cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rudolf Steiner
Libben
Steiner skreau syn filosofyske haadwurk, Die Philosophie der Freiheit (De filosofy fan fijheid) yn 1894. Dat wurk soe letter troch himsels beskôge wurde as grûnlizzend foar syn wurk yn de antroposofy. Hy beargumentearet dêryn de mooglikheid dat minske spiritueel frije wezens wêze kinne troch it bewuste tinken. Syn besyking yn dat boek om it transsindentaal idealisme, de filosofy fan Immanuel Kant, te ûntkrêftsjen waard ôfwiisd troch sommige filosofen en akseptearre troch oaren, mar bleau by de measten ûnbekend.
Yn 1919 krige Steiner yn Stuttgart de lieding oer de “Freie Waldorfschule”, opsetten troch de fabrikant Emil Mohlt, eigener fan de sigaretten fabryk Waldorf-Astoria, om de arbeiders en de direkteuren tichter ta elkoar te bringen. Hy ûntwikkele in pedagogy dy't ta grûnslach komme te lizzen soe fan de wrâldwide frije skoallebeweging, mei skoallen foar basis- en middelber ûnderwiis yn in protte lannen.
Kanadeeske Arktyske Eilannen
350px|thumb|right|Kanadeesk Arktyske Arsjiipel thumb|right|Satellytbyld fan Baffin Island, it grutste fan Arktyske arsjipel thumb|right|Satellytbyld montaazje fan Ellesmere. Grienlân leit rjochts. De Kanadeeske Arktyske Eilannen (Ingelsk: Canadian Arctic Archipelago, Frânsk: Archipel arctique canadien) fan Kanada binne in part fan de Northwest Territories, en Nunavut. De Keninginne Elizabetheilannen is de grutste eilannegroep yn de arsjipel.
Dorotea (gemeente)
Gemeente Dorotea (Sweedsk: Dorotea kommun; Súdsamysk: Kraapohken tjïelte of Döörten tjïelte) is in gemeente yn Västerbottens län yn it noarden fan Sweden. De gemeente falt ûnder de lânskippen Jämtland, Lappland en Ångermanland. It haadplak en teffens de iennichste wenkearn fan de gemeente is Dorotea mei 1.706 ynwenners.
Tusken 1970 en 2015 is it ynwennertal fan de gemeente mei 33,2 prosint ôfnaam, wylst de folsleine befolking fan Sweden yn itselde tiidrek mei 18,0 prosint groeide. Op 31 desimber 2016 hie 10,3 prosint fan de ynwenners in bûtenlânske eftergrûn.
Kanadeeske Arktyske Eilannen
Ellesmere, Victoria en Baffinlân binne trije fan de grutste eilannen yn de wrâld.
De eilannen hawwe in poalklimaat en útsein de bergige gebieten bestiet de fegetaasje út toendrabegroeiïng. De measte eilannen binne ûnbewenne; de befolkingstichtens is tige leech en men wennet tige ferspraat. De measte Inuit delsettings lizze oan de kusten fan súdlike eilannen.
Samuel Azarja Rudelsheim
thumb|Opperabyn Samuel Azarja Rudelsheim Kolleksje Joadsk Histoarysk Museum Samuel Azarja Rudelsheim (Leeds, 19 juny 1869 - Ljouwert, 13 novimber 1918) wie fan 1900 oant 1918 opperrabbyn fan it ressort Fryslân.
Libben en wurk
Rudelsheim waard berne yn Leeds, Ingelân en wie foar't er nei Ljouwert kaam learaar oan in Talmoed-Toraskoalle. Op 1 july 1900 wurdt er opperrabbyn fan Fryslân.
Rudelsheim wie tsjinstanner fan kristlike sinding ûnder joaden en skreau dêr artikelen oer. Hy krewearre foar de fersprieding fan de joadske kultuer; wie bestjoerder fan de feriening 'Berieth Koudesj' en oprjochter fan de 'Centrale Organisatie' dy't ûnder oaren stichter fan de Joadske Hegere Boargerskoalle west hat.
Rudelsheim stoar yn 1918 oan de gefolgen fan de Spaanske gryp.
Wurdearring
Yn 1918 waard de nei him neamde S.A. Rudelsheimstichting oprjochte, dêr't de fersoarging fan swaksinnige joadske bern yn Nederlân it doel fan wie. It gebou fan de Rudelsheimstichting yn Hilfertsom hjitte Beth Azarja.
Rudisheim hat teffens gadingmakker foar it opperrabbinaat fan Londen west.
Publikaasjes
In kar:
Taklamakan
thumb|250px|Lizzing fan de Taklamakan yn Sinkiang, Sintraal-Aazje thumb|250px|Sândunen yn de Taklamakan thumb|250px|De woastyn ûnder Yarkand De Taklamakan of Taklimakan is in sânwoastyn yn Sintraal-Aazje, yn de autonome regio Sinkiang, yn Sina.
De woastyn yn it Tarimbekken hat in oerflak fan 270.000 km², is sa’n 1000 kilometer lang en 400 kilometer breed. Oan west- en noardkant lizze de bergmassiven Pamir en Tiensjan (de berch Imeon út de âldheid), oan súdkant leit it berchtme Kunlun.
De noardrâne en súdrâne fan de woastyn by del rinne tûken fan de siderûte (reizgers mijen de drûge woastenij). Rûnom de woastyn lizze in stik as wat oazes mei stêden sa as Kasjgar, Yarkand, Hotan yn it súdwesten, en Kuqa en Turpan yn it noarden.
De rivier de Tarim, de grutste fan Sintraal-Aazje, einiget yn de Taklamakan.
Iennige jierren lyn hat de Sineeske oerheid in grutte dyk dwers troch de woastyn oanlizze litten. De dyk ferbynt de stêden Hotan (yn it suden) en Luntai (oan de noardrâne). De lêste desenniums hat de woastyn him op plakken útwreide; guon buorkerijen en doarpen binne doe ferswolge troch it sân.
Under it sân fan de Taklamakan binne ruïnes bedobbe. De archeologyske fynsten wize op ferskate beskavingen, sa as de Tochaarske, mei Hellenistyske, Yndiaaske en Boedistyske ynfloeden. It aventoerlike sykjen nei dy archeologyske skatten is op libbene wize beskreaun troch de ûntdekkingsreizgers Aurel Stein, Sven Hedin, Albert von Le Coq en Paul Pelliot.
Yn lettere tiden waard de Taklamakan bewenne troch Turkske folken, sa as de Oeïgoeren. Fan de Tang-dynasty ôf hawwe de Sinezen út en troch besocht harren macht oer de oazestêden fan de Taklamakan út te wreidzjen, omdat sy de wichtige siderûte troch Sintraal-Aazje behearskje woene. Perioaden fan Sineesk bewâld waarden ôfwiksele mei tiden dat it gebiet ûnder Turkske, Mongoalske en Tibetaanske folken stie. De hjoeddeiske befolking bestiet op it plattelân foar it grutstepart út twa Turksktalige folken, de Oeïgoeren yn it suden en de Kazachen yn it noarden, wylst yn de grutte stêden de Han-Sinezen de mearderheid hawwe.
Klimaat
Taklamakan hat in kâld woastynklimaat. Meidat it gebiet relatyf tichteby de kâlde luchtmassas fan Sibearje leit, komme winterdeis ekstreem lege temperatueren foar, oant wol −20 °C. Yn it Sineeske winterstoarmseizoen 2008, hat de Taklamakan foar it earst folslein oerdutsen west mei in 4 sm dikke laach snie en is op plakken in temperatuer fan −26.1 °C metten. De woastyn leit oan alle kanten tûzenen kilometers fan see en hat dêrom ek simmers tige kâlde nachten
Sjoch ek
thumb|250px|In sânstoarm yn de Taklamakanwoastyn
Maimonides
Libbenspaad
Maimonides is yn syn libben in tal kearen ferhuze. Yn 1148 ferliet syn famylje fanwege ferfolging Córdoba en Spanje, nei de ynvaazje troch de Almohaden (dy't oantrunen ta ferfolging fan dhimmi's en benammen fan de joaden) en setten har nei wenjen yn de stêd Fez, yn Marokko. Yn Fez libbe de famylje ûnder it mom fan moslims. Maimonides lei him dêr ta op joadsk-religieuze stúdzje en wek wittenskippen. Mei letter jierren festige Maimonides him yn Egypte dêr't er asyl fan de Fatamiden krige en dêr't er as rabbyn fungearre. Nei de dea fan syn broer David besleat er om dokter te wurden, omdat er syn brea net fertsjinje woe mei de Tora. Lang om let waard er de liifdokter fan Salah al-Din Yusuf bin Ayub (Salah ad-Din), de doetiidske hearsker oer Egypte. Jierrenlang wie er tagelyk liifdokter fan Saladin en opperrabbyn fan Kairo. Hy stoar wierskynlik yn Fostat en is beïerdige yn Tiberias.
De 13 leauwensprinsipes fan Maimonides
It joadendom hat in oantal leauwensbegjinsels, mar der is gjin bynende kategismus formulearre. Der is gjin formeel dogma of in rige fan religieuze geloofspunten. Der is wol besocht om ta in definysje fan it joadske leauwe te kommen, mar dy waard nea troch elts oanfurdige. De 13 geloofsartikelen fan Maimonides hawwe it measte gesach. It binne:
Wurk
Maimonides syn meast wichtich wurk op it mêd fan it joadendom binne:
Medyske wurken (allegear yn it Arabysk):
Keppelings om utens
thumb|Tombe fan Maimonides yn [[Tiberias]]
Hûn
De hûn (Canis lupus familiaris) is in domestisearre ûndersoarte fan de wolf. De hûn is in rôfdier út de famylje fan de hûneftigen (Canidae). De hûn komt op alle kontininten foar, meastal yn selskip fan de minsk, want de hûn is it âldste hûsdier Al sûnt tûzenen jierren wurdt de hûn brûkt foar bewakingstaken, by de jacht, as hardershûn en as trekdier. Noch altiten hat hy wurk as plysjehûn of helphûn, mar de measte hûnen wurde tsjintwurdich hâlden as selskipsdier.
Ofstamming
thumb|De wolf is de foarfaar fan de hûn Neffens genetysk ûndersyk fan Caries Vila (1997) binne der op grûn fan ferskillen yn it mitogondriaal DNA fjouwer ferskillende groepen hûnerassen te ûnderskieden, dy't mooglik it resultaat binne fan fjouwer ferskillende domestikaasjes yn it ferline.
Wol is dúdlik dat de hûn ôfstammet fan de wolf (Canis lupus) en net fan de coyote, de jakhals of in oare hûneftige: de ferskillen fan hûn en wolf mei al dizze soarten binne folle grutter as dy tusken hûn en wolf ûnderling. De grize wolf komt, alteast kaam, oer it grut ferspriedingsgebiet foar yn de Feriene Steaten fan Amearika, Europa en Aazje. It is op grûn fan de genetyske analyze net dúdlik oft de hûn noch fan in spesifike ûndersoarte fan de wolf ôfstammet lykas de Perzyske wolf (C. lupus pallipes), omdat dy by de brûkte metoade genetysk net te ûnderskieden wie fan oare typen wolven.
Genetysk ûndersyk nei ferskillen yn it mitogondriaal DNA fan de hûn toant in hast identike (0.2% ferskil) basenfolchoardder mei dy fan de grize wolf, wizend op in direkte ôfstamming yn it (evolúsjonêr sjoen) resinte ferline it ferskil tusken wolven en koyotes wie mei 4% folle grutter.
Grand Theft Auto
thumb|right|300px|Reclame foar GTA IV Grand Theft Auto is in rige fideospultsjes makke troch Rockstar North (foarhinne DMA Design) yn produksje fan Rockstar Games. De earste ferzje kaam út yn 1997. De earste ferzje is yn de iere njoggentiger jierren útbrocht; dêrfoar kamen ek noch twa applikaasjes dy't Grand Theft Auto: Londen, 1969 en Grand Theft Auto: Londen, 1961 hite, dy't yn de sechtiger jierren ôfspylje. It twadde diel krige de namme Grand Theft Auto 2.
De nije GTA's wienen makke yn 3D; dat hat ynfloed hân op it spyljen fan it spultsje. De earste yn de GTA 3D rige, mei de namme Grand Theft Auto III, spile him ôf yn de stêd Liberty City, in firtueel fermidden dat in protte oerienkomsten hie mei New York. Dêrnei kaam Grand Theft Auto: Vice City út; dat spultsje spilet him ôf yn Vice City, it Miamy fan de tachtiger jierren. De lêste ferzje is Grand Theft Auto: San Andreas dy't him ôfspile yn de steat San Andreas mei de trije haadstêden Los Santos (Los Angeles), San Fierro (San Francisco) en Las Venturas (Las Vegas). Dy lêste ferzje hat in ferbettering west yn ferliking mei de oare GTA's omdat it gebiet folle grutter wie.
Grand Theft Auto IV waard offisjeel kundich makke by de Microsoft 2006 E³ parsekonferinsje op 10 maaie 2006. Oarspronklik soe GTA IV op 16 oktober 2007 útkomme, mar it kaam úteinlik 29 april 2008 op 'e merk, spylber op de Xbox 360 en PlayStation 3. Op 'e nij spilet it spultsje him ôf yn Liberty City, mar Liberty City liket yn dizze nije ferzje folle persizer op New York.
Der hat in soad opskuor west oer Grand Theft Auto, dat neffens guon ekstreem gewelddiedich wêze soe en minsken der ta oansette soe oaren te fermoardzjen.
Supermarine S.6B
De Supermarine S.6B wie in Britske race-wetterfleanmasine mei twa grutte driuwers ûntwurpen troch Reginald Joseph Mitchell (1895-1937) fan it bedriuw Supermarine foar it winnen fan de Schneider Trophy yn 1931. It tastel waard ûntwikkele út de Supermarine S.6 en krige in krêftiger motor en oanpaste driuwers. Op grûn fan de ûnderfining by de bou fan dit tastel waard de Supermarine Spitfire mei in Rolls-Royce Merlin motor ûntwikkele.
De S.6B S1595 wûn de Schneider Trophy 1931 mei in topfaasje fan 547,2 km/o. It tastel is hjoed-de-dei te sjen yn it Science Museum yn Londen. Santjin dagen letter wie it de S.6B S1596, flein troch Flt Lt. George Stainforth, dy't mei in faasje fan 655,67 km/o it wrâldfaasjerekord ferbruts.
Technyske gegevens
thumb|Supermarine S.6B
De Bres
It pân is festige oan de Skoalstrjitte 4 te Ljouwert. Der is in gearkomste- en kantoarromte en in seal mei breed ynsetber gebrûk. It gebou waard offisjeel iepene troch kultuerwethâlder frou Y. Bleize op 6 oktober 2006. It gebou moat in ynformeel moetingsplak wurde foar Fryske - en kultuerynstellings en in útfalsbasis foar aktiviteiten mei in leechdrompelich karakter.
Keppeling om utens
Fryske Klup
Elisabethkirche (Marburg)
De Elisabethtsjerke (Dútsk: Elisabethkirche) is in protestantsk tsjerkegebou yn de Dútske stêd Marburg. De tsjerke waard fanôf 14 augustus 1235 oan de foet fan de Marburger slotheuvel troch de Dútske Oarder en mei stipe fan de lângreven fan Thüringen ta eare fan de hillige Elisabeth boud. De halletsjerke leit oer it grêf fan de hillige en wie yn de midsiuwen in wichtige beafeartstsjerke. In beppesizzer fan Elisabeth, de lângreve Hindrik I, liet al yn 1286 neffens de Marburger beafeartstsjerke de Us-Leaffrouwetsjerke (Liebfrauenkirche) yn Frankenberg bouwe.
Beskriuwing
De Elisabethtsjerke jildt as ien fan earste suver goatyske tsjerkegebouwen fan it Dútske kultuergebiet. Yn dat ramt binne noch fiif oare gebouwen te neamen:
Nasjonaal lânskip
In nasjonaal lânskip is in gebiet yn Nederlân wêrfan oanjûn is dat der in unike kombinaasje is fan agrarysk gebiet, natoer en kultuerhistoarje. Yn de Nota Romte fan it Ministearje fan Lânbou út 2004 binne se as Nasjonaal Lânskip oanwiisd.
Elisabethkirche (Marburg)
Beskriuwing
It sânstiens heechalter fan de tsjerke datearret fan 1290 en toant Marije mei rjochts trije froulike hilligen en lofts trije manlike hilligen. De middelste finsters efter it heechkoer hawwe noch it oarspronklike brânskildere glês fan dit yn 1249 wijde diel fan de tsjerke. Yn it noardlike transept is it yn 1250 boude mausoleum fan Elisabeth mei de 14e-iuwske sarkofaach fan de hillige. Op de sarkofaach binne reliëfs te sjen fan it opbierjen fan Elisabeth, Kristus, har bychtheit Koenraad fan Thüringen en oare hilligen.
De goatyske ryk fersierde skryn fan Elisabeth stiet yn de sakristy en is in wichtige tsjerkeskat. Dêrnjonken binne der ek oare sakrale keunstwurken te sjen. Mei it meitsjen fan de skryn waard yn 1235 útein set.
Skiednis
De tsjerke waard yn 1283 wijd, mar it wurk oan de twa tuorren gyng noch oant 1340 troch. Oant yn de 16e iuw bleau de tsjerke it plak dêr't de lângreven fan Hessen begroeven waarden. Mei de reformaasje liet Filips I fan Hessen it omskot fan Elisabeth ferwiderje om sa in ein te meitsjen oan de ferearing fan reliken. Yn de rin fan de 16e iuw bekearden de measte bruorren fan de Dútske Oarder harren ta it protestantisme en sa waard ek de Elisabethtsjerke in protestantsk gebou. In diel fan de oarspronklik ryk mei bylden fersierde tsjerke waard troch lângreve Maurits yn 1609 ferwidere. Yn 1945 waarden de sarken fan de Prusyske keningen Freark II en Freark Willem I yn in sâltmyn yn Thüringen opslein en troch de Amearikanen letter nei de Elisabethtsjerke brocht. Yn 1952 ferhûzen se nei de kapel fan de boarch Hohenzollern.
Yn de kapel fan de noardlike toer fan de Elilsabethtsjerke leit it grêf fan de eardere rykspresidint Paul von Hindenburg en syn frou Gertrud. Beide wiene yn 1934 yn it Tannenberg-monumint yn East-Prusen byset woarn. Om tefoarren te kommen dat de omskotten yn 'e hannen fan it Reade Leger falle soene, liet Hitler op 12 jannewaris 1945, in dei foar it begjin fan de slach om East-Prusen, de kisten fan it echtpear troch ienheden fan de Wehrmacht út it monumint helje en fierder fan it front it lân yn bringe. Tsjin it ein fan de kriich stiene de twa kisten yn in Thüringer sâltmyn, dêr't se yn de simmer fan 1945 troch it Amearikaanske leger ûntdutsen waarden. Yn augustus fan 1946 waarden se yn de toer fan de Elisabethtsjerke byset.
2004 erhielt die Kirche einen Ambo, den der Bildhauer Johannes Kirsch aus Petersberg geschaffen hatte. Er fertigte auch den Osterleuchter der Kirche.
Oargel
It oargel waard yn 2006 troch Johannes Klais út Bonn foltôge. It besit 57 registers op trije manualen en pedaal. De spyltraktuer is mechanysk, de registerstraktuer is mechanysk/elektrysk. It ynstrumint waard op 5 novimber 2006 yn gebrûk nommen. It moderne front fan it oargel nimt de foarmen fan de gotyk oan.
Fédération Internationale de l'Automobile
De Fédération Internationale de l'Automobile (FIA; Ingelsk: International Automobile Federation) is in feriening dy 't op 20 juny 1904 oprjochte waard om de belangen fan automobylorganisaasjes en - brûkers te behertigjen. It is it bestjoersorgaan fan in soad autoraces, wêrûnder de Formule 1. De FIA befoarderet ek de ferkearsfeiligens oer de hiele wrâld.
De FIA, mei it haadkantoar op 8 Place de la Concorde yn Parys en kantoaren yn Genève en Valletta, bestiet út 246 lidorganisaasjes yn 145 lannen. De FIA is oer it algemien bekend ûnder syn Frânske namme of inisjalen, sels yn net-Frânsktalige lannen, mar wurdt soms ek skreaun as International Automobile Federation.
De wichtichste rol fan de FIA is it ferlienen fan lisinsjes en sanksjes foar de Formule 1, it Wrâldkampioenskip Rally, it Wrâldkampioenskip Endurance, it WK Toerweinen, it Wrâldkampioenskip Rallycross, Formule E en ferskate oare foarmen fan racen. De FIA sertifisearret tegearre mei de Fédération Internationale de Motocyclisme (FIM) ek it besykjen om lânsfaasjesrekôrs te fêstigjen. It Ynternasjonaal Olympysk Komitee hat de federaasje yn 2011 foarearst erkend en yn 2013 folslein erkend.
Fokseparkwyk
220px|thumb|right| Fel grien:Fokseparkwyk (kearngebiet), Ljochte oliifgrien is links Frieslandhallen & Dichterswyk, ûnder [[Harnzer Feart (beide ta de Foksewyk rekkene)]]
De Fokseparkwyk/Westerparkwyk is in buert fan 50 hektare yn it westen fan de stêd Ljouwert. De wyk is foar it grutste part yn de jierren '30 fan de 20e iuw boud en is ien fan de rikere wiken fan Ljouwert. De wyk hat likernôch 4.000 ynwenners. De buert is part fan de wyk Foksepark-Helicon
Foar 1872
Foar 1872 koe men nei it westen it each noch frij gean litte oer de fiere greiden yn de fierte; it sicht waard allinnich behindere troch inkele opstallen en wegen yn de ynpoldere Middelsee. De hjoeddeiske noardgrins fan de Fokseparkwyk, de Harnzerstrjitwei, bestie al. Dy waard yn 1842 yn gebrûk nomd en tsjinne neist dat it brûkt waard as ferbining mei Frjentsjer en Harns as hurddraversbaan. Op it einpunt fan de baan waard yn 1864 in filla boud mei de tapaslike namme Baen's Ein.
1872-1905
Neist it park (sjoch tuskenkopke hjirûnder) binne der noch in oantal yn it each springende feroarings mei de situaasje fan 1872: in tramline, inkele strjitten mei bebouwing en in sportterrein. thumb|200px|right|It Foksepark, Ljouwert
Westerpark
Yn 1872 kocht de gemeente 3 hektare grûn oan op it plak dêr't letter de Nije Stedsfiver komme soe. Yn opdracht fan it stedsbestjoer waard in swietwetterfiver groeven om te besykjen de kwali- en kwantiteit fan it wetter foar de stêd te ferbetterjen. Yn 1875 waard it park iepensteld foar wetterhelders. De hege taluds yn de omjouwing waarden beplante ta park. De namme lei foar de hân: 'Westerpark'.
It park, ûntwurpen troch G.L. Vlaskamp, hat in lânskipsstyl ynrjochting. Kenmerkend dêrfoar binne ûnder oare de gloaïende hellingen en de lange kronkeljende fiverfoarm. Yn 1926 waard it park werynrjochte.
Tramwei & Strjittenoanbou
thumb|200px|Hearehuzen oan de Harnzerstrjitwei, Ljouwert De yn 1900 oanleinne tramwei wie in belangrike romtlike yngreep. De begjinhalte lei by it Stasjonsplein. Oer de Ferlaatsbrêge rûn it trasee yn noardlike rjochting, foar de stedsfiver lâns en dan oer de Harnzersingel nei de Harnzerstrjitwei. Dêrwei rûn de line troch nei Marsum en fierder troch nei It Bilt. Neidat de tramline oanlein wie ferkocht de Tramweimaatskippij in stik grûn tichtby de ferlaatsbrêge tusken it tramspoar en de Westersingel oan de stienfabrikant en bouûndernimmer Van der Meij. Dizze kaam yn 1902 mei it plan ta oanlis fan in strjitte. Dizze strjitte mei in bûgde foarm, it gefolch fan it beloop fan it tramspoar dêrefter, waard ferneamd nei de dochter fan de ûndernimmer: Elisabeth.
Neist de Elisabethstrjitte waarden der mear strjitten oanlein, lykas de Harzerstrjitte en Tramstrjitte dy 't yn 1903 folboud waarden mei keapwenten. In opfallende rige wenten stiet op de hoeke Harnzerstrjitte-Harnzerstrjitwei. Yn 1898 liet de eigener fan de De Groene Weide, H.J.Alberts, dizze wenten bouwe. De hearehuzen dy't hearre ta de etaazjebou wike werom út de roailine. Ek ferriisden der ferskate wenten oan de Harnzerstrjitwei.
Wilhelminabaan
Begjin 20e iuw waard troch de Friesche Sportclub in stik grûn oankocht oan de Harnzertrekwei, dêr't no de Postbank sit. De Wilhelminabaan waard it dekor fan hurddraverijen. Oant begjin jierren sechtich hawwe der trouwens ek in soad oare aktiviteiten west lykas sportdagen, fleandemonstraasjes en wynhûnedraven. Sa waard yn 1949 ta eare fan it 70-jierrich bestean fan it Fries Hynstestamboek in tentoanstelling oarganisearre en hynstekeurings hâlden. Ek kommersjele tentoanstellingen waarden hjir organisearre. Vroom & Dreesmann hat noch in skoftlang in ferkeapplak fan kampearartikels hân.
Lâns de oan de Wilhelminabaan grinzjende Harnzertrekwei kamen yn dizze perioade inkele grutte nôtpakhuzen. De Fortuna waard yn 1902 boud; ien fan de earste betongebouwen fan Nederlân.
Lizzing
De wyk leit yn it westen fan de stêd, tusken de Fûgelbuert yn it noarden en de Harnzer Feartbuert yn it suden. Ten easten fan de wyk leit it âlde stedssintrum. De wyk leit ek oan de grutte ynfalswei út it, de Harnzerstrjitwei en oan it Europaplein.
Strjitten
List fan strjitten, mei nammeferklearring, yn de Fokseparkwyk, op datum
Friends with Benefits (betsjuttingsside)
"Friends with Benefits" hat yn de Wikipedy ferskate betsjuttings:
Fokseparkwyk
Basisskoallen
thumb|200px|I.B.S. de Fokseburcht
thumb|200px|Keninginne Wilhelminaskoalle
I.B.S. De Fokseboarch
De skoalle waard op 7 desimber 1929 offisjeel iepene, ûnder de namme Skoalle 16. Letter waard de namme feroare yn Coornhertskoalle.
In septimber 1991 kaam de fúzje ta stân mei de Leeuwerikschool (Skoalle 15). Der hat efkes sprake west fan sloop fan it gebou; mar safier is it nea komd. De skoalle is yn de perioade septimber-desimber 1992 ferboud. Oan de âlden en bern aard frege om nei te tinken oer in nije namme. De namme dy't as bêste út de bus kaam waard betocht troch de hear E.Dorenbos: De Fokseboarch.
Bern en learkrêften koenen yn jannewaris 1933 mei inoar begjinne yn in restaurearre skoalle, nei in perioade op 9 ferskate tydlike lokaasjes sitten te hawwen. De skoalle hat fan seizoen 1991/1992 ôf ûnderwiis bean oan asylsikersbern, dy't alle dagen mei in buske brocht waarden. Se krigen ûnderwiis fan inspesjaal oanlutsen ûnderwizer yn in klas yn de boppebou. Nei de ferbouwing binne dizze bern net wer weromkomd, se krije no ûnderwiis oan de Brandemar.
Technyske skoalle
Oan de Molestrjitte leit de foaroarlochske âlde HTS. It gebou is earder brûkt troch de MTS, HTS, Learare-oplieding Ubbo Emmius, de HEAO en resint de Thorbecke Akademy en de NHL (as dependânse).
Nei jierren leechstân en in grutte ferbouwing wurdt it gebou bewenne. Omdoopt ta Wilhelminastate is it in appartemintekompleks wurden. By renovaasje binne âlde eleminten lykas it glês-yn-lead boppe de yngong en it kreaze stek bewarre bleaun.
NHL
Oan de Tesselschadestrjitte stiet de Noardlike Hegeskoalle Ljouwert, ôfkoarte NHL.
Religy
thumb|Sint-Dominikustsjerke
Sint-Dominikustsjerke
Yn de foaroarlochske wyk steane in oantal opfallende gebouwen, wêrfan de Sint-Dominikustsjerke it meast prominint is. De roomsk-katolike tsjerke dy't 70 meter heech is, leit oan de Harnzerstrjitte.
==Kearnsifers (2001) ==
NB: al dizze gegevens komme út ûndersyk fan 2001, se kinne wyls (drastysk) feroare wêze.
Wrakseljen op de Olympyske Simmerspullen 1936
200px|thumb|right|It Olympysk Wraksel Stadion fan Berlyn 1936
Leppeltsje-leppeltsje
Leppeltsje-leppeltsje of de leppelhâlding (ek bekend ûnder de Ingelske term spooning, letterlik: "leppeljen") is de gebrûklike oantsjutting foar in twapersoans lichemshâlding dy't tsjinje kin as sekshâlding, mar ek om te knuffeljen of te sliepen. De namme komt fan 'e posysjes dy't de beide lichems dêrby oannimme, dy't wol wat wei hawwe fan hoe't twa leppels op 'e side persiis yninoar passe. As sekshâlding is dizze posysje wol omskreaun as in fariant op 'e hûntsjeshâlding (en yn 't bysûnder de lizzende hûntsjeshâlding), mar ek wol as ien fan 'e fjouwer basisposysjes, yn 'e mande mei de hûntsjeshâlding, de misjonarishâlding en de cowgirlhâlding.
Sekshâlding
By leppeltsje-leppeltsje lizzen de sekspartners allebeide op deselde side. De frou leit dêrby mei har rêch nei de man ta en tsjin syn boarst en búk oan. By dizze hâlding fynt de seksuele penetraasje troch syn penis fan har fagina dus fan efteren ôf plak. Sadwaande beskôgje guon seksuologen it as in "omfallen" fariant fan 'e hûntsjeshâlding, wêrby't dat ek it gefal is. By de seks kinne de partners harren boppelichems byinoar wei bûge, sadat inkeld harren bekkens inoar reitsje. De skonken kinne by dizze hâlding mei-inoar ferstringele wêze, mar ek byinoar wei lizze. De frou kin fierders har boppeste knibbel optille om har skonken te sprieden en de tagong ta har fagina makliker te meitsjen foar har partner.
By it leafdesspul kin de man ûnderwilens syn hannen brûke om 'e erogene sônes fan 'e frou te stimulearjen, lykas har boarsten, spiennen en klitoris. Ek kin er mei syn lippen, tonge en foartosken har nekke en earen tútsje, slikje en streakje. De frou kin ek sels har klitoris stimulearje of mei in hân efterom rikke om it skroatum fan 'e man te streakjen. By leppeltsje-leppeltsje bestiet der mear kâns as mei in protte oare sekshâldings dat de penis fan 'e man by it binnenkringen fan 'e frou de foarwand fan 'e fagina rekket, dêr't it gefoelige G-plak sit. Behalven faginale seks kin by leppeltsje-leppeltsje ek oan anale seks dien wurde, tusken in man en in frou of tusken twa manlju.
Wrakseljen op de Olympyske Simmerspullen 1936
De Olympyske Simmerspullen 1936, ek wol de XIe Olympiade neamd waarden yn 1936 yn Berlyn, Dútslân hâlden. It wrakseljen waard hâlden yn de Deutschlandhalle.
Leppeltsje-leppeltsje
Sekshâlding
Leppeltsje-leppeltsje jout de beide sekspartners in protte yntimiteit om't der oer de hiele lingte fan it lichem kontakt mei dat fan 'e partner is of alteast wêze kin. Beide partners hawwe behearsking oer de hoeke en djipte fan 'e penetraasje en stadige seks mei in lege yntinsiteit is yn dizze hâlding lang fol te hâlden. Dat hat der ek mei te krijen dat manlju, as se op 'e side lizze, minder maklik ta in orgasme komme kinne. Leppeltsje-leppeltsje as sekshâlding kin de foarkar hawwe fan partners dy't krekt wekker wurden binne of tige wurch binne. It is ek in goede posysje foar seksuele omgong as de frou swier is, mei't yn dizze hâlding alhiel gjin druk op har ûnderliif útoefene wurdt. Om deselde reden kin it in goede sekshâlding wêze foar lju dy't noch opbetterje fan in sykte of operaasje. In neidiel kin wêze dat de sekspartners inoar net yn it gesicht sjen kinne, en likemin inoars lichem beächtsje kinne. Ek kin de penis by leppeltsje-leppeltsje maklik út 'e fagina of de anus glydzje.
Wrakseljen op de Olympyske Simmerspullen 1936
Deutschlandhalle
De Deutschlandhalle waard yn 1935 boud foar de Olympyske Simmerspullen foar it boksen, Gewichtheffen en Wrakseljen, der wie plak foar 8,630 taskôgers. Tidens de Twadde Wrâldkriich rekke de hal swier skansjearre mar waard nei de oarloch wer wersteld, en brûkt op de manier wêrfoar it ea bedoeld wie. De Deutschlandhalle is yn 2011 ôfbrutsen.
Leppeltsje-leppeltsje
Hâlding by knuffeljen en sliepen
Behalven foar seks is leppeltsje-leppeltsje ek tige geskikt foar net-seksuele foarmen fan yntimiteit, lykas knuffeljen. De beide partners geane dêrby sa ticht mooglik op 'e side tsjininoar oan lizzen en kinne mooglik ek yn dy hâlding sliepe. Dêrby wurdt de efterste partner, dy't mei de foarkant tsjin 'e oare oan leit, oantsjut as de 'grutte leppel', wylst de foarste partner, dy't mei de rêch nei de oare ta leit, de 'lytse leppel' is. Der binne ek minsken dy't in hekel hawwe oan leppeltsje-leppeltsje, benammen om't men as grutte leppel eins gjin romte foar de earm hat oan 'e kant dêr't men op leit. Dy moat ûnder de side fan 'e lytse leppel troch om dy persoan hinne slein wurde, mei as gefolch dat dy persoan derop leit en de earm nei ferrin fan tiid begjint te sliepen. Of oars moat men jin yn in tige ûnnoflik hâlding wringe mei de earm efterút.
Martinus de Boer
Martinus de Boer wie gemeenteûntfanger yn Drachten.
Sette in soad fersen fan syn freon Jan Gelinde van Blom oer op muzyk. As duo hienen se in soad súkses by de jierlikse gearkomsten fan Het Nut. Inkele dêrfan, wêrûnder Ynskje en Oark en It froalike famke, waarden yn 1876 opnomd yn it Frysk Lieteboek.
Mortier
thumb|M224 Mortier 120 mm mortier, KL|thumb In mortier is in stik artillery mei in tige koarte, yn in hoeke fan 45° sette loop. De mortier wurdt ek wol steilbaangeskut neamd, yn kontrast mei flakbaangeskut (it kanon) en krombaangeskut (de houwitser), dy't projektilen yn in rjochtere line ôffjurje.
Lykas by alle wapens dy't net yn in rjochte line sjitte, is de trefwissens fan de mortier beheind, meidat de wyn de baan fan it projektyl sterk beynfloedzje kin.
Skiednis
De mortier is it simpelste geskut fan it slachfjild, en is grif koart nei de útfining fan it buskrûd ûntstien. De namme komt fan it kokenark mei deselde namme (ek wol fizel neamd) dêr't âldere modellen wol wat fan wei hawwe. De mortier is benammen geskikt om op koarte ôfstân tsjin fijanlike troepen te brûken. It is in treflik middel om projektilen oer in muorrre hinne te sjitten. By de belegering fan in festing waard dit wapen troch beide partijen brûkt.
Technyk
Yn syn ienfâldichste foarm bestiet in mortier út in put of yngroeven fet, mei ûnderyn in springlading en dêr boppe in prakke stiennen dy't middels in eksploazje nei foaren smiten wurde. Dit type mortier wurdt ierdmortier, stienmyn of fougas(se) neamd.
Lettere, mear draachbere útfierings hawwe de foarm fan in panne fan jitten metaal, dy't yn in houten frame ophong wie en dêryn in bytsje rjochte wurde koe.
Utfieringen
De moderne mortier hat meast in koarte buis, dêr't it projektyl yn giet, op in flinke stjitplaat dy't de wjerslach opfangt. Bekende mortieren binne:
Creedence Clearwater Revival (album)
Creedence Clearwater Revival is it debútalbum fan Creedence Clearwater Revival. It album waard opnommen fan oktober 1967 oant en mei feberewaris 1968 yn de Coast Recorders studios yn San Francisco en waard trije moanne letter op 28 maaie 1968 útbrocht.
Abraham Storck
Hy wie de jongste soan fan de faaks út Dútslân wei kommende skilder Johannes Sturckenburgh (1603-nei 1663) en de jongste broer fan Johannes Storck (1629/1630-1673) en Jacobus Storck (1641-nei 1692). Yn 't earstoan wie er by syn heit yn it atelier. Syn earste ûndertekene wurk soe lykwols al fan 1666 datearje. Nei it ferstjerren fan syn âldste broer, yn 1673, fêstige er him as selsstannich skilder yn Amsterdam.
Kenneth I fan Skotlân
Kenneth I (Midsiuwsk Skotsk-Gaelysk: Cináed mac Ailpín; modern Skotsk-Gaelysk: Coinneach mac Ailpein; anglisearre foarm: Kenneth MacAlpin; Iona, 810 – Cinnbelachoir, 13 febrewaris 858) wie yn 'e midden fan 'e njoggende iuw kening oer de Pikten. Neffens de leginde soe hy de keninkriken fan 'e Gaelen en de Pikten yn 843 mei geweld gearfoege hawwe om dêrnei de earste kening fan it feriene Skotlân te wurden. Sadwaande waard him letter de postume bynamme an Ferbasach, "de Feroverder", taparte. De wiere tadracht wie nei alle gedachten hiel oars, mar it stiet net yn 'e kiif dat Kenneth mei syn dieden de grûnslach lei foar it lettere Skotske keninkryk.
Komôf
Kenneth waard neffens de tradysje yn 810 berne op it eilân Iona, foar de Skotske westkust. Hoewol't bekend is dat syn heit Alpín mac Echdach wie, is Kenneth syn fierder komôf ûndúdlik. De measte histoarisy akseptearje noch altyd it tradisjonele ferhaal dat er, alteast oan syn heitekant, ôfstamme fan 'e Gaelyske bewenners fan it keninkryk Dalriada, yn wat tsjintwurdich noardwestlik Skotlân is. Unbekend is oft en sa ja, hoe't er besibbe wie oan oare keningen fan Dalriada en de Pikten.
Regear
Neffens de (folle letter gearstalde) Kronyk fan 'e Keningen fan Alba waard Kenneth kroane ta kening fan Dalriada twa jier foàr't er kening fan 'e Pikten waard, dus yn 841. Dat wurdt lykwols net troch in protte histoarisy foar wier oannommen, mei't der nei Kenneth syn dea in proses fan mytefoarming oangeande syn persoan op gong kaam. Dêrby begûnen auteurs lykas Giraldus Cambrensis en George Buchanan op in stuit eleminten te betinken of sels stikken fan folslein oare ferhalen oer te nimmen en oan 'e skiednis fan Kenneth MacAlpin ta te foegjen. Pas oan 'e ein fan 'e njoggentjinde iuw begûn de Skotske skiedkundige William Forbes Skene datoangeande regaad te meitsjen, en waard alle ûnûnderboude opskik oan kant reage sadat de keale en seldsume feiten oer Kenneth bleatlein waarden.
Doe kaam oan it ljocht dat, oars as dat de leginden oer Kenneth hawwe woene, hy it keninkryk fan 'e Pikten net fan bûtenôf ferovere hie, mar dat er ynstee in rjochtlike troanopfolger wie. Men tinkt no dat de opfolging by de Pikten troch de mem rûn, eat dat al troch de Midsiuwske skiedskriuwer Beda beweard waard, en dat ek de iennichste manear is om 'e keningslisten fan 'e Pikten, sa't dy jûn wurde yn 'e Piktyske Kronyk, begryplik te meitsjen. Nei alle gedachten moat de mem fan Kenneth dus in Piktyske prinsesse west hawwe, fia wa't er de Piktyske troan urf. Under de Piktyske kenings binne sûnt men ta dizze konklúzje kommen is, oare Gaelen identifisearre, lykas Konstantyn en Óengus II, en ek Angelen lykas Talorgan I, en Brytoanen lykas Bridei III.
Sadwaande kin Kenneth syn troansbestiging pleatst wurde yn it ramt fan 'e ûndergong fan 'e foargeande Piktyske dynasty, dy't Fortriû, it lân fan 'e Pikten, twa oant fjouwer generaasjes lang dominearre hie. Doe't kening Uen (Skotsk-Gaelysk: Eóganan mac Óegusa), dy syn broer Bran, de skimige Áed mac Boanta "en hast wol ûntelbere oaren" yn 839 omkamen by in fjildslach tsjin 'e Wytsingen, rekken de Pikten yn ien klap suver harren hiele hegerein kwyt. Fan gefolgen waard neitiid, alteast neffens de keningslisten fan 'e Piktyske Kronyk, troch fjouwer pretendinten om 'e troan fan Fortriû striden, wêrfan't Kenneth úteinlik as oerwinner út 'e bus kaam.
Hoewol't syn regear ornaris fanôf 843 datearre wurdt, fersloech Kenneth nei alle gedachten pas yn 848 syn lêste rivaal. En ek al wurdt er tradisjoneel beskôge as de earste kening fan Skotlân, ek dat is eins in misfetting. Feitliks neamde er himsels nea kening fan Skotlân, en der wiene noch fjouwer Piktyske kenings (of alteast monargen dy't har "kening fan 'e Pikten" neamden) nei him, oant syn pakesizzer Donald II himsels yn 889 as earste "kening fan Skotlân" neamde. Oer it regear fan Kenneth is eins mar in hiel lyts bytsje bekend. Hy liet yn 849 it stoflik omskot fan 'e Ierske sindeling Kolumba, dy't it kristendom yn Skotlân yntrodusearre hie, oerbringe fan it eilân Iona nei it Relikwarium fan Monymusk, te Dunkeld. Fierders foel er neffens de Kronyk fan 'e Keningen fan Alba seis kear it troch Angelsaksen bewenne súdeasten fan it tsjintwurdige Skotlân binnen, dêr't er Melrose ferovere en Dunbar platbaarnd hawwe soe. Ek soene yn syn tiid de Wytsingen djip yn it lân fan 'e Pikten trochkrongen wêze mei harren plondertochten.
Under it regear fan Kenneth setten har ek almar mear Noarske kolonisten nei wenjen yn 'e rânegebieten fan Skotlân, lykas op 'e Orkney- en Sjetlâneilannen, de Hebriden en it eilân Man, mar ek yn Caithness, Ross en Sutherland, yn it noarden fan it Skotske fêstelân. Oare fêstigingsgebieten foar fral Deenske kolonisten wiene Kumbria en noardeastlik Ingelân. Dêrtroch waarden de ferbinings mei Ierlân dreger makke, en dy mei Ingelân en it Jeropeeske fêstelân suver trochsnien. Fan gefolgen waarden de ûnderlinge bannen tusken de Pikten en Gaelen oanhelle en fuortsterke, in oanhâldend proses dat in heale iuw letter ta it wiere ûntstean fan in feriene Skotlân liede soe. Sadwaande kin men dus stelle dat Kenneth wol deeglik de grûnslach foar it lettere Skotske keninkryk lein hat.
Dea en neiteam
Kenneth MacAlpin stoar op 13 febrewaris 858 oan in tumor te Cinnbelachoir, miskien deunby Scone. Hy waard opfolge troch Donald I. Op 'e tiid fan syn dea hied er teminsten fjouwer bern, twa soannen en twa dochters. Syn soannen wiene Konstantyn I en Aed, dy't letter allebeide kening oer Skotlân wurde soene. Ien fan syn dochters, fan wa't de namme net oerlevere is, wie troud mei Run, de kening fan Strathclyde. Har soan Eochaid soe letter om 'e nocht besykje om 'e Skotske troan te bemachtigjen. Kenneth syn oare dochter wie Máel Muire, dy't mei twa wichtige Ierske kenings út 'e Uí Néill-clan efterinoar troud wie. Har earste man wie Aed Finliath fan 'e Cenél nEógain, oan wa't se de soan Niall Glúndub skonk, de stamheit fan 'e lettere O'Neill-dynasty. Har twadde man wie Flann Sinna fan Clann Cholmáin. Doe't Máel Muire yn 913 stoar, waard har dea optekene yn 'e Annalen fan Ulster, wat doedestiden oangeande froulju mar by hege útsûndering dien waard.
Bonsai
Nije ûntwikkelingen
Neist de klassike, Japanske bonsaifoarmen mei de spesifike, estetyske regels, dogge nije termen lykas potensai, mallsai en snobsai de ronde. Potensai wurdt faak brûkt om in bonsai yn wurding mei oan te tsjutten. Mallsai is in massabonsai dy't mei net te folle tawijing en estetyske kritearia tige goedkeap oanbean wurdt yn supermerken of túnsintra. Snobsai is in oantsjutting foar in djoere bonsai dy't troch rike minsken sûnder greveltsje kennis fan bonsai kocht wurdt en as klearebare dekoraasje en/of statussymboal brûkt wurdt.
Microsoft OneNote
Microsoft Office OneNote, koartsein Microsoft OneNote, is in notysjeprogramma fan de Microsoft Office-famylje, wêrfan't de oarspronklike ferzje datearret fan 2003. Ferzje 2007 fan OneNote hat û.o. in snelle sykfunksje ynboud dêr't ferskate seksjes, seksjegroepen en notysjeblokken mei trochsocht wurde kinne.
Werchojansk
thumb|125px| Stedswapen Werchojansk (Russysk: Верхоянск) is de lytste stêd fan Ruslân, en leit yn de autonome republyk Jakoetsje. It foarmet ûnderdiel fan de oeloes Wrchojanski en foarmet in gorodskoje poselenieje hjirbinnen. De stêd leit oan de Jana tichtbyde Noardpoalsirkel op sa'n 675 kilometer fan Jakoetsk en 72 kilometer ten súdwesten fan it oeloessintrum Batagaj.
De stêd hie 1.434 ynwenners by de Russyske folkstelling fan 2002. De namme stêd fertsjinnet it allinnich troch har histoarje.
Skiednis
thumb|250px|Fleanfjild Werchojansk Yn 1638 waard een winterdelsetting troch Kozakken stifte op 90 kilometer fan de hjoeddeiske stêd. Yn 1775 waard it folslein ferpleatst nei de lofterouwer fan de Jana om it ynjen fan hûdebelestingen (jasak) in stik makliker te meitsjen. Doe kaam Werchojansk op syn hjoeddeistige plak te lizzen. It krige de steatus fan stêd yn 1817. Tusken 1860 en 1917 waard it benammen brûkt as polityk ferbanningsoarde. Om it plak waard yn 1922 fochten troch bolsjewiken en mensjewiken. De Reade Legersoldaten dyt hjir sneuvelen waarden hjir begroeven yn in massagrêf.
Ekonomy
De ekonomy fan it plak is rjochte op de lânbou mei ûnder oare in hynstefokkerij en in rindierhâlderij. De stêd is in sintrum foar de boskbou yn de omjouwing en hat in rivierhaven. DeEr binne ek in soad pelsjagers.
Klimaat
Werchojansk is bekend troch de ekstreem lege wintertemperatueren dy't der hearskje. Sa is de gemiddelde jannewaristemperatuer hjir -47°C en de gemiddelde jiertemperatuer -15,3°C. It lweit yn it kâldste gebiet fan it noardlik healrûn. De wynsnelheid bedraacht gemiddeld 1,3 m/sek. en de relative loftfochtichheid 69%.
It temperatuerferskil tusken winter en simmer is op mar in pear plakken grutter as yn Werchojansk. It kin oprinne ta mear as 100°C ferskil, want it waarmterekôr wie 38,0°C op 20 juny 2020.
Gewoane tastân
De gewoane tastân fan in stof is de tastân fan dy stof by keamertemperatuer. Dit is meastentiids ien fan de folgjende:
Bombarje
Bombarje wie in Frysktalige punk- en rockband. De band sette útein yn 1990, mar yn 1997 waard besletten om der mei op te hâlden. Yn 2001 kaam Bombarje noch efkes werom mei in optrêden op it Lytske Aaipop.
De band is ûnder oare ferneamd fan twa ferskes foar de Fryske ferzje fan de Kameleon-film (Kameleon Sjocht Yn It Waar), wêrûnder it iepeningsnûmer Pyt.
List fan planetoïden 28901-29000
Dit is in list fan planetoïden 28901-29000.
Lycksele (gemeente)
Gemeente Lycksele (Sweedsk: Lycksele kommun) is in gemeente yn Västerbottens län yn it noarden fan Sweden. De gemeente falt ûnder it lânskip Lappland en hat 12.257 ynwenners (2017). It haadplak fan de gemeente is Lycksele.
Universiteit fan Cambridge
De universiteit fan Cambridge is in universiteit yn de Ingelske stêd Cambridge. It is de twads-âldste universiteit yn de Ingelsksprekkende wrâld (nei de Universiteit fan Oxford), en de sânde nei âldens yn de wrâld.
Skiednis
De universiteit fan Cambridge waard yn 1209 stifte troch gelearden út Oxford, wierskynlik studinten dy't it net fine koenen mei de pleatslike befolking; dat harren besluten die om te ferfarren. De Universiteit fan Cambridge en de Universiteit fan Oxford wurde tegearre ek wol ynformeel oantsjut mei Oxbridge. Sy hawwe neist oerienkomsten ek in lange skiednis fan rivaliteit.
By gelegenheid fan it 800-jierrich bestean yn 2009 organisearre de universiteit dat jier in rige eveneminten om de universiteit en har meast ferneamde alumni (sa as John Milton, Sir Isaac Newton en Charles Darwin) hinne.
De útjouwerstûke fan de universiteit, de Cambridge University Press, is de âldste printer en útjouwer yn de wrâld en de twads grutte unversiteitsútjouwerij yn de wrâld.
Reputaasje
Op it mêd fan ûnderrjocht hat Cambridge in izersterke reputaasje. Neffens UCAS, it Ingelske systeem foar applikaasje fan studinten, binne Cambridge en Oxford de twa meast selektive universiteiten fan Ingelân. Der is in apart talittingsprogramma foar studinten dy't oan ien fan dy universiteiten studearje wolle.
Dat wurdt wjerspegele yn de kwaliteit fan it ûnderwiis en ûndersyk. Trinity College allinne al hat 36 Nobelpriiswinners ûnder har âld-studinten. In hiel Frankrijk binne dat sa'n 50. De hiele Universiteit fan Cambridge hat 65 Nobelpriiswinners opsmiten, mear as hokker oare universiteit yn de wrâld ek.
Yn ranglisten fan de Britske oerheid út 2001 en 2008 waard Cambridge beide kearen oantsjut as de bêste universiteit fan Ingelân. De "Times Higher Education ranking" foar de bêste universiteiten fan de wrâld, sette Cambridge yn 2009 op it twadde plak, nei de yn it Amerikaanske Cambridge húsmanjende Harvard-universiteit.
De kolleezjes
thumb|260px|Sicht op Clare College en King’s College Chapel thumb|260px|Sicht op Trinity College, Gonville and Caius College, Clare College en King’s College Chapel thumb|260px|Fakulteit Godgeleardens
thumb|center|800px| Great Court fan 'Kings College
Bernlef (brassband)
Bernlef is de namme fan de kristlike brassband fan Noardburgum, oprjochte yn 1946.
De leden fan de band komme benammen fan Noardburgum en omlizzende doarpen. De muzyk fan de brassband is yn dit doarp te beharkjen tidens û.o. tsjerketsjinsten en it jierlikse donateurskonsert. Bûten it doarp docht Bernlef mei oan konkoersen en festivals; lykas de Nederlânske Brassband Kampioenskippen, it Gouden Spikerfestival en Brassband Festival Fryslân.
De dirigint fan de brassband is sûnt oktober 2011 Theun van Leijen. Earder wie Hille van Hijum dirigint.
Keppeling om utens
Brassband Bernlef
Keunstdûken op de Olympyske Simmerspullen 2012
200px|thumb|right|200px|It Olympysk Swimbad fan Londen 2012
De Olympyske Simmerspullen 2012 fan de XXXe Olympiade waarden fan 27 july oant en mei 12 augustus 2012 hâlden yn Londen, de haadstêd fan Grut-Brittanje. Londen wie de earste stêd dy't foar de trêde kear de Spullen organisearje mocht. Earder hiene de Spullen fan 1908 en 1948 dêr ek plak. It keunstdûken hie plak yn it London Aquatics Centre.
Medaljespegel
De top-10 fan lannen dy't medaljes wûn ha by it Keunstdûken tidens de Olympyske Simmerspullen 2012
Seelân
300px|thumb|Seelân (2019)
Bert en Ernie
Ernie waard oarspronklik spyle troch Jim Henson; Bert waard oarspronklik spile troch Frank Oz.
Seelân
Seelân (Nederlânsk: Zeeland) is in provinsje fan Nederlân, dy't as sadanich bestiet sûnt 1814. It hat ynwenners (, boarne: CBS), en in oerflak fan 3404,03 km².
Geografy
Seelân leit yn it súdwesten fan Nederlân en leit yn it westen oan 'e Noardsee. Seelân grinzet yn it noarden oan Súd-Hollân, yn it easten oan Noard-Brabân en yn it suden oan de Belgyske provinsjes East-Flaanderen en (foar in lyts diel) West-Flaanderen.
Bert en Ernie
Sesamstraße
Seelân
Geografy
De provinsje bestiet foar in grut part út skiereilannen. Dêrtusken lizze de seeearmen de Westerskelde, de Easterskelde en de Grevelingenmar. Seelân bestiet út de regio's Toalen, Sint-Filipslân, Skouwen-Duvelân, Noard-Bevelân, Súd-Bevelân, Walcheren en Siuwsk-Flaanderen.
Yn 'e agraryske sektor spilet de ikkerbou de grutste rol, folge troch de fruit- en blommetylt. Oan 'e Noardseekust lizze de dúngebieten, fierders bestiet Seelân foar it grutste part út klaaigrûn. Yn it suden fan Siuwsk-Flaanderen lizze de sângrûnen. Yn it suden fan de provinsje lizze de natoergebieten it Ferdronken Lân fan Saaftinge en It Swin.
Skiednis
thumb|left|Kaart fan Seelân troch [[Joan Blaeu út 1643]] Seelân waard al foar de tiid fan de Romeinen bewenne. Ut dy tiid stamme ek de bylden fan û.o. de godinne Nehalennia, dy't troch fiskers út Easterskelde opfiske binne.
Sûnt de midsiuwen is de striid tsjin it wetter en rede tried troch de skiednis fan Seelân. Oanwinning en ferlies fan lân wiskelen elkoar ôf. Benei de heule provinsje (útsein de dunestreek) leit op of ûnder seenivo. It lânskip is in lapetekken fan polders en diken. De geografy fan Seelân is yn de rin fan de tiid bot feroare. De protte lytsere eilannen binne stadichoan oan elkoar fêstgroeid ta de gruttere (skier)eilannen fan no. Guon eardere gebieten stean no ûnder wetter (û.o. it Ferdronken Lân fan Saaftinge en it Ferdronken Lân fan Súd-Bevelân).
Yn de 16e en 17e iuw hat Seelân, lykas Hollân, in grutte bloeiperioade meimakke. Siuwske stêden sa as Middelburch, Flissingen, Sieriksee en Feere, spilen doe - as ynternasjonale havenstêd - in rol fan belang yn de Lege Lannen. Middelburch wie oant de ein fan de 16e iuw de grutste keapstêd fan de Noardlike Nederlannen en oant en mei it tredde fearnpart fan de 17e iuw, mei 27.000 oant 30.000 ynwenners, de - op fjouwer nei - grutste stêd (grutter as De Haach en Utert) fan it lân. Nei Amsterdam wie Middelburch, oant de ein fan de 17e iuw ta, de grutste havenstêd fan de Republyk. Yn Middelburch wie de Admiraliteit fan Seelân festige. As VOC-stêd hie Middelburch (Keamer fan Seelân) heal safolle macht as Amsterdam; Middelburch wie lykwols like wichtich as de fjouwer oare VOC-stêden: Delft, Inkhuzen, Hoarn en Rotterdam by elkoar.