cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Night at the Museum: Secret of the Tomb
Untfangst
Fan 'e filmkritisy krige Night at the Museum: Secret of the Tomb mingde resinsjes. Scott Foundas fan it tydskrift Variety wie posityf oer de film en hie fral lof foar it kamerawurk fan sinematograaf Guillermo Navarro. Yn The Village Voice, in krante út New York, skreau Stephanie Zacharek dat "it trêde diel […] wolris it bêste wêze koe, en sels de oer it algemien te oerdreaun aktearjende Ben Stiller […] is maklik te duldzjen." Claudia Puig fan USA Today parte de film 21/2 fan 4 stjerren ta. Se skreau: "Wylst de foargeande films healwiis en forsearre oanfielden, docht dit útstapke luchtiger oan, mear om fan te genietsjen en minder as is it der oan it hier byskuord." Joe McGovern fan it blêd Entertainment Weekly joech Night at the Museum: Secret of the Tomb in 8 op in skaal fan 1 oant 10, en skreau: "[De film] is eins wol fermaaklik," wat neffens him "net yn it lêste plak" te tankjen wie oan "de lju dy't derút sjogge as hiene se in protte wille by de produksje."
Peter Bradshaw fan 'e Britske krante The Guardian joech Night at the Museum: Secret of the Tomb 3 fan 5 stjerren en omskreau de film as in "fermaaklik surreälistyske, mearke-eftige fantasyfilm." Syn kollega Robbie Collin fan The Daily Telegraph parte de film ek 3 fan 5 stjerren ta. Neffens him ferskeat de film lykwols in protte fan syn krûd mei de prolooch mei de argeologyske opgraving yn 1938 yn Egypte. Hy skreau dat it "dreech is om net teloarsteld te wêzen as de plot weromskoot nei de tsjinstwurdige tiid […]".
Ignatiy Vishnevetsky fan The A.V. Club wie lau oer Night at the Museum: Secret of the Tomb, dy't neffens him foltroppe wie mei "flauwe grappen, ferwizings nei de popkultuer en bânfoarmingsmominten tusken heit en soan. Mei oare wurden: it is krekt it soarte film wêrfan't men net hoecht te ferwachtsjen dat er djipper op syn bizarre subteksten yngiet. Mar wat soe it in film west hawwe as er dat wol die." In foarbyld fan in resinsint dy't net folle fan Night at the Museum: Secret of the Tomb hawwe moast, wie Michael Rechtshaffen, dy't de film yn The Hollywood Reporter omskreau as "rynkrank". Neffens him "slagget it [de film] net om it komysk pontinsjeel" fan 'e "ferhuzing oer de grutte plasse nei it achtenearre Britsk Museum" wier te meitsjen. Noch planuter wie Richard Roeper fan 'e Chicago Sun-Times, dy't Night at the Museum: Secret of the Tomb yn syn resinsje hielendal ôfrinne liet en de film mar 1/2 fan 4 stjerren joech, û.m. om't er de dialooch "sentiminteel en faak pynlik ûngrappich" fûn en de special effects "sa min, dat se wol út 'e 1980-er jierren lykje te kommen".
Op 'e webside Rotten Tomatoes, dy't resinsjes sammelet, hat Night at the Museum: Secret of the Tomb in tuskenbeiden goedkarringspersintaazje fan 47%, basearre op 104 ûnderskate resinsjes. De konsensuskrityk fan 'e webside, gearstald út al dy resinsjes, stelt: "Hoewol't de film syn mominten wol hat, is Night at the Museum: Secret of the Tomb in minder as ynspirearre ôfskie fan 'e trilogy." Op Metacritic, de wichtichste konkurrint fan Rotten Tomatoes, behellet Night at the Museum: Secret of the Tomb in goedkarringspersintaazje fan 47%, basearre op 33 resinsjes.
Prizen
Night at the Museum: Secret of the Tomb wûn de Kids' Choice Award yn 'e kategory favorite filmakteur (Ben Stiller). De film waard ek nominearre foar de Teen Choice Awards foar favorite komeedzjefilm en favorite komeedzjefilmakteur (Stiller).
Eden (rivier, Cumbria)
thumb|De Eden ûnder [[Kirkby Stephen]] De Eden is in 145 km lange rivier yn it noardwesten fan Ingelân. Hy ûntspringt besuden fan de High Seat (op in hichte fan 670 m.) yn de Yorkshire Dales yn it fierste easten fan Cumbria oan de grins mei Noard Yorkshire. De Eden rint yn noardlike rjochting troch Cumbria en mûnet út yn de Solway Firth yn de Ierske See, neidat er benoarden Carlisle de Muorre fan Hadrianus krúst hat.
Etymology
De rivier hjitte by de Romeinen Itouna, neffens de Grykske geograaf Klaudius Ptolemaeus yn de 2e iuw. Dy namme komt fan it Keltyske wurd ituna, dat betsjut 'wetter' of 'stowe/jeije'.
Segovia
Segovia is in stêd yn Spanje yn it súdlike diel fan de autonome regio Kastylje en León en de haadstêd fan de provinsje mei deselde namme. De stêd leit op in rots dêr't de rivieren Eresma en Clamores gearrinnne oan de foet fan de Sierra de Guadarrama. De stêd leit op 87 km fan Madrid en 111 km fan Valladolid.
It âlde heechlizzende diel fan de stêd is ommuorre. Yn de stêd binne in soad romeinske en midsiuwkse monuminten bewarre bleaun. It romeinske akwadukt fan Trajanus út de 1e iuw rint op in hichte fan 28 meter troch in diel fan it âlde sintrum. It akdwadukt bestiet út 160 bôgen, somtiden yn twa ferdjippings, en it is boud fan 24.000 graniten blokken. De lingte fan it akwadukt is 728 meter en makke diel út fan de 16 kilometer lange wetterlieding tusken Ríofrío en Segovia.
Segovia is mei syn grutte tal monuminten tige it besjen wurdich en heart sûnt 1985 by it UNESCO-wrâlderfgoed.
Phnom Penh
thumb|Lizzing Phnom Penh yn Kambodja Phnom Penh is de haadstêd fan Kambodja. De stêd leit yn it súdeasten fan it lân op it plak dêr't de rivieren de Mekong en de Tonlé Saprivier yn elkoar oergeane. De rivier de Bassac splitst him dêr fan de Mekong ôf. De metropoal Phnom Penh wenje goed 2 miljoen fan de goed 14 miljoen Kambodjanen.
De namme Phnom Penh
Phnom Penh betsjut de 'hichte fan Pen'. Neffens de oerlevering soe in frou mei de namme Pen fjouwer Boedabylden fûn hawwe dy't troch de Mekong oanspield wienen. Pen smiet doe in hichte op dêr't sy de bylden yn in timpeltsje op sette. Dat gebedsplak bestiet noch en hjit Wat Phnom Daun Penh (better bekend as de Wat Phnom of Hichtetimpel).
Keninklike haadstêd, de pearl fan Aazje
It duorre oant 1866, ûnder it bewâld fan kening Norodom I, eardat it regear him foar altyd yn Phnom Penh festigje soe. Earst doe waard ek it keninklik paleis (foto) boud en letter dêrneist de Sulveren Pagode. Dat wie teffens de oanset ta de groei fan Phnom Penh. De Frânsen leine in protte kanalen oan foar de ôfwettering fan de sompen om de stêd hinne en makken in haven.
Tsjin de jierren 20 fan de 20e iuw stie Pnom-Pen bekend as ien fan de moaiste koloniale stêden yn de wrâld, de Pearel fan Aazje. Mei troch it oanlizzen fan it spoar (nei Sihanoukville) en de lofthaven Pochentong waard de stêd hieltyd grutter.
Oarloch en terreur
Yn de Fietnamkriich waard der ek in soad fjochte yn Kambodja. De Feriene Steaten bombardearren it plattelân, dat in protte minsken flechten nei de stêd.
Yn 1975 berûn de befolking al goed 2.000.000. Op 17 april, it Kambodjaanske nijjier, foel de stêd en waard sy beset troch striders fan de Reade Kmer. De bewenners waarden twong om yn in pear dagen de stêd te ferlitten. Sy waarden nei buorkerijen op it plattelân stjoerd om nije minsken te wurden (hiel Kambodja moast in folslein agraryske ekonomy wurde). De Tuol Svay Prey-hegeskoalle waard troch Pol Pot syn minsken feroare yn in de finzenis Tuol Sleng (S-21), dêr't minsken ek tramtaerre en deadien waarden. Dy finzenis is no it Tuol Sleng Museum en leit mei Choeung Ek, 15 kilometer bûten de stêd, in oantinken oan dejingen dy't fermoarde binne troch de Reade Kmer.
Weropbou
Begjin 1979 waarden de Reade Kmer troch de Fietnamezen (de histoaryske fijân fan de Kambodjanen!) út Pnom-Pen ferdreaun. De minsken gienen doe werom nei har huzen yn de stêd. Der begûn in perioade fan opbou dy't stadich úteinsette koe troch de politike ynstabiliteit yn it lân. Om 1998 hinne hie Pnom-Pen in befolking fan 862.000 ynwenners.
Tempels
thumb|250px|Paviljoen fan Keninklik paleis yn Pnom-Pen
Plaza de España (Sevilla)
It Plaza de España (útspr.: [ˈplaθa də ɛsˈpaɲa], likernôch: " pla -za duh es- pa -nja"; Spaansk foar "Spanjeplein") is in plein mei in fontein, in grêft en rânebebouwing yn it Parque de María Louise yn 'e Spaanske stêd Sevilla. It waard boud yn 1928 foar de Ibearo-Amerikaanske Tentoanstelling fan 1929. It Plaza de España is in klassyk foarbyld fan 'e boustyl Spaansk regionalisme. It is tsjintwurdich ien fan 'e wichtichste en meast ymposante arsjitektoanyske toeristyske trekpleisters fan Sevilla.
Beskriuwing
Hoewol't it Plaza de España neffens de namme in plaza is, in plein, bestiet it eins út folle mear as in bestrjitte flakte. It hat de foarm fan in heale sirkel mei in totaal oerflak fan 45.932 m². It healrûne plein is op in smelle daam oan 'e rjochte kant nei in eilantsje. Fia de daam is it plein út 'e stêd en it park wei tagonklik. Sintraal op it plein stiet in grutte fontein, de Vincente Traver-fontein. Behalven dêr't de daam leit, wurdt it plein oan sawol de rjochte as de healrûne kant omjûn troch in brede grêft. Oan 'e healrûne kant binne dêr fjouwer fuotgongersbrêgen oer makke, dy't tagong jouwe ta in brede bestrjitte bûlevaar oarekant de grêft. De fjouwer brêgen symbolisearren de âlde keninkriken fan Spanje: it Keninkryk Aragon, it Keninkryk Kastylje, it Keninkryk Leön en it Keninkryk Navarra.
By de healrûne bûtenrâne fan 'e bûlevaar lâns, foar de grêft oer, is ien langrutsen yndrukwekkend paviljoen boud, dat oarspronklik bedoeld wie as wichtichste tentoanstellingsromte foar de Ibearo-Amerikaanske Tentoanstelling fan 1929. Tsjintwurdich binne der tsjinsten fan 'e gemeente Sevilla fêstige, útsein wat de meast swide dielen fan it paviljoen oangiet oan 'e beide úteinen fan 'e heale sirkel, dêr't museä fêstige binne mei kolleksjes dy't opdold binne by argeologyske opgravings yn Sevilla en omkriten.
It paviljoengebou is in foarbyld fan 'e boustyl Spaansk regionalisme, mar hat ek eleminten fan Spaansk neo-renêssansisme, Spaanske neo-barok en neo-Moarske boustyl (neo-mudéjar). By de binnenrâne fan it paviljoen lâns binne in grut tal betegele alkoven makke, dy't elts symboal steane foar ien fan 'e provinsjes fan Spanje. De alkoven omfetsje elts inkele boekeplanken, dy't no yn gebrûk binne as in fergese bibleteek. Foar eltse provinsje binne sa faak brosjueres oer de provinsje en inkele boeken fan skriuwers út dy provinsje beskikber.
Parque de María Louise
Yn 1927 waard de stêd Sevilla, yn Andalûsje, útornearre om 'e Ibearo-Amerikaanske Tentoanstelling fan 1929 te organisearjen, in feestlike manifestaasje wêrby't Spanje en alle Spaansktalige lannen en territoaria fan Latynsk-Amearika har oaninoar presintearren. As lokaasje waard útkeazen wat doe de súdlike râne fan 'e stêd wie. Dêr waard it Parque de María Louise ("Marije Louisepark") oanlein, in reuseftige útstrutsenens fan beammen, strewelleguod, gazons, fivers, puollen, fonteinen, kuierpaden en sitbanken. De tunen waarden ûntwurpen troch Jean-Claude Nicolas Forestier, mei wielderige oanplantings fan benammen palmbeammen, sinesapelbeammen, Mediterrane dinnebeammen en stilearre blombêden. Ferspraat oer it park waard in grut tal paviljoens set om romte te hawwen foar de tentoanstelling.
Niger-Kongoleeske talen
De Niger-Kongoleeske taalfamylje omfiemet krapoan 1.500 ûnderskate talen, mei in mienskiplik oantal sprekkers fan likernôch 600 miljoen minsken. It grutste part fan it ferspriedingsgebiet (fan Sintraal-Afrika oant de súdpunt fan it kontinint by Kaap de Goede Hoop) wurdt opmakke troch ien tûke, nammentlik de Bantû-talen, dêr't û.m. it Sûlû, it Swahily, it Rûandeesk en it Kikûjû fan Kenia ta hearre. De oare tûken fan 'e Niger-Kongoleeske taalfamylje binne beheind ta West-Afrika en noardlik Sintraal-Afrika. Dêrta hearre û.m. it Wolof fan Senegal en it Jorûba en Ibo fan Nigearia.
Plaza de España (Sevilla)
Plaza de España
Oan 'e râne fan it Parque de María Louise waard it Plaza de España oanlein nei in ûntwerp fan arsjitekt Aníbal González. It langrutsen, healrûne paviljoen by de râne fan 'e bûlevaar lâns wie it haadpaviljoen foar de Ibearo-Amerikaanske Tentoanstelling. Tusken 2007 en 2010 waard it Plaza de España foar de priis fan €9 miljoen folslein restaurearre. Dêrby waard net inkeld de befluorring fan it plein en de bûlevaar oanpakt of it paviljoengebou neisjoen, mar teffens waard der war dien om it orizjinele, ûnderwilens ferfongen, strjitmeubilêr werom te finen, lykas lantearnepeallen en sitbanken.
Troch syn yndrukwekkend foarkommen is it Plaza de España ferskate kearen as setting brûkt foar de opnamen fan films. Sa waarden der yn 1962 sênes opnommen foar de histoaryske oarlochsfilm Lawrence of Arabia. Ein 1990-er jierren en begjin 2000-er jierren waarden der opnamen dien foar de Star Wars-films Star Wars: Episode I – The Phantom Menace (1999) en Star Wars: Episode II – Attack of the Clones (2002), wêryn't it paviljoengebou trochgie foar it ekterieur fan it keninklik paleis yn Theed, de haadstêd fan 'e planeet Naboo. It Plaza de España wie ek te sjen yn 'e komeedzjefilm The Dictator, fan Sacha Baron Cohen, wêryn't it paviljoengebou trochgie foar it paleis fan 'e diktator út 'e titel. Fierders waard op it Plaza de España de fideoclip fan it liet Something Got Me Started (1991) fan 'e band Simply Red filme.
Doederus Kamminga
Douwe Johannes (Doederus) Kamminga (Dokkum, 5 oktober 1884 - dêre, 30 oktober 1977) wie in boekhanneler en printer.
Hy wie de soan fan Johannes Kamminga (1853-1928), dy't de útjouwerij J. Kamminga yn Dokkum oprjochte. Hy hat 50 jier warber west yn Dokkum. Hy fersoarge in protte Frysktalige útjeften, sa as "De Holder", wurk fan Dr. Jacob Botke, Douwe Kalma, Fedde Schurer en oaren. Kamminga wie fierder oprjochter fan de Dokkumer Aldheidkeamer (It Admiraliteitshûs) en foarsitter en earefoarsitter fan de Federaasje fan Fryske Musea en Aldheidskeamers.
Der is in (ûnfolsleine) beskriuwing fan Dokkumer gevelstiennen út 1948 fan him bekend: Oude adreskaarten in steen en hout te Dokkum
Showband Sternse Slotlanders
Showband Sternse Slotlanders is in grut muzykkorps yn 'e Fryske stêd Frjentsjer. De feriening waard yn septimber 1955 oprjochte as in 'tradisjonele' drumband, mar woeks troch de jierren hinne út ta in moderne showband, dy't him sawol mei muzyk as mei dûns dwaande hâldt. De dûns wurdt fersoarge troch in eigen ôfdieling findelswaaisters (troch de band sels color guards neamd).
Showband Sternse Slotlanders stuolket op twa begjinsels: it oanmeitsjen fan moaie ûnderfinings en oantinkens foar de leden, en it fersoargjen fan entertainment foar it publyk. Om lidmaatskip oantreklik te meitsjen rjochtet de band him op persoanlike ûntjouwing en groepsûntwikkeling. Der wurdt oanhâldend socht nei in goede blâns tusken prestaasje en ferdivedaasje.
Showband Sternse Slotlanders jout in protte optredens yn binnen- en bûtenlân en docht mei oan taptoes. Dêrby binne ûnderwilens al in protte prizen wûn, lykas de gouden medalje op 'e showwedstriden fan it Wrâld Muzyk Konkoers (WMC) 2017, dat holden waard yn it Limburchske Tsjerkrie.
Skeelerferiening Slykrôlers
Skeelerferiening Slykrôlers (Nederlânsk en offisjeel: Skeelervereniging Slikrollers) is in sportklub út it Fryske doarp Sint-Anne, op It Bilt, dy't him taleit op skeelerjen (of inline-skaten, sa't it ek wol neamd wurdt). De feriening is op 12 maaie 2006 oprjochte en it tal leden woeks anno 2018 noch elts jier oan. De namme ferwiist nei It Bilt, dat út oanslike lân bestiet, yn kombinaasje mei it feit dat skeelers fjouwer lytse tsjiltsjes efterinoar hawwe dêr't de skeelerder op rôlet.
Neffens de presintaasje fan Skeelerferiening Slykrôlers ûnder de Akademyske Dagen fan 2018 yn Frjentsjer, wêrby't it publyk oanbean waard om ûnder begelieding in rûntsje op skeelers om 'e Martinytsjerke hinne te meitsjen, giet it om "in supergesellige klub [...] foar jong en âld." In wichtich doel fan de Slykrôlers is it oanfiterjen fan 'e skeelersport yn de gemeente De Waadhoeke. Dêrta fine der eltse wike trenings plak op 'e skeelerbaan fan de feriening yn Sint-Anne.
Fryske útstjoering
De Fryske útstjoering hinget gear mei de gewestlike disintralisaasje wêrnei't binnen de RONO stribbe waard, hat de útstjoering in wichtiger plak krigen. Fan ien oere yn de wike kaam men fia twa kear 40 minuten op seis kear 30 minuten yn de wike. Utsein sneintejûns wie der alle dagen in úststjoering. Op 1 jannewaris 1969 krige de stêf in eigen ûnderkommen by de yn 1964 iepene helpstudio yn de Prinsetún fan Ljouwert. Einredakteur waard doe Heinze Bakker as opfolger fan drs. Douwe van Dam.
Begjin 1975 folge Klaas Wielinga de yn 1974 opstapte Heinze Bakker op as einredakteur. Troch de útwreiding fan de mooglikheden hat se in eigen plak ferovere yn it kulturele, sosjale en sportive libben yn Fryslân. Kabaret, muzyk, literatuer, ûnderwiis en typysk Fryske sporten binne dêrrtroch stimulearre en begelieden. Boppedat waard dêrtroch omtinken jûn oan pleatslike ûntwikkelings yn benammen Ljouwert en Drachten. Yn de programma's wurdt benammen eftergrûnynformaasje jûn; in bulte aktiviteiten wurde behannele yn it RONO-radiosjoernaal, dêr't de Fryske redaksje oan meiwurket.
Nei de útwreiding fan de telefyzjestjoertiid nei betider op 'e jûn, is fan ferskillende kanten oansitten op it mooglik meitsjen fan Fryske útstjoerings op oare tiden as tusken healwei sânen en sân oere.
Skilderij
200px|thumb|It wrâldferneamd skilderij de [[Mona Lisa fan Leonardo da Vinci]] In skilderij is in mei ferve makke ôfbylding. As ûndergrûn wurdt meastentiids doek of paneel brûkt, mar skilderijen wurde ek op oare ûndergrûnen makke, bygelyks op papier. Eartiids, noch foardat op doek skildere waard, waard in protte skildere op muorren. Dat barde yn de wiete (farske) kalk. In skilderij op dizze wize makke wurdt in fresko neamd.
Foar it skilderjen wurdt ferskate soarten ferve brûkt. De ferneamdste binne akwarel, tempera, oaljeferve en akrylferve.
Immen dy't fan in meitsje fan skilderijen syn jild fertsjinnet, wurdt in keunstskilder neamd.
Ofhinklik fan de ôfbylde foarstelling wurdt ûnderskied makke yn:
Keppeling om utens
Skilderkuns Malerei ስዕል Pintura تصوير (فنون تشكيلية) arz:رسم Pintura Rəssamlıq Tapība Жывапіс Жывапіс Живопис རི་མོ། Livouriezh Slikarstvo Pintura Pamintal Paentio Pintura Malířství Maleri Malerei Ζωγραφική Painting Pentrado Pintura Maalikunst Margolaritza Pintura fa:نقاشی Maalaustaide Peinture frr:Måålerkunst Péintéireacht 畫畫 Pintura Peintal ציור चित्रकला Գեղանկարչություն hif:Painting Slikarstvo Penti Festőművészet Pictura Lukisan מאלעריי Pinintaán Pikto Àwòrán kíkùn Málverk Pittura 絵画 cintylarcu ფერწერა Кескіндеме ಚಿತ್ರಕಲೆ 회화 Pictura Molerei Sjilderkuns Pittura Tapyba Glezniecība Hosodoko mhr:Сылнысӱрет ပန်းချီ Сликање ചിത്രകല चित्रकार Seni lukis Pittura mwl:Pintura Pittura Billers Skeelderskeunst चित्तिरम् (सन् २००१या संकिपा) Schilderkunst Målarkunst Malerkunst Pintura pcd:Pinture Malarstwo pnb:پینٹنگ Pintura Llimphiy Pictură Живопись चित्रकला Pittura Slikarstvo චිත්‍ර කලාව Painting Maliarstvo Slikarstvo Сликарство stq:Moalerkunst Lukisan Målarkonst Uchoraji ஓவியக் கலை చిత్రలేఖనం Наққошӣ จิตรกรรม Pagpinta Resim Живопис نقاشی Pitura Hội họa Pondeure Pagpintura Cuub zea:Schilderkunst 绘画 繪畫 Koè-oē
Kaukazyske talen
De Kaukazyske talen foarmje in teoretyske taalfamylje, dy't bestiet út in groep fan likernôch 42 talen. Dy talen wurden sprutsen troch rom 11 miljoen minsken, dy't allegearre yn de regio fan de Kaukasus wenje. De groep is ûnderferdield yn Noardwestkaukazyske talen (of Pontyske talen), Noardeastkaukazyske talen (of Kaspyske talen) en Súdkaukazysk talen (of Kartvelyske talen). It "teoretyske" karakter fan dizze taalfamylje bestiet derút dat de ûnderlinge besibskip fan 'e trije dielkloften by lange nei net algemien erkend is yn wittenskiplike fermiddens.
Sleattemer Gat
It Sleattemer Gat is in feart yn de gemeente De Fryske Marren. De feart is ûnderdiel fan de súd fan Sleat rinnende Skarster Rien, en rint fan de stêd Sleat nei de Sleattemer Mar. Oan de westkant lizze de polders Coehoornpolder en de Lytse Jerden, oan de eastlike ouwer leit polder de Lange Jerden.
De namme Sleattemer Gat jildt sûnt 15 maart 2007 as de offisjele namme, as ferfanging foar de eardere offisjele namme Slotergat.
Fryslân Oerein
Fryslân Oerein wie it orgaan fan de Federaasje fan Fryske Studinteferienings (oprjochte yn 1930).
Yn jannewaris 1971 is it blêd opgien yn De Stiennen Man, it kaderblêd fan de Fryske beweging.
Daamslûs
thumb|right|300px|Daamslûs thumb|right|300px|Slûswachtershûs De Daamslûs is in slûs yn de Opsterlânske Kompanjonsfeart tusken Appelskea en Smilde.
De stienen slûs is fan 1894. It ferfal is 1,40 meter. De mei de hân betsjinne slûs hat in brêge, dy't ek mei de hân betsjinne wurdt. De slûs is de wetterskieding tusken de Fryske boezem en it Drintske wetter. By lege waterstannen yn de Opsterlânske Kompanjonsfeart lit de slûswachter fan de Daamslûs ekstra wetter yn om it wetter op peil te bringen. De slûs is neamd nei de daam, dy't eartiids de Drintske en fryske wetters skate. De slûs is ek de skieding tusken de Opsterlânske Kompanjonsfeart en de Wite Wyk. By lege wetterstannen yn de Opsterlânske Kompanjonsfeart lit de slûswachter fan Daamslûs ekstra wetter yn om it wetter op peil te bringen. By de slûs stiet in lattekast, dêr't de stokken yn opburgen wurde, dy't nedich binne om de sluis iepen te lûken en ticht te triuwen.
Njonken de slûs stiet in slûswachterswente. Foar de slûs oerstiet in nei de slûs neamde pleats út 1938.
Ta gelegenheid fan it 100-jierrich bestean fan de slûs yn 1994, is der in betinkingsmonumint delsetten, yn de foarm fan in swerfstien. Hjirop is in koperen plaat mei een gedicht setten:
Belgrado
De stêd omfiemet 3.6% fan it Servysk gebiet en 15% fan de befolking fan it lân wennet dêr. Belgrado is it finansjeel sintrum fan Servje.
Tusken 1 jannewaris en 31 maart wurdt yn Belgrado elts jier it filmfestival FEST holden.
Philippus Jacobus Hoedemaker
thumb|Ph.J. Hoedemaker Philippus Jacobus Hoedemaker (Utert, 16 july 1839 - Santpoort, 26 july 1910) wie in Nederlânsk teolooch en predikant yn Amsterdam.
Biografy
Hy wie in soan fan Johannes Hoedemaker, boekferkeaper, en Evertje Beukers. Hy studearre teology oan it Theological Seminary yn New Brunswick om 1855 hinne en yn Utert 1863, dêr't er ek promovearre yn 1867.
Hy stie as herfoarme predikant yn Veenendaal 1868, Rotterdam 1873, Amsterdam 1876-1880 en wie (emeritus) heechlearaar oan de Frije Universiteit fan 1890-1909. Hy troude yn 1868 mei Jacoba Johanna Horst.
Op 11 oktober 1888 ferskynde syn blêd De Gereformeerde Kerk. Hoedemaker syn stribjen wie reörganisaasje fan de tsjerke en hat op de Fryske herfoarme tsjerke en de Kristlik-histoaryske polityk syn stimpel set.
Jorn
Jorn is in Noarske metalband oprjochte yn 2000 yn Fredrikstad troch sjonger Jørn Lande. De band brocht yn 2000 syn debútalbum Starfire út. De band had in protte wikselingen yn de besetting hân. De teksten fan de band gean benammen oer fantasy, wytsingen en gefjochten. Jorn hat alve studio-albums en trije live-albums útbrocht.
Frysk útjeftefûns
It Frysk útjeftefûns ( FúF ) waard yn 1968 yn Ljouwert oprjochte om it útjaan en opnij útjaan fan Frysktalige boeken te stimulearjen.
It bestjoer is gearstald út twa fertsjintwurdigers fan de Fryske iepenbiere bibleteken, twa fan de Stifting It Fryske Boek, ien fan de "Kommisje Befoardering Frysk Taalgebrûk", twa út it lêzerspublyk en ien fan de Sintrale Bibleteektsjinst foar Fryslân. Utjouwers dy 't in subsydzje by it FúF oanfregen, makken gebrûk fan in standert-subsydzje-oanfraachformulier. Nei akkoartferklearring troch it FúF-bestjoer waard per útjefte in oerienkomst opmakke mei de útjouwer oer ferkeappriis, oplage, printinge en subsydzjebedrach.
Programmamakker
De programmamakker is meastal in sjoernalist en/of presintator, dy't soarget foar de ynhâld en de presintaasje fan programma's. De programmamakker ûnderskiedet him/har fan de filmprodusint dy't yn it foarste plak de saaklike en technyske lieding fan in produksje hat.
Sintraal Massyf
thumb|200px|Plak fan it Sintraal Massyf yn Frankryk. It Sintraal Massyf (Frânsk: Massif central) is in berchgebiet yn Súd-Frankryk. It gebiet leit westlik fan rivier de Rhône. Der binne bergen, heechflakten en útdôve fulkanen, lykas de 1856 meter hege Cantal.
De Puy de Sancy is mei 1.885 meter de heechste berch fan it Sintraal Massyf. De grutste stêden yn it gebiet binne Clermont-Ferrand en Saint-Étienne. De grutste rivieren binne de Tarn en de Ardèche.
Altayske talen
De Altayske talen foarmje in talenkloft, dy't mei 250 miljoen sprekkers en 60 talen ta ien fan de gruttere taalfamyljes hearre. It omfiemet it Japansk, Koreaansk, Mongoals, Turksk, de Tûngûzyske talen út Sibearje en Sina, en Ainû, in taal dy't sprutsen wurdt yn it noarden fan Japan en yn it suden fan it Siberyske eilân Sakalin.
Sintraal Massyf
De belangrykste sneldiken yn it Sintraal Massyf binne de E70 en de E11.
thumb|center|500px|Sintraal Massyf - [[Castelbouc, Tarn]]
Fryslân Post
It ferskynde yn 1973 trije kear en waard ein 1973 opheft. It blêd stiet los fan it yn 1974 oprjochte magazine Friesland Post.
Buenos Aires
thumb|left|250px|NASA-satellietbyld fan de Río de la Plata, mei Gran Buenos Aires oan de rjochterside thumb|250px|De Avenida Roque Sáenz Peña mei de Obelisk fan Buenos Aires yn de fierte Buenos Aires (Spaansk foar: moaie loften ek wol geunstige winen) is de haadstêd fan Argentynje. It is ek it ekonomyske en kulturele sintrum fan it lân.
Buenos Aires wurdt sawat folslein omsletten troch de provinsje Buenos Aires, mar makket sels net diel derfan út. De stêd foarmet in federaal distrikt en falt bûten de provinsjale yndieling fan Argentynje.
Klimaat
thumb|left|250px|Klimaat Buenos Aires Buenos Aires hat in evenredich klimaat, mei in trochsneed temperatuer fan 17,5 °C. De trochsneed delslach leit it hiele jier op om-ende-by 1200 millimeter.
Skiednis
thumb|left|250px|Tekening fan de earste delsetting, ûntstien yn 1536 De earste Jeropeeske seefearder dy't tichtby Buenos Aires fuot oan wâl sette, wie de Spanjert Juan Díaz de Solís yn 1516. Hy neamde de grutte rivier dy't hy tsjinkaam de Mar Dulce (swiete see). Twentich jierren letter waard troch Pedro de Mendoza yn dat gebiet de earste delsetting stifte, Santa Maria del Buen Aire. Troch oanhâldend ferset fan fijânlike Yndianen moasten de Spanjerts inkele jierren letter de koloanje ferpleatsen nei Asunción yn Paraguay De hynders en oare bisten dy't de Spanjerts dêr efter litten wurde foarmen de grûnslach foar de Argentynske feehâlderij, tsjintwurdich de wichtichste ekonomyske sektor fan it lân. Yn 1580 ûntstie lang om let in permaninte festiging doe in kloft kolonisten nei de omkrite weromkamen. De stêd bleau goed twahûndert jierren lang in ûnbelangryk stee.
Dnjepr
thumb|right|300px|De Dnjepr en har sydrivieren thumb|right|300px|De Dnjepr by [[Cherson yn de Oekraïne]] thumb|right|300px|Satellytfoto fan de mûning fan de Dnjepr
De Dnjepr is in rivier yn Ruslân. De rivier foarmet oer in lingte fan 115 km de natuerlike grins tusken Wyt-Ruslân en de Oekraïne. Ungefear de lêste 800 km fan de rivier is in rige fan inoar opfolgjende opslachmarren. Yn de rivier binne ferskate keardamen boud om wetterkrêftenerzjy op te wekken. De bekendste is de Dneprogres-daam (of: Dniprohes-daam) by Zaporizja, dy't yn 1932 foltôge waard. Sûnt dy tiid is de Dnjepr goed te befarren.
De Dnjepr mûnet by Cherson út yn de Dnjepr-liman, in grutte lagune dy't 70 kilometer fierder yn de Swarte See útmûnet.
Tony Blair
Sir Anthony Charles Lynton (Tony) Blair KG (Edinboarch, 6 maaie 1953) is in Britsk politikus en wie premier fan it Feriene Keninkryk fan 1997 oant 2007 foar de Labour Party. Hy is dêrmei de langst regearjende Labour-premier út de Britske skiednis. Op 27 juny 2007 gie hy op eigen inisjatyf ôf en waard hy troch de opstellers fan de Rûtekaart foar Frede yn it Midden-Easten beneamd ta spesjaal gesant. Fan 1983 oant syn ôfskied as premier wie hy parlemintslid foar it distrikt Sedgefield.
Sybren van Tuinen
thumb|Sybren van Tuinen
Sybren van Tuinen (Seisbierrum, 5 maart 1913 - Hattem, 29 april 1993) wie boargemaster.
Van Tuinen gie nei it Gereformeerd Gymnasium yn Ljouwert (eineksamen 1932) en studearre Skiednis oan de Frije Universiteit yn Amsterdam fan 1932 oant 1940. Dêrnei wie er in stikmannich jierren learaar skiednis oan de Kristlike HBS yn Ljouwert (1940-1943). Yn de Twadde Wrâldkriich wie Van Tuinen distriktskommandant fan de O.D. (Ordedienst) foar Boalsert, Wûnseradiel en Hinnaarderadiel. Oan de ein fan de oarloch siet er yn it Hûs fan Bewarring yn Ljouwert.
Van Tuinen skreau histoaryske artikels en siet yn it bestjoer fan ferskate Fryske kulturele organisaasjes. Hy hat in soad boeken oer Dokkum en Bonifatius by elkoar garre, bekend as de Kolleksje Van Tuinen, dy't it Streekarchivaat Noord-Oost Friesland sûnt 2007 op 'e noed hat.
Van Tuinen boaske mei Minke Lieuwina Sytsma, dochter fan Syds Lieuwes Sijtsma, op 16 maart 1940 yn Mitselwier. Sy krigen twa soannen.
Rudie Liebrechts
Rudie Liebrechts (ek faak stavere as Rudi Liebrechts) (Flaardingen, 6 septimber 1940) is in earder Nederlânsk reedrider en hurdfytser.
Liebrechts die sân kear mei oan it Wrâldkampioenskip allround en it Europeesk kampioenskip en yn 1964 ien kear oan de Olympyske Winterspullen. Hy waard twa kear tredde by de Wrâldkampioenskippen. Hy waard ek twa kear Nederlânsk allround kampioen. Rudie Liebrechts wie ek in fertsjinstlik hurdfytser, yn 1965 wûn er de Omgong fan Gouda. Yn 1973 stopte Liebrechts mei sporten op heech nivo.
Haersmastate (Eastermar)
It boujier is net bekend. De famylje Van Haersma krige yn de gemeente Smellingerlân in soad bekendheid. De staach fan de famylje yn Estermar die it minder goed. Net allinnich finansjeel, mar ek wat neiteam oanbelanget, buorken se sa goed net as de Smellingerlânske takke fan de famylje. Om 1645 is de state eigendom fan Meijert Eerckes fan Haersma en syn fru Sjoertie Piers Rinckema. Tritich jier letter, om 1675, wenje soan Ericus Meijerts fan Haersma en syn frou Anna Clara Canter op Haersmastate. Anna Clara erft Canterstate yn Driezum fan har heit, dat troch dit houlik wreidet Ericus syn grûnbesit frijwat út. Yn 1698 is hy ûndermear eigener fan de stimmen 4 en 5 yn Dantumawâld. Hy is folmacht op de Lândei foar Dantumadiel, âlderling yn Driezum en lid fan de Synoade op It Hearrenfean. Yn 1688 wurdt hy boargemaster fan Harns en is dêr lid fan de Admiraliteit fan Fryslân. Se wenje simmerdeis om en om op Canterstate yn Driezum en op Haersmastate yn Eastermar. Yn de winter wenje se meast yn Harns.
Nei de dea fan Ericus om 1720 set Anna Clara har definityf nei wenjen op Canterstate en lit Haersmastate oan har dochter Aurelia, dy't troud is mei har neef, ritmaster Johannes Petrus Poutsma. Dy lêste lit tusken 1708 en 1718 in nij "herenhuis" sette dat ek Haersma doopt wurdt. Johannes stjert yn 1723 en is yn de nacht fan 25 op 26 maaie fan dat jier yn de tsjerke fan Eastermar beïerdige. Dat wie destiids moade ûnder de riken. Hoe letter yn de nacht de begraffenis wie, deste heger de status fan de ferstoarne. Syn widdo bliuwt yn Eastermar wenjen, mar ferkeapet ii prachtige nije hûs oan jonkhear Jetze Baerdt fan Sminia. Dizze keap wurdt sa beskreaun: ''De Heerenhuisinge met hovinge, singels, boomen en Plantagiën met de stecken en homeyen, het gestoelte in ’t choor van der kerk tot Oostermeer, doch buiten de graven in de kerk; een zathe lands bij Jan Beerents als meyer gebruikt (de slotplaats); zekere huisinge "het klein blauwhuis" bij Hoeke Haiis als meyer in gebruik, bestaande in een camp land voor het huis en twee fennen op de meerswal, alles tezamen voor 20.000 car. gulden''.
Jetze Baerdt fan Sminia ferstjert yn 1771 en it hûs wurdt eigendom fan syn soan Hobbe Baerdt fan Sminia (1730-1813) en yn 1786 is it eigendom fan A.J. (Arend Johannes?) fan Sminia, sekretaris fan Deputearre Steaten fan Fryslân.
De "Tegenwoordige Staat van Friesland" fernijt yn boek 2 op side 295 yn 1786 by Eastemar: ''Bij dit dorp ligt ook eene vermaakelijke plantagie en buitengoed, thans aan den Welgeb. Heere A.J. van Sminia, Secr. der Ed. Mogende Heeren Staaten van Friesland, toebehorende''.
W.G. van de Hulst sr.
Willem Gerrit van de Hulst (Utert, 28 oktober 1879 - Utert, 31 augustus 1963) wie in Nederlânsk skriuwer fan berneboeken, skoalboeken en bernebibels. Boppedat wie er meiwurker fan it blêd "De Spiegel" en "Moeder".
Wurkpaad
W.G. van de Hulst sr. folge in oplieding ta ûnderwizer en waard yn 1913 skoalhaad. Ynearsten skreau er foar de Nederlandsche Zondagsschoolvereeniging. Syn earste boek Willem Wijcherts skreau er ûnder de skûlnamme Jan van de Croese. Mei Jaap Holm en z'n vrinden festige er syn namme as skriuwer fan jeugdboeken mei in kristlike ynslach. Van de Hulst beskôge Peerke en z'n kameraden as syn bêste boek.
De boeken fan Van de Hulst binne ûnder oaren yllustrearre troch syn soan W.G. van de Hulst jr. It earste boekje dat troch junior yllustrearre waard wie Een muis in dit huis (1933).
Persoanlik libben
Hy troude op 16 maaie 1907 mei Johanna Cornelia van Arkel. Sy krigen twa dochters. De tsjerklike befêstiging fan it houlik wie yn de Dom fan Utert troch dûmny A.W. Bronsveld. pear Van de Hulst sette him nei wenjen op it adres Croesestraat 17. Dy strjitnamme brûkte er foar yn sy pseudonym.
Johanna Cornelia stoar in skoftke nei de berte fan harren twadde dochter (28 jannewaris 1913). Op 10 febrewaris 1916 boaske Van der Hulst fannijs mei Jeanette Maan. Ut dat houlik waarden fjouwer bern berne, trije soannen en in dochter. De âldste soan, dy't ek Willem Gerrit hjitte, soe syn hiele libben W.G. van de Hulst jr. neamd wurde. Soan Henk waard in bekend astronoom.
Van de Hulst stoar op 31 augustus 1963 en waard beïerdige op Begraafplak Soestbergen yn Utert.
W.G. van de Hulstfestival
Sûnt 2002 wurdt yn Hasselt (Oerisel) alle twa jierren it 'W.G. van de Hulstfestival' holden yn de lêste dagen fan it jier. Hoewol't de berneliteratuer dêr sintraal stiet, is der ek muzyk, teäter en it ferbyldzjen fan de jierren fyftich. Hichtepunt is de Aldjierslêzing.
Wurk
thumb|Tekstplaat W.G. van de Hulstskoalle oan de Jutfasewei yn Utert
Le Mairestrjitte
DeLe Mairestrjitte is in trochfeart tusken Steateneilân en Fjoerlân yn it fierste suden fan Súd-Amearika.
De Le Mairestrjitte is yn 1616 ûntdekt troch Jacob le Maire en Willem Cornelis Schouten doe't sy in nije seerûte nei Ynje sochten. Hoewol't Francis Drake al yn 1578 nei it trochfarren fan Magellaanstrjitte, sa fier nei it suden ôfdreaun wie dat er wol betinke kind hie dat der besuden Magellaanstrjitte noch in trochgong tusken de Atlantische en de Grutte Oseaan wêze moast, wienen Le Maire en Schouten de earsten dy't dy trochfeart ûntdutsen.
Berta fan Hollân
Houlikspolityk
Har houlik mei de Frânske kening yn 1073, hie politike redens. Har styfheit, Robrecht, hie him nei de dea fan syn broer mei geweld de greeflike titel oer Flaanderen taeigene. Yn dy striid hie de Frânske kening de wetlike troanopfolgers stipe. It houlik wie wierskynlik in ûnderdiel fan in fredesregeling tusken Robrecht I en Filips I.
Noard-Dakota
Noard-Dakota (Ingelsk: North-Dakota) is in steat fan de Feriene Steaten fan Amearika. De haadstêd is Bismarck. Yn it gebiet lizze in protte Yndianereservaten. Om-ende-by fiif persint fan de befolking is Yndiaan.
Skiednis
It gebiet dat tsjintwurdich Noard-Dakota hjit waard eartiids befolke troch de Yndianestammen as de Lakota en de Dakota, dy't mei-inoar ek bekend steane as de Sû. Lakota betsjut "freon". Letter kaam it gebiet yn Frânske hannen en yn 1818 alhiel by de Feriene Steaten.
Op 2 novimber 1889 waarden sawol Noard-Dakota en Súd-Dakota as de 39e en 40e, steaten by de Feriene Steaten.
Geografy
De wichtichste rivier is de Missoery. It heechste punt yn it flakke Noard-Dakota is de top fan White Butte (1069 m).
Quinty Trustfull
thumb|250px|Trustfull by de Beau Monde Awards (novimber 2010) Quinty Trustfull-Van den Broek (Amsterdam, 6 oktober 1971) is in Nederlânsk telefyzjepresintatrise en earder model.
Biografy
Trustfull folge de havo en studearre foar it horekadiploma. Dêrnei wie se catering- en hotelmanager en wurke dêrneist as fotomodel. Fan 1993 ôf wie hja omropster by Veronica. Letter presintearre sy programmas by SBS 6 (sa as: Je eigen droomhuis, Money Makers) en RTL 4 (sa as: Eigen Huis & Tuin, Battle of the Stars, Ik kom bij je eten).
Trustfull is troud mei fuotballer Orlando Trustfull en tegearre hawwe sy twa bern (Kayne en Moïse). Sy wenje yn Londen. Dochter Moise wie as aktrise te sjen yn Goede Tijden Slechte Tijden.
Amsterdam (eilân)
thumb|right|250px|Ortografyske projeksje sintrearre op it eilân Amsterdam
Amsterdam of Nij-Amsterdam (Frânsk Île Amsterdam) is in Frânsk eilân yn de súdlike Yndyske Oseaan, benoardeasten de Kerguelen. It eilân is 55 km² grut en heart by de Frânske Súdlike en Antartyske Gebieden (Terres Australes et Antarctiques Françaises). It is mei it op 85 kilometer fierderop lizzend eilân Île Saint-Paul ien fan de fiif distrikten dêrfan.
Amsterdam eilân jildt as ien fan de meast ôflizzende plakken op de wrâld, foar minsken alteast. It leit fier ôf fan de fêstewâl. Foar oseaanfûgels is it in wichtige briedplak. Der komme in protte see-oaljefanten foar. Ek is der in albatrossoarte, de Amsterdameilândalbatros, dy't allinnich op dat eilân foarkomt. It is ien fan de pear eilannen yn de súdlike Yndyske Oseaan dêr't beammen waakse.
It eilân hat in rûne foarm. It heechste punt is de Mont de la Dives, in berch fan goed 881 meter. De boaiem is fan oarsprong fulkanysk en oerdutsen fan in relatyf tinne laach ierde. Troch regelmjittige delslach fan rein komme inkele swietwetterbeekjes foar dy't op sommige plakken útmûnje yn lytse sompen dêr't it wetter net wei rinne kin troch de stiennige boaiem.
List fan planetoïden 1801-1900
Dit is in list fan planetoïden 1801-1900.
Sino-Tibetaanske talen
De Sino-Tibetaanske talen foarmje de twad grutste taalfamylje op de wrâld mei mear as in miljard sprekkers, dêr't de oergrutste mearderheid fan it Sineesk is. Oare bekende talen fan dizze groep binne it Bir en it Tibetaansk. De lytsere talen út Nepal en Yndia binne ek yn dizze groep ûnderbrocht.
Oeralysk-Jûkagierske talen
De Oeralysk-Jûkagierske talen foarmje in taalfamylje dy't bestiet út 41 talen, mei yn totaal om-ende-by 25 miljoen sprekkers. De famylje omfiemet û.o. it Hongaarsk, Finsk, Estysk, de Samyske (of Lapske) talen, en de Samojeedske talen út it westen fan Sibearje, dy't mei-inoar de Oeralyske talen foarmje. Dêr wurde de Jûkagierske talen út eastlik Sibearje ta rekkene, dy't op it rântsje fan it útstjerren balansearje.
Lemsterslûs
thumb|right|250px|Lemsterslûs thumb|right|250px|Slûstsjinstwenten thumb|right|250px|Lemsterslûs De Lemsterslûs is in skutslûs op De Lemmer út 1888.
Skiednis
De slûs wie yn de tiid fan de bou in seeslûs (Sudersee), mar nei de bou fan de Ofslútdyk (1932) net mear. It belang foar de skipfeart naam fierder ôf troch it nije, westliker lizzende, Prinses Margrietkanaal mei de Prinses Margrietslûs (1951). Op De Lemmer leit mear eastlik ek de Riensluis.
Arsjitektuer
Op de slûshaden stean twa lytse gebouwen. In slûsfeintewente, en in Rykstijmeter wêryn it peil fan de Iselmar noch mjitten wurdt. Op dizze geboukes is ek tegeltsjeswiisheid oanbrocht, lykas:
Njonken de slûs stiet in slûswachterswente en in pear tsjinstwenten yn deselde styl.
Oranjestein
thumb|220px|Oranjestein thumb|220px|Lânskipspark by Oranjestein yn It Oranjewâld Oranjestein yn It Oranjewâld is in partikuliere bûtenpleats fan sirka 28 ha yn de bosken by It Hearrenfean.
Oranjestein is de eardere rintmasterswente fan it lângoed It Oranjewâld fan de Fryske Nassaus. De lêste rintmaster, Evert Semler, ferhuze yn 1812 nei It Hearrenfean Yn 1820 waard de wente kocht troch de keapman Pieter Cats ( 1763 - 1832). Dizze rike keapman út Ljouwert liet it hûs yn 1821-1822 yngripend ferbouwe. Al rillegau waard by it hûs in lânskipspark oanlein troch de túnarsjitekt Lucas Pieters Roodbaard (1782-1851). Roodbaard yntrodusearre yn Nederlân in nije styl fan parkoanlis. Hy bruts mei de tradysje fan de oanlis fan rjochtlinige, matematysk konstruearre tunen. De tunen en parken fan Roodbaard wurde skaaimerke troch it brûken fan slingerpaden en nierfoarmige fivers yn in aksidintearre terrein. De skoansoan fan Pieter Cats, Johannes Bieruma Oosting, dy syn soan Jan en pakesizzer Johan wreiden it park fierder út. Ek de wente waard in pear kear yngripend ferboud. De famylje Cats, dy't ek eigener wie fan it Steedhâlderlik Hof yn Ljouwert brûkte Oranjestein oant 1854 as simmerferbliuw.
Dêrnei wie der wer in grutte ferbouwing en de famylje Oosting kaam op Oranjestein te wenjen. Ien fan harren, Johannes Bieruma Oosting moat net in nofliken-ien west hawwe. Yn 1881 ûntstie der spul mei koetsier Rients Agema. Neidat Agema troch Oosting mishannele wie frege de koetsier om ûntslach en syn jild. Der ûntstie spul oer dy't einige yn sjitterij. De saak kaam foar it gerjocht (sjoch ek: Agema-saak), mar sa't wol faker barde yn dy tiid waard de saak net goed ûndersocht en de ûndergeskikte waard ta in heal jier sel feroardiele. Dy útspraak joech in soad lilkens en der waard jild ynsamle foar in heger berop. Abbekaat Samuel Katz krige doe frijspraak klear. As dank krige dy doe in sulveren skaal mei ynskripsje: gedichten fan Oebele Stellingwerf en Waling Dykstra. Dizze skaal is te sjen yn it Frysk Museum. De lêste Bieruma Oosting dy't Oranjestein bewenne wie Gerrit en Agatha, dy't yn it eartoan ek wolris prins Hindrik op besite krigen.
Ek yn 2007 is der wer in grutte renovaasje fan de wente. De hjoeddeiske eigener de familie De Beaufort-Van Sminia bewennet it lângoed yn de simmermoannen. Se stelle de tún simmerdeis faak in perioade iepen foar publyk.
Slingerrak
It Slingerrak is in feart yn de gemeente De Fryske Marren. De feart leit benoarden Langwar en is troch de Hoaitesleat ferbûn mei it westlik lizzende Prinses Margrietkanaal. Oan de eastkant komt de feart út yn de Langwarder Feart foar de Steatebocht oer.
Nagano (stêd)
Nagano (長野市, Nagano-shi) is de haadstêd fan de lykneamige prefektuer Nagano op it Japanske eilân Honshu. De stêd hat in oerflak fan 730,83 km² en hie yn 2007 likernôch 378.000 ynwenners.
Skiednis
thumb|left|260px|Nagano Yn 1847 stjerden hast 10.000 minsken doe't op 8 maaie de 'Zebji-ji ierdbeving' de stêd en omlizzende gebieten trof. Nagano waard in Japanske gemeente op 1 april 1897. Yn 1949 waard de universiteit fan Nagano oprjochte. By de gemeentlike weryndieling fan 16 oktober 1966 groeide Nagano troch gearfoegjen mei sân omlizzende gemeenten.
Yn Nagano waarden de Olympyske Winterspullen fan 1998 en de Paralympyske Winterspullen fan 1998 hâlden. Dat levere ûnder mear de M-Wave op, in moderne reedrydbaan.
Yn 1999 waard Nagano in kearnstêd en waarden de eardere stêd Toyono, de doarpen Togakushi en Ooka en it distrikt Kinasa Kamiminochi troch Nagano absorbearre.
Yn 2005 wie Nagano gasthear foar de Spesjale Olympyske Winterspullen.
Ferkear
thumb|left|150px|Flagge fan Nagano Nagano leit oan de Hokuriku shinkansen fan de East Japan Railway Company nei Takasaki en Tokyo. Nagano leit fierder oan de Shinano-line, de ienige line fan it lykneamige spoarbedriuw, en oan de Shinonoi-line, de Shin'etsu haadline, de Iiyama-line en de Chūō haadline fan de East Japan Railway Company.
Binnen de stêd en de rânestêden rydt de Nagano tram en der ride bussen fan 'Kawanaka-jima Bus en Nagano Dentetsu Bus Co.'' De lofthaven dy't it tichtstby is, leit by Matsumoto en is ferbûn mei Nagano fia in spesjale busline dy't der 70 minuten oer docht.
Ekonomy
De wichtichste yndustrytakken yn Nagano binne side-yndustry, masinebou en houtbewurking.
It besjen wurdich
thumb|right|260px|Zenkō-ji thumb|left|200px|Kastiel Takashima De Boedistyske tempel Zenkō-ji hat in haadhal dy't ien fan de grutste houten gebouwen yn Japan is. Yn de tempel stiet in brûnzen Boedabyld dat ien fan de âldste fan Japan is. Yn de regio rûn Nagano libbet de Japanske makaak. Fral yn it Jigokudani apenpark wurde dy faak oantroffen as dy baaie yn de baden.
De histoaryske lokaasje fan de slagen fan Kawanakaijma (1553, 1555, 1557, 1561 en 1564) tusken Takeda Shingen en Uesugi Kenshin is bewarre bleaun as in park mei in gemeentlik museum oer de skiednis fan dy regio.
Matsushiro, de eardere kastielstêd fan de Sanada-clan, leit yn it súdlik part fan Nagano. De histoaryske sfear wurdt dêr bewarre troch de ynstânhâlding fan wenten fan de Samûray, tempels en tunen út de feodale perioade, wêrûnder de restanten fan it kastiel en it lânhûs foar de lânhear Sanada Jumangoku.
Inkele sportfasiliteiten fan de Olympyske Winterspullen binne ek út architektonysk stânpunt wei ynteressant: de reedrydbaan M-Wave en de Big Hat (ビッグハット, Biggu Hatto) iishokkyhal. Yn it noardeasten fan Nagano leit it grutste Japanske skyresort Shiga Kogen. Besuden fan it stedssintrum lizze de Nagano Chausuyama bistetún, in iepenloft dinosauruspark, in botanyske tún en in natoermuseum.
Rône
De Rône is in 812 kilometer lange rivier yn it súdeasten fan Frankryk (550 km) en Switserlân. De rivier ûntspringt yn Switserlân, yn de Rône-gletsjer fan it Gotthard-massyf. De rivier krúst de Mar fan Sjenêve, streamt dêrnei fierder nei it súdwesten. Yn Lyon bûgt de rivier nei it suden en einiget yn de Middellânske See, besúdeasten Montpellier.
De Rhône hat it op twa nei grutste debyt fan alle rivieren dy't yn de Middellânske See útmûnje. Allinne de Donau en de Nyl leverje mear wetter oan, mar de Donau docht dat yndirekt omdat er yn de Swarte See útmûnet. De Rhône hat in streamgebiet fan 98.000 km2. De grutste sydrivier is de Saône en de wichtichste stêden oan de rivier binne Genève, Lyon en Avignon. De Rhônedelling stiet bekend as in foaroansteand wynbougebiet.
<gallery widths="200" heights="200"> Ofbyld:Rhoneglacier.JPG|De Rône-gletsjer yn Switserlân, dêr't de rivier ûntspringt File:Rhone delta.jpg|Rônedelta </Gallery>
Ibearysk Skiereilân
thumb|Satellytbyld fan it Iberysk Skiereilân. It Ibearysk Skiereilân is in skiereilân yn it súdwesten fan Jeropa. Andorra, Portugal, Spanje en it Britske oerseeske gebietsdiel Gibraltar lizze op it skiereilân.
It Iberysk Skiereilân wurdt begrinzge troch:
Talen
Yn dit gebiet wurde de neikommende talen sprutsen:
Inquisition (metalband)
Inquisition is in Kolombiaanske blackmetalband oprjochte yn 1988 yn Cali. Inquisition begûn ûnder de namme Guillotina fanôf 1990 is de band fierder gien ûnder de namme Inquisition. De band brocht yn 1998 syn debútalbum Into the Infernal Regions of the Ancient Cult út. De teksten fan de band gean benammen oer Kosmology, Astrobiology, prehistoaryske kultuer, satanisme en paganisme. Inquisition hat acht studio-albums en twa live-albums útbrocht.
Benediktus XVI
Paus Benediktus XVI (berne as Joseph Ratzinger, Marktl am Inn (Beieren), 16 april 1927 - Fatikaanstêd, 31 desimber 2022) wie oant syn ferkiezing ta paus, de prefekt fan de kongregaasje foar de leauwenslear (de eardere ynkwisysje), presidint fan de pauslike bibelkommisje en presidint fan de ynternasjonale teologenkommisje en deken fan it kolleezje fan kardinalen. Hy waard preester op 29 juny 1951.