cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dom fan Limburch oan de Lahn
Arsjitektuer
thumb|260px|Haadportaal (detail) De dom is in let-romaanske, trijskippige basilyk mei iere goatyske aksinten. It bouwurk is fan bûten ryk dekorearre en hat sân tuorren. It tal tuorren ferwiist symboalysk nei de [[sakraminten. De beide westlike tuorren binne 37 meter heech en foarmje tegearre de karakteristike westlike gevel. Sokke gevels mei twa tuorren wurde faker yn it Rynlân oantroffen, lykas yn Xanten, Andernach en Koblenz. De spitse krusingstoer hat in hichte fan 66 meter en riist boppe alle oare tuorren út. Dy hichte krige de krusingsspits nei it ynslaan fan de bliksem yn 1774. Mei de weropbou waard de spits doe 6,5 meter heger makke. De hoektuorren van it súdlike dwersskip binne yn 1863 tafoege.
Emily Gee
Libben
Gee studearre geology en geofysika oan 'e universiteit, en brocht neitiid ferskate jierren troch mei reizgjen en wurkjen yn it bûtenlân, û.m. as rehabilitaasjeynstruktrise, postbesoarchster, technysk assistinte yn in wynmakkerij, servearster en wittenskiplik assistinte op Antarktika. Dêrby wenne se û.m. yn Sweden en Skotlân en doarme hja as backpacker om troch Jeropa, Noard-Amearika, it Midden-Easten, Noard-Afrika en Sina. En dat alles die se sûnder lykfol hokker bedoeling om ea in boek te skriuwen. Oant se op in dei yn 'e bus siet yn Syrje, mei de woastyn dy't him oan wjerskanten fan 'e wei oant de kimen ta útstriek, en tocht fan: "Stel dat..." En ear't se it trochhie of tsjinhâlde koe, wie se yn har holle in roman oan it gearstallen.
Jesse Jackson
Boargerrjochte-aktivisme
Yn it foarjier fan 1971 oardere Abernathy Jackson om it nasjonaal haadkantoar fan Operation Breadbasket te ferpleatsen fan Chicago nei Atlanta, mei as doel om dan in oar yn Jackson syn posysje fan direkteur te beneamen. Jackson wegere lykwols, en organisearre ynstee yn it neijier fan 1971 yn Chicago it saneamde Black Expo, in fiif dagen duorjende fakbeurs dêr't swarte sakelju út 40 Amerikaanske steaten gearkamen om ûnderling nije konneksjes te lizzen. Yn desimber rekken Jackson en Abernathy iepentlik deilis doe't Abernathy Jackson beskuldige fan ûngerjochtichheden by de finânsjes fan it Black Expo en him doe skorste as direkteur fan Operation Breadbasket. Jackson, de hiele stêf fan Operation Breadbasket en 30 fan 'e 35 leden fan it bestjoer fan 'e SCLC stapten doe út protest op en rjochten har eigen organisaasje op, People United to Save Humanity, oftewol Operation PUSH.
Werprintinge
In werprintinge of werútjefte is in útjefte fan in publikaasje dy't alris earder publisearre is. Faak is it sa dat sok materiaal yn 'e tuskentiid oanpast is, bygelyks troch typflaters derút te heljen, of troch it by de tiid te bringen. As it yn begjinsel om persiis deselde publikaasje giet, sprekt men fan in werprintinge, mar as der yngripende feroarings yn oanbrocht binne, hat men it earder oer in werútjefte of in nije edysje.
Jesse Jackson
Boargerrjochte-aktivisme
Fan it begjin ôf oan besocht Jackson Operation PUSH in mear politike lading te jaan as de âlde SCLC. Ynstee fan sels alles dwaan te wollen, besocht er om blanke politisy sasear ûnder druk te setten dat dy ree waarden om har foar de Afro-Amerikanen en oare earmen yn te setten. Yn 1984 rjochte Jackson de Rainbow Coalition op, in koepelorganisaasje dêr't Operation PUSH en ferskate lyksinnige organisaasjes yn gearwurken. Datselde jiers joech er syn posysje fan foarsitter fan Operation PUSH op om yn 'e polityk te gean.
Emily Gee
Libben
Yn 2005 stjoerde Gee in ferhaal yn foar de skriuwwedstryd fan 'e Romance Writers of New Zealand, en wûn dêrfoar de Clendon Award. Yn 2007 publisearre se har earste boek ûnder de titel Thief with No Shadow. Dat is in fantasyroman oer in froulike dief dy't sa goed yn har fak is om't se oer magy beskikt dy't har frijwol ûnsichtber makket. Hja bedarret lykwols djip 'e swierrichheden as hja besiket te stellen fan in man dy't mei syn hiemhûn prate kin. Foar Thief with No Shadow waard Gee twaris nominearre foar in prestizjeuze Amerikaanske RITA Award. Har twadde boek, The Laurentine Spy, oer in pear spionnen yn it hert fan it regearingssintrum fan in fijannich lân, brocht se út yn 2009. Dêrnei folge yn 2011 The Sentinel Mage, it earste diel fan har trilogy The Cursed Kingdoms, oer in wrâlddiel dêr't in flok op rêst dy't inkeld in ferballe prins ferbrekke kin. Yn 2014 kaam diel twa út, The Fire Prince, en yn 2015 it beslút: The Blood Curse.
Jesse Jackson
Politike karriêre
Op 3 novimber 1983 stelde Jackson him as lid fan de Demokratyske Partij yn alle fyftich Amerikaanske steaten ferkiesber foar it amt fan presidint fan 'e Feriene Steaten, wêrmei't er de twadde Afro-Amerikaan út 'e Amerikaanske skiednis wie dy't dat die, nei Shirley Chisholm. Hy hie gjin reälistyske mooglikheid om 'e Demokratyske foarferkiezings te winnen, mar inkeld al troch it synjaal ôf te jaan dat in swarte man de ambysje hawwe koe en wurdt presidint, wie syn kampanje in súkses. Jackson krige 18,1% fan 'e Demokratyske kiezers efter him, en moast dêrmei Walter Mondale en Gary Hart foargean litte. Fjouwer jier letter, yn 1988, wie Jackson op 'e nij fan 'e partij. Dy twadde kears died er it noch better, en in skoft lang liek it as soed er de Demokratyske nominaasje winne. Mar úteinlik bleau er op 29,1% fan 'e stimmen stykjen, en moast er it ôflizze tsjin Michael Dukakis, dy't 42,5% helle.
Emily Gee
Libben
Njonken har fantasywurk hat Gee ek ferskate romantyske histoaryske romans skreaun. Dêrfoar brûkte se earst it pseudonym Emily May, en ûnder dy namme brocht se trije boeken út. Doe't se lykwols fan útjouwer feroare, naam se ek in oar pseudonym oan, Emily Larkin (nei't men oannimme mei om't har eardere útjouwer rjochten op har earste pseudonym jilde liet). Neffens eigen sizzen hâldt Gee derfan om te lêzen, heuvels te beklimmen, yoga-oefenings te dwaan en om nei werhellings fan Buffy the Vampire Slayer te sjen. Hja wurket op 't heden (ein 2014) yn it Nasjonaal Park Fiordland, ien fan 'e skildereftichste, mar ek ôfhandichste dielen fan Nij-Seelân.
Jesse Jackson
Politike karriêre
Yn beide ferkiezings hie Jackson in programma dat foar Amerikaanske begripen tige "liberaal" (yn Amearika bedoelt men dêrmei: links) wie. Sa woed er de útjeften oan Definsje mei 15% tebekbringe; in universeel syktekostefersekeringsstelsel ynfiere; de belestingkoarting fan de superriken weromdraaie om mei it ekstra belestingjild projekten foar de earmen te bekostjen; in amendemint oan 'e Amerikaanske Grûnwet tafoegje wêryn't fêstlein waard dat froulju rjocht hiene op in gelikense behanneling as manlju; en de saneamde Oarloch tsjin Drugs omdraaie sadat net de drugsferslaafden oanpakt waarden, mar de bankiers dy't oan it wytwaskjen fan drugsjild fertsjinnen. Op bûtenlânsk mêd woed er ûnderhannelings begjinne mei de Sovjet-Uny, om in ein te meitsjen oan 'e Kâlde Oarloch; in algemiene boykot tsjin Súd-Afrika ynstelle oant dat lân de apartheid ôfskafte; en de foarming fan in Palestynske steat stypje.
Fral dat lêste punt brocht Jackson yn oanfarring mei de machtige Israelyske lobby yn 'e Feriene Steaten. Dat makke er noch minder troch ferskate denigrearjende útlittings te dwaan oer joaden. Sa neamde er New York ris Hymietown (hymie is in Amerikaansk-Ingelsk skelwurd foar "joad"), doe't er miende mei in sjoernalist frijút prate te kinnen om't it petear off the record wie (wat it mei sjoernalisten nea is). Ek seid er ris dat er "kotsmislik wie om altyd en ivich oer de Holokaust te hearren," en dat der "frijwol gjin Joadske sjoernalisten binne dy't by steat binne om objektyf nei Arabyske saken te sjen."
Yn 1991 stelde Jackson him ferkiesber foar it doe krekt kreëarre amt fan "skaadsenator" foar it Distrikt Kolumbia. Mei't it federale distrikt yn it Amerikaanske Kongres net fertsjintwurdige is, wie dy (ûnbetelle) post benammen bedoeld om te lobbyen foar mear foech of sels de status fan Amerikaanske steat foar it distrikt. Jackson ferfolle dy funksje oant 1997, doe't er him net wer ferkiesber stelde. Yn dyselde snuorje hie Jackson fan 1992 oant 2000 in eigen praatprogramma, Both Sides with Jesse Jackson, op 'e nijsstjoerder CNN.
Ynternasjonale belutsenens
Meitiid bejoech Jackson him ek wat langer wat mear op it ynternasjonale toaniel. Sa reizge er yn 1983 nei de Syryske haadstêd Damaskus, dêr't er nei in dramatyske oprop oan diktator Hafez Al-Assad de Amerikaanske piloat Robert Goodman frijkrige, dy't yn Syrje finzen holden waard nei't er boppe Libanon delsketten wie by in Amerikaansk bombardemint fan Syryske militêre posysjes yn dat lân. It jiers dêrop ûnderhannele Jackson mei súkses mei Fidel Castro om 22 Amerikanen frij te krijen dy't op Kuba fêstholden waarden.
Yn 1991 gied er nei Bagdad om der by Saddam Hussein op oan te stean en lit de bûtenlânske gizelders frij dy't dêr fêstsieten en as minsklik skyld brûkt waarden oan 'e foarjûn fan de Earste Golfoarloch. En yn maaie 1999 sette Jackson nei de Joegoslavyske haadstêd Belgrado ta om dêr by presidint Slobodan Milošević te pleitsjen foar it frijlitten fan trije Amerikaanske soldaten dy't troch de Joegoslaven kriichfinzen makke wiene ûnder de Kosovo-oarloch. Hoewol't er net út namme fan 'e regearing-Clinton spriek en folslein op eigen manneboet hannele, rêde er it ek diskear op en bring de soldaten thús.
Lettere jierren
Nei de iuwwiksel wie Jackson û.m. belutsen by de protesten tsjin 'e ynfaazje fan Irak, yn 2003, en brocht er yn 2005 in besyk oan de Fenezolaanske presidint Hugo Chávez, doe't yn de Feriene Steaten troch tillefyzjedûmny Pat Robertson oproppen waard om dyselde út 'e wei te romjen. By de Amerikaanske presidintsferkiezings fan 2004 hold Jackson him op 'e flakte, mar nei ôfrin fan de ferkiezings levere er skerpe krityk op 'e ûnregelmjittichheden dy't har fral yn 'e steat Ohio foardien hiene, dêr't guon Afro-Amerikaanske kiezers bgl. mear as seis oeren yn 'e rein stien hiene te wachtsjen oant se har stim útbringe koene.
Yn maart 2006 stie Jackson in jonge Afro-Amerikaanske frou by dy't úthold dat se troch trije blanke leden fan it manljuslacrossetiim fan 'e Duke Universiteit fan Noard-Karolina ferkrêfte wie, mar de rjochtsaak tsjin 'e sporters waard neitiid fanwegen gebrek oan bewiis ûnûntfanklik ferklearre. Letter dat jier wie it Jackson, as fertsjintwurdiger fan 'e swarte minderheid yn 'e Feriene Steaten, oan wa't de blanke akteur Michael Richards syn ekskuzes oanbea nei't er it wurd nigger brûkt hie en dêrmei de hiele Afro-Amerikaanske mienskip tsjin him yn it harnas jage hie. Yn juny 2007 waard Jackson arrestearre by in protestaksje dy't er organisearre hie by in wapenhannel yn Riverdale, in earme foarstêd fan Chicago, om't de útbater fan de winkel mienens en wittens fjoerwapens oan bindeleden ferkocht hawwe soe, en dêrtroch neffens Jackson yndirekt ferantwurdlik wie foar in weach fan dea en ferdjer yn de pleatslike mienskip.
By de Amerikaanske presidintsferkiezings fan 2008 spriek Jackson syn stipe út foar Barack Obama, mar de beide mannen hawwe in drege relaasje, mei't Jackson neitiid ferskate kearen skerpe krityk op 'e presidint útoefene hat om't dy "docht as wied er blank." Jackson syn ûnfrede oer Obama gie safier dat er yn de simmer fan 2008 oan in meistanner tafertroude: "Ik wol him de kloaten ôfsnije." Doe't dat flústere petear opfongen waard troch in iepensteande mikrofoan wiene de poppen oan it dûnsjen, en wie Jackson twongen om ûntskuldigings te meitsjen. Njonken gelikense rjochten foar Afro-Amerikanen en oare etnyske groepen hat Jackson him ek altyd ynset foar frouljusrjochten en homorjochten. Sûnt 2005 hat er ferskate kearen de striid fan homo's foar it rjocht om te trouwen ferlike mei de striid foar de ôfskaffing fan 'e slavernij en it rjocht om ynterrasiale houliken te sluten.
Priveelibben
Jackson troude op 31 desimber 1962 mei Jacqueline Lavinia Brown (1944), en krige mei har fiif bern: Santita (1963), Jesse jr. (1965), Jonathan Luther (1966), Yusef DuBois (1970) en Jacqueline Lavinia (1975). Santita is in sjongster en polityk kommentatrise, Jesse jr. is in politikus en âld-lid fan it Amerikaanske Hûs fan Offurdigen, en Jonathan is in bekend aktivist. Jackson is in frijmitselder by de grutlôzje fan Illinois, en waard yn 1987 ferheft ta "mastermitselder". Yn augustus 2000 waard oan him troch Bill Clinton de Presidinsjele Frijheidsmedalje útrikt, de heechste Amerikaanske ûnderskieding foar boargers. Yn 2001 kaam oan it ljocht dat Jackson in affêre hân hie mei Karin Stanford, in meiwurkster fan Rainbow Coalition, en dat út dy relaasje yn 1999 in dochter berne wie, Ashley Laverne.
Dom fan Limburch oan de Lahn
Arsjitektuer
Opfallend oan de westlike gevel is it roasfinster. Om it sintrale roasfinster binnen acht lytse roazetten groepearre. Op de hoeken fan it roasfinsterfjild binne de byldsjes fan de symboalen fan de fjouwer evangelisten oanbrocht. Nettsjinsteande de symmetry fan de dûbele tuorren is der in ryk ferskaat oan fariaasjes yn foarmen en boueleminten waar te nimmen. De boppeferdjipping fan de noardlike toer hat al goatyske boufoarmen yn it maaswurk fan de finsters. Der wurdt oannommen dat de twa bylden yn it haadportaal de stifter en boumaster fan de tsjerke foarstelle. Yn de jierren 1872-1873 waard yn it ramt fan in restauraasje de mearkleurige bûtenbeskildering (wyt, read, oker, swart en grien) fan de domtsjerke oerstrutsen. Oan de hân fan kleurresten binne de kleuren fan it eksterieur fan foar dy tiid yn de jierren 1968-1972 rekonstruearre.
Oargels
thumb|260px|Fresko's Al yn de 14e iuw waard der skreaun oer it spyljen op in oargel yn de tsjerke. Yn 1443 wurde der twa oargels neamd. It hjoeddeiske oargel is yn 1978 troch de oargelbouwer Klais út Bonn boud. Ek de oargelkast is modern. It instrumint hat 60 registers ferdield oer fjouwer manualen en pedaal. De spyltrakturen binne mechanysk, de registertrakturen elektrysk.
Domskat
De tsjerkeskat wurdt yn it dommuseum útstalt. Hjir binne tal fan keunstwurken te sjen út de rike skiednis fan de dom, û.o. in stauroteek mei stikjes hout fan it krús fan Kristus.
Antoine-Joseph Langlumé
Antoine-Joseph Langlumé wie in Frânsk litograaf yn de 19e iuw.
Hy wie in soan fan Jean-Robert Langlumé en wie uterlik fan septimber 1829 ôf wurksum as boekhanneler yn Parys. Hy krige in fergunning as boekhanneler yn Parys, as opfolger fan Claude-Auguste Saintin, en op 7 septimber 1830 soe er gearwurkje mei Jean-Pierre Peltier, mei wa 't er in praktyk útoefene hat ûnder de namme "Langlumé et Peltier", 11 rue du Foin-Saint-Jacques, dêr't er benammen geografyske kaarten útjoech. Op 29 jannewaris 1846 waard harren partnerskip by ûnderhânske akte ûntbûn en bleau er allinne wurkjen ûnder de namme J. Langlumé. Op 1 febrewaris 1860 joech er syn boekhannelsfergunning op yn it foardiel fan Alfred-Théodore Lefèvre en luts him werom yn Eaux-Vives, dêr't er ferstoar.
Hy brocht wurk yn by de Paryske salons fan 1822 en 1824.
Tomas fan Woodstock (toanielstik)
Tomas fan Woodstock, yn it Ingelsk: Thomas of Woodstock (inkeld ek wol Richard II, Diel 1 neamd), is in Ingelsk toanielstik fan ûnbekend auteurskip út 'e Elizabetaanske Tiid. It is inkeld oerlevere yn 'e foarm fan in anonym en nammeleas manuskript (MS. Egerton 1994), dat op 'e noed is fan it Britsk Museum. Yn Tomas fan Woodstock wurde de foarfallen út it regear fan 'e Ingelske kening Richard II (reg. 1377-1399) behannele, dy't laten ta de moard op 'e omke fan 'e kening, Tomas fan Woodstock, de hartoch fan Gloucester, yn 1397. Der wurdt gauris fan útgien dat it stik sterk beynfloede is troch de Shakespeariaanske keningsstikken Richard II en Hindrik IV, Diel 1 en Diel 2. Tomas fan Woodstock bestie inkeld as in anonym en ûnfolslein manuskript sûnder titel yn it besit fan 'e British Library, oant de tekst yn 1929 útjûn waard troch de Malone Society.
Auteurskip en datearring
Ek oer de fraach wannear't Tomas fan Woodstock skreaun is, rinne de mienings útinoar: it is datearre omtrint 1582, tusken 1591 en 1595, en yn it earste desennium fan 'e santjinde iuw. Fanwegen it feit dat de oarspronklike titel ûnbekend is, bestiet der gjin bewiis dat it stik ea opfierd is. Lykwols wize de fersliten steat fan it manuskript en de oanwêzigens fan yn 'e marzje delkwattele oantekens oangeande de nammen fan spesifike akteurs en ynstruksjes troch de doetiidske sinsuer derop dat Tomas fan Woodstock ûnder it regear fan Jakobus I grif ferskate kearen op 'e planken brocht wêze moat.
Utjefte
In útjefte of publikaasje (fan it Frânske publication, "iepenbiering") is in tekst, ôfbylding of in byld- of lûddrager dy't fermannichfâldige wurdt mei as doel om him ûnder de publike oandacht te bringen. Oarspronklik wie soks beheind ta it hânmjittich oerskriuwen fan 'e boarnetekst, mar sûnt de útfining fan 'e boekdrukkeunst, oan 'e ein fan 'e fyftjinde iuw, wurde útjeften yn 'e regel yn printe foarm ferspraat.
De wichtichste foarmen fan útjeften binne:
Didachê
De Didachê (Aldgryksk: Διδαχή, wat Underrjocht betsjut), ek wol it Underrjocht fan de Tolve Apostels neamd, is in beheind ier kristlik traktaat dat kwa ynhâld ta it sjenre fan 'e tsjerkeregels heart en besibbe is oan it Nije Testamint fan 'e Bibel. De measte saakkundigen datearje it yn 'e lette earste of iere twadde iuw, al wolle guon hawwe dat it om 'e midden fan 'e earste iuw hinne skreaun is. It is in pseudepigrafysk geskrift ûnder de nammen fan 'e tolve oarspronklike apostels, dat troch party tsjerkfaars as echt beskôge en dêrom ta de kanon rekkene waard, mar troch oaren ôfwiisd waard as de apokrife ferfalsking dy't it wierskynlik ek is. De Didachê, dy't net betize wurde moat mei it derop basearre Underrjocht fan de Apostels, wie iuwenlang ferlern, oant der yn 1873 troch Philotheos Bryennios in Gryksktalich manuskript fan werûntdutsen waard yn 'e Codex Hierosolymitanus.
Ynhâld
De Didachê omfettet de âldste oerlevere kategismus, en kin fierders opdield wurde yn fjouwer dielen, dy't, sa binne de saakkundigen it iens, kombinearre binne út selsstannige boarnen troch in lettere redakteur. It earste part behannelet de "Twa Paden": it paad fan it libben en it paad fan 'e dea (haadstikken 1-6). Dêrby giet it oer hoe't men as kristen in from libben liede kin, dat útsicht biedt op it ivige libben nei de dea. Moard, oerhoer, seksuële promiskuïteit, tsjeafte, tsjoenderij, abortus, ynfantiside, begear, meineed, it ôflizzen fan falske tsjûgenissen, kwealaster, wrok, deunens, skynhilligens, arrogânsje en hate wurde û.m. neamd as dingen dy't jin ta it paad fan 'e dea liede, dat einiget yn 'e hel. It twadde part fan 'e Didchê beskriuwt it ritueel fan 'e doop, it fêstjen en de kommuny (haadstikken 7-10). Yn it trêde part komt it amt fan 'e foargonger op 't aljemint en wurdt útlein hoe't men omgean moat mei omreizgjende profeten (haadstikken 11-15). En ta einsluten folget der dan noch in koarte foarsizzing fan 'e Einichste Dei en it Lêste Oardiel (haadstik 16).
Keppelings om utens
*Oersetting fan 'e Didachê yn it Ingelsk
Fabrique Nationale d'Herstal
thumb|350px|Yngong fan FN Fabrique Nationale d'Herstal (FN) is in wrâldferneamde produsint fan fjoerwapens. It haadkantoar sit yn Herstal (België). It Waalsk Gewest is eigner fan it bedriuw.
Skiednis
De Fabrique Nationale d 'Armes de Guerre waard 1889 oprjochte mei it doel 150.000 Mauser-gewearen te meitsjen foar de Belgyske steat.
Al fan 1898 ôf oan hie FN in goede ferhâlding mei John Browning en tegearre makken se tal fan ferneamde wapens, ûnder oare de Browning-pistoalen. De M 1910 fan John Browning dy't by Fabrique Nationale d'Herstal makke waard, waard brûkt foar de moard op Frâns Ferdinand fan Eastenryk, dy't ta de Earste Wrâldoarloch liede soe. Fan 1940 oant 1944 makke FN ûnder de Dútske bsetting wapens en munysje foar de Wehrmacht mei it stimpel ch. In 1989 nam FN Herstal USRAC oer, de fabrikant fan de ferneamde Winchester gewearen en waard ek de eigner fan Browning Arms Company, beide Amerikaanske wapenprodusinten.
It Waalsk Gewest is sûnt 1997 foar 100% eigner en hat dy oandielen ûnderbrocht by har partisipaasjemaatskippij Sogepa, de Société Wallone de Gestion et de Participations.
Auto's en motorfytsen
Njonken wapens hat FN ek motorfytsen, automobilen en frachtweinen makke.
Wapens makke troch FN
thumb|Gravueres op in FN Browning GP35 thumb|Munysjedoas mei logo De folgjende wapens wiene in FN-ûntwerp: {|
Untsliepeniskatedraal (Jaroslavl)
De Katedraal fan de Untsliepenis fan de Hillige Jongfaam Marije (Russysk: Собор Успения Пресвятой Богородицы; ek Untsliepeniskatedraal) is de otterdokske katedraal fan it bisdom Rostov en Jaroslavl yn de Russyske stêd Jaroslavl. De earste katedraal waard tusken 1215 en 1219 yn it sintrum fan de stêd op de rjochter kant fan de Wolga boud. De katedraal waard twa kear op 'e nij boud en úteinlik yn 1937 troch de autoriteiten ôfbrutsen.
Yn 2004 waard begûn mei de rekonstruksje fan de katedraal, dy't mei de festiviteiten yn it ramt fan it stedsjubileum op 12 septimber 2010 mei de wijing ôfsletten waard.
Skiednis
De Untsliepeniskatedraal wie it earste stiennen tsjerkegebou fan Jaroslavl en de bou dêrfan begûn yn 1215 op inisjatyf fan Konstantin Vsevolodovitsj, de grutfoarst fan Vladimir. Biskop Kyrill wijde de katedraal yn 1219 op it feest fan Marije-Himelfeart. Yn tsjinstelling ta de measte tsjerken yn noardeastlik Ruslân waard de tsjerke fan bakstien boud en mei wite stien beklaaid. In brân brocht yn 1501 grutte skea oan de katedraal en de weropbou fan in op de Moskouse Ferkundigingskatedraal ynspirearre nijbou waard yn 1516 ôfsletten. Yn 1642 wien men fan doel om in nije katedraal te bouwen. Yn 1649 folge lang om let de ynwijing fan de 55 meter hege klokketoer.
In oare grutte brân yn 1670 soarge op 'e nij foar grutte skea, mar nei in pear jier wie de katedraal lykwols wer yn byzantynske styl mei fiif sipels as bekroaning opboud. Tusken 1671 en 1674 waarden oan de muorren fan it ynterieur fan de tsjerke fresko's oanbrocht. De folgjende twa iuwen fûnen der ferbouwingen plak, lykas yn 1788 doe't it bisdom nei Jaroslavl ferhuze. Yn de jierren 1832 oant 1836 waard neffens in ûntwerp fan de Russyske arsjitekt Avraam Ivanovitsj Melnikov in nije klokketoer boud en yn 1844 waarden de koepels fergulde.
20e iuw
Yn de 20e iuw rekke de katedraal tidens de opstân fan Jaroslavl tsjin de bolsjewisten slim skansearre, mar oant 1924 waard de skea wer foar in diel ferholpen. Fan 1930 oant de sloop yn 1937 tsjinne de katedraal foar de opslach fan nôt. Op 26 augustus 1937 waard de katedraal opblaasd en dêrnei op it plak in park oanlein. Earst op 26 oktober 2004 waard it beslút nommen de katedraal te rekonstruearjen. In wedstriid foar it projekt waard troch de arsjitekt Aleksej Denissov wûn. It wie ek it doel om in frijsteande klokketoer fan 70 meter heech te bouwen, mar neffens guon soe de toer it histoaryske panorama fan de stêd fersteure.
De wijing fan de nije Untsliepeniskatedraal fûn plak op 12 septimber 2010 troch patriarch Kyrill I, doe't de stêd it 1000-jierrich jubileum fierde.
Metro (betsjuttingsside)
"Metro" hat yn de Wikipedy ferskate betsjuttings:
Thé Lau (muzikant)
thumb|260px|The Scene mei yn 'e midden Thé Lau (2014) Matheus Josephus (Thé) Lau (Bergen, 17 july 1952 - Amsterdam, 23 juny 2015) wie in Nederlânsk sjonger, muzikant en skriuwer. Yn 1979 rjochte er de band The Scene op.
Wurkpaad
Lau wie gitarist yn ferskate bands en wie lid fan Neerlands Hoop Express. Yn 1979 rjochte er de band The Scene op, ferneamd fan de hits Blauw en Iedereen is van de wereld. Lau waard de leadsjonger.
Lau naam yn 2003 ôfskied fan syn band en sûnt gie er mei toetsenist Jan-Peter Bast de Nederlânske teäters by del. Op 13 oktober 2006 begûn Lau mei syn teätertoernee Tempel der liefde, begelaat fan toetsenist Bast en it tangostrykkwartet Pavadita.
Yn 2007 kaam The Scene wer by elkoar en gie Lau mei trije eardere bandleden (Jeroen, Emilie en Otto) wer op toernee; sy namen ek in CD op. Yn 2010 naam Lau tegearre mei de rapper Lange Frans it nûmer Zing voor me op, dat it earste plak fan de Nederlânske Single Top 100 helle.
Op 12 augustus 2013 waard bekend dat er kielkanker hie en april 2014 brocht syn management nei bûten dat Lau útsiedings yn syn linkerlong hie en er útbehannele wie. Juny 2014 joech er mei syn band ôfskiedskonserten op Pinkpop (7 juny), op 14 juny yn de Lotto Arena yn Antwerpen en op 17 juny yn de Heineken Music Hall yn Amsterdam. Op 21 juny joech er syn lêste optreden yn Belgje yn de AB yn Brussel.
Op 2 maart 2015 ûntfong Lau in Edison foar syn hiele oeuvre. Op 23 juny 2015 stoar Thé Lau thús yn Amsterdam, oan de gefolgen fan kanker. Hy waard 62 jier.
Folksliteratuer
Folksliteratuer, of ek wol folkslektuer, is in literêr sjenre fan en foar it sljochtwei folk. It hat dêrom yn 'e regel net folle of gjin literêre aspiraasjes, mar is benammen bedoeld om te fermeitsjen. Faak hat it ek in didaktysk elemint. Folksliteratuer omfiemet sawol proaza as poëzij, en is nau ferbûn mei folksferhalen (anekdoates, leginden, mearkes, myten, moppen en sêgen), dy't (oarspronklik) troch mûnlinge oerlevering trochjûn waarden.
Printinge
In printinge, printing, oplaach of edysje (fan it Frânske édition, "útjefte") is yn 'e útjouwerij en de bibliografy in oantsjutting foar alle eksimplaren fan in beskate útjefte dy't yn ien kear printe binne. Dêrby giet it allinnich mar om selsstannige publikaasjes, d.w.s. boeken, en net om bygelyks in artikel yn in tydskrift of in gedicht yn in blomlêzing. Alle eksimplaren fan in printinge hawwe yn prinsipe persiis deselde tekst, typflaters en oare fouten ynbegrepen. As men letter noch in tal eksimplaren bydrukt sûnder de tekst oan te passen, hjit dat in werprintinge. As de tekst oanpast wurdt, bgl. om flaters derút te heljen of om in oar lettertype of in oare lettergrutte te brûken dy't it lêzen makliker makket, dan is der sprake fan in nije útjefte, dy't dan oantsjut wurdt as in werútjefte. Oer it algemien wurdt de earste printinge fan in boek beskôge as it meast prestizjeus en gesachhawwend op it mêd fan 'e tekst, mei't der yn lettere werprintingen flaters slûpe kinne soene. Tsjintwurdich is dat amper mear sa, en dit gebrûk giet dan ek werom op 'e perioade foarôfgeande oan it digitale tiidrek, doe't in nije útjouwer de hiele tekst fan in boek op 'e nij sette moast.
Panarûkan
thumb|left|450px|Panarûkan (Panaroecan), it eastlik einpunt fan de Grutte Postwei Panarûkan (Panarukan) is in plak yn it regintskip Kabupaten Situbondo, yn de provinsje East-Java (Java Timûr) yn Yndoneezje.
Panarûkan wie it fierst eastlike plak oan de Grutte Postwei (Jalan Raya Pos) dy't fanwege de gûverneur-generaal fan Nederlânsk-Ynje Daendels oanlein waard.
Andorra
Andorra is in lân yn Súd-Jeropa. De haadstêd is Andorra la Vella en de ko-prinsen fan it prinsdom binne sûnt 2003 Joan Enric Vives Sicília, biskop fan Seu d'Urgel en François Hollande, presidint fan Frankryk.
Skiednis
thumb|190px|left|Andorra
It lân Andorra bestiet sûnt 1278. Yn dat jier kaam der in ein oan in rige fan gewelddiedige konflikten tusken de biskop fan Urgel en de greve fan Foiks. De beide tsjinstanners slute frede, dy't besegele wurdt yn in dokumint dat bekend stiet ûnder de namme Pareages. De ôfspraken dy't doe makke binne, foarmje noch altyd de basis fan it tsjintwurdige politike stelsel.
Tsjintwurdich is Andorra op it politike mêd sterk ferbûn mei de Jeropeeske Uny, sûnder dat it der lid fan is. Sa brûkt it de euro as betelmiddel, mar slacht it sels gjin eigen munten. Foar de ynfiering fan de euro wienen de Frânske frank en de Spaanske peseta beide wettich betelmiddel.
Geografy
thumb|left|Satellytfoto fan Andorra Andorra leit yn it suden fan Europa, yn de Pyreneeën, ynklamme tusken it Frânske departemint Ariège yn it noarden en de Spaanske provinsje Kataloanje yn it suden. It lân hat in oerflak fan sa’n 468 km2, likernôch like grut as de Noardeastpolder; der wenje likernôch 80.000 minsken. Andorra hat in grinslingte fan 120,3 kilometer, wêrfan 56,6 kilometer mei Frankryk en 63,7 kilometer mei Spanje.
It foarstedom leit heech yn de Pyreneeën en bestiet benammen út rûge bergen mei in trochsneed hichte fan 1.996 meter, wêrmei't it it heechste lân fan Europa is. It leechste punt fan Andorra leit op 840 meter, oan de grins mei Spanje, it heechste punt is de 2.942 meter hege berch Coma Pedrosa yn it uterste westen fan it lân. Yn totaal binne der 65 berchtoppen dy’t boppe de 2.000 meter útstekke. La Massana befettet de fiif heechste piken fan it lân.
De bergen wurde faninoar skaat troch trije dellings dy’t yn in Y-foarm lizze. Dy dellings falle gear op it punt dêr't de grutste rivier, de Gran Valira, de grins mei Spanje oergiet. Dat is ek it leechste punt fan it lân, op in hichte fan 840 meter.
Yn Andorra binne in stikmannich lytse en gruttere marren dy’t foarme wurde troch teiwetter fan gletsjers. Yn Enkamp lizze de grutste marren. De minst oantaaste natuer is te finen yn Grau Roig, yn de parochy Enkamp.
Klimaat
It klimaat fan Andorra komt fierhinne oerien mei it evenredige klimaat fan de omlizzende lannen, mar troch har hegere lizzing falt der winterdeis trochstrings mear snie en is it simmerdeis wat koeler. Andorra hat in tuskenbeiden klimaat, al binne der grutte ferskillen fanwegen de hichteferskillen. De winters yn Andorra binne kâld mei in soad snie en in trochsneed temperatuer fan 4 °C. Simmers binne drûch mei in trochsneed temperatuer fan 18 °C. Trochstrings skynt de sinne 300 dagen yn it jier.
It klimaat yn it lân ferskilt nochal neffens de hichte fan it gebiet. De legere gebieten hawwe in klimaat dat te ferlykjen is mei de buorlannen, mei lytse ferskillen yn temperatuer en luchtfochtigens. De gebieten boppe de beammegrins hawwe in heechberchtmeklimaat.
Jierliks falt der trochstrings 1.071,9 mm delslach. Dochs binne der grutte ferskillen. Sa falt yn it súdlike Sant Julià de Lòria 800 mm delslach it jier, wylst yn it noardlike Canillo 1.100 mm delslach falt. De drûchste moannen binne jannewaris en febrewaris, wylst de wietste moannen maaie, juny en novimber binne. Al ier yn de hjerst, oktober, falt de earste snie yn Andorra. Boppe de 1.500 meter falt mear as de helte fan de delslach yn fêste foarm.
Polityk
Neffens de grûnwet fan 1993 is Andorra in parlemintêre demokrasy. It lân hat in bysûndere politike relaasje mei Frankryk en Spanje. Andorra hat gjin eigen postfoarsjenning, dy wurdt troch de beide lannen dien, en de postbedriuwen út dy beide lannen hawwe ek aparte postsegels foar Andorra. Neffens kêst 43 fan de grûnwet hat Andorra twa ko-prinsen dy't tegearre steatshaden binne fan Andorra. Dy steatshaden binne de biskop fan Urgell en de presidint fan Frankryk.
De útfierende macht omfettet de minister-presidint en sân ministers en wurdt de Utfierende Ried neamd. De wetjaande macht (it parlemint) hat 28 (kin oprinne oant 42 ) sitten en wurdt de Algemiene Ried neamd. Nei de ferkiezings foar it parlemint kieze de 28 nij keazen leden fan de Algemiene Ried de minister-presidint. De minister-presidint kiest dêrnei syn sân ministers foar de Utfierende Ried. It juridyske systeem is ûnôfhinklik en makket sawol gebrûk fan de Spaanske as Frânske wetjouwing. It boargerstrafrjocht wurdt dien troch it Hôf fan Batlles - in groep fan fjouwer rjochters, dêr't twa fan keazen binne troch de ko-prins. Hegere beroppen wurde dien yn it Hôf fan Berop. It heechste orgaan binne de fiif leden fan de Hege Ried.
Bestjoerlike yndieling
300px|thumb|right|Kaart fan Andorra
Andorra bestiet út sân parochys (parròquia yn it Katalaansk; meartal: parròquies ). Oant 1978 bestie it lân út seis fan sokke parochys, mar yn dat jier waard de parochy Escaldes-Engordany stifte.
Guon parochys binne noch wer fierder opdield. Sa binne Ordino, La Massana en Sant Julià de Lòria opdield yn saneamde quarts (kertieren), wylst Canillo opdield is yn tsien veïnats (wiken). Dy gebieten omfetsje meastentiids plakken.
Eltse parochy hat syn eigen keazen boargemaster.
* Haadstêd fan Andorra
Militêr en plysje
Andorra hat in lyts leger en sa'n 240 man plysje. In plysje-ienheid mei spesjale taken, bygelyks op it mêd fan anty-terrorisme, is de Grup d'Intervenció Policia d'Andorra (GIPA). Frankryk en Spanje binne neffens in ferdrach fan 1993 beide ferplichte om Andorra militêre beskerming te jaan. Andorra hat gjin legerorganisaasje.
Ynternasjonale gearwurking/lidmaatskip
Andorra is gjin lid fan de Schengensône. Der binne kontrôles oan de grins, mar ornaris meie boargers út de Schengensône wol it lân yn. Andorra makket gebrûk fan de euro sûnder offisjeel akkoart. Andorra is gjin lid fan de Europeeske Uny. Andorra is ek gjin NAFO-lid, militêr wurdt it lân neffens in ferdrach fan 1993 beskerme troch Frankryk en Spanje. Andorra is sûnt 1994 lid fan de Ried fan Europa.
Befolking
Andorra hat in ynwennertal fan 84.082 (31 desimber 2009). De Andorezen foarmje yn harren eigen lân in minderheid. Mar 33% fan de ynwenners hat de Andorese nasjonaliteit. Njonken Andorezen wenje der grutte mannichten Spanjerts (43%), Portegezen (11%), Frânsen (7%) en oare nasjonaliteiten (6%).
De befolkingsopbou sjocht der sa út:
De oerhearskjende godstsjinst is it Roomsk-katolisisme, dat troch 90% fan de minsken oanhongen wurdt.
Taal
Troch ymmigraasje fan Spanjerts, Frânsen en Portegezen wurde de talen fan dy lannen ek in soad praat yn Andorra. It Katalaansk is foar 38,8% fan de minsken de memmetaal, Spaansk foar 35,4%, Portegeesk foar 15% en Frânsk foar 5,4%. As deistige sprektaal wurdt Katalaansk troch 58,3% fan de minsken brûkt, 37,3% Spaansk, 3,5% Portegeesk en 2,2% Frânsk.
Ekonomy
De toeristeyndustry foarmet de wichtichste boarne fan ynkomsten foar Andorra. Leafst 80% fan it GDP komt fan de toeristesektor. Yn 2008 besochten likernôch 10,2 miljoen toeristen it lân. De toeristen komme ôf op de belestingfrije status fan Andorra en de winter- en simmerakkomodaasjes yn it lân.
De bankesektor spilet, fanwegen de status fan Andorra as belestingparadys, ek in wichtige rol yn de ekonomy. De lânbousektor is mei 2% lyts, it measte iten wurdt dan ek ynfierd.
Natuerlike boarnen fan Andorra binne wetterkrêftelektrisiteit, mineraal wetter, hout, izererts en lead.
Andorra is gjin lid fan de Europeeske Uny, mar hat dêr wol spesjale bannen mei. Sa wurdt Andorra lyk behannele as it giet om hannel yn eigenmakke produkten mei oare EU-lannen, mar net as it giet oer lânbouprodukten. Fan 1 july 2013 ôf mei Andorra syn eigen euro-munten slaan. Dêrfoar makke it lân ek al gebrûk fan de euro, mar mocht it syn eigen munten net meitsje. Foardat de euro ynfierd waard, makke Andorra gebrûk fan de muntienheden fan Frankryk en Spanje.
Spoar
Der is gjin treinspoar yn Andorra. Al rint it treinspoar tusken Latour-de-Carol en Toulouse op twa kilometer fan de grins mei Andorra. Twa stasjons dêroan hawwe in busferbining mei Andorra la Vella.
Diken
It wegenet fan Andorra hat in lingte fan 269 kilometer, dêr't 198 kilometer fan ferhurde is. De twa wichtichste diken yn Andorra la Vella binne de CG-1 nei de Spaanske grins en de GC-2 nei de grins mei Frankryk. Yn de wintertiid wurde de diken oer it algemien flot sniefrij makke en bliuwe dan ek iepen. Al is it sa dat de GC-2 oan de Frânske kant fan de grins minder faak sniefrij makke wurdt en sadwaande nei lawine n noch wolris ticht is.
Der binne busferbinings mei alle bewenne gebieten yn Andorra. Op de wichtichste rûten komt alle healoeren in bus en yn de drokkere tiden faker. Der binne langeôfstânsferbinings mei de fleanfjilden fan Toulouse en Barselona, in rit nei ien fan dy fleanfjilden duorret likernôch trije oeren. De measte buslinen binne yn behear by kommersjele bedriuwen, mar guon lokale rûten binne allinnich yn hannen fan de oerheid.
Loftferkear
Mei it fleantúch is Andorra net te berikken. De fleanfjilden dy’t it deunstby lizze, binne dy fan Perpignan yn Frankryk op 156 kilometer en Lleida yn Spanje op 160 kilometer. De twa grutste fleanfjilden dy't it tichtsteby lizze, binne dy fan Toulouse yn Frankryk en Barselona yn Spanje. Alle oeren ride der bussen nei de fleanfjilden fan Barselona en Toulouse.
Andorra hat wol de beskikking oer trije helikopterhavens yn de plakken Arinsal, La Massana en Escaldes-Engordany. Dêrwei wurde kommersjele helikopterflechten organisearre.
Der binne plannen om fan it fleanfjild fan La Seu d'Urgell, tolve kilometer oer de grins mei Spanje, in kommersjele lofthaven te meitsjen om Andorra en de Pyreneeën better berikke te kinnen.
List fan planetoïden 61201-61300
Dit is in list fan planetoïden 61201-61300.
Moefty
In moefty (fan it Arabyske مفتي, muftī) is in geastlike yn 'e soennityske streaming fan 'e islaam, dy't fungearret as útlizzer en/of preker fan 'e islamityske wet. As de ynterpretaasjes fan 'e islamityske wet fan in moefty troch oare moeftys yn in beskaat gebiet as gesachhawwend erkend wurde, sprekt men fan in grutmoefty. In moeftiaat is in rie fan moeftys.
Fanwegen de drege oplieding dy't men folgje moat om moefty wurde te kinnen, wurde moeftys beskôge as it toppunt fan 'e hierargy fan soennityske wetsgelearden. Hja steane dêrby boppe kadys (islamityske rjochters). Moeftys wurde sadwaande kwalifisearre achte om in wetlike útlis te jaan dy't bekendstiet as in fatwa.
List fan planetoïden 21301-21400
Dit is in list fan planetoïden 21301-21400.
Anjer (plak)
thumb|300px|In kaart út 1833 fan [[Strjitte Sûnda mei Anjer.]]
Anjer (Anyer), is in doarp yn de provinsje Banten, Yndoneezje, oan de Strjitte Sûnda, fyftjin kilometer besuden Merak.
Anjer is no fral in toeristysk plak, benammen yn de wykeinen en foar de ynwenners fan Jakarta. Anjer hat in soad fakânsjebungalows en hiele lytse strannen. Ut de kust fan Anjer leit it eilân Pulau Sangiang, in ûnbewenne eilân mei in foar in grut part ûnoantaaste jungle. It gebiet is teffens bekend fan koraalriffen mei harren grutte mannichte tropyske fisk.
De fjoertoer fan Anjer út 1885 is in presint fan kening Willem III ta oantins fan de slachtoffers fan de útbersting fan de tichteby lizzende fulkaan Krakatau yn 1883. Anjer waard doe swier rekke troch in tsûnamy fan tritich meter heech; alle ynwenners ferlearen dêrtroch it libben.
Anjer wie it westlik begjinpunt fan de 1000 kilometer lange Grutte Postwei dy't yn 1808 oanlein waard en oant Panarûkan yn it easten fan Java roan.
Weißenthurm
Weißenthurm is in stêd yn it Landkreis Mayen-Koblenz yn de Dútske dielsteat Rynlân-Palts. De stêd heart by de Verbandsgemeinde mei deselde namme en is dêrfan it bestjoerssintrum.
Skiednis
De stêd waard ferneamd nei de Wite Toer (Weißer Turm), in wen- en toltoer út de lette midsiuwen. De toer waard oan it begjin fan de 15e iuw boud yn opdracht fan de aartsbiskop en karfoarst fan Trier Werner fan Falkenstein (1388–1418) oan de doedestiidske grins tusken de karfoarstendommen Trier en Keulen oan de hannelswei fan Koblenz nei Keulen.
Yn de 17e iuw ûntstie der in delsetting by dy grinsoergong. It plak krige yn 1663 fan karfoarst Karl Kaspar fan der Leyen it merkrjocht.
Heinrich Heine-Universiteit
De Heinrich Heine-Universiteit (Dútsk: Heinrich-Heine-Universität Düsseldorf) is in Dútske universiteit yn de Rynlânske stêd Düsseldorf. Sy is ûntstien út in medyske skoalle (út 1907) en waard yn 1965 in folweardige universiteit. De universiteit hat fakulteiten in de rjochten, genêskunde, filosofy, wiskunde, natuerwittenskippen en ekonomy.
De universiteit is ferneamd nei de dichter Heinrich Heine, dy't yn 1797 yn Düsseldorf berne waard.
Larry Manetti
Larry Manetti (folút: Lorenzo Francis Manetti; Chicago (Illinois), 23 july 1947) is in Amerikaansk toaniel-, tillefyzje- en filmakteur fan etnysk Italjaansk komôf. Hy waard benammen bekend fan syn rol as de restaurantmanager Rick Wright, yn 'e populêre detektivesearje Magnum, P.I., út 'e 1980-er jierren.
Jonkheid en oplieding
Manetti waard yn 1947 berne yn Chicago, yn 'e Amerikaanske steat Illinois, dêr't er ek opgroeide. Syn âlden wiene etnyske Italjanen. Manetti folge syn aktearoplieding yn syn bertestêd Chicago by de Ted List Players.
Aktearkarriêre
Omtrint 1970 sette Manetti útein mei in profesjonele aktearkarriêre, wêrby't er him foar in grut part talei op toanielwurk. Syn earste tillefyzjerol hied yn it seizoen 1973-1974, as in jonge resjersjeur yn 'e searje Chase. Fan 1976 oant 1978 spile er yn 'e rige Baa Baa Black Sheep piloat Bobby Boyle, de partner fan Pappy Boyington (spile troch Robert Conrad). (Geroften dat Manetti en Conrad healbruorren of op in oare manear besibbe binne, binne net wier.) Yn 1979 hie Manetti noch in rol yn 'e searje The Duke, op 'e nij as tsjinspiler fan Conrad, dy't de titelrol fertolke, mar dy rige wie mar in koart libben beskern.
Yn 1980 briek Manetti troch mei syn rol as de restaurantmanager Rick Wright, yn 'e populêre detektivesearje Magnum, P.I. Dêryn hied er as tsjinspilers Tom Selleck, dy't de titelrol fan privee-detektive Thomas Magnum spile, en fierders John Hillerman en Roger E. Mosley. Magnum, P.I. rûn oant 1988. Neitiid hie Manetti gastrollen yn searjes as Quantum Leap, JAG en Walker, Texas Ranger. Teffens hied er lytsere roltsjes yn 25 films, en stied er in protte op 'e planken. Hy behelle lykwols nea wer it súkses dat er mei Magnum, P.I. hân hie. Yn 2013 krige er in weromkearende rol yn 'e plysjesearje Hawaii Five-0.
Priveelibben
Manetti is troud mei de aktrise Nancy DeCarl, en hat mei har ien bern, harren soan Lorenzo Manetti, dy't berne is yn 1980. Yn 1999 publisearre Manetti syn memoires oer syn tiid by Magnum, P.I., mei as titel Aloha Magnum. Dêryn fertelt er û.m. anekdoates oer syn kollega-akteurs út 'e searje en oer oare bekendheden, lykas Frank Sinatra, Elvis Presley en Michelle Pfeiffer.
List fan planetoïden 61301-61400
Dit is in list fan planetoïden 61401-61500.
In Trageedzje yn Yorkshire
In Trageedzje yn Yorkshire, yn it Ingelsk: A Yorkshire Tragedy, is in Ingelsk toanielstik fan ûnbekend auteurskip út it begjin fan 'e santjinde iuw. It waard foar it earst útjûn yn 1608 en werprinte yn 1619. It waard yn 1608 opnommen yn it Stationers' Register, de gesachhawwende útjouwerskatalogus fan dy tiid, as in stik fan 'e wiidferneamde toanielskriuwer William Shakespeare. Teffens hearde it yn 1664 ta de sân toanielstikken dy't útjouwer Philip Chetwinde tafoege oan syn saneamde Third Folio fan Shakespeare syn wurk. Sadwaande wurdt In Trageedzje yn Yorkshire ta de Shakespeariaanske apokrifa rekkene, al bestiet der tsjintwurdich yn akademyske fermiddens in konsensus dy't de taskriuwing oan Shakespeare fersmyt en it stik ynstee as it wurk fan Thomas Middleton sjocht. Ek Thomas Heywood en George Wilkins binne wol neamd as mooglike skriuwers, mar krekt as Shakespeare binne sy troch it meastepart fan 'e saakkundigen ôfwiisd.
Ynhâld
In Trageedzje yn Yorkshire giet oer in nammeleaze ealman út Yorkshire, dy't oars net docht as drinke en syn jild trochbringe, wylst er syn frou slacht en hûnsk behannelet en har derfan beskuldiget him ûntrou west te hawwen. Hy stjoert har nei Londen ta om har omke te bepraten en ferkeapje de lânerijen dy't har breidsskat foarmje foar baar jild. De frou oertsjûget har omke der lykwols fan om har man in amt oan it Keninklik Hof te besoargjen, yn 'e hope dat dat him oanfiterje sil om 'e drank stean te litten en syn hâlden en dragen te ferbetterjen. Mar as se wer thúskomt en him fertelt wat se dien hat, wurdt er alhiel breinroer en bedriget er har mei in dagge.
Aldergeloks arrivearret der krekt op dat stuit in gast, de master fan it universiteitskolleezje dêr't de ealman foarhinne oan studearre hat. Dy fertelt him dat syn jongere broer, in gâns ûnthjittende jonge, oppakt en finzen set is fanwegen de ûnbetelle skulden dy't de ealman sels makke hat. Nei't de master ôfset is, rekket de ealman alhiel telider slein. Hy beskriemt wat er fan syn libben makke hat en wanhopet oft it ea noch wat wurde sil. Hy komt ta de konklúzje dat der mar ien mooglikheid is om syn bern te behoedzjen foar in bidlersbestean, en dat is troch se sels te deadzjen.
Hy stekt syn âldste soan, in lyts jonkje, del, en smyt in faam mei syn middelste bern, in pjut, by de trep del. As syn frou en in tsjinstfeint him besykje tsjin te hâlden, stekt er syn frou ek del, wylst er de tsjinstfeint mei syn spoaren bewurket. Dan giet er derút om syn jongste bern ek te deadzjen, in poppe dy't by syn minne yn 'e hûs is. Underweis dêrhinne komt er de master mei dy syn beide feinten tsjin, dy't krekt op hûs oan sil. Erchtinkend wurden troch de ealman syn nuver hâlden en dragen, giet de master wer yn 'e hûs, en treft dêr it bloedbad oan. Hy lit in sirurgyn roppe en set sels mei tûzen hasten mei syn beide mânske feinten efter de ealman oan, dy't troch syn rimpenens fan it hynder smiten is en dy't se sadwaande witte te oermasterjen ear't er de poppe tenei komme kin. De beide âldste bern fan 'e ealman stjerre oan harren ferwûnings, mar syn frou oerlibbet it. As er einlings fuortfierd wurdt om berjochte te wurden, toant de ealman berou foar syn dieden, mar dan is it te let, al risselwearret syn frou om by it proses foar it libben fan har man te pleitsjen.
Piet Hemminga
Piet Hemminga (folút: Pieter Hemminga; Aldehaske, 19 novimber 1946) is in Frysk bestjoerskundige en publisist, ûnder mear op it mêd fan de Fryske taal.
Libben en karriêre
Hemminga waard yn 1946 berne yn Aldehaske. Hy studearre sosjale wittenskippen oan de Ryksuniversiteit Grins en ûntlei him neitiid ta bestjoerskundige. Fan 1976 oant 1991 wied er direkteur fan de Fryske Kultuerried, en fan 1989 oant 2000 wied er earst lid en letter foarsitter fan de Programmaried fan Omrop Fryslân.
Fierders wie Hemminga fan 1993 oant 2011 ferbûn oan de Fryske Akademy, wêrfoar't er ûnder mear lêzings hold oer saken as gemeentlike weryndieling, provinsjale polityk en taalbelied. Yn 2000 ferskynde fan him it boek Het Beleid inzake Unieke Regionale Talen, wêrfoar't er de ferhâlding tusken minderheidstaal en oerheid op it mêd fan it Frysk, it Noardfrysk en it Sorbysk mei-inoar ferliek. Dat wie in proefskrift wêrmei't er datselde jiers oan de Universiteit fan Amsterdam promovearre.
Talossa
Talossa, offisjeel it Keninkryk Talossa (Talossaansk: Regipäts Talossan), is in mikrosteat dy op 26 desimber 1979 waard stifte troch de doe't 14 jier âlde Robert Ben Madison yn syn eigen sliepkeamer yn Milwaukee yn de Amerikaanske steat Wiskonsin.
Yntertsjerklike Kommisje foar de Fryske Earetsjinst
It YKFE-bestjoer bestiet út dûmnys, muzisy en finansjeel saakkundigen, dy't troch de Tsjerken beneamd wurde, oant no ta allinnich de PTN. It giet om it oersetten fan gebrûksboeken foar de tsjerketsjinsten. Dêr wurkje oersetters, musisy, teologen en digitalisten oan mei yn 'e mande mei de útjouwers Boekencentrum BV, Kok en oaren. De YKFE hat it Lieteboek foar de Tsjerken fan 1978 op CD-ROM set (yn 2004 útjûn; in kompaktskiif, dy't droegen wurdt troch in ferskaat fan Protestantske Tsjerken). Dêrnei it Tsjinstboek diel 1 fan de PTN mei help fan twa RK pastoars as waarnimmer, útjûn yn 2005 - digitaal te krijen fan Boekencentrum. Dêrnei it Sjongboekje Tuskentiden fan de Interkerkelijke Stichting voor het Kerklied (ISK) yn 2006 en it Tsjinstboek diel 2 fan de PTN yn 2010. Der wurdt wurke oan de oersetting fan it nije Liedboek - zingen en bidden in huis en kerk, fan de ISK. De útjefte dêrfan is steld op maitiid 2015. De YKFE hat in eigen webstee, mar stiet ek op it webstee fan Stifting Platfoarm Krúspunt.