cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Fanny zu Reventlow
Libben
Yn München kaam sy troch de tiid mei oersetwurk en it skriuwen fan koarte artikels foar blêden en kranten, sa as it satiryske Simplicissimus en de Frankfurter Zeitung; sy krige 5 mark foar eltse grap yn Simplicissimus. Nei wat aktearlessen yn 1898 kaam hja oan 't wurk by it Theater am Gärtnerplatz. Fierders hie hja baantsjes sa as sekretaresse, kokshelp, fersekeringsaginte om brea op de planke te hâlden. Sa't doe wenstich wie yn bohemiënfermiddens waard hja finansjeel stipe troch manlike freonen en sljochtwei kunde. Earmoed, sykte en miskreamen tekenje fierders har bohemienlibben yn München
Fanny wie part fan it 'Kosmyske Rûnte' yn München om de mystikus Alfred Schuler hinne, Karl Wolfskehl en Ludwig Klages hearden der ek ta, dy't ûnder bittere omstannichheden yn 1904 bruts. Sy skreau oer har ûnderfinen by de Rûnte, dêr't hja troch har ûnecht bern en har frije eroatyske hâlden en dragen bekend stiet as „heidnische Madonna“ en „Wiedergeburt der antiken Hetäre“, yn har kaairoman Herrn Dames Aufzeichnungen (1913). Hja krige ek kunde oan Theodor Lessing, Erich Mühsam, Oskar Panizza, Rainer Maria Rilke, Marianne von Werefkin, Alexej von Jawlensky en in protte oare lju by de "Munchener Modernen". Sy reizge yn 1900 mei har soan nei Samos (1900), Itaalje (1904, 1907) en Corfu (1906/1907).
Sy ferruile München foar Ascona yn Switserlân (Monte Verità) yn 1910; dêr skreau hja har "Schwabing" romans. Yn 1911 boaske sy oan Baron Alexander von Rechenberg-Linten, in saaklik houlik, dat him rjocht joech op in erfenis fan 20,000 mark. Hy ferlear dat jild lykwols by de delfal fan in bank yn 1914. thumb|225px|De Kosmiker: Karl Wolfskehl, Alfred Schuler, Ludwig Klages, Stefan George, [[Albert Verwey, ±1900]] Yn 1916 ferfarde hja nei Muralto oan it Lago Maggiore. Sy stoar yn 1918, nei in ûngemak mei de fyts, yn in klinyk yn Locarno en kaam te hôf by de Selva-tsjerke yn Locarno. Emil Ludwig wie sprekker op de begraffenis.
Feminisme
Reventlow liet in tige ûnortodoks lûd hearre yn de iere frouljusbeweging yn Jeropa. De measten fan har froulike meistriders diene war foar bettere sosjale, politike en ekonomyske rjochten foar froulju; Reventlow miende dat fûle feministen, dy't hja bestimpele as "viragoes," de frouljussaak skansearren troch neat witte te wollen fan de natuerlike ferskillen tusken man en frou. Reventlow hold út dat seksuele frijheid en it ôfskaffen fan it houlik, de bêste wize wie om in mear sosjaal gelike posysje neist manlju te berikken.
Nettsjinsteande Reventlow's skepsis foar it feminisme oer, waard hja yn de 1970er/1980er jierren lykwols dochs fanwegen har ûnkonfinsjonele libbensstyl ta in ikoan fan de seksuele revolúsje en de frouljusbeweging.
Pierre de Coubertin
thumb|Pierre Baron de Coubertin Pierre de Frédy, Baron fan Coubertin (better bekend as Pierre (Baron) de Coubertin) (Parys, 1 jannewaris 1863 – Genêve, 2 septimber 1937) wie in Frânsk histoarikus en pedagooch dy't bekend wurden is as de oprjochter fan de moderne Olympyske Spullen. Hy wie de twadde foarsitter fan it Ynternasjonaal Olympysk Komitee. Neffens Pierre de Coubertin wie "meidwaan wichtiger as winnen".
De Coubertin die sels mei oan de Olympyske Spullen fan 1912 ûnder de skûlnammen Georges Hohrod en M. Eschbach en wûn in gouden medalje by it ûnderdiel literatuer. Dy wedstryd stie oant en mei de Olympyske Simmerspullen fan 1948 op it programma.
Fiktoariawetterfallen
thumb|Fiktoariawetterfallen thumb|Fiktoariawetterfallen thumb|Fiktoaria Wetterfallen thumb|Fiktoaria Wetterfallen De Fiktoariawetterfallen (Ingelsk: Victoria Falls) binne de breedste wetterfallen fan Afrika, se foarmje in wettergerdyn fan 1708 meter breed en 100 meter heech en hawwe in maksimale falhichte fan 128 meter.
Se lizze yn de rivier de Sambezy, op de grins tusken Sambia en Simbabwe.
De earste blanke dy't de wetterfallen sjoen hat en byuorkundich makke hat is de Skotske misjonaris en ûntdekkingsreizger David Livingstone op 17 novimber 1855. "Gjin inkel oar útsjoch yn Ingelân kin de skientme hjirfan oertreffe" en "sokke leaflike bylden moatte de ingelen mei bewûndering besjoen hawwe by harren flechten" skreau hy letter.
Nammejouwing
Dr. Livingstone wykte by de nammejouwing fan dizze wetterfallen, foar de earste en ienige kear yn synlibben, ôf fan syn gewoante om de pleatslike namme te behâlden. Hy neamde dizze wetterfallen nei de destiidske keninginne fan it Feriene Keninkryk, keninginne Fiktoaria.
De lokale befolking neamt dizze wetterfallen tsjintwurdich de Mosi-oa-Tunya (Letterlik oersetten: de reek dy't dondert).
Yn 1989 waarden de wetterfallen troch UNESCO ta Wrâlderfgoed ferklearre.
Toerisme
De Fiktoariawetterfallen en de ûnderstroomske rin fan de Zambezi hawwe grutte oanlûkingskrêft op toeristen, û.o. om te raften en te kanofarren. Hjirfan profitearret it yn Sambia lizzende Livingstone. Eartiids wie Victoria Falls Town yn Simbabwe it middelpunt fan it toerisme om de Fiktoariawatervallen, mar troch û.o. it folle djoerder wurden fan it fisum en it regearingsbelied yn Simbabwe en is de oanlûkingskrêft fan dizze stêd hurd werom rûn.
Koüm
Koüm is in buorskip yn de gemeente De Waadhoeke. Koum wurdt ta de himrik fan Tsjom rekkene.
Kel Dor
Dat de Kel Dor har dêre ûntjûn hawwe, betsjut dat de soerstofrike atmosfearen dy't in protte oare planeten hawwe, eins giftich foar harren binne. Dêrom hawwe se ferlet fan spesjale beäzemingsmaskers om dêr te oerlibjen, dy't harren mûle en noas bedekke, en teffens fan eachbeskermers, dy't foarkomme dat harren eachfloeistof ferdampt yn in soerstofatmosfear.
Fan uterlik binne Kel Dor fierders humanoïde, yn 'e sin dat se krekt as minsken twa skonken en twa earms hawwe, en in gesicht mei de eagen, mûle en noas op it wenstige plak. Se hawwe trije fingers en in tomme oan eltse hân. Harren fleiskleurige hûd is leareftich en sa tsjûk dat se koart yn it fakuum fan 'e romte oerlibje kinne. Oan 'e sydkanten fan 'e holle hawwe Kel Dor útstulpings dy't heechûntwikkele bûtensintúchlike organen befetsje.
De kultuer fan 'e Kel Dor is basearre op 'e ferdieling yn clans. Genetysk binne Kel Dor besibbe oan 'e Gand en de Tognath, twa oare rassen fan bûtenierdske wêzens, dy't krektlyk beäzemingsmaskers en eachbeskermers drage moatte as se har thúswrâld ferlitte. Saakkundigen geane út fan ôfstamming fan ien mienskiplike foarâldersoarte.
Keppelings om utens
List of Star Wars species (K–O)
Omgong fan Frankryk 1951
De 38ste edysje fan de Omgong fan Frankryk waard hâlden fan 4 oant en mei 29 july 1950.
Startplak
De start wie yn Metz in stêd yn it noardeasten fan Frankryk, en leit oan 'e kant fan 'e Mûzel. It wie de twadde kear dat de omgong net fan start gie yn Parys, de earste kear wie yn 1926.
Hans Konst
Konst is sûnt febrewaris 2009 deputearre fan Fryslân. Dêrfoar wie provinsjaal steatelid út namme fan de PvdA. Hans Konst folge de yn desimber 2008 ferstoarne Anita Andriesen op.
Konst hie de portefeuille Romtlike ûntwikkeling, Plattelânsbelied, Lanlik gebiet en Duorsume ûntwikkeling.
De PvdA Fryslân waard nei de ferkiezingen fan 2 maart 2011 de grutste partij. Under lieding fan Konst foarme de PvdA in nij kolleezje fan deputearren, dêr't Konst sels ek in sit yn hat..
Op 7 novimber 2012 makke Konst buorkundich dat it Kolleezje fan Deputearre Steaten 50 miljoen euro beskikber stelle woe foar in 'nij Thialf'.
Nei de ferkiezingen fan 2015 kaam de PvdA net mear yn it kolleezje fan Fryslân. Konst ferliet yn desimber 2015 ek de Steatefraksje fan de partij en gie dêrnei wer as ferpleechhûsdokter oan it wurk.
Dumbo (film út 1941)
thumb|Filmlogo
Dumbo (Nederlânske titel: Dombo) is in Amerikaanske tekenfilm fan Walt Disney. De film waard útbrocht op 23 oktober 1941 en is de fjirde fan Disney syn klassike animaasjefilms. De film is basearre op it berneboek mei deselde namme fan Helen Aberson en Harold Pearl. De film duorret ûngefear 64 minuten.
De film waard benammen makke om te besykjen de teloarstellende opbringst fan de eardere film, Fantasia, goed te meitsjen. De film waard makke mei in lyts budzjet, en is relatyf koart foar in Disneyfilm. De film waard likegoed sjoen as ien fan Disney syn hichtepunten.
Prizen en nominaasjes
Yn 1942 wûn Dumbo de Academy Award foar bêste muzyk, en waard nominearre foar in Academy Award yn de kategory bêste orizjinele liet.
Yn 1947 wûn de film op it filmfestival fan Cannes in priis foar bêste animaasjefilm.
Oliver Cromwell
thumb|right|Oliver Cromwell Oliver Cromwell (Huntingdon, Cambridgeshire, 25 april 1599 - Londen, 3 septimber 1658) wie in Ingelske militêr, steatsman, strang Puritein en Lord Protector fan Ingelân.
Oliver Cromwell en It Amelân
Yn de Twadde Ingelske Oarloch hat It Amelân, dat in spesjale posysje ynnaam yn Fryslân en de Republyk, besocht om syn neutraliteit te behâlden. Dêrom stjoerde Watse Frans fan Camminga yn 1654 twa Amelanners, Liemme Pieters en Dirck Douwes, nei Londen. Dy hienen yndie sukses. Oer de moeting fan de Fryske gesant Allard Pieter fan Jongstal en Cromwell wurdt in anekdoate ferteld wêrby't de nammen in rol spylje.
Besikerssintrum Uniastate
Besikerssintrum Uniastate en de tsjerke yn Bears jouwe ynformaasje oer states en stinzen en dan benammen oer de yn 1756 sloopte Uniastate. De state wurdt troch in stielen konstruksje as in soarte loftspegeling oanjûn. Op de poarte binne restaurearre wapenskylden te sjen. De fan Unia's wie in âld skaai fan grytmannen en offisieren oan de ein fan de Midsiuwen.
Yn de tsjerke is in tentoanstelling oer de arsjitektuer, it ynterieur, de bewenners en de tunen fan de eardere states en stinzen.
Raron
Raron is in gemeente en in plak yn it Switserske kanton Wallis, en is in part fan it distrikt Westlik Raron. Raron hat 6199 ynwenners Under Raron leit de Lötschberch-Basistunnel.
thumb|left|Grêf fan Rilke
Westhim
thumb|300px|right|de [[himrik fan Westhim]] Westhim is in doarp yn de gemeente Súdwest-Fryslân, súdeast fan Blauhûs oan de Himdyk. De namme komt ek foar as Woschem en Westhem. Oant 2011 lei Westhim yn de eardere gemeente Wymbritseradiel. It doarp hat likernôch 97 ynwenners (2007). De Himdyk is al iuwen âld. It wie eartiids de ienige ferbining mei Blauhûs en Drylts. Folle letter is fan it fuotpaad op de Himdyk in wei makke. Westhim is yn de folksmûle ‘De Kot’ en yn Westhim wenje ‘Kotsters’. Ek it kafee hjit De Kot.
De tsjerke is wijd oan de hillige Bartolomeüs. Yn de klokkestoel hingje twa klokken. Ien fan 1639 en de âldste is fan 1353. Hjir stean de nammen op fan Bartolomeüs en fan de "persona" fan Westhim, Luidulfrus.
Mienskip
De measte bern gean yn Blauhûs nei de basisskoalle. Ek foar ferienings giet men faak nei Blauhûs. De buertferiening yn it doarp hjit Underlinge Wille.
Fuotbalferiening Balk
Tenu: wyt shirt, blauwe broek en blauwe sokken.
Wielster Feart
De Wielster Feart is in feart yn de gemeente Ljouwert, ferneamd nei de buorskip Wielstersyl. De feart rint fan De Swette nei it westen en giet by Bears oer yn de Jorwerter Feart.
De namme Wielster Feart jildt sûnt 15 maart 2007 as de offisjele namme, as ferfanging foar de eardere offisjele namme Wielervaart.
Masedoanje (Aldheid)
thumb|Histoarysk Masedoanje Masedoanje (Gryksk: Μακεδονία, Makedonía) is in histoaryske lânstreek op it Balkanskiereilân, dy't njonken it hjoeddeiske lân Masedoanje ek Gryksk Masedoanje omfieme en ek Pirin-Masedoanje yn Súdwest-Bulgarije.
Lizzing
Geografysk besjoen wurdt Masedoanje yn it westen begrinze troch it Pindosberchtme en de berchrigen lâns Gryksk-Albanese grins (Jablanitsa, Dasjat), yn it noarden troch it Sjarberchtme en de wetterskieding tusken de Fardar en de Morava, yn it easten troch it Pirinberchtme en yn it suden troch de Olympus en de Egeyske See. Masedoanje beslacht de stroomgebieten fan de Aliakmon, de Fardar en de Strimon.
Prehistoarje
It Masedoanje út de Aldheid wie grutter as it Masedoanje fan no. It hjoeddeiske lân leit al yn dy lânstreek, mar grutte parten fan dy lânstreek lizze no yn Bulgarije en Grikelân, en lytse stikjes yn de oare buorlanen. In part fan dy streek, dy't op it kaartsje dûnker oanjûn is, waard yn prehistoaryske tiden bewenne troch de Aldmasedoanjers, oer wa har komôf net folle mei wissichheid bekend is. Sels beskôgen se har as Griken, wylst se foar guon Griken as "barbaren" gouwen. De aristokrasy en de keningen út de dynasty fan de Argeaden wienen sûnder mis Gryksk. Oant yn histoaryske tiden bewarre de Masedoanyske mienskip skaaimerken fan de prehistoaryske Grykske stammen: it "feodale" ridderskip en it troch de gearkomste fan striidbere manlju te bekrêftigjen keningskip. Op kultureel mêd bleauwen de Masedoanjers lange tiid ôfsidich fan de oare Griken. Opmerklik is wol dat sommige keningen besochten om ta nauwere bannen mei Grikelânn te kommen.
Argeaden
Yn de 7e iuw f.Kr. stifte Perdikkas yn Masedoanje it keningshûs fan de Argeaden. De earste werklik wichtige foarst wie Aleksander I (498-454 f.Kr.), bynamme de Filhelleen. Dy reorganisearre syn leger en krige it rjocht de Olympyske Spullen by te wenjen, wêrtroch't hy yntinsyf belutsen rekke by de Grykske kultuer. Hy hat ea de dichter Pindarus nei syn hof útnûge en skonk in gouden byld oan de timpel fan Delfy. Syn opfolger Perdikkas II fan Masedoanje soe sels Sokrates oan syn hof hawwe wold. De grutste kening út dizze perioade wie sûnder mis Argelaüs I fan Masedoanje, dy't regearde fan 413 f.Kr. ôf en yn 399 f.Kr. fermoarde waard. Hy makke syn leger ta ien fan de bêste út de âlde wrâld, lei wegen oan yn syn lân, en helle keunstners as Euripides en Seuksis nei syn hof. Hy organisearre ek toanielwedstriden ta eare fan Seus en de Muzen en makke fan Pella syn haadstêd.
De machtsútwreiding ûnder Filippus II wie it begjin fan de romrofte perioade fan de Masedoanyske skiednis: de fjildtochten fan syn soan Aleksander de Grutte. Nei dy syn dea waard it oarspronklike Masedoanje in striidpunt ûnder de diadochen Antigonus Monofthalmus, Kassander en Lysimachus, oant him sûnt Antigonus Gonatas in mear stabile dynasty foarme, dy't yn 168 f.Kr. ta fal brocht waard troch de Romeinen. It lân waard yn 4 fazalsteatsjes ferdield en 20 jier letter ta in Romeinske provinsje makke.
Belladonna (pornografysk aktrise)
Belladonna, echte namme: Michelle Anne Sinclair (Biloxi (Mississippy), 21 maaie 1981), is in Amerikaansk rêstend neakenmodel, stripper en pornografysk aktrise, dy't no wurksum is as pornoregisseur en -produsinte. Hja is fan mingd Dútsk-Skotsk-Sjeroky-komôf, mei in lingte fan 1.63 m en in gewicht fan 58 kg. Belladonna hat seis tatoeaazjes en natuerlike boarsten.
Jonkheid
Belladonna waard berne yn Biloxi, in stêd yn it suden fan 'e steat Mississippy, oan 'e kust fan 'e Golf fan Meksiko. Mar mei't har heit in loftmachtofsier wie en gauris oerpleatst waard, brocht se har jonkheid troch op in grut tal ûnderskate lokaasjes. Hja wie de twadde yn in strang kristlik, mormoansk gesin mei sân bern, en har heit wie, nei't er ôfswaaid wie, in biskop fan 'e Tsjerke fan Jezus Kristus fan de Hilligen fan de Lêste Dagen. Belladonna wie lykwols in dwers bern; yn 2003 fertelde se yn in fraachpetear dat se foar it earst tute waard op har tolfde, har earste tatoeaazje sette liet op har trettjinde, ûntfamme waard op har fjirtjinde en foar it earst anale seks hie op har sechstjinde. Belladonna makke de middelbere skoalle net ôf en gie út 'e hûs doe't se fyftjin jier wie. Dêrnei wurke se yn in nachtwinkel (7-11), in linzjerysaak (Victoria's Secret), in warehûs (Sears) en in restaurant (Subway).
Pornokarriêre
Op har achttjinde, yn 1999, sette se útein mei op te treden yn in stripklub yn Salt Lake City, de haadstêd fan 'e steat Utah. Fia in freondinne kaam hja in pear moanne letter, yn 2000, yn kontakt mei in agint út 'e pornoyndustry. Se ferfear nei Los Angeles, yn 'e steat Kalifornje, dêr't se earst noch as model posearre foar neakenblêden, mar al rillegau har debút makke yn har earste pornografyske film, mei de titel Real Sex Magazine, wêrby't se daliks al anale seks hie. Foar har pornokarriêre naam se de skûlnamme "Belladonna" oan, "Bella" nei in freondinne dy't se kennen hie yn Utah, en it efterheaksel "-donna", op advys fan in agint, dy't har fertelde dat bella donna Italjaansk is foar "kreaze frou".
Yn har earste films gie Belladonna daliks al hiel fier, net inkeld mei anale seks, dêr't yn 'e pornoyndustry eins nimmen fan opsjocht (al is it net gebrûklik dat men dêr yn jins earste film al oan docht), mar ek mei skatologyske pornografy (mei urine), dat yn 'e pornowrâld wol deeglik as tige ekstreem beskôge wurdt. Oare iere films fan Belladonna befetten bgl. in gangbang mei tolve manlike akteurs yn in tichthúsdekôr en s.m.- en bondaazjesênes. Jierren letter, yn 2007, brocht se yn in fraachpetear mei it pleatslike blêd City Weekly út Salt Lake City har spyt ta útdrukking om beskate aspekten fan har iere pornokarriêre, yn it bysûnder har beruchtens om it dwaan fan dingen dy't yn 'e fermiddens fan 'e pornoyndustry as oer de grinzen hinne geand of sels as taboe beskôge wurde. Se neamde dat in fersin en wiet it oan in brekme oan begelieding troch pornoaktrises mei mear ûnderfining, al sei se mei klam dat se de ferantwurding foar har eigen beslissings naam en dat se nea troch immen earne ta twongen wie.
List fan planetoïden 3101-3200
Dit is in list fan planetoïden 3101-3200.
Belladonna (pornografysk aktrise)
Pornokarriêre
Yn 2002 krige Belladonna bekendheid troch har rol yn 'e bondaazje- en s.m.-film The Fashionistas fan regisseur John Stagliano, dy't teffens de eigner is fan Evil Angel, ien fan 'e wichtichste Amerikaanske pornografyske filmstudio's. Belladonna hat ek wurke mei ferneamde pornoregisseurs as Nacho Vidal, Jules Jordan en Rocco Siffredi. Yn totaal hat se yn 310 pornofilms spile. Fan 2003 ôf wie se ek sels aktyf as regisseur; oant 2013 hie se 87 films regissearre. Mei sawol har aktearwurk as har rezjy hat se yn totaal net minder as 13 AVN Awards (de Oskars fan 'e pornowrâld) wûn, wylst se grossiert yn nominaasje: 51 stiks. Boppedat is se yn 2011 opnommen yn 'e AVN Hall of Fame.
Hoewol't se yn 2012 (nei in earder tydlik úttreden yn 2007-2008) definityf in ein breide oan har karriêre as aktrise, bleau se efter de skermen wol as regisseur by de pornoyndustry belutsen. Boppedat produsearret se al in oantal jierren har eigen films ûnder de labels Belladonna Entertainment en Deadly Nightshade Productions (de deadly nightshade, Ned.: zwarte nachtschade, Frysk: hûnebei, is in giftige plantesoart dy't besibbe is oan 'e belladonna en ek oan 'e tomaat en de ierappel). Dêrby wurket se nau gear mei Evil Angel, dat ek de distribúsje fan har films docht. Har films wurde yn 'e regel ta it subsjenre fan 'e gonzo-pornografy rekkene.
Mainstream-karriêre
Njonken har pornokarriêre hat Belladonna ferskate kearen te sjen west yn 'e realitytillevyzjsearje Family Business, dy't it libben fan pornoprodusint, -regisseur en -akteur Seymore Butts (echte namme: Adam Glasser) portrettearre. Yn 2004 wie Belladonna fierders ien fan in stikmannich pornostjerren dy't foar fotograaf Timothy Greenfield-Sanders posearren foar in "kofjetafelboek" oer de pornoyndustry, mei as titel: XXX: 30 Porn-Star Portraits. Se wurke ek mei oan 'e dokumintêre Thinking XXX, fan 'e tillefyzjestjoerder HBO, oer it ta stân kommen fan dat boek. Yn 2010 spile se yn 'e horrorfilm Stripped, en teffens stie se op 'e omslach fan 'e cd Reckless & Relentless fan 'e Britske metalcore-band Asking Alexandria, wylst se letter ek figurearre yn 'e koarte film Through Sin and Self-destruction fan dyselde band.
Priveelibben
Belladonna hat ferloofd west mei kollega-pornoakteur en -regisseur Nacho Vidal, mar op 11 april 2004 troude se yn Las Vegas, yn 'e steat Nevada, mei Aiden Kelly, dy't tegearre mei har Belladonna Entertainment en Deadly Nightshade Productions runt. Hja hawwe in dochter, Myla Kelly, dy't berne is op 11 jannewaris 2005. Neffens in fraachpetear út 2007 binne Belladonna har hobbys pilates, yoga, túnkjen, films sjen, fideospultsjes dwaan, reizgjen en mei har akwaria ompiele.
Ritsumasyl
Ritsumasyl is in buorskip fan Marsum en Deinum westlik fan Ljouwert yn de gemeente De Waadhoeke. Ritsumasyl leit by de brêge oer it Sylster Rak. It noardlike diel dêrfan falt ûnder Marsum en it súdlike diel ûnder Deinum. De buorskip bestiet út sawat 20 huzen, 10 wenboaten en omlizzende pleatsen. Ritsumasyl stribbet nei de status fan selstannich doarp.
Skiednis
Ritsumasyl ûntstie tsjin it ein fan de 15e iuw út Ritsumabuorren as in twadde delsetting by de krusing fan de Hegedyk en it Sylster Rak. Ritsumabuorren is oant de N31 it noardlike bûtengebiet fan Ritsumasyl en stie yn 1365 as 'Ritsum' bekend en yn 1511 as 'Ridtsen'. Sûnt de twadde helte fan de 20e iuw is it net mear in apart plak. Ritsumabuorren tsjut op it wenplak (hiem/um) dat troch de persoan Rik stifte is. Ritsumasyl waard yn 1511 'Bocko tho Zijl' neamd, doe't dêr in Bocko wenne en yn 1622 waard it 'Ritzumerzyl'. De buorskip is in âlde útwettering oan de Middelsee en 'syl' ferwiist nei de slús, dy't ea nei de Middelsee iepene.
It Sylster Rak wie eartiids de foarnaamste farferbining fan noardwest-Fryslân mei Ljouwert. Nei de oanlis fan it Van Harinxmakanaal en de nije brêge súdlik fan it plak waard de âlde wetterferbining en it ferdwinen fan de draaibrêge oer it rak oerstallich en de trochfeart ûnmooglik. Nei de oanlis fan it Van Harinxmakanaal en de nije brêge súdlik fan Ritsumasyl ferdwûn de brêge mei it opheegjen fan de Hegedyk foar it groeiende ferkear. De Hegedyk wie doe in wichtige ferbining tusken Boalsert en Ljouwert. Yn it rak kaam in daam mei in dûker, sadat der gjin skipferkear mear mooglik wie.
Dy daam is in pear jier lyn wer ferwidere en yn 2018 waard tagelyk mei in nij doarpsplein in nije flapbrêge oer it wer útgroeven Sylster Rak iepene. Mei't Ritsumasyl foar it autoferkear dearinnend is, hat it plak gjin oerlêst mear fan trochgeand ferkear.
It gebiet tusken Marsum, Deinum, Boksum en Ritsumasyl is yn 2018-2019 rekreatyf ferbettere. Tusken de doarpen is it Boksumer Soal befarber makke, der binne haventsjes kommen en by Marsum is sels in stikje strân oanlein.
Wiersylster Rak
It Wiersylster Rak is in feart fan sa'n 1 kilometer lingte yn de gemeente De Waadhoeke. De feart rint fan Wier nei it noarden oant it mei de Lytse Blikfeart opgiet yn de Blikfaart.
De namme Wiersylsterrak jildt sûnt 15 maart 2007 as de offisjele namme, as ferfanging foar de eardere offisjele namme Wierzijlsterrak.
Adriaan fan Cronenburgh
Adriaan fan Cronenburgh, ek Cro(o)nenburg en Cro(o)nenburch stavere, (Skagen om 1525 - Burgum, nei 1604) wie in skilder fan meast portretten.
Hy komt út in laach út Noard-Hollân dat fermoedlik in basterttûke is fan de hearen fan Cronenburgh dy't sels fan in bastert fan Willem III fan Hollân stamje. Adriaan fêstiget him begjin 16e iuw yn Fryslân. Hy wurke yn Fryslân en Grinslân, mar hold ek in skoft ta yn Belgje, benammen yn Leuven en Antwerpen, dêr't er it portret makke fan Katheryn of Berain, in aadlike frou út Wales mei in protte ynfloed.
Yn 1567 wurdt Adriaan fan Cronenburgh sekretaris fan Tytsjerksteradiel. Syn sinjatuer bestiet út in kryptogram: (Aaaa=A drie aen). Wurk fan him hinget yn it Frysk Museum en yn it Prado fan Madrid.
The Rescuers
In ferfolch op de film, The Rescuers Down Under, waard útbrocht yn 1990.
Wâldsein
Wâldsein (Nederlânsk: Woudsend) is in doarp yn de gemeente Súdwest-Fryslân, súd fan Snits. Oant 2011 lei Wâldsein yn de eardere gemeente Wymbritseradiel.
Grutte Priis Formule 1 fan Kanada 2022
Utslaggen fan de Grutte Priis Formule 1 fan Kanada 2022 yn Montreal op 19 juny. It wie de njoggende fan 22 races fan de Formule 1 yn 2022. Hy waard op it Circuit Gilles Villeneuve hâlden. De race waard hâlden oer 70 omgongen, op it 4,4 km lange sirkwy foar in raceôfstân fan 305,3 kilometer.
Wâldsein
Skiednis
Ferskillende nammen fan Wâldsein binne: Woldesende (1337), Woldensend (1446), Waldeseende (1447), Woldseinde 1492, Wolseyndt (1505), Walseyndt (1516), thoe waldzein (1520) en Waldsem (1579). Wâldsein ûnstie op in sânrêch, mar de namme bestjut dat it plak oan it ein fan in bosk lei.
Beskerme doarpsgesicht
In part fan it doarp is in beskerme doarpsgesicht. Karakteristyk foar it doarp binne de njoggentjin stegen dy 't it sintrum fan east nei west trochkruse en dêr't de langste fan sa'n hûndert meter lang is. Fierders binne der yn it doarp ferskate ryksmonuminten.
Sport en rekreaasje
Troch de geunstige lizzing fan Wâldsein tusken de Sleattemer Mar en de Hegemer Mar, net fier fan de Gaasterlânske bosken, lûkt it doarp in soad wettersporters.
Tsjerken
thumb|260px|De Karmel
Befolking
thumb|260px|Monumint yn Wâldsein foar de fallen slachtoffers yn 'e kriich In bekende ynwenner wie arsjitekt Hindrik Hindriks Kramer (1850-1934).
Ferkear en ferfier
Simmerdeis foarmet de brêge oer de Ie yn de buorren fan Wâldsein in knelpunt foar it wei- as wetterferkear. Troch de bou fan in rûnwei mei it Ie-Akwadukt besuden it doarp kaam yn 2007 in ein oan de oerlêst fan it ferkear.
It besjen wurdich
thumb|260px| [[De Jager (Wâldsein)|De Jager ]]
Strjitten
Alle strjitten yn Wâldsein.
Aldheidkeamer Boalsert
De Aldheidkeamer Boalsert lit sûnt 1955 de skiednis fan de stêd Boalsert sjen. It sit oan de Jongemastrjitte yn it âlde stedhûs boppe de fjouwerskaar. Bysûnder binne de foarwerpen fan Boalserter sulversmidden. Dy binne yn in aparte romte ûnder begelieding te besjen. Ek wurde yn Boalsert sleine munten en ierdewurk toand. De measte foarwerpen komme út de 16e iuw.
Wiiddeel
De namme  Wiiddeel jildt sûnt 15 maart 2007 as de offisjele namme, as ferfanging foar de eardere offisjele namme Wide Deel.
Wierumer Opfeart
De Wierumer Opfeart is in feart yn de gemeente Dongeradiel. De feart ferbynt Wierum mei de súd rinnende De Peazens west fan Bollingwier.
Söl
thumb|190px|Lokaasje fan it eilân Söl Söl (Deensk: Sild, Dútsk: Sylt) is it grutste Noard-Fryske waadeilân. It leit yn 'e bestjoerlike krite Noard-Fryslân yn Sleeswyk-Holstein, de haadstêd is Westerlân. It leit fan noard nei súd foar de kust fan Sleeswyk-Holstein. It is yn Dútslân foaral bekend fanwege de toeristysk wichtige kueroarden fan Westerlân, Kampen en Wenningstedt en ek om it hast 40 km lange Weststrân.
Wierumer Opfeart
In opfeart is de beneaming foar in kanaal dat min ofte mear heaks op in oar kanaal stiet. De namme wurdt benammen yn Fryslân en Grinslân brûkt. In opfeart wurdt ek wol skipsleat, skipfeart of brânsleat neamd.
Söl
Feiten
thumb|250px|Söl
Wierumer Opfeart
De namme Wierumer Opfeart jildt sûnt 15 maart 2007 as de offisjele namme, as ferfanging foar de eardere offisjele namme Wierumeropvaart.
Söl
Ferfier
It eilân is oer de Hindenburgdaam mei de fêste wâl ferbûn dat is feitlik gjin eilân mear. Oer de daam leit allinnich in spoar, mar auto's kinne op de trein meeride (Sylt Shuttle).
Fan lofthaven Sylt binne flechten fan en nei it fêstelân, Italië, Eastenryk, it Feriene Keninkryk en Switserlân.
Teffens kin mei de Sylt-express fan it Deenske eilân Romo yn likernôch 40 minuten nei Söl reizge wurde.
Cornelia Stifting
It bûten is neamd nei frelle Cornelia, dochter fan de lêste bewenners Van Lynden, dy't yn 1880 op jonge leeftyd stoar oan tuberkuloaze. Hja brocht siken medisinen út har partikuliere apteekje, in jierdeisgeskink. It geboutsje stiet noch yn de tún fan de Cornelia Stifting. De stifting is yn 1957 erkend as bûtenklinyk foar refalidaasje fan poliobern. Doe kaam ek de Stifting Refalidaasje ta stân, wêryn fertsjintwurdige binne: De Cornelia Stifting, de stifting Refalidaasje Fryslân en de wurkpleats foar minder faliden anneks protezewurkpleats de 'Schakel' yn Beetstersweach. De Cornelia Stifting waard refalidaasjesintrum foar minder falide bern.
Wiiddraai (feart)
It Wiiddraai is in feart yn de gemeente Súdwest-Fryslân. De feart ferbynt de Boalserter Feart by Nijesyl mei it east lizzende Drylts en leit oan de noardkant fan de De Ruiterpolder.
Wikeler Hop
De Wikeler Hop is in mar yn de gemeente De Fryske Marren. Dy hop is in útham fan de Sleattemer Mar noard fan Wikel. De Rintsjegrêft komt út yn de hop.
In hop of hoppe is in âlde namme foar in ynham. Hy komt ek werom yn de plaknamme Hoptille, mei de betsjutting fan brêge oer de ynham.
List fan planetoïden 39401-39500
Dit is in list fan planetoïden 39401-39500.
Thys Polstra
Thys Polstra (Aldebiltsyl, 27 febrewaris 1905 - Ljouwert, 17 augustus 1993) wie in Frysk toanielskriuwer. Hy skreau twatalige stikken, Biltsk en Frysk mei in sosjale strekking, bygelyks oer de skoalstriid.
BCV
BCV (Bergumer Christelijke Voetbalvereniging) is in fuotbalklup út Burgum.
Martinytsjerke (Koudum)
De Martinytsjerke is in tsjerke yn Koudum yn de provinsje Fryslân.
BCV
De sneonsferiening is oprjochte op 27 maaie 1949. Mei yngong fan 1 july 2019 fusearre de feriening mei VV Burgum oant FC Burgum. Al foar de fúzje wie de jeugd fan BCV kombinearre mei dy fan VV Burgum en spile ûnder de namme SJO BBC (Samenwerkende Jeugd Opleiding Bergum BCV Combinatie). De thúswedstriden waarden op Sportpark Het Koningsland oan de Boargemaster Lohmanleane yn Burgum spile. It tenu bestie út in wyt shirt mei in reade baan, in wite broek en reade sokken. De kantine hjit De Foarset en it ledeblêd Fjildpost.
Al yn 1931 wie der yn Burgum in kristlike fuotbalferiening dy 't HMS hiet, dat stie foar Houdt Moedig Stand. Dizze feriening waard trije jier letter alwer opheft. Op 27 maaie 1949 waard Wardy oprjochte, mar droech dizze namme mar in healjier, omdat der al in oare feriening mei dy namme wie. Sûnt dy tiid hjit de feriening BCV. De feriening hat op ferskate lokaasjes spile. Der waard begûn op de Bulthuissingel mei ien fjild. De lêste akkommodaasje wie it Sportpark Het Koningsland, dêr't ek fúzjepartner VV Burgum húsfestige wie. Dêr hiene se sân wedstriidfjilden en in pear trainingsfjilden ta foldwaan.
Martinytsjerke (Koudum)
Beskriuwing
De tsjerke is no oansletten by de Protestantske Tsjerke yn Nederlân. Yn 2009 hat der in grutte renovaasje west fan it ynterieur. De tsjerke is te besjen op fêststelde tiden.
Ulrik Sirksena
Ulrik Sirksena of Ulrik I Sirksena (Norden, om 1408 - Emden, 25 of 26 septimber 1466) wie in soan fan de Eastfrysk haadling Enno Sirksena fan Norden en Greetsyl en dy syn frou Gela fan Manslagt.
Mei it betûfte belied fan syn heit Enno, dat mei de oerurving fan Norder Attena begûn wie en dêrmei de haadling fan Norden wurden wie, krige Ulrik in wichtich part fan it erfskip. Oer syn mem Gela, dochter fan Affo Beninga, haadling te Pilsum en Manslagt, en Tiadeka Siartza fan Berum, krige er ek noch it erfskip fan de ferneamde famylje Sirksena: Nei't de soan fan Gela fan it earste houlik, de haadling Liudward Sirksena ("Syrtza") yn Berum healwei de tritiger jierren fan de 15e iuw sûnder neiteam stoarn wie, wie Gela en har nicht Frauwa Sirksena ("Sydzena") de iennigen erfnammen fan de Sirksena's fan Berum.
Enno makke brûkme fan de gelegenheid en lit de soan út it earste houlik boaskje mei Fauwa. En hy gie fierder: Hy en Edzard namen de famyljenamme en dat wapen fan de frou oer, om it erfskip sichtber te meitsjen. Doe't Edzard en Frau yn 1441 sûnder neiteam tagelyk oan de pest stoaren, urf Ulrik ek it erfskip fan de Sirksena fan Berum. Hy krige ek de meast ferneamde famyljenamme foar himsels en syn neiteam.
Mei syn heit en âldere styfbroer Edzard is Ulrik yn 1430 foar it earst warber yn 'e polityk. Hja brochten de sân frije East-Fryslannen foar it earst op it aljemint.
Oscar foar Bêste Ynternasjonale Film
De Oscar foar Bêste Ynternasjonale Film, eins de Academy Award foar Bêste Ynternasjonale Film (Ingelsk: Academy Award for Best International Feature Film), foarhinne bekend as de Oscar foar Bêste Film yn in Bûtenlânske Taal en ek wol de Oscar foar Bêste Bûtenlânske Film neamd, is in Amerikaanske priis op it mêd fan films, dy't elts jier ein febrewaris of begjin maart útrikt wurdt foar films fan it foargeande jier. Inkeld net-Ingelsktalige langspylfilms fan bûten de Feriene Steaten komme foar dizze priis yn oanmerking. It is ien fan 'e Oscars of Academy Awards, en it wurdt beskôge as ien fan 'e wichtichste en meast prestizjeuze filmprizen fan 'e wrâld. De Oscar foar Bêste Ynternasjonale Film wurdt útrikt troch de Academy of Motion Pictures Arts and Sciences (AMPAS) by in tige formeel oanklaaide útrikkingsseremoanje yn it Dolby Theatre yn Hollywood, de wyk fan Los Angeles dêr't de Amerikaanske filmyndustry konsintrearre is.
Ulrik Sirksena
Op it politike mêd waard Ulrik op 23 desimber 1464 beneamd as greve fan East-Fryslân. Ulrik hie der al in slompe jild foar betelje moatten oan de Keizer.
Oscar foar Bêste Ynternasjonale Film
Namme
De Oscar foar Bêste Ynternasjonale Film hiet fan 1956 oant 2019 de Oscar foar Bêste Film yn in Bûtenlânske Taal, of eins de Academy Award foar Bêste Film yn in Bûtenlânske Taal (Ingelsk: Academy Award for Best Foreign Language Film). Yn 'e folksmûle waard (en wurdt) lykwols altyd sprutsen oer de Oscar foar Bêste Bûtenlânske Film (Ingelsk: Oscar for Best Foreign Film).
Skiednis
Doe't de earste Oscars yn 1929 útrikt waarden, wie der gjin inkele priis foar films fan bûten de Feriene Steaten. Nei de Twadde Wrâldoarloch krewearre de fan oarsprong Deenske akteur Jean Hersholt, dy't doedestiden yn it bestjoer fan 'e Academy of Motion Pictures Arts and Sciences (AMPAS) siet, foar de ynstelling fan in priis foar bûtenlânske films, om't dat neffens him helpe soe om nauwere bannen te smeien en bettere gearwurking te krijen tusken Amerikaanske en bûtenlânske filmmakkers. Tusken 1947 en 1956 waard acht kear op ûngeregelde basis oan in bûtenlânske film in Oscar takend, mar dat wiene spesjale prizen foar útsûnderlike produksjes, en der wie gjin wedstrydelemint yn behelle om't der gjin nominaasjes foar wiene.
Ulrik Sirksena
Ulrik wie mei it kiezen fan in frou yn it sâlt bebiten. Syn earste frou wie Folcka, de erfnamme fan de haadling Wibet fan Esens. Yn 1440 krige er de macht oer Esens. Syn earste frou stoar yn it jier 1452. Hy boaske mei Theda Ukena yn 1453, dat wie de dochter fan Uko fan Oldersum en in sibbe fan de machtige haadling fan Leer, Fokko Ukena. Ek dy frou soarge foar de waaks fan syn macht.
Oscar foar Bêste Ynternasjonale Film
Skiednis
Yn 1956 waard der in reguliere kategory ynsteld foar bûtenlânske, net-Ingelsktalige langspylfilms, wêrfoar't de earste priis by de útrikkingsseremoanje fan 1957 takend waard oan 'e Italjaanske dramafilm La Strada, fan regisseur Federico Fellini. Dy priis kaam Academy Award for Bêste Film yn in Bûtenlânske Taal te hjitten, in namme dy't er 63 jier lang behold. Op in gearkomste fan it bestjoer fan 'e AMPAS yn april 2019 waard lykwols besletten om him om te neamen ta Academy Award foar Bêste Ynternasjonale Film. It waard nammentlik ornearre dat de term 'bûtenlânsk' (foreign) yn 'e mondiale filmyndustry "net mear fan dizze tiid" wie. De nije namme soe de kategory "better fertsjintwurdigje" en teffens in "posityf en ynklusyf byld fan it meitsjen fan films" jaan.
Betingsten foar gadingmakkers
Oars as by oare kategoryen fan 'e Oscars it gefal is, hoege gadingmakkers foar de Oscar foar Bêste Ynternasjonale Film net yn bioskopen yn 'e Feriene Steaten draaid te hawwen om meitingje te meien. Betingsten dêr't wól oan foldien wurde moat, binne:
Ulrik Sirksena
Ulrik stoar op 25 of 26 septimber 1466 yn syn boarch yn Emden. Op 27 septimber fan dat jier waard er yn Kleaster Marienthal yn Norden byset. Nei't it kleaster yn 1531 ferwoastige waard, waarden de bonken yn 1548 nei it monumintale grêf fan de grutte tsjerke yn Emden brocht. De grutte tsjerke wêr mear Eastfryske greven te hôf brocht waarden, waard troch in bombardemint yn de Twadde Wrâldkriich ferwoastige. Yn 1948 waarden dy bonken nei it Mausoleum fan Eastfryske foarsten yn Auwerk brocht.
Oscar foar Bêste Ynternasjonale Film
Krityk
Der is in protte krityk op it idee dat der in kategory bestean moat foar Bêste Ynternasjonale Film njonken in kategory foar Bêste Film. De Britske krante The Guardian skreau yn 2016 dat soks in "foarûnderstelling mei in fundamintele flater" fertsjintwurdiget, en dat de Oscar foar Bêste Ynternasjonale Film (doe noch de Oscar foar Bêste Film yn in Bûtenlânske Taal) "de meast kritysk ferhune kategory is fan alle Oscar-kategoryen." De krante skreau ek: "Yn in perfekte wrâld – of, alteast, in sa perfekt mooglike wrâld dêr't noch altyd pronkerige filmpriis-seremoanjes besteane – soe gjin ferlet wêze fan in aparte Oscar foar bêste film yn in bûtenlânske taal. It feit dat de Academy [of Motion Pictures Arts and Sciences] nei 87 jier de earste film dy't net foar it meastepart yn it Ingelsk is noch earje moat as bêste film, seit alles oer de eigen beheinings [fan 'e organisaasje], en neat oer de wrâldwide filmyndustry." (Yn 2019 barde dat, doe't de Súdkoreaanske film Gisaengchung, ynternasjonaal bekend as Parasite, de Oscar foar Bêste Film wûn.)
Winners
De Oscars wurde útrikt oan it begjin fan it jier, foar films út it hiele foargeande jier. Yn 'e tabel hjirûnder wurdt de offisjele jiertelling fan 'e Oscars oanholden. Mar it jier dat oanjûn stiet is it jier dêr't de priis foar takend waard, en net it jier dêr't de priis yn takend waard. Dus dêr't bgl. stiet "1956", fûn de útrikking fan dy priis plak yn begjin 1957.
Ulrik Sirksena
Bern
Ulrik en Theda hienen seis bern:<BR>
Kollumerlân en Nijkrúslân
Kollumerlân en Nijkrúslân, faak ôfkoarte ta Kollumerlân, (Nederlânsk en offisjeel: Kollumerland en Nieuwkruisland of Kollumerland c.a.; Kollumerlânsk en Pompstersk: Köllumerland en Nijkruusland; Kollumersk: Kollumerland en Nijkrúsland) wie in gemeente yn it noardeasten fan Fryslân. It hie 12.853 ynwenners (30 april 2017) en besloech in gebiet fan 116,35 km², wêrfan 6,6 km² wetter. Kollumerlân ûntstie as gritenij yn 'e fjirtjinde iuw. It hold op te bestean op 1 jannewaris 2019, doe't it opgie yn 'e nije fúzjegemeente Noardeast-Fryslân.
Gebiet
It Dokkumer Djip en it Alddjip foarmen yn it noardwesten de grins mei Dongeradiel. Yn it westen foarmen de Terpwei, de Petsleat en de Langwaerster Wei, en sa fierder tusken De Westerein en Sweagerbosk troch de grins mei Dantumadiel. Yn it suden foarmen de Swadde, de Swaddesleat, de Hessewei en de Lauwers de grins mei Achtkarspelen. En yn it easten en noardeasten foarmen de Alde Lauwers, it Mûntsjesylsterryd, it noardlik part fan de Stêdswei en sa fierder nei de Sâltkamper Ril de grins mei Grinslân.
Skiednis
Yn 1497 naam Albrecht fan Saksen it bewâld yn Fryslân oer, en ferbruts de bân mei Grins. Mar yn 1515 keas Kollumerlân foar Gelre, en bleau oant 1523 Geldersk. Yn dy tiid waard der allinnich noch sprutsen fan "Kollumerlân", mar doe't begûn waard mei it bedykjen fan it Krúslân waard dat, oant 1578 as in selsstannige gritenij bestjoerd.
De gritenij Kollumerlân waard yn 1851 in gemeente nei de ynfiering yn Nederlân fan de gemeentewet fan Thorbecke. By it ôfdamjen fan de Lauwerssee krige Kollumerlân der yn ien kear in grutte lape lân by yn de foarm fan de platen dy't oan de súdkust fan de see lein hienen. Op 1 jannewaris 2019 waard Kollumerlân opheft en gie it yn 'e mande mei Dongeradiel en Ferwerderadiel op yn 'e nije gemeente Noardeast-Fryslân.
Plakken
It haadplak fan de gemeente wie de flekke Kollum. De oare plakken yn de gemeente wiene: Aldwâld, Boerum, Feankleaster, Kollumerpomp, Kollumersweach, Lytsewâld, Muntsjesyl, De Trieme, Warfstermûne, Westergeast en Sweagerbosk.
Ye Qiaobo
Ye Qiaobo ek bekend as Qiaobo Ye (Changchun, 3 juny 1964) is in earder Sineeks reedrydster.
Qiaobo die trije kear mei oan it Wrâldkampioenskip allround, en fiif kear oan it Wrâldkampioenskip Sprint, en twa kear oan de Olympyske Winterspullen (yn 1994 en 1998). Sy waard by dizze kampioenskippen twa kear wrâldkampioen, en helle op de Olympyske Spullen yn 1992 sawol op de 500 meter as op de 1000 meter in sulveren medailje. Yn it Wrâldkampioenskip sprint fan 1988 waard sy posityf befûn op it brûken fan doping. Dit betsjutte net de ein fan har karriêre. Se kaam werom en waard yn 1991 twadde op it WK sprint. Nei de spullen fan 1994 hold Qiaobo op mei it reedriden op heech nivo.
Kollumerlân en Nijkrúslân
Plakken
Yn 2005 bepaalde de gemeenterie dat Kollumerlân der 15 buorskippen by krije moast. It gie dêrby om gebieten dy't lânskiplik weardefol wiene en wêrfan't de histoaryske namme bewarre bliuwe moast. De buorskippen Healweg, De Keegen, De Kolk, Kollumerâldsyl, Krabbuorren, Leechte, De Skâns en Sânbulten leine yn it eastike Nedersaksyske taalgebiet.
Domrémy-la-Pucelle
thumb|left|260px|Lizzing gemeente Domrémy-la-Pucelle yn it departemint Fogezen Domrémy-la-Pucelle is in plak en gemeente yn it Frânske departemint Vosges (Fogezen). It doarpke leit oan de rivier de Maas; tichteby it doarp mûnet de Vair yn de Maas.
Westlik fan de buorren, noch op de himrik, leit in lytse beboske hichte fan 407 m, mei de namme Bosk Domrémy. De hichte oersjocht it oanswettende doarpke Les Roises.
Oardel kilometer besuden it doarp, op in hichte by it Bois Chenu, waard fan 1881 ôf de basilyk Sainte-Jeanne-d'Arc boud. De basilyk stiet op it plak dêr't Jeanne de stimmen fan hilligen hearde, dy't har oprôpen om Frankryk fan de Ingelsken (Godons) te befrijden.
Gouda
Gouda is in stêd en gemeente yn it hert fan Súd-Hollân yn Nederlân. Greve Floaris V fan Hollân ferliende de stêd yn 1272 stedsrjochten, wat sjoen wurde kin as it begjin fan it gemeentlik bestjoer.
Moodswinger
thumb|Moodswinger makke troch [[Yuri Landman, 2006]] De moodswinger is in snaarynstrumint dat ûntwurpen is troch Yuri Landman, in elektro-akoestyske siter. It ynstrumint hat 12 snaren dy't mei de fingers of mei in plektrum bespile wurde.
Der binne troch Landman mar twa moodswingers boud: Ien foar himsels en ien foar de Amerikaanske noiseband Liars. Dy groep brûkt it ynstrumint yn it nûmer 'Leather Prowler'. Troch de alikwote snaarkonstruksje fan de moodswinger hat dy yn de 1/3-posysje fan de tredde brêge in besibbe opset en lûd mei ien oktaaf út it register fan de Blüthnerpiano. Yn in tal resinsjes waard it ynstrumint dêrtroch betize mei in piano.
Alyda Norbruis
Alyda Norbruis (Oerterp, 28 maart 1989) is in earder Frysk hurdfytster. Se fytste sûnt 2011 by de Nederlânske seleksje foar oanpast hurdfytsen.
Norbruis is opgroeid yn Oerterp, en is begûn as alpine skyster nei't har Paralympyske dream by it alpineskyen útien foel hat Norbruis har talein op it hurdfytsen. Norbruis hat nei har berte dy't trije moanne te betiid wie in harsenblieding hân wêrtroch se in harsenferlamming hat hjirtroch funksjonearret har linkerkânt net goed, en komt út yn de C2 klasse.
2011
It earste seisoen fan Norbruis as wedstriid fytster begûn goed mei in wedstriid yn Luik, wêrnei Norbruis selektearre wurd foar it WK dykhurdfytsen yn Denemark, dêr waard se ûnferwachts fiifde. Dit resultrearre deryn dat se by har debút al yn Paralympyske nominaasje te pakken hie.
2012
Seisoen 2012 begjint mooglik nog better foar Norbruis sy wurd by it WK baanhurdfytsen yn Los Angeles wrâldkampioen op de 500 meter tiidrit. Nei dizze oerwinning waard se ek nog twadde op de trije kilometer efterfolging. Mei dizze útslaggen hie se har definityf pleatst foar de Paralympyske Simmerspullen fan 2012 yn Londen. Ek op de dyk hat se har definityf kwallifisearre foar de tiidrit mei in gouden medalje tidens de wrâldbekerwedstriid yn Rome. Yn july waard Norbruis Nederlânsk Kampioen tiidriden op de dyk yn Bornerbroek. Begjin Augustus sloech it needlot ta en krige Norbruis blinetermûntstekking en moat operearre wurde tidens in treningskamp. Nettsjinsteande dizze tsjinslach wie se mei de Spullen genôch bekaam fan de operaasje om út te kommen op 'e baan en dêr wûn se in sulveren medalje op de 500 m tiidrit.
2013
It dykseisoen fan 2013 foel yn it wetter troch blessures, mar yn novimber pakte Alyda by it International Paracycling Cup yn Newport op de 500 meter tiidriden op de baan de oerwinning yn in nij wrâldrekôr. Ein 2013 waard Alyda by de Nederlânske kampioenskippen hurdfytsen op de baan yn Apeldoorn Nederlânsk Kampioen op sawol de 500 tiidriden as op de 3km efterfolging.
2016
Op 'e Paralympyske Spullen yn it Brazyljaanske Rio de Janeiro, yn 2016, behelle Norbruis op 10 septimber in goudene medalje yn it baanhurdfytsen op it ûnderdiel 500 m tiidrit foar froulju (C1-2-3). Op 14 septimber kaam dêr in twadde goudene medalje by foar it ûnderdiel tiidrit foar froulju (C1-2-3) yn it baanhurdfytsen. Fierders wûn se op 8 septimber al brûns yn 'e yndividuële efterfolging foar froulju (C1-3). Op 15 febrewaris 2017 waard Norbruis tegearre mei Liesette Bruinsma fan Wommels útroppen ta Frysk Paralympysk sportfrou fan it jier 2016.
2021
Op 'e Paralympyske Simmerspullen 2020 yn it Japanske Tokio, yn 2021, behelle Norbruis op 27 augustus in sulveren medalje yn it baanhurdfytsen op it ûnderdiel 500 m tiidrit foar froulju (C1-2-3). Nei de Spullen yn Tokyo beïnige Norbruis har hurdfyts kariêrre om medyske redenen.
Gerhardus du Pon
Gerhardus du Pon (Blesdike, doopt op 12 juny 1746 - Ljouwert, 19 septimber 1777) wie in keunstkilder. Hy waard benammen bekend troch it skilderjen fan skoarstienstikken en behingsels.
Yn 1765 makke er foar it stedhûs fan Ljouwert de foarstelling de skiednis fan Jephte. Yn 1765 ferskynde ek in adfertinsje fan him om de jongerein tekenles te jaan. In oar skilderij fan him is in ôfbyld fan it yn 1767 boude hearehûs fan Jan Zeeper oan de Deinumer Suupmarkt (Nijstêd 53) yn Ljouwert. Dit skilderij wurdt bewarre yn it Frysk Skipfeart Museum. Op 26 juny 1768 troude er yn Ljouwert mei Anna Leiber. Nei syn dea gie syn frou troch mei de saak yn behingsels mei in masterfeint. Letter waard se kreamheinster.
Fokke Sierksma
thumb|225px|Fokke Sierksma (l.) ûntfangt de [[Roland Holst-priis út hannen fan Garmt Stuiveling (1963)]] Fokke Sierksma (Dantumawâld, 30 maaie 1917 - Leiden, 22 augustus 1977) wie in Nederlânsk teolooch, godstsjinstpsycholooch, tibetolooch, essayist en dichter.
Libbensrin
Hy waard grut yn in ortodoks-herfoarme fermidden as in soan fan Dokkumer garaazjehâlder Rypke Sierksma en Janke Krol. Nei it gymnasium yn Ljouwert gie Sierksma yn 1936 nei de Ryksuniversiteit Grins te studearjen. Troch it útbrekken fan de oarloch heakke de stúdzje wat, dat it ôfstudearjen wie earst yn 1945 by Gerardus van der Leeuw, by wa't er yn de oarlochsjierren klandestyn syn haadfak dien hie.
Yn de Twadde Wrâldkriich wie Sierksma aktyf by it ferset; ûnder oaren harke er de ferhoaren en folteringen troch de SD ôf. Yn 1944 hearde Sierksma ta de oprjochters fan it yllegale tydskrift Podium. Ek nei de oarloch siet Sierksma yn de redaksje fan Podium. Yn syn essays en gedichten ferwurke er wat er yn dy tiid meimakke hie. Dy ûnderfinings foarmen ek it ûnderwerp fan in filmsenario dat Sierksma skreau ûnder de skûlnamme Frank Wilders. De film is der lykwols nea komd.
Nei de oarloch krige Sierksma in oanstelling by de Universiteitsbibleteek fan de Ryksuniversiteit Grins. Yn de jierren oant 1955 waard er bekend as essayist. Hy makke him doe los fan syn kristlike eftergrûn sa't út syn wurk bliken die. Hy skreau oer keunst, literatuer en poëzij. Ek fersoarge er in literêre rubryk op Radio Oost Noord Oost (RONO). Neist syn warberens op literêr mêd die er ek wittenskiplike arbeid. Yn 1963 waard Testbeeld bekroane mei de Henriette Roland Holst-priis. Dizze publikaasje wie in bewurking fan in deiboek oer telefyzjeprogramma's dy't er sjoen hie doe't er in rêstkuer hâlde. Yn de jierren 1965 en 1967 levere Sierksma bydragen oan De Nieuwe Linie.
Wittenskiplik wurk
Sierksma promovearre yn 1950 cum laude oan de Ryksuniversiteit Grins op syn proefskrift Phaenomenologie der religie en complexe psychologie. Syn promotor wie prof. J. Lindeboom.