cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Eerste Nederlandsche Vliegvereeniging
In pear moannen letter, yn novimber, iepene de firma Verwey & Lugard syn fleanskoallen op fleanbasis Soesterberg en op fleankamp Ede.
Yn 1911 waarden de earste Nederlânsk fleanbrevetten útrikt oan Adriaan Mulder, Henri Bakker en Jan van Bussel (wier namme Joseph Maurer). Letter folgen Heinrich van der Burg (nr. 6) en Frits Bahle (nr. 5). Heinrich waard ynearsten haadkonstrukteur, helle syn fleanbrevet en waard direkteur as opfolger fan Lütge. Ek Frits Bahle begûn as konstrukteur en boude in Blériot XI foar de ENV.
Yn 1913 waard it fleanfjild oernaam troch de Loftfeartôfdieling en kaam der in ein oan oan de ENV.
PC 2016
De PC fan 2016 waard op woansdei 3 augustus ferkeatst. De 163ste edysje waard ferkeatst op in reinige dei, en de winners wienen Jan-Dirk de Groot, Renze Pieter Hiemstra en Hans Wassenaar.
It Lotsjen
De lotting hie as risseltaat dat de beste partueren wol aardich ferdield sieten. Allinne de bruorren Taeke en Bauke Triemstra moasten fuortendaliks yn de earste omloop tsjin elkoar.
Earste List
De partij wêr't de measte belangstelling foar wie, wie fansels dy fan Gert-Anne van der Bos mei Taeke Triemstra tsjin it partuer fan Bauke Triemstra. Meidat opslagger Gert-Anne it perk net fine koe en it partuer fan Bauke Triemstra degelik keatste mei foaral in goeie foarynse Dylan Drent moasten de winners fan 2015 al yn de earse omloop belies jaan. Dat wie wol in sneu ôfskie fan Daniël Iseger dy't syn lêste PC keatste.
Kening PC 2016
Hans Wassenaar waard útroppen ta kening fan dizze PC.
Oerbefelhawwer
In oerbefelhawwer of opperbefelhawwer is dyjinge dy't de heechste lieding hat oer alle striidkrêften, mei lânmacht, loftmacht en marine ynbegrepen. Yn guon lannen is de steatshaad de oerbefelhawwer, sa as bygelyks de presidint fan de Feriene Steaten, dy't it oerbefel oer de Amerikaanske striidkrêften hat. Yn Nederlân hat it regear it oerbefel en dy stelt in bepaald persoan oan as oerbefelhawwer, sa as dat barde foar de Twadde Wrâldkriich doe't generaal Winkelman it oerbefel oer alle Nederlânske striidkrêften krige. Ek kin immen it oerbefel hawwe oer ferskate striidkrêften dy't meiïnoar oplûke, sa as yn Operaasje Overlord dy't ûnder it oerbefel fan generaal Dwight D. Eisenhower stiene. De oerbefelhawwer is dus in autoriteit mei de heechste kommando's en dy beskikke almeast oer in grutte stêf, dy't him dwaande hâldt mei it útfieren, mar ek mei it meitsjen fan belied.
Nederlân
thumb|150px|It [[Keninklik Distinktyf, dat troch kening Willem-Alexander droegen wurdt wannear't er in militêr uniform draacht]] Yn de Nederlânske Grûnwet stiet, yn artikel 97, dat it "regear it oerbefel oer de striidkrêften hawwe sil". Yn Artikel 42 stiet dat it regear út de monarch en de ministers bestiet en dat allinnich de ministers ferantwurdlik binne foar it hanneljen fan it regear. Yn Artikel 45 stiet fierder noch dat de ministers it grûnwurk lizze fan in kabinet, dat foarsitten wurdt troch de minister-presidint, mei de "autoriteit dy't it belied fan it regear bepaalt".
Foar in grûnwetswiziging yn 1983 stie der noch yn: "De Kening sil it oerbefel oer de striidkrêften hawwe". Dat betsjutte lykwols net dat er sels de lieding joech. It regear joech generaal Winkelman it oerbefel fan alle striidkrêften yn de Twadde Wrâldkriich.
De minister fan Definsje hat ynearsten de ferantwurdlikens foar it leger, dat offisjeel in ûnderdiel fan it Ministearje fan Definsje útmakket. De Kommandant fan de Striidkrêften is de offisier mei de heechste rang en tsjinnet as in tuskenpersoan tusken de minister fan Definsje en it leger en draacht dêrmei ferantwurdlikens foar de minister fan Definsje op it mêd fan militêr-strategysk plannen, operaasjes en it ynsetten fan it leger.
Bûnsrepublyk Dútslân (1956 oant hjoed-de-dei)
thumb|Nije rekruten foar de Bûnsdei, foar't se de eed fan de Bundeswehr ôflizze. Nei it beruchte weromtinken fan it Prusysk militarisme en Nazy-Dútslân yn de 20e iuw, leit Dútslân hjoed-de-dei de neidruk op it leger as in ûnderdiel fan de parlemintêre demokrasy. Doe't West-Dútslân yn 1955 lid fan de NAFO waard, waard it lân fannijs militarisearre en waard de Grûnwet foar de Bûnsrepublyk Dútslân yn 1956 wizige oangeande konstitúsjonele bepalings foar de lieding fan de striidkrêften.
It pleatsen fan it oerbefel streekrjocht ûnder de ferantwurdlike minister is yn tsjinstelling ta de lange Dútske tradysje dat de steatshaad it oerbefel hie, sa as ûnder it Dútske Keizerryk en de Weimarrepublyk. Men fynt dat yn in parlemintêre demokrasy de kontrôle by de Bûnsdei lizze moat en troch it ûnder de ferantwurdlike minister te pleatsen, ynstee fan ûnder de Bûnskânselier, betsjut dat it leger as in ûnderdiel fan alle ferantwurdlikens fan it regear sjoen wurdt. Dat ta tsjinstelling fan eartiids doe't it leger in selsstannige ienheid fan it boargerlik bestjoer wie, en it dus as in steat yn in steat hannele. Sels yn de Weimarrepublyk waard war dien (it Ebert-Groener-pakt) en hâld it leger bûten politike kontrôle. Ek de ferkiezing fan Paul von Hindenburg as Rykspresidint yn 1925 mei syn kamarilla en Kurt von Schleicher diene der net folle oan dat te feroarjen.
East-Dútslân (1960-1990)
De fertsjintwurdiging fan de Dútske Demokratyske Republyk (DDR), de Folkskeamer, stelde op 13 febrewaris 1960 de "Wet foar it foarmjen fan de Nasjonale Definsjerie " op dy't in rie gearstalden dy't út in foarsitter en op syn minst 12 leden bestie. Dat waard yn april 1968 yn de Grûnwet fan de Dútske Demokratyske Republyk opnommen. De Nasonale Definsjerie hie it oerbefel oer de Nationale Volksarmee en de foarsitter fan de rie, ornaris de sekretaris-generaal fan de hearskjende Sosjalistyske Ienheidsparty fan Dútslân, waard as de oerbefelhawwer fan de DDR sjoen.
Baku City Circuit
It Baku City Circuit is in strjittesirkwy by de Azadliq Square, Bakû yn Azerbeidzjan.
It 6 km lange sirkwy waard iepene yn 2016; foar de Formule 1 op 19 juny 2016 waard dêr de Grutte Priis Formule 1 fan Jeropa ferriden. Fanôf 2017 waard de Grutte Priis Formule 1 fan Azerbeidzjan dêr geregeldwei organisearre.
Oerbefelhawwer
It Dútske Ryk (foar 1945)
thumb|[[Werner Blomberg (lofts) dy't Adolf Hitler groetet op de Rykspartijdei yn 1937 yn Neurenberch.]] Yn it Keninkryk Prusen, it Dútske Keizerryk, de Weimarrepublyk en Nazy-Dútslân wie de steatshaad de oerbefelhawwer fan de striidkrêften. Dat wiene oant 1918 de kening fan Prusen, dy't nei 1871 de keizer fan Dútslân waard (ûnder de grûnwet fan respektivelik it keninkryk Prusen en it Dútske Keizerryk). Under de Weimarrepublyk, neffens de Weimargrûnwet, wie dat de Rykspresidint en fan 1934 oant 1945 wie de Führer de Oberbefehlshaber fan de striidkrêften.
Under de steatshaad hie eltse militêre ôfdieling (Teistreitskraft) syn eigen haad dy't streekrjocht ferantwurdlikens droech oan de steatshaad en dy't yn syn ôfdieling de heechste rang hie; yn it Ryksleger (Reichswehr) de Generalfeldmarschall en yn de Ryksmarine (Reichsmarine) de Großadmiral.
Nei't Rykskânselier Adolf Hitler nei it ferstjerren fan Rykspresidint Paul von Hindenburg, dy syn taak as Führer oernaam, stelde er yn 1935 syn kriichsminister Generalfeldmarschall Werner von Blomberg oan as oerbefelhawwer fan de Wehrmacht. Lykwols yn 1938 nei de Blomber-Fritsch-Affêre hefte er dy titel en de ministerspost op en naam sels it oerbefel oer de Wehrmacht oer. De ministerspost waard de facto troch de Oberkommando der Wehrmacht, dy't troch Generalfeldmarschall Wilhelm Keitel laat waard, oernommen oant de Dútske oerjefte yn 1945.
Potmargesône
Potmargesône is in wenwyk yn de stêd Ljouwert en hat ynwenners (, boarne: CBS).
Oerbefelhawwer
Feriene Steaten
Neffens Artikel II, Seksje 2 en Klausule I fan de Grûnwet fan de Feriene Steaten is de presidint de "oerbefelhawwer (Commander in chief) fan it leger en de marine fan de Feriene Steaten en fan de milysje fan ferskate steaten, wannear't se oproppen wurde foar tsjinst foar de Feriene Steaten". Sûnt de National Security Act fan 1947 wurde der alle Striidkrêften fan de Feriene Steaten mei bedoeld. De rangen fan de Amerikaanske striidkrêften hawwe harren oarsprong yn de Britske militêre tradysjes, mei de presidint dy't it oerbefel hat, mar gjin offisjele rang en dus syn boargerlike status hâldt. It is lykwols net alhiel wis hoefolle foech de presidint neffens de grûnwet presys hat. Guon kearen joech it Kongres de presidint wiidweidich foech, wylst oaren dat foech besochten te beheinen.
De steaten
Yn de steaten tsjinnet de gûveneur as oerbefelhawwer fan de Nasjonale Garde en de Steatsgarde.
Potmargesône
De Potmargesône bestiet út njoggen buerten: Achter de Hoven, Huzum-Badwei, Huzum-Bornia, Huzum-Doarp, Huzum-Sixma, Oranjewyk, Skipsbuert, Tulpeburch en Wielenpôle.
Yn 2018 waarden fiif âlde wiken gearfoege yn de wyk Potmargesône:
Lomma
Lomma is in plak yn de gemeente Lomma yn it lânskip Skåne yn Sweden.
Sport en ferdivedaasje
Lomma hat in drok besocht sânstrân. Dêr is Kopenhagen, de Öresundbrêge en de wolkekliuwer Turning Torso goed te sjen. De jachthaven wurdt fral brûkt troch de eigen ynwenners. Fierders is der in kemping en in minygolfbaan.
Lomma hat de folgjende sportferienings:
Sânglêspuzel
In sânglêspuzel of sânrinnerpuzel is in wurdpuzel yn de foarm fan in sânglês.
De antwurden fan de omskreaune wurden moatte dêrby ynfold wurde yn in diagram. Elk yn te foljen wurd bestiet út de hutsele letters fan it foarôfgeande wurd yn it diagram, plus of min ien letter. Sânglêspuzels binne besibbe oan anagrampuzels dêr’t ek mei letters hutsele wurde moat.
In dûbele sânglêspuzel, mei twa yn elkoar skode sânrinners, wurdt om de fjouwer 'wjukken' ek wol tsjaskerpuzel neamd.
Jill Kelly
Jill Kelly, echte namme: Adrianne Diane Moore (Pomona (Kalifornje), 1 febrewaris 1971), is in rêstend Amerikaansk neakenmodel, stripper, pornografysk aktrise, pornoregisseur, pornoprodusinte en mainstream-aktrise, wa har artystenamme oft ek wol (mis)stavere wurdt as Jill Kellie of Jill Kelley, en dy't yn it begjin fan har karriêre ek wol gebrûk makke fan 'e artystenammen Jill Kennedy, Jill Roberts, Calista Jammer, Calista J., Calista Jay, Seth Damian, Seth Damien en Adrian.
Pornokarriêre
Jill Kelly is hikke en tein yn Pomona, in foarstêd fan Los Angeles, yn 'e steat Kalifornje. Doe't se fyftjin jier wie, begûn se as stripper te wurkjen yn 'e Babydolls-stripklub yn Pomona, wêrby't se gebrûk makke fan in ferfalske identiteitsbewiis. Nei't se it útmakke hie mei har doetiidske freon, ferrette dy har wiere âldens oan 'e klubeigner, dy't har dêrop ûntsloech. Yn 1989, doe't se achttjin wie, kearde se werom by Babydolls, dêr't se har tsjin dy tiid net iens mear werom koene. Letter die se live-seksshows yn it O'Farrell Theatre yn San Fransisko mei Tiffany Million, en yn 1993 giene se tegearre nei Las Vegas ta, yn 'e steat Nevada, dêr't doe de útrikking fan 'e AVN Awards holden waard.
Troch kontakten dy't Kelly dêr opdie, rekke se behelle yn 'e Amerikaanske pornoyndustry, en datselde jiers noch makke se har debút yn har earste pornografyske film. Yn har trettjin jier duorjende karriêre as pornoaktrise spile Kelly yn likernôch 540 pornofilms, û.m. foar sokke foaroansteande labels as VCA Pictures, Vivid Entertainment, Elegant Angel, Sin City en Wicked Pictures. Dêrmei wûn se trije AVN Awards (de Oskars fan 'e pornowrâld), en boppedat waard se yn 2003 ynhuldige as lid fan 'e AVN Hall of Fame. Njonken har aktearen wie Kelly ek wurksum as regisseur en produsinte. Yn totaal regisearre se likernôch 50 films, gauris foar har eigen produksjebedriuw Jill Kelly Productions (JKP), dat se yn 1998 oprjochte. Yn 2005 frege JKP fajisemint oan, koart nei't Kelly der mei spul wei rekke wie. Yn 2002 kundige Kelly oan dat de film 100% Jill har lêste optreden as aktrise wêze soe, mar it oare jiers makke se in comeback, en úteinlik wie it pas yn 2006 dat se har foargoed en hielendal út 'e pornoyndustry weromloek.
Mainstream-karriêre
Njonken har pornokarriêre hie Kelly ek ferskate roltsjes yn mainstream-films, te begjinnen mei de aksje-aventoerefilm The Roller Blade Seven, út 1991, fan regisseur Donald G. Jackson en produsint Scott Shaw. Neitiid ferskynde se noch ferskillende oare kearen yn films fan Jackson en Shaw. Ek hie se roltsjes yn 'e komeedzje Orgazmo, fan Matt Stone, út 1997, en yn it sportdrama He Got Game, fan Spike Lee, út 1998.
Priveelibben
Jill Kelly hat teminsten trijeris troud west, alle trije kearen mei kollega-pornoakteurs. Fan 1993 oant 1995 wie se troud mei Cal Jammer; fan 2000 oan 2002 mei Julian; en fan 2003 oant 2004 mei Corey Jordan. Cal Jammer mette Kelley yn 1993 op 'e útrikking fan 'e AVN Awards yn Las Vegas, en se troude in moanne letter al mei him. Yn 1995 skiede se mei him fan tafel en bêd, om't er har ûntrou wie (dat wol sizze, los fan syn porno-optredens). Jammer fette dat net goed op, en die himsels op 'e dyk foar Kelly har hûs mei in fjoerwapen tekoart. Kelly har houliken mei Julian en Jordan einigen allebeide yn in skieding.
Drensteinfurt
Drensteinfurt (Nederdútsk: Stewwert) is in plak yn de Dútske dielsteat Noardryn-Westfalen, yn it Kreis Warendorf. It plak leit sa'n 15 km benoarden Hamm en 20 km besuden Münster oan de rivier de Werse.
De lettere biskop Bernhard von Galen waard op 12 oktober 1606 yn Drensteinfurt berne. Hy is yn Nederlân bekend as Bommen Berend.
Drensteinfurt hat trije distrikten:
Ryksdeibrânferoardering
thumb|Ryksdeibrânferoardering fan 28 febrewaris 1933 thumb|De lêste útjefte fan it blêd Das Andere Deutschland, dêr't it ferbod fan de plysje neffens de Ryksdeibrânferoardering yn oankundige waard De Ryksdeibrânferoardering (Dútsk: Reichstagbrandverordnung) of folút Feroardering fan de Rykspresidint ta Beskerming fan Folk en Steat (Verordnung des Reichspräsidenten zum Schutz von Volk und Staat) wie in feroardering op 28 febrewaris 1933, dy't ynsteld waard nei oanlieding fan de Ryksdeibrân in dei earder. De Nederlânske kommunist Marinus van der Lubbe waard troch de nazys dêrfan beskuldige en hy soe help fan de kommunisten krigen hawwe. De feroardering stelde wichtige boargerrjochten, sa't dy yn de Grûnwet fan Weimar steane, bûten wurking. De nazys koene dêrtroch harren politike tsjinstanners oppakke en publikaasjes, dy't tsjin it nasjonaalsosjalisme rjochte wie, ferbiede. Dizze feroardering wurdt mei de Machtigingswet fan 24 maart 1933 sjoen as in stap nei de ein fan de demokrasy fan de Weimarrepublyk en de folsleine machtsoername troch Adolf Hitler.
Eftergrûn
Neffens artikel 48 fan de grûnwet fan Weimar hie de Rykspresidint de mooglikheid in feroardering út te skriuwen. Yn de tiid fan de Weimarrepublyk barde dat ferskate kearen, doe't it regear it net iens wurde koe. Op 30 jannewaris 1933 waard Hitler ta Rykskânselier beneamd troch rykspresidint Paul von Hindenburg. Hitler trúnde by Von Hindenburg oan de Ryksdei te ûntbinen en skriuw nije ferkiezings út foar 5 maart 1933. In lytse moanne letter wie der in brân yn de Ryksdei, seis dagen foar de ferkiezings. De nazys joech de KPD, de Kommunistyske Party fan Dútslân de skuld fan de brân en beskuldigen hja derfan dat hja in revolúsje oan it tarieden wiene. Mei de feroardering koe Hitler de kommunisten oanpakke.
Gefolgen
De feroardering beheinde de persoanlike frijheid, frijheid fan it uterjen fan de miening en de parse en de frijheid fan ferienings en gearkomsten. Ek yngrepen yn it brief-, post-, tillegraaf- en tillefoangeheim, befellen ta hûssiking, ynbeslachnamen en eigendomsbeheinings waarden tastean. Dat wie dien út namme fan it beskermjen fan it folk en de steat. De feroardering waard tekene troch Von Hindenburg, Hitler, de minister fan ynlânske saken Wilhelm Frick en de minister fan jústysje dr. Franz Gürtner. Troch in soad propaganda besochten de nazys stipe fan it folk te krijen dat hja de ienheid fan it folk bewarje soene. De NSDAP fan Hitler krige lykwols net de absolute mearderheid by de ferkiezings. Mar mei stipe fan de konservative Dútsk Nasjonale Folkspartij en de katoliken fan de Dútske Sintrumpartij koe hij op 24 maart 1933 de Machtigingswet (1933) dertroch krije. Dêrmei koe it regear wetten meitsje bûten de Ryksdei om. Dat makke it paad frij foar totale diktatuer.
Pieter Bast
Pieter Bast (Antwerpen, om 1550 – Leien, 17 maart 1605) wie in Nederlânske graveur, kartograaf en tekener.
Libben en wurk
Pieter Bast waard yn Antwerpen berne, mar oer syn jonkheid is net folle mear bekend as dat er in bern wie fan Josyntje Plantijn út de ferneamde printersfamylje Plantijn. Op 31 augustus 1601 troude Pieter Bast yn Leien mei Aryaentje Geryt Schaecken. It jier dêrnei kocht er in hûs yn de Lokhorststrjitte njonken de Latynske skoalle. Pieter Bast gravearre kaarten en stedsgesichten fan Nederlânske stêden.
Foar safier bekend is hat er allinnich binnen de Republyk fan de Sân Feriene Nederlannen wenne en wurke, hoewol 't er ek in kaart fan Emden makke hat. Hy wurke ek as lânmjitter en dêrtroch wie er goed op 'e hichte fan ferhâldingen en ôfstannen.
It bekendste wurk fan Pieter Bast is de plattegrûn fan Amsterdam dy't er tekene en gravearre yn 1599. Dy beslacht yn totaal fjouwer blêden en is titele Amstelodamum, urbs Hollandiae primaria, emporium totius Europae celeberrimum. Sûnt 1544 wie der gjin sekuere stedsplattegrûn fan Amsterdam ferskynd, fandêr dat de plattegrûn fan Bast histoaryske betsjutting hat. De plattegrûn ferskynde op 1 oktober 1599 en waard útjûn troch boekhanneler-útjouwer Harmen Allartz of Alardi. De kaart waard ûndertekene mei ''Petr. Bast avimber (i.e. auctor) et sculp(sit) et excudebat'', 1599, wat derop wiist dat Pieter Bast sels ek útjouwer wie.
Pieter Bast makke fierders noch gravueres fan Middelburg, Dordrecht, Ljouwert, Frjentsjer, Emden, Leiden, Utrecht. Hy makke ek gravueres fan histoaryske foarfallen sa as it belis en de ynname fan Nimwegen troch Prins Maurits op 14 oktober 1591, de Slach by Nieuwpoort. Hy arbeide op mei ûnder oaren Floris Balthasars en Johannes Sems.
Hy waard yn Leiden yn de Pieterstsjerke beïerdige.
Possessed
Possessed is in Amerikaanske deathmetalband oprjochte yn 1983 yn San Francisco, en wie ien fan de mear bekende iere pioniers fan deathmetal, tegearre mei Death út Floarida. De band brocht yn 1985 syn debútalbum Seven Churches út. De teksten fan de band gean benammen oer de dea, moard en satanisme. Possessed hat trije studio-albums en trije live-albums útbrocht.
Skiednis
Possessed waard oprjochte yn 1983 mei sjonger Barry Fisk en earder Exodus-bassist Jeff Andrews ûnder de namme Possessed. Wylst it kwartet begûn wie tegearre wat muzyk te skriuwen, kaam it hast alwer ta in ein doe't sjonger Fisk himsels tekoart die, en bassist Andrews der dêrnei foar keas net langer diel te nimmen oan de band yn oprjochting. Underwilens wie bassist en sjonger Jeff Becerra út syn band Blizzard stapt. Nei benadere te wêzen troch gitarist Mike Torrao en drummer Mike Sus, kaam Becerra by Possessed en ferfolle sawol de fakante sang as de bas posysje. De band hie ek in advertinsje set foar in nije gitarist dy't beäntwurde waard troch Brian Montana, en Possessed koe wer fierder.
Yn 1985 brocht de band syn debútalbum Seven Churches út, in album dat hjoed-de-dei sjoen wurd as in metalklassiker. In jier letter waard Seven Churches opfolge troch Beyond the Gates. Dêrnei ferskynde yn maaie 1987 de EP The Eyes of Horror. Dizze EP hie in oar lûd en de teksten as op de albums Seven Churches en Beyond the Gates giene de teksten op die albums benammen oer it satanisme, op dizze EP wiene de satanistiske teksten ôfwêzich. De nûmers hiene ek in mear thrashmetalstyl as de deathmetalklanken fan albums. De EP waard dan ek net goed ûntfongen en de band gie efkes mei skoft. Yn 1989, wie sjonger en bassist Jeff Becerra belútsen by in sjitynsidint en rekke dêrtroch ferlamme fan de mul ôf.
Gitarist Mike Torrao foarme yn 1990 in hiele nije ferzje fan Possessed, naam sels de sang foar syn rekken. En naam yn 1991 in demo mei twa nûmers op. Der waarden ferskate besettingen besocht en yn 1993 waard in demo mei fjouwer nûmers opnommen, mar de band slagge net en waard wer opheft.
Yn 2007 waard oankundige dat Jeff Becerra optrede soe ûnder de namme Possessed op it Wacken Open Air-festival en mei de leden fan Sadistic Intent as band. Nei in Amerikaanske toernee mei Danzig en Marduk kearden Rick en Bay Cortez tegearre mei Ernesto Bueno werom nei Sadistic Intent, wylst drummer Emilio Marquez by Becerra bleau. Yn 2012 begûn Possessed mei it skriuwen fan nij materiaal foar harren earste folsleine studioalbum sûnt Beyond the Gates út 1986. Se spilen live ferskate nije nûmers dy't nei ferwachting op it nije album ferskine soene. It album Revelations of Oblivion waard op 10 maaie 2019 útbrocht, 33 jier nei Beyond the Gates.
Iron Maiden (album)
Iron Maiden is it debútalbum fan Iron Maiden. It album waard opnommen yn desimber 1979 yn de Kingsway studios yn Londen en waard in pear moannen letter op 14 april 1980 útbrocht. It is it iennige album dêr't gitarist Dennis Stratton oan meiwurke hat. Ein 1980 ferliet er de band fanwegen ferskil yn muzikale smaak. Op lettere ferzjes fan it album waard de single Sanctuary as ekstra nûmer taheakke.
Superheld
In superheld (Ingelsk: superhero) is in soarte fan protagonist dy't fan oarsprong benammen yn stripferhalen foarkomt, mar tsjintwurdich ek wol yn op sokke stripferhalen basearre tekenfilms of spylfilms. In superheld kin omskreaun wurde as in heldhaftich personaazje mei boppeminsklike krêften. In froulike superheld wurdt in superheldinne neamd. De earste superhelden ûntstiene yn 'e Feriene Steaten mei de opkomst fan 'e earste strips, yn 'e 1930-er jierren. It tsjinstelde fan in superheld is in supersmjunt (Ingelsk: super villain), in antagonist mei soartgelikense boppeminsklike krêften, tsjin wa't de superheld it opnimme moat.
In faak foarkommend skaaimerk fan in superheld is dat er in dûbellibben liedt, wêrby't er yn syn deistich bestean in ûnopfallende persoanlikheid hat, wylst er him as bestrider fan 'e misdie ferklaait yn in pakje fan lykra of in oar straksittend materiaal dêr't syn spieren troch te sjen binne. Teffens draacht er yn syn heldefoarm yn 'e regel in masker, sadat syn identiteit foar it omsteand laach geheim bliuwt. Superhelden nimme it yn 'e regel op tsjin supersmjunten, rike en tige súksesfolle misdiedigers dy't net selden út binne op 'e oerhearsking fan 'e hiele wrâld en dêrta snoade plannen smeie yn in ferburgen haadkertier.
Foarbylden fan superhelden út stripferhalen binne Superman, Batman, Spider-Man, Captain America, Wolverine, de Green Lantern, de Hulk, de Flash, Iron Man, ensfh. De bekendste superheldinne is Wonder Woman. Personaazjes dy't net út stripferhalen ôfkomstich binne, mar dochs sterk beskate karakteristiken fan superhelden fertoane, binne bygelyks Zorro, Tarzan en Conan de Barbaar.
Slach by de Egadyske Eilannen
De Slach by de Egadyske Eilannen wie in seeslach en de beslissende slach yn de Earste Punyske Oarloch tusken it Kartaachske Ryk en de Romeinske Republyk en einige yn in Romeinske oerwinning. De slach waard op 10 maart 241 f.Kr. útfochten by de Egadyske Eilannen bewesten Sisylje.
Oanrin
Yn de jierren foar de slach wie it reedlik rêstich. De Romeinen wiene net hastich harren float op te helpen dy't skansearre rekke yn de Slach by Drepana en de dêrop folgjende stoarm. Kartago makke lykwols gjin gebrûk fan dy foardiel, om't de kriich almeast hjir en dêr op it lân yn Sisylje útfochten waard. Dêrby makke generaal Hamilkar Barka grutte winsten, sa't Kartago grutte kontrôle oer it eilân krige. Dat wie faaks ien fan de redens dat Rome besleat en help de float fannijs op, om de hearskippij op de see werom te bemachtigjen.
Nei 20 jier fan kriich wie de steatskas sa goed as leech. Rike lju, yn groepen of persoanlik, foar harren heitelânsleafde besleaten finansjeel mei te helpen, fansels mei de garânsje op dat se werombetelle waarden yn it gefal fan in Romeinske oerwinning op Kartago. Dat late ta it in float fan mear as 200 quinquiremes dy't boud en bemanne waarden sûnder oerheidsútjeften.
De nije float wie ree yn 241 f.Kr. Konsul Gaius Lutatius Katulus krige de lieding mei help fan praetor Kwintus Falearius Falto. De skippen wiene folle sterker en ek waarsbestindich boud.
Ek yn Kartago, dêr't men heard hat fan de warberens fan de Romeinen, mar dêr't ek in tekoart oan finansjele middels wie troch 20 jier kriich, waard oan in nije float boud fan 250 skippen, dy't alhiel oerbelêste waarden. Kartago hie gjin ferfierskippen mear en dêrfoar waarden ek kriichsskippen brûkt, dy't folle waarden mei in ûnbedreaune bemanning ûnder lieding fan generaal Hanno de Grutte dy't de Slach by Agrigentum en de Slach by Kaap Eknomus ferlern hie.
De slach
Op 10 maart moarns waaide de wyn yn de rjochting dy't Hanno hawwe woe, en hy joech it befel los te gean. Katulus stie no foar de kar yn de wyn te farren of Hanno frij paad te jaan om Lilybaion befrijen en it oanfierspaad foar Hamilkar frij te stellen. Nettsjinsteande de neidiel dy't Katulus hie, besleat er syn float yn de slachformaasje op te stellen en de Kartagers oan de lea te gean. It wie der op of derûnder foar de Romeinen. De geunstige wyn koe Hanno lykwols net helpe, want hy ferlear de slach. It is net alhiel wis, mar de ûnbedreaunens fan syn bemanning koe der oan bydroegen hawwe. Mear as de helte fan de Kartaachske float waard ta sinken brocht of yn beslach nommen. De rêst dreau fuort, doe't de wyn wer draaide.
Ein fan de Earste Punyske Kriich
Nei de slach sette Katulus mei de blokkade fan Lilybaion troch, en dêrmei waard Hamilkar Barka en syn leger yn Sisylje ôfsnien, dy't fêstige wiene yn de noch pear oerbleaune Kartaachske fêstings dy't der noch oer wiene. Sûnder de middels om in nije float te bouwen en it leger te fersterkjen, joech Kartago de striid op en ûndertekene it Ferdrach fan Lutatius mei Rome, dêr't de Earste Punyske Oarloch mei einige, en dêr't de Romeinen baas waarden yn Sisylje. Trije jier letter anneksearren de Romeinen Sardynje en Korsika om't dy gebrûk makken fan de tastân dêr't Kartago yn de hierlingekriich tangele wie.
Konkoers hippyk
In konkoers hippyk (fan it Frânske concours hippique, "hynstewedstryd") is in wedstrydbarren binnen de hynstesport. Sa'n evenemint bestiet almeast út ferskate ûnderdielen, lykas springen, dressuer en wedstriden en/of shows mei túchhynders. Soms komt ek in gearstalde wedstryd fan 'e mensport oan bod.
Yn ferskate plakken yn Nederlân is it konkoers hippyk in jierliks weromkearend evenemint, dat yn guon gefallen op in lange skiednis fan soms wol mear as hûndert jier weromsjen kin. Yn Fryslân binne yn dit ferbân de wichtichste eveneminten it Konkoers Hippyk Bûtenpost, dat holden wurdt sûnt 1954, en it Konkoers Hippyk Riis, dat weromgiet oant 1945. In oar bekend konkoers hippyk yn Fryslân, Indoor Fryslân yn Ljouwert, waard yn 2007 opdoekt.
Grifformearde tsjerke (Twizel)
De Grifformearde Tsjerke is in tsjerke fan de protestanske gemeente fan Twizel. De twadde tsjerke fan de gemeente is de foarhinne herfoarme Petrustsjerke.
Skiednis
De grifformearde tsjerke fan Twizel waard op 22 april 1889 ynstitútionearre as Nederdútsk-Grifformearde tsjerke. Sûnt 1892 makke de gemeente diel út fan de Grifformearde Tsjerken yn Nederlân. Tegearre mei de wente fan de gemeentearsjitekt baarnde yn 1934 de earste tsjerke fan de grifformearde gemeente op de grûn ta ôf. Foar in nije tsjerke neffens in ûntwerp fan Albert Wiersema waard yn oktober 1934 de earste stien troch dûmny H.J. ten Brink lein.
Op 17 septimber 1945 makke dûmny M.A.J. van Putten en in mearderheid fan de tsjerkeried harren frij fan de synoadebesluten fan 1939-1944. It tsjerkegebou gyng doe oer op de doe ûntstiene Frijmakke Tsjerke en de grifformearden dy't trou bleaune oan de synoade rekken harren gebou kwyt. Tsjintwurdich is dizze yn arsjitektoanysk opsicht opmerklike Rehobothtsjerke yn eigendom fan de Frije Grifformearde gemeente. Foar de synodale grifformearden waard yn 1953 in nije tsjerke boud neffens in ienfâldich ûntwerp fan de arsjitekt J. Eldering. Boppe de tagong waard in gevelstien mei de wurden "Net troch krêft noch troch gewelt, mar troch Myn Geast sil it barre, seit de Heare der Hearskaren. Sacharia 4:6" oanbrocht.
Oargel
It oargel waard boud troch de firma Reil út Heerde, Gelderlân.
Boek
Yn it ramt fan it 100-jierrich bestean fan de grifformearde gemeente waard yn 1992 fan de hân fan H. Wijma e.o. in boek útbrocht mei de titel "Gereformeerde kerk Twijzel 1892-1992".
Sint-Kolmankatedraal (Cloyne)
De Sint-Kolmankatedraal (Ingelsk: St. Colman's Cathedral) is de katedraal fan de Tsjerke fan Ierlân (Church of Ireland) yn Cloyne yn Ierlân. De katedraal leit yn de tsjerkeprovinsje Dublin. Earder wie it de katedraal fan it bisdom Cloyne, mar tsjintwurdich is it ien fan de trije katedralen fan de gearfoege bisdommen fan Cork, Cloyne en Ross.
Skiednis
De skiednis fan it bisdom giet werom op de stifting fan in kleaster yn de 6e iuw troch de muonts Kolman. De kening fan Munster, Coirpre Cromm mac Crimthainn, stelde foar dat kleaster in stik grûn beskikber. Yn 822, 824 en 885 waard it kleaster plondere troch de Denen.
Op de Synoade fan Kells yn 1152 waard Cloyne as bisdom erkend. De hjoeddeiske tsjerke datearret út 1250 en waard boud op it plak fan âldere bouwurken. Mei de reformaasje waard de katedraal in protestanske tsjerke. Fanôf 1868 waard yn Cobh in roomsk-katolike Kolmankatedraal boud, dy't foltôge waard yn de 20e iuw.
Oan de oare kant fan de wei stiet de "Rûne toer fan Cloyne" út de 10e iuw, dy't brûkt waard as de klokketoer fan de katedraal.
Katedraal fan Cobh
Foarskiednis
De stifting fan it bisdom Cloyne yn de sechde iuw giet op de muonts Colman (fan Cloyne) werom. Oer syn grêf ûntstie yn de 13e iuw de goatyske katedraal fan Cloyne. De katedraal waard lykas alle oare Ierske katedralen yn de 16e iuw oan de Anglikaanske Tsjerke fan it Ingelske keningshûs tawiisd. Oant yn it ein fan de 18e iuw moast de katolike tsjerke fan Ierlân as ûndergrûnske tsjerke sjen te oerlibjen. Sûnt 1769 hie de katolike biskop fan Cliyne syn sit yn Cobh en de lytse parochytsjerke tsjinne yn dy tiid as katedraal fan de biskop. Doe't yn it midden fan de 19e iuw de wetlike beheinings ferminderen en de finânsjele mooglikheden ferbetteren (yn dy tiid waard der goed jild fertsjinne yn Cobh om't it as emigraasjehaven tsjinne), ûntstie it plan om in nije katedraal te bouwen.
De bou fan de hjoeddeiske katedraal
Op 30 septimber 1868 waard begûn mei de bou fan de katedraal yn in tiid doe't Cobh noch Queenstown hiet. Net earder as mei de ûnôfhinklikens fan Ierlân yn 1922 krige de stêd de âlde namme Cobh werom. De arsjitekten fan de nijbou wiene E.W. Pugin, George Ashlin en Thomas Coleman. Yn 1915 waard 47 jier letter de katedraal foltôge. De katedraal fan Cobh is de op ien nei grutste tsjerke fan de Republyk Ierlân. It is in trijeskepige basilica yn krúsfoarm, dy't oanslút op de Frânske katedralengoatyk. De toer is mei in hichte fan 91,4 meter nei dy fan de katedraal fan Limerick de heechste fan it lân.
Egadyske Eilannen
300px|thumb|De Egadyske Eilannen foar de westkust fan Sisylje 300px|thumb|Satellytfoto fan de Egadyske Eilannen De Egadyske Eilannen (Italjaansk: Isole Egadi; Sisyljaansk: Ìsuli Ègadi, Latyn: Aegates Insulae; Gryksk: Aἰγάται Νῆσοι, betsjut. 'de eilannen fan de geiten') binne in nustje fan fiif bercheftige eilannen yn de Middellânske See oan de noardwestkust fan Sisylje by de stêden Trapani en Marsala, mei in totaal oerflak fan 37,45 km².
Katedraal fan Cobh
Oargel
It oargel efter in goatysk front waard yn 1905 troch it oargelboubedriuw Telford & Telford (Dublin) boud en krige in plak op de westlike galerij. It instrumint hat 46 registers op trije manualen en pedaal. Oarspronklik hie it oargel pneumatyske trakturen, dy't yn de jierren 1970 ferfongen waarden troch elektro-pneumatyske trakturen.
Egadyske Eilannen
It eilân Favignana (Aegusa) is de grutste en leit 16 km besúdwesten Trapani. Levanzo (Phorbantia) leit 13 km en Marettimo (Hiero Nesos) leit 24 km bewesten Trapani. Der binne ek twa lytse eilannen, Formica en Maraone, dy't tusken Levanzo en de kust fan Sisylje lizze. De eilannen foarmje meiïnoar de gemeente Favignana yn de provinsje Trapani
Katedraal fan Cobh
Kariljon
It kariljon mei 46 brûnzen klokken waard yn 1916 ynstallearre. De grutste weget 3,6 ton, is ferneamd nei de patroanhillige fan de tsjerke en is ek de grutste klok fan Ierlân.
Egadyske Eilannen
Skiednis
Der binne rotstekeningen út it Neolitikum en Paleolitikum yn grotten op Levanzo en Favignana fûn.
Tsjerke fan Jehannes de Rjochtfeardige yn Kûnstevo (Moskou)
De Tsjerke fan Jehannes de Rjochtfeardige yn Kûnstevo (Russysk: Храм святого праведного Иоанна Русского в Кунцеве) is in otterdokske tsjerke yn Moskou, Ruslân. De tsjerke leit yn it distrikt Kûnstevo fan it Westlike Administrative Okrûg.
Skiednis
Yn 2004 krige de bou fan in lytse houten tsjerke de segen fan de Patriarch fan Moskou en hiel Ruslân, Alexius II. De tsjerke hat de arsjitektoanyske foarm fan in lyts skip, dat karakteristyk is foar âlde Russyske houten tsjerken. Dizze foarm (âld-Russysk: кораблец; "in lyts skip") symbolisearret de tsjerke as in taflecht yn de stoarm fan it libben. thumb|left|250px|Oarlochsmonumint by de tsjerke Yn 2010 ûndertekene de boargemaster fan Moskou de opdracht in stik grûn by de houten tsjerke oan te keapjen om dêr in grutte stiennen tsjerke op te bouwen. De tsjerke makke no ûnderdiel út fan it Projekt-200, in programma om twahûndert nije otterdokske tsjerken te bouwen yn Ruslân's haadstêd.
Op 7 july 2016 waard de tsjerke yn in koarte rite troch de biskop fan it westlike fikariaat fan Moskou konsekrearre. It haadalter is konsekrearre oan de Russyske hillige Jehannes de Rus. It sydalter waard konsecrearre oan de Ferkundiging fan de Hear. Yn de tsjerke is in ikoan fan Jehannes de Rus mei in stikje fan syn reliken.
De lytse houten tsjerke is fersierd mei muorrefresko's en in sulveren ikonostase yn in technyk, dy't past by âld-Russyske tradysjes mei eleminten fan de Byzantynske styl.
Oarlochsmonumint
Op 8 maaie 2015, op de sechtichste jierdei fan it ein fan de Twadde Wrâldkriich, waard op ynisjatyf fan de parochianen in monumint by de tsjerke ûntbleate fan de "Ferdigener fan it Memmelân". It monumint stelt in soldaat út de Twadde Wrâldkriich foar yn unifoarm. Yn syn hân draacht er in russysk fjoerwapen, wêrfan't de loop nei de grûn wiist.
Hillich plak
In hillich plak is in plak dat troch de oanhingers fan in beskate godstsjinst as hillich beskôge wurdt. Faak giet it dêrby om in plak dêr't in god of hillige ferskynd is of dêr't in hillige begroeven leit. Yn eltse religy binne der wol plakken dy't in hillige status hawwe. Faak binne der op sokke plakken hillichdommen boud. Yn in soad godstsjinsten komt fierders it ferskynsel foar dat pylgers op beafeart geane nei hillige plakken. Yn 'e islaam, bygelyks, wurdt yn begjinsel fan eltse leauwende ferwachte dat hy of sy ienris yn syn of har libben de hadj makket, in beafeart nei Mekka.
Foarbylden fan hillige plakken binne:
Losail International Circuit
It sirkwy waard bout foar in tal motorsportklassen, ûnder oaren de MotoGP. Fan 2006 ôf wurdt it sirkwy ek brûkt foar de Autosport. Yn 2021 waard hjir de Grutte Priis Formule 1 fan Katar organisearre.
Alfred Edward Housman
thumb|Stânbyld fan Housman yn [[Bromsgrove (plak)|Bromsgrove]] Alfred Edward Housman (Fockbury, Worcestershire, 26 maart 1859 - Cambridge, 30 april 1936), better bekend as A.E. Housman, wie in Ingelsk klassyk ûnderrjochte learde en dichter, fral bekend fan syn gedichtesyklus A Shropshire Lad. Dy lyryske, hast epigrammatyske gedichten skreau er meast foar 1900. Harren weemoedige evokaasje fan in doemde jongerein op it Ingelske plattelân yn sobere, mar byldzjende, taal foel bot yn de smaak by it let-Fiktoriaansk en Edwardiaansk publyk. Ek tal fan ier 20e-iuwske Ingelske komponisten fan foar en nei de Earste Wrâldoarloch fûne ynspiraasje yn dat wurk.
Publikaasjes
Housmans meast bekende gedicht út A Shropshire Lad (nûmer XIII) is When I was one-and-twenty. Oxford Dictionary of Quotations sitearret 16 rigels:
When I was one-and-twenty
I heard a wise man say,
«Give crowns and pounds and guineas
But not your heart away;
Give pearls away and rubies
But keep your fancy free.»
But I was one-and-twenty,
No use to talk to me.
I heard him say again,
«The heart out of the bosom
'Tis paid with sighs a plenty
And sold for endless rue.»
And I am two-and-twenty
And oh, 'tis true, 'tis true.
Ilhan Omar
Ilhan Omar (Mogadisjû, 4 oktober 1981) is in Amerikaansk politika en sosjaal aktiviste fan etnysk Somalysk komôf. Hja moast as bern har heitelân ûntflechtsje, en emigrearre yn 1995 nei de Feriene Steaten, dêr't se har nei wenjen sette yn Minneapolis. Omar is in lid fan 'e Minnesota Democratic-Farmer-Labor Party, in politike partij út 'e Amerikaanske steat Minnesota dy't ferbûn is mei de lanlike Demokratyske Partij. Yn novimber 2018 waard se tegearre mei Rashida Tlaib út Michigan as ien fan 'e earste beide moslim-froulju keazen yn it Amerikaanske Hûs fan Offurdigen. Yn it Amerikaanske Kongres ûntjoech Omar har ta in geregelde kritika fan Israel en fan it ymmigraasjebelied fan it regear fan 'e Amerikaanske presidint Donald Trump. Yn 'e mande mei Alexandria Ocasio-Cortez, Rashida Tlaib en Ayanna Pressley foarmet se in ynformele groep fan linkse froulike ôffurdigen út etnyske minderheden, dy't troch de Amerikaanske media The Squad neamd wurdt.
Jonkheid en oplieding
Omar waard yn 1981 berne yn 'e Somalyske haadstêd Mogadisjû. Hja is in moslima en heart ta de Majeerteen-stamme út noardeastlik Somaalje. Omar brocht har iere jonkheid troch yn it Somalyske Baydhabo. Se wie de jongste fan sân bern yn it gesin fan har heit, Nur Omar Mohamed, dy't dosint oan 'e kweekskoalle wie. Har mem kaam út 'e Reer Benaadir-stamme en stoar doe't Omar noch lyts wie. Neitiid waard se fierder grutbrocht troch har heit en har pake, Abukar, dy't direkteur wie fan 'e Somalyske nasjonale seetransporttsjinst. Doe't yn 1991 de Somalyske Boargeroarloch útbriek, moast de famylje fan Omar Somaalje ûntflechtsje. Hja brocht neitiid fjouwer jier troch yn in flechtlingekamp yn noardeastlik Kenia.
Yn 1995 emigrearren Omar, har heit, pake en bruorren en susters nei de Feriene Steaten, dêr't se yn 't earstoan yn Arlington, ûnder de reek fan Washington, D.C., kamen te wenjen. Letter datselde jiers ferfearen se nei Minneapolis, yn 'e Amerikaanske steat Minnesota, dêr't in grutte Somalyske mienskip fêstige is. Omar learde dêr yn in fearnsjier Ingelsk te praten. Fan har heit en har pake hie se leard hoe wichtich oft demokrasy is, en daliks nei't se har yn Minneapolis nei wenjen set hiene, naam har pake har mei nei ferkiezingsgearkomsten, dêr't se foar him as tolk fungearre. Yn 2000, doe't se santjin jier wie, naam Omar de Amerikaanske nasjonaliteit oan.
Se genoat fuortset ûnderwiis oan 'e Edison High School yn Minneapolis en wie dêr as aktiviste belutsen by ferskate projekten. Neitiid learde se fierder oan 'e Steatsuniversiteit fan Noard-Dakota, yn Fargo, dêr't se yn 2011 ôfstudearre mei in bachelortitel yn politikology en ynternasjonale stúdzjes.
Iere jierren
Omar sette har karriêre útein as fiedingsdosinte oan 'e Universiteit fan Minnesota, in funksje dy't se fan 2006 oant 2009 ferfolle. Yn 2012 tsjinne se as kampanjemanager foar de werferkiezing fan Kari Dziedzic yn 'e Senaat fan Minnesota. Dêrnei wie se fan 2012 oant 2013 wurksum as koördinator op it mêd fan bernefieding foar it Departemint fan Underwiis fan Minnesota. Yn 2013 wie Omar kampanjemanager foar de ferkiezing fan Andrew Johnson foar de gemeenteried fan Minneapolis. Nei't Johnson syn sit wûn hie, tsjinne se oant 2015 as syn haadassistinte. Yn dy snuorje waard se yn febrewaris 2014 ûnder in út 'e hân rûne ferkiezingsgearkomste oanfallen en mishannele troch fiif persoanen. Yn septimber 2015 waard Omar direktrise fan 'e ôfdieling Belied & Inisjativen fan it Women Organizing Women Network, in organisaasje dy't Amerikaanske froulju mei in Eastafrikaanske eftergrûn oanfiteret om yn 'e polityk te gean.
Yn 2016 stelde Omar har ferkiesber foar de sit fan distrikt 60B yn it Hûs fan Offurdigen fan Minnesota foar de Minnesota Democratic-Farmer-Labor Party (DFL), in politike partij dy't ferbûn is mei de lanlike Demokratyske Partij. By de foarferkiezings fan dy partij fersloech se op 9 augustus de sittende steatsôffurdige Phyllis Kahn en teffens in trêde kandidaat, Mohamud Noor. Foar de eigentlike ferkiezings fan begjin novimber 2016 wie har wichtichtste rivaal de Republikeinske kandidaat Abdimalik Askar, dy't krekt as sysels in aktivist út 'e Somalysk-Amerikaanske mienskip fan Minneapolis wie. Dyselde loek him ein augustus werom, wêrnei't Omar yn novimber mei oermacht de ferkiezing wûn en sadwaande op 3 jannewaris 2017 as earste Somalysk-Amerikaanske lid ea fan in Amerikaansk steatskongres ynsward wurde koe.
As steatspolitika hie Omar in progressive aginda, mei as wichtichste punten ferheging fan it minimumlean, fergees heger ûnderwiis foar bern fan âlden dy't jiers minder as $125.000 fertsjinje, en breder tapassen fan frijskelling fan studintelienings. Hja waard troch beskate Republikeinen beskuldige fan antysemitisme om't se it regear fan Israel "in apartheidrezjym" neamde, dat "de wrâld hypnotisearre" hie om it bombardearjen fan boargerdoelen troch de fingers te sjen, in dwaan dat sy karakterisearre as "kwea-aardich". Omar reägearre op 'e beskuldigings troch te sizzen dat dy nearne op basearre binne, en dat krityk op 'e aksjes fan it Israelyske regear yn 'e fierste fierte net haat tsjin it Joadske folk ymplisearret. Oare beskuldigings, fan 'e Republikeinske steatsôffurdige Steve Drazkowski, dat Omar fraude dien hie mei kampanjejild, wiene neffens har ûnwier en polityk motivearre.
Yn it Hûs fan Offurdigen
Mei Alexandria Ocasio-Cortez fan New York, Ayanna Pressley fan Massachusetts en Rashida Tlaib fan Michigan waard Omar troch de media bombardearre ta "The Squad": in groep nau gearwurkjende, jonge, progressive leden fan 'e Demokratyske Partij yn it Hûs fan Offurdigen. Nei de ferkiezings fan 2020 sleaten Cori Bush fan Missouri en Jamaal Bowman fan New York harren dêrby oan.
Nei har ferkiezing ta lid fan it Hûs fan Offurdigen krige Omar ferskate kearen te meitsjen mei rasisme, û.m. fan presintatrise Jeanine Pirro, dy't op 'e tillefyzje Omar har trou oan 'e Feriene Steaten yn twifel loek inkeld en allinne om't se in hidjaab draacht. In oare kear kaam Omar yn opspraak doe't se de ynfloed fan 'e pro-Israel-lobby AIPAC op it Amerikaanske Kongres feroardiele. Se sei dêrby dat dat "der net fan [har] ferwachte wurde moatte soe om stipe ta te sizzen oan in oar lân foar't se [de Feriene Steaten] yn it Kongres tsjinje mocht." Har útspraken waarden troch in protte Republikeinen foar antysemitysk weiset. In oare kontroverse om Omar hinne ûntstie doe't se yn in taspraak foar de Council on American-Islamic Relations (CAIR) sei: "De CAIR waard nei 9/11 oprjochte om't men foar it ferstân hie dat guon lju wat útheefd hiene en dat wy allegear [as moslims] op it punt stiene om ús boargerrjochten te ferliezen." (Omar wie trouwens mis: de CAIR wie al yn 1994 oprjochte.) De omskriuwing "dat guon lju wat útheefd hiene" foar de terroristyske oanslaggen fan 9/11 skeat in protte lju yn it ferkearde kielsgat. De krante The New York Post printe op 11 april 2019 op 'e foarside in foto ôf fan it brânende World Trade Center, mei de kop "Kongreslid Omar: 9/11 wie 'Guon lju heefden wat út' – Hjir hast 'wat'... 2.877 minsken dea troch terrorisme". Op 12 april twittere presidint Donald Trump in oanpaste fideo wêryn't Omar har opmerking soarchfâldich fan 'e kontekst ûntdien wie, wylst syn soan Donald Trump jr. twittere: "Dat frommes moat har skamje." Ferskate Demokratyske kongresleden feroardielen it twitterberjocht fan 'e presidint, dat neffens harren geweld en haat oprôp.
Behalven op Israel y.f.m. de behanneling fan 'e Palestinen yn it besette Westjordaanlân hat Omar ek iepentlik krityk jûn op û.m. Saûdy-Araabje y.f.m. de rol fan dat lân yn 'e Twadde Jemenityske Boargeroarloch en y.f.m. de moard op sjoernalist Djamal Chasjogdzji; op Egypte, Bachrein en de Feriene Arabyske Emiraten omreden fan harren diktatoriale rezjyms; op Sina y.f.m. mei de Oeigoerske Genoside en op Turkije nei oanlieding fan 'e Turkske ynfal yn noardeastlik Syrje. Har oprop ta in boykot fan Israel kaam har op in status as persona non grata yn dat lân te stean.
Werferkiezings yn it Kongres
By de ferkiezings fan 2020 moast Omar by de Demokratyske foarferkiezings fjouwer tsjinkandidaten ferslaan. De wichtichste dêrfan wie de mediator en abbekaat Antone Melton-Meaux, dy't in kampanjebedrach fan $3,2 miljoen gearbrocht, dat benammen ôfkomstich wie fan pro-Israelyske organisaasjes, wylst Omar it mei $500.000 dwaan moast. Ek de grutste krante fan Minnesota, The Star Tribune, stie efter Melton-Meaux, en fan gefolgen foarseine guon analysten in drege stimbusstriid. Omar wûn lykwols maklik, mei 57,4% fan 'e stimmen tsjin 39,2% foar Melton-Meaux. By de eigentlike ferkiezings fersloech Omar dêrnei ienfâldich har Republikeinske tsjinstanner Lacy Johnson.
By de ferkiezings fan 2022 fersloech Omar yn 'e Demokratyske foarferkiezings it eardere gemeenteriedslid fan Minneapolis Don Samuels mei in marzje fan minder as 2.500 stimmen. Yn 'e algemiene ferkiezings fersloech se dêrnei mei oermacht de Republikeinske kandidate Cicely Davis.
Priveelibben
Yn 2002 ferloofde Omar har mei Ahmed Hirsi (berne as Ahmed Aden). Se fregen in troufergunning oan, mar trouden úteinlik nea. Se krigen twa bern ear't se yn 2008 útinoar giene. Yn 2009 troude Omar mei Ahmed Nur Said Elmi, dy't de Britske nasjonaliteit hie. Dat houlik rûn yn 2011 lykwols út op in islamityske skieding, en yn 2017 skieden se ek foar de wet. Yn 2011, nei't se har relaasje mei Elmi beëinige hie, fermoedsoene Omar har mei Hirsi. Mei him krige se yn 2012 in trêde bern, en yn 2018 trouden se foar de Amerikaanske wet. Omar, Hirsi en harren trije bern wenje yn 'e wyk Cedar-Riverside fan Minneapolis.
Mattijs ten Brink
Biografy
Mattijs ten Brink waard berne op 23 maaie 1963 yn Bergen as jongste fan fiif bern fan Jan ten Brink en Wilhelmina van Imhoff. Syn heit Jan wie neurolooch, bestjoerder yn de medyske wrâld en partijfoarsitter fan D66. Wilhelmina soarge nei harren skieding allinnich foar de bern en wurke as rjochter en letter as fise-presidint fan de arrondissemintsrjochtbank yn Haarlim.
List fan planetoïden 25301-25400
Dit is in list fan planetoïden 25301-25400.