fan it binnenplak fan Lakeside, en as er beslút om 'e jonge frou, dy't om slutingstiid hinne yn fierstente tinne klean syn winkel binnenkomt, in sliepplak yn it binnenplak oan te bieden, hat dat gefolgen dy't noch de minsken, noch de Oaren ea ferwachtsje kinnen hiene.
Simon is yntrigearre troch Meg, dy't, oars as oare minsken, net rûkt as in proai. Meg sels beseft dat it binnenplak wierskynlik it iennichste plak is dêr't se feilich is foar de lange earm fan 'e rike (en machtige) Kontroleur (waans wiere namme se net wit). It binnenplak hat in fakatuere foar de funksje fan kontaktpersoan, d.w.s. dejinge dy't de aldendeiske kontakten tusken it binnenplak en de minsklike bûtenwrâld ûnderhâldt. Simon wurdt al dagenlang lestichfallen troch in minsklike frou, Asia Crane, dy't har sin op dat baantsje set hat. Mar der is wat oan har dat Simon net sinniget, en út argewaasje oer har oanhâldende trochseuren beslút er Meg ta kontaktpersoan te beneamen. Har wurk bestiet foar it meastepart út it oannimmen en ôfjaan fan post en bestellings, it sortearjen en rûnbringen fan brieven en pakkettsjes en it beäntwurdzjen fan fragen. Dêrtroch kriget se net inkeld in protte kontakt mei de bewenners fan it binnenplak dy't oan it merkplein wurkje, lykas Henry Beargard, de houtfykjende grizzlybear dy't de sjamaan fan it binnenplak is, en Tess (in Oare fan wa't nimmen de krekte soarte wit), dy't it restaurant In Lyts Hapke runt, mar ek mei de Oaren dy't djipper yn it binnenplak tahâlde.
Underwilens wurdt Crispin James Montgomery, byneamd 'Monty', in plysjeresjersjeur dy't koartlyn nei Lakeside ta oerpleatst is út 'e stêd Toland, oan 'e eastkust, troch syn baas, Douglas Burke, de kommandant fan it plysjeburo Chestnut Street, belêstge mei it kontakt mei it binnenplak. Monty hat in better begryp foar de benearjende posysje fan 'e minsken yn Thaisia as syn measte kollega's. Op it kontinint binne de minsken foar it meastepart konsintrearre yn in stikmannich stêden dy't as enklaves mank it wyldlân lizze dêr't de Oaren libje. Alle lân yn Thaisia is eigendom fan 'e Oaren, en de minsklike stedsbewenners moatte sadwaande oan harren hier betelje. Op elts stuit dat sy dat wolle, kinne de Oaren op Thaisia in stêd fan 'e bûtenwrâld ôfslute of sels mei de grûn lyk meitsje. Der is Monty en kommandant Burke dan ek alles oan gelegen om goede relaasjes mei de Oaren te hâlden. Dat wurdt harren dreech makke as de gûverneur fan 'e Noardeastlike Regio en de boargemaster fan Lakeside op fersyk fan 'e Kontroleur druk op 'e plysje begjinne út te oefenjen om Meg oan te hâlden. Der komt in opspoaringsberjocht wêryn't Meg (sûnder har namme te jaan) omskreaun wurdt as in dievegge dy't sa gau mooglik ynrekkene wurde moat.
Mei dêrtroch komt oan it ljocht dat Meg in bloedprofetesse is, eat dat se oant dy tiid oan nimmen ferteld hie. Simon is der min oer te sprekken dat se soks foar de Oaren stilholden hat, mar tsjin dy tiid hat Meg troch har freonlike en respektfolle hâlden en dragen in plak yn it hert ferovere fan pake Erebus, de lieder fan 'e Sanguinati (fampieren) yn it binnenplak, wylst se boppedat freonskip sletten hat mei de elemintêre ierdgeast Winter (in namme dy't letterlik nommen wurde moat). En de Krieën (dy't har oeral folgje) neame har 'de Meg' en wurdearje har as in ûnútputlike boarne fan fermaak. Dat Simon, Henry, Tess en Simon syn sakepartner Vlad Sanguinati, dy't mei-inoar de sakekommisje fan it binnenplak foarmje, hawwe gjin oare kar as om Meg yn 'e funksje fan kontaktpersoan te hanthavenjen. It antwurd fan 'e Oaren oan 'e plysje is dat de kontaktpersoan fan it binnenplak net deselde persoan is dejinge op it opspoaringsbefel (ek al lykje se as twa drippen wetter opinoar) en dat de Oaren der tige ûngelokkich mei wêze soene as immen harren kontaktpersoan besykje soe te arrestearjen. Monty ynterpretearret dat as: 'ast oan Meg komst, komst oan ús.' Underwilens giet Meg folslein sûnder erch troch mei harsels ûnmisber te meitsjen as Simon fuortroppen wurdt foar in gearkomste fan binnenplaklieders en hy har de soarch foar syn omkesizzer Sam opdraacht.
Sam wie derby doe't twa jier lyn syn mem Daphne troch in minsklike slûpskutter deasketten waard. Sûnt dy tiid wegeret it traumatisearre Wolvejong noch in minsklike foarm oan te nimmen, en doar er suver net mear nei bûten ta. Yn twa dagen tiid wit Meg him út 'e hûs te krijen troch te boartsjen dat se twa ûnferfearde aventoerslju binne. Krekt as berchbeklimmers dogge sokken in feilichheidstou om, sadat se inoar út (bygelyks) sniebanken skuorre kinne (as ien fan harren dêr mei in oanrin yn springe soe). Foar de oare Wolven liket it wol as hat Meg de jonge Sam oan in hûnerym; dêr binne se poerrazen oer, wat hast ta in ûnderlinge konfrontaasje mei de Sanguinati liedt, dy't fan pake Erebus it befel krigen hawwe om Meg te beskermjen. Op 'e jûns dat Simon wer thúskomt, rint dat hast út 'e hân as syn heit (en Sam syn pake) Elliot, de konsul fan it binnenplak, Meg tenei komt, mar krekt dan feroaret Sam himsels foar it earst yn twa jier wer yn in minske om Meg te ferdigenjen en syn pake it mannewaar op te sizzen. Mei dat bewiis dat Meg har oanpak fertuten docht, kin de hiele kwestje glêdstrutsen wurde.
Yn 'e tuskentiid hat Meg de jonge Sam in pear dagen meinommen nei har wurk, dêr't Asia Crane him sjoen hat. Asia is in jonge, tige kreaze frou, dy't yn opdracht fan rike persoanen ynformaasje besiket te garjen oer it binnenplak fan Lakeside en de Oaren dy't dêr libje. Hja hat de ambysje om in ferneamd aktrise te wurden, en tinkt dat se mei dit wurk foar harsels de haadrol yn in eigen tillefyzjesearje lospeuterje kin, mei't har wichtichste opdrachtjouwer in tillefyzjeprodusint is út Sparkletown, oan 'e westkust. No docht se har foar as freondinne fan 'e naïve Meg, en sadree't se Sam sjocht, kin se net mear ophâlde deroan te tinken hoefolle jild oft se wol net fertsjinje kin as se in jong fan 'e Oaren witte soe te bemachtigjen. Trochdat se sa'n soad by it binnenplak omhinget, hat se oaren opmurken dy't dat ek dogge. As se kontakt siket, docht bliken dat it giet om lju dy't ynhierd binne troch de Kontroleur, dy't noch altyd syn kostbere besit weromhawwe wol. Se beslute om gear te wurkjen. Lykas ôfsprutsen kringt Asia letter it kantoar fan 'e kontaktpersoan binnen, dêr't se fergif oer de sûkerklûntsjes struit dêr't Meg de ponnys mei beleannet dy't har helpe om 'e post rûn te bringen. Asia riddenearret dat dat domme bisten binne, dy't nimmen echt misse sil, en dy't dêrom gaadlik binne om as ôfliedingsmaneuver te tsjinjen. Se hat gjin idee wêr't se it oer hat: de ponnys binne de boppenatuerlike ryddieren fan 'e geasten fan 'e jiertiden en de eleminten.
Nicolaas Baur
Nicolaas Baur, ek Nicolaus Bauer, Nicolaus Baur (Harns, 12 septimber 1767 - dêre, 28 maart 1820), wie in keunstskilder.
Wurk fan him is te finen yn it Ryksmuseum Amsterdam, it Frysk Museum en it Hannemahûs yn Harns, mar ek noch yn âlde wenhuzen.
Jilles Klazes
Jilles Klazes wie in soan fan Jan Klaasesz, notaris en sekretaris fan West-Dongeradiel, en wenne op Herweystate en fan Rinske Boekhoudt. Hy krige nei de legere skoalle ûnderrjocht oan it ynstitút Kinsbergen yn Elburch en oan de Latynske skoalle yn Dokkum
Hy wie sekretaris fan West-Dongeradiel (1847) en letter boargemaster fan dy gemeente (1862). Hy sette him yn foar de Fryske taal en sang en publisearre ferzen yn Swanneblommen (1852-1874), Iduna (1857, 1867) en Forjit my net (1876). In stikmannich ferzen fan him binne op muzyk set en opnaam yn it Frysk Lieteboek.
Hy boaske oan Maria Diderica de Boer fan Sappemeer; it pear hat jierrenlang op Herwey wenne.
Frank Constandse
Franklin Louis (Frank) Constandse (Foarburch, 31 maaie 1946) is in eardere Nederlânsk follybalspiler.
Frank Constandse hearde ta de earste Nederlânske ploech dat ôffurdige waard nei de Olympyske Spullen. Yn 1964 waarden op de Simmerspullen yn Tokyo judo en follybal yntrodusearre as Olympyske sport. Nederlân waard by de Simmerspullen fan 1964 achtste fan de tsien dielnimmende lannen. Yn totaal hat Frank Constandse 170 ynterlannen spile foar de Nederlânske ploech. Yn syn aktive tiid as follyballer wie er ûnder oare oansletten by follybalklup DES Voorburg.
Charlie Chaplin
thumb|right|220px|Charlie Chaplin yn "The Kid" Charlie Chaplin, folsleine namme (Sir) Charles Spencer Chaplin jr. (Walworth, Londen, 16 april 1889 – Vevey, Switserlân, 25 desimber 1977) wie in Ingelske artyst. Hy wie akteur, filmregisseur, komponist en komyk. Syn films The Gold Rush, City Lights, Modern Times en The Great Dictator komme faak foar op listen fan de bêste films fan alle tiden.
Biografy
Chaplin wie in soan fan Charles Chaplin en Hannah Harriette Hillin, dy't beide by rûnreizgjende toanielselskippen wienen. Syn âlden giene al rillegau nei syn berte út elkoar en Chaplin bleau by syn mem. Lytse Charlie en syn hjelbroer Sydney waarden lykwols troch mem útbestege oan in earmhûs (workhouse), mar nei in pear wiken waarden hja oerbrocht nei in skoalle foar wezen en bern dy't yn de steek litten wienen yn Hanwell. Letter ûntdekten sy dat se in hjelbroer hienen, George Dryden (31 augustus 1892 - 30 septimber 1957), in soan fan harren mem, ek in akteur dy't letter oan 't wurk gie foar Charlie.
Aldskoat
thumb|left|320px|lizzing yn de gemeente It Hearrenfean Aldskoat, pleatslik sizze se koartwei Skoat, is een doarp yn de gemeente It Hearrenfean. It net troch It Hearrenfean anneksearre part fan it doarp hie yn 2004 sirka 180 ynwenners. It doarp leit besuden de plakken It Hearrenfean en It Oranjewâld en efkes beëasten Nijskoat It oanswettende buorskip Annebuorren falt kadastraal ûnder it doarp.
Charlie Chaplin
Biografy
Yn 1910 emigrearre er nei de Feriene Steaten. Heit Chaplin wie alkoholist en stoar doe't Charlie 12 wie, mem waard mâl yn de holle en moast letter opnaam wurde yn in gesticht, it Cane Hill Asylum by Croydon. Sy stoar yn 1928.
Stomme films wiene oeral yn de wrâld like ienfâldich te begripen, dat Charley waard in wrâldstjer. Chaplin's reputaasje taande stadichoaan wei mei de opgong fan de lûdsfilm; syn krêft wie no krekt it stil spyljen. Yn de tiid fan it McCarthyisme yn de F.S. waard er beskuldige fan "anti-Amerikaanske aktiviteiten" (hy soe kommunist wêze). By de promoasje fan syn film Limelight (1952) yn Ingelân besleat er út reden fan swierrichheden mei de Amerikaanske Ymmigraasjetsjinst, J. Edgar Hoover liet Chaplin bespionearje, nei Switserlân te gean.
Aldskoat
Skiednis
Nei 1408 sprekke se fan Old Schooten, wat letter Aldskoat wurden is. De namme ferwiist nei 'skoat', in útstekkend stik lân. Fan de Midsiuwen ôf wie it doarp it sintrum fan Skoatterlân, hoewol’t it gemeentehûs fan Skoatterlân oant de opheffing fan dy gemeente yn it tichtbylizzende It Hearrenfean stie. It ûntstean hat te krijen mei in hege sânrêch yn it lânskip oan de bochtige Tsjonger dy’t de boel ek wolris ûnder wetter sette. Oant 1580 stie der ek in hospitaal fan de Dútske Oarder. De famylje Schotanus à Steringa komt fan Aldskoat. Opfallend detail is dat It Hearrenfean doe noch Skoatteruterbuorren neamd waard, wat dúdlik oanjout hoe wichtich as Aldskoat doe wie.
Charlie Chaplin
Houliken en bern
Chaplin hat fjouweris troud west (en hie tsientallen ferhâldings) mei:
Ferstjerren
Charlie Chaplin stoar yn 'e sliep yn 1977 yn de iere moarn fan earste krystdei oan in hertstilstân en wie doe 88 jier.
Aldskoat
Skiednis
Oant ûngefear 1750 waard der ek rjocht sprutsen yn it doarp en setele de gritenijrie yn Aldskoat.
Charlie Chaplin
Ferstjerren
Op 8 maart 1978 waard syn lyk stellen. It doel wie losjild te krijen, dat mislearre en de dieven waarden arrestearre. It lyk waard 11 wiken letter weromfûn by it Mar fan Genêve en opnij begroeven ûnder 180 sm beton.
Aldskoat
Skiednis
Fan de bûtenpleatsen grut en lyts Feanwyk is grut Feanwyk yn 1901 ferboud ta it steatlike gebou fan de Julia Jan Wouters-stifting. Lyts Feanwyk is yn 2007 ôfbrutsen. It Woutersberchje is der noch.
Charlie Chaplin
Filmografy
Charlie Chaplin syn folsleine filmografy is te finen yn de Ingelsktalige Wikipedy, hjir
Idzerd Frans van Humalda van Eysinga
thumb|Idzerd Frans van Humalda van Eysinga Jhr. mr. Idzerd Frans van Humalda van Eysinga (Ljouwert, 26 jannewaris 1843 - Den Haach, 24 april 1907) wie in Nederlânsk politikus.
Aldskoat
Skiednis
De kearn fan it âlde doarp wurdt foarme troch it krúspunt fan de noard-súd as (Marktwei en Wolvegeasterwei) en de east-westas. Dy lêste bestiet út de yn it westlik gedielte fan it doarp begjinnende Peperstraat (dy’’ t by de ynfiering fan strjitnammen yn de 50'er jierren fan de 20e iuw by fersin Kolfbaan neam waaard, in fout dy’t oant no ta altyd noch net wersteld is) en de Skoatterlânskewei (dy’t trochrint oant it doarp Donkerbroek yn Eaststellingwerf). Oan de súdkant fan de Peperstrjitte wie in kolfbaan. Dy waard om 1960 hinne beboud mei trije rigen ienfâldige ‘simplexhuzen’.
Charlie Chaplin
Bylden fan Chaplin
center|thumb|700px|Bylden fan Chaplin: (f.l.n.r.) 1. [[Trenčianske Teplice, Slowakije; 2. Chełmża, Poalen; 3. Waterville, Ierlân; 4. Londen, Feriene Keninkryk; 5. Haiderabad, Yndia; 6. Alassio, Italië; 7. Barcelona, Spanje; 8. Vevey, Switserlân]]
Nicolaas van Geelkerkcken
Nicolaes van Geelkercken (Scherpenzeel om 1585 hinne – Arnhim 1656) wie in Geldersk lânmjitter en kartograaf, dy't yn de 17e iuw by de Gelderske oerheid tsjinne.
Idzerd Frans van Humalda van Eysinga
Humalda van Eysenga wie in soan fan Earste Keamerlid en Minister fan steat jhr. Frans Julius Johan van Eysinga en Johanna Henriëtta Reinoudina Boelens. Humalda van Eysinga wie lid fan de Steaten fan 1871 oant 1884 (foar it kiesdistrikt Ljouwert) en lid fan Deputearre Steaten fan 8 july 1874 oant 1 oktober 1879. Wie lid fan de Twadde Keamer fan de Steaten-Generaal fan 16 septimber 1879 oant 15 april 1884, ôffurdige foar it distrikt Dokkum, en lid fan de Ried fan Steat fan 1 maaie 1884 oant 24 april 1907.
Yn Fryslân tige warber as bestjoerder. As skoalleopsjenner en mei-oprjochter fan de Feriening Folksûnderwiis sette er him yn foar ferbettering fan it ûnderwiis. Hy wie saakkundige op it mêd fan administrative rjochtspraak en 23 jier steatsried. Hy wie fierders in goede pianist en organist en komponearre ûnder oaren koarwurk.
Aldskoat
Skiednis
Benammen fytsfabryk Batavus en fetsmelterij Smilde hawwe in soad wurkgelegenheid jûn.
Yn de 50'er jierren fan de 20e iuw ûntstie der tusken Aldskoat en Nijskoat in yndustryterrein en yn dyselde tiid waard Rykswei 32 oanlein, dy’t it doarp krekt eastlik fan de Nederlânsk Herfoarme tsjerke trochsnie. Hielendal yn de geast fan dy tiid waard de âlde doarpskearn mei yngong fan 1 jannewaris 1965 ynlive by it haadplak It Hearrenfean. De bewenners wienen dêr net gelokkich mei, sa bliek ek noch yn 1996 doe’t der in grutte aksje wie om de sitewaasje fan foar 1965 te werstellen. Yn 2003 krige It Hearrenfean-Súd, sa’t in anneksearre part hiet, dan ek de âlde namme Aldskoat werom.
Skoattertsjerkje
thumb|300px|[[Skoattertsjerke]] It Skoattertsjerkje stiet der al sûnt 1305, yn 1610 is der in nije boud mei in sealtektoer. Boppe de doar sit in gevelstien mei de namme Menno Coehoorn fan Scheltinga. Dat wie de grytman dy’t der yn 1750 foar soarge dat de rieds- en rjochtsittingen, oant dan yn "De Drie Pilaren" tenei op It Hearrenfean holden waarden.
Mienskip
It buerthûs hjit "De Rank". Der binne akiviteiten foar de jongerein, mar der wurde ek kursussen jûn.
Skoattermerk
Op twadde Pinksterdei is de Skoattermerk. Fanâlds waarden der in soad hynders ferhandele. Op dy jiermerk, dy’t al sûnt 1576 bestiet, binne ek in soad diskes.
Iepenbier ferfier
Line fan Qbuzz:
Jan Hettinga
Jan Hettinga (1939) wie sjoernalist, meiwurker fan de Feriening Lytse Doarpen, oprjochter fan it kabaretselskip Samar en FNP-wethâlder.
Nei it gymnasium yn Eindhoven en stúdzje oan de hegere Boskbou- en Kultuertechnyske skoalletúnbouskoalle yn Arnhim waard er redakteur fan it lânbouwykblêd fan de Fryske CBTB. Fan 1980 oant 1994 wie er de earste meiwurker fan de Feriening Lytse Doarpen. Dêrnei wie Hettinga 8 jier de earste FNP-wethâlder fan Skarsterlân.
Nerva
thumb|right|200px|Buste fan Nerva Nerva, folút yn it Latyn Marcus Cocceius Nerva, (8 novimber 30 – 27 jannewaris 98) wie keizer fan it Romeinske Ryk fan 96 oant 98.
Komôf
Nerva wie net fan Romeinske komôf, mar stamme út in foarnaam Italysk laach dat troch houlik ek bannen hie mei de Julysk-Klaudyske Dynasty. Syn famylje kaam fan de Etruskyske stêd Narnia, dêr't er op 8 novimber 30 berne waard. Syn pakesizzer en heit wienen ferneamde juristen. Hy sels wie twa kear konsul, yn 71 en 90 en lid fan de Romeinske Senaat.
Keizer fan it Romeinske ryk
Doe't op 18 septimber 96 de wrede keizer Domitianus fermoarde waard, mooglik troch tadwaan fan Nerva, besleat de Romeinske senaat om it keizerskip fuort te jaan oan de 66-jierrige en bernleaze Nerva, om sadwaande it keizerryk te frijwarjen foar noch in despoatyske keizer.
Nerva koe it yn syn bewâld goed fine mei de senaat, mar hie muoite mei it leger dêr't foaral fertrouwensmannen fan Domitianus it foar it sizzen hienen. Hy krige los fan elkoar twa oanfarringen mei it leger te ferwurkjen. Earst hied er te krijen mei in opstân fan troepen oan de Donau en twads waard troch syn eigen pretorjaanske garde yn it keizerlik paleis, tsjin syn sin yn, twa persoanen efterfolge en arrestearre op fertinking fan de moard op Domitianus. Hy kaam it leger temjitte troch Trajanus, de gûverneur fan Boppe-Germaanje, te adoptearjen sadat dy him opfolgje koe.
Mei de beneaming fan Trajanus as syn opfolger bruts it tiidrek fan de saneamde adoptyfkeizers oan: Nerva, Trajanus, Hadrianus, Antoninus Pius en Markus Aurelius. Dat systeem soe yn it grutste part fan de 2e iuw goed funksjonearje (oant Kommodus yn 177 syn natuerlike heit Markus Aurelius as keizer opfolge). Nerva stoar op 25 jannewaris 98 in natuerlike dea.
Feriening Lytse Doarpen
De Feriening Lytse Doarpen wie de feriening fan mear as trijehûndert lytse doarpen yn Fryslân. De FLD stipe en stimulearre Pleatslike Belangeferienings foar it behâld en fergrutsjen fan de leefberheid yn de doarpen. Yn 2006 is de FLD mei de Stifting Gearwurking fan Doarpshuzen yn Fryslân (SDF) opgien yn Doarpswurk. Doarpswurk is de stipefunksje foar de provinsje Fryslân. It haadkantoar sit yn Raerd.
Tver (oblast)
De oblast Tver (Russysk: Тверская область, Tverskaja oblast) is in bestjoerlike ienheid yn de Russyske Federaasje. De haadstêd fan de oblast is Tver; oare grutte plakken binne Rzjev, Vysjni Volotsjok en Kimry.
De oblast leit yn it Russyske Leechlân en omfiemet ek heuvels fan de Waldajhichte. It gebiet is ryk oan marren (wêrûnder de Seligermar) en wurdt trochsnien troch de bopperin fan de Wolga. Likernôch 50% fan it oerflak bestiet út bosk.
De oblast wurdt omklamme fan de oblasten (mei de klok mei fanút it easten nei it suden) Pskov, Novgorod, Vologda, Jaroslavl, Moskou en Smolensk.
De foar it lân wichtige ferkearsferbinings Moskou-Sint-Petersburch en Moskou-Riga trochsnije de oblast.
Ruy Lopéz de Villalobos
Ruy López de Villalobos (Málaga, om 1500 - Ambon, 4 april 1546) wie in Spaansk ûntdekkingsreizger.
Tver (oblast)
Skiednis
Yn 1990 krige de stêd syn âlde namme Tver werom en de namme fan de oblast waard mei feroare yn Tver.
Bestjoerlike yndieling en stêden
De oblast hat sân stedsdistrikten en 36 rajon's. De fiif grutte stêden foarmje mei de twa lytsere sletten stêden (ZATO) stedsdistrikten. De lytsere plakken foarmje mei oare plakken rajon's.
De oblast hat 23 stêden en 28 plakken mei in stedsk karakter.
Ruy Lopéz de Villalobos
Hy wie de earste Jeropeaan dy't Palau ûntduts. Hy ûntdekte ek Roka Partida en San Benedikto yn de Revillagigedo Arsjipel. Op 1 novimber 1542 ûndernaam Ruy López de Villalobos, mei seis skippen en 370 oant 400 man, in ekspedysje út Meksiko wei nei de Filipinen, wat doedestiids bekend wie as de San Lorenzo-arsjipel, mei de opdracht om in Spaanske machtbasis yn it Fiere Easten te festigjen. Hy joech de arsjipel de namme fan no: Las Islas Filipinas nei de doedestiidske kroanprins fan Spanje en de lettere troanopfolger Filips II. Hy waard lykwols fanwegen fijannige lânseigen folken, honger en in skipbrek twongen syn delsettingen oer te jaan en de ekspedysje te beëinigjen. Sy sochten beskûl op de Molukken, mar krigen dêr spul mei de Portegezen en waarden finzen naam.
Tver (oblast)
Bestjoerlike yndieling en stêden
Yn ûndersteande tabel steane de stêden en stedske delsettings fan de oblast mei it rajon dêr't it plak ûnder falt. .
Ruy Lopéz de Villalobos
Ruy López de Villalobos stoar oan 'tropyske koarts' yn in finzenis op it eilân Ambon. De 117 bemanningsleden, dêr't de lettere gûnverneur-generaal fan de Filipinen Guido de Lavezaris ûnder wie, dy't oerbleane en oerlibben koene ûntkomme nei Nij-Spanje (yn Noard- en Midden Amearika).
Sint-Janskleaster
Sint-Janskleaster (Nederlânsk en offisjeel: Sint Jansklooster, Nedersaksysk: t Klooster) is in doarp yn de Kop fan Oerisel. It doarp mei de omlizzende gebieten wurdt Ambt Vollenhove neamd en leit yn it Lân Follenhove. Sûnt 1 jannewaris 2001 heart it by de gemeente Stienwikerlân. Sint Jansklooster hie op 1 jannewaris 2021 sa'n 2.500 ynwenners.
Sint-Janskleaster is neamd nei it konvint op de Sint-Janskamp, in kleaster dat yn 1399 stifte waard troch de bline Johannes fan Ommen. It Sint-Janskleaster waard yn 1581 ferwoastge yn de Tachtichjierrige Kriich.
De bekendste eartiidske ynwenner fan it doarp is sûnder mis Evert van Benthem, twafâldich winner fan de Alvestêdetocht. Yn it doarp stiet in stellingmole út 1857, de Muontsemole en in tsjaskermole, De Foeke.
Sint-Janskleaster falt ûnder de Lân fan Follenhove, ek wol Lân Feno neamd, dêr't ek Barsbeek, Heetveld, Leeuwte, Moespot, Kadoelen en De Krieger ta hearre.
Blommekorso
It doarp is yn wide omkriten bekend troch it blommekorso, dat dêr elk jier op de tredde sneon fan augustus hâlden wurdt. It korso lûkt tuzenen minsken en de regionale telefyzjestjoerder TV-East docht der ferslach fan. De pleatslike bewenners binne moannen yn it foar al mei de tariedings dwaande. De fersiering fan de metershege prealweinen wurde meast dahlia's foar brûkt. It tal dahlia's ferskilt fan 150.000 oant 350.000 stiks de korsowein. It korso lûkt op de 3e freed fan augustus troch Sint-Janskleaster.
Tsjerklik libben
It doarp hat fjouwer tsjerkegebouwen.
Wettertoer
Tekenjend foar it doarpsbyld is de wettertoer. De toer fan 1932 wurdt hjoed-de-dei net mear brûkt as wettertoer. Sûnt 2012 is de toer ferboud ta in útsjochtoer. Ek is der in besikersintrum fan de Feriening Natoermonuminten. Sûnt de iepening yn 2014 kin de besiker mei in treppe fan 207 trêden nei in 46 meter hege romte yn de top fan de toer. Fan it heechste punt wei kin oer De Wieden hinne sjoen wurde. Besikers krije yn de toer ynformaasje oer de natoer. De toer is sneons iepen foar it publyk.
Besikerssintrum De Wieden
Bûten Sint-Janskleaster leit it Besikerssintrum De Wieden fan Natoermonuminten.
Mienskip
It doarp hat twa basisskoallen: Eben Haëzer (grifformeard frijmakke) en De Wiedewereld (protestantsk). Fierder hat it doarp in sportferiening VHK en in muzykferiening Soli Deo Gloria.
Hevrîn Xelef
Hevrîn Xelef (offisjele Koerdyske stavering; útspr.: [hɛ'vri:n xɛ'lɛf], likernôch: "heh- vriin chel- lef "; Arabysk: هفرين خلف, Hevriin Chelef), ek stavere as Hevrin Khalaf of Hevrin Khelef, (Al-Malikiyah, 15 novimber 1984 – op 'e autosneldyk M4 (Syrje), 12 oktober 2019) wie in Syrysk yngenieur en politika fan etnysk Koerdysk komôf. Hja wie in Koerdysk nasjonaliste, dy't heech opklommen wie yn it bestjoer fan Rojava, it Koerdyske gebiet yn noardeastlik Syrje. Xelef tsjinne as sekretaris-generaal fan 'e Koerdyske Takomstbeweging yn Syrje. Yn 2019 waard se fermoarde troch leden fan in terroristyske milysje dy't stipe waard troch Turkije.
Libben
Xelef waard yn 1984 berne yn in etnysk Koerdyske húshâlding yn 'e Syryske stêd Al-Malikiyah. Yn 2009 studearre se as yngenieur ôf oan 'e Universiteit fan Aleppo. Under de Syryske Boargeroarloch, dy't yn 2011 útbriek, klom se op yn it bestjoer fan Rojava, it troch de Koerden behearske gebiet yn it noardeasten fan Syrje. Xelef wie yn 2012 ien fan 'e oprjochters fan 'e Stifting foar Wittenskip en Gedachtefrijheid. Yn 2015 waard se oansteld as fise-foarsitter fan 'e enerzjykommisje fan 'e regio Djazira. Yn 2016 waard se ien fan 'e foarsitters fan 'e autoriteit op it mêd fan enerzjy foar hiel Rojava.
Neitiid waard Xelef sekretaris-generaal fan 'e Koerdyske Takomstbeweging yn Syrje (Şepêla Pêşeroj a Kurdî li Sûriyê‎, ŞPKS). Dy partij trede ta it regear fan Rojava ta nei de ferovering, yn 2017, fan Rakka, de haadstêd fan 'e saneamde Islamityske Steat, troch de (foar it meastepart Koerdyske) Syryske Demokratyske Striidkrêften (SDF), dy't dêrby stipe waarden troch Amerikaanske troepen en de Amerikaanske Loftmacht. Xelef naam yn 2018 en 2019 diel oan ûnderhannelings fan 'e Syryske Koerden mei delegaasjes út 'e Feriene Steaten, Frankryk en oare lannen. Hja stie bekend om har diplomatike feardichheden. Binnen Rojava lei se har ta op it befoarderjen fan ferdraachsumens en ienheid tusken de Koerden en de kristlike en etnysk Arabyske ynwenners fan it gebiet.
Dea
Under de Turkske ynfal yn Syrje, yn oktober 2019, waard de auto dêr't Xelef yn siet op 'e M4-autosneldyk yn Rojava ûnderskept troch terroristen fan 'e troch Turkije stipe milysje Achrar al-Sjarkija. Hja waard dêrop út har auto skuord en stânrjochtlik eksekutearre. Hevrîn Xelef waard 34 jier. Yn in fideo dy't neitiid op 'e sosjale media omgie, wie de mei kûgels trochsingele auto te sjen dêr't Xelef mei tolken en oar Koerdysk personiel yn reizge hie, omjûn mei grutsk posearjende leden fan Achrar al-Sjarkija.