cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Keisha Grey
Keisha Grey, echte namme: Kelsey Marie Caproon (Tampa (Floarida), 9 juny 1994), is in Amerikaansk neakenmodel en pornografysk aktrise fan mingd Angelsaksysk Amerikaansk, Iersk en Spaansk etnysk komôf. Hja die yn 2013 har yntrede yn 'e Amerikaanske pornoyndustry en makke dêr daliks furoare. Neffens har offisjele opjefte is Grey 1.60 m lang, mei in gewicht fan 52 kg en in natuerlike kupmaat 32DD.
Libben en karriêre
Grey waard yn 1994 berne yn Tampa, yn 'e steat Floarida. Nei eigen sizzen waard hja op har sechstjinde jierdei ûntfamme troch har freon fan 'e middelbere skoalle, dy't har iennichste sekspartner wie foar't hja har yn 'e pornoyndustry bejoech. Grey wurke yn har tinerjierren as servearster yn in kafee en yn in pytsarestaurant. Foar't se sels mei in karriêre as pornoaktrise úteinsette, wie se in fan fan pornofilms en yn 't bysûnder fan 'e akteurs Sasha Grey en James Deen.
Yn augustus 2013 makke se mei njoggentjin jier har debút yn in pornografyske film, en yn desimber fan dat jier sleat se har oan by it ympressariaat Motley Models. Har ympressario joech har de efternamme 'Grey' om't se sa'n fan wie fan pornoaktrise Sasha Grey; 'Keisha' wie har bynamme op 'e middelbere skoalle. Grey die har earste ynterrasiale pornosêne ûnder de titel My First Interracial foar de site Blacked.com. Yn 'e film Keisha die hja har earste triosekssêne mei twa manlike akteurs, en har earste anale sekssêne wie te sjen yn 'e film Big Anal Asses 3 (2015). Har earse ynterrasiale anale sêne die se foar de film Stacked 3 (2015), en foar Gangbang Me 2 (2015) die se har earste gangbang en dûbele penetraasje. Behalven dat se yn pornofilms spilet, posearret Grey ek gauris foar neakenblêden.
Neffens de Internet Adult Film Database (IAFD) spile Grey sûnt mids 2013 al yn krapoan 130 pornofilms, û.m. foar sokke foaroansteande labels as Wicked Pictures, Evil Angel, New Sensations, Digital Playground, Zero Tolerance, Jules Jordan Video, Elegant Angel, Red Light District en Digital Sin. Ek wurke se wol foar minder bekende studio's, lykas Pure Play Media, West Coast Productions en Third Degree Films. Dêrnjonken wie se ek in protte yn 't spier foar pornosites op it ynternet, wêrûnder BangBros, Reality Kings, Brazzers en Naughty America.
Foar har wurk ûntfong Grey yn 2014 in NightMoves Award yn 'e kategory bêste nije stjer. Yn 2015 waard se nominearre foar fiif ûnderskate AVN Awards (de Oskars fan 'e pornowrâld). Keisha Grey is in fan fan klassike rockmuzyk en mei graach snowboarde mei har freonen.
Meine Fernhout
thumb|Meine Fernhout (om 1935) Meine Fernhout (Bûtenpost, 30 juny 1884 - Bussum, 16 juny 1977) wie in Nederlânsk politikus fan de ARP.
Hy waard berne yn Bûtenpost dêr't syn heit, Klaas Fernhout Msn., Nederlânsk Herfoarme predikant was. Maaie 1910 waard er boargemaster fan de doetydske Uterske gemeente Tienhoven en yn 1914 folge syn beneaming ta boargemaster fan de gemeenten Mijdrecht en Wilnis. Fan maaie 1919 ôf wie Fernhout fjirtjin jier de boargemaster fan Kampen. Yn 1933 besette er dat amt yn de Siuwske provinsje haadstêd en maart 1939 waard er boargemaster fan Bussum. Ein 1941, dat ûnder de besetting fan nazy-Dútslân, naam er ûntslach en waard er opfolge troch de NSB'er G. Nieuwenhuys. Daliks nei de befrijing yn 1945 gie er werom nei Bussum as boargemaster en dêr bleau er oant syn pinsjonearrein yn de simmer fan 1949.
Fernhout stoar yn de âldens fan 92 jier yn de gemeente dêr't er it lêst boargemaster wie.
Ashley Fires
Ashley Fires, echte namme: Trisha Jean Newalu (Los Angeles, 2 maart 1982), is in Amerikaansk neakenmodel, stripper en pornografysk aktrise fan mingd Gryksk-Skotsk etnysk komôf. Hja hat yn it ferline ek wol gebrûk makke fan 'e artystenammen Angela Aspen en Aspen Blue. Fires sette yn 2003 útein mei in wurkpaad yn 'e Amerikaanske pornoyndustry en spile yn frijwat films. Se waard acht kear nominearre foar in AVN Award.
Libben en karriêre
Yn 2003, doe't se 21 jier wie, makke Fires har debút yn in pornografyske film. Neffens de Internet Adult Film Database (IAFD) hie se tsjin begjin 2017 yn mear as twahûndert films spile, û.m. foar sokke foaroansteande labels as Penthouse, Wicked Pictures, Vivid Entertainment, Elegant Angel, Jill Kelly Productions, Sin City, Zero Tolerance, Jules Jordan Video, Evil Angel, Hustler Video en Adam & Eve. Fierders hat se ek wol wurke foar minder bekende studio's, lykas Pure Play Media, Girlfriends Films, Metro en Third Degree Films. En teffens hat se in protte yn 't spier west foar pornowebsiden op it ynternet, wêrûnder BangBros, Reality Kings, Brazzers en Naughty America.
Fires hat acht kear nominearre west foar in AVN Award (de Oscar fan 'e pornowrâld): twa kear yn 2012, ien kear yn 2013, trije kear yn 2014 en twa kear yn 2015. Fierders wûn se yn 2013 de Sex Award yn 'e kategory meast seksy pornostjer. Njonken har aktearwurk is Fires ek aktyf as neakenmodel en reizget se feature dancer tsjintwurdich foar optredens by stripklubs yn 'e hiele Feriene Steaten lâns.
Lichemsskaaimerken
Ashley Fires is blank, mei griene eagen en blûn hier. Neffens har offisjele opjefte is se 1.57 m lang, mei in gewicht fan 52 kg, en in natuerlike kupmaat 34B. Behalven troch har earlellen hat se gjin piercings, en tatoeaazjes hat se allikemin.
Thomas Bickel
(6 oktober 1963) is in eardere Switsersk fuotballer. Earder spile foar Biel-Bienne, Zürich, Grasshopper Zürich en Vissel Kobe.
Sjû-Enlil
Sjû-Enlil (sekuere transliteraasje: Šu-Enlil), ek bekend as Ibarûm, wie in soan fan Sargon fan Akkad, de stifter fan it Akkadyske Ryk, en (wierskynlik) dy syn frou Tasjlûltûm. Hy libbe yn 'e trijeëntweintichste iuw f.Kr. en wie in broer fan 'e Akkadyske keningen Rimûsj en Manisjtûsjû en fan 'e preesteresse Enhedûanna. Oer him is fierders neat bekend, likemin as oer in fjirde broer, Ilaba'is-takal.
Ester (bibelsk persoan)
Keninginne Ester (Hebriuwsk: אֶסְתֵּר, ’Ester, betsjutting: stjer) is neffens it âld-testamintyske boek Ester in joadske frou dy't yn de tiid fan de Babyloanyske Ballingskip yn de sechsde iuw f.Kr. libbe. Har heit hiet Abichail en hie har de namme Hadassa jûn, dat mirte (in altyd grien bliuwend soart strewel) betsjut. Hja waard as wees troch har âldere neef Mordekai grutbrocht en waard letter de frou fan de Perzyske kening Ahasfearos (Kserkses I).
It ferhaal fan Ester
It bibelske ferhaal yn Ester beskriuwt it ferhaal fan in plande genoside fan de joaden yn it Perzyske Ryk en de positive ommekear dy't dêrop folge.
Ester wurdt keninginne
Om't de doedestiidske keninginne Wasty de kening misledige hie troch net te ferskinen op in keninklik feest, waard hja troch de hearskjende kening Ahasfearos ferstjitten. Dêrom lieten de hovelingen de moaiste jongfammen fan it ryk byinoar komme, dêr't de kening de nije keninginne út kieze koe. Ek Hadassa, dy't yn Ester 2:7 omskreaun wurdt as tige kreas, wurdt nei it paleis helle en tabetroud oan de haremwachter. Fan ôf dat momint liet Hadassa har mei har Perzyske namme "Ester" neame. De haremwachter mocht Ester graach leie en soarge der foar dat Ester in poerbêste behanneling krige. Har neef Mordekai hold op ôfstân in each yn 't seil en hie har earder op it hert drukt dat hja har joadske identiteit nea opjaan mocht. Fan alle froulju foel Ester by de kening it meast yn de geunst en sûnder dat de kening euvelmoed hie fan har joadske komôf waard Ester de nije keninginne.
Dyselde Mordekai wie poartwachter en krige der tafallich weet fan dat twa hovelingen fan doel wiene om in oanslach op de kening te plegen. Hy ynformearre Ester en dy joech it oan de kening troch. Sa wist de kening de oanslach op 'e tiid te foarren te kommen. Nei't alles neigongen wie, liet de kening de beide hovelingen arrestearje en oanslútend eksekutearje en sa kaam Mordekai's namme yn de kroniken telâne.
It plan om in folk út te roegjen
Op in kear helle Mordekai de grime fan Haman, ien fan de belangrykste amtners fan de kening, oer him hinne. Mordekai hie nammentlik as poartwachter wegere him te bûgjen foar Haman. Haman wie sa lilk, dat hy mei in klacht nei de kening gyng. Dy Haman wie it in echte anti-semyt, en doe't hy hearde dat Mordekai in joad wie frege hy de kening net allinnich Mordekai te straffen, mar alle joaden yn it ryk. Hy wist de kening sa fier te krijen om út namme fan de kening in berjocht nei alle hoeken fan it ryk te stjoeren, dêr't de oarder jûn waard om op in fêststelde datum de joadske befolking fan it bestjoersgebiet út te roegjen. De datum hjirfoar wie bepaald mei it smiten fan it Poer, it lot. Doe't Ester fan dit befel hearde waard hja tige kjel. Hja liet de hoveling Hatak komme en joech him de opdracht om by Mordekai te fernimmen wat der oan de hân wie. Mordekai fertelde Hatak wat Haman allegear hie bedissele by de kening en sei dat Ester nei de kening gean moast om foar it joadske folk genede ôf te smeken.
No wie it in wet dat men net samar nei de kening gean koe sûnder dêrta roppen te wêzen. As it de kening min nei't sin wie koe hy soks sels mei de dea bestraffe. Ester joech dêrom de opdracht oan alle joaden om trije dagen foar har te fêsten. Sels soe Ester dat ek dwaan en nei trije dagen gyng hja dan nei de kening ta. Aldergelokst rûn it goed ôf en de kening wiisde mei de septer nei Ester, in teken dat hy Ester wolkom hiet. Doe noege Ester de kening mei syn amtner út om by har oan in gastmiel by te sitten. De kening stie Ester's fersyk ta en liet Haman komme om him dit te fertellen.
De kening heart fan de folkemoard
Doe't in beskamme Haman mei Ahasfearos oan de iterstafel by de keninginne siet, frege de kening wat hy foar de keninginne dwaan koe. Ester andere dat de kening har en har folk it libben sparje koe. De kening hearde dêr fan op en frege wa't it dan wol net yn 'e holle krige hie om har soks oan te dwaan. Doe wiisde Ester nei har oare gast en sei dat dêr de man siet dy't Ester en har folk ferdylgje woe. De kening waard sa lilk as in sage en rûn by de tafel wei, wylst Haman foar de keninginne delfoel om genede ôf te smeken. Werom yn it paleis seach Ahasfearos dêr Haman foar de keninginne lizzen en dat makke de kening noch lilker, want hy tocht no dat Haman de keninginne benei komme woe. Hy liet Haman fuort in sek oer de kop triuwe, nei de peal bringe dy't Haman foar Mordekai delset hie en him dêrop spytse. It besit fan Haman gyng oer op Ester en Ester droech Mordekai op it hûs te behearen. De kening beneamde Mordekai ta de wichtigste man yn it ryk nei de kening sels.
Ofrin
Dêrmei wie de driging fan de genoside noch net foarby, want in stik dat út namme fan de kening skreaun wie en it segel fan de kening droech, koe nea ynlusten wurde. Dat Ahosfearos joech Ester en Mordekai it foech om te dwaan wat harren yn it belang fan de joaden goed tocht. En sadwaande skreaunen Ester en Haman út namme fan de kening in besegele brief nei alle bestjoerders fan it lân en ek nei de joaden. Yn dizze brief krigen de joaden it rjocht om harren te organisearjen en te ferdigenjen en by need elke macht dy't de joaden bedrigen te deadzjen.
Op de dei dat de genoside pland wie kaam it yn it hiele ryk ta in grutte slach tusken joaden en anti-semiten. De joaden wiene yn it foardiel en krigen fanwegen it respekt dat Mordekai hie ôftwongen de stipe fan alle foarsten, steedhâlders en lânfâlden. Under de 75.000 deaden wiene ek de tsien soannen fan Haman, dy't krekt as Haman oan in peal spytst waarden.
Pûrimfeest
Neitiid skreau Mordekai oan de joaden fan it ryk in brief, wêryn't hy har hiet om alle jierren op de dagen dat dit bard wie, de 14e en de 15e fan de moanne Adar, dizze rêding te betinken. Dit feest krige de namme Pûrimfeest, dat ôflaat waard fan it wurd Poer, dat it lot betsjut, d.w.s. it lot dat Haman wurpen hie om it joadendom yn it ryk te ferneatigjen.
Mortuarium
thumb|left|250px|It mortuarium fan [[New York (stêd)|New York yn 1866]] thumb|Lykhúske yn Bambrugge, restaurearre yn 2012 thumb|[[Kuolsellen yn in mortuarium]] In mortuarium, funerarium of eartiids ek lykhûs of baarhûs, is in plak dêr't it lichem fan in ferstoarne in stik as wat dagen bewarre en/of opbierd wurde kin oant de begraffenis of kremaasje.
Skiednis
Begraafplakken en tsjerkhoven hiene faak in baarhok, dêr't de deaden opbiere waarden en dêr't de lykbieren opslein waarden. Pas nei 36 oeren koe mei wissichheid de dea fêststeld wurde. Teffens wiene der "lykhúskes" foar deaden dy't it slachtoffer wurden wiene fan besmetlike syktes. Dy waarden apart holden om fierdere besmetting foar te kommen. In protte baarhokken waarden letter brûkt as opslach foar túnark foar it ûnderhâld fan it begraafplak. Guonts binne oanwiisd as ryksmonumint.
Yn de Nederlânske Wet op de Besmetlike Sykten fan 1872 waard bepaald dat elts begraafplak in baarhûs hawwe moast.
Hjoeddeisk
Sikehuzen en ferpleechhuzen hawwe altyd in mortuarium. Dy yn sikehuzen hawwe in opbierkeamer, dêr't neibesteanden opfongen wurde kinne en ôfskied nimme kinne fan in ferstoarne. Fierder is der yn it gefal fan sikehuzen in seksjekeamer: in romte dêr't de ferstoarne ûndersocht wurde kin, bygelyks troch de gemeentlike lykskôger en út en troch ek troch in patolooch-anatoom. In mortuarium hat ek altyd in kuolromte of kuolsellen. Troch it kuoljen fan it lyk ferrint de ûntbining stadiger, wat fan belang is foar in mooglike obduksje, donaasje of opbierjen.
Yn soarchynstellingen wurdt stribbe nei it kuoljen fan in ferstoarne binnen 3 oeren nei de lykskôging fan de dokter.
Reinder Pieters van Calcar
Reinder Pieters van Calcar (Feanwâlden, 11 oktober 1872 - Leien, 23 april 1957) wie in Nederlânske dokter en bakteriolooch. Hy wie as heechlearaar ferbûn oan de Universiteit Leien.
Libben en wurk
Van Calcar waard berne yn Feanwâlden as soan fan dûmny Hendrik van Calcar (Nieuwolda, 1838 - 1915) en Fenna Tjabbina Westerdijk (Assen, 1848). Hy gie nei de HBS yn Snits dêr't foar it eineksamen slagge doe't er 16 wie. Dêrnei studearre er fan 1892 oant en mei 1896 medisinen oan de Universiteit fan Amsterdam. Yn 1897 waard er beneamd ta arts en wurke yn ferskate sikehuzen. Dêrnei waard er hûsdokter by in praktyk yn de Amsterdamske Jordaan. Yn 1905 folge syn beneaming ta heechlearaar bakteriology en sûnenslear oan de Universiteit Leien. Hy folge dêr Theodorus Hendrik Mac Gillavry (1835–1921) op. Op 29 septimber itselde jier hold er syn oraasje mei de titel Het hedendaagsch standpunt van het Toxine-vraagstuk. Teffens waard er oansteld ta direkteur fan it bakteriologysk laboratoarium fan de Universiteit fan Leiden.
Under de Earste Wrâldoarloch waard Van Calcar bekend fanwegen syn eksperiminten mei bargefoer. Hy besocht mei help fan bakteriologyske prosessen in alternatyf feefoer te ûntwikkeljen út fiskôfval en strie. Twa grûnstoffen dy't nettsjinsteande de oarloch noch by de rûs foarhannen wie. Der waard yn fabryk yn Leien ynrjochte foar de produksje. Dy proeven smieten lykwols úteinlik neat op. Yn it kolleezjejier 1920-1921 wie er rektor-magnifikus fan de Universiteit Leiden. Yn 1935 folge earfol ûntslach meidat de learstoel fan Van Calcar fuortbesunige waard. Dy besuniging hat ta rjochtlike prosedueres tusken Van Calcar en it kolleezje fan kuratoaren laat. By gelegenheid fan syn tachtichste jierdei waard ta syn eare troch syn freonen de Prof. Van Calcar stichting oprjochte. Dy stichting besocht earmelju te stypjen.
Op 23 april 1957 waard er dea fûn yn syn wenning yn Leiden. It die bliken dat de kachelpiip ticht siet.
Persoanlik libben
Calcar troude twaris. It earste houlik waard op 7 juni 1901 yn Rheden sletten mei Jacoba Catharina de Gravere (Meester Cornelis (Nederlânsk-Ynje), 16 juny 1875 - Oosterbeek, 2 april 1964). Nei de skieding fan syn earste frou boaske er op 7 oktober 1920 yn Leiden oan Sara Verrips (Vinkeveen, 14 maaie 1889), dochter fan Gerrit Otto Verrips en Johanna Koppen. Ut beide houliken hie er bern.
Publikaasjes
In kar:
Kobern-Gondorf
Kobern-Gondorf is in plak oan de Mûzel yn it Landkreis Mayen-Koblenz yn de Dútske dielsteat Rynlân-Palts
De gemeente bestiet út de  Ortsteile Kobern, Gondorf en Dreckenach en ferspraat oer benammen it hegere diel fan de gemeente noch ris 25 buorskippen. De beide Ortsteile Kobern en Gondorf lizze oan de Mûzel.
Dreckenach
Op in rotsachtige hichte stiet de yn 1840 boude Hubertustsjerke.
Wiebe Kaspers
Wiebe Kaspers (Jorwert, 1990) is in Fryske pianist, sjonger en multy-ynstrumintalist út Ljouwert.
Wiebe Kaspers slagge yn 2010 foar de piano jazz&pop-oplieding oan it ArtEZ konservatoarium. Yn 2012 slagge er by ArtEZ foar de masteroplieding 'Muzykteäter'. Dêrnei spile hy mei syn muzykteäterduo Hammer & Kaspers en trede op mei syn solokonsert Muziek! Yn 2013 presintearre Kaspers yn it radioprogramma Noardewyn fan Omrop Fryslân syn debútsingle It Gouden Fjild. It wie in bewurking fan Fields of gold fan Sting en waard opnomd troch Nico Outhuijse, mei Syb van der Ploeg as produsint. Wiebe wie yn de kunde komd mei Syb van der Ploeg doe’t dy it earste solokonsert fan Wiebe bywenne yn de tsjerke fan Wiebe syn bertedoarp Jorwert, dêr’t Syb him koart dêrfoar nei wenjen setten hie. Yn 2015 treden Syb en Wiebe op mei it programma De toon van de tijd.
Band WIEBE
Syn belangrykste beuzichheid is de band WIEBE dy't progressive popmuzyk makket, mei Ingelske en Fryske teksten. De bandleden kenne elkoar fan it ArtEZ konservatorium yn Swol. Wiebe Kaspers skriuwt de teksten en mei har trijen skriuwe se de muzyk. Wiebe docht lead vocals en keys, Daan Slagter (1993, Uithuizermeeden) spilet op drums en docht backing vocals lykas Florian den Hollander (1991, Capelle aan de IJssel) dy ’t bas en moog-syntesizer spilet.
Nei sa'n dei
Harren debútalbum Nei sa’n dei ferskynde yn febrewaris 2015. Mei dit album gie Wiebe dat jier op toernee mei syn teäterkonsert It Frije Lân.
∆ELTA
De namme fan it twadde album ∆ELTA ferwiist nei de Grykske letter delta, dy ’t symboal stiet foar it sifer fjouwer. It is ek it ferburgen fjirde diel fan de op de hoes ôfbylde trijehoek. Op ∆ELTA steane 12 tracks, 3 x 3 tracks en in ferburgen suite fan ek 3 nûmers. De lietsjes hawwe allegear te krijen mei de 'problemen fan 25-jierrigen. Dêrom stiet in ôfbyld fan de Piramide fan Rubik op de foarkant fan de albumhoes. Op it album binne trije ferhaallinen of tema’s te ûntdekken: leafde, freonskip en karrière. Boppedat hawwe alle lietsjes in titel dy ’t út trije wurden bestiet, op ien liet nei, nammentlik Three. Yn dat liet komme de ferhaallinen gear en dat duorret dan wer krekt 3 minuten en 33 sekonden. Op de plaat stiet in gastbydrage fan Elske DeWall, en in liet dat skreaun waard yn gearwurking mei Syb van der Ploeg.
Erkenning
Neidat Wiebe ûnder oare by de 3FM Serious Talent-band When We Are Wild spile hie, kaam hy yn 2015 mei syn band WIEBE yn de finale fan de Lytse Priis fan Fryslân. Yn 2016 en 2017 waarden se nominearre foar de Bernlefpriis. Foar harren fernijende 360º klip Help, help, help krige de band de Omrop Fryslân Klipkar Award by de Fryske Popawards. Yn 2018 waard it nûmer Wat is er mis met luisteren fan Kaspers mei Syb van der Ploeg en Gé Reinders nominearre foar de Annie M.G. Schmidtpriis.
Teäter
Wiebe Kaspers wie jierrenlang op paad as iene helte fan it teäterduo Hammer & Kaspers. Mei teätermakster Inez Timmer spile Wiebe yn 2017 de teäterthriller ''Stockholm! Of in inkele reis Sabeare'' yn hûskeamers en lytse poadiums. Yn it stik wurdt in jonge tweintiger ûntfierd troch in âldere dame. It skript foar dy teäterfoarstelling waard skreaun troch Tjerk Kooistra, winner fan meardere Gouden Gurbes foar syn rezjy by de iepenlofstspullen fan Jorwert.
Greidebern
Yn 2017 makke Wiebe Kaspers mei skoalbern út de Greidhoeke it liet Nim my mei dy mei. It wie ûnderdiel fan in projekt oer de efterútgong fan de skries en it ferlies oan bioferskaat yn it lânskip. It liet giet oer in jonge dy’t op bêd leit en bûten de skries roppen heart. It liet waard yn 2017 de heechste binnenkommer yn de Fryske Top 100 fan Omrop Fryslân.
Fantastic Fest
Fantastic Fest (Ingelsk foar "Fantastysk Festival") is filmfestival yn 'e Feriene Steaten dat elts jier yn septimber holden wurdt yn Austin, de haadstêd fan Teksas. It evenemint bestiet sûnt 2005 en leit him ta op films fan sjenrefiksje, lykas horrorfilms, science fiction-films, fantasyfilms, aksjefilms, de Aziatyske sinema en cultfilms. Fantastic Fest wurdt organisearre troch de bioskoopkeatling Alama Drafthouse Cinema en de webside Ain't It Cool News.
Beskriuwing
Fantastic Fest waard yn 2005 oprjochte troch Tim League fan Alamo Drafthouse Cinema, Harry Knowles fan Ain't It Cool News, Paul Alvarado-Dykstra en senarioskriuwer Tim McCanlies. It achtdeiske filmfestival wurdt sûnt holden yn it Alamo Drafthouse South Lamar, dêr't it gebrûk makket fan acht filmsealen. In opfallend ûnderdiel fan it festival wurdt foarme troch de saneamde 'geheime fertoanings', wêrby't it publyk yn 't foar net net wit hokker film oft it om giet.
Njonken filmfertoanings omfettet Fantastic Fest ek moetings mei akteurs, regisseurs en senarioskriuwers, fan wa't guon bekend binne en oaren (noch) net. Sûnt 2007 hat Fantastic Fest in foaroansteande posysje ferovere mank de filmfestivals yn 'e Feriene Steaten.
Greidemole
In greidemûne is in lyts boeremûntsje dat de wetterhûshâlding fan de greide regelet. Lykas de spinnekop en de tsjasker wie/is de boer eigner fan de greidemûne en it lân dat bemeald wurde moast/moat. Greidemûntsjes binne fral noch yn de Noard- en Súd-Hollânske greiden te finen.
It mûntsje set him troch in grutte waaier sels nei de wyn en hoecht net betsjinne te wurden. De waaier is lofts fan it midden oan de boppebou befêstige, sadat de mûne net rjochtsom kruid. De flecht fan greidemûntsjes kin by de measte mûntsjes ferskille fan 3,5 meter oant wol 6 meter, mar der binne útsûnderings en de greidemûne by Wognum hat bygelyks in flecht fan wol 8,5 meter en de Varnebroekmûne by Heiloo sels njoggen meter.
Lykas by de wipmûne stiet yn it greidemûntsje in fertikale fjouwerkante koker, dêr in spil troch rint. De spil bestiet út twa dielen, dy't oan inoar koppele binne. De reden dêrfan is dat it ûnderste stik fan de spil foar in part ûnder wetter stiet en faker ferfongen wurde moat dan it boppestik fan de spil. De ûnderbou bestiet út in fjouwerkant dy't boppe piramidefoarmich en ôfsletten wurdt troch it seal, dêr't de boppebou op rêst.
De opfierhichte is sa'n 50 oant 60 sintimeter. It greidemûntsje mealt maksimaal 5000 liter yn 't oere út.
Tasjlûltûm
Tasjlûltûm (sekuere transliteraasje: Tašlultum) wie de frou fan Sargon fan Akkad, de stifter fan it Akkadyske Ryk. Hja waard nei alle gedachten berne yn 'e twadde helte fan 'e fjouwerentweintichste iuw f.Kr. en stoar earne yn 'e trijeëntweintichste iuw f.Kr.
Har namme is yn 'e argeology bekend fan ien inkele potdiggel fan in alabasterne faas of skaal. Dat artefakt wie foarsjoen fan in ynskripsje dêr't út opmakke wurde koe dat it troch de hôfmaster fan Tasjlûltûm, de oarehelte fan kening Sargon, skonken wie oan in timpel.
Sientje van Houten
thumb| Hantekening Sientje van Houten, soms ek Sina neamd (Grins, 23 desimber 1834 - De Haach, 20 maart 1909), wie in Nederlânsk keunstskilderesse. Sy wie troud mei de skilder Hendrik Willem Mesdag.
Libben en wurk
Van Houten wie de âldste fan sân bern fan Derk van Houten en Barbara Elisabeth Meihuizen. Ien fan har broers wie de lettere minister Samuel van Houten. Har heit hie in grutte houtseachmûne oan it Damsterdjip. Sy boaske op 23 april 1856 yn Grins mei de effektehanneler Hendrik Willem Mesdag, de lettere marineskilder fan de Haachske Skoalle.
Sientje stipe har man yn 1864 doe't dy syn berop oerjoech om him allinne mar oan it skilderjen te wijen. Dy kar koe er meitsje troch de erfenis dy't Sientje krige nei it ferstjerren fan har heit. Sels tekene en skildere se ek. Nei it stjerren fan har iennichst bern yn 1871 - it soantsje Klaas fan hast acht - wijde hja har, lykas ek har man, hielendal oan de skilderkeunst. Se lei har ta op lânskipskilderkeunst en stillibbens, mar hja skildere ek portretten. Johannes Christiaan d'Arnaud Gerkens (1823-1892) wie har tekenlearmaster. By it skilderjen waard se troch de skilders Willem Roelofs en Lourens Alma Tadema, har oantroude neef, op wei holpen. Yn 1881 skildere se mei oan it Panorama Mesdag. By dy put waard se troch har man al skilderjend oan it panorama portretearre. Ek yn it panorama sels is se, efter har ezel, ôfbyld.
Yn 'e mande mei Gerardine van de Sande Bakhuyzen, Kate Bisschop-Swift en Margaretha Roosenboom skildere se yn 1874 "Haagse weeskinderen", in skilderij foar de doetiidske keninginne Sophie by gelegenheid fan it 25-jierrich regearingsjubileum fan har man kening Willem III.
Van Houten har wurk waard ek yn it bûtenlân útstald, lykas Australië, België, Ingelân, Frankryk, Italië, Eastenryk en de Feriene Steaten. Yn 1884 krige ien fan har lânskippen in gouden medalje op in tentoanstelling yn Amsterdam en yn 1889 waard har yn Parys in brûnzen medalje takend foar in heidelânskip. Ek yn Melbourne waard har wurk bekroand mei brûns. Sy wie lid fan de Hollandsche Teekenmaatschappij en fan Pulchri Studio yn De Haach.
Op har santichste jierdei yn 1904 waard fereare mei in tentoanstelling yn de sealen fan Pulchri Studio. Op 21 desimber 1904 waard se beneamd ta Ofsier yn de Oarder fan Oranje-Nassau.
Sy stoar yn De Haach op 20 maart 1909 en kaam te hôf op Oud Eik en Duinen. Dêr waard ek har man yn 1915 beïerdige en yn 1930 ek har broer Samuel yn itselde grêf byset.
Toerstrjitte (De Jouwer)
thumb|Toerstrjitte ‎thumb|Toerfeart Printkaart mei poststimpel 1906 De Toerstrjitte is in strjitte op De Jouwer dy't neamd is nei de Jouster Toer. De strjitte is 145 meter lang en ferbynt It Sân mei de Midstrjitte. De Toerstrjitte wurdt kruse troch de Kolkstrjitte/Waachplein. By it wetter fan De Kolk leit de syddyk 'Krim'.
Fan Toerfeart nei Toerstrjitte
Oant 1900 hie de Toerstrjitte in opfeart mei wenningen en winkels oan beide kanten fan it wetter. Oer de opfeart koe bygelyks bûter mei in skip oanfierd wurde by de bûterwaach. Yn 1865 waard de opfeart foar in part dimpt oan it stik by de Midstrjitte. Yn 1903 waard de Toerfeart hielendal tichtsmiten. By It Sân lei in brechje oer de Toerfeart. Yn 1964 is dy Toerstrjittebrêge weihelle en waard de ferbining middels in slûs mei Oerspitting en Skipsleat tichtmakke.
Oant 1923 hie de Toerstjitte fanút de Midstrjitte twa yn- en útgongen. Dy wiene fan elkoar skieden troch it loazjemint 'It Wapen fan Haskerlân'. It linkerstrjitsje, it tichtst by de Jouster Toer, waard Toersteech neamd. De hiele Toerstrjitte waard ek noch lang Toersteech neamd. It steechje oan de oare kant fan it loazjemint hiet Anne Pieckesteech, ek wol 'Smelle Steech' neamd. Doe’t ‘It Wapen fan Haskerlân’ yn 1923 ôfbrutsen waard ûntstie in brede tagong fanút de Midstrjitte.
Oan de Toerfeart waard yn 1883 it bûterfabryk "Neerlandia" boud fan U. Romkema. Doe’t it fabryk ôfbrutsen waard koe in trochbraak makke wurde, de Kolkstrjitte (op it plak neist nûmer 15) Yn de Toerstrjitte stie fan 1838 oant 1958 it Jouster Earmhûs. It gebou njonken it earmhûs waard fan 1880 oant 1895 brûkt as weeshûs.
Soan (liet)
'Soan' is in liet fan sjonger Adri de Boer. Yn 1998 wûn Adri de Boer mei dit liet - begelaat troch Rik Lenten op saksofoan – it lietsjesfestival Liet. De Boer skreau de muzyk sels. Neidat er efter de piano sitten gien wie, wie it nûmer nei trije minuten spyljen klear. Wat it nûmer spesjaal foar him makke wie dat er krekt heit wurden wie.
De tekst fan it liet waard skreaun troch Giny Bastiaans nei de sinleaze dea fan Meindert Tjoelker yn septimber 1997. In direkte ferwizing is der lykwols net.
"A3" de Boer wûn Liet 1998 neidat er al acht kear earder meidien hie oan dizze lietsjeswedstriid. It súkses as solist wie lykwols de nekslach foar syn band Adri en Sa.
Yn 2017 waard 'Soan' kovere troch de band Mosken yn de muzykrubryk Fryslân Hjoed fan Omrop Fryslân. Yn dat programma dage Raynaud Ritsma Fryske artysten út om in nûmer út de Fryske Top 100 te koverjen.
Johnny Leoni
(30 juny 1984) is in Switsersk fuotballer. Earder spile foar Sion, Zürich, Omonia, Neftchi Baku, Marítimo, Le Mont, AC Nagano Parceiro en Tochigi SC.
Chattahoochee (rivier)
De Chattahoochee is in rivier fan sa'n 690 km langte, dy't yn it noardeasten fan de Amerikaanske steat Georgia ûntspringt en troch westlike foarstêden fan Atlanta streamt. Tegearre mei de Flint River foarmet er de betreklik koarte Apalachicola yn Floarida dy't yn de Golf fan Meksiko útmûnet. Meiïnoar foarmje de ôfwetteringsgebieten it Apalachiacola–Chattahoochee–Flint River Basin (ACF River Basin). De Name Chattahoochee komt út de taal fan de Sjeroky (Cherokee) en betsjut 'beskildere rots'. Yn 1978 waard it rekreäasjegebiet Chattahoochee River National Recreation Area ynrjochte dat fan nasjonaal belang is.
Natuerbeskerming
De Eufaula National Wildlife Refuge is in yn 1964 stichte 45,26 km² grut natuergebiet foar ûnder oaren wetterfûgels. De opslachmar Eufaula heart ta it reservaat; dêr leit in keardaam yn de Chattahoochee. It reservaat leit oan de súdlike helte fan steatsgrins fan Alabama en Georgia
Fernande Barrey
Fernande Barrey (Saint-Valery-sur-Somme, 9 jannewaris 1893 – Parys, augustus 1974), wie in Frânsk neakenmodel, dat ien fan 'e alderearste pin-upgirls waard. Hja wurke yn 't earstoan ek as prostituee, mar letter ûntjoech hja har ta keunstskilderesse.
Jonkheid
Barrey waard yn 1893 berne yn Saint-Valery-sur-Somme, yn 'e Noardfrânske regio Pikardje. Omtrint 1908, doe't se sa'n fyftjin jier wie, rûn se fuort en gie se nei Parys ta, dêr't se harsels yn 't earstoan ûnderhold as prostituee. Dêrnjonken posearre hja ek as neakenmodel foar fotografen. Dy foto's, dy't sawol pikante plaatsjes omfiemje fan in leech útsnien dekolletee as ôfbyldings fan folsleine frontale neakens, makken Barrey ta de earste pin-upgirl fan 'e wrâld, en holpen ûnder de Earste Wrâldoarloch yn 'e rinfuorgen in protte soldaten troch minne tiden hinne.
Karriêre
Yn maart 1917 kaam Barrey yn it kafee La Rotonde, yn 'e Paryske wyk Montparnasse, yn 'e kunde mei de Japanske keunstner Tsuguharu Foujita, dy't daliks smoarfereale op har rekke en trettjin dagen letter mei har troude. Yn 1918 ferfear it pear tydlik nei Cagnes-sur-Mer om oan 'e Dútske bombardeminten fan Parys te ûntsnappen. Dêr brocht Barrey de tiid skilderjend troch en die se boppedat in protte freonen op. Sa krige se gedoente mei Jeanne Hebuterne, de breid fan 'e skilder Amedeo Modigliano. Doe't dyselde yn 1920 oan tuberkuloaze kaam te ferstjerren, besocht se om 'e nocht en treast de swiere Jeanne, dy't harsels úteinlik tekoart die.
Yn 1925 hiene sawol Barrey as Foujita relaasjes bûten har houlik mei lju fan beide geslachten. Nettsjinsteande harren iepen houlik ferjoech Foujita it Barrey net doe't se in affêre begûn mei syn folle neef Koyanagi, dy't ek skilder wie. Dêrop sleat er himsels trije dagen lang op mei de Belgyske keunstneresse Lucie Badoul, byneamd Youki, wylst Barrey op 't lêst wanhopich de Paryske mortuaria ôfrûn op 'e siik nei har man. Yn 1928 skieden Barrey en Foujita, wêrnei't Barrey har mei Koyanagi yn 'e Paryske keunstnerswyk Montmartre nei wenjen sette. Doe't ek dy relaasje yn 1935 útrekke, bettere de ferhâlding mei Foujita wer wat op.
Ferstjerren
Barrey stoar yn Parys yn augustus 1974, yn 'e âlderdom fan 81 jier. Hja waard oan har dea ta finansjeel stipe troch Foujita.
Marijetsjerke (Koartsweagen)
De Marijetsjerke is de eardere herfoarme tsjerke yn Koartsweagen by De Gordyk.
Skiednis
De klokkestoel mei de twa âlde klokken bleau ynearsten noch stean, mar nei't ek dy brekfallich waard foel it riedsbeslút om de klokkestoel te slopen. Net elk wie it dêr mei iens en guon ynwenners besochten de ôfbraak oant by de Deputearre Steaten tefoarren te kommen, mar it slagge harren net om it beslút fan tafel te krijen.
Mei de ferkeap fan ien fan de twa klokken (dy't alletwa in Marijemonogram hawwe) koe der yn 1894 in ferbouwing útfierd wurde, dy't de tsjerke it tsjintwurdige oansjen jout. De tsjerke krige in sierlike tagong en in tuorke, dêr't de net-ferkochte klok yn ophongen waard. De ferkochte klok út de 12e iuw is hjoeddedei yn it klokkenmuseum fan Asten (Noard-Brabân) te sjen en heart ta de âldste klokken fan it lân. Healwei de 19e iuw makket Koartsweagen him tsjerklik los fan De Gerdyk en wurdt it in selsstannige gemeente. In iuw letter wurdt de tsjerklike gemeente fan Koartsweagen wer gearfoege mei dy fan De Gerdyk en oant de bou fan de Ontmoetingskerk bleau it tsjerkje yn gebrûk fan de gemeente. De tsjerke rekke nei't de nijbou yn 1972 yn gebrûk nommen waard yn ferfal en is in pear jier letter oerdroegen oan de Stifting Alde Fryske Tsjerken.
Ynrjochting
Yn it koer stiet in ienfâldige preekstoel, dy't foar in part (klankboerd) mooglik noch let-18e iuwsk is en foar in part let-19e iuwsk. Oan wjerskanten fan de preekstoel steane hearebanken foar de diakony en tsjerkfâlden, dy't mooglik yn it ramt fan de bou fan de tsjerke makke binne. Dat jildt ek foar de gewoane banken, dy't by de ferbouwing tsjin it ein fan de 19e iuw nochris oanpast binne mei nije wangen.
De westlike galerij ûntstie by de ferbouwing fan 1894. Te sjen is dêr dat it tuorke dwers troch it dak boud is en dêr rêst op twa pylders fan getten izer. Yn it midden springt de oargelgalerij nei foaren, dy't ek rêst op pylderkes fan getten izer. In piipoargel untbrekt. Ynstee dêrfan hat de tsjerke in harmoanium, dy't achter in houten skynfront stiet.
Trivia
De ferkochte klok spile in rol yn de foarstelling "De klok moat werom" fan it Iepenloft Musical Theater De Gordyk 2018.
Hawar (band)
Geert spile akkordeon en Jurjen slachwurk. It duo song Fryske lietsjes as ‘’Ienris sil de tiid wer komme’’. De beide bruorren spilen earder yn Spic en Span. Geert ten Boom spile ek by De Specials, it Nederlânsktalige Duo Knoei en it amusemintsorkest De Beljons.
Ilaba'is-takal
Ilaba'is-takal wie in soan fan Sargon fan Akkad, de stifter fan it Akkadyske Ryk, en (wierskynlik) dy syn frou Tasjlûltûm. Hy libbe yn 'e trijeëntweintichste iuw f.Kr. en wie in broer fan 'e Akkadyske keningen Rimûsj en Manisjtûsjû en fan 'e preesteresse Enhedûanna. Oer him is fierders neat bekend, likemin as oer in fjirde broer, Sjû-Enlil.
Ex officio
De term ex officio is in Latynske oantsjutting foar "út reden fan jins amt". It is in juridyske omskriuwing foar it útoefenjen fan in funksje om't dat diel útmakket fan in oare funksje dy't men ferfollet. Letterlik betsjut ex officio "út it kantoar wei". It gebrûk fan 'e term giet tebek oant de Romeinske Republyk, yn 'e twadde helte fan it earste milennium f.Kr. In bekend foarbyld fan in ex officio-funksje is dat fan âlds de greven fan Foix en de biskoppen fan Urghel mienskiplik de prinslike macht útoefenen oer Andorra. De greeflike weardichheid fan Foix ferfoel letter oan 'e keningen fan it Keninkryk Frankryk, en gie nei de Frânske Revolúsje fan 1789 oer op alle neifolgjende Frânske steatshaden. Fan gefolgen is ek de hjoeddeistige presidint fan 'e Frânske Republyk ex officio ko-prins fan Andorra.
Talint (betsjuttingsside)
"Talint" hat yn de Wikipedy ferskate betsjuttings:
Nim my mei dy mei
It liet wie ûnderdiel fan it projekt 'Greidhoeke goes Onderwijs' oer de efterútgong fan de skries en it ferlies oan bioferskaat yn it lânskip. Greidhoeke goes Onderwijs wûn 2019 de earste priis by de ferkiezing fan de Fryske Underwiispriis. Yn Littenseradiel dienen fjouwer skoallen mei: de Romte yn Itens, de Opslach yn Wommels, de Stjelp yn Baard en it Bynt yn Winsum. De fjouwer skoallen fan Gearhing Underwiisteam 7 wurken dêrby gear mei ferskate kultuerynstânses, natoerorganisaasjes en de mienskip.
Oan de bern waard frege wêr’t se oan tochten by de skries en wêrom ’t se tochten dat de skries him sa thús fielde yn harren omkriten. De antwurden waarden brûkt troch Wiebe Kaspers dy 't it op muzyk sette ta Nim my mei dy mei. By it liet is ek in fideoklip makke.
It luts ek de oandacht fan it Jeugdjournaal. Nim my mei dy mei giet oer in jonge dy’t op bêd leit en bûten de skries roppen heart. De skries nimt de jonge mei en leart him fleanen. It liet waard yn 2017 mei in achtste plak de heechste binnenkommer yn de Fryske Top 100 fan Omrop Fryslân.
Meissen (Landkreis)
De Landkreis Meissen is in lânkring yn de Dútske Frijsteat Saksen. De lânkring bestiet út it kearngebiet fan it eardere markgreveskip Meissen en waard stifte op 1 augustus 2008.
Geografy
De lânkring Meissen is in lânkring yn it noardlike midden fan de Frijsteat Saksen, dêr't de Elbe dwers troch hinne streamt. Oanbuorjende distrikten binne yn it noarden de lânkringen Oberspreewald-Lausitz en Elbe-Elste yn Brandenburch, yn it easten de lânkring Bautzen, yn it súdeasten de kringfrije stêd Dresden, yn it suden de lânkring Sächsische Schweiz-Osterzgebirge, yn it súdwesten de lânkring Mittelsachsen en yn it noardwesten de lânkring Nordsachsen. It heechste punt fan de lânkring leit 340 meter boppe seenivo yn it Zellwald by Nossen. It op ien nei heechste punt is de Baeyerhöhe mei in hichte fan 320,5 meter.
Stêden en gemeenten
Op 31 desimber 2020 wie Radebeul mei goed 33.800 ynwenners de grutste stêd, folge troch Riesa mei likernôch 29.300 ynwenners en de haadstêd Meissen mei likernôch 28.200 ynwenners.
Bruorren Short
It bedriuw waard 1908 oprjochte. Sûnt 1989 is it part fan it Kanadeeske Bombardier.
Ananias
"Ananias" (klam op 'e i) hat yn 'e Wikipedy ferskate betsjuttings:
Lassad Nouioui
(8 maart 1986) is in Tunezysk fuotballer. Earder spile foar Ajaccio, Châteauroux, Deportivo La Coruña, Celtic, Arouca, FC Tokyo en Club Africain.
Gilbert O'Sullivan
thumb|Gilbert O'Sullivan, 1974 thumb|Gilbert O'Sullivan mei 62 jier Gilbert O'Sullivan (pseudonym fan Raymond O'Sullivan) (Waterford, 1 desimber 1946) is in Iersk sjonger en songwriter.
Trageedzje fan Sandy Lake
De Trageedzje fan Sandy Lake (Ingelsk: Sandy Lake Tragedy) wie in foarfal yn 'e winter fan 1850 op 1851 yn 'e Amerikaanske steat Minnesota, dêr't sa'n 400 Odjibwe-Yndianen by omkamen. Dat wie in gefolch fan in besykjen fan 'e Amerikaanske oerheid om dy Yndianen te twingen om har bewesten de rivier de Mississippy te fêstigjen, sadat harren oarspronklike wengebiet frijkomme soe foar kolonisaasje troch de blanken.
Gilbert O'Sullivan
Libben en wurk
O'Sullivan waard berne yn Ierlân, mar 1960 ferhuze er nei Swindon yn Wiltshire dêr't er niget oan muzyk krige. Yn 1967 tekene er in platekontrakt foar fiif jier by CBS Records. Ein jierren 60 makke er syn earste plaatopnames, mar dy hienen mar in bytsje súkses. The Tremeloes namen wol in tal nûmers fan him op (You en What can I do?). Yn de santiger jierren hie er in protte súkse mei nûmers as: It debútalbum Himself stie wiken efterelkoar oan de top. Syn populêrens yn Japan makke yn de jierren 90 dat er yn de muzyk trochgean koe.
Ernest Holmes sr.
Ernest W. Holmes sr. (Hobbs Island (Alabama), 17 jannewaris 1883 – 10 juny 1945). Hy makke de earste wrecker/tow truck troch syn Cadillac út 1913 út te rissen mei spesjaal ark. Dêrnei stichte er de Ernest Holmes Co, dy't geastlik opsicht noch trochlibbet yn Miller Industries yn Ooltewah (Tennessee). Letter hat er noch bestjoerlid west fan de Electric Power Board fan Chattanooga en de American Society of Automotive Engineers.
Trageedzje fan Sandy Lake
Tadracht
Yn 1850 fette de Amerikaanske presidint Zachary Taylor it plan op om 'e Boppemarder Tsjippewa en de Mississippy-Tsjippewa, twa tradisjonele folksdielen fan 'e Odjibwe (Ojibwe, ek wol Tsjippewa, Chippewa, neamd), út harren wengebieten yn 'e Amerikaanske steaten Wiskonsin en Minnesota te deportearjen nei de westkant fan 'e rivier de Mississippy. Dat lot hie in stikmannich oare Yndiaanske folken út 'e eastlike helte fan 'e Feriene Steaten ek al troffen en wie wetlik ûnderboud yn 'e Wet op de Yndiaanske Ferwidering, út 1830.
Cincinnati (betsjuttingsside)
"Cincinnati" hat yn de Wikipedy ferskate betsjuttings:
Ernest Holmes sr.
It idee
Holmes krige syn idee foar in sleepauto nei't er syn skoalfreon, John Wiley, holpen hie dy syn Model T dy't op 'e kop yn in greppel lei, wer op de dyk te krijen. Holmes paste syn Cadillac oan mei in kraan, keatlings en in lier. Hy frege fuortendaliks patint op syn útfining oan; sa ûntstie de sleepyndustry. De neifolgjende twa jier wurke er syn idee fierder út. Op 17 jannewaris 1918 krige er it patint foar fêst op syn namme.
Trageedzje fan Sandy Lake
Tadracht
It belied oangeande de deportaasje fan 'e Boppemarder Tsjippewa en de Mississippy-Tsjippewa, wêrmei't de Amerikaanske oerheid ferskate ferdraggen brekke soe, waard útstippele troch de Amerikaanske minister fan Binnenlânske Saken Thomas Ewing en de kommissaris fan Yndiaanske Saken Orlando Brown, yn gearwurking mei de gûverneur fan it doetiidske Territoarium Minnesota, Alexander Ramsey. Hoewol't Ewing en Brown ôftreden ear't de gefolgen fan har plannen fêste foarmen oannamen, wie Ramsey by de hiele keatling fan foarfallen belutsen.
Gilbert O'Sullivan
Libben en wurk
O'Sullivan wennet anno 2013 op Jersey yn de gemeente Saint Mary en skriut noch altyd muzyk, makket noch altyd cd's en ferskynt geregeldwei op de planken. Showbusiness wol er net in protte gedoente mei hawwe. Showb 2003 fersynde syn jazzy cd Piano Foreplay; juny 2005 joech er 13 útferkochte konserten yn Japan en oktober 2006 ferskynde A scruff at heart. Nei 11 jier kaam Gilbert, op 29 maaie 2008, werom yn Nederlân foar in konsert yn Carré. Op 26 oktober 2009 stie er wer yn de Royal Albert Hall. Syn nijste album Gilbertville (mei 14 nije komposysjes en in troch Harry Hill foardroegen gedicht) kaam 31 jannewaris 2011 út en yn 2011/2012 makke Gilbert in omgong troch Ingelân, Ierlân, Denemarken, Noarwegen, Dútslân en Nederlân.
Ernest Holmes sr.
It idee
De sa foar it each altyd sûne Holmes ferstoar hommels op 10 juny 1945 yn de âldens fan 62 jier. Ernest Holmes jr., syn âldste, waard dêrnei rillegau keazen om de lieding oer Holmes Co. oer te nimmen.
Militêre tapassing
In lyts tal wreckers waarden oan de ein fan de Twadde Wrâldoarloch direkt oan de Amerikaanske oerheid ferkocht, om foar militêr gebrûkt útrist te wurden. Sy waarden yntinsyf brûkt yn de oarloch en Holmes Co levere úteinlik 6 oant 7 tûzen sleepweinen oan de Alliearden.
Keppelings om utens
http://internationaltowingmuseum.org/ http://www.millerind.com/
Gilbert O'Sullivan
Libben en wurk
Augustus 2010 hat O'Sullivan him ferbûn oan platemaatskippij Hypertension (dêr't û.o. ek Gerry Rafferty, Chris DeBurgh, Joan Armatrading, Leo Sayer en Fleetwood Ma in oerienkomst mei hawwe). July 2011 tekene O'Sullivan in kontrakt mei Salvo/Union Square Music dy't - ûnder de titel A Singer And His Songs - syn âlde albums fannijs útbringe sille, oanfold mei aparte opnames, lykas: B-kanten fan singles en wiidweidige taljochtingen fan O'Sullivan.
Chicago (betsjuttingsside)
"Chicago" hat yn de Wikipedy ferskate betsjuttings:
Trageedzje fan Sandy Lake
Tadracht
Om 'e Boppemarder Tsjippewa en de Mississippy-Tsjippewa te twingen en fêstigje har bewesten de Mississippy, waard it plak dêr't de by ferdrach fêstleine útkearing fan jierjilden oan 'e leden fan dy stammen plakfûn, ferpleatst fan La Pointe, yn Wiskonsin, nei Sandy Lake, yn Minnesota. Mei opsetsin waard it útdielen fan 'e jierjilden hjerstmis dien. It plan wie om 'e Yndianen yn Sandy Lake sa lang op te hâlden, dat se troch de ynfallende winter net mear weromkeare koene nei harren heitelân, en har bliuwend by Sandy Lake fêstigje moatte soene. De autoriteiten yn Minnesota wiene hjir flak foàr, mei't de Yndianen dan har jierjilden yn Minnesota útjaan moatte soene ynstee fan yn Wiskonsin, wat in flinke ynstruier foar de pleatslike ekonomy wêze soe. It oarspronklike wengebiet fan 'e Boppemarder Tsjippewa yn Wiskonsin en fan 'e Mississippy-Tsjippewa yn eastlik Minnesota soe ûnderwilens troch harren ôfwêzichheid frijkomme foar kolonisaasje troch de blanken.
Sadwaande makken yn 'e hjerst fan 1850 rûchwei 3.000 Yndianen de (benammen foar de Boppemarder Tsjippewa) drege en lange tocht nei Sandy Lake, dêr't se har sammelen oan 'e igge fan 'e mar dêr't it plak nei ferneamd wie. Se holden dêr ferskate wiken ta ear't der einlings in fertsjintwurdiger fan it Amerikaanske regear opdaagjen kaam, dy't harren fertelde dat it regear noch net by steat west hie om 'e jierjilden en foarrieden byinoar te bringen. Pas begjin desimber arrivearre der in lyts diel fan 'e jierjilden en foarrieden, mar de rantsoenen wiene foar it meastepart ferkeard. Tsjin dy tiid wiene yn it oerbefolke kamp dysintery en de mûzels útbrutsen, wylst der ek honger hearske en it oanboazjende winterwaar foar befriezingsferskynsels soarge. Sa'n 170 Yndianen wiene doe al omkommen.
Doe't it de Tsjippewa dúdlik waard dat se te fiter nommen wiene en dat de ûnthjitten jierjilden en foarrieden net mear komme soene, bejoegen se har op 'e wei nei hûs. Hoewol't gjin alhiel gjin waar wie om sa'n ein te reizgjen, soene se as rotten krepearje as de hiele winter yn it kamp oan 'e igge fan it Sandy Lake bleaune. Underweis kamen nochris likernôch 230 Yndianen om, foar it meastepart manlju, mar ek guon froulju en bern. Uteinlik berikten de lêsten fan 'e Boppemarder Tsjippewa mids jannewaris 1851 har wenplakken yn noardlik Wiskonsin wer. Dizze hiele keatling fan foarfallen krige letter de namme fan 'e Trageedzje fan Sandy Lake.
Neisleep
Neitiid reizge Bizon, it 93-jierrige opperhaad fan 'e La Pointe-troep fan 'e Boppemarder Tsjippewa, alhiel nei it fiere Washington, D.C. om 'e saak fan syn folk te bepleitsjen. Yn Washington wie ûnderwilens presidint Millard Fillmore oan it bewâld kommen, dy't mei ûnder druk fan 'e publike opiny besleat om fan 'e deportaasje fan 'e Boppemarder Tsjippewa en de Mississippy-Tsjippewa ôf te sjen. Neitiid waarden ûnder it Ferdrach fan La Pointe (1854) njoggen Yndianereservaten foar de Boppemarder Tsjippewa oprjochte, wylst ûnder it Ferdrach fan Washington (1855) seis reservaten oprjochte waarden foar de Mississippy-Tsjippewa en trije foar de Plonderder-Tsjippewa (dy't net belutsen west hiene by de Trageedzje fan Sandy Lake).
Tinktekens
Op 12 oktober 2000 waard yn opdracht fan it regear fan 'e Feriene Steaten by de Sandy Lake Dam Campgrounds in tinkteken foar de Trageedzje fan Sandy Lake oprjochte troch it Korps Sjeny fan it Amerikaanske Leger. Fierders hat de steat Minnesota in plakkette oanbrocht ta betinking fan 'e trageedzje op in parkearplak oan 'e Minnesota State Highway 65, dêr't men wei útsjocht op it Sandy Lake.
Skotsk-Ingelsk
It Skotsk-Ingelsk (Skotsk-Ingelsk: Scottish English) is de gongbere oantsjutting foar de taalfarianten fan 'e Ingelske taal sa't dy yn it Britske lânsdiel Skotlân sprutsen wurde. De wichtichste fariëteit stiet bekend as it Standert-Skotsk-Ingelsk (Standard Scottish English) of ek wol as it Skotsk Standertingelsk (Scottish Standard English), ôfkoarte ta SSE. Dat is it karakteristike spraakgebrûk fan 'e Ingelske taal troch de befolking fan Skotlân en de akseptearre noarm yn it ûnderwiis dêre, en kin sadwaande beskôge wurde as de de facto offisjele taal fan Skotlân.