cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Iron Kissed
Ynhâld
Om 'e wiere moardner fan O'Donnell te finen, ynfiltrearret Mercy de pleatslike ôfdieling fan Citizens for a Bright Future, dêr't se yn 'e kunde komt mei Tim Milanovich, in sosjaal knoffelige jongeman fan begoedige komôf. Neitiid lokket dyselde har mei in ferlechje nei syn hûs ta, dêr't er har drinke lit út in magyske drinkbeker dy't de brûker syn of har eigen wil ûntnimt. Dat is ien fan 'e dingen dy't O'Donnell fan 'e ierdgeasten stellen hie, en it docht bliken dat Milanovich it brein efter de dieverij wie, wylst O'Donnell inkeld de útfierder wie. De magy fan 'e drinkbeker hat lykwols folle minder effekt op Mercy as op normale minsken om't sy foar in part ymmún foar tsjoenderij is, eat dat wer feroarsake wurdt troch har fermogen ta stalferwikseling.
Milanovich wol fan har de magyske gongelstôk hawwe, en it lêste plak dêr't se dy sjoen hat, wie yn har garaazje, dat sadwaande nimt Milanovich har mei dêrhinne. As Milanovich har dêr tenei komt en ferkrêftet, fynt Mercy de stôk ynienen ûnder har hân en slacht se him dêrmei fan har ôf, om him dêrnei mei in brekizer de plasse yn te slaan. Om't de befeiligingskamera's yn 'e garaazje dúdlik registrearre hawwe wat der bard is en boppedat wat Milanovich foar syn dea allegear sein hie (wêrûnder in bekentenis dat hy dejinge wie dy't O'Donnell út 'e ljochten holpen hie) kin de saak dêrmei ôfsletten wurde.
Mercy Thompson
Broek op Langedyk
Broek op Langedyk hjitte ea gewoan Broek. Dy namme wiist op in plak yn moerassich leechlizzend lân, 'op Langedyk' wiist nei it feit dat it plak op en oan de dyk lei, dy’t de langedyk neamd waard. It plak komt yn de 12e iuw al foar as Broec, yn 1424 as Broeck opten dijck en yn 1639 as Brock Langhendyck. Broek op Langedyk is ûnderdiel fan de doarpenstêd Langedyk. Broek op Langedyk wie tusken 1810 en 1941 in selsstannige gemeente. thumb|De Broeker Feiling wurdt yn 1976 ynrjochte as museum
De doarpen Broek, Súd- en Noard-Skarwâlde hiene as bynamme it ‘ryk fan de tûzen eilannen’ fanwege it grutte tal eilantsjes foar de lânbou. In diel fan de eilantsjes is ûntwikkele ta wenwyk, in oar stik is natoergebiet.
Julianadorp
Julianadorp is in doarp yn de gemeente De Helder yn de kop fan de Nederlânske provinsje Noard-Hollân, likernôch 5 kilometer súdlik fan it haadplak fan de gemeente, De Helder.
Oan de súdkant grinzget er oan de gemeente Skagen en oan de eastkant oan de gemeente Hollâns Kroan. It plak hat 13.925 ynwenners (1 jannewaris 2006). Simmerdeis soargje, meast Dútske, toeristen foar goed 900.000 oernachtings it jier. De ynwenners wurkje yn de blombollesektor, by de Marine, of binne forinzen nei de Rânestêd. In soad ynwenners wurkje yn De Helder of yn de toeriste-yndustry fan Julianadorp.
Bisdom Graz-Seckau
It bisdom Graz-Seckau (Dútsk: Diözese Graz-Seckau; Latyn: Dioecesis Graecensis-Seccoviensis) is in bisdom fan de Eastenrykske tsjerkeprovinsje Salzburg.
Skiednis
It bisdom Seckau waard yn 1218 troch aartsbiskop Eberhard II fan Salzburg stifte. Dêrmei wie Seckau nei Gurk (1072) en Chiemsee (1215) it tredde eigenbisdom fan Salzburg. De biskopssit kaam yn de tsjerke fan it tsjintwurdich benediktynske kleaster fan Seckau. De biskoppen wennen lykwols net yn it stift, mar residearren op it Slot Seggau by Leibnitz yn it súden fan Stiermarken, somtiden ek yn Graz.
Yn 1786 ferhûze de biskopssit nei Graz en de Sint-Egidiustsjerke waard de nije katedraal fan it bisom. Nei't it bisdom Leoben yn 1859 by it bisdom Graz foege waard, foelen de grinzen fan it bisdom Graz tegearre mei dy fan de hjoeddeiske dielsteat Stiermarken.
Sûnt 1963 hyt it bisdom offisjeel Graz-Seckau.
Patroanhillige
Patroanhilligen fan it bisdom binnne Rupert en Virgilius
Stone Sour
Stone Sour wie in Amerikaanske hardrockband dy't oprjochte waard yn 1992 troch drummer Joel Ekman en de lettere sjonger fan Slipknot, Corey Taylor. Yn 1997 hold Taylor op mei de band om him by Slipknot te foegjen. Yn 2000 begûn Corey Taylor wer mei it skriuwen fan teksten foar Stone Sour en yn 2002 brocht de band syn earste album "Stone Sour" út. It lêste studio-album “Hydrograd” kaam yn 2017 út. Se hawwe tusken 2002 en 2020 seis studio-albums en twa live-albums útbrocht.
Curtiss C-46 Commando
De Curtiss C-46 Commando is in transportfleantúch dat ôflaat waard fan de Curtiss CW-20, in ferkearstastel mei drukkabine ornearre foar it fleanen op grutte hichte. Yn 't earstoan waard it tastel wol oantsjut mei de namme 'Condor III', mar ier yn 1942 brocht it bedriuw it tastel yn de publisiteit mei de namme Commando. It tastel waard yn de Twadde Wrâldoarloch foar militêr transport brûkt troch de United States Army Air Forces en ek de F.S. marine/Marinekorps, dy't de oantsjutting R5C brûkten. De C-46 hie in likense rol as syn tsjinhinger fan Douglas, de C-47 Skytrain, mar der waarden lang safolle net fan boud. De C-46 tsjinne oan de fronten yn de Stille Oseaan en yn Jeropa.
Nei de oarloch waarden in lyts tal oerstallige C-46's koart skoft brûkt yn har' oarspronklike rol fan passazjiersfleantúch, mar koe de konkurrinsje mei de bulte oerstallige C-47s op de merk net oan, dat de C-46 waard rillegau alinne noch as frachtfleantúch brûkt. It type bleau yn in reserverol by de Amerikaanske Loftmacht yn tsjinst oant 1968.
De robúste C-46 bleau tsjinjen as frachtfleantúch oant yn de 21e iuw nei ôfhandige plakken, lykas it noardpoalgebiet (Alaska, it noarden fan Kanada en it reinwâld fan Kolombia en Bolivia.
Jankton (stamme)
De Jankton (Ingelsk: Yankton, útspr.: ['jæŋktən]; Dakota: Iháŋktȟuŋwaŋ, útspr.: [i'hã:ktˣũwã]) binne ien fan 'e sân tradisjonele stammen fan 'e Sû-Yndianen fan 'e Grutte Flakten fan Noard-Amearika. Mei ien fan 'e oare seis stammen, te witten de Janktonai, foarmje se Westlike Dakota, ien fan 'e trije grutte etnysk-linguïstyske haadgroepen fan 'e Sû.
De Jankton, wa har namme oft "Doarp oan 'e Ein" betsjut, makken histoarysk sjoen diel út fan 'e Očhéthi Šakówiŋ (útspr.: [o'tʃʰe:tʰi ʃa'ko:wĩ]), wat "Sân Riedsfjurren" betsjut en wat yn 'e regel oerset wurdt as de Grutte Sû Naasje. Dêrby stie elts fjoer symboal foar in oyáte ("folk" of "naasje"), d.w.s. ien fan 'e tradisjonele stammen, wêrfan't de Westlike Dakota der twa hiene, de Eastlike Dakota fjouwer en de Lakota mar ien. Hjoed de dei libbet de namme "Jankton" fuort yn 'e Jankton Sû Stamme (Yankton Sioux Tribe), ien fan 'e federaal erkende Sû-stammen yn 'e Feriene Steaten, mei syn haadkertier yn Marty, yn 'e steat Súd-Dakota, en yn 'e namme fan it reservaat fan dy stamme, it Jankton Sû Yndianereservaat (Yankton Sioux Indian Reservation). Hoewol't frijwol alle leden fan 'e Jankton Sû Stamme etnyske Jankton binne, binne net alle etnyske Jankton lid fan 'e Jankton Sû Stamme.
PreHistorisch Dorp
It preHistorisch Dorp is in Nederlânsk iepenloftmuseum yn 'e Genneper Parken oan 'e Boutenslaan yn 'e stêd Eindhoven. It makket ûnderdiel út fan it gruttere ferbân fan it Eindhoven Museum. It preHistorisch Dorp is wijd oan 'e Nederlânske skiednis en beljochtet seis histoaryske tiidrekken, fan 'e prehistoarje oant de Tachtichjierrige Oarloch. It museum waard yn 1982 iepene, en yn it gemiddelde jier 2005 waarden der likernôch 60.000 besikers ferwolkomme. Dêrûnder binne fral in soad skoalgroepen, dy't, as dat nedich is, yn 'e museumpleatsen oernachtsje kinne. Yn 'e wykeinen en de fakânsjes komme der ek in protte deirekreänten yn it iepenloftmuseum.
Ynformaasje-oerdracht
In diel fan 'e ynformaasje-oerdracht yn it preHistorisch Dorp wurdt dien yn 'e foarm fan libbene skiednis, dy't opfierd wurdt troch akteurs. Ek wurdt der geregeldwei op histoaryske wize itensean, kinne der Midsiuwske spultsjes dien wurde en wurde der workshops oanbean op it mêd fan bgl. beamstamkanofarren, bôgesjitten en it meitsjen fan fibula's.
Skiednis
It preHistorisch Dorp waard yn 1982 oprjochte troch in groep ûnderwizers, doe noch ûnder de namme Historisch OpenluchtMuseum Eindhoven. Yn 'e earste tsien jier waard mei help fan in protte frijwilligers en wurkleazen in doarp út 'e Izertiid opboud. Doe't dêr yn 1995 in libbenseksperimint holden waard, helle dat alle lanlike en in diel fan 'e bûtenlânske media. By dat eksperimint loek in lytse groep minsken (wêrûnder de doetiidske direktrise fan it museum, Anneke Boonstra) him werom om te besykjen en libje sa't de lju dat yn 'e Izertiid dien hiene.
Ein jierren '90 krige it iepenloftmuseum subsydzje fan 'e Jeropeeske Uny, wêrmei't it yn relatyf koarte tiid útwreidzje koe oant it twaris sa grut as it earder wie. Doe kaam der ek in oar grut temadoarp by, dat wijd wie oan 'e Midsiuwen. Sûnt dy tiid hawwe der ferskate koarte libbenseksperiminten yn it museum plakfûn.
Yn 2012 fúzjearren it Historisch OpenluchtMuseum Eindhoven en Museum Kempenland ta it nije Eindhoven Museum. Sûnt 2016 wurdt foar it iepenloftdiel fan dat museum de namme 'preHistorisch Dorp' brûkt. De lytse letter p en de grutte letter H binne bedoeld om dúdlik te meitsjen dat it net inkeld om 'e prehistoarje giet, mar ek om oare, histoaryske tiidrekken.
It preHistorisch Dorp is ien fan 'e oprjochtsjende lidorganisaasjes fan EXARC, de ynternasjonale feriening fan argeologyske iepenloftmuseä. Fan 2006 oant en mei 2009 wie it organisator fan in projekt dêr't acht argeologyske iepenloftmuseä yn Jeropa oan meidiene. Yn 2016 kende de Museumferiening oan it preHistorisch Dorp de Kidsproof-priis ta, wêrmei't it iepenloftmuseum ta de top-10 fan 'e bernfreonlikste museä yn Nederlân kaam te hearren.
County (Feriene Steaten)
In county is yn 'e Feriene Steaten in steatkundige en geografyske ûnderferdieling fan in steat, dy't ornaris in beskate mjitte fan oerheidsfoech tawiisd krigen hat. As Frysktalige oersetting wurdt soms it wurd "distrikt" brûkt. Countys binne ferlykber mei de Kreisen of Landkreisen yn Dútslân of mei departeminten yn Frankryk. As men yn 'e Nederlânske kontekst de Amerikaanske steaten lykslacht mei provinsjes, bestiet de bestjoerslaach fan 'e countys yn Nederlân net, mei't Amerikaanske countys krekt as provinsjes wer ûnderferdield wurde yn gemeenten.
De term county is yn gebrûk yn 48 fan 'e 50 Amerikaanske steaten; deselde bestjoersdistrikten wurde yn Alaska boroughs neamd en yn Louisiana parishes (inkeltal: parish; letterlik: "parochys"). Teffens besteane der yn 'e Feriene Steaten in protte saneamde city-countys, wêrby't in (grutstedske) gemeente bestjoerlik gearraand is mei de county dêr't dy gemeente oarspronklik ûnderdiel fan útmakke. Sokke bestjoerlike ienheden oefenje dan it foech fan sawol in gemeente as in county út. It proses fan ferraning tusken in grutte gemeente en in county wurdt yn it Amerikaanske bestjoerlike jargon "konsolidaasje" neamd (dêrfandinne dat men faak sprekt oer "konsolidearre city-countys").
De Amerikaanske federale oerheid brûkt fierders de term "county-ekwifalint" om bestjoerlike of statistyske ienheden oan te tsjutten dy't gjin countys binne, mar wol ferlykber binne mei countys. Dêrta wurde rekkene de boroughs fan Alaska, de parishes fan Lousiana, it Distrikt Kolumbia en ûnôfhinklike stêden (dy't dus bûten lykfol hokker county falle) yn 'e steaten Firginia, Maryland, Missoury en Nevada. Fierders is de Unorganisearre Borough fan Alaska ferdield yn alve folkstellingsgebieten dy't statistysk ekwifalint binne oan countys.
Yn 2013 bestiene der yn 'e Feriene Steaten 3.007 countys, 64 Louisiaanske parishes, 30 Alaskaanske boroughs en it Distrikt Kolumbia (Washington, D.C.) dat yn beskate opsichten ek in soarte fan county is. De steat mei it grutste tal countys is Teksas, dat der 254 hat, wylst Delaware, mei 3 countys, it lytste tal hat. Countys hawwe oeral yn 'e Feriene Steaten noch in wichtige mjitte fan oerheidsfoech, behalven yn Rhode Island en Konnetikut, dêr't de 5, resp. 8 countys as oerheidsynstânsjes opheft binne (mar as statistyske gebieten fuortbesteane). Itselde jildt foar 8 fan 'e 14 countys yn Massachusetts.
De grutste county kwa oerflak is San Bernardino County, yn Kalifornje, mei 52.070 km², en de lytste is Kalawao County, op Hawaï, mei 31 km². Oangeande befolkingsgrutte is Los Angeles County, yn Kalifornje, it grutste, mei in befolking fan 10.117.000 minsken yn 2014, wylst Loving County, yn Teksas, it lytst is, mei 82 ynwenners yn 2010.
Haat
Haat of hate is in emoasje dy't ûnderfûn wurdt as in gefoel fan antypaty tsjin of walging fan eat of immen, mank geand mei lulkens, wrok en/of minachting. Dêrby fielt men faak de oanstriid ta it fernielen, ferneatigjen of oanfallen fan itjinge dat men hatet. It doelwyt fan haat kin in foarwerp wêze, in persoan, of sels in idee. Haat is gauris de boarne fan fijannichheid. In gefoel fan haat kin koart of lang duorje, en ek leech of heech yn yntinsiteit wêze. It wurdt gauris beskôge as it tsjinstelde fan leafde, mar der wurdt ek wol sein dat haat en leafde twa siden fan deselde medalje binne, en dat eins ûnferskillichheid it tsjinstelde fan allebeide is.
Yn it deistich spraakgebrûk wurdt it wurd 'haat' faak brûkt om ôfgriis út te drukken ("ik haatsje sprútsjes!") of as men eat of immen útfoeteret ("ik haatsje dy ferfelende klier!"). It hat dan in minder swiere betsjutting. Foarbylden fan spesifike foarmen fan haat binne haat tsjin minsken (misantropy), haat tsjin manlju (misandry) en haat tsjin froulju (misogyny). As men mei in persoan in relaasje ûnderhâldt dy't hinne en wer swingt fan leafde nei haat en wer werom, sprekt men fan in haat-leafdeferhâlding. Haat is in destruktive emoasje, dy't de hater faak mear kwea docht as itjinge dat er hatet. In sitaat fan 'e Boeda is: "It fêsthâlden oan haat is as it fêsthâlden fan in gloeiend koaltsje mei it doel om dat tsjin immen oan te goaien: jo binne sels dejinge dy't him brânt."
Post of e-mail dy't ferstjoerd wurdt mei de bedoeling om 'e ûntfanger te kwetsen, wurdt haatmail neamd. In misdie dy't út haat begien wurdt, is in haatmisdriuw. Neffens de kêsten 137d en 137e fan it Wetboek fan Strafrjocht en de kêsten 143b en 143c fan it Wetboek fan Strafrjocht BES is ûnder de Nederlânske wet it oansetten ta haat ('haatsiedzjen') omreden fan ras, godstsjinst of libbensoertsjûging, geslacht, seksuële oriïntaasje of lichaamlike, psychyske of ferstanlike beheining in misdriuw wêrfoar't men beboete wurde en yn it uterste gefal finzenisstraf krije kin.
Kûgel
In kûgel is in projektyl dat ôffjurre wurde kin út in fjoerwapen, kattepûl of slinger. Fan oarsprong gie it om rûne stientsjes of spesjaal oanmakke baltsjes fan metaal dy't men fuortskeat mei in kattepûl of slinger sûnder dat der buskrûd oan te pas kaam. Tsjintwurdich wurdt mei de term 'kûgel' ornaris ferwiisd nei munysje foar fjoerwapens, besteande út in sylinderfoarm mei in ôfrûne kop. Sokke kûgels binne suver altyd makke fan lead (of eins meastal fan hurdlead, in legearing fan lead en antymoan). Se meitsje ûnderdiel út fan in patroan, folle mei krûd, dat ôfsketten wurde kin út in pistoal, revolver of gewear. Yn 'e folksmûle wurdt selden ûnderskie makke tusken de begripen 'kûgel' en 'patroan', en wurde patroanen mei de stylfiguer fan pars pro toto yn 'e regel ek oantsjutten as kûgels.
Tsjintwurdich binne kûgels gauris foarsjoen fan in mantel fan koper of gielkoper. Soks makket it projektyl steviger, sadat it better bestân is tsjin 'e grutte krêften dy't mank geane mei it ôffjurjen derfan. Teffens soarget de mantel foar in goede gelieding yn 'e trekken en fjilden fan 'e loop. De mjitte fan in kûgel en byhearrend patroan wurdt útdrukt yn 'e grutheid kaliber, dy't skreaun wurdt as in punt foarôfgeande oan it sifer dat de kalibermjitte oanjout. Dus "Colt .45" wurdt útsprutsen as "Colt kaliber 45".
Balkbrug
It doarp ûntstie oan it kanaal de Dedemsfeart. It krige syn namme troch in balke dy’t ûnder in brêge yn dit kanaal lei. Dy balke moast foarkomme dat skippen mei in te grutte djipgong troch de brêge farden. It lei ek op in krusing fan dizze farwei mei de dyk fan Ommen nei Meppel, wêrtroch’t in wat gruttere delsetting ûntstie. Ek waard de groei fan it doarp befoardere trochh it oprjochtsjen fan in bidlerskoloanje fan de “Maatskippij fan Woldiedigens" om 1800 op de Ommerskâns besuden it doarp.
Yn 1886 krige Balkbrug in stoomtramferbining oan de tramwei fan de ‘’Dedemsvaartsche Stoomtramweg-Maatschappij’’ (DSM) fan Dedemsfeart doarp nei Dedemsfeart SS, in stasjon oan de tramwei Swol-Meppel. Yn 1908 groeide Balkbrugge út ta in knooppunt fan stoomtramlinen doe’t de ‘’Spoarweimaatskippij Meppel-Balkbrug’’ har ferbining tusken Meppel en Balkbrug iepene. Yn 1939 waard dy ferbining opheft. Yn 1947 sluet de earstmeamde spoarwei.
Yn de jierren sechtich fan de tweintichste iuw is it kanaal de Dedemsfeart, dat troch Balkbrug rint, dimpt en waard de N377 der oerhinne oanlein.
Creed II
Creed II is in Amerikaanske sportdramafilm út 2018 ûnder rezjy fan Steven Caple jr., mei yn 'e haadrollen Michael B. Jordan, Tessa Thompson en Sylvester Stallone. De film is it achtste diel fan 'e Rocky-filmsearje, en folget as sadanich op Creed, út 2015. It ferhaal giet oer de jonge bokser Adonis "Donnie" Creed, dy't traind wurdt troch boksfeteraan Rocky Balboa as er in nije tsjinstanner kriget: de Rus Viktor Drago, waans heit Ivan yn 1985 Donnie syn heit Apollo by in bokswedstryd deaslein hat. Creed II krige oer it algemien positive resinsjes fan 'e filmkritisy en wie ek kommersjeel súksesfol yn 'e bioskopen.
Plot
Trije jier nei't er it titelgefjocht om it lichtgewichtbokskampioenskip ferlern hat fan Ricky Conlan (sjoch: Creed) wint de jonge swarte Amerikaanske bokser Adonis "Donnie" Creed it kampioenskip yn 'e swiergewichtklasse fan Danny Wheeler. Nei de wedstryd freget er syn freondinne Bianca Taylor, in mei oanboazjende dôvens oanhelle sjongster, om mei him te trouwen. Bianca wol ferhúzje nei Los Angeles, dêr't Donnie tichter by syn adopsjemem Mary Anne wêze kin en sysels tichter by it fjoer fan 'e muzykyndustry sit. Donnie wol lykwols net út Philadelphia wei om't syn trainer, boksfeteraan Rocky Balboa, dêr wennet.
Underwilens is Ivan Drago, in Russyske eardere bokser dy't yn 1985, 33 jier lyn, Donnie syn heit Apollo Creed by in wedstryd deasloech, syn soan Viktor oan it trainen. Nei syn nederlaach letter datselde jier tsjin Rocky is Drago yn 'e Sovjet-Uny yn ûngenede fallen. De pommeranten fan it lân woene neat mear mei him te krijen hawwe, hy rekke de tagong ta syn heechweardige boksfoarsjennings kwyt en sels syn frou Ludmilla gie by him wei. No't Donnie Creed de wrâldswiergewichtkampioen is, sjocht er in kâns om syn âlde gloarje werom te winnen troch Viktor tsjin Donnie fjochtsje te litten. Om dat foarinoar te krijen makket er gebrûk fan 'e tsjinsten fan 'e lûsje Amerikaanske bokspromoater Buddy Marcelle. Drago siket Rocky op yn Philadelphia, mar dy fynt it min idee. Dêrop spilet Marcelle op Donnie syn gefoel foar grutskens en syn ferlet om wraak te nimmen foar de dea fan syn heit oant er mei it gefjocht tsjin Viktor Drago ynstimt. As Rocky wegeret dat beslút te stypjen, set Donnie mei Bianca ôf nei Los Angeles en lit Rocky yn Philadelphia efter.
By de wedstryd tsjin Viktor Drago faget Drago de flier oan mei Donnie, dy't earnstich ferwûne rekket mei twa brutsen ribben en in skuorde nier. Donnie behâldt de titel lykwols om't Viktor diskwalifisearre wurdt nei't er Donnie noch in terwinkel ferkeapet as dy al op 'e knibbels leit. Nettsjinsteande dat beskôgje de measte fans fan it boksen Viktor Drago neitiid as de swiergewichtkampioen fan 'e wrâld yn alles behalven namme. Hy wurdt tige populêr yn Ruslân, dêr't de doarren nei de macht ynienen wer iepen geane foar syn heit Ivan en himsels. Ek syn mem Ludmilla, dy't syn heit en him stikke litten hat doe't Ivan Drago de wedstryd tsjin Rocky ferlear, komt ynienen wer opdaagjen, hoewol't se no troud is mei in oare man. Neitiid ferslacht Viktor de iene nei de oare tsjinstanner, mar hy, Ivan en Buddy Marcelle binne út op in revânswedstryd tsjin Donnie Creed om it swiergewichtskampioenskip te bemachtigjen.
Donnie makket ûnderwilens in minne tiid troch, mei't net inkeld syn lichem skansearre rekke is, mar fral ek syn ego. Hy fielt him almar mear ôfsletten fan 'e wrâld en sels syn relaasje mei Bianca rint skea op. Uteinlik is it syn mem Mary Anne dy't Rocky freget om del te kommen. De âlde bokser reizget mei de trein nei Los Angeles en wit dêr Donnie ta in fermoedsoening mei him te bringen. Donnie bepraat him om him wer te trainen foar in twadde gefjocht mei Viktor Drago, mei't er it gefoel hat dat er nea wer in echte kampioen wêze sil as er dyselde net op oertsjûgjende wize ferslacht. Ear't it safier komme kin, skinkt Bianca it libben oan in dochterke, dat Amara komt te hjitten. Rocky wurdt frege om har peetheit te wurden. De bange fermoedens fan Donnie en Bianca komme út as Bianca har dôvens erflik blykt te wêzen en Amara der ek mei oanhelle is.
Om him diskear goed te trainen foar it gefjocht mei Viktor Drago nimme Rocky en Little Duke Donnie mei nei in gammele trainingsfasiliteit yn 'e Mohavewoastyn fan Kalifornje. Dêr lizze se har derop ta om him mear úthâldingsfermogen te jaan en him te learen om deunby syn tsjinstanner te bliuwen en klappen te ynkassearjen om sels by steat te wêzen om ek rekke klappen út te dielen. De revânswedstryd wurdt op oanstean fan 'e Drago's yn Moskou holden. It gefjocht is diskear lykwichtiger, en Donnie bliuwt omgong nei omgong oerein yn 'e striid tsjin Viktor Drago. Mei't dyselde wend is om bokswedstriden te winnen mei in knock-out, hat er oant no ta nea langer as fjouwer omgongen hoegen te fjochtsjen. As it gefjocht mar oanduorret en Donnie trochset sels nei't er op 'e nij in rib brutsen oprint, rekket Viktor sadwaande útput.
Yn 'e tsiende omgong set Donnie fannijs de oanfal yn en slacht er Viktor twaris del. Dy wol lykwols net lizzen bliuwe en klaut eltse kear wer oerein, ek al hat er de krêft net mear om sels effektyf werom te slaan. Nei't er foar de twadde kear delgien is, ferlitte de Russyske pommeranten en Ludmilla de seal, mei't se in nije nederlaach tsjin in Amerikaanske bokser oankommen sjogge en dêr neat mei te krijen hawwe wolle. Ivan Drago kriget foar it ferstân dat Viktor gelyk hie, doe't er him earder frege wat er eins mei dy lju wol dy't him jierren lyn falle litten hawwe. Wylst Donnie trochgiet mei op Viktor yn te slaan, beseft Ivan dat syn soan mear foar him betsjut as alle rom en gloarje yn 'e wrâld, dat hy smyt de handoek yn 'e ring om foar te kommen dat Viktor deaslean wurdt. Donnie wurdt útroppen ta winner en Bianca en Little Duke jouwe har by him yn 'e boksring, mar Rocky lûkt himsels werom mei de wurden "Dit is dyn tiid," en giet middenmank it publyk sitten om ta te sjen.
Nei it gefjocht geane Ivan en Viktor Drago nei hûs yn Kiëv, dêr't se neitiid tegearre traine. Rocky reizget nei Vancouver om foar it earst yn jierren wer kontakt te sykjen mei syn fan him ferfrjemde soan Robert. As er dêr oanskillet, wurdt der iependien troch syn pakesizzer Logan, dy't er noch nea sjoen hat. Robert nûget him deryn. Donnie en Bianca besykje mei de lytse Amara, dy't no mei gehoarapparaatsjes tarist is, it grêf fan Apollo Creed.
Produksje
Creed II is it achtste diel út 'e Rocky-rige. De film waard regissearre troch Steven Caple jr., dy't wurke op basis fan in senario dat skreaun wie troch Juel Taylor en Sylvester Stallone. As produsinten wiene by it projekt belutsen Irwin Winkler, Charles Winkler, William Chartoff, David Winkler, Kevin King-Templeton en Stallone foar de filmstudio's Metro-Goldwyn-Mayer, New Line Cinema en Chartoff-Winkler Productions. Der wie foar Creed II in budget beskikber fan $50 miljoen. De kamerarezjy wie yn 'e hannen fan Kramer Morgenthau, en de filmmuzyk waard fersoarge troch de Sweedske komponist Ludwig Göransson. De opnamen setten yn maart 2018 útein en duorren oant en mei 7 juny fan dat jier. Der waard filme yn û.m. Philadelphia, Los Angeles en Nij-Meksiko.
Distribúsje
De distribúsje fan Creed II waard yn 'e Feriene Steaten fersoarge troch Metro-Goldwyn-Mayer yn in joint venture mei Annapurna Pictures, en om utens troch Warner Bros. De film gie op 14 novimber 2018 yn premiêre yn it Lincoln Center yn New York, wêrnei't er op 21 novimber yn 'e Amerikaanske bioskopen iepene. It byhearrende soundtrackalbum waard op 16 novimber útbrocht troch platemaatskippij Sony Classical Records.
Untfangst
Fan 'e filmkritisy krige Creed II oer it algemien positive resinsjes. Sa omskreau Owen Gleiberman fan Variety de film as "opwinend en effektyf", dêr't er oan tafoege dat Creed II makke wie mei "tawijing en feardichheid". Op 'e webside Rotten Tomatoes, dy't resinsjes sammelet, hie Creed II in heech goedkarringspersintaazje fan 84%, basearre op 292 ûnderskate resinsjes. De konsensuskrityk fan 'e webside, gearstald út al dy resinsjes, stelt: "It fêsthâlden fan [de film] oan 'e fêste formule fan 'e franchise liedt ta in ferfolchfilm sûnder folle echte ferrassings, mar de tiidleaze generaasjetematyk huft der noch altyd goed yn." Op Metacritic, de wichtichste konkurrint fan Rotten Tomatoes, behelle Creed II in goedkarringspersintaazje fan 66%, basearre op 45 resinsjes.
Resultaat
Creed II brocht yn 'e bioskopen yn 'e Feriene Steaten en Kanada $115,7 miljoen op, en yn alle oare lannen en territoaria $98,4 miljoen. Wrâldwiid kaam de opbringst dêrmei út op $214,1 miljoen. Ofset tsjin it budget fan $50 miljoen betsjut dat in winst fan $164,1 miljoen, hoewol't dêr de marketingkosten noch wol ôf moatte. Yn 'e Amerikaanske bioskopen ûnderfûn Creed II konkurrinsje fan û.m. de animaasjefilm Ralph Breaks the Internet en de krystfilm Four Christmases.
Aaiwyt (stof)
thumbnail|In foarstelling fan de 3D-struktuer fan myoglobine Aaiwiten of proteïnen foarmje in grutte klasse fan biologyske molekulen. Hja besteane út lange keatlings fan amino-soeren. Organismen produsearje aaiwiten mei ferskillende funksjes, lykas boustoffen, enzymen en ôfwarstoffen. Foar organismen binne aaiwiten yn harren fiedsel tige wichtig. Aaiwiten sitte benammen in soad yn grienfruchten, fleis, fûgel, aaien, fisk, suvel en nuten.
Maas-Ryn-Isel
thumbnail|MRI fokbolle Maar-Ryn-Isel is in Nederlânsk koweras.
De ûntwikkeling fan it Maas-Ryn-Iselfee is úteinset yn de omkriten tusken de Maas, Ryn en Isel. Dêr komt de namme dus wei. Troch middels selektive fokkerij waard dit ras ûntwikkele út Münster kij sûnt de twadde helte fan de 19e iuw.
Dit ras is in dûbeltdoel ras, dy't gaadlik binne foar molke- en fleisproduksje. Der binne op dit stuit sa'n 35.000 MRI kij yn Nederlân. It ras is erkind sûnt 1905.
Sûnt 1970 is it tal kij fan dit ras hurd ôfnommen. It tanimmende gebrûk fan de Holstein-Friesian en it ynfieren fan it molkkwotum, wêrtroch molkeproduksje wichtiger waard yn de molkfeehâlderij. It tal liters is minder as in Holstien-Friesian, mar gehaltes lykas it aaiwyt binne by de MRI heger. In goed aaiwyt gehalte yn malke is mear wurdich.
De ôfrûne jierren seagen in stadige weromkomst fan dit ras. Dit ras hat goede skaaimerken lykas fruchtberens, fuotten en libbensdjoer.
Ynspekteur
"Ynspekteur" of "ynspektrise" (froulik) hat yn de Wikipedy ferskate betsjuttings:
Inspecteur
Hacienda
In hacienda (Spaanske útspr.: [a'θjenda], likernôch: "a- tjeen -da") is in grut lângoed op it fêstelân fan Latynsk-Amearika en yn mindere mjitte ek op Porto Riko en yn 'e Filipinen. De ekwifalinte Portegeeske term (yn Brazylje) is fazenda. Fan oarsprong holden hacienda's harren fral dwaande mei feehâlderij, benammen fan kij, mar yn kriten dêr't dat rindabel wie, koene se ek plantaazjes, minen of fabriken wêze. It kaam ek wol foar dat se al of guon fan sokke wurkmêden kombinearren. It wurd hacienda komt fan hacer of haciendo, Spaansk tiidwurden mei de betsjutting "meitsje", resp. "meitsjende wêze".
As term is hacienda ûnsekuer. Behalven it lângoed as gehiel wurdt der ek wol mei ferwiisd nei allinnich it haadgebou fan sa'n lângoed. Boppedat ferskilt de grutte fan in hacienda yn ferskillende dielen fan Latynsk-Amearika. It is altyd in bedriuw fan oansjenlike grutte, wylst lytsere agraryske bedriuwen oantsjut wurde as estancia's of rancho's. Yn Argentynje binne estancia's lykwols sa grut dat se yn Meksiko sûnder mis hacienda's neamd wurde soene. Yn 'e Feriene Steaten wurdt tsjintwurdich mei de term hacienda wer hiel wat oars bedoeld, nammentlik in arsjitektoanyske styl dy't jin de âlde hacienda-gebouwen tebinnenbringt.
De earste hacienda's ûnstiene nei de Spaanske kolonisaasje fan Latynsk-Amearika, doe't de Spaanske Kroan de conquistadores grutte stikken lân yn 'e nije koloanjes taparte, dêr't se encomienda oer hiene. Dat wol sizze dat se dêre it rjocht besieten om 'e lânseigen Yndiaanske befolking foar harren wurkje te litten. Letter wiene ek in protte mestizen arbeiders op hacienda's, mar de eigners wiene frijwol altyd etnyske Spanjerts of kreoalen. Hoewol't it hacienda-systeem yn ferskate Latynsk-Amerikaanske lannen nei in revolúsje formeel ôfskaft is, lykas yn Meksiko yn 1917 en yn Nikaragûa yn 1979, hat dat yn 'e praktyk net folle feroare, en wurdt ek dêr it plattelân noch yn hege mjitte dominearre troch hacienda's.
Yn 'e pre-yndustriële perioade bestie der faak in bân fan ôfhinklikens tusken de hacienda-eigner (de hacendado) en de lânarbeiders (de peones). Dat systeem waard peönaazje neamd en wie ferlykber mei de hearrigens fan heal-frije komelkers en gerniers sa't dy ûnder it feodale stelsel yn 'e Midsiuwen yn Jeropa bestie. Under it systeem fan peönaazje wiene de arbeiders net alhiel slaven, mar se wiene ek net frij om oar wurk te sykjen as se dat woene. Hoewol't yn guon dielen fan Latynsk-Amearika noch altyd in protte grutgrûnbesit bestiet, is de bân tusken de hacienda-eigner en syn arbeiders tsjintwurdich oer it algemien in gewoane wurkjouwer-wurknimmerrelaasje.
Blauwe miggesnappers
De blauwe miggesnappers of niltava's (Niltavinae) binne in ûnderfamylje fan de tige grutte famylje fan miggesnappers (Muscicapidae), dy 't wer ta de sjongfûgels en de moskeftigen (Passeriformes) hearre. Net alle miggesnappers mei in blauwe kleur falle yn dizze ûnderfamylje fan de "blauwe miggesnappers": ek it skaai Ficedula (bûnte miggesnappers) yn de ûnderfamylje paapkefûgels (Saxicolinae) hat inkelde soarten mei blauwe ûnderdielen.
Klassifikaasje
De 48 soarten fan de blauwe miggesnappers binne yndield yn fiif skaaien:
De Morgenster (Ljouwert)
De Morgenster oan it Frijheidsplein is de tsjerke fan de Grifformearde Tsjerken frijmakke yn Ljouwert.
Skiednis
De tsjerke waard yn 2004 neffens it ûntwerp fan de Ljouwerter arsjitekt Klaas Klamer boud. Foar dy tiid tsjerkten de frijmakke grifformearden yn de Noardertsjerke oan de Grutte Tsjerksstrjitte, dy't ea fan de synodale grifformearden oernommen wie en op 1 july 1999 oerdroegen waard oan de Fryske Akademy.
De frijmakke gemeente yn Ljouwert ûnderhâldt nauwe bannen mei de kristlik-grifformearde gemeente, dy't harren tsjerke oan de Huzumerleane hat.
Oargel
It oargel fan De Morgenster is út de Noardertsjerke ôfkomstich en waard foar de grifformearde gemeente yn 1894 troch Bakker & Timmenga boud. De oargelkast is in ûntwerp fan de Ljouwerter arsjitekt W.C. de Groot. Yn 2005 waard it instrumint troch Bakker & Timmenga nei de nije tsjerke oerbrocht.
Ferâldering
Ferâldering is it proses fan it âlder wurden, oftewol it berikken fan in gruttere âlderdom. Dat is yn prinsipe in hiel stadige ôftakeling dy't begjint mei it ophâlden fan 'e groei as in organisme folwoeksen wurdt en einiget mei it ferstjerren. Ferâldering is in ferskynsel dat benammen fan tapassing is op minsken, de measte bisten, skimmels en ien-, twa- en mearjierrige planten, wylst baktearjes, oerjierrige planten en beskate ienfâldige bisten potinsjeel ûnstjerlik binne en sadwaande dus ymmún foar ferâldering. Yn 'e biology en de genêskunde kin ferâldering brûkt wurde as oantsjutting foar wat der bart mei libbene sellen dy't harsels net mear opdiele. Yn 'e demografy is ferâldering (of fergrizing) in proses wêrby't yn in befolking minder bern te wrâld komme, mei as gefolch dat âldere leeftydsgroepen hieltyd grutter wurde yn ferhâlding ta jongere.
By minsken wurdt mei de term 'ferâldering' ornaris net inkeld ferwiisd nei in oanhâldend proses fan stadige lichaamlike ôftakeling, mar ek nei de psychyske, psychologyske en maatskiplike feroarings dy't dêrmei mank geane. Sa nimt bygelyks mei it oprinnen fan 'e âlderdom de fluggens ôf wêrmei't men op hommelse feroarings yn jins om-en-by reägearret. Oan 'e oare kant garret men mei it oprinnen fan 'e âlderdom stadichoan mear kennis fan 'e wrâld op, dêr't jins wiisheid grutter troch wurde kin. It minder wurden fan de lichaamlike kondysje troch ferâldering is ien fan 'e grutste oarsaken fan sykte by de minske. Fan 'e rûchwei 150.000 minsken dy't wrâldwiid eltse dei komme te ferstjerren, beswykt likernôch twatrêde part oan oarsaken dy't direkt of yndirekt te krijen hawwe mei ferâldering.
Wat it proses fan ferâldering krekt feroarsaket, is ûnwis. Anno 2018 binne de mienings fan saakkundigen op dit mêd ferdield. Guon hingje it saneamde 'skea-konsept' oan, en binne fan betinken dat ferâldering wierskynlik te witen is oan in kumulative opheaping fan oprûne skea (lykas DNA-oksidaasje). Dêrtroch soene biologyske systemen it úteinlik bejaan. Oaren hechtsje mear wearde oan it saneamde 'programmearre ferâlderingskonsept', dat ynhâldt dat ynterne prosessen yn libbene wêzens (lykas DNA-metylaasje) ferâldering feroarsaakje soene om't se dêrta 'programmearre' binne. De ûntdekking, yn 1934, dat kalory-restriksje de libbensspanne by rotten 50% langer meitsje kin, hat oanlieding jûn ta oanhâldend ûndersyk nei it fertraagjen en foarkommen fan ferâldering. De tûke fan 'e wittenskip dy't him taleit op sok ûndersyk, is de gerontology.
Hans Christian Branner
Hans Christian Branner, ek wol bekend as H.C. Branner (Ordrup, 23 juny 1903 – Kopenhagen, 24 april 1966), wie in Deensk skriuwer, toanielskriuwer, essayist, harkspulskriuwer en oersetter. Doe't syn dream en wurdt akteur op neat útrûn, lei er him ta op in karriêre as skriuwer. Dêrmei hied er grut súkses yn syn heitelân Denemark.
Libben
Hans Christian Branner waard yn 1903 berne yn it Deenske plattelânsdoarpke Ordrup. Hy ferlear al ier syn heit. Nei't er de middelbere skoalle ôfrûne hie, studearre er koarte tiid en wurke dêrnei yn 'e jierren 1923 oant 1931 as magazynmeiwurker by in útjouwerij. Hy besocht ferskate kearen om 'e nocht in karriêre as akteur te begjinnen. Uteinlik sette er yn 1932 útein mei skriuwen. Syn debút wie de roman Legetøj ("Boartersguod"), út 1936. Oars as mei syn aktearkarriêre woe it mei syn skriuwen wol; hy waard al hiel gau populêr ûnder it Deenske lêzerspublyk.
Branner syn oeuvre omfiemet romans, novellen en koarte ferhalen mei in yngewikkelde psychologyske struktuer, wêrby't er him sterk troch Ingelske skriuwster Virginia Woolf beynfloede toand. Kwa opbou betsjinne er him gauris fan 'e saneamde stream of conciousness-technyk, dy't besiket de opienfolging fan gedachten (dy't soms neat mei-inoar te meitsjen hawwen) nei te bearen dy't troch it minsklik ferstân geane. Dêrmei woed er de isolaasje fan 'e minske ta tema fan syn wurk meitsje. As motiven brûkte er fierders gauris ûnderskate eangstmen en it alâlde konflikt tusken macht en gewisse.
Njonken sokke drege literatuer skreau er ek humoristysk-iroanyske toanielstikken en teltsjes, dy't krekt hiel ienfâldich fan opbou wiene. Dêrby liket er de grutte Noarske toanielskriuwer Henrik Ibsen ta foarbyld nommen te hawwen. Yn syn essay's en harkspullen brocht Branner fierders tige humanistyske ideälen op 't aljemint. Mei syn harkspul Illusion hied er ien fan 'e grutste súksessen ea út dat sjenre. Njonken syn wurk as skriuwer sette Branner ek Britske en Amerikaanske romans út it Ingelsk oer yn it Deensk.
Yn 1960 waard er opnommen yn 'e Deenske Akademy, in prestizjeuze ûnderskieding yn 'e Deenske literatuer. Dêrnjonken krige er withoefolle literatuerprizen. Hy ferstoar yn 1966 yn 'e Deenske haadstêd Kopenhagen, doe't er noch mar 63 jier wie. Hy leit begroeven op it Hørsholm Kirkegård.
Lekkerkerk
Oant 1 jannewaris 1985 wie Lekkerkerk in selsstannige gemeente. Fan 1 jannewaris 1985 oant 1 jannewaris 2015 makke Lekkerkerk mei it buorplak Krimpen oan de Lek diel út fan de gemeente Nederlek. Sûnt 1 jannewaris 2015 leit Lekkerkerk yn de gemeente Krimpenerwaard. It gemeentehûs fan dy gemeente stiet yn Stolwyk.
Abdûlazyz ibn Mûtyb
Abdûlazyz ibn Mûtyb (folút: Abdûlazyz ibn Mûtyb ibn Abdûlla al-Rasjidi; Arabysk: الرشيد الله عبد بن متعب بن العزيز عبد; sekuerdere transliteraasje: ‘Abd al-‘Azīz ibn Mut‘ib ibn ‘Abd Allāh al-Rašīdi; Hayl, 1870 – Râdat Mûhanna, 12 april 1906) wie emir fan Djebel Sjammar, op it Arabysk Skiereilân, fan 1897 oant syn dea op it slachfjild yn 1906. Hy wie it haad fan it Hûs fan Rasjiid, en dêrmei de wichtichste tsjinstanner fan it Hûs fan Saûd, dat úteinlik de macht wûn yn 'e Nêzjd en de steat Saûdy-Araabje stifte.
Libben
Abdûlazyz ibn Mûtyb waard yn 1870 berne yn Hayl, de haadstêd fan it Emiraat Djebel Sjammar, yn it noarden fan 'e Nêzjd, op it Arabysk Skiereilân. Hy wie de soan fan Mûtyb ibn Abdûlla, de trêde emir, dy't yn 1869, foar syn berte, fermoarde waard. Abdûlazyz waard dêrnei oannommen troch syn omke Mohammed ibn Abdûlla, de fyfde emir, dy't him grutbrocht as syn erfgenamt. Nei't Mohammed yn 1897 in natuerlike dea stoarn wie, folge Abdûlazyz him op as emir fan Djebel Sjammar en as haad fan it Hûs fan Rasjiid.
Under Mohammed ibn Abdûlla hiene de Rasjidi's yn 1890 de stêd Ar-Riaad ynnommen en dêrmei in ein makke oan 'e Twadde Saûdyske Steat. It Hûs fan Saûd, wêrfan't de leden de tradisjonele fijannen fan 'e Rasjidi's wiene, moast doe yn ballingskip gean yn Koeweit. Yn jannewaris 1902 slagge it lykwols Abdûlazyz ibn Saûd, de erfgenamt fan it Hûs fan Saûd, om Ar-Riaad werom te feroverjen. Dat wie it begjin fan in lange oarloch tusken de emiraten fan Ar-Riaad en Djebel Sjammar dy't yn 1921 einigje soe mei de totale nederlaach fan Djebel Sjammar en de anneksaasje fan dat emiraat troch it Saûdyske Keninkryk fan de Nêzjd.
Doe't bekend waard dat it Hûs fan Saûd yn Ar-Riaad wer oan 'e macht wie, kamen de eardere oanhingers en bûnsgenoaten fan 'e famylje wer foar 't ljocht út hokker sideplakken oft se har dan ek mar yn beskûl holden hiene. Ibn Saûd wie in garismatysk lieder, dy't mei syn oanwaaksende leger yn 'e folgjende pear jier hast de helte fan 'e Nêzjd op 'e Rasjidi's wist te feroverjen. Nei't syn troepen nederlaach op nederlaach lit hiene, frege Abdûlazyz ibn Mûtyb by it Osmaanske Ryk om help. Op 15 juny 1904 litten de troepen fan Ibn Saûd in swiere nederlaach tsjin in alliëarde Osmaansk-Rasjidyske legermacht.
Lolke van der Sloot
Lolke van der Sloot (Winsum?, 1940) is in Frysk ûndernimmer en âld-fierljepper. Hy wûn yn 1958 it Frysk Kampioenskip Fierljeppen by de senioaren (manlju) yn syn wenplak Winsum. Omstannichheden wjerholden him der lykwols fan om him op fierdere persoanlike ûntwikkeling yn dy sport ta te lizzen.
Libben
Van der Sloot waard yn 1940 berne, foar 't neist yn it Fryske doarp Winsum, dêr't er syn hiele fierdere libben wenne. As bern mocht er graach fierljeppe. Dy sport waard yn syn jonkheid troch de Winsumer jongerein krekt sa'n soad beoefene as knikkerjen yn oare plakken. Yn 1957 organisearre de Fryske Ljeppers Kommisje (FLK) yn Winsum it earste Frysk Kampioenskip Fierljeppen. Winsum waard dêrfoar keazen om't it evenemint sponsore waard troch Lykele Miedema, de eigner fan 'e Winsumer Lânbouwurktugefabryk Miedema. Van der Sloot, dy't doe santjin jier wie, die mei, mar ferlear fan R. Jongema fan Dronryp.
Yn 1958 wie Van der Sloot op 'e nij fan 'e partij. It kampioenskip foar senioaren wie doe ferdield yn fiif klassen, en hy die mei yn 'e klasse fan 17 oant en mei 23 jier. Mei in sprong fan 10,76 m wûn er it fan alle oaren yn syn klasse. Dêrnei streamde er troch nei de finale, wêryn't er it opnimme moast tsjin tolve oaren dy't troch de klasse-omgongen hinne kommen wiene. Mei in sprong fan 10,61 m waard Van der Sloot doe Frysk kampioen fierljeppen.
Yn 1959 woed er wer meidwaan, mar doe wied er yn militêre tsjinst. Yn in fraachpetear yn 2018 fertelde Van der Sloot oer de muoite dy't er dwaan moast om oan it kampioenskip diel te nimmen. Syn sportlearaar fûn fierljeppen earst net iens in echte sport, mar nei't er der in reportaazje oer sjoen hie yn in Polygoonsjoernaal, feroare er fan gedachten. Dochs koe Van der Sloot earst gjin ferlof krije. Der wie in offisjeel fersyk oan 'e bataljonskommandant foar nedich om dat foarinoar te bemachtigjen. Doe mocht er om 10.00 oere moarns út Amersfoart nei Fryslân.
Op it stasjon waard er fuortendaliks oanholden troch in maresjesee, dy't miende dat er sûnder ferlof op 'en paad wie. Nei't er syn (skreaune) tastimming sjen litten hie, mocht er de trein nimme. Op it Stasjon Ljouwert waard er wer tsjinkeard, wat foar nij opûnthâld soarge. Uteinlik kaam er oan op Stasjon Hatsum, tusken Baaium en Dronryp, en dêrwei reizge er by ien efterop 'e fyts nei Winsum, dêr't er krekt op 'e tiid oankaam om oan it kampioenskip mei te dwaan. Dat jiers sprong Van der Sloot 11.55 m yn syn klasse, mar yn 'e finale ferlear er mei in fierste sprong fan 11,41 m fan Jan Wijnja fan Wurdum, dy't 11.59 m sprong.
Dêrnei wie it gau dien mei Van der Sloot syn karriêre as fierljepper. Yn 1960 mocht er net meidwaan oan it Frysk Kampioenskip, om't it betingst ynfierd waard dat men teminsten twa wedstriden bûten it eigen doarp springe moast. Om't er noch altyd yn tsjinst wie, rêde er dat net op. Yn it fraachpetear yn 2018 joech Van der Sloot oan dat der mear dingen wiene dy't him dwerseiden. Sa wiene de polzen fan Winsum yn Stiens bedarre, sadat er, as er al ferlof hie, net even fluch oefenje koe. Hy hie graach fierder wold yn it fierljeppen, mar dat waard him doe troch omstannichheden behindere. Dêrnei ferlear er de belangstelling foar de sport. Hy wurke as timmerman, troude, stifte in gesin, en yn 1977 rjochte er yn Winsum syn eigen boubedriuw op. Yn 2000 gie Van der Sloot mei pinsjoen en waard it bedriuw oernommen troch syn soan Hero.
Ierlân (eilân)
Ierlân (Iersk: Éire; Ingelsk: Ireland; Ulsterskotsk: Airlann) is in tige grut eilân dat ta Jeropa heart. It leit yn it noardeastlike part fan 'e Atlantyske Oseaan, en foarmet mei Grut-Brittanje en hûnderten lytsere eilannen de arsjipel fan 'e Britske Eilannen. Fan dy eilannegroep is Ierlân it op ien nei grutste eilân, nei Grut-Brittanje. Ierlân wurdt wol 'it Griene Eilân' neamd, fanwegen syn wielderige plantegroei. Steatkundich omfiemet Ierlân de ûnôfhinklike Republyk Ierlân en it ta it Feriene Keninkryk hearrende Noard-Ierlân.
Geografy
Ierlân is in eilân yn it noardeasten fan 'e Atlantyske Oseaan, dat mei de rest fan 'e Britske Eilannen foar de kust fan Noardwest-Jeropa leit. De term 'Britske Eilannen' is trouwens kontroversjeel yn 'e Republyk Ierlân om't it wurd 'Britsk' assosjearre wurdt mei de Britske oerhearsking fan Ierlân. Dêrom sprekke guon Ieren leaver fan de Noardatlantyske Arsjipel. Ierlân is it op ien nei grutste eilân fan dy eilannegroep, nei Grut-Brittanje, dat mear nei it easten ta en deuner by it Jeropeeske fêstelân leit. Ierlân hat in oerflak fan 84.421 km², en is dêrmei it op twa nei grutste eilân fan Jeropa (nei Grut-Brittanje en Iislân), wylst it wrâldwiid it tweintichste plak ynnimt op 'e ranglist fan grutste eilannen.
Yn it noarden en westen wurdt Ierlân begrinzge troch de iepen Atlantyske Oseaan en yn it suden troch de Keltyske See. Yn it easten foarmje (fan noard nei súd) it Noarderkanaal, de Ierske See en it Kanaal fan Sint Joaris de skieding mei Grut-Brittanje. Op it smelste punt is it Noarderkanaal mar 23 km breed. Polityk is Ierlân sûnt 1922 ferdield yn in ûnôfhinklik súdlik diel, dat sûnt 1949 de Republyk Ierlân hjit, en in ta it Feriene Keninkryk hearrend noardlik diel, Noard-Ierlân.
In bân fan berchtmen folget de kusten fan Ierlân en omslút dêrmei in leechleine flakte yn 'e midden fan it eilân. De heechste berch fan it eilân is de Carrauntoohil yn it greefskip Kerry, dy't in hichte hat fan 1.038 m boppe seenivo. It westen en noardwesten fan it eilân is rotsich, en it bêste boulân leit yn 'e provinsje Leinster, yn it súdwesten fan 'e Republyk Ierlân. Oant yn 'e Midsiuwen waarden grutte parten fan it eilân oerdutsen troch wâlden, mar yn 2013 makken bosken noch mar 11% fan it grûngebiet út (foar hiel Jeropa lei dat persintaazje op 35%). De langste rivier fan Ierlân is de Shannon, mei in lingte fan 386 km. It klimaat fan it eilân is in tige tuskenbeiden seeklimaat mei in soad rein. Dêrtroch ken Ierlân in wielderige plantegroei, dêr't it de bynamme 'it Griene Eilân' oan te tankjen hat.
Prehistoarje
Under de lêste iistiid, doe't der sa'n soad seewetter fêstholden waard yn lâniis dat it seenivo folle leger wie, bestiene der lânbrêgen tusken Ierlân en Grut-Brittanje en tusken Grut-Brittanje en it Jeropeeske fêstelân. Sa'n tsientûzen jier lyn, dus om 8000 f.Kr. hinne, gie de lânferbining tusken Ierlân en Grut-Brittanje ferlern troch it stigende seenivo. De ierste bewizen fan minsklike bewenning fan it eilân Ierlân datearje fan omtrint 10.500 f.Kr., hoewol't der pas tusken 8000 en 7000 f.Kr. gruttere oantallen mesolityske lânferhuzers arrivearren, dy't Ierlân mei boaten berikten. Fan likernôch 4500 f.Kr. ôf kamen der nije, neolityske bewenners yn Ierlân, dy't dêr lânbougewaaksen (benammen weet en koarn) fan it Jeropeeske fêstelân yntrodusearren en grutte stiennene monuminten oprjochten.
De Brûnstiid, doe't der foar it earst metaal brûkt waard, briek yn Ierlân om 2500 f.Kr. oan, doe't der him op it eilân in nije weach lânferhuzers nei wenjen sette. Dat wiene Kelten fan 'e Hallstatt-kultuer fan Midden-Jeropa, dy't de eardere bewenners neitiid stadichoan assimilearren. Der bestiet ûnder histoarisy gjin oerienstimming oer de fraach hoe't de Keltyske ynbesitname fan Ierlân krekt ferrûn is. Tradisjoneel waard derfan útgien dat der ferskate weagen Keltyske lânferhuzers (mooglik fjouwer) wiene, ntl.: de Priteny, wêrfan't ûndúdlik is wêr't se weikamen (of oft se wol wier bestien hawwe), folge troch de Belgae út noardlik Galje en Grut-Brittanje, dêrnei de Laigin út Armoarika en ta einbeslút de Mileezjers út it noarden fan it Ibearysk Skiereilân of it suden fan Galje. In twadde weach fan 'e Belgae soe yn 'e sechsde iuw f.Kr. út noardlik Galje oerkommen wêze; dy lju neamden harsels de Euerni, en dêr soe de namme 'Ierlân' op weromgean. Om't argeologen gjin bewizen fine kinnen hawwe foar grutskalige migraasjeweagen, binne de measte moderne histoarisy fan betinken dat de Kelten folle stadiger en mear ferspraat troch de tiid yn Ierlân kommen binne.
Aldheid en Midsiuwen
De Romeinen, dy't fan 43 ôf it grutste part fan Grut-Brittanje oerhearsken, wiene har goed bewust fan it bestean fan Ierlân, dat se Hibernia neamden, mar besochten nea om it eilân te feroverjen. Ierlân wie yn dy tiid in grimelgrammel fan rivalisearjende keninkrykjes, en dat bleau sa oant de ein fan 'e Midsiuwen. Hoewol't de Midsiuwske Ierske literatuer in ûnûnderbrutsen rige fan hege keningen (de saneamde ard rí) beskriuwt dy't sûnt minskewitten (alteast yn namme) oer it hiele eilân regearre hawwe soene, binne hjoeddeistige histoarisy fan miening dat soks in betinksel wie út 'e achtste iuw, dat bedoeld wie om 'e doetiidske status fan beskate machtige politike klibers te rjochtfeardigjen troch te bearen dat dy sitewaasje altyd al bestien hie. It hege-keningskip waard sadwaande pas histoaryske wurklikheid yn 'e tiid fan 'e Wytsingen en bestie sels fan dy tiid ôf net oan ien tried troch. De wichtichste keninkriken út dizze perioade wiene Munster, Leinster, Konnacht (Ingelsk: Connaught) en Ulster, mei as fyfde it troch de hege keningen regearre keninkryk Mide (Ingelsk: Meathe) mei syn seremoniële haadstêd op 'e Heuvel fan Tara.