cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nikolaastsjerke (Gau)
Skiednis
De oarspronklik oan Nikolaas fan Myra wijde midsiuwske tsjerke waard yn 1685 ferfongen troch nijbou. Yn de 19e iuw ferfong it hjoeddeiske gebou dy tsjerke. thumb|left|200px| It Hardorff-oargel By de 19e-iuwske nijbou fan de tsjerke waard de toer mei bakstiennen ommitsele. Dy ommitseling waard by in restauraasje fan de toer yn 2000 wer ferwidere. De âlde toer krige doe mei nije kleastermoppen de midsiuwske foarm werom.
Yn 2014 fûn der in renovaasje fan it tsjerkegebou plak. Dêrnjonken krige de eardere herfoarme en ûnder dy namme bekende tsjerke de âlde namme werom.
Ynterieur
De 17e-iuwske iken preekstoel stiet yn it eastlike koer fan de tsjerke. It grutste diel fan de banken foar it tsjerkefolk waard by de renovaasje ferfongen troch stuollen. De banken ûnder de kreake binne bewarre bleaun.
Oargel
De tsjerke besit op de westlike kreake in ienmanualich oargel fan Willem Hardorff út Ljouwert. It ynstrumint waard yn de jierren 1861-1862 boud en yn 1959 troch Bakker & Timmenga út Ljouwert restaurearre.
Pokémon
thumb|300px|It Pokémon-logo. Pokémon is in wrâldwiid fenomeen fan it ynternasjonale bedriuw Nintendo, yn likernôch 1995 útfûn troch 'e Japanske Satosji Tadzjiry. In soad bern rûnom yn 'e wrâld binne opgroeid mei Pokémon. De raazje is begûn mei fideospultsjes, yn 't begjin op 'e Gameboy, mar no op 'e Nintendo DS. Ek binne der op 'e tillefyzje tekenfilmôfleveringen te sjen en kinne bern ferskate Pokémon-kaartsjes sammelje, wêrnei't se mei-inoar kaartspultsjes spylje kinne. Dêrnjonken besteane der ek noch pokémon-stripteltsjes yn manga-styl
Wat binne Pokémon?
Pokémon binne lytse meunsterkes dy't libje yn in fantasijwrâld. Se wurde soms fongen (yn in pokéball) en kinne traind wurde troch minsken. Se fjochtsje tsjin inoar, sadat se mear krêft krije en de oanfal brûken leare. Wannear't se in spesifyk krêftnivo berikke, kinne se fan stal feroare (evolúsje). Sa wurde se ek grutter en sterker. Yn 't begjin wienen der 150 meunsterkes, mar nei't der in protte oare bykomd binne, binne der no 649 lytse skepseltsjes. Pokémon hawwe allegearre ien of twa types. Der besteane sântjin types, dy't allegearre foardiel hawwe tsjinoer beskate types en tsjinoer oare types wer neidiel hawwe. It fjoer-type kin bygelyks net goed tsjin it wettertype, mar it fjoertype is dan wol wer krêftich tsjin it gerstype. Sa hawwe pokémon troch harren types sterktes en swaktes. De pokémon-types binne: thumb|In Pikachu-auto
Pokémon yn fideospultsjes
thumb|Oeral ferskine Pokémon Yn 'e fideospultsjes foar 'e Gameboy en Nintendo DS spilet immen in pokémontrainer, dy't safolle mooglik pokémon garje en waaksje litte moat. Hjirby lit men de Pokémon mei-inoar fjochtsje, wêrtroch't hja mear krêften krije, en sims sels mear oanfalle. Ek kinne pokémon roale wurde mei oare bern dy't it spultsje ek hawwe en kinne bern mei-inoar harren pokémon fjochtsje litte. Yn elts spultsje moat 'e boarter acht 'gym leaders' ferslaan, minsken dy't tige krêftige pokémon hawwe. Dêrby is it tûk in taktyk ta te passen, wêrby't 'type-foardiel' brûkt wurdt (lykas hjirboppe beskreaun is, by 'Wat binne Pokémon?'). Oan de ein moat 'e 'Elite Four' ferslein wurde, wêrnei't it spultsje útspile is. Dêrnei kin men noch besykje safolle mooglik pokémon te fangen en jin pokémon nóch mear te trainen.
De wichtichste fideospultsjes út 'e rige binne:
Pokémon Red, Blue, Yellow (earste rige)
Pokémon Gold, Silver, Chrystal (twadde rige)
How to Train Your Dragon: Homecoming
How to Train Your Dragon: Homecoming is in Amerikaanske histoaryske fantasy-komeedzjefilm út 2019, yn 'e foarm fan in kompjûteranimearre koarte tekenfilm foar de hiele famylje. De film stie ûnder rezjy fan Tim Johnson, en de haadrollen waarden ynsprutsen troch Jay Baruchel en America Ferrera. De titel betsjut "Hoe'tst dyn Draak Beleare Moatst: Thúskomst". Dizze koarte film hat in spyldoer fan 22 minuten en is in oanfolling op 'e trêde lange film út 'e How to Train Your Dragon-franchise, How to Train Your Dragon: The Hidden World, dy't ek yn 2019 útkaam. It ferhaal folget de freonen Hik en Toskeleas en har húshâldings as se troch tadwaan fan har bern/jongen wer byinoar brocht wurde. How to Train Your Dragon: Homecoming waard makke yn it ramt fan 'e kryst, hoewol't dy hjeldei fansels net iepentlik yn 'e film neamd wurde kin om't How to Train Your Dragon yn in pre-kristlike Wytsingtiid spilet. De film waard foar it earst útstjoerd troch NBC op 3 desimber 2019.
Pokémon
Pokémon yn fideospultsjes
Pokémon Ruby, Sapphire, Emerald, Leafgreen, Firered (tredde rige)
Pokémon Diamond, Pearl, Platinum, Heartgold, Soulsilver (fjirde rige)
Pokémon Black, White (fyfte rige)
Der binne noch mear spultsjes, dy't lykwols net it fêste patroan folgje, lykas hjirboppe beskreaun.
Pokémon op 'e Tillefyzje
It tillefyzjeprogramma oer Pokémon lit 'e reis fan it jonksje Ash Ketchum sjen, wêrby't er mei freonen en syn favorite Pokémon Pikachu troch it lân reizget om nei pokémon te sykjen en de Pokémon dy't er al hat, te trainen. Hy lit syn Pokémon fjochtsje tsjin oare trainers en sims ek tsjin gym lieders. Mei ferrin fan tiid giet er sims nei in oar lân, dêr't in protte oare Pokémon te finen binne dy't er noch nea sjoen hat. Dizze pokémonlannen yn 'e pokémon-wrâld binne: Kanto, Johto, Hoenn, Sinnoh en Unova.
Ek komme der út en troch bioskoopfilms út oer Ash Ketchum en syn freon Pikachu.
How to Train Your Dragon: Homecoming
Plot
How to Train Your Dragon: Homecoming spilet nei de wichtichste foarfallen yn 'e film How to Train Your Dragon: The Hidden World, mar foàr de epilooch fan dy film.
Sân lêste wurden fan Jezus
thumb|Krusiging: sjoen fan it krús ôf, troch [[James Tissot om 1890 hinne]] De Sân lêste wurden fan Jezus binne sân útspraken dy't Jezus die doe't er krusige waard en dy waarden yn de fjouwer kanonike evangeeljes neamd. Tradisjoneel waarden dy útspraken "wurden" neamd. Trije fan dy útspraken komme allinnich yn it Evangeelje fan Lukas foar en twa dêrfan komme allinnich yn de Evangeelje fan Jehannes foar. In oare útspraak komt foar yn de Evangeeljes fan Mattéus en Markus en wer in oare útspraak waard yn it Evangeelje fan Jehannes neamd en dêr waard yn de Evangeeljes fan Mattéus en Markus nei ferwiisd. Yn de Evangeeljes fan Mattéus en Markus gûlde Jezus ta God, yn de Evangeelje fan Lukas ferjoech er syn moardners, fersekere er Dismas, de goede dief, en betroude syn geast ta syn Heit, en yn de Evangeelje fan Jehannes prate er mei syn mem, sei er dat er toarst hie en ferklearre de ein fan syn libben op ierde.
How to Train Your Dragon: Homecoming
Plot
It is tsien jier nei't de Wytsingen fan Nij-Berk en harren draken útinoar gien binne. Draken sille yn 'e minsklike wrâld nammentlik nea wier feilich wêze, mei't der altyd wol in op jild of macht beluste drakefanger efter harren oan komme sil. Hik en Astrid binne no tsien jier troud en hawwe twa bern: in dochter, de njoggenjierrige Zephyr, en in soan, de seisjierrige Nuffink. Fjouwer dagen foar Snoggletog, de gesellige winterhjeldei fan 'e Wytsingen dêr't eltsenien nei útsjocht, ûntdekke Hik en Astrid dat Zephyr benaud is fan draken.
Sân lêste wurden fan Jezus
Sûnt de sechtjinde iuw waarden dy útspraken in soad yn preken op Goedfreed brûkt en folsleine boeken waarden der oer skreaun. De Sân lêste wurden fan Jezus foarmje in wichtich part fan de liturgy yn de Katolike, Protestantske en Anglikaanske tsjerken
How to Train Your Dragon: Homecoming
Plot
It famke hat nammentlik op 'e souder de âlde notysjeboeken fan har pake Stompum de Mânske silger fûn, dy't datearje út 'e tiid dat de Wytsingen fan Berk en de draken noch swarde fijannen wiene. Zephyr fynt har heite langst nei syn âlde freon Toskeleas sadwaande mar healwiis. Alle beskriuwings fan draken dy't yn 'e boeken fan Stompum fêstlein binne, doge fan gjin kant, om't de Wytsingen de draken doedestiden alhiel misbegriepen. Dat kinne Hik en Astrid de lytse Zephyr lykwols net oan it ferstân krije. Krektoarsom, Zephyr jout har eangst foar draken troch oan har bruorke Nuffink. As de bern om 'e hûs hinne ferrassend effektive fâlen foar draken begjinne te bouwen (dêr't Hik hieltyd it slachtoffer fan wurdt), is dúdlik dat it tiid wurdt om dizze kwestje serieus oan te pakken.
Sân lêste wurden fan Jezus
De sân wurden
De sân wurden foarmje in part fan de kristlike meditaasje dy't gauris brûkt wurdt yn de Fêsteltiid, de Goede Wike en Goedfreed. De tradisjonele folchoarder fan de wurden binne:
How to Train Your Dragon: Homecoming
Plot
Underwilens mist Rachelman Krôk, de smid fan Nij-Berk en eardere mentor fan Hik, syn âlde freon Stompum. De pleatslike bern sjogge it stânbyld fan 'e eardere Wytsinglieder op Nij-Berk lykwols inkeld as in gaadlik doelwyt foar it goaien mei ballen. Om twa miggen mei yn ien klap te slaan, beslute Hik en Rachelman, nei't Astrid harren op dat idee brocht hat, om in âlde tradysje wer yn te fieren, nammentlik om mei Snoggletog in toanielfoarstelling te hâlden, dy't diskear it ferhaal fan Stompum en de draken fertelle sil.
Sân lêste wurden fan Jezus
De sân wurden
1. Lukas 23:34: Heit, ferjou it harren, want se witte net wat se dogge. 2. Lukas 23:43: Wier, Ik sis jo, Hjoed sille jo mei My yn it Paradys wêze. 3. Jehannes 19:26–27: Frou, dat is jo soan. (Tsjin de learling) Dat is dyn mem. 4. Mattéus 27:46 en Markus 15:34: Myn God, Myn God, wêrom hawwe Jo My ferlitten? 5. Jehannes 19:28: Ik haw toarst. 6. Jehannes 19:30: It is folbrocht. 7. Lukas 23:46: Heit yn Jo hannen betrou Ik Myn geast.
How to Train Your Dragon: Homecoming
Plot
Yn 'e Ferburgen Wrâld langet de nachtfuery Toskeleas wilens krekt sa'n soad nei syn freon Hik as dat Hik nei him langet. Hy tekenet mei in stôk yn it sân in ôfbylding fan Hik op Nij-Berk, en fan in draak (hysels) dy't nei Hik ta fljocht. Dy tekening lit er sjen oan syn wyfke, de Ljochtfuery, en oan harren trije jongen. Ien fan 'e drakejongen rekket nijsgjirrich nei Hik en Nij-Berk, en keart nachts werom om 'e ôfbylding yngeand te bestudearjen, oant er ynienen in helder idee kriget. Hy makket syn bruorke en suske wekker, en wylst harren âlden sliepe, sette de jonge draakjes trijeresom al fleanende út 'e Ferburgen Wrâld ôf om Nij-Berk te sykjen.
Sân lêste wurden fan Jezus
De sân wurden
Tradisjoneel binne dy sân útspraken de wurden foar 1. It ferjaan, 2. De ferlossing, 3. Relaasje, 4. Ferlitting, 5. Need, 6. Oerwinning en 7. Weriening.
De sân lêste wurden komme dus foar yn alle fjouwer evangeeljes meiïnoar en wurde net alle sân yn ien evangeelje neamd. Yn de Evangeeljes fan Mattêus en Markus wurdt Jezus sitearre yn it Arameesk. Yn it Evangeelje fan Lukas komme de earste, de twadde en de sânde wurden foar. Yn it Evangeelje fan Jehannes komme de tredde, fyfde en sechde wurden foar.
How to Train Your Dragon: Homecoming
Plot
De toanielfoarstelling mei Snoggletog is troch Hik bedoeld om 'e bern fan it eilân sjen te litten dat draken harren freonen binne. De prioriteit fan Rachelman Krôk is lykwols om 'e bern dúdlik te meitsjen hoe'n grutte man Stompum de Mânske wie. Mei't Rachelman it skript foar de foarstelling skriuwt, liedt dat ta in toanielstikje oer de befreoning fan Wytsingen en draken wêryn't Stompum de held is. Hik hat muoite mei dy ferdraaiïng fan 'e wurklikheid, mei't it sluten fan freonskip eins syn eigen fertsjinste wie, wêrby't er troch syn heit Stompum oanhâldend tsjinwurke waard. Yn it toanielstik komt it personaazje fan Hik der mar tige bekaaid ôf en wurdt it weiset as in knoffelige leffert.
Nei in petear mei Astrid, dy't him freget oft it him no wier safolle skele kin dat er sels net de held is, beslút Hik om Rachelman mar gewurde te litten by syn besykjen om 'e helderol oan syn freon Stompum ta te partsjen. Rachelman beslút dat er sels de bêste kar is om Stompum te spyljen, wylst er de ûnnoazele Skoarre Thorston yn 'e rol fan Hik cast. Hik sels smeit in meganysk betsjinber metalen drakepak mei in kop dy't dúdlik bedoeld is om op Toskeleas te lykjen.
Yn 'e Ferburgen Wrâld reitsje Toskeleas en de Ljochtfuery yn panyk as se wekker wurde en ûntdekke dat harren jongen poater binne. Nei't se de Ferburgen Wrâld trochsocht hawwe, beslute se dat der mar ien plak is dêr't se hinne gien wêze kinne: Nij-Berk. Underwilens arrivearje de trije drakejongen nei in lange en wurchsume flecht op Nij-Berk, dêr't se foar it earst snie sjogge. Se slûpe ûnopmurken it Wytsingdoarp yn en fange in glim fan Hik op, hoewol't se tebekskrilje as se it metalen drakepak fan 'e meganyske 'Toskeleas' sjogge. As se letter it Wytsingdoarp bespionearje fan in richel yn 'e omlizzende heuvels ôf, komme Toskeleas en de Ljochtfuery har ûndogenske jongen oer it mad en komt it útpiken de jongen op in flinke beskrobbing te stean. Ear't de beide draken de jongen mei weromnimme kinne nei de Ferburgen Wrâld, begjint yn it doarp lykwols de toanielfoarstelling, dêr't alle fiif draken troch fassinearre reitsje.
De foarstelling is behoarlik amateuristysk en Zephyr en de oare bern binne der net fan ûnder de yndruk. Rachelman stekt ûnder it aktearjen by fersin it dekôr yn 'e brân, wêrnei't it fjoer fierder ferspraat wurdt troch de knoffelige toanielfeint Fiskepoat Ingerman en sûffleur Snotbongel Jorgenson syn ûnbeholpen besykjen om it te blussen. Wylst de oare akteurs it ynstoartende dekôr ûntflechtsje, sit Hik finzen yn it metalen Toskeleas-pak, dêr't er oan 'e efterkant fan it poadium mei fan it klif kneppelet. De echte Toskeleas grypt yn en skuort de sabeare draak wer op it poadium, en Hik, dy't yn it pak neat sjen kin, wit nea hoe ticht er by syn dea kommen is. Hoewol't it dekôr fol reek stiet, beslút Rachelman om de foarstelling dochs út te spyljen, mar as 'Stompum' frede slút mei 'Toskeleas' is it net Hik yn it drakepak, mar de echte Toskeleas dy't syn snút tsjin 'e hân fan 'e Wytsinghaadman oan leit. Alle oanwêzigen miene mar dat it drakepak fan Hik ferrassend libbensecht is. Allinne Zephyr, dy't nei de sydkant fan it poadium draaft, beseft dat it de echte Toskeleas is, en rekket alhiel ûnder de tsjoen fan 'e freonlike en nijsgjirrige draak.
Nei't er op dizze wize syn wyfke en jongen de freonskip tusken Wytsingen en draken sjen litten hat, keart Toskeleas werom nei syn gesin. As Hik en Astrid letter mei Zephyr en Nuffink nei hûs rinne, rattelet it fanke oan ien stik troch oer de geweldichheid fan draken. Hik kin allinne mar fêststelle dat de mislearre foarstelling effektiver wie as dat hy tocht hie. Rachelman beselskippet harren as se it stânbyld fan Stompum foarby komme, dat no troch de pleatslike bern earbiedich behongen wurdt mei slingers. Rachelman, in frijfeint op jierren, hat nimmen om 'e hjeldagen mei troch te bringen, dat Hik en Astrid nûgje him út om by harren thús te feestfieren.
As se thús komme, sjogge se dat de tradisjonele petielje mei fisk, dy't Hik mei de hjeldagen altyd by de iepen hurd foar Toskeleas reeset, leechiten is, wylst der op 'e skoarstienmantel in kristal út 'e Ferburgen Wrâld efterlitten is. De hiele húshâlding draaft wer nei bûten ta en is krekt op 'e tiid om te sjen hoe't de beide nachtfuerys en har trije jongen foar de folle moanne lâns fleane ûnderweis werom nei de Ferburgen Wrâld. Hik beslút dat dejingen fan wa't jo hâlde altyd deunby binne salang't jo se mar yn jo hert bewarje. Astrid oppenearret dat it miskien tiid is om 'e draken by de yngong fan 'e Ferburgen Wrâld in tsjinbesyk te bringen, en hoe't dat ferrint, is te sjen yn 'e epilooch fan How to Train Your Dragon: The Hidden World.
Produksje
How to Train Your Dragon: Homecoming waard regissearre troch Tim Johnson nei in senario fan Jonathan Groff en Jon Pollack. It is in koarte, kompjûteranimearre tekenfilm mei in spyldoer fan 22 minuten, dêr't Craig Rittenbauren as produsint by belutsen wie foar de filmstudio DreamWork Animation. De filmmuzyk waard fersoarge troch Anthony B. Willis.
Distribúsje
De distribúsje fan How to Train Your Dragon: Homecoming waard fersoarge troch NBCUniversal Television Distribution. De film waard foar it earst útstjoerd op 3 desimber 2019, yn it ramt fan 'e oankommende krystdagen, troch it Amerikaanske tillefyzjenetwurk NBC.
Untfangst
Fan 'e filmkritisy krige How to Train Your Dragon: Homecoming oer it algemien positive resinsjes. Sa parte Emily Ashby fan Common Sense Media de koarte film 4 fan 5 stjerren ta. Hja skreau: "Fans dy't sjoen hawwe hoe't de relaasje tusken Hik en Toskeleas him geandewei de filmtrilogy ûntjoech, sille dit in hertferwaarmjende oanfolling op it ferhaal fine, mei oangripend sentimint oer it koesterjen fan 'e minsken (en draken) fan wa't we hâlde, yn 't bysûnder om 'e krystdagen hinne."
Elmore Leonard
Elmore Leonard (folút: Elmore John Leonard jr.; New Orleans, 11 oktober 1925 – Bloomfield Hills (Michigan), 20 augustus 2013) wie in Amerikaansk skriuwer fan romans, koarte ferhalen en senario's. Hy begûn syn karriêre mei it skriuwen fan benammen westerns, mar skreau fan 'e 1960-er jierren ôf fral noch misdieromans en skrillers. Fan syn boeken binne 26 ferfilme, guon mear as ien kear. Leonard syn bekendste romans binne Get Shorty, Out of Sight, Swag, Hombre, Mr. Majestyk en Rum Punch (ferfilme as Jackie Brown). Syn koarte ferhaal Three-Ten to Yuma waard ek twaris ferfilme. Leonard wûn yn 1984 in Edgar Award yn 'e kategory bêste detektiveroman, en syn wurk waard neitiid ferskate kearen bekroane mei oeuvreprizen.
Jonkheid en oplieding
Leonard waard yn 1925 berne yn New Orleans, yn 'e Amerikaanske steat Louisiana, as de soan fan Elmore John Leonard sr. en dy syn frou Flora Amelia Rive. Om't syn heit as fabryksplanner foar autofabrikant General Motors wurke, ferhuze it gesin ferskate kearen yn koarte tiid. Uteinlik kamen se yn 1934 foargoed yn Detroit te wenjen, yn 'e steat Michigan, dêr't Leonard fierder opgroeide. Hy genoat fuortset ûnderwiis oan 'e Jesuit High School fan 'e Universiteit fan Detroit, dêr't er yn 1943 slagge foar syn eineksamens.
Tsjin dy tiid wie de Twadde Wrâldoarloch yn folle gong, en Leonard melde him oan by it Amerikaanske Marinierskorps, dêr't er lykwols net troch de keuring kaam fanwegen syn minne gesichtsfermogen. Dêrop besocht er it by de Amerikaanske Marine, dêr't er wol oannommen waard. Leonard tsjinne trije jier yn 'e Stille Súdsee, oant er yn 1946 ôfswaaide. Yn dy tiid brocht er it ta ûnderofsier en krige er de bynamme 'Dutch' (nei de doedestiden bekende honkballer Dutch Leonard).
Nei syn militêre tsjinst liet Leonard him ynskriuwe oan 'e Universiteit fan Detroit, dêr't er Ingelske taal- en letterkunde en filosofy studearre. Yn dy tiid begûn er foar it earst serieus te skriuwen, wêrby't er guon koarte ferhalen ynstjoerde foar wedstriden en oanbea foar publikaasje yn tydskriften. Yn 1949 fûn er in baan as tekstskriuwer by it reklameburo Campbell-Ewald Advertising Agency, dêr't er ferskate jierren wurke njonken syn stúdzje en syn privee-skriuwerij. Yn 1950 studearre er mei goed gefolch ôf oan 'e Universiteit fan Detroit.
Karriêre
Fjouwer fan Leonard syn westernromans waarden ferfilme: The Law at Randado (as Border Shootout), Last Stand at Saber River (as Last Stand at Saber River), Hombre (as Hombre, mei Paul Newman) en Valdez Is Coming (as Valdez Is Coming, mei Burt Lancaster). Dêropta waard syn westernferhaal The Captives ferfilme as The Tall T, mei Randolph Scott, wylst it westernferhaal Three-Ten to Yuma twaris ferfilme waard, yn 1957 (3:10 to Yuma, mei Glenn Ford) en yn 2007 (3:10 to Yuma, mei Russell Crowe en Christian Bale). Fierders skreau Leonard ek it orizjinele senario foar de western Joe Kidd, mei Clint Eastwood yn 'e haadrol.
Yn 1969 ferskynde by Gold Medal Books de earste misdieroman fan Leonard, mei as titel The Big Bounce. Leonard wie in oare misdieskriuwer as de measten út dy tiid, dy't melodrama, pessimisme en noir-eleminten yn harren wurk ferfrisselen. Ynstee dêrfan spriek út 'e romans fan Leonard inkeld belangstelling foar syn personaazjes, dy't delset waarden mei reälistyske dialogen. Syn misdieferhalen spilen gauris yn Detroit, mar ek wol yn súdlik Floarida. The Big Bounce waard twaris ferfilme, yn 1969 (The Big Bounce) en yn 2004 (The Big Bounce). Fifty-Two Pickup, út 1974, waard ek twaris ferfilme: as The Ambassador yn 1984 en as 52 Pick-Up yn 1986.
Fierders waard Get Shorty ferfilme as Get Shorty (mei John Travolta, Gene Hackman, Danny DeVito en Rene Russo), Rum Punch as Jackie Brown (mei Pam Grier, Samuel L. Jackson, Bridget Fonda, Michael Keaton en Robert De Niro), en Out of Sight as Out of Sight (mei Jennifer Lopez, George Clooney en Dennis Farina). Oare misdieromans fan Leonard dy't ferfilme waarden, wiene: The Moonshine War (as The Moonshine War), Mr. Majestyk (as Mr. Majestyk), The Switch (as Life of Crime), Cat Chaser (as Cat Chaser), Stick (as Stick), Touch (as Touch), Freaky Deaky (as Freaky Deaky), Killshot (as Killshot) en Be Cool (as Be Cool).
Foar de misdieroman La Brava krige Leonard yn 1984 de Edgar Award yn 'e kategory bêste detektiveroman takend troch de Mystery Writers of America (MWA). Mei syn folgjende roman, Glitz, oer gokken yn Atlantic City, briek er einlings troch by in breder lêzerspublyk. Wylst er earder beskôge wie as in auteur fan wat literatuerkritisy faak delbûgend 'sjenrefiksje' neame, waard er neitiid sjoen as in literêr skriuwer. Glitz stie sechstjin wiken lang yn 'e bestsellerlist fan The New York Times, en Leonard syn folgjende boeken waarden ek allegear bestsellers. Yn 1992 kende de MWA him de Grand Master Award ta foar syn hiele oeuvre. Foar it senario fan 'e tillefyzjesearje Justified wûn Leonard yn 2010 de Peabody Award, en yn 2012 waard him noch in National Book Award takend by wize fan oeuvrepriis.
Priveelibben
Leonard troude yn 1949 mei Beverly Clare Cline, mei wa't er fiif bern krige: trije dochters en twa soannen. Uteinlik einige harren houlik yn 1977 lykwols yn in skieding. Yn 1979 wertroude Leonard mei Joan Leanne Lancaster (ek bekend as Joan Shepard), mei wa't er troud bleau oant har ferstjerren yn 1993. Letter datselde jiers troude er foar de trêde kear, no mei Christine Kent, fan wa't er yn 2012 skiede.
Ferstjerren
De lêste jierren fan syn libben brocht Leonard troch deun by syn bern yn Oakland County, yn Michigan. Op 29 july 2013 krige er in oerhaal, en hoewol't it der earst op liek dat er wer opbetterje soe, kaam er úteinlik op 20 augustus fan dat jier yn 'e âlderdom fan 87 jier oan komplikaasjes te ferstjerren yn syn hûs yn Bloomfield Hills, in foarstêd fan Detroit. Omtrint de tiid fan syn dea hie Leonard 13 pakesizzers en 5 oerpakesizzers. Der wiene tsjin dy tiid tsientallen miljoenen eksimplaren fan syn boeken ferkocht.
Ferhalebondels
(de ûndersteande list is ûnfolslein)
Koarte ferhalen
(de ûndersteande list is ûnfolslein)
Spiro Agnew
Spiro Agnew, útspr.: /'spɪro u 'æɡnju:/ (folút: Spiro Theodore Agnew; Baltimore (Marylân), 9 novimber 1918 – Berlin (Marylân), 17 septimber 1996), wie in Amerikaansk politikus, jurist, sakeman en skriuwer fan mingd Gryksk-Amerikaansk etnysk komôf. Hy tsjinne fan 1969 oant 1973 as fise-presidint ûnder Richard Nixon en rekke yn dy hoedanichheid behelle yn it Watergate-skandaal, mar hy moast úteinlik ôftrede fanwegen finansjele misdriuwen dy't dêr los fan stiene. Hy waard opfolge troch Gerald Ford.
Jonkheid, oplieding, militêre tsjinst en gesin
Agnew studearre fan 1937 oant 1940 skiekunde oan 'e heech oanskreaune Johns Hopkins Universiteit te Baltimore, waard yn 1941 oproppen foar syn tsjinstplicht, en tsjinne yn 'e Twadde Wrâldoarloch as ofsier yn it Amerikaanske Leger. Earst wied er legere yn Marylân, en yn dy tiid kaam er yn 'e kunde mei Elinor Judefind, dy't har Judy neame liet. Hja trouden op 27 maaie 1942, en krigen letter fjouwer bern: Pamela, James Rand, Susan en Kimberly. Yn 'e twadde helte fan 'e oarloch waard Agnew oerpleatst nei de 10de Pânserdifyzje, yn Jeropa. Foar syn hâlden en dragen yn Frankryk en Dútslân waard him de Brûnzen Stjermedalje takend.
Nei de oarloch sette Agnew syn stúdzje fuort mei in jûnsoplieding oan 'e rjochteskoalle fan 'e Universiteit fan Baltimore, wylst er oerdeis wurke as krudenier en fersekeringsagint. Yn 1947 behelle er in bachelorstitel, dy't er letter om wist te setten ta in masterskip yn 'e rjochten. Dêrop stifte er in abbekatepraktyk yn in foarstêd fan Baltimore. Yn 1950 waard er op 'e nij oproppen, diskear om yn 'e Koreä-oarloch te tsjinjen.
Politike karriêre
Nei't er weromkommen wie út Koreä, sette Agnew útein mei syn politike karriêre as lid fan 'e Republikeinske Partij, yn 't earstoan as in assistint fan James Devereux, in lid fan it Amerikaanske Hûs fan Offurdigen. Yn 1957 waard er beneamd ta lid fan 'e Board of Zoning Appeals (in soarte fan hof fan berop oangeande romtlike oardering) fan Baltimore County, de krite om 'e stêd Baltimore hinne. Hy ferlear de ferkiezings foar de pleatslike rjochtbank fan 'e stêd Baltimore yn 1960, mar waard yn 1962 keazen ta grytman (county executive) fan Baltimore County. Fan 1966 oant 1969 wied er de 55ste gûverneur fan Marylân, en de earste dy't fan Gryksk komôf wie.
Op 'e Republikeinske Nasjonale Konvinsje fan 1968 waard Agnew as running mate fan presidintskandidaat Richard Nixon nominearre foar it fise-presidintskip. By de dêropfolgjende ferkiezings fersloegen Nixon en hy de sittende fise-presidint Hubert Humphrey en dy syn running mate, senator Edward Muskie, mei oermacht, mei't de populariteit fan it Demokratyske regear fan Lyndon B. Johnson troch de Amerikaanske belutsenens by de Fjetnamoarloch tige by tige yn it neigean rekke wie, en de Demokratyske Partij sels yn fjouwer inoar befjochtjende kampen útinoar fallen wie. Fjouwer jier letter, yn 1972, wûnen Nixon en Agnew in twadde termyn, troch de troch skandalen pleage Demokratyske kandidaat George McGovern te ferslaan.
Agnew soe sadwaande fise-presidint west hawwe moatten fan 1969 oant 1977, mar dat rûn oars. Yn 'e simmer fan 1973 stelde de ôfdieling Marylân fan it federaal Iepenbier Ministearje in ûndersyk nei him yn op fertinking fan ôfparsing, belestingfraude, omkeaping en gearspanning tsjin 'e rjochtssteat. Yn oktober waard er oanklage foar it oannimmen fan mear as $100.000 oan omkeapjild wylst er it amt grytman fan Baltimore County, gûverneur fan Marylân en fise-presidint fan 'e Feriene Steaten beklaaid hie. Op 10 oktober 1973 waard him tastien en doch de hiele saak ôf troch skuld te bekennen oan ien inkele oanklacht dat er yn 1967 in ynkommensboarne fan $29.500 net opjûn hie, mei as betingst dat er ôftrede soe as fise-presidint. Sadwaande wie Agnew de twadde fise-presidint yn 'e skiednis fan 'e Feriene Steaten om ôf te treden (de earste wie John C. Calhoun), en de iennichste dy't dat die fanwegen in rinnende strafsaak tsjin him. Hy waard opfolge troch Gerald Ford, de lieder fan 'e Republikeinske fraksje yn it Hûs fan Offurdigen. Krapoan tsien jier nei syn ôftreden, yn jannewaris 1983, betelle Agnew oan 'e steat Marylân in boete fan likernôch $270.000 as útkomst fan in sivylrjochtlike proseduere dy't tsjin him oanspand wie yn ferbân mei syn omkeapingspraktiken. Neffens syn kritisy wied er ien fan 'e minste fise-presidinten yn 'e Amerikaanske skiednis, mar troch syn fêsthâldende oanfallen op 'e tsjinstanners fan 'e regearing-Nixon (benammen de media en de anty-oarlochsbeweging) leit er yn 'e rjochterfleugel fan 'e Republikeinske Partij noch altiten op in goede namme.
Lettere jierren en dea
Troch syn foartidich ôftreden ûntkaam Agnew fierhinne oan 'e opskuor fan it Watergate-skandaal, dêr't hy krektlyk as Nixon yn behelle wie. Nei't er Washington, D.C. ferlitten hie, sette er him nei wenjen yn Rancho Mirage, yn Kalifornje, wylst er ek wenten hie yn Arnold (Marylân), Bowie (Marylân) en yn 'e omkriten fan Ocean City (Marylân). Hy wurke as sakeman yn 'e ynternasjonale hannel, en kearde yn 1976 koart yn 'e publike belangstelling werom mei guon útspraken dy't troch Gerald Ford yn it iepenbier karakterisearre waarden as "ûnfoege opmerkings oer Joaden." Yn 1980 joech er opsjoch troch de publikaasje fan 'e memoires oer syn fise-presidintskip, wêryn't er ynsinuëarre dat Nixon en Alexander Haig, Nixon syn sjef fan 'e stêf fan it Wite Hûs, drige hiene him fermoardzje te litten as er net út eigen beweging ôftrede woe. Ek skreau Agnew in roman, The Canfield Decision, oer in fise-presidint dy't troch syn eigen ambysje ûnder fuotten helle waard.
Oan syn dea ta hold Agnew út dat de beskuldigings fan belestingfraude en omkeaping tsjin him optocht wiene troch Nixon om 'e oandacht ôf te lieden fan it Watergate-skandaal. Nei syn ôftreden wikselen hy en Nixon nea gjin wurd mear. As gebeart fan fermoedsoening waard er yn 1994 troch Nixon syn dochters útnûge foar dy syn begraffenis, in hânrikking dy't troch Agnew syn bern twa jier letter yn deselde geast beäntwurde waard. Agnew kaam op 17 septimber 1996 yn 'e âlderdom fan 77 jier tige hommels te ferstjerren oan in fier foardere foarm fan leukemy, inkele oeren nei't er yn it sikehûs opnommen wie en dy sykte dêr foar it earst by him fêststeld wie.
Huayi Brothers
Huayi Brothers, ek wol ferkoarte ta H.Y. Brothers of H. Brothers, eins de Huayi Brothers Media Corporation (Sineesk: 华谊兄弟传媒股份有限公司; pinyin-transliteraasje: Huáyì Xiōngdì Chuánméi Gǔfèn Yǒuxiàn Gōngsī, útspr. likernôch: "chwa-jy sjong-dy tsjû-an-mee gû-fen joo-sji-an gong-sy") is in Sineesk bedriuw yn 'e entertainmentyndustry, dat yn 1994 oprjochte waard. De ûndernimming, dy't fêstige is yn Peking, omfettet in filmstudio, in filmdistribúsjebedriuw, in tillefyzjestudio, in platemaatskippij, in ympressariaat en in keatling bioskopen. Neffens it Amerikaanske tydskrift Variety is Huayi Brothers "it grutste Sineeske filmkonglomeraat yn 'e private sektor."
Skiednis
Huayi Brothers waard yn 1994 oprjochte troch de bruorren Wang Zhongjun en Wang Zhonglei, yn earste ynstânsje as in filmstudio. Troch ynvestearrings en oanhâldende útwreiding omfettet it no ek ferskate oare bedriuwen, dy't foarmjûn binne as dochterûndernimmings: Produkten en tsjinsten fan Huayi Brothers beslane no behalven filmproduksje ek filmdistribúsje, produksje en distribúsje fan tillefyzjeprogramma's en muzyk-cd's, bioskopen en in talinteburo.
Huayi Brothers kaam op 30 oktober 2009 wrâldwiid yn it ekonomyske nijs doe't de ChiNext-yndeks fan 'e Effektebeurs fan Shenzhen stillein waard nei't it oandiel fan it bedriuw mei 122,74% stige wie.
Yn febrewaris 2011 kundige Huayi Brothers in plan oan om it grutste film- en tillefyzjestudiokompleks fan Aazje te bouwen. Ek ferwachten se doe tsjin 2016 10 miljoen Sineeske yuan yn 't jier te fertsjinjen oan bioskoopfertoanings fan troch harren produsearre films.
Yn 2014 soe Huayi Brothers $150 miljoen ynvestearje yn 'e nije Amerikaanske filmstudio Studio 8, fan filmprodusint Jeff Robinov, mar dy gie letter ynstee yn see mei in oare Sineeske ynvestearder, Fosun International út Sjanghai. Wol kocht Huayi Brothers yn 2014 in oandiel fan 79% oan yn GDC Technology, in bedriuw dat software foar digitale bioskopen makke.
Films
Huayi Brothers produsearret benammen Sineeske films, mar hat ek belutsen west by de produksje fan ferskate Amerikaanske films, wêrûnder Bad Moms, Free State of Jones en Warcraft (alle trije út 2016) en A Bad Moms Christmas (2017).
Ympressariaat
It ympressariaat fan Huayi Brothers hat mear as hûndert bekende Sineeske akteurs en sjongers as klant, ûnder wa Angelababy, Kun Chen, Li Bing Bing, Shu Qi, Vision Wei Chen, Xun Zhou en Zhao Wei.
Bökkers
Skiednis
De band is yn 2010 begûn as tributeband fan de Achterhoekse band Normaal ûnder de namme "Bökkers Dut Normaal". De band is yn de rin fan de jierren útgroeid nei in folweardige rockband mei in eigen repertoire skreaun yn it Sallânsk in dialekt fan it Nedersaksysk en hjit no "Bökkers".
Bökkers wurdt gauris sjoen as de nije Normaal. Der binne oerienkomsten in de muzykale styl en yn it brûken fan it Nedersaksysk, mar Hendrik Jan Bökkers hat him útsprutsen tsjin it stimpel 'boerenrock' foar syn band.
Yn 2020 naam de band 't beslút om útinoar te gean. De bandleden hiene ferskillende ideeën oer de muzykstyl. In ôfskiedstoernee waard pland, mar koe ta gefolch fan COVID-19 net troch gean. Undertusken hat oprjochter Hendrik Jan Bökkers oankondigd dat Bökkers dochs bliuwt bestean, mar hy moast no wol op 'e siik nei nije bandleden.
Reno (Nevada)
Reno is in stêd yn 'e westlike Amerikaanske steat Nevada. It leit yn 'e woastyn oan 'e foet fan it Sierra Nevada-berchtme, yn it noardwesten fan 'e steat, deunby de grins mei Kalifornje, en is it haadplak fan Washoe County. Neffens de gegevens fan 'e folkstelling fan 2010 hie Reno doe goed 225.000 ynwenners, wat it ta de fjirde stêd fan Nevada makket, nei Las Vegas en twa fan 'e foarstêden dêrfan (Henderson en North Las Vegas). Teffens is it (mei Salt Lake City) ien fan 'e beide grutte stedske sintra yn 'e Grutte Dobbe (Great Basin). Mei alle foarstêden derby komt Reno as stêdekloft út op in befolking fan rom 425.000 minsken. Reno, dat de offisjele bynamme fan The Biggest Little City in the World ("De Grutste Lytse Stêd fan 'e Wrâld") fiert, stiet benammen bekend om syn kasinoyndustry en as tagongspoarte fan rekreaasjegebieten as Lake Tahoe (wettersport) en de Sierra Nevada (skyen).
Skiednis
De earste Amerikaanske kolonisten setten har oan it begjin fan 'e 1850-er jierren nei wenjen yn 'e delling fan 'e rivier de Truckee, dêr't se wat komolken en hannel dreaune mei foarbykommende Easterlingen ûnderweis nei Kalifornje. Doe't der yn 1850 goud en yn 1859 sulver yn Nevada ûntdutsen waard, kaam der foar it earst bredere belangstelling foar it gebiet. Yn 1859 lei in Charles W. Fuller der in tolbrêge oer de Truckee oan, dêr't al rillegau in delsettinkje omhinne groeide. Yn 1961 ferkocht Fuller syn tolrjocht oan Myron C. Lake, dy't de delsetting de namme joech fan Lake's Crossing. Doe't om 1865 hinne de Central Pacific Railroad út Kalifornje wei de spoarline nei it easten begûn oan te lizzen dy't úteinlik it Earste Transkontinintale Spoar wurde soe, skonk Lake dêr grûn oan om te bewissigjen dat it spoar by Lake's Crossing lâns komme soe te rinnen. Yn 1868 wie it Earste Transkontinintale Spoar in feit, en koart dêrnei waard Lake's Crossing troch de spoarmaatskippij omneamd ta Reno, ta eare fan generaal-majoar Jesse L. Reno, in Noardlike ofsier dy't yn 'e Amerikaanske Boargeroarloch sneuvele wie yn 'e Slach by South Mountain.
Yn 1871 waard Reno it haadplak fan Washoe County, al bleaune de mynboustêden yn 'e steat kwa befolking en politike macht noch lange tiid it wichtichst. Doe't de minen geandewei de tweintichste iuw útdien begûnen te reitsjen, ferskode it swiertepunt lykwols nei better sitewearre plakken yn Nevada, lykas Reno en Las Vegas, dy't begûnen te groeien wylst de mynbouplakken ta útstoarne spûkstedsjes ferwaarden. Yn 1931 legalisearre de steat Nevada gokken en teffens de foar dy tiid frijste skiedingswetten fan 'e Feriene Steaten. Sa't lju no nei Las Vegas geane om te trouwen, sa kamen se doedestiden nei Reno ta om te skieden. Uteinlik waard ek yn 'e rest fan it lân in frije skiedingswetjouwing oannommen, en drûge dy boarne fan ynkomsten sadwaande op. De kasinoyndustry bleau lykwols noch hiel lang wichtich.
Reno hjoed de dei
Foar de 1950-er jierren wie Reno dé gokhaadstêd fan 'e Feriene Steaten, mar sûnt is Las Vegas it fier foarbygroeid, en fan 2000 ôf hat it boppedat te lijen fan 'e sterke groei oan Yndiaanske kasino's yn Kalifornje. Likegoed steane der noch altiten fjouwer kasino's yn 'e top tsien fan grutste wurkjouwers fan Reno. Nei it skoalstelsel fan Washoe County is lykwols de Universiteit fan Nevada, Reno mei mear as 4.700 banen de grutste wurkjouwer yn 'e stêd. Dat is de âldste universiteit fan 'e steat Nevada, oprjochte yn 1874.
Reno wurdt betsjinne troch de Ynternasjonale Lofthaven Reno-Tahoe, wêrmei't it de tagongspoarte is ta sawol trije wichtige wettersport- en wetterrekreaasjegebieten (Lake Tahoe, de rivier de Truckee en Pyramid Lake), as acht ûnderskate skygebieten yn 'e Sierra Nevada: Northstar California, Sierra-at-Tahoe, Alpine Meadows, Squaw Valley, Sugar Bowl, Diamond Peak, Heavenly Mountain en Mount Rose. Al dy rekreaasjekriten lizzen op in ôfstân fan tusken de 18 en 158 km fan Reno.
Demografy
Neffens gegevens fan 'e folkstelling fan 2010 wie doe fan 'e befolking fan Reno 11,7% âlder as 65 jier en 22,8% jonger as 18 jier. Fierders bestie 43,8% fan 'e húshâldings út ien persoan, wylst 14,4% fan 'e befolking ûnder de earmoedegrins libbe. Wat de etnyske opbou fan 'e befolking oangiet, dy wie yn 2010 sa: 62,5% blanken; 24,3% Latino's; 6,3% Aziaten; 2,9% swarten; 1,3% Yndianen; 0,7% Polyneziërs, Melaneziërs en Mikroneziërs, 2,0% oaren of fan mingd etnysk komôf.
Klimaat
Reno hat in tige drûch steppeklimaat, mei mylde winters en hjitte simmers. Yn july, de waarmste moanne, is de trochsneed temperatuer oerdeis 33,4 °C, en yn desimber en jannewaris, de kâldste moannen, is dat 7,6 °C. Rekôrtemperatueren wiene 42 °C op 10 en 11 july 2002 en nochris op 5 july 2007, en –27 °C op 21 jannewaris 1916. Reno kriget jiers trochinoar 185,4 mm delslach, wêrfan't in grut part winterdeis falt, yn 'e foarm fan 'e trochsneed jierlikse 54,6 sm snie. Dat Reno sa'n drûch klimaat hat, is fierhinne te ferklearjen trochdat it yn it reinskaad fan 'e Sierra Nevada leit.
Bosksjongers
De bosksjongers (Phylloscopidae) binne in famylje yn it skift fan de moskeftigen (Passeriformes). Foarhinne waarden de bosksjongers mei û.o. de imerkesjongers, reidsjongers, hagekrûpers en goudtoefkes ta de famylje fan de sjongers (Sylviidae) rekkene.
Foarkommen
De bosksjongers binne lytse, beweechlike, ynsekte-itende fûgeltsjes. Se binne y it miene ûnopfallend griis-brún of griis-grien mei soms in gieleftig ûnderliif, en wurde meastal earder mei it ear as mei it each waarnommen.
Fersprieding
In hiel Jeropa, Afrika en Aazje libbje bosksjongers fan ferskate soarten. Se binne ôfwêzich yn de Amerikas (mei útsûndering fan de Noardske bosksjonger dy 't ek in Alaska foarkomt) en Austraalje. De bekendste soarten yn Fryslân binne de lytse hôfsjonger {Phylloscopus trochilus) en de tsjiftsjaf {Phylloscopus collybita). De measte in dizze streken briedende fûgels oerwinterje in Súd-Jeropa of Noard-Afrika.
Klassifikaasje
Nei resinte ynsjoggen behearre alle 80 bosksjongers ta it skaai Phylloscopus, wylst in diel fan de bosksjongers earder (en neffens sommige saakkundigen noch hieltyd) yn de skaaien Seicercus, Acanthopneuste, Abroscopus en oare foelen.
Naomi Klein
thumb|Naomi Klein (2014). Naomi Klein (Montreal, 8 maaie 1970) is in Kanadeeske sjoernaliste, publisiste en aktiviste. Sy wennet yn Toronto mei har man Avi Lewis.
Biografy
Klein komt út in Amerikaansk-joadske famylje mei in protte sosjalisten. Har pake wie marksist en fakbûnsaktivist. Klein har skriuwerskarriêre begûn mei bydragen oan The Varsity, in studinteblêd oan de Universiteit fan Toronto. Sy hat sein dat hja it feminisme ûntduts troch it Bloedbad oan de École Polytechnique dat Marc Lépine yn 1989 ûnder froulike yngenieursstudinten oanrjochte.
Yn 2000, in moanne nei't de gearkomst fan de WTO fan demonstraasjes yn Seattle lamlein waard, publisearre Klein it boek No Logo. Dat boek waard in manifest foar de Antiglobalisearringsbeweging. It boek hikkelet de negative ynfloed fan de op de merk rjochte konsumpsjekultuer troch it beskriuwen fan de operaasjes fan grutte bedriuwen dy't allinne mar besykje in merk te ferkeapjen. De produkten meitsje neffens har fan minsken in soarte fan libjende reklamepanelen. Wurknimmers út de earmste lannen wurde neffens Klein troch deselde bedriuwen faak útrûpele om harren winst te fergrutsjen. Klein rjochte har doe fral tsjin Nike. Dêrnei reagearre it bedriuw punt foar punt op Kein har krityk en lei sa in protte misbegryp bleat.
Klein publisearre 2002 Fences and Windows, in samling artikelen en taspraken foar de anti-globalisatiebeweging. Klein leveret ek bydragen oan The Nation, In These Times, The Globe and Mail, This Magazine, en The Guardian.
Naomi Klein kin as de Amerikaansk-Kanadeeske tsjinhingster fan de Europeesk-Britske aktiviste Noreena Hertz beskôge wurde.
Krityk
Foarstanners fan globalisearring lykas Johan Norberg, Tyler Cowen, Fred Kaplan en John Willman binne fan betinken dat Klein meast de werklikheid net goed werjout en sa har stânpunten net goed ûnderboud.
Indianapolis Motor Speedway
It 4 km lange sirkwy is yn 1909 oanlein, yn 1998 waard der in sirkwy by makke foar de Formule 1, fan 4,1 km mei 13 bochten. De Indianapolis Motor Speedway is it sirkwy foar de Indianapolis 500, in wedstriid út de IndyCar searjes. Fan 2000 oant en mei 2007 wie dit it sirkwy foar de Grutte Priis fan de Feriene Steaten.
Mole fan Borger
thumb|De mole fan Borger thumb|Lokaasje fan de mole De Mole fan Borger wie in houtseachmole op De Jouwer.
De schoone houtseachmole waard yn 1774 boud yn opdracht fan mei-rjochter Pier Jelles Borger en skûtmakker Geert Gerrits. By it kadaster waard tusken 1811-1832 de keapman Johannes Heeres Borger as mei-eigener neamd. De stellingmole bleau noch lang yn eigendom fan de famylje Borger, mar yn 1911 waard de mole ôfbrutsen.
De beamstammen foar de houtseagerij waarden oanfierd oer it Hurdspytsje en leine dan earst is skoft yn de kolk foardat se ferseage waarden. De mole wie in achtkante boppekruier dy't oan de ein fan de Houtmounestege stie. Dy stege rûn tusken de lêste wenningen oan de Midstrjitte en de Oerspitting. De Houtmounesteech wie in smel strjitsje tusken it Hurspytsje en de Inkele Rigel.
De Jouster strjitte Mounekamp en de flat Houtmoune oan dy dyk, binne letter nei de mole fan Borger neamd.
Casablanca
"Casablanca" of "Casa Blanca" hat yn de Wikipedy ferskate betsjuttings:
Ierdoerflak
300px|thumb|Draaiende ierde mei it ierdoerflak (kompjûteranimaasje) It ierdoerflak is it grinsflak tusken de fêste ierdkoarste, mank mei it dêroplizzende wetter, en de atmosfear. It ieroerflak beslacht likernôch 510 miljoen km² en kin op ferskate manieren yn healrûnen as hemisfearen ynparte wurde. It ierdoerflak bestiet út likernôch 365,5 miljoen km² (71%) út wetter en 144,5 miljoen km² (29%) lân.
Bestudearring
300px|thumb|Geologyske yndieling fan de ierde It bestudearjen fan de ynrjochting fan it ierdoerflak hjit geografy of ierdrykskunde. De ynrjochting fan it ierdoerflak troch de minske hjit sosjale geografy, wylst dy fan de natoer fysike geografy hjit.
It bestudearjen fan it ûntstean fan it lânskip en de lânfoarm hjit geoformology. De foarm fan it oerflak hinget gear mei prosessen lykas eroazje en sedimintaasje. Natoerlike prosessen dy't de lânfoarm bepale binne de see (maryn proses), rivieren (fluviatyl proses), lâniis (glasiaal proses) en de wyn (eolysk proses). Tektonyske prosessen litte de ierdkoarste sakje of omheech bewege.
It opmjitten fan it ierdoerflak hjit geodezy, dy't besiket de foarm fan it ierdoerflak sa krekt mooglik te beskriuwen, mei it oerflak fan de seeboaiem ynbegrepen.
It bestudearjen fan de boppeste laach ûnder it oerflak hjit boaiemkunde. Oan it oerflak wurket de atmosfear op hurde stienten yn itjinge foar it ferwaarjen en eroazje soarget. It ferwaarjen makket it stiente lytser, dêr't de boppeste laach gauris út los materiaal troch komt te bestean, dat regiolyt neamd wurdt. Dêr kinne planten harren woartels yn waakse litte en ferskate organismen yn libje. In regiolyt dêr't biologyske warberens yn ûntstiet wurdt in boaiem neamd. Ofhinklik fan it ferwaarjen en de gemyske gearstalling fan it oarspronklike stiente binne der ûnderskate boaiemsoarten.
Yndieling
300px|thumb|Yndieling neffens kontininten 300px|thumb|Fysike ierde
Yndieling neffens hemisfearen
Neffens de geodezy wurdt it oerflak ferparte yn in súdlik en in noardlik healrûn, dochs ôfhinklik fan de geografyske breedte (metten fan it nulmeridiaan ôf) kin der ek in westlik en eastlik healrûn ûnderskaat wurde. Dy healrûnen binne tagelyk ek kulturele en ekonomysk-politike yndielings. Yn de Kâlde Kriich foel it súdlik healrûn suver mank mei de Tredde Wrâld, wylst kommunistyske lannen fan Jeropa en Aazje benammen yn it eastlik healrûn leine. Dy begripen rekken lykwols nei it feroarjen fan de politike sitewaasjes net mear yn gebrûk.
Neffens de geomorfology wurdt it oerflak ek wol ferparte yn in wetterhealrûn en in lânhealrûn. It earste befettet de Grutte Oseaan en oanswettende kontininten, en it twadde befettet de Atlantyske Oseaan en Jeraazje.
Yn de ferdraggen fan Tordesillas (1494) en Zaragoza (1529) waard it ierdoerflak yn kolonialistyske ynfloedsfearen ûnder Spanje en Portegal ferparte.
Fierder is der noch in yndieling yn in Alde Wrâld (Jeraazje en Afrika) en in Nije Wrâld (Noard- en Súd-Amearika).
Yndieling neffens lân en wetter
Geomorfologysk kin it ierdoerflak ferparte wurde yn fêstelân (kontininten), oseänen en seeën, marren en eilannen. Op lân is it ierdoerflak it grinsflak tusken fêst materiaal en lucht, dochs op wetter binne der twa grinsflakken te ûnderskieden: it wetteroerflak (it seenivo) en it oerflak fan de fêste seeboaiem (batmetry). Dochs op it fêstelân kinne der lykwols meardere oerflakken meiteld wurde: de boppekant fan de fegetaasje, de boppekant fan de bebouwing (topografy) en de boppekant fan de boaiem (orografy). Geaen mei lâniis kinne ta it oerflak of ta de boaiem rekkene wurde.
Yn de platetektonyk wurdt it ierdoerflak ferparte yn tektonyske platen, dy't tige stadichoan tsjin inoar oan bewege.
Swart hier
Swart hier is sawol de dûnkerste as de meast foarkommende soarte fan minsklik hier. It hawwen fan dizze hierkleur is in dominant genetysk skaaimerk, dat foarkomt by lju fan alle eftergrûnen en etnyske groepen, hoewol by guon mear as oaren. Swart hier ûnderskiedt him fan oare hiersoarten trochdat it in hege konsintraasje fan it dûnkere pigmint eumelanine befettet en trochdat it minder ticht is as oare kleuren hier. Soms wurdt hiel dûnkerbrún hier foutyf foar swart holden. Mooglik om wier swart hier fan sok dûnkerbrún hier te ûnderskieden, wurdt gauris sprutsen fan gitswart, ravenswart of inketswart hier, hoewol't der fan swart eins mar ien kleurnuânse mooglik is.
Ierdoerflak
Hichten (Hypsometry)
300px|thumb|Hichten op ierde De trochsneed hichte fan it lânoerflak boppe seenivo is likernôch 700 meter (Jeropa 300 m, Aazje 880 m, Amearika 610 m, Afrika 660 m, Austraalje en Oseaanje 300 m). It heechste punt boppe seenivo is Mount Everest (8844 m), en it djipste punt is it oerflak fan de Deade See (-410 m)
De seeboaiem leit likernôch in trochseed 3500 meter ûnder seenivo. Der wurdt ûnderskaat makke tusken net djippe seeën (oant in pear hûndert meter djip) en djippe seeën mei in trochsneed djipte fan in pear kilometer. In útsûndering binne de trôgen dy't wol 10 km djip wêze kinne. It djipste punt ûnder seenivo is de Marianetroch.
Martinytsjerke (Itens)
De Martinytsjerke is de tsjerke fan de herfoarme gemeente fan Itens. De tsjerke is oansletten by de Protestantske Tsjerke yn Nederlân.
Skiednis
De op in terp steande tsjerke datearret út de jierren 1804-1806 en ferfong yn dy tiid in âlder tsjerkegebou. De dakruter is fan lettere datum en waard yn 1842 boud.
By de restauraasje fan de tsjerke yn 1978 waarden de fûneminten werom fûn fan de âlde tsjerke. Under de houten flier waarden ek âlde sarken fûn, wêrfan't de âldste (1569) út de tiid fan foar de reformaasje stamt.