cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
NPO Radio 6
NPO Radio 6 wie in nasjonale radiostjoerder fan 'e Nederlânske Publike Omrop dat tusken 4 septimber 2006 en 1 jannewaris 2016 útstjoerde op it kabel-, satellyt-, DVB-T-, en DAB+-kanaal dat brûkt waard troch de Konsertstjoerder. De Konsertstjoerder is útstjoeren bleaun op in eigen kanaal.
De studio fan NPO Radio 6 wie fêstige op 'e tredde etaazje fan it gebou De Peperbus op it Mediapark yn Hilfertsom. Dit is de eardere studio fan NPO 3FM. Op 1 jannewaris 2016 hat NPO Soul & Jazz it plak fan NPO Radio 6 ynnommen.
Shigemaru Takenokoshi
(15 febrewaris 1906 - 6 oktober 1980) wie in Japansk fuotballer. Earder spile foar Tokyo Imperial University LB. spile ek yn it Japansk fuotbalalvetal. Hy die mei oan it Olympyske Simmerspullen 1936.
Fort Qu'Appelle (Saskatchewan)
Skiednis
Yn dyselde snuorje waard der in missypost fan 'e Anglikaanske Tsjerke stifte, dy't noch oerlibbet yn 'e foarm fan 'e Anglikaanske Jehannes de Evangelisttsjerke fan Fort Qu'Appelle. Oant 1911, doe't de hannelspost einlings opheft waard, wie Fort Qu'Appelle in moetingsplak foar de lânseigen Kry (Cree) en Flakte-Odjibwe (Plains Ojibwe) en de Kanadeeske autoriteiten. Sadwaande wie der ek in kantoar fan 'e RCMP (better bekend as de Mounties) fêstige. Om 1880 hinne naam de kolonisaasje fan 'e krite om Fort Qu'Appelle hinne fêste foarmen oan, doe't blanke boeren de prêrje ûntgûnen om nôt en oare lânbougewaaksen te ferbouwen.
Trije-ienheidstsjerke (Bataisk)
De Trije-ienheidstsjerke (Russysk: Свято-Троицкий храм; Svjato-Troitski chram) is in russysk-otterdokse tsjerke yn de súd-russyske stêd Batajsk yn de oblast Rostov.
Fort Qu'Appelle (Saskatchewan)
Klimaat
Fort Qu'Appelle hat in lânklimaat dat niget nei in steppeklimaat, mei mylde simmers en stange winters. Yn july, de waarmste moanne, is de trochsneed temperatuer oerdeis 24,7 °C, en yn jannewaris, de kâldste moanne, is dat –10,6 °C. Rekôrtemperatueren wiene 38,5 °C yn 'e simmer fan 1988 en –42 °C yn 'e winter fan 1983. Der falt jiers yn Fort Qu'Appelle trochinoar 452,5 mm delslach, mei dêrûnder oer it hiele winterhealjier ferdield 111,9 sm snie.
Trije-ienheidstsjerke (Bataisk)
Skiednis
Oan it begjin fan de twadde helte fan de 19e iuw waard in majestueuze fiifkoepelige tsjerke boud. De tsjerke, wijd oan de Hodegetria, hoege wat folume oanbelanget net yn it skaad te stean fan de doedestiids nije katedraal fan Rostov. Njonken de tsjerke waarden der ek skoallen boud en in refter. De tsjerke waard yn 1937 sloopt en yn dy tiid waard it ferneatige tsjerkekompleks brûkt as finzenis. Yn de Twadde Wrâldkriich waard de lokaasje fan de ferneatige tsjerke omfieme mei stikeltried en troch de Dútsers brûkt om kriichsfinzenen fêst te setten.
Nei de kriich waard in skoalle oer de fûneminten fan de âlde tsjerke boud en letter ek in bioskoop. Doe't de perestrojka yn de Sovjet-Uny begûn waard besletten in nije tsjerke te bouwen op de lokaasje fan de ôfbrutsen tsjerke. De otterdokse mienskip krige de bioskoop en feroare dy yn in tsjerke, dy't no wijd waard oan de Trije-ienheid, wylst ien fan de alters oan de Hodegetria wijd waard.
Nijbou
De bou fan in nije, monumintale tsjerke sette yn septimber 2000 útein. Wylst de bou foardere en yn 2003 de earste twa koepels en in klok yn de toer ynstalearre waard, waard op 27 septimber op it plein foar de tsjerke in byld fan S.M. Isakov fan de apostel Andréas ûnthulle.
Yn 2006 waard ek begûn mei de weropbou fan in nije skoalle. By in arsjitekturale wedstriid yn Stavropol yn 2007 waard de tsjerke útkeazen as it aldermoaiste religieuze gebou yn oanbou fan it suden fan Ruslân. De Trije-ienheidtsjerke waard yn 2013 foltôge.
Blind date (betsjuttingsside)
"Blinde date" hat yn de Wikipedy ferskate betsjuttings:
Takeo Wakabayashi
(29 augustus 1907 - 7 augustus 1937) wie in Japansk fuotballer.
Jill McLain
Jill McLain (folút: Jillian Christine McLain Korell; Havre (Montana), 1985) is in Amerikaansk model fan etnysk Skotsk komôf. Hja wie Miss Montana 2006.
Libben en karriêre
McLain waard yn 1985 berne yn it stedsje Havre, yn 'e Amerikaanske steat Montana. Hja begûn al jong mei te dwaan oan skientmewedstriden. Sa naam se yn 2001, 2002 en 2003 diel oan 'e Miss Montana Teen USA-wedstryd, wêrby't se de lêste beide jierren twa kear it trêde plak behelle. Yn septimber 2005 wûn McLain de Miss Montana-wedstryd, wêrnei't se dy titel in jier lang drage mocht. Yn 2006 fertsjintwurdige se Montana by de nasjonale Miss USA-ferkiezing, wêrby't se lykwols de finale net helle.
Ynstelling (betsjuttingsside)
"Ynstelling" hat yn de Wikipedy ferskate betsjuttings:
Hilfertsom 1
Hilfertsom 1 of Hilfertsom I wie in Nederlânske publike radiostjoerder dy't útstjoerde tusken 1947 en 1985, wêrnei't er omneamd waard ta Radio 2. Oer it algemien waard op 'e AM-bân útstjoerd, mar jûns ek op 'e FM-bân.
Gieljitterij Keverling
Gieljitterij Keverling wie in koperjitterij op De Jouwer. De gieljitterij waard ein 18e iuw fêstige en bestie oant 1980. It fabrykskompleks is in ryksmonumint en is sûnt 1985 in ûnderkommen foar Museum De Jouwer. Yn dit diel fan it museum wurdt in byld jûn fan it destiidske koperjitten.
Gieljitten
Yn in kasboek fan it Gilde fan Koperbewurkers, dat yn Amsterdam bewarre wurdt, stiet dat ''op 15 oktober 1689 Jacobus Kevelingh van Jouwer de meesterproef van bekwaamheid in het Kopervak heeft afgelegd te Amsterdam'.
De gieljitterij fan Keverling raande it erts, dat ûnder oaren út Sily en Afrika kaam, om yn saneamde 'broadsjes'. Dy broadjes koene ferskillende gearstallingen hawwe. Neist suver koper wienen der ek mingsels mei ferskillende oare metalen. Fan himsels hat koper in reade kleur, mar troch der sink oan ta te foegjen ûntstiet in giele legearing. Dy legearing waard destiids gielkoper neamd, letter stie it bekend as messing. Messing is folle geskikter om te jitten as suver koper.
Fan heit op soan
De jitterij hat sûnt 1769 altyd yn hannen west fan de famylje Keverling. Yn 1854 fêstige Petrus Sijbrandus Keverling syn bedriuw op it hjoeddeiske adres Gieljittersstrjitte 11. It gebou wie oant dy tiid it ûnderkommen fan de learloaierij fan syb heit Brant-Petrus Keverling (1860-1937). De jitterij stie oan it wetter Hurdspytsje, de farferbining fan De Jouwer nei It Hearrenfean. De jitterij wie neist wurkplak ek pakhûs, kantoar en bewarplak fan de kolleksje. Begjin tweintichste iuw wie yn de Jouster klokmakkerijen in soad ferlet fan gielkoper. Yn 1911 wreide it fabryk út mei it gebou op Gieljittersstrjitte 6. Dat stie oan de oare kant fan de opwyk fan it Harspytsje. Op dit twadde gebou steane de jiertallen 1854 en 1911, as ferwizing nei de oankeap fan de âlde en de nije gieljitterij. Yn 1954 wie der noch in flinke útwreiding mei Gieljittersstrjitte 8. Dit eardere tehûs foar dakleazen It Sael waard doe oanpast ta jitterij en joech romte foar de modellemakerij en de opslach fan jitterijmaterialen.
In soad bedriuwen op De jouwer hiene ferlet fan koperen foarwerpen. Neist klokmakkers ek sealmakkers, skipsbouwers en boeren. It bedriuw levere ek oan bedriuwen bûten De Jouwer. Ien fan de ôfnimmers wie it Paleis op de Daam yn Amsterdam. Om 1900 wurken sa'n 40 manlju by Keverling.
Twa iuwen letter
Yn de tweintichste iuw krige Keverling te meitsjen mei slimme konkurrinsje út Dútslân, Portegal en Itaalje. Boppedat ûntstie ferlet fan goed personiel wylst de fraach nei koperen artikels weromrûn. Yn 1980 stoppe de produksje en stoppe it bedriuw twa iuwen neidat de famylje mei it gieljitten begûn wie. Op de Jouwer bleau noch ien metaaljitterij oer. Yn 1983 waard de gieljitterij sluten en kaam it gebou yn hannen fan de gemeente. Yn 1984-1985 waarden de bedriuwsgebouwen restaurearre. De skoarstien fan it eardere metaalfabryk Keverling waard doe ôfbrutsen. It fûnemint fan de toer leit der noch. In 1996 binne by de restauraasje fan it gebou de earder weihelle houten tekstboerden boppe de sydfleugels weromsetten.
Ida Gerhardt Poëzypriis
De Ida Gerhardt Poëzypriis is in Nederlânske literatuerpriis dy't sûnt 2000 útrikt wurdt.
De priis waard ynsteld troch de gemeenteried fan Sutfen yn 1998 en is ferneamd nei de dichteresse Ida Gerhardt, by gelegenheid fan de oerdracht fan de literêre neilittenskip fan Ida Gerhardt oan it Sutfens Stedsargyf yn 1997.
De Ida Gerhardt Poëzypriis wurdt om it jier útrikt foar in nij ferskynde Nederlânsktalige dichtbondel en bestiet út in bedrach fan € 2.500.
Bataisk
Batajsk (Russysk: Батайск, tr. Bataisk) is in stêd yn it súdwesten fan Ruslân. De stêd is ûnderdiel fan de oblast Rostov en hat 126.769 (2018) ynwenners. Batajsk waard yn 1769 stifte. De stêd leit 15 kilometer súdeastlik fan Rostov oan de Don en is part fan de stêdekloft Rostov.
Shiro Teshima
(26 febrewaris 1907 - 6 novimber 1982) wie in Japansk fuotballer.
Fania Marinoff
thumb|Fania Marinoff, 1913 Foto: [[Arnold Genthe]] Fania Marinoff (Russysk: Фаня Маринов) (Odessa, 20 maart 1890 - Englewood (Nij Jersey), 17 novimber 1971) wie in Amerikaansk aktrise fan Russysk komôf. Sy spile byrollen en haadrollen yn tal fan Broadwaystikken tusken 1903 en 1937; teffens hie hja rollen yn acht Amerikaanske stomme films tusken 1914 en 1917.
Fania Marinoff waard berne yn Odessa, doe noch yn it Russysk keizerryk, mar no yn de Oekraïne). Sy wie de jongste fan 13 bern. Sy kaam as jong bern al nei de Feriene Steaten mei har âldere broer Louis. Sy wennen by elkoar oant Fania har yn 1904 by in reizgjend toanielselskip oansluet; hja wie doe 14 jier. Sy boaske oan fotograaf Carl Van Vechten yn 1914; it houlik soe 50 jier duorje, netsjinsteande grútsjen fan Van Vechten's ûnderstelde homoseksualiteit.
Marinoff stoar oan pneumony.
Arameeërs
thumb|Flagge fan de Arameeërs. De Arameeërs (ܣܽܘܪܝܳܝܳܐ) binne in folk, oarspronklik Mesopotaamje en Anatoalje, dat yn distiid foar it meastepart yn diaspoara libbet. It folk beskôget him as de fuortsetting fan de Arameeërs út de Aldheid. De Arameeërs sprekke in moderne fariant fan it Arameesk. Yn dy taal neame hjasels Suryoye of Oromoye.
Twadde Keamerferkiezingen 2021
De ferkiezings soene ynearsten op 17 maart holden wurde, mar troch de koroanafirus waard besletten de stimburo's twa dagen earder iepen te dwaan foar âldere minsken en minsken mei in ymmúndefisjinsje. Ek hiene minsken, dy't âlder as 70 jier wiene, de mooglikheid oer de post te stimmen.
De ferkiezings wiene it gefolch fan it ôfrinnen fan it termyn fan de Twadde Keamer dy't by de Twadde Keamerferkiezings fan 2017 keazen waarden. It regearjende kabinet-Rutte III naam op 15 jannewaris 2021 lykwols ûntslach nei oanlieding fan de taslagge-affêre, mar de ferkiezings waarden dêrom net earder holden.
De VVD waard de grutste partij mei 21,9%, folge troch D66 mei krapoan 15% en de PVV mei krapoan 11%. D66 en FvD wûnen de measte stimmen neffens de lêste ferkiezings, wylst it CDA en GroenLinks de measte ferlearen.
Utslach
De offisjele útslach waard op 26 maart 2021 wrâldkundich makke. Hjirûnder steane de partijen dy't in sit helle ha yn de Twadde Keamer:
Elizabeth fan Burgh
Elizabeth fan Burgh (Ingelsk en Normandysk-Frânsk: Elizabeth de Burgh; Down of Antrim (Ierlân), ±1284 – Cullen (Skotlân), 27 oktober 1327) wie in Midsiuwsk Anglo-Iersk ealfrouwe dy't fierhinne fan Normandysk komôf wie. Hja wie de dochter fan Richard fan Burgh, 2e greve fan Ulster, ien fan 'e machtichste Ierske eallju út dy tiid, en troude mei Robert de Bruce, dy't yn 1306 as Robert I kening fan Skotlân waard. Under de Earste Skotske Unôfhinklikheidsoarloch waard Elizabeth yn 1306 troch de Ingelsen oppakt en acht jier lang op ferskate plakken yn Ingelân finzen holden.
Jonge jierren
Elizabeth waard omtrint 1284 berne yn it noarden fan Ierlân, nei alle gedachten earne yn 'e greefskippen Down of Antrim. Hja wie de dochter fan 'e Richard fan Burgh, 2e greve fan Ulster (1259-1326), ien fan 'e machtichste Anglo-Ierske eallju fan syn tiid, en dy syn frou (en efternicht) Margareta fan Burgh (†1304). Elizabeth har heit wie goed befreone wie mei de Ingelske kening Edwert I, dy't yn namme ek oer Ierlân regearre (hoewol't er yn grutte parten fan it lân mar kwealk wat yn 'e molke te krommeljen hie).
It wie nei alle gedachten oan it Ingelske Keninklik Hof, yn Londen, dat Elizabeth yn 'e kunde kaam mei Robert fan Bruce, greve fan Carrick, in Skotsk ealman fan Normandysk, Skotsk en Iersk etnysk komôf, dy't earder troud west hie mei Isabella fan Mar en út dat houlik in dochterke, Marjorie, hie. Elizabeth en Robert trouden yn 1302 te Writtle, yn Esseks, dat in besitting fan it Hûs Bruce wie. Elizabeth wie doe likernôch achttjin jier en skeelde tsien jier mei har brêgeman.
Keninginne
Under de Earste Skotske Unôfhinklikheidsoarloch liet Robert fan Bruce him op 27 maart 1306 útroppe ta kening fan Skotlân. Elizabeth waard by dyselde gelegenheid ta syn keninginne kroane. Mei dat dwaan sette Robert fan Bruce it iepentlik yn 'e kant tsjin Edwert I fan Ingelân, dy't himsels as de Skotske soeverein beskôge, en twa jier earder, mei de eksekúsje fan 'e Skotske frijheidsstrider William Wallace, miend hie de einoerwinning behelle te hawwen yn 'e striid om Skotlân.
Koart nei syn kroaning litte Robert mids juny 1306 in nederlaach yn 'e Slach by Methven, en yn augustus fan dat jier kamen de Ingelsen him suver oer it mad te Strathfillan, dêr't er beskûl socht hie. Dat hy moast halje-trawalje de wyk nimme, wêrnei't er mei syn meast fertroude folgelingen ûndergrûnsk gie. De froulju en bern dy't diel útmakken fan syn selskip stjoerde Robert doe ûnder beskerming fan syn broer Neil en Jan fan Strathbogie, greve fan Atholl, nei it Kastiel fan Kildrummy ta. Dêrûnder wie net inkeld syn frou Elizabeth, mar ek syn jonge dochter Marjorie, syn susters Marije en Kristina en Isabella MacDuff, grevinne fan Buchan.
Finzene
Doe't it Kastiel fan Kildrummy troch de Ingelsen belegere waard, wiene de froulju twongen om te flechtsjen. Nei ferrie troch Willem II, greve fan Ross, waard harren selskip lykwols yn Tain finzen nommen troch de Ingelsen. Neil fan Bruce, dy't it kastiel langernôch ferdigene hie dat de froulju fuortkomme koene, waard terjochtsteld, en datselde lot trof de greve fan Atholl. De froulju sels waarden útsûnderlike ûnmeilydsum behannele. Marije fan Bruce en Isabella MacDuff waarden op befel fan Edwert I op it binnenplak fan 'e kastielen fan Roxburgh, resp. Berwick-upon-Tweed yn 'e iepen loft yn koaien ophongen, sadat se foar eltsenien te sjen wiene. Yn dy steat brochten de folgjende fjouwer jier troch.
Elizabeth waard ûnder in tige strange foarm fan hûsarrest pleatst dy't delkaam op iensume opsluting. Fan oktober 1306 oant july 1308 waard se fêstholden yn Burstwick-in-Holderness, yn Yorkshire, wêrnei't se oant maart 1312 trochbrocht yn 'e Abdij fan Bisham, in kleaster yn Berkshire. Dêrwei waard se ferhuze nei it Kastiel fan Windsor, dêr't se in healjier finzen holden waard, wêrnei't se yn oktober 1312 oerbrocht waard nei de Abdij fan Shaftesbury, yn Dorset. Wer in healjier letter, yn maart 1313, waard se ferpleatst nei de Abdij fan Barking, yn Esseks, dêr't se bleau oant se yn 'e hjerst fan 1314 oerbrocht waard nei York. Ein juny 1314 wie it Ingelske leger ferpletterjend ferslein yn 'e Slach by Bannockburn, wêrby't in protte Ingelske eallju troch de Skotten kriichsfinzen makke wiene. Sadwaande waarden der geandewei de simmer en it begjin fan 'e hjerst fan dat jier ûnderhannelings fierd oer in útwikseling fan finzenen. Foarôfgeande dêroan hie Elizabeth fan Burgh yn York in audiïnsje mei kening Edwert II fan Ingelân, oer de ynhâld wêrfan't fierders neat bekend is. Uteinlik waard hja yn novimber fia Carlisle nei de Skotske grins ta brocht en frijlitten.
Bern en ferstjerren
Elizabeth skonk Robert I fan Skotlân fjouwer bern, wêrfan't ien jonkje al mei trije jier kaam te ferstjerren. Har dochters Maud (eins Matilde; 1303-1353) en Margareta (±1315-1346/1347) en har soan David (1324-1371) berikten folwoeksenens. David folge syn heit yn 1329 op as kening fan Skotlân. Elizabeth kaam op 27 oktober 1327 te ferstjerren yn 'e keninklike residinsje te Cullen, yn Banffshire, yn 'e âlderdom fan 43 jier. Hja waard begroeven yn 'e Abdij fan Dunfermline, dêr't it stoflik omskot fan har man oardel jier letter njonken har beïerdige waard. De tombe rekke yn it ferjit nei't de abdij yn 1560 plondere en fernield wie troch kalvinistyske byldestoarmers, mar yn 1819 waard de deakiste fan kening Robert werûntdutsen, en yn 1917 dy fan Elizabeth fan Burgh. Beide waarden werbeïerdige yn 'e nije abdij, dy't út it begjin fan 'e njoggentjinde iuw datearret.
Prikslydzjen op de Paralympyske Winterspullen 1980
Dit wie de earste kear dat it prikslydzjen op it programma stie.
J. Greshoff-priis
De J. Greshoff-priis is in twajierlikse priis ferneamd nei Jan Greshoff (1888-1971) foar in essay of essaybondel, ynsteld troch de Jan Campert-Stichting.
Bûter yn 'e Brij Festival 2018
It Bûter yn 'e Brij Festival 2018 (de offisjele namme is Frysktalich) wie in betinking fan 'e ferneamde wittenskipster Tony Feitsma (1928-2009), dy't op 2 septimber 2018 holden waard yn it Fryske doarp Brantgum. Oanlieding foar it evenemint wie dat Feitsma, dy't op alderhanne mêd fan grutte betsjutting west hat foar Fryslân en de Fryske taal, njoggentich jier earder yn Brantgum berne wie, op 18 jannewaris 1928. It namme fan it Bûter yn 'e Brij Festival ferwiisde nei Feitsma har reäksje "Dat is in stik bûter yn 'e brij," doe't se op har stjerbêd te hearren krige dat se yn Brantgum te hôf brocht wurde soe. De betinking waard organisearre troch it Feitsma Fûûns fwar it Frysk, dat de neilittenskip fan Feitsma beheart.
J. Greshoff-priis
De priis waard yn 1978 ynsteld as fuortsetting fan de 'bysûndere priis' fan de Jan Campert-Stichting.
Bûter yn 'e Brij Festival 2018
It tema it fan Bûter yn 'e Brij Festival 2018 wie "mienskip: doarp en identiteit". It sleat dêrmei oan by it projekt Ljouwert/Fryslân Kulturele Haadstêd fan Jeropa 2018, dat ek mienskip as tema hie, en dêr't it Feitsma Fûûns by belutsen wie. De betinking waard holden yn 'e tsjerke fan Brantgum. It program omfieme de oplêzing fan in Feitsma-kollumn fan en troch Friduwih Riemersma en in taspraak fan dû. Liuwe Westra fan Lollum, dêr't dyselde yn fertelde oer syn plannen foar in biografy fan Feitsma, dy't yn it neijier fan 2020 klear wêze moast. Fierders wiene der optredens fan sjongster Tetsje van der Kooi en fan 'e jonge spilers fan it Berne-iepenloftspul fan Easterwierrum, dy't in priuwke joegen út harren foarstelling fan 2018, Alice yn Wûnderlân.
Blind date
In blind date (Ingelsk foar "blyn ôfspraakje"; útspr.: [bla:i̭nd de:t], likernôch "blaaind deet") is in ôfspraakje tusken minsken dy't inoar foartiid net met of sjoen hawwe. In blind date kin ta stân komme mei help fan wjerssidige freonen of kunde, of troch it wurk fan in relaasjebemiddelingsburo. Ek kin men sels beslute ta it oangean fan in blind date mei immen dêr't men op in ynternetfoarum, yn in chatbox of op in dating- of netwurksite mei yn 'e kunde kommen is, of dêr't men fia tillefoan of e-mail mei yn oanrekking kommen is. In ôfspraakje kin dan fia in tillefoanpetear, sms, e-mail of it ynternet regele wurde. Trochdat der tsjintwurdich gruttere technologyske mooglikheden besteane om mei wyldfrjemde minsken yn kontakt te kommen, binne blind dates no in folle algemiener foarkommend ferskynsel as foarhinne.
It wurdt sterk oanret om foarôfgeande oan in blind date beskate foarsoarchsmaatregels te nimmen. Sa is it perfoarst gjin goed idee om daliks by in wyldfrjemd thús ôf te praten. Ynstee is it ferstannich om immen op 'e hichte te stellen fan 'e blinde date en fan it plak dêrfan, en mooglik sels te soargjen dat dy persoan yn 'e buert is om eventueel needhelp te jaan. Nim yn alle gefallen in mobile tillefoan mei.
Victory Conditions
Victory Conditions is in science fiction-roman fan 'e hân fan 'e Amerikaanske skriuwster Elizabeth Moon. De titel lit him net maklik oersette, mar betsjut safolle as: "Betingsten foar de Oerwinning". It boek spilet yn 'e fiere takomst, as de minskheid him nei de stjerren ta ferspraat hat, en fertelt it ferhaal fan Ky Vatta, in telch út in foaroansteande famylje fan keapfarders yn 'e romte, en har aventoeren as har famylje it doelwyt wurdt fan ûnmeilydsume oanfallen troch piraten. Victory Conditions is it lêste diel fan 'e Vatta's War-searje, dy't út fiif dielen bestiet, en is as sadanich it ferfolch op Command Decision. It waard yn 2008 publisearre troch de New Yorkske útjouwerij Del Rey Books en it Londenske Orbit Books. Yn 2017 ferskynde Cold Welcome, it earste diel fan 'e rige Vatta's Peace, wêryn't Moon it ferhaal fan Ky Vatta ferfettet.
Wat foarôf gie
Ky Vatta is in telch út 'e Vatta-famylje fan 'e planeet Slotter Key, bekend fan harren bedriuw Vatta Enterprises, in grutte ynterstellêre ferfiersûndernimming. As aparteling binnen de famylje hie se in militêre oplieding folge oan 'e militêre akademy fan Slotter Key, ear't se troch omstannichheden dochs by it famyljebedriuw kaam. Grut wie har ferheardens doe't se it slachtoffer waard fan ferskate (mislearre) moardoanslaggen. Letter ûntdiek se dat Vatta Enterprises en de Vatta-famylje oeral it doelwyt wurden wiene fan lyksoartige oanfallen, wêrby't har âlden, har bruorren en in grut part fan 'e rest fan har famylje omkommen wie.
Dêrfoar bliek in grut ferbûn fan piraten ferantwurdlik te wêzen, wêrfan't de leden út lieken te wêzen op 'e oerhearsking fan 'e hiele troch minsken kolonisearre romte. Dat woene se berikke troch it behearskjen fan 'e ynterstellêre hannel en kommunikaasje. Om in ôfskrikwekjend foarbyld foar de oare keapfarders te stellen oer wat der barre koe as dy it tsjin 'e piraten yn 'e kant setten, wie Vatta Enterprises útkeazen. Dat wie dien op oanstean fan 'e piraat Osman Vatta, it swarte skiep fan 'e Vatta's, dy't jierren lyn troch Ky har heit en omke út 'e famylje set wie en dêrfoar op wraak sinde.
Om 'e ynterstellêre kommunikaasje yn 'e hannen te krijen moasten de piraten fierders ek de ûndernimming InterStellar Communications (ISC), dat dêr it monopoalje op hie, op 'e knibbels krije. Sadwaande waard de ynfrastruktuer fan ISC ek doelwyt fan harren oanfallen, wat Ky in bûnsgenoat opsmiet: Rafe Dunbarger, de as klandestyn agint foar ISC operearjende soan fan 'e algemien direkteur fan dat bedriuw. Dyselde reizge werom nei syn thúswrâld Nexus II, dêr't er ûntdiek dat syn âlden en suster ûntfierd wiene yn opdracht fan Lew Parmina, de twadde man fan ISC, dy't mei de piraten ûnder ien tekken skûle. Rafe wist syn famylje te befrijen en mei Parmina ôf te weven, mar syn heit wie der min oan ta en koe syn âlde funksjes net wer opnimme. Dêrom waard Rafe tsjin wil en tank de algemien direkteur fan ISC makke.
Wylst har nicht Stella de lieding oer de restanten fan Vatta Enterprises oernaam, besocht Ky ûnderwilens in ferbûn fan kapers op te setten, dêr't se de piraten mei ferslaan woe. (Kapers binne partikuliere romteskippen dy't har ûnderskiede fan piraten trochdat de kaptein bejeftige is mei in kaperbrief, in offisjeel dokumint dat steld dat hy en syn skip yn opdracht fan in ynternasjonaal erkend regear hannelje.) Ky wie sels, troch tadwaan fan Anders MacRobert, har âlde sersjant-ynstrukteur oan 'e Militêre Akademy, ek bejeftige mei sa'n kaperbrief. Yn 't earstoan krige se dêrby lykwols in soad tsjinwurking fan regearings dy't har motiven net fertrouden. Op 't lêst stie Ky suver op it punt om in oanbod oan te nimmen fan 'e Mackensee Military Assistance Corporation (MMAC), in renomearre bedriuw dat de tsjinsten fan hierlingen oanbea (en dat ek al ferskate kearen striid levere hie tsjin 'e piraten), om dêr wurknimmer te wurden.
Underwilens wist op Ky har thúsplaneet Slotter Key har âldmuoike Grace Lane Vatta, yn 'e mande mei sersjant MacRobert, dy't foar de militêre ynljochtingetsjinst fan Slotter Key bliek te wurkjen, ôf te weven mei de ferrieders yn it regear fan Slotter Key, wêrûnder de presidint sels. Yn it nije regear waard Grace de minister fan Definsje, en yn dy hoedanichheid oardere se alle kapers dy't ûnder de autoriteit fan Slotter Key operearren, om nei Cascadia yn 'e Moscoe Konfederaasje te gean, dêr't se harsels ûnder it befel fan Ky pleatse moasten. Doe't dat nijs har berikte, betanke Ky de MMAC freonlik foar harren oanbod en sette ôf nei Cascadia.
Ynhâld
As Ky by Cascadia arrivearret, nimt se dêr it befel op oer de 37 kaperskippen dy't ûnder de flagge fan Slotter Key operearje, wylst ek de Moscoe Konfederaasje in stikmannich skippen bydraacht. Ky hat no in float fan krapoan fyftich romteskippen, al binne de measten dêrfan omboude keapfarders, dy't lang de kapasiteiten net hawwe fan wiere oarlochsskippen. Om't se beseft dat Turek itselde probleem hawwe moat, lit se by grutte skipswerven ynformearje oft immen dêr yn 'e lêste trije jier ek in grut tal oarlochsskippen besteld hat. It docht bliken dat de needlijende skipswerven fan it planetestelsel Moray yndie sa'n opdracht út fertochte hoeke oannommen hawwe, en dat de sechstich bestelde swiere krusers frijwol klear binne. Hoewol't der in oanbetelling dien is foar de bou fan 'e skippen, fermoedet Ky dat Turek se stelle wol as se klear binne; hy is úteinlik in piraat. Sadwaande set Ky sa fluch mooglik mei har nije float ôf nei Moray om Turek foar te wêzen en de oarlochsskippen út syn hannen te hâlden.
As Ky by Moray oankomt, is dêr al in romteslach oan 'e gong tusken Turek syn piraten en de marine fan Moray. Ky smyt har float yn 'e striid en kin dêrmei Turek ferdriuwe, mar net foar't dy likernôch in trêdepart fan 'e nije skippen wit te stellen, wylst in oar trêdepart yn 'e striid ferneatige wurdt. By de efterfolging fan 'e útnaaiende piraten rint Ky har skip, de Vanguard, op in stikmannich minen dy't troch Turek-en-dy útsmiten binne. It skip ûntploft en de hiele bemanning komt om, útsein Ky sels en dejingen dy't mei har yn it swier bepânsere kommandosintrum sieten, dat yn Cascadia yn it rom fan it skip ynboud wie. Neitiid hat Ky lêst fan psychologyske swierrichheden troch oerlibbingsskuld en dêropta hat se it ferlies fan har famylje nea goed ferwurke. Hja lit har úteinlik beprate om har opnimme te litten yn in medyske klinyk op Moray dy't spesjalisearre is soksoarte gefallen.
Yn 'e likernôch twa wiken dat Ky dêr ûnder behanneling stiet, wurdt it trêdepart fan 'e nije oarlochsskippen dat beholden bleaun is, ôfboud en dêrnei oerdroegen oan Ky har Romte Ferdigenings Macht. As se mentaal oplape út it sikehûs ûntslein wurdt, nimt se ien fan dy skippen sels yn besit, en neamt dat de Vanguard II. De bemanning bestiet út in miks fan lju út Slotter Key, de Moscoe Konfederaasje en Moray. Se beslút it feit dat sysels de ferneatiging fan 'e earst Vanguard oerlibbe hat, geheim te hâlden, om Turek dêrmei te mislieden. Yn 'e tuskentiid hat har âldmuoike Grace it regear fan Slotter Key safier krigen dat dy no ree is om ek de reguliere marine fan Slotter Key út te stjoeren en ûnder Ky har befel te pleatsen.
Underwilens hat Rafe Dunbarger, de algemien direkteur fan ISC, ûntdutsen dat er fereale rekke is op Ky. Dat pleatst him yn in drege posysje, mei't der troch de freonskiplike bannen dy't de ferrieder Lew Parmina mei de Vatta's ûnderhold, yn 'e top fan ISC en yn it regear fan Nexus II, de thúsplaneet fan ISC, in protte wantrouwen tsjin 'e hiele Vatta-famylje bestiet. Dat wie ek de reden dat Nexus en ISC, dat oars tradisjonele bûnsgenoaten fan 'e Moscoe Konfederaasje binne, foarôfgeande oan Ky har ôfreis nei Moray besletten hiene om net gear te wurkjen mei Ky har Romte Ferdigenings Macht. No docht lykwols bliken dat Nexus II, dat troch it haadkantoar fan ISC dêre it mulpunt fan it ynterstellêre kommunikaasjenetwurk is, it folgjende doelwyt fan Turek en syn piraten wêze sil.
Rafe hie nei syn oanstelling as algemien direkteur fan ISC al rillegau ûntdutsen dat de eigen float fan ISC troch gebrek oan ûnderhâld, trening en finansiering eins in papierren tiger wie, dy't inkeld troch in op histoaryske feiten basearre reputaasje fan ûnoerwinlikens oerein holden waard. It regear fan Nexus hie foar de ferdigening fan it eigen planetestelsel altyd fertroud op 'e float fan ISC, en no komt Rafe derefter dat der troch in miks fan korrupsje, ynkompetinsje en ferrie noch altyd gjin stappen ûndernommen binne om dy sitewaasje te korrizjearjen. As gefolch moat er no, nettsjinsteande gebrek oan tiid, materieel en jild, eat betinke om Turek dochs tsjin te hâlden.
As ien fan Ky har kapteins, de ûnferskrokken Teddy Ransome, dy't Turek fan Moray ôf folge is, de basis fan 'e piraten ûntdekt, arrivearret Ky dêr krekt acht oeren te let om Turek yn 'e hoale fan 'e liuw oer it mad te kommen. Ransome hat út 'e kommunikaasje tusken de ûnderskate pirateskippen opmakke dat de piratefloat, dy't ta skrik fan Ky út likernôch trijehûndert skippen bestiet, ôfset is nei Nexus II. Ky set daliks de efterfolging yn. As se by Nexus oankomt, is de striid dêr al yn folle gong. De bêste skippen dy't Rafe byinoar skraabje kinnen hat út 'e floaten fan ISC en Nexus foarmje in lytse mar goed funksjonearjende ferdigeningsmacht, wylst er alle totaal ferâldere skippen sûnder bemanning oan board op ôfstân bestjoere lit, sadat de piraten munysje fergrieme om dy skippen út te skeakeljen.
Ky smyt har float daliks yn 'e striid, mar moat it dêrby opnimme tsjin in oermacht. It tij keart as de troch har âldmuoike Grace stjoerde marine fan Slotter Key arrivearret, koarte tiid letter folge troch in kontingint fan 'e marine fan 'e Moscoe Konfederaasje en in hierlingefloat fan 'e MMAC. In diel fan 'e piraten naait dan út, mar Turek syn skip hat by in heldhaftige oanfal troch de marine fan Nexus skea oan 'e oandriuwing oprûn, en kin net fuortkomme. Syn twadde kar is om him mei syn skip yn 'e planeet Nexus II te boarjen, mar Ky is him te fluch ôf en syn skip wurdt opblaasd troch in kanonnade fan 'e Vanguard II en ferskate oare Alliëarde skippen. As de dea fan Gammis Turek bekend wurdt, slane de piraten oeral op 'e flecht. Mar hoewol't de oerwinning behelle is, hawwe Turek syn dieden foargoed de galaktyske hannel en ynterstellêre diplomatike relaasjes feroare. Victory Conditions einiget as Ky en Rafe einlings en te'n lêsten de gelegenheid krije en jou harren oer oan 'e gefoelens dy't se foarinoar koesterje.
Oyten (gemeente)
Ynwenners it doarp
(30 juny 2016)
Buorgemeenten
De dielsteat Bremen leit bewesten, de flekke Ottersberg benoarden en beëasten en de stêd Achim besuden Oyten.
Namme
De histoaryske feriening fan Oyten giet derfan út dat de foarm Oyten fan oarsprong út it Frysk komt, mar de foarm is yn it Frysk net te efterheljen dat hy liket earder út it Nedersaksysk te kommen. De namme soe krekt as it stedsdiel Oythe yn Vechta, de stêd Friesoythe en ek it dêrnjonken lizzende Altenoythe in oantsjutting wêze foar in “hichte by wetter” of in geast. Oyten leit op in geastrêch fan ienentweintich meter hichte dy’t hjir njonken de rivier de Weser leit. De nammekundige Jürgen Udolph ûntduts, dat yn it jier 1189 de namme "Oita" brûkt waard. Foar 1204 fûn er "Oythe" en oan it begjin 14e iuw wie der sprake fan "Oiten".
Iere bewenners
Yn Wischbruch, oan de igge fan it eardere streamke de Eyter, waarden by in buorkerij urnen fûn. Dêr lei tusken de “Lindenstraße” en de buorskip in urnehôf út de foar-Romeinske tiid fan 700 f. Kr. oant it begjin fan de jiertelling.
Tsjerke
thumb|260px|Tsjerke fan it doarp Oyten De Evangelyske Sint-Petritsjerke yn it doarp Oyten is in bakstiennen gebou út 1861. De krúsfoarmige Sealtsjerke hat in polygonale apsis en oan de westkant in toer. Troch de pylders ûnder de kreaken wurdt it langhûs fan binnen yn trije skippen dield, mei dêr oerhinne ien houten souder. De âlde kleurstelling fan de romte waard yn 1986/87 wersteld; troch ferve pylders en ribben krige de apsis lidden. Bysûnder is de troch Carl Vinnen út Düsseldorf makke alterskildering fan 1880.
Wahpeton Dakota Naasje
De Wahpeton Dakota Naasje (Ingelsk: Wahpeton Dakota Nation; Eastlik Dakota: Waȟpéthuŋwaŋ Dakhóta Oyáte, útspr.: [waχ'pe:tʰũwã da'kʰo:ta o'ja:te]) is in Yndiaanske stamme-organisaasje yn Kanada, mei in eigen reservaat yn it suden fan 'e provinsje Saskatchewan. De stamme wurdt ek wol de Wahpeton Dakota Earste Naasje (Wahpeton Dakota First Nation) neamd, en hiet oarspronklik de Round Plains Earste Naasje (Round Plains First Nation). ("Earste naasje" is in Kanadeeske oantsjutting foar in Yndianestam of -troep.) De Wahpeton Dakota Naasje waard as offisjele stamme-organisaasje oprjochte yn 1878, en hie neffens gegegevens út 2006 428 leden. It haadkertier is fêstige yn Prince Albert, yn Saskatchewan. De leden fan 'e Wahpeton Dakota Naasje besteane út etnyske Sû (Sioux), nammentlik Eastlike Dakota fan 'e Wahpeton-stamme, al hat der yn 'e tweintichste iuw in protte ferminging west mei de oanbuorjende Kry (Cree).
Reservaat
De Wahpeton Dakota Naasje hat in eigen reservaat, te witten: it Wahpeton Dakota Reservaat (Wahpeton Dakota Reserve), dat foarhinne it Round Plains Reservaat (Round Plains Reserve) hiet. It hat in oerflak fan 15½ km², en fan 'e krapoan 430 stamleden wennen der yn 2006 270. De wichtichste delsetting yn it reservaat is sitewearre op 53°26′09″ noarderbreedte by 105°88′01″ westerlingte. De lju fan 'e Wahpeton Dakota Naasje beskreppe harren bestean oer it algemien as lânbouwers, feehâlders en deihierarbeiders, mar steane ek bekend as knaphandige houtfikers.
De stamme hat û.m. syn eigen brânwacht en in eigen legere skoalle (de Wahpeton Elementary School), dêr't de Dakota-taal, -muzyk, -sang en -dûns in yntegraal ûnderdiel fan 'e learstof foarmje. Fierders is de organisaasje foar in diel eigner fan 'e Prince Albert Development Corporation (in ûntwikkelingsmaatskippij), de Prince Albert Inn (in herberge), de South Hill Health Clinic (in klinyk) en it Northern Lights Casino (in kasino). Mei de Meadow Lake Stammeried en de Peter Ballantyne Kry Naasje hawwe se ek trije Super 8-motels yn besit. Simmerdeis hâldt de stamme in wiid ferneamde powwow (folksgearkomste), dêr't ynternasjonaal bekende sjongers en dûnsers optrede. De Wahpeton Dakota Naasje heart ta de Federaasje fan Yndiaanske Naasjes fan Saskatchewan, in yntertribaal gearwurkingsferbân.
Skiednis
De Wahpeton Dakota Naasje is ien fan acht lytse Sû-stammen yn súdlik Saskatchewan en Manitoba, dy't dêr oan 'e ein fan 'e Dakota-Oarloch fan 1862 fêstige binne troch almeast Eastlike Dakota, nei harren flecht út 'e Amerikaanske steat Minnesota wei. It Kanadeeske regear erkent dizze "earste naasjes" en hat oan harren reservaten tawiisd, mar hâldt út dat se eins Amerikaanske flechtlingen binne, dy't inkeld yn Kanada tahâlde om't de Kroan sa freonlik is om dat ta te stean. Neffens dy riddenearring kinne de Sû yn Kanada dus gjin lânrjochten jilde litte. De Sû-stammen, oan 'e oare kant, hawwe lânkaarten en offisjele dokuminten fan foàr de kolonisaasje fan súdlik Saskatchewan en Manitoba, dêr't út blike soe dat dy krite doe wol deeglik ta harren wengebiet hearde. Dit is in juridysk toulûken dat al geande is sûnt de 1870-er jierren en dêr't mei koarten grif ek gjin ein oan komme sil.
RTL 4
RTL 4 (Radio Télévision Luxembourg 4) is in kommersjele Nederlânsktalige Lúksemboarchske telefyzjestjoerder dy't sûnt 1989 op 'e Nederlânske telefyzje útstjoert. Wat merkoandiel oanbelanget stiet RTL 4 al inkelde jierren op in twadde plak, nei NPO 1.
RTL 4 falt ûnder RTL Nederlân (earder RTL en Holland Media Groep), tegearre mei RTL 5, RTL 7, RTL 8 en RTL Z.
Hideo Shinojima
(21 jannewaris 1910 - 11 febrewaris 1975) wie in Japansk fuotballer.
Tadao Takayama
(24 juny 1904 - 1 july 1980) wie in Japansk fuotballer.
Luna Rival
Luna Rival, echte namme ûnbekend (Dijon, 24 jannewaris 1997), is in Frânsk neakenmodel en pornografysk aktrise, dy't yn it ferline ek wol gebrûk makke hat fan 'e artystenamme Luna Loup (loup is Frânsk foar "wolf"). Hja sette yn 2015 útein mei in wurkpaad yn pornoyndustry en wurke sûnt sawol yn Jeropa as yn 'e Feriene Steaten. Rival hat har spesjalisearre yn 'e lolitapornografy.
Libben en karriêre
Rival waard yn 1997 berne yn Dijon, de haadstêd fan 'e Frânske regio Boergonje. Nei't se de middelbere skoalle ôfmakke hie, woe se earst in horeka-oplieding dwaan, mar troch har fassinaasje foar it medium fan 'e fotografy rekke se al ier behelle yn 'e seksyndustry. Fuort nei't se achttjin jier, en dêrmei mearderjierrich, wurden wie, sette Rival yn 2015 útein mei in wurkpaad as webcamgirl.
Oan 'e ein fan augustus 2015 makke Rival har debút as pornoaktrise, mei in rol yn 'e pornografyske film French Bukkake 2, wêrfoar't se de skûlnamme Luna Loup brûkte. Se liet har ynskriuwe by Brillbabes, it grutste pornografyske ympressariaat fan Jeropa, dat fêstige is yn 'e Hongaarske haadstêd Boedapest. Rival lei har ta op it sjenre fan 'e lolitapornografy, en wûn dêrmei yn har heitelân Frankryk al rillegau in beskate populariteit. Neffens de Internet Adult Film Database (IAFD) hie Rival begjin 2019 yn mear as 130 films spile, al moat dêrby oantekene wurde dat de IAFD in Amerikaansk-oriïntearre database is, dêr't inkeld bûtenlânske produksjes yn opnommen wurde ynsafier't dy yn 'e Feriene Steaten útbrocht binne. It wiere tal films dêr't Rival yn spile hat, sil sadwaande nei alle gedachten heger lizze.
Hja hat fral wurke foar Jeropeeske filmstudio's, lykas it Frânske Vidéo Marc Dorcel, it Britske Killergram en it Sweedske Private. Fierders hat se yn 'e Feriene Steaten yn 't spier west foar studio's as Hustler Video, Evil Angel, Third Degree Films, Jules Jordan Video en Devil's Film, en foar pornografyske websiden as Reality Kings en Kink.com. Under har karriêre hat Rival gearwurke mei kollega-aktrises as Tiffany Doll, Arwen Gold en Henessy, en mei manlike tsjinspilers as Mike Adriano, Bill Bailey, Marco Banderas, Danny D, Erik Everhard, Richard Langin, David Perry en Rocco Siffredi.
Yn 2017 makke Rival foar it earst in crossover nei de mainstream-filmyndustry, mei in rol yn 'e Britske horrorfilm Outbreak of the Dead.
Lichemsskaaimerken
Luna Rival is blank, mei brune eagen en brún hier. Neffens har offisjele opjefte is se 1.55 m lang, mei in gewicht fan 45 kg, en in natuerlike kupmaat 32A. Behalven de wenstige gatsjes troch de earlellen hat se ek in tongpiercing, in nâlpiercing en in piercing troch har lofterspien. Tatoeaazjes hat se lykwols net.
Fox News
Fox News, offisjeel Fox News Channel, ôfkoarte ta FNC en ornaris bekend as Fox, is in Amerikaanske Ingelsktalige multynasjonale konservative nijsstjoerder, dy't útstjoerd oer de keabeltillefyzje en syn haadkertier yn New York hat. Hy is eigendom fan Fox News Media, dat op syn bar eigendom is fan de Fox Corporation. De stjoerder stjoert benammen fan syn studio oan 1211 Avenue of the Americas yn Midtown Manhattan út. Fox News wurdt ûntfongen yn 86 lannen en gebietsdielen.
De stjoerder waard stifte troch de Australyske mediamagnaat Rupert Murdoch en wie ornearre foar in konservatyf publyk. De konservatyf Roger Ailes waard algemien direkteur. De stjoerder sette útein op 7 oktober 1996 en waard ûntfongen troch 17 miljoen keabelklanten. Oan de ein fan de 1990-er jierren en de 2000-er jierren woeks Fox News út ta it grutste nijsnetwurk yn de Feriene Steaten. Yn 2019 hie it in trochsneed 2,5 miljoen sjoggers. Hjoed-de-dei is Rupert Murdoch de útfierend direkteur en Suzanne Scott de algemien direkteur.
Fox News wurdt sjoen as in rjochtse stjoerder dy't ferslach docht yn de geunst fan de Republikeinske Partij, syn politisy en de konservative beweging yn de Feriene Steaten, wylst it him negatyf útlit oer de Demokratyske Partij en progressive politisy. Fox News seit dat syn ferslachjouwing neutraal is en ûnôfhinklik fan de politike kommentatoaren is. Eardere wurknimmers hawwe lykwols oanjûn dat it nijsferslach ferdraaid waard yn de geunst fan de konservativen. Yn it tiidrek fan it regear fan presidint Donald Trump waard der waarnommen dat Fox News as in "sprekbuis" en "propaganda" foar it regear fan Trump tsjinne, en gelearden fûnen dat de stjoerder op in soarte fan steatsstjoerder like.
Skiednis
thumb|De studio's fan Fox News yn New York (2009) thumb|Lannen dêr't Fox News ûntfongen wurdt Yn maaie 1985 kocht News Corporation, it bedriuw fan 'e Australyske mediamagnaat Rupert Murdoch, in belang fan 50% yn TCF Holdings, de doetiidske memme-ûndernimming fan 'e Amerikaanske filmstudio 20th Century Fox. Tagelyk skafte News Corporation foar de priis fan krapoan $2,6 miljard ek tillefyzjestasjons oan, dy't oant dy tiid ûnôfhinklik west hiene, yn seis Amerikaanske stêden: Chicago, Dallas, Houston, Los Angeles, New York en Washington, D.C.. Mei dy oankeapen en troch yn 'e rest fan 'e Feriene Steaten gebrûk te meitsjen fan "affiliates", in Amerikaanske term foar lokale tillefyzjestasjons dy't in formeel gearwurkingsferbân mei in grutter lanlik tillefyzjenetwurk hawwe, rjochte TCF Holdings op 9 oktober 1986 de Fox Broadcasting Company op. It wie de bedoeling Fox as fjirde netwurk operearje te litten yn in merk dy't doedestiden folslein behearske waard troch de "Grutte Trije" nasjonale tillefyzjenetwurken: ABC, CBS en NBC.
Foar it stiftsjen fan Fox News krige Murdoch ûnderfining, doe't de dochterûndernimming fan News Corporation, British Sky Broadcasting, mei de earste nijsstjoerder fan Jeropa dy't 24 oeren de dei útstjoert, Sky News, yn 1989 úteinsette. Mei it sukses fan syn fjirde netwurk yn de Feriene Steaten en de ûnderfining dy't er krigen hat mei Sky News, makke Murdoch op 31 jannewaris 1996 buorkundich dat News Corporation mei in nijsstjoerder dy't 24 oeren de dei útstjoert oer de keabel en satellyt yn de Feriene Steaten.
Yn febrewaris 1996 waard Roger Ailes, dy't earder in polityk strateech fan de Republikeinske Partij en direkteur fan NBC wie, troch Murdoch frege om mei Fox News út ein te setten. Dêrmei einige Ailes syn posysje by keabelstjoerder America's Talking, no MSNBC.
Doe't de stjoerder op 7 oktober 1996 úteinsette, koene 17 miljoen húshâldens de stjoerder ûntfange, mar it waard lykwols noch net yn de twa grutste mediamerken fan de Feriene Steaten, New York en Los Angeles, ûntfongen. Nijsberjochten waarden oer de hiele dei hinne útstjoerd, dy't út segminten fan 20 minuten, lykas Fox on Crime en Fox on Politics, bestiene dy't elts ien ûnderwerp behannelen. Ek waarden der gasten útnoege yn de programma's. It haadprogramma wie The Schneider Report mei Mike Schneider, dy't it nijs fluch foarlêsde. Jûns waarden der opinyprogramma's útstjoerd, sa as The O'Reilly Report, letter The O'Reilly Factor, mei Bill O'Reilly, The Crier Report, mei Catherine Crier, en Hannity & Colmes mei Sean Hannity en Alan Colmes.
Fan it begjin ôf oan hat FNC de neidruk lein op in fisuële presintaasje. It byld moast der kleurryk útsjen en it omtinken fan de sjogger lûke. Sa koe de sjogger sels sûnder lûd sjen wat de wichtichste punten wiene dêr't oer praat waarden. Fox News begûn ek mei de Fox News Alert, dêr't reguliere programma's ûnderbrutsen waarden, wannear't der breaking news wie.
Om syn ûntfangst troch keabelbedriuwen te ferhastigjen bea Fox News sokke bedriuwen $ 11 de klant oan. Dat wie yn tsjinstelling wat der ornaris dien waard, dêr't keabelbedriuwen stjoerders betellen. Doe't Time Warner Ted Turner syn Turner Broadcasting System (TBS) kocht, ferplichte in federaal meitingrjochtbeslút harren, njonken harren eigen nijsstjoerder CNN, in twadde nijsstjoerder yn harren oanbieding te nimmen. Time Warner keas MSNBC as in twadde stjoerder, ta argewaasje fan Fox News. Dy miende dat it it meitingrjochtbeslút oertrêde. Om harren haadkantoar en studio yn New York te hâlden, frege News Corporation de help fan de republikeinske boargemaster Rudy Giuliani en syn gemeentebestjoer om druk op Time Warner, dy't ien fan de twa keabeleksploitanten yn de stêd wie, út te oefenjen om Fox News yn de stêd útstjoere te litten. It gemeentebestjoer oefene druk út op Time Warner om Fox News op te nimmen of oars waarden der besluten makke dy't ynfloed hiene op dochterûndernimmings fan Time Warner dy't yn de stêd útstjoere.
By de oanslaggen op 11 septimber 2001 wie Fox News de earste nijsstjoerder dy't gebrûk makke fan in rinnende nijsbalke ûnder oan op it byld. Sa kinne sjoggers by bliuwe en ekstra nijs ûntfange, sels as der gjin útstjoertiid oan jûn waard. Dy nijsbalke waard tige populêr en is dan neitiids ek net fan it byld ferdwûn.
Fox News wurdt hjoed-de-dei yn likernôch 85 miljoen Amerikaanske húshâldens ûntfongen en wurdt deistich besjoen troch in trochsneed fan 2 miljoen sjoggers. Neffens it Amerikaanske ûndersyksburo Nielsen ratings waard Fox News yn maaie 2010 de nijsstjoerder dy't it meast besjoen waard yn de Feriene Steaten, foar MSNBC en CNN, dy't respektivelik op de twadde en tredde plak kamen.
Fan 2015 ôf waard Fox News de keabelstjoerder yn it algemien dy't it meast besjoen waard, mei yn 2019 in trochsneed fan 1,4 miljoen sjoggers, en yn de haadstjoertiid (8 oant 11 oere jûns) 2,5 miljoen sjoggers, mei as útsjitter it programma Hannity mei 3,3 miljoen sjoggers. Konkurrinten MSNBC en CNN hiene respektivelik yn de haadstjoertiid mar 1,3 en 0,65 miljoen sjoggers.
Politike kleur
De ferslachjouwing by Fox News wurdt beskreaun as geunstich foar de Republikeinske Partij, republikeinske politisy en de konservative beweging yn de Feriene Steaten, wylst de Demokratyske Partij en progressive politisy yn in negatyf deiljocht set wurde. Benammen de regearen fan presidinten George W. Bush en Donald Trump waarden ophimele wylst dy fan Bill Clinton en Barack Obama algeduerigen ôfkreake waarden. Kritisy hawwe warskôge dat Fox News it nijs yn it algemien skeine kin. Lju fan Fox News hawwe oanjûn dat it nijsferslach ûnôfhinklik operearret fan syn opiny en kommentaarprogramma's, wylst âld-wurklju sein hiene dat Fox News it nijsferslach ferdraaid ta de geunst fan konservativen. Yn it tiidrek fan it regear fan Donald Trump waard der waarnommen dat Fox News suver as in "sprekbuis" en "propaganda" foar Trump tsjinne, dêr't ien presidintlike gelearde fan sein hie: "Wy binne no it tichtste by steatstillefyzje ea oankommen".
Doe't de Fairness Doctrine, dêr't omroppers by ferplichte waarden om alle kanten fan in kontroversjeel ûnderwerp te beljochtsjen, yn 1987 opheft waard, hoegden omroppers net mear objektyf te wêzen. Dat wurke benammen ta foardiel fan konservative media. Konservatyf kommentator Rush Limbaugh, dy't regelmjittich op Fox News ferskynde, sette yn 1988 mei syn radiopraatprogramma útein, dêr't er allegear gearspanningsteoryen de loft ynsmiet. Doe't Fox News yn 1996 úteinsette, folgen der mear kommentatoaren dy't dat ek diene.
Tillefyzje
thumb|Nijsromte yn de studio fan Fox News Fox News hat in ferkaat oan programma's, dy't oant 15 oere de dei streekrjocht útstjoere, njonken programma's ornearre foar de Fox Broadcasting Company. De measte programma's wurde útstjoerd fan de haadkertier oan 1211 Avenue of the Americas yn New York ôf, yn syn studio oan Sixth Avenue yn de westwjuk fan Rockefeller Center, dy't syn haadkertier dielt mei susterstjoerder Fox Business Network. Fox News hat acht studio's yn syn haadkertier yn New York dy't brûkt wurde fan syn programma's en dy fan Fox Business Network: Studio B, foar Fox Business; Studio D, dy't romte foar publyk hat en dêr't de Greg Gutfeld Show en Fox & Friends First útstjoerd wurde; Studio F, dêr't The Story with Martha MacCallum, The Five, America's Election Headquarters, Outnumbered, Outnumbered Overtime, America's News HQ en Justice with Judge Jeanine útstjoerd wurde; Studio G, dêrt' programma's fan Fox Business útstjoerd wurde; Studio H of Fox News Deck, dêr't Shepard Smith Reporting en wichtich nijs (breaking news) fan útstjoerd wurde; Studio J, dêr't America's Newsroom en Hannity útstjoerd wurde.