cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ekshibisjonisme
Ekshibisjonisme giet as ferskynsel yn elts gefal werom oant de Aldheid, mei't de Aldgrykske histoarikus Herodotus it al neamde yn syn Histoarjes. Yn in medyske kontekst waard it foar it earst beskreaun yn 1877, troch de Frânske dokter en psychiater Charles Lasègue (1809-1883). As de ekshibisjonistyske oanstriid sa slim is, dat it in normaal sekslibben behinderet of ûnmooglik makket, wurdt it beskôge as in psychologyske ôfwiking, wêrby't it mei soartgelikense seksuële ferskynsels, lykas pedofily, soöfily, travesty en sado-masogisme gearbrocht wurdt ûnder de namme parafily. Yn 'e measte lannen wurdt ekshibisjonisme beskôge as in sedemisdriuw, en kin men derfoar bestraft wurde mei boetes of sels finzenisstraf.
Der besteane ferskate foarmen fan ekshibisjonisme:
Victoriustsjerke (Penjum)
De Victoriustsjerke oan de Grutte Buorren is de tsjerke fan de PKN-gemeente "Trijeris-Ien" yn Penjum. Yn de tiid foar de reformaasje wie de tsjerke wijd oan Fiktor fan Xanten, in romeinsk ofsier fan it Tebaanske legioen dy't de marteldea stoar by de kristenferfolgings yn it Romeinske Ryk. Sûnt 31 jannewaris 2017 is de stifting Victoriuskerk Pingjum eigner fan it gebou. De tsjerke is in ryksmonumint.
Skiednis
It âldste diel fan de Victoriustsjerke is it ûnderste diel fan de toer. Dat datearret út likernôch 1200, doe't de earste stiennen tsjerke boud waard. De toer waard yn de 15e iuw ferhege en neffens in tekening út 1720 fan Jacobus Stellingwerf hie de tsjerkeyn dy tiid in fjouwersidige spits. Om 1500 hinne, mooglik nei't it gebou troch kriichgeweld skeind waard, waard de tsjerke op 'e nij boud.
De betinkingsstien boppe de yngong ferwiist nei de grutte feroarings oan it gebou yn de jierren 1758-1759. De toer waard doe foar in part ôfbrutsen en wer opmitsele. Ynstee fan in spits krige de toer doe in ôfsluting mei in sealtek. De tsjerke sels waard ynkoarte en ferlear it let-goatyske karakter. Sawol de súdlike as de eastlike muorren waarden op 'e nij opmitsele en krigen grutte rûnbôgefinsters mei brânskildere ramen fan Ype Staak. De laaien op it dak waarden ferfongen troch dakpannen. By de befrijing fan Fryslân yn april 1945 namen flecht nimmende Dútsers stelling yn Penjum. De gefjochten tusken de Dútsers en Kanadezen soargen foar in soad lijen yn Penjum. Mei de restauraasje fan 1962-1965 waard ek de oarlochsskea oan de tsjerke wer ferholpen.
Ynterieur
De romte fan de tsjerke wurdt oerkape mei in tonferwulft. Yn de tsjerke steane in preekstoel en twa hearebanken út de 18e iuw. De brânskildere ramen binne yn de 19e iuw ferfongen troch smei-izeren finsters mei lytse rútsjes. Yn de toer hingje twa klokken út 1598 en 1629. De klok fan 1598 mei in diameter fan 110,3 sintimeter waard getten troch Willem Wegewaert, dy fan 1629 mei in diameter fan 124,3 sintimeter troch F. Symon, A. Obertin en N. Rogier.
Oargel
It oargel waard yn 1878 boud troch Friedich Leichel út Lochem en op 14 april 1878 yn gebrûk nommen. De bûtenste fjilden fan it front binne skyn en opfolle mei beskildere houten pipen.
Frisseljende rivier
thumb|Frisseljende rivier de Waimakariri op it Sudereilân yn Nij-Seelân thumb|De White River yn de steat Washington, Feriene Steaten
In frisseljende rivier of flechtsjende rivier is in soarte rivier dat him ûntjout yn de bopperin fan it ôfwetteringsgebiet fan in rivier. De rivier is foarme troch in nust lytse kanalen dy't yninoar oergean en inoar kruse, as stringen yn in frissel. Tusken dy lytse kanalen yn binne tydlike eilantsjes.
In frisseljende rivier is in ûndjip wetter mei in grutte streamfaasje. Sediminten wurde troch it wetter oanfierd út it efterlân wei en troch de hege faasje fan it streamen bliuwe faak de swierste en groumoalige kerrels lizzen. Mul stof wurdt ferfierd nei fierdere parten fan it ôfwetteringsgebiet fan de rivier en foarmet it swiere sedimint in meänderjende rivier. Tichter by wurdt sedimint ferfierd yn púnwaaiers, dêr't de mulste kerrels (rotsblokken en grou grind) ôfsetten wurde.
Púnwaaiers wurde skaaimerke troch mear sedimint as wetter. Yn frisseljende riviersystemen fynt mear wetterôffier plak. Dochs is de hoemannichte ferfierd sedimint grutter as de hoemannichte wetter, dêrtroch't de rivier frisseljende kanaaltsjes foarmet, om't it wetter troch it ôfsetten sedimint "blokkearre" wurdt.
Frisseljende rivieren komme foar op plakken dêr't it delgean fan it lân sa grut is dat it rivierwetter hurd streamt. Sadwaande foarmje frisseljende rivieren de bopperin fan meänderjende rivieren. Frisseljende rivieren binne ornaris yn de leger lizzende parten fan berchgeaen en yn de omkriten fan gletsjers te finen. Dêr wurde se foarme om't de hoemannichte wetter ûnregelmjittich oanfierd wurdt en sa mear sedimint yn de rivier terjochte komt. Ek yn drûge geaen komme frisseljende rivieren foar.
Grutte Priis Formule 1 fan Bachrein 2010
Utslaggen fan de Grutte Priis Formule 1 fan Bachrein 2010 yn Sakhir op 14 maart 2010. It wie de earste race fan 19 races fan de Formule 1 yn 2010. Hy waard op it Bahrain International Circuit hâlden. De race waard hâlden oer 49 omgongen, op it 5,4 km lange sirkwy foar in raceôfstân fan 308,4 kilometer. De Grutte Priis hie plak op it lange ôfstâns sirkwy.
Hisashi Kaneko
(12 septimber 1959) is in eardere Japansk fuotballer. Earder spile foar Furukawa Electric.
Helsingborg
Helsingborg is de haadstêd fan de gemeente Helsingborg yn de provinsje Skânelân en it lânskip Skâne; dit binne de súdlikste provinsje en it súdlikste lânskip fan Sweden. Helsingborg hie 91.457 ynwenners yn 2005.
Geografy
Helsingborg leit oan it smelste part fan de Sont, tsjin de Deenske stêd Helsingør oer. Der is in tige frekwinte fearferbining tusken beide stêden, mei in reistiid fan 20 minuten, net mear as in trem yn in grutte stêd. Helsingborg is in yndustryplak fan belang en hat de twadsgrutte haven fan Sweden. Besuden Helsingborg mûnet de rivier Råån yn de Sont út.
Skiednis
Helsingborg, oarspronklik in Deenske stêd, is ien fan de âldste stêden yn it Sweden fan no. Ut reden fan syn strategyske lizzing hat der in soad striderij om de stêd west.
De earste fernijing fan de stêd wie yn in oarkonde út 1085. Fan 1360 ôf oan stie de stêd ûnder ynfloed fan de Hânze. Oant 1658 wie de stêd Deensk en yn 1676 en 1677 op 'en nij. Letter waard de stêd oan Sweden oerdroegen.
Eagles (band)
De Eagles wie in Amerikaanske country-rock band dy ’t yn it begjin fan de jierren santich oprjochte waard yn Los Angeles. Harren album “The Eagles-Their Greatest Hits 1971-1975” is it bêst ferkochte album fan alle tiden yn de Feriene Steaten.
Skiednis
Yn it begjin wiene se de begeliedingsband fan Linda Ronstadt, mar al gau gongen se har eigen wei. Se spilen country-rock, in kombinaazje fan country, bluegrass en rock. De oprjochters fan de band wiene Glenn Frey (gitaar en toetsen), Don Henley (drums), Bernie Leadon (gitaar, mandoline en banjo) en Randy Meisner (basgitaar). Werkenber wie ek it tegearre sjongen fan Henley en Frey.
Foar it tredde album “On the Border” waard Don Felder, in goede freon fan Bernie Leadon, frege om mei te spyljen. Hy waard it fiifde lid fan de band. Tusken it opnimmen fan it fjirde album “One of These Nights” (1975) en de toernee dy’t dêrop folge, ferliet Bernie Leadon de groep omdat er net meidwaan woe mei the endless partying mei alkohol en drugsgebrûk. Hy waard ferfongen troch Joe Walsh dy’t al suksessen hân hie mei syn band The James Gang en as solist. Hy stiet bekind as goede slide-gitaar spiler en hat in hiel eigen, wat rûgere, styl.
It album “Hotel California” (1976) wurdt harren grutte súkses. Op dat album steane û.o. lietjes oer ûnskuld, lykas it kalme, melodieuze countryferske “New Kid in Town” en ferlieding (it rockende “Life in the Fast Lane”). Yn de titelsong sjonge se “You can checkout any time you want but you can never leave”. Dat liet stiet alle jierren by de boppeste fiif fan Radio2 Top 2000. Under de toernee dy ’t folge op dit album, stoppe Randy Meisner omdat er syn nocht hie fan it libjen yn hotelkeamers. Hy woe leaver yn de rêst fan Nebraska wurkje oan syn solo karriêre. Hy waard ferfongen troch Timothy B. Smith dy't lykas Randy Meisner in heech stimlûd hat dat hiel goed by de oare sjongers past.
Yn 1978 brochten se it (tenearsten) lêste album “The Long Run” út. De sfear tusken de mannen waar hieltiid minder. Nei The Long Run-toer yn 1980 besletten se om útelkoar te gean. Yn 1994 kaam de band wer byelkoar en brochten sy in live-album út dat hjitte “Hell Freezes Over” nei oanlieding fan in útspraak fan Henley, dy ’t sei dat de band pas wer byelkoar komme soe “as de hel befriest”, in populére Amerikaanske útdrukking. It album “Hell Freezes Over” bestiet foar it grutste part út live opnamen oanfold mei fjouwer nije lietsjes. Glen Frey sei tsjin it publyk: We never broke up, we just took a 14 year vacation.
Don Felder waard yn 2001 út de band set omdat er it der net mei iens wie dat Henley en Frey mear fertsjinnen as de oare bandleden. De Eagles brochten yn 2007 in nij album út, dat Long Road out of Edenneamd waard. Hja holden noch in grutte tour The History of the Eagles wêrfan ’t it lêste konsert jûn waard yn july 2015. Glen Frey is begjin 2016 ferstoarn. Yn 2017 hawwe de Eagles twa konserten jûn mei syn soan Deacon Frey en country muzikant Vince Gill as ferfangers fan Glen Frey.
Sinéad O'Connor
Sy wie ek bekend om har útsprutsen mieningen oer organisearre religy, frouljusrjochten, oarloch en bernemisbrûk, dy't út en troch opskuor en kontroverse feroarsake hawwe.
O'Connor makke tsien solo-albums, mar ek in protte singles en filmlieten. Teffens hat se oparbeide mei tal fan oare artysten en die hja mei oan konserten foar goede doelen.
Yn 2017 feroare O'Connor har namme yn Magda Davitt. Nei 't se har yn 2018 ta de islam bekearde, feroare se dy yn Shuhada' Sadaqat. Se bleau lykwols platen opnimmen en optreden ûnder har bertenamme.
Sinéad O'Connor waard op 26 july 2023 dea oantroffen yn in appartemint yn de wyk Herne Hill yn Londen, dêr 't se sûnt in pear wike wenne. Se waard op 8 augustus beïerdige yn de Ierske stêd Bray.
Studio-albums
thumb|right|200px|Sinéad O'Connor (1987)
Glamourfotografy
Glamourfotografy is in sjenre fan fotografy wêrby't de modellen, dy't oer it algemien froulik binne, portrettearre wurde op in romantyske of seksueel oantreklike manear. De modellen kinne folslein oanklaaid wêze, mar ek kinne se foar in diel ûntklaaid wêze. As dat it gefal is, heart de oangeande foto ek ta it sjenre fan 'e neakenfotografy. Hielendal neaken binne de modellen by glamourfotografy lykwols nea, alteast net op in manear dy't harren meast yntime lichemsdielen toant. Dat kin foarkommen wurde troch dy te ferbergjen mei lang hier, hannen of oare lichemsdielen, of mei sekuer pleatste eleminten op 'e foargrûn fan 'e foto, lykas planten of fruitskalen.
Foto's dy't ta it sjenre fan 'e glamourfotografy hearre, binne almeast posearre bylden fan in model yn in beskate posysje. De modellen dogge soksoarte wurk faak beropsmjittich, mei't der goed jild mei te fertsjinjen falt, en de foto's binne oer it algemien bedoeld foar kommersjeel gebrûk en massaproduksje, yn 'e foarm fan reklameposters, kalinders, pin-up-posters of fotorapportaazjes yn manljusblêden, lykas FHM en Maxim. Soms wurde lykwols amateurmodellen brûkt. Ek minderjierrigen kinne it ûnderwerp wêze fan glamourfotografy, al sille dy dan inkeld folslein oanklaaid yn byld brocht wurde. Likegoed wurdt glamourfotografy mei minderjierrigen yn guon fermiddens ôfkard. Fotografen brûke in kombinaasje fan kosmetika en beljochting by it nimmen fan 'e foto en fotobewurkingstechniken neitiid om in oantreklik byld fan in model te produsearjen.
Zuidwolde (Drinte)
thumb|300px|Nôtmûne '[[De Meule van Wassens|De Mûne fan Wassens']] thumb|300px|[[Herfoarme tsjerke fan Súdwâlde (Drinte)|Herfoarme Tsjerke fan Zuidwolde]] Zuidwolde (Frysk: Súdwâlde; Nedersaksysk: Zuudwolde) is it grutste doarp yn de gemeente De Wolden yn it súdwesten fan de Nederlânske provinsje Drinte. It doarp hat likernôch 6775 ynwenners. Under it doarp falle de útbuorrens Bazuin, Drogt, Lubbinge, Lunssloten, Middelveen, Schottershuizen, Steenbergen en De Stuw. Eartiids foel ek de útbuorren Nijstad ûnder Zuidwolde, mar dy is yn it ramt fan de gemeentlike weryndieling fan 1998 by de gemeente Hoogeveen foege.
Skiednis
Yn de prehistoarje wie der al bewenning yn de omkriten fan it hjoeddeiske Zuidwolde. Besúdeasten it doarp, om de Ekelenberch hinne, binne spoaren fan bewenning út dy tiid fûn. Nei alle gedachten libben der minsken op de smelle heuvelrêch tusken Ten Arlo en de Reest. Dy heuvelrêch, dat benammen út sângrûn bestie, foarmen nei't it skynt in útfalswei fan it Drintsk Plato nei it gebiet om Ommen hinne. Oan wjerskanten fan de hegere sângrûn leine wiidweidige feansompen. Op dy sângrûn ûntstie yn de Iere Midsiuwen it iesdoarp Suthwalda. Yn 1275 waard it doarp mei dy namme foar it earst neamd. Op de sânkoppen yn it omlizzende feansompegebiet ûntstiene in soad lytse iesdoarpen en -útbuorrens, lykas bygelyks Drogt, Nolde, Ten Arlo, Linde, Lubbinge en Stienbergen.
Benammen Ten Arlo, hjoed-de-dei in beskerme doarpsgesicht, is it âlde karakter fan in Drintsk útbuorren mei ies bewarre bleaun. De measte nammen fan de útbuorrens yn de omkriten binne ôflaat fan pleatslik barren. Vuile Riete hat te krijen mei tichtwoeksen beek, en Pieperij betsjut sokssawat as in dûker yn in streamke. Zuidwolde wie fan dy útbuorrens it haadplak.
De omkriten fan Zuidwolde feroare tige troch de grutskalige feanterijen dy't fan de santjinde iuw ôf plakfûnen op oantrunen fan de famylje Van Echten. Dêrtroch ûntstiene nije útbuorrens en buorskippen. It grutste part fan it fean is lykwols nei 1850 ôfgroeven.
It doarp is dêrnei tige woeksen. Fan in iesdoarp hie it in frij langhalich bebouwingslint oan wjerskanten fan de Hoofdstraat (Haadstrjitte). Dat langhalich patroan waard foar de Twadde Wrâldkriich noch grutter mei fierder útwreidzjen yn de rjochting fan de útbuorrens Steenbergen en Schottershuizen. Nei de kriich wiene der útwreidings oan de west- en eastkant fan it plak, dêrby't de langhalige struktuer fan it doarp alhiel fuortwurke waard.
Oant 1 jannewaris 1998 hearde Zuidwolde by de doetiidske selsstannige gemeente Zuidwolde. Ek de doarpen Fort en Veeningen wiene part fan dy gemeente. Nei dy dei waard de gemeente Zuidwolde part fan de fúzjegemeente De Wolden, tegearre mei de gemeenten Ruinerwold, De Wijk en it grutste part fan Ruinen.
Ferfier
Zuidwolde leit besuden autosnelwei A28 op it stik tusken Meppel en Hoogeveen en is te berikken oer ôfrit 25. Beëasten Zuidwolde is de autowei N48 fan Hoogeveen nei Ommen. Yn 2010 en 2011 is in ekodukt oer de N48 boud, mei de namme combiduct Suthwalda.
Alde Maas
thumb|Lokaasje Alde Maas thumb|Alde Maas by de Twadde Heinenoardtunnel De Alde Maas (Nederlânsk en offisjeel: Oude Maas) is in tijrivier en foarmet in ôfspjalting fan de rivier de Ryn en earder fan de rivier de Maas yn de Nederlânske provinsje Súd-Hollân. De rivier is 30 km lang en begjint by de stêd Doardt, dêr't de rivieren de Under-Merwede en de Noard gearkomme yn de Alde Maas. De rivier einiget yn de Nije Maas dêr't it de Scheur foarmet.
Geografy
De Alde Maas foarmet de súdgrins fan it eilân IJsselmonde. Nei't de Doardtske Kil fan de Alde Maas ôfspjalt nei it suden, foarmet de Alde Maas de noardgrins fan it eilân Hoekske Waard. By Ald-Beierlân spjalt de rivier de Spui ôf nei it súdwesten. De Alde Maas rint dênei noardwestlik tusken de plakken Spijkenisse en Hoogvliet en komt de rivier de Nije Maas temjitte foar Flaardingen oer. Op it plak dêr't de rivieren byïnoar komme, hjit it de Scheur en fan dêrwei rint it wetter de Noardsee yn.
Skiednis
Yn de Iere Midsiuwen folge de Maas de stream fan de Alde Maas. Yn de lettere Midsiuwen, rekke de Alde Maas troch in oerstreaming ferbûn mei de Merwede. Fan dat stuit ôf waard wetter yn de Alde Maas oanfiert fan beide de Ryn en Maas ôf. Nei de Sint-Elisabetsfloed fûn de Merwede in koarter paad nei de see (it hjoeddeiske Hollânsk Djip). D╘rtroch ferlear de Alde Maas de oanfier fan swiet wetter en ferwaard it ta in brakke ôfspjalting.
Doe't de oanfier fan wetter út de Merwede better ferdield waard (hânmjittich), waard de Alde Maas wer ien fan de grutte boarne fan wetterôffier foar de Ryn en Maas.
Oan 'e ein fan de njoggentjinde iuw rekke de ferbining tusken Maas en Ryn ferbrutsen. Troch de Ofdamme Maas streamt de Maas no oer de nije keunstmjittige Berchske Maas. Troch de skieding fan de rivieren de Ryn en Maas naam de kâns fan oerstreamings ôf en waard as ien fan de grutste prestaasjes fan de Nederlânske wetterhûshâlding fan foar de Suderseewurken en de Deltawurken sjoen. Fan dat stuit ôf krige de Alde Maas allinnich mar wetter fan de Ryn oanfierd.
Earwraak
It giet by earwraak útslutend om it ferlies fan 'e seedlike eare, sa't allinne mar barre kin troch in fysike oantaasting dêrfan. Dêrby hoecht it slachtoffer fan earwraak gjin aktive rol spile te hawwen; by ferkrêfting, bygelyks, wurdt yn sokke maatskippijen net de dieder, mar it slachtoffer dêrop oansjoen, in ferskynsel dat bekend stiet as victim blaming. It beslút om earwraak út te fieren, wurdt inkeld nommen as der binnen it ramt fan it kultureel gedachteguod alhiel gjin oare oplossings mear binne, lykas om it ferkrêftingsslachtoffer trouwe te litten mei har ferkrêfter. Nimmen kin op eigen manneboet beslute om earwraak út te fieren; foar sa'n beslút is de hiele famylje of stamme nedich. Wol kin it barre dat immen, bygelyks in broer fan it slachtoffer, de earwraak útfiert sûnder oaren dêr yn 't foar yn te kennen, en dat syn die dan neitiid troch de famylje of de stamme billike wurdt.
De slachtoffers fan earwraak, dy't almeast froulik binne, mar soms ek manlik, wurde fermoarde om in ferskaat oan redens. Njonken it slachtoffer wurden te wêzen fan in ferkrêfting binne oare foarbylden: it wegerjen om yn te stimmen mei in twongen houlik of it útnaaien nei't sa'n houlik sletten is; it jin klaaien op in manear dy't troch de âldelju as net betamsum beskôge wurdt; it hawwen fan in relaasje dy't de âldelju net goedkarre; it hawwen fan geslachtsferkear bûten it houlik; en it oangean fan in homoseksuële relaasje. Yn in protte Westerske lannen binne der sûnt likernôch 2000 wetten oannommen dy't it mooglik meitsje om 'e dieders fan in moard ekstra swier te straffen as der earwraak yn 't spul is.
Katerinakatedraal (Jekaterineburch)
De Katedraal fan Katerina fan Aleksanderje (Russysk: Собо́р во и́мя свято́й великому́ченицы Екатери́ны) wie in otterdokske katedraal yn de Russyske stêd Jekaterineburch. De katedraal waard tidens de anty-religieuze polityk fan Jozef Stalin yn 1930 opblaasd.
Skiednis
De Katerinakatedraal wie in grutte barokke tsjerke, dy't as ien fan de earste tsjerken fan Jekaterineburch boud waard tusken 1758 en 1768. Sûnt it begjin fan de 19e iuw hawwe der meardere ferbouwings oan de katedraal plakfûn, dy't de katedraal folle grutte makken en it oansjen fan it bouwurk drastysk feroaren.
Alzette
De Alzette (Lúksemboarchsk: Uelzecht; Dútsk: Alzig of Elz(ig)) is in 73 kilometer lange rivier yn Frankryk en it Gruthartochdom Lúksemboarch. De rivier ûntspringt yn op in hichte fan 305 meter yn Lotaringen, yn de gemeente Thil en rint noch troch de Frânske gemeenten Villerupt en Audun-le-Tiche.
Katerinakatedraal (Jekaterineburch)
Skiednis
Yn opdracht fan de ateïstsyske gemeenteried waard de katedraal yn 1930 sletten en oanslutend ferneatige. Op it plak fan de katedraal waard it Plein fan de Arbeid (Площадь Труда) oanlein, mei yn it midden in fontein dy't de namme "Stiennen Blom" (Каменный цветок) krige. Derom hinne waarden grienfoarsjennings oanlein. thumb|200px|left|De Katerinakapel mei de Stiennen Blom Op 18 augustus 1991 waard op it plak dêr't ea it alter stie fan de tsjerke in houten krús ta oantinken fan de katedraal delset. Op de feestdei fan Sint-Katerina, 7 desimber, wurdt hjir alle jierren in tsjinst fierd. Doe't Jekaterineburch yn 1998 275 jier bestie waard der njonken it krús in mei fiif sipels bekroande Katerinakapel boud.
Alzette
In Lúksemboarch streamt er troch de stêden Esch-sur-Alzette, Lúksemboarch en Mersch en mûnet dêrnei út yn de Soere by Ettelbruck.
Katerinakatedraal (Jekaterineburch)
Kontroverse oer de rekonstruksje fan de katedraal
Op 18 maart 2010 joech it bisdom oan om mei stipe fan de gûverneur fan de oblast Sverdlovsk te stribjen nei de rekonstruksje fan de Katerinakatedraal op it âlde plak. Dat soe betsjutte dat it park op it plak fan de eardere katedraal ferdwine moast. Ut ynternetpeilings die bliken dat in grut part fan de ynwenners harren net fine koene yn de plannen om de katedraal op it âlde plak wer op te bouwen. De beswieren hiene benammen te krijen mei it ferdwinen fan in stikje grien yn it ticht beboude Jekaterineburch en de fontein, dy't mei de omlizzende bebouwing en it park sels as monumint fan it konstruktivisme beskôge wurdt. Op 10 april 2010 wie der in demonstraasjes tsjin de rekonstruksje fan de tsjerke. Tsjinstanners hiene 3.591 hantekeningen ynsammele tsjin de weropbou.
De arsjitekt Aleksander Dolgov kaam yn jannewaris 2015 op eigen inisjatyf mei in oanpast plan fan in katedraal op it âlde plak en in frijsteande klokketoer mei dêr tusken yn de fontein op it plein. Yn maart 2016 liet it bisdom lykwols witte dat it fan de plannen om de katedraal op itselde plak wer op te bouwen ôfseach. It bisdom winske no in hiele nije tsjerke yn in oare, typysk Russyske styl, te bouwen op in oare lokaasje mar net fier fan it âlde plak op in oanlein eilân yn de stedsfiver. Troch nije protesten moast de ried dy plannen wer ynlûke. Der waard troch de stedsplanningsried yn 2018 in oare lokaasje fûn oan it Oktoberplein, dy't lykas it eardere plan neat te meitsjen hie mei it histoaryske ûntwerp. By it tariedende wurk brieken lykwols op 'e nij demonstraasjes en rellen tsjin de bou út, dy't der ta lieden dat it wurk stopset waard.
Op 13 septimber 2019 namen de ôffurdigen fan de Dûma it beslút twa lokaasjes foar de bou fan de nije tsjerke oan te wizen en dy yn in enkête oan de befolking foar te lizzen. It ûndersyk wiisde út dat de lokaasje op in âlde fabryk de foarkar krige, dy't ôfbrutsen wurde sil om dêr de bou fan de Katarinatsjerke mooglik te meitsjen.
Hineftigen
De hineftigen (Latynske namme: Galliformes) foarmje in skift fan 'e klasse fan 'e fûgels (Aves), de ûnderklasse fan 'e moderne fûgels (Neornithes), de tuskenklasse fan 'e nijkakigen (Neognathae) en it boppeskift fan 'e goes- en hineftigen (Galloanserae). Ta dit skift hearre likernôch 290 libbene soarten, wêrûnder sokke bekende fûgels as de hin (Gallus gallus domesticus), de kalkoen (Meleagris gallopavo), de (blauwe) pau (Pavo cristatus), de patriis (Perdix perdix) en de fazant (Phasianus colchicus). De namme fan it skift is ôfkomstich fan gallus, it Latynske wurd foar 'hoanne'.
Fersprieding
Hineftigen komme foar op alle wrâlddielen, mei útsûndering fan Antarktika. De iennichste plakken op 'e Ierde dêr't se ûntbrekke, binne woastinen, lâniisflakten en eilannen dy't fier út 'e kust yn 'e oseaan lizze, hoewol't se op in protte dêrfan troch de minske yntrodusearre binne. Ferskate soarten, mei yn 't foarste plak de hin en yn mindere mjitte de kalkoen, binne lang lyn troch de minske domestisearre, en hawwe in yngeande en komplekse relaasje mei minskheid, dy't se hâldt foar aaien en foar it fleis. Oare soarten, lykas de pau en de fazant, wurde inkeld as sierfûgels holden. Mantsjes fan 'e hineftigen wurde 'hoanne' neamd, en wyfkes 'hin'.
Skaaimerken
Oer it algemien binne hineftigen typyske grûnfûgels, dy't net fier of heech fleane kinne en in plodske lichemsbou hawwe. Se hawwe gjin fûgeltrek, mar binne wichtich as siedfersprieders en as ynsektivoaren en wjirmefretters yn 'e biotopen dy't se bewenje. Se briede op 'e grûn en binne sûnder útsûndering nêstflechters. In protte hineftigen binne feardige hurddravers dy't oan predaasje ûntkomme troch geandefoets út te naaien ynstee fan fuort te fleanen. Oare soarten ferbergje har by gefaar yn strewelleguod. De mantsjes hawwe faak yngewikkelde baltsrituëlen wêrby't paradearjen, it útsetten fan sturt- en kopfearren en it meitsjen fan karakteristike lûden in rol spylje.
Klickitat (rivier)
300px|thumb|right|De rivier de Klickitat by [[Lyle (Washington)|Lyle]] De rivier de Klickitat (Ingelsk: Klickitat River) is in sydrivier fan de rivier de Kolumbia yn it midsuden fan de steat Washington yn 'e Feriene Steaten. It hat in lingtme fan 154 km en in streamgebiet fan 3496 km² beëasten it Cascades berchtme noardeastlik fan de stêd Portland, Oregon. De rivier ûntspringt by Gilbert Peak yn it noardwesten fan Yakima Countyop in hichte fan 1963 m en rint earst súdeastlik en dan súdlik oer it Lincoln Plateau. It rint de noardgrins fan Klickitat County oer en kronkelt dan súdlik troch steile kleauen om dan ta einbeslút yn 'e Kolumbia út te mûnen justjes benoarden Lyle, sa'n 16 km noard-noardwestlik of The Dalles, Oregon op in hichte fan 24 m. De trochsneed wetterôffier is 45 m³ de sekonde mei in maksimum fan 1444 en minimum 12 m³ de sekonde.
Kening fan 'e Greide
Kening fan 'e Greide is in Fryske stifting dy't begûn as in inisjatyf fan besoarge boargers om 'e yn Fryslân yn syn fuortbestean bedrige skries te rêden. (De skries wurdt ek wol 'de kening fan 'e greide' neamd.) Nei ferrin fan tiid begûn de organisaasje him yn te setten foar it behâld fan alle greidefûgels, hoewol't de skries hieltyd in sintraal plak yn it wurk fan Kening fan 'e Greide ynnaam. Inisjatyfnimmers binnen de organisaasje wiene Klaas Sietse Spoelstra, ornitolooch Theunis Piersma en Hans van der Werf, teffens direkteur fan 'e Fryske Miljeufederaasje.
Om 'e Fryske befolking bewust te meitsjen fan 'e swierrichheden dêr't greidefûgels mei te krijen hawwe, waard gebrûk makke fan edukative projekten en it oanfiterjen fan keunst op it mêd fan greidefûgels. Yn it wurk fan Kening fan 'e Greide waard ek omtinken jûn oan besibbe ûnderwerpen as biodiversiteit, de takomst fan 'e lânbou, de kwaliteit fan 'e leefomjouwing, en it op duorsume wize produsearjen fan iten. Men besocht natoerynklusive lânbou op 'e aginda te setten en frege der oandacht foar yn it lânbou-ûnderwiis. Fan 2016 ôf waard tawurke op it projekt Ljouwert/Fryslân Kulturele Haadstêd fan Jeropa 2018, dêr't Kening fan 'e Greide oan meidie mei ûnderdielen as de teäterfoarstelling Conference of the Birds yn De Griene Stjer en it Grote Grutto Theater yn it Natoermuseum Fryslân.
Ein augustus 2018 waard bekend dat Spoelstra en Piersma in stap tebek dwaan woene, sadat Kening fan 'e Greide ferlet hie fan in nije 'kertiermakker'. Dat moast in betelle krêft wêze, dy't in nije opset makke om ta in aginda te kommen foar nei 2018. Boppedat moast der in nije finansjele basis lein wurde. Kening fan 'e Greide hope dêrfoar op bydragen fan 'griene' organisaasjes en út 'e lânbou wei. Fierders paste in subsydzje fan 'e oerheid neffens Van der Werf "as bydrage foar it berop dat dy oerheid faak op ús docht." Wichtich wie neffens him wol dat sa'n subsydzje de ûnôfhinklikens fan Kening fan 'e Greide net oantaaste mocht. De organisaasje fuortsette mei inkeld ynset fan frijwilligers wie wat him oangie gjin opsje: dan soe it allegear te frijbliuwend wurde.
Ihrhove
thumb|264px|Kaart mei de gemeente Westoverledingen thumb|Frijsteande klokketoer mei it skoallegebou der tsjinoan thumb|Gemeentehûs fan Westoverledingen yn Ihrhove Ihrhove (Eastfrysk: Jirhôv) is it haadplak fan de gemeente Westoverledingen yn East-Fryslân. It doarp leit oan de B70 en leit tusken Lier en Steenfelde.
Geografy
Ihrhove leit yn it Oerledingerlân, ien fan de histoaryske Fryske goaen yn de lânkring Lier. It doarp leit op in geastrêch, 4 km eastlik fan de Iems. De terp dêr't de tsjerke op stiet hat in hichte fan 5,5 meter boppe seenivo, wylst parten fan de himrik, it rivierklaaigebiet njonken de Iems, ûnder de seespegel leit. Tusken it rivierklaaigbiet en de geastrêch is der noch in klaai-op-feangebiet dy't by Driever en Grotegaste oergeit nei in leechfeangebiet.
Ihrhove leit sintraal yn de gemeente Westoverledingen en syn himrik grinzget oan dy fan Folmhusen yn it noarden, oan dy fan Ihren yn it súdeasten, oan dy fan Großwolde yn it suden, en oan dy fan Grotegaste yn it westen.
Skiednis
Ihrhove moat om-ende-by 1250 stifte wêze. Spoaren fan bewenning út eardere tiden binne net fûn. Ihrhove waard út Ihren wei stifte. De hjoeddeistige grifformearde tsjerke waard yn it midden fan de trettjinde iuw as in sealtsjerke mei in apsis boud. Der wurdt wol tocht dat der in foargonger fan hout stien hat dy't bytiden mei de Fryske sindeling Liudger yn ferbân brocht wurdt, dochs is net wis en sil nei alle gedachten net wier wêze. Foar de reformaasje hearde it karspel ta de proasdij Lier yn it Bisdom Múnster.
De midsiuwske boarch fan Ihrhove, sûnt 1735 de Eskeborg neamd, waard yn it ramt fan it oermasterjen fan it Oerledingerlân (1407-1409) troch Keno II tom Brok en Fokko Ukena, ferneatige. Wêr't de boarch krekt stean hat, kaam it measte fan mûnlinge oerleverings ôf. Argeologysk en natoerwittenskiplik ûndersyk (2006-2011) hat oanwiisd dat de boarch op it terrein op Bahnhofstraße 42 stien hat. Foar 1400 wie de boarch it sit fan wol acht pleatslike haadlingen fan it Oerledingerlân. Jeltko Iderhoff, fan 1515 oant 1530 drost fan it Amt Berum, wie mooglik in haadling fan Ihrhove.
Nei de reformaasje sleat de tsjerkemienskip him by it grifformearde protestantisme oan. Nei it útstjerren fan de manlike laach fan it Hûs Sirksena, kaam Eastfryslân oan Prusen. Yn 1806 waard Ihrhove part fan it Keninkryk Hollân en yn 1810 oan it Earste Frânske Keizerryk as part fan it Departemint Westeriems. Yn 1815 kaam it by it Keninkryk Hannover en yn 1866 fannijs by Prusen. Doe't it spoar fan Emden nei Rheine (1854-1856) oanlein waard, krige Ihrhove in spoarstasjon, dy't yn 1876 sels in spoarkrusing waard doe't it spoar fan Harns nei Lier oanlein waard. Dat soarge foar in bloeitiid yn Ihrhove en it rap waaksen fan de befolking.
Sûnt 1885 heart Ihrhove by de lânkring Lier. By it foarmjen fan de gemeente Westoverledingen op 1 jannewaris 1973 waard Ihrhove, dy't oant doe in selsstannige gemeente wie, it haadplak fan de nije gemeente. Yn 1976 waard it nije gemeentehûs iepene.
Namme
Letmidsiuwske foarmen fan de namme wiene Iderhave, Yderahave, Yderhove, Yrhave en Yrhove. It doarp en de boarch waarden yn 1407 foar it earst neamd. It efterheaksel -hove waard yn it ferline gauris mei "haven" yn ferbân brocht, nei alle gedachten troch de neie lizzing fan it plak by de Iems. Dochs betsjut dy útgong "tsjerkhôf". It foarheaksel Ihr ferwiist nei it buordoarp Ihren, en dus de namme Ihrhove betsjut dus "tsjerkhôf fan Ihren", of better omskreaun: "buorskip fan Ihren mei tsjerke"
Untwikkeling ynwennertal
Untwikkeling fan it tal ynwenners fan 1823 ôf:
Nijsgjirrich
It besjen wurdich binne de restaurearre Eastfryske pleatsen, dy't stien foar stien fan harren oarspronklike plak ferpleatst waard njonken it rekreaasjegebiet Freizeitpark am Emsdeich by Grotegaste. Troch hiel East-Fryslân hine is ferneamd diskoteek Limit yn Ihrhove.
Universiteit fan Örebro
De Universiteit fan Örebro (Sweedsk Örebro universitet) is in steatsuniversiteit yn de stêd Örebro yn Sweden.
De skiednis fan de Universiteit Örebro giet werom op de yn 1977 stifte Hegeskoalle fan Örebro (Sweedsk: Högskolan i Örebro) dy't yn 1999 de statuts fan universiteit krige.
De universiteit hat fjouwer fakulteiten:
Grutte Priis Formule 1 fan Belgje 2001
Utslaggen fan de Grutte Priis Formule 1 fan Belgje 2001 yn Stavelot op 2 septimber 2001. It wie de fjirtjinde fan 17 races fan de Formule 1 yn 2001. Hy waard op it Sirkwy fan Spa-Francorchamps hâlden. De race waard hâlden oer 36 omgongen, op it 6,9 km lange sirkwy foar in raceôfstân fan 250,8 kilometer. De 44 omgongen dy't de Grutte Priis eins hie waarden net riden fanwegen problemen yn de begjinfaze.
Nieuwlande
thumb|Fersetsmonumint yn Nieuwlande Nieuwlande (Nedersaksysk: Neilaande) is in doarp dat foar it grutste part yn de Nederlânske provinsje Drinte, yn de gemeenten Hoogeveen en Coevorden, leit en foar in part yn de provinsje Oerisel yn de gemeente Hardenberg.
Geografy
Nieuwlande is in feankoloanje yn it suden fan Drinte. It ûntstie op it plak dêr't fiif gemeenten byïnoar kamen: Oosterhesselen (fierwei it grutste part), Dalen, Coevorden, Hardenberg en Hoogeveen. In boek oer de skiednis fan it doarp krige dêrom ek de titel: "Nieuwlande, doarp mei fiif boargemasters". Dy tastân beheinde it goed ferrinnen fan it bestjoer en de mooglikheden om út te wreidzjen om it foar de measte gemeenten net in wichtich rânegebiet wie. By de gemeentlike weryndieling fan Drinte op 1 jannewaris 1998 hat men der dan ek foar keazen en bring it doarp ûnder yn ien gemeente. De gemeentegrins fan Hoogeveen waard 1,5 km nei it easten ferlein. It lytse part yn de Oeriselske gemeente Hardenberg waard der net by belutsen. Mei denije gemeentegrins bleaune inkelde huzen yn it bûtengebiet fan Nieuwlande efter yn de fúzjegemeente Coevorden. De grins rint no net mear dwers troch it doarp hinne. De huzen fan it bûtengebiet fan Nieuwlande yn de gemeente Hardenberg, falle ûnder De Krim.
Foar de Twadde Wrâldkriich
Yn 1890 stiene der likernôch fjirtich wenten, dêr't de measte bylâns it Oostopgaande stiene, en fierder ferspraat bylâns it Dwarsgat en ferskate wiken (wieken). Op it ôfgroeven fean lieten de Hoogeveenske eigeners in soad bosk plantsje. It hout dêrfan waard wer brûkt foar it oanlizzen fan gongen yn koaleminen, dy't harren oeral yn Jeropa ûntjoegen.
Yn 1909 liet Jacob Dijkema yn de dakpannen fan syn nije pleats de namme Nieuwlande sette. It duorre lykwols noch in tal jierren ear't de gemeente Oosterhesselen dy namme offisjeel foar it nije doarp brûke soe.
Oant fier nei de Twadde Wrâldkriich is der in tsjinstelling tusken de almeast herfoarme feanarbeiders en de grifformearde boeren. Yn 1928 waard in túnkersferiening oprjochte, om de earste groep túnbou yn de omkriten oan te trúnjen.
Yn de Twadde Wrâldkriich
Yn 1985 krige it doarp, foar de massale help oan Joadske ûnderdûkers yn de kriich, de Israelyske ûnderskieding Rjochtfeardige ûnder de Folken (Yad Vashem-ûnderskieding), dy't ornaris foar yndividuële persoanen ornearre waard.
Nei de Twadde Wrâldkriich
Nei de kriich waarden it Oostopgaande, it Dwarsgat en in nust oare wiken tichtmakke. Dat joech de ekonomy fan it doarp in oantrún, wylst de sosjale tsjinstellings fan earder stadichoan minder waarden.
De twabaans autowei fan Hoogeveen nei Emmen waard ûntwikkele ta in fjouwerbaans autosnelwei (de A37) mei in op- en ôfrit by Geesbrug. Dat hat de ekonomyske ûntjouwing fan Nieuwlande befoardere.
Foarsjennings
Nieuwlande hat in Nederlânske Herfoarme tsjerke, dy't nijboud is, in grifformearde tsjerke út 1913 en in tsjerke fan de Gearkomste fan leauwigen. Oare foarsjennings binne sportfjilden, fuotbalklup SCN, in iepenbiere en in protestantsk-kristlike skoalle, in supermerk mei postkantoar en inkelde oare lytse bedriuwen en hoarekagelegenheden. It doarpsgebiet skaaimerket him troch lânbougrûn (feanoanmaak) en inkelde lytse natuergebieten, dy't út bosk, heide en fean besteane.
Toshio Matsuura
(20 novimber 1955) is in eardere Japansk fuotballer. Earder spile foar NKK.
Kyrsten Sinema
Kyrsten Sinema (folút: Kyrsten Lea Sinema; Tucson (Arizona), 12 juny 1976) is in Amerikaansk politika fan Frysk komôf. Hja hat foar de Demokratyske Partij yn it Hûs fan Offurdigen fan Arizona en de Senaat fan Arizona sitten. Fan 2012 oant 2019 fertsjintwurdige se it 9e Distrikt fan Arizona yn it Amerikaanske Hûs fan Offurdigen. By de midtermynsferkiezings fan 2018 wûn se in sit yn 'e Amerikaanske Senaat dy't earder yn 'e hannen fan 'e Republikeinske Partij west hie.
Jonkheid en oplieding
Sinema waard yn 1976 berne yn Tucson, yn 'e Amerikaanske steat Arizona. Hja is fan mingd Angelsaksysk Amerikaansk en Westerlauwersk Frysk etnysk komôf. Har betoerpake Lieuwe Jacobs Sinnema (1863–1941) emigrearre yn 1867 as jonkje mei syn heit Jacob Jans Sinnema (1830–1903) út Bitgum nei de Feriene Steaten, dêr't syn efternamme al rillegau de twadde n ferlear. Se setten har nei wenjen yn Sioux City, yn 'e steat Iowa, dêr't in soad Fryske emigranten bedarren. Lieuwe Jacobs Sinnema ferfear neitiid nei Twin Falls, yn Idaho, dêr't er in gesin stifte. Ien fan syn seis bern, Jacob Sinema (1892-1963) waard heit fan Gerald Alan Sinema (1929-1991). Dy lêste ferhuze fan Twin Falls nei Phoenix, yn Arizona, dêr't yn 1949 Dan Sinema berne waard. Dy Dan en syn frou Marilyn krigen trije bern: in soan en twa dochters; de âldste dochter waard Kyrsten Lea neamd.
Sinema har heit Dan wie abbekaat. Se waard grutbrocht as lid fan 'e Tsjerke fan Jezus Kristus fan de Hilligen fan de Lêste Dagen. Har âlden skieden doe't se noch lyts wie, wêrnei't har mem fâdij oer de bern krige. Dy wertroude, en Sinema ferfear doe mei mem, styfheit, broer en suster út Arizona nei DeFuniak Springs, in lyts plak yn 'e Florida Panhandle. Doe't har styfheit wurkleas rekke en de bank beslach lei op 'e wente fan it gesin, wennen Sinema-en-dy trije jier lang yn in ferboud benzinestasjon yn Floarida, dêr't se nei Sinema har eigen sizzen gjin elektrisiteit, wetterlieding of húske hiene. Oer dy bewearing ûntstie twifel doe't der gerjochtlike papieren út dy snuorje opdoeken wêryn't Sinema har mem en styfheit opjûn hiene dat se eltse moanne fêste lêsten ôfdroegen foar gas, elektrisiteit en tillefoan. Doe't se dêroer ûnderstien waard, antwurde Sinema: "Ik haw mei jimme dield wat my fan myn bernetiid bystiet. Ik wit wat ik meimakke haw."
Mei 16 jier slagge Sinema foar de eksamens fan 'e middelbere skoalle oan 'e Walton High School. Se learde fierder oan 'e Brigham Young Universiteit yn Provo (Utah), dêr't se yn 1995 mei 18 jier in bachelorgraad behelle. Koart dêrnei sei se har lidmaatskip fan 'e Tsjerke fan Jezus Kristus fan de Hilligen fan de Lêste Dagen op. Yn 1999 studearre se mei in mastergraad yn sosjaal wurk ôf oan 'e Steatsuniversiteit fan Arizona yn Tempe (Arizona). Neitiid die se in rjochtestúdzje oan deselde universiteit en fan 2004 ôf mocht se harsels master yn de rjochten neame. Ek dêrnei learde se noch yn dieltiid troch, en yn 2012 waard se doktor yn 'e rjochtswittenskippen.
Karriêre
Fan 1995 oant 2002 wie Sinema aktyf as sosjaal wurkster. Yn 2000 wie se belutsen by de kampanje fan Ralph Nader, de kandidaat fan 'e Griene Partij, foar de Amerikaanske presidintsferkiezings. Nei 2002 wurke se in skoft as dosint rjochten oan 'e Arizona Summit Law School. Yn 2005 waard se abbekate. Teffens wie se yn dy snuorje aktyf as dosinte sosjaal wurk oan 'e Steatsuniversiteit fan Arizona.
Yn 2010 stelde Sinema har ferkiesber foar de sit fan it 15e Distrikt yn 'e Senaat fan Arizona. Hja fersloech har Republikeinske tsjinstanner Bob Thomas mei 63% fan 'e stimmen. Se bleau lykwols mar in jier lid fan 'e Senaat fan Arizona, mei't se har begjin 2012 ferkiesber stelde foar it Amerikaanske Hûs fan Offurdigen yn Washington, D.C. Hoewol't se dêrfoar net har lidmaatskip fan 'e Senaat fan Arizona hoegde op te sizzen, die se dat al, mei't se har folslein op har kampanje konsintrearje woe. Op 28 augustus fan dat jier sette Sinema de Demokratyske foarferkiezings nei har hân mei krapoan 42% fan 'e stimmen (der wiene trije kandidaten). Yn 'e algemiene ferkiezings naam se it op tsjin 'e Republikein Vernon Parker, de eardere boargemaster fan Paradise Valley. De kampanje wie in aaklik, ferbittere gefjocht. Parker liet reklamespotsjes útstjoere wêryn't Sinema omskreaun waard as in "anty-Amerikaanske hippy" dy't "heidenske rituëlen" praktisearre. Uteinlik wûn Sinema de ferkiezings mei 48,7%, oftewol in marzje fan goed 10.000 stimmen.
Op 28 septimber 2017 makke Sinema bekend dat se har foar de midtermynsferkiezings fan 2018 ferkiesber stelde foar de sit yn 'e Amerikaanske Senaat dy't doe noch beset waard troch de Republikein Jeff Flake. Dyselde joech in moanne letter oan dat er net werkiesber wêze soe. Yn maart 2018 joech Sinema de $33.800 wei oan goede doelen, dy't se as kampanjebydragen ûntfongen hie fan it foaroansteand lid fan 'e Demokratyske Partij Ed Buck, dy't yn opspraak rekke nei't in dakleaze prostituee ein 2017 yn syn wente yn Kalifornje kaam te ferstjerren oan in oerdoazis drugs. Earder hie se ek al de $53.400 weijûn dy't se as kampanjebydragen ûntfongen hie fan lju mei bannen mei Backpage, in webside dy't platlein waard troch it Amerikaansk Ministearje fan Justysje nei't der beskuldigings dien wiene dat men dêr wittens en mienens advertinsjes akseptearre hie foar seks mei minderjierrige famkes.
Nettsjinsteande it weifallen fan dy bedraggen hie Sinema yn april 2018 neffens gegevens fan 'e Federale Ferkiezingskommisje (FEC) in kampanjekas gearfandele fan $8,2 miljoen, mear as har trije Republikeinske tsjinstanners byinoar. Hoewol't se wegere om mei har tsjinstanner, de abbekate en aktiviste Deedra Abboud, yn debat te gean, wûn Sinema yn augustus 2018 de Demokratyske foarferkiezings. Yn 'e algemiene ferkiezings naam se it dêrnei op tsjin 'e winner fan 'e Republikeinske foarferkiezings, Martha McSally, in lid fan it Hûs fan Offurdigen fan Arizona. Yn in steat dêr't Demokraten en Republikeinen inoar likernôch yn lykwicht holden, besocht Sinema ûnder har kampanje sa min mooglik de namme fan 'e polarisearjende presidint Donald Trump te neamen. Op ferkiezingsdei, 8 novimber, koe de útslach yn Arizona net jûn wurde om't de marzjes tusken it tal stimmen fan Sinema en dat fan McSally te lyts wie. Pas op 12 novimber waard dúdlik Sinema wûn hie mei 49,7%, oftewol in ferskil fan krapoan 40.000 stimmen.
Yn 'e Amerikaanske Senaat ûntjoech Sinema har ta in eigensinnich lid fan 'e Demokratyske Partij en befûn se har kwa stânpunten op 'e uterste rjochterfleugel fan har partij. Under it regear fan 'e Demokratyske presidint Joe Biden, dy't yn 2021 oan 'e macht kaam, wie Sinema mei tegearre mei in oare tige konservative Demokratyske senator, Joe Manchon fan West-Firginia, gauris dejinge dy't de progressive plannen fan 'e presidint blokkearre yn in Senaat dy't gelikens ferdield wie yn Demokraten en Republikeinen en dêr't de presidint dus de stipe fan al syn partijgenoaten nedich wie. Yn desimber 2022 makke Sinema bekend dat se út 'e Demokratyske Partij stapte om't se har der net mear thús fielde. Se joech oan net lid wurde te wollen fan 'e Republikeinske Partij, mar fierder te gean as ûnôfhinklik politika. Yn 'e nijsmedia waard spekulearre dat Sinema, dy't yn 2024 werkeazen wurde moast, mei dizze set foarkomme woe dat se foarôfgeande dêroan yn 'e foarferkiezings troch in progressivere Demokraat ferslein wurde soe.
Priveelibben
Sinema wie yn it ferline troud in Blake Dain, dy't yn deselde klasse siet op 'e Brigham Young Universiteit. Harren houlik einige yn in skieding. Sinema omskriuwt harsels as biseksueel en sekulier. Mei dy lêste oantsjutting bedoelt se dat se non-teïstysk of mooglik ateïstysk is, hoewol't se sokke labels sels ôfwiist. Ynsafier bekend is Sinema it iennichste lid fan it Amerikaanske Kongres dat net yn in god leaut. Ek is se it earste (iepentlik) biseksuële lid fan it Amerikaanske Kongres, en de earste froulike senator foar Arizona.
Op 17 novimber 2013 lei Sinema de Ironman Triatlon ôf yn goed 15 oeren. Op 25 desimber fan dat jier beklom se de Kilimanjaro, yn Tanzania, de heechste berch fan Afrika. Yn jannewaris 2018 waard in man út New York arrestearre op beskuldiging fan it stalken fan Sinema.
Stop-motion
Stop-motion (ek wol stavere as stop motion) of stopframe is in technyk foar it meitsjen fan animaasjefilms en special effects yn live-actionfilms. Stop-motion is âlder as it ferskynsel film sels en wie foar de opkomst fan digitale animaasje ien fan 'e primêre special effects-techniken fan 'e filmyndustry. Foar it meitsjen fan animaasjefilms wurdt stop-motion faak kombinearre mei it gebrûk fan popkes fan klaai, in technyk dy't claymation neamd wurdt. De ierste stop-motiontechnyk waard yn 1849 ûntwikkele om útfierd te wurden mei in fotokamera.
Wurkwize
It is foar stop-motion wichtich dat de kamera net by fersin fan posysje feroare wurdt tusken it opnimmen fan 'e frames (bgl. troch him oan te stompen), want dat sjocht men fuortendaliks oan it resultaat. Wol kin men mei opset sin tusken it opnimmen fan 'e frames net inkeld it foarwerp, mar ek de kamera hieltyd in fraksje fan posysje feroarje, sadat it úteinlik liket as is it filmke opnommen troch in bewegende kamera.
Stop-motion is, sa't men út boppesteande omskriuwing begripe sil, tige tiidrôvjend. As it goed dien wurdt, sil it floeiende bewegings opsmite, mar as men it jin net oan tiid docht en besiket om it allegear wat flugger gean te litten troch minder frames te filmjen, resultearret dat yn skokkerige en ûnregelmjittige bewegings. Foar floeiende bewegings binne 24 frames nedich foar ien sekonde oan byldmateriaal. In protte amateurs, mar ek guon profesjonele filmmakkers, brûke ynstee 12 frames de sekonde, wat faak dúdlik oan it einresultaat te sjen is.
Westmunstertsjerke
Stifting
De tsjerke waard om 1000 hinne boud as earste tsjerke op Walcheren. Healwei de 11e iuw waard it parochygebiet fan de tsjerke opdield en ûnstiene der op Walcheren mear parochy's. Tsjin it ein fan de 11e iuw waard de stifting fan in twadde tsjerke yn Middelburch needsaaklik. Sa ûntstie út de Westmunsterparochy de twadde parochy fan Middelburch mei de Noardmunstertsjerke of de Sint-Piter as parochytsjerke. De lêste parochy dy't yn it midsiuwske Middelburch fan de Westmunster ôfsplitst waard wie flak foar 1270 de kleasterparochy. De parochianen dêrfan tsjerkten yn de Nije Tsjerke, de tsjerke fan de yn 1123 stifte abdij dy't ek de Eastmunster- of Sint-Nikolaastsjerke neamd waard.
Stop-motion
Stop-motionanimearre animaasjefilms
Hoewol't tsjintwurdich it gebrûk fan kompjûteranimaasje húsriem wurden is by de produksje fan gruttere animaasjefilms, wurde der noch hieltyd ek stop-motionanimearre films makke. Dêrfoar brûkt men dan oer it algemien wol digitale opnametechniken. Sa ferskynde yn 2005 Wallace & Gromit and the Curse of the Were-Rabbit, dat de Oscar foar Bêste Lange Animaasjefilm wûn. En noch yn 2019 kaam Missing Link út, dat de Golden Globe foar Bêste Lange Animaasjefilm wûn en by de Oscars nominearre waard foar deselde priis. Opmerklik is dêrby wol dat fral yn it Feriene Keninkryk noch in protte gebrûk makke wurdt fan stop-motionanimaasje, en yn 'e Feriene Steaten folle minder.
Westmunstertsjerke
Goatyske tsjerke
De romaanske Westmunstertsjerke waard nei alle gedachten yn 1390 ferfongen troch in foarse goatyske tsjerke mei in toer op de krusing. It tsjerkegebou rekke yn 1557 by min waar slim skeind, doe't de toer op it skip foel. Dat wie ek de reden dat net de Westmunstertsjerke, mar de Noardmunstertsjerke de katedraal waard fan it yn 1559 stifte bisdom Middelburch.
De Westmunstertsjerke foarme it sintrum fan de stêd, dêr't de merke holden waard, mar yn de jierren 1566-1567 krige de reformaasje yn Middelburch foet op 'e grûn. Op 22 augustus 1566 fûn de byldestoarm plak. Mei't de stêd de grifformearde lear oannaam waarden de premonstratinzerske abdijtsjerke en de Westmunstertsjerke oerstallich. Yn 1575 naam de ried fan Middelburch it beslút om de Westmunstsjerke ôf te brekken. Op it lege plak waard dêrnei de Grote Markt oanlein.