cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Wiltshire
Demografy
It greefskip hie yn 2001 613,024 ynwenners. De befolkingstichtens is leech, 178/km2. Yn 1991 wienen der 230,109 wenten yn de county. Yn 1991 wie 98.3% fan de befolking lânseigen en 17.9% wie boppe de 65 jier âld.
Befolking fan Wiltshire:
Diskografy fan Golden Earring
Diskografy fan Golden Earring. De Golden Earring wie in Nederlânske hardrockband oprjochte yn De Haach en aktyf tusken 1961 en 2021. Golden Earring hat fiifentweintich studio-albums en tsien live-albums útbrocht.
Keunstdûken op de Olympyske Simmerspullen 2008
200px|thumb|right|200px|It Olympyske Swimbad fan Peking
De Olympyske Spullen fan de XXIXe Olympiade waarden fan 8 oant en mei 24 augustus 2008 hâlden yn Peking, de haadstêd fan Sina. It keunstdûken krige syn beslach yn it Beijing National Aquatics Center, ek wol bekend as de Water Cube.
Draaisleat
De Draaisleat is in feart yn de gemeente Súdwest-Fryslân. De Draaisleat leit besuden de wyk Duinterpen en rint fan de Swarte Brekken earst nei it noarden, bûcht ôf nei it easten en komt dan út yn de Wâldfeart.
1909
Dit jier makket ûnderdiel út fan it desennium fan 'e 1900-er jierren.
Douwesleat
De Douwesleat is in sleat yn de gemeente Súdwest-Fryslân. Foar de weryndieling wie it de grinssleat tusken de gemeenten Snits en Wymbritseradiel. De sleat rint noardeastlik fan Toppenhuzen en ferbynt It Ges mei de Modderige Geau.
Neffens in âld ferhaal wennen yn dizze omkriten earder trije bjusterbaarlik grutte reuzen, de bruorren: Broer, Douwe en Jarich. Mei in heale pream as skeppen groeven se alle trije in feart. Sa soenen de Douwesleat, mar ek de Broersleat en de Jarichsleat ûntstien wêze.
Tim
Tim is in manlike foarnamme fan Grykske oarsprong.
De namme ferwiist nei de bibelske Timoteüs, learling fan Paulus, dêr't twa fan de brieven fan Paulus oan rjochte binne.
Yn it Gryksk is dizze namme "Τιμόθεος", Timótheos, fan "Timon", eare, en "Theos", god. Dat, de betsjutting wurdt almeast sjoen as eat as: "Dy't god eare docht".
The Great Mouse Detective
The Great Mouse Detective is in Amerikaanske tekenfilm út 1986. De film, de 26ste jûnfoljende tekenfilm dy't makke waard troch de Walt Disney Feature Animation, stie ûnder rezjy fan John Musker, Ron Clements en Dave Michener, Burny Mattinson.
Omgong fan Frankryk 1929
De 23ste edysje fan de Omgong fan Frankryk waard hâlden fan 30 juny oant en mei 28 july 1929.
Greefskippen fan Skotlân
Skotlân is fan âlds ferdield yn counties of 'greefskippen'. Alhoewol't no in oare bestjoerlik yndieling it gefal is, wurde de greefskippen noch folop oanwêzich yn de sprektaak en wurde se noch brûkt troch de post.
Fan 1890 oant 1975
Yn 1890 waard de bestjoerlik yndieling rasjonalisearre en waarden in tal enklaves en eksklaves ôfskaft. Oant 1975 wie der neifolgjende ferdieling:
Forinsisme
thumb|200px|Dûbeldekkers wurde faak brûkt foar forinzetreinen. Forinsisme is it proses fan hinne-en-wer reizgjen tusken de wengemeente en de wurkgemeente. In forins of pindeler is in persoan dy't dat docht.
It wurd forins komt foar yn ferskillende termen. Forinzeferkear is bygelyks alle ferkear dat tusken hûs en wurk pindelt. In  forinzetrein is in trein dy't bedoeld is foar it forinzeferkear. In forinzestêd is in stêd dêr't in protte forinzen yn wenje. In forinzegebiet, of forinzewensône, is it gebiet om de foarstêden fan in stêd dêr't 15% fan de wurkjende befolking yn dy bepaalde stêd wurket.
Komôf wurd
It wurd forins komt fan it Latynske forenses it meartal fan forensis, mei de betsjutting: dat wat by it foarum (de merk) heart. It wurd wie oarspronklik de beneaming foar de benammen Dútske merkelju, dy't fan bûten de stêd kamen. De beneaming waard yn Amsterdam oernomd doe't sy oergean om dejingen dy't bûten de stêd wurken, mar der net wennen, te belêsten.
Yge Visser
Wurkpaad
Visser is ek skaaktrainer. Hy fersoarget skaakkursussen foar de top fan de Nederlânske skaakjongerein en hy begeliedet dêrby ek in pear jongeren mei in protte talint.
Hy waard yn 2019 feroardield ta de maatregel tbs mei twangferpleging fanwegen it bedriigjen en stalken fan famyljeleden.
Sint-Klemenstsjerke (Nes)
De Sint-Klemenstsjerke is in tsjerkegebou yn Nes op It Amelân.
Skiednis
De neogoatyske tsjerke út 1878 waard ûntwurpen troch de arsjitekt Pierre Cuypers. Dit wie de seisde fan de yn totaal sân neogoatyske tsjerken dy't er yn Fryslân boude.
Cuypers hie yn 1877 in tsjerke boud yn it Noarske plak Halden. Noarske ynfloeden binne yn syn ûntwerp fan de tsjerke oanwêzich, al is it ûntwerp ek foar it grutste part basearre op Cuypers' tsjerke yn Ruurlo út 1868. De ienbeukige tsjerke mei dakruter hat in heech dak mei in oerhingjende dakrâne. De tsjerke bestiet foar in grut part út houten konstruksjes dy't yn Cuypers' atelier yn Amsterdam makke waarden en pas yn Nes assemblearre waarden. It heechalter is út 1885 en de brânskildere glêzen út 1897. De tsjerke is in ryksmonumint.
De tsjerke stiet oan de Kardinaal De Jongwei, ferneamd nei de yn Nes berne Johannes de Jong (1885 - 1955). As neitins is der ek in stânbyld, in plakette en in brânskildere rút.
Brân, weropbou en ynwijing
Op 5 febrewaris 2013 is de tsjerke folslein útbaarnd. Yn oktober 2015 waard út ein set mei it wer opbouwen fan de tsjerke.
Op 18 desimber 2016 waard de tsjerke wer yn gebrûk naam. Der waard opdracht jûn om alle brânskildere ramen te ferfangen troch nije. De glêskeunstners waard frege om op grûn fan âlde tema’s nije ramen te ûntwerpen. De bûtenkant waard restaurearre yn de styl fan Cuypers en it ynterieur waard modernisearre.
Op 25 novimber 2017 waard de tsjerke ynwijd troch biskop Ron van den Hout.
Denis Fonvizin
thumb|right|Denis Fonvizin Denis Ivanovitsj Fonvizin (Russysk: Денис Иванович Фонвизин) (Moskou, 3 april 1745 - Sint-Petersburg, 1 desimber 1792) wie in Russysk skriuwer. De aadlike famylje Fonvizin (Von Wiesen) wie oarspronklik fan Baltysk-Dútsk komôf út Lyflân.
Libben en wurk
Doe't 1755 de Universiteit fan Moskou krekt fan Michail Lomonosov oprjochte wie, waard Fonvizin ien fan de earste learling oan it gymnasium dat oan de universiteit anneks wie. Fan hûs út spriek er floeiend Dútsk en Frânsk en waard er beynfloede troch de ideeën fan de Ferljochting. Yn it earstoan fertsjinne Fonvizin de kost mei it oersetten fan Frânske en Dútske literatuur yn it Russysk.
Reidar Liaklev
Reidar Kristofer Liaklev (Jaren, 15 july 1917 - Jaren, 1 maart 2006) wie in Noarsk reedrider.
Liaklev syn karriêre dy't yn 1939 syn debút makke waard fersteurd troch de Twadde Wrâldkriich. Hy die fjouwer kear mei oan it Wrâldkampioenskip allround, trije kear oan it Europeesk kampioenskip en hat yn 1948 meidien oan de Olympyske Winterspullen, dêr't hy Olympysk kampioen waard op de 5 kilometer. Liaklev waard yn 1948 Europeesk kampioen allround, en waard yn 1949 Noarsk allround kampioen.Yn 1950 hold Liaklev op mei reedriden op heech nivo. Nei syn aktive karriêre as reedrider waard Liaklev reedrydtrainer en sportbestjoerder. Reidar Liaklev ferstoar op 1 maart 2006, yn 'e aldens fan 88 jier.
Fly
thumb|Nederlân om 800 hinne It Fly is it wetter dat Flylân skiedt fan Skylge.
Skiednis
Sa om it jier 800 hinne wienen Flylan en Skylge grutter as tsjintwurich. Flylân striek har út oant foarby de hjoeddeiske Ofslútdyk, op it plak fan de Waart en it Breesân, en omfieme ek Eierlân, dat no in part fan Teksel is. It Fly (doetiids Fli of Flehi neamd) rûn troch oant de omkriten fan Starum en foarme de skieding tusken Flylân en de fêste wâl fan West-Fryslân oan de westkânt en Skylge en de fêste wâl fan de tsjintwurdige provinsje Fryslân oan de eastkânt.
It Fly hie in wichtige funksje. It wie in brede slinke, dy't de ferbining foarme tusken de Flevomar en de Noardsee, in goed-befarbere route fan de Flevomar ta de Noardsee. Yn de Lex Frisionum (Friezenwet) foarme it Fly ien fan de skiedslinen: yn guon gefallen wurde foar it gebiet tusken Fly en Swin oare tallen neamd as foar it gebiet tusken Fly en Lauwers.
Waad
Mei it breder wurden is it Fly feroare ta de Sudersee en mei it oanlizzen fan de Ofslútdyk is dy part fan de Iselmar wurden. Hjoed-de-dei rint it Fly noch oer It Waad, fan de Lorentzslûzen nei de Noardsee. It lêste part is de Flystream, dy't tusken De Richel en Flylân oan de iene kant en Skylge oan de oare kant troch nei see rint.
Vreeswijk
300px|thumb|Lokaasje fan Vreeswijk yn de gemeente Nieuwegein Vreeswijk is in earder doarp en eardere gemeente oan de rivier de Lek yn de Nederlânske provinsje Utert. Sûnt 1971 is it plak en de gemeente in wyk fan Nieuwegein. De wyk Vreeswijk hat 3.428 ynwenners (2018).
Skiednis
It gebiet fan Vreeswijk wie yn iere tiden in sompich gebiet dat gauris ûnder wetter rûn. Bewenning wie mooglik op in âlde streamrêch. Dat wie in âlde rivierbêd dy't ferlâne rekke en troch sediminten en in sânige ûndergrûn heger lei as it omlizzende feangrûn dy't troch beklinken stadichoan fersakke. Yn de twadde helte fan de sande iuw sette in groep Fryske hannelers harren nei wenjen yn it gebiet. De namme betsjut dus ek "delsetting fan de Friezen". Yn de njoggende iuw wurdt der yn de eigendommelist fan de Sint-Martenstsjerke fan Utert nei it doarp ferwiisd as Fresionouuic. Dat is in gearstalling fan Fresia (Frysk) en wic (delsetting as wyk). Yn 1217 wurdt it doarp yn in oarkonde fan Otto fan Lippe as in karspel neamd.
Troch it ôfdamjen fan de Krûme Ryn by Wyk by Duerstêd yn 1122 en de Hollânske Isel yn 1285 rekke de stêd Utert syn ferbing mei de Ryn kwyt. Dêrom moast der hastich in nije ferbining groeven wurde. De Vaartse Rijn waard fan Utert nei de Lek oer Jutphaas nei Vreeswijk groeven. Dêr siet in daam, dêr't hannelsguod oerhinne laden waard en lytse skippen nei alle gedachten oerhinne lutsen waarden. Yn 1373 waard dêr in slûs, de Oude Sluis (âlde slûs), boud. Om dy slûs hinne ûntstie in doarp. Dat doarp lei justjes tichter by de Lek as de oarspronklike delsetting. By de slûs waard troch de Utertske gilden in fêsting, Gildenborg neamd, boud. Dêr koene 60 manlju yn ûnderbrocht wurde. Yn 1482 waard de fêsting troch David fan Boergonje en de Hollanners mei de grûn lyk makke.
Yn 1881 waard it Merwedekanaal fan Amsterdam oer Vreeswijk en Fianen nei Gorkum groeven, om't de Keulse Vaart net mear gaadlik foar de skipfeart út dy tiid wie. Dat joech in grutte ympuls oan it doarp. Yn 1892 waard de slûs fan dat kanaal by Vreeswijk pas iepene troch de doe 11-jierrige keninginne Wilhelmina en har mem keninginne-regintesse Emma. Dêrom waard de namme fan de slûs de Koninginnesluis (Keninginneslûs).
Keninklike Rederikerskeamer 'Ons Genoegen'
Keninklike Rederikerskeamer 'Ons Genoegen', oprjocht op 25 juny 1864, is in rederikersferiening yn Seisbierrum.
Vreeswijk
Skiednis
Yn 1931 foldie it Merwedekanaal ek net mear oan it drokke wetterferkear dy't hindere waard troch de hoemannichte draaibrêgen oer it kanaal hinne. Der waard besletten en graaf it Amsterdam-Rynkanaal fan Amsterdam nei Tiel. It nije kanaal kaam lykwols in ein eastlik fan Vreeswijk te lizzen. Op 'e hichte fan Jutphaas bûgde it nije kanaal eastlik. By dy bocht waard wol in ôfspjalting, it Lekkanaal, nei Vreeswijk ta groeven. Dy kaam lykwols ek eastlik fan Vreeswijk te lizzen. Dêr't it kanaal yn de Lek út kaam waard de Prinses Beatrixsluis boud. Dy waard op 23 maart 1938 iepene. It nije kanaal lei bûten Vreeswijk en dus gie it wetterferkear net mear troch it doarp hinne. Dat betsjutte in klap foar de middenstân fan it doarp.
Keninklike Rederikerskeamer 'Ons Genoegen'
It is ien fan de seis Nederlânske rederikerskeamers dy't it predikaat Keninklik fiere meie. 'Ons Genoegen' rjochtet him fral op it útfieren fan ien as mear toanielstikken it jier. De stikken wurde earst op de planken broch yn doarpshûs It Waed, mei dêrnei in tal foarstellingen yn oare plakken at dêr ferlet fan is.
Vreeswijk
Skiednis
Nei de Twadde Wrâldkriich woeks it doarp lykwols fluch. Troch it wentetekoart dy't der nei de kriich yn Nederlân ûntstie wie der ferlet fan in soad nijbou. Om de stêd Utert te ûntlêsten kaam der yn de doarpen Vreeswijk en Jutphaas ek in soad nijbou by. De wyk Zandberg waard boud. Yn de 1960-er jierren besleaten de gemeenterieden fan Vreeswijk en Jutphaas om harren sels op te heffen en foarmje yn 1971 it nije plak en gemeente Nieuwegein.
Vreeswijk is sûnt dy tiid, tegearre mei Jutphaas, ien fan de âlde kearnen fan Nieuwegein. Yn Vreeswijk is in lyts winkelsintrum en binne der in tal restaurants. It âlde Vreeswijk is in beskerme doarpsgesicht.
Nij-Vreeswijk
Nij-Vreeswijk (Nieuw-Vreeswijk) is in nije wenwyk noardlik fan Vreeswijk dy't tusken 2005 en 2007 boud waard. De wyk bestiet út 425 wenten, dêr't 30% sosjale wentebou fan is. De wyk grinzget yn it easten oan it Merwedekanaal en de Vaartse Rijn, yn it noarden oan yndustryterrein De Wiers en yn it suden oan it âlde doarp Vreeswijk.
In part fan de wyk is as in âld skippersdoarp, as ferwizing nei de skiednis fan Vreeswijk, neiboud. Om't de wyk in gebietsútwreiding fan Vreeswijk is, waard foar de namme Nij-Vreeswijk keazen. Der is in rekreaasjehaven dêr't rekreanten simmerdeis harren skip oan wâl lizze kinne om Vreeswijk te besykjen.
Assimilaasje (taalkunde)
Assimiliaasje is in fonetysk proses. Der binne twa soarten assimilaasje, lofter- en rjochterassimilaasje. Lofterassimilaasje komt folle mear foar.
Assimilaasje fan plak
By de assimilaasje fan plak wurdt de 'n' fan syn artikulaasjeplak skuord. De n wurdt trochstings dentaal útsprutsen.
Assimilaasje fan stim
By assimilaasje fan stim binne der twa haadregels. De regel is sa; in stimleaze ploffer + stimhawwende ploffer wurdt in stimhawwende kloft. Opbealgje wurdt dêrby [obɪ.əlgjə]. De regel is sa; in stimleaze rûzer + stimhawwend foneem wurdt in stimhawwende kloft. Dêrby feroaret raas ris yn [ra:zrəs].
Fiddler on the Roof (film)
Fiddler on the Roof is in Amerikaansk histoarysk romantysk komeedzjedrama út 1971 yn 'e foarm fan in filmmusical. De film stie ûnder rezjy fan Norman Jewison en waard basearre op 'e toanielmusical mei deselde namme út 1964. De haadrollen waarden spile troch Chaim Topol en Norma Crane. De titel betsjut "Fidelder op it Dak" en ferwiist nei de wiffe posysje dy't de etnysk Joadske minderheid hie yn it Keizerryk Ruslân, as immen dy't op 'e naal fan it dak de fidel spilet.
De film giet oer Tevje, in earme molkboer yn in etnysk Joadske delsetting yn 'e Oekraïne oan it begjin fan 'e tweintichste iuw. Hy en syn frou Golde hawwe fiif dochters, wêrfan't trije de âldens hawwe om te trouwen. Alles dat Tevje út it libben wol, is dat syn dochters houliken oangean sille mei rike, tradisjonele, Joadske manlju. Wylst de spannings troch it oanwaaksend antysemitisme yn it Keizerryk Ruslân oanboazje, komt syn âldste dochter ynstee thús mei in earme tradisjonele Joad, de twadde mei in earme Joadske sosjalist en de trêde mei in kristen.
Fan 'e filmkritisy krige Fiddler on the Roof oer it algemien positive resinsjes, en yn 'e bioskopen wie it sa'n trochslaand kommersjeel súkses, dat it de meast oprbringende film fan 1971 waard. Fiddler on the Roof waard nominearre foar acht Oscars, wêrûnder de Oscar foar Bêste Film, en wûn trije; de film waard ek nominearre foar fjouwer Golden Globes en wûn twa, wêrûnder de Golden Globe foar Bêste Film – Musical of Komeedzje.
Plot
Yn 1905 wennet de earme molkboer Tevje yn it doarpke Anatevka, in typyske Joadske shtetl (delsetting) op 'e Pontysk-Kaspyske Steppe fan 'e Oekraïne, dy't op dat stuit ûnderdiel foarmet fan it útstrutsen Keizerryk Ruslân. Mei't it antysemitisme yn it ryk oanboazet en anty-Joadske pogroms altyd in gefaar binne, ferliket Tevje it libben fan 'e ynwenners fan Anatevka mei dat fan in fidelder op 'e naal it dak, dêr't er sa wif stiet dat er op elts stuit syn lykwicht ferlieze en te pletter falle kin. (Dy metafoaryske fidelder, dy't inkeld Tevje sjen kin, ferskynt mei tuskenskoften hieltyd op 'e nij.) Om wat te hawwen dêr't se op stypje kinne, hâlde de Joaden fan Anatevka har fêst oan 'e tradysjes fan harren folk, dy't fan âlder op âlder oerlevere binne.
Tevje en syn frou, Golde, hawwe fiif dochters, wêrfan't trije âld genôch binne om oan trouwen te tinken. Tevje is oer it algemien tefreden mei syn libben, al soed er wol wat mear jild hawwe wolle, mar it iennichste dêr't wier nei langet, is om syn dochters allegear in houlik te besoargjen mei in rike, tradisjonele, Joadske man. As er foar de sabbat it doarp fan molke, bûter en tsiis foarsjocht, moetet Tevje in frjemdling, de Joadske studint Pertsjik, dy't in radikale sosjalist út Kiëv is. Dyselde beskrobbet de doarpelingen om't se inkeld skande sprekke fan it nijs dat de tsaar de ynwenners fan guon oare Joadske doarpen út harren wenten ferballe hat, wylst se har der net aktyf tsjin oankantsje. Tevje nûget Pertsjik út om te sines te útfanhûzjen. Hy kin dan mei-ite yn ruil foar it ûnderrjochtsjen fan syn fiif dochters.
Underwilens kriget Golde besite fan Jente, de pleatslike keppelster, dy't har fertelt dat de slachter, Lazar Wolf, belangstelling hat om mei har âldste dochter Tzeitel te trouwen. No is Lazar in widner fan yn 'e sechtich, mar hy is nei ferhâlding ryk, dat Golde is sa bliid as in protter mei dat nijs. Se seit ta dat se Tevje nei de sabbat nei Lazar ta stjoere sil om it houlik te beävensearjen. Tzeitel is lykwols smoarfereale op 'e earme skroar Motel, dy't fan har eigen jierren is. Hja sit sadwaande alhiel net te wachtsjen op in houlik dat troch Jente regele wurdt en stiet der by har frijer op oan om mei har heit te praten. Mar de bleue Motel lit him troch de lûdroftige Tevje ôfskrikke en skrillet tebek.
Nei de sabbat giet Tevje op oantrúnjen fan Golde nei Lazar Wolf ta, mar Golde hat him net ferteld wat de slachter fan him wol, dat hy giet derfan út dat er syn melke ko keapje wol om it bist te slachtsjen. As beide mannen wat om 'e saak hinne prate, liedt dat ta in fermaaklik misferstân. Lang om let ûntdekke se dat se byinoar lâns oan it praten binne, en as Tevje ienris foar it ferstân kriget wat Lazar no eins fan him wol, liket de rike slachter him in poerbêste man ta foar Tzeitel. Hy stimt dêrom yn mei it houlik, wêrnei't er mei Lazar yn 'e pleatslike herberge bedarret om it spul mei in soad sterke drank te fieren. Wannear't er oan 'e ein fan 'e jûn dronken de herberge ferlit om op hûs oan, wurdt er oanholden troch de pleatslike konstabel, mei wa't er in goede relaasje ûnderhâldt. De konstabel warskôget him dat der mei koarten in lytse pogrom tsjin 'e Joaden fan Anatevka organisearre wurde moat, mei't er dêr fan boppenôf befel ta krigen hat.
Underwilens botst de wetige Pertsjik oan ien wei troch mei Tevje syn twadde dochter Hodel. Op in dei krije se wer wurden, diskear oer Pertsjik syn útlis fan it bibelferhaal oer de aartsfaar Jakob, dy't op syn brulloft bedragen waard troch syn omke en skoanheit Laban, foar wa't er doe nochris sân jier wurkje moast om mei Rachel te trouwen, de frou fan wa't er hold. Neffens Pertsjik wol God mei dat ferhaal de minskheid warskôgje dat se wurkjouwers nea fertrouwe moatte. Hodel is skeptysk oer dy ynterpretaasje. De diskusje bedarret op it mêd fan it plak fan 'e Joadske tradysjes yn in feroarjende wrâld. Om in punt te meitsjen, skuort Pertsjik Hodel oerein en dûnset mei har, wylst neffens de Joadske tradysje manlju inkeld mei oare manlju dûnsje meie en froulju allinne mar mei oare froulju. Neitiid seit Pertsjik dat se no krekt in tradysje feroare hawwe. Hodel ferkeart alhiel yn betizing om't se ûnder it dûnsjen ta it besef kommen is dat se fereale rekke is op Pertsjik.
Op 'e brulloft fan Motel en Tzeitel besiket Lazar Wolf sjen te litten dat er gjin wrok koesteret foar syn ôfseine houlik troch it breidspear fiif hinnen te jaan. Wannear't Tevje út namme fan it breidspear in tankwurd útsprekt, slagget it Lazar dochs net om him stil te hâlden en brekt der rûzje út. Oaren bemuoie har dermei, sadat it útrint op in lûd getsier. Pertsjik makket dêr in ein oan troch derop te wizen dat Lazar syn houlik en Tevje syn ôfsizzen fan dat houlik net ien fan beiden ta de saak dogge: Tzeitel woe net mei Lazar trouwe, en Lazar hat him dêrby del te lizzen. Punt út. Dat in frou sizzenskip hat oer wa't har man wurdt, giet tsjin 'e tradysjes yn, sadat Pertsjik syn wurden ta in folslein nij getsier liede. Ynstee dat er him tenei katoen hâldt, lit Pertsjik sjen dat er him neat oan 'e tradysjes gelegen lizze lit troch te freegjen oft der ek in frou oanwêzich is dy't mei him dûnsje wol. Wylst eltsenien de siken ynhâldt om te sjen oft der in frou sa dryst is dat se dat oandoar, fermannet Hodel har en stapt nei foarren. Eltsenien sprekt der skande fan as sy en Pertsjik mei-inoar dûnsje, mar Motel en Tzeitel dogge itselde, en dan skuort Tevje Golde mei de dûnsflier op. It liedt ta in algemien dûnsjen fan manlju en froulju trochinoar.
De wille fan 'e Joadske mienskip wurdt lykwols rou ûnderbrutsen as de ynwenners fan it oanbuorjende kristlike doarp úteinsette mei de 'lytse pogrom' dêr't Tevje troch de konstabel al foar warskôge waard. De konstabel, dy't it spul mei tsjinnichheid organisearret, docht der sels net oan mei, mar hâldt der wol taferjoch op. As Pertsjik, de iennichste fan 'e Joaden dy't him ferset, ferwûne rekket trochdat er troch in pear man ôfseame wurdt, leit de konstabel it near op 'e fierdere fersteuring fan 'e brulloft. De wenten fan 'e Joaden en de synagoge wurde lykwols troch de kristenen fandalisearre. It brulloftsfolk bliuwt feralterearre stean ta te sjen, oant Tevje harren lulk freget wêr't se op wachtsje en oanfiteret om 'e rotsoai op te romjen.
In pear moannen letter wurdt Chava, de trêde dochter fan Tevje en Golde, op 'e dyk lestich fallen troch in groepke Eastersk-otterdoks kristlike jongemannen. Harren wille wurdt bedoarn as in oare jonge kristlike boer, Fjedka, harren op net mis te fersteane wize hjit om op te sokkebaljen. Neitiid rekket Chava mei Fjedka oan 'e praat. Om't se allebeide graach lêze meie, begjinne se boeken út te wikseljen en de ferhalen út 'e boeken te bepraten.
Om dyselde tiid hinne risselwearret Pertsjik om út Anatevka wei. Hy wol nei stêd om him by de Russyske Revolúsje fan 1905 te jaan. De deis ear't er fuort sil, fertelt er Hodel dat er in fraach foar har hat oer in politike kwestje. Sy heart der nij fan op as er dan oer har en himsels begjint, mar neffens him hat alles mei polityk te krijen en is in houlik yn begjinsel in sosjo-ekonomyske konstruksje. Dêr heakket er oan ta dat hy persoanlik foarstanner fan sa'n sosjo-ekonomyske konstruksje is. It duorret eefkes foar't Hodel dat ûntsifere hat as in houliksoansiik, mar dan jout se him entûsjast tawurd. Wannear't se it oan Tevje fertelle, seit dy dat der gjin sprake fan wêze kin dat Hodel mei Pertsjik trouwe sil, mar de beide jongelju ynformearje him kalmkes dat se him net om tastimming freegje, mar inkeld hoopje dat er syn seine oan harren houlik jaan wol. Dat giet tsjin alle tradysjes yn en Tevje wurdt poerlulk. Mar hy mei Pertsjik wol lije, nettsjinsteande al syn nuvere kluchten, en hy sjocht hoe gelokkich oft er Hodel makket, dat úteinlik jout er op 'e nij belies en jout harren sawol syn tastimming as syn seine.
Ek diskear is it wer in probleem om Golde fan it nijs op 'e hichte te stellen. Mei't er net bêst beare kin dat er wer in boadskip fan 'e foarâlden krigen hat, blaft er it der diskear mar gewoan út. Dat liedt yn earste ynstânsje ta rûzje tusken man-en-wiif, mar úteinlik leit Golde har by de sitewaasje del. Trouwen út leafde is in nij konsept foar Tevje en Golde, en it foarnommen houlik fan Pertsjik en Hodel liedt by harren ta in reëvaluaasje fan harren eigen houlik. Hoewol't se oaninoar keppele binne troch in keppelster lykas Jente, en hoewol't se inoar pas foar de earste kear seagen op harren houliksdei, komt Golde no ta it besef dat se fan Tevje hâldt. Hy fertelt har dat er ek fan har hâldt.
Hjerstmis wurdt Pertsjik yn Kiëv arrestearre as de kozakken in demonstraasje útinoar slane dy't hy tasprekt. Hy wurdt ferballe nei in strafkamp yn it fiere Sibearje. Nei't se in brief fan him ûntfongen hat, risselwearret Hodel om har dêr by him te jaan. As Tevje har freget hoe't se no fan immen hâlde kin dy't har freget om sa'n bar bestean mei him te dielen, antwurdet se dat er har hielendal net frege hat om by him te kommen en dat se har beslút folslein op eigen inisjatyf nommen hat. Tevje bringt har op 'e trein, en wylst se steane te wachtsjen, ûnthjit Hodel him dat sy en Pertsjik op tradisjonele wize ûnder in ôfdakje trouwe sille.
Motel en Tzeitel hawwe yn 'e tuskentiid in lytsen krigen en sa binne Tevje en Golde pake en beppe wurden. Motel hat ek einlik genôch jild opsparre om in naaimasine oan te skaffen, eat dêr't er al jierren fan dreamde. En Chana, dy is smoarfereale rekke op Fjedka. Tevje sjocht dat sûnder nocht oan en seit tsjin Chana dat se mei kristenen inkeld op in distânsje befreone wêze kin, om't de kwestje fan it ferskil yn religy altyd tusken harren yn stean sil. Wannear't Chava lang om let de moed gearskrabet en freegje har heite tastimming om mei Fjedka te trouwen, blykt in houlik fan ien fan syn dochters mei in kristen foar Tevje echt te fier te gean. Hy hjit har om alle kontakt mei Fjedka te ferbrekken en nea wer syn namme te neamen.
De oare moarns docht bliken dat Fjedka en Chava útnaaid binne en harren houlik ynseingje litten hawwe troch in Russysk-otterdokse preester. As Tevje dat heart fan Golde, dy't suver stikken fan fertriet is, seit er dat Chava no dea is foar harren en dat se ferjitte moatte dat it fanke ea bestien hat. Letter dy deis treft Chava Tevje op 'e dyk en smeekt se him om har houlik mei Fjedka te akseptearjen. Tevje giet by himsels te rie, mar komt ta de konklúzje dat er himsels ferlieze soe as er safier fan 'e tradysje ôfwiek dat er in net-Joad as skoansoan akseptearje soe. Hy beskuldiget Chava derfan dat se in ôffallige fan it joadendom is en seit dat se syn dochter net mear is.
Tevje en Golde sille mei de beide jongste famkes, Shprintze en Bielke, nei New York ta, wylst Motel en Tzeitel mei de lytse nei Kiëv geane, dêr't Motel genôch jild hopet te fertsjinjen om ek nei New York te kommen. Tevje en Golde ûntfange noch in brief fan Hodel, dêr't hja yn fertelt dat se yn Sibearje hurd bodzje moat wylst Pertsjik yn it tichthûs sit, mar dat se likegoed gelokkich is. Op 'e trêde dei, wannear't se fuort sille, komme Fjedka en Chava hielendal bepakt del. Chava fertelt dat sy beiden ek fuortgeane, ek al is sy troch har houlik mei Fjedka frijsteld fan 'e deportaasje. Mar sy en Fjedka wolle net wenje tusken folk dat oaren soks oandocht. Se binne dêrom fan doel en gean nei Krakau, yn Eastenryk-Hongarije. Wylst Chava dat lûdop seit, giet Tevje ûnfersteurber troch mei wêr't er mei oan 'e gong wie, bearend dat er har net heart, ta wanhope fan Golde en Tzeitel. Mar as Chava en Fjedka ôfsette, en Tzeitel harren neiropt: "Farwol," heakket Tevje dêroan ta: "En mei God mei jimme wêze."
Wylst de konstabel swijend tasjocht, ferlitte de Joaden yn in lange staasje harren doarp Anatevka. By in krúspunt bidde se foar de lêste kear mei-inoar foar't se fersille reitsje oer de wynstreken. Wylst er mei in grimmitich sin de karre mei syn besittings lûkt, sjocht Tevje de fidelder wer en winkt him om mei te kommen, in symboal dat sels al moatte se fuort út harren wenplak, dochs sille se harren tradysjes net ferlieze. Mei in better sin ferfolget Tevje syn paad.
Produksje
Fiddler on the Roof waard regissearre troch Norman Jewison nei in senario fan Joseph Stein op basis fan 'e súksesfolle toanielmusical Fiddler on the Roof út 1964 fan Stein, Jerry Bock en Sheldon Harnick. Jewison wie ek as produsint by it projekt belutsen, foar de filmstudio's The Mirisch Company en Cartier Productions. Foar de film wie in budget beskikber fan $9 miljoen. De kamerarezjy wie yn 'e hannen fan Oswald Morris, en de filmmuzyk waard fersoarge troch John Williams op basis fan 'e muzyk fan 'e oarspronklike musical, dy't komponearre wie troch Jerry Bock.
Casting
De casting fan Chaim Topol yn 'e haadrol fan Tevje joech wat kontroverse om't de rol yn 'e toanielmusical ferneamd makke wie troch Zero Mostel. Jierren letter lei regisseur en filmprodusint Norman Jewison syn kar foar Topol út yn it boek Acting Jewish: Negotiating Ethnicity on the American Stage & Screen (2005), fan Henry Bial. Hy fûn dat it bioskooppublyk de haadpersoan fan 'e film troch Mostel syn oerhearskjende persoanlikheid sjoen hawwe soe as Mostel ynstee fan as Tevje. Foar't Topol de rol taparte krige, waarden ek Orson Welles, Anthony Quinn en Marlon Brando yn omtinken nommen om Tevje te spyljen.
Fiddler on the Roof wie de lêste film dêr't Norma Crane yn spile, mei't se koarte tiid letter boarstkanker krige, dêr't se yn 1973 oan ferstoar.
Opnamen
De opnamen foar Fiddler on the Roof fûnen yn 1970 plak. De binnendoarsênes waarden foar it meastepart filme yn 'e Pinewood Studios yn it Ingelske greefskip Buckinghamshire. De measte bûtendoarsênes waarden opnommen op lokaasje yn 'e doarpen Lekenik en Mala Gorica, yn wat doe Joegoslaavje wie (no Kroaasje). De iene sêne yn Kiëv waard opnommen yn 'e Kroätyske haadstêd Zagreb. Hoewol't de beide doarpen yn 1969, doe't se troch Norman Jewison as filmlokaasje ferkend wiene, ûnder in tsjûk pak snie lein hiene, foelen de opnamen krekt yn in ûngewoan sêfte winter en moast der foar de wintersênes wyt moarmerstof oanfierd wurde om it noch in bytsje snieïch lykje te litten. Bykommende binnendoaropnamen waarden ferrjochte yn it studiokompleks fan Jadran Film yn Zagreb.
Foar guon sênes waarden 300 figuranten ynset, dy't mei-inoar in babelske spraakbetizing oan talen sprieken. Teffens waarden der keppels nuete guozzen en bargen ynset, elts mei eigen oppassers. De fioelsolo's waarden spile troch Isaac Stern en neitiid tafoege oan 'e bylden wêryn't Tutte Lemkow de fidelder op it dak spilet.
Distribúsje
De distribúsje fan Fiddler on the Roof waard fersoarge troch United Artists (UA). De film gie op 3 novimber 1971 yn 'e Amerikaanske bioskopen yn premiêre. It byhearrende soundtrackalbum ferskynde datselde jiers op LP by platemaatskippij United Artists Records en yn 2001 op cd by EMI Records.
Untfangst
Fan 'e filmkritisy krige Fiddler on the Roof oer it algemien positive resinsjes. Sa joech Gene Siskel fan 'e Chicago Tribune de film 31/2 fan 4 stjerren. Hy skreau dat de musicalnûmers yn 'e film "better opset en goreografearre [binne] as yn lykfol hokker oare resinte Broadway-filmadaptaaasje." Yn it tydskrift The New Yorker neamde Pauline Kael Fiddler on the Roof "in absolút geweldige film; it is net besûnder gefoelich, it is fier fan delikaat, en it is sels net iens útsûnderlike ferbyldingsryk, mar it liket my de krêftichste filmmusical ta dy't ea makke is."
Vincent Canby fan The New York Times fûn de ferfilming lykwols ynferieur oan 'e toanielferzje. Hy lei út dat troch de musical te "ferletterlikjen", mei echte lânskippen en huzen, "de bêste eleminten fan 'e toanielproduksje […] út har ferbân skuord binne". Dêr heakke er oan ta dat neffens him yn 'e film "de muzyk dof wurdt en foar banale mominten soarget dy't jin op it toaniel tige op it moed komme." Yn 'e Chicago Sun-Times skreau Roger Ebert dat er de film "gewoan saai" fûn, mar hy parte him dochs noch 3 fan 4 stjerren ta, om't regisseur Norman Jewison neffens him "in film makke [hat] dy't sa goed is as er mar te meitsjen is" mei it boarnemateriaal dat er ta syn foldwaan hie.
Op 'e webside Rotten Tomatoes, dy't resinsjes sammelet, hat Fiddler on the Roof in heech goedkarringspersintaazje fan 83%, basearre op 41 ûnderskate resinsjes. De konsensuskrityk fan 'e webside, gearstald út al dy resinsjes, stelt: "In fûgel kin fan in fisk hâlde – en fans fan musicals kinne fan dizze adaptaasje […] hâlde, sels as er net alhiel sa treflik is as de langrinnende toanielferzje." Op Metacritic, de wichtichste konkurrint fan Rotten Tomatoes, behellet Fiddler on the Roof in goedkarringspersintaazje fan 67%, basearre op 13 resinsjes.
Prizen
Yn 1972 waard Fiddler on the Roof by de Oscars nominearre foar prizen yn 8 kategoryen, wêrûnder bêste film, bêste regisseur, bêste akteur (Chaim Topol as Tevje), bêste byrol fan in akteur (Leonard Frey as Motel de skroar) en bêste artdirection. De film wûn 3 Oscars, foar bêste kamerarezjy, bêste filmmuzyk en bêste lûdsmixing. By de Golden Globes waard Fiddler on the Roof nominearre foar 4 prizen, wêrûnder bêste regisseur en bêste byrol fan in akteur (Paul Mann as Lazar Wolf de slachter). De film wûn twa Golden Globes, foar bêste film (musical of komeedzje) en foar bêste akteur yn in musical of komeedzje (Chaim Topol).
Fiddler on the Roof wûn ek de David di Donatello, de wichtichste Italjaanske filmpriis, yn 'e kategory bêste bûtenlânske akteur (Chaim Topol). Fierders waard de film nominearre foar 3 BAFTA's, de wichtichste Britske filmprizen, yn 'e kategoryen bêste kamerarezjy, bêste soundtrack en bêste filmmontaazje. Ek waard Joseph Stein nominearre foar in Writers Guild of America Award foar bêste komeedzje adaptearre ta in oar medium. En yn 2007 waard Fiddler on the Roof noch nominearre foar de Satellite Award yn 'e kategory bêste bonusmateriaal by in dvd.
Remake
Yn maaie 2020 waard bekendmakke dat filmstudio Metro-Goldwyn-Mayer (MGM), dy't as memme-ûndernimming fan United Artists (UA) de rjochten op Fiddler on the Roof besit, fan doel wie in remake fan 'e film te meitsjen. It projekt soe beävensearre wurde troch filmprodusinten Dan Jinks en Aaron Harnick. It senario soe skreaun wurde troch Steven Levenson, en Thomas Kail wie oanlutsen as regisseur. Anno 2023 is oer de remake fierder noch neat oer bekend.
Şalom
Şalom (Hebriuwsk: שָׁלוֹם, Frysk: frede) is in Joadsk-Turksk wykblêd dat yn Istanbûl, Turkije ferskynt. De bydragen binne meast yn it Turksk en ien blêdside it Sefardysk. De krante is yn 29 oktober 1947 opsetten troch de Joadsk-Turksk sjoernalist Avram Leyon. De krante hat in oplage fan 5.000 eksimplaren (2005). Gözlem Gazetecilik Basın ve Yayın A.Ş. is de printer fan de krante. Yakup Barokas is de redakteur.
Skyrinnen op de Paralympyske Winterspullen 1976
De Ie Paralympyske Winterspullen waarden yn 1976 hâlden yn it Sweedske Örnsköldsvik.
Manlju
{| width=60%
Jan-Hendrik Westra
Jan-Hendrik Westra (Mûnein, 29 july 1979) is in earder Frysk hurdfytser. Jan-Hendrik Fytste yn 2002 as profesional foar de ploech Bert Story-Piels. Jan-Hendrik is de âldere broer fan hurdfytser Lieuwe Westra.
Eupen
Eupen (Frânsk, âldfrinzich: Néau) is in stêd en fasiliteitegemeente yn East-Belgje, yn it easten fan de provinsje Luik (arrondissemint Verviers), tichtby de Dútske grins. It is in Dútsktalige stêd en de haadstêd fan de Dútsktalige Mienskip. Op âlde Frânsktalige militêre kaarten waard it plak ek wol Néau neamd.
Eupen bestiet út in boppe- en in ûnderstêd. De benedenstêd leit oan de rivier de Vesder. It stsjon fan Eupen leit yn de boppestêd en is it einpunt fan de yntercityferbining mei Oostende, oer ûnder oaren Brussel.
Yn 1977 waard Kettenis oan Eupen taheakke. yn 2005 fusearren twa pedagogyske ynstituten en in ferpleechstersskoalle ta de Autonome Hochschule in der deutschsprachigen Gemeinschaft, de iennige iepenbiere Dútsktalige hegeskoalle yn Belgje. De hegeskoalle jout bacheloropliedingen foar beukerûnderwizer, ûnderwizer en ferpleechkundige.
Bestjoer 2007-2012
It bestjoer fan Eupen bestiet út in koälysje fan CSP en PDB.
De neikommende persoanen sitte yn it bestjoer:
Natuer
In part fan de grutte bosk Hartogenwâld falt yn it súdlik diel fan de gemeente Eupen.
Sykte
In sykte of krupsje (Latyn morbus, Gryksk nosos) is koartsein in fersteuring fan it normale funksjonearjen fan lichem of geast, dat de prestaasjes of wolbefinen fan in libben wêzen oantaast of negatyf beynfloedet. De reden hjirfan is soms dúdlik oantoanber mar kin ek subjektyf wêze. Tekenjend foar sykte is dat it as in proses ferrint: der is in begjin, in berin, en in ein tastân (soms mei genêzing, soms de dea en soms in bliuwend effekt op de sûnens.)
Roemer Visscher
frame|Roemer Visscher mei 71 jier
Roemer Pietersoan Visscher (Amsterdam 1547 – dêr beïerdige 19 febrewaris 1620) wie in Nederlânsk nôtkeapman, assurandeur en dichter.
Roemer waard berne yn Amsterdam, en learde Frânsk, Italjaansk en Latyn. Roemer Visscher troude 1583 (ûndertrou te Delft op 13 maart) mei de Delftske brouwersdochter Aefgen Jansdochter (Onderwater). Hy hannele yn nôt op de Eastsee en op Archangelsk, soms yn kompanjy mei Isaac le Maire. Yn 1596 gienen tweintich laden skippen te sink yn stoarm foar de rede fan Teksel. In grut tal fan de skippen wie by him fersekere. Nei de ramp doopte er syn dochter Tesselschade.
Hy beoefene mei freonen, rederikers as Coornhert en Spiegel de letteren en foarme yn syn went op de Geldersekade de ferneamde rûnte, dêr't jongelju harren begelieding krigen. Hy ûntliende syn poëzy oan Francesco Petrarca, Clément Marot en Pierre de Ronsard. Hy wie lid fan de rederikerskeamer De Eglantier en wie befreone mei ûnder oaren Hendrik Laurenssoan Spiegel en Jan van Hout. Earst yn 1612 ferskynde - bûten him om - syn earste bondel Lof van de mutse ende van een blaeuwe scheen, met noch ander boerten en quicken. Yn 1614 liet er sels in útwreide en ferbettere útjefte fan syn wurk ferskine: Brabbeling. It wurk hie quicken (puntdichten, foar in part neffens Martialis), tuyters (sonnetten), jammertjens (elegyen), rommelsoo, riedlings en in stikmannich grutte gedichten. Yn 1614 ferskynde ek Sinnepoppen - in emblematabondel.
Immanuel Kant
right|thumb|Immanuel Kant Immanuel Kant (22 april 1724 – 12 febrewaris 1804) wie in Dútsk filosoof. Hy jildt as de wichtichste filosoof út it tiidrek fan de Ferljochting. Syn ynfloed op it mêd fan filosofy, etyk, teology, strafrjocht, folkerjocht en estetyk wurkje troch oan hjoed de dei ta.
Skiednis
Kant waard berne op 22 april yn it Prusyske Keningsbergen, it tsjintwurdige Kaliningrad. Hy wie de soan fan in sealmakker. Hy promovearre yn 1755 en waard yn 1770 heechlearaar yn Keningsbergen yn de metafysika en logika. Hy joech kolleezjes oant 1796 en ferstoar yn 1804.
It libben fan Kant stiet bekend as saai. Hy hat syn wenplak net faak ferlitten en hie in rêstich libben. It ferhaal giet dat de ynwenners de klok der op lyk sette koenen mei de tiid dat Kant te kuierjen gong mei syn feint Lampe, alle dagen stipt om healwei fjouweren middeis.
Wurken fan Kant
right|thumb|150px|Byld fan Kant yn Keningsbergen Kant hat in tal boeken skreaun dy't fan krúsjale betsjutting west hawwe foar de Westerske filosofy. De bekendste binne de trije "Kritiken":
Utjouwerij Prometheus
Utjouwerij Prometheus is in Nederlânske útjouwerij dy't bestiet út de fûnsen Prometheus, Bert Bakker en Ooievaar dy't yn Amsterdam sit.
Prometheus is yn 1989 oprjochte troch Mai Spijkers en hat sawol Nederlânsktalige as bûtenlânske auteurs yn syn fûns. Under de namme 'Bert Bakker wurde benammen skiednisboeken útjûn, mar ek de Notendopserie waard troch Uitjouwerij Bert Bakker útjûn.'
Immanuel Kant
Wurken fan Kant
Ek syn boek Zum Ewigen Frieden is tige bekend. Dêryn tinkt er nei oer de rjochtsregels dêr't de ferhâlding tusken steaten ûnderling oan foldwaan moatte soenen. Ivige frede is in nei te stribjen doel, gjin realiteit, merkt Kant op.
Utjouwerij Prometheus
Bert Bakker
Utjouwerij Bert Bakker waard nei de Twadde Wrâldoarloch oprjochte troch de skriuwer en útjouwer Bert Bakker (1912 – 1969). Ta de auteurs hearden Martinus Nijhoff en Gerrit Achterberg. Yn 1969 waard Bakkers neef (omkesizzer) Bert Bakker der útjouwer. Under syn lieding waard yn de jierren santich útjouwerij Contact oernaam, de útjouwer fan ûnder oare it deiboek fan Anne Frank. Contakt waard yn 1984 ôfstjitten en meijûn oan haadredakteur Harko Keijzer doe't dy fuortgie. Syn opfolger by Bert Bakker waard Mai Spijkers, dy't sukses behelle mei de oankeap fan Il nome della rosa (1980) fan Umberto Eco, dêr't de Nederlânske oersetting fan yn 1983 ferskynde. Ek Spijkers ferliet Bert Bakker, yn 1989, om syn eigen útjouwerij Prometheus te begjinnen.
Geertje Lycklama à Nijeholt
Prof.dr. Geertje Lycklama à Nijeholt (Lollum, 2 april 1938 - De Haach, 18 novimber 2014) wie in Frysk heechlearaar en politika foar de Partij fan de Arbeid.
Utjouwerij Prometheus
Bert Bakker
Bert Bakker wie yn de jierren santich ûnderdiel wurden fan it Wolters Kluwer-konsern. Yn 1989 waard de útjouwerij hielendal selsstannich. Tsjinfallende ferkeapen noopten eigener Bakker syn bedriuw yn 1992 ûnder te bringen by de Meulenhoffgroep. Dêr waard de útjouwerij net folle letter omfoarme ta ymprint, ûnderbrocht by Prometheus.
Geertje Lycklama à Nijeholt
Oplieding
Nei har skoaloplieding yn Boalsert en Snits studearre hja fan 1956 - 1963 sosjology oan de VU yn Amsterdam. Fan 1963 oant 1970 wurke se yn Pakistan yn ferskate ûntwikkelingsprojekten. Sa wurke se oan de Cornell-universiteit, Ithaca (New York) fan 1971 oant 1973. Hja promovearre op 3 desimber 1976 oan Cornell en VU yn de sosjale wittenskippen.
Libbensrin
Tusken har stúdzje en har promoasjeûndersyk wurke frou Lycklama à Nijeholt yn Pakistan. Se wurke dêr mei oan ferskate ûndersiken en die sosjaal en edukatyf wurk, benammen rjochte op de ferbettering fan de situaasje fan froulju.
Utjouwerij Prometheus
Prometheus
Prometheus waard yn 1989 oprjochte troch Mai Spijkers, dy't ferskate skriuwers meinaam fan Bert Bakker, ûnder oare Herman Brusselmans. De útjouwerij kaam ta stân binnen de groep dy't ûndernimmer René Malherbe gearstald hie út in tal ôfstjitten boekedifyzjes fan grutte mediakonserns. Yn 1991 ferkocht Malherbe syn boekegroep, ynklusyf Prometheus oan de Meulenhoffgroep, letter PCM Algemiene Boeken.
Geertje Lycklama à Nijeholt
Libbensrin
Nei in skoft as eksterne deskundige yn de Emansipaasjekommisje waard Lycklama à Nijeholt koördinator Ynternasjonale Frouljussaken by it Ministearje fan Bûtenlânske saken (1977-1983).
Utjouwerij Prometheus
Prometheus
It earste grutte sukses waard De wetten fan Connie Palmen. Spijkers soarge foar reuring yn de Nederlânske útjouwerswrâld troch as earste grutte foarskotten te jaan oan skriuwers, om se oan syn útjouwerij te binen, ek as se yn it fûns fan in oare útjouwerij sieten. PCM naam yn 2001 ek útjouwerij Vassallucci oer, dy't rillegau har selsstannigens ferlear en ûnderbrocht waard by Prometheus.
Geertje Lycklama à Nijeholt
Libbensrin
Begjin 1979 waard hja bysûnder heechlearaar emansipaasjekunde en frouljustúdzjes oan de Lânbouhegeskoalle Wageningen. Dêr bleau se oant ein 1983.
Utjouwerij Prometheus
Prometheus
Yn 2007 waard útjouwerij Prometheus ynklusyf Bert Bakker oernaam troch oprjochter Spijkers.
Geertje Lycklama à Nijeholt
Libbensrin
Yn it stúdzjejier 1983-'84 waard se heechlearaar "frouljus- en ûntwikkelingsstúdzjes" oan it Institute of Social Studies (ISS) yn De Haach. Hja bleau dêr oant midden 1999; de lêste fjouwer jier as deeltiid heechlearaar. Yn de perioade 1990-'95 wie se rektor fan dat ynstitút wêrnei't se in sabbatical jier as fellow by it NIAS trochbrocht.
Fan 1995 oant 2003 wie Lycklama à Nijeholt lid fan de Partij fan de Arbeid-fraksje yn de Earste Keamer, dêrfan de lêste fjouwer jier as fraksjefoarsitter. Underwerpen dy't har bysûndere omtinken krigen wiene bûtenlânsk belied, ûntwikkelingsgearwurking en heger ûnderwiis.
Op 1 juny 1999 gie hja mei pinsjoen.
Yn har heule karriêre hat Geertsje Lycklama à Nijeholt in soad byfunksjes hân, benammen op it mêd fan (frouljus)ûntwikkeling, bûtenlânsk belied of heger ûnderwiis. Sa wie se ûnder mear ein jierren '70 foarsitter Kommisje Likense Rjochten Manlju en Froulju (Ried fan Europa, Straatsburg), yn de jierren '80 lid fan it bestjoer fan Women’s World Banking (New York), sûnt 1997 lid fan it algemien bestjoer fan it Nederlânsk Ynstitút Ynternasjonale Betrekkings "Clingendael", Fan 2000 ôf lid fan it algemien bestjoer fan de VPRO, ek sûnt 2000 lid fan it "Consultative Committee" fan it "United Nations Development Fund for Women" en sûnt 2005 lid fan de Ried fan tafersjoch fan de Ryksuniversiteit Grins.
Har njonkenfunksjes yn 2010 wiene:
Privee
Geertje Lycklama à Nijeholt wie in boeredochter en ek har pakes wienen boer. Har heit wie teffens lid fan de gemeenteried. Geertje Lycklama à Nijeholt troude op 19 april 1963 yn Wytmarsum mei Henk Thomas. Hja krigen in dochter en in soan.
Poarte fan Snits
thumb| Lizzing Poarte fan Snits '' De Poarte fan Snits is in wenwyk binnen de stêd Snits. De wyk grinzet yn it noarden oan de binnenstêd fan Snits, yn it suden en easten oan Lemmerwei-East, yn it suden en westen oan Lemmerwei-West.
De grutste ferkearsier fan de wyk is de Lemmerwei, dy't de wyk fan noard nei súd trochkruset. De noardlike grins wurdt foarme troch de Stedsgrêft en de Kolk. De westlike grins wurdt foarme troch de Geau.
Histoarje en bebouwing
De wyk is yn 2011 iepene en is de jongste wenwyk fan Snits. Yn de wyk lizze histoaryske pânen, mar ek nijbouwenningen en appartemintekompleksen. De âldste bebouwing fan de hjoeddeiske wyk stammet út ± 1800, mar al fier foar dizze tiid wie it gebiet bewenne. Om dizze âlde bebouwing is koartlyn De Poarte fan Snits boud. De namme is ûntliend oan de Wetterpoarte fan Snits, dy't op de noardwestlike grins fan de wyk stiet. De strjitten yn de Poarte fan Snits binne neamd nei oan it wetter relatearre saken en tichtby lizzende plakken.
Bas Paternotte
Paternotte hat ek polityk sjoernalist foar de Nederlânske edysje fan deiblêd Metro west.
Bas is in neef fan D66-politikus Jan Paternotte.
Floarida
Floarida (Ingelsk: Florida; útspr.: ['flɒɹɪdə], likernôch " flor -idde"), offisjeel de Steat Floarida (Ingelsk: State of Florida), is ien fan 'e fyftich steaten dy't mei-inoar de Feriene Steaten fan Amearika foarmje. Floarida, fanwegen syn subtropysk klimaat byneamd de Sunshine State, bestiet fierhinne út it Floarida-skiereilân, dat yn it uterste súdeasten fan 'e kontinintale Feriene Steaten leit. Dêropta omfiemet de steat ek de Florida Panhandle, oan 'e noardeastkust fan 'e Golf fan Meksiko, en de eilannegroep de Florida Keys. Floarida heart ta de regio fan it Amerikaanske Suden. De haadstêd is Tallahassee, mar de grutste stêd is Jacksonvile, wylst de grutste stêdekloft dy fan Miami is. Neffens in skatting út 2014 hie de steat doe 19,9 miljoen ynwenners, wêrmei't it kwa befolkingsgrutte de 3e steat fan 'e Feriene Steaten is, nei Kalifornje en Teksas. Oangeande oerflak is Floarida mei rom 170.000 km² de 22e steat. Floarida stiet bekend om syn moaie waar, ferdivedaasjeparken, lange kustline, sompen, orkanen en romtefeart.
Etymology
De namme fan Floarida komt fan 'e sechstjinde-iuwske Spaanske ûntdekkingsreizger Juan Ponce de León, dy't it gebiet by syn earste besyk yn 1513 la Florida neamde, dat Spaansk is foar "bloeiend lân". De offisjele bynamme fan Floarida is de Sunshine State ("Sinneskynsteat"), fanwegen it moaie waar.
Geografy
Floarida hat in oerflak fan 170.304 km², wêrfan't 17,9% út wetter bestiet, sadat der 139.820 km² drûch lân oerbliuwt. De steat beslacht foar it grutste part it Floarida-skiereilân, dat fan it fêstelân fan Noard-Amearika ôf nei it suden ta útstiket en dêrby de Atlantyske Oseaan, yn it easten, skiedt fan 'e Golf fan Meksiko, yn it westen. It skiereilân mjit 721 km fan noard nei súd. Yn it suden wurdt Floarida begrinzge troch de Strjitte fan Floarida, dy't de skieding foarmet tusken it skiereilân oan 'e iene kant en it eilân Kuba en de arsjipel fan 'e Bahama's oan 'e oare kant.