cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Loadewyk XVI fan Frankryk
Syn pogingen om it Ancien Régime te werfoarmjen hienen net folle súkses. Hy waard tsjinwurke troch de privilezjearre stannen (Adel en Geastelikheid), en de Parleminten, aadlike rjochtbanken dy't de keninklike besluten hifkje moasten oan de bytidenven "Fûnemintele Wetten". Twongen troch de finansjele omstannichheden moast hy de Frânske Steaten-Generaal by elkoar roppe. Yn dy - konsultative - gearkomst rôpen de leden har út ta Grûnwetjouwende Gearkomst en yn in prosses dat Frânske Revolúsje neamd wurddt, wêryn de Kening de regyferlear, en it grutste diel fan syn macht, foarmen se Frankryk om ta Konstitúsjonele monargy. In machtsgreep fan de ekstremisten en de republikeinen yn 1792 late ta ôfsetting, finzennimming en deastraf.
Gallehus-hoarnen
thumb|right|250px|Kopie fan de Gouden Hoarnen útstalt yn it Nasjonaal museum fan Denemarken thumb|250px|Joachim Richard Paulli syn tekening fan de koarte hoarn en syn runeynskripsje De Gallehus-hoarnen wienen de twa gouden hoarnen dy't yn 1639 en 1734 fûn waarden by Gallehus yn súdlik Jutlân, yn Denemark.
Motiven
De hoarnen hienen motiven fan dieren en jagers. De hoarn dy't yn 1734 fûn wie hie ek in Germaanske ynskripsje, skreaun yn runeskrift.
Yn runen stie der:
ᛖᚲ ᚺᛚᛖᚹᚨᚷᚨᛊᛏᛁᛉ ᚺᛟᛚᛏᛁᛃᚨᛉ ᚺᛟᚱᚾᚨ ᛏᚨᚹᛁᛞᛟ
Grand Rapids (Michigan)
thumb|250px|Lizzing fan Michigan 250px|thumb|Lizzing fan Grand Rapids Grand Rapids is in stêd yn de Amerikaanske steat Michigan. It is de haadstêd fan Kent County en leit op 40 kilometer fan het Michiganmar en 240 kilometer bewesten Detroit. De stêd hie 188.40 ynwenners yn 2010, de regio Muskegon-Holland-Grand Rapids hie doe 1.321.557 ynwenners.
Grand Rapids leit oan de rivier de Grand, dy't op dat plak lytse streamfersnellingen (rapids) hat. Grand Rapids hat in protte meubelyndustry wat har de bynamme 'meubelstêd'(furniture city) opsmiten hat. Under Grand Rapids leit it haadkantoar fan it ynternasjonale marketing- en ferkeapbedriuw Amway Corporation.
Fuotgongersbrêge
In fuotgongersbrêge is in brêge dy 't allinnich brûkt wurde mei of wurde kin troch fuotgongers (en ek troch fytsers as se ôfstappe). De ienfâldichste foarbylden hjirfan binne lytse brêgen, lykas yn parken. By guon spoarweistasjons binne de perrons berikber makke troch in fuotbrêge oer de spoaren.
Grand Rapids (Michigan)
Ut de skiednis
thumb|left|250px|Pearlstrjitte, Grand Rapids 1885 It gebiet dêr't Grand Rapids ûntstien is, waard earst nei 1820 troch sindelingen en pelshannelers besocht, dy't yn it generaal freedsum mei de lânseigen Ottawa-yndianen libben, dy't sûnt likernôch 1700 oan de iggen fan de rivier Grand tahâlden.
Fuotgongersbrêge
De opgong en delgong fan in fuotgongersbrêge is trochstrings in trep, mar in fuotgongersbrêge kin yn in tal gefallen ek berikt wurde mei in lift, sadat ek minsken yn in rolstoel en lju dy't min op 'e gong binne oan de oare kant komme kinne. It wurd fuotgongersbrêge wurdt ek brûkt foar ienfâldigere konstruksjes lykas ien of mear planken as oerbrêging fan in sleat of op in bouplak.
Fuotgongersbrêgen wurde net allinnich boud om wetter, ravinen of (drokke) ferkearsieren te oerbrêgjen, mar ek hieltyd faker om twa ticht byinoar lizzende gebouwen te ferbinen sadat men net nei it strjitnivo werom hoecht om fan it iene gebou yn it oare te kommen, mar heech (en drûch) de oerstek meitsje kin. Yn Nederlân fynt men sokssoarte, meastal oerdekte, ferbiningen ûnder oare by sikehuzen en universiteitsgebouwen.
Grand Rapids (Michigan)
Ut de skiednis
Grand Rapids waard offisjeel op 1 maaie 1850 in stêd, dêr wennen doe 2.686 minsken, dy't oer de stedsstatus stimme mochten.
Twadde helte 19e iuw kaam de houtyndustry op en ûntjoech de meubelyndustry him ta merklieder yn de Feriene Steaten. De stêd waard teffens in middelpunt fan Nederlânske ymmigranten yn de 19e iuw.
Ekonomy
Grand Rapids wie lang in sintrum fan meubelyndystry, mar ek fan autoyndustry. Letter is dêr biotechnology bykaam; it Van Andel Medical Institute, en de nije Cook-Devos Medical Training Facility, dy't in part fan Grand Valley State University is, sitte yn Grand Rapids.
De steat Michigan is bekend om syn konsintraasje fan kristlike útjouwerijen, sa as Zondervan, Baker Books, Kregel Publications en Eerdmans Publishing.
Stoarn yn Grand Rapids
thumb|center|1200px| De [[skyline fan Grand Rapids. ]]
Foswerter Munnikhûs
It Foswerter Munnikhûs mei de Borch moat in state west hawwe dy't ticht by de tsjerke fan Ferwert yn Ferwerderadiel stien hat. It boujier is ûnbekend en der is neat fan werom te finen.
Yn 1289 wenne yn Ferwert in edelman Sibrand Heslinga, dy't grif as de wichtichste doarpshaadman beskôge wurde kin. Hy wie lienman fan de biskop fan Utert, wêrfan hy lykas earder syn foarâlden en syn bruorren, biskoplik tafelgoed yn lien hie. Hy pretindearre dat ta dit liengoed ek it patronaatsrjocht fan de tsjerke fan Ferwert hearde. It tichtbye benediktiner kleaster Foswert protestearre mei súkses tsjin dizze oanspraken: Foswert ferkrige de rjochten op de tsjerke en ûnreplik guod tichtby de tsjerke.
De Foswerter kleasterúthôf Munnikhûs, njonken de Foswerter tsjerke liket dêrom it goed fan de Heslinga's west te hawwen. De Cammingha's fan Blije fierden oan it begjin fan de 12e iuw in fete mei de "Heslinga-mannen". Omdat it Monnikhûs grinzet oan it Ferwerter Cammingha-goed, is it goed mooglik dat ek dy âldere Heslinga's hjir al wennen. Nijsgjirrich is ek dat in perseel njonken it hûs binnen de grêft al yn 1543 de Borch (tsjintwurdich de Berch) neamd wurdt.
Orjol
Orjol (Russysk: Орёл; wurdt somtiden neffens de Frânske transliteraasje ek as Orel neamd) is in stêd yn it wêst fan de Russyske Federaasje. It is it bestoerlike sintrum fan de oblast mei deselde namme. De stêd leit oan de Oka, likernôch 360 km súdlik fan Moskou en 175 noardeastlik fan de Oekraynske grins.
Yn 'e omkriten fan Orjol leit tige fruchtbere swarte ierde en lânbou foarmet dêr in wichtige boarne fan ynkommen.
De namme fan Orjol betsjut earn. De fûgel is ek yn it wapen fan de stêd te sjen. Fan 1990 oant 2002 hie de stêd Ljouwert in stêdebân mei Orjol.
Kiëvske Rûs
Argeologyske fynsten ferwize nei it bestean fan in 12e iuwsk fort op it plak fan it Foarstendom Tsjernigov by it gearrinnen fan de Oka en de Orlik. Der is fierder net in soad bekend oer dat fort, mar yn de 13e iuw waard it ûnderdiel fan it Foarstendom Karatsjev. It Gruthartochdom Litouwen oermastere it gebiet yn 'e 15e iuw en yn de 16e iuw waard it by it Grutfoarstendom Moskou foege.
Tsaardom
Ivan de Ferskriklike joech yn 1566 as ûnderdiel fan de befêstiging fan syn ryk opdracht ta de bou fan in nij kremlyn. Troch de ruïne fan de âlde fêsting te brûken koe de bou gaueftich eine en yn 1567 wie it wurk al foltôge. It die bliken dat it strategysk net sa 'n goed plak wie om't it kremlyn leech lei; it fort wie fanút hegere posysjes om it fort hinne kwetsber en hie regelmjittich mei heech wetter te krijen.
Yn de Tiid fan Unstjoer kamen troepen fan de earste falske Dimitri yn 1605 en Ivan Bolotnikov (1606) foarby en yn 'e winter fan 1607-1608 sloech de twadde falske Dimitri syn kamp op yn 'e stêd. Ynfallende Poalske troepen plonderen Orjol yn 1611 en 1615 en de befolking flechte doe nei Mtsensk.
De stêd waard yn 1636 werboud op it âlde plak. De plannen om it fort nei in bettere lokaasje te ferhûzjen bestiene oant yn de jierren 1670, mar waard nea útfierd om't de grinzen fan it Ryk jimmeroan fierder leine en de ferdigeningsfunksje dêrmei ferlern gyng. Oan it begjin fan de 18e iuw waard it kremlyn ôfbrutsen.
Russyske Ryk
De stêd groeide yn de 17e en 18e iuw en waard in sintrum fan hannel en lânbouprodukten. De Oka wie de wichtichste ferkearsferbining oant de stêd yn de jierren 1860 op it spoar oansletten waard.
20e iuw
Yn 1917 foel de stêd hast fuortendaliks yn hannen fan de bolsjewiken, mar fan 13 oant 20 oktober 1919 hold it Wite Leger fan Anton Denikin de stêd beset. Orjol waard yn de jierren 1920 en 1930 wer by ferskillende oblasten yndield, oant de stêd op 27 septimber 1939 haadstêd waard fan it nije oblast Orjol.
De yndustrialisaasje dy't sûnt de Oktoberrevolúsje begûn, waard nei de kriich fierder ûntwikkele mei û.o. de bou fan in staalfabryk.
Kultuer
Tusken 1990 en 2002 ûnderhold Ljouwert in stêdebân mei Orjol. Yn dy tiid waard dêr it kuorbaljen yn Ruslân yntrodusearre. Der hawwe yn dy tiid útwikselings west en der is yn Ljouwert in Russyske temawike organisearre mei in eksposysje yn it fersetsmuseum oer Orjol yn oarlochstiid.
Musea:
De stêd hat meardere téaters, wêrfan't it Akademysk Toerenevtéater it ferneamst is.
Maupin (Oregon)
Maupin is in plak (city) yn Wasco County yn Oregon, Feriene Steaten. Neffens de folkstelling fan 2020 hie it plak 427 ynwenners.
Skiednis
thumb|left|In âlde pleats mei in Amerikaanske [[wynmotor by Maupin mei Mount Hood op 'e eftergrûn]] Maupin ûntstie yn 'e ein fan de njoggentjinde iuw. Perry Maupin, in pionier dêr't it plak nei neamd waard, hie doe in pleats op it plak fan it hjoeddeistige plak. Der kaam in fearponttsjinst oer de rivier de Deschutes hinne en doe hiet it plak Hunts Ferry nei de eigener fan de fearpont. Neitiids waard it Maupin Ferry neamd troch de stifter fan it plak, William H. Staats. Yn 1909 waard de plaknamme ferkoarte ta Maupin.
Geografy
Maupin leit oan de US Route 197 dy't yn it stedsje oer in brêge de rivier de Deschutes krúst. It plak leit goed 50 km súdlik fan The Dalles en 60 km noardlik fan Madras.
Klimaat
It plak hat waarme en drûge simmers, mei trochsneed moanlikse temperatueren net boppe de 22 °C. Neffens de Klimaatklassifikaasje fan Köppen hat it plak in waarm mediterraan klimaat "Csb".
Demografy
Neffens de folkstelling fan 2010 wennen der 410 minsken, 199 hûshâldings en 113 famyljes yn it plak. De befolking bestie út 95,7% blanken, 0,7% yndianen, 0,2% Aziaten, 0,2% Pasifisyske Eilanners en 0,2% oare rassen en 2,9 fan mingde rassen. Etnysk sjoen binne 1,2% fan de befolking Hispanics.
Petrus Thaborita
Syn heit wie Jakob Schuitmaker, syn namme kin dus ek skreaun wêze as Petrus Schuitmaker. Petrus is op lettere leeftyd yn it kleaster treden, wie widner en hie twa soannen. De efternamme hie hy krigen fan it kleaster Thabor by Snits, wêryn hy likebroer wie. Troch him is in kronologysk oersjoch makke fan nijsgjirrige saken út de histoarje fan Fryslân, gedeeltlik út oerlevering/âlde dokuminten, en gedeeltlik as eachgetuge. Yn haadsaak beskreaun hy de foarfallen yn de omkriten fan Snits, fan Boalsert oant Frjentsjer en Harns. De skiednis fan Fryslân begûn yn 781, omdat doe de kristening hast folslein wie. Syn lêste bydragen wiene út de winter fan 1520, doe't de blykber in soad snie fallen wie. In oare broer fan Thabor, Worp fan Thabor naam syn werk oer as skiedskriuwer.
Dizze likebroer skreau net altyd like konsekwint, earder fonetysk, yn de "âlde Dútse letter op lyts kwarto formaat". Tink om it brûken fan de "lange s", de "ſ".
Petrus Thaborita begjint mei: In't Jaer ons Heren ſeuen hondert ende lxxxi doe ontfanc Vrieslant eerst dat Karſten ghelove, al eer een deel ende nae een deel.
De Slach by Warns: ''In't iaer ons Heren M. CCC. xlv Grave Willem, die xix Grave van Hollant, als hij quam van Pruſen, ſoe vergaderde hy volc, ende toech in Westvrieslant, ende, daer die eerſte anlande quamen, beſochten ſie ſinte Olofs kerckhoff; dear nae quam die Grave an die eg van Sinte Oloff, ende wisted niet wat die anderen ghedaen hadden. Ende die Vrieſen quamen, ende ſloghen den Grave doet mit viii bearn roetzen, ende mit achttien ridderen, ende vyf hondert man, behalven die daar drencten.''
De gedragingen fan Albrecht III fan Saksen yn de 17-jierrige besetting: ''Item als die Frieſen dus iammerliken van Fraenker veriaecht ende geſlaghen waren, ſoe veruolchden des Hartoghen knechten die Vriesen, ende sloghense doet in die kercken, beyde in Oestergoe ende in Westergoe, ende namen die kelcken ende cyborien, mitte heilighe ſacramenten; ende die heilighe sacramenten worpen ſie mit onweerdicheit opder eerden, alſoe dat ſommighe heylige ſacramenten worden weder gheuonden, sommighe oec niet. Ende die heylige olye traden ſie mit voeten, ende smeerden hoer schoenen daer mede. Ende die gheſlaghen Frieſen foer Fraenker bleuen legghen onbegrauen acht daghen of meer; want niemant dorste ſyn doeden toe huys van anxte vanden knechten halen ende begraven.''
''Int iaer ons Heren xv hondert, doe lieten des Hartoghen onder heren twie Frieſen fanghen ende toe Fraenker brenghen, ende aldaer iammerlic ende onghehoerlic doden, als palen doert lyf iaghen ende druwen mit peerden, beneden int lyf ende bouen by den halſe weder wt, ende rechten ſie op byden weghe tusſchen Fraenker ende Harlinghen. Die ene man hiet Ewert Dragher van Sneeck ende Minna Bongher hiet die ander. Ende op een ander tyt doe paelden ſy noch twie of drie mannen.''
Oer de dea fan Grutte Pier: ''In dat ſelue iaer van 20 ſoe is gheſtoruen groet Pyer, op ſinte Lucas nacht. Van deeſe Pier was grote ſpraeck in Hollant, in Brabant ende in ander landen, van ſin grote ſtercheit ende gruwelicheit, ende van ſin grote oghen; ende ſy maectent groter dant was; mer noch tans wasſet een groet, ſwaert, man mit grote oghen, grote ſchouwer ende een groten baert, ende gruweliken van aenſyen, ſonderlingh als hy toernich was; ende hy was grof ende plompt van ſpraeck ende weſen; want hy en conſte nyet bequam ſpreken voert recht ofte voer heeren; mer mit ſin groue Fryeſche ſlaghen quaem hy mede vort, ende dat ghyngh hem alſoe plomp of, dat alle menſchen, die daer by ſtonden, worden beweghen tot lachgen; ende hy was froem ende fel op die vianden, mer hy was redelyk van herten als een Kerſten man.''
Hans Willem Cornelis Anne Visser en Hendrik Amersfoordt hienen yn 1824 de beskikking oer de hânskreaune dokuminten fan Petrus, beskikber steld troch Mr Anton Reinhard Falck. Der is in soad muoite dien om ûnbekende wurden te ferklearjen, en soms is dit net slagge. Dit gehiel waard publisearre yn it "Archief voor Vaderlandse en ingezonderheid Vriesche geschiedenis, oudheid- en taalkunde". It earste diel 1 yn 1824 en it twadde diel yn 1827. Wêr't de orizjinele dokuminten fan Petrus/Peter bedarre binne is ûnbekend.
Izegrim
Izegrim is in Nederlânske deathmetalband oprjochte yn 1996 yn Sutfen troch gitarist Jeroen Wechgelaer earder fan Deluzion en drummer Joep van Leeuwen earder fan Solstice. Jeroen Wechgelaer noch it ienichste orizjinele bandlid. Izegrim begûn ûnder de namme Isegrim fanôf 1998 is de band fierder gien ûnder de namme Izegrim. De band brocht yn 2002 syn debútalbum Guidelines for Genocide út. De teksten fan de band gean benammen oer kriich en fernieling en ferneatiging. Izegrim hat fiif studio-albums útbrocht.
List fan skiekundige eleminten
Ornaris giet wurdt yn de skiekunde útgongen fan it bestean fan 118 skiekundige eleminten of gemyske eleminten. Dy kinne oardere wurde neffens it periodyk systeem fan de eleminten. Hjirûnder binne se lykwols as list werjûn mei atoomnûmer, symboal, namme, wittenskipklike namme, kloft en perioade.
8 maaie
Berne
thumb|100px|Henri Dunant
Ferstoarn
thumb|100px|right|Viglius
Grogu
Grogu, lange tiid inkeld bekend as "it Bern" en troch de fans (mar net troch wurknimmers fan filmstudio Lucasfilm) wol oantsjut as Baby Yoda, is in fiktyf personaazje út 'e Star Wars-franchise. Hy waard yn 2019 yntrodusearre yn 'e live-actiontillefyzjesearje The Mandalorian en kaam letter ek foar yn The Book of Boba Fett. De geastlike heiten fan it personaazje binne tillefyzjeprodusinten Jon Favreau en Dave Filoni. Grogu is in bûtenierdsk wêzen fan itselde, ûnbekende ras as de Jedi-master Yoda. Hoewol't er al fyftich jier libbe hat, is er troch de tige lange libbensdoer fan syn soarte noch mar in jong bern.
Yn The Mandalorian besykje de restanten fan it boasaardige Galaktysk Keizerryk Grogu yn 'e hannen te krijen, mei't se him fanwegen syn oanberne Krêftgefoeligens brûke wolle foar eksperiminten. Se nimme de Mandaloriaanske preemjejager Din Djarin yn 'e earm om him op te spoaren. As dyselde lykwols foar it ferstân kriget wat syn oprdrachtjouwers fan doel binne, naait er mei Grogu út. Yn The Mandalorian en The Book of Boba Fett wurdt Grogu werjûn troch in marionet, oanfolle mei kompjûtergenerearre special effects. De lûden dy't er produsearret, waarden foar in part ynsprutsen troch David Acord. Mank de fans fan Star Wars kige Grogu in oerweldigjend positive ûntfangst.
Skepping fan it personaazje
Grogu waard betocht troch Jon Favreau dy't as tillefyzjeprodusint de showrunner wie (mei de deistige lieding) oer de science fiction-searje The Mandalorian. Favreau woe mei it personaazje it mystearje ferkenne dat bestiet om it ûnbekende ras fan bûtenierdske wêzens fan Jedi-master Yoda hinne. As personaazje waard Grogu fierder ûntwikkele yn iere petearen dy't Favreau deroer fierde mei útfierend produsint Dave Filoni, dy't sadwaande ek in oandiel yn 'e skepping hie. Hoe't Grogu derút kaam te sjen, waard fêstlein troch konseptkeunstner Christian Alzmann.
De rol fan Grogu waard yn The Mandalorian en The Book of Boba Fett fierhinne fertolke troch in marionet dy't foar in diel animatroanysk (op ôfstân bestjoerber) is, hoewol't er yn 'e postproduksjefaze aksintuëarre waard mei kompjûtergenerearre special effects. De marionet waard produsearre troch special effects-bedriuw Legacy Effects en koste likernôch $5 miljoen om te meitsjen. Hy wurdt bestjoerd troch twa technisy, wêrfan't de iene de eagen en de mûle bewege lit en de oare de gesichtsútdrukkings beävensearret. De lûden dy't er produsearret, binne in mingsel fan minsklike fokalisearrings troch folwoeksenen (David Acord) en poppen, mei dêrtrochhinne opnamen fan 'e lûden dy't makke wurde troch de leppelhûn (Otocyon megalotis), in soarte foks út East-Afrika en Súdlik Afrika, en de rôlsturtbear of kinkadjû (Potos flavus), in Súdamerikaanske sibbe fan 'e waskbear.
Seizoen 1
Om itende te bliuwen nimt de Mandaloriaan as hierling ferskate riskante putsjes oan. Dêrby nimt er it Bern gauris op sleeptou, mar ek lit er him wolris efter op 'e noed fan lju dy't er fertrout, lykas de widdo Omera of de monteur Peli Motto. Ferskate preemjejagers en hierlingen ûntdekke it Bern, mar wurde deamakke troch de Mandaloriaan foar't se op basis fan dy kennis hannelje kinne. Yn 'e foarlêste ôflevering fan seizoen 1, Chapter 7: The Reckoning, nimt Greef Karga, de lieder fan it Preemjejagersgilde, kontakt op mei de Mandaloriaan. Hy wol dat dy him helpt om mei de Kliïnt ôf te weven en ûnthjit dat de Mandaloriaan en it Bern neitiid feilich wêze sille foar leden fan it gilde. It is in falstrik, mei't Karga fan doel is de Mandaloriaan dea te meitsjen en it Bern werom te jaan oan 'e Kliïnt, mar as er sels deadlik ferwûne rekket en it Bern de Krêft brûkt om him te genêzen, ljochtet er út tankberens de Mandaloriaan oer de mûklaach yn.
Underwilens is bekend wurden dat de Mandaloriaan eins Din Djarin hjit. Yn Chapter 8: Redemption, de slotôflevering fan seizoen 1, fynt in klimaktyske konfrontaasje fan him en syn bûnsgenoaten mei de troepen fan 'e Keizerlike ofsier moff Gideon plak. Dêrby wurdt it Bern foar koarte tiid ûntfierd, mar rêden troch de androïde IG-11. It Bern en Djarin-en-dy ûntkomme en sykje help fan 'e Mandaloriaanske stamme fan Djarin, mar dy blykt fierhinne útrûge te wêzen troch de stoarmtroepers fan moff Gideon. Se fine de Wapensmid, de liedster fan 'e stamme, en guon oaren libben werom, en de Wapensmid nimt it Bern formeel yn 'e stamme op as fûnling. Se jout Djarin opdracht om oare leden fan it ras fan it Bern te sykjen en him by harren te bringen, en seit dat hy oant dy tiid de heit fan it Bern wêze sil. As de troepen fan moff Gideon it selskip efterhelje, offeret IG-11 himsels op sadat Djarin en de oaren mei it Bern fan 'e planeet ûntkomme kinne.
Seizoen 2
Yn seizoen 2 beselskippet it Bern Djarin op syn syktocht nei oare Mandalorianen dy't him helpe kinne om it folk fan it Bern te finen. Nei in earste oanwizing bejouwe se har nei de planeet Tatooine, dêr't Cobb Vanth, de marshal fan Mos Pelgo, in Mandaloriaanske wapenris draacht hoewol't er sels gjin Mandaloriaan is. Djarin is dêr min oer te sprekken, mar meitiid krije de beide mannen respekt foar inoar, sasear sels dat Djarin de soarch foar it Bern oan Vanth opdraacht as er sels omkomme soe yn 'e striid mei in kraytdraak dy't Mos Pelgo teheisteret. Yn Chapter 10: The Passenger nimt Djarin in bûtenierdsk wêzen oan board fan syn skip, dat er omreden fan har uterlik de "Kikkertfrouwe" neamd. Hy moat har en har aaien nei de planeet Trask bringe. Underweis yt it Bern in pear fan 'e aaien op, ek al is dat him strang ferbean. Nei oankomst op Trask lit Djarin it Bern efter op 'e noed fan 'e Kikkertfrouwe en har man. Wylst er fuort is, komme de aaien út en foarmet it Bern in telepatyske bân mei de 'kikkertfiskjes'.
Djarin hat yn 'e tuskentiid fan Bo-Katan Kryze, de eardere hearskeresse oer Mandalore, heart dat har âlde bûnsgenoate, de Jedi-ridder Ahsoka Tano, op 'e planeet Corvus te finen is. Mei't syn romteskip op 'e reis mei de Kikkertfrouwe slimme averij oprûn hat, keart Djarin earst werom nei Nevarro, dêr't Greef Karga en de eardere kommando fan it Rebelleferbûn Cara Dune sûnt harren lêste moeting de planeet befrijd hawwe fan 'e Keizerlike oerhearsking, op ien Keizerlik bolwurk nei. Yn ruil foar it reparearjen fan syn romteskip seit Djarin syn help ta om dy basis te feroverjen.
Yn Chapter 13: The Jedi reizgje Djarin en it Bern ôf nei Corvus, dêr't Djarin Ahsoka Tano opspoart. Sy blykt troch de Krêft mei it Bern kommunisearje te kinnen, wat foar Djarin net mooglik wie. Sa komt foar it earst út dat de namme fan it Bern Grogu is en wat syn eftergrûn is. Djarin besiket Ahsoka safier te krijen dat se Grogu as har padawan oannimt, mar sy wegeret dat om't Grogu ûnderwilens sterke gefoelens foar Djarin ûntwikkele hat en se mei har master Anakin Skywalker út 'e earste hân wit wêr't soks foar in Jedi ta liede kin. Ynstee wiist se him troch nei de Jedi-Timpel op Tython, dêr't Grogu fia de Krêft kontakt meitsje kin mei in oare Jedi en syn eigen lotsbestimming kieze kin.
Yn Chapter 14: The Tragedy bringt Djarin Grogu nei dy timpel ta, dêr't Grogu begjint te meditearjen. Al rillegau dûke de stoarmtroepers fan moff Gideon op, en nettsjinsteande it krewearjen fan Djarin en fan 'e preemjejager Boba Fett en de hiermoardneresse Fennec Shand, mei wa't Djarin troch hantsjebakken in oerienkomst sletten hat, wurdt Grogu finzen nommen. Hy wurdt oerbrocht nei de kruser fan moff Gideon en yn in sel pleatst. Letter lit Gideon him nei dr. Pershing bringe om alle bloed oan syn lichem te ûntlûken. Yn Chapter 16: The Rescue docht Djarin mei in kloft útinoarrinnende bûnsgenoaten, ûnder wa Boba Fett, Fennec Shand, Cara Dune en Bo-Katan Kryze, in wraam op 'e kruser fan moff Gideon. Dêrby wurdt Grogu befrijd en Gideon finzen nommen, mar de ûntsnappingsrûte wurdt ôfsnien troch in ôfdieling stoarmtroepers en Djarin-en-dy reitsje besingele. Se wurde rêden troch de hommelse ferskining fan 'e Jedi-master Luke Skywalker, mei wa't Grogu earder yn 'e Jedi-Timpel op Tython kontakt makke hie. Hy weeft handich mei de Keizerlike troepen ôf en biedt oan om Grogu mei te nimmen om him ta Jedi op te lieden.
Yn The Book of Boba Fett
Grogu keart werom yn 'e ôflevering Chapter 6: From the Desert Comes a Stranger fan 'e spin-offsearje The Book of Boba Fett. As ûnderdiel fan syn training troch Luke Skywalker helpt syn nije master him om ferkrongen oantinkens út it ferline op te heljen, oer syn tiid yn 'e Jedi-timpel op Coruscant en wat er belibbe hat ûnder de Grutte Suvering fan 'e Jedi troch de boasaardige keizer Palpatine. Djarin komt del om Grogu op te sykjen, mar sjocht fan in moeting ôf as Ahsoka Tano him fertelt dat soks de training fan it jonkje behinderje kinne soe. Hy lit by Ahsoka lykwols in geskink foar Grogu efter: in maljenkolder dy't makke is troch de Wapensmid. Ahsoka jout it troch oan Luke, dy't har yn fertrouwen nimt en bekent dat er net wis is oft Grogu wol folslein oan it paad fan 'e Jedi tawijd is. Om't er net rjocht wit wat er dermei oan moat, riedt Ahsoka him oan om op syn gefoel te fertrouwen. Dêrop beslút Luke om Grogu kieze te litten tusken de maljenkolder en de ljochtsabel fan Luke syn âlde master Yoda, en dêrmei tusken in weromkear nei Djarin en in bestean as Jedi.
Yn 'e sânde en lêste ôflevering, Chapter 7: In the Name of Honor, arrivearret Grogu yn 'e hangaar fan Peli Motto op Tatooine, dêr't er yn Luke syn X-wjukjager ôfset wurdt troch de robot R2-D2. Dan docht bliken dat Grogu keazen hat foar de maljenkolder ynstee fan 'e ljochtsabel. Motto bringt him neitiid nei Mos Espa, dêr't er weriene wurdt mei Djarin en dêr't hy en Motto Djarin, Boba Fett, Fennec Shand en harren bûnsgenoaten helpe yn 'e striid tsjin in legermacht fan it Pyke-misdiesyndikaat û.l.f. Cad Bane. Dêrby bêdet Grogu in op 'e rin jage rancor del troch it wêzen yn 'e sliep falle te litten. Neitiid set er tegearre mei Djarin mei ûnbekend bestimming ôf fan Tatooine.
Rillaard
Rillaard wie in delsetting en letter húsnamme noard fan Lollum yn de gemeente Súdwest-Fryslân. De namme komt ek foar as Rissewaerdera ziette, Rysselaerdt en as buorkerijnamme Grut - en Lyts Rillaard''.
Wapen (betsjuttingsside)
"Wapen" hat yn de Wikipedy ferskate betsjuttings:
Somebody to Love (liet fan Queen)
Somebody to Love is in nûmer dat oarspronklik opnaam is troch Queen yn 1976 en útbrocht op it album A Day at the Races fan Queen út 1976. Somebody to Love wie it sechsde nûmer op it album en waard op 19 novimber 1976 útbrocht as earste single fan it album.
Oer it nûmer
Somebody to Love hat krekt as Bohemian Rhapsody, de grutte hit fan Queen's foarige album A Night at the Opera (1975), in komplekse melody en oerlaapjende stimmen. Mar wylst Bohemian Rhapsody basearre wie op Ingelske koarstilen, is Somebody to Love basearre op in gospelkoar arranzjemint. It wie de earste single fan A Day at the Races, dêr't Mercury, May en Taylor har stimmen oerlapen om in gospelkoar fan in 100 stimmen nei te meitsjen. Somebody to Love is in leafdesliet dêr't gefoel fan ynspirearre is troch sjongeres Aretha Franklin.
Oer de fideoclip
Der waard in fideoclip makke dêr 't in ensenearre opnamesesje yn de Sarm Studios (dêr 't it album A Day at the Races ûnder oare opnommen is) en filmopnamen fan it optreden fan de band yn Hyde Park yn septimber 1976 kombinearre waarden.
Oer it nûmer
George Michael spile it nûmer mei de oerbleaune leden fan Queen by it betinkingskonsert foar Freddie Murcery yn april 1992. De cover berikte de nûmer 1 plak yn de UK Chart yn it Feriene Keninkryk en bleau dêr trije wiken lang stean, yn Nederlân kaam it nûmer net fjirder as in fyfde plak yn de top 40. It nûmer waard opnaam as it earste nûmer op de EP Five Live fan George Michael út 1993, taskreaun oan George Michael en Queen.
Tsjibbe Gearts van der Meulen
thumb|Tsjibbe Gearts fan der Meulen yn 1906 thumb|It hûs dêr't Tjibbe Geerts van der Meulen 60 jier wenne hat en dêr't er letter wer yn kaam om dêr syn libben as in âld hoas útraffelje te litten (syn eigen wurden) Tsjibbe Gearts van der Meulen (Burgum, 6 maaie 1824 - 16 maart 1906) (meast Tsjibbe Gearts neamd) wie in Fryske skriuwer en fierder klokmakker, postrinner, drukker, redakteur en útjouwer fan de Burgumer Krante (Bergumer Courant).
Biografy
Tjibbe wie de soan fan klokmakker Geert Tjeerds van der Meulen en Grietje Douwes Duursma fan Boalsert. Ek Tjibbe waard klokmakker, mar de boekhannel en de drukkerij bleaune him boeien. Yn 1858 boaske er oan Grietje Pieters Peereboom, dochter fan de plysjekommissaris út Boalsert. Hja krigen tegearre trije soannen. Nei 't er in skoftke postkantoarhâlder west hie, begûn er yn 1878 mei skriuwen en útjaan fan it Weekblad voor Tietjerksteradeel en omstreken. Dy soe letter de Bergumer Courant hjitte. Hy die dat yn syn eigen drukkerij yn de Skoalstrjitte fan Burgum. Letter waard de drukkerij yn de Legestrjitte fêstige. De printerij waard doe yn it wurk holden troch syn soannen Wigger Arnoldus en Sophius Cornelis.
Wurk
Tsjibbe Gearts wie in echte folkskriuwer. Hy skreau toanielstikken en kluchten, foardrachten, epigrammen, ferhalen, sangboekjes, oratoariumteksten en noch folle mear. Mei syn freon Waling Dykstra makke er stikjes foar de Winterjûnenochten 1860-1862.
Tsjibbe Gearts kin karakerisearre wurde as in romantikus, wat nayf, mei in boartlike geast. Syn stikjes hingje oer nei it groteske en hy hie in grutte ferearing foar de adel. Polityk wie er it liberalisme it neist en nige er nei de Ferljochting. Hy mocht graach de nearzige ortodoksy de gek oanstekke. Hy makke in reis nei de Feriene Steaten en hat dêr wiidweidich ferslach fan dien; hy stipe emigraasje.
As sjoernalist wie er subjektyf (wat doetiids net sa frjemd wie) mei in protte each foar detail, sa at bygelyks bliken docht út syn 'Nei s'Gravenhage yn July 1905', dêr't er sels it kapsel fan guon politisy yn beskriuwt.
Bibliografy
thumb|Grêfstien fan Tsjibbe Gearts van der Meulen In soad artikelen fan Tsjibbe Gearts ferskynden yn tydskriften en jierboekjes, lykas Iduna, Swanneblommen, de Fryske Húsfreon, de Bijekoer en de Friesche Volksalmanak.
Drachtster Kompenije
Drachtster Kompenije of De Kompenije is in doarp noardeast fan Drachten yn 'e gemeente Smellingerlân. Under it doarp falle ek de buorskippen Luchtenfjild, Puntpeal en in part fan De Skieding.
Yn 'e Kompenije wenje  minsken.
Skiednis
thumb|left|De NH-tsjerke yn 1966 Kompenije ferwiist nei de Keulske magnaten, dy't om 1570 it fean tusken De Like en Drachten kochten en dy "compagniesvenen" mei de Grinslânske famylje Ewsum as fennoaten oanmakken foar de turfwinning. Yn de notariële oprjochtingsakte fan 1772 waard foar it earst skreaun oer de heechfeankoloanje Kompenije. Oan de lange rjochte stikken lân, de wiken en de elzesingels falt de skiednis fan de ferfeanting noch ôf te lêzen. It graven fan turf barde tusken de 17e iuw oant midden 19e iuw. Dêrnei waard de grûn ta greidlân makke. Yn 'e earste helte fan de 19e iuw ûntstie stadichoan in buorren. Yn 1834 waard de earste iepenbiere skoalle boud, dy't yn 1898 ferfongen waard troch yn nijenien mei fjouwer lokalen. Yn 1850 krige de Nederlânsk-herfoarme gemeente in eigen tsjerke. Dy baarnde yn 1979 ôf, mar waard doe al net meer as tsjerke brûkt.
Yn 1900 krige it doarp in lyts partikulier molkfabrykje oan de Siktaris Eringawyk. Oan 'e noardlike kant fan de Marrewyk oan 'e Fallaetswei folge yn 1908 de bou fan in grutte molkfabryk, dy't yn 1915 it partikuliere molkfabrykje fan 'e Rottefalle oernaam. It molkfabryk hold it oant 1933 fol, doe't Burgum de produksje oernaam.
Troch de De Kompenije lei sûnt 1913 de trambaan Drachten-Grins. Nei de Twadde Wrâldkriich namen bustsjinsten fan de NTM fan de tram it reizgersferfier oer, mar noch oant healwei de jierren 1980 bleau it 'Philipslyntsje' iepen foar frachtferfier.
Op 8 septimber 1941 waard om 04:58 oere in Britske tastel troch de Oberstleutnant Helmut Lent delsketten, dat ûnderweis nei Berlyn wie om dêr in bombardemint út te fieren. It tastel stoartte del yn 'e Kompenije. Alle seis manlju fan it RAF-tastel kamen om en binne op it tsjerkhôf fan 'e Kompenije beïerdige.
Sûnt healwei de jierren 1970 is it doarp oan wjerskanten fan 'e Tsjerkebuorren foars útwreide mei nijbou.
Mienskip
thumb|260px|Multyfunksjoneel sintrum It doarp hat sûnt 1933 in feriening foar Pleatslik Belang, dat de doarpskrante De Barte útjout. Oan de Smidswei waard yn 2022 by it sportpark it multyfunksjoneel sintrum It Trefpunt iepene, dêr't de skoalle, de sportaktiviteiten en it doarpshûs ûnderbrocht binne.
Tsjerke
thumb|260px|PKN-tsjerke
Ferieningen
De sportferienings binne ûnder de koepel Troch Freonskip Sterk ûnderbrocht. Der is ek in kommisje foar de Skoal- en Doarpsfeesten. ( De list is yn 2023 bywurke mei help fan de doarpsside. Sjoch foar de meast aktuele ynformaasje oer ferienings op de hiemside fan it doarp)
Berne
thumb|260px|De Feart
Strjitten
thumb|260px|Tsjerkebuorren 37 (eardere herfoarme pastorij Alle strjitten yn Drachtster Kompenije.
Flieger (munt)
De flieger wie de namme fan de munten dy't yn de 15e iuw yn Grins slein waarden. De namme wurdt ek brûkt foar de munten dy't yn 'e 15e iuw yn Snits en Boalsert slein binne, al is de oarspronklike namme dêrfan net bekend.
Grins
Grins wie al ein 14e iuw begûn mei eigen jild; de Fryske munten lykje dêr neifolgers fan. Mei de ein fan de Fryske frijheid en it fêstigjen fan it Boergondyske gesach, dêr't it bewâld oars by regele waard, kaam der in ein oan de stedsmunten.
Snits
Fan Snits binne de fliegers bekend fan 1470, en fan in twadde type fan 1476. Der binne nei gedachten ek heale fliegers slein, en wis binne der ek fearnsfliegers slein.
Boalsert
Fan Boalsert is der mar ien munt weromfûn, mei it jiertal 1455. It is lykwols net wis at dat it jier fan de muntslach is, of tsjut op it jier dat Boalsert stedsrjochten krige.
Hidde Petrus Nicolaas Halbertsma
Halbertsma wie de soan fan Klaas Tsjallings Halbertsma (1815-1879) en Hesterina ten Cate (1819-1886) en pakesizzer fan Tsjalling Hiddes Halbertsma. Halbertsma troude op 16 maaie 1888 te Hannover mei Dorothee Auguste Marianne Schröder (1855-1939), dochter fan Heinrich Wilhelm Grosse Schröder en Johanna Wilhelmina Isermann.
Halbertsma folge nei de H.B.S in technyske oplieding yn Aken en Hannover. Nei in skoft yn tsjinst foar in oar arbeide te hawwen, fêstige er him yn 1881 as selsstannich sivyl-yngenieur. Yn dy funksje hat er in grut tal wetterliedingen en -tuorren ûntwurpen. Fan 1903 oant 1910 wie er direkteur fan de gemeentlike wetter-, gas- en elektrisiteitsbedriuwen yn Wiesbaden, fan 1910 oant 1917 wie er technysk direkteur fan de Maatskippij foar Bou en Eksploitaasje fan Gemeentebedriuwen.
Johan de Wal
|250px|thumb|Professor Mr. J. de Wal Johan de Wal (Frjentsjer, 3 april 1816 - Arnhim, 7 febrewaris 1892) wie in Nederlânsk heechlearaar yn de rjochtsgeleardheid.
Oplieding
De Wal trochrûn de Grinzer Akademy wêrnei't hy promovearre yn de rjochten op it proefskrift Disquisito historica de juris civilis docenti discendique via ae ratione apud Romanos.
Karriêre
Op 28 maart 1839 waard hy beneamd as adjunkt-kommys earste klasse by it provinsjaal bestjoer fan Drinte. Yn 1841 waard hy beneamd ta substitút-offisier fan justysje by de arrondissemintsrjochtbank fan Winschoten; yn dyselde betrekking gie hy yn 1843 by de Leienske rjochtbank wurkjen, en yn 1845 waard hy befoardere ta substitút fan de abbekaat-fiskaal foar de Lân- en Seemacht, as sadanich wurkjend by it Heech Militêr Gerjochtshof yn Utert. Yn 1848 waard hy beneamd ta sekretaris-generaal by it Departemint fan Binnenlânske Saken. Net lang hjirnei waard hy beneamd ta heechlearaar oan de juridyske fakulteit fan de Universiteit fan Leien, as opfolger fan professor H.W. Tydeman, dy't mei emeritaat gie. Hy joech ûnderwiis yn de Romeinske rjochtsskiednis, it hannelsrjocht en it strafrjocht.
De Wal wurke 22 jier as heechlearaar en twa kear (yn 1850 en 1860) waard hy keazen ta rektor magnifikus. Op 1 jannewaris 1871 gie hy mei emeritaat. Hy ferhuze nei De Haach foar syn wurk yn de Steatskommisje, dêr't er de dêrop folgjende fjouwer jier wurkje soe.
Untwerp foar in Wetboek fan Strafrjocht
Yn 1843 en 1844 krige hy de opdracht fan it regear om diel te nimmen oan de bewurking fan de destiids gearstalde ûntwerpen fan in Nederlânsk Wetboek fan Strafrjocht. Mar pas yn 1870 stelde kening Willem III fan de Nederlannen in kommisje yn foar de gearstalling fan in Nederlânsk Wetboek fan Strafrjocht, wêrfan De Wal ta foarsitter beneamd waard. Dy kommisje wie yn de simmer fan 1875 klear mei syn wurk, pas yn 1886 soe it ûntwerp fan de kommisje as Wetboek ynfierd wurde.
Oare kommisjes
De Wal wie lid fan it bestjoer en jierren foarsitter fan de Maatskippij fan de Nederlânske Letterkunde yn Leien, lid fan de Keninklike Nederlânske Akademy fan Wittenskippen, dêr't hy fjouwer jier (1858-1862) foarsitter wie fan de ôfdieling foar de taal-, letter-, skiedkundige- en wiisgearige wittenskippen.
Underwizerskabaret Mid-Fryslân
Underwizerskabaret Mid-Fryslân wie in kabaretselskip dat sûnt 1964 ûnder lieding stie fan Roel Bergsma út Terherne.
Foar de skoalle begûn er mei it skriuwen fan Fryske revustikken. Namme makke er ek as skriuwer foar it Underwizerskabaret Mid-Fryslân, in ploech ûnderwizers dy't sûnt 1964 de planken opgyng mei revustikken en sjongspullen. Earst waard benammen optreden op jûnen foar de Feriening foar Iepenbier Underwiis en ûnderwizersorganisaasjes.
Haring Haringsma
thumb|Sjoerd Wiarda en Haring Haringsma troch [[Piter Feddes fan Harns]] Haring Thoe Heeg (1323 - 1404) wie de sechtjinde potestaat fan Fryslân (keazen ±1400/1401). Syn foargonger wie Sjoerd Wiarda
Libben
De skiedskriuwer Petrus Thaborita neamt "Haghe Haringsma" in hoveling. Haring Haringsma út Heech wie troud mei in Jelck. Hy wie Hearskip yn Heech fan 1381 ôf en waard letter potestaat fan Westergoa. Yn 1398 wie hy folmachtich fan Wapenbrugge (Súdwesthoeke) tsjinoer de greve fan Hollân, Albrecht fan Beieren. Yn 1400 waard hy ta potestaat keazen, mar inkeld foar Westergoa, mei Sjoerd Wiarda foar Eastergoa. In jier letter spile hy in rol by de frede fan Boalsert tusken Hollân en Fryslân. Hy waard opfolge troch Juw Dekema.
Stamfaar
Haring wie de stamfaar fan de Harinxma's, syn soannen hjitten Agga, Syrick, Epa, Hotthya en Douwa. Hy hie ien dochter, Ymcke. Alle neisieten fan Haring krigen de tanamme 'Thoe Heeg' efter 'Harinxma'.
Simon Taco Land
Simon Taco Land (Frjentsjer, 7 novimber 1845 - De Haach, 7 oktober 1894) wie in Nederlânsk politikus.
Land wie in liberale marineoffisier en Twadde Keamerlid. Hy wie de soan fan in goud- en sulversmid út Dokkum. As Keamerlid foar it 'marine'-distrikt Den Helder spruts hy alline noch oer oangelegenheden betreffende de seemacht, lykas oer de bou fan skipken, de besoldiging en pensjoenfoarsjenning fan manskippen en offisieren en it seefeartkundich ûnderwiis. De wegering om him te befoarderjen, late yn 1891 ta in liberale moasje fan ôfkarring tsjin de minister Dyserinck, de destiidske minister fan Marine.
Bumastate (Sweagerfean)
Grif wjerspegelt him yn dizze efter elkoar lizzende Buma-goederen in âlde ûntginningsline fan de Triemen it Sweagerfean yn. De situaasje soe dan fergelykber wêze mei de goederen Onnema, Buttema en Donia te Dantumawâld, dy't yn ien ûntginningsline leinen, de goederen fan de Broersma's by Smelbrêge, wêrfan men him yn de 16e iuw wist dat dy eastwerts nei de Diken opstrekten, en de posysjes fan de Andringa's en Oenema's yn Akkrum en Terkaple, dy't ek yn elkoars ferlingde lizze.
Tank (wapen)
thumb|[[Leopard 2 tank]] thumb|Tanks yn aksje yn de Earste Wrâldoarloch by it Frânske Langres yn 1918 In tank is in pânsere militêr gefjochtsreau mei rupsbannen en in geskutskoepel, mei as haadfunksje direkt fjoer ôf te jaan. De tank moat dus ûnderskaat wurde fan sawol de pânserwein (lykas de Patria) as it meganisearre geskut en de pânserhouwitser en it ynfanterygefjochtsreau. It wurd "tank" stamt út it Ingelsk; yn Nederlân waard oant de Twadde Wrâldoarloch meastal de term fjochtwein brûkt. De earste tank waard yn 1915 yn Ingelân ûntwikkele.
Tie Your Mother Down
Tie Your Mother Down is in nûmer dat oarspronklik opnaam is troch Queen yn 1976 en útbrocht op it album A Day at the Races fan Queen út 1976. Tie Your Mother Down wie it earste nûmer op it album en waard op 4 maart 1977 útbrocht as twadde single fan it album.
Oer it nûmer
Brian May begûn it nûmer te skriuwen op Teneryf, wylst er wurke oan syn proefskrift foar de stúdzje stjerrekunde. Hy komponearre de riff op in Spaanske gitaar en waard op in moarn wekker en spile it wylst er Tie Your Mother Down song, in sin dy 't er as grap beskôge. Sjonger Freddie Mercury moedige him oan om de tekst oan te hâlden.
Oer de fideoclip
De fideoclip foar it nûmer is regissearre troch Bruce Gowers en toant bylden dy 't opnommen waarden yn it Nassau Coliseum yn Long Island, New York, yn febrewaris 1977 by de Amerikaanske stadion-toernee fan de band.
1673
Foarfallen
thumb|250px| Slach by Kijkduin
De Spinnekop (kabaret)
De Spinnekop wie in kabaretselskip fan Drachten dat spile tusken 1956-1962.
It selskip wie oprjochte troch Roel Oostra dy't regisseur en auteur wie fan mei elkoar fjouwer programma's. It stik  Kike, kike lôke sjoch waard mear as hûndert kear spile. It selskip bestie út acht meiwurkers, neist wienen dat: Jannie de Boer, Marie Dijkstra, Akke Radsma, Jan Radsma en Jan de Vries. De muzyk waard skreaun troch Lien Eizinga-Hoogeveen. It oeuvre wie ynsteld op de Fryske aktualiteit en hie in folle kabaretesker karakter as dat fan it Selskip Tetman de Vries. Doe't Oostra yn 1962 direkteur waard fan De Lawei yn Drachten, hâlde it selskip op te bestean.
Singelbrêge (Harns)
De Singelbrêge (Nederlânsk en offisjeel: Singelbrug) is in brêge yn 'e Fryske stêd Harns. It is in mei bomen ôfslútbere ophelbrêge oer de Noardeastersingel, dy't de strjitten Frjentsjerterein en Noarderkade mei-inoar ferbynt. De brêge waard yn 1908  oanlein troch de firma W.F. Penning út Kampen,  en hat de status fan ryksmonumint. Bûten Harns is de Singelbrêge benammen bekend om't er oan 'e Alvestêderûte leit.
Skaaimerken
De Singelbrêge is in ophelbrêge dy't mei bomen ôfslútber is. De fal, it middelste part fan 'e brêge dat iepen kin, bestiet út lizzers fan walst balkstiel, belein mei in houten dek. De boppebou bestiet út oaninoar klonken gearstalde lizzers. De oanbrêgen (de dielen oan wjerskanten fan 'e fal dy't net iepen kinne) hawwe mitsele, mei betonspeesje oansmarde, ienfâldich profilearre bôgen dy't oergeane yn in houten beskoeiïng. Yn 'e izerne balustrade, dy't in strak Jugendstil-motyf hat, binne oan eltse sydkant fan 'e brêge twa getten izerne lantearnepeallen mei blommemotiven opnommen.
Fernijing
De Singelbrêge waard op 9 oktober 2017 fan 't plak helle foar in yngeande restauraasje. Dat waard dien yn opdracht fan 'e Harnzer Monumintestifting. De grutte dielen, lykas de balâns, it brêgedek en de hamei, koene nei it fuortheljen fan roast werompleatst wurde. In protte klinkneils moasten ferfongen wurde. Ynstek fan it projekt wie om 'e brêge safolle mooglik yn âlde steat te behâlden.
Mei subsydzje fan 'e Gemeente Harns en de Provinsje Fryslân en troch finansjele stipe fan in grut tal partikuliere stiftings wie it mooglik om 'e restauraasje te bekostjen, net inkeld dy fan 'e Singelbrêge, mar ek dy fan 'e deunby sitewearre Frjentsjertereinsbrêge (yn 2016) en Easterbrêge (yn 2017). De Singelbrêge waard ein maaie 2018 wer op syn plak set, wêrnei't noch in pear wiken fan ôfstellen en testen folgen. Op 18 juny waard er wer iepene foar ferkear.
Hearhugowaard
Hearhugowaard (Nederlânsk en offisjeel: Heerhugowaard, oarspronklik Heer Huygen Waert; Westfrysk: Heregeweerd) is in plak, polder en eardere gemeente yn West-Fryslân, yn 'e Nederlânske provinsje Noard-Hollân. De gemeente bestie sûnt 1811 en hie ûngefear 51.000 ynwenners (2010) op in lânoerflak fan 40 km².
De gemeente Heerhugowaard fusearre op 1 jannewaris 2022 mei buorgemeente Langedijk ta de gemeente Dyk en Waard.
Omgong fan Frankryk 1999
De 85ste edysje fan de Omgong fan Frankryk waard hâlden fan 3 july oant en mei 2 augustus 1999.
Startplak
De start hie plak yn Puy du Fou, in skiedkundich temapark yn it plak Les Epesses yn it Frânske departemint Vendée. It wie de twadde kear dat de omgong fan start gie yn it atraksjepark, de earste kear wie yn 1993.
Gjin winner
Tusken 1999 en 2005 wûn de Amerikaan Lance Armstrong de Omgong fan Frankryk sân kear efterinoar. Nei ferskate ûndersiken en ferklearringen fan âld-ploechgenoaten makke foarsitter Pat McQuaid fan de UCI op 22 oktober 2012 bekend dat alle oerwinningen fan Armstrong him ôfnommen waarden yn ferbân mei dopinggebrûk. Ek de sân oerwinningen yn de Omgong fan Frankryk waarden him ûntnaam. Om't ek de nûmers 2 fan de jiergongen '99 oant '05 fertocht fan of feroardiele foar dopinggebrûk wiene, waard besletten de oerwinningen net oan in oare hurdfytser ta te kennen.
Drachten
thumb|[[Joaden en Roma monumint in Drachten]]
De namme 'Drachten', foarhinne 'Dragten', is nei alle gedachten ôflaat fan 'Drait'. De Drait wie en is in streamke dat útkaam yn de Smelle Ie. It gebiet eastlik fan it plak hie in soad heechfean. Noarder Drachten (noardeast de Drait) is nei de oanlis fan de Drachtster Feart yn 1641 mei Suder Drachten (súdeast de Drait) útgroeid ta Drachten.
Skiednis
Drachten is ûntstien oan 'e eastside fan it rivierke 'De Drait'. Om it jier 1200 hinne waard der in lytse stiennen tsjerke set (op it plak fan de hjoeddeiske tsjerke 'de Arke'). Dy tsjerke is sa'n 200 jier brûkt, oant it opkommend wetter de minsken fierder nei it easten dreau. Dêr ûntstienen Noarder Drachten en Suder Drachten.
Om 1550 hinne wie de Hollânske feanreserve op. Turf wie in wichtige enerzjyboarne wurden foar partikulieren en yndustry en der waard ûnder oaren sjoen nei ûntginningsmooglikheden yn Fryslân. It ferlet fan it hurd waaksjende Hollân yn de 17e iuw wie lykwols grutter as dat Fryslân leverje koe.
It hat oant begjin 19e iuw duorre ear't de beide Drachtens offisjeel ien bestjoerlike ienheid foarmen. Om 1830 waard der in gemeentehûs set en ferhuzen in soad notabelen fan Aldegea nei Drachten.
Drachten hat nea stedsrjochten krige, dat it is noch hieltyd in flekke (allinnich troch grutte, yndustry en iepenbiere foarsjenningen wurdt Drachten faak in stêd neamd). Begjin jierren fyftich fan de 20e iuw hie it plak tsientûzen ynwenners. Yn 1950 kaam der in fabryk fan Philips wêrnei't it tal ynwenners hurd omheech gie.
Religy
Drachten hat lange tiid de grutste grifformearde gemeente fan Nederlân hân.
Roarda fan Ginnum
Roarda fan Ginnum wie in Fryske krúsfarder dy't foarkomt yn in leginde.
Tiidsône
In tiidsône is in gebiet dêr't in standerttiid jildt, of ek wol al it gebiet dêr't deselde standerttiid jildt.
Drachten
Religy
Yn Drachten stiet de Frije Baptistegemeente Bethel. Dy baptistegemeente is ûnder dûmny Orlando Bottenbley bot groeid.
Neist dy tsjerke binne noch in soad tsjerklike denominaasjes yn Drachten fertsjintwurdige, lykas grifformearde tsjerken, herfoarme gemeenten, de PKN, de roomsk-katolike tsjerke, pinkstergemeenten ensafuorthinne.
Troch it asylsikerssintrum is der ek in lytse moslim-mienskip.
Tiidsône
Standerttiid
Mei dat de tiidmjitting presiser waard en it ferfier flugger, waard yn de 19e iuw it brûken fan sinnetiid ta in tûkelteam foar de reizgers. Fral by de opkomst fan de trein waard dêrom yn in protte lannen in standerttiid ynfierd, faak de sinnetiid fan de haadstêd. Dat joech tiidsônes beheind troch de grinzen fan dy lannen.