cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Grinslân
Flagge
border|100px|left|Flagge fan Grinslân De flagge waard fêststeld yn 1950. De flagge ferwiist nei stêd en Ommelannen. De reade en blauwe hoekflakken ferwize nei de kleuren fan de Ommelannen, it sintrale griene krús ferwiist nei de stêd en de hannelsrelaasje dy't de Stêd yn de midsiuwen mei de Skandinavyske lannen hie. Ta tsjinstelling mei it Skandinavyske model, stiet it krús lykwols by de Grinslânske flagge yn it midden. Dat lit de sintrale posysje fan de stêd Grins hjoed-de-dei en yn it ferline sjen.
Wapenskyld
border|left|100px|Wapen fan Grinslân It wapenskyld fan Grinslân is offisjeel fêststeld by Keninklik Beslút op 30 desimber 1947. It wapenskyld komt lykwols al út de sechtjinde iuw. It kaam ta stân doe't de stêd en de Ommelannen, na de Reduksje fan Grins yn 1594 yn ien gewest ferien waarden. It provinsjewapen is dan ek in kombinaasje fan it stedswapen en it wapenskyld fan de Ommelannen.
Yn it earste en fjirde kertier stiet it wapen fan de stêd. Dêr wurde de gebieten mei symbolisearre dy't fuortendaliks ûnder it bestjoer fan de stêd foelen (Goarjocht, beide Aldamten, Reiderlân en Westerwâlde.
Yn it twadde en tredde kertier stiet it wapen fan de Ommelannen. Dat bestiet út in sulveren skyld mei trije blauwe balken en alve reade herten. De trije balken steane foar de trije Ommelannen, Hunzegoa, Fivelgoa en Westerkertier. (sjoch Lyts-Fryslân en de skiednis fan de Fryske flagge).
It wapen wurdt dutsen troch in gouden kroan fan fiif blêden en fjouwer pearels. It wurdt oan wjerskanten fêstholden troch in gouden liuw.
Untjouwing ynwennertal
thumb|Befolkingspyramide
Grutste plakken
De tsien grutste plakken fan Grinslân Boarne: CBS Statline
Taal
Oarspronklik wie it grutste part fan Grinslân Frysktalich. Allinnich yn de stêd Grins en dêr fuortendaliks omhinne, en yn Westerwâlde waard yn it ferline in Nedersaksysk dialekt sprutsen. Nei alle gedachten troch de ynfloed fan de Hânze late dat ta it ûntfryskjen en hawwe de ynwenners it Frysk ferfongen troch it Grinslânsk.
It Grinslânsk hat yn de groep Nedersaksyske dialekten dúdlik in eigen plak. Oannommen wurdt dat dat foar in grut part komt troch de ynfloed dy't it Frysk op it foarmjen fan it Grinslânsk hie. It dialekt dy't it meast oan t Grinslânsk besibbe is, wurdt net yn Nederlân sprutsen mar fuortendaliks oer de grins yn East-Fryslân dêr't in ferlykjend proses geande wie dêr't it Frysk troch it Nedersaksysk, dêre it Eastfrysk, ferfongen waard. Der is lykwols noch in lyts part fan Grinslân, yn it súdlike Westerkertier, dat Frysktalich is. Nei alle gedachten wie dat it gefolch fan lettere immigraasje út Westerlauwersk Fryslân wei, om't yn de Ommelannen Easterlauwersk Frysk sprutsen waard.
Kultureel erfguod
It kultureel erfguod fan Grinslân wurdt benammen foarme troch de âlde doarpstsjerken en troch de boargen en stinzen, lykas de Fraeylemaboarch yn Slochteren. Bylâns de Dútske grins lizze de fêstingdoarpen Bourtange, Bad Nijeskâns en Aldeskâns. De stêd Grins hat, nettsjinsteande de grutte skea dy't it oan de ein fan de Twadde Wrâldkriich oprûn, in soad monuminten, lykas de Martinytoer (d'Olle Grieze) en Martinytsjerke dy't it byldmerk foar Stêd en Ommelannen is. Yn it Grinslânsk Museum binne allegear histoaryske foarwerpen út allegear parten fan Grinslân te sjen. De hingjende kokens yn Appingedam binne ek wiidferneamd.
Grinslân hat in eigen feestdei, Grinslâns Untset, fierd op 28 augustus.
Religy
thumb|150px|Romanogoatyske [[Petrus en Paulustsjerke (Loppersum)|Petrus en Paulustsjerke fan Loppersum]] Grinslân hat in heech persintaazje net-tsjerkliken (1999: 59% boarne CBS), benammen yn de stêd en it easten fan de provinsje, dêr't it persintaazje earder al oer de 60% wie. Neffens in resint ûndersyk fan it WWR is it tal net-kristliken fierder omheech gien. Yn 2005 wie mar 1 op de 4 Grinslanners oansletten by in tsjerke. Dêrmei is Grinslân nei Flevolân de meast net-tsjerklike provinsje fan Nederlân. Ein 2005 wie likernôch 20% fan de befolking protestantsk en justjes minder as 5% katolyk. Krapoan 3% is moslim. De grutste moslim-mienskippen binne yn Appingedam, Delfsyl, Hegesân en Feandam.
Nei de Reformaasje waard yn Grinslân de Nederlânske Herfoarme Tsjerke it grutste tsjerkegenoatskip, wylst der hjir en dêr lytse groepen katoliken oer de provinsje hinne ferspraat bleaune, benammen yn de stêd mar ek yn enklaven lykas Kloosterburen en Warfhuzen yn It Hegelân. Yn Ulrum ûntstie ynd e iere njoggentjinde iuw ien fan de foarrinners fan de Grifformearde Tsjerke. Benammen It Hegelân is foar in grut part grifformeard, wylst it Westerkertier in nustje grifformeard-frijmakke hat.
Yn de krite Feankoloanjes is it mear mingd. De ferskate koloanjes lutsen guon fan deselde tsjerke oan, dêr't de bygelyks katolike doarpen lykas Zandberg en Kopstukken troch ûntstien. It doarp Lula is in minnistedoarp.
De stêd waard yn 1956 it sit fan it bisdom Grins, hjoed-de-dei it bisdom Grins-Ljouwert, dy't de noardlike provinsjes en de Noardeastpolder omfiemet. Wynskoat en de stêd hiene oant de Twadde Wrâldkriich in reedlik grutte Joadske mienskip.
Bestjoer
thumb|150px|It Provinsjehûs oan it Martinytsjerkhôf
De provinsje Grinslân wurdt bestjoerd út it provinsjehûs yn Grins wei. René Paas (CDA) is sûnt 18 april 2016 de Kommissaris fan de Kening. Hy folge Max van den Berg (PfdA) op dy't sûnt 2007 dy funksje ferfolle.
It kolleezje van Deputearre Steaten foar it tiidrek 2015-2019 bestie út in koälysje fan SP, CDA, D66, KristenUny en GL.
Gelderlân
300px|thumb|Gelderlân (2019)
Gelderlân (Nederlânsk: Gelderland) is in provinsje fan Nederlân, en bestiet as sadanich sûnt 1814. It hat ynwenners (, boarne: CBS), en in oerflak fan 5340,41 km². De haadstêd is Arnhim. De grutste stêd is Nijmegen. De lytsere stêden fan betsjutting binne Apeldoarn, Sutfen, Hurderwyk, Tiel en Doetinchem.
Geografy
De provinsje leit tusken yn it suden Limburch en Noard-Brabân, yn it westen Súd-Hollân en Utert, yn it noarden Flevolân en Oerisel, en yn it easten leit de Dútske dielsteat Noardryn-Westfalen.
Gelderlân kin geakundich yn de neikommende regio's opdield wurde: de Feluwe, de Gelderske Fallei, de Betuwe, de Liemers it Ryk fan Nimwegen en de Achterhoeke. De grutste rivier is de Ryn. Yn Gelderlân ûntspringe fanút de Ryn de Waal en de Isel. De Maas is de grinsrivier mei Noard-Brabân. De heuvel Signaal Imbosch is mei 109,9 meter it heechste punt fan 'e provinsje.
Gemeenten
Gelderlân bestiet sûnt 2019 út 51 gemeenten.
Entertainment Weekly
Entertainment Weekly, soms ôfkoarte ta EW, is in Amerikaanske tydskrift dat publisearre wurdt troch Dotdash Meredith. It behannelet film, tillefyzje, muzyk, toaniel, boeken en oare foarmen fan entertainment. Nettsjinsteande de namme, dy't safolle as "Wykblêd oer Entertainment" betsjut, is it tydskrift in moanneblêd. Oars as publikaasjes dy't benammen rjochte binne op it bringen fan berjochten oer ferneamde persoanen (oftewol de rabbersblêden), lykas Us Weekly en People, leit Entertainment Weekly him benammen ta op algemien nijs oer ûntwikkelings yn 'e entertainmentyndustry en resinsjes. Oars as Variety en The Hollywood Reporter, dy't ek nijs en resinsjes bringe, mar rjochte binne op lju yn 'e entertainmentyndustry sels, is Entertainment Weekly bedoeld foar it algemiene publyk.
Skiednis
Entertainment Weekly ûntstie as susterútjefte fan it blêd People. It waard betocht troch Jeff Jarvis en oprjochte troch Michael Klingensmith, dy't oant oktober 1996 as haadredakteur tsjinne. It earste nûmer fan wat doe noch in wykblêd wie, kaam út op 16 febrewaris 1990.
Yn septimber 2016 rjochte Entertainment Weekly y.g.m. People it People/Entertainment Weekly Network op, in fergees online fideonetwurk op it mêd fan bekendheden, popkultuer en lifestyle. Yn septimber 2017 waard dat omneamd ta PeopleTV.
Yn augustus 2019 feroare Entertainment Weekly fan in wykblêd yn in moanneblêd. Hoewol't it foartiid noch gjin ferlies litte, wiene de winsten yn 'e foargeande jierren hieltyd lytser wurde troch it belúnjen fan 'e lêzersoantallen. Dat wie benammen te witen oan 'e algemiene ûntlêzing. Dotdash Meredith, dat it blêd útjout, naam it idee yn omtinken om Entertainment Weekly te ferkeapjen, mar besleat it te hâlden om't it sa ferweve is mei People.
Hjoeddeistige sitewaasje
Anno 2023 is Entertainment Weekly in tydskrift dat ienris yn 'e moanne ferskynt. De redaksje is fêstige yn New York. Yn 2014 hie it blêd noch in oplaach fan 1,8 miljoen eksimplaren. De ynhâld bestiet út artikels (faak yn 'e foarm fan resinsjes) oer nij útkommen films, tillefyzjesearjes, albums, boeken, toanielstikken en fideospultsjes. Ek wurdt der skreaun oer bekende persoanen lykas akteurs, presintators en komiken, mar dat is yn it gefal fan Entertainment Weekly in bysaak, en gjin haadsaak lykas by de susterútjefte People. Fierders befettet it blêd ek advertinsjes en ynstjoerde brieven.
Entertainment Weekly beskikt fierders oer in eigen webside, EW.com, dy't de lêzers op deistige basis op 'e hichte hâldt fan 'e ûntwikkelings yn 'e Amerikaanske entertainmentyndustry.
Jehannes Kalvyn
thumb|In jonge Jehannes Kalvijn thumb|Jehannes Kalvyn Jehannes Kalvyn (Noyon, 10 july 1509 - Genêve, 27 maaie 1564) wie in wichtige teolooch út it tiidrek fan de reformaasje en is de nammejouwer fan in protestantsk-kristlike streaming, it Kalvinisme. As reformator wurdt Kalvijn faak tegearre neamd mei Maarten Luther, dy't syn 95 stellings yn 1517 ponearde doe Kalvijn 8 jier âld wie.
Biografy
Kalvyn waard berne yn 1509 yn Noard-Frankryk. Hy wie soan fan Gerard Kalvijn en Jeanne Franc. Hy ferstoar yn de âldens fan 54 jier in 1564 yn Switserlân.
Stasjon Rotterdam Delftsche Poort
Stasjon Rotterdam Delftsche Poort (DP) wie in stasjon oan de Alde line en Steatsline I yn Rotterdam yn de provinsje Súd-Hollân. It stasjon stie besúden it hjoeddeiske Stasjon Rotterdam Sintraal. Njonken it stasjon is yn 1857 de Diergaarde iepene.
Gebou
200px|thumb|left|2e stasjonsgebou Rotterdam Delftsche Poort yn 1858 200px|thumb|left|Loftfoto fan it 2e stasjonsgebou Rotterdam Delftsche Poort om en de by 1930 mei op de foargrûn krekt sichtber it yntreegebied fan de Diergaarde It earste stasjon Delftsche Poort waard iepene yn 1847 by it ôfmeitsjen fan it spoar fan Amsterdam nei Rotterdam. It stasjon waard ûntwurpen troch Cornelis Outshoorn, in assistint fan Frederik Willem Conrad. Hy keas foar in neotudorstyl mei trije grutte bôgen oer it spoar dêr't de stoomtrein ûnder troch koe.
Yn 1868 waard besletten in spoarweifiadukt (it Loftspoar) troch de stêd te bouwen foar de ferbining mei Doardt. It stasjonsgebou fan stasjon Delftsche Poort bliek net te kombinearjen mei it oan te lizzen fiadukt, wêrnei't in nij stasjon Delftsche Poort boud waard 500 meter fan it âlde stasjon. Dit stasjon wie ûntwurpen troch K.H. van Brederode en waard oplevere yn 1877. It eardere stasjonsgebou waard om 1878 hinne ôfbrutsen.
It stasjon waard útfierd as kopstasjon mei lânspoaren. Dêrtroch hat stasjonsgebou in bysûndere foarm, nammentlik de foarm fan in heak. It bestiet út in trapesium-foarmich middenpart mei oan wjerskanten lange fleugels. Yn de fleugel dy't op de kopspoaren útkaam wie de HIJSM húsfeste wylst Steatsspoar yn de tsjinoerlizzende fleugel siet. It stasjonsgebou waard yn 1934 yngreven ferboud troch arsjitekt Van Ravesteyn. By dizze ferbouwing waard de gevel fan it middenpart ferfongen troch in nije glêzen yngong en der waard in nije eftertagong tafoege.
By it bombardemint op Rotterdam yn 1940 rekke it stasjon slim skansearre, besletten waard om it stasjon net te reparearjen mar om in folslein nij stasjon te bouwen 500 meter westlik fan it skansearre stasjon. De restanten fan it skansearre stasjon ha noch oant 1957 de iepening fan it nije stasjon tsjinst dien.
Ampt fan Nijkerk
thumb|right|300px|Ampt fan Neykerk It "Ampt van Neykerk" út 1740, is de eardere slûswachterswenning en ryksmonumint oan de Arkerslûs yn de Arkerfeart by Nijkerk.
De wenning oan de Arkerfeartwei hjit offisjeel: Sluishuys van het Ampt van Neijkerk. Yn 1724 beslueten de Amptsjonkers fan Nijkerk (Nijkerk hie gjin stedsbestjoer, mar waard regeard troch de lânadel fan Nijkerk), omdat de ferbreding fan de Arkerfeart de kolk en de stiennen slûs ree komd wie (1720), in slûswachterswente te bouwen. Sa ûntstie in goede streekrjochte ferbining tusken Nijkerk en de Sudersee. Yn it resolúsjeboek fan 24 maaie 1724 stiet: waar op gedelibereerd is goed gevonden gen gearresteert dat een huys voor den sluijswagter sal geset worden. It resolúsjeboek fernijt fierders op 18 oktober 1724: waarna de Heeren Jonkeren na de sluijs zijn gereden om oculair inspectie te nemen van het nieuwe huys van den sluijswagter. It hûs hat in heech skyldtek mei twa hoekskoarstiens mei wynfanen. Yn it dak sitte 2 dakkapellen mei houten frontons. De doaromlisting bestiet út pilasters op hurdstiennnen basemintjes en hat ienfâldich sniene fersierings. De finsters hawwe tolverúts skoramen.
De troch de slûswachter ynde ynkomsten fan de Arkerfeart kaam yn dizze perioade in soad ta stân: sa waard ûnder mear it stêdhûs boud en de toerspits, mei it ferneamde klokkespul fernijd.
Boppe de doar yn de foargevel sit in snien wapen fan 'Het Ampt van Neijkerk'. De liuw yn it wapen soe ferwize kinne nei de Gelderske liuw. Nijkerk krige nammentlik stedsrjochten fan Reinald fan Gelre. It wapen mei de liuw waard yn elts gefal al sûnt de 16e iuw fierd.
De Arkerslûs is meardere kearen restaurearre en fergrutte. Yn 1986 is de stiennen slûs mei klapbrêge sloopt en ferfongen troch in nije, dy't op 4 septimber 1987 troch Prins Claus fan de Nederlannen út namme fan H.M. Keninginne Beatrix offisjeel yn gebrûk nomd is. Oan de noardkant fan it hûs leit rekreaasjeterrein Nij Hulckestein.
Ipepaazje
De Ipepaazje (Satyrium w-album) is in flintersoarte yn it skaai fan de Satyrium.
Foarkommen
De Ipepaazje libbet by grutte iperenbeammen. Se binne foaral te finen yn Súd-Limburch en yn it easten fan it lân. It is in flinter dy't lestich te finen is. Yn Nederlân binne mar 105 Ipepaazjes fûn. It hat altyd al in seldsume flinter west. Sûnt 1977 is de flinter efterútgong. De ypsykte briek út, wêrtroch der in soad sike mar ek sûne Ipen kapt binne. Der binne wol nije ipen plante mar dizze Ipen drage noch gjin fruchten en binne dus gjin weardplanten. Yn de jierren tachtich like de flinter ferdwûn. Gelokkich binne yn de jierren njoggentich noch in pear flinters fûn. Útstoarn is er noch net, mar hy sit op it rântsje.
Op de reade list stiet de flinter as slim bedrige.
Fleantiid
De flinter fleant fanôf heal juny oant heal augustus. De flinter fleant altyd yn 1 generaasje.
De Flinter
De wjuklingte is likernôch 16 mm. Op de efterwjuk foarmet in wite line in dúdlike W mei steile sydkanten. De oranje moanneplakken binne grut en hawwe de foarm fan heale moannen. Se binne swart mei in râne. De wyfkes binne in bytsje grutter as de mantsjes en de wyfkes binne ek in bytsje ljochter op 'e boppekant.
De rûp.
De rûp kin 15 lang wurde. It liif is gieleftich mei grien. It liif is bedekt mei lytse wite hierkes. Soms binne de rûpen ek wol readeftich. De folwoeksen rûp libbet op de boppekant fan ipeblêden. Hy kin it best fûn wurde troch fan ûnderen troch in blêd nei de sinne te sjen. De rûp groeit yn it foarjier en yn de foarsimmer. De rûp is likernôch trije wiken pop.
De rûp fret allinnich Yp.
Umbrje
Umbrje (Italjaansk: Umbria), "it lân fan Fransiskus fan Assisy", is in regio dy't oprjochte is yn 1860. It is in gebiet mei griene, sêft gloaiende heuvels begroeid mei in protte wyngerds en olivekwekerijen, mar ek mei in protte ikkers mei weet, sûkerbiten, tabak en sinneblommen. De regio leit yn sintraal Itaalje, yn de fallei fan de rivier de Tiber mei de opslachmar Lago di Korbara. Umbry wurdt ek wol it griene hert fan Itaalje neamd en hat in sêft mediterraansk klimaat mei drûge waarme simmers en kâlde wiete winters. Umbry grinzet yn it westen oan Toskane (Trasimeenske Mar), yn it easten oan Marche en de Apenninen en yn it suden oan Lazio. It lânskip wurdt skaaimerke troch âlde ommuorre stêdjes op in hichte mei steile strjitsjes dy't tsjûgen binne fan in rike kultuerskiednis.
De regio is neamd nei de Umbry, in Latynske stam dy't har yn de regio festige yn de 6e iuw f.Kr. Letter waard it oermastere troch de Romeinen en makke it foar mear as tûzen jier diel út fan harren ryk. De stêden groeiden yn de midsiuwen út ta foarstendommen dy't de omlizzende gebieten oerhearsken.
Provinsjes en wichtige stêden
thumb|right|290px|Sicht op de stêd [[Orvieto]]
Grutte Priis Formule 1 fan Bachrein 2018
Utslaggen fan de Grutte Priis Formule 1 fan Bachrein 2018 yn Sakhir op 8 april. It wie de twadde race fan 21 races fan de Formule 1 yn 2018. Hy waard op it Bahrain International Circuit hâlden. De race waard hâlden oer 57 omgongen, op it 5,4 km lange sirkwy foar in raceôfstân oer 308,4 kilometer.
De Richel
thumb|Lokaasje De Richel is in sânplaat op it waad, east fan Flylân. De Richel leit in kilometer east-súdeast fan de eastein fan Flylân, op 53°17'30"N - 5°8'E.
De plaat wurdt begrinzge troch
Lykas alles op it waad, feroarje de balchen en streamen om de plaat lykwols hieltiid fan foarm. Sa stie de Flylander Balch yn de tachtiger jierren fan de 20e iuw yn ferbining mei it Frânske Gatsje, mar yn de 21e iuw hat de Richel in ferbining nei it suden mei de Waardgrûnen. It is dizze ferbining dy't by it Waadrinnen nei de Richel brûkt wurdt. Ek yn de 19e iuw wie der in ferbining, mar doe wie dy direkter en westliker. Tusken de Flylander balch en de Flysleat troch wie der doe in ferbining mei it Flylânske waad.
Skiednis
De ôfstân tusken Flylân en de Richel hat yn it ferline minder west, en de plaat hat ek grutter west. Yn de 19e iuw wie oan de noardkant fan de Richel it súdlike part fan de eardere Rezineplaat fêstgroeid. Dêrtroch lei de noardpunt fan de Richel fierder de Noardsee yn as Flylân. Om op Flylân te kommen moast in skip om de Richel hinne de Suder Stoartemelk yn om by de tagong ta de Flysleat te kommen. Der wie yn de Flystream ek in Flyree, east fan de Richel. De gruttere omfang fan de Richel soarge dêr foar beskutting tsjin de seeën út de Noardsee, wat it plak brûkber makke as ree foar Flylân.
Fear
Ek hjoed moat it fear út Harns noch om de Richel hinne draaie om by it oanlisplak op Flylân te kommen. Dêrby kinne de toeristen op it skip dan faak de koloanje Grize Seehûnnen sjen dy't op de Richel en de Jabiksriggen libje.
Lion Wagenaar
thumb|rechts|L. Wagenaar Lion Wagenaar (Amsterdam, 22 septimber 1855 - Amsterdam, 4 juny 1930) wie in Nederlânse opperrabbyn.
Libben en wurk
Wagenaar gie nei it Nederlânsk Israelitysk Seminarium, ûnder rektor Joseph Hirsch Dünner. Yn 1880 helle er de Moré-titel en it jier letter waard er konrektor fan it NIS.
Yn 1888 waard Wagenaar beneamd ta opperrabbyn fan het synagogaal resort Fryslân; hy folge dêr Baruch Bendit Dusnus op. Yn 1895 folget syn beneaming as opperrabbyn fan Gelderlân. Dêrneist wie er ferskate kearen ad interim opperrabbyn foar de ressorten Oerisel, Noard-Brabân, Limburch en Utert. Hy wie stifter en earste foarsitter fan de Vergadering van Opperrabbijnen in Nederland. Yn 1918 joech Wagenaar syn funksje as opperrabbyn oer en waard er rektor fan it Seminarium yn Amsterdam.
Wagenaar stoar yn de âldens fan 74 jier en waard njonken syn fou beïerdige op it joadske begraafplak Moscowa yn Arnhim.
Jan Murk de Vries
thumb|250px|Jan Murk de Vries yn 2011
Jan Murk de Vries (Boalsert, 11 novimber 1919 - Harns, 9 maaie 2015) wie in keunstskilder, edelsmid, glêsskilder, tekener en byldhouwer.
Nei wat selsstúdzje en privee-lessen by Tsjomme de Vries yn Utert en in oplieding oan de Ryksnormaalskoalle yn Amsterdam foar in middelbere akte fan tekenleararen, besluet er definityf te kiezen foar it keunstnerskip. Doe't er him bewust waard fan syn homoseksualiteit betsjutten de earste nei-oarlochske jierren in tiid fan isolemint.
Yn Amsterdam hie Jan Murk de Vries de earste eksposysjes fan Kobra sjoen, dy't doetiids in soad omtinken lutsen. Syn learmasters Ap Sok en Johan van Zweden hiene him ûntfanklik makke foar de ferwurvenheden fan de 'klassike modernen'. Benammen it wurk fan Braque, Chagall en Picasso hie syn bewûndering losmakke. Al dy ynfloeden laten úteinlik ta syn karakteristike eigen styl. Ek tekenjen en etsen fan en eksperiminten mei sânstriel op glês. Wurk fan him hinget yn iepenbiere gebouwen yn Ljouwert en by partikulieren.
De Vries wenne yn Ljouwert (1952-1964), Harns (1964-1986) en Furdgum. Yn 2012 waard akrylaatwurk fan him tentoansteld yn it Museum foar flakglês- en emaljekeunst yn Ravenstein en yn 2013 waard syn wurk útstald yn de Broeretsjerke fan Boalsert.
Jan Murk de Vries stoar yn Harns yn de âldens fan 95 jier.
Lutheranisme
200px|thumb|right|[[Martin Luther sette yn 1517 útein mei de protestantske reformaasje.]] It lutheranisme is in wichtige streaming binnen it protestantske kristendom dy't fuortkomt út de teology fan Marten Luther (1483-1546). Mei likernôch 80 miljoen oanhingers is it de tredde grutste protestantske streaming, nei de pinksterbeweging en it anglikanisme.
Skiednis
De skiednis fan it lutheranisme begûn yn 1517, doe't de Dútske teolooch yn 95 stellings syn ûnfrede oer de wantastannen binnen de katolike tsjerke kenber makke. Luther fûn dat de bibel de wiere boarne fan wierheid wie, en net de wurden fan de tsjerke of de paus. De katolike tsjerke hold it folk bygelyks foar dat men ôflitten keapje en bychtsje moast om yn de himel te kommen, wylst it oprjocht leauwen yn God en it betrouwen op syn leafde en fersoenlikens neffens him genôch wie. De stellings waarden yn koarte tiid oerset yn it Dútsk en binnen twa wiken ferspraat troch hiel Dútslân; binnen twa moannen sels troch hiel Europa. Luther hope mei syn 95 stellings de eagen fan oaren binnen de katolike tsjerke te iepenjen en in grûnige herfoarming útein te setten, mar doe't hieltyd mear minsken fan syn ideeën hearden en de bibel no ek sels bestudearren, kaam der in wiere reformaasje op gong.
Jane Leeves
thumb|Jane Leeves yn 1995 thumb|Leeves by de útrikking fan de Emmy Awards Jane Leeves (Ilford (Redbridge, Ingelân), 18 april 1961) is in Ingelske aktrise dy't meast bekend is fan har rol as Daphne Moon yn de Amerikaanske koartswilige rige Frasier.
Biografy
Leeves is befreone mei har Frasier-kollega Peri Gilpin (Roz Doyle); tegearre hawwe se in produksjemaatskippij opset mei de namme Bristol Cities.
Wurkpaad
Leeves begûn mei aktearjen yn The Benny Hill Show en hie in lytse rol yn de fideoklip fan "California Girls" fan David Lee Roth, mar har rol yn de sitcom Throb! makke har wat mear bekend.
Se wie gereldwei te sjen yn Murphy Brown, en dat soarge foar har earste wiere súksestiid. Leeves ferskynde as Marla yn fjouwer ôfleverings fan Seinfeld. Yn dy snuorje krige Leeves ek de rol fan Holly yn de Amerikaanske ferzje fan de sciencefictionkomeedzje Red Dwarf.
Fan 1993 ôf heart sy by de cast fan de Amerikaanske telefyzjerige Frasier. Sy spilet fysioterapeute/hûshâldster Daphne Moon, út Manchester. Dizze rol makke har ferneamd en populêr. Doe't de searje op in ein rûn hie Leeves in nominaasje foar in Emmy Award hân en wie hja de bêst betelle Ingelske aktrise yn Hollywood.
Leeves ferskynde net in protte mear yn spylfilms, mar liende har stim wol foar in rol yn de animaasjefilm James and the Giant Peach (1996) en hja die mei yn de film Music of the Heart (1999).
Sportpark Fuotbalferiening Snits Wyt Swart
Sportpark Fuotbalferiening Snits Wyt Swart, foarhinne: De Appelhof, is de akkomodaasje fan Fuotbalferiening Sneek Wit Zwart yn de stêd Snits.
Marrum
Marrum is in doarp dat yn de gemeente Noardeast-Fryslân leit. Marrum leit noardeastlik fan Hallum, noardwestlik fan Wânswert en súdwestlik fan Ferwert. Op hie Marrum  ynwenners. De doarpskearn leit om de krusing fan de Ringwei en de Lege Hearewei.
It eardere doarp Westernijtsjerk heart ek by Marrum.
Sportpark Fuotbalferiening Snits Wyt Swart
Histoarje
Op 12 septimber 1937 naam Fuotbalferiening Snits, nei in jierrenlange swalktocht troch Snits, it sportpark oan de Lemmerwei yn gebrûk. De iepeningswedstriid op 'De Appelhof' waard spile tsjin AFC út Amsterdam.
Marrum
De namme
De namme kin mear betsjuttings hawwe. De earste soe wêze kinne: hiem oan de mear; in 'mear' of ek wol 'mar' is wetterskieding/grins tusken twa gebieten. De twadde betsjutting soe wêze kinne: hiem op leech lân.
Sportpark Fuotbalferiening Snits Wyt Swart
Hjoeddeiske akkomodaasje
De namme "Appelhof" is net mear, tsjintwurdich hjit it kompleks Sportpark VV Sneek Wit Zwart. It âlde haadfjild is begjin dizze iuw ferfongen troch in keunstgersfjild, dêrneist is de âlde kantine omboud ta Sponsorhome en is yn 1979 in nije kantine anneks tribune/bestjoerskeamer boud. De yngong oan de Lemmerwei is ôfsluten en fersetten nei de Molekrite, oan de oare side fan it park. Op it terrein binne no: De totale taskôgerskapasiteit leit op dit momint om de 4.500. De lêste kear dat sa'n oantal helle waard, wie by 'Foppe's Finale': de ôfskiedswedtriid fan Foppe de Haan as haadtrener fan Sportclub It Hearrenfean.
Marrum
Skiednis
Likernôch om de 11e iuw hinne waard de seedyk oanlein, dêr't hjoed-de-dei de Hege Hearrewei rint. thumb|250px|left|Marrum op in âlde printbrievekaart Marrum hat ferskate states hân. De âldste wie Botniastate. Botniastate moat om 900 stifte wêze troch Ode Botnia. Letter is dy oergien op de famylje Fan Kamminga. Der hat praat west dat Botniastate in sterke stins west hat, no is der hast neat mear fan te finen. In oare state wie Pongastate. De Ponga's moatte in foarnaam plak yn Marrum ynnommen hawwe. Letter is dy state oergien op de Fan Harinksma's en om 1750 hinne hat der in Idsinga wenne. Guon fan de oare states binne noch werom te finen yn nammen fan pleatsen.
Marrum wie ferneamd om de sûkereibou. Yn 1840 wienen der yn Marrum noch 19 sûkereifabriken, mar der hawwe mear west. De sûkereiwoartel, dy't wy no noch kenne by de fariant wytlof, waard drûge en meald. Dan waard it ferkocht as sûkerei. It waard dronken yn 't plak fan kofje.
Sportpark Fuotbalferiening Snits Wyt Swart
Ferbouwing 2008-2011
Yn 2008 is begûn mei de ferbou fan it sportpark. Troch de oanlis fan de nije Ring A7 om Snits binne twa fjilden (wêrûnder it haadfjild) ferpleatst. Twa fjilden (wêrûnder it haadfjild) binne fefongen troch keunstgersfjilden. Sûnt 2010 waard boud oan ín útwreiding fan de tribune, klaaikeamers en bestjoerskeamer. De ferbouwing wie yn 2011 klear.
Marrum
Skiednis
Yn 2006 koene by heechwetter mear as 200 hynders op in lytse ferheging gjin kant mear út, nei't it bûtendykske lân by Marrum der ûnderstrûpt wie. Trije dagen lang waard besocht de hynders nei it fêstelân te heljen, mar alles mislearre. Op de tredde dei slagge it mei lokhynders om oer in útset paad de hynders út harren benearjende sitewaasje te heljen. Fan de 200 hynders ferstoaren der 25 troch ferdrinking of ûnderkuolling. Fiif jier letter waard op it inisjatyf fan Doarpsbelang Marrum-Westernijtsjerk ta neitins fan de reddingsaksje in monumint fan keunstner Machiel Braaksma ûntbleate op it plak dêr't de hynders feilich oan lân kamen. It monumint bestiet út in stielen plaat mei dêrop de ôfdrukken fan hynstehoeven. De reddingsaksje krige in soad omtinken fan de nasjonale en ynternasjonale parse.
Sûnt 2019 leit Marrum yn de gemeente Noardeast-Fryslân, dêrfoar lei it doarp yn sawol de gritenij as de gemeente Ferwerderadiel.
Yn it ferline foarme Marrum in twillingdoarp mei Westernijtsjerk.
Godehardustsjerke
thumb|260px|Godehardustsjerke
De oarspronklik romaanske tsjerke moat boud wêze yn de 13e iuw. De patroanhillige wie Sint-Godehardus. De tsjerke is boud fan reade en giele kleastermoppen. Der sitte sels noch fragmintarysk boudielen fan dowestien yn. De tsjerke is faak ûnder hannen nommen. Yn 1858 is de toer yn de foartsjerke boud. Oan de súdside binne der noch spoaren fan in eardere kapel. De preekstoel is út de 17e iuw. Fierders is der noch in barokke hearebank. It oargel is yn 1831 makke troch de oargelbouwer L.A. Hillebrand. It oargel is faak ûnder hannen nommen. Yn 1944 hat H. Spanjaard it oargel restaurearre en útwreide. Dat it oargel der kommen is, is mei mooglik makke troch frelle A.J.A. baronesse Collet d'Escury, dy't doe grutgrûnbesitster yn Marrum en Westernijtsjerk wie.
It Heephûs
thumb|250px|left|It Heephûs, de âlderein wenne sa ek yn in filla Om 1915 hinne foldie it earmhûs yn Hallum net mear oan de easken. As alternatyf foel it each fan it gemeentebestjoer op it eardere notarishûs yn Marrum. Doe't soks bekend waard, stie Marrum op ien ein. De Hallumers mochten om harren it earmhûs wol hâlde; it paste net yn Marrum en wat soe der barre mei dat moaie hûs? De ûnderhannelings mei juffer Louise Heep, de dochter fan de eardere notaris, en it gemeentebestjoer gienen troch.
Op 21 desimber 1917 droech juffer Heep har hûs fergees oer oan de gemeente. Wol mei it betingst dat it hûs oan de bûtenkant net feroare wurde mocht. It hat de gemeente dochs noch it nedige koste foar de ferbouwing. Yn Marrum waard noch wat neiprottele, mar guon fûnen it oars ek wol moai dat de Marrumers no yn it eigen doarp bliuwe koenen. Yn 1952 waard it Heephûs ôfkard, mar it moast noch oant 1971 duorje foar't de lêste bewenners nei in nije âldereintehûs 'Foswert' yn Ferwert ferhúzje koenen. It gebou is letter Griene Krúsgebou wurden en is no wer yn partikuliere hannen.
De mûnen
thumb|260px|De Grutte Mûne
De betonnen huzen
Yn Marrum wie it betonfabryk fan Mellema. Mellema woe ek wol ris sjen litte dat hy mear koe as betonplaten meitsje. Sa binne der yn Marrum twa huzen fan beton boud.
Stasjon
thumb|260px|Stasjonsgebou mei pankoektrein Marrum-Westernijtsjerk Tusken Marrum en Westernijtsjerke stiet it âlde stasjonsgebou fan it eartiidske spoar fan Ljouwert nei Dokkum (Dokkumer lokaaltje) fan de NFLS. It stasjonsgebou is tsjintwurdich yn gebrûk as pankoekbakkerij. By it stasjonsgebou steane âlde lokomotiven mei restaurearre rydtugen út de earste helte fan de 20e iuw dy't it restaurant foarmje.
Mienskip
It doarpshûs stiet oan de Ringwei, de feriening foar It Nut set him yn foar it doarp. It doarp hat noch in goed tal foarsjennings. Der is noch middenstân en hoareka oanwêzich en Marrum ken in goed sport- en ferieningslibben.
Skelnamme
Marrumers wurde tradisjoneel foar 'katten' útskolden, Westernijtsjerkers foar 'roeken'. Beide bisten komme ek yn de mienskiplike doarpsflagge en it wapen foar.
Befolkingsûntwikkeling
(* folkstelling; Van der Aa:1050)
Watze Cuperus
Marrum wie it wenplak fan de yn Blije berne kristlike folksskriuwer Watze Cuperus (1891-1966). Cuperus wie meteropnimmer fan syn fak. Sa koe hy de minsken yn 't gea. Syn boeken spylje dan ek yn Marrum en omkriten. Cuperus hat ek in wichtich plak yn it doarpslibben ynnommen.
Strjitten
Alle strjitten yn Marrum.
Cosenza (stêd)
Cosenza is de haadstêd fan de provinsje mei deselde namme, Cosenza, yn de Italjaanske regio Kalabrje. De stêd leit oan de foet fan it Sila-berchtme en wurdt trochsnien troch de rivier de Busento. It histoaryske sintrum fan de stêd leit op lytse ôfstân fan it tsjintwurdige sintrum.
Ofbylden
left|215px|thumb|De Busento streamt troch Cosenza left|127px|thumb|Katedraal
Goalera
thumb|Goalerabaktearjen ûnder de [[Elektroanemikroskoop|EM]] thumb|In Vibrio cholerae-eksimplaar Goalera is in ynfeksjesykte dy’t feroarsake wurdt troch de baktearje Vibrio cholerae. It wichtichste skaaimerk fan de sykte is koarts, slimme diarree en útdrûging. De ynkubaasjetiid fan de sykte kin útienrinne fan seis oeren oant twa dagen.
Besmetting
De sykte wurdt oerbrocht fia it drinken fan besmet wetter, troch it iten fan rauwe fisk dy’t yn besmet wetter swommen hat of troch griente dat yn sok wetter wosken is. Fierders kin kontakt mei spui of ûntlesting fan de pasjint de sykte ek oerbringe. Binnen 30 minuten fermearderet de baktearje him yn it minsklik lichem. At it ymmúnsysteem dat net oankin wurdt de bemette persoan siik. De ynkubaasjetiid fan de baktearje kin útienrinne fan seis oeren oant twa dagen.
Ferrin
Yn 85 prosint fan de gefallen jout de sykte gjin symptomen. Is dat wol sa dan kin de sykte hurd taslaan yn in tige koart skoft tiid. De earste ferskynsels binne mislikheid, spuije, pyntliif en slimme wetterige diarree. Yn in koart skoft tiid, sa as 24 oeren, kin de pasjint dan folslein útdrûchje en yn shock bedarje mei orgaanfunksjesteuringen. Sûnder behanneling laat dit ta de dea. De measte (deadlike) slachtoffers falle ûnder de âlderein en lytse poppen. Dy groepen binne it meast kwetsber omdat harren ymmúnsysteem noch net genôch ûntwikkele is of minder goed funksjonearret. thumb|Tekening fan de Dea dy't goalera bringt, yn Le Petit Journal
Behanneling
At der fluch en adekwaat hannele wurdt is de kâns op ferstjerren om de 1% hinne. De behanneling begjint mei it tatsjinjen fan focht en elektroliten om útdrûchjen foar te kommen. Dat kin bygelyks troch it jaan fan ORS troch de mûle of fia in yntraveneus ynfús at de pasjint te siik is om te drinken. Tagelyk wurdt in antibiotikum jûn.
Boarne fan de baktearje
De Vibrio cholerae baktearje komt út Yndia en soe nei de epidemy fan 1817 troch kolonialen nei Europa brocht wêze. Yn 1831 briek de sykte yn Europa út. Ek Nederlân waard swier rekke, foar it earst yn 1833; doe stoaren der 5.000 minsken oan de goalera.
De Bouwen
thumb|Lizzing De Bouwen De Bouwen is in wyk fan Drachten mei sa'n	3.140 ynwenners yn 2017. De Bouwen is ien fan de wat âldere wenwiken fan Drachten. De wyk leit oan de súdeastkant fan it sintrum en wurdt begrinze troch de Boargemaster Wuitewei oan de westside en de Suderdwersfeart yn it easten. Yn de 21e iuw binnen in soad wenten renovearre en kaam der ek nijbou.
Goalera
Oarsaken
Earst yn de lêste desenniums fan de 19e iuw waarden wiidweidige rioelstelsels oanlein. Yn Londen wie dat it wurk fan Joseph Bazalgette. Doe wie it dien mei de goalera-epidemyen.
Tekene groukopke
It Tekene Groukopke (Pyrgus carthami) is in flintersoarte yn it skaai fan de Puzelgroukopkes (Pyrgus)
Foarkommen
Dizze flinter is 1 kear sjoen yn Nederlân (1917). De flinter hâldt fan tige waarme en drûge greiden. It is in honkfêste soarte.
Fleantiid.
De flinter fljocht fan ein maaie oant ein juny. Fljocht altyd yn 1 generaasje.
Flinter
De wjuklingte is likernôch 14mm. De plakken op de boppekant fan de wjukken binne ljochtgriis oant wyt. De ûnderkant fan de efterwjuk is gielgrien mei in soart wite plakjes. Dy plakjes hawwe grize rânen.
De rûp oerwinteret as in healwaaks rûp yn in struisellaach. De groeiperioade fan de rûpen is yn de simmer en it der op folgjende foarjier.
De rûp fret fan de Sulverblêd soarten.
The DUFF (film)
The DUFF is in Amerikaanske romantyske komeedzje en jeugdfilm út 2015 ûnder rezjy fan Ari Sandel, mei yn 'e haadrollen Mae Whitman en Robbie Amell. De titel ferwiist nei in Amerikaansk-Ingelske sprektaalterm dy't mank jongerein brûkt wurdt. It is in ôfkoarting dy't stiet foar "Designated Ugly Fat Friend", oftewol de "Lilke Fette Freon(dinne) fan Tsjinst", it lilke(re) en/of grouwe(re) lid fan in freonegroep, dat sels net begearlik is, mar troch oaren as oansprekpunt brûkt wurdt foar ynformaasje oer syn/har tsjeppe(re) freon(dinne)n. De film is loskes basearre op de roman mei deselde namme fan Kody Keplinger. It ferhaal folget Bianca Piper, in learlinge oan in Amerikaanske middelbere skoalle, dy't op in dei troch in petear mei har taktleaze buorjonge ûntdekt dat sy de DUFF fan har freondinnegroep is. Dat feroaret har libben folslein. The DUFF krige fan 'e filmkritisy oer it algemien positive resinsjes en wie ek kommersjeel súksesfol yn 'e bioskopen.
Plot
Bianca Piper is in Amerikaanske teenager yn in foarstêd fan Atlanta, dy't goed leare kin en oan 'e ein fan har lêste jier is op 'e middelbere skoalle. Se wennet by har mem Dottie, dy't de kost fertsjinnet troch selshelpboeken te skriuwen en lêzings te jaan. Har heit is inkele jierren earder fan har mem skieden en spilet gjin rol mear yn Bianca har libben. Nettsjinsteande dat hat se in frij gelokkich en soargeleas bestean. Se hat twa bêste freondinnen, de leave Jess Harris, dy't hast eltse dei efter de naaimasine sit om't se moade-ûntwerpster wurde wol, en de stoere Casey Cordero, dy't spits is yn it skoalfuotbalteam en dêrnjonken aktyf is as hacker. Allebeide binne dy in stik oantrekliker as sysels. Mei syn trijen foarmje se in hecht groepke dat hast altyd byinoar is, sawol op skoalle as yn 'e frije tiid. Bianca is al tiden fereale op Toby Tucker, dy't ek yn 'e eksamenklasse sit. Hy is in gefoelige, kreätive jonge dy't gitaarspilet en syn eigen lieten skriuwt. Bianca hat him lykwols nea ferteld wat se foar him fielt om't se dat net doar.
Op in dei wurde Jess en Casey (en dêrom ek Bianca, dy't by harren is) yn 'e gong op skoalle oanholden troch Madison Morgan. Sy is it moaiste famke fan 'e klasse, mar ek it grutste kring fan 'e skoalle. Se nûget Jess en Casey út foar in feest dat se jout, mar partet Bianca foarby. Casey twingt har lykwols om ek Bianca as gast te akseptearjen. It feest is dyselde jûns al, en Bianca hat der mingde gefoelens oer, mar Jess en Casey beprate har om mei. Op it feest wurdt Bianca oansprutsen troch har buorjonge Wesley Rush, dy't in knipperljochtrelaasje mei Madison hat. Hy is ek in klasgenoat fan harres, in sportive jonge dy't de oanfierder fan it Amerikaansk fuotbalteam fan 'e skoalle is. Bianca is mei him opgroeid en brocht as lyts bern in protte tiid mei him troch, mar sûnt binne se folslein útinoar groeid.
Wesley wol fan Bianca witte oft Casey al in feint hat. Yn it petear bringt er op 't aljemint dat Bianca ommers de "DUFF" fan Casey en Jess is. Bianca wit net wat dat betsjut, dat Wesley is sa freonlik om it har út te lizzen. In DUFF (in Ingelske ôfkoarting foar "Designated Ugly Fat Friend", oftewol de "Lilke Fette Freon(dinne) fan Tsjinst") is it lilke(re) en/of grouwe(re) lid fan in freonegroep, dat sels net begearlik is, mar troch oaren as oansprekpunt brûkt wurdt foar ynformaasje oer syn/har tsjeppe(re) freon(dinne)n, sa't Wesley no mei Bianca docht. As er har mei stomheid sleine reäksje sjocht, hastiget er him om dêroan ta te foegjen dat in DUFF eins sels hielendal net lilk of grou hoecht te wêzen, salang't syn of har freon(dinne)n mar knapper/tsjepper binne as hy/sy. Dat helpt lykwols net en de swier misledige en kwetste Bianca smyt Wesley har drinken yn it gesicht en giet ferûntweardige nei hûs.
Hoewol't se Wesley wol sjitte kin, beseft Bianca al rillegau dat er gelyk hat. De oare learlingen op skoalle binne allinne mar yn har ynteressearre om fia har mei Jess en Casey yn kontakt te kommen: famkes om mei de populêre fammen om te gean en jonges om mei harren út te gean. Mei har nije kennis begjint se om har hinne te sjen en yn elts freonegroepke kin se no sûnder swierrichheden de DUFF identifisearje. It makket Bianca poerrazen en se reägearret har ôf op Jess en Casey, dy't se derfan beskuldiget dat se har mei opsetsin as DUFF eksploitearje. Dat is fansels ûnsin, mei't Jess en Casey net iens witte wat in DUFF is, mar Bianca is op dat stuit net foar rede fetber. Se ûntfreonet Jess en Casey op al har sosjale media en yn persoan, en ferbrekt alle bannen mei de beide fammen. Dat betsjut lykwols dat se yn in folslein sosjaal isolemint belânet, om't nimmen no noch nei har omsjocht.
Bianca beseft dat se út it isolemint sjen moat te reitsjen. Se komt ta de konklúzje dat se feroarje moat, mar se wit net hoe't se dat oanpakke moat. Se kriget in idee as se menear Fillmore, de natuerkundelearaar, tsjin Wesley sizzen heart dat er mei rektor Buchanan oerlein hat oer Wesley syn minne sifers, en dat se besletten hawwe dat er net mear meidwaan mei oan Amerikaansk fuotbalwedstriden oant er bettere sifers hellet foar natuerkunde. Se sprekt Wesley letter oan en nei't se him fertelt hat dat se him noch altyd hatet, stelt se in folslein saaklike oerienkomst foar dêr't se allebeide better fan wurde kinne: sy sil Wesley byles jaan yn natuerkunde, en yn ruil dêrfoar moat Wesley har helpe om populêr te wurden. Wesley fynt it in apart idee, mar hy giet akkoart as er beseft dat byles fan Bianca miskien wol syn iennichste kâns is om foar de ein fan it jier noch Amerikaansk fuotbal te spyljen.
Wesley nimt Bianca mei nei it pleatslike winkelsintrum, dêr't er begjint mei har oer te leverjen oan 'e ferkeapsters fan in linzjerywinkel. Neffens him hat se nammentlik in ferkearde lichemshâlding om't se in te lytse beha draacht (kennis dy't er opdien hat fan it moaderelatearre realityprogramma Project Runway). Nei't se better ûnderguod oanskaft hat, ûndergiet se ek op it mêd fan make-up en klean in make-over. Wesley filmet har yn 'e klean dy't se past sadat Bianca it letter sels weromsjen kin en se it beprate kinne. Dêrby hawwe se in protte wille, fral as Bianca har healwiis útlibbet mei in moadepop en krekt docht as is dat Toby Tucker oan wa't se har leafde ferklearret. Wat sy en Wesley net witte, is dat Caitlyn, in klasgenoate fan harren dy't op alle fronten fungearret as hantlangster fan Madison, ek yn it winkelsintrum is en Bianca temûk tusken de kleanrekken troch ek filmet. Letter lit Wesley Bianca oefenje foar it mei útfreegjen op in ôfspraakje fan Toby troch willekeurige jonges yn it winkelsintrum oan te sprekken en te sjen oft se harren tillefoannûmers krije kin. Dat giet tweintich kear mis, mar de ienentweintichste kear hat se byt. Ek dat wurdt troch Caitlyn allegear op har mobile tillefoan fêstlein. As Caitlyn de bylden letter oan Madison sjen lit, set dy it filmke fan Bianca har strapatsen mei de moadepop daliks online, om't se Wesley as harres beskôget en jaloersk is op 'e bân tusken Bianca mei Wesley.
De oare deis op skoalle ûntdekt Bianca de fideo fan har op it ynternet, dy't har bot yn ferlegenheid bringt en dêr't alle oare learlingen har om útlaitsje. It filmke wurdt kear op kear dield fia sosjale media, oant Jess en Casey it sjogge. Hoewol't Bianca harren ôftanke hat en se lulk op har binne, wol dat net sizze dat se har fernedere sjen wolle. Jess freget Casey om der in ein oan te meitsjen, wêrnei't Casey de webside hackt en it filmke offline hellet. Logyskerwize nimt Bianca earst oan dat Wesley, dy't it foarfal mei de moadepop filme hie, foar de fideo ferantwurdlik is. As se him dermei konfrontearret, kin er lykwols bewize dat hy it net wie, om't de bylden dy't er op syn mobile tillefoan hat, út in hiele oare hoeke wei opnommen binne as de fideo op it ynternet. Wesley riedt Bianca oan om te bearen as wie it har bedoeling en publisearje it filmke, foarútrinnend op har mei út freegjen fan Toby. Se nimt syn goerie oan en stapt op Toby ta. Se freget him mei út op in ôfspraakje oansteande freed, en ta har ferrassing stimt er dêrmei yn.
Rektor Buchanan, dy't it filmke fan Bianca ek sjoen hat, beslút yn te gripen nei wat dúdlik in gefal fan narjen is, en nimt fan alle learlingen ûnder skoaloeren de mobile tillefoanen yn beslach. Dat falt net goed by de learlingen, dy't Bianca der de skuld fan jouwe. Sa wurdt se op slach de ympopulêrste persoan op skoalle. Lokkigernôch duorret de maatregel net lang, mei't Buchanan gek wurdt fan it ûnophâldlike rinkeljen, gûnzjen en fibrearjen dat út 'e twa doazen mei mobile tillefoanen yn syn kantoar komt en him it wurkjen ûnmooglik makket. Madison makket oan Bianca bekend wa't der efter it opladen fan 'e fideo sit. Se lit har sjen dat se ek bylden hat fan Bianca dy't yn it winkelsintrum willekeurige jonges oansprekt om in tillefoannûmer te bemachtigjen, en driget dat ûnder de titel "De Winkelsintrumhoer" online te setten as Bianca net by Wesley wei bliuwt. Bianca beslút har lykwols neat fan dat drigemint oan te lûken. Underwilens ûntdekt se dat it houlik fan Wesley syn âldelju op springen stiet. Se nimt him mei nei har spesjale geheime plak yn 'e bosk, in rotsblok dêr't se gauris op sitten giet te tinken en dat se dêrom de "Tinkrots" neamt. Dêr wit se him mei in petear op te fleurjen, wêrnei't er har ympulsyf op 'e mûle tutet. Neitiid meitsje se dêr grappen oer en beare se allebeide dat it neat te betsjutten hie.
Sneons siket Bianca, dy't skjin har nocht hat fan jonges, Jess en Casey wer op en ûntskuldiget se har foar har hâlden en dragen. Har freondinnen ferjouwe har en der folget in fermoedsoening. Mei help fan Bianca har mem Dottie beprate Jess en Casey har om dochs nei de homecoming dance te gean, dy't se eins leaver thús útsitten hie. Om in kleanstyl te finen dy't by Bianca past, makket Jess in seksy topke fan it rútsjese flanel fan 'e houtsjersoerhimden dy't se altyd draacht, dat se fêstnaait oan 'e rok fan it sjike jurkje dat se kocht hie foar har ôfspraakje mei Toby Tucker.
Op 'e homecoming dance yn 'e kantine fan 'e skoalle lûkt Bianca by binnenkomst alle eagen. Toby sjocht har no ynienen wol stean en besiket har oan te sprekken, mar se poeieret him fuortendaliks ôf. Se siket Wesley op, en ûntskuldiget har foar har hurde wurden fan 'e jûns tefoaren. Fansels binne se noch wol freonen, mar it punt is, se is fereale op him rekke. Dêr heart Wesley raar fan op, mar hy fertelt har dat de ferkearing tusken him en Madison krekt wer oan rekke is. As Madison Wesley mei Bianca praten sjocht, komt se derop ta en begjint se Bianca te misledigjen en neamt har in DUFF. Mar Bianca fertelt har dat eltsenien wolris de DUFF is, om't der altyd wol immen is dy't oantrekliker is. Se hâldt Madison foar dat it wichtichste is dat men trou bliuwt oan jins eigen identiteit. Dêr heakket se oan ta dat Madison har narjen inkeld sjen lit hoe ûnwis se oer harsels is. Sokke filosofyske bespegelings binne oan Madison lykwols net bestege.
It petear tusken de beide fammen komt in ein oan as rektor Buchanan op it poadium oankundiget dat er bekendmeitsje sil wa't der ta homecoming king en homecoming queen keazen binne. Dat is foar Madison it spul dêr't de hiele jûn om draait, dat se fljocht nei foarren ta en skuort Wesley mei. As earste wurdt de homecoming queen bekendmakke: dat is Madison, dy't dêryn de juste oarder fan har wrâld befêstige sjocht. Se wurdt op it poadium kroane troch Buchanan, dy't dêrnei de homecoming king bekendmakket. Dat is Wesley, dy't op dat stuit healwei Madison op it poadium en Bianca efter yn 'e seal stiet. Rektor Buchanan ropt him op om op it poadium te kommen. Wesley sjocht foarút nei Madison, oer it skouder nei Bianca, wer nei Madison en nochris nei Bianca, as wifelet er wat er dwaan sil. Dan set er alle twifel fan him ôf, en ta grutte ferrassing fan Madison, rektor Buchanan en alle oanwêzige learlingen, keart er Madison de rêch ta, stapt op Bianca ôf en tutet har fol en yntym op 'e mûle. Oanmoedige troch de measten fan harren klasgenoaten ferlitte Wesley en Bianca tegearre de seal, wylst in mei stomheid sleine Madison allinne op it poadium efterbliuwt.
Produksje
The DUFF waard regissearre troch Ari Sandel nei in senario fan Josh A. Cagan, dat loskes basearre wie op 'e roman The DUFF fan Kody Keplinger út 2010. As produsinten wiene Susan Cartsonis, McG en Mary Viola by it projekt belutsen foar de filmstudio's Vast Entertainment, CBS Films en Wonderland Sound and Vision. Foar de film wie in budget beskikber fan $8,5 miljoen. De kamerarezjy wie yn 'e hannen fan David Hennings, en de filmmuzyk waard fersoarge troch Dominic Lewis. De haadrol waard ferjûn oan Mae Whitman, in aktrise dy't skriuwster Kody Keplinger dêr al foar yn 'e holle hân hie noch foar't it boek útkommen wie, nei't se har sjoen hie yn 'e tillefyzjesearje Parenthood.