cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Moonraker (film)
Plot
Yn Rio wurdt Bond ûnthelle troch Manuela, in aginte fan 'e Brazyljaanske geheime tsjinst dy't mei him gearwurkje moat en mei wa't Bond prompt op bêd giet. Underwilens hiert Drax nei de dea fan Chang in ferfanger yn om Bond út 'e ljochten te helpen: nimmen oars as Jaws. As Bond yn Rio ûndersyk begjint te dwaan, komt dyselde him al rillegau op it spoar. Jûns let, ûnder it Karnaval fan Rio, as Bond by it bedriuw ynbrekt dêr't de kisten yn Feneesje oan adressearre wiene, komt Jaws Manuela oer it mad. Hy fermoardet har op in hier nei, mar kin syn plan earst net trochsette fanwegen passearjende feestgongers en letter om't Bond weromkomt en Manuela rêdt.
De oare deis giet Bond nei de top fan 'e Sûkerbôleberch, dêr't er mei in fierrekiker it fleanfjild yn 'e rekket hâldt as der oan 'e rinnende bân frachtfleantugen fan Drax Industries opstiigje. Op 'e berch komt er Goodhead wer tsjin, dy't dêr om deselde reden is. Hja beslute no om mar gear te wurkjen, om't se inoar oars dochs mar foar de fuotten rinne. As se wer omleech nei de stêd geane, wurde se op 'e gondelbaan it slachtoffer fan in nije oanslach fan Jaws. Dy witte Bond en Goodhead wûnderwol te oerlibjen, mar fuort neitiid wurde se finzen nommen troch oare trewanten fan Drax. Underwilens stoart de gondel fan Jaws del, mar hy oerlibbet it debakel op 'e nij sûnder neamenswurdige ferwûnings. In lytseftige jonge frou, Dolly, helpt him út 'e brokstikken te klimmen, en foar har beiden is it leafde op it earste gesicht as se inoar sjogge.
Bond en Goodhead wurde yn in 'ambulânse' laden en meinommen, en Bond wit as iennichste te ûntsnappen. Hy bejout him nei it pleatslike haadkertier fan MI6, dat de dekmantel fan in kleaster brûkt. Dêr heart er fan Q dat it senuwgas út it fleske út it laboratoarium raffinearre is út in seldsume orgideeësoarte dy't inkeld op in ôfhandich plak yn it oerwâld fan it Amazônegebiet foarkomt. Bond fart mei in oanpaste speedboat de sydrivier fan 'e Amazône yn dy krite op, dêr't er al rillegau oanfallen wurdt troch Jaws en oare trewanten fan Drax, dy't har eigen speedboaten hawwe. As se him op in reuseftige wetterfal ta driuwe, ûntkomt er mei in hangglider troch de loft, wylst Jaws by fersin oer de wetterfal fart.
Drax werienet Bond mei dr. Goodhead en bewissiget harren derfan dat se in plak op 'e earste rang hawwe sille as er sels mei de Moonraker 5 ôfset. It docht bliken dat se finzen set wurde ûnder it lansearplatfoarm, sadat se, as de shuttle lansearre wurdt, deabrând wurde sille troch de útlaatflammen. Sadree't se allinne litten wurde, witte Bond en Goodhead lykwols te ûntsnappen troch in ôfwetteringstunnel, en ûntkomme sa nauwerneed oan 'e dea. Dêrnei ynfiltrearje se de basis en nimme it plak yn fan 'e piloaten fan 'e Moonraker 6. De shuttle folget in koers dy't yn 't foar ynfierd is yn 'e autopiloat, sadat se sels neat hoege te dwaan. De 'fracht', dy't se ferfiere, blykt te bestean út tsientallen pearkes kreaze jonge minsken. Bond kriget der daliks in 'ark fan Noäch'-gefoel by.
De Moonraker 6 bringt Bond en Goodhead, ta har ferheardens, nei in reuseftich romtestasjon dat yn in baan om 'e Ierde draait. Nimmen wit fan it bestean fan it stasjon ôf, dat Drax blykber yn it djipste geheim bouwe litten hat, om't it foar de radar ferburgen wurdt troch in radarfersteurend bemantelingsapparaat. Bond en Goodhead riddenearje dat de regearings fan 'e supermachten perfoarst yngripe soene as se wisten dat it romtestasjon bestie. Dat, nei't se mei de oare ynsittenden fan 'e seis space shuttles oan board fan it stasjon gien binne, geane se daliks op 'e siik nei de lokaasje fan 'e radarfersteuring. Se deadzje de betsjinners en ferniele de apparatuer. Neitiid stjoert de Amerikaanske oerheid nei oerlis mei de Sovjet-Uny, yn in seldsum gefal fan mienriedigens tusken de supermachten, fuortendaliks in space shuttle mei in ôfdieling mariniers de romte yn om it romtestasjon te ûnderskeppen.
Underwilens wurde Bond en Goodhead ûntdutsen en fannijs finzen nommen troch Jaws. Hy bringt harren by Drax, dy't útleit dat er fan doel is om út it romtestasjon wei fyftich bollen mei it tige deadlike senuwgas te lansearjen, dy't elts 100 miljoen minsken deadzje sille as it gas yn 'e atmosfear fan 'e Ierde frijkomt. Op dy wize wol er de hiele minskheid útrûgje, útsein de ferskate hûnderten pearkes kreaze, jonge en fral genetysk perfekte minsken dy't er mei omheech nommen hat nei it romtestasjon. Dyselden moatte mei-inoar de foarâlden fan in nij superras wurde, dat meitiid, as it senuwgas oplost is, weromgean kin omleech om 'e Ierde te ervjen. Om't it gas foar bisten en planten ûnskeadlik is, sil it natuerlik lykwicht der net troch oantaast wurde.
De slûchslimme Bond freget noch eefkes om ferdúdliking op it punt fan wat der barre sil mei eltsenien dy't net genetysk perfekt is, en Drax antwurdet, dom genôch, dat sokken "fansels" útrûge wurde moatte. Op dat stuit beseft de reuseftige Jaws dat hy en syn lytse, brildragende faam Dolly bepaald net foldogge oan Drax syn standert foar perfeksje, en dat se grif deamakke wurde sille sadree't Drax gjin behoefte mear oan harren hat. As Drax Bond en Goodhead út in luchtslûs de romte yn blaze wol, falt Jaws ynienen de oare wachters oan. Bond skeakelet de rotaasje fan it stasjon út, sadat de keunstmjittige swiertekrêft útfalt. Dêrtroch misse Drax syn trewanten de kâns om 'e neieroan kommende space shuttle fol mariniers mei in laserwapen op ôfstân te ferneatigjen.
Der ûntjout him in gefjocht yn 'e romte tusken guon fan 'e mariniers en in kloft trewanten fan Drax, dy't allegear tarist binne mei manned maneuvering units. De Amerikaanske space shuttle wit it stasjon te berikken en oan te keppeljen, wêrnei't de rest fan 'e mariniers it stasjon binnenkringt. Yn 'e kontrôlekeamer hat him ûnderwilens in gefjocht ûntjûn tusken Bond, Goodhead en Jaws oan 'e iene kant en Drax-en-dy oan 'e oare kant. Troch de help fan Jaws wurde de trewanten fan Drax ferslein. De oerlibjende mariniers lûke har werom nei har space shuttle en sette ôf foar't it te let is, want by de striid hat it romtestasjon slimme skea oprûn en fan gefolgen begjint it útinoar te fallen. Middenmank alle gaos efterfolget Bond Drax. As Drax in wapen fynt en Bond deasjitte wol, ferwûnet Bond him mei in pylkje út syn horloazje, wêrnei't er him yn in luchtslûs triuwt en de romte yn blaast.
Underwilens binne der lykwols al trije fan 'e bollen mei senuwgas troch it stasjon útsmiten. De rest fan dy dingen sil ferneatige wurde mei it stasjon, mar de trije útsmiten bollen kinne op it Ierdoerflak noch foar withoefolle miljoenen deaden soargje. Bond en Goodhead kape dêrom de Moonraker 5, it tastel fan Drax sels, dat tarist is mei in laserwapen. Mei help fan Jaws witte se los te keppeljen en sette se efter de bollen oan. De earste beide kinne se relatyf maklik ferneatigje, mar de trêde nimt mear muoite en hoewol't se it úteinlik wol oprêde, kostet it hast har dea. Underwilens binne Jaws en Dolly it romtestasjon ûntflechte yn ien fan Drax syn rêdingskapsules, wêrnei't se oppikt wurde troch de space shuttle mei mariniers. Bond en Goodhead hawwe harren misje folbrocht en kinne no weromkeare nei de Ierde, mar Goodhead freget Bond om har "noch ienris de wrâld yn 't rûn" te bringen. As M en minister Gray eefkes letter fia fideo kontakt meitsje mei de Moonraker 5, binne se fernuvere om Bond en Goodhead te trappearjen wylst se de leafde bedriuwe yn in steat fan gewichtleazens.
Produksje
De ôftiteling fan 'e foargeande James Bond-film, The Spy Who Loved Me, einige mei de tekst "James Bond sil weromkeare yn For Your Eyes Only." Doe't lykwols troch it súkses fan 'e film Star Wars (1977) in science fiction-raazje ûntstie, goaide men it roer om en waard it earstfolgjende diel fan 'e filmrige ynstee it oer romtefeart geande Moonraker.
Moonraker waard regissearre troch Lewis Gilbert, dy't earder al de Bond-films You Only Live Twice (1967) en The Spy Who Loved Me (1977) makke hie. Yn 1978 hie Steven Spielberg oanbean om 'e folgjende Bond-film te regissearjen nei't er klear wie mei Close Encounters of the Third Kind, mar de produsint fan Moonraker hie dat oanbod ôfwiisd. Dy produsint wie Albert R. Broccoli, dy't by it projekt belutsen wie foar syn eigen filmstudio Eon Productions en foar Productions Artistes Associés, de Frânske tûke fan 'e Amerikaanske studio United Artists (UA). Michael G. Wilson, de styfsoan fan Broccoli, beklaaide de posysje fan útfierend produsint.
Foar Moonraker wie in budget beskikber fan $34 miljoen, oansjenlik mear as foar alle foargeande James Bond-films en mear as twa kear safolle as foar de foargeande film, The Spy Who Loved Me. De film waard finansierd troch UA en wie in Britsk-Amerikaansk-Frânske ko-produksje. De kamerarezjy wie yn 'e hannen fan Jean Tournier, en de filmmuzyk waard fersoarge troch John Barry. De titelsong Moonraker waard songen troch Shirley Bassey, dy't al twa kear earder de titelsong fan in James Bond-film songen hie, te witten: fan Goldfinger en fan Diamonds Are Forever.
Casting
Roger Moore kearde yn Moonraker foar de fjirde kear werom yn 'e rol fan geheim agint James Bond. Filmprodusint Albert R. Broccoli hie foar de rol fan Bond girl Anja Amasova yn 'e foargeande film The Spy Who Loved Me de Amerikaanske aktrise Lois Chiles op it each hân, mar nei't har ympressario him ferteld hie dat dy opholden wie mei aktearjen, hied er oars om him hinne sjoen (de rol wie úteinlik nei Barbara Bach gien). By tafal kaam Chiles lykwols njonken regisseur Lewis Gilbert yn it fleantúch te sitten doe't Moonraker yn 'e preproduksjefaze ferkearde, en ûnder de fleanreis wist dy har te bepraten om 'e rol fan Bond girl Holly Goodhead oan te nimmen. Dy rol wie dêrfoar al oanbean oan Jaclyn Smith, dy't it wol dwaan wollen hie, mar net koe omreden fan ferplichtings mei de opnamen fan 'e tillefyzjesearje Charlie's Angels.
De 2.18 m lange Richard Kiel kearde nei syn optreden yn The Spy Who Loved Me werom yn 'e rol fan Jaws, wylst oan 'e begjinnende Frânske aktrise Blanche Ravalec de rol fan syn faam Dolly jûn waard. Oarspronklik soe Dolly like reuseftige grut as Jaws wêze, mar dat liek Kiel net goed ta, en hy stie derop dat dat oars soe. De produsinten wiene skeptysk oft it publyk it ferskil yn grutte tusken Jaws en de lytse Dolly wol oannimlik fine soene, mar doe't Kiel harren foto's sjen liet fan syn frou, dy't like grut (of lyts) wie as Ravalec, rekken se oertsjûge fan syn gelyk. It hie eins de bedoeling west dat Jaws op 'e nij oan 'e bittere ein ta in fijân fan Bond bliuwe soe, mar regisseur Lewis Gilbert krige nei eigen sizzen nei The Spy Who Loved Me safolle post fan bern dy't him fregen wêrom't Jaws net in held wêze koe, dat er úteinlik oerstaach gie.
Opnamen
De opnamen foar Moonraker setten op 14 augustus 1978 útein. Der waard op lokaasje filme yn Frankryk (Parys), it Feriene Keninkryk (Londen), de Feriene Steaten (Palmdale yn Kalifornje en Port St. Lucie en it Kennedy Space Center yn Floarida), Itaalje (Feneesje), Brazylje (Rio de Janeiro en de Iguazuwetterfal) en Gûatemala (ruïnes fan Tikal).
Om budgettêre redens (fanwegen de hege belesting yn it Feriene Keninkryk) waard foar de opnamen fan 'e binnendoarsênes útwykt nei Frankryk, hoewol't dy foar James Bond-films ornaris yn 'e Pinewood Studios yn Buckinghamshire filme waarden. Foar Moonraker waarden dêr lykwols inkeld de sêne binnenyn 'e gondel by de Sûkerbôleberch en dy fan it gefjocht yn 'e romte bûten it romtestasjon opnommen. De reuseftige filmsets dy't ûntwurpen waarden troch produksje-ûntwerper Ken Adam wiene de grutsten dy't oant doe ta ea yn Frankryk makke wiene, en yn 'e konstruksje siet mear as 222.000 manoeren wurk.
It Kalifornyske château fan Drax wie eins it Kastiel fan Vaux-le-Vicomte, dat likernôch 55 km súdeastlik fan Parys stiet. De measte binnendoarsênes yn it château waarden lykwols filme yn it Kastiel fan Guermantes. Sfearbylden fan it Karnaval fan Rio de Janeiro waarden opnommen troch in kameraploech dy't dêr begjin 1978 spesjaal foar dat doel hinne stjoerd wie. De opnamen fan 'e eigentlike filmsênes fan Moonraker yn Rio de Janeiro rûnen ferskate dagen fertraging op trochdat Roger Moore in nije oanfal fan nierstiennen krige. By it opnimmen fan 'e sêne mei de gondelbaan by de Sûkerbôleberch glied stuntman Richard Graydon út op it dak fan 'e gondel en koed er mar kwealk foarkomme dat er te pletter foel. Foar de sêne wêryn't Jaws syn stielen gebit brûkt om troch de keabel fan 'e gondelbaan hinne te biten wie de 'keabel' makke fan drop.
It fabryk fan Rockwell International yn Palmdale gie troch foar it Moonraker-fabryk yn Kalifornje. Foar de geheime basis fan Drax yn it Amazônegebiet waarden de ruïnes fan 'e âlde Maya-stêd Tikal brûkt, yn it oerwâld fan Gûatemala yn Midden-Amearika. De iepeningssêne mei de parasjutesprong waard filme boppe de Berryessa-mar yn noardlik Kalifornje, mei stuntman Jake Lombard as Bond en skydivingkampioen B.J. Worth as de piloat fan wa't Bond de parasjute ôfpakt.
Distribúsje
De distribúsje fan Moonraker waard fersoarge troch United Artists. De film gie op 26 juny 1979 yn Londen yn premiêre, en iepene dyselde deis noch yn 'e Britske bioskopen. Op 29 juny kaam de film ek út yn 'e Amerikaanske bioskopen. Yn Frankryk waard Moonraker pas yn oktober fan dat jier yn 'e bioskoop brocht, doe't er yn it meastepart fan 'e wrâld al lang en breed draaide. It byhearrende soundtrackalbum ferskynde yn 1979 by platemaatskippij United Artists Records.
Untfangst
Fan 'e filmkritisy krige de film mingde resinsjes. Yn The New York Times omskreau Vincent Canby Moonraker as "ien fan 'e meast ferheffende Bond-films fan allegear". Dêr heakke er oan ta: "Hast eltsenien dy't mei de film te krijen hat, is yn topfoarm, sels Moore." Yn 1981 skreau Canby dat Moonraker nei Goldfinger de bêste Bond-film aller tiden wie. Yn 1979 hie Jay Scott fan 'e Kanadeeske krante The Globe and Mail persiis itselde beweard. Yn it Amerikaanske tydskrift Time skreau Frank Rich oer Moonraker: "It resultaat is in film dy't ûnwjersteanber fermaaklik is sa't inkeld in gedachteleas spektakel dat wêze kin. Dyjingen dy't al santjin jier lang alle Bond-films folgje, binne miskien net oertsjûge troch Moonraker, mar fierders sil eltsenien dat perfoarst wol wêze."
Oare kritisy beskôgen Moonraker lykwols as ien fan 'e mindere films yn 'e searje. Dêrfoar fierden se ornaris de absurditeit fan 'e plot oan, hoewol't The Spy Who Loved Me, mei in plot dy't teminsten like absurd is, wol better wurdearre waard. Oare minpunten wiene neffens de kritikasters fan Moonraker guon fan 'e komyske eleminten yn 'e film en de wiidweidige dialooch. Roger Ebert fan 'e Chicago Sun-Times hie lof foar de special effects en de ekstrafagante filmsets, mar bekritisearre de lokaasjes dêr't de film him hinne beweecht mei de wurden: "[Moonraker] sit sa smoarfol fiere plakken en science fiction-special effects dat Bond drave moat om alle sênes te heljen." Danny Peary skreau yn 1986 yn syn Guide for the Film Fanatic dat Moonraker de minste Bond-film oant doe ta wie, mei "aksjesênes sûnder fantasij en 'humoristyske' efterfolgingen". Neffens him wie der "kwealk spanning en de humor mislearret."
Op 'e webside Rotten Tomatoes, dy't resinsjes sammelet, hat Moonraker in tuskenbeiden goedkarringspersintaazje fan 60%, basearre op 52 ûnderskate resinsjes. De konsensuskrityk fan 'e webside, gearstald út al dy resinsjes, stelt: "Mei ien fan 'e bespotlikste plots fan 'e hiele searje, mar tarist mei treflike gadgets en spektakulêre sets is [de film] sawol healwiis as fermaaklik." Op Metacritic, de wichtichste konkurrint fan Rotten Tomatoes, behellet Moonraker in goedkarringspersintaazje fan 66%, basearre op 13 resinsjes.
Opbringst
Moonraker brocht yn 'e bioskopen yn 'e Feriene Steaten en Kanada $70,3 miljoen op, en yn alle oare lannen en territoaria $140,0 miljoen. Wrâldwiid kaam de opbringst dêrmei út op $210,3 miljoen. Ofset tsjin it budget fan $34 miljoen betsjut dat in winst fan $176,3 miljoen, hoewol't dêr de marketingkosten noch wol ôf moatte. Dêrmei behelle Moonraker in rekôropbringst foar in James Bond-film, dat pas ferbrutsen waard troch GoldenEye yn 1995.
Prizen
Moonraker waard yn 1980 nominearre foar de Oscar foar bêste special effects. De film waard ek nominearre foar trije Saturn Awards, foar bêste science fiction-film, bêste byrol fan in akteur (Richard Kiel as Jaws) en bêste special effects.
FUBAR (betsjuttingsside)
"FUBAR" hat yn de Wikipedy ferskate betsjuttings:
Gerard van Klaveren
Gerard van Klaveren (Terneuzen, 7 maaie 1951) is in Nederlânsk politikus en publisist.
Karriêre
Sûnt 2003 is er honorêr konsul fan Yslân en sûnt 2005 is er boargemaster fan de gemeente Weststellingwerf. Fan 1995 oant 2003 wie er deputearre fan Fryslân. Yn dy funksje joech er yn 1999 de oanset ta it Fryske Marreprojekt, in ynvestearringsprogramma fan 330 miljoen euro ornearre om de kwaliteit fan it toeristysk produkt De Friese Meren op te wurdearjen. Eerder wie er fan 1982–1989 fraksjefoarsitter fan de VVD-fraksje yn de gemeenteried fan Opsterlân en fan 1988 oant 1995 fraksjefoarsitter fan de VVD-fraksje yn de Provinsjale Steaten fan Fryslân. Oarspronklik wie Van Klaveren makeler yn bedriuwhúsfêsting by DTZ.
Ammerland
Ammerland (Ammerlân) is in Landkreis (lânkring) yn it Dútske bûnslân Nedersaksen. Bysûnder wie dat der oant de ferliening fan de stedsstatus oan it haadplak Westerstede op 28 maaie 1977 gjin inkeld plak yn de lânkring de status fan stêd hie.
Gerard van Klaveren
Karriêre
Yn 1997 wie Van Klaveren inisjatyfnimmer ta it setten fan in stânbyld fan Harry (Cuby) Muskee, yn Grolloo, de sjonger fan Cuby + Blizzards. Dêrnei rjochte er yn 2000 de Stichting Erfgoed Muskee op, dy't yn 2011 yn Grolloo it Cubymuseum realisearre. Yn 2009 waard troch Van Klaveren de Stichting Liet International oprjochte. Dy stichting hat as doel sjongfestivals te organisearjen foar lieten songen yn Jeropeeske minderheidstalen.
Boeken/publikaasjes
By útjouwerij W.J. Thieme & Cie. yn Sutfen ferskynden:
Fanwegen de Vereniging voor Stabij en Wetterhounen:
Ammerland
Geografy
Lang bleau in grut diel fan it Ammerlân isolearre as in eilân yn in see fan ûnbegeanber heechfean. Ek no is fral it easten en suden noch in wiidsk lânskip, beammen binne der net in soad. Wynmûnen ûnderbrieken it flakke lânskip en fan de 47 mûnen oan it begjin fan de 20e iuw binne der hjoeddedei noch njoggen bewarre bleaun. It grutste diel fan it lân wurdt tsjinwurdich brûkt as gerslân. De geastgrûnen fan it Ammerlân dêrfoaroer binne tradisjoneel in mingeling fan lytse boskjes, ikkers en hagen en hawwe de skaaimerken fan in parklânskip.
De lânkring Ammerlân grinzget fanút it noarden mei de klok mei oan de lânkringen Fryslân, Wesermarsch, de selsstannige stêd Aldenburch en de lânkringen Oldenburg, Kloppenburch en Lier.
Skiednis
It Ammerlân waard foar it earst yn de 10e iuw neamd. Oannommen wurdt dat de namme is ôflaat fan ameri, dat sompe betsjut. Yn de tiid dat de Wytsings binnenfoelen waarden der lytse, ringfoarmige kastielen boud om de delsettings te beskermjen.
Foar in lange tiid wie der net in soad ynteresse yn de sompige regio. Yn de 14e iuw waard it ûnderdiel fan it greefskip Aldenburch. De greven lieten bolwurken yn de krite bouwe, dy't de grins foarme mei de Friezen
De lânkring Ammerland waard yn 1933 stifte en folget rûchwei de grinzen fan dy histoaryske regio.
Bestjoerlike yndieling
De lânkring is ûnder te ferdielen yn seis Einheitsgemeinden (ienheidsgemeenten). Dêrmei is de lânkring Ammerland ien fan de lânkringen mei de minste gemeenten fan it lân. De iennige stêd is (sûnt 1977) it haadplak Westerstede.
thumb|300px|left|Gemeenten fan de lânkring Ammerlân
Fal fan it Westromeinske Ryk
De fal fan it Westromeinske Ryk, ornaris oantsjut as de fal fan it Romeinske Ryk of de fal fan Rome, wie it stadige proses fan ferfal en maatskiplike ynstoarting dat him yn 'e fjirde en fyfde iuw master makke fan it Westromeinske Ryk. Dêrby ferlear it ryk stadichoan de macht oer syn ûnbidich grutte grûngebiet, dat sadwaande troch fijannen opdield wurde koe yn ferskate nije steatkundige ienheden. Uteinlik strûpte it ryk der hielendal ûnder, wat it begjin fan in hast tûzenjierrich tsjuster tiidrek markearre dat bekendstiet as de Midsiuwen.
Skiednis
De fal fan it Romeinske Ryk sette eins yn 'e fjirde iuw al yn, doe't ynterne strideraasjes tusken ûnderskate troanpretendinten en tusken it Gryksktalige easten en it Latynsktalige westen laten ta in opdieling fan it ryk yn in eastlik en in westlik diel. It easten foarme yn it begjin it Eastromeinske Ryk, dat lykwols nei de haadstêd Konstantinopel, dy't oarspronklik Byzantium hjitte hie, al rillegau bekend kaam te stean as it Byzantynske Ryk. It westen foarme it Westromeinske Ryk, mei de âlde keizerlike residinsje Rome as haadstêd. Yn 376 sette it stadige ferfal fan it Romeinske Ryk yn, doe't ûntsjinkearbere oantallen Goaten en oare net-Romeinske folken op 'e flecht foar de Hunnen oer de Romeinske grinzen hinne krongen.
Yn 395 kaam keizer Teodoasius I te ferstjerren nei't er twa ferwoastgjende boargeroarloggen wûn hie. Hy liet in leger nei dat op it punt fan ynstoarten stie wylst it ryk noch altyd pleage waard troch de Goaten en ferdield wie tusken de mei-inoar oarlochfierende ministers fan syn beide ynkompetinte soannen. De swakte fan 'e Romeinen late ta it oerstekken fan 'e Ryn troch oare Germaanske folken, dy't likemin as de Goaten ferjage, ferslein of útrûge wurde koene. It Westromeinske leger wie tsjin dy tiid lyts en min traind en nettsjinsteande koarte weroplibbings ûnder kundige hearskers waard it sintrale regear nea wer wat it foartiid wie.
Hoewol't noch iuwenlang hearskers as Karel de Grutte en nei him de keizers fan it Hillige Roomske Ryk in berop diene op legitimiteit troch harrensels as erfgenamten fan 'e Westromeinske keizers foar te stellen, fûn it Westromeinske Ryk nea de krêft om wer op te stean. It Byzantynske Ryk bestie noch hast tûzen jier fuort, oant it der yn 1453 einlings ûnder strûpte op in wize dy't eins ferskate parallellen sjen liet mei de fal fan it Westromeinske Ryk. Wat tsjintwurdich oer is fan it Westromeinske Ryk, is de kulturele ynfloed dy't it op West-Jeropa útoefene, eat dat noch it dúdlikst ta utering komt yn 'e taalkundige ynfloed fan it Latyn en de dêrút fuortkommen Romaanske talen.
Oarsaken
Moderne histoarisy wite de fal fan it Westromeinske Ryk oan: Oanboazjende druk fan bûtenôf, troch ynfallen fan barbaarske folken fan bûten de Romeinske kultuer, droech sûnder mis ek sterk by oan 'e ynstoarting fan 'e maatskippij. Fierders is ek klimaatferoaring oandroegen as mooglike bykommende faktor. De krekte oarsaken fan 'e fal fan it Westromeinske Ryk binne wichtige ûnderwerpen fan 'e historiografy fan 'e Klassike Aldheid. Se binne boppedat noch altyd relevant oangeande steatsfalen, in ferskynsel dat ek yn 'e moderne wrâld noch foarkomt (lykas yn Afganistan en Somaalje).
Awraham Soetendorp
Awraham Shalom Soetendorp (Amsterdam, 16 febrewaris 1943) is in Nederlânske liberaal joadske rabbyn.
Libben en wurk
Soetendorp waard yn Amsterdam berne as soan fan rabbyn Jacob Soetendorp. Hy siet syn earste libbensjierren ûnderdûkt by pleechâlden. Nei de oarloch waard er wer ferienige mei syn heit en mem en wenne fan 1948 oant 1953 yn Israel. Dêrnei gie de húshâlding werom nei Nederlân en stichte syn heit fannijs ferskate joadske gemeenten. Hy studearre oan ferskate skoallen, ûnder mear it Vossius Gymnasium yn Amsterdam, it Leo Baeck College yn Londen (progressyf opliedingsynstitút foar rabbinen) fan 1963 oant 1967 en it Hebrew Union College Cincinnati yn de Feriene Steaten.
Soetendorp wie fan 1968 ôf rabbyn fan de Liberaal Joadske Gemeente te De Haach. Yn 1970 stichte Soetendorp in Nederlânsk solidariteitskommittee foar Joaden yn de Sovjetuny, dat er oan de delfal fan de Sovjetuny late. Dêrneist is Soetendorp presidint fan de Europeeske Regio fan de Wrâld Uny fan Progressyf Joadendom en fisefoarsitter fan it Global Forum of Spiritual and Parliamentary Leaders. Hy is oprjochter fan it Fonds Hoop voor Kinderen. Teffens is er lid fan it 'International Green Cross', it 'Earth Charter', 'Water for Life', en de kommissy foar Millennium Development Goals. Yn de beweging One Voice is er warber yn byinoarbringen fan fredesgroepen yn Palestina en Israel. Op 16 febrewaris 2008 naam er ôfskied as rabbyn fan de Liberaal Joadske Gemeente yn De Haach.
Op 6 oktober 2013 waard in dokumintêre fan filmmakker Heleen Minderaa oer Soetendorp by de Joadske Omrop útstjoerd. De titel wie In dienst van de Vrede.
Privee
Awraham Soetendorp is troud en hat twa dochters en seis bernsbern. Syn broer David Soetendorp is op 21 febrewaris 2009 ynstallearre as rabbyn fan de joadske gemeente Masorti yn de synagoge fan Weesp.
Fransiskus Elgersma
thumb|Fransiskus Elgersma Fransiskus Elgersma (1627 - Grou, 1712) wie in Frysk grifformeard dûmny.
Hy wie in soan fan Jabik Elgersma. Hy studearre teology yn Frjentsjer. Elgersma stie as predikant yn Aldtsjerk en Readtsjerk (1649-1652), Ljouwert (1652-1667), Aldskoat (1667-1669) en Grou (1669-1712). Hy wie in fûl bestrider fan minnisten. Syn polemyk mei Foeke Floris waard bekend.
Wurk
Karút:
FUBAR
FUBAR (útspr.: "fûbar") is in krêftwurd yn 'e foarm fan in ôfkoarting dy't oarspronklik út it Amerikaansk-Ingelsk militêr jargon komt, mar dêrwei de algemiene Amerikaanske sprektaal binnenkrongen is. It stiet foar "fucked up beyond all recognition", frij oerset: "sa nei de kloaten holpen datst net mear sjen kinst wat it wie". It wurdt yn 'e regel brûkt foar ferkearde sitewaasjes of it problematyske ferrin fan militêre operaasjes dêr't de sprekker sels gjin ynfloed op útoefenje kin, mar wol de gefolgen fan ûndergean moat. It gebrûk fan 'e term FUBAR giet tebek oant de Twadde Wrâldoarloch, mar it wie tsjin 'e ein fan 'e 1980-er jierren hast yn ûnbrûk rekke, oant it wer popularisearre waard troch it gebrûk yn 'e Hollywood-films Tango and Cash (1989) en Saving Private Ryan (1998).
Foeke Floris
Foeke Floris (om 1650 - Saandam, 8 septimber 1703) wie in Frysk smid en minnistepreker yn Surhústerfean, oant 1687 en East-Saandam fan 1687 oant 1703.
Hy reizge in protte troch Fryslân om te preekjen. Dûmny Fransiskus Elgersma fan Grou beskuldige him yn 1683 fan sosinianisme. Der folge in polemyk wêrby't Foeke Floris De Beschermingh der Waerheyt Godts publisearre (1687). Dêrnei ordonnearren de Steaten ferbaarning fan dat boek en leine Foeke Floris op 18 novimber 1687 in preekferbod op. In skoftke dêrnei waard er acht wiken fêstholden yn Ljouwert (hy soe dêr wol 2000 minsken op besite hân hawwe). Hy waard fanwegen ketterij út Fryslân ferballe.
Wurk
In kar:
Death Wish (film út 2018)
Death Wish is in Amerikaanske aksjeskriller út 2018 ûnder rezjy fan Eli Roth, mei yn 'e haadrol Bruce Willis en yn 'e wichtichste byrollen Vincent D'Onofrio, Elisabeth Shue, Camile Morrone en Dean Norris. De titel betsjut "Deadswinsk". De film is in remake fan 'e ferneamde aksjeskriller Death Wish út 1974, mei Charles Bronson yn 'e haadrol. It ferhaal giet oer dokter Paul Kersey, in sjirurch yn Chicago, by waans hûs ynbrutsen wurdt as er net thús is. Syn frou wurdt troch de ynbrekkers fermoarde en syn dochter wurdt ek delsketten en rekket yn koma. As it ûndersyk fan 'e plysje him neitiid te lang duorret, giet Kersey sels op 'e siik nei de dieders, om foar eigen rjochter te spyljen. Death Wish krige oer it algemien negative resinsjes fan 'e filmkritisy, en wie in tige beskieden kommersjeel súkses yn 'e bioskopen.
Plot
Paul Kersey is in polyklinysk sjirurch yn in sikehûs yn Chicago, dy't mei syn frou Lucy en dochter Jordan yn 'e foarstêd Evanston (Illinois) wennet. As it gesin mei Paul syn broer Frank út te iten giet yn in djoer restaurant, nimt de parkearhelp Miguel Javier mei syn mobile tillefoan in foto fan it adres fan 'e Kerseys op it navigaasjesysteem yn 'e auto, nei't er harren foar in beskate jûn takom wike in nij diner yn in restaurant ôfpraten heard hat. Miguel Javier spilet de gevens troch oan syn kriminele maten, dy't op dy jûn by de Kerseys ynbrekke. It itentsje is lykwols oergien om't Paul oproppen is foar tsjinst yn it sikehûs, dat de trije maskere ynbrekkers treffe Lucy en Jordan thús, en de ynbraak feroaret yn hûsfredebrek. De beide froulju wurde finzennommen en de ynbrekkers gizelje Jordan om Lucy te twingen de klûs iepen te meitjsen. As Jordan ien fan 'e mannen besiket del te stekken mei in mês en him yn it gesicht rekket, rint de boel folslein út 'e hân, en wurde sawol Jordan as Lucy delsketten. By oankomst yn it sikehûs wurdt Lucy dea ferklearre, wylst Jordan in spoedoperaasje ûndergiet en yn koma rekket. Paul en syn opsternate broer Frank moetsje resjersjeurs Kevin Raines en Leonore Jackson, dy't it ûndersyk nei de saak liede. Neitiid bringt Paul Lucy te hôf by har famylje yn Teksas, dêr't Lucy har heit Ben, ta Paul syn feralteraasje, ûnderweis nei hûs fan it begraafplak in pear streupers op syn lân mei in gewear te liif giet. Nei't de streupers útnaaid binne, fertelt Ben oan Paul dat de plysje neat tsjin streuperij docht, sadat er twongen is om sels fanwegen te kommen.
Inkele dagen letter wurdt der yn it sikehûs in delsketten bindelid binnenbrocht, by wa't in pistoal út 'e broeksbokse rûgelet as Paul him behannelet. Hy drukt it wapen efteroer en leart himsels op basis fan fideo's op YouTube oan hoe't er mei it pistoal omgean moat. Neitiid begjint er it wapen by him te dragen as er jûns op 'en paad moat. Op in jûn is er tsjûge fan in carjacking, wêrby't in swarte automobilist delsketten en op 'e strjitte smiten wurdt, wêrnei't twa blanke kriminelen syn auto stelle mei syn oantreklike frou der noch yn. Paul brûkt syn pistoal om 'e kriminelen tsjin te hâlden, wêrby't er beide mannen deasjit en de ûntfierde frou befrijt. In omwenjende hat it hiele barren út har finster wei filme mei har mobile tillefoan, en as se de fideo op it ynternet oplaadt, giet dy viral. De ynwenners fan Chicago jouwe Paul neitiid de bynamme de Seineman, om't er sa ûnmeilydsum mei de kriminelen ôfweefd hat. Raines en Jackson, dy't de saak tawiisd krije, stelle fêst dat de Seineman (dy't net werkenber yn byld komt), lofthannich is en gjin ferstân fan fjoerwapens hat, om't er himsels ferwûnet oan 'e hân trochdat er syn pistoal ferkeard beethâldt.
Net folle letter komt Paul fia syn wurk yn it sikehûs troch klearebare tafal de dieders fan 'e ynbraak yn syn hûs en de moard op syn frou op it spoar. Miguel Javier, de parkearhelp fan it restaurant, wurdt nammentlik trochsingele mei kûgels binnenbrocht yn 'e polyklinyk. Paul ken him werom oan syn tatoeaazje en sjocht dat de jonge ien fan 'e horloazjes draacht dy't út syn hûs stellen binne. As Miguel Javier oan syn ferwûnings beswykt, nimt Paul it horloazje werom en drukt ek de mobile tillefoan fan 'e jonge efteroer. Dêryn fynt er de foto fan it navigaasjesysteem yn syn auto werom, sadat er begjint te begripen hoe't Miguel Javier by de ynbraak belutsen wie. In tillefoannûmer yn it mobyltsje liedt him nei in sliterij dy't in fasade blykt te wêzen foar it helen fan stellen guod. De eigner, in keardel mei in hynstesturt, beseft wa't Paul wêze moat en stjoert in sms-ke oan ien fan 'e ynbrekkers, dy't bekend stiet ûnder de bynamme 'Fisk' (om't syn echte efternamme Karp is, Ingelsk foar "koarper").
As de heler ûnder bedriging mei it pistoal Paul meinimt nei it magazyn dêr't it stellen spul opslein leit, fynt Paul dêr syn twadde horloazje en inkele oare besittings werom. Fisk kringt it gebou yn en begjint in sjitpartij, wêrby't er lykwols by fersin de heler deasjit. Nei't Fisk syn wapen leechsketten hat, wurdt Paul him oermânsk. As er de man befreget, hâldt dy út dat Lucy deasketten is troch in oare ynbrekker, in monteur dy't Joe hjit. In momint fan ûnoplettendheid kostet Paul hast it libben as Fisk him delslacht en de rollen omdraait, mar ear't er Paul deasjitte kin, rôlet der in bowlingbal fan in planke boppe him dy't yn it gefjocht oanstompt is, en falt him holle. Heal bewusteleas fan dy klap stroffelet Fisk foaroer en sjit him by fersin sels troch de holle.
Yn syn haast om dêrnei fuort te kommen, ferliest Paul in ring mei de namme fan 'e universiteit dêr't er oan studearre hat, dy't er noch mar krekt weromfûn hie yn it magazyn fan 'e heler. Raines en Jackson fine letter de ring werom en bringe Paul in besyk om him te fertellen dat se in nije oanwizing fûn hawwe. Se ferwachtsje dat it ûndersyk nei de moard op syn frou no mei gauwens oan it rôljen komme sil, mei't de beide deade mannen de resjersjeurs grif nei de oare dieders liede sille. Om Paul hoecht dat lykwols no net mear; hy is der no op út om sels wraak te nimmen. Dêrom ferneatiget er de mobile tillefoanen fan 'e beide deade mannen, dy't er meinommen hie, en teffens soarget er dat de opnamen fan 'e befeiligingskamera's út 'e sliterij folslein ûnbrûkber wurde foar't er se fuortsmyt.
Paul spoart Joe de monteur op en siket him jûns let op yn syn garaazje. Hy ken him wer oan 'e groede yn syn gesicht dêr't Jordan him in jaap mei in mês jûn hat, slacht him bewusteleas, bynt him fêst en martelet him, as er wer bykommen is, oant er de trêde ynbrekker beneamt, de lieder fan 'e groep, dy't Knox hjit. Dat blykt de wiere moardner fan Lucy te wêzen. As Joe dat einlings allegear opbychte hat, fertelt Paul dat er him leaut, wêrnei't er de krik ûnder in auto weiskuort, sadat dy Joe op 'e holle falt, wêrby't er omkomt.
Ta Paul syn ferrassing nimt Knox net lang dêrnei út himsels kontakt mei him op, om in moeting te regeljen yn in nachtklub. Se treffe inoar dêr by de húskes, en hoewol't se inoar besward hiene allinne mar prate te wollen, iepenje se allebeide fuortendaliks it fjoer. Knox, dy't in mûklaach opset hie, tinkt dêrby oan it langste ein te lûken, mar úteinlik reitsje beide mannen ferwûne. Paul wit fuort te kommen en behannelet himsels mei in spegel en genêskundige foarrieden dy't er út it sikehûs stelt, wylst Knox himsels foardocht as in tafallich slachtoffer fan 'e sjitpartij en yn it sikehûs in sinjalemint fan Paul ôfjout oan 'e plysje.
Underwilens binne Raines en Jackson erchtinkend wurden oer de saak-Kersey, mar se ornearje dat Paul syn opljeppende broer Frank, dy't krekt as Paul loftshannich is, de Seineman wêze moat. Se hawwe lykwols net genôch bewiis om him te arrestearjen. Frank, dy't no ûngerêst wurdt oer it nuvere hâlden en dragen fan syn broer de lêste tiid, giet nei Paul ta, en as er Paul net thús treft, lit er himsels deryn mei de kaai dy't Paul him ea sels jûn hat. Binnendoar ûntdekt er in see fan bewizen dat Paul de Seineman is. Nei't Paul letter thúskomt, redendiele de bruorren mei-inoar, en as Raines en Jackson oanbelje, dy't ûnderwilens ûntdutsen hawwe dat Paul ek loftshannich is, docht Frank iepen en poeieret harren ôf. Inkele minuten letter skillet it sikehûs op mei it berjocht dat Jordan wekker wurden is út har koma. Dêrop seit Paul tsjin syn broer dat it "foarby" is en dat er net mear efter Knox oan gean sil om't Jordan him no nedich is.
In foech wike letter hellet Paul Jordan op út it sikehûs om har thús te bringen. Se diele de lift nei ûnderen mei Knox, dy't ek út it sikehûs ûntslein is. Dyselde is dúdlik benaud dat Jordan him identifisearje kin. Yn in petear dat er mei har oanknoopt, uteret er inkele drigeminten dy't sa subtyl binne dat Jordan se net as sadanich weromken. Mar se binne eins ek bedoeld foar Paul. Dêrom giet Paul noch dyselde deis werom nei de wapenwinkel fan Bethany, dêr't er op legale wize in pear fjoerwapens oanskaft.
Neitiid arrivearje Raines en Jackson mei in kloft uniformearre plysjes. Hoewol't Paul syn ferhaal, dat er al syn ferwûnings fan 'e jûn oprûn hat yn it gefjocht mei Knox-en-dy, dúdlik net wier is, akseptearret Raines it yn ruil foar in yn bedutsen bewurdings útsprutsen bewissiging dat Paul ophâlde sil foar de Seineman te spyljen. Moannen letter bringt Paul Jordan nei New York, dêr't se studearje sil oan 'e Universiteit fan New York. As er in man in tas gaudievjen sjocht dy't by in steapel bagaazje foar in hotel stiet, ropt er oan him en wiist nei him mei in fingerpistoal.
Produksje
Fan in remake fan 'e cultklassiker Death Wish wie yn 2006 foar it earst sprake, doe't Sylvester Stallone de haadrol spylje soe as in plysjeman dy't ûnder it wurk noch nea syn pistoal lûke hoegen hie. Letter rekke Stallone út byld, mar ein jannewaris 2012 befêstige it tydskrift The Hollywood Reporter dat der yndie in remake fan Death Wish yn produksje nommen wie, wêryn't Liam Neeson de haadrol spylje soe ûnder rezjy fan Joe Carnahan, dy't ek it senario skriuwe soe. Yn febrewaris ferliet Carnahan lykwols mei rûzje it projekt. Hy waard as regisseur ferfongen troch Gerardo Naranjo, dy't Benicio del Toro yn 'e haadrol hawwe woe, mar dat waard ek neat.
Chatsworth (Los Angeles)
Skiednis
Chatsworth waard yn 1888 stifte as in selsstannige delsetting, en waard ferneamd nei Chatsworth House, de famyljeresidinsje fan 'e hartoggen fan Devonshire, yn it Ingelske greefskip Derbyshire. Yn 'e tweintiger jierren fan 'e tweintichste iuw ûntstiene der yn 'e heuvels om Chatsworth hinne ferskate filmranches, feepleatsen dy't poer en allinnich oanlein waarden om der westernfilms op te nimmen. Dat de kar dêrfoar op Chatsworth foel, hie sawol te krijen mei it dramatyske lânskip dêre, as mei de neite ta de filmyndustry fan Hollywood. Behalven films waarden der yn dy krite ek in protte tillefyzjesearjes en reklamespotsjes opnommen. Chatsworth behold syn plattelânske karakter fierhinne oant yn 'e jierren sechstich, doe't it langsum mar seker opslokt waard troch it almar úttynjende Los Angeles.
Death Wish (film út 2018)
Produksje
Yn maart 2016 makke filmstudio Metro-Goldwyn-Mayer (MGM) bekend dat Aharon Keshales en Navot Papushado de remake tegearre regissearje soene, mei Bruce Willis yn 'e haadrol. Willis waard keazen út in list fan mooglike haadrolspilers dêr't ek de nammen fan Russell Crowe, Matt Damon, Will Smith en Brad Pitt op stiene. Yn maaie 2016 heakken Keshales en Papushado ôf nei't dúdlik wurden wie dat MGM harren net tastean woe om it senario fan Carnahan te feroarjen, mei't dat doe al goedkard wie troch Willis. Yn juny waard yn Eli Roth in nije regisseur fûn, wêrnei't Scott Alexander en Larry Karaszewski it skript fan Carnahan tsjin it ljocht holden en der lytse oanpassings yn oanbrochten.
Chatsworth (Los Angeles)
Ekonomy
Tsjintwurdich stipet de ekonomy fan Chatsworth noch altyd swier op 'e filmsektor, al binne der yn 'e wyk ek ferskate wichtige bedriuwen op it mêd fan kompjûtertechnology. De bedriuwen fan 'e mainstream-filmyndustry binne hast allegear fêstige yn Hollywood, dat likernôch 35 km op nei it súdeasten leit, mar in protte ûnderhâlde noch altyd produksjefasiliteiten yn Chatsworth, dêr't bgl. tillefyzjesearjes as 24 en Over There (oer de Irakoarloch) opnommen binne. Mar Chatsworth is fierders ien fan 'e wichtichste sintra fan 'e Amerikaanske pornoyndustry, mei haadkantoaren fan foaroansteande pornografyske filmstudio's as New Sensations, Diabolic Video, Anabolic Video, West Coast Productions, Devil's Film, Digital Sin, Red Light District en Pure Play Media. Ek AVN, it toanoanjaande tydskrift oer de Amerikaanske pornoyndustry, wurdt yn Chatsworth útjûn.
Demografy
Neffens gegevens fan 'e folkstelling fan 2000 wie doe fan 'e befolking fan Chatsworth de etnyske opbou sa: 65,7% blanken; 13,5% Latino's; 14,4% Aziaten; 2.2% swarten; 4,2% oaren of fan mingd etnysk komôf. Fan 'e 25,2% ynwenners dy't net yn 'e Feriene Steaten berne wiene, kamen de grutste groepen út Súd-Koreä (10,4%) en út 'e Filipinen (9,3%).
Death Wish (film út 2018)
Produksje
As produsinten wie Roger Birnbaum by it projekt belutsen foar de filmstudio's MGM en Cave 76 Productions. Foar de film wie in budget beskikber fan $30 miljoen. De kamerarezjy wie yn 'e hannen fan Rogier Stoffers, en de filmmuzyk waard fersoarge troch de Sweedske komponist Ludwig Göransson. De opnamen setten ein septimber 2016 útein op lokaasje yn Chicago. Fan oktober ôf waard filme yn Montreal, yn 'e Kanadeeske provinsje Kebek.
Distribúsje
De distribúsje fan Death Wish waard yn 'e Feriene Steaten fersoarge troch Metro-Goldwyn-Mayer en om utens troch Anapurna Pictures (letter omneamd ta United Artists Releasing). It wie oarspronklik de bedoeling dat de film op 22 novimber 2017 yn 'e Amerikaanske bioskopen komme soe, mar yn oktober fan dat jier waard bekendmakke dat de premiêre ferskood waard oant 2 maart 2018. De media spekulearren dat it útstel te krijen hie mei it Bloedbad fan Las Vegas op 1 oktober, wêrby't in geastlik steurde man mei mitrailleurs fanút it Mandalay Bay-hotel it fjoer iepene op 'e besikers fan in countrymuzykkonsert op it terrein oare kant de strjitte. Der foelen doe 58 deaden en 546 ferwûnen.
Death Wish waard op 5 juny 2018 útbrocht op dvd en blu-ray.
List fan planetoïden 77901-78000
Dit is in list fan planetoïden 77901-78000.
Paul Broca
Paul Pierre Broca (Sainte-Foy-la-Grande, 28 juny 1824 - Parys, 9 july 1880) wie in Frânsk dokter, anatoom en antropolooch dy't yn it foarste plak bekend waard troch it (fannijs) ûntdekken fan it spraaksintrum yn it brein dat nei him ferneamd waard, it sintrum fan Broca.
Jin fergoaie
It tiidwurd jin fergoaie betsjut dat men ûnder jins stân trout. De útdrukking hat in negative byklank, en waard foarhinne bgl. brûkt as in boeresoan oan in arbeidersdochter boaske. Mei it lytser wurden fan de stânsferskillen is de útdrukking yn ûnbrûk rekke.
Death Wish (film út 2018)
Ferliking mei de oarspronklike Death Wish
Yn 'e oarspronklike film fynt Kersey nea de dieders fan 'e ynbraak anneks hûsfredebrek, en siket er ek net spesifyk nei harren om't er dêrfoar gjin begjin fan in oanknopingspunt hat; de remake draait yn hege mjitte om Kersey syn syktocht nei de dieders, dy't er troch klearebare tafal weromfynt, wêrnei't er wraak op harren nimt. Yn 'e oarspronklike film rekket syn dochter yn in katatoanyske steat dêr't se nea wer útkomt; yn 'e remake ûntwekket se út har koma en wurdt wer hielendal de âlde. De klimaktyske konfrontaasje, yn 'e remake, tusken Kersey en de lieder fan 'e ynbrekkers, dy't him mei in pear nije trewanten yn syn eigen hûs besiket te fermoardzjen, is hielendal nij, krekt as it personaazje fan Frank Kersey, Paul syn broer, dat yn 'e oaspronklike film net foarkomt.
Masanori Tokita
(24 juny 1925 - 5 maart 2004) wie in Japansk fuotballer. Earder spile foar Tanabe Pharmaceutical. spile ek yn it Japansk fuotbalalvetal. Hy die mei oan it Olympyske Simmerspullen 1956.
Death Wish (film út 2018)
Untfangst
Fan 'e filmkritisy krige Death Wish oer it algemien negative resinsjes. Yn 'e Chicago Sun-Times joech Richard Roeper de film 2 fan 4 stjerren. Hy omskreau Death Wish as "feitliks wraakporno." Michael Phillips fan 'e Chicago Tribune parte de film mar 1 fan 4 stjerren ta. Hy fûn: "In skoftke docht regisseur Roth min ofte mear wat der fan him ferwachte wurdt, en Willis bringt jin út en troch yn 't sin dat er aktearje kin. […] [T]sjin 'e ein [fan 'e film] jout Willis him oer oan syn wenstige kluchten as syn tsjinstanners weromkeare nei syn [hûs]."
Yn The Hollywood Reporter murk John DeFore op dat Death Wish net besiket om "sjenremetafoaren te brûken om echte nasjonale striidkwestjes oan te sprekken," sadat de oarspronklike film "der yn ferhâlding filosofysk útsjocht." Mick LaSalle fan 'e San Francisco Chronicle wiisde der lykwols op dat de nije Death Wish "fólle better is as alle Death Wish-ferfolchfilms" en "mei gemak de op ien nei bêste Death Wish-film dy't ea makke is […]."
Op 'e webside Rotten Tomatoes, dy't resinsjes sammelet, hie Death Wish in leech goedkarringspersintaazje fan 18%, basearre op 163 ûnderskate resinsjes. De konsensuskrityk fan 'e webside, gearstald út al dy resinsjes, stelt: "[De film] is net folle mear as in út 'e holle learde werfertelling dy't de drystens en oertsjûging fan it orizjineel mist, en ek te lijen hat ûnder spektakulêr minne timing." Op Metacritic, de wichtichste konkurrint fan Rotten Tomatoes, behelle Death Wish in goedkarringspersintaazje fan 31%, basearre op 32 resinsjes.
Resultaat
Death Wish brocht yn 'e bioskopen yn 'e Feriene Steaten en Kanada $34,0 miljoen op, en yn alle oare lannen en territoaria $14,5 miljoen. Wrâldwiid kaam de opbringst dêrmei út op $49,6 miljoen. Ofset tsjin it budget fan $30 miljoen betsjut dat in winst fan $19,6 miljoen, hoewol't dêr de marketingkosten noch wol ôf moatte. Neffens de mjitstêven fan 'e filmyndustry fan Hollywood is dat in tige beheinde marzje, en it is dêrom mar hielendal de fraach oft Death Wish wol út 'e kosten kaam. De film ûnderfûn yn 'e Amerikaanske bioskopen fral konkurrinsje fan 'e spionaazjefilm Red Sparrow en fan 'e superheldefilm Black Panther.
Trans500
Trans500, offisjeel Trans500 Studios LLC, is in Amerikaanske pornografyske filmstudio dy't him taleit op it meitsjen fan pornografyske films mei pre-operative transseksuële pornoaktrises, dy't almeast geslachtsferkear hawwe mei manlike pornoakteurs. Trans500 waard yn 2011 oprjochte, en is fêstige yn Miami, yn it suden fan 'e Amerikaanske steat Floarida.
De studio bringt in stikmannich fan 'e populêrste filmsearjes fan syn sjenre út, wêrûnder de út masturbaasjesênes besteande TS Cock Strokers ("TS" stiet foar transsexual), en fierders de I Kill It-rige en de Monstercock Trans Takeover-searje. Ferskate films út 'e I Kill It-rige hawwe nominaasjes yn 'e wacht sleept foar ien of mear Transgender Erotica Awards.
Margareta Drummond
"Margareta Drummond" of "Margaret Drummond" hat yn de Wikipedy ferskate betsjuttings:
Cornelis van Nijmegen Schonegevel
Cornelis van Nijmegen Schonegevel (Dokkum, 8 desimber 1861 - Wolvegea, 2 febrewaris 1941) wie in Nederlânsk boargemaster en kantonrjochter.
Libben en wurk
Van Nijmegen Schonegevel wie in soan fan Dionys van Nijmegen Schonegevel, keapman, en Magdalena Wentholt. Hy boaske oan Dieuwke Cath (1872-1946)
Hy studearre rjochten oan de Ryksuniversiteit Grins en promovearre dêr yn july 1892. Hy wie in skoft abbekaat yn Ljouwert oant er yn novimber 1893 ta boargemaster fan de gemeente Gruttegast beneamd waard. Trije jier letter folge syn beneaming ta boargemaster fan Doanjewerstâl. Boppedat wie er plakferfangend kantonrjochter oan it kanton De Lemmer (1898-1907). Op 1 maart 1907 waard er lang om let boargemaster fan Weststellingwerf. Yn 1930 waard er beneamd ta ridder yn de Oarder fan Oranje-Nassau. By gelegenheid fan syn sulveren jubileum as boargemaster, waard yn 1932 yn it gemeentehûs in tinkstien ûntbleate. Van Nijmegen Schonegevel waard, op eigen fersyk, per 1 maaie 1934 earfol ûntslein. Op 26 april late er foar it lêst in riedsgearkomste, syn 284e, wêryn't er oan it begjin it ferstjerren fan keninginne Emma betinkt en letter folget syn ôfskiedstaspraak: ''Het spreekt van zelf, dat ik tekortkomingen heb gehad. Toch hoop ik, dat ik naar uw oordeel, raad van Weststellingwerf, zoveel mogelijk ben nagekomen den eed, bij de aanvaarding van mijn ambt afgelegd, dat ik de belangen van de gemeente Weststellingwerf zal voorstaan en bevorderen. Ingezetenen der gemeente, ik breng u hartelijk dank voor de sympathieke wijze, waarop u mij steeds zijt tegemoet gekomen; ik wil u mijnerzijds ook nog wel eens gaarne verzekeren, dat ik met u heb medegeleefd en u van deze plaats uit nog gaarne alle goeds toewensen. Met den wens, dat de gemeente Weststellingwerf in bloei moge toenemen als straks weer eens betere tijden aanbreken, neem ik afscheid van u. Het ga de gemeente wel.''