cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mienebêst fan Ingelân, Skotlân en Ierlân
Foarspul
Yn 1653 stjoerde Cromwell it Rompparlemint nei hûs. Nei in oergongsperioade loek er alle macht nei himsels ta as beskermhear (Lord Protector). It Mienebêst Ingelân gie sadwaande oer yn it Protektoraat, dat feitliks in militêre diktatuer wie. Under Cromwell fungearre it Protektoraat as in stabile steat, en in weromkear nei it ancien régime liek dêrom ûnwierskynlik. By in grûnwetlike herfoarming yn 1657 waard Cromwell syn macht sa útwreide, dat er suver in kening waard yn alles behalven namme.
Doe't er it jiers dêrop frij hommels kaam te ferstjerren, waard er opfolge troch syn dryste en ûnbelearde soan Richard Cromwell. Nei't dy bewiisd hie dat er noch it parlemint, noch it leger yn 'e stringen hâlde koe, rôpen de opperofsieren fan it Nije Modelleger it âlde Rompparlemint wer gear. Dat stelde op 7 maaie in Komitee foar Feilichheid yn dat it foech oernaam dat earder troch de Ried fan Steat fan 'e beskermhear útoefene wie. Op 19 maaie waard it Komitee ferfongen troch in nije Ried fan Steat dy't folslein ûnder it gesach fan it Rompparlemint stie.
Richard Cromwell waard nea formeel ôfset of arrestearre, mar oan syn bewâld waard stap foar stap in ein makke, en hysels ferdizene stadichoan út it regear oant er op 25 maaie syn ûntslach yntsjinne. It Protektoraat waard fan dat stuit ôf beskôge as it wurk fan in usurpator, nammentlik Oliver Cromwell, en yn it plak dêrffan kaam in nije steatsferbân, it Mienebêst fan Ingelân, Skotlân en Ierlân.
It Mienebêst fan Ingelân, Skotlân en Ierlân
Under it nije regear waard Charles Fleetwood, ien fan 'e sân kommissarissen foar it leger en lid fan sawol it Komitee foar Feilichheid as de nije Ried fan Steat, op 9 juny útornearre as de nije oerbefelhawwer fan it leger. Syn foech waard lykwols ûndermine troch it parlemint, dat it gesach fan it leger negearre krekt sa't it dat ek foar de Ingelske Boargeroarloggen dien hie. Op 12 oktober waard Fleetwood ûnder it gesach fan 'e parlemintsfoarsitter oansteld as haad fan in militêre ried, mar tagelyk dêrmei waarden generaal John Lambert en guon oare hege ofsieren ôfset. De folgjende dei oardere Lambert dat de doarren fan it Legerhûs op 't slot dien en de parlemintsleden by de doarren heind en keard wurde moasten.
Op 26 oktober waard in nij Komitee foar Feilichheid oansteld, dêr't Fleetwood en Lambert beiden diel fan útmakken. Lambert krige it befel oer alle troepen yn Ingelân en Skotlân. Dêrop waard er troch it Komitee útstjoerd nei Skotlân, dêr't er in moeting hawwe moast mei generaal-op-see George Monck, dy't it befel fierde oer de Ingelske troepen yn Skotlân. Monck hie him (noch) net deljûn ûnder it bewâld fan it nije Komitee, en Lambert moast him dêrta mei ûnderhannelings oerhelje of mei geweld twinge.
Yn dy sfear sette Monck de hakken yn it sân en marsjearre mei syn leger út Skotlân op nei it suden. Lambert, dy't him yn 'e mjitte gie, mei de bedoeling om him te ferslaan, kaam ta it foar him grif skokkende besef dat syn troepen gjin sin oan in nije boargeroarloch hiene. De desersje fan inkelingen woeks ta oant er troch hiele ienheden yn 'e steek litten waard. Uteinlik moast er tebekwike om suver allinnich wer yn Londen oan te kommen. Monck naam no de macht oer en op 21 febrewaris 1660 werbeneamde hy de presbyteriaanske leden fan it Lange Parlemint dy't yn 1648 by de Suvering fan Pride út har amt set wiene (wêrmei't it Rompparlemint ûntstien wie). Fleetwood waard út syn funksjes set en moast foar it parlemint ferskine om ferantwurding ôf te lizzen foar syn dieden.
Op 3 maart waard Lambert nei de Toer fan Londen stjoerd, dêr't er in moanne letter út wist te ûntsnappen. Hy besocht de Boargeroarloggen nij libben yn te blazen troch in proklamaasje útgean te litten oan alle oanhingers fan 'e "Goede Alde Saak", om gear te kommen op it slachfjild fan Edgehill. Ear't it safier komme koe, waard er lykwols finzen nommen troch kolonel Richard Ingoldsby, in keningsmoardner dy't amnesty foar syn eigen dieden hope te krijen troch Lambert oan it nije rezjym oer te langjen. Op 16 maart ûntbûn it Lange Parlemint himsels nei't it tariedings makke hie foar it hâlden fan nije ferkiezings.
Underwilens hie Monck temûk kontakt socht mei Karel II, de soan fan 'e terjochstelde Karel I, dy't op dat stuit yn ballingskip yn Breda libbe, yn 'e Republyk fan 'e Feriene Nederlannen. Op 4 april 1660 liet dyselde yn antwurd op Monck syn berjochten de Ferklearring fan Breda útgean, wêryn't er betingsten stelde foar syn akseptaasje fan 'e Kroan fan Ingelân. Monck organisearre it Konvinsjeparlemint, dat foar it earst gearkaam op 25 april. Dat makke op 8 maaie bekend dat Karel II de wettige kening fan Ingelân, Skotlân en Ierlân west hie sûnt de eksekúsje fan syn heit yn 1649. Mei dy Restauraasje fan it Hûs Stuart kaam in ein oan it Mienebêst fan Ingelân, Skotlân en Ierlân, en waarden de keninkriken Ingelân, Skotlân en Ierlân yn âlde steat werombrocht.
Karel II kearde op 23 maaie út ballingskip werom en arrivearre op syn jierdei, 29 maaie 1660, yn Londen. Dat waard neitiid in algemiene feestdei, ûnder de namme Oak Apple Day. De seremoniële kroaning fan Karel II fûn op 23 april 1661 plak yn 'e Abdij fan Westminster.
List fan Yslânske ambassadeurs yn Sloveenje
Dit is in list fan Yslânske ambassadeurs yn Sloveenje.
Ethan of Athos
Ethan of Athos is in science fiction-roman fan 'e hân fan 'e súksesfolle en mannichfâld bekroande Amerikaanske skriuwster Lois McMaster Bujold. It makket ûnderdiel út fan The Vorkosigan Saga, Bujold har populêrste en omfangrykste searje, mar is in ôfrûne ferhaal, dat ek los dêrfan lêzen wurde kin. Ethan of Athos waard foar it earst útjûn yn 1986 en is ûnderwilens oerset yn njoggen talen.
Eftergrûn
Ethan of Athos, wêrfan't de titel ienfâldichwei "Ethan fan Athos" betsjut, is skreaun yn it personele perspektyf en waard foar it earst útjûn troch Baen Books yn desimber 1986. Yn 2001 foarme it ûnderdiel fan 'e omnibus Miles, Mystery & Mayhem, yn 'e mande mei de roman Cetaganda en de novelle Labyrinth. De trêde printinge (oftewol de twadde paperbackprintige) dêrfan kaam út yn 2006.
Plot
Ethan of Athos fertelt it ferhaal fan dr. Ethan Urquhart, dy't ôfkomstich is fan Athos, in planeet dy't twahûndert jier earder kolonisearre is troch in eksodus fan religieuze skerpslipers mei augustynske tinkbylden, om in beskûl te bieden tsjin 'e ferlieding fan 'e man ta sûnde, sa't froulju dat foar de moade hawwe. Athos is dan ek in folslein manlike maatskippij wurden, dêr't froulju yn gjin gefal wolkom binne en dêr't se sûnt de stifting mytologisearre binne ta demoanyske wêzens dy't manlju ta sljochtsinnigens driuwe. De planeet is (op ien ding nei) folslein selsfoarsjend; hannel mei de rest fan 'e minskheid komt suver net foar en kontakten mei bûtenwrâldske beskavings binne beheind ta ien jierliks ynterstellêr koeriersskip fan Stasjon Kline ôf. Boppedat wurdt alle ynformaasje fan bûtenôf sinsurearre op ferwizings nei en ôfbyldings fan froulju, en leit der op it hiele ûnderwerp "frou" sa'n swier maatskiplik taboe dat sljochtwei Athosianen der net iens in flau idee fan hawwe hoe't froulju derút sjogge. Fuortplanting fynt op Athos plak yn saneamde "reproduksjesintra", dêr't spermasellen fan 'e oankommende heit kombinearre wurde mei aaisellen út aaistôkweefselkultueren, en dêr't de poppen (sûnder útsûndering jonkjes, fansels) foldroegen wurde yn uterusreplikators. It iennichste probleem foar Athos is, dat nei twahûndert jier de aaistôkweefselkultueren dy't de Froede Foarfaars meibrocht hiene, it ien foar ien ôflizze.
De Befolkingsrie hat nije aaistôkweefselkultueren besteld by Hûs Bharaputra, op 'e planeet Jackson's Whole, mei't dat de leechste bieder wie. Mar as dy arrivearje, docht bliken dat de lading bestiet út in ûnbrûkber mingsel fan deade en dierlike aaistokken, wylst guon doazen hielendal leech binne. Ethan Urquhart, it haad fan 'e ôfdieling biology fan it reproduksjesintrum fan it distrikt Severin, wurdt der dan troch de Befolkingsrie op út stjoerd om ferhaal te heljen en/of nije aaistôkweefselkultueren te besetten. Dat wurdt beskôge as in gefaarlike en net te fergunnen opdracht, mei't it betsjut dat er grif fan dy ysbaarlike froulju moetsje sil.
Ethan reizget nei Stasjon Kline, in reuseftich romtestasjon mei sa'n hûnderttûzen bewenners dat boud is op in krúspunt fan wjirmgatrûtes yn in stjerrestelsel sûnder bewenbere planeten. As er dêr oankomt, ûntdekt er al gau dat der bûten Athos in hiel oar byld fan syn planeet bestiet as dat Athosianen miene: it wurdt net sjoen as in paradyslik taflechtsoard, mar as "de Planeet fan 'e Flikkers". Ethan komt op Stasjon Kline ek al daliks yn kontakt mei in frou, as er sûnder euvelmoed immen oansprekt om 'e wei te freegjen. Dy persoan blykt Elli Quinn te wêzen, in ofsier by de Frije Dendarii Hierlingen dy't mei ferlof is op Stasjon Kline, dêr't se hikke en tein is. Troch mei har om te gean, komt Ethan derefter dat froulju net de meunsters binne dy't er ferwachte hie dat se wêze soene. Sterker noch, Elli rêdt him as er himsels yn 'e swierrichheden bringt mei in kneukelhouwerich besykjen om ymmigranten foar Athos te rekrutearjen yn in ytgelegenheid foar dokwurkers.
Koart dêrnei nimt syn missy in ûnferwachtse kear as Ethan oerfallen en ûnderfrege wurdt troch in tiim fan Cêtagandyske geheim aginten, dy't sawol efter de útnaaide Terrence Cee, as efter de ferdwûne aaistôkweefselkultueren oan sitte. Ethan kin harren lykwols neat fan wearde fertelle en se beslute him út 'e wei te romjen om't er no tefolle wit. Mar ear't se him om hals bringe kinne, wurdt er lokkigernôch op 'e nij rêden troch Elli Quinn.
Neitiid siket Terrence Cee kontakt mei Ethan om asyl op Athos oan te freegjen. Hy blykt de lêste oerlibbene te wêzen fan in Cêtagandysk genetysk projekt om lju mei telepatyske eigenskippen (en dêrmei de perfekte spion) te kreëarjen. Hoewol't syn telepaty betrouber is, is it kwa berik tige beheind en kin it inkeld opwekke wurde troch konsumpsje fan grutte doses fan it aminosoer tyramine. Terrence syn froulike wjergader Janine is omkommen by harren ûntsnapping út it Cêtagandyske Ryk, mar hy hat har lichem mei witten te smokkeljen nei Jackson's Whole, dêr't er Hûs Bharaputra omkocht hat om har genen te fermingen mei de troch Athos bestelde aaistôkweefselkultueren. It wie syn bedoeling om dêrnei it spul nei Athos te eskortearjen, mar troch opûnthâld ûnderweis nei Stasjon Kline mislearre dat en no is er ûntset om te hearren dat de kultueren nea oankommen binne.
Hoewol't Elli Quinn besiket om Terrence Cee te rekrutearjen foar de Dendarii, fielt dy him folle mear oanlutsen ta in ienfâldich bestean op Athos. Wol jout er Elli in lyts genetysk meunster om mei werom te nimmen nei de Dendarii (dy't it daliks trochspylje sille oan Barrayar). Ethan is ûnderwilens sa fan Elli Quinn ûnder de yndruk rekke dat er har om in aaistôkweefselmeunster freget om mei werom te nimmen nei Athos. Elli, dy't net fan doel is sels ea bern te krijen, stimt dêryn ta.
Nei Elli har ôfreis dûke de oarspronklike weefselkultueren ûnferwachts dochs noch ûnskeind op. Ethan keapet likegoed in nije sinding oan, en brûkt dan de ferpakking dêrfan om 'e oarspronklike kultueren fan nije labels te foarsjen. Neitiid keart er werom nei Athos mei Terrence, de genetysk modifisearre aaistôkweefselkultueren en Elli Quinn har donearre aaistôkweefselmeunster, dat er fan doel is om te brûken foar syn eigen soan.
Wrâldkampioenskip Solexrace
It Wrâldkampioenskip Solexrace wie in racewedstryd tusken Solexbrommers. It WK waard sûnt 1972 ferriden op De Jouwer. De organisaasje wie yn hannen fan de Jouster solexclub AOW (Altijd Onderweg). AOW wie yn 1986 oprjochte troch sân Solexbesitters. Dat oantal wie binnen in jier oprûn nei 45. It ledetal skommele om 2006 hinne om de 175. De leden hiene faak út nostalgy in Solex, faak hie harren folk der earder op riden. Leden fan dy club rieden neist toertochten ek de Alvestêdetocht. Sa bleaune de Solexen yn beweging.
De wedstriden
Nei it defilee troch de Midstrjitte waarden foarrondes riden. Der waard riden yn de klassen A, de B, de C, de D, de Ludyk, de Ladies klasse en de Specials. Alle Solexen, útsein de Ludike en de D klasse krije in transponder. Dy joech oan de kompjûter yn de sjuerywein troch hoe hurd oft de Solex ried. Hoe hurder de Solex ried, hoe heger de klasse dêr’t dy brommer by yndield waard. De A-klasse wie it heechste nivo. Der waard in rûntsje om it park riden, oer de Iepensteinleane en de Keningin Julianaleane nei de Prinses Christinastrjitte en dan oer de Prins Bernhardleane. In manche duorre fiif rûntsjes. Der wiene ek prizen te winnen. Sa wûn de winner yn 1984 in ballonflecht. It wie wênst dat de winner fan it WK yn de sleat belâne..
It 24e WK yn 2006 gie op 't lêst net troch omdat in meidogger by it proefrûntsje net goed waard en ferstoar. Der diene yn 2006 150 Solexen mei. By de dielnimmers wiene ek in soad Siuwen. Doe’t der gjin nije bestjoersleden foar de organisaasje fûn waarden, stoppe it WK yn 2007, nei 25 kampioenskippen.
Macmillan Publishers USA
Macmillan Publishers USA is de eardere namme fan in Amerikaanske útjouwerij wêrfan't de ynfrakstruktuer no fierhinne yndield is by oare útjouwerijen. It bedriuw kaam ein njoggentjinde iuw fuort út it gruttere en bekendere Britske Macmillan Publishers, en heart sûnt 2001 ta it Dútske útjouwersconcern Verlagsgruppe Georg von Holtzbrinck GmbH.
May Thai
May Thai, echte namme ûnbekend (Triëst, 24 desimber 1997), is in Italjaansk neakenmodel en pornografysk aktrise fan etnysk Taisk komôf. Hja hat yn it ferline ek wol gebrûk makke fan 'e skûlnamme Ayshana, wylst har gongbere artystenamme wol misstavere wurdt as Mai Thai. Hja sette yn 2016 útein mei in wurkpaad yn 'e Jeropeeske pornoyndustry en spile yn frijwat films.
Macmillan Publishers USA
Skiednis
Yn 1869 ferfear George Edward Brett, in wurknimmer fan 'e Britske útjouwerij Macmillan Publishers, nei de Feriene Steaten, om yn New York in Amerikaanske fêstiging fan it bedriuw op te setten. Yn 1896 ferkocht de Britske memme-ûndernimming al syn belangen yn 'e Feriene Steaten oan Brett syn soan en pakesizzer, George Platt Brett sr. en George Platt Brett jr., sadat Macmillan Publishers USA in folslein selsstannich bedriuw waard. Lykwols bestiene der yn dy tiid tige nauwe freonskiplike bannen tusken de famyljes Brett en Macmillan, en de Bretts besleaten om fanwegen nammebekendheid de bedriuwsnamme "Macmillan Publishers" oan te hâlden.
May Thai
Libben en karriêre
May Thai waard yn 1997 berne yn 'e Noarditaljaanske stêd Triëst, út etnysk Taiske âlden. Yn 2016, doe't se 19 jier wie, makke se har debút yn in pornografyske film. Neffens de Internet Adult Film Database (IAFD) hie se tsjin begjin 2019 yn 44 films spile, hoewol't dêrby oantekene wurde moat dat de IAFD in Amerikaanske database is, dy't inkeld bûtenlânske films opnimt ynsafier't dy't yn 'e Feriene Steaten útbrocht binne.
Thai is benammen aktyf yn 'e Jeropeeske pornoyndustry, en hat benammen wurke foar LegalPorno.com, in pornowebside op it ynternet. Dêrnjonken hat se sporadysk ek warber west foar sokke foaroansteande Amerikaanske labels as Wicked Pictures en Evil Angel, foar it Kanadeeske Mile High Media en foar de Amerikaanske pornowebside Reality Kings. Under har karriêre hat Thai gearwurke mei kollega-aktrises as Jureka del Mar en mei manlike tsjinspilers as Brandon Iron en Rocco Siffredi.
Macmillan Publishers USA
Skiednis
Sels waard Macmillan USA yn 1989 oankocht troch de kontroversjele Britske media-tycoon Robert Maxwell, mar doe't nei dy syn ferstjerren yn 1991 syn erven fallyt giene, waard it bedriuw yn 1994 trochferkocht oan útjouwerij Simon & Schuster, dy't der syn difyzje oangeande neislachwurken fan makke. It grutte Britske útjouwersconcern Pearson PLC naam yn 1998 de hiele ûnderwiis- en beropslektuerdifyzje fan Simon & Schuster oer, mei dêrûnder ek Macmillan USA, wêrfan't it in grut part fan 'e ynfrastruktuer it jiers dêrop trochferkocht waard oan Thomson Gale.
May Thai
Lichemsskaaimerken
May Thai is mongolide, mei brune eagen en swart hier, dat lykwols troch fervjen of miskien ferkleuring troch de sinne gauris brún liket. Neffens har offisjele opjefte is se 1.60 m lang, mei in gewicht fan 52 kg, en in natuerlike kupmaat 34B. Thai hat gjin tatoeaazjes. Behalven de wenstige gatsjes troch de earlellen hat se inkeld in piercing troch de hûd fuort boppe de skamstreek.
Macmillan Publishers USA
Skiednis
De Amerikaanske rjochten op 'e namme Macmillan Publishers waarden yn 2001 mei in pear útsûnderings troch Pearson oerdien oan it Dútske útjouwersconcern Verlagsgruppe Georg von Holtzbrinck GmbH, dat yn 1999 ek it Britske Macmillan Publishers oankocht hie, sadat de beide nammen foar it earst yn mear as in iuw wer yn ien hân kamen. Yn 2007 neamde Holtzbrinck syn Amerikaanske difyzje lykwols om, sadat de namme Macmillan USA fan dy tiid ôf fierhinne yn ûnbrûk rekke is, al libbet de ynfrastruktuer fan 'e oarspronklike útjouwerij no ûnder oare nammen gewoan fierder. Inkeld McGraw-Hill Education jout noch skoalboekjes foar it basisûnderwiis út ûnder de ymprint Macmillan/McGraw-Hill.
Atletyk op de Paralympyske Simmerspullen 1972
De Ve Paralympyske Simmerspullen waarden yn 1972 hâlden yn Heidelberch, West-Dútslân.
Estafette
{| width=60%
Daisy Summers
Daisy Summers, echte namme ûnbekend (Seoel, 19 april 1993), is in Súdkoreaansk-Amerikaansk neakenmodel en pornografysk aktrise fan mingd Koreaansk-Russysk etnysk komôf. Har artystenamme wurdt ek wol (mis)stavere as Daisy Summer, en boppedat hat hja hat yn it ferline ek wol gebrûk makke fan 'e artystenamme Daisy Haze. (Hja moat lykwols net betize wurde mei Daizee Haze, in Amerikaansk wrakselster.)
Libben en karriêre
Daisy Summers waard yn 1993 berne yn 'e Súdkoreaanske haadstêd Seoel, as de dochter fan in Koreaanske mem en in Russyske heit. Har âlden emigrearren koarte tiid letter mei har nei de Feriene Steaten, dêr't se opgroeide yn 'e steat Floarida. Sûnt se seis jier wie, waard Summers oplaat om klassyk pianiste te wurden. Har earste betelle baan wie as ferkeapster yn in Gamestop-fideospultsjewinkel.
Summers sette har karriêre yn 'e Amerikaanske pornoyndustry útein as webcamgirl op in ynternetsite. Op 31 augustus 2013 makke se mei tweintich jier har debút yn in pornografyske film dy't opnommen waard yn har thússteat Floarida. Neffens de Internet Adult Film Database (IAFD) hat hja sûnt yn mear as fyftich pornofilms spile, û.m. foar sokke foaroansteande labels as Jules Jordan Video, Digital Sin, Zero Tolerance, Third Degree Films, New Sensations, Evil Angel, Pure Play Media en Hustler Video. Ek hat se in protte yn 't spier west foar pornosites op it ynternet, lykas Reality Kings, Brazzers, BangBros en Naughty America.
Persoanlike bysûnderheden
Summers sprekt floeiend Ingelsk, Koreaansk, Russysk en Dútsk. Hja omskriuwt harsels as in "adrenalinejunkie", en hâldt fan surfen, snowboarden, autoracen en skerpsjitten. Neffens har offisjele opjefte is se 1.57 m lang, mei in gewicht fan 47 kg en in (natuerlike) kupmaat 30B. Hja hat piercings troch har tonge en ien fan har noaswjukken, en in tige opfallende tatoeaazje fan it rebelle-embleem út 'e earste Star Wars-trilogy oan 'e lofterkant fan har lichem op 'e bikinyline.
List fan planetoïden 81801-81900
Dit is in list fan planetoïden 81801-81900.
Jim Nabors
thumb|Nabors, [[1 novimber 2013]] thumb|[[Andy Griffith, Don Knotts en Jim Nabors yn de The Andy Griffith Show (1963).]] thumb|[[Barbara McNair en Jim Nabors yn it tf-programma The Jim Nabors Hour (1970).]]
Jams Thurston "Jim" Nabors (Sylacauga, Alabama, 12 juny 1930 – Honolulu, 30 novimber 2017) wie in Amerikaansk akteur, komyk en sjonger.
Biografy
Jim Nabors studearre oan de Universiteit fan Alabama. Nettsjinsteande syn hege stim yn de rol fan Gomer Pyle hie die in bariton sjongstim dat de minsken tige fernuver doe't er begûn te sjongen.
Nabors wie ek in populêre gast yn fariëteeshows op de telefyzje yn de jierren 60 en 70. Hy hie sels ek twa shows, The Jim Nabors Hour út 1969 en The Jim Nabors Show út 1978. Hy hie ek in gastoptreden yn The Muppet Show en yn de alderearste ôflevering fan The Carol Burnett Show. Carol Burnett, in goede freon fan him, frege him dêrnei alve jier lang foar de earste seizoensôflevering. Beide hiene ek fakânsjehûskes yn Hawaï.
Yn de jierren tachtich spile er mei yn in stik as wat films fan Burt Reynolds, wêrûnder The Best Little Whorehouse in Texas (1982). Fan 1997 oant 2006 trede er op yn de show "A Merry Christmas with Friends and Nabors" dy't elts jier yn Hawaï wie.
Nei jierren fan ôfnimmende sûnens troch Hepatitis B krige Nabors yn 1994 in levertransplantaasje. Hy trede út en troch noch wol op, mar bleau leaver op syn plantaazje yn Hawaï, dêr't er tropyske blommen kweekte, Macadamia.
Yn 1991 krige er in stjer op de Hollywood Walk of Fame en yn 2001 waard er opnaam yn de Alabama Music Hall of Fame. Jim Nabors stoar yn de âldens fan 87 jier yn syn hûs yn Honolulu.
Priveelibben
Nabors hie al 38 jier lang in ferhâlding mei Stan Cadwallader doe't sy op 15 jannewaris 2013 oan elkoar boasken. Dat wie in moanne nei de legalisearring fan it homohoulik yn de steat Washington
List fan Yslânske ambassadeurs yn Slowakije
Dit is in list fan Yslânske ambassadeurs yn Slowakije.
Dodge City (Kansas)
Dodge City is in stêd yn 'e Amerikaanske steat Kansas, dy't ferneamd is nei de foarhinne deunby leine legerbasis Fort Dodge. It is de haadstêd fan it omlizzende Ford County. Dodge City is ferneamd om syn skiednis as rou feestedsje yn it Wylde Westen, dêr't û.m. Wyatt Earp noch marshal west hat. De term "to get out of Dodge" is yn it Amerikaansk-Ingelsk in folslein ynboargere útdrukking dy't safolle betsjut as "in gefaarlik plak ferlitte". Neffens in offisjele skatting út 2016 hie Dodge City doe goed 27.000 ynwenners.
Ynternasjonaal Filmfestival fan San Sebastián
It Ynternasjonaal Filmfestival fan San Sebastián (Spaansk: Festival Internacional de Cine de San Sebastián; Baskysk: Donostiako Zinemaldia) is in filmfestival dat elts jier yn septimber holden wurdt yn 'e Spaanske stêd San Sebastián (Baskysk: Donostia), yn 'e autonome mienskip Baskelân.
Dodge City (Kansas)
Geografy
Dodge City leit yn it súdwesten fan 'e Amerikaanske steat Kansas, op in hichte fan 760 m boppe seenivo op 'e Grutte Flakten fan Noard-Amearika. De stêd is boud oan 'e igge fan 'e rivier de Arkansas en leit op it krúspunt fan 'e autosnelwegen U.S. Route 50, U.S. Route 56 en U.S. Route 283. Himelsbreed is it 243 km (rjochting it easten) fan Dodge City nei Wichita (Kansas), 320 km (rjochting it súdwesten) fan Dodge City nei Amarillo (Teksas), en 484 km (rjochting it noardwesten) fan Dodge City nei Denver. Dodge City hat in oerflak fan 37,68 km², wêrfan't 37,40 km² grûn is en 0,11 km² oerflaktewetter. Under de stêd befynt him ien fan 'e grutste natuerlike ûndergrûnske wetterreservoirs, de Ogallala-akwifer.
Skiednis
De krite fan Dodge City waard al tûzenen jierren bewenne troch ferskate, foar it meastepart nomadysk libjende Yndiaanske folken, doe't it Amerikaanske Leger der yn 1847 Fort Mann boude. Dat wie in legerbasis dy't bedoeld wie om kolonisten op it Santa Fe Trail te beskermjen, mar nei in Yndiaanske oanfal loek it leger him yn 1848 út it gebiet werom, wêrnei't it fort sloopt waard. Yn 1850 waard op itselde plak Fort Atkinson oanlein, dat yn 1853 ek troch it leger ferlitten waard. Beskerming foar reizgers oer it Santa Fe Trail waard yn 1859 wer oppakt mei de fêstiging fan Fort Larned, fierder nei it noardeasten, mar de krite dêr't Dodge City komme soe te lizzen bleau ûnbeset troch de Amerikanen oant de ein fan 'e Amerikaanske Boargeroarloch, yn 1865. Yn april fan dat jier, wylst de Flakte-Yndiaanske oarloggen begûnen oan te boazjen, boude it Amerikaanske Leger Fort Dodge as in soarte fan depindânse fan Fort Larned. Fort Dodge waard úteinlik sletten yn 1882.
Ynternasjonaal Filmfestival fan San Sebastián
Skiednis
It evenemint waard yn 1953 foar it earst holden en wie oarspronklik inkeld bedoeld foar Spaansktalige films. Yn 1955, doe't it festival him spesjaal talei op kleurefilms (yn in tiid dat de measte films noch swart-wyt wiene), waarden ek produksjes yn oare talen as Spaansk talitten.
Dodge City (Kansas)
Skiednis
Yn 1871 boude de feeboer Henry J. Sitler in plaggehûs bewesten Fort Dodge as ferbliuwplak foar de cowboys dy't yn dy kontreien om syn fee tochten. Dat hûs stie sawol oan it Santa Fe Trail as oan 'e rivier de Arkansas, en der kaam sadwaande in protte folk del. Mei ûntjoech it him al rillegau ta in halteplak oan it paad nei it Westen. Doe't de Atchison, Topeka and Santa Fe Railway in spoarline troch dyselde krite plande, seagen oaren it kommersjele potinsjeel fan it gebiet yn. Sa ûntstie op dat plak yn 1872 Dodge City, dat boud waard op basis fan in yn 't foar útwurke plattegrûn. Doe't it spoar yn septimber fan dat jier arrivearre, wie it stedsje al ree. De iere ynwenners fan Dodge City hannelen yn 'e bonken en hûden fan bizons en leveren tsjinsten oan 'e soldaten dy't legere wiene yn Fort Dodge. Sadree't it spoar it stedsje berikte, waard de feehannel lykwols de wichtichste ynkomsteboarne fan 'e ynwenners.
De kij dy't bestimd wiene foar de slacht waarden út súdlik Teksas wei nei it noarden dreaun om yn 'e saneamde feestedsjes fan Kansas yn feewagons laden te wurden. De bisten, foar it meastepart Texas longhorns, waarde dêrnei oer it spoar nei de slachthuzen yn St. Louis en Chicago ferfierd, wêrnei't it fleis ferspraat waard oer it hiele Easten fan 'e Feriene Steaten. Mei't Teksas yn 'e Amerikaanske Boargeroarloch oan 'e kant fan 'e Konfederearre Steaten fan Amearika tsjin it Noarden fochten hie, wie de feehannel dêrwei yn 'e boargeroarloch stil kommen te lizzen. Neitiid fûn yn 1866 de earste feedriuwerij út Teksas nei Kansas plak, dêr't it Shawnee Trail foar brûkt waard. It fee kaam dêrmei út yn Baxter Springs, yn súdeastlik Kansas. It die lykwols bliken dat de Texas longhorns in tiik by har droegen dy't myltfjoer feroarsake ûnder oare kowerassen. Fan gefolgen bepraten de feeboeren fan Kansas it Steatskongres om in karantêne-line fan noard nei súd dwers troch Kansas yn te stellen, sadat it Teksaanske fee net mear yn it relatyf tichtbefolke easten fan 'e steat komme koe.
Ynternasjonaal Filmfestival fan San Sebastián
Skiednis
It Ynternasjonaal Filmfestival fan San Sebastián fêstige syn reputaasje troch û.m. de wrâldpremiêre fan Vertigo, fan Alfred Hitchcock, yn 1958, en de Jeropeeske premiêre fan Star Wars, fan George Lucas, yn 1977. It festival hat fierders in wichtige rol spile yn 'e ûntjouwing fan 'e karriêres fan filmmakkers as Roman Polanski, Francis Ford Coppola en Pedro Almodóvar.
Dodge City (Kansas)
Skiednis
Sadwaande waarden de Teksaanske feeboeren en cowboys twongen it mear nei it westen ta leine Chisolm Trail oan te hâlden, en harren bisten yn it westlike part fan Kansas op 'e trein te setten. Yn 1867 wie Abilene it wichtichste feestedsje yn westlik Kansas, mar wat fierder oft it spoar nei it westen ta oanlein waard, wat fierder oft it swiertepunt fan 'e feehannel yn dy rjochting opskode. Sa kaam Newton as feestedsje op yn 1871 en Ellsworth en Wichita yn 1872. Yn 1876 joech it Steatskongres fan Kansas lykwols ta oan druk fan 'e eigen feeboeren, en waard de karantêne-line ek fierder yn westlike rjochting opskood, mei as gefolch dat Abilene en oare plakken yn 'e praktyk eliminearre waarden as libbensfetbere feestedsjes. Ynstee waard in nije rûte oanlein om it fee nei Dodge City te bringen: it Great Western Cattle Trail, dat in fertakking fan it âldere Chisolm Trail wie. Dêrtroch waard Dodge City doe suver fan 'e iene op 'e oare dei it wichtichste plak foar de Teksaanske feehandel, en sa koe it him ûntjaan ta de Queen of the Cow Towns ("Keninginne fan 'e Feestêden"), sa't it wol neamd waard.
Tsientûzenen kij yn 't jier kamen fan dat stuit ôf troch de stêd, dy't fan gefolgen begûn te groeien as koal. De abslute heechtijdagen fan 'e feehannel yn Dodge City foelen yn 1883 en 1884. Yn 1880 krige Dodge City konkurrinsje fan 'e grinsstêd Caldwell, wêrmei't de rivaliteit fûleindich wie. It tal kij dat nei it noarden dreaun waard, wie lykwols grutternôch om beide stêden mear as genôch hannel en dêrmei wolfeart te ferskaffen. En it wie Dodge City dat ferneamd waard as in foarútskode post yn it Wylde Westen oan 'e foargrins fan 'e beskaving. It wie in plak dêr't alles koe en dat folboud wie mei saloons, kasino's en bordelen, lykas de ferneamde Long Branch Saloon en it China Doll Brothel, dêr't iensume cowboys harren soerfertsjinne lean dertroch brochten. Yn 1884 hie Dodge City sels in skoftke in arena foar bollefjochtsjen, dêr't Meksikaanske toreadors optreden mei spesjaal útsochte longhorn-bollen. Der wiene mear ferneamde (en beruchte) revolverlju tagelyk yn Dodge City oan it wurk as yn lykfol hokker oare stêd yn 'e hiele skiednis fan it Wylde Westen. In soad fan harren wiene belutsen by de bloedleaze Oarloch fan Dodge City, yn 1883. Grutte nammen as Wyatt Earp en Bat Masterson wiene marshal yn Dodge City.
Ynternasjonaal Filmfestival fan San Sebastián
Skiednis
Sûnt 1957 hat it Ynternasjonaal Filmfestival fan San Sebastián de status fan filmfestival fan 'e A-kategory fan 'e Ynternasjonale Federaasje fan Ferienings fan Filmprodusinten (FIAPF), útsein yn 'e jierren 1980-1984, doe't der gjin prizen útrikt waarden.
Dodge City (Kansas)
Skiednis
Neigeraden dat der har mear feeboeren yn westlik Kansas fêstigen, groeide de druk op it Steatskongres om dêr wat te dwaan oan 'e fersprieding fan myltfjoer troch Teksaansk fee. Uteinlik waard yn 1885 de karantêne yn 'e hiele steat Kansas fan krêft, mei as gefolch dat it Great Western Cattle Trail op 't slot gie en dat Dodge syn rol yn 'e feehannel ferlear. Tsjin 1886 wiene de cowboys, salooneigners, gokkers, poaiers, madammen en prostituees allegear fierder nei it Westen ta ferfearn om op oare plakken harren beroppen út te oefenjen. Dodge City feroare doe yn in sliepperich stedsje dêr't it nacht yn 'e nane wie, en dat him yn neat mear ûnderskate fan oare plakken yn westlik Kansas.
Ekonomy
De fleisferwurkjende yndustry is noch altyd de wichtichste sektor fan 'e pleatslike ekonomy yn Dodge City. Sawol Cargill Meat Solutions as National Beef hawwe grutte fabriken yn 'e stêd. Fierders binne der yn Dodge City bedriuwen fêstige dy't lânbouwurktugen meitsje, en wurdt der in protte hannele yn feefoer en yn sied. De krite om 'e stêd hinne is in yn hege mjitte agrarysk gebiet, dêr't benammen kij holden wurde en weet en sorgum ferboud wurde. Fierders stipet de pleatslike ekonomy sterk op 'e toeristyske sektor, dy't ferbân hâldt mei it ferline fan Dodge City yn it Wylde Westen as feestedsje mei in kweaferneamde reputaasje. Dêropta is der ek in kasinoresort yn 'e stêd fêstige.
Ynternasjonaal Filmfestival fan San Sebastián
Seksjes
It Ynternasjonaal Filmfestival fan San Sebastián is ûnderferdield yn 'e folgjende seksjes:
Dodge City (Kansas)
Foarsjennings
It skoaldistrikt Dodge City Public Schools telt 1 pjutteboartersplak, 8 legere skoallen, 2 middelskoallen en 1 middelbere skoalle, mei yn totaal 6.000 learlingen. Der is ek in bysûndere skoalle op roomske grûnslach yn Dodge City, de Sacred Heart Cathedral School. Op it mêd fan heger ûnderwiis is yn Dodge City it Dodge City Community College fêstige, in twajierrige oplieding mei 2.000 studinten, en dêrnjonken in depindânse fan 'e Newman Universiteit út Wichita. Fan 1952 oant 1993 stie yn Dodge City ek it St. Mary of the Plains College, in roomske hegeskoalle.
De Dodge City Public Library is de pleatslike bibleteek, dy't bestiet sûnt 1905 en yn 1981 yn syn hjoeddeistige gebou lutsen is. De stêd hat ek in eigen krante, de Dodge City Daily Globe, mei in oplaach fan 7.000 eksimplaren. Der binne 33 tsjerkegebouwen yn Dodge City, en de stêd foarmet it sintrum fan it Roomsk-Katolyk Bisdom Dodge City, dat oprjochte waard yn 1951 en hiel súdwestlik Kansas beslacht. De eardere en hjoeddeistige katedraal fan dat bisdom steane yn Dodge City: de Katedraal fan Us Leaffrou fan Guadalupe, resp. de Katedraal fan it Hillich Hert. Der binne ek twa evenemintehallen yn 'e stêd, it Dodge City Civic Center út 1954, dêr't 2.800 minsken yn passe, en de United Wireless Arena út 2011, dy't romte hat foar 5.500 minsken.
Ynternasjonaal Filmfestival fan San Sebastián
Prizen
Op it Ynternasjonaal Filmfestival fan San Sebastián wurde de folgjende prizen útrikt troch in ynternasjonale sjuery foar films dy't meitingje yn 'e Offisjele Seleksje: Yn 'e oare seksjes binne de haadprizen: Oare prizen binne:
Dodge City (Kansas)
Demografy
Yn 2010 hie Dodge City 27.340 ynwenners, en neffens in offisjele skatting troch it Amerikaanske Folkstellingsburo op grûn fan gegevens fan 'e folkstelling fan 2010 wie dat oantal yn 2016 omheech gien nei 27.453 minsken. De befolkingstichtens bedroech doe 734 minsken de km². Neffens gegevens fan 'e folkstelling fan 2010 wie doe fan 'e befolking fan Dodge City 8,9% âlder as 65 jier en 31,8% jonger as 18 jier. Fierders bestie 28,9% fan 'e húshâldings út ien persoan, wylst 19,0% fan 'e befolking ûnder de earmoedegrins libbe, ynkl. 28,7% fan 'e leeftydskategory fan ûnder de 18 jier.
Klimaat
Dodge City leit op 'e grins fan 'e Noardamerikaanske sônes mei in subtropysk klimaat (yn it súdeasten) en mei in steppeklimaat (yn it noardwesten). De simmers binne der hjit en de winters wikselfallich, mei sawol mylde as tige kâlde riten. De delslach is it hiele jier troch tuskenbeiden. Yn july, de waarmste moanne, is de trochsneed temperatuer oerdeis 33,8 °C, en yn desimber en jannewaris, de kâldste moannen, is dat 6,8 °C. Rekôrtemperatueren wiene 44,0 °C op 27 juny 2012 en –32 °C op 12 febrewaris 1899. Dodge City kriget jiers trochinoar 549,3 mm delslach, mei dêrûnder oer it hiele winterhealjier ferdield 53,3 sm snie. Tornado's komme in protte foar yn westlik Kansas, benammen by 't maityd. Dodge City wurdt gauris de wynderichste stêd fan 'e Feriene Steaten neamd, mei in trochsneed wynkrêft fan 22,4 km/h, dy't winterdeis oanboazje kin ta sniestoarmen.
Shottery
Shottery wie in lyts doarp, in lytse twa kilometer bewesten Stratford-upon-Avon, mar wurdt no beskôge as part fan dy stêd, hoewol't it foar it gefoel in apart doarp bleaun is.
It plak hat allinne noch in pub (The Bell Inn); oare hoareka is der net mear.
Shottery wie it wenplak fan Anne Hathaway yn har jonkheid, William Shakespeare syn frou. De Anne Hathaway's Cottage is in populêre toeristyske bestimming. Shakespearsaakkundigen twifelje lykwols oan de echtens fan it hûs as thús fan Anne Hathaway.
Alexandra Terlouw-Van Hulst
Wurkpaad
Doe't hja natuerkunde studearre moete Alexandra van Hulst har lettere man Jan Terlouw. Nei't se mei de natuerkundestúdzje opholden wie, studearre se algemiene taalwittenskippen. Se hie in protte ynfloed op it begjin fan de skriuwerskarriêre fan har man troch syn earste wurk nei in útjouwer te stjoeren. Letter holp se by it skriuwen mei korreksjewurk.
Frou Terlouw fertaalde yn 1976 twa boeken fan de Amerikaanske skriuwster Lynn Hall: Sticks and Stones (oerset as Maak me niet kapot) en The Siege Of Silent Henry (oerset as De belegering van stille Sijmen). Maak me niet kapot behelle de Zilveren Griffel yn 1976.
Op hegere leeftyd begûn se sels boeken te skriuwen. Har earste boek wie De man van Tsinegolde, útjûn yn 2013 troch útjouwerij De Kring. Dit boek beskriuwt de Twadde Wrâldoarloch sjoen troch de eagen fan in jong famke dat har almar mear bewust wurdt fan it barren om har hinne. It boek is foar in part basearre op eigen ûnderfinings fan Alexandra. Har twadde boek, Eén vrouw, twee mannen, kaam út yn 2014 en bekriuwt in trijehoeksferhâlding, dêr't de titel nei ferwiist.
The Borders of Infinity (novelle)
The Borders of Infinity (net te betiizjen mei de bondel Borders of Infinity) is in science fiction-novelle fan 'e hân fan 'e súksesfolle en mannichfâld bekroande Amerikaanske skriuwster Lois McMaster Bujold. It makket ûnderdiel út fan The Vorkosigan Saga, Bujold har populêrste en omfangrykste searje, mar is in ôfrûne ferhaal, dat ek los dêrfan lêzen wurde kin. The Borders of Infinity waard foar it earst útjûn yn 1987 en is sûnt dy tiid oerset yn tolve talen.
Eftergrûn
The Borders of Infinity, wat oerset wurde kin as "De Grinzen fan it Uneinige", seach it ljocht yn 1986. Lois McMaster Bujold wie doedestiden dwaande om 'e roman Falling Free te skriuwen, wêrfan't hja de haadpersoan, Leo Graf, fierhinne basearre hie op har heit, de wittenskipper Robert Charles McMaster. Doe't har heit dat jiers lykwols kaam te ferstjerren, rûn se fêst yn Falling Free, en se wie dan ek bliid om troch Betsy Mitchell, haadredaktrise by útjouwerij Baen Books frege te wurden om in novelle te skriuwen foar in bondel dy't sy oan it gearstallen wie. Sa ûntstie doe The Borders of Infinity, dat yn 1987, yn 'e mande mei skriuwwurk fan oare auteurs, foar it earst útjûn waard as ûnderdiel fan 'e bondel Free Lancers.
The Borders of Infinity is skreaun yn it personele perspektyf, en foarme yn 1989 ûnderdiel fan 'e bondel Borders of Infinity, yn 'e mande mei twa oare novelles fan Bujold, The Mountains of Mourning en Labyrinth, en mei in ferbinend ramtferhaal deromhinne. Yn 2002 waard The Borders of Infinity werútjûn as ûnderdiel fan 'e omnibus Miles Errant, mei de romans Brothers in Arms en Mirror Dance.
Plot
Yn The Borders of Infinity wurdt de haadrol wer spile troch Miles Vorkosigan, de lichaamlik beheinde soan fan 'e minister-presidint fan 'e planeet Barrayar, dy't foar de Barrayareeske geheime tsjinst ImpSec wurket ûnder de momkape fan admiraal Miles Naismith, de befelhawwer fan 'e Frije Dendarii Hierlingefloat. Diskear binne de Dendarii ynhierd om in wichtige Marilacaanske fersetslieder te befrijen.
Krekt sa't de Cêtagandiërs tachtich jier earder (om 'e nocht) besocht hawwe en feroverje Barrayar, sa besykje se no de planeet Marilac derûnder te krijen. Barrayar hat der belang by om 'e Cêtagandiërs op dat mêd in stôk yn it tsjil te stekken, mar it leafst op sa'n manear dat net te bewizen falt wa't derefter sit; dêrfandinne it ynsetten fan 'e Dendarii, wa har bân mei ImpSec sa geheim is dat njonken Miles mar trije fan 'e fiiftûzen hierlingen der wat fan ôfwitte. Op 'e ôfhandige planeet Dagoola IV hâlde de Cêtagandiërs al jierren goed 10.200 fan harren taaiste Marilacaanske tsjinstanners fêst, mei dêrûnder kolonel Guy Tremont, in man dy't ImpSec tige gaadlik achtet om op Marilac in nije, troch Barrayar finansiere fersetsbeweging op te setten. Miles moast dizze iene man út it kriichsfinzenekamp sjen te brekken.
Om yn it kamp troch te kringen en kontakt te meitsjen mei Tremont lit Miles himsels ûnder in Malilacaanske identiteit oppakke troch de Cêtagandiërs en op Dagoola IV ynternearje. It is him al fluch dúdlik dat de regels fan 'e Ynterstellêre Juridyske Kommisje oangeande de behanneling fan kriichsfinzenen der miskien wol neffens de letter, mar perfoarst net neffens de geast neilibbe wurde. Sa bestiet it kamp út in koepelfoarich krêftfjild fan 500 m trochsneed; dêrbinnen bestiet fierders gjin inkelde beskutting of ôfskerming. It iten bestiet út smaakleaze rantsoenrepen, dy't twaris deis yn ien grutte lading nei binne skood wurde. De bewekkers bemuoie har fierders op gjin inkele wize mei wat der yn it kamp bard, mei as resultaat dat dêr it rjocht fan 'e sterkste hearsket. Miles wurdt nei binnen ta stjoerd mei as iennichste besittings in broek, in baitsje, in plestikken drinkkop en in reiden sliepmatte, en fiif minuten letter is er dy allegear al kwytrekke oan in groepke útfaachsel, dat him ek noch even flink yninoar slein hat.
Mar Miles jout de moed net op en giet, sadree't it him slagget en kom wer oerein, op 'e siik nei kolonel Tremont. Hy is net de iennichste dy't yn it kamp neaken omstapt; it is dêr in swier bestean foar wa't net sterk is of freonen hat. Ien fan syn lotgenoaten, de sljochtsinnige preker Suegar, bringt him úteinlik by Tremont. Mar de kolonel hat de moed opjûn en leit op stjerren. Dat feroaret fansels alles en Miles moat in nij plan betinke.
Hy beslút dat as er ImpSec gjin legerlieder jaan kin, hy harren dan mar in leger jaan sil. Mei Suegar as gids beweecht er him troch it kamp. Earst oertsjûget er Oliver, Tremont syn serzjant, om him te fertrouwen en te helpen. Dêrnei moat er itselde dwaan mei de froulju dêre, dy't fierwei de grutste en meast dissiplinearre groep yn it kamp foarmje. Dat is in hiele toer, mar hy kriget de froulike befelhawwer Tris ek oan syn kant, en úteinlik ûntteit sels de hurde serzjant Beatrice, dêr't er wat fereale op rekket, foar him. Mei de froulju en Oliver syn mannen wit er de folgjende kear dat der iten komt, de hiele steapel te bemachtigjen, sadat er in earlike ferdieling oplizze kin. Op dy manear kriget er de lieding oer it hiele kamp yn 'e hannen.
Tsjin 'e tiid dat de krêftkoepel útflitst en de Dendarii-shuttles lânje middenmank bombardeminten fan 'e bewekkersbarakken, hat Miles de finzenen oanleard om harren foar de útdieling fan 'e rantsoenrepen yn fjirtjin kloften op te stellen, in systeem dat er no brûkt om harren yn 'e fjirtjin shuttles te laden. De Cêtagandiërs litte it der fansels net by sitte en besykje út alle macht de útbraak foar te kommen. Der binne ferliezen, mar úteinlik ûntsnappe tsientûzen kriichsfinzenen en kin de operaasje beskôge wurde as in grut súkses. Foar Miles sels, dy't pas ôfset yn 'e lêste shuttle, sil it lykwols altyd in bittere bysmaak hawwe mei't de lêste deade dy't der falt serzjant Beatrice is.
Oersettings
Les Frontières de l'infini
Glostrup (gemeente)
Glostrup is in gemeente yn de regio Haadstêd (Deensk: Region Hovedstaden) yn Denemark. De gemeente leit likernôch 10 kilometer westlik fan it sintrum fan Kopenhagen. Yn de regio Haadstêd heart de gemeente mei in oerflak fan 13,30 km² en 22.663 ynwenners (01.01.2018) ta de lytsere gemeentes.
De gemeente waard yn 1841 stifte. Troch de groei fan Kopenhagen ferdûbele de befolking tusken 1947 en 1960. Yn de gemeente lizze de plakken Glostrup, Efsinge en Ejby; de beide earstneamde plakken binne yn de jierren 1970 oan inoar fêstgroeid.
Haadstêd fan de gemeente is Glostrup, dêr't trijefearn fan de befolking wennet. Yn it ramt fan de gemeentlike weryndielings bleau Glostrup selsstannich, mar yn 1974 waard Avedøre de by de oanbuorjende gemeente Hvidovre yndield.
Osmar Donizete Cândido
, better bekend as Donizete (24 oktober 1968), is in eardere Brazyljaansk fuotballer. Earder spile foar Volta Redonda, Botafogo, Estudiantes Tecos, Verdy Kawasaki, Benfica, Corinthians Paulista, Cruzeiro, Vasco da Gama, Universitario Nuevo León, Palmeiras, Reboceros La Piedad, Estudiantes Tecos en Macaé Esporte.
Gladsaxe (gemeente)
Gladsaxe is in gemeente yn de regio Haadstêd (Deensk: Region Hovedstaden) yn Denemark. De gemeente leit noardwestlik fan it sintrum fan Kopenhagen en grinzget oan de gemeentes Gentofte, Lyngby-Tårbæk, Furesø, Herlev en Kopenhagen.
De Lethe
thumb|Grinspeal by De Lethe De Lethe (Grinslânsk: Laite) is in buorren yn de gemeente Westerwâlde yn de provinsje Grinslân. De buorren leit beëasten Bellingwolde, tusken it B.L. Tijdenskanaal en de Dútske grins. De buorren wurdt hjoed-de-dei omjûn troch in natuergebiet. It is neamd nei de wetterrin De Lethe, Moersloot, Hoholtsmaar of Dunebroeker Leetze (1620). De delsetting In de Liete waard yn 1692 of 1693 troch predikant Johannes Cypriani neamd as it wenplak fan in nustje gemeenteleden.
Namme
De wetternamme Lits of Leetse komt fan de Germaanske stamme *leka of *lako. In dokumint út 1391 neamt de Letze off die Zyp...gelegen tusschen die Westerlee ende de Medum. Besibbe binne de wetternammen Leets by Laskwerd, De Lits by de Rottefalle, Lek(e) yn it Westerkertier en Oosterleek yn West-Fryslân. Ek nammen mei it taheaksel -elte en -lee binne dêroan besibbe.
Gladsaxe (gemeente)
De ta stêd fusearre gemeente bestiet út de oarspronklike doarpen Bagsværd, Buddinge, Gladsaxe, Mørkhøj en Søborg. Oant 1909 hearde ek Herlev by de gemeente Gladsaxe.
Yn it ramt fan de gemeentlike weryndieling fan 2007 bleau Gladsaxe selsstannich.
Allen & Unwin
Allen & Unwin is in Australyske útjouwerij, dy't yn 1990 fuortkommen is út 'e oarspronklike, Britske útjouwerij George Allen & Unwin, bekend as de útjouwer fan 'e wurken fan J.R.R. Tolkien.
Skiednis
De Australyske ôfdieling fan 'e Britske útjouwerij George Allen & Unwin waard yn 1976 oprjochte, ûnder de namme fan George Allen & Unwin Australia Ltd. Doe't de memme-ûndernimming yn 1990 oernommen waard troch HarperCollins Publishers, koe de Australyske difyzje himsels útkeapje, en waard it in selsstannige útjouwerij ûnder de ferienfâldige namme Allen & Unwin.
Sûnt hat it bedriuw him ûntjûn ta ien fan 'e súksesfolste ûnôfhinklike útjouwerijen fan Austraalje, en bringt it jiers oant 250 nije titels út. Dêrby giet it sawol om literêre en kommersjele fiksje as om non-fiksje, lykas biografyen, autobiografyen, skiednis, misdie, polityk en reisferhalen, mei dêropta ek berneboeken.
It haadkantoar fan Allen & Unwin is fêstige yn Crows Nest, by Sydney, mar it bedriuw hat ek kantoaren yn Melbourne, Auckland (yn Nij-Seelân) en Londen (yn Ingelân). Fierders fertsjintwurdiget Allen & Unwin ferskate ûnôfhinklike Britske útjouwerijen op 'e Australyske en Nijseelânske merk, wêrûnder Bloomsbury Publishing, Faber & Faber, Profile Books, Serpent's Tail, Atlantic Books en Canongate Books. Troch dy oerienkomst waard bgl. de distribúsje fan 'e Harry Potter-rige fan Bloomsbury yn Australaazje dien troch Allen & Unwin.
Cetaganda
Eftergrûn
Bujold skreau Cetaganda yn 1995 mei as doel fral om in yngeander byld te jaan fan 'e Cêtagandiërs en harren kultuer, dy't se oant doe ta benammen brûkt hie as de smjunten efter de skermen wa har kweawillige yntriizjes de nuveraardige eksploaten fan har haadpersoan Miles Vorkosigan needsaaklik makken. Mar sa't de skriuwster sels yn it neiwurd fan 'e omnibus Miles, Mystery & Mayhem seit: "Nimmen is in smjunt yn syn eigen eagen." Wat neier oft hja de Cêtagandiërs beseach, wat yngewikkelder en foar mearderlei útlis fetber oft se blieken te wêzen. Bujold: "Ik wie hiel ynnommen mei it effekt."
Cetaganda is skreaun yn it personele perspektyf en waard foar it earst publisearre yn in fjouwerdielich fúljeton yn it tydskrift Analog Magazine, fan oktober oant desimber 1995. As roman waard it yn 1996 útjûn troch Baen Books. Yn 2001 waard Cetaganda werútjûn as ûnderdiel fan 'e omnibus Miles, Mystery & Mayhem, yn 'e mande mei de roman Ethan of Athos en de novelle Labyrinth. De trêde printinge (oftewol de twadde paperbackprintige) dêrfan kaam út yn 2006.