cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nico Scheepmaker
Sjoernalistyk
Inkele bekende boeken fan Scheepmaker binne Cruijff, Hendrikus Johannes, fenomeen (1972), Het jonge vadersboek (1977), Het krankzinnige kwartiertje (fyftich jier sportsjoernalistyk) (1978), Het Smoezenboek (1982), Theo Koomen, leven in woord en beeld (1986) en Rembrandt heeft nooit gevoetbald (1989). Postúm ferskynde in blomlêzing út syn wurk, Over alles (gearstald troch Tim Krabbé) (1991). De bondel Trijfels (gearstald troch Hans Heesen en Harry Jansen) bestiet út in seleksje fan 200 út de ± 4000 Trijfels dy't hy skreaun hat (Thomas Rap, 2006).
Yn 1990 waard Nico Scheepmaker by in potsje tennis troffen troch in hertoanfal. Hy ferstoar yn de âldens fan 59 jier.
Scheepmaker soe de term Droste-effekt betocht hawwe. Sûnt 2004 wurdt jierliks de Nico Scheepmaker Beker útrikt foar it bêste sportboek.
Alice Walker
thumb|Alice Malsenior Walker Alice Malsenior Walker (Eatonton (Georgia), 9 febrewaris 1944) is in Afro-Amerikaanske auteur en feministe. Se wûn de Pulitzerpriis foar fiksje foar de roman The Color Purple. Sy is de mem fan Rebecca Walker.
Iere libben
Walker waard berne yn Eatonton, Georgia, F.S.. Har famylje is fan Cherokee, Skotsk en Iersk komôf. Nei de middelbre skoalle gong sy nei it Spelman Kolleezje yn Atlanta en krige har diploma yn 1965 fan it Sarah Lawrence Kolleezje yn Yonkers.
Irmgard Keun
Irmgard Keun (Charlottenburg, 6 febrewaris 1905 - Keulen, 5 maaie 1982) wie in Dútsk skriuwster. thumb|left|200px|Tinkstien Meinekestraße 6 yn Berlyn-Charlottenburg Keun is bekend om har portretten fan it libben fan froulju, in wichtige auteur fan de lette Weimar-perioade en de nije saaklikheid. Hja waard berne yn in begoedige famylje en krige de frijheid om har passys te ferkennen. Nei't har besykjen om aktrise te wurden doe't se sechstjin wie einige, begûn Keun te skriuwen nei jierren yn Hamburch en Greifswald wurke te hawwen. Har boeken waarden yn de Twadde Wrâldkriich ferbean troch de nazi-autoriteiten, mar krigen yn de lêste jierren fan har libben erkenning.
List fan planetoïden 97401-97500
Dit is in list fan planetoïden 97401-97500.
Formule 1 yn 2008
It Formule 1-seizoen 2008 wie it 62e Formule 1-seizoen. De "Formule 1", offisjieel it "FIA Formula One World Championship", is de heechste klasse yn de autosport, sa is bepaald troch de Fédération Internationale de l'Automobile (FIA).
Kimi Räikkönen wie by de start fan it seizoen de ferdigenjend wrâldkampioen by de koereurs, syn team Ferrari is de regearjend wrâldkampioen by de konstrukteurs.
Haadside-ynfo/Side fan de wike 2014
Siden fan de wike yn 2014
Wike 1
Formule 1 yn 2008
Klassemint by de koereurs
De top 8 klassearre auto's, krije punten,
Haadside-ynfo/Side fan de wike 2014
Siden fan de wike yn 2014
<br style="clear:both;"> besjen --- Wike 2
<br style="clear:both;"> besjen --- Wike 3
<br style="clear:both;"> besjen --- Wike 4
Formule 1 yn 2008
Klassemint by de koereurs
† — Koereur hat de finish net helle yn de GP, mar hat wol 90% fan de race-ôfstân ôflein, wêrtroch't er as klasearre notearre stiet.
Haadside-ynfo/Side fan de wike 2014
Siden fan de wike yn 2014
<br style="clear:both;"> besjen --- Wike 5
<br style="clear:both;"> besjen --- Wike 6
Formule 1 yn 2008
Klassemint by de konstrukteurs
De top 8 klassearre auto's, krije punten,
Haadside-ynfo/Side fan de wike 2014
Siden fan de wike yn 2014
<br style="clear:both;"> Besjen --- Wike 7
<br style="clear:both;"> besjen --- Wike 8
<br style="clear:both;"> besjen --- Wike 9
<br style="clear:both;"> besjen --- Wike 10
<br style="clear:both;"> besjen --- Wike 11
<br style="clear:both;"> besjen --- Wike 12
<br style="clear:both;"> besjen
Wike 13
<br style="clear:both;"> besjen --- Wike 14
<br style="clear:both;"> besjen --- Wike 15
<br style="clear:both;"> besjen --- Wike 16
<br style="clear:both;"> besjen --- Wike 17
<br style="clear:both;"> besjen --- Wike 18
<br style="clear:both;"> besjen --- Wike 19
<br style="clear:both;"> besjen --- Wike 20
<br style="clear:both;"> besjen --- Wike 22
<br style="clear:both;"> besjen --- Wike 23
<br style="clear:both;"> besjen --- Wike 24
<br style="clear:both;"> besjen --- Wike 25
<br style="clear:both;"> besjen --- Wike 26
Loftmachtbasis Eielson
De Loftmachtbasis Eielson (Ingelsk: Eielson Air Force Base; ôfkoarte: Eielson AFB) is in basis fan 'e Amerikaanske Loftmacht yn de Amerikaanske steat Alaska, en falt bestjoerlik ûnder Fairbanks North Star Borough. By de folkstelling yn 2000 waard it oantal bewenners fan 'e basis fêststeld op 5.400 minsken. Dêrby giet it om loftmachtpersoneel en harren gesinnen.
Beha
In beha (fan 'e ôfkoarting bh, fan bústehâlder) is in nauslutend stik klean foar froulju, dat yn earste ynstânsje as doel hat om 'e boarsten te ûnderstypjen, te foarmjen en te ferbergjen. It bestiet út in bân om it boppelichem mei twa saneamde cups, dat stevige, foarfoarme, rûnige stikken stof binne dy't de boarsten op har plak hâlde. Faak hat in beha ek skouderbantsjes; is dat net it gefal, dan sprekt men fan in strapless beha. De sluting sit almeast op 'e rêch, mar kin ek oan 'e foarkant sitte, tusken de cups yn. Guon froulju (mei grutte boarsten) drage beha's om't se net sûnder de ûnderstypjende funksje kinne, mar de measte froulju drage se inkeld om't it no ienris moade is of om kulturele redens.
Haadside-ynfo/Side fan de wike 2014
Siden fan de wike yn 2014
<br style="clear:both;"> besjen --- Wike 27
Loftmachtbasis Eielson
Geografy
Neffens it United States Census Bureau beslacht de basis in oerflak fan 138,6 km², wêrfan't 134,7 km² lân en 3,9 km² wetter is.
Haadside-ynfo/Side fan de wike 2014
Siden fan de wike yn 2014
<br style="clear:both;"> besjen --- Wike 29
Beha
Skiednis
It dragen fan in stik klean om 'e boarsten te ûnderstypjen giet teminsten tebek oant it Alde Grikelân en wierskynlik noch folle fierder. Yn 'e Grykske Aldheid droegen froulju in apodesmos, en letter in stēthodesmē, in mastodesmos en in mastodeton, wêrfan't de nammen allegear oerset wurde kinne as "boarstbân". Sokke stikken klean bestiene út in bân fan wol of linnense stof dy't om 'e boarsten hinne wuolle wie en wêrfan't de úteinen op 'e rêch fêstset waarden mei in simpele knoop of mei in spjelde. Ek yn 'e Romeinske Tiid droegen froulju sokke boarstbannen, benammen as se dielnamen oan sport. Der bestiet in ferneamd mozayk út 'e fjirde iuw yn 'e Romeinske Villa Romana del Casale op Sisylje, dêr't sportende froulju mei sokke boarstbannen op te sjen binne. It mozayk hjit eins De Kroaning fan 'e Winneresse, mar is bekender as it "Bikinymozayk".
Haadside-ynfo/Side fan de wike 2014
Siden fan de wike yn 2014
<br style="clear:both;"> besjen --- Wike 30
Bridge over Troubled Water (album)
Bridge over Troubled Water is it fiifde en lêste studio-album fan Simon & Garfunkel. It album waard tusken novimber 1969 en novimber 1969 yn de Columbia Studio's B and E yn Los Angeles opnaam en waard twa moanne letter op 26 jannewaris 1970 útbrocht.
Beha
Skiednis
De earste moderne beha datearret, ynsafier bekend, út 'e fyftjinde iuw. Der binne nammentlik út 'e snuorje tusken 1440 en 1485 tekstylfragminten bewarre bleaun fan wat wierskynlik beha's wiene yn East-Tiroal, yn wat no Eastenryk is. Twa fan dy klaaiïngsstikken hiene cups makke fan twa stikken linnen, en ien hie twa skouderbantsjes en wie yn it dekolletee fersierd mei kant.
Haadside-ynfo/Side fan de wike 2014
Siden fan de wike yn 2014
<br style="clear:both;"> besjen --- Wike 31
Ko-produsint
In ko-produsint, wat eins "mei-produsint" betsjut, is in berop en funksje yn 'e tillefyzje- en filmyndustry. Men sprekt ek wol mei in Ingelske term fan co-producer. In associate producer (ek Ingelsk) is likernôch itselde. In ko-produsint assistearret de tillefyzjeprodusint of filmprodusint, mar hat lykwols in liedingjaande posysje. Syn taken omfetsje it tafersjoch hâlden op 'e produksje en it tafoegjen fan wearde oan 'e produksje troch syn kennis, kontakten, tsjinsten of essinsjele apparatuer.
Beha
Skiednis
Fan 'e sechstjinde iuw ôf waard yn Jeropa de linzjery fan froulju út rikere fermiddens dominearre troch it kesjet, dat de boarsten omheech drukte en dêr't in beha of in beha-eftich stik stof oan befêstige wie. Geandewei de njoggentjinde iuw begûnen moadeûntwerpers te eksperimintearjen mei alternativen, wêrby't se it kesjet yn twa losse ûnderdielen opspjalten: in gurdle-eftich stik om 'e legere romp yn te snuorjen, en in beha dy't de boarsten omheech hold troch bantsjes om 'e skouders te befêstigjen. Op 'e earste echte beha yn 'e moderne sin fan it wurd waard yn 1899 oktroai oanfrege yn Dútslân, troch in Christine Hardt út Dresden. Sigmund Lindauer út Stuttgart ûntwikkele yn 1912 de earste beha dy't gaadlik wie foar massaproduksje. Yn 'e Feriene Steaten ûntfong Mary Phelps Jacob yn 1914 in oktroai foar in beha-ûntwerp dat beskôge wurdt as de basis foar de beha's fan hjoed de dei.
Haadside-ynfo/Side fan de wike 2014
Siden fan de wike yn 2014
<br style="clear:both;"> besjen --- Wike 33
Beha
Skiednis
Troch massaproduksje kamen beha's yn it earste fearn fan 'e tweintichste iuw yn Noard-Amearika, Jeropa en Australaazje rûnom beskikber foar froulju út hast alle lagen fan 'e befolking. It stik klean waard al rillegau ûnderdiel fan 'e moade. Tekoarten oan metaal, feroarsake troch de Earste Wrâldoarloch, makke dat de ûndergong fan it kesjet noch flugger gie as dat it oars gien hie. De term 'cup' waard pas yn 1916 yntrodusearre, en fabrikanten makken yn 't earstoan gebrûk fan cups fan rekbere stof om boarsten fan ferskillende grutten te akkomodearjen. Letter kamen ferskate maten cups op 'e merk, mar pas yn oktober 1932 korrelearre it bedriuw S.H. Camp & Co. dy cupmaten oan 'e letters A oant en mei D. Tsjin 'e ein fan 'e 1930-er jierren wie dat systeem algemien ynboargere rekke, en yn deselde tiid waard ek de ferstelbere skouderbân yntrodusearre. Tsjin 'e ein fan 'e Twadde Wrâldoarloch droegen hast alle froulju yn Noard-Amearika, Jeropa, Australaazje en guon lannen yn Súd-Amearika (lykas Argentynje en Sily) in beha, wylst froulju yn Aazje, de rest fan Latynsk-Amearika en dielen fan Afrika der doe ek mei begûnen.
Troch de jierren hinne wiene ferskate types beha yn 'e moade. Sa wie it yn 'e 1920-er jierren yn 'e Feriene Steaten wizânsje om 'e boarsten sa plat mooglik te drukken mei de saneamde flapper. Yn 'e twadde helte fan 'e 1940-er jierren en yn 'e 1950-er jierren droegen modieuze froulju de saneamde puntbeha of bullet bra, dy't kegelfoarmige cups hie en dêrom sterk nei foarren ta útstiek. Yn 'e iere 1960-er jierren wiene lytse boarsten yn 'e moade, wat op 'e nij late ta beha's dy't de boarsten platdrukten. Yn 'e 1970-er jierren begûnen fabrikanten foar it earst beha's sa noflik en natuerlik mooglik te meitsjen. Yn 'e 1990-er jierren wiene grutte boarsten modieuzer, mei as gefolch dat de push-upbeha ûntwikkele waard, dy't de boarsten opheech drukt sadat se grutter lykje as dat se eins binne.
Haadside-ynfo/Side fan de wike 2014
Siden fan de wike yn 2014
<br style="clear:both;"> besjen --- Wike 34
Beha
Noflikens
Beha's binne yngewikkelde stikken klean dy't besteane út in soad ferskillende dielen dy't oaninoar naaid wurde moatte. Om massaproduksje mooglik te meitsjen, geane fabrikanten ornaris út fan ideälisearre boarstfoarmen en mjitten dy't foar de measte froulju te grut of te lyts binne. Boppedat wurde froulju troch reklame en de jildende moade beynfloede om beha's te keapjen dy't de yndruk wekje dat se lytsere of gruttere boarsten hawwe as dat se eins hawwe. Dêropta is it ek nochris sa dat der gjin ynternasjonale standerts binne foar de fabrikaazje fan beha's, sadat mjitmetoaden tusken ûnderskate lannen sterk ferskille kinne.
Haadside-ynfo/Side fan de wike 2014
Siden fan de wike yn 2014
<br style="clear:both;"> besjen --- Wike 35
Beha
Noflikens
Fanwegen boppeneamde sitewaasje is it foar in protte froulju dreech en fyn in goed passende beha. En as se dan alris in behatype ûntdekke dat noflik sit, hawwe se faak de niging om dyselde behamjitte te dragen ek al komme se oan of slankje se ôf, wat fansels ynfloed op 'e grutte en foarm fan harren boarsten hat. Al dy faktoaren meitsje dat wol oant 85% fan alle froulju yn 'e wrâld beha's drage dy't harren eins net goed passe. De mearderheid fan 'e froulju ûnderfynt sadwaande geregeldwei ûngemak of sels pine fan it dragen fan in beha.
Haadside-ynfo/Side fan de wike 2014
Siden fan de wike yn 2014
<br style="clear:both;"> besjen --- Wike 36
<br style="clear:both;"> besjen --- Wike 37
Beha
Soarten
Der binne in protte ferskillende soarten beha's, dy't nei styl, funksje en materialen ûnderskaat wurde kinne. De meast foarkommende binne:
Haadside-ynfo/Side fan de wike 2014
Siden fan de wike yn 2014
<br style="clear:both;"> besjen --- Wike 38
Beha
It berekkenjen fan cupmaten
Men kin jins eigen cupmjitte (of dy fan in oar) berekkenje troch in mjitlint te brûken. Earst mjit men de omfang fan it boppelichem fuort ûnder de boarsten op, de saneamde ûnderbústewiidte of koartwei ûnderwiidte. Dêrnei leit men it mjitlint boppe op 'e boarsten en mjit men sa op 'e nij de omfang fan it boppelichem, de saneamde boppebústewiidte of boppewiidte. It ferskil yn sintimeters is dan de cupmaat.
Haadside-ynfo/Side fan de wike 2014
Siden fan de wike yn 2014
<br style="clear:both;"> besjen --- Wike 39
<br style="clear:both;"> besjen --- Wike 40
<br style="clear:both;"> besjen --- Wike 41
<br style="clear:both;"> besjen --- Wike 42
<br style="clear:both;"> besjen --- Wike 44
<br style="clear:both;"> besjen --- Wike 45
<br style="clear:both;"> besjen --- Wike 46
<br style="clear:both;"> besjen --- Wike 47
<br style="clear:both;"> besjen --- Wike 48
<br style="clear:both;"> besjen --- Wike 49
<br style="clear:both;"> besjen --- Wike 51
<br style="clear:both;"> besjen --- Wike 52
<br style="clear:both;"> besjen ---
Rebecca Walker
thumb|250px|Rebecca Walker (2003)
Rebecca Walker (Jackson, Mississippy, 17 novimber 1969) is in Amerikaanske feministe en skriuwer. Time Magazine neamde har as ien fan de 50 takomstige lieders fan Amearika. Sy is in dochter fan de skriuwster Alice Walker en Mel Leventhal, in Joadsk-Amerikaanske abbekaat. Doe't hja 18 jier wie hat sy keazen foar de efternamme fan har mem.
Oplieding en karriêre
Sy studearre cum laude ôf oan de Universiteit Yale yn 1992; rjochte de Third Wave Foundation mei op, in non-profit organisaasje dy't jonge froulju oantrune en stypje wol ta it stribjen nei liederskipsposysjes. Walker wurdt beskôge as ien fan de lieders yn de foarhoede fan de Tredde feministyske weach.
Walker wie lange jierre meiwurker fan it Ms. magazine. Har wurk ferskynde ûnder oaren yn Harper's, Essence, Glamour, Interview, Buddhadharma, Vibe, Child, en Mademoiselle. Teffens wie sy te sjen op CNN en MTV, en yn The New York Times, Chicago Times, Esquire (VS°, Shambhala Sun. Se spile ek in rol yn de film Primary Colors.
Wendy Van Wanten
thumb|right|300px|Wendy Van Wanten Wendy Van Wanten (Oostende, 6 febrewaris 1960), pseudonym fan Iris Vandenkerckhove, is in Flaamsk model, sjongster en telefyzje-persoan.
Biografy
Wendy Van Wanten begûn har karriêre as model by in Ginsk modelleburo. Sy ferskynde ûnder oaren yn it blêd Elle, Vogue, Burda, Flair en The American New Look. Sy hat opdrachten dien makke yn Parys, Düsseldorf, Amsterdam, de Bahama's en yn Arizona (Feriene Steaten).
Yn 1986 waard ze winner fan de Baccara-beker as Iris yn it team fan Johan Verminnen mei it nûmer If I could only ....
Sy waard yn Nederlân foaral bekend fan it tv-programma Pin-Up Club, dêr't hja yn as Wendy Van Wanten, mei in bytsje klean oan, de brieverubryk presintearre.
O.C. Hooymeijer
Onno Casper (O.C.) Hooymeijer (Vlaardingen, 4 maart 1958 is in Nederlânske byldzjend keunstner. Hy wennet yn Spangea.
Hooymeijer studearre yn 1981 ôf oan de Willem de Kooning Akademy. Yn 2021 wûn Hooymeijer de Fryske Gerrit Benner Priis.
Wurk
Nei 1981 folgen in protte searjes keunstwurken, lykas Red Light District, Indian Portraits en Contemporary 17th Century Portraits. Wurk út dy earste rigen wiene ûnder mear te sjen by Reflex Modern Art Gallery yn Amsterdam, Museum Jan (it eardere Museum Jan van der Togt) yn Amstelfean en Smelik & Stokking Galleries yn De Haach en Amsterdam. It keunstwurk ‘O.C. Hooymeijers Panorama van Amsterdam’ waard yn 2002 útstald troch it Amsterdamsk Histoarysk Museum as part fan de tentoanstelling Liefde te Koop. Yn de perioade 2009 – 2012 makke er de searjes Misbruik, Katholiek Misbruik en De Verering.
Yn syn wurk stie de minske lange tiid sintraal. Yn syn searjes The Great Exotic Birdshow (2014 ), de Wondere Vogelwereld fan O.C. Hooymeijer (2016) en De net-bestaande vogels van Europa (2018) makke de minske plak foar de fûgel. Lykas syn eardere wurk, springe de tematyske oanpak, ekspresjonistyske styl en omlisting yn it each. By eksposysjes fan dizze searjes makke hy ûnder oare gebrûk fan geur en lûd, mei as doel de sjogger in 'totaalbelibbing' te bieden.
Bridge over Troubled Water (liet)
Bridge over Troubled Water is in nûmer dat oarspronklik opnaam is troch Simon & Garfunkel yn 1969 yn de Columbia Studio's B and E yn Los Angeles en útbrocht op it album mei deselde namme fan Simon & Garfunkel út 1970. Bridge over Troubled Water wie it earste nûmer op it album en waard op 20 jannewaris 1970 útbrocht as twadde single fan it album.
Oer it nûmer
Bridge over Troubled Water waard skreaun troch Paul Simon. De tekst wie ûntliend oan it liet Mary Don 't You Weep fan Swan Silverstones en dan benammen de sin I'll be your bridge over deep water if you trust in me. De opnamen woene net echt flotte troch gesoademiter tusken Garfunkel en Simon. De earste twa pogingen faalden en toetsenist Larry Knechtel wie fjouwer dagen dwaande mei it arranzjemint. It die bliken dat alle pogingen net om 'e nocht west hiene, út de ferskate prizen dy't hja mei it liet wûn.
O.C. Hooymeijer
Wurk
Yn 2018 iepene er oan it Fuotpaad yn Spangea de Kijkhut voor de niet-bestaande Vogels van de Rottige Meenthe. Hy boude dizze fûgelsjochhutte net om 'gewoane' fûgels te spotten, mar om syn eigen, net-besteande eksimplaren te observearjen. De sjochhutte is in keunstwurk, mar tsjinnet ek as skûl- en rêstplak foar kuierders en fytsers.
As - neffens eigen sizzen - 'betinker' skreau er twa boeken oer net-besteande fûgels. De Nieuwe Gids voor de niet-bestaande VOgels van Europa hellee yn 2019 de shortlist fan de Jan Wolkers Priis.
Tusken 31 augustus 2020 en 25 oktober 2021 hied er alle wiken in kollumn yn it deiblêd Trouw. Yn dy kollumn presintearre er syn nije fynsten.
Nei oanlieding fan it takennen fan de Gerrit Bennerpriis yn 2021 hat it Frysk Museum fan 27 novimber 2021 oant 6 maart 2022 in eksposysje fan syn nijste wurk.
Cecilia (liet fan Simon & Garfunkel)
Oer it nûmer
Cecilia waard skreaun troch Paul Simon, en ûntstie nei in feest dêr't Simon en Art Garfunkel oanwêzich west hiene. De rigel makking love in the afternoon wie ien fan de meast eksplisite teksten dy 't Simon oant dan ta skreaun hie. De tekst fan it nûmer giet oer in man waans beminde him sawol eangst as gejubel jout; sa leit der in oare man njonken syn leafste op bêd wylst er syn gesicht oan it waskjen is.
AZ (fuotbalklup)
AZ is in Nederlânske betellefuotbalklup út Alkmar en de Saanstreek dy't yn de earedifyzje spilet. AZ, oarspronklik in ôfkoarting foar Alkmaar Zaanstreek-combinatie, ûntstie yn 1967 út in fúzje tusken Alkmaar '54 en FC Zaanstreek.
Heinitzpolder
300px|thumb|Heinitzpolder yn it Reiderlân Heinitzpolder is in dykstreekdoarp en polder en tagelyk in Ortsteil yn it Ortschaft Dollart yn de gemeente Bunde yn it Eastfryske Reiderlân. In lyts part fan Heinitzpolder heart by de gemeente Jemgum dy't noardlik dêrfan leit. It plak hat likernôch 300 ynwenners.
Lizzing
Heinitzpolder leit eastlik fan de Doalert en wurdt troch in smelle stripe fan it gebiet fan Kanalpolder fan de Doalert skaat. Yn it súdwesten grinzget er oan Landschaftspolder. Troch diken waard it gebiet beskerme tsjin oerstreamings. De polder ûntstie troch lânoanwinning en leit op fruchtber seeklaaigrûn. It doarp fan de polder leit oan in slieperdyk. In kanaal soarget foar it ûntwetterjen.
Skiednis
De polder ûntstie troch it oansliken fan sediminten troch it wetter fan de Doalert. It oanslike lân waard letter bedike. Yn 1773 pachten guon ûndernimmers fan Landschaftspolder it uterdykse lân en setten útein mei de dykbou, mar bruts troch by in stoarmfloed. In twadde groep dy't ynteresse yn it gebiet hiene besochten fan 1794 oant 1796 foar in twadde kear it gebiet te bedykjen en dy kear slagge it better. Heinitzpolder waard de earste polder yn it Reiderlân mei in befarber kanaal, dy't troch in syl ferbûn wie mei de Doalert. Yn 1796 waard foar it earst de namme Heinitz Polder brûkt, neamd nei de Prusyske steatsminister Friedrich Anton von Heynitz (1725-1802)
Yn 1966 waard de gearwurkjende gemeente Dollart fannijs stifte dy't út de doarpen Ditzumerhammrich, Ditzumerverlaat, Bunderhammrich, Heinitzpolder en Kanalpolder bestie. Yn 1973 ferlear Heinitzpolder syn selsstannigens foargoed, doe't de gemeente Dollart in ienheidsgemeente waard en part fan de gearwurkjende gemeente Bunde waard, dy't yn 2001 sels wer in ienheidsgemeente waard.
Religy
Sûnt 1821 hearde Heinitzpolder by de tsjerkegemeente Landschaftspolder, en sûnt 1887 by Ditzumerverlaat. Dêr waard in nije grifformearde gemeente stife, dy't yn 1896 in eigen tsjerke krige.
Klok (oerwurk)
In klok of oerwurk is in apparaat dat brûkt wurdt om it ferrin fan 'e tiid te mjitten en oan te jaan. It is ien fan 'e âldste minsklike útfinings, mei't it al ier yn 'e ûnjouwing fan 'e minsklike kultuer nedich achte waard om koartere tiidspannen mjitte te kinnen as dy't natuerlik wiene (te witten: de dei, de moanne en it jier). De klok is sadwaande al milennia yn gebrûk. It wurd 'klok' is yn it Frysk oernommen fan it Aldfrânske cloque, dat wer komt fan it Latynske clogga, dat oarspronklik "liedklok" betsjutte.
Untwikkeling
De ierste foarmen fan klokken wiene basearre op 'e natuerlike bewegings fan himellichems. In goed foarbyld dêrfan is de sinnewizer, dy't de tiid oanjout troch it skaad fan in rjochtopsteande stôk op in plat oerflak sjen te litten. Oare primitive foarmen fan klokken hiene de foarm fan wat tsjintwurdich in timer neamd wurde soe; men kin dan tinke oan sânglêzen en wetterklokken, wêrby't men sân, resp. wetter oerrinne lit fan ien diel fan it oerwurk nei it oare. As men wit hoelang't it duorret ear't de hiele ynhâld oerrûn is, kin men oan 'e hân dêrfan fêststelle wannear't dy tiid ferstrutsen is.
In grut stik foarútgong op it mêd fan oerwurken waard boekt troch de útfining fan 'e spillegong, dy't om 1300 hinne yn Jeropa de ûntwikkeling fan meganyske klokken mooglik makke. Dy holden de tiid by troch it gebrûk fan in hinne en wer bewegend ûnderdieltsje dat de ûnrêst neamd wurdt. Yn 'e fyftjinde iuw ferskynden foar it earst klokken dy't rûnen troch de tapassing fan fearren yn it meganyk en sadwaande opwynber wiene. De fyftjinde en sechstjinde iuw wiene de heechtijdagen fan 'e klokmakkerij. De folgjende wichtige stap yn 'e ûntjouwing nei moderne oerwurken wie it slingeroerwurk, dat yn 1656 troch de Nederlanner Christiaan Huygens útfûn waard.
De ûntwikkeling fan hieltyd sekuerdere en betrouberdere klokken waard foar in oansjenlik diel oandreaun troch de wichtigens dy't it persiis byhâlden fan 'e tiid hie foar de navigaasje op see. Meitiid koene troch de oanhâldende foarútgong klokken ek hieltyd lytser makke wurde. Fan âlds waard yn 'e horology (de "klokwittenskip") de term 'klok' foarbeholden oan in slachoerwurk, wylst net-slaande klokken 'oerwurken' neamd waarden. Dat ûnderskie is lykwols al lang efterhelle. Wol wurdt der noch ûnderskie makke tusken oerwurken dy't in fêst plak hawwe en oerwurken dy't sa lyts binne dat men se by jin drage kin. Dy lêste kategory stiet bekend as horloazjes en wurdt nea oantsjut as klok.
Foar de earste elektryske klok waard yn 1840 in oktroai ferliend. Yn 'e tweintichste iuw waarden elektroanyske klokken yntrodusearre, dy't binnen inkele desennia rûnom ynboargere rekken nei't healgelieders ferskynden dy't mei lytse batterijen oandreaun wurde koene. Tradisjoneel hiene oerwurken in wizerplaat mei in rûnte fan sifers by de râne lâns, dêr't rûngeande wizers de tiid op oanjoegen. Hoewol't dat type oerwurk ek tsjintwurdich noch in protte foarkomt, binne der no ek in soad digitale oerwurken, dy't de tiid op digitale wize werjouwe, mei opljochtsjende sifertekens.
Skotske Heechlannen
thumb|right|250px|De Skotske Heechlannen De Skotske Heechlannen of it Kaledoanysk Heechlân (Ingelsk:Scottish Highlands, Skotsk-Gaelysk: A'Ghaidhealtachd, Skotsk: Hielans) is in noardlike krite yn Skotlân, in part fan Grut-Brittanje yn it Feriene Keninkryk. De kontrei komt sa'n bytsje oerien mei it riedsgebiet (council area) en de eardere regio Highland. Geografysk wurde de Heechlannen ferdield yn: de Grampian Mountains yn it súdeasten, skieden fan de Noardwestlike Heechlannen troch de Grutte Delling yn it noardwesten.
Geografy
De Heechlannen binne bergich en der wenje net in protte minsken. Lânskip en kultuer ferskille mei dy fan it súdliker Skotske leechlân. De kontrei is bekend om de whisky en de doedelsekmuzyk. Oant yn de 19e iuw waard hjir noch meast Gaelic sprutsen. Oant de Slach by Culloden, yn 1746, wie it ûnrêstich yn de Heechlannen, omdat it sintraal regear net folle kontrôle hie oer de clanhaden, dy't harren suver as ûnôfhinklike hearskers beskôgen en ûnderinoar oarlochjes útfjochten.
De heechste berch fan Grut Brittanje, Ben Nevis (1343 m), leit yn it gebiet by it plak Fort William.
It grutste part fan de Heechlannen leit boppe de 900 meter en bestiet meast út ferlitten fean- en heideheechflakten.
It besjen wurdich
It besjen wurdich binne:
Grutte Priis Formule 1 fan Maleizje 2008
Utslaggen fan de Grutte Priis Formule 1 fan Maleizje 2008 yn Kuala Lumpur op 23 maart 2008. It wie de twadde race fan 18 races fan de Formule 1 yn 2008. Hy waard op Sepang hâlden. De race waard hâlden oer 58 omgongen, op it 5,3 km lange sirkwy foar in raceôfstân fan 307,6 kilometer.
List fan planetoïden 97601-97700
Dit is in list fan planetoïden 97601-97700.
Bunderhammrich
300px|thumb|Bunderhammrich yn it Reiderlân Bunderhammrich is in doarp (Ortsteil) yn it Ortschaft Dollart yn de gemeente Bunde yn it Eastfryske Reiderlân. It doarp hie yn 1970 likernôch 650 ynwenners.
Lizzing
Bunderhammrich is in dykstreekdoarp en waard oan in slieperdyk oanlein, dy't de himrik fan Marienchor beskermje moast. It doarp leit op in hichte fan 2,4 meter boppe seenivo. De dyk foarmet hjoed-de-dei de skieding tusken it âlde klaailân eastlik dêrfan en de yn 1751 fan de Doalert oanleine Landschaftspolder (Lânskipspolder).
Untwikkeling fan de namme
Bunderhammrich betsjut "himrik fan Bunde". Yn 1753 waard it plak Nye Hammerick neamd, yn 1645 Niehamrich en yn 1787 neue Hamrich, doelend op it nije lân as part fan de himrik fan Bunde. Sûnt 1818 is de hjoeddeistige namme yn gebrûk.
Skiednis
Bewiis fan de ierste bewenning yn it gea binne ierdewurkskerven, út de Romeinske tiid.
It gebiet fan de hjoeddeistige Doalert wie oant de ein fan de midsiuwen in bewenne gebiet. It gea bestie foar it grutste part út feangrûn en wie reedlik ticht befolke. De Doalert ûntstie, kreksa as de Jade troch in searje dyktrochbraken yn de lette midsiuwen, dêr't it seewetter it feangebiet ûnderstrûpte. Troch it ûntstean fan de Doalert rekken op syn minst tweintich karspels, tsien oant fyftjin oare doarpen, en trije kleasters ferlern. De westlike Doalertboezem ûntstie yn de fyftjinde iuw. Al yn 1454 waard in needdyk boud fan de Iemsouwer ôf troch it feangeniet nei de hegere geastgrûn by Finsterwolde om it Aldamt te beskermjen. De eastlike Doalertboezem, dêr't Landschaftpolder hjoed-de-dei yn leit, ûntstie nei alle gedachten yn de 1460-er jierren. Grutte parten fan dat gebiet wie noch net troffen troch it seewetter, doe't it wetter by de Twadde Kosmas- en Damianusfloed yn 1509 en de Antoniusfloed yn 1511 it lân fier ynkrong. Op it gebiet fan Bunderhammrich waard al yn 1509 in dyk oanlein dy't de himrik fan Marienchor beskermje moast. Neitiids waard de kustline troch fierdere ynpolderings ferskood, en dêrmei kaam der bewenning fan de doe oerstallige dyk. De gebiet om it doarp hinne waard troch erfpacht en opstrekrjocht útjûn. Boppedat fêstigen dêre in soad lânwurklju.
Nei de Slach by Jena yn 1806 waard Eastfryslân in part fan it Keninkryk Hollân en rekke dêrmei yn de Frânske machtssfear. Dy anneksaasje waard by de Frede fan Tilsit yn 1807 troch Prusen erkend. Under Nederlânsk bestjoer fûn der in administrative reorganisaasje plak. Sa waard Bunderhammrich part fan de Commune Landschapspolder, dêr't ek de gemeenten Heinitzpolder, Landschaftspolder, Böhmerwold en Sankt Georgiwold by oansletten waarden. Hja wiene part fan it kanton Jemgum yn it arrondissemint Wynskoat fan it departemint Westeriems. Nei de delslach fan Napoleon waard de tastân wer weromdraaid as foarhinne en de gemeenten fan de Commune Landschapspolder fannijs selsstannich en waard Eastfryslân part fan it keninkryk Hannover. Bunderhammrich waard part fan it Amt Weener, en nei de anneksaasje fan Hannover by Prusen yn 1866, oant 1885 in gemeente yn de krite Weener, dy't yn 1932 yn de lânkring Lier opgie.
Op 1 jannewaris 1973 waard Bunderhammrich part fan de gemeente Dollart, dy't op 1 novimber 2001 by de gemeente Bunde yndield waard.
The Hobbit: The Battle of the Five Armies
The Hobbit: The Battle of the Five Armies is in Nijseelânsk-Amerikaanske fantasy-aventoere- en -oarlochsfilm út 2014 ûnder rezjy fan Peter Jackson, mei yn 'e haadrollen Martin Freeman, sir Ian McKellen en Richard Armitage. De film is basearre op it lêste part fan 'e roman The Hobbit, fan J.R.R. Tolkien út 1937, oanfolle mei ynformaasje út 'e taheakken by syn lettere wurk The Lord of the Rings en eleminten dy't de filmmakkers sels optocht hawwe. De titel betsjut "De Hobbit: De Slach fan 'e Fiif Legers". It is it ferfolch op The Hobbit: The Desolation of Smaug, út 2013, en it trêde en lêste diel fan 'e filmtrilogy The Hobbit, dy't sels wer in prequel foarmet fan Jackson syn eardere filmtrilogy The Lord of the Rings.
It ferhaal folget de aventoeren fan 'e hobbit Bilbo Baggins, dy't troch de tsjoender Gandalf behelle is yn 'e kweeste fan in trettjintal dwergen û.l.f. Thorin Ikeskyld om it âlde dwerchske keninkryk fan 'e Ienlike Berch te befrijen fan 'e draak Smaug. Yn The Hobbit: The Battle of the Five Armies slagget dat, mar de syklike gjirrigens dêr't Thorin troch oantaast wurdt en de kapers op 'e kust dy't de ûnbidige skathuorde fan Smaug oanlûkt, soargje foar nije swierrichheden. De film krige mingde resinsjes fan 'e filmkritisy, mar ûntjoech him yn 'e bioskopen ta in ûnbidich kommersjeel súkses. The Hobbit: The Battle of the Five Armies waard nominearre foar in Oscar en in BAFTA en wûn twa Saturn Awards.
Plot
The Hobbit: The Battle of the Five Armies begjint daliks op it punt dêr't The Hobbit: The Desolation of Smaug ophold. Bilbo Baggins is in hobbit dy't mei de tsjoender Gandalf en trettjin dwergen (Thorin, Balin, Dwalin, Fíli, Kíli, Dori, Nori, Ori, Óin, Glóin, Bifur, Bofur en Bombur) op in kweeste gien is nei de Ienlike Berch, in earder dwergekeninkryk dat no al mear as 170 jier beset wurdt troch de boasaardige draak Smaug. Mei Thorin Ikeskyld, de erfgenamt fan it keninkryk, en acht oare dwergen hat Bilbo no de reisbestimming berikt, mar se hawwe de draak Smaug wekker makke út syn slommer. As er harren net te pakken krije kin, beslút er harren in leske te learen troch Esgaroth-oan-de-Langmar, yn 'e folksmûle bekend as 'Marstêd', dêr't se op harren lange reis help krigen hawwe, plat te brânen. Yn ûntsteltenis sjocht Bilbo ta hoe't de breinroere draak fuortfljocht yn 'e rjochting fan dat plak.
Marstêd, dêr't men de flammen by de Ienlike Berch sjen kin, is ûnderwilens alhiel yn ûnstjoer. De korrupte master fan Marstêd en syn trewanten lade al harren goud yn in boat en besykje te ûntkommen, wylst de elvinne Tauriel en de fjouwer efterbleaune dwergen Fíli, Kíli, Óin en Bofur de bern fan 'e finzensette Bard de Bôgesjitter yn feilichheid besykje te bringen. As de draak úteinset mei syn oanfal op 'e stêd, wit Bard yn 'e resultearjende gaos út it tichthûs te brekken. Mei in stellen pylk-en-bôge besiket er de draak del te sjitten, mar de skobben fan it wêzen binne ûnkwetsber foar sokke wapens. Bard syn soan Bain, dy't de lêste swarte pylk, in fan 'e dwergen makke wapen dêr't in draak mei deade wurde kin, by him hat, wit syn heit te berikken. It slagget Bard dêrnei om Smaug deadlik te reitsjen, en de reuseftige draak stoart del boppe-op 'e boat fan 'e master fan Marstêd, dy't mei de oare opfarrenden en al syn goud ferplettere wurdt.
De oerlibbenen fan it no folslein ferwoastge Marstêd sammelje har de oare moarns op 'e igge fan 'e Langmar. Dêr jouwe Bard syn beide dochters Sigrid en Tilda har wer by him en Bain. Kíli de dwerch ferklearret op 'e nij syn leafde foar de tsjeppe elvinne Tauriel, mar de oare dwergen roppe him mei en sy wurdt op har beurt roppen troch de elfske prins Legolas, dy't sels fereale op har is. Wylst de fjouwer dwergen ôfsette nei de Ienlike Berch, arrivearret in boadskipper fan Legolas syn heit, kening Thranduil fan 'e boskelven, dy't syn soan nei hûs ropt. Tauriel, lykwols, dy't sûnder tastimming út 'e sealen fan Thranduil ôfset wie, wurdt foar ferballe ferklearre. Legolas jout de boadskipper opdracht om syn heit tynge te dwaan dat hysels yn dat gefal likemin weromkomme sil. Yn it gefjocht fan 'e foargeande jûns is Bolg, de soan fan 'e oarkske haadman Azog de Besmoarger, oan Legolas ûntkommen. Mar Legolas wit dat er fan Gundabad komt, yn 'e noardlike Diisbergen, dat dêr set er mei Tauriel hinne om syn fijân te sykjen.
Bard wurdt troch de oerlibbenen fan Marstêd tsjin wil en tank keazen as harren nije lieder. Dat is net inkeld om't er de draak deade hat, mar ek om't er in ôfstammeling is fan Girion, de lêste kening fan Dol, de minsklike stêd lyk foar de poarten fan 'e Ienlike Berch dy't 170 jier lyn troch Smaug ferwoastge is. As syn earste die beslút er de oerlibbenen ûnder te bringen yn it iennichste beskûl yn 'e fiere omkriten: de ruïnes fan Dol, dêr't it no, nei de dea fan Smaug, ommers wer feilich is. Yn 'e Ienlike Berch wurde Kíli, Fíli, Óin en Bofur hertlik ferwolkomme troch Bilbo en de oare dwergen. It docht lykwols bliken dat Thorin, no't er de skathuorde fan Smaug yn syn besit hat, yn 'e greep kommen is fan in syklike gjirrigens, oanboaze mei waantinkbylden en paranoia, dy't de dwergen de 'drakesykte' neame. Syn pake Thrór, de lêste Kening ûnder de Berch (sa't de titel fan 'e dwergehearsker fan 'e Ienlike Berch is), litte oan deselde sykte, en soe sa de draak Smaug nei de Ienlike Berch ta lokke hawwe, mei't draken soks oanfiele kinne.
Thorin rekket no obsedearre troch it finen, mank de ûnbidige skathuorde, fan 'e Erkenstien, in grutte ealstien fan ûnfoarstelbere skientme dy't de dwergen 'it hert fan 'e berch' neame. It docht bliken dat Bilbo de Erkenstien ûnder syn petear mei Smaug fûn en opkrigen hat, mar dat geheim holden hat. De draak fertelde him nammentlik dat er it yn him omgean litten hie om Thorin de Erkenstien te jaan, allinne mar om ta te sjen hoe't it besit fan dat juwiel him ferneatigje soe. No pakt Bilbo dermei om oft it better is om syn freon Thorin de Erkenstien te jaan of him dy te ûnthâlden. Nei in petear mei Balin, dy't seit te freezjen dat it allinne mar minder mei Thorin wurde soe as dy de Erkenstien yn 'e hannen krige, beslút Bilbo syn finen fan 'e stien geheim te hâlden. Nettsjinsteande dat boazet de drakesykte fan Thorin almar fierder oan. As er heart dat de oerlibbenen fan Marstêd nei de ruïnes fan Dol ta sette, rekket er derfan oertsjûge dat se syn goud stelle wolle en oarderet er syn dwergen om 'e troch Smaug ferrinnewearre poarte fan 'e Ienlike Berch te barrikadearjen mei grutte brokstikken pún.
Underwilens is de tsjoender Gandalf noch altyd in finzene fan 'e weropstiene kweageast Sauron yn dy syn fêsting Dol Guldur, yn it súdlike Brimsterwâld. As er troch de oanhâldende ynfloed fan it kwea hast beswykt, wurdt er lykwols rêden troch Galadriel, de keninginne fan 'e hege elven fan Lothlórien. Hja lit him yn feilichheid bringe troch de tsjoender Radagast de Brune, wêrnei't Elrond fan Rivendell en de tsjoender Saruman de Wite Sauron syn njoggen Ringsjammen, de Nazgûl, ferslane. Galadriel sels bynt de striid oan mei de foarmleaze Sauron, dy't se út Dol Guldur ferballet nei it easten. Hja is bot ferswakke troch de krêften dy't dat fan har ferge hat. Elrond wol mei man en macht efter Sauron oan ear't er in nije machtsbasis yn it lân Mordor fêstigje kin, mar Saruman seit dat harren fijân nea wer syn âlde macht weromkrije sil mei't er dêrfoar ferlet hat fan 'e Iene Ring, dy't ferlern gien is (net wittende dat Bilbo yn 'e grotten yn 'e Diisbergen in ring fûn hat dy't him it fermogen jout om ûnsichtber te wurden).
As er wat bekommen is, hastiget Gandalf him nei de Ienlike Berch ta om syn freonen dêre te warskôgjen foar it leger oarken ûnder Azog de Besmoarger dat troch Sauron útstjoerd is. Azog moetet yn 'e tuskentiid syn soan Bolg, dy't ûntkommen is oan syn gefjocht mei Legolas yn Marstêd (sjoch: The Hobbit: The Desolation of Smaug). Hy stjoert him nei Gundabad ta om in twadde leger oarken nei de Ienlike Berch te lieden. As Legolas en Tauriel letter by poarten fan Gundabad oankomme, binne se dêr tsjûge fan it optsjen fan it leger fan Bolg, dat net inkeld út oarken bestiet, mar ek út meunsterlike reuseftige flearmûzen.
Yn 'e nacht arrivearret kening Thranduil mei in leger boskelven te Dol, mei de bedoeling om yn 'e Ienlike Berch beslach te lizzen op 'e elfske erfstikken yn 'e skathuorde fan Smaug. Bard bepraat him om him earst mei Thorin te wurd te litten, en set nei de berch ta om it oandiel yn it skathuorde op te easkjen dat Thorin de master fan Marstêd ûnthjitten hie yn ruil foar dy syn stipe. Sa ynklauwerich en paranoïde is Thorin lykwols wurden dat er fan gjin dielen fan 'e skat witte wol en Bard mei hurde wurden fuortstjoerd. Thranduil beslút de Ienlike Berch de oare deis by moarnsdage oan te fallen en nûget Bard út en nim diel oan dy oanfal. Bard bewapenet dêrom syn minsken mei de wapens en wapenrissen út 'e âlde arsenalen fan Dol. As Gandalf yn Dol arrivearret wurdt syn warskôging foar in oarkske oanfal troch Thranduil net serieus nommen. Underwilens glûpt Bilbo de Ienlike Berch út en draacht de Erkenstien oer oan Bard en Thranduil, yn 'e hoop dat oarloch foarkomd wurde kin as de minsken en elven foar Thorin oer in bettere ûnderhannelingsposysje hawwe.
De oare moarns stelle de elven en minsken har yn slachoarder op foar de Ienlike Berch, dêr't Bard en Thranduil nei foarren ride om mei Thorin te praten. Dyselde wol noch altyd neat witte fan in kompromis, en as Bard de Erkenstien foar it ljocht hellet, hjit er him in liger en beskuldiget er him fan bedragerij. Bilbo, dy't ûnderwilens wer de Ienlike Berch ynglûpt is, fertelt Thorin lykwols wat er dien hat. Dêrop wol Thorin him deadwaan, mar de oare dwergen en Gandalf hâlde him tsjin en Bofur helpt Bilbo om op 'e nij fan rutens te spyljen en him by de tsjoender te jaan. As Bard en Thranduil Thorin derop fergje wat it wurde sil, oarloch of frede, komt de raven dy't er útstjoerd hie, werom. Wittende wat dat betsjut, kiest Thorin foar oarloch. De weromkear fan 'e raven kundiget nammentlik de oankomst oan fan it leger dwergen fan Thorin syn neef Dáin Izerfoet, de kening fan 'e Izerheuvels. Dat stelt him yn slachoarder op foar it alliëarde elfske en minsklike leger oer.
Eefkes liket it derop dat de elven en dwergen in fjildslach útfjochtsje sille, mar dat wurdt foarkomd troch de hommelse oankomst fan it leger oarken, fuortsterke mei trollen, ûnder lieding fan Azog. Dáin smyt syn dwergen yn 'e striid tsjin 'e oarken, en nei in oprop fan Gandalf oarderet Thranduil syn elven om 'e dwergen te helpen. Underwilens liedt Bard syn leger fan minsken werom nei de ruïnes fan Dol, dêr't de froulju en bern warleas efterbleaun binne, as Azog dy troch in diel fan syn leger fan 'e oare kant oanfalle lit. De gefjochten yn 'e strjitten fan 'e âlde stêd ûntpopje har lykwols yn in wanhopige striid dy't de oarken en trollen yn harren foardiel driigje te besljochtsjen. Op it iepen fjild wurde de elven weromdreaun nei Dol, wylst de dwergen tebekwike moatte nei de poarten fan 'e Ienlike Berch.
Yn 'e berch steane de oare dwergen der by Thorin op oan om harren meifjochtsje te litten, mar dat wegeret er, deabenaud as er is dat er dêrtroch wat fan 'e skathuorde kwytreitsje soe. De wurden dy't Gandalf, Bilbo en no Dwalin en de oare dwergen tsjin him sprutsen hawwe, bliuwe him lykwols yn 'e holle om malen, en op in stuit wurdt er it slachtoffer fan in traumatyske hallusinaasje wêrby't er troch in see fan floeiber goud omleech sûgd wurdt oant er ferdrinkt. Dat stelt him einlings by steat om 'e drakesykte fan him ôf te skodzjen, en hy liedt de tolve oare dwergen by in útfal út 'e Ienlike Berch dwers troch de rangen hinne fan 'e dwergen fan 'e Izerheuvels op it leger fan oarken ta. De troepen fan Dáin fetsje dêrtroch nije moed en folgje Thorin as er oan it haad fan in puntformaasje troch it fijannige leger hinne snijt. As se sjogge en hearre dat de dwergen foarútgong boeke, werpakke ek de elven harsels wylst de minsken fan Dol fersterking krije as harren froulju de wapens opnimme en fanwegen komme om mei te fjochtsjen.
Thorin beslút om 'e fjildslach te winnen troch Azog te deadzjen, dat mei Dwalin, Fíli en Kíli beklimt er de Ravensheuvel, dêr't Azog syn haadkertier opslein hat yn 'e ruïne fan in âlde wachttoer. Underwilens arrivearje Legolas en Tauriel yn Dol mei de warskôging dat Bolg in twadde leger fan oarken liedt, dat út it noarden op 'e stêd ta komt. Mei't de Ravensheuvel pal noardlik fan 'e stêd leit, driigje Thorin-en-dy yn in mûklaach te rinnen. Bilbo brûkt syn magyske ring om himsels ûnsichtber oer it slachfjild te bewegen en de Ravensheuvel te beklimmen, sadat er Thorin warskôgje kin. As Tauriel heart dat Kíli him op 'e Ravensheuvel befynt, set hja ek dy kant út, bystien troch Legolas.
De warskôging fan Bilbo komt te let, en Fíli wurde finzennommen en deade troch Azog. Thorin giet dêrop in twagefjocht mei Azog oan op in beferzen rivier, dêr't er fan alle kanten oanfallen wurdt troch oare oarken. Dat oerlibbet er troch de help fan Legolas, dy't fan 'e top fan 'e toer ôf mei pylk-en-bôge de iene oark nei de oare út 'e ljochten helpt. Bolg wurdt Tauriel oermânsk, en as Kíli har te help komt, deadet er him. As er ek Tauriel ombringe wol, ferskynt Legolas, dy't nei in lange striid mei Bolg ôfweeft. Op 'e rivier wit Thorin einlings en te'n lêsten Azog te deadzjen troch sels in fatale wûne te akseptearjen. Bilbo, dy't by de gefjochten oan 'e foet fan 'e wachttoer út 'e tiid rekke wie, fynt him dêr en is by him as er ferstjert. Radagast de Brune arrivearret mei de hûdwikselder Beorn en de grutte earnen fan 'e Diisbergen, dy't koart wurk meitsje fan it leger oarken út Gundabad. Yn 'e delling hawwe de dwergen, elven en minsken ûnderwilens de oarken fan Azog ferslein.
Nei de slach rouwet Tauriel om Kíli. Thranduil, dy't earder neat witte woe fan leafde tusken in dwerch en in elvinne, erkent dat harres wiere leafde is as it sa'n pine docht, wêrmei't er yn bedutsen termen ferwiist nei syn eigen leafde foar Legolas syn mem, oer wa't er nea praat, en dy't iuwen earder yn 'e striid tsjin 'e heksekening fan Angmar sneuvele is. Legolas beseft dat Tauriel nea foar him fiele sil wat hy foar har fielt, en fertelt syn heit dat er net weromkin nei it Brimsterwâld. Thranduil riedt him oan om yn it âlde Arnor in jonge doarmer fan 'e Dúnedain op te sykjen, dy't de namme Stapper brûkt. Yn Dol wurdt Bard útroppen ta kening, en yn 'e Iensume Berch wurdt Thorin begroeven mei Fíli en Kíli en mei de Erkenstien, wêrnei't Dáin Izerfoet Kening ûnder de Berch wurdt.
Ear't dat allegear syn beslach krije kin, set Bilbo ôf nei hûs, nei't er ôfskie nommen hat fan 'e tsien oare dwergen dy't syn reismaten wiene. Gandalf reizget mei oant se de grins fan it Goa, it lân fan 'e hobbits, berikt hawwe. As se dêr útinoar geane, jout de tsjoender blyk fan syn wittenskip oangeande it feit dat Bilbo yn 'e Diisbergen in ring fûn hat, ek al fertelt Bilbo him dat er de ring kwytrekke is. As er wer te Hobittum arrivearret, docht bliken dat der krekt dy deis in feiling holden wurdt, wêrby't al syn besittings ferbuolguodde wurde. Hy is nammentlik ynienen ferdwûn en al in jier net sjoen, dat men gie derfan út dat er dea wie. Nei't er in ein oan 'e feiling makke hat, giet er yn 'e hûs, dêr't bliken docht dat er de ring noch altyd hat.
Preproduksje
Yn 't earstoan soe de trêde film There and Back Again ("Dêrhinne en Wer Werom") hjitte (de ûndertitel dy't Tolkien meijoech oan syn boek The Hobbit), mar yn april 2014 waard ynstee keazen foar The Battle of the Five Armies (dat oarspronklik de titel fan ien fan 'e haadstikken fan The Hobbit wie). Neffens de makkers joech dy titel folle better de ynhâld fan 'e film wer en doogde "Dêrhinne en Wer Werom" foar de trêde film eins net, mei't Bilbo en de Dwergen yn 'e twadde film, The Hobbit: The Desolation of Smaug, al "dêrhinne" gien wiene en it "wer werom" mar in hiel lyts part fan 'e film foarme.