cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Eva Angelina
Priveelibben
Angelina wie fan 2007 oant 2009 troud] mei kollega-pornoakteur Danny Mountain. Hja hawwe in dochter, Silvi Mountain, dy't berne is op 8 desimber 2008. Neitiid hat Angelina noch in twadde kear troud west, mar ek dat houlik einige yn in skieding.
Saint-Germain-la-Blanche-Herbe
Saint-Germain-la-Blanche-Herbe is in Frânske gemeente yn it departemint Calvados yn de regio Normandje. De gemeente falt ûnder it arrondissemint Caen. De ynwenners neame harrensels Saint-Germainois(es).
Geografy
Saint-Germain-la-Blanche-Herbe grinzget oan Caen. De bourg (it doarp) leit súdeastlik yn de gemeente en likernôch 4 kilometer westlik fan it sintrum fan de stêd. Saint-Germain-la-Blanche-Herbe grinzget fuort oan de bebouwing fan Caen. Noardwestlik leit yn in fierder agrarysk gebiet de útbuorren Franqueville en noardlik leit it likernôch 100 hektare grutte gebiet, dêr't in eardere premonstratinzerske abdij stiet.
Eva Angelina
Lichemsskaaimerken
Eva Angelina hat brune eagen en lang brún hier mei gauris ien of mear lokken mei oare (ferve) kleuren dertrochhinne, benammen felread of blau. Neffens har offisjele opjefte is se 1.60 m lang, mei in gewicht fan 54 kg. Hja hat kupmaat 34D, dêr't se in boarstfergruttingsoperaasje foar ûndergien hat. Behalven yn har earlellen hat se piercings troch har beide spiennen, har nâle, har rjochternoaswjuk en har lofterwynbrau. Teffens hat se ferskate tatoeaazjes, wêrûnder in ûnderrêchtatoeaazje; in half-sleeve mei in grutte skedel op har rjochterboppe-earm; in hertsje mei duvelhoarnen boppe har lofterboarst; de tekst "nimmen is perfekt oant jin op dyjinge fereale wurde" yn it Gryksk op har lofterside, de namme "Sylvi" op har lofterpols; en de tekst "take me / or not" oan 'e binnenkant fan har rjochterpols en "as I am / at all" oan 'e binnenkant fan har lofterpols.
Cees Fasseur
thumb|Cees Fasseur Foto: Evertjan Hannivoort Cornelis (Cees) Fasseur (Balikpapan, earder Nederlânsk-Ynje, 11 desimber 1938 - Leien, 13 maart 2016) wie in Nederlânsksk histoarikus en jurist.
Fasseur hat in ferskaat oan publikaasjes op syn namme brocht oer de skiednis fan Nederlânsk-Ynje en is fral ferneamd wurden fan syn biografy oer Keninginne Wilhelmina.
Sû-Oarloggen
De Sû-Oarloggen of Sioux-Oarloggen wiene in rige wapene en bytiden tige bloedige konflikten tusken de Feriene Steaten en ferskate subgroepen (en bûnsgenoaten) fan 'e Sû (Sioux), in lânseigen Yndiaansk folk fan it noardlike part fan 'e Grutte Flakten fan Noard-Amearika. De ierste fan dizze oarloggen briek út yn 1854, en de lêste einige yn 1891. De ynset wie de kolonisaasje troch de Amerikanen fan it wengebiet fan 'e Sû, en it einresultaat wie de definitive en folsleine ûnderwerping fan 'e Yndianen en harren opsluting yn reservaten.
De Earste Sû-Oarloch
De Earste Sû-Oarloch begûn yn 1854 nei't in Minnikonzjû-kriger yn Nebraska in ko stellen hie fan in mormoanske karafaan op trochreis nei it Westen. Doe't in ôfdieling kavalery fan it Amerikaanske Leger nei in grut doarp fan 'e Sû ried om ferhaal te heljen, laten de nûmerike oermacht fan 'e Yndianen en de senuweftigens fan 'e soldaten ta in sjitpartij dy't útrûn op it saneamde Grattan-bloedbad, wêrby't 29 fan 'e 31 leden fan 'e kavalery-ienheid omkamen. De folgjende twa jier waarden der oer en wer oanfallen dien.
De Dakota-Oarloch fan 1962
De Dakota-Oarloch fan 1862, soms ek wol de Oarloch fan Lytse Krie (Little Crow's War) neamd, wie in wapene konflikt yn 'e simmer en it neijier fan 1862, tusken de Feriene Steaten en in diel fan 'e Eastlike Dakota yn it súdwesten fan 'e steat Minnesota. It wie eins gjin oarloch, mar in út need berne opstân, dy't oan tusken de 530 en 880 Amerikanen en 150 Dakota it libben koste, en einige mei de massale eksekúsje troch ophinging fan 38 Dakota-lieders.
De Strafekspedysje tsjin de Sû (1863)
Guon fan 'e Dakota-krigers hiene har net oerjûn, mar ynstee út eigen beweging de wyk nommen nei it Dakota-territoarium, dêr't se har by de troep fan Reade Mûtse joegen, in beruchte kriichslieder fan 'e Wahpekûte-substamme fan 'e Eastlike Dakota, dy't al earder út Minnesota ferdreaun wie. Amerikaanske troepen hjitfolgen har dêrhinne en fersloegen de Dakota en harren westliker libjende sibben, de Lakota, yn 'e simmer fan 1863 yn fjouwer fjildslaggen by Big Mound, Dead Buffalo Lake, Stony Lake en Whitestone Hill.
De Kolorado-oarloch
De Kolorado-oarloch wie in konflikt yn Kolorado dat benammen útfochten waard tusken de Feriene Steaten oan 'e iene kant en de Sjajinnen en Arapaho oan 'e oare kant. Noardlik fan 'e rivier de Platte waarden dy lêsten lykwols sterk stipe troch de Lakota, wylst se yn súdlik Kolorado help krigen fan 'e Kajowa en de Komantsjen (en yn mindere mjitte de Flakte-Apachen). De oarloch begûn yn 1864 mei in ferriedlik oanfal troch de territoriale milysje fan Kolorado op it winterkamp fan it Súdlik Sjajinske opperhaad Swarte Tsjettel, dy't bekend kaam te stean as it Bloedbad fan Sand Creek. Dat barren sette de Sjajinnen en harren bûnsgenoaten oan ta aksje tsjin 'e blanke kolonisten yn Kolorado. Hoewol't dizze oarloch oant 1868 trochgie, wiene de Lakota benammen belutsen by de oerwinning yn 'e Slach by Julesburg, begjin 1865, en lytsere oan- en oerfallen yn 'e krite by de Platte lâns.
De Ekspedysje nei de Powderrivier
De Ekspedysje nei de Powderrivier wie in Amerikaanske strafekspedysje tsjin 'e Lakota, Noardlike Sjajinnen en Noardlike Arapaho yn it gebiet fan 'e Powderrivier fan súdlik Montana. Hjirby teagen trije grutte legerkolonnes dy krite binne, mar dy wiene te traach en loch om 'e Yndianen ta in iepen fjildslach te twingen, en de meagere súkseskes dy't behelle waarden, wiene eins folslein ta te skriuwen oan 'e ynset fan Yndiaanske ferkenners.
Grutte Priis Formule 1 fan Japan 2007
Utslaggen fan de Grutte Priis Formule 1 fan Japan 2007 yn Oyama op 30 septimber 2007. It wie de fyftjinde race fan 17 races fan de Formule 1 yn 2007. Hy waard op de Fuji Speedway hâlden. De race waard hâlden oer 67 omgongen, op it 4,6 km lange sirkwy foar in raceôfstân fan 306 kilometer.
Sû-Oarloggen
De Yellowstone-ekspedysje
De Yellowstone-ekspedysje wie in militêre ekspedysje fan it Amerikaanske Leger yn 1873 yn 'e Dakota's en Montana, mei as doel om in gaadlike rûte te sykjen foar de oanlis fan it spoar fan 'e Northern Pacific Railroad by de rivier de Yellowstone lâns. De ekspedysje stie ûnder befel fan kolonel David S. Stanley, dy't luitenant-kolonel George Armstrong Custer as ûnderbefelhawwer hie. Yn it begjin waard de ekspedysje teheistere troch min waar, mar ienris oankommen by de Yellowstone foarmen de Lakota in grutter probleem. Der fûnen twa wapene konfrontaasjes plak, wêrby't de Amerikanen beide kearen de oerwinning behellen.
De Ekspedysje nei de Black Hills
De Ekspedysje nei de Black Hills of de Black Hills-ekspedysje wie in militêre ekspedysje fan it Amerikaanske Leger yn 1874 nei de Black Hills fan súdwestlik Dakota, dy't as ûnderdiel fan 'e Sû-Oarloggen beskôge wurde kin, hoewol't der net by fochten waard. It doel wie om 'e Black Hills te ferkennen en de mooglike oanwêzigens fan weardefolle mineralen lykas goud te ûndersykjen, in misje dy't útfierd waard troch it Amerikaanske 7e Kavaleryrezjimint, ûnder befel fan luitenant-kolonel George Armstrong Custer. Doe't der yndie goud fûn waard yn 'e Black Hills, in gebiet dat hillich wie foar de Lakota, joech dat oanlieding ta de Goudkoarts fan de Black Hills, dy't op syn beurt wer late ta de Grutte Sû-Oarloch fan 1876.
De Grutte Sû-Oarloch fan 1876
De Grutte Sû-Oarloch fan 1876, ek wol de Black Hills-oarloch neamd, briek út doe't blanke goudsikers it lân fan 'e Lakota yn 'e Black Hills binnenkrongen nei't dêr yn 1874 goud fûn wie, en de Amerikaanske oerheid wegere om dêrtsjin fanwegen te kommen. Dêrmei brieken de Amerikanen it twadde Ferdrach fan Fort Laramie, út 1868, wêrby't se dat gebiet 'foar ivich' oan 'e Lakota ôfstien hiene. Tradisjoneel hawwe Amerikaanske histoarisy en militêren de klam lein op 'e striid tsjin 'e Lakota, mar guon Yndiaanske saakkundigen binne fan betinken dat it wiere doelwyt fan 'e Amerikanen yn 'e Grutte Sû-Oarloch net de Sû wiene, mar harren bûnsgenoaten, de Noardlike Sjajinnen.
Fan 'e withoefolle slaggen, gefjochten en skermutselings út dizze oarloch is de Slach oan de Little Bighorn, fan ein juny 1876, it bekendst wurden, dêr't de Lakota, Sjajinnen en guon Arapaho it Amerikaanske 7e Kavaleryrezjimint fan luitenant-kolonel George Armstrong Custer foar in grut diel útrûgen. Nettsjinsteande dy grutte oerwinning foar de Yndianen, moasten se úteinlik yn 'e rin fan 1877 belies jaan doe't de Amerikanen alles op alles setten om 'e skande fan harren nederlaach oan 'e Little Bighorn út te wiskjen. Sadwaande einige de oarloch yn 'e definitive nederlaach fan 'e Flakte-Yndianen.
De Geastedûnsoarloch
De Geastedûnsoarloch wie in wapene konflikt yn desimber 1890 en jannewaris 1891 tusken de Feriene Steaten en de Lakota. Hoewol't it in oarloch neamd wurdt, foldocht dy namme mar amperoan, om't it konflikt der eins te lyts en te iensidich foar wie. It draaide om 'e ûnderdrukking troch it Amerikaanske Leger fan 'e geastedûnsbeweging, dy't beskôge waard as in opstannige organisaasje. De Geastedûnsoarloch omfieme trije wapene konfrontaasjes, wêrfan't it kweaferneamde Bloedbad fan Wounded Knee it bekendst wurden is.
Olivia del Rio
Olivia del Rio (Rio Casca, 16 april 1969), is in rêstend Brazyljaansk neakenmodel en pornografysk aktrise, wa har namme oft ek wol (mis)stavere wurdt as Olivia Del Rio, Olivia del Río (mei in skerpteken op 'e "i"), Olivia Del Río en Olivia DelRio, en dy't ek wol ûnder inkeld har foarnamme Olivia wurke hat. Neffens har offisjele opjefte is se 1.63 m, mei in gewicht fan 49 kg en kupmaat 34C, dy't se krigen hat troch in boarstfergruttingsoperaasje te ûndergean.
Libben en karriêre
Del Rio waard berne yn it Brazyljaanske Rio Casca, mar groeide op yn 'e metropoal Belo Horizonte (beide yn 'e steat Minas Gerais). Hja wie de tolfde yn in gesin mei 16 bern. Mids njoggentiger jierren ferfear se Frankryk, dêr't se as faam wurke yn in foarstêd fan Parys. Har baas wie de pornoregisseur Patrice Cabanel, dy't har op in dei frege om yn ien fan syn films te spyljen. Del Rio liet har oerhelje om't it lean safolste better wie as wat se as faam fertsjinne, en sa makke se yn 1995, doe't se 26 jier wie, har debút yn in pornografyske film.
Neitiid spile se, neffens de Internet Adult Film Database (IAFD), yn totaal yn 186 pornofilms. Yn 't earstoan wurke se fral foar Jeropeeske labels, lyks it Frânske Nanou en Vidéo Marc Dorcel, it Sweedske Private, de Italjaanske Mario Salieri Entertainment Group, en it Dútske Multi Media Verlag, Magmafilm en Sarah Young Communications. Om 2000 hinne ferfear se nei de Feriene Steaten, dêr't se har nei wenjen sette yn Los Angeles, yn 'e steat Kalifornje. Dêr spile se yn films fan sokke foaroansteande Amerikaanske studio's as Jill Kelly Productions, Wicked Pictures, Vivid Entertainment, West Coast Productions, Diabolic Video, Pure Play Media, New Sensations, Red Light District, Zero Tolerance, Devil's Film, Hustler Video en Elegant Angel. Under har pornokarriêre waard Del Rio fiif kear nominearre foar in Amerikaanske AVN Award (de Oskar fan 'e pornowrâld), en ien kear foar in Ninfa Award fan it Ynternasjonaal Eroatysk Filmfestival fan Barseloana.
Yn 2009 loek Del Rio har úteinlik út 'e pornoyndustry werom. Yn 2003 wurke se mei oan twa ôfleverings fan it Sweedske tillefyzjeprogramma High Chaparall. Hja is troud, hat twa dochters, en wennet ôfwikseljend yn Frankryk en Marokko, dêr't har man in bar runt. Neffens har eigen sizzen binne sy en har man swingers, en besykje se geregeldwei seksklubs.
Kelpie
In kelpie (útspr.: ['kɛlpi], likernôch: " kel -py") is in mytysk wêzen út 'e folkloare fan Skotlân yn 'e foarm fan in fan stal ferwikseljende wettergeast dy't rivieren, marren en puollen bewennet. Oer suver elts grutter oerflaktewetter yn Skotlân bestiet wol in ferhaal oer in kelpie, mar de measte fan dy teltsjes geane oer Loch Ness. De etymology fan it Skotske wurd kelpie is ûndúdlik, mar it hat perfoarst neat te krijen mei kelp, in soarte fan fluch groeiend seewier. Saakkundigen achtsje it mooglik dat it besibbe is oan 'e Skotsk-Gaelyske wurden calpa en/of cailpeach, dy't "rier", resp. "hynstefôle" betsjutte. It wurd waard, ynsafier bekend, foar it earst yn skreaune foarm brûkt (stavere as kaelpie) yn in manuskript fan 'e dichter William Collins, dat datearret fan koart foàr 1759.
Yn 'e ferhalen oer harren hawwe kelpies ornaris it foarkommen fan in hynder, mar binne se ek by steat om in minsklik stal oan te nimmen. Faak hat dat stal de foarm fan in tsjeppe jonge frou. Neffens guon teltsjes soene kelpies lykwols harren hoeven behâlde as se in minsklik stal oannimme, wat laat hat ta in assosjaasje fan harren mei de duvel, dy't ommers ek hoeven hawwe soe. De grutte Skotske dichter Robert Burns lei dy bân bygelyks yn syn gedicht Address to the Deil, út 1786. Kelpies ferskynden yn hynstefoarm faak mei in helter om en in seal op, wat minsken útnûge om harren te beriden. As immen lykwols yn it seal klom, kaam er dêr fêst te sitten, wêrnei't de kelpie ûnder wetter doek en syn of har berider ferdronk.
As in kelpie mei in eigen helter ferskynde, koed er soms deade of alteast fan syn macht ûntdien wurde troch dat helter los te snijen. As in kelpie sûnder helter ferskynde, wie it neffens de ferhalen foar in minske mooglik om it wêzen te fangen troch it sels in helter om te dwaan mei dêrop in kristlik krústeken. Dêrnei moast it wêzen dwaan wat de minske sei. Neffens ien folksferhaal soe de laird fan Morphie sa ris in kelpie fongen hawwe en twongen hawwe om stiennen te dragen foar de bou fan syn kastiel. Nei't er frijlitten wie, lei de kelpie, dy't dúdlik min te sprekken wie oer dy behanneling, lykwols in flok op it Hûs fan Morphie, dat it dêrmei nea goed gean soe salang't hy [de kelpie] yn libben wie. Neffens it folksleauwe wie dat de reden foar it útstjerren fan 'e aadlike famylje Morphie.
Kelpies lykje sterk op 'e bûzehappert út 'e Fryske folkloare, de niks út 'e folkloare fan Dútslân, it bäckahäst (letterlik "beekhynder") út dy fan Skandinaavje en it Welske wetterhynder of ceffyl dŵr. Ek bûten Jeropa komme yn folksferhalen en mytologyen soksoarte wêzens foar, lykas de wihwin fan 'e Yndiaanske folken fan Midden-Amearika en de bunyip fan 'e Australyske Aborizjinals. Folkloristen binne fan tinken dat de orizjine fan it leauwen yn boasaardige wettergeasten weromgiet op 'e minske-offers, dy't yn 'e prehistoarje brocht waarden om goaden tefreden te stellen dy't assosjearre waarden mei wetter. De ferhalen oer kelpies tsjinnen foarhinne yn Skotlân lykwols ek as berneskrik, om lytse bern bang te meitsjen foar iepen wetters sadat se derby wei bliuwe net ferdrinke soene.
Marienkirche (Husum)
De Marienkirche (Frysk: Marijetsjerke of Us Leaffrouwetsjerke) yn it Dútske Husum waard tusken 1829 en 1833 neffens in ûntwerp fan de Deenske boumaster Christian Frederik Hansen boud. De tsjerke fertsjintwurdigt de klassisistyske styl en foarmet yn fan de beste foarbylden fan dy boustyl yn Sleeswyk-Holstein.
Skiednis
In yn 1436 boude kapel waard yn 1448 in selsstannige, oan de hillige Maagd Marije wijde, parochytsjerke. Feroarings en útwreidings makken fan dizze tsjerke ien fan de grutste godshûzen yn de omkriten. De hast 100 meter hege toer hie in steile achthoekige spits, dy't letter mei in barokke lantearne opsierd waard. Fanwegen ferûnderstelde boufalligens waard dizze tsjerke yn 1807 ôfbrutsen. De ôfbraak fan de goatyske tsjerke wurdt as ien fan de grutste ferliezen yn de arsjitektuerskiednis fan Sleeswyk-Holstein beskôge. In selde lot trof de Vincelinkirche fan Neumünster, dy't yn de jierren 1828-1834 ek troch in ûntwerp fan Hansen ferfongen waard en grutte oerienkomsten mei de Marienkirche fan Husum toant.
De eardere ynrjochting
Mei útsûndering fan in beskilderd epitaaf en it brûnzen doopfont rekke de ynrjochting fan de goatyske tsjerke ferspraat troch ferkeap. Sûnt is in let-goatyske fleugelalter út de iere 16e iuw te sjen yn de St.-Jakobikirche fan Schwabstedt. Fan Hans Brüggemann, in ferneamde goatyske byldsnijer dy't tusken 1514 en 1523 yn Husum libbe, kaam in byldengroep fan de hillige Joris as drakendeader yn it Deenske Nationale Museum te Kopenhagen telâne. Ofkomstich fan in sakramintshûs is in ingel út 1520, dy't yn ien fan de Berlynske musea in plak krige.
Ynrjochting
Fan de âlde tsjerke stamt in epitaaf út 1576 en it doopfont út 1643. It oargel mei 37 registers waard yn 1963 troch Detlef Kleuker (Brackwede) boud en yn 1996 troch de oargelboufirma Lothar E. Banzhaf út Husum fergrutte.
Ernst Haeckel
thumb|left|200px|Trochilidae, in plaat út de Kunstformen der Natur Ernst Heinrich Philipp August Haeckel (Potsdam, 16 febrewaris 1834 – Jena, 9 augustus 1919) wie in Dútsk soölooch en filosoof dy't it wurk fan Charles Darwin yn Dútslân bekend makke. Haeckel wie ynearsten dokter en letter heechlearaar ferlykjende anatomy. Haeckel wie ek in begenedige yllustrator, sa't bliken docht út syn boek Kunstformen der Natur. De filosoof Ernst Haeckel skreau Die Welträtsel (1895–1899).
Alfred Tennyson
thumb|Alfred Tennyson Alfred Tennyson (Somersby, Lincolnshire, 6 augustus 1809 – Blackdown, Susseks, 6 oktober 1892), ek wol oantsjut as Alfred, Lord Tennyson, wie in Ingelsk dichter. Tennyson wie Poet Laureate (hofdichter) fan it Feriene Keninkryk en is oant no ta noch altyd ien fan de populêrste Ingelske dichters. Hy is yn The Oxford Dictionary of Quotations de twads meast sitearre auteur, nei Shakespeare.
In protte fan syn dichtwurk is basearre op klassike mytologyske temas. In Memoriam A.H.H. waard lykwols skreaun ta oantins fan syn bêste freon Arthur Hallam, in kollega-dichter en meistudint oan it Trinity College dy't ek fersein wie oan de suster fan Tennyson mar bytiids stoar oan in harsenbloeding. Ta syn meast ferneamde gedichten hearre Idylls of the King (1885), in rige epyske gedichten grûnfêste op de leginde fan kening Arthur, Ulysses en Tithonus. It earste wurk waard opdroegen oan prins Albert, de man fan keninginne Fiktoaria. Tennyson hat ek foar teäter skreaun, mar syn stikken waarden gjin súkses.
Universiteit Parys-Saclay
De Universiteit Parys-Saclay, of UPS is in universiteit yn de Frânske stêd Gif-sur-Yvette mei likernôch 65.000 studinten. UPS is op akademysk mêd ien fan de bêste universiteiten fan de wrâld.
UPS is in universiteit op it mêd fan natoerwittenskippen, technology, bestjoerskunde, ekonomy, taalkunde, politike wittenskippen en filosofy.
Ashley Hobbs
Ashley Hobbs (Harbor City (Kalifornje), 3 septimber 1989), is in Amerikaansk neakenmodel. Hobbs hat ek wol gebrûk makke fan 'e artystenammen Ashley Lockard en Ashley Danielle.
Libben en karriêre
Hobbs waard yn 1989 berne yn Harbor City, in wyk fan Los Angeles, yn 'e Amerikaanske steat Kalifornje. Hja waard bekend doe't hja yn 2010 as Playmate yn 'e Amerikaanske edysje fan it neakenblêd Playboy stie. Hobbs wie Playmate of the Month foar de moanne desimber fan dat jier. Har fotoreportaazje as centerfold waard makke troch neakenfotograaf Arny Freytag. Neitiid wurke Hobbs mei oan ferskate Playboy-fideo's, wêrûnder Playmate Casting Call: The Mansion, út 2011. Ek posearre se foar guon bysûndere útjeften fan Playboy. Fierders wurke Hobbs yn 2014 as produksje-aasistinte mei oan 'e horrorfilm 2 Bedroom 1 Bath, fan regisseur Stanley Yung.
Lichemsskaaimerken
Ashley Hobbs is blank, mei blauwe eagen en blûn hier. Neffens har offisjele opjefte is se 1.67 m lang, mei in gewicht fan 55 kg, en in natuerlike kupmaat 34C. Njonken de wenstige piercings troch de earlellen hat se in nâlpiercing en in piercing troch har klitoris. Se hat ek twa tatoeaazjes: ien fan in tekst op har lofterheup en ien fan letters op har bikinyline.
Keppelings om utens
List of Playboy Playmates of 2010
Jane Fancher
Jane Fancher (folút: Jane Suzanne Fancher; Renton (Washington), 24 oktober 1952) is in Amerikaansk skriuwster, tekeneresse en yllustratrise. Hja is troud mei de ferneamde fantasy- en science fiction-skriuwster C.J. Cherryh en hat yn it ferline ferskate kearen beropsmjittich mei har gearwurke.
Kristi Myst
Kristi Myst, echte namme: Jeanette Dollar (Solvang (Kalifornje), 25 desimber 1973), is in Amerikaansk rêstend neakenmodel, pornografysk aktrise en pornoregisseur, wa har skûlnamme ek wol (mis)stavere wurdt as Kristy Mist, Kristy Myst of Christy Myst. Dêrnjonken hat hja ek wol wurke ûnder de nammen Pamela Sanderson, Jenny D'Mornay en Tina Harlow. Myst sette yn 1995 útein mei in wurkpaad yn 'e Amerikaanske pornoyndustry en waard al rillegau tige súksesfol. Har meast ferneamde wurk wie de Buffy the Vampire Layer-rige, in searje parodyen op 'e populêre urban fantasy-tillefyzjesearje Buffy the Vampire Slayer. Yn 2001 beëinige Myst har karriêre as pornoaktrise.
Jane Fancher
Jonkheid en oplieding
Fancher waard yn 1952 berne yn Renton, yn 'e Amerikaanske steat Washington. Se studearre en behelle bachelorgraden yn natuerkunde en antropology oan 'e Steatsuniversiteit fan Washington yn Pullman. Dêrnjonken folge se ek opliedings yn ynformatika, psychology, filosofy en skiednis.
Karriêre
Oan it begjin fan 'e 1980-er jierren wurke Fancher as assistinte by Warp Graphics mei oan Elfquest, wêrby't se ûnder mear de potleadferzjes fan 'e swart-wite strips oerloek yn inket en de werprintingen fan it twadde en trêde album fan 'e oarspronklike rige fan grafyske romans ynkleure. Dy edysjes lieten har namme trouwens fuort út it kolofon, en foar lettere edysjes waard in oar soarte ynkleuring brûkt.
Kristi Myst
Libben en karriêre
Myst waard yn 1973 berne yn Solvang, yn it suden fan 'e Amerikaanske steat Kalifornje, en groeide op yn Simi Valley, in foarstêd fan Los Angeles. Foar't hja yn 'e Amerikaanske pornoyndustry behelle rekke, wurke hja as toskedoktersassistinte by in praktyk yn Los Angeles. Omtrint 1994 posearre se foar it neakenblêd Hustler, wêrby't se op 'e cover stie, en letter wurke se ek mei oan fotoreportaazjes yn High Society en New Rave.
Yn 1995, doe't se 22 jier wie, makke Myst har debút yn in pornografyske film. Neffens de Internet Adult Film Database (IAFD) spile se neitiid yn mear as 130 films, hoewol't dêr frijwat kompilaasjefideo's tusken sitte mei âld materiaal. Myst wurke in protte foar de kontroversjele lytse studio Extreme Associates, mar wie ek wol yn 't spier foar labels as Sin City, Adam & Eve, Evil Angel, Vivid Entertainment, VCA Pictures, Metro, Caballero Home Video en Leisure Time Entertainment.
Jane Fancher
Karriêre
Mids jierren tachtich adaptearre Fancher parten fan 'e roman Gate of Ivrel, it earste diel fan C.J. Cherryh har Morgaine-rige, ta in stripferhaal. Gate of Ivrel: No. 1 wie in swart-wite strip dy't se yn 1985 yn eigen behear publisearre, en dêr't nea in ferfolch op kaam. Neitiid wreide Fancher lykwols it materiaal út yn kleur, mei de bedoeling om in searje grafyske romans út te jaan. Dêrfan ferskynden, yn gearwurking mei Cherryh, Gate of Ivrel: Claiming Rites (1986) en Gate of Ivrel: Fever Dreams (1987). Fancher makke de searje nea ôf, mar de ûnderfinings dy't se sa opdie, laten derta dat se sels proaza begûn te skriuwen.
Kristi Myst
Libben en karriêre
Myst wist al rillegau in grutte skare fans te winnen. Har bekendste films hearden ta de Buffy the Vampire Layer-rige, in searje parodyen op 'e populêre urban fantasy-tillefyzjesearje Buffy the Vampire Slayer. Myst ferfolle yn dy films de titelrol, dy't yn 'e oarspronklike searje spile waard troch Sarah Michelle Gellar. Ien fan dy films, Buffy Down Under (1996) wie de bêstferkeapjende Australyske pornofilm aller tiden. Under har karriêre sleepte Myst trije nominaasjes foar AVN Awards (de Oscars fan 'e pornowrâld) yn 'e wacht, en yn 2001 wûn se de AVN Award yn 'e kategory bêste anale sekssêne foar har gangbang yn In the Days of Whore, in produksje fan Extreme Associates.
Jane Fancher
Karriêre
Yn 'e earste helte fan 'e 1990-er jierren skreau Fancher de GoundTies-trilogy en yn 'e twadde helte fan dat desennium ferskynde fan har de Dance of the Rings-trilogy. De GroundTies-trilogy waard yn 2011 werútjûn as e-boek, oanfolle mei de prequel ’Netwalkers.
Priveelibben
Fancher krige yn 'e tachtiger jierren in duorjende relaasje mei fantasy- en science fiction-skriuwster C.J. Cherryh. Hja trouden op 17 maaie 2014, en wenje yn Spokane (Washington).
Kristi Myst
Libben en karriêre
Njonken har aktearwurk wie Myst yn 1998 ek aktyf as regisseur. Yn 1999 sette se fierders útein mei in karriêre yn it Amerikaansk wrakseljen. Yn 2001 joech se har by de Wrestling Vixxxens-webside fan Tammy Lynn Sytch en Missy Hyatt. Myst har lêste pornofilm wie Extremely Yours, Kristi Myst, dy't yn jannewaris 2001 opnommen waard, mar pas útkaam yn 2002. Neitiid loek se har werom út 'e pornoyndustry om har ta te lizzen op har houlik en gesin. Yn in fraachpetear út 2005 omskreau Myst harsels as "foltiids-mem".
Lichemsskaaimerken
Kristi Myst is blank, mei griene eagen en blûn hier. Neffens har offisjele opjefte is se 1.63 m lang, mei (alteast ûnder har karriêre) in gewicht fan 50 kg. Hja hat kupmaat 34D, wêrfoar't hja in boarstfergruttingsoperaasje ûndergien hat. Myst hat gjin piercings, mar wol ferskate tatoeaazjes, wêrûnder in bân fan stikeltrie om har lofterboppe-earm, in soartgelikense bân om har rjochterankel, en in blom rjochts op har ûnderbúk.
Lilian Holt
Lilian Holt (1898-1983) wie in Britsk keunstskilderesse.
Lilian Holt studearre oan de Putney Art School en de Regent Street Polytechnic. Sy wie ien fan de stifters fan it keunstnerskollektyf de Boroughgroep.
Holt har earste man wie in Londensk keunsthanneler. Har twadde man wie de keunstskilder David Bomberg (1890-1957). Sy krige earst in útstalling fan har wurk doe't hja al boppe de 70 wie.
Protestantske tsjerke (Sankt Goarshausen)
It gebou makket sûnt 2002 diel út fan it UNESCO-wrâlderfskip Boppe Middenryndelte.
Skiednis
Fanwegen de oanlis fan it spoar moast de âlde protestânske tsjerke fan Sankt Goarshausen yn 1827 ôfbrutsen wurde. Hjirfoar krige de tsjerke fan it regear in skeafergoeding fan 27.000 gûne. Mei dit bedrach moast troch de boumaster Eduard Zais (1804-1895) in nije tsjerke boud wurde.
De earste stien waard op 25 april 1861 lein en op 2 july 1863 fûn de wijing fan de nijbou plak. De kosten fan de bou wiene folle heger as de skeafergoeding en bedroegen 40.000 gûne. De arsjitekt ûntwurp in rike gevel mei in hege spitse toer en dakfialen. It ynterieur bleau ienfâldich, mar krige wol in moai kassettenplafond. De brânskildere ramen yn it koar waarden letter yn 1929 troch Otto Linnemann makke.
Nei de skea yn de Twadde Wrâldkriich waard de toer koarter en ôfsletten mei in wulfdak. Ek de gevel krige in ienfâldiger oansjen en de rûmte fan it koar waard feroare.
De tsjerke stiet tsjintwurdich op de monumintelist fan it Rhein-Lahn-Kreis.
Oargel
It oargel waard yn 1863 troch Christian Friedrich Voigt (Igstadt by Wiesbaden) boud. Yn de rin fan de tiid waard it ynstrumint ferskate kearen feroare, benammen yn de jierren 1957–1974. Yn 2006 waard it oargel lykwols yn it ramt fan in restauraasje troch de orgelbouwer Rainer Müller út Merxheim wer yn de âlde steat werom brocht. It instrumint hat 18 registers ferdield oer twa manualen en pedaal. De spyl- en registertraktueren binne mechanysk.
Dick Wilson (stammepresidint)
Ferkiezing ta stammepresidint
Yn 1972 stelde Wilson him kandidaat foar it presidintskip fan 'e Oglala Sû Stamme, wêrby't er it opnaam tsjin 'e sittende stammepresidint Gerald One Feather. Under syn kampanje socht er aktyf de stipe fan sawol tradisjonalisten as progressiven, en stipe er sels de protesten dy't organisearre wiene troch de aktivistyske Amerikaanske Yndiaanske Beweging (AIM) nei de moard op 'e Lakota-Yndiaan Raymond Yellow Thunder yn Gordon, yn 'e oangrinzgjende steat Nebraska. Uteinlik wûn Wilson yn fiif fan 'e njoggen kiesdistrikten fan it reservaat de mearderheid fan 'e stimmen, en sadwaande waard er op 10 april 1972 ynsward as stammepresidint.
Ien fan Wilson syn earste dieden yn dy funksje wie om yn it reservaat in Yndiaanske folkshúsfêstingsautoriteit op te rjochtsjen. Lykwols begûn er al rillegau tekens fan autoritêr gedrach te fertoanen. Sa hied er it foar de moade om te regearjen mei de fiifkoppige regearingsried, en sette er de folsleine stammeried, dy't achttjin sitten telde, yn 'e regel bûtenspul. Foar stipe line Wilson sterk op 'e befolking fan it doarp Pine Ridge, dy't fierhinne út healbloed-Yndianen bestie, wylst de folbloed-Oglala út 'e rest fan it reservaat neat yn 'e molke te krommeljen hiene. Dêrnjonken hie Wilson ek de stipe fan 'e funksjonearissen fan it Buro fan Yndiaanske Saken (BIA), dy't ûnder syn bestjoer folle mear yn it reservaat te fertellen hiene as earder. Doe't er beskuldige waard fan korrupsje, om't er syn freonen befoardielje soe, antwurde er nei't it skynt: "Der stiet neat yn 'e stammewetten tsjin nepotisme."
Groeiend skeel
Der ûntstie in almar breder wurdende kleau tusken Wilson en syn meistanners oan 'e iene kant en de tradisjonalisten yn it reservaat en de jonge aktivisten fan 'e AIM oan 'e oare kant. Sa strieden de tradisjonalisten en de AIM foar de weromjefte fan 'e Black Hills, it hillige lân fan 'e Lakota, dat de Amerikaanske oerheid harren yn 1877 yllegaal ûntnadere hie. Wilson woe lykwols mei de oerheid ta in finansjele skeafergoeding komme, dêr't de tradisjonalisten en de AIM neat fan witte woene. Eltsenien wie it deroer iens dat de wurkleazens, it alkoholisme en it hege persintaazje selsmoarden yn it reservaat grutte problemen wiene, mar Wilson sei dy problemen oplosse te wollen yn gearwurking mei it Amerikaanske regear, wylst de tradisjonalisten en de AIM it regear as de feroarsaker fan 'e problemen seagen en Wilson as in alkoholist en in dranksmokkelder beskôgen dy't baat hie by it yn stân hâlden fan 'e besteande sitewaasje.
Ein 1972 foarme Wilson in eigen paramilitêre milysje, dy't er de Guardians of the Oglala Nation neamde, of GOONs, sa't de leden yn it deistich spraakgebrûk oantsjut waarden. Neffens him wiene dy nedich om 'e oarder yn it reservaat te hanthavenjen, mar al rillegau die bliken dat se benammen ynset waarden om Wilson syn tsjinstanners te yntimidearjen en, as dat net holp, fysyk te mishanneljen. Nei de rasistyske moard op Wesley Bad Heart Bull, begjin 1973 yn in blank stedsje fuort bûten it reservaat, begûnen de Oglala op in grut tal plakken yn it Pine Ridge Reservaat pleatslike ôfdielings fan 'e AIM op te rjochtsjen. Oanfarrings tusken de GOONs en AIM-leden waarden dêrtroch skearing en ynslach.
Ofsettingsproseduere
Op 9 febrewaris 1973 besochten de riedleden Sioux Long, Kills Straight en Keith ûnder in gearkomste fan 'e stammeried om in ôfsettingsproseduere tsjin Wilson yn gong te setten. De oanklachten tsjin him wiene û.m. korrupsje, it útfieren fan belied sûnder budget, it him frauduleus ta-eigenjen fan jildlike middels fan 'e stamme foar privee-útjeften, en it yllegaal opdracht jaan ta de arrestaasje fan politike tsjinstanners. Dêrop waard Wilson mei alve tsjin sân stimmen op non-aktyf steld, mar der soe in twatrêde mearderheid nedich wêze om him ôf te setten.
Trochdat Wilson ôfseach fan 'e tiid dêr't er rjocht op hie om syn ferdigening ta te rieden, koe de ôfsettingsproseduere de oare deis daliks begjinne. Syn tsjinstanners hiene dêr net op rekkene, en hiene har saken net op oarder. Nei't it spul dêrtroch op 'e non rûn wie, ferlieten de fûleindichste fjouwer dissidinten út frustraasje de seal, mei as gefolch dat de stammeried ûnder druk fan 'e Amerikaanske oerheid mei fjirtjin tsjin nul stimmen besleat om 'e ôfsettingsproseduere te beëinigjen. Neitiid waarden Wilson en syn gesin yn opdracht fan Stanley Lyman, de heechste BIA-funksjonaris yn it reservaat, yn beskerming nommen troch de United States Marshals Service, om't de spannings sa oanboaze wiene dat men de kâns op in oanslach op 'e stammepresidint substansjeel achte.
Fierdere konflikten
De frustraasje fan Wilson syn tsjinstanners kaam op 27 febrewaris ta útbarsting yn 'e ferneamde Besetting fan Wounded Knee. Dêrby waard it plakje Wounded Knee, dêr't yn 1890 it lêste ferset fan 'e Lakota tsjin 'e Amerikaanske oerhearsking yn bloed smoard wie, troch sa'n twahûndert Oglala-Lakota en oare leden fan 'e AIM ynnommen. De aktivisten waarden oanfierd troch de AIM-foaroanlju Dennis Banks, Carter Camp en Russell Means, mar ek ferskate tradisjonalistyske lieders út it Pine Ridge Reservaat wiene derby belutsen, wêrûnder Gladys Bissonette, Frank Fools Crow, Leonard Crow Dog en Ellen Moves Camp. Wounded Knee waard dêrnei oant 8 maaie, 71 dagen lang, beset holden, wêrby't de aktivisten in belegering troch de FBI en de United States Marshals Service trochstiene. Yn dy tiid kamen twa aktivisten om, wylst twa plysjeminsken ferwûne rekken. Ien fan 'e easken fan 'e aktivisten wie de ôfsetting en berjochting fan Dick Wilson.
Nei't de besetting beëinige wie, hold de konfliktsitewaasje yn it Pine Ridge Reservaat noch trije jier oan. Wilson fierde mei syn GOONs in wier skrikbewâld, en hie dêrfoar de stipe fan 'e Amerikaanske oerheid. Yn dy trije jier kamen mear as 50 fan syn politike tsjinstanners troch geweld om it libben, wêrûnder Pedro Bissonette, de lieder fan 'e minskerjochte-organisaasje Oglala Civil Rights Organization (OSCRO), dy't op 17 oktober 1973 fan in ôfstân fan 60 sm troch in BIA-agint deasketten waard mei in gewear, om't er him ferset hawwe soe tsjin syn arrestaasje. Behalven oan moard makken Wilson en syn oanhingers har ek allegeduerigen skuldich oan mishanneling en brânstifting. Yn febrewaris 1975 soe Wilson persoanlik lieding jûn hawwe oan 'e mishanneling fan seis abbekaten yn 'e tsjinst fan 'e AIM, mar de autoriteiten wegeren om 'e saak yn behanneling te nimmen.
Doe't Wilson yn 1974 werkeazen wurde woe as stammepresidint, moast er it yn 'e foarferkiezing opnimme tsjin in tolvetal oaren. By de eigentlike ferkiezing, op 7 febrewaris, wie syn tsjinstanner de AIM-aktivist Russell Means, dy't letter ferneamd wurde soe as akteur. Wilson wûn de ferkiezings, mar doe't in Amerikaanske Boargerrjochtekommisje ûndersyk die nei fermiende malversaasjes, kaam oan it ljocht dat der op grutte skaal stimbusfraude plakfûn hie, troch in grut tal lju oan 'e ferkiezings dielnimme te litten dy't dêr net ta berjochtige wiene, troch ûngeregeldheden by de oanstelling fan 'e ferkiezingskommisje, en troch de skepping fan in algemien klimaat fan eangstme en yntimidaasje. De konklúzje fan 'e kommisje wie dat de útslach ûnjildich ferklearre wurde moast, mar doe't de saak foar de rjochter kaam, stelde in federaal gerjochtshôf Wilson yn it gelyk.
Lettere jierren en ferstjerren
Sa bleau Dick Wilson noch twa jier ekstra stammepresidint, oant er by de ferkiezings fan 1976 einlings en te'n lêsten troch Al Trimble mei in grut ferskil ferslein wurde koe. Nei dat ferlies ferliet Wilson it Pine Ridge Reservaat foar in stik as tsien jier. Uteinlik kearde er werom. Hy besocht op 'e nij in sit yn 'e stammeried te feroverjen, doe't er yn 1990 yn 'e âldens fan 55 jier hommels kaam te ferstjerren oan nierfalen en in fergrutte hert.
Kampus Fryslân
De Kampus Fryslân is in fakulteit fan de Ryksuniversiteit Grins dy't fêstige is yn de Fryske haadstêd Ljouwert.
De fakulteit rjochtet him benammen op it multydisiplinêr bestudearjen fan wittenskiplike fraachstikken dy't gearhingje mei maatskiplike en ekonomyske tema's dy't te krijen hawwe mei Fryslân.
Skiednis
Kampus Fryslân is fêstige yn it eardere Beurs- en Waachgebou oan de Wurdumerdyk. De biblioteek dy't der jierren lang yn fêstige wie, ferhuze nei de Blokhûspoarte. Yn juny 2016 waard it gebou oanwiisd as nij haadketier foar e Fryske fakulteit en yn novimber 2017 hawwe de Ryksuniversiteit Grins en de gemeente Ljouwert it oerdragen fan de eigendom ûndertekene. It ûntwerp foar de renovaasje is fan J. O. N. G. arsjitekten. Op de foargevel fan it gebou stiet de Ingelske namme university of groningen campus fryslân. Op 13 septimber 2018, goed twahûndert jier nei it slute fan de Universiteit fan Frjentsjer, hat Fryslân folslein universitêr ûnderrjocht werom. Der wie earder ek al ris besocht om dizze campus fan de grûnte krijen. Yn 1976 waard der yn itselde gebou in Subfakulteit Sosjale Wittenskippen yn Ljouwert (SSWL) troch de Ryksuniversiteit Grins (RUG) oprjochte mei as stêf fiif heechleararen en in tsiental dosinten. Dy universitêre oplieding bleau oant 1985 bestean en levere guon tsientallen studinten mei in doktoraaldiploma ôf. Yn it ramt fan grutte besunigings yn de 1980-er jierren stjitte RUG de oplieding ôf en waarden de studinten oan fakulteiten yn Grins oerdroegen. Nei tritich jier is dit nije universitêre inisjatyf it twadde sûnt it opheffen fan de Universiteit fan Frjentsjer. De offisjele iepning fûn plak op 31 oktober 2019.
Underrjocht
Kampus Fryslân bestiet út trije parten: in University College, in Master College en in Graduate School. Mei it úteinsetten fan de bachelor Global Responsibility & Leadership en de master Sustainable Entrepreneurship in Graduate School en in Research Institute is kampus Fryslân sûnt septimber 2018 offisjeel de alfde fakulteit fan de Ryksuniversiteit Grins.
It hjoeddeistich oanbod:
University College Fryslân
Yn 2018 waard mei it University College Fryslân (UCF), dat de brede oplieding BSc Global Responsibility & Leadership oanbiedt, úteinset. It opliedingsprogram waard inspirearre op de Sustainable Development Goals fan de Feriene Naasjes. It GRL-program bestiet út ynfier fan minske- en sosjale wittenskippen, natoerwittenskippen en ynformaasjetechnology.
Undersyk
De promoasjetrajekten fan Kampus Fryslân falle ûnder de Graduate School. It ûndersykswurk fan de akademyske meiwurkers falle ûnder it Research Institute. It ûndersyk jout benammen omtinken op it mêd fan Health & Food (sûnens & iten), Sustainable Economy (duorsume ekonomy), Culture, Language & Technology (kultuer, taal & technology) en Governance (bestjoer).
Organisaasje
Op 1 oktober 2018 naam eardere dekaan prof. dr. Jouke de Vries de posysje fan foarsitter Kolleezje fan Bestjoer fan de Ryksuniversiteit Grins. Prof. dr. Andrej Zwitter folge Jouke de Vries op as dekaan fan Kampus Fryslân. Njonken ûndersyk en ûnderwiis is it Akademysk Klimaat yn Fryslân in tema dêr't Kampus Fryslân him foar ynset. Dat bart troch it organisearjen fan iepenbiere eveneminten sa as bygelyks in Wittenskipskafee, Museum Universiteit lêzings en it meidwaan oan Studium Generale Ljouwert.
List fan planetoïden 24701-24800
Dit is in list fan planetoïden 24701-24800.
Keppelteken
In keppelteken is in lêsteken dat ûnderdielen fan gearstallings of gearkeppelings meiïnoar ferbynt. It hat de foarm fan it koartste lizzend streekje en komt dêrmei uterlik oerien mei it ôfbrekstreekje: yn de typografy wurdt foar dy tekens in divyzje brûkt (-).
David Beckham
David Beckham (folút: David Robert Joseph Beckham; Londen, 2 maaie 1975) is in Ingelsk fuotballer, ûndernimmer, model en blogger. Hy wurdt rûnom beskôge as ien fan 'e grutste fuotballers út 'e Ingelske skiednis en as de bêste fuotballer fan syn generaasje. Under syn aktive sportkarriêre, fan 1992 oant 2013, wûn er njoggentjin kampioenskippen. Behalven fanwegen syn eigen kwaliteiten as fuotballer hat Beckham ek bekendheid krigen troch syn houlik mei sjongster Victoria Adams.
Jonkheid en oplieding
Beckham waard yn 1975 berne yn 'e Londenske wyk Leytonstone, as de soan fan David Edward Alan "Ted" Beckham (1948), in kokenynbouwer, en dy syn frou Sandra Georgina West (1949), in hierknipster. Hy hat in âldere suster, Lynne Georgina, en in jongerenien, Joanne Louise. Beckham syn pake oan memmekant wie in Joad, en sadwaande beskôget er himsels as foar in part Joadsk, hoewol't Joaden eins de ôfstamming troch froulike line rekkenje. Hy waard net religieus grutbrocht, mar nei eigen sizzen hied er as bern mear kontakt mei it joadendom as mei lykfol hokker oare godstsjinst.
De âlden fan David Beckham wiene, alteast ûnder syn jonkheid, fanatike fans fan 'e fuotbalklub Manchester United, en reizgen geregeld út Londen wei op en del nei Manchester om 'e thúswedstriden fan harren ploech te besykjen. Sadwaande waard Beckham al fan bern ôf oan de leafde foar fuotbal bybrocht, en doe't er lyts wie, wied der dan ek neat oars dat er sa graach wurde woe as fuotballer. As jonkje spile er yn 'e Londenske wyk Chingford foar de Ridgeway Rovers. Yn 'e twadde helte fan 'e 1980-er jierren died er audysje foar profklubs as Leyton Orient, Norwich City en Tottenham Hotspur. Fan 1989 oant 1990 spile er yn it jongerientiim fan 'e Brimsdown Rovers, mar op 8 july 1991 tekene er in kontrakt yn it ramt fan in treningsprogramma foar jong talint by Manchester United.
Karriêre
Op 14 april 1992 makke Beckham mei santjin jier syn debút as profesjoneel fuotballer yn it tiim fan Manchester United. Mei dy klub wûn er seis kear it kampioenskip fan 'e Ingelske Premier League, twa kear de FA Cup en dêropta yn 1999 de Champions League fan 'e UEFA. Yn it seizoen 1994-1995 waard er troch Manchester United útliend oan Preston North End. Yn totaal kaam Beckham 265 kear út foar Manchester United, en skoarde er dêrby 62 goals. Yn 2003 stapte er nei alve jier oer nei de Spaanske topklub Real Madrid, út Madrid, dêr't er fjouwer jier bleau, 116 wedstriden spile en 13 goals makke. Yn syn lêste seizoen dêre holp er Real om it kampioenskip fan La Liga te winnen.
Yn july 2007, doe't de ein fan syn hâldberheid as prof-fuotballer al yn sicht wie, tekene Beckham noch in kontrakt foar fiif jier mei de Amerikaanske klub LA Galaxy, út Los Angeles, dêr't er oant en mei 2012 98 wedstriden foar spile en 18 goals foar makke. Yn 2009 en jitris yn 2010 waard er útliend oan 'e Italjaanske topklub A.C. Milan, út Milaan, dêr't er tuskentroch noch 29 kear foar spile en twa doelpunten foar makke, wylst er yn 2013 útliend waard oan 'e Frânske klub Paris Saint-Germain, út Parys, dêr't er 10 kear foar spile mar net foar skoarde. Yn totaal spile Beckham ûnder syn klubkarriêre yn 523 wedstriden en wied er ferantwurdlik foar it meitsjen fan 97 doelpunten.
Op it mêd fan ynternasjonaal fuotbal makke Beckham op 1 septimber 1996, doe't er 21 jier wie, syn debút foar it nasjonale alvetal fan Ingelân, nei't er earder al trije kear foar útkommen wie yn it nasjonale tiim foar de leeftydskategory ûnder de 18 jier en njoggen kear foar it nasjonale tiim foar de leeftydskategory ûnder de 21 jier. As folwoeksene kaam er yn totaal (fan septimber 1996 ôf) 115 kear foar syn heitelân út, en makke dêrby 17 doelpunten. Hy wie seis jier lang de oanfierder fan it Ingelske nasjonale alvetal, en naam diel oan trije wrâldbekertoernoaien fan 'e FIFA (yn 1998, 2002 en 2004) en twa Jeropeeske kampioenskippen fan 'e UEFA (yn 2000 en 2004).
Yn maaie 2013 kundige Beckham oan dat er in ein breidzje soe oan syn karriêre as prof-fuotballer. Tsjin dy tiid hied er njoggentjin kampioenskippen wûn en wied er de bêstbetelle spiler fan 'e wrâld, mei't er yn 'e foargeande tolve moannen $50 miljoen fertsjinne hie. David Beckham wie de earste Britske fuotballer dy't 100 wedstriden yn 'e Champions League fan 'e UEFA spile. Hy wie ek de earste spiler dy't titels wûn foar klubs út fjouwer lannen: Ingelân, Spanje, de Feriene Steaten en Frankryk.
As fuotballer stie Beckham bekend om syn goede techniken, lykas syn fermogen om frije skoppen nei binnen ta te 'bûgen'. Dêr waard sels in spylfilm nei ferneamd (oer in famke dat prof-fuotbalster wurde wol): Bend It Like Beckham. Hy krige twa kear it twadde plak by de útferkiezing fan 'e FIFA-Wrâldspiler fan it Jier, en yn 2004 waard er yn 'e FIFA 100-ranglist útornearre as ien fan wrâlds grutste libbene fuotbalspilers. Nei't er in ein makke hie oan syn aktive fuotbalkarriêre, kocht Beckham yn 2014 foar $25 miljoen it rjocht om in eigen fuotbaltiim te begjinnen yn Miami, dat yn 2017 fan start gean soe, ôfhinklik fan 'e fraach oft der in stadion boud wurde koe. Fierders lei er him ek mear ta op syn goeddiedichheidswurk, û.m. as ambassadeur foar UNICEF UK, in funksje dy't er sûnt 2005 beklaait.
Priveelibben
Yn 1997 krige Beckham in relaasje mei Victoria Adams, byneamd Posh Spice, in sjongster fan 'e populêre fammegroep de Spice Girls. It pearke krige fan fans de bynamme 'Posh and Becks', en hie te krijen mei in ûnbidige mediabelangstelling. Op 24 jannewaris 1998 frege Beckham Adams om mei him te trouwen yn in restaurant yn Cheshunt. It houlik waard op 4 july 1999 sletten yn it Kastiel fan Luttrellstown, yn Ierlân.
Beckham en de frou krigen neitiid fjouwer bern: soannen Brooklyn Joseph (4 maart 1999), Romeo James (1 septimber 2002) en Cruz David (20 febrewaris 2005) en dochter Harper Seven (10 july 2011). De peetâlden fan 'e beide âldste jonges binne sjonger Elton John en aktrise Elizabeth Hurley. It gesin wenne fan 1999 ôf (ynsafier't se yn Ingelân wiene) yn in reuseftige filla yn Hertfordshire, dy't troch de media Beckingham Palace doopt waard (in wurdboarterij op Beckham en Buckingham Palace). Dat ferlaat waard lykwols yn maart 2014 fan 'e hân dien, nei't de Beckhams foar £45 miljoen in klinte yn 'e Londenske wyk Holland Park oanskaft hiene, dy't se foar nochris £3 miljoen renovearje lieten ear't se der ynloeken.
Beckham lijt oan in twangneuroaze, mei as gefolch dat er, nei eigen sizzen, alles rjocht op ien line en alles yn pearen hawwe moat. Syn frou Victoria ljochte dat ta troch yn in fraachpetear út 'e doeken te dwaan: "Ast by ús de kuolkast iependochst, is de ynhâld oan beide kanten alhiel koördinearre. We hawwe trije kuolkasten: ien foar iten, ien foar grienten en ien foar drinken. Yn dy foar drinken is alles symmetrysk. As der trije blikjes binne, smyt er ien fuort om't it beslist in even oantal wêze moatte." Dit ûnderwerp kaam ek oan bod yn Beckham syn ferskate autobiografyen: Beckham: My World (2001), David Beckham: My Side (2002) en Both Feet on the Ground (2003).
Yn april 2004 ferskynde der yn it Britske rabbersblêd News of the World in ferhaal fan Beckham syn eardere assistinte Rebecca Loos dat sy en Beckham tiden lang in oerhuorrige relaasje ûnderholden hawwe soene. In wike letter kaam ek it Australyske model Sarah Marbeck nei foarren ta mei it ferhaal dat se twaris seksuële omgong mei David Beckham hân hie. Beckham sels neamde alle beskuldigings "bespotlik". Yn septimber 2010 klage er yn 'e Feriene Steaten de prostituee Irma Nici en ferskate oaren oan dy't yn it tydskrift In Touch beweard hiene dat se seks mei him hân hiene. Hoewol't In Touch letter tajoech dat dêr neat fan oan wie, waarden Beckham syn oanklachten troch de rjochter ôfwiisd om't de uterings fan Nici-en-dy ûnder de Amerikaanske wetjouwing op 'e frijheid fan mieningsutering falle soene.
Kornelis van der Vlis
Kornelis Jan van der Vlis (Vlaardingen, 10 april 1907- ???) wie in Nederlânsk boargemaster yn oarlochstiid.
Op 1 febrewaris 1942 waard er út namme fan de NSB ta boargemaster fan Hinnaarderadiel beneamd. Twa jier letter, op 25 april 1944, waard er ynstallearre as boargemaster fan Frjentsjer. Fan 20 septimber 1944 oant 24 febrewaris 1945 wie Van Der Vlis ek waarnimmend boargemaster fan It Bilt.
Yn 1945 waard Van Der Vlis yn Frjentsjer opfolge troch Jan Dijkstra. Op 2 oktober 1946 waard er troch it tribunaal yn Harns feroardield ta fjouwer jier finzenis en ferlear er it rjocht om ea noch in iepenbier amt te besetten.
Kornelis van der Vlis is de heit fan de eardere Sjef-Definsjestaf Arie van der Vlis en pake fan Tristan van der Vlis, de dieder fan de sjiterij yn Alphen aan den Rijn.
Famke (betsjuttingsside)
"Famke" hat yn de Wikipedy ferskate betsjuttings: