cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Fox News
Tillefyzje
De oare programma's, lykas Tucker Carlson Tonight, Special Report with Bret Baier, The Ingraham Angle, Fox News @ Night en parten fan America's News HQ wurde útstjoerd fan de studio fan Fox News yn Washington D.C.
Radio
Mei it groeien fan Fox News, waard de stjoerder yn 2003 útwreide mei in radio-ûnderdiel, Fox News Radio.
Biedwurd
Fox News brûkte ynearsten it biidwurd Fair and Balanced (earlik en lykwichtich) dat troch Roger Ailes betocht waard, mar yn augustus 2016 begûn de stjoerder it biedwurd Most Watched, Most Trusted (it measte sjoen, it measte betroud) stadichoan mear te brûken. Yn maart 2018 waard úteinset mei de kampanjesin ''Real News. Real Honest Opinion'' (wier nijs, wiere earlike miening) om syn opinyprogramma's in skot yn de rêch te jaan om waarnimming fan ferrifele nijs tsjin te gean. Yn mid-novimber 2020, justjes foar de presidintsferkiezings begûn Fox News it biedwurd Standing Up For What's Right (opstean foar itjinge dat rjocht/earlik is).
Seksuële yntimidaasje
Fox News waard ferskate kearen beskuldige fan it tastean fan seksuële yntimidaasje en rasistyske útspraken troch programmamakkers, direkteuren en wurklju en dy't miljoenen dollars útbetellen oan skikkings. Foaroansteande figueren lykas Roger Ailes, Bill O'Reilly en Eric Bolling krigen dien nei't ferskate froulju harren dêrfan beskuldige hiene fanwegen seksuële yntimidaasje. Op syn minst fjouwer oanklachten beskuldigen meidirekteur Bill Shine derfan dat er Roger Ailes syn seksuëele yntimidaasjes negearre, yn steat steld hie, en fuortwurke hie. Rupert Murdoch, de algemien direkteur fan Fox News fersmiet dy beskuldigings en spekulearre dat dy beskuldigings dien waarden om't "wy konservativen binne". Roger Ailes stapte op nei beskuldigings fan presentators Megyn Kelly en Gretchen Carlson. Mei Carlson die er in skikking fan $ 20 miljoen.
Bill O'Reilly en Fox News hawwe seis skikkings dien, dy't goed $ 45 miljoen befetten, mei froulju dy't him fan seksuële yntimidaasje beskuldigen. Yn jannewaris 2017, krekt nei't Bill O'Reilly in skikking fan $ 32 miljoen dien hie, fernijde Fox News syn kontrakt mei him. Fox News syn memme-ûndernimming 21st Century Fox sei dat se op de hichte fan de rjochtsaak wiene. It kontrakt tusken O'Reilly en Fox News sei, dat er net dien krije koe fan it netwurk of it moat wêze dat de beskuldings bewiisd binne yn de rjochtbank. Bill O'Reilly naam dêrnei likegoed noch dien.
Fox News syn wiidweidige ferslachjouwing oer it seksskandaal fan Harvey Weinstein yn oktober 2017 waard sjoen as skynhillich. Fox News bestege wol 12 oeren oan Weinstein, wylst er net mear as 20 minuten oan Bill O'Reilly bestege.
Programmearring en ferslachjouwers
Fox News stjoert 24 oere de dei nijs út. De stjoerder beskikt oer in programmearring dy't te ferlykjen is mei dy fan CNN en MSNBC.
Programmearring
Yn de wykein is de programmearring oars. Dêr wurde programma's útstjoerd lykas America's News HQ, Justice With Judge Jeanine en Fox News Sunday with Chris Wallace.
Presintators
Yn dizze list wurde de hjoeddeiske en eardere presintators neamd.
Giorgio Demetrio Gallaro
Libbensrin
Gallaro waard ta pryster wijd op 27 maaie 1972. Op 31 maart 2015 waard er beneamd ta biskop fan Piana degli Albanesi. Syn biskopswijinge wie op 28 juny 2015, en waard ferrjochte troch Donato Oliverio, biskop fan Lungro.
United Center
It United Center is in oerdutsen stadion yn 'e Amerikaanske stêd Chicago, dat yn 1994 iepene waard en ferneamd is nei syn sponsor, loftfeartmaatskippij United Airlines. It is de thúsbasis fan sawol it basketbalteam de Chicago Bulls, dat útkomt yn 'e National Basketball Association (NBA), as it iishockeyteam de Chicago Blackhawks, dat spilet yn 'e National Hockey League (NHL). Dêrnjonken tsjinnet it as evenemintehal, dêr't ek konserten holden en oare sporteveneminten organisearre wurde. It United Center wurdt ek wol oantsjut mei de ôfkoarting "U.C.", en it hat de bynammen "Madhouse on Madison" ("Gekkehûs oan Madison"), ferwizend nei it adres oan 1901 West Madison Street, en "The House that Jordan Built" ("It Hûs dat Jordan Boud Hat"), ferwizend nei stjerspiler Michael Jordan fan 'e Chicago Bulls.
Beskriuwing
It United Center stiet yn 'e Near West Side fan Chicago en wurdt eksploitearre as in joint venture mei de namme United Center Joint Venture (UCJV) troch de Chicago Bulls en de Chicago Blackhawks, dy't elts 50% fan it gebou yn eigendom hawwe. Sponsor United Airlines betellet jiers likernôch $1,8 miljoen foar de nammerjochten op it stadion. It United Center is 43 m heech en beslacht in oerflak fan 89.000 m² op in terrein dat yn totaal, mei bygebouwen en parkearterrein derby, 19 ha mjit. Dêrmei is it stadion it grutste yn 'e Feriene Steaten. Fan bûten liket it United Center sterk op syn foargonger, it Chicago Stadium.
Op it mêd fan publykskapasiteit kinne der yn it United Center 19.717 minsken telâne foar in iishockywedstryd, 20.917 foar in basketbalwedstryd, en 23.500 foar muzykkonserten. Hoewol't it United Center it grutste stadion fan 'e Feriene Steaten is, binne der oaren dy't mear publyk bergje kinne. Njonken de publike tribunes omfettet it United Center 216 lúkse skyboxes, en sûnt de renovaasje fan 2009-2010 binne der ek 169 suites op trije ferdjippings.
De hurdhoutene flier dêr't de Bulls harren basketbalwedstriden op spylje, wurdt oer it iis hinne lein dêr't de Blackhawks harren iishockeywedstriden op spylje. Oan 'e eastkant fan it stadion steane de brûnzene stânbylden fan 'e ferneamde basketbalspilers Michael Jordan, Bobby Hull en Stan Mikita, dy't foar de Bulls spilen, wylst oan 'e noardkant fan Madison Street, dêr't foarhinne it Chicago Stadium stie, in stânbyld fan ferskate Blackhawks-iishockeyers stiet.
Skiednis
Foar 1994 spilen de Bulls en de Blackhawks yn it Chicago Stadium, dat oare kant West Madison Street stie, en dat fan 1929 datearre. Doe't dat efter de tiid rekke, makken de beide teams plannen foar de bou fan in nij stadion, mar de resesje fan 'e iere 1990-er jierren kearden it projekt jierrenlang op. Uteinlik kaam de finansiering rûn troch ynvestearrings fan Japanske, Australyske en Frânske banken.
Tsjintwurdich wurde yn it United Center mear as 200 eveneminten yn it jier organisearre. Dêrmei hat it stadion sûnt syn iepening in totaal publyk fan 20 miljoen minsken lutsen. Behalven foar de wedstriden fan 'e Bulls en de Blackhawks wurdt it United Center ek foar oare basketbal- en iishockeywedstriden brûkt, benammen nasjonale en ynternasjonale toernoaien of skoallekampioenskippen. Ek oare sporten wurde yn it stadion spile. Sa wie it alderearste evenemint dat der yn augustus 1994 plakfûn, de Summerslam fan 'e WWF, in toernoai op it mêd fan showwrakseljen. Fierders waarden yn 2010, 2013 en 2015 de finales fan 'e Stanley Cup, ien fan 'e wichtichste tennistoernoaien fan 'e wrâld, yn it United Center holden. Sûnt 2012 wurde yn it stadion ek gauris mixed martial arts-toernoaien organisearre.
Ek waarden yn it United Center konserten holden fan û.o. Billy Joel, New Kids on the Block, Prince, Kanye West, Madonna, U2, de Rolling Stones, Tina Turner, Van Halen, Aerosmith, Bon Jovi, Barbra Streisand, Bruce Springsteen, Paul McCartney, Janet Jackson, Celine Dion, Pearl Jam, Jay-Z, Mary J. Blige en Lady Gaga. Oare eveneminten yn it stadion wiene foarstellings fan it sirkus Ringling Bros. and Barnum & Bailey Circus en fan Disney on Ice, in ôflevering fan it praatprogramma fan Oprah Winfrey (2011) en de Nasjonale Konvinsje fan 1996 fan 'e Demokratyske Partij.
Yn 2009-2010 waard it United Center hielendal renovearre. Yn 2014 waard de bûtenkant nochris opknapt. Yn 2016-2017 folge in útwreiding mei it United Center Atrium.
Epifanykatedraal (Jekaterineburch)
De Katedraal fan de Epifany (Russysk: Собор Богоявления Господня) wie in katedraal yn Jekaterineburch, Ruslân. De yn de jierren 1771-1774 boude katedraal waard yn april 1930 troch de anti-religieuze autoriteiten opblaasd. Tagelyk mei de Epifanykatedraal waard doe ek de Katarinakatedraal ferwoastge. Dêrmei rekke de stêd yn ien klap de meast yndrukwekkende monuminten kwyt.
Skiednis
Op 17 july 1771 waard nei de ôfbraak fan de houten tsjerke op it frijkommen plak de earste stien foar in nije twa ferdjippings tellende Epifanytsjerke lein, dy't yn 1774 ynwijd waard. Oarspronklik waard de tsjerke net as katedraal boud, dy status krige it pas yn 1833. Njonken de katedraal waard yn 1906 in monumint fan tsaar Aleksander II delset.
De ferneatiging fan de katedraal
thumb|left|Stien dy't it begjin fan de bou betinkt Yn 1930 foel it beslút om de twa grutste otterdokske katedralen yn Jekaterineburch, de Katarinakatedraal en de Epifanykatedraal, te sluten, nei't de autoriteiten al stimming makke hie ûnder de ynwenners om dat doel te berikken. Ynearsten wie it de bedoeling om de katedralen oan te passen foar in oare funksje, mar lang om let waard besletten se op te blazen, sa't it frijkommen boumaterjaal foar oare doeleinen brûkt wurde koe. De lêste tsjinst yn de Epifanykatedraal waard op 16 april 1930 holden. In lyts tal saken koe foar de sloop noch út de tsjerke redden wurde om se ûnder te bringen yn oare tsjerken. Yn april 1930 folge de folsleine ferneatiging fan de tsjerke. It frijkommen boumaterjaal waard brûkt by de nijbou en de oanlis fan wegen.
Diskusje oer de rekonstruksje fan de katedraal
Nei it útienfallen fan de Sovjet-Uny is it eardere katedraalgebiet net op 'e nij ynrjochte. Yn 2005 wiene der lûden om de katedraal te rekonstruearjen, benammen út de hoeke fan de Oeral-Kozakken. It útstel krige stipe fan ferskate organisaasjes. Tidens wurksumheden yn 2008 waarden der op it plak dêr't earder de tsjerke stie grêven ûntdutsen. Om't de fynst it wurk fertraagje koe woene it stedsbestjoer en it konstruksjebedriuw de grêven gau wer tadekke, mar de Tsjerke krige der weet fan en kaam yn aksje. De Tsjerke beskuldige de oerheid derfan it plein leafst sa gau mooglik wer klear hawwe te wollen mei it each op de hjir te hâlden feestlikheden yn it ramt fan de oansteande Dei fan Jekaterineburch. Argeologen sochten no fierder en fûnen yn in pear dagen tiid 50 grêven en tochten dat der by it parkearterrein noch sa'n 200 grêven leine. Nei oanlieding hjirfan ûnthiet de boargemaster dat it eardere katedraalgebiet foar de takomst beskermd wurde sil. Ek waarden de oansteande konserten en oare feestlikheden nei in oar plak ferpleatst.
Arsjitektuer
De yn blaue kleuren útfierde tsjerke waard yn de let-barokke styl boud. Tiidgenoaten merkten op dat de tsjerke wat wei hie fan de Petrus en Pauluskatedraal yn Sint-Petersburch. It bouwurk hie in lingte fan 55,5 meter, in breedte fan 25,6 meter en in hichte fan 40,5 meter. De klokketoer hie in hichte fan 66,2 meter en wie oant de bou fan de Grutte Zlatoûst (of Jehannes Krysostomustsjerke) yn de 19e iuw it heechste bouwurk fan Jekaterineburch. Mei in oerflak fan 180 m² joech de tsjerke plak oan likernôch 4.500 leauwenden.
Else Talsma
Else Talsma (Wynjewâld?, 2003) is in Frysk aktrise.
Libben en karriêre
Talsma waard yn 2003 berne, en hie al fan bern ôf oan de ambysje om aktrise te wurden. Mei alve jier spile se ûnder de simmerfakânsje yn 'e musical op 'e camping dêr't se doe mei har âlden ferbleau. Neitiid kaam in famke fan it animaasjeteam fan 'e camping by har âldelju om te freegjen oft dy eins wol trochhiene hoe'n grut talint oft harren dochter wie. Dat wie fan Talsma de oantrún om har noch mear op aktearjen ta te lizzen.
Yn it foarjier fan 2018 stjoerde Talsma, dy't doe ûnderwilens op 'e HAFU siet, op oanrieden fan har mem in audysjefilmke yn nei de filmprodusinten fan 'e populêre tillefyzjesearje Brugklas, dy't sûnt 2012 op wurkdagen útstjoerd waard op NPO Zapp. Hoewol't se der net in protte fan ferwachte, foel se daliks op, en kaam se glânsryk troch de folgjende audysje-omgongen.
Jan Jacob Schultens
thumb|Jan Jacob Schultens (1716-1788) Jan Jacob Schultens (Frjentsjer, 19 septimber 1716 – Leien, 27 novimber 1788) wie in Nederlânske oriïntalist.
Hy wie in soan fan filolooch Albert Schultens (1686–1750) dy't fan 1713 oant 1729 Hebriuwsk joech oan de universiteit fan Frjentsjer. Yn 1742 promovearre er yn Leien in de teology. Letter waard er heechlearaar Easterske talen yn Herborn (1744-1749) yn Hessen, en dêrnei, yn 1749, krige er syn heite learstoel, teology en Easterske talen, yn Leien. Under syn studinten wiene syn soan Hendrik Albert en Everard Scheidius (1742-1794).
Yn Herborn boaske er oan Susanne Amalie Schramm, dochter fan de heechlearaar yn Herborn Johann Heinrich Schramm. Ut dat houlik waard soankomt Hendrik Albert Schultens berne, dy't ek heechlearaar yn Leien waard.
White Bear Earste Naasjes
De White Bear Earste Naasjes (Ingelsk: White Bear First Nations; Assiniboin: Matóska Oyáde) binne in Yndiaanske stamme-organisaasje yn Kanada, mei in eigen reservaat yn it suden fan 'e provinsje Saskatchewan. De stamme wurdt ek wol de White Bear Earste Naasje (inkeltal) neamd, al is de eigentlike namme yn meartal om't der yn 'e stamme fjouwer ûnderskate etnyske groepen feriene binne. ("Earste naasje" is in Kanadeeske oantsjutting foar in Yndianestam of -troep.) De White Bear Earste Naasjes waarden as offisjele stamme-organisaasje oprjochte yn 1875, en hiene neffens gegevens út 2006 doe 2.118 leden. It haadkertier is fêstige yn Carlyle, yn Saskatchewan.
Demografy
De leden fan 'e White Bear Earste Naasjes besteane út etnyske Kry (Cree), Flakte-Kry, om persiis te wêzen; Assiniboin (Assiniboine); Odjibwe (Ojibwe) fan 'e Flakte-Odjibwe-substamme; en dêropta noch in hantsjefol Eastlike Dakota fan 'e Wahpeton-stamme. It is wat dreech om 'e stamme neffens etnyske linen op te spjalten mei't der mar frijwat yninoar omtroud is, mar rûchwei is de yndieling sa: 1.100 Kry, 800 Assiniboin, 200 Odjibwe en 100 Dakota. De lânseigen talen dy't noch troch de stamme sprutsen wurde, binne it Kry, it Assiniboin en it Odjibwe.
Reservaat
De White Bear Earste Naasjes hawwe in eigen reservaat, te witten: it White Bear Earste Naasjes Reservaat 70 (White Bear First Nations 70 Reserve), dat 13 km benoarden de stêd Carlyle oan Highway 9 leit. It hat in oerflak fan 120,4 km², en fan 'e goed 2.100 stamleden wennen der yn 2006 785 yn it reservaat. De stamme hat der in eigen bestjoersgebou, in sportstadion, klinyk, skoalle en sporthal. Teffens diele de White Bear Earste Naasjes it Ferdrach Nû. 4 Reservaatgrûnen Yndianereservaat 77 (Treaty No. 4 Reserve Grounds 77 Indian Reserve) mei 34 oare stammen út súdlik Saskatchewan en Manitoba. De White Bear Earste Naasjes hearre ta de Federaasje fan Yndiaanske Naasjes fan Saskatchewan, in yntertribaal gearwurkingsferbân.
Skiednis
Yn 1875 tekene it opperhaad Wahpamekwa foar de doe 82 minsken tellende White Bear Earste Naasjes it Ferdrach Nû. 4 mei it Kanadeeske regear. Twa jier letter, yn 1877, waard oan him en syn minsken in eigen reservaat taparte. Yn 1901 waarden de Ocean Man Earste Naasje en de Pheasant Rump Earste Naasje by it reservaat fan 'e White Bear-stamme yntroppe, en hoewol't dêrby ûnthjitten wie dat it reservaat fergrutte wurde soe, barde dat pas yn 1903, neidat de stammen $1,23 de acre delteld hiene. De ôfstammelingen fan 'e Ocean Man- en Pheasant Rump-troepen dagen it Kanadeeske regear oer dizze saak letter foar it gerjocht, en mei it jild dat harren by wize fan skikking útkeard waard, diene de White Bear Earste Naasjes guon snoade ynvestearrings. Sa waard yn 1978-1979 it White Bear Lake Resort (in fakânsjepark) oanlein, folge troch de White Bear Golf Course (in golfbaan) yn 1987. Yn 1993 rjochte de stamme in eigen oaljemaatskippij op, White Bear Oil & Gas, Ltd., en in eigen kasino, it Bear Claw Casino and Lodge gie datselde jiers iepen yn in klubhûs fan 'e golfbaan; it eigentlik kasinogebou kaam yn 1996 ree.
Rembrandt Award
De Rembrandt Award is de iennichste Nederlânske publykspriis foar films, dy't sûnt 1993 útrikt wurdt. De priis is ferneamd nei Nederlâns grutste keunstskilder, Rembrandt Harmens van Rijn (1607-1669). Fan 1999 oant 2006 fûn der gjin útrikking plak, en it liek dien te wêzen mei dizze prizen, oant presintator en film-afficionado René Mioch it spul nij libben yn blies. Dêrtroch koe yn 2007 de njoggende útrikkingsseremoanje holden wurde. Mioch is noch altiten yngeand by de Rembrandt Awards belutsen; hysels stalt mei in faksjuery in list gear fan nominearre films en akteurs yn in ferskaat oan kategoryen, wêrnei't it publyk dêr syn stim op útbringe kin.
Lju dy't alris in Rembrandt Award wûn hawwe, binne û.m. Carice van Houten, Johnny Depp, Meryl Streep, Keira Knightly, Ilse DeLange, Willeke van Ammelrooy, Brad Pitt, Sandra Bullock, Angelina Jolie, Rutger Hauer, Natalie Portman, Colin Firth, Angela Schijf, Linda de Mol en Leonardo DiCaprio. Foar in list mei alle winners fanôf 2007, sjoch op dizze side, op 'e Nederlânske Wikipedy.
Hersteld Herfoarme Tsjerke
Karakter
De Hersteld Herfoarme Tsjerke bestiet út 188 gemeenten en 66 tsjinstdwaande predikanten (2015). Wat de lizzing oanbelanget leit de HHT op de rjochterflank fan de Kristlike Grifformearde Tsjerke.
Yn de Hersteld Herfoarme Tsjerke wurdt tidens tsjerketsjinsten lêzen út de Steatefertaling en songen út de psalmberiming fan 1773 en de iennichste 12 gesangen. Kwa polityk giet de foarkar fan de measte HHT-leden út nei de SGP en yn mindere mate de KristenUny. De gemeenten lizze foaral yn de Bibelgurdle, in gebiet yn Nederlân fan Seelân oant Noardwest-Oerisel. Yn plakken as Staphorst, Alddoarp, Lunteren, Katwyk oan See, Opheusden, Putten, Elspeet, Urk, Wâldenberch en Doarnspyk binne grutte hersteld herfoarme gemeenten te finen.
Brân (betsjuttingsside)
"Brân" hat yn de Wikipedy ferskate betsjuttings:
RTL 5
RTL 5 (Radio Télévision Luxembourg 5) is in kommersjele Nederlânsktalige Lúksemboarchske telefyzjestjoerder dy't sûnt 2 oktober 1993 op 'e Nederlânske telefyzje útstjoert. Lange tiid rjochte RTL 5 him op 'e manlike sjogger mei in protte saaklike en sportrelatearre programma's. Sûnt 12 augustus 2005 wurdt ek foar in breder publyk útstjoerd, mar foaral foar jonge minsken fan 15 oant en mei 35 jier.
Marjorie fan Bruce
Marjorie fan Bruce (Ingelsk: Marjorie Bruce; Normandysk-Frânsk: Marjorie de Brus; Cardross, 1296 – Abdij fan Paisley, 2 maart 1316) wie in Skotske prinsesse en it ienlingsbern út it earste houlik fan 'e ferneamde Skotske frijheidsstrider en kening Robert de Bruce. Under de Earste Skotske Unôfhinklikheidsoarloch waard hja acht jier lang finzen holden troch de Ingelsen. Neitiid troude Marjorie mei Walter Stewart, 6e grutsteedhâlder fan Skotlân en waard hja sa de stammem fan it Hûs Stuart, dat op 'e Skotske troan kaam doe't it Hûs Bruce yn 1371 yn 'e manlike line útstoar.
Jonkheid
Marjorie fan Bruce waard yn 1296 berne yn Cardross Manor, in lânhûs fan 'e greven fan Carrick yn it Skotske Cardross. Har heit wie Robert fan Bruce, greve fan Carrick, dy't oanspraak makke op 'e doedestiden fakante Skotske troan. Har mem, Robert syn earste frou Isabella fan Mar, kaam in pear dagen nei de befalling te ferstjerren. Doe't Marjorie seis jier wie, wertroude har heit mei de Anglo-Ierske ealfrouwe Elizabeth fan Burgh.
Finzenskip
Op 27 maart, ûnder de Earste Skotske Unôfhinklikheidsoarloch, liet Marjorie har heit himsels kroanje ta kening fan Skotlân en waard de doe njoggenjierrige Marjorie in prinsesse. Mei syn kroaning sette Robert fan Bruce it iepentlik yn 'e kant tsjin kening Edwert I fan Ingelân, dy't himsels as de Skotske soeverein beskôge, en twa jier earder, mei de eksekúsje fan 'e Skotske frijheidsstrider William Wallace, miend hie de einoerwinning behelle te hawwen yn 'e striid om Skotlân.
Koart nei syn kroaning litte Robert fan Bruce mids juny 1306 in nederlaach yn 'e Slach by Methven, en yn augustus fan dat jier kamen de Ingelsen him suver oer it mad te Strathfillan, dêr't er beskûl socht hie. Dat hy moast halje-trawalje de wyk nimme, wêrnei't er mei syn meast fertroude folgelingen ûndergrûnsk gie. De froulju en bern dy't diel útmakken fan syn selskip stjoerde Robert doe ûnder beskerming fan syn broer Neil en Jan fan Strathbogie, greve fan Atholl, nei it Kastiel fan Kildrummy ta. Dêrûnder wie net inkeld syn dochter Marjorie, mar ek syn frou Elizabeth fan Burgh, syn susters Marije en Kristina en Isabella MacDuff, grevinne fan Buchan.
Doe't it Kastiel fan Kildrummy troch de Ingelsen belegere waard, wiene de froulju twongen om te flechtsjen. Nei ferrie troch Willem II, greve fan Ross, waard harren selskip lykwols yn Tain finzen nommen troch de Ingelsen. Neil fan Bruce, dy't it kastiel langernôch ferdigene hie dat de froulju fuortkomme koene, waard terjochtsteld, en datselde lot trof de greve fan Atholl. De froulju sels waarden útsûnderlike ûnmeilydsum behannele. Marije fan Bruce en Isabella MacDuff waarden op befel fan Edwert I op it binnenplak fan 'e kastielen fan Roxburgh, resp. Berwick-upon-Tweed yn 'e iepen loft yn koaien ophongen, sadat se foar eltsenien te sjen wiene. Yn dy steat brochten de folgjende fjouwer jier troch.
Houlik en ferstjerren
Op 2 maart 1316 wie Marjorie, dy't tsjin dy tiid op alle dagen rûn, út te riden yn 'e omkriten fan Paisley, yn Renfrewshire, doe't har hynder earne kjel fan waard en har ôfsmiet op in plak dat sûnt bekendstiet as The Knock. Op it krúspunt fan Renfrew Road en Dundonald Road yn Paisley stiet in stienbulte dy't de lokaasje fan dat plak markearje soe. Troch de klap rekke Marjorie foartidich yn 'e weeën.
Hja waard halje-trawalje oerbrocht nei de Abdij fan Paisley, dêr't hja koarte tiid letter it libben skonk oan in jonkje, dat yn 1371 as Robert II op 'e Skotske troan komme soe nei't Marjorie har jongere healbroer David II sûnder bern stoarn wie. Marjorie wie noch gjin twa oeren âldkreams doe't hja stoar. Hja waard mar njoggentjin jier âld, krekt sa't har eigen mem (dy't ek yn it kreambêd stoarn wie) opmerklikernôch ek mar njoggentjin jier wurden wie. Fia har soan stamje alle Skotske keningen fanôf 1371, alle Ingelske keningen fanôf 1603 en alle Britske monargen fanôf 1707 fan Marjorie fan Bruce ôf.
Saizo Saito
(24 septimber 1908 - 2004) wie in Japansk fuotballer.
Carl Reinhold Sahlberg
thumb|Carl Reinhold Sahlberg, skildere troch [[Johan Erik Lindh]]
Carl Reinhold Sahlberg (Eura, 22 jannewaris 1779 - Yläne, 18 oktober 1860) wie in Finsk - Sweedsk natuerûndersiker en yn 't foarste plak entomolooch. Yn de botany wurd er oantsjut mei "Sahlb.".
Biografy
Sahlberg wie in soan fan majoar Isak Reinhold Sahlberg en Lovisa Katarina Polviander. Hy boaske oan Johanna Sofia Björkfors en krige mei har in soan, Reinhold Ferdinand Sahlberg dy't ek in ferneamd Finsk natuerûndersiker waard.
Eura
Eura is in plak en gemeente in de Finske provinsje West-Finlân yn de Finske regio Satakunta. De gemeente hat in oerflak fan 431 km2 en hie yn 2003 9.405 ynwenners. It plak Eura hat sa'n 6.500 ynwenners.
Yn 1970 waarden de gemeenten Hinnerjoki en Honkilahti part fan Eura. yn 2009 folge Kiukainen en yn 2011 Säkylä en Köyliö.
Abbey Hoes
Abbey Hoes (folút: Emily Abigail Ashley Hoes Gauna; Rotterdam, 20 maaie 1994) is in Nederlânsk aktrise. Hja is benammen bekend wurden troch har haadrollen yn 'e tillefyzjesearje Petticoat en de spylfilm Nena. Yn 2014 wûn se it Gouden Keal, de wichtichste Nederlânske filmpriis, yn 'e kategory bêste aktrise.
Libben en karriêre
Hoes waard yn 1994 berne yn Rotterdam, mar groeide op yn Mijnsheerenland, yn 'e Hoekske Waard, en folge de middelbere skoalle yn it Drintske Emmen. Hja krige as bern musicalles by it Jongereinteäter Hofplein yn Rotterdam, dêr't har de begjinsels fan sang, dûns en toaniel bybrocht waard. Nei't se slagge wie foar har eineksamens, sette se har nei wenjen yn Amsterdam, dêr't se yn septimber 2012 úteinsette mei in stúdzje oan 'e Amsterdamske Toanielakademy.
Mei tolve jier krige Hoes har earste roltsje, yn in reklamespotsje foar it frisdrinken Roosvicee, mei as tekst "Lekker, zeg!" Har filmdebút makke se yn 2009 mei in lytse byrol yn Lover of Loser fan regisseur Dave Schram. Datselde jiers noch fertolke se de titelrol yn 'e foar in Gouden Keal nominearre film Maite Was Hier. Yn 2014 waard se foar dyselde rol by de Seoul International Drama Awards nominearre foar in priis yn 'e kategory bêste aktrise. Yn 2012 hie Hoes ien fan 'e haadrollen yn 'e ferfilming fan it berneboek Koning van Katoren, fan auteur Jan Terlouw, troch regisseur Ben Sombogaart. Yn 2014 wûn Hoes it Gouden Keal yn 'e kategory bêste aktrise foar har titelrol yn 'e film Nena, oer in teenagefamke dat yn 'e simmer fan 1989 har earste seksuële relaasje hat wylst har oan MS lijende heit in deadswinsk koesteret. Dy film waard ek fertoand op it Filmfestival fan Mill Valley, yn Kalifornje.
Yn 2008 hie Hoes in weromkearende rol yn tsien ôfleverings fan 'e tillefyzjesearje SpangaS. Dêrnei folgen gastrollen yn searjes as Verborgen Verhalen, Van God Los, Zwarte Tulp en Dokter Deen. Ek hie se fêste rollen yn 'e searjes 2012: Het Jaar Nul, Vrijland en Feuten. Fierders die se fan 2012 oant 2015 de neisyngronisaasje fan 'e titelrol yn 'e bernesearje Violetta, fan Disney. Yn 2016 briek Hoes troch by in breder publyk mei har fertolking fan 'e haadrol fan Pattie Jagersma yn 'e lichtfuottige, musicaleftige dramasearje Petticoat. Foar dy rol wûn se in twadde Gouden Keal foar bêste aktrise. Yn 2017 hie Hoes in hiel lyts roltsje yn 'e Amerikaanske aksjekomeedzje The Hitman's Bodyguard.
Trivia
Abbey Hoes is, oars as dat faak tocht wurdt, gjin famylje fan aktrise Isa Hoes. (Likemin is se besibbe oan akteur Geert Hoes, politikus Onno Hoes of muzykprodusint Johnny Hoes.)
Smoke Signal
"Smoke Signal" of "Smoke Signals" hat yn de Wikipedy ferskate betsjuttings:
Kimi Räikkönen
Kimi Räikkönen (folút: Kimi-Matias Räikkönen; Espoo, 17 oktober 1979) is in Finsk autokoereur yn 'e Formule 1-klasse. Yn 2007 waard er as sadanich wâldkampioen foar Ferrari, nei't er earder riden hie foar Sauber-Petronas en foar McLaren-Mercedes. Hy einige twad yn 2003 en 2005 en trêd yn 2008, 2012 en 2018. Hy is ien fan 'e seldsume koereurs dy't yn har karriêre mear as hûndert poadiumposysjes behelle hawwe. Räikkönen, waans bynamme The Iceman ("De Man fan Iis") is, hat 21 kear in grutte priis wûn, wat him ta de súksesfolste autokoereur fan Finlân makket. Bûten de sport om stiet er bekend om syn ôfhâldige persoanlikheid en syn tsjinnichheid om diel te nimmen oan public relations-eveneminten.
Karten
Räikkönen begûn doe't er tsien jier wie mei karten yn de nasjonale kompetysje, doe’t er fyftjin wie die er foar it earst mei oan in wedstriid yn Monako, in jier letter die er wer mei mar bedarre op de ferkearde dyk syn monteur tocht dat er útfallen wie mar Räikkönen draaide iiskâld de kart om en ried wer werom rjochting parkoers en finiste as tredde yn de wedstriid.
2001
Ein 2000 krige Räikkönen nei in test race in kontrakt by it team fan Sauber by syn earste wedstriid yn Austraalje waard Räikkönen sânde, mar promovearre nei it sechsde plak om’t Olivier Panis in tiidstraf krige foar it ynheljen ûnder in giele-flagge situaasje. In dit earste jier behelle Räikkönen fjouwer kear punten en einige acht kear yn de top acht. Hy besleat it seizoen mei njoggen punten op it tsiende plak yn it wrâldkampioenskip.
2002 – 2006
Nei ien seizoen foar Sauber riden te hawwen makke Räikkönen yn 2002 de oerstap nei McLaren. Neidat Mika Häkkinen syn pensjoen oankundige hie. It jier ferrûn net al te bêst troch in protte problemen mei de motor en fersnellingsbak fan de McLaren. Mar Räikkönen wist dochs ek syn earste poadium plak te beheljen en as sechsde de einigjen yn it wrâldkampioenskip mei 24 punten.
It folgjende seizoen dat fan 2003 begon fuort goed foar Räikkönen mei in tredde plak yn Austraalje en syn earste oerwinning yn de Formule 1 tidens de Grutte Priis Formule 1 fan Maleisje. En in twadde plak yn San-Marino. Oan it ein fan it seizoen wie Räikkönen twadde yn it wrâldkampioenskip mei 91 punten, mar twa punten efter de Wrâldkampioen Michael Schumacher.
Feitsma Fûûns fwar it Frysk
It Feitsma Fûûns fwar it Frysk is in Fryske stifting, dy't yn 2009 oprjochte waard om 'e neilittenskip fan taalkundige, heechlearaar, publisiste en frisiaste Tony Feitsma (1928-2009) te behearen. Feitsma liet nammentlik by har ferstjerren in beskaat jildbedrach nei om (yn har eigen wurden): "it Frysk te stypjen op punten dêr't de taal him net sa maklik sels rêde kin."
Lju dy't in bydrage leverje wolle oan it brûken fan it Frysk kinne sadwaande in berop dwaan op it Feitsma Fûûns, al sille net alle oanfragen honorearre wurde, mei't it Fûûns him benammen rjochtet op projekten dy't net ûnder de reguliere subsydzjeregelings falle. It is ek mooglik fia it Feitsma Fûûns yndirekt finansjele stipe te jaan oan projekten foar it Frysk troch in finansjele donaasje te dwaan.
Kimi Räikkönen
2002 – 2006
Yn it seizoen 2004 wist Kimi de earste trije races net oan de finis te bedarjen, troch problemen mei de fersnellingsbak en motor fan de auto. Räikkönen en syn ploeggenoat David Coulthard hiene safolle problemen mei de auto dat McLaren healwei it seizoen al mei in folslein nije auto kaam. En dat die fertuten, want by de Grutte Priis Formule 1 fan Grut-Brittanje behelle hy daliks de pole position en einige op it poadium. En tidens de Grutte Priis Formule 1 fan Belgje syn twadde oerwinning fan syn kariere. Räikkönen waard úteinliks sande yn it wrâldkampioenskip mei 45 punten, ûndanks dat er acht kear net finist wie.
Feitsma Fûûns fwar it Frysk
Op 2 septimber 2018 organisearre it Feitsma Fûûns yn 'e tsjerke fan Brantgum in betinking fan Tony Feitsma mei as namme it Bûter yn 'e Brij Festival 2018.
Kimi Räikkönen
2002 – 2006
2005 fergie it McLaren beter. De auto hearde by de top fan it fjild, njonken de auto fan Renault, en wie eins de snelste, mar wer wiene problemen mei de motor in stroffelstien foar Räikkönen. Hy waard dat seizoen fjouwer kear tsien plakken werom setten by de start fanwegen in motorwiksel en behelle trije kear de finish net. Mar behele ek sân oerwinningen. Spanje, Monako, Kanada, Hongarije, Turkije, Belgje en Japan. De lêste oerwinning yn 2005 op Suzuka, wie ien fan de moaiste oerwinningen ea. Fanwege de al earder neamde problemen mei de motor en swiere rein tidens de kwalifikaasje moest Räikkönen sa goed as eftreroan starte mar Räikkönen slagge der yn om nei foaren op te skouwen  en koe sa yn it lêste rûntsje de lieder yn de wedstriid Rubens Barrichello yn te heljen en wist sa de wedstriid te winnen. Räikkönen waard yn 2005 wer twadde yn it wrâldkampioenskip 21 punten efter wrâldkampioen Fernando Alonso.
2006 ferint net goed foar Räikkönen en hy wurdt fyfde yn it wrâldkampioenskip mei 65 punten wylst er hope hie mei te dwaan om de titel. Hy ferlit dan ek teloarsteld it tiim fan McLaren en makket foar 2007 de oerstap nei it tiim fan Ferrari
2007 - 2009
thumb|Räikkönen yn de Ferrari 2007 2007 begjint daaliks goed foar Räikkönen by syn nije tiim. Hy wint de Grutte Priis fan Austraalje. En trije moanne letter wint er ek yn Frankryk Räikkönen behellet yn 2007 seis kear in oerwinning en wurdt twa kear twadde en fjouwer kear tredde. De lêste wedstriid fan it seisoen wurd spanend mei sân punten efterstân op de Brit Lewis Hamilton begjint er oan de race yn Brazylje. Hy wint dizze wedstriid en dertroch mei in krappe foarsprong. Fan mar ien punt op Alonso en op Hamilton, wurdt "The Iceman" nei Keke Rosberg (1982) en Mika Häkkinen (1998,1999) de tredde Finske wrâldkampioen yn de Formule 1.
Yn 2008 ferdigenet Räikkönen syn kampioenskip mar slagget hjirre net yn. Hy behellet mar twa kear in oerwinning, komt nog al alve kear op it poadium, goed foar 75 punten en in tredde plak yn it kampioenskip efter Lewis Hammilton en Felipe Massa
2009 wurdt foar earst it lêste seizoen Räikkönen yn de Formule 1. Nei teloarstellende risseltaten beslút er der in punt efter te setten. Hy behellet 48 punten en hellet kear de finish net en mar ien oerwinning. Hy wurdt sechsde yn it kampioenskip.
2012 – 2013
Ek yn 2013 riid Räikkönen wer foar Lotus en wint de earste race fan it seizoen. En wurd trije kear twadde. Mar de rest fan it seizoen giet net fantastysk. Räikkönen kriget net mear betelle troch finansjele problemen by Lotus en de lêste twa wedstriden kin er net meidwaan troch problemen mei syn rêch. Hy wurdt noch wol kreas fiifde yn it klassemint mei 189 punten.
2014 – 2018
Yn 2014 giet Räikkönen werom nei it tiim fan Ferrari, Tidens it seizoen beslút er dat hy nei 2015 stopje sil mei de Formule 1, Mar komt letter werom op dat beslút, om’t er noch in protte wille had yn de sport. Räikkönen wurdt dit seizoen 12 yn it klassemint mei 55 punten en gjin inkeld poadiumplak as oerwinning.
2015 giet alwer wat better en behellet yn Bahrein syn earste poadiumplak sûnt er werom is by Ferrari. Dit seizoen wurdt er ek noch twa kear tredde, Hy behellet 150 punten en wurdt fjirde yn it einklassemint.
It seizoen 2016 ferynt lykas 2015 mar by de  Grutte Priis fan Ruslân wit er in poadiumplak te beheljen it 700ste poadiumplak foar Ferrari yn de skiednis. Kimi Behellet dit seizoen fjouwer poadiumplakken en wurdt mei 186 punten sechsde yn it einklassemint.
Yn 2017 behellet Kimi Räikkönen yn Monako syn earste Pole Position sûnt 2008, mar wit de wedstriid net te winnen. Hy behellet noch wol seis kear in poadiumplak. Mei 205 punten wurdt er fjirde yn it einklassemint.
2018 wurdt it lêste jier fan Räikkönen by Ferrari, Al behellet er yn 2018 mar leafst alve kear it poadium en ien oerwinning en in tredde plak yn it einklassemint. Mar dochs moat er op syk nei in oare ploech. Dit wurdt it tiim fan Alfa Romeo.
2019 – 2021
It seizoen 2019 foar The Iceman set goed útein mei 31 punten yn de earste helte fan it seizoen. Mar de rest ferint net goed en behellet acht races efter inoar gjin punt pas by de Brazyljaanske Grutte Priis behellet er mei in fjirde plak wer punten. Hy wurd 12de yn it einklassemint mei mar 43 punten.
Wrâldkampioenskip Rally
thumb|Räikkönen yn de Citroën DS3 WRC 2011 Yn 2009, 2010 en 2011 docht The Iceman mei oan rally's en it Wrâldkampioenskip Rally, Syn earste Rally riidt er yn Laplân tidens de Arctic Rally. Hy finist dizze earste rally as 13de. Foar it seizoen 2010 komt er út foar it tiim fan Citroën. Yn Frankryk wit er syn earste rally te winnen de Rallye Vosgien. Hy behelle 25 punten yn dit seizoen en waard 10de yn it einklassemint fan it Wrâldkampioenskip Rally.
Yn 2011 komt er mei in eigen tiim oan de start mei de namme ICE 1 Racing, Ek dit jier einiget er as 10de yn it einklassemint mei 34 punten.
Ferdrach Nû. 4 Reservaatgrûnen Yndianereservaat 77
It '''Ferdrach Nû. 4 Reservaatgrûnen Yndianereservaat 77' (Ingelsk: Treaty No. 4 Reserve Grounds 77 Indian Reserve'') is in Yndianereservaat yn it suden fan 'e Kanadeeske provinsje Saskatchewan, dat deunby en oan 'e westkant fan 'e stêd Fort Qu'Appelle leit. It wurdt dield troch de 33 stammen út súdlik Saskatchewan en Manitoba dy't yn 1874 it Ferdrach Nû. 4 mei it Britske koloniale regear fan Kanada sleaten. It reservaat is ûnbewenne.
Skiednis
Yn 1874 waard nei drege ûnderhannelings tusken fertsjintwurdigers fan 'e Britske Kroan en de opperhaden en oare foaroanmannen fan 'e Flakte-Odjibwe (Plains Ojibwe), Flakte-Kry (Plains Cree), en Assiniboin (Assiniboine) fan 'e súdlik Saskatchewan en it oangrinzgjende súdwestlike part fan Manitoba it fjirde fan 'e regionale, saneamde Nûmere Ferdraggen sletten: Ferdrach Nû. 4. By de ûnderhannelings hiene de Yndianen njonken de reservaten foar harren respektivelike troepen ek betongen dat it plak fan 'e ûnderhannelings in apart reservaat wurde soe, dat troch alle stammen dield wurde soe. Hja woene dat dêr de útkearing fan harren jierjilden plakfine soe, en dat it as it plak fan gearkomste foar de Yndianen ûnderling en foar eventuële nije ûnderhannelings mei de Kroan fungearje soe. Sadwaande waard dêrfoar yn 1879 in reservaat fan 1.300 acres (sa'n 5,3 km²) apart set.
Al rillegau neitiid smiet dat swierrichheden op, want om't der nimmen yn it reservaat wenne, seagen de blanke kolonisten yn 'e krite net yn wêrom't sy it lân net hawwe mochten. Fierders woe it Kanadeeske regear leaver net dat de Yndianen in plak hiene om yn grutte klibers gear te kommen en mooglik gear te spannen tsjin it blanke gesach. Mar de Yndianen holden steech fêst oan harren yn it ferdrach fêstleine rjochten, al moasten se dy allegeduerigen wer ôftwinge. Under de Noardwestlike Opstân fan 1885 waarden alle Yndianen dy't net dêr net oan meidiene lykwols opsletten yn harren ôfsûnderlike reservaten, dêr't doe foar it earst ek de útkearing fan 'e jierjilden plakfûn. Yn 1894 ljochte it Kanadeeske Buro foar Yndiaanske Saken it Ministearje fan Binnenlânske Saken yn dat de Ferdrachsgrûnen yn ûnbrûk rekke wiene en "net langer nedich binne foar it doel dêr't se foar bestimd wiene." It reservaat waard doe opheft troch it Kanadeeske regear.
Nei't de opfolger fan dat regear lykwols troch de ôfstammelingen fan 'e ûndertekeners fan Ferdrach Nû. 4 foar de rjochter sleept wie, en nei lange en drege ûnderhannelings dy't dêrop folgen, stimde de Kanadeeske oerheid yn 1995 yn mei in skikking, wêrby't de stammen finansjeel kompinsjearre waarden foar it ferlies fan 'e Ferdrachsgrûnen. Mei it jild koe it meastepart fan it grûngebiet oankocht wurde, en sa koe it dat mear as in iuw nei't it opheft wie, it reservaat wer op 'e nij ynsteld waard. Hjoed de dei stiet der in regearingssintrum, dat ek mei it jild fan 'e skikking boud is, en dêr't de opperhaden fan 'e 33 stamme-organisaasjes fan Ferdrach Nû. 4 gearkomme foar oerlis, mei dêrby in argyf (dêr't de mienskiplike offisjele stikken bewarre wurde) en kantoaren foar de mienskiplike fertsjintwurdigjende organisaasjes.
List fan planetoïden 77501-77600
Dit is in list fan planetoïden 77501-77600.
Hitoshi Kodama
Hitoshi Kodama (Japansk: 児玉仁士, Kodama Hitoshi; 26 novimber 1931 – 8 febrewaris 2021) wie in Japansk taalkundige en heechlearaar, dy't it earste Frysk-Japanske wurdboek skreau.
Kodama en it Frysk
Kodama kaam foar it earst mei it Frysk yn oanrekking doe't er yn 'e 1950-er jierren yn Ingelân it Midingelsk bestudearre oan 'e Universiteit fan Cambridge. Dêr ûntdiek er it nau mei de histoaryske stadia fan it Ingelsk besibbe Aldfrysk. Oer dy wei kaam Kodama yn 'e kunde mei it moderne Frysk sa't dat yn Westerlauwersk Fryslân sprutsen wurdt.
Akira Nozawa
wie in Japansk fuotballer.
Jens Nygaard Knudsen
Jens Nygaard Knudsen (25 jannewaris 1942 - Hvide Sande, 19 febrewaris 2020) wie in Deensk boartersguodûntwerper. Hy is de útfiner fan de Legopopkes (minifigs).
Chicago Bulls
De Chicago Bulls binne in Amerikaansk basketbalteam út Chicago, dat útkomt yn 'e Sintrale Difyzje fan 'e Eastlike Konferinsje fan 'e National Basketball Association (NBA), it Amerikaanske sportbûn op it mêd fan basketbal. It team waard yn 1966 oprjochte en dielt syn stadion, it United Center, mei it iishockeyteam de Chicago Blackhawks, dy't útkomme yn 'e National Hockey League (NHL). De Bulls belibben harren grutste súksessen yn 'e 1990-er jierren, doe't se in wichtige rol spilen by it popularisearjen fan 'e NBA bûten de Feriene Steaten. De bekendste spiler fan 'e Bulls út dy tiid wie Michael Jordan. Tradisjonele rivalen fan 'e Chicago Bulls binne de Cleveland Cavaliers, de Detroit Pistons, de Miami Heat en de New York Knicks.
Mon (embleem)
right|thumb|border|De mon fan Japan stiet yn de flage: de rizende sinne In mon is in Japansk symboal foar in persoan, famylje or organisaasje. It is styllearre, ornaris rûn ûntwerp. Oars as by in Jeropeesk wapen, docht de kleur der net ta; der binne allinnich in foargrûnkleur en in eftergrûnkleur, en hoe't dy ek keazen wurde biuwt it deselde mon. Al is it fansles sa dat op papier de eftergrûnkleur wyt is en de foargrûn ornaris swart. Faak is de natoer it mêd fan in mon, mar der kinne ek troch de minsken makke figuren yn foarkomme, of abstrakte figueren. In mon wurdt wol ontsjut mei wat dy foarstelt, lykas "de risende sinne", mar at de mon feroaret, dan feroaret de beskriuwing mei. It is wat dat aonbelanget el oars as by wapens, dêr't de beskriuwing fêst leit en de tekening der by passe moat.
Chicago Bulls
Namme
De namme 'Chicago Bulls' (letterlik: "Bollen út Chicago") ferwiist nei de slachthuzen en fleisferwurkjende yndustry yn Chicago. Fan 'e earste helte fan 'e njoggentjinde iuw ôf waard it fee út it Wylde Westen nammentlik yn saneamde 'feestedsjes' yn Kansas, lykas Dodge City en Ellsworth yn feewagons laden en dan mei de trein nei Chicago en St. Louis brocht om slachte te wurden. Dêrwei waard it fleis dan fierder nei oare stêden yn it easten fan 'e Feriene Steaten ferfierd.
Skiednis
Op 16 jannewaris 1966 krige Chicago tastimming foar de oprjochting fan in NBA-team dat de Chicago Bulls kaam te hjitten. It wie it trêde NBA-team út Chicago, nei de Chicago Stags, dy't bestiene fan 1946 oant en mei 1950, en de Chicago Packers, dy't letter omneamd waarden ta de Chicago Zephyrs en noch letter út 'e stêd wei ferhuzen en sûnt de Washington Wizards foarmje. Dat lêste team wie fan 1961 oant en mei 1963 yn Chicago fêstige. De oprjochter fan 'e Bulls wie Dick Klein, dy't earder sels noch basketbalprof west hie foar de Chicago American Gears.
Yn harren earste seizoen spilen de Bulls har thúswedstriden yn it International Amphitheatre, foar't se ferhuzen nei it Chicago Stadium. Ein 1960-er jierren rekken de measte fans har belangstelling foar de Bulls kwyt, û.m. troch midsmjittige prestaasjes fan it team en it feit dat ferskate 'thúswedstriden' eins yn Kansas City spile waarden. Yn 'e earste helte fan 'e 1970-er jierren wisten de Bulls mei stjerspilers Artis Gilmore en Reggie Theus lykwols wer in trouwe skare fans efter har te krijen. Yn 1984 kaam Michael Jordan foar de Bulls te spyljen, en de gearwurking fan dyselde mei in oare poerbêste spiler, Scottie Pippen, en mei coach Phil Jackson, bliek in gouden kombinaasje te wêzen. Oanfierd troch Jordan wisten de Bulls yn 'e 1990-er jierren seis kear it kampioenskip (de playoffs) fan 'e NBA te winnen, yn 1991, 1992, 1993, 1996, 1997 en 1998. Dêrmei spilen de Bulls in wichtige rol yn it populêr meitsjen fan it NBA-basketbal om utens.
Yn 1994 betrokken de Bulls in nij stadion, it United Center. Nei't Michael Jordan yn 1998 ophold mei spyljen, kaam der in abrupte ein oan 'e kampioenstitels fan 'e Bulls. Ek oare wichtige spilers út 'e 1990-er jierren wiene tsjin dy tiid opholden, en it fernijde team koe syn yllústere foargongers net belykje. Teammanager Jerry Krause besleat te ynvestearjen yn jong talint dat noch mar krekt fan 'e middelbere skoalle kaam, lykas Tyson Chandler en Eddy Curry, en dat noch jierren nedich hawwe soe om him te ûntwikkeljen. Nei jierren fan swierrichheden die dy strategy mids 2000-er jierren fertuten, doe't de Bulls op 'e nij ferriisden as in team fan betsjutting, hoewol net as ien dat de NBA dominearre, sa't it dat yn 'e 1990-er jierren dien hie. Se taasten ferskate jierren efterinoar krekt njonken de play-offs.
Fan 2008 oant en mei 2016 waarden de Bulls oanfierd troch stjerspiler Derrick Rose, dy't it team ferskate kearen nei de play-offs ta brocht, mar dy net wist te winnen. In oare ferneamde Bulls-spiler út dy perioade wie de Turkske Ömer Aşık. De coach wie fan it seizoen 2010-2011 ôf Tom Thibodeau. Dyselde waard yn 2015 opfolge troch Fred Hoiberg, dy't de lieding hie oer de weropbou fan it team nei it ôfskie fan Rose yn 2016.
Maskotte
De maskotte fan 'e Chicago Bulls is Benny the Bull, dy't yn 1969 yntrodusearre waard. It is in reade bolle mei in swart Bulls-unifoarm oan, dy't rêchnûmer 1 draacht. Yn 1995 waard noch in twadde maskotte yntrodusearre, Da Bull, dy't omskreaun waard as de 'heechfleanende neef fan Benny', dy't goed dunke koe. De man yn it pak fan Da Bull waard yn 2004 lykwols arrestearre foar it besit fan marihûana, en Da Bull waard koart dêrnei ôfskaft.
Jens Nygaard Knudsen
Karriêre
Knudsen sollisitearre yn 1968 nei in baan by Lego yn Billund. Yn 't earstoan boude er hûnderten modelauto's fan Legoblokjes, dêr't guon fan as boupakket ferkocht waarden. Yn de jierren santich fan de foarige iuw hat Lego it assortimint bot útwreide en ferbrede mei ferskate kits lykas plysjeburo's, brânwachtkazernes en sokssawat, dy't troch Knudsen ûntwurpen waarden. Doe't it grutter wurdend ûntwerpteam dêrnei ferdield waard yn ferskate subgroepen, wie er dêr tsjin mei't er alles leaver sels die. Hy begûn sels de Lego-figueren dy't we hjoed-de-dei kenne te ûntjaan en dêr't yn 1978 patint op kaam. Yn 1979 waard in romteskip mei de popkes de op de Neurenbergske Boarterguodbeurs keazen ta "European Toy of the Year". Troch de tanimmende omset fan de figueren, wêrfan't der oant 2020 goed acht miljard makke wiene, moast Lego neffens in lettere ûntwerper 500 nije meiwurkers yn tsjinst nimme en waard Knudsen dêrnei promovearre ta haadûntwerper. Hy gie yn 2000 mei pinsjoen, mar bleau dwaande mei it meitsjen fan Lego-figueren - foar in part as freelancer, mar meast op eigen manneboet om't er der nocht oan hie.
Jens Nygaard Knudsen wie troud en heit fan trije bern.
Solvang (Kalifornje)
Solvang (/ˈsɒlvæŋ/; Deenske útspraak: [ˈsoːlʋɑŋˀ]; Deensk foar 'sinnefjild') is in stêd yn 'e Amerikaanske steat Kalifornje. Yn 2010 wennen der 5.245 minsken, in bytsje minder as tsien jier earder.
Solvang waard yn 1911 stifte troch in groep Denen dy't nei it westen ta lutsen om in nij plakje te finen, fier fan de kâlde winters fan it Midwesten ôf. Yn de stêd binne ferskate bakkerswinkels, restaurants en oare saken dy't Deensk oandogge. Ek de arsjitektuer fan in protte gebouwen is typysk Deensk.
Myn Skip
Myn Skip wie in iepenloftfoarstelling oer 100 jier skûtsjehistoarje yn muzyk, dûns, byld, teäter en ferhaal, dat yn septimber 2018 yn Earnewâld opfierd waard.
Doe’t de IFKS en SKS yn de oanrin nei Kulturele Haadstêd fan Jeropa 2018 gjin inisjativen namen om de kultuerhistoarje fan de skûtsjes foar it fuotljocht te bringen waard dat oppikt troch Age Veldboom en Cathrienus Herrema en de Stichting Skûtsjemuseum De Stripe.
Yn de foarstelling, dy ’t acht kear spile waard, stie de skiednis fan it skûtsje Aebelina sintraal. Dit houten skûtsje dat boud wie by it skûtsjemuseum, waard yn 2009 te wetter litten oan It Wiid by Earnewâld. Dit skûtsje wie in replika fan it eardere skûtsje dat hûndert jier earder boud wie. De orizjinele Abelina waard boud as frachtskip, dêrnei waard it brûktas wenskip en noch letter waard it in wedstrydskip. By de foarstelling farden neist de Abelina it Earnewâldster SKS-skûtsje, IFKS-skûtsjes, sylpreammen en oare skippen mei. It stik gie net allinnich oer skûtsjes yn de simmer. As skûtsjes winterdeis ynferzen leine, fertsjinnen skippers wat by mei hurdriden, of brochten de mei sliden de molkbussen fan de boeren nei it fabryk.
Spilers
De rezjy wie yn hannen fan Theo Smedes, dy ’t as rezjy-assisint fan Jos Thie meiwurke hie oan de produksje fan De Stormruiter. Fertellers by Myn Skip wiene de skûtsjeskippers Age Veldboom en Harmen Brouwer. Brouwer syn twillingbroer farde as skipper op it skûtsje fan It Hearrenfean. Harmen Brouwer spile earder yn it troch Smedes reisearre foarstelling Skippersbitter. Op in ponton spile de bigband Friesland mei Cathrienus Herrema op saksofoan. Herman Woltman komponearre de muzyk, de lietteksten fan Baukje Wytsma waarden songen troch Ella de Jong en Her man (gitaar), de koarsang waard ersoarge troch de Alde Gea Sjongers út Aldegea en De Pein. De rol fan froulju dy’t ‘yn de beage’ op it jaachpaad rûnen waard dûnse troch in dûnsteamteam út Drachten.
Myn Skip waard droegen troch de Earnewâldster ‘mien skip’, sa makken in soad frijwilligers fan it skûtsjemuseum bygelyks it dekor.