cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Merkueriusfontein
De fontein krige syn plak op de Alde Feemerk njonken it Beurs- en waachgebou. Dat hjirby weromgrepen waard op de klassike mytology is net sa frjemd. It Fryske ‘merke’ binne ôflaat fan it Latynske ‘mercatus’. Wa oars as de Romeinske god Merkuerius, beskermer fan de merk en de merkelju, soe de ekonomyske krêft fan Ljouwert symbolisearje moatte?
It liket der lykwols op dat inkele Ljouwerters har ek troch in foarfal út de âldheid ynspirearje litten hawwe. De Grykske steatsman Alcibiades waard yn 415 f.Kr. út Atene ferdreaun omdat hy in pear bylden fan de god Hermes (de Grykske ‘ferzje’ fan Merkuerius) fan de eale dielen berôve hie. Ek de Ljouwerter Merkuerius hat faak soksoarte mishanneling ûndergien. Oer it byldhouwurk binne de mienings frijwat ferdield.
Mar hoe moai of ûnsjoch de fontein soms ek fûn wurdt, de symbolyk fan de Merkueriusfontein giet fierder as it ferline. Merkuerius wie, bûten beskermer fan de merkelju, ek boadskipper fan de goaden. En no’t it yn de ekonomy hieltiten mear draait om ynformaasje(-technology), is Ljouwert – wat beskermhillige oanbelanget – yn alle gefallen klear foar de takomst.
Yn ferbân mei de nijbou fan it Frysk Museum oan 'e eastkant fan it Saailân moast de Merkueriusfontein ferhúzje. It bouwurk waard dêrom yn 2012 in foege hûndert meter ferpleatst, sadat it súdlik fan 'e Nijewei oan 'e eastkant fan 'e Wurdumerdyk kaam te stean, skean foar de yngong fan it beurs- en waachgebou.
The Clan Chronicles
The Clan Chronicles, ek bekend as The Trade Pact Universe-rige, is in romansearje dy't ta it sjenre fan 'e science fiction heart, al komme der ek beskate skaaimerken fan it fantasysjenre yn foar. De rige bestiet út trije trilogyen, dy't skreaun binne troch de Kanadeeske auteur Julie E. Czerneda. De titel kin oerset wurde as: "De Clankroniken" of "De Kroniken fan de Clan". De searje ferskynde by de New Yorkske útjouwerij DAW Books, dy't it earste boek, A Thousand Words for Stranger, yn 1997 publisearre. De boeken binne skreaun yn it personele perspektyf en fertelle de skiednis fan de Clan, in lytse etnyske groep dy't fier yn 'e takomst libbet, as de minskheid him ferspraat hat nei de stjerren.
Boeken
The Clan Chronicles besteane út trije trilogyen. De earste trilogy dy't publisearre waard, wie gronologysk sjoen de middelste. Dêrnei folge in prequel-trilogy, en úteinlik in ferfolchtrilogy. Hjirûnder binne de boeken werjûn op folchoarder fan 'e ynterne gronology fan 'e searje.
Ynhâld
The Clan Chronicles fertelle it ferhaal fan de Clan, in lytse etnyske groep dy't fier yn 'e takomst libbet, as de minskheid him ferspraat hat nei de stjerren. De leden fan 'e Clan sjogge der krekt-en-gelyk út as minsken en hâlde har dêrom beskûl op planeten dy't troch minsken kolonisearre binne. Se beskikke lykwols oer fermogens fan telepaty en teleportaasje, dy't harren potinsjeel meitsje ta in potinsjele bedringing foar de minsken, of ta slachtoffer fan eksploitaasje troch minsken. Dêrom moatte dy fermogens geheim bliuwe. Mar as der almar minder poppen berne wurde, en de Clan driget út te stjerren, moatte der drastyske maatregels nommen wurde.
Yn 'e oarspronklike trilogy, The Trade Pact, bringt Czerneda de lêzer yn 'e kunde mei de Clan sa't dy dan bestiet. Yn 'e prequel-trilogy Stratification nimt se de lêzer mei nei it ferline, nei de oarsprong fan de Clan. En yn 'e ferfolchtrilogy Reunification geane de haadpersoanen út The Trade Pact op 'e siik nei de ferlerne oarsprong fan harren folk.
Riensleat
De Riensleat is in feart yn de gemeente De Fryske Marren. It wie earder de grins tusken de gemeentes Lemsterlân en Skarsterlân. De feart ferbynt de Grutte Brekken mei de Hjerringsleat dy't yn de BRandemar útkomt.
De namme Riensleat jildt sûnt 15 maart 2007 as offisjele namme, as ferfanging foar de eardere offisjele namme Rijnsloot.
Ringfeart
De namme Ringfeart jildt sûnt 15 maart 2007 as de offisjele namme, as ferfanging foar de eardere offisjele namme Ringvaart.
Jappie van Dijk
Jacob (Jappie) van Dijk, (Snits, 29 septimber 1944), wie in Frysk reedrider op de langebaan út Rûgehuzen. Hy wurke op de gemeentesekretary fan de gemeente Gaasterlân.
Die sûnt it seizoen 1968/1969 trije kear mei oan it Europeesk Kampioenskip en trije kear oan it Wrâldkampioenskip oer Alles. Wûn yn it seizoen 1973/1974 yn Grenoble by it EK goud op de 5.000 meter en de 10.000 meter. Waard dat jier ek Nederlânsk Kampioen. Yn 1971/1972 wie hy reserve lange ôfstannen op de Olympyske Spullen. Gie yn 1973 oer nei de profs, de WISO.
Syngroanswimmen op de Olympyske Simmerspullen
100px|right Syngroanswimmen is in sport dy't sûnt de Spullen fan Los Angeles yn 1984 op it Olympysk programma stiet. It syngroanswimmen bestiet út twa ûnderdielen: it ûnderdiel team en it ûnderdiel duet. Yn it ferline waard der ek in solo ûnderdiel beöefene. It syngroanswimmen stiet allinne foar de froulju op it programma.
Medaljespegel
De top-9 fan lannen dy't by it syngroanswimmen medaljes wûn ha by de Olympyske Simmerspullen. Bywurke oant en mei 2020
Ringsleat (Wergea)
De Ringsleat is in feart yn de gemeente Ljouwert. De feart leit om Polder de Grutte Wergeaster Mar. Noardeast fan Eagum en besuden Wergea is ferbining mei de Wergeaster Feart. De Wergeaster Feart foarmet sa in diel fan de ringsleat. Oan de westkant is ferbining mei de Nije Feart nei Wurdum en De Jokse rjochting Tsjaard.
Nije Feart (Wurdum)
De Nije Feart is in feart yn de gemeente Ljouwert. De feart ferbynt Wurdum yn eastlike rjochting mei de Ringsleat om polder de Grutte Wergeaster Mar.
De namme Nije Feart jildt sûnt 15 maart 2007 as de offisjele namme, as ferfanging foar de eardere offisjele namme Nieuwe Vaart.
Jiskenhuzen
Jiskenhuzen is in doarp yn de gemeente De Fryske Marren, west fan Sint Nyk. It doarp hat likernôch 438 ynwenners (2006).
De namme Jiskenhuzen is mooglik ôflaat fan in man mei de namme Idske, mooglik in famyljelid fan de Galama's.
Tsjerke
Oant 1936 stie de herfoarme tsjerke fan Jiskenhuzen in ein bûten it doarp, midden tusken de kij en de greiden. It tsjerkje is yn 1936 ôfbrutsen fanwege de minne staat fan it gebou. Oait hawwe der wol mear gebouwen om hinne stien. Der wurdt sein dat der yn Jiskenhuzen in grutte brân west hat, dy’t in grut oantal gebouwen yn de jiske lein hat. Wêrûnder de huzen rûnom it tsjerkje. Yn de earste helte fan de foarrige iuw fûn de boer in soad stiennen en dakpannen yn de grûn.
Mienskip
It doarpshûs hjit De Stjelp.
Berne
thumb|right|Tinkstien foar Egbert Douwes
Nije Feart (buorskip by Appelskea)
Nije Feart (Stellingwerfsk: Ni'je Vaort) is in buorskip en feart by it doarp Appelskea yn de gemeente Eaststellingwerf. Hy leit tusken Appelskea en it doarp Ravenswâld yn.
Sudereach
thumb|right|Sudereach Sudereach (Noard-Frysk: Saruug, Saaruuch, Deensk: Sønderog, Dútsk: Süderoog) is in hallig yn Dútslân. It makket ûnderdiel út fan de Noardfryske eilannen. De hallig is in fûgelbeskermingsgebiet en makket ûnderdiel út fan de gemeente Pälweerm. It hat in grutte fan 62 hektare.
Foar de Burchardifloed fan 1634 stienen op de hallig trije wenningen. Ien fan de wenningen wie fuort ek in fjoertoer, dat nei de Stoamfloed fan 1634 ynstoarte. By de floed stoarten twa hûzen yn. It lêste hûs stoarte yn mei de Stoarmfloed fan 1825. It waard wol wer opboud en brûkt as wenning foar de fûgelbeskermers.
Rinsmastins
Rinsemastins stie yn Kollumersweach besuden de Foarwei, ien kavel westlik fan de Feartswei oan de westside fan in oprydleane nei in pleats moat it stinshiem lizze. Yn Kollumersweach kin de skiednis en lokaasje fan stinzen of Midsiuwske adelshuzen noch net krekt oanjûn wurde.
Aut en Andele op de Sweach
Yn Kollumersweach wurde yn de 15e iuw inkele "haadling-eftige" lju neamd. Yn 1463 wurdt in Aut up den Zwaech as tsjinstanner fan de Meckema’s yn Kollum neamd; soenman by de besjochting fan dit skeel wie ûndermear Roert Rensema. Yn 1470 en 1472 wurdt Andele up der Zwaech neamd as tsjinstanner fan en - grif - ek sib fan de Meckema's.
De trije stinzen op de Sweach
Neidat de stêd Grins yn 1468 de Eysmastins op Wygeast ûnder Aldwâld ynnomd hie, waarden de Kollumersweachsters ferplicht de trije stinzen yn harren doarp sels te sljochtsjen: "ende de dre steenen huesen de staen up de Zwech sullen de lueden sulven nederslyten".
Broadcast Music, Inc.
Broadcast Music, Inc. (better bekend as BMI) is ien fan 'e trije Amerikaanske not-for-profitorganisaasjes (de oaren binne de ASCAP en de SESAC) dy't it copyright fan muzykstikken yn 'e Feriene Steaten regelje (en dêrmei dus in gelikense funksje hawwe as de BUMA-STEMRA yn Nederlân). De BMI waard oprjochte yn 1939, en is fêstige yn New York. De organisaasje inet betellings foar auteursrjochten fan draaide of útfierde muzyk foar de lietsjeskriuwers, komponisten en muzykútjouwers dy't lid binne fan 'e BMI, en soarget dat sok jild as royaltys oan 'e oangeande leden útkeard wurdt.
Sa ine de BMI yn 2013 mear as $944 miljoen, wêrfan't $844 miljoen yn 'e foarm fan royaltys by de leden telâne kaam (de rest waard brûkt om 'e ûnkosten fan 'e organisaasje sels fan it beteljen). De BMI hat mear as 600.000 leden (wêrûnder Mariah Carey, Fats Domino, Eminem, Lady Gaga, Willie Nelson, Dolly Parton, Shakira en Taylor Swift) en beheart de rjochten op mear as 8½ miljoen muzykwurken. Der binne regionale kantoaren yn Atlanta, Londen, Los Angeles, Miami, Nashville en op Porto Riko. Elts jier rikt de BMI ek in grut tal prizen út om dý leden te earjen fan wa't it foargeande jier de wurken it meast draaid of útfierd binne. Dy prizen binne:
Legemar
Legemar leit eins heger as it gebiet der omhinne. Yn 1543 hiet it doarp ek Nijemar, al wurdt it ek wolris 'Maris' neamd. Súdeast fan it doarp wie yn de 19e iuw noch in heidefjild. Fan de tsjerke is neat mear oer, der stiet noch wol ien fan de Klokkestuollen yn Fryslân. Wierskynlik binne de ynwenners letter fan it legere gedielte lykas by de Teroelster Sipen nei in heger gebiet ferhuze mar is de namme bestean bleaun. Earder foel Hústerheide ek ûnder Legemar. Oant 1951 waarden de tsjerkefouden troch de 'floreenplichtige' keazen troch de grûnbesitters. Oant de gemeentlike weryndieling van 1 jannewaris 1984 wie Legemar part fan de eardere gemeente Doanjewerstâl.
Nije Oanlis
thumb|300px|De Nije Oanlis yn Wolvegea De Nije Oanlis yn Wolvegea is in park ûntwurpen troch de túnarsjitekt Lucas Pieters Roodbaard (1782-1851) yn Ingelske lânskipsstyl.
De 'Nije Oanlis' is yn 1839 oanlein op wat earder it galgefjild fan Wolvegea wie. Skaaimerkend foar de parken en tunen fan Roodbaard binne slingerpaden en nierfoarmige fivers yn in aksidintearre terrein. Ek de 'Nije Oanlis' hat dy skaaimerken.
It algemiene begraafplak fan Wolvegea is ek part fan de "Nije Oanlis", mar park en begraafplak binne wol skieden.
Johannes Klazes Dijkstra
Stelde ûnder oare beleanning yn foar gemeentepersoniel dat de Fryske akte hie. As 'Omke Jan' hie er in rubryk yn de Ljouwerter Krante: 'it praethoekje foar de Fryske bern'.
Noardfryske Eilannen
thumb|right|200px|In kaart fan de Noardfryske Eilannen.
De Noardfryske Eilannen binne in rige eilannen yn de Waadsee foar de westkust fan de Dútske dielsteat Sleeswyk-Holstein. De eilannen binne ûnderdiel fan Noard-Fryslân. Ek Helgolân wurdt wol ta de Noardfryske Eilannen rekkene.
Somtiden wurde ek de Deenske eilannen foar de kust fan de streek Jutlân by de Noardfryske Eilannen rekkene. Dizze eilannen hearre by de gemeenten Tønder en Esjberg.
Neist de gruttere eilannen binne der ek de lytsere Halligen, dy’t net in seakearing hawwe en sadwaande regelmjittich ûnder wetter steane. De bewenners fan de Halligen wenje op terpen dy’t harren beskermje tsjin it seewetter.
The Wolf of Wall Street (film út 2013)
The Wolf of Wall Street is in Amerikaanske biografyske misdiefilm en swarte komeedzje út 2013 ûnder rezjy fan Martin Scorsese, mei yn 'e haadrollen Leonardo DiCaprio en Margot Robbie. De film is basearre op 'e autobiografy mei deselde namme fan 'e lûsje effektehanneler Jordan Belfort, waans bynamme "de Wolf fan Wall Street" wie. It ferhaal folget Belfort as er yn 'e Amerikaanske finansjele sektor yn New York oan it wurk giet, by de oprjochting fan syn eigen ynvestearringsbedriuw Stratton Oakmont en yn syn fierdere karriêre. Der wurdt toand hoe't Belfort puissant ryk wurdt troch fraude, oplichtingspraktiken en korrupsje, en hoe't er al syn jild fergriemt oan syn dekadinte priveelibben fol drugs, seks en ekstrafagânsje. Uteinlik liedt syn minachting foar de regels ta syn fal as de FBI him foar de rjochter bringt. The Wolf of Wall Street krige fan 'e filmkritisy oer it algemien positive resinsjes en wie kommersjeel súksesfol yn 'e bioskopen. De film waard nominearre foar 5 Oscars (wêrûnder de Oscar foar Bêste Film) en 2 Golden Globes, mar wûn inkeld de Golden Globe foar bêste akteur yn in musical of komeedzje, dy't nei DiCaprio gie.
Noardfryske Eilannen
De eilannen
De Deenske Noardfryske Eilannen binne:
The Wolf of Wall Street (film út 2013)
Plot
Yn 1987 wit de jonge Jordan Belfort in baan te bemachtingjen as effektemakeler op Wall Street, yn New York, it hert fan 'e Amerikaanke finansjele sektor. Hy komt te wurkjen by de firma L.F. Rothschild ûnder de eksintrike hanneler Mark Hanna. Dyselde wurdt in soarte fan mentor foar him, dy't him bybringt dat it op Wall Street inkeld draait om jild en hoefolle oft men dêrfan nei jinsels ta swylje kinne. Ek yntrodusearret er Belfort yn 'e op drugs (benammen kokaïne) en seks draaiende bedriuwskultuer op Wall Street, hoewol't Belfort him dêr op dat stuit noch fier fan hâldt.
Noardfryske Eilannen
De eilannen
De Dútske Noardfryske Eilannen binne:
The Wolf of Wall Street (film út 2013)
Plot
Inkele moannen letter rekket Belfort lykwols wurkleas troch de beurskrach fan 1987 op Swarte Moandei. Hy lit it yn him omgean om 'e finansjele sektor farwol te sizzen, mar kriget dan in fakatuere ûnder eagen fan in effektemakelerdij op Long Island, dy't hannelet yn saneamde penny stocks, oandielen fan bedriuwen dy't net op 'e effektebeurs ynskreaun steane om't se dêr net genôch omset foar hawwe. Yn ferhâlding ta wat Belfort op Wall Street wend is, geane dêr mar hiel lytse bedraggen yn om, mar wat it ferskil makket, is dat syn kommisje op Wall Street mar 1% bedroech en by it ferhanneljen fan penny stocks mar leafst 50%. Troch syn glêde, agressive manear fan oanpraten wurdt Belfort dêr tige súksesfol mei en fertsjinnet er yn in moanne tiid $72.000.
Gerrit Dijkstra
Gerrit Dijkstra of Gerryt Dykstra (Britswert, 3 desimber 1897 – Lochem, 13 maaie 1973), wie in frisist en oant 1963 learaar Dútsk oan 'e gymnasia fan Ljouwert en Snits. In bekend learling fan Dijkstra wie Cees Andriesse.
The Wolf of Wall Street (film út 2013)
Plot
Belfort rekket befreone mei Donnie Azoff, dy't yn itselde appartemintekompleks as hy wennet. Dyselde kriget him oan 'e drugs. Se beslute in eigen bedriuw op te rjochtsjen, wêrfoar't se ferskaten fan Belfort syn freonen rekrutearje as de earste wurknimmers. Belfort traint de oaren yn 'e technyk fan 'hurde ferkeap'. Harren wurkwize is wat yn 'e Feriene Steaten pump and dump neamd wurdt, in yllegale, frauduleuze technyk, wêrby't de priis fan in beskaat oandiel op keunstmjittige wize omheech brocht wurdt troch sels fia striemannen grutte hoemannichten oandielen op te keapjen en dêrnei oan kliïnten positive, misliedende ynformaasje te jaan. Sadree't de striemannen harren oandielen allegear tsjin grou jild ferkeapje, sakket de priis op slach werom nei syn normale nivo, wat betsjut dat de besoademitere kliïnten mei oandielen sitten bliuwe dy't ynienen frijwol weardeleas binne.
Gerrit Dijkstra
Dijkstra promovearre yn 1946 op in Fryske dissertaasje oer libben en wurk fan Eeltsje Halbertsma en sette út it Yslânsk en it Deensk oer, nammentlik de Gunnlaugssêge en wurk fan Blicher, Kirk en Heinesen. Syn Skandinavyske bibleteek waard ûnderbrocht yn 'e Provinsjale Bibleteek te Ljouwert. Syn frou Welmoed Dijkstra-Talsma fersoarge fan 1931 oant 1952 de bernerubryk fan 'e Ljouwerter Krante ûnder de namme Muoike Wike.
The Wolf of Wall Street (film út 2013)
Plot
Belfort syn frou Teresa hat begrutsjen mei it sljochtwei folk dat op dy manear troch har man oplichte wurdt, dat se freget him oft er net ynstee efter de riken oan gean kin. Mar de riken keapje gjin penny stocks om't se dêr te skrander foar binne. It bringt Belfort lykwols yn 1989 op it idee om in Wall Street-firma op te rjochtsjen, dy't er de namme Stratton Oakmont jout. Mei dy respektabele fasade hellet er rike kliïnten binnen troch earst harren fertrouwen te winnen mei de ferkeap fan oandielen fan renommearre grutte bedriuwen, lykas Disney en Coca-Cola. As se him ienris fertrouwe, skoot er harren de weardeleaze penny stocks op 'e lea.
Om't de riken folle grutte oantallen oandielen tagelyk keapje en de kommisje by penny stocks noch altyd 50% bliuwt, fertsjinje Belfort en syn maten op dy manear jild as wetter. Se mjitte harren in dekadinte libbenswize oan fol drugs en seks mei prostituees. Belfort sels moetet op in feestje it model Naomi Lapaglia, dy't er de "Hartoginne fan Bay Ridge" neamt. Mei har begjint er in hertstochtlike oerhuorrige relaasje. As syn frou Teresa dêrefter komt, rint syn houlik út op in skieding. Yn 1991 wertrout er mei Naomi.
Underwilens giet it mei Belfort syn sakekarriêre dat it slydjaget. Hy jout in fraachpetear oan it tydskrift Forbes, dat in tige negatyf artikel oer him ôfprintet wêryn't er "De Wolf fan Wall Street" neamd wurdt. It docht lykwols bliken dat soks op Wall Street yn syn foardiel wurket, mei't hûnderten jonge effektemakelers yn 'e rige steane om by Stratton Oakmont oan it wurk te gean. Alle finansjele súkses lûkt lykwols de oandacht fan 'e Securities and Exchange Commission (SEC), de Amerikaanske oerheidsynstânsje dy't frauduleuze ûngerjochtichheden yn 'e finansjele sektor opspoare en bestraffe moat. Yn 1993 fertsjinnet Belfort yn trije oeren tiid op yllegale wize $22 miljoen troch de beursgong fan skuonprodusint Steve Madden te beävensearjen. Dêrtroch begjint ek de Amerikaanske federale resjerzje FBI in ûndersyk nei him.
Haskerhoarne
thumb|260px|Trefpunt Haskerhoarne ( ek wol  De Hoarne ) is in doarp yn de gemeente De Fryske Marren, súdeast fan De Jouwer. It doarp hat ynwenners (, boarne: CBS).
Siddharta Gautama
thumb|right|Steande Boeda út Afganistan. Siddhartha Gautama of Boeda (Sanskryt, Paly: Gotama Boeddha) wie in geastlike lieder dy't fan om-ende-by 450 f.Kr. oant likernôch 370 f.Kr. libbe hat yn Yndia. Guon skiedkundigen gean út fan 480-400. Hy wurdt sjoen as de stifter fan it Boedisme. Neffens godstsjinstige oerleverings berikte Siddhartha Gautama yn syn libben folsleine ferlichting (it Boedaskip) of nirvana.
Haskerhoarne
Namme
De namme soe ferwize nei de hoeke, dat is 'horne'/'herne', yn it Aldrysk, hearrende ta Aldehaske. It doarp lei yn de Midsiuwen yn de gritenij Hasker Fiifgea. De gritenij Hasker Fiifgea ûntstie yn de 15e iuw as in gearwurkingsferbân tusken de fiif tsjerkedoarpen Aldehaske, Haskerhoarne, Nijehaske, Westermar en Sniksweach.
Skiednis
Yn 1897 waard yn it doarp in koöperative molkfabryk stifte. Dy waard yn de jierren santich sluten. Sûnt dy tiid is der net folle wurk, mar wol mear rêst yn it doarp komd, benammen ek troch it kearen fan slûpferkear troch it doarp. By de Wyldehoarnster Singel is in einekoai.
The Wolf of Wall Street (film út 2013)
Plot
Om syn jild te ferbergjen iepenet Belfort mei help fan 'e korrupte bankier Jean-Jacques Saurel by in bank yn Sjenêve in Switserske bankrekken op namme fan Naomi har muoike Emma. Dy hat de Britske nasjonaliteit en wennet yn Londen, en is dêrom bûten berik fan 'e Amerikaanske autoriteiten. Hy brûkt Chantalle, de heal Switsersk, heal Sloveenske frou fan syn maat Brad Bodnick, en har âldelju en bruorren en susters, dy't allegearre Jeropeeske paspoarten hawwe, om it kontante jild ûnder de klean en yn harren bagaazje nei Sjenêve ta te smokkeljen.
Haskerhoarne
Skiednis
Oant de gemeentlike weryndieling op 1 jannewaris 1984 hearde Haskerhoarne by de gemeente Haskerlân, dy't doe op gie yn de gemeente Skarsterlân. Yn 2014 gie dy wer op yn de nije gemeente De Fryske Marren.
The Wolf of Wall Street (film út 2013)
Plot
De eksintrike Azoff, dy't wol dat ek syn jild op deselde wize nei Switserlân brocht wurdt, rekket by de oerdracht oan Bodnick mei dyselde slaande deilis. In passearjende plysje-auto komt ôf op wat in oerfal liket te wêzen fan in sakeman yn in djoer pak troch in bruier yn in learen jaske. By eintsjebeslút wurdt Bodnick arrestearre wylst Azoff ûntkomt. Bodnick wegeret lykwols de mûle iepen te dwaan oer Azoff of Belfort en komt derfan ôf mei in fearnsjier finzenisstraf foar minachting fan 'e rjochtbank.
Haskerhoarne
Mienskip
It doarpshûs hjit It Trefpunt. It doarp hie in basisskoalle: 'De Lytse Mienskip', dy't yn 2018 slute moast. De bern fan Haskerhoarne geane hjoed-de-dei nei De Jouwer, Aldehaske of Ousterhaule nei skoalle. Sûnt it hûndertjierrich bestean fan Doarpsbelang yn 2007 hat Haskerhoarne in eigen wapen en flagge.
De Doarpskrante ferskynt fiifris yn 't jier.
The Wolf of Wall Street (film út 2013)
Plot
Net folle letter heart Belfort lykwols fan syn privee-detektive Bo Dietl dat de FBI it net om him hinne oan it sluten is. Tsjin Dietl syn útsprutsen advys yn besiket er spesjaal agint Denham, dy't it ûndersyk liedt, om te keapjen, wat útrint op in folslein fiasko. As Dietl Belfort warskôget dat syn tillefoanen thús en op it wurk troch de FBI ôflústere wurde, begjint Belfort syn heit Max oer syn soan yn te sitten. Hy bepraat Belfort om Stratton Oakmont oer te dwaan oan Azoff, wylst er syn abbekaat mei de SEC ûnderhannelje lit om him út it tichthûs te hâlden. As er mei de SEC ta oerienstimming komme kin, soe dat it ûndersyk fan Denham raar in stôk yn 'e speaken stekke. Belfort beslút om dy goerie op te folgjen en kundiget op 'e wurkflier by Stratton Oakmont yn in taspraak foar alle wurknimmers syn ôftreden as algemien direkteur oan. Hy kin it lykwols net ferneare om fan 'e sydline tasjen te moatten, en healwei de taspraak praat er himsels oan om dochs te bliuwen.
Hoewol't se de rie krigen hawwe om it lân net te ferlitten, mar om't se sjen litte wolle dat se har neat gelegen lizze litte oan 'e FBI, geane Belfort en Azoff mei harren froulju Naomi en Hildy yn 1996 op Belfort syn superjacht de Naomi op fakânsje nei Itaalje. As se dêr binne, krije se it berjocht dat muoike Emma tige hommels oan in hertoanfal ferstoarn is. Dat betsjut dat Belfort no net mear by de $20 miljoen kin dy't er ûnder Emma har namme op 'e Switserske bankrekken stoart hat, mar bankier Saurel stelt foar om in dokumint te ferfalskjen wêryn't Emma Belfort as har erfgenamt oanwiist. Dêrfoar moat er wol fuortendaliks yn Sjenêve komme. Om grinskontrôles te ûntrinnen, lit Belfort de Naomi nei Monako farre, ek al warskôget syn kaptein Beecham him dat der in stoarm op til is.
De stoarm blykt swierder te wêzen as foarsein en dy nachts kapseist de Naomi op folle see en sinkt. De opfarrenden wurde rêden troch in skip fan 'e Italjaanske kustwacht. Se sille oppikt wurde troch in fleanmasine om troch te reizgjen nei Sjenêve, mar der fljocht in seefûgel yn ien fan 'e motors en it fleantúch ûntploft foar Belfort syn eagen. Hy sjocht dat as in teken fan God en beslút syn libben te betterjen. Hy giet net mear nei de hoeren, hâldt op mei drinken fan alkohol en kickt ôf fan 'e drugs.
Yn 1998 wurdt Saurel yn 'e Feriene Steaten arrestearre foar in kwestje dy't neat mei Belfort te krijen hat. Om himsels te rêden, biedt de bankier lykwols oan om in boekje iepen te dwaan oer Belfort. Fan gefolgen wurdt Belfort, yn ôfwachting fan syn rjochtsaak, ûnder hûsarrest pleatst. Om dyselde snuorje hinne seit Belfort syn frou Naomi him oan, nei't er har twongen hat ta seks, dat se fan him skiede wol. Dat is genôch om Belfort in weromfal te besoargjen, wêrby't er wer oan 'e drugs giet. As Naomi dêrnei oankundiget de folsleine fâdij oer harren beide lytse bern hawwe te wollen, slacht Belfort har yninoar yn in troch kokaïne oproppen razernij en besiket er út te piken mei harren dochterke Skylar. Hy komt lykwols net fierder as de opriidleane, dêr't er de auto al total loss riidt.
Ahnenerbe
thumb|Byldmerk van Ahnenerbe De Forschungsgemeinschaft Deutsches Ahnenerbe e.V. ('Undersyksferiening Dútsk âldfaarserfguod') wie in nasjonaalsosjalistysk ûndersyksynstitút, dat as foarnaamste taak hie om wittenskiplike bewizen te finen foar de komôf en superieurens fan it saneamde aryske ras.
De ynstelling waard yn 1935 troch Heinrich Himmler (lieder fan de SS), Richard Walther Darré (Ryksboerelieder en direkteur fan it Ras- en Lânbouhaadkantoar) en de Nederlânske amtleaze gelearde Herman Wirth as Studiengesellschaft für Geistesurgeschichte (stúdzjegenoatskip foar de oerskiednis fan de geast) oprjochte.
Op de foargrûn stie yn 't earstoan archeologysk, antropologysk en histoarysk ûndersyk, fral oer Hindrik de Fûgelder (919-936) en de 10e iuw dêr't hast gjin skreaune boarnen fan binne. Al gau brûkte Himmler, dy't in protte niget oan okkulte ûnderwerpen hie, Ahnenerbe as ûndersyksapparaat foar eigen sabeare-wittenskiplike projekten. Sa waarden bygelyks ek ekspedysjes organisearre nei lannen oer de hiele wrâld, mei de bedoeling it bewiis te leverjen dat prehistoaryske en mytologyske Noardske folken ea de wrâld bestjoerd hiene.
It Institut für Wehrwissenschaftliche Zweckforschung ('Ynstitút foar Militêrwittenskiplik Undersyk'), dat wiidweidige medyske proeven op minsken útfierde, kaam yn de Twadde Wrâldkriich ek ûnder Ahnenerbe te fallen. It waard laat fan Wolfram Sievers. Himmler hie Sievers hjitten om dizze organisaasje op te setten; hy waard direkteur fan twa difyzjes dy't laat waarden troch Sigmund Rascher en August Hirt en troch de Waffen-SS betelle waarden.
Yn Nederlân wie Stichting Saxo-Frisia in regionale ôfdieling fan de yn septimber 1940 oprjochte Volksche Werkgemeenschap, dy't wer hearde ta de organisaasje Ahnenerbe.
Dat Ahnenerbe wie de namme fan in oerkoepeljend orgaan ûnder waans paraplu tige útinoar rinnende organisaasjes, dy't hjir net allegear neamd binne, warber wienen.
The Wolf of Wall Street (film út 2013)
Plot
Mei't it bewiismateriaal tsjin him oerweldigjend is, stimt Belfort deryn ta om foar FBI-agint Denham bewiis te sammeljen tsjin syn eigen maten troch it dragen fan in stjoerderke. Hy sabotearret dat lykwols troch Azoff mei in bryfke te warskôgjen. Denham ûntdekt dat, arrestearret Belfort op 'e nij en docht hûssiking by Stratton Oakmont, wêrnei't it bedriuw fan oerheidswegen sletten wurdt. Belfort is dan dochs noch twongen om alles wat er oer syn maten wit, te fertellen. Hoewol't er him net oan 'e ôfspraken holden hat, kriget Belfort yn ruil foar syn tsjûgenis dochs in ynkoarte finzenisstraf fan 3 jier yn in lichtbefeilige penitinsjêre ynrjochting yn Nevada, dy't suver mear op in fakânsjepark liket. Yn 2000 komt er mei goed gedrach frij nei't er ien jier en tsien moannen útsitten hat. Neitiid fynt Belfort himsels op 'e nij út as ien dy't oer de hiele wrâld tsjin grou jild lêzings en workshops hâldt oer ferkeaptechniken.
Rolferdieling
* ) basearre op Danny Porush
Produksje
De filmrjochten op The Wolf of Wall Street, de autobiografy fan Jordan Belfort, kamen yn 2007 nei in taaie striid mei oare gadingmakkers yn 'e hannen fan akteur Leonardo DiCaprio en filmstudio Warner Bros. Regisseur Martin Scorsese woe de film graach meitsje en wie belutsen by it omwurkjen fan it boek ta in ferfilmber senario troch Terence Winter, mar de studio hold him oan it lyntsje oant er nei fiif moannen syn nocht hie en opstapte. Warner Bros. woe leaver Ridley Scott as regisseur hawwe, mar dat waard neat en nei 2010 waard de ferfilming op 'e lange baan skood. De filmrjochten bedarren yn 2012 by de ûnôfhinklike lytsere filmstudio Red Granite Pictures, dy't Scorsese weromlokke troch him oan te bieden de film krekt sa te meitsjen sa't hy him hawwe woe, sûnder yngripen fan 'e studiobazen.
As produsinten wiene njonken Scorsese en DiCaprio ek Riza Aziz, Joey McFarland en Emma Tillinger Koskoff by it projekt belutsen foar de produksjemaatskippijen Red Granite Pictures, Appian Way Productions, Sikelia Productions en EMJAG Productions. Foar de film wie in mânsk budget beskikber fan $100 miljoen. De kamerarezjy wie yn 'e hannen fan Rodrigo Prieto, en de filmmuzyk waard út besteane lieten fan û.o. Billy Joel, Eartha Kitt en Bo Diddley en nije komposysjes fan Theodore Shapiro gearstald troch Scorsese.
Opnamen
De opnamen foar The Wolf of Wall Street setten op 8 augustus 2012 útein en fûnen foar it meastepart plak op lokaasje yn New York. Der waard ek filme yn Closter, yn 'e steat Nij-Jersey, en yn Harrison, yn 'e steat New York.
Oars as yn it boek dêr't it ferhaal fan 'e film oan ûntliend is, binne yn 'e film de measte personaazjes dy't basearre binne op echte minsken omneamd. Sa is Donnie Azoff basearre op Danny Porush, dy't drige hie mei in rjochtsaak en nei it útkommen fan The Wolf of Wall Street folhold dat de film fiksje wie en dat it personaazje fan Donnie Azoff neat mei himsels te krijen hie. Oare foarbylden fan omneamde personaazjes binne FBI-agint Patrick Denham (basearre op FBI-agint Gregory Coleman), abbekaat Manny Riskin (basearre op Ira Sorkin), en Belfort syn earste en twadde frouwen Denise Lombardo en Nadine Caridi, dy't yn 'e film Teresa Petrillo en Naomi Lapaglia hjitte. Jordan Belfort sels, syn âldelju Max en Leah en syn mentor Mark Hanna (dy't ek in finzenisstraf foar fraude útsiet) holden yn 'e film wol harren echte nammen.
As ferfanging foar it yn 'e film rûnom brûkte kokaïne waard fitamine D-poeier ynset. Nettsjinsteande dat rekke akteur Jonah Hill (dy't de rol fan Donnie Azoff spile) yn it sikehûs mei brongitis om't er safolle fan dat guod opsnúfd hie. Yn jannewaris 2014 fertelde Hill yn in fraachpetear mei radiopresintator Howard Stern dat er oan syn rol yn The Wolf of Wall Street mar $60.000 fertsjinne hie. Syn tsjinspiler Leonardo DiCaprio (dy't njonken haadrolspiler ek filmprodusint wie) fertsjinne mei de film $10 miljoen.
Distribúsje
De distribúsje fan The Wolf of Wall Street waard fersoarge troch Paramount Pictures. De film gie op 17 desimber 2013 yn New York yn premiêre, en iepene dêrnei op 25 desimber yn 'e Amerikaanske bioskopen. Yn Kenia, Maleizje, Nepal en Simbabwe waard The Wolf of Wall Street ferbean omreden fan it ôfbyldzjen fan neakenens, seks en drugsgebrûk en it eksessyf brûken fan krêftwurden. Yn Yndia en Singapoer waarden troch de sensuer beskate sênes út 'e film snien. It byhearrende soundtrackalbum ferskynde op 17 desimber om digitaal download te wurden by platemaatskippij Virgin Records. The Wolf of Wall Street waard op 25 maart útbrocht op dvd en blu-ray.
Untfangst
Fan 'e filmkritisy krige The Wolf of Wall Street oer it algemien positive resinsjes. Sa neamde Peter Travers fan it tydskrift Rolling Stone de film de op twa nei bêste fan it jier, nei 12 Years a Slave en Gravity. Neffens Mick LaSalle fan 'e San Francisco Chronicle wie it sels "de bêste en meast genietbere Amerikaanske film dy't dit jier ferskynd is". Yn 'e Chicago Sun-Times parte Richard Roeper oan The Wolf of Wall Street in 81/2 op in skaal fan 1 oant 10 ta en omskreau it as "in goede, mar net geweldige Scorsese-film".
Op 'e webside Rotten Tomatoes, dy't resinsjes sammelet, hat The Wolf of Wall Street in goedkarringspersintaazje fan 79%, basearre op 286 ûnderskate resinsjes. De konsensuskrityk fan 'e webside, gearstald út al dy resinsjes, stelt: "[De film] is grappich […] en sa ûnearbiedich as it mar kin, en lit Martin Scorsese en Leonardo DiCaprio op harren oansteklikst sjen." Op Metacritic, de wichtichste konkurrint fan Rotten Tomatoes, behellet The Wolf of Wall Street in goedkarringspersintaazje fan 75%, basearre op 47 resinsjes.
Opbringst
The Wolf of Wall Street brocht yn 'e bioskopen yn 'e Feriene Steaten en Kanada $116,9 miljoen op, en yn alle oare lannen en territoaria $275,1 miljoen. Wrâldwiid kaam de opbringst dêrmei út op $392,0 miljoen. Ofset tsjin it budget fan $100 miljoen betsjut dat in winst fan $292 miljoen, hoewol't dêr de marketingkosten noch wol ôf moatte.
Rintsjegrêft
De Rintsjegrêft is in feart yn de gemeente De Fryske Marren. De feart rint yn de Graverijpolder benoarden de N359 fan de Sânpoel nei de Ie foar de Lange Sleat oer nei De Lemmer.
The Wolf of Wall Street (film út 2013)
Prizen
Yn 2014 waard The Wolf of Wall Street by de Oscars nominearre foar prizen yn 5 kategoryen: bêste film, bêste regisseur, bêste akteur (Leonardo DiCaprio), bêste byrol fan in akteur (Jonah Hill) en bêste adaptearre senario. By de Golden Globes waard The Wolf of Wall Street nominearre foar de Golden Globe foar Bêste Film – Musical of Komeedzje en wûn er de priis foar bêste akteur yn in musical of komeedzje (Leonardo DiCaprio). The Wolf of Wall Street wûn ek in Empire Award foar bêste froulike nijynkommelinge (Margot Robbie) en twa MTV Movie Awards foar bêste ferrassende momint en bêste komyske aktearprestaasje (Jonah Hill). Fierders waard de film nominearre foar in Grammy, 5 Satellite Awards, 4 Britske BAFTA's, in Australyske AACTA International Award, in Writers Guild of America Award, in twadde Empire Award en noch 6 MTV Movie Awards.
Rintsjegrêft
De namme Rintsjegrêft jildt sûnt 15 maart 2007 as de offisjele namme, as ferfanging foar de eardere offisjele namme Rintjegracht.
Ringwielgrêft
De Ringwielgrêft is in feart yn de gemeente Súdwest-Fryslân. Yn 1998 is tusken de Tsjerkesleat en it Ringwiel een kanorûte groeven. Op foarstel fan it bestjoer fan de feriening foar Doarpsbelangen Aldegea is oan dit wetter de namme Ringwielgrêft jûn. De Ringwielgrêft is in ûnderdiel fan in kanorûte troch de gemeente Wymbritseradiel. Oer de Tsjerkesleat is ein 1999 in romaanske brêge boud.
De namme Ringwielgrêft jildt sûnt 15 maart 2007 as de offisjele namme, as ferfanging foar de eardere offisjele namme Ringwielgracht.
Ring fan Brodgar
De seremoanjele ring en stiensirkel wurdt datearre tusken 2500 en 2000 foar Kristus en leit tusken it Loch of Stenness en it Loch of Harray. Fan de oarsproonklike sechtich stiennen binne noch 36 oer. De stiennen binne net fersierd, op fiif noarske runen en in krús nei. De runen foarmje in kryptogram mei de soad foarkommende namme Bjorn.
Om de sirkel leit in grêft, dy't oarspronklik 3 meter djip west hawwe moat. Yn de neite fan de henge stiet de Comet Stone.
Folkloare
Der binne sêgen bekend dy't ferhelje oer dûnsjende reuzen dy't by it lemieren fan de dei yn stienen feroaren. De lossteande Comet Stone soe de fluitspiler west hawwe.
Behear
De Ring fan Brodgar wurdt beheard troch Historic Scotland.
Nederlânske SS
thumb|Findel fan de Nederlânske SS.
De Nederlânske SS (Nederlandsche SS) waard op 11 septimber 1940 oprjochte. Op 1 novimber 1942 feroare de namme fan de organisaasje yn Germaansche SS in Nederland.
Oanrin
Anton Mussert, lieder fan de NSB waard op 9 juny 1940 op de hichte brocht fan Hitler syn befel om Nederlanners foar de difyzje 'Wiking' fan de Waffen-SS te winnen. De Nederlânske frijwilligers soene harren eigen Standarte 'Westland' krije. Mussert fielde der net folle foar en rôp syn leden op om gjin tsjinst te nimmen by de SS, mar it gie wol troch. Yn it earstoan bleau Mussert wegerjen, mar hy moast konsesjes dwaan om syn eigen posysje te behâlden. De Dútsers hienen dochs al harren nocht fan de healslachtige Mussert en drigen Meinoud Rost van Tonningen nei foaren te skowen, ta skea fan Mussert. Mussert gie dêrom yn septimber 1940 akkoard mei de oprjochting fan de Nederlânske SS, as fariant fan de Algemeine SS. Sadwaande waard op 11 septimber 1940 de Nederlânske SS formeel as ûnderôfdieling (ôfdieling XI) fan de NSB oprjochte. As 'Voorman' waard Henk Feldmeijer beneamd, dy't him yn de praktyk net folle troch Mussert en syn NSB sizze liet. Feldmeijer socht ynstee mear en mear oansluting by de Dútske Allgemeine (politike) SS. Yn 'e maitiid fan 1941 waard in opliedingsskoalle foar de Nederlandsche SS iepene op de bûtenpleats Avegoor te Ellecom.
Betingsten
Om't de Nederlânske SS in elitekorps hearde te wêzen, koe net eltsenien samar lid wurde. Der waard in kar makke op grûn fan ras, libbenshâlding, persoanlikheid en lichaamlike kondysje. Om lid te wurden moast de gadingmakker tenearsten oan de neifolgjende betingsten foldwaan: Dan folge der foar de takomstige SS-Maat (de leechste rang, in oersetting fan 'SS-Mann') noch in rige keuringen en ûndersikingen op fysyk en genealogysk mêd. Wie alles ynoarder, dan waard de kandidaat offisjeel SS-man.
Organisaasje en belang
thumb|Nederlân yn fiif Standaarden ferparte De Nederlânske SS wie ferdield yn fiif territoriale standerten:
Fierders wie der noch in plysje-standaard op himsels. De ferskillende standaarten wienen wer ûnderferdield yn groepen (4 man), troepen (40 man + lieder), stormen (123 man + kommandant + plakferfanger) en 3 stormbannen (500 man + stormbanstaf). Dizze yndieling bestie lykwols allinne op papier. Yn de praktyk bestienen de standerten út in tal stormen, dy't boppedat minder man telden at de bedoeling wie. Trochstrings telden de standerten mar 130 man. In wichtige reden hjirfoar wie dat der algeduerich in soad trochstreamden nei de Waffen-SS.
Dat in ferlingstik fan Himmlers SS yn Nederlân wichtich achte waard hie fjouwer redenen. Yn it foarste plak winske de SS, as gefolch fan Himmler syn ekspânsjedriuw, yn de ferovere lannen in wichtich plak yn te nimmen. Twads fûn de SS de oprjochting fan de Nederlânske SS wichtich foar it winnen fan frijwilligers foar de Waffen-SS. De Nederlânske SS koe net allinne sels as reservoir tsjinje, mar hie ek in wichtige taak by it lizzen fan in basis wêrút wei yn de takomst leden wûn wurde koene. Treds moast de Nederlânske SS Mussert yn de winslike grut-Germaanske rjochting fiere. As lêste hie de oprjochting fan de Nederlânske SS in wichtige propagandistyske wearde.
Op 1 novimber 1942 waard de namme wizige yn Germaansche 16px|Runic 'SS' in Nederland. Dy nammeferoaring lei de klam op it feit dat net it Nederlânske aspekt foarop stie, mar it Germaanske, lês: Grut-Dútske. De Germaanske SS hie sa'n 7000 leden en se wie yn 't foarste plak in politike formaasje en teffens in reservoir foar de Waffen-SS. De Nederlânske SS'ers wiene yn swart unifoarm klaaid, dat ôflaat wie fan de Dútske SS. Ein 1944 bestie de Germaanske SS yn Nederlân inkeld noch op papier út reden fan it foar de Dútsers kearend tij fan de kriichsomstannichheden.
GNU
GNU is in projekt dat as doel hat in bestjoeringssysteem te meitsjen dat folslein bestiet út frije software. It projekt is oprjochte yn it jier 1983 troch Richard Stallman. Hjoed-de-dei wurdt it foaral brûkt yn kombinaasje mei de Linux-kearn om as in kompleet bestjoeringssysteem te tsjinjen.
Keninklike Tichelaar Makkum
thumb|right|250px|Keninklike Tichelaar Makkum yn 2007 Keninklike Tichelaar Makkum is in ûndernimming dy’t fêstige is yn Makkum. It famyljebedriuw begûn mei de produksje fan bakstien (tichels), en letter yn ierdewurk en tegels. Tsjintwurdich is it bedriuw spesjalisearre yn ierdewurk. Sûnt 1890 docht it ambachtlike bedriuw it meast yn sierierdewurk.
Skiednis
thumb|[[Polygoonsjoernaal 1960 by gelegenheid fan it 300-jierich bestean fan it fabryk]]
It bedriuw begûn mei it meitsjen fan bakstiennen, mar om 1670 hinne feroare dit nei ierdewurk. Sûnt 1890 leit it bedriuw har it meast ta op it meitsjen fan sierierdewurk.
Yn de 18e en 19e iuw waarden yn de gleibakkerij benammen skûtels foar deistich gebrûk en tegels makke. Om 1865 hinne fermindere de fraach nei skûtels. De bruorren Jelmer en Jan fierden yngripende maatregels troch, sadwaande koe it bedriuw fuortset wurde as fabryk foar sierierdewurk. It bedriuw bleaun troch de iuwen hinne fêsthâlden oan de âlde wurkwize, wêrby't wurke wurdt mei in lokaal ôfgroeven klaai, dy’t nei de earste kear bakken bedutsen wurdt mei in wite, dekkende tinglazuer: de Majolika technyk. Yn 1882 waard it gebrûk fan gipsfoarmen yntrodusearre wêrmei de samling sierierdewurk grutter waard.
Yn 2009 moasten om de ekonomyske krisis 7 fan de 65 wurknimmers ûntslein wurde. Febrewaris 2013 waard wrâldkundich makke dat Tichelaar ophâldt mei de produksje fan it tradisjonele sierierdewurk meidat der te min fraach nei is. It bedriuw sil him hielendal rjochtsje op de merk fan keramyske tegels foar gevels fan gebouwen.
Eigners
Freerk Jans Tichelaar kocht yn 1689 de iene en dêrnei yn 1694 de oare helte fan it fabryk op. Sûnt dat stuit is it in famyljebedriuw. Sûnt 1994 is Jan Tichelaar direkteur by it bedriuw, hy is de 13e generaasje fan de Tichelaars dy’t it bedriuw oanfiert.
Tichelaars dy’t troch de jierren hinne it bedriuw lieden hawwe binne (tusken skrapkes stiet de perioade wêryn hja direkteur fan it bedriuw wiene):
Materiaal en produkten
thumb|right|250px|Makkumer ierdewurk, in skûtel út it twadde fearn fan de 19e iuw. De skûtel is skildere troch Hendrik Bastiaans de Haan.
De grûnstof wie giel- of readbakkende seeklaai, dy’t yn it westen fan Fryslân genôch oanwêzich is. Tichelaar keapet no Dútske klaai by, mar graaft ek yn eigen behear de klaai ôf. De klaai wurdt mei mergel mingd yn de ierdwaskerij en dêrnei yn in kelder froastfrij opslein. Koart foar de ferwurking wurdt de klaai noch wat knypt en mingd. Dêrnei wurdt op goeie grutte snien. Nei it drûgjen wurdt it bakt ta rau guod, dat dêrnei oan de foarkant mei wyt bedekt wurdt. Oan de efterkant krije de skûtels in laach kwaart. Skilders skilderen harren dekoraasjes op de kwaart, wêrnei't se in twadde kear bakt wurde.
Der waarden twa soarten glazuer brûkt, in trochskinende glazuer, kwaart, en in mear wite dekkende glazuer, wyt. Beide glazueren wurde yn it bedriuw sels makke. Foar it beskilderjen wurde yn it bedriuw kleurde glazueren makke, dy’t ta fine poeier meallen wurde. Dêr wurdt wat wetter by dien, wêrnei't der op skildere wurde koe. Men hie fiif kleuren, blau, pears, grien, giel en oranje ta jins foldwaan. Yn de praktyk beheinde hja harren meastentiids ta it gebrûk fan blau en pears.
Keninklike Tichelaar Makkum hat noch hieltyd in ambachtlik produksjeproses en wurdt wol frege foar herstelprojekten fan histoarysk Delfts blau. It bedriuw wurket gear mei ûntwerpers as Hella Jongerius, Studio Job, Jurgen Bey, Alexander van Slobbe, Roderick Vos en Marcel Wanders.
Neist it ierdewurk wurde der ek oare takken fan it stienbakken oanpakt. Sa ferglêst it bedriuw yn opdracht wol keramyske produkten, dakpannen en gevelstiennen foar oaren.
Vampire Academy (film)
Vampire Academy is in Amerikaansk-Britske fantasykomeedzjehorror- en jeugdfilm út 2014 ûnder rezjy fan Mark Waters, mei yn 'e haadrollen Zoey Deutch en Lucy Fry. De titel betsjut "Fampiere-akademy". De film is basearre op 'e roman mei deselde namme fan Richelle Mead. It ferhaal giet oer de 17-jierrige Rose Hathaway, in dhampir (heal-fampier), dy't de beskermster is fan har bêste freondinne Lissa Dragomir, in moroi (goedaardige fampier). De film folget dat twatal as se weromkeare nei de Akademy fan Sint-Vladimir om harren opliedings ôf te meitsjen nei't se in jier lang op 'e flecht west hawwe. Vampire Academy krige fan 'e filmkritisy oer it algemien negative resinsjes en flopte yn 'e bioskopen. De plande ferfolchfilms waarden neitiid skrast. Yn 2021 waard der by wize fan reboot in tillefyzjesearje makke.
Plot
Rose Hathaway is in santjinjierrige dhampir (heal-fampier) en beskermster yn oplieding. Har bêste freondinne is de like âlde prinsesse Lissa Dragomir, in moroi, oftewol in stjerlike, goedaardige fampier mei in minsklike libbensspanne. Lissa heart ta ien fan 'e tolve keninklike famyljes fan 'e moroi, dy't om bar regearje. Sy en Rose binne de oerlibbenen fan in needlottich ferkearsûngemak, feroarsake troch ien dy't mei drank op efter it stjoer siet, wêrby't Lissa har heit en mem en har âldere broer Andre omkommen binne. Sûnt it ûngemak diele Rose en Lissa in telepatyske bân, dy't lykwols ienrjochtingsferkear fan Lissa nei Rose is en boppedat inkeld út en troch wurket. Tegearre binne se in jier lyn (en in jier nei it ûngemak) de Akademy fan Sint-Vladimir ûntflechte, in kostskoalle foar jonge dhampir en moroi fan oer de hiele wrâld, dêr't de moroi traind wurde yn 'e behearsking fan magy, wylst dhampir dêr oplaat wurde ta liifwachten fan 'e moroi. Sûnt libje se ûnderdûkt, de lêste tiid yn Portland (Oregon).
Dêre wurde Rose en Lissa opspoard troch in team fan dhampir-beskermers û.l.f. Dimitri Belikov, dy't de wichtichste fjochtsportynstrukteur fan 'e Akademy fan Sint-Vladimir is. Under twang wurde de beide famkes meinommen werom nei de kostskoalle. Underweis wurdt it konfoai fan in stikmannich auto's oanfallen troch in kloft strigoi, dy't ferskate dhampirs deadzje foar't Dimitri regaad makket en mei harren ôfweeft. (Strigoi binne de boasaardige ûndeade fampieren út 'e leginden fan East-Jeropa, dy't harren slachtoffers deadzje troch al harren bloed op te drinken. In strigoi ûntstiet as in moroi opsetlik of by fersin syn selsbehearsking ferliest en in 'fieder' of 'fiedster' ombringt.)
Arrivearre oan 'e Akademy fan Sint-Vladimir wol rektriks Kirova witte wêrom't Rose en Lissa útnaaid binne. Dêr komt gjin dúdlik antwurd op. Kirova wol de beide famkes straffe, mar dat wurdt foarkommen troch trije dingen: de sike prins Victor Dashkov, in freon fan Lissa har âlden silger, docht in goed wurdsje foar harren; Dimitri fertelt dat er ûnderweis werom út Portland bewiis sjoen hat dat Rose en Lissa wier in mentale bân diele, dy't út en troch telepatysk liket te wêzen; en Lissa brûkt in hypnotisearjend-eftige foarm fan magy dy't kompulsje hjit om Kirova ta lankmoedigens te bringen. Neitiid ferfetsje de beide famkes harren opliedings oan 'e kostskoalle, dêr't Lissa lykwols mijd wurdt troch har klasgenoaten. De iennichste freondinne dy't Lissa en Rose oan 'e kostskoalle hawwe, is Nathalie, de wat nerd-ige dochter fan prins Dashkov, dy't sels likemin freonen hat. Rose begjint al rillegau fereale te reitsjen op Dimitri, dy't no har learmaster en mentor is.
Lissa siket neieroankommen ta Christian Ozera, in klasgenoat fan harres dy't oan 'e kostskoalle op in minne namme leit om't syn beide âlden strigoi wurden binne. As it dernei útsjocht dat hy en Lissa ferkearing krije sille, beskôget Rose it as har plicht as beskermster fan Lissa om dêr it near op te lizzen troch de ûntlûkende relaasje te sabotearjen. Underwilens ûndersiket Rose ek de ferdwining fan Sonya Karp, in leararesse dy't har en Lissa holpen hat om fan 'e Akademy fan Sint-Vladimir út te naaien. Eltse kear as se lykwols tsjin immen de namme fan frou Karp neamt, rint se tsjin in izige muorre fan stilswijen oan. Uteinlik fynt se bylden fan Karp, dy't mentaal labyl wurden wie troch it brûken fan in tige seldsume soarte magy, dêr't men lju it libben mei rêde kin dy't op it rântsje fan 'e dea balansearje.