cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lukretius
Libben
Der is mar in hiel lyts bytsje bekend oer it libben fan Lukretius. It iennichste dat mei wissichheid oer him sein wurde kin, is dat er itsij in freon, itsij in kliïnt wie fan 'e dichter Gajus Memmius, oan wa't er De Rerum Natura opdroech. Lukretius waard yn Rome as in grut dichter beskôge, sa't ûnder mear bliken docht út in brief fan 'e steatsman en filosoof Sisero, wêryn't dy yn febrewaris 54 f.Kr. oan syn broer Kwintus skriuwt: "De gedichten fan Lukretius binne sa'tsto skreaust: der komme allegeduerigen geniale fynsten yn foar, en dochs binne se teffens mei grut fakmanskip makke." Ut in moderne literêre evaluaasje fan De Rerum Natura docht lykwols bliken dat Lukretius himsels op plakken werhellet, wylst Boek VI abrupt einiget midden yn 'e beskriuwing fan in útbraak fan 'e pest yn Atene. It gedicht liket sûnder ienige foarm fan redigearring publisearre te wêzen, mooglik fanwegen Lukretius syn hommels ferstjerren.
Der wurdt nei Lukretius ferwiisd yn it twadde boek fan 'e Georgica fan Fergilius, en yn it Libben fan Fergilius, in biografy fan 'e hân fan Aelius Donatus, wurdt ferteld dat Lukretius stoar op deselde dei dat Fergilius santjin jier waard. Dat is lykwols net wier, want Fergilius syn santjinde jierdei foel yn 53 f.Kr., en wy witte dat Lukretius stoar yn 55 f.Kr. Yn syn saneamde Chronicon hâldt Donatus syn learling Hieronymus út dat Lukretius sljochtsinnich waard nei't er in leafdesdrankje ynnommen hie, en dat er himsels tekoart die doe't er 44 jier wie. Dit ferhaal wurdt lykwols troch moderne histoarisy ornaris beskôge as it resultaat fan betizing of fan anty-epikuristyske propaganda.
Fierders kin allinnich noch oer Lukretius sein wurde dat er wierskynlik in telch wie út it aristokratyske Romeinske slachte fan 'e Lucretia, mei't út De Rerum Natura in yntime kennis blykt fan 'e wielderige libbensstyl fan 'e Romeinske elite. Boppedat hied er, krekt as withoefolle rike Romeinen, in djoer ûnderrjocht genoaten: it bewiis dêrfoar is syn behearsking fan it Latyn sawol as it Gryksk, en fierders syn kennis fan 'e literatuer fan syn tiid en fan 'e filosofy.
List fan planetoïden 43001-43100
Dit is in list fan planetoïden 43001-43100.
Foppe de Haan
Foppe de Haan (Lippenhuzen, 26 juny 1943) is in Fryske fuotbaltrainer dy't fan july 1985 oant juny 2004 trainer wie by SK It Hearrenfean.
Biografy
De Haan waard berne as soan fan de weinmakker Reinder de Haan, syn mem wie Tjimkje Woude. Hy folge oan it CIOS in oplieding ta gymnastykûnderwizer. Sels spile De Haan by ferskate amateurklubs, mar ek in skofke foar SK It Hearrenfean. Fan 1974 ôf begûn hy as trainer fan ferskate klubs, earst by amateurklubs, letter foar likernôch 20 jier by SK It Hearrenfean.
Yn 2005 stifte De Haan it Foppe Fûns, in goed doel foar it stimulearjen fan sport by lytse bern.
SK It Hearrenfean
Foppe helle yn syn twadde perioade as haadtrainer fan It Fean wichtige resultaten. Sa wist hy yn 1993 en 1997 de finale fan de KNVB-beker te berikken, beide kearen waard ferlern. Yn 1993 fan Ajax en yn 1997 fan Roda JC. It Hearrenfean helle foar it earst yn harren skiednis Jeropeesk fuotbal ûnder lieding fan De Haan. Dit barde yn it seizoen 1997/1998. Yn totaal helle hy fjouwer kear Jeropeesk fuotbal. Yn it seizoen 1999/2000 waard sels de Champions League berikt.
Oan it begjin fan it seizoen 2003/2004 kundige hy oan dat hy as trainer ophâlde soe. Op 2 jannewaris 2004 makke it bestjoer bekend dat Gertjan Verbeek, dy't earder al diel útmakke hat fan de technyske stêf by fan de klup, Foppe de Haan opfolgje sil.
Jong Oranje
It earste wapenfeit fan De Haan by Jong Oranje wie it winnen fan it Jeropeesk Kampioenskip ûnder 21. It wie ek syn earste echte priis. It barde allegear yn de simmer fan 2006 yn Portegal. Nea wûn in Hollânske jeugdploech fan dizze leeftyd in ynternasjonaal toernoai. Ek it berikken fan de finale wie noch nea earder bard.
In jier letter waard it Jeropeesk Kampioenskip foar Jong Oranje yn Nederlân hâlden. Nei in minne tarieding wist de ploech dochs goed foar de dei te kommen op it toernoai. De earste twa wedstriden, tsjin Jong Israel; (1-0) en Jong Portegal (2-1) waarden wûn, wat betsjut dat Nederlân foar it earst sûnt 1952 wer in jeugdploech nei it Olympyske Spullen stjoere mocht. De tredde wedstriid yn de poelfase einiget yn 2-2 tsjin Jong Belgje.
As poelwinner gie de ploech troch nei de heale finale. Dêr moast Nederlân tsjin Jong Ingelân útkomme. De wedstriid einiget nei 90 minuten yn 1-1, wêrnei yn in lange strafskoppensearje Oranje de beste wie. Mei de strafskoppensearje easket De Haan alle oandacht op. Nei tsien strafskoppen stjoerde Ingelân in spiler nei foaren dy't al ien naam hie, yn stee fan Steven Tayler, dy't noch komme moast. Dêrop stowde De Haan it fjild yn, om de skiedsrjochters dêrop te wizen. De Haan krige in giele kaart foar dy aksje, mar ek syn sin.
Stasjon Holwert
thumb|Stasjon Holwert yn 1932 Stasjon Holwert (Hlw) wie in stopplak oan it eardere spoar spoar fan Ljouwert nei Eanjum. It stopplak fan Holwert waard iepene op 22 april 1901 en sluten op 1 desimber 1940. It stasjonsgebou út 1901 bestiet noch mar is troch ferskate útwreidings net goed mear te werkenen.
Dit stasjon is boud nei it stasjonsûntwerp mei de namme Standaardtype NFLS, dy't benammen brûkt waard foar ferskate soarstasjons yn Fryslân. It stasjon Holwert foel binnen it type NFLS halte 2e klasse.
Foppe de Haan
Jong Oranje
De neikommende edysje fan it Jeugd EK yn 2009 yn Sweden waard net helle. Dêrop krige De Haan in nije funksje by de KNVB. Hy waard de tasjochhâlder en koördinator fan de fertsjintwurdjengde alvetallen fan de KNVB, wêrûnder Jong Oranje. Under syn lieding kaam ûnder oare Nederlân B werom, mei as haadtrainer Johan Neeskens. Nei in pear wedstriden is dy ploech wer ferdwûn.
De Haan hâlde yn de simmer fan 2009 op mei syn wurk by de KNVB.
Ajax Cape Town
Yn july 2009 wurdt De Haan jeugdbegelieder by SK It Hearrenfean. It wie de bedoeling om it rêstiger oan te dwaan en net mear alle dagen op it fjild te stean, dy funksje passe yn dat byld. Mar begjin oktober 2009 komme der geroften dat De Haan de nije trainer wurde sil fan it Súd-Afrikaanske Ajax Cape Town. Yn in reaksje op de berjochten seit er dat de kâns dat hy dêr oan de slach sil grutter is as 50%. Mar op 15 oktober wurdt bekend dat De Haan definityf nei Ajax Cape Town giet. Foar acht maanden sil er dêr de haadtrainer wêze. By Ajax Cape Town giet De Haan wer mei doelman Hans Vonk gearwurkje, mei wa't er ek al yn syn tiid by SK It Hearrenfean in lange tiid wurke hat.
Op 30 maart 2011 makke Foppe de Haan bekend dat er mei pensjoen gean sil, hy sil dêrom ophâlde as haadtrainer fan Ajax Cape Town. De Haan soe werom komme nei Nederlân. Nei't er yn Súd-Afrika krekt net de lânstitel helle hie, waard bekend dat De Haan foar fjouwer wiken bûnstrainer wurde soe fan de ûnôfhinklike eilânnekloft Tûvalû yn de Stille Oseaan. Hy sil it lân tariede op de "Pacific Games".
Ein 2016 waard De Haan oerhelle ôm syn âlde klub It Hearrenfean wêr in stuitsje te trainen, nei't trainer Dwight Lodeweges ôm tsjinfallende rizzeltaten ûntslein wie. Hy woe oanfang mar in paar spullen bliuwe, mar bleau ûneinlik it hiele seizoen. Undanks in paar oansprekkende oerwinningen wist hy de klub net heger te bringen as de twelfde posysje.
Nederlânsk frouljusfuotbalvetal
Fan de simmer fan 2016 ôf wie De Haan adviseur by it Nederlânsk frouljusfuotbalalvetal. De Haan waard yn jannewaris 2017 assistint fan bûnscoach Sarina Wiegman by it frouljusteam. Yn augustus 2017 wûn er mei it frouljusteam it Europeesk kampioenskip fuotbal yn eigen lân. Dêrnei hold De Haan definityf op.
Managûamar
thumb|right|300px|De Managûamar De Managûameer (ek Xolotlánmar neamd, Spaansk: Lago de Managua of Lago Xolotlán) is in mar yn Nikaragûa. De mar leit yn de departeminten Managûa en León en is ûngefear 65 by 25 kilometer grut. Oan de súdkust fan de mar leit de Nikaragûaanske haadstêd Managûa.
Fia de Tipitapa stiet de mar yn ferbining mei de Mar fan Nikaragûa. De bollehaaien dy't yn de mar libje kinne troch de swiere fersmoarging de Mar fan Managûa net berikke. De mar is nammentlik bot fersmoarge troch de kwiklossings fan Eastman Kodak. Yn Managûa is in programma begûn om de fersmoarging te ferminderjen.
Fia de Tipitata, de Mar fan Nikaragûa en de San Juan stiet de mar yn ferbining mei de Karibyske See, hoewol't de Grutte Oseaan mar in pear kilometers fierder leit.
No Turning Back
No Turning Back is in Nederlânske hardcorepunkband oprjochte yn 1996. De band brocht yn 2003 syn debútalbum Revenge Is a Right út. No Turning Back hat njoggen studio-albums útbrocht.
Stéphanie Frappart
Stéphanie Frappart (Le Plessis-Bouchard, 14 desimber 1983) is in Frânsk fuotbalskiedsrjochter. Se stiet sûnt 2009 op de list fan de FIFA fan ynternasjonale skiedsrjochters.
Karriêre
Sûnt 2011 wie Frappart skiedsrjochter yn de Championnat National, de tredde difyzje fan it manljusfuotbal yn Frankryk.
Yn 2014 waard Frappart de earste froulike skiedsrjochter yn de Ligue 2, de twadde difyzje fan it profesjonele manljusfuotbal yn Frankryk. Se wie in jier letter ek skiedsrjochter by it Wrâldkampioenskip fuotbal foar froulju yn Kanada.
Op 3 desimber 2018 waard Frappart oansteld foar de Wrâldkampioenskip fuotbal foar froulju 2019 yn Frankryk. Frappart waard boppedat beneamd ta skiedsrjochter fan de finale fan it toernoai, dat op 7 july 2019 spile waard troch de Feriene Steaten en Nederlân.
Yn april 2019 waard oankundige dat sy de earste froulike skiedsrjochter wurde soe yn de Ligue 1 de heechste difyzje yn it Frânske fuotbal foar manlju. Op 2 augustus 2019 waard bekend dat Frappart oansteld wie as skiedsrjochter by de UEFA Super Cup 2019.
Op 2 desimber 2020 waard se de earste froulike skiedsrjochter by in UEFA Champions League-wedstriid, de wedstriid gie tusken Juventus en Dynamo Kyiv. Yn 2021 waard se de earste frou dy't in wrâldkampioenskip-kwalifikaasjewedstriid late, dat wie de wedstriid tusken Nederlân en Letlân.
Op 19 maaie 2022 waard se selektearre as skiedsrjochter foar it Wrâldkampioenskip 2022. Op 1 desimber 2022 wie se de earste frou dy't in wrâldkampioenskip wedstriid foar manlju liede, Kosta Rika tsjin Dútslân yn Groep E.
Quảng Bình
thumb|180px|Lokaasje fan de provinsje Quảng Bình. Quảng Bình is in provinsje fan Fietnam. De provinsje hat 831.600 ynwenners (2006) en is 8051,8 km² grut. De haadstêd fan de provinsje is Đồng Hới. Yn Quảng Bình leit it nasjonaal park Phong Nha-Kẻ Bàng.
Stienkiste fan Riis
thumb|Stienkiste fan Riis De stienkiste fan Riis is in archeologyske fynst by Riis yn Gaasterlân.
Anne Heche
thumb|right|Anne Heche by de [[Emmy Awards (1997)]] Anne Celeste Heche (Aurora, Ohio, 25 maaie 1969 - Los Angeles, 12 augustus 2022) wie in Amerikaanske aktrise, filmregisseur en senarioskriuwer.
Se waard yn 2004 nominearre foar in Primetime Emmy Award foar har byrol as Rowena Lawson yn de telefyzjefilm Gracie's Choice. Mear as fiif oare prizen waarden har werklik takend, wêrûnder in National Board of Review Award foar bêste byrolspylster yn 1997 (foar Donnie Brasco en Wag the Dog) en in Daytime Emmy Award yn 1991 (foar har rol yn de soapsearje Another World). Yn 1999 waard se foar har haadrol yn Gus Van Sants Psycho nominearre foar sawol in Golden Raspberry Award (Razzie, satiryske priis foar de minste aktearprestaasje), as foar in Saturn Award (foar de bêste prestaasje yn in horrorfilm).
Heche brocht yn 2001 in autobiografy út mei de titel Call Me Crazy.
Privee
Har ferhâlding mei Ellen DeGeneres, mei wa't hja har publike coming out meimakke hie, krige in soad omtinken. Heche waard it mikpunt fan spot en lilkens yn homofermiddens doe't hja koart dêrnei troude mei in kameraman Coley Laffoon. Hja boasken op 1 septimber 2001. Harren soan, Homer, waard seis moanne letter berne op 2 maart 2002. It pear gie út elkoar yn jannewaris 2007.
'Pulling an Anne Heche' waard in populêre útdrukking foar in frou dy't harsels mar tiidlik as lesbysk beskôge. Boppedat waard der suggerearre dat Heche misbrûk fan har relaasje mei DeGeneres makke hie om mear omtinken foar harsels te krijen. Op 5 augustus 2022 rekke Heche, nei alle gedachten ûnder ynfloed fan ferdôvjende middels, slim ferwûne doe 't se yn Mar Vista - in wyk fan Los Angeles - mei har auto in wenning ynried. Se rûn swiere brânwûnen en longletsel op en rekke yn koma. It hûs dat se binnenriden wie, rekke swier skansearre. Teffens hie Heche harsenletsel troch soerstoftekoart. Heche beswike de oare deis oan har ferwûningen en waard op 12 augustus dea ferklearre neffens de wet fan Kalifornië. Famylje en freonen ferklearren dat se harsensdea wie en op dat stuit noch altyd oan de beäzeming lei. Undersocht waard noch oft har organen geskikt wiene foar donaasje.
Sosjology
Sosjology is de stúdzje fan de mienskip, wêrby't benammen de ynrjochting en feroaring dêrfan, swierrichheden en sosjale konflikten sintraal steane. Sosjology bestudearret minsken en harren hâlden en dragen yn harren omjouwing yn relaasje ta de dominante moraal en etyk en yn ferbân mei politike en filosofykse gedrachskoades.
Stasjon Hallum
Dit stasjon is boud nei it stasjonsûntwerp mei de namme Standaardtype NFLS, dat benammen brûkt waard foar ferskate spoarstasjons yn Fryslân. It stasjon Hallum foel binnen it type NFLS halte 2e klasse.
It stasjonsgebou waard tusken 1970 en 1974 sloopt. De loads dy't tsjin it gebou oanboud wie bestiet noch altiten en wurdt tsjintwurdich as showroom foar in autodealer brûkt.
Stasjon Britsum
Halte Britsum (Bts) wie in stopplak oan it eardere spoar spoar fan Ljouwert nei Eanjum. It stopplak fan Britsum waard iepene op 22 april 1901 en sluten op 1 desimber 1940.
It Ljochtbeaken (Aldegea)
It Ljochtbeaken is in tsjerke fan de PKN yn Aldegea, Smellingerlân. It is de eardere grifformearde tsjerke fan it doarp.
Skiednis
De tsjerke waard yn 1910 boud as grifformearde tsjerke en yn folge in ferbouwing. Yn febrewaris 2005 waard mei help fan frijwilligers de tsjerke op 'e nij renovearre en útwreide mei trije sealen, nij sanitêr en oare foarsjennings. Ek it poadium is doe fergrutte.
Nei de renovaasje waard de tsjerke op 27 april 2006 wer yn gebrûk nommen.
Oargel
De tsjerke hat in oargel fan S. Haarsma út Drachten. It ynstrumint waard yn 1981 boud efter de oargelkas fan it ynstrumint, dat Bakker & Timmenga foar de tsjerke boude. By de nijbou brûkte Haarsma in part fan it âlde materiaal op 'e nij. De firma Nijsse en Soan út Oud- Sabbinge seach yn 2015 de yntonaasje nei en ferfong de tremulant.
Antoinette Hertsenberg
Antonia Maria (Antoinette) Hertsenberg (De Haach, 28 desimber 1964) is in Nederlânske presintatrise, dy't oan it wurk is by de omropferiening TROS.
Hja is programmamakster, en leit har meast ta op konsuminteprogramma's. Sy bringt twa programma's: TROS Radar en Opgelicht?!. Ek is hja reservepresintatrise foar it aktualiteiteprogramma EénVandaag. Hertsenberg waard troch faktydskrift Villamedia magazine ta Sjoernalist fan it Jier 2009 útroppen: Zij dankt die uitverkiezing aan de berichtgeving in het programma TROS Radar over de kredietcrisis en in het bijzonder over de DSB Bank. Op 19 oktober 2010 waard sy troch moanneblêd Opzij útroppen ta de 'machtigste mediavrouw van Nederland'.
Heamieldagen
De Heamieldagen binne it stedsfestival fan 'e Fryske stêd Boalsert. It wurdt elts jier oan 'e ein fan juny holden en duorret tsjintwurdich fjouwer dagen. It meast opfallende aspekt is de ferkiezing fan in heakeninginne foarôfgeande oan it evenemint, oan wa't de seremoniële lieding oer it hiele barren opdroegen wurdt. Fan oarsprong wiene de Heamieldagen in agrarysk feest: it giet nammentlik werom op it heamiel, dat de ein fan 'e ûngetiid markearre, as de boeren it hea ynhelle hiene. Hjoed oan 'e dei docht net in protte mear tinken oan dat ferline, en binne de Heamieldagen benammen in feest foar de ynwenners fan 'e stêd en in manear foar de Boalserter middenstân om him te profilearjen.
Skiednis
Foarhinne wie it sa dat de ûngetiid, de perioade wêryn't it hea makke en ynhelle wurde moast, de drokste tiid wie yn 'e feehâlderijsektor. Nei't dat wurk ein juny berêden wie, waard dat sadwaande fierd mei in mienskiplik miel fan 'e boeren sels en harren arbeiders en de spesjaal foar de ûngetiid oanlutsen hantsjemieren. Dat miel hiet it heamiel, en bestie tradisjoneel út rys mei rezinen en boerejonges mei brandewyn.
Yn Boalsert waard it heamiel troch sawol de boeren en arbeiders út 'e omkriten, as troch de stedsjers genoaten troch mei-inoar oan te sitten oan lange tafels dy't yn 'e iepen loft yn 'e binnenstêd op 'e strjitte opsteld wiene. Sadwaande ûntjoech it Boalserter heamiel him ta in feest fan ferieniging tusken de bewenners fan stêd en plattelân en tusken ryk en earm en tusken jong en âld. Wylst op oare plakken it heamiel as tradysje útstoar, bleau it yn Boalsert yn libben. De belangstelling wie gauris sa grut dat men by toerbeurten oansitte en ite moast. Hoewol't it feest dus eins al folle langer bestiet, waard it yn 1950 foar it earst yn 'e kranten oantsjut as 'de Heamieldagen'. Yn 1952 waard der foar de earste kear in heakeninginne oanwiisd.
Hjoeddeistich ferrin
Foarôfgeande oan 'e Heamieldagen wurde der in heakeninginne en twa hofdames oanwiisd. Dat binne jonge froulju fan tusken de 18 en 25 jier âld, dy't út Boalsert sels komme of út in doarp yn 'e direkte omkriten, lykas Hichtum, Burchwert, Hartwert, Wolsum, Tsjerkwert, Eksmoarre, Longerhou of Skettens.
De Heamieldagen wurde op woansdei iepene as de heakeninginne en har hofdames, moai opmakke en kapt en klaaid yn lange galajurken, op in haaiwein de stêd ynriden wurde, dêr't se ynhelle wurde troch de entûsjaste befolking. Under belangstelling fan it omsteand laach wurde hja dêrnei op it bordes fan it Stedhûs fan Boalsert wolkom hjitten troch de boargemaster (foarhinne fan Boalsert, no fan Súdwest-Fryslân). Nei de yntocht en it wolkom folget der in optocht mei prealweinen troch de stêd.
Organisaasje
De organisaasje fan 'e Heamieldagen is yn 'e hannen fan 'e Stifting Heamiel Komitee Boalsert (Nederlânsk en offisjeel: Stichting Heamiel Comité Bolsward). Dat is in stifting mei in bestjoer dat út tolve leden bestiet, elts mei in termyn fan fiif jier. It Heamiel Komitee is û.m. ferantwurdlik foar it opstellen fan it programma fan 'e Heamieldagen; it beävensearjen fan gearwurking mei oare organisaasjes; it sykjen fan sponsors; it kiezen fan 'e heakeninginne en har hofdames; it ûnderhâlden fan kontakten mei de parse en it fersoargjen fan public relations yn it algemien; it regeljen fan 'e fergunnings dêr't ferlet fan is; en it opsetten fan fasilitêre stipe (frijwilligers dy't alles yn goede banen liede, mar ek gearwurking mei de plysje en brânwacht, en de oanwêzigens fan medyske help).
Blanche Stuart Scott
Blanche Stuart Scott (Rochester New York, 8 april 1885 – dêre, 12 jannewaris 1970), ek wol Betty Scott neamd, wie wierskynlik de earste Amerikaanske fleanster.
Auto-aventoer
Yn 1910 waard Scott de twadde frou, nei Alice Huyler Ramsey, dy't mei in automobyl dwers troch de Feriene Steaten ried en de earste dy't soks fan west nei east, fan New York City nei San Francisco, Kalifornje die. De reis waard sponsere troch de Willys-Overland Company en de auto krige de namme "Lady Overland". Scott en har passazjier Gertrude Buffington Phillips, giene 16 maaie 1910 út New York wei en berikten San Francisco op 23 july 1910.
Yn de fleanderij
Troch de publisiteit om it autoaventoer hinne luts sy de oandacht fan Jerome Fanciulli en Glenn Curtiss dy't har wol fleanlessen jaan woenen yn Hammondsport, New York. Sy wie de iennige frou dy't fan Curtiss sels les krige. Hy sette yn it begjin in snelheidsbegrinzger op Scott har fleanmasine om foar te kommen dat dy fan de grûn komme koe. Op 6 septimber die dy begrinzer it net mear of it tastel waard troch in wynpûst de loft ynblazen, yn alle gefallen rekke sy in 15 meter boppe de grûn en makke dêrnei in netsjese lâning. Al as net mei opset sin, dy koarte flecht waard troch de Early Birds of Aviation beskôge as de earste solo-flecht fan in frou yn de Feriene Steaten, alhoewol't Bessica Medlar Raiche har flecht op 16 septimber doetiids troch de Aeronautical Society of Americaas earste beskôge waard.
Scott waard dêrnei beropspiloat. Op 24 oktober 1910 makke hja har debút as lid fan it Curtiss-showteam op in loftfeartgearkomst yn Fort Wayne, Indiana. Su wie de earste frou dy't oan in fleanevenemint yn Amearika meidie. Har optredens yn fleanshows besoarge har de bynamme "Tomboy of the Air". Sy waard in betûft stuntpiloat, ferneamd fan op 'e kop-fleanen en "death dives", dat is it dûken fan in hichte fan 4000 foet om dan op in hichte fan mar 200 foet fan de grûn ôf ienienen op te lûken. Yn 1911 waard sy de earste Amerikaanske frou dy't in lange-ôfstansflecht makke, 60 milen non-stop fan Mineola, New York. Scott krige 1912 in fleankontrakt by Glenn Martin en waard de earste frouljus testpiloat. Sy fleach foar Martin yn prototypes foardat it definitive ûntwerp klear wie. Yn 1913 gie hja by it Ward-showteam. Yn 1916 luts sy har tebek út de fleanderij omdat sy lest hie fan it omtinken fan it publyk foar ûngemakken mei fleantugen en omdat de fleanmasineyndustry froulju net yn de gelegenheid stelde om monteur as yngenieur te wurden.
Scriptskriuwer en museumwurk
Yn de jierren '30 wie Scott scriptskriuwer foar RKO, Universal Studios en Warner Brothers yn Kalifornje. Teffens skreau sy foar en terde se op yn radioprogrammas dy't útstjoerd waarden yn Kalifornje en Rochester. Op 6 septimber 1948 waard Scott de earste Amerikaanske frou dy't yn in strieljager fleach, doe't hja as passazjier yn in TF-80C flein troch Chuck Yeager mei gie. 1954 gie Scott oan 't wurk foar it United States Air Force Museum, dêr't sy holp mei it opbouwen fan in loftfeartkolleksje.
Yn 1980 waard in postsegel (air mail) yn de FS útbrocht ta oantins fan Scott har fertsjinsten yn de fleanderij.
Martelder
thumb|200px|[[Sebastiaan (hillige)|Sint Sebastiaan, in foarbyld fan it martlerskip]] In martler of martelder (Gryksk: martys - tsjûge, martyrion - tsjûchnis) is immen dy't te lijen hat fan of stjert foar syn of har leauwe, faak ferlear men it libben troch tramtearring.
De term wurdt ek wel oerdrachtlik brûkt foar minsken dy't foar in beskate saak stjerre. De de dea fan in martler of de ûnderstelde betsjutting dêrfan wurdt martlerskip neamd.
Kristendom
In hiele soad kristenen stoaren de marteldea benammen yn de earste trije iuwen doe't hja bytiden fûlenich ferfolge waarden; ûnder de Romeinen waarden hja foar de liuwen smiten of waarden krúsige. Yn de Katolike Tsjerke waarden hja dêrom hillich ferklearre.
De earste kristlike martler wie Stefanus. Yn it Nije Testamint komt de term net foar, hoewol't de dea fan Stefanus troch stienniging as martyrium der al wol beskreaun stiet.
De tsjerkeskiednis ken ferskate martlers. Ignatius fan Antiochje waard yn Rome dea-tramtearre. Polykarpus fan Smyrna stoar yn Smyrna de marteldea. Yn Noard-Afrika wienen dat ûnder oaren Cyprianus, Perpetua en Felisitas. De ferslaggen fan harren dea binne samle yn de saneamde martlersboeken.
Martelders yn Nederlân
Yn it Nederlânsk taalgebiet binne sokke tsjûgenissen samle troch Adriaan fan Haemstede (Adrianus Haemstedius) dy't yn 1559 in grutte samling útjoech ûnder de titel Historie der martelaren die om de getuigenis der evangelische wierheid hun bloed hebben gestort. Nei syn ferstjerren is it boek hieltyd oanfold sadat de lêste edysje fan 1747 in oersjoch jout fan martlers fan de iere tsjerke oant likernôch 1650. Bekende Nederlânske foarbylden fan kristlike martelders, dy't troch de Roomsk-katolike tsjerke yn de hilligenkalender opnaam binne: de Martlers fan Gorkum en - yn mear romme sin - de karmelitesse Edith Stein, in bekearlinge út it joadendom.
Ek de dopersken hawwe tal fan martelders kend.
Metafoarysk
Letter, fral nei de Ferljochting, wurdt de term martelder ek yn net-religieus ferbân brûkt.
Walpole Brûkt yn "Memoirs of the Reign of George II" yn 1757 it begryp martler net langer yn allinne religieuze kontekst, mar ek foar slachtoffers fan in net "ferljochte" oerheid. De fan de tsjerke en oerheid ferfolge astronomen sa as Galileo Galilei en Keppler wienen yn de eagen fan de Ferljochting martlers foar de frijheid fan de wittenskip.
Yn de 19e en 20e iuw koenen minsken beskôge wurde as "martler fan in goede saak" at hja harren opofferen foar sosjale of politike rjochtfeardigens.
Sa sjogge in soad minsken Martin Luther King as martelder foar boargerrjochten (dêr't King lykwols fanút krstlike oertsjûging foar opkaam), oaren beskôgje Che Guevara as martelder foar it sosjalisme en Theo van Gogh as martelder foar de frijheid fan mieningsutering.
757
thumb|right|210px|Angelsaksen yn de tiid fan Offa
Palladianisme
left|200px|thumb|Paleis ûntwurpen troch Palladio thumb|right|200px|[[Inigo Jones wie de ûntwerper fan Queen's House, Greenwich, it earste Ingelske Palladianistyske bouwurk.]] thumb|right|200px|I [[Wite Hûs (Washington D.C.)|Wite Hûs, troch arsjitekt James Hoban]] It palladianisme is yn styl út de Europeeske arsjitektuer, skaaimerke troch ienfâld en harmoany.
De styl is ôflaat fan de Italjaanske arsjitekt Andrea Palladio (1508–1580) dy't arbeide yn Feneetsje. De styl is it resultaat fan in evolúsje dy't útein sette yn de 17e iuw en dy't oanhâlde oant de ein fan de 18e iuw.
It wurk fan Palladio gie werom op de boukeunst fan de âldheid, dat it waard in tsjinhinger fan de barok. It is in diel fan it klassisisme
De styl waard tapast yn de Noardlike Nederlannen, yn Noard-Dútslân en yn Frankryk (yn it regear fan Loadewyk XIV en Loadewyk XV). Yn Ingelân briek it palladianisme troch mei Inigo Jones. Ferskate bûtenpleatsen waarden neffens dy styl delsetten, bygelyks Chiswick House fan William Kent. Christopher Wren hat ferskate tsjerken yn Londen yn de styl boud. De styl fûn ek yngong yn de Feriene Steaten en waard dêr populêr, benammen yn de gebouwen fan arsjitekt Thomas Jefferson. In protte oerheids- en mienskipsgebouwen binne yn dy styl set.
Prinses Margriettunnel
De tunnel is ûnderdiel fan de A7 by Twellingea; justjes besúdeasten Snits. De tunnel is de earste tunnel yn it noarden fan Nederlân.
By it ûntwerp fan de tunnel - wêroan't Rykswettersteat yn 1974 begûn - is rekken holden mei in eventuele ferbreding fan it kanaal yn de takomst. In bysûderheid is dat it tichte tunneldiel boud waard yn ien fan de takomstige ôfritten nei de tunnel. Neidat dy ôfrit ûnder wetter setten wie, waard it tunneldiel op syn plak brocht en yn it kanaal ôfsonken.
Stasjon Wetsens
Wetsens wie in bedoeld stopplak oan it eardere spoar fan Ljouwert nei Eanjum. It stopplak yn Wetsens is der nea kaam. Der is in gedicht skreaun troch in T. Postma, publisearre yn it Nieuwsblad van Friesland fan 18 juny 1904, dêr't yn betreurd waard dat der gjin halte kaam.
Akaba (stêd)
Akaba of Aqaba (Arabysk: العقبة al-‘Aqabah) is in stêd yn it fierste súdwesten fan Jordanië, de iennige havenstêd fan it lân. Akaba en it oanswettende Israelyske plak Eilat lizze oan it fierste noarden fan de Golf fan Akaba, in part fan de Reade See.
Wieringsk
It Wieringsk (Wieringsk: Wirrings) is it Hollânske dialekt dat fan âlds sprutsen wurdt op Wieringen, it eardere eilân oan 'e Hollânske útein fan 'e Ofslútdyk, dat ta de provinsje Noard-Hollân heart. It is nau besibbe oan it Tekselsk en it Inkhústersk, en teffens oan it útstoarne Flylânsk. It foarmet mei dy trije dialekten de Eilânwestfryske dialektgroep binnen de gruttere kloft fan 'e Westfryske dialekten, dy't wer ûnderdiel útmeitsje fan it Hollânsk.
Skiednis
Wieringen is fan oarsprong in Westfrysk eilân, wêrfan't de befolking oant yn 'e Midsiuwen Frysktalich wie. Nei't it om 1300 hinne ûnder Hollânsk bewâld kaam, rekke it wierskynlik yn 'e fjirtjinde of iere fyftjinde iuw ûntfryske. Yn elts gefal waard tsjin 1600 op it eardere eilân it tsjintwurdige Hollânske dialekt sprutsen. Yn 1950 is it Wieringsk yngeand beskreaun troch de yn akademyske fermiddens ferneamde taalkundige Jo Daan, yn har boek Wieringer Land en Leven in de Taal.
Hjoeddeistige taalsitewaasje
Tsjintwurdich rekket it mei it Wieringsk hieltyd fierder yn it neigean, mei't it sûnt de jierren sechstich troch de sprekkers noch mar sporadysk oan 'e bern trochjûn wurdt. Dochs kin men it op Wieringen ûnder de âldere generaasjes noch wol geregeld hearre. De jongere generaasjes prate lykwols noch mar amperoan it echte dialekt; as se net alhielendal Nederlânsktalich binne, hat harren taalgebrûk eins mear wei in regionaal kleure Nederlânsk mei wat ôfwikende klanken (meast uu [y] ynstee fan ui [ʌi̭] en ie [i] ynstee fan ij [ɛ.i̭]). Der liket ek in ferskowing geande te wêzen fan 'e uu nei de ui en de ie nei ai of oi, sa't de ij yn it Lânwestfrysk reälisearre wurdt. De tebekgong fan it Wieringsk wurdt mei feroarsake troch de relatyf grutte groep ynwenners fan Wieringen dy't "fan bûten" komt. Sa hat him yn Hippolytushoef in grutte kloft (âld-)mariniers nei wenjen set, fanwegen de neite fan 'e marinebasis Den Helder.
Taaleigenskippen
Hoewol't it Wieringsk dúdlik in Hollânsk dialekt is, binne de spoaren fan it Fryske substraat der noch rûnom yn werom te finen. Ien punt dêr't it Wieringsk ôfwykt fan 'e naust besibbe taalfoarmen, is troch it behâld fan 'e ferlytsingsfoarm -ke. Dat efterheaksel komt nammentlik yn 'e oare Westfryske dialekten net of inkeld yn beskate wurden foar, lykas yn it Tekselske meike ("famke"). It Wieringsk hat lykwols in hiele kategory wurden dy't ferlytse wurde troch -ke derefter te heakjen, lykas skoelke ("skoaltsje"), hauke ("puoltsje", ek yn 'e topografyske namme De Haukes) en huuske ("húske", yn 'e sin fan "lyts hûs"). Ek dûkt dizze foarm op yn it begryp sammelkes, de namme fan in folkje fan ierdmantsjes op Wieringen.
Mâle Tiisdei
Mâle Tiisdei, ek Dolle Tiisdei (Nederlânsk: Dolle Dinsdag) is de oantsjutting foar tiisdei 5 septimber 1944. Fanwege berjochten dat Nederlân alle dagen fan de Dútske besetting befrijd wurde koe, giene de minsken de dyk op en spilen him oeral emosjonele tafrelen ôf.
De Alliearden hiene nammentlik de dagen dêrfoar bot oanwûn. Snein 3 septimber wie Brussel befrijd en moandei 4 septimber wie Antwerpen op de Dútskers ferovere. Dat mei in dei as wat soene Rotterdam, Utert en Amsterdam ek wol befrijd wêze koene, ornearren in protte minsken.
Geroften waarden bot oanset en rillegau waard der grute fan de befrijing fan guon plakken yn Súd-Nederlân. In Britsk radioboadskip woe hawwe dat Breda yndie befrijd wêze soe. De oare deis giene in soad Nederlanners de dyk op om harren befrijders yn te heljen. Flaggen en oranje findels waarden foar it ljocht helle. Under Dútskers en NSB'ers ûntstie panyk; administraasje waard hastich ferneatige en in protte lju flechten. In protte NSB'ers flechten nei it easten fan it lân as bedarren foar in skoft op de Lüneburger Heide yn Dútslân. Anton Mussert ferhuze nei de Bellinckhof ûnder Almelo.
De Nederlânske befolking koe doe net witte dat de alliearde haadmacht noch yn Frankryk wie. De troepen dy't Antwerpen berikten hiene mar in smelle korridor yn België befrijd en dy foarhoede hie te krijen mei fiersten te lange oanfierlinen. De Nederlânske grins wie noch net iens berikt. Oan wjerskanten wie it gebiet noch beset en de foarútskode troepen soene wolris ôfsnien wurde kinne. Der wiene oanwizings dat de Dútskers harren fannijs groepearren. It alliearde heechste befel doar dêrom de trochstjit nei it noarden net oan; boppedat wie it foarnaamste doel, Antwerpen mei syn haven, al berikt.
Doe't ek Operaasje Market Garden ein septimber mislearre troch de Dútske oerwinning yn de slach om Arnhim, wie it dúdlik dat benammen Noard-Nederland noch in skoft op de befrijing wachtsje moast. West-Nederlân moast nei Mâle Tiisdei noch in Hûngerwinter trochstean, ear't it 5 maaie 1945 befrijd waard.
Alderheljenfloed (1570)
thumb|right|300px|Alderheljenfloed fan 1570 (by [[Antwerpen (stêd)|Antwerpen)]] Op 1 novimber 1570 wurde de Nederlânske en Belgjekust teistere troch in wettersneed, de Alderheljenfloed. Troffen stêden en doarpen binne ûnder oare Egmond, Bergen op Zoom en Saeftinghe.
De Domeinried yn Bergen op Zoom hat op 1 novimber 1570 aanmerckende dat die groote stormen van winde ghisteren begonstoan de dykgreven fan it Súd- en Noardkertier in warskôging jûn troch seer uytnemende hooghe vloet'.
In lange perioade fan stoarm swypke it wetter ta ferskuorrende hichtes (heger as dy by de Wettersneed fan 1953). Talleaze diken oan de Hollânske kusten bejoegen it, wêrtroch't ferskuorrende oerstreamings barden en in ôfgryslike ravaazje oanrjochte waard. It totale oantal deaden, it bûtenlân meirekkene, moat boppe de 20.000 lein hawwe, wêrfan't minstens 3000 deaden yn Fryslân en Grinslân, mar krekte gegevens binne net bekend. Tsientûzenen minsken waarden dakleas, feesteapels waarden ferswolge en winterfoarrieden ferneatige. De Alderheljenfloed markearret it ûntstean fan it Ferdronken Lân fan Saeftinghe, en it ferdwinen fan it eilân Bosk yn de Waadsee.
De Alderheljenfloed barde op in krityk momint yn de skiednis fan de Nederlannen. De belestingherfoarmingen dy’t Alva besocht troch te fieren mislearren dertroch en de wiidfersprate ellinde ûnder de befolking ferhege de spanning yn it lân. Der wie al nei it fuortgean fan Willem fan Oranje hieltiten mear ûnfrede ûntstien oer it bewâld fan de Spaanske kening en syn lânfâd. De wettersneedramp fersterke dat noch mear.
Ferskaat
Yn de bûtenmuorre fan it koar fan de tsjerke fan Mitselwier is in tinkstien oanbrocht dy't seit fan hoe heech it wetter stien hat by de Alderheljenfloed fan 1570. Dêr binne doe 1.800 minsken by omkommen yn East- en West-Dongeradiel.
Statistyk
Statistyk is in foarm fan tapaste wiskunde, wêrby't data oangeande in beskaat ûnderwerp sammele en ynterpretearre wurde. De útkomsten kinne brûkt wurde foar bygelyks wittenskiplike, ekonomyske en politike doelen. Kânsberekkening makket diel út fan de statistyk. It eigenskipswurd dat by 'statistyk' heart, is statistysk. Immen dy't him mei statistyk dwaande hâldt is in statistikus (fr. statistika).
It wurd statistyk komt fan de Modern Latynske term statisticum collegium (les oer steatssaken).
Mangel (nút)
thumb|Mangels thumb|Prunus dulcis De mangel is it sied fan de mangelbeam (Prunus dulcis). Mangels wurde yn augustus fan de beam helle. De bûtenkant fan de 'pit' fan dizze stienfrucht wurdt kreake; it flues wurdt der ôf helle troch de amandel koart te blancheren. De mangel is selsbestowend, mar kwekers yn Californië sette op grutte skeal bijen yn foar de bestowing.
Mear as 80 % fan de mangels komt út California. Spanje hat ek in grutte produksje fan swiete mangels; benammen de Jordan- en Valencia-mangels komme dêrfandinne. Mangels wurde ferwurke yn fiedingsmiddels en kosmetika.
Mangels befetsje sa'n 90% net-fersêde fetsoeren en in soad fitamine E. Bittere mangels befetsje dêrneist syanogene glykosiden (benammen amygdaline), wêrút it fergiftige blausoer (wetterstofsyanide) frijmakke wurde kin. Hoe bitterder at se smeitsje, nammerste fergiftiger se binne.
Soarten
Der binne twa soarten mangels: swiete en bittere. Bittere mangels binne koarter en breder as swiete mangels en befetsje sirka 2-3% fan it fergiftige blausoerglykoside amygdaline. Swiete mangels befetsje hast gjin amygdaline. Swiete mangels kinne dêrom sa iten wurde osf as dekoraasje brûkt wurde. Se wurde brûkt om mangelspiis, noga of marsepyn te meitsjen. Der kin mangeloalje of mangelmolke fan makke wurde. Dy is licht fertarber en kin as ferfanging fan komolke brûkt wurde.
Ut it amygdaline yn bittere mangels kin ± 4–9 mg wetterstofsyanide per mangel frijmakke wurde. Ferskynsels dy't optrede kinne nei it iten van bittere mangels binne opwining, pine yn 'e holle, dwiligens, spiergearlûkings, sykhelsteurnissen en in hoopstoopse dea. De maksimum hoemannichte feilich te iten bittere mangels hinget gôf fan it lichemsgewicht; foar folwoeksenen leit dit meastal tusken de 10 en 15, foar bern jildt in leger oantal.
Bittere mangels waarden benammen brûkt om bittere mangeloalje fan te meitsjen.
Mangeloalje
Der binne twa soarten mangeloalje: swiete mangeloalje en bittere mangeloalje.
Swiete mangeloalje is in fetlike plantaardige oalje dy't benammen út triglyseriden bestiet. Yn net suvere tastân hat it in eigen núteftige rook en smaak. Dizze oalje wurdt in soad brûkt yn kosmetika as krêm en poppe-oalje.
Bittere mangeloalje is in etearyske oalje dy't hast hielendal út benzaldehyde bestiet. Omt yn de oalje ek altiten wat amygdaline sit (wêrút yn it lichem blausoer frijmakke wurde kin) wurdt dizze oalje net folle brûkt.
Fuotbalferiening De Tynje
Fuotbalferiening De Tynje spilet op de fjilden fan sportpark De Kampen oan de Breewei op De Tynje en is oprjochte op 22 septimber 1932. Earst hjitte de klup DDD (Dwars Door Doel) en fuotballe op ien fjild efter de wente fan Harm Aukes van der Vliet oan de Rôlbrêgedyk, njonken it Skoalpaad.
It earste alvetal is sûnt seizoen 2008/2009 fertsjintwurdige yn de Snein 5e klasse A. De tsjinstanners yn de 5e klasse A binne Nijskoat, RES, De Wâlden, Mildaam, Dronryp, DTD, Fuotbalferiening FFS, Skylge, CAB, Bakhuzen en Nicator.
Stasjon Hantum
thumb|250px|Stasjon Hantum mei it 'Dokkumer Lokaaltsje' Stasjon Hantum (Hnt) wie in stasjon oan it eardere spoar fan Ljouwert nei Eanjum. It stasjon yn Hantum waard iepene op 2 oktober 1901 en sluten op 1 desimber 1940. It stasjonsgebou út 1901 waard yn 1960 sloopt.
Dit stasjon is boud nei it stasjonsûntwerp mei de namme Standerttype NFLS, dat benammen brûkt waard foar ferskate spoarstasjons yn Fryslân. It stasjon Hantum foel binnen it type NFLS halte 3e klasse.
North American B-25 Mitchell
De North American B-25 Mitchell wie in Amerikaanske middelswiere twamotorige bommesmiter. Yn de Twadde Wrâldkriich waard se op alle fronten ynset, mat it meast boppe de Stille Oseaan. Der hawwe yn de rin fan de oarloch tal fan oanpaste ferzjes tsjinne. Nei de oarloch hat it deugdlik tastel by tal fan oare loftmachten tsjinne. De B-25 hat totaal sa'n 40 jier operasjoneel west. De B-25 waard ferneamd nei generaal Billy Mitchell, in pionier op it mêd fan de Amerikaanske militêre fleanderij. Doe't de produksje fan de Mitchell ophold, wiene der benei 10.000, yn tal fan farianten, fan makke.
De earste B-25 hie in geskutskoepel op de romp foaroan by de cockpit en oan beide kanten fan de romp geskutsramen en in frijwat platte búkkoepel. Under en oan de sydkanten fan de cockpit sieten 3 kear twa 12,7 mm mitrailleurs dy't nei foaren rjochte wiene.
De B-25 dy't april 1942 de ferneamde oanfal op Tokio útfierden, laat troch Doolittle en bedoeld om Japan in morele wan op 'e bealch te jaan, of faaks mear om de Amerikanen in hert ûnder de riem te stekken, wienen B-25's fan dat type. Sy gienen fan it fleandekskip "USS Hornet (CV-8)" de loft yn, útsûnderlik omdat de tastellen dêr net foar ûntwurpen wienen.
Yn de Slach by Midway wienen it B-25s dy't it Japanske fleandekskip "Akagi" útskeakelen.
Mitchell C
Fan de C-ferzje ôf oan krigen de B-25's in geskutsnoaskoepel, wat de "gewoane" B-25 net hie. De geskutskoepel boppe op de romp kaam mids-efter te stean en de B-25 C hie no in sturtskutterspost yn it plak fan de geskutsramen. De bûkskutterspost ûntbruts by dizze ferzje.
Techyske feiten en prestaasjes B-25 J
thumb|230px|Mitchell Mark III fan de RAF
Woutersberchje
thumb|right| Woutersberchje westside '' thumb|right| Woutersberchje noardside '' thumb|right| Woutersberchje eastside '' It Woutersberchje is in opsmiten hichte út wierskynlik 1798 dat by it bûten Feanwyk yn Aldskoat heart. Om it berchje hinne leit in fiver.
De famylje Bienema, in rike aptekersfamylje, liet it bûten Feanwyk bouwe, mei jild dat hja mei de ferfeanting fertsjinne hienen. Nei in tal ferbouwings waard de filla yn 1901 nijboud. It Woutersberchje leit op de as fan Feanwyk. Feanwyk kaam letter yn besit fan Julia Jan Wouters dy't by testamint bepaalde dat der "net-troude froulju fan goede komôf" yn wenje mochten. Troch dizze Julia Jan Wouters-stifting krige it Wouterberchje syn namme. By fersin wurdt it berchje wolris 'Woudsterberchje' neamd trochdat it tichteby It Oranjewâld leit. Der waarden eartiids wol mear fan sokke keunstmjittige ferhegings opsmiten. Yn It Oranjewâld bygelyks yn de Noarderbosk en de Suderbosk. By Fogelsanghstate yn Feankleaster en by Heremastate op De Jouwer wienen eartiids ek sokke hichten. Men hie fan sa'n bult ôf in moai útsjoch op it gebiet deromhinne.
Akwadukt Mid-Fryslân
thumb|right|300px|Akwadukt Mid-Fryslan mei dêrnjonken de spoarbrêge It Akwadukt Mid-Fryslân is in akwadukt yn it Prinses Margrietkanaal by Grou. It akwadukt waard op 10 maart 1993 offisjeel iepensteld foar ferkear op de A32 tusken It Hearrenfean en Ljouwert troch de minister fan Ferkear en Wettersteat frou Hanja Maij-Weggen.
Troch de komst fan dit akwadukt yn de nije autosnelwei waard de brêge oer it Prinses Margrietkanaal yn de âlde Rykswei 32, lizzend tusken it akwadukt en de spoarbrêge sloopt. Op de fundearring fan de âlde brêge waard doe in nije spoarbrêge boud.
Raymonde de Laroche
thumb|170px|Raymonde de Laroche yn 1909 thumb|170px|Raymonde de Laroche yn har Voisin, 1909 Baronesse Raymonde de LaRoche (Parys, 22 augustus 1884 - dêre, 18 july 1919) wie in Frânsk piloate dy't yn 1910 as earste frou in soloflecht makke. Sy wie ek de earste frou dy't in fleanbrevet helle.
Sy waard berne as Elise Raymonde De Roche, in dochter fan in leadjitter, en hie earder ek model en aktrise west. Sy hâlde út dat sy har aadlike titel fan tsaar Nikolaas II krige hie, mar it wie al har toanielnamme doe't hja noch aktrise wie.
Godehok
170px|thumb|Kaart fan de folke ferfarring fan de Longobarden Godehok wie om-ende-by 480-490 hartoch (ek wol kening neamd) fan de Longobarden. Yn de kronyk fan Diakonus oer dat Germaanske folk wurdt hiel summier oer him skreaun.
Skiednis
Godehok folge Hildehok op as lieder fan de Longobarden. Under syn bewâld ferfear dat folk út 'e hjoeddeistige Dútske dielsteat Saksen en Bohemen wei, nei it gebiet dat foarhinne troch de Rúgjers bewenne waard (Eastenryk). Hy waard nei syn dea troch syn soan Klaffo opfolge.
Elske DeWall
thumb|Elske DeWall thumb|Elske DeWall (rjochts) en [[Lionel Richie by Life4You (2012)]] Elske DeWall (offisjeel: Elske de Walle) (Feanwâlden, 11 novimber 1985) is in Frysk sjongster dy't hikke en tein is yn Feanwâlden en no yn Ljouwert wennet. Har artystenamme DeWall ûntlient se oan har âldomke Sjoerd út Kanada: minsken dêre sprekke syn efternamme sa út. Sy skriuwt har ferskes mei in gitaar of efter de piano. Har poplietsjes binne fol soul, mei ynfloeden út gospel, folk en moderne country, meast skreaun troch harsels.
Libben en wurk
Sy is in dochter fan plysje Tjeerd (spilet trompet by de Blauhúster Dakkapel ) en Geartsje de Walle. Doe't se sân jier wie begûn se mei pianoles by Jaap Meems fan Twizelerheide, spile dêrnei saksofoan en úteinlik gitaar. Giet nei de mafû en hafû fan it Lauwers Kolleezje yn Bûtenpost. Se treedt ek alris op mei har suske Femke ûnder de namme FEEL (FEmke-ELske) yn de Burgumer jazzclub. Letter gie se nei de Akademy foar Popkultuer yn Ljouwert om sang te studearjen. Yn har stúdzjetiid wie De Walle aktyf as eftergrûnsjongster. Se is te hearren op de sammel-cd Get Loaded fan de Akademy foar Popkultuer yn 2006. Sy waard troch har drumlearaar en lettere man Sietse Huisman (*1968, ûnder oaren drummer by Twarres) en koe sa ûnderfining opdwaan op poadiums en mei oare artysten. Yn novimber 2007 die se mei oan it Fryske popgala op De Gordyk. Doe't se 19 jier wie begûn se lietsjes te skriuwen. In oantal songs fan har earste album komme fan skriuwsesjes mei ynternasjonale songwriters út it Feriene Keninkryk en Sweden. Ein 2007 stjoerde se har earste demo op nei de Amerikaanske platemaatskippij Universal Records. Yn de maitiid fan 2008 waard se troch Syb van der Ploeg útnûge om as special guest op te treden by syn teatertoer, en letter dat jier wurke se mei oan it projekt "In Frysk Earbetoan Oan Leonard Cohen - Cohen In Het Fries". Dêrnei tekene se in platekontrakt en kaam te spyljen yn it foarprogramma fan Paul Carrack.
Har earste single Come See The End In Me presintearre se yn oktober 2009 yn Amsterdam en yn 2010 kaam se mei har debútalbum Balloon Over Paris. De Walle har band bestiet út Sietse Huisman (drums, cahon), Femke DeWall (backing vocal, gitaar & mandoline), Peter Krako (backing vocal & gitaar), Serge Bredewold (bas) en Jasper Westerhof (toetsen). Op 26 febrewaris 2010 kaam by Universal Music har debút-cd Balloon over Paris út. Yn maaie 2012 ferskynde har twadde album "Brave". Ek stie se yn 2011 mei de Britske sjonger Jonathan Jeremiah en it Metropole Orkest op North Sea Jazz. Jeremiah syn destiidske single 'Heart Of Stone' waard foar de gelegenheid in duet en troch beide songen. Yn de maitiid fan 2012 stie DeWall neist Lionel Richie yn it RTL4-programma Life4You. Richie wie dêr om syn nijste album Tuskegee te promoatsjen. DeWall song tegearre mei Richie it nûmer 'Angel'. Se song dat tegearre mei Jan Dulles fan 3JS it nûmer "Geef mij een naam" op harren album '4 Elementen' (jannewaris 2012). By in kampanje fan KiKa, "Geef KiKa de 10!", naam De Walle yn maaie 2015 tegearre mei 3JS en Shirma Rouse it nûmer "Je vecht nooit alleen" fan 3JS opnij op. Yn 2017 spile hja Maria yn The Passion.
In 2017 gie se op tournee mei Krystl en Rachèl Louise. Under de mienskiplike namme The BlueBirds songen se neist bekende americana- en countrynûers ek eigen nûmers.
DeWall sjongt de titelsong This Game fan de misdiedsearje Moordvrouw fan RTL4 (2012). Har nûmer Chasing The Impossible is de soundtrack fan de Nederlânske film Alle Tijd mei û.O. Paul de Leeuw.
Yn 2017 gie hja op toernee mei de sjongsters Krystl en Rachèl Louise. Under de namme The BlueBirds brochten sy bekende amerikana- en countrynûmers, mar ek eigen nûmers.
Underskiedings
Yn febrewaris 2010 waard hja Serious Talent by 3FM. Yn 2011 krige se de Fryske Anjer en Ein 2012 wûn hja de Fryske Poppriis.
In Your Honor
In Your Honor is it fyfde studioalbum fan Foo Fighters. It album waard opnommen tusken jannewaris en maart 2005 yn de 606 studio yn Alexandria, de Amearika en waard yn de simmer fan 2005 op 14 juny útbrocht.
Spyllist
Hast alle nûmers binne skreaun troch Dave Grohl, Nate Mendel, Taylor Hawkins en Chris Shiflett, dêr't it oars is stiet it oanjûn.
Wiskunde
thumb|Wiskunde Wiskunde wurdt yn it algemien definiearre as de stúdzje fan patroanen fan struktueren, feroaring en romte; ynformeel soe sein wurde kinne dat it de stúdzje fan getallen en nûmers is. Yn de formalistyske opfetting is it ûndersyk fan aksiomatysk definiearre abstrakte struktueren fêstlein yn logyske en matematyske notaasjes.
Yn de measte talen (Ingelsk: mathematics; Dútsk: Mathematik; Frânsk: mathématiques) is it wurd foar wiskunde ôflaat fan it Grykske wurd μάθημα (mathèma), dat wittenskip, kennis of leare betsjut. It Nederlânske wurd wiskunde is troch Simon Stevin yn de 17e iuw as wisconst (kuenst fan it gewisse of it sekere) oan dizze wittenskip ferbûn.