cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Din Djarin
Skepping fan it personaazje
In tige wichtigenien wie de fertolking troch Clint Eastwood fan it mysterieuze personaazje dat bekend stiet as de Man sûnder Namme, yn 'e spagettywesterns A Fistful of Dollars (1964), For a Few Dollars More (1965) en The Good, the Bad and the Ugly (1966), dy't mei-inoar de Dollars Trilogy foarmje fan 'e Italjaanske regisseur Sergio Leone. Neffens Pedro Pascal, de akteur dy't de rol fan Din Djarin yn The Mandalorian spile, frege er himsels eltse kear ôf, as er twifele oan hoe't er him bewege of hâlde en drage moast: "Wat soe Clint dwaan?" De ynfloed fan 'e Man sûnder Namme is nammenste grutter om't The Mandalorian in searje is dy't ek wol in romtewestern neamd wurdt: in sjenre dat science fiction en western fermingt.
Din Djarin waard ek ynspirearre troch guon personaazjes yn 'e samoeraifilms fan 'e ferneamde Japanske regisseur Akira Kurosawa. Dy hiene earder ek fan ynfloed west op it wurk fan Leone. Ear't de opnamen fan The Mandalorian úteinsetten, seach Pascal op oanrikkemandearring fan Favreau û.m. Kurosawa syn film Yojimbo (1961). Han Solo, sa't dy yn 'e oarspronklike Star Wars-trilogy spile waard troch Harrison Ford, wie in trêde wichtige ynspiraasjeboarne foar Pascal syn aktearjen.
Eftergrûn
Geandewei de searje komt de sjogger by brokjes en bytsjes mear te witten oer it personaazje fan 'e Mandaloriaan, waans wiere namme Din Djarin pas yn Chapter 8: Redemption bekendmakke wurdt, de achtste ôflevering fan seizoen 1. As er noch in bern is, wurde syn âldelju ûnder de Kloane-oarloggen deade by in oanfal troch oarlochsandroïden fan 'e separatistyske Konfederaasje fan Unôfhinklike Stelsels. Djarin, dy't troch syn âlden op in sideplak ferburgen wie, is de iennichste oerlibbene fan 'e oanfal. Hy wurdt rêden troch in stamme fan Mandalorianen, in folk dat oarspronklik fan 'e planeet Mandalore komt en in sterke krigerskultuer hat. Hoewol't er sels gjin Mandaloriaan is, wurdt er yn 'e tradysjes fan 'e stamme grutbrocht en troch harren oannommen as in fûnling. Letter moat er mei syn stamme, dy't ûnder lieding stiet fan in frou dy't de Wapensmid neamd wurdt, ûnderdûke foar de ferfolging troch it diktatoriale Galaktysk Keizerryk.
Djarin docht nea syn helm ôf as der oaren by binne, mei't syn stamme dat beskôget as in ferrie dêr't as straf útsluting út 'e mienskip en ferballing op stiet. Oare Mandaloriaanske personaazjes út 'e Star Wars-franchise fine it gjin probleem om yn it bywêzen fan frjemden de holle te ûntbleatsjen en by harren hat soks gjin maatskiplike gefolgen. Dat ûnderskie wurdt útlein yn Chapter 11: The Heiress, wêryn't oan it ljocht komt dat Djarin en syn stamme de "Bern fan 'e Wacht" binne, in sekte fan Mandaloriaanske religieuze fûnemintalisten dy't, oars as de Mandaloriaanske mainstreamkultuer, "de Wei" (oftewol: de Alâlde Wei fan Mandalore) folget.
Uteinlik wurdt Djarin in preemjejager en jout er him by it Preemjejagersgilde. Syn namme hâldt er geheim, dat hy komt rûnom bekend te stean as "de Mandaloriaan", soms ferkoarte ta "Mando". Earne foarôfgeande oan it begjin fan 'e searje wurket er gear mei in kloft hierlingen dêr't Ran Malk, Xi'an en Qin diel fan útmeitsje. Letter skiede harren wegen ûnder minder as freonskiplike omstannichheden, dy't neffens de oaren troch Djarin feroarsake binne. Hy is de piloat fan in bewapene romteskip dat de Razor Crest hjit en ien fan syn wichtichste hânwapens is in Amban-slûpskuttersgewear. Dat hat in foarke loop en sjit munysje ôf dy't krêftich genôch is om it doelwyt alhiel te desyntegrearjen.
It earste seizoen fan The Mandalorian folget inkele jierren op 'e ein fan 'e film Star Wars: Episode VI – Return of the Jedi. Fiif jier nei dea fan keizer Palpatine en de ynstoarting fan it Galaktysk Keizerryk hearsket der noch altyd gaos yn grutte dielen fan it Stjerrestelsel. De troch de foaroanlju fan it Rebelleferbûn oprjochte Nije Republyk is noch net sterk genôch om oeral syn gesach jilde te litten en de restanten fan it Keizerryk fjochtsje om te oerlibjen. Tsjin dy eftergrûn doarmet Djarin yn 'e wetteleaze Bûtenrâne fan it Stjerrestelsel om.
Yn seizoen 1 fan The Mandalorian
Yn Chapter 1: The Mandalorian akseptearret in mysterieuze preemjejager, de Mandaloriaan, fia Greef Karga, de lieder fan it Preemjejagersgilde, in opdracht fan in rike mar riedseleftige man, dy't inkeld bekend is as 'de Kliïnt'. Syn taak is om in 'bedriuwsmiddel' op te spoaren en by de Kliïnt ôf te leverjen. It wurdt al mei gauwens dúdlik dat de Kliïnt de restanten fan it Keizerryk fertsjintwurdiget. De Mandaloriaan folget it spoar fan it bedriuwsmiddel nei de planeet Arvala-VII, dêr't er help kriget fan 'e Ugnaught-boer Kuiil. Nei't er mei tsjinnichheid in partnerskip oangien is mei de preemjejager-androïde IG-11, ûntdekt de Mandaloriaan dat it 'bedriuwsmiddel' eins in bern is fan itselde (net by namme neamde) ras fan bûtenierdske wêzens as de Jedi-master Yoda. Dat wie net wat er ferwachte hie, mar dochs nimt er it Bern finzen. Yn Chapter 2: The Child komt de Mandaloriaan op in hier nei om as er oanfallen wurdt troch in 'drekhoarn' (mudhorn), in reuseftich bist mei in ûnbidige hoarn op 'e snút, mar it Bern, dat Krêftgefoelich blykt te wêzen, brûkt de Krêft om him te rêden. Yn Chapter 3: The Sin slút de Mandoloriaan syn opdracht mei súkses ôf troch it Bern op 'e planeet Nevarro oer te dragen oan 'e Kliïnt.
Yn Chapter 7: The Reckoning nimt Greef Karga kontakt op mei de Mandaloriaan en fertelt him dat de Keizerlike stoarmtroepers fan 'e Kliïnt syn thússtêd ferovere hawwe. Hy ûnthjit om 'e preemje dy't de Mandaloriaan op 'e holle set is, yn te lûken as er him helpt om mei de Kliïnt ôf te weven. Dat liket de Mandaloriaan de ein fan al syn swierrichheden ta, dat hy rekrutearret ferskate bûnsgenoaten foar de misje, ûnder wa Kuiil, IG-11 en Cara Dune, in eardere kommando fan it Rebelleferbûn. Wannear't se lykwols op Nevarro arrivearje om it tsjin 'e Kliïnt op te nimmen, rinne se yn in mûklaach fan 'e Keizerlike troepen fan moff Gideon, dy't de Kliïnt fermoardzje en de Mandaloriaan en syn bûnsgenoaten besingelje. Gideon lit blike dat er geheime dingen oer harren allegearre wit, wêrûnder it feit dat de Mandaloriaan eins Din Djarin hjit. Dat betsjut dat Gideon belutsen west hawwe moat by de Keizerlike genoside op 'e Mandalorianen dy't bekend stiet as de Suvering fan Mandalore.
By in klimaktyske konfrontaasje tusken Djarin-en-dy en de troepen fan moff Gideon yn Chapter 8: Redemption, de slotôflevering fan seizoen 1, komt Kuiil om wylst Djarin sels swierferwûne rekket. IG-11 nimt him syn helm ôf om syn wûnen te fersoargjen, wêrmei't foar it earst yn 'e searje syn gesicht te sjen is. Djarin-en-dy sykje help by de stamme fan Djarin, mar ûntdekke dan dat dy troch de troepen fan moff Gideon al earder útrûge is. Se fine de Wapensmid en guon oaren noch yn libben werom, en de Wapensmid nimt it Bern as fûnling formeel yn 'e stamme op. Se jout Djarin opdracht om oare leden fan it ras fan it Bern te sykjen en him by harren te bringen, en seit dat hy oant dy tiid de heit fan it Bern wêze sil. As de troepen fan moff Gideon it selskip efterhelje, offeret IG-11 himsels op sadat Djarin en de oaren mei it Bern fan Nevarro ûntkomme kinne.
Yn seizoen 2 fan The Mandalorian
Yn seizoen 2 siket Djarin nei oare Mandalorianen dy't him helpe kinne om it folk fan it Bern te finen. Yn Chapter 9: The Marshal heart er fan in Mandaloriaan dy't op Tatooine libje soe. It blykt Cobb Vanth te wêzen, de marshal fan Mos Pelgo, dy't gjin Mandaloriaan is, mar in Mandaloriaanske wapenris draacht dy't er kocht hat fan 'e Jawa's. Nei't Djarin Vanth, de doarpelingen fan Mos Pelgo en in stamme nomadyske Tuskenkapers helpt om in kraytdraak te ferslaan dy't dy krite teheisteret, jout Vanth de wapenris werom. Yn Chapter 10: The Passenger ferfiert Djarin oan board fan syn skip in bûtenierdsk wêzen, dat er omreden fan har uterlik de "Kikkertfrouwe" neamd, en har aaien nei de planeet Trask. Dêr oankommen wiist har partner him troch nei in herberge op Trask dêr't trije Mandalorianen ferbliuwe soene.
Yn Chapter 11: The Heiress docht bliken dat it giet om Bo-Katan Kryze, de eardere hearskeresse oer Mandalore, en twa selskipslju. Sy wit net wêr't er it folk fan it Bern fine kin, mar nei't er har holpen hat in Keizerlik frachtskip te oerfallen dat stellen Mandaloriaanske âldheden ferfiert, wiist se him troch nei har âlde bûnsgenoate, de Jedi-ridder Ahsoka Tano, dy't er op 'e planeet Corvus fine kin. Mei't de Razor Crest op 'e reis mei de Kikkertfrouwe nei Trask slimme averij oprûn hat, keart Djarin yn Chapter 12: The Siege werom nei Nevarro, dêr't er Greef Karga en Cara Dune wer treft. Sûnt harren lêste moeting hawwe dyselden de planeet befrijd fan 'e Keizerlike oerhearsking, op ien Keizerlik bolwurk nei. Yn ruil foar it reparearjen fan syn romteskip seit Djarin syn help ta om dy basis te feroverjen.
Neitiid reizgje Djarin en it Bern yn Chapter 13: The Jedi ôf nei Corvus, dêr't Djarin Ahsoka Tano opspoart. Sy kin troch de Krêft mei it Bern kommunisearje, wat foar Djarin net mooglik wie. Sa komt er oan 'e weet dat de namme fan it Bern Grogu is en dat er in eardere learling is út 'e Jedi-Timpel op Coruscant, dy't de Grutte Suvering fan 'e Jedi oerlibbe hat en ûnderdûkt is. Grogu is al fyftich jier âld, mar troch de lange, lange libbensdoer fan syn ras, wêrfan't de leden wol mear as tûzen jier âld wurde kinne, is er noch altyd in jong bern. Djarin soe no it leafst sjen dat Ahsoka Grogu as har padawan oannaam, mar sy wegeret dat om't Grogu sterke gefoelens foar Djarin ûntwikkele hat en se mei har master Anakin Skywalker út 'e earste hân wit wêr't soks foar in Jedi ta liede kin. Yn 'e hope dat se fan gedachten feroaret, helpt Djarin Ahsoka om Corvus te befrijen fan 'e Keizerlike oerhearsking. Neitiid wiist se him troch nei de Jedi-Timpel op Tython, dêr't Grogu fia de Krêft kontakt meitsje kin mei in oare Jedi om syn eigen lotsbestimming te kiezen.
Yn Chapter 14: The Tragedy bringt Djarin Grogu nei de Jedi-Timpel op Tython ta en lit him dêr efter om te meditearjen. Djarin sels moetet Boba Fett, de oarspronklike eigner fan 'e Mandaloriaanske wapenris dy't er fan Vanth krigen hat, en dy syn nije partner Fennec Shand, wa har libben Fett rêden hat nei't se earder nei in konfrontaasje mei Djarin foar dea efterlitten wie. Djarin stimt ta yn it weromjaan fan 'e wapenris, mar ear't dat syn beslach krije kin, wurde se oerfallen troch de troepen fan moff Gideon, dy't Djarin en Grogu folgje kinnen hawwe om't der by de reparaasje fan 'e Razor Crest op Nevarro in stjoerderke yn it romteskip pleatst is. Nettsjinsteande it feit dat Djarin by syn ferset holpen wurdt troch Fett en Shand, wurdt Grogu finzen nommen en de Razor Crest ferneatige.
Mei help fan Fett, Shand, Cara Dune en de op fersyk fan Djarin tydlik op frije fuotten stelde Migs Mayfeld wit Djarin yn Chapter 15: The Believer de koördinaten fan 'e basis fan moff Gideon te bemachtigjen troch in oare Keizerlike fasiliteit te ynfiltrearjen en it kompjûtersysteem te hacken. Dêrfoar is it nedich dat er op in stuit syn helm ôfdocht. Yn Chapter 16: The Rescue dogge Djarin en syn útinoar rinnende bûnsgenoaten, fuortsterke troch Bo-Katan Kryze en har Mandaloriaanske krigers, in wraam op 'e kruser fan moff Gideon. Dêrby befrijt Djarin Grogu en ferslacht er Gideon, dy't yn it gefjocht de Dûnkersabel brûkt, de ljochtsabel dy't it tradisjonele wapen fan 'e hearsker fan Mandalore is. It weromwinnen fan 'e Dûnkersabel wie eins wêrom't Bo-Katan Kryze meidie oan 'e oanfal op 'e kruser, mar as Djarin har neitiid de Dûnkersabel besiket te jaan, makket se him dúdlik dat it wapen, as it ienris yn gefjocht bútmakke is, net samar trochjûn wurde kin. Dat betsjut dat Djarin no de rjochtmjittige hearsker oer Mandalore is. Hy hat dêr gjin belang by en stimt dêrom ta yn in duël mei Bo-Katan. Mar se wurde ûnderbrutsen en besingele troch in oermacht fan Gideon syn troepen. As in deus ex machina ferskynt op dat stuit de Jedi-master Luke Skywalker op it toaniel, mei wa't Grogu earder yn 'e Jedi-Timpel op Tython kontakt makke hie. Hy weeft handich mei de Keizerlike troepen ôf en biedt oan om Grogu mei te nimmen om him ta Jedi op te lieden. By in emosjoneel ôfskie docht Djarin syn helm ôf, sadat Grogu him foar it earst yn it gesicht sjen kin.
Yn The Book of Boba Fett
Din Djarin komt ek foar yn 'e spin-off-tillefyzjesearje The Book of Boba Fett. Yn 'e ôflevering Chapter 5: Return of the Mandalorian wurdt dúdlik dat Djarin nei syn ôfskie fan Grogu wer preemjejager wurden is, hoewol't er wrakselet mei de ôfwêzigens fan it jonkje en de Dûnkersabel noch net goed yn 'e macht hat. Hy ûntdekt dat de oerlibbenen fan syn stamme ûnder lieding fan 'e Wapensmid in nij skûlplak opset hawwe yn 'e krochten fan it ringfoarmige romtestasjon Glavis. Oan 'e Wapensmid en in oar stammelid, Paz Vizsla, fertelt er al syn aventoeren, en de Wapensmid ûnderrjochtet him yn it juste gebrûk fan 'e Dûnkersaber. Vizsla daget him út ta in duël om it besit fan it wapen en de dêrmei mank geande hearskippij oer Mandalore, mar Djarin ferslacht him. As er lykwols bekent dat er oant twaris ta syn helm ôfdien hat yn it bywêzen fan bûtensteanders, ropt Vizsla him út ta ôffallige en wurdt er troch de Wapensmid ferballe. Hja fertelt him dat syn ferballing inkeld opheft wurde kin as er boete docht troch te baaien yn it wetter fan 'e minen fan Mandalore, dy't lykwols by de Keizerlike Suvering fan Mandalore ferwoastge binne.
Neitiid reizget Djarin nei Tatooine, dêr't er by monteur Peli Motto in oanpaste Nabooaanske N-1-stjerrejager bemachtiget as ferfanging foar de ferneatige Razor Crest. Wylst er dêr is, wurdt er troch Fennec Shand om help frege foar Boba Fett, dy't ûnderwilens it misdiesyndikaat fan 'e gangster Jabba de Hutt oernommen hat. Der is nammentlik in oarloch mei it Pyke-syndikaat op til, en Fett beskikt net oer genôch mankrêft. Djarin seit syn help fergees ta, mei't Fett en Shand him ek holpen hawwe doe't hy dêr ferlet fan hie. Ear't er him by harren jout, wol er lykwols Grogu opsykje. Yn Chapter 6: From the Desert Comes a Stranger reizget Djarin nei de planeet dêr't Grogu syn oplieding fan Luke Skywalker genietet. Hy moetet dêr Ahsoka Tano wer, dy't it him ûntriedt om Grogu te sjen, mei't dat de training fan 'e jonge hinderje soe troch âlde bannen te fersterkjen. Mei tsjinnichheid stimt Djarin dermei yn om Grogu gewurde te litten, mar hy jout Ahsoka in geskink foar de jonge: in maljenkolder dy't troch de Wapensmid foar him makke is.
Nei't er him op Tatooine by Boba Fett en Fennec Shand yn it paleis fan Jabba de Hutt jûn hat, sjocht Djarin mei eigen eagen hoe'n bytsje mankrêft se oer beskikke. Hy siket help by Cobb Vanth yn Mos Pelgo, dat no Frijstêd hjit. Hoewol't Vanth der net botte happich is om him yn 'e kommende striid te mingen, seit er ta de saak oan 'e ynwenners fan Frijstêd foar te lizzen. Yn Chapter 7: In the Name of Honor arrivearret Cad Bane mei in grutte Pyke-troepemacht op Tatooine en belegeret Fett, Shand en Djarin-en-dy. Hy lit harren witte dat er Cobb Vanth delsketten hat, dat út dy hoeke hoege se net mear op fersterkings te rekkenjen. As de striid losbrânt, strûpe Fett en syn oanhingers der suver ûnder, oant de boargers fan Frijstêd mei mannemacht opkomme om 'e oanfal op 'e swierferwûne rekke Vanth te wreekjen. Peli Motto arrivearret ek mei Grogu by har, dy't derfoar keazen hat de maljenkolder te akseptearjen ynstee fan syn oplieding by Skywalker fuort te setten. Djarin ferneatiget ien fan 'e beide pânsere oarlochsandroïden fan Bane mei syn Dûnkersabel, wylst de rancor fan Boba Fett de oare útskeakelet. Bane jaget de rancor lykwols op 'e rin, wêrby't er gâns skea oanrjochtet oant Grogu him delbêdet troch him mei de Krêft yn 'e sliep falle te litten. Nei't de oanfal fan 'e Pykes ôfslein is, ferlitte Djarin en Grogu tegearre Tatooine yn 'e N-1-stjerrejager.
Sheila Scott
Sheila Scott (OBE) (Worcester, 27 april 1922 – Londen, 20 oktober 1988) wie in Britsk piloate.
Hja waard berne as Sheila Christine Hopkins waard berne yn Worcester, Worcestershire, Ingelân, yn 1922. Sy bruts goed 100 langeôfstânfleanrekords, ûnder oaren makke sy in flecht fan 34000 km ("world and a half") yn 1971. Op dy flecht waard sy de earste persoan dy't yn in lytse fleanmasine oer de Noardpoal fleach. Sy waard beneamd ta offisier yn de Oarder fan it Britske Ryk (OBE) yn 1968.
Yn 1943 sette hja útein mei aktearjen ûnder de namme Sheila Scott, in namme dy't hja har heule libben oanhâlde soe. Scott wie in skoftke troud (1945-1950) mei Rupert Bellamy. Yn 1958 learde sy it fleanen; nei njoggen moannen fleach sy solo.
Myth Too
De fleanmasine dêr't sy 90 rekords mei makke wie in ienmotorige Piper Comanche (registraasje: G-ATOY) mei de namme Myth Too. Yn 1966 kocht sy it tastel. It is no te sjen yn it National Museum of Flight yn Skotlân.
Terror
Terror is in Amerikaanske hardcore punkband oprjochte yn 2002. De band brocht yn 2004 syn debútalbum One with the Underdogs út. Terror hat acht studio-albums útbrocht.
Nijeholtpea
Nijeholtpea (Stellingwerfsk: Ni'jhooltpae) is in doarp yn de gemeente Weststellingwerf. It doarpsgebiet leit oan 'e grins mei Eaststellingwerf yn it lân tusken Tsjonger en Linde op in útrinder fan it Drintsk plato yn in boskrike omjouwing en in typysk Stellingwerver kûlissenlânskip. Nijeholtpea leit tusken de twa kanalisearre rivieren De Linde en De Tsjonger (Stellingwerfsk: De Lende en de Kuunder). It groeven wetterke De Skene rint midden troch it doarp. Tusken De Linde en it doarp leit in hege sânrêch, dy't fan âlds De Sânen (De Sanen) neamd wurdt.
Nijeholtpea hat  ynwenners.
Skiednis
Yn het jier 1399 waard Nijeholtpade foar it earst yn geskriften neamd. Buordoarp Aldeholtpea waard yn 1204 foar it earst neamd, dan noch ûnder de namme Holenpath. De namme Holenpath betsjut ‘paad troch de leechte’. Yn 1320 wurdt it noch altyd sa neamd, dus sûnder de tafoeging ‘olde’. Blykber wie der doe fan Nijeholtpea noch gjin sprake en is it doarp as dochterdelsetting fan Aldeholtpea tusken it jier 1320 en 1399 ûntstien.
Nijeholtpea wie net it ienige doarp dat tusken Aldeholtpea en Aldeberkeap stifte waard. Fanút Aldeberkeap (Brocope) ûntstienen twa dochterdelsettingen: Ostbrocop (it hjoeddeiske Nijeberkeap) en Westbrocop (Westnijeberkeap). Westbrocop waard yn 1542/1543 noch as doarp neamd, mar gie letter op yn Nijeholtpea. thumb|left|[[Stins Friesburch te Nijeholtpea Jacobus Stellingwerf (1722)]]
Ekely
thumb|Ekely thumb|Ekely earne mids de 20-er en 30-er jierren mei Munch syn winteratelier op de eftergrûn Ekely wie in atelier fan de Noarske skilder Edvard Munch yn Oslo.
Nijeholtpea
Skiednis
It âldste gebou yn Nijeholtpea is de tsjerke út ûngefear 1525. De foar de reformaasje roomske tsjerke wie wijd oan de hillige Nikolaas. Yn de tsjerke hingje twa klokken út de jierren 1598 en 1611. De preekstoel en it oargel waarden yn 1883 makke. Under de houten flier lizze twa grêfsarken fan leden fan it skaai Lycklama à Nijeholt út 1627 en 1643. By de restauraasje yn 2010 die bliken dat de tsjerke ea fan hout wie. De houten stylen út de 15e iuw ûnder de kap binne doe weiseage en derfoar yn it plak kamen stienen muorren.
Ekely
Hy kocht it hûs út neistenby 1870 en de 10 ha grûn dêromhinne yn 1916. De Winter Studio wie in útwreiding fan it gebou út 1929 neffens in ûntwerp fan arsjitekt Henrik Bull.
Trebol
Trebol (útspr.: ['tre:bɔl], likernôch: " tree -bol") is (anno 2019) in skouboarch en kultureel sintrum yn 'e Fryske stêd Harns. It waard yn 1910 yn steatlike styl oan 'e Súdeastersingel nû. 1 boud en wie neitiid 110 jier lang it klopjend hert fan 'e Harnzer kultuer. Yn 'e twadde helte fan 'e tweintichste iuw wie ferskate desennia lang û.m. in bioskoop yn it gebou fêstige.
Nijeholtpea
Skiednis
It doarp joech syn namme oan it geslacht Lycklama à Nijeholt, dat in lytse stins yn it doarp bewenne. Dy stins, mei de namme Friesburch en letter Leemburch neamd, stie oan de hjoeddeiske Vriesburgerwei. Gelderske troepen belegeren en ferneatigen de stins yn 1514. De famylje Lycklama à Nijeholt levere ferskate grytmannen foar sawol West- as Eaststellingwerf.
Trebol
Yn 1999 ferkocht de doetiidske eigner, Wout Gerstel, it gebou oan 'e Gemeente Harns, op it betingst dat it noch teminsten tweintich jier beskikber bliuwe soe foar de aktiviteiten fan ferienings en foar eveneminten. Sa waard it gebou û.m. brûkt troch de Harnzer bridgeklub, de bingoferiening en ferskate dûns-, muzyk- en toanielgroepen.
Nijeholtpea
Mienskip
thumb|260px|De Nije Stienze Op 30 novimber 1933 waard de feriening Pleatslik Belang De Iendracht oprjochte. De feestkommisje en de fersierkommisje binne hjir út fuortkomd, se organisearje om de twa jier in doarpsfeest. Gearkomsten binne sûnt 2006 yn multyfunksksjoneel sintrum De Nije Stienze. VGTG ("Van Geert Tot Guije") is in buertferiening.
Trebol
Yn 2019 wiene de tweintich jier lykwols om, en besleat de gemeente, dy't fan it needlijende kultureel sintrum ôf woe, dat it gebou, dêr't in protte efterstallich ûnderhâld oan wie, yn 2020 sloopt wurde soe. Nei in plan fan 'e ynvestearringsmaatskippij Harns Invest sil yn 2021 op itselde plak in appartemintekompleks ferrize mei sechstjin lúkse wenten.
Nijeholtpea
Skoalle
Basisskoalle 't Holtpad is yn 'e maityd fan 2006 ferhuze nei it multyfunksjonel sintrum De Nije Stienze. thumb|260px|Byld De Takkemaeker
Strjitten
Binnenwei, Haadwei, Stellingenwei, Tsjerkedreef, Tsjerkewei, Vriesburgerwei.
John Charles Ryle
thumb|right|200px|J. C. Ryle. thumb|150px|John Charles Ryle, troch [[Carlo Pellegrini, 1881.]] John Charles Ryle ( Macclesfield, 10 maaie 1816 - 10 juny 1900 ) wie de earste Anglikaanske biskop fan Liverpool. Hy hat dat amt 20 jier (oant syn dea) beklaaid. Yn de ferkundiging fan it Wurd stie Ryle yn de reformatoryske tradysje. Nederlânsk fertalingen fan syn wurken wurde noch altyd in protte lêzen, fral yn de befynlik grifformearde tsjerken.
Loaiïngeaster Feart
De Loaiïngeaster Feart is in feart yn de gemeente Súdwest-Fryslân. De feart ferbynt Loaiïngea mei de Snitser Aldfeart.
Fragmint fan Muratori
It Fragmint fan Muratori, ek wol bekend as de Canon Muratori, is in kopy fan wat faaks de âldste oerlevere list fan kanonike geskriften fan it Nije Testamint fan 'e kristlike Bibel is. It fragmint, dat bestiet út 85 regels tekst, is in Latynsktalich hânskrift út 'e sânde iuw, dat ynbûn is yn in sânde- of achtste-iuwske kodeks út 'e librije fan it kleaster fan Kolumbanus te Bobbio, yn noardlik Itaalje.
Op grûn fan eigenaardichheden yn 'e tekst mei oannommen wurde dat it in kopy is fan in oersetting út it Gryksk, dy't datearre wurde kin yn 'e perioade tusken 170 en de fjirde iuw. Sawol de minne tastân wêryn't it hânskrift ferkeart, as it kneukelhouwerige Latyn wêryn't it skreaun is, hawwe it dreech makke om it goed oer te setten. It begjin mist en it einiget tige abrupt, wat de reden is dat it as in fragmint fan in langere tekst beskôge wurdt.
It fragmint is in list fan alle nijtestamintyske geskriften wêrfan't de anonime skriuwer wist dat se troch ien of mear fan 'e yn syn tiid besteande tsjerken as kanonyk beskôge waarden. It fragmint waard yn 'e Biblioteca Ambrosiana te Milaan ûntdutsen troch (en is dêrom neamd nei) de roomske preester Ludovico Antonio Muratori (1672-1750), de meast ferneamde Italjaanske histoarikus fan syn generaasje, dy't it yn 1740 publisearre.
Twadde Brief oan de Tessalonikers
It Twaddee Brief oan de Tessalonikers, yn it oarspronklike Gryksk: Β' Επιστολή προς Θεσσαλονικείς, Bēta Epistoli pros Thessalonikeis, ek wol koartwei 2 Tessalonikers neamd, is it fjirtjinde boek fan it Nije Testamint fan 'e kristlike Bibel. It is de njoggende fan 'e brieven, en heart ta de Brieven fan Paulus. Dat de apostel Paulus dit koarte brief skreaun hat, bestiet bot twifel oer. It probleem is dat 2 Tessalonkers kwa struktuer en taaleigen suver tefolle op 1 Tessalonikers liket, krekt hat de skriuwer dat mei opsetsin neibeard, wylst de lear dy't deryn útdroegen wurdt dy fan 1 Tessalonikers op punten liket tsjin te sprekken.
Likegoed wurdt 2 Tessalonikers troch de measte hjoeddeiske bibelwittenskippers en teologen as autentyk beskôge, ek al om't gesachhawwende ier kristlike saakkundigen as Irenaeus en Marsion it sûnder foarbehâld as kanonyk akseptearren. 2 Tessalonikers is nei alle gedachten koart nei 1 Tessalonikers yn it Grykske Korinte skreaun, tusken 52 en 54 (itsij troch Paulus sels, itsij troch ien fan syn meiwurkers yn syn namme). Hy wie rjochte oan 'e kristlike gemeente yn it Masedoanyske Tessaloniky, dy't troch Paulus sels stifte wie (sjoch: Hannelingen 17:1-9). De earste folsleine Fryske oersetting fan 2 Tessalonikers stie yn 'e fertaling fan it Nije Testamint fan dû. Geart Aeilco Wumkes en Eeltsje Boates Folkertsma, dy't yn 1933 útkaam. left|thumb|300px|De [[apostel Paulus dy't syn brieven skriuwt, op in skilderij út 'e 16de iuw. (Yn wurklikheid diktearre Paulus syn brieven oan in slaaf.)]]
Ynhâld
Krekt as by 1 Tessalonikers fernijt Paulus dat er it brief mei út namme fan syn meiwurkers Timóteüs en Silas skriuwt. Nei in groetnis (2 Tess. 1:1-2) en in tanksizzing en foarbea (2 Tess. 1:3-12), set er útein mei in learend stik oangeande de werkomst fan Jezus Kristus (2 Tess. 2:1-12). Ut 2 Tess. 2:1-2 kin ôflaat wurde dat de Tessalonikers ûnder de ynfloed fan in dwaallear kommen wiene, dy't úthold dat de werkomst fan 'e Kristus al plakfûn hie. Paulus korrizjearret dy flater en leit de Tessalonikers út dat der gjin twifel oer bestean koe as de Kristus wier al werkommen wie, mei't der foartiid grutte tsjinrampen oer de hiele minskheid komme sille. Om't soks noch net bard is, is it simpelwei ûnmooglik dat de werkomst al plakfûn hat. Mei in fermoanjend stik (2 Tess. 2:13-3:15) ropt Paulus de gemeente yn Tessaloniky op om fêst te hâlden oan it evangeelje sa't hy it oan har útdroegen hat. Hy beslút it brief mei in groetnis en in seiniging (2 Tess. 3:16-18).
Fryske oersetting
Yn 1919 joech dû. Geart Aeilco Wumkes yn syn Ut 'e Heilige Dobbe û.m. in oersettingsfragmint fan eigen hân fan 2 Tess. 2:1-8 út. De earste folsleine Fryske oersetting fan 2 Tessalonikers stie yn it Nije Testamint fan Wumkes en Eeltsje Boates Folkertsma, dat yn 1933 útkaam en dat fan 1943 ôf ûnderdiel útmakke fan 'e earste Fryske bibeloersetting. Om't sawol teologen as taalkundigen beswieren tsjin 'e fertaling Wumkes-Folkertsma hiene, waard fan 1966 ôf wurke oan in nije bibeloersetting, dy't yn 1978 útkaam as de Nije Fryske Bibeloersetting (mei stipe fan 'e provinsje Fryslân, it Nederlands Bijbelgenootschap te Haarlim en de Katholieke Bijbelstichting te Bokstel). Dat is de fertaling dy't noch altiten yn gebrûk is, yn 'e foarm fan 'e trêde, ferbettere druk fan 1995. De oersetting fan 2 Tessalonikers waard dêrby dien troch drs. H. Dijkstra, dy't op taalkundich mêd ûnderstipe waard troch perfester dr. Jelle Hendriks Brouwer.
260
Foarfallen
thumb|right|262px|Falerianus I
Ferstoarn
260er
De Lits
thumb|Haventsje fan Rottefalle oan De Lits De Lits is in wetter yn de gemeente Tytsjerksteradiel. De Lits, oarspronklik in feanrivierke, rint fan besuden De Rottefalle nei De Leien en ferbynt dat marke mei de Burgumer Mar.
Bij De Leien rûn it rivierke oarspronklik noardliker, mar mei it ûntstean fan de mar hat dy foar in part de rin oernaam. De âlde rin is noch werom te finen as in pear lange puoltsjes oan de noardkant fan de mar. Oant yn 1956 de rin by De Rottefalle ferlein waard, rûn de Lits dêr troch it doarp.
De Rottefalle en Eastermar hawwe beide in haven oan De Lits. Fan de Leien nei de Burgumer Mar is it rivierke in part fan de Lits-Lauwersmarrûte. Nei de Burgumermar is de Kûkhernster Feart de folgjende skeakel yn dy rûte.
De namme De Lits jildt sûnt 15 maart 2007 as de offisjele namme, as ferfanging foar de eardere offisjele namme Lits.
Brief oan de Laodikers
Under hjoeddeiske bibelwittenskippers en teologen besteane ferskillende teoryen oangeande it Brief oan de Laodikers:
Ynternasjonaal Festival fan de Fantastyske Film fan Brussel
It Ynternasjonaal Festival fan de Fantastyske Film fan Brussel (Ingelsk en offisjeel: Brussels International Fantastic Film Festival; Nederlânsk: Internationaal Festival van de Fantastische Film van Brussel; Frânsk: Festival International du Film Fantastique de Bruxelles), ôfkoarte ta BIFFF, is in filmfestival dat elts jier yn maart holden wurdt yn 'e Belgyske haadstêd Brussel. It is beheind ta de sjenres fan skrillerfiksje en spekulative fiksje.
Beskriuwing
It Ynternasjonaal Festival fan 'e Fantasyske Film fan Brussel waard yn 1983 oprjochte, oarspronklik ûnder de namme Brussels International Festival of Fantastic Film. It leit him ta op it toanen en promoatsjen fan films fan 'e sjenres fan skrillerfiksje en spekulative fiksje (horror, science fiction en fantasy). It evenemint beskikt oer akkreditaasje fan 'e Ynternasjonale Federaasje fan Ferienings fan Filmprodusinten (FIAPF) as in kompetatyf spesjalisearre filmfestival. Der wurde prizen útrikt foar lange en koarte films en der wurdt elts jier ek in bodypaintwedstryd organisearre. De haadpriis fan it festival is de Gouden Raven.
De edysje fan it Ynternasjonaal Festival fan 'e Fantasyske Film fan Brussel fan 2020 gie oer omreden fan 'e koroanapandemy.
Baarlju
Baarlju, goedelju of fredelju wienen in soarte Midsiuwske arbiters. Yn in skeelgeding waarden dy baarlju (meastentiids geastliken) troch de partijen keazen om it geding oan in rjochterlike útspraak te ûntlûken.
De partijen wienen ferplicht foar de útspraak fan de baarlju te swarren, dat se harren útspraak as binend beskôgje soenen. Troch de gaos op rjochtsgebiet naam de baarlju-proseduere yn de Midsiuwen in belangryk plak yn, letter minder.
Loddehel
De Loddehel is in marke yn de gemeente Dantumadiel. De mar leit oan de eastkant fan de Sippenfennen west fan Feanwâlden. De Loddehel rint nei it suden troch as Wâlster Feart nei Feanwâldsterwâl. Oan de noardkant rint De Wiel.
De namme Loddehel jildt sûnt 15 maart 2007 as de offisjele namme, as ferfanging foar de eardere offisjele namme Looden Hel.
Jentsje Sytses Sytema
Jentsje Sytses Sytema (Grou, 28 septimber 1824 - Haulerwyk, 23 oktober 1885), wie in boer, besibbe oan de bruorren Halbertsma, foarme earst mei Auke Boonemmer fan 1862 oant 1865 in duo by it Winterjûnenocht; letter die er dat mei syn soan Jehannes, oant 1869.
Sytema wie menist en agearre tsjin it 'wurdkristendom' yn syn bekendste wurk 'Katechismus fen de Leare der Wierheid'.
Almeare Haven
thumb|Almeare Haven thumb|Goaimardyk East thumb|[[Famylje (keunstwurk)|Keunstwurk "Famylje"'']] thumb|Sintrum Almeare Haven thumb|Sintrum Almeare Haven Almeare Haven (Nederlânsk en offisjeel: Almere Haven) is in stedsdiel binnen de gemeente Almeare yn de provinsje Flevolân. It stedsdiel hat 22.356 (1 april 2009) ynwenners en leit oan de Goaimar. It is it lytste stedsdiel fan Almeare.
Almeare Haven is it âldste gedielte fan Almeare. De earste wenningen waarden oplevere yn novimber 1976. De earste bewenners wienen benammen Amsterdammers. Doe waard Almeare Haven noch oan elkoar skreaun, as "Almearehaven". By de ynstelling fan de gemeente Almeare op 1 jannewaris 1984 waard ek de namme fan dit stedsdiel feroare.
Yn Almeare Haven wurde alle jierren it lanlik bekende Stoomfestival en it Havenfestival organisearre. It Stoomfestival lûkt alle kearen tûzenen (ynternasjonale) besikers. Ek wurdt de lêste jierren de Almeerse Triathlon yn Almeare Haven hâlden, neidat it sintrum mei om de grutte ferbouwings dêre, net mear foldie.
It middelpunt fan it stedsdiel, leit eins oan de ein fan Almeare, oan de Goaimar. Hjir leit de haven mei in protte restaurantsjes, en û.o. in kasino en in lytse jachthaven. Der binne plannen op priemmen foar útwreiding fan de havenkom, dêr't in bûlevaar en lytse strjitsjes, nei foarbyld fan it festingstedsje Naarden, troch ûntstean moatte.
Wiken
Almeare Haven hat de wiken:
De Steiger en De Peal binne de grutste yndustryterreinen fan Almeare Haven.
Iepenbier ferfier
Ten noarden fan Almeare Haven stiet busstation ’t Ear. Hjirwei ride ferskate buslinen nei Almeare Bûten, Almeare Stêd, Amsterdam, Hilfertsom en Bussum.
Jever
thumb|left|125px|It wapen fan Jever. thumb|right|250px|Kastiel Jever. thumb|right|250px|It âlde stedssintrum fan Jever. Jever is in stêd yn Eastfryslân, der wenje likernôch 14.000 minsken. De stêd leit yn de Dútske dielsteat Nedersaksen en is it haadplak fan de lânkrite Fryslân (lânkrite). Jever is ferneamd om de pleatslike bierbrouwerij, it Friesisches Brauhaus, it plak wêr’t it Jever Bier makke wurdt.
Skiednis
thumb|left|250px|In kaart mei it Hearskip Jever fan [[1500]] Archeologysk ûndersyk toant oan dat Jever in plak is dat stifte waard troch de Sjauken yn de Romeinske Tiid. Yn de 9e iuw waard Jever, en de rest fan Rjustringen, it gebiet by Jever dat doe sa neamd waard, oan de Deenske kening Hariold jûn troch Loadewyk de Fromme. Yn de Midsiuwen wie Jever bekend ûnder de namme Geverae, wat ‘gerslân’ of, yn in oare omskriuwing, ek wol ‘plak fan it Thing’ betsjut. Yn dy tiid waard Jever oan de hartoch fan Saksen jûn. Letter kaam it ek yn hannen fan de Welfen en Aldenboarch.
Fan âlds wie Jever in wichtich plak. Yn de 10e en 11e iuw hie de stêd in grutte seehaven, dy’t nei ferrin fan tiid troch it slyk ticht gie. Dochs bleau de stêd in wichtich hannelsplak en krige it yn 1347 stedsrjochten.
Longbuorster Feart
De Longbuorster Feart is in feart yn de gemeente De Waadhoeke. De feart rint súdwest fan Dronryp fan de Longbuorren nei it Van Harinxmakanaal.
Jever
Skiednis
Nei de dea fan de lêste haadling fan Jever, Edo Wiemken de Jongere, yn 1511, ferlear Jever syn ôfhinklikheid en kaam it koarte tiid yn hannen fan Greve Edzard de Grutte fan East-Fryslân. Wêrnei it wer ôfhinklik waard ûnder Mary, de dochter fan Edo. Har dea yn 1575 waard in skoftke stil hâlden omdat de lieders fan Jever bang wienen foar it werom kearen fan de Eastfriezen. Yn stee fan de Eastfriezen foel Jever yn hannen fan Aldenboarch. Letter krigen ek de Saksen en Denemark Jever wer foar in skoft yn hannen.
Untsliepenis Gorotski-kleaster
It Untsliepenis Gorotski-kleaster (Russysk: Успенский Горицкий монастырь; transl. Uspenski Goritski Monastir) is in earder otterdoks kleaster yn de stêd Pereslavl-Zalesski. It kleaster leit oan de súdlike kant fan de Plesjtsjejevo-mar op in heuvel, dêrfandinne de tafoeging 'Gorotski' (= Berchkleaster).
Jever
Skiednis
Yn 1667 makke Jever diel út fan it âld-hearskip Anhalt-Serbst. Neidat Freedrik August, dy’t de Ingelsken finansjeel holpen hie yn de Amerikaanske Revolúsjonêre Kriich, yn 1793 stoar, foel Anhalt-Serbst útinoar. De stêd kaam doe yn hannen fan de Russyske tsarina Katarina de Grutte, in prinses fan Anhalt-Serbst, dy’t Jever en it gebiet derom hinne erfde.
Untsliepenis Gorotski-kleaster
De kleastermienskip fan it Untsliepenis Gorotski-kleaster einige yn 1744 ûnder Elizabeth fan Ruslân. Hjoed-de-dei is it kleaster in museum fan de stêd,
Jever
Skiednis
Jever bleau Russysk oant de komst fan Napoleon. Hy bemastere it gebiet yn 1807, en by de Frede fan Tilsit moasten de Russen it gebiet ôfstean. East-Fryslân wie fan 1808 oant 1810 ûnderdiel fan it Keninkryk Hollân, in Frânske fazalsteat. Kening Loadewyk I fan Hollân stelde Frânsk-Nederlânske generaal Étienne Jacques Travers oan as baron fan Jever. Yn 1813 kaam Jever wer yn hannen fan de Russen, fiif jier letter stienen dy it wer ôf oan Aldenboarch.
Untsliepenis Gorotski-kleaster
Skiednis
It kleaster waard nei alle gedachten yn de 14e iuw ûnder Ivan I stifte. Healwei dy iuw besiet it kleaster in soad doarpen. Nei de plondering fan it kleaster troch khan Tochtamisj liet grutfoarstin Evdokija, de frou fan Dmitri Donskoj, op har kosten it kleaster werbouwe. Neffens de tradysje barde dat nei't hja mei oaren op mirakuleuze wize oant de Tataren wist te ûntkommen troch op in flot nei it midden fan de Plesjtsjejevo-mar te silen en har dêr yn in tichte mistdamp skûl te hâlden.
Jever
Skiednis
Omdat Anhalt-Serbst de feilichheid foar Joaden garandearre waard Jever it sintrum fan it Joadske libben yn Eastfryslân. Dit bleaun sa oant it begjin fan de 20e iuw, doe’t in protte jonge joaden nei gruttere stêden ta gongen foar in bettere takomst. Letter flechten in protte joaden foar it groeiende antysemitisme. Hjirtroch wenne der yn 1938 noch mar de helte fan it tal minsken dat earder yn Jever wenne, noch mar 98 joaden wienen yn dat jier oer bleaun. De synagoge út 1802 waard yn de Kristalnacht hielendal ôfbrutsen. Nei de Twadde Wrâldkriich wienen der yn Nederlân fier foardere plannen om in part fan Dútslân, wêrûnder ek Jever, te anneksearjen. By de Dútslânkonferinsje fan 1949 waard besletten om dat plan net troch te fieren.
Untsliepenis Gorotski-kleaster
Skiednis
In brân op 12 juny 1722 ferneatige alle argiven fan it kleaster. Dêrfandinne binne der tsjintwurdich net in soad histoaryske boarnen mear fan it kleaster. In soad ynformaasje oer it kleaster is ûnwis en fragmintarysk bewarre bleaun.
Longbuorster Feart
De namme Longbuorster Feart jildt sûnt 15 maart 2007 as de offisjele namme, as ferfanging foar de eardere offisjele namme Lange Buurstervaart.
Untsliepenis Gorotski-kleaster
Skiednis
Oannomen wurdt dat it stiftingsjier fan it kleaster 1362 west hat. Guon boarnen wolle ek ha dat Dimitri Prilûkki doe as muonts ynwijd waard, mar dat is net mooglik om't dy doe al as abt oantsteld wie fan it kleaster dat er sels stifte hie, it Nikolski-kleaster (Pereslavl-Zalesski).
Yn de 15e iuw liede de lettere hegumen Daniil fan Pereslavl fan 1470 oant 1500 it kleaster, dy't yn 1508 yn deselde stêd it Troitse Danilov-kleaster stifte. Oer it kleaster yn de 16e en 17e iuw is net in soad bekend.
It kleaster waard yn 1744 opheft en de gebouwen waarden doe oerdroegen oan it nij stifte bisdom Pereslavl-Dmitrov. Yn dy tiid waarden de Getsémanétsjerke (1753-1761) en de klokketoer mei de Epifanytsjerke (1768-1777) boud. Ek waarden doe ynstee fan de âlde muorren nije muorren mei tuorren boud. Dat bisdom waard yn 1788 opheft; de gebouwen waarden langer net mear as biskoplike residinsje brûkt. Stadichoan rekken it kleaster yn it neigean. Yn 'e útjefte fan 'Beskriuwing fan kleasters yn it Russyske Ryk' fan 1817 waard it kleaster as ruïne omskreaun, yn de edysje fan 1834 waard it kleaster niet iens mear neamd.
Yn 1880 waard de Getsémanétsjerke ôfbrutsen om de frijkommen stiennen te brûken foar de bou fan in seminaarje. It kleasterterrein wie oan it begjin fan de 20e iuw oerwoekere mei heapen ôffal en in net ûnderholden fiver. Oan de râne fan de útwrydske woastenije stiene noch twa tsjerken en in pear neatige geboukes. De muorren, de poarten en tuorren wiene ferfallen.
Nei de Oktoberrevolúsje waar it kleaster yn 1919 oerdroegen oan it museum fan Pereslavl-Zalesski.
One Bullet Left
One Bullet Left is in Nederlânske deathmetalband út Oerisel oprjochte 2006 yn Balkbrug. Yn 2008 brocht de band it album One Bullet Left út. De teksten fan de band geane benammen oer de dea en it libben
Anne de Vries
Sitaat:''Bartje heb ik geschreven vanuit mijn jeugdgevoelens, gecombineerd met mijn studie en ervaring als schoolmeester. Bartje wil een schreeuw zijn om eerlijkheid in de opvoeding, om oprechtheid en belangeloosheid tegenover het kind, dat in ons graag een kameraad wil zien en zich telkens weer door ons bedrogen voelt. Het boek wil laten zien hoe daardoor bij het kind zich wel dezelfde ondeugden moeten ontwikkelen en dezelfde listen en achterbaksheden waar wij als grote mensen altijd mee te strijden hebben''.
Bartje waard ûnder oaren oerset yn it Dútsk, Deensk, Sweedsk, Noarsk, Tsjechysk en Hongaarsk.
Nasjonale bekendheid krige Anne de Vries nei't Bartje yn 1972 mei grut sukses ferfilme waard ta in tillefyzjerige troch Willy van Hemert. Mei troch dizze ferfilming waard 'Bartje' it symboal foar de provinsje Drinte.
De Vries troude yn 1930 mei Alida Gerdina van Wermeskerken. Hja krigen fiif bern.
Neist jeugdboeken, bygelyks it tige suksesfolle oarlochsboek Reis door de nacht, skreau er bernebibels en skoalboekjes (û.o. oer it Súd-Amerikaanske yndianejonkje Panokko).
Pieter Ploeger
Pieter Ploeger (Meeden, 1951) is in keunstner út Ljouwert.
Hy krige syn oplieding oan de Akademy foar Byldzjende Keunsten yn Grins. Syn wurk bestiet benammen út skilderijen, tekeningen en grafyk. It wurk is faak kleurryk en figuratyf. Hy besiket it ûnfermogen fan de minsk om fet te krijen op syn omjouwing út te byldzjen. De twifel en tsjinstridige gefoelens moatte by de taskôger oproppen wurde. Syn lânskippen toane faak Fryslân en Grinslân.
It wurk ûntstiet geandewei by it wurkjen, it leit net foarôf fêst. It is in leafhawwer fan grafyske techniken. Foar syn houtfiken brûkt Ploeger de reduksjemetoade, hy stekt mei in guts de foarrige kleur fuort.
Louwepoel
De Louwepoel is in mar yn de gemeente Wymbritseradiel. De poel leit benoarden Jutryp en wurdt trochsnien troch de Riper Feart. Efkes súdliker leit de Hingstepoel.
Simmerwei
In simmerwei wie in ûnferhurde wei dy't allinnich yn de (drûge) simmer brûkt waard foar ridend ferkear. De namme waard oant de 18e iuw brûkt. Winterwegen leinen heech genôch boppe it winterwetter.
Letter in eigennamme foar de ferhurde wei Tytsjerk - Hústerheide- Swart Krús, oant 1830 haadferkearswei nei Grinslân.
Orkaan
thumb|250px|right|[[Atlantysk orkaanseizoen 1985#Orkaan Elena|Orkaan Elena yn 'e Golf fan Meksiko, 1 septimber 1985. Foto: NASA.]]
In orkaan is in swiere tropyske stoarm, wêrfan't de faasje fan 'e wyn boppe de orkaandrompel, wynkrêft 12, útkomt. In orkaan ûntstiet út in oanboazjende tropyske stoarm, dy't him wer út in tropyske depresje ûntwikkele hat.
Namme
De wittenskiplike term foar in orkaan is tropyske sykloan, mei't sa'n waarsysteem in wynstil 'each' hat dêr't de stoarm om hinne draait. Dit is ek de oantsjutting dy't foar orkanen brûkt wurd yn it gebiet fan 'e Yndyske Oseaan.
Yn it gebiet fan 'e Atlantyske Oseaan en de eastlike Stille Oseaan wurdt lykwols oer it algemien fan in orkaan sprutsen. It Fryske wurd 'orkaan' is fia it Nederlânske orkaan, it Ingelske hurricane en it Spaanske huracán ôfkomstich út 'e taal fan 'e Taïno-Yndianen fan Porto Riko. Dy leauden nammentlik dat de god Jurakán de machten fan it kwea regearre fanôf syn residinsje op 'e Lytse Antillen, dêr't syn grime út en troch oanwoeks ta orkaanwinen.
Yn 'e westlike Stille Oseaan neamt men sokke swiere stoarmen net 'orkaan', mar tyfoan of taifoen. It Fryske wurd 'tyfoan' komt út it Sineesk, fan tai fung, "grutte wyn" (Ferienfâldige Sineesk: 台风; Tradisjoneel Sineesk: 颱風; pinyin-transliteraasje: táifēng), of mooglik út it Perzysk, fan word توفان, tūfān, "stoarm". It wurdt mooglik achte dat sawol de Sineeske as de Perzyske foarm oarspronklik fan it Aldgrykske Τυφῶν, Tuphôn komme, dat in reus út 'e Grykske mytology wie dy't sizzenskip oer de wyn hie.
Nammejouwing
Tropyske stoarmen en orkanen wurde sûnt 1945 offisjeel beneamd mei minsklike foarnammen, dy't sadanich keazen wurde dat se by waarsfoarsizzings en warskôgings de kommunikaasje tusken meteorologen en it publyk makliker meitsje. Sokke nammen ferminderje de betizing dy't ûntstean kin as de mear as ien orkaan tagelyk yn in beskate regio aktyf is, wat frij geregeldwei foarkomt. Dizze nammejouwing giet werom op 'e yn it Karibysk Gebiet al iuwenlang gebrûklike ferneaming fan orkanen nei de hillige op waans nammedei se taslane, krekt sa't yn Nederlân lange tiid stoarmfloeden ferneamd waarden nei de hilligen op waans nammedei se foarfoelen (lykas de Sint-Julianafloed en de Sint-Martensfloed).
De Australyske meteorolooch Clement Wragge wie de earste dy't oan 'e ein fan 'e njoggentjinde iuw famkesnammen brûkte foar tropyske stoarmen, en nei de Twadde Wrâldoarloch waard dat oernommen yn it Karibysk Gebiet, wêrby't de nammen yn alfabetyske folchoarder tapast wurde. Eltse stoarm mei teminsten wynkrêft 8 kriget syn eigen namme. Sûnt 1978 wurde, nei protesten út feministyske hoeke, om en om famkes- en jongesnammen brûkt. Yn East- en Súdeast-Aazje (Fjetnam, Japan, Sina, Súd-Koreä, Tailân en Taiwan) wurde foar tyfoanen nammen fan âlde goaden en goadinnen brûkt.
Willem de Vlamingh
Willem de Vlamingh (East-Flylân, 28 novimber 1640 – nei 1698) wie in Nederlânske seeman en ûntdekkingsreizger, dy 't hast alle wrâldseeën befearn hat. Hy wie belutsen by de walfiskfeart yn de Noardlike Iissee, op Grienlân, Spitsbergen, Nova Zembla, en Strjitte Davis.
Libben
Yn 1688 soe er in eilân ûntdutsen hawwe by Nova Zembla dat er nei Nicolaas Witsen neamde. Witsen wie tige ynnommen mei de ferneamming, mar it eilân bliek in harsenspinsel. Noch yn itselde jier soe De Vlamingh in tocht meitsje nei Batavia. thumb|De kaart fan de westkust fan Austraalje fan Isaac de Graaff op grûn fan de reis fan De Vlamingh. De Vlamingh waard yn 1696 kommandeur oer trije skippen dêr't er, yn opdracht fan de VOC-bewâldhawwers Joan Geelvinck en Witsen, de westkust fan Australië fierder mei yn kaart brocht. Hy krige de opdracht om in ynwenner fan it geheimsinnige Terra Australis te fangen en te sykjen nei it fermiste VOC-skip De Ridderschap, dat op 11 july 1693 út Nederlân ôfset wie nei Batavia mei 325 man oan board. Begjin 1694 hie De Ridderschap Kaap de Goede Hoop oandien, dêrnei wie it ferdwûn sûnder in spoar nei te litten.
Op 2 of 3 maaie 1696 fear De Vlamingh fan Teksel wei mei it fregat de Geelvinck, beselskippe troch de hoeker Nijptangh en it galjoot 't Weseltje. De Vlamingh krige wiidweidige ynstruksjes mei, dêr't ek in paragraaf oer Tristan da Cunha yn opnommen wie. Hy moast ûndersykje oft dêr in goed ankerplak wie en in goed plak om oan lân te gean. Ek hie er opdracht it eilân en omlizzende eilannen yn kaart te bringen. It resultaat wie dat de VOC definityf besleat dat Tristan Da Cunha ûngeskikt wie as ferfarskingsstasjon op de rûte nei de East.
By Kaap de Goeie Hope bleau it skip langer as de bedoeling wie; de bemanning moast opbetterje fan skuorbot. Der kaam noch in kartograaf oan board en trije tolken en slaven dy't Maleisk praten en nei in suksesfolle tocht frijlitten wurde soene. De skilder dy't jin op it each hiene wie al ôfset nei Batavia en de predikant oan board krige opdracht om kustprofilen te meitsjen.
Earst waard it eilantsje St. Paul en letter it njonken lizzende eilân Amsterdam ûndersocht, mar elk spoar fan de Ridderschap van Holland ûntbruts. De Vlamingh liet op beide eilannen platsleine tinnen skûtels efter mei ynskripsjes dêr 't er yn oanjoech dat er der west hie. Koarn en earten waarden útsiedde foar takomstige skipbrekkelingen.
Dêrnei gie de ekspedysje fierder om de westkust fan Australië te ûndersykjen, dy't op 29 desimber berikt waard. Hy ûntduts swarte swannen oan de Swannerivier, tichteby it hjoeddeiske Perth. Oant dy tiid waard oannaam dat der allinnich wite swannen bestiene. Hy brocht de omkriten fan Rottnesteilân yn kaart en de kust oant de hjoeddeistige Golf fan Exmouth. Der waard ek in besite brocht oan it Dirk Hartogeilân, dêr 't op in hichte it tinnen boerd mei ynskripsje fûn waard dat Hartog der yn 1616 achterlitten hie. De Vlamingh naam it boerd mei en liet in nije peal oprjochtsje mei in nij boerd mei de tekst:
''1616 den 25 October is hier aengecomen het schip d' Eendraght van Amsterdam; de oppercoopman Gilles Mibais van Luyck; schipper Dirck Hartoghs van Amsterdam, Den 27 dito te seyl gegaen nae Bantam. De onderkoopman Jan Stijn; de opperstierman Pieter Doekes van Bil; Anno 1616.''