cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
June Carter
Ferstjerren
Ien fan 'e lêste putsjes fan Carter wie in rol sûnder sang of dialooch yn 'e fideoclip fan it nûmer Hurt, fan har man Johnny Cash, yn 2003. Dy waard mar inkele moannen foar har dea opnommen. Har lêste ferskining yn it iepenbier fûn plak op 7 april 2003, doe't se by de útrikking fan 'e CMT Flameworthy Music Video Awards op it tillefyzjekanaal CMT in priis yn ûntfangst naam foar har man, dy't op dat stuit te siik wie om fan hûs.
June Carter kaam op 15 maaie 2003, yn 'e âlderdom fan 73 jier, te ferstjerren yn in sikehûs yn Nashville, oan komplikaasjes nei in operaasje om ien fan har hertkleppen te ferfangen. By har dea waard hja omjûn troch har famylje. Op har begraffenis sei har styfdochter Rosanne Cash oer har: "As 'it wiif fan'-wêzen in grut bedriuw west hie, dan hie June de algemien direktrise west. It wie wat se it leafst dwaan mocht." Johnny Cash, dy't nei't syn frou him ûntfallen wie, sei dat er no inkeld noch foar syn muzyk libbe, kaam fjouwer moanne letter te ferstjerren, op 12 septimber, oan komplikaasjes by sûkersykte. Carter har jongste dochter, de doe 45-jierrige Rosie Nix Adams, rekke wer in moanne letter, op 24 oktober, dea oan koalmonoksidefergiftiging. Alle trije waarden begroeven yn 'e Hendersonville Memory Gardens, yn 'e neite fan 'e wente fan Carter en Cash yn Hendersonville (Tennessee), in foarstêd fan Nashville.
Golf fan Amundsen
De Golf fan Amundsen is in golf fan de Kanadeeske Noardwest Territories, tusken Bankseilân, Viktoria-eilân en it fêstelân. De Golf fan Amundsen grinzet yn it westen oan de Beaufortsee.
De Golf fan Amundsen waard tusken 1903 en 1906 ferkend troch de Noarske ûntdekkingsreizger Roald Amundsen. De golf leit oan de westein fan de Noardwest Passaazje, in farrûte fan de Atlantyske Oseaan nei de Stille Oseaan.
De kusten fan de golf binne tinbefolke, mar der lizze in stikmannich plakken, sa as: Sachs Harbour, Ulukhaktok en Paulatuk.
Winterdeis is de see folslein beferzen. Gewoanwei ferdwynt it iis yn july, mar op guon plakken yn it úterste easten en noarden fan de golf kin it ek wol mids augustus wurde.
Goldsmithkanaal
It Goldsmithkanaal is in seestrjitte yn it Kanadeeske territoarium Nunavut dy't it Parrykanaal en it M'Clintockkanaal mei elkoar ferbynt.
De seestrjitte is neamd nei de RAF-piloat John Goldsmith († 2002), dy't út de loft wei ferskate ûntdekkingen die yn it Kanadeeske arktyske gebiet.
Dekemastate (Weidum)
Dekemastate of Monnikhuys te Weidum, foarhinne gemeente Baarderadiel, no Littenseradiel, lei yn de súdeastlike hoeke fan de Hegedyk en de Dekemawei. Fan de state is neat mear werom te finen. Op it stee fan de state leit tsjintwurdich de iisbaan. Yn Weidum is no in rêsthûs mei de namme "Nij Dekema".
De âldste fermelding fan in Dekemastins is fan 1199. De ‘stamstins’ fan de Dekema’s stie al fier foar 1200 yn Baard. De Dekema’s wiene ryk en de bern en pake- en beppesizzers swermen út oer Fryslân. Yn Weidum wenne doe de Jellumer Frans Dekema fan de Dekemastins ûnder dat doarp.
Under Weidum wie yn 1199 in stins boud troch muontsen fan it kleaster Lúntsjerk ûnder Midlum. De byhearende pleats waard lykas wenst beheard troch de konversen. De opbringsten moasten fansels ôfdroegen wurde oan it kleaster, mar dat kaam der net altiten fan. It besit oan lannen fan dit "Monnikhuys" wie grut en de opbringsten wienen der neffens. De hearen konversen hienen in brún libben en wiene ynklauwerich. In oantal jierren nei de bou fan de stins rekken se mei elkoar yn de slach oer it tsjerklik guod. Frâns jage de groep de stins út en naam sels de stins en it bestjoer oer Weidum oer.
De twadde Dekema dêr't wat oer bekend is, Hette Juws Dekema, wurdt in hûndert jier letter oer skreaun. Hy wie in soan fan de Juw Hettes dy't yn 1303 Baard ferliet en de wide wrâld yn sette. Hette hie blykber de knopen fan syn heit oan it jak, want yn 1341 siet hy mei it leger fan Loadewyk fan Beieren yn Eastenryk. Hy kaam sûn en wol wer thús, want yn 1370 wenne hy op Dekemastins yn Baard, mar hy ferstoar yn 1396 te Weidum. It is net dúdelik oft Hette dêr fan âlderdom stoarn is of sneuvele yn de striid tusken Skieringers en Fetkeapers, dy't doe krekt wer de kop op stuts. Sjoen syn leeftiid, hy sil doe dochs minstens 75 jier west hawwe, kin it de âlderdom west hawwe, mar sjoen syn manhaftige ferline is de twadde mooglikkeid it meast wierskynlik. De Dekema's hearden ta de Skieringers. Lykas de measte Skieringers hawwe se meiwurke oan it bewâld fan de Saksers en Karel V. Nei it útstjerren fan de Dekema's is Dekemastate yn hannen fan ferskate famyljes west. Nei 1815 kaam it yn hannen fan de Fan Beyma's. Dy hawwe der in protte oan dien om Dekemastate net te fersleaukje te litten. Op 'en doer wie soks net mear te foarkommen. Yn wynhoas op 2 maart 1895 hat in ein oan de state makke, sloopt folge yn 1902.
Hammer to Fall (liet fan Queen)
Hammer to Fall is in nûmer dat oarspronklik opnaam is troch Queen yn jannewaris 1984 en útbrocht op it album The Works fan Queen út 1984. Hammer to Fall wie it achtste nûmer op it album en waard op 16 july 1984 útbrocht as tredde single fan it album.
Oer it nûmer
Hammer to Fall waard skreaun troch Brian May, De tekst fan it nûmer ferwiist op ferskate punten nei de Kâlde Kriich. De fideoclip waard regissearre troch David Mallet en befettet bylden fan it konsert fan Queen yn Brussel by The Works toernee.
Albertus van Harinxma thoe Slooten (jurist)
Albertus baron van Harinxma thoe Slooten (Beetstersweach, 4 maaie 1872 – Amsterdam, 17 septimber 1940) wie in Frysk jurist.
Hy waard berne as soan fan Binnert Philip baron van Harinxma thoe Slooten dy't abbekaat en kantonrjochter wie foardat hy yn 1871 lid waard fan de Provinsjale Steaten fan Fryslân en fan 1878 oant 1909 Kommissaris fan de Kening(inne) fan Fryslân wie. Syn âldere broer Pieter gie harren heit efternei en waard yn 1909 Kommissaris fan de Keninginne fan Fryslân; Sels hie hy in 37-jierrige karriêre by it Iepenbier Ministearje (IM) yn Nederlân.
Nei syn stúdzje oan de Ryksuniversiteit Leien waard hy yn 1902 beneamd ta amtner by it Iepenbier ministearje yn Ljouwert. Sân jier letter krige hy syn beneaming ta substitút-offisier fan justysje; earst yn Winschoten en in jier letter yn Amsterdam. Yn 1921 folge syn beneaming ta advokaat-generaal by it gerjochtshof yn Amsterdam. Doe't S.J.M. van Geuns, de prokureur-generaal fan dat gerjochtshof, yn 1934 op 70-jierrige leeftyd mei pensjoen gie, folge Van Harinxma thoe Slooten him yn augustus fan dat jier op.
Yn 1935 krige er fan de Gestapo it fersyk om nei Nederlân flechte Dútske kommunisten dy't net nei Dútslân werom stjoerd wurde koenen, net langer frij te litten omdat se harren dan yn oare lannen festigje soene kinne. Hjirop skriuwde hy in brief oan de minister van justysje wêrnei't yn maart fan dat jier Fort Honswijk by Culemborg as konsintraasjekamp ynrjochte waard en koart dêrnei yn gebrûk nommen waard.
Desimber 1939 gie hy mei pensjoen wêrnei't hy noch gjin jier letter yn de âldens fan 68 jier ferstoar.
Tredde Brief fan Jehannes
It Tredde Brief fan Jehannes, yn it oarspronklike Gryksk: Γ' Επιστολή του Ιωάννου, Gamma Epistoli tou Ioannou, ek wol koartwei 3 Jehannes neamd, is it 25ste boek fan it Nije Testamint fan 'e kristlike Bibel. It is de 20ste fan 'e brieven, en de sechsde fan 'e Algemiene Seinbrieven. 3 Jehannes wurdt tradisjoneel taskreaun oan 'e apostel Jehannes (±6-±100). Oant de fyfde iuw bestiene der twifels oer de echtheid fan dit brief, mar de tekst komt kwa taaleigen en skriuwstyl sa bot oerien mei fral 2 Jehannes, mar ek mei 1 Jehannes en it Evangeelje fan Jehannes, dat de grutte mearderheid fan 'e hjoeddeiske saakkundigen it deroer iens is dat se fan 'e hân fan deselde skriuwer binne (de Iepenbiering fan Jehannes wykt folle mear ôf en oer it auteurskip dêrfan besteane dan ek mear twifels). Wêr't bibelwittenskippers en teologen it lykwols net oer iens binne, is oft de evangelist Jehannes, dy't dus dizze fjouwer geskriften skreaun hawwe moat, wol deselde wie as de apostel Jehannes. 3 Jehannes wurdt yn 'e regel datearre om 98 of 99 hinne. De earste folsleine Fryske oersetting fan 3 Jehannes wie fan 'e hân fan Eeltsje Boates Folkertsma, dy't him yn 1913 publisearre yn it tydskrift Yn Us Eigen Tael.
Ynhâld
3 Jehannes is ien fan 'e koartste boeken fan 'e Bibel. It is in priveebrief oan in man dy't fan Gajus hjit, mar oer wa't fierders neat bekend is. De tekst set útein mei de wurden: "Dit skriuw ik, de âldste, oan myn bêste freon Gajus, dy't ik oprjocht leafhaw" (3 Jeh. 1:1). Nei in groetnis en ynlieding (3 Jeh. 1:1-4) wurdt by Gajus in groepke omreizgjende kristenen oanrikkemandearre, laat troch in Demetrius, dy't yn 'e omkriten fan Gajus syn wenplak it evangeelje preekje wolle (3 Jeh. 1:5-8). Dêrnei warskôget Jehannes Gajus foar in man dy't fan Diótrefes hjit, en dy't wegeret om mei him (Jehannes) gear te wurkjen (3 Jeh. 1:9-12). It brief beslút mei de hope dat de skriuwer Gajus mei gauwens persoanlik treffe sil, folge troch in groetnis (3 Jeh. 1:13-15).
Fryske oersetting
Yn 1913 sette Eeltsje Boates Folkertsma alle trije brieven fan Jehannes yn har gehiel oer en publisearre se yn it tydskrift Yn Us Eigen Tael. Dy oersetting kaam neitiid yn it Nije Testamint fan Folkertsma en dû. Geart Aeilco Wumkes te stean, dat yn 1933 útkaam en dat fan 1943 ôf ûnderdiel útmakke fan 'e earste Fryske bibeloersetting. Om't sawol teologen as taalkundigen beswieren tsjin 'e fertaling Wumkes-Folkertsma hiene, waard fan 1966 ôf wurke oan in nije bibeloersetting, dy't yn 1978 útkaam as de Nije Fryske Bibeloersetting (mei stipe fan 'e provinsje Fryslân, it Nederlands Bijbelgenootschap te Haarlim en de Katholieke Bijbelstichting te Bokstel). Dat is de fertaling dy't noch altiten yn gebrûk is, yn 'e foarm fan 'e trêde, ferbettere druk fan 1995. De oersetting fan 3 Jehannes waard dêrby dien troch drs. H.J. Brouwer, dy't op taalkundich mêd ûnderstipe waard troch perfester dr. Jelle Hendriks Brouwer.
Nyegea
Under Nyegea falle ek de buorskippen Wierren (yn it noarden fan it doarp) en Eibertsgeasten en Middelbuorren (súdlik fan it doarp). Foardat De Tike in selsstannich doarp waard, foel De Tike as buorskip ek ûnder Nyegea. Nyegea hat gjin winkels mear en is foar boadskippen oanwiisd op Drachten of Burgum (beide op sa'n 5/6 kilometer ôfstân).
Farusslach
right|350px|thumb|Neiboude ferdigeningsmuorren fan tienen - museum/park by Kalkriese De Farusslach of de Slach yn it Teutoburgerwâld wie in fjildslach yn it Teutoburgerwâld yn 9|9 n.Kr. flakby Kalkriese (Dútslân). Yn de slach waarden trije legioenen (it XVIIe, XVIIIe en XIXe) fan de Romeinen ferneatigjend ferslein troch in alliânsje fan Germaanske stammen.
Nyegea
Nyegea hat  ynwenners.
Farusslach
Oanlieding
Under keizer Augustus besochten de Romeinen om de grins op te skowen nei de rivier de Elbe. Sy woenen it oermastere gebiet dat sy Germaanje neamden, krektsa besette as Galje en der ek in Romeinske provinsje fan meitsje. Lykwols ferrûn de pasifikaasje dy't op de oermastering folge muoisum. Hieltyd wer ûntstienen der opstannen ûnder de Germaanske folken en moast it leger yngripe.
Under lieding fan Herman, in haadling fan de stam Sjerusken dy't in skoft yn it leger fan de Romeinen tsjinne hie, kamen de Germanen massaal yn opstân. De Romeinen stjoerden de Romeinske generaal Farus op him ta mei in leger dat út likernôch 18.000 soldaten bestie. De Germanen gongen de konfrontaasje út 'e wei. Doe't it Romeinske leger op 'e weromreis wie nei syn kampen yn Ksanten om dêr de winter troch te bringen rûn it tichtby Kalkriese yn in leach. De Romeinen waarden troch de feriene Germaanske kriichsmacht ûnder lieding fan Herman hieltyd fierder it úngastfrije Teutoburgerwâld ynlutsen. It wâld wie sa min troch te kommen dat de Romeinen harren slachlynje net byinoar hâlde koenen. De útstrekte leger koe dêrtroch maklik oanfallen wurde troch de Germanen. Yn in pear dagen tiid waard it Romeinske leger útmoarde. Doe't by de slach de ûndergong net mear te kearen wie, sloech de Romeinske oanfierder Farus de hân oan himsels.
Nyegea
Skiednis
Nyegea is in doarp fan midsiuwske oarsprong. It doarp hie eartiids in 14e-iuwske tsjerke. De âlde tsjerke waard healwei de 19e iuw foar it measte ferboud. De bou fan de toer folge yn de jierren 1893-1894. Yn de toer hinget in klok út 1381.
Farusslach
Oanlieding
Neffens de skriuwer Suetonius waard de Romeinske keizer Augustus sa kjel troch de útkomst fan de slach dat er syn burd en hier moannen oanien groeie liet, as blyk fan rou. Fan Suetonius komt ek de anekdoate dat de keizer oant syn dea wol gauris ropt hawwe soe: "Quinctilius Varus, jou my myn legioenen werom!".
Gefolch
De útkomst fan de slach en de muoisume striid dy't derop folge soe der ta liede, dat de Romeinen harren nei 16 n.Kr. weromlûke út Germaanje en fan de Ryn de noardgrins fan it Romeinske ryk makken.
Nyegea
Skiednis
Lang bleau it doarp in boerestreek oan de Lykwei, tsjintwurdich de Kommisjewei. Súdlik fan it westlike diel fan de Kommisjewei is der nei de oarloch in lytse doarpskearn ûntstien.
Mienskip
thumb|260px|Doarpshûs Op 'e Jister It doarpshûs Op 'e Jister stiet oan de Kommisjewei. It doarpshûs waard boud op it plak dêr't eartiids it skoaltsje fan Nyegea stie. Ienris yn 'e trije jier wurdt der in doarpsfeest organisearre. Nyegeasters wurde gekjeijend foar ligers útskolden.
Skoalle
Sûnt jierren hat Nyegea gjin eigen basisskoalle mear. De bern geane no nei skoalle yn 'e Pein of Aldegea.
Keunstwurk
By Nyegea binne oan it ein fan 'e Sintrale As by de Wâldwei yn in fiverke de keunstwurken De Glêzebiters en de Ielstikel set. It keunstwurk is troch de Nyegeasters sels betocht en fan wylgeteannen makke. Mear doarpen yn 'e omkriten binne ferrike mei keunstwurken fan wylgeteannen.
Mairie
In mairie wie de namme fan de gemeentebestjoeren tusken 1811 - 1813. De gritenijen wiene doe yn 80 mairies ferdield, bestjoerd troch 'maire et adjoints'.
By keizerlik dekreet fan 9 july 1810 waard it Keninkryk Hollân by Frankryk ynlive. In gefolch fan de ynliving wie dat de funksje fan skout ôfkaft waard. De skout waard ferfongen troch in prokureur en de maire. Fierders betsjutte it de ein fan it rjochtsprekkend foech fan de gemeentebestjoeren per 1 maart 1811.
Nei it werstel fan de Nederlânske ûnôfhinklikens yn 1813 waard de titulatuer fan maire feroare yn boargemaster. Allinne yn Fryslân waard de maire wer grytman, oant ek dy titel yn 1851 feroare waard yn boargemaster.
Konskriptio Eksulum
It Konskriptio Eksulum wie in list fan wa't yn 1580 wegens harren trou oan de roomske tsjerke en it gesach fan kening Filips II út Fryslân ferbanne waarden of útwykten nei Grinslân of East-Fryslân.
De list waard skreaun troch Hotzo Aeksma, pastoar yn Wolsum en fermeardere troch Rennert fan Solckema. Fan dit foar de Fryske skiednis, genealogy en heraldyk wichtige wapenboek komme meardere ôfskriften foar.
Rimma Zjûkova
Rimma Zjûkova (Jekaterineburch, 14 maart 1925 - Moskou, 5 augustus 1999) wie in Russysk reedrydster dy't útkaam foar de Sovjetuny.
Zjûkova die acht kear mei oan it Wrâldkampioenskip allround. Sy waard by dizze kampioenskippen ien kear wrâldkampioen, troch seleksjekritearia sa't dy yn de Sovjetuny hantearre waarden, mocht se nea útkomme op de Olympyske Winterspullen. Rimma Zjûkova ferstoar op 5 augustus 1999, yn 'e aldens fan 74 jier.
Charles W. Juels
thumb|Charles Juels yn 2008 Charles W. Juels (New York, 1944 - 21 jannewaris 2009) wie in Amerikaanske amateur-astronoom en psychiater, dy't nei't er mei pensjoen gien wie in produktive ûntdekker fan lytse planeten waard.
Juels waard berne yn New York City en waard opbrocht yn Cincinnati, Ohio. Yn 1969 studearre er ôf oan it Cincinnati College of Medicine. Nei syn pensjoen as psychiater yn Phoenix yn Arizona, sette er útein mei it sykjen nei asteroïden yn syn eigen Fountain Hills Observatory, ûnder Fountain Hills yn Arizona. Hy waard rillegau bekend doe't de ûntdekking fan 65 lytse planeten, yn de earste 18 moannen fan syn koarte karriêre, oan him taskreaun waarden.
In totaal fan 475 asteroïden waarden as Juels ûntdekkingen tusken 1999 en 2003 erkend troch it Minor Planet Center (MPC).
Lütetsburg
thumb|left|100px|Wapen fan Lütetsburg De gemeente Lütetsburg (Eastfrysk: Lütsbörg) leit yn it distrikt Auwerk fan de Dútske dielsteat Nedersaksen. Lütetsburg hat 758 ynwenners (2013). De gemeente is ûnderdiel fan de Samtgemeinde Hage. De gemeente leit ek yn de regio East-Fryslân.
Yn de gemeente leit it lykneamde slot Lütetsburg, dêr't de gemeente nei neamd is. It is in saneamde wetterboarch. It kastiel hat in kastieltún, dy't te besjen is. It bewenne kastiel is net iepen foar publyk.
Charles W. Juels
Yn 'e mande mei Paulo R. Holvorcem ûntduts er de komeet C/2002 Y1 op 28 decsimber 2002 mei help fan harren CCD-kamera. Sy krigen dêrfoar de Harvard-Smithsonian Comet Award 2003.
De asteroïde (20135) Juels, ûntdutsen troch Paul G. Comba, waard op 9 maart 2001 nei him ferneamd.
Malkontinten
Malkontinten, ( Frânsk: ûntefredenen ), wienen roomske keningsgesinden yn de Súdlike Nederlannen dy't nei de Pasifikaasje fan Gint (1576) de Spaanske kant keazen.
Nei it Ferrie fan Rennenberch ( 1580 ) kamen se ek in skoftke yn it noarden nei foaren. Fan Grins út, dêr't se hinne flechte wiene, dogge se oanfallen op Fryslân. Mei 1000 man leinen se yn Kollum, mar ferlearen gau in slach by Visvliet. Nammen fan Malkontinten steane yn it Konskriptio Eksulum.
Leicestershire
De administratrive haadstêd is Glenfield.
Demografy
Fan de befolking is 15,7% âlder as 65 jier. De wurkleazens berint 2,4% fan de beropsbefolking (sifers folkstelling 2001).
It ynwennertal is stiigd fan likernôch 573.300 yn 1991 nei 609.578 yn 2001.
Distrikten
thumb|Rotsen, Old John en oarlochsmonumint yn Bradgate Park
The Wall Street Journal
The Wall Street Journal, gauris ôfkoarte ta WSJ, is in Amerikaanske krante dy't de op ien nei grutste fersprieding fan 'e Feriene Steaten hat, nei The New York Times. De krante waard oprjochte yn 1889 en wurdt útjûn troch Dow Jones & Company, in difyzje fan News Corp. De redaksje hat syn sit yn New York. The Wall Street Journal, wêrfan't de namme ferwiist nei Wall Street, it hert fan 'e finansjele sektor yn New York, stiet bekend om syn fokus op it Amerikaanske en ynternasjonale sakelibben en teffens om syn konservative politike opfettings. De krante komt seis dagen yn 'e wike út, fan moandei oant en mei sneon, en hat sawol in printe ferzje op papier as in digitale ferzje op it ynternet. Der binne ek twa ynternasjonale edysjes, dy't yn it Japansk en it Sineesk útbrocht wurde en ek seis dagen yn 'e wike ferskine. Anno 2023 hie The Wall Street Journal yn totaal 38 prestizjeuze Pulitzerprizen wûn.
Skiednis
De earste produkten fan Dow Jones & Company, de útjouwerij fan The Wall Street Journal, wiene koarte nijsbrieven dy't "flimsies" neamd waarden. Dy waarden yn 'e iere 1880-er jierren ferskate kearen deis mei de hân ôflevere by effektemakelers op 'e effektebeurs fan New York. Letter waarden dy nijsbrieven bondele ta ien deiblêd, dat de Customers' Afternoon Letter hiet. Ferslachjouwers Charles Dow, Edward Jones en Charles Bergstresser foarmen dat om ta The Wall Street Journal, wêrfan't de earste edysje ferskynde op 8 july 1889. Yn 1896 waard út 'e krante wei de Dow Jones Industrial Average oprjochte, better bekend as de Dow Jones-yndeks. Dat wie de earste fan ferskate yndeksearrings fan effekte- en obligaasjeprizen op 'e New York Stock Exchange. The Wall Street Journal skoep in klimaat wêryn't sjoernalisten oer de finansjele sektor skriuwe koene sûnder dat se hoegden yn te sitten oer yntimidaasje troch bedriuwen.
Yn 1902 kocht sjoernalist Clarence Barron in mearderheidsbelang yn The Wall Street Journal foar de priis fan $130.000 (yn jild fan 2021: $4,1 miljoen). De oplaach bedroech doe 7.000 eksimplaren, mar tsjin 'e 1920-er jierren wie dat oanwoeksen ta 50.000. Yn 1921 waard as in soarte fan spin-off fan The Wall Street Journal it tydskrift Barron's opjrochte, it earste finansjele wykblêd fan 'e Feriene Steaten. Barron ferstoar yn 1928, in jier foar de Beurskrach fan 1929, dy't it begjin fan 'e Grutte Depresje ynlette. Syn neiteam, feriene yn 'e Bancroft-famylje, soe oant 2007 eigner fan The Wall Street Journal bliuwe.
Yn 'e 1940-er jierren krige The Wall Street Journal syn moderne foarm en teffens waard it doe ien fan 'e meast foaroansteande kranten fan 'e Feriene Steaten (en dêrmei fan 'e wrâld), in posysje dy't it sûnt altyd beholden hat. Bernard Kilgore waard yn 1941 beneamd ta haadredakteur en yn 1945 ta algemien direkteur. Uteinlik soed er 27 jier oan it haad fan The Wall Street Journal stean bliuwe. Under syn lieding groeide de krante fan in oplaach fan 33.000 yn 1941 ta 1,1 miljoen yn 1967, it jier dat er stoar. Yn dyselde snuorje helle The Wall Street Journal ek de earste prestizjeuze Pulitzerpriis binnen, yn 1947, foar de haadartikels fan William Henry Grimes.
Dekemahûs
thumb|It Dekemahûs yn 1750 It Dekemahûs yn Ljouwert stie oan de Grutte Tsjerkestrjitte 12. Fan it hûs is neat werom te finen. Op it plak stiet noch it yn 1846 troch Thomas Romein ûntwurpen skoalgebou.
De Frânske skoalle, de 'Kostskoalle foar jonge Juffrouwen' waard oarspronklik faaks boud yn de 15e iuw, it waard yn elts gefal yn 1480 op dat plak oanjûn. De earste te efterheljen eigeneresse fan it hûs wie sa goed as wis Jel fan Dekema, dy't ek Minnemahûs yn eigendom krige. Troch fererving kaam it yn 1609 yn hannen fan de famylje Fan Aebinga. Yn 1680 waard it hûs troch twa erfgenamten ferdield en yn twa wenningen opsplitst, dy't beide ferhierd waarden. Trije jier letter kamen se wer yn ien hân. It kompleks soe dêrnei in tal jierren troch prinses Albertine Agnes hierd wêze, grif foar har personiel. It hûs blykt eigendom te wêzen fan Margaretha Rooda, widdo fan de ‘castelein van Sijne Hoogheit d’Heere Prince van Oranje en Nassau’ as hja yn 1723 it hoekpân oan de stege keapet en oan har wenning taheakket.
Yn de earste helte fan de 19e iuw binne de beide helten wer ôfsûnderlik yn gebrûk. It eastlik part, grif de djippe eastlike fleugel en it dwerse middenstik, waard bewenne troch de eigener. De beide djippe fleugels oan de westside ferhierde hy sûnt 1800 oan de Frânske kostskoallehâlder L.M.A. Waubert de Puiseau (1774-1848) dy't der syn ‘Kostschool voor Jonge Jufvrouwen’ hold. Yn 1807 waard dat diel fan it hûs troch de kostskoallehâlder oankocht. Ek dy eigendomssplitsing duorre mar koart, want in jier letter kocht hy ek de oare helte oan. Sûnt dy tiid hie it pân wer ien eigener en ien bestimming. Doe't de hear Waubert de Puiseau yn 1828 nei de provinsje Luik ôfsette waard de skoalle foar 7.000 gûne troch de gemeente oernomd, dy't it kompleks ferbouwe en útwreidzje liet. Skraachwurk 20 jier letter waard it gebou as ferâldere beskôge. Yn 1846 liet it gemeentebestjoer it gebou slope en in nij skoalgebou ferrize, ûntwurpen troch Thomas Romein.
Got Tjark
De Got Tjark (Skiermûntseagersk foar "Grutte Tsjerke") is de eardere Nederlânsk-herfoarme tsjerke op it Fryske Waadeilân Skiermûntseach. Sûnt maaie 2005 is dit tsjerkegebou yn it besit fan 'e Skiermûntseager gemeente fan 'e Protestantske Tsjerke yn Nederlân.
Skiednis
De Got Tjark waard boud yn 1866, en ferfong doe in âlder tsjerkegebou op itselde stee, dat út 1762 datearre. De âlde tsjerke wie sa boufallich wurde dat er ôfbrutsen wurde moast. Foàr 1762 wiene der ek al tsjerken op Skiermûntseach, mar dy stiene op oare plakken op it eilân. De âlde parochytsjerke, út 'e fyftjinde iuw, waard yn 1715 ôfbrutsen doe't it hiele doarp ferpleatst wurde moast fanwegen ferstowing fan 'e dunen. De tsjerke dy't dêrfoar yn 'e plak boud waard, ferdwûn yn 1760 ûnder de weagen.
De (tsjintwurdige) Got Tjark is in sealtsjerke, dy't oarspronklik in houten klokketoer hie. Dy waard yn 1909 ferfongen troch in stiennen toer oan 'e westkant fan 'e tsjerke. De nije toer is, yn tsjinstelling ta de tsjerke sels, eigendom fan 'e Gemeente Skiermûntseach. De tsjerkklok (dy't net mear liedt) datearret út 1649 en is getten troch Jacob Noteman. It oargel waard omtrint 1895 boud en yn 1991 folslein restaurearre. De tsjerke sels is yn 1967 fan binnen restaurearre, en de toer waard yn 2006 opknapt.
Kultureel Moetingssintrum Skiermûntseach
It Kultureel Moetingssintrum Skiermûntseach (Nederlânsk en offisjeel: Cultureel Ontmoetingscentrum Schiermonnikoog), faak ôfkoarte ta COC, is de eardere grifformearde tsjerke op it Fryske Waadeilân Skiermûntseach. Sûnt maaie 2005 is dit tsjerkegebou yn it besit fan 'e Skiermûntseager gemeente fan 'e Protestantske Tsjerke yn Nederlân.
Skiednis
It Kultureel Moetingssintrum Skiermûntseach waard yn 1962 boud as tsjerkegebou fan 'e Grifformearde Tsjerken yn Nederlân op Skiermûntseach. It moast in âlder gebou út 1906 ferfange, dat te lyts wurden wie foar de groeiende grifformearde gemeente op it eilân en de tarin fan simmergasten. Nei't de Grifformearde Tsjerken yn Nederlân mei û.m. de Nederlânsk-Herfoarme Tsjerke opgien wiene yn 'e nije Protestantske Tsjerke yn Nederlân, siet de nije protestanstske gemeente op Skiermûntseach oantangele mei twa tsjerkegebouwen, wêrfan't de Got Tjark, de eardere herfoarme tsjerke, sawol âlder as grutter wie. Sadwaande waard dy yn gebrûk nommen foar de wyklikse earetsjinst, wylst fan 'e eardere grifformearde tsjerke in kultureel sintrum makke waard.
It gebou is noch altyd eigendom fan 'e protestantske gemeente, mar om't men de kosten fan it ûnderhâld fan it gebou net mear opgringe kin, is de eksploitaasje oerdroegen oan 'e selsstannige Stifting Kultureel Moetingssintrum Skiermûntseach. Tsjintwurdich docht de eardere tsjerke tsjinst as sealesintrum, foar gearkomsten en foarstellings. Sa wurdt it bygelyks brûkt as lokaasje foar muzykútfierings yn it ramt fan it jierlikse Muzyk- en Sangfestival Skiermûntseach.
Jesse Jane
Jesse Jane, wiere namme: Cindy Taylor (Fort Worth, 16 july 1980), is in tige súksesfol Amerikaansk fotomodel, neakenmodel, stripper, pornografysk aktrise, mainstream-aktrise, presintatrise en kollumniste fan etnysk Ingelsk komôf. Har artystenamme is in ferwizing nei de njoggentjinde-iuwske Amerikaanske bandyt en folksheld Jesse James.
Jonkheid
Jesse Jane waard bern yn 'e stêd Fort Worth, yn 'e steat Teksas, mar groeide op yn in militêr gesin op in ferskaat oan militêre bases yn it Midwesten fan 'e Feriene Steaten. Se wie yn har famkesjierren wat in wyldkat, mar folge ek ferskillende dûnsopliedings. Op 'e middelbere skoalle, yn Rose Hill, yn 'e steat Kansas, wie se lid fan it pleatslike cheerleaderstiim. Se rûne har middelbere-skoaloplieding ôf yn Moore, yn Oklahoma, ûnder de reek fan Oklahoma City. Dêrnei spile se yn reklamespotsjes op 'e tillefyzje, wêrûnder ien foar de Hooters-fastfoodrestaurants, dy't har foarstean litte op 'e rûnboarstige servearsters. Teffens wûn se de titel Miss Photogenic ("miss fotosjenyk") by de American Dreams-missferkiezing. Se sette útein mei in karriêre as bikinymodel en wûn ferskate Hawaiian Tropics-missferkiezings.
Tsjerke fan Goaiïngaryp
De Tsjerke fan Goaiïngaryp is in tsjerkegebou yn Goaiïngaryp yn de gemeente De Fryske Marren.
Jesse Jane
Pornokarriêre
Se woe graach trochbrekke as aktrise, mar dat woe mar net slagje. Doe't se yn 2002 in artikel oer Tera Patrick lies dêr't yn stie dat dy in kontrakt hie by it label Digital Playground, besleat se om dêr har ljocht ris skine te litten. By Digital Playground krige se daliks in kontrakt oanbean en noch datselde jiers makke se har debút yn 'e pornografyske film No Limits, yn in lesbyske sêne mei kollega-pornoaktrise Devon. Sawol No Limits as Jesse Jane har oare films by Digital Playground, lykas Beat the Devil, Loaded, Cheerleaders, Nurses en Pirates, wiene bûtengewoan populêr, en binnen in pear jier stie se oan 'e top fan 'e Amerikaanske pornoyndustry. Underwilens hat se neffens de Internet Adult Film Database (IAFD) yn likernôch 100 pornofilms spile en hat se net minder as acht AVN Awards (de Oskars fan 'e pornowrâld) wûn, wylst se nominearre west hat foar nochris 32 oaren. Boppedat waard se yn 2013 ynhuldige as lid fan 'e AVN Hall of Fame. Fierders hat se noch withoefolle oare nominaasjes binnenhelle en prizen wûn, mei dêrûnder ek in Hot d'Or, de wichtichste Jeropeeske pornografypriis.
Tsjerke fan Goaiïngaryp
Skiednis
De sealtsjerke út 1770 is boud as ferfanging fan in eardere tsjerke. Foar dy tiid stie op itselde plak de midsiuwske foargonger. Hokker patroanhillige de tsjerke yn 'e midsiuwen hie is net mear bekend. Yn in ynstjoerd stik yn de Jouster Krante neamde pastoar Menno Brada Willibrord as patroanhillige.
Meinoud Rost van Tonningen
Meinoud Marinus Rost van Tonningen (Soerabaja, 19 febrewaris 1894 – Skeveningen, 6 juny 1945) wie in Nederlânsk politikus dy’t as foarman fan it Nederlânske nasjonaal-sosjalisme yn de Twadde Wrâldkriich kollaborearre mei de Dútske besetters. Syn famylje hearde ta it Nederlânske patrisjaat.
Gerben van Manen (arsjitekt)
Gerben Martens van Manen (Oerterp, 21 septimber 1884 - Drachten, 27 juny 1969) is in arsjitekt dy't sûnt 1910 fêstige wie yn Drachten. Hy wie foarsitter fan it Bûn fan Nederlânske Arsjitekten B.N.A. fan 1942 - 1957. Hy wie ien fan de mei-oprjochters en foarsitter fan de Sintrale Kommisje Skûtsjesilen ( SKS ). Eare-foarsitter gymnastykferiening Brinio en Ridder yn de Oarder fan Oranje-Nassau. De skûtsjekommisje fan It Hearrenfean hat as earebetoan oan him it skûtsje nei him neamd.
Meinoud Rost van Tonningen
By in ferbliuw yn Eastenryk kaam hy yn oanrekking mei de ideeën fan it nasjonaal sosjalisme. Rost van Tonningen waard yn 1936 lid fan de Nederlânske faksistyske partij, de NSB. Hy wie haadredakteur fan it Nasjonale Deiblêd. Hy krige tidens de Dútske besetting fan Nederlân de funksje as sekretaris-generaal fan Finânsjes.
Karriêre yn de kriich
Yn in radiotaspraak fan 22 septimber 1940 liet Rost witte dat er in nije sosjalistyske jeugdbeweging komme soe út it arbeiderssportbûn. Earder neamde Tjerk van der Zee sit yn it haadbestjoer en de foarsitter wie ôfkomstich út Dútslân. De leden en de ôfdielingen soenen ferdwine. En Tjerk van der Zee dy’t earst meidwaan woe seach der letter dôchs fan ôf. De bûnen fan de arbeidersmuzyk en sangferiening beslueten om wol troch te gean. Doe't sy letter ferplichte waarden om har by de Nederlânske kultuerkeamer oan te sluten hawwe de measten harsels doch noch opheft. It ynstitút foar arbeidersûntwikkeling hâlde ek de eare oan harsels. Yn novimber 1940 kaam de lêste útjefte fan it ferieningsblêd mei dêryn in artikel mei de namme “As ôfskied”.
Mei de VARA hie Rost mear súkses. It Varabestjoer fielde niks foar opheffing en dat ûndanks de druk fan wichtige minsken lykas Koos Vorrink en Willem Drees. Hjirtroch kaam in wichtige feriening yn hannen fan de besetter. Omdat de meiwurking oan de lykskeakeling úteinlik dôchs mar minimaal slagge wie it súkses minimaal.
De delgong begjint
Op dolle tiisdei (5 septimber 1944 wie Rost van Tonningen der útnaaid. Inkele daggen letter kaam er werom. Op 28 desimber 1944 ûntsloech Anton Mussert Rost van Tonningen as pleatsferfanger fan de NSB. Neidat de lêste yn De Waag in artikel hie skreaun wêryn hy de oergang fan de jeugstoarm nei de Germanyske Jugend tajûche, wêrby in soad leden harren oanmelden by de Hitlerjugend difyzje.
De ein
Yn de simmer fan 1944 wie Rost van Tonningen ta offisier oplaat by it earste bataljon fan Lânstoarm Nederlân. Healwei 1945 gie hy nei it front wat doe yn de Betuwe lei. Op 8 maaie 1945 waard Rost van Tonningen oppakt troch de Kanadezen. Hy wie doe opklommen ta de rang fan Obersturmfuhrer. Hy waard earst oerbrocht nei in ynternearringskamp yn Elst. Dêrwei waard er oerbrocht nei Utert. Op 24 maaie 1945 die er himsels tekoart troch oer de balustrade fan in treppen nei ûnderen te springen. Ta in strafproses is it dus net komd. Werom er himsels tekoart dien hat is net wis. Is hy twongen of woe er echt sels. NIOD-meiwurker Van der Leeuw hat yn it Vara programma It Swarte Skiep sein dat it politike testamint skreaun is koart neidat er oppakt wie troch de Kanadezen. It testamint is ûndertekene mei syn bloed.
De swarte widdo
Syn twadde frou wie Florentine Rost van Tonningen-Heubel mei wa't hy boaske op 21 desimber 1940. Sy hat nea de nasjonaal-sosjalistyske ideeën fersmiten. Sy krige in libbenlang in útkearing, omdat har man parlemintslid west hie. Dat hat foar in soad opskuor soarge.
Jesse Jane
Mainstream-karriêre
Njonken har pornokarriêre posearret Jesse Jane ek geregeldwei foar neakenblêden, en hat se op 'e cover stien fan FHM, Maxim, Front en oare tydskriften. Ek hat Jesse Jane ferskate kearen in oerstap (crossover) makke nei mainstream-tillefyzje. Sa hie se yn 2003 in figuranteroltsje yn 'e tillefyzjefilm Baywatch: Hawaiian Wedding, mei Pamela Anderson, Carmen Electra, Yasmine Bleeth en David Hasselhoff. Yn 2005 hie se in gastrol yn 'e populêre tillefyzjesearje Entourage (seizoen 2, ôfl. 9), en yn 2006 ferskynde se yn it praatprogramma The Tonight Show with Jay Leno. Ek wie se yn 2009 te sjen yn 'e realitysearje The Bad Girls Club, en wijde de dokumintêre Porn: Business of Pleasure, fan 'e Amerikaanske stjoerder CNBC, datselde jiers syn lêste, tsien minuten duorjende part oan har. Njonken tillefyzje hat Jesse Jane ek in grut tal kearen te gast west yn radioprogramma's, lykas dat fan Howard Stern. Fierders hat se ek figurearre yn in stikmannich fideoklips, û.m. fan Robbie Williams en fan 'e Teksaanske metal-band Drowning Pool.
Bomstersyl
Bomstersyl is in militêre fersterking by Nijesyl út 1500 oan de Lauwers yn de opstân tsjin Albrecht fan Saksen. Yn de ûngetiid moast in diel fan de besetting nei hûs ta en Albrecht fersloech de rest en ferneatige de stelling. De "Bom" is de beneaming fan in leech stik lân dat troch wetter ynsluten is. Yn 1562 waard de taak fan it Bomstersyl oernomd troch it Nije Syl by it buorskip Okswert. Tsjintwurdich is dat de gemeente Súdhorn yn Grinslân.
Jesse Jane
Mainstream-karriêre
Mei har kollega-Digital Playground-stjerren Devon en Teagan Presley presintearret Jesse Jane op it ynternet it live-praatprogramma DP Tonight, dat oan 'e pornoyndustry wijd is. Yn maart 2006 setten sy en Kirsten Price útein mei it presintearjen fan it populêre live-programma Night Calls, op 'e Amerikaanske betelstjoerder Playboy TV. Teffens presintearret Jesse Jane op Playboy TV it programma Naughty Amateur Home Videos. Yn 2006 presintearre se ek de útrikking fan 'e AVN Awards. Fierdersoan hat se sûnt 2007 in kollem skreaun foar it neakenblêd Chéri, wylst se datselde jiers ek in kollem begûn yn it Australyske manneblêd Ralph, wêryn't se antwurden en advys jout op brieven fan lêzers oer seks en ôfspraakjes. Ek oan 'e blêden Genesis en Buzz leveret se gauris bydragen.
Yn maart 2011 begûn Jesse Jane mei de ferkeap fan in eigen merk tekila, ûnder de namme "Diosa". Der binne ferskillende smaken, wêrûnder blauwe agave, apel, mango, mangel en kofje-karamel. Om't Digital Playground de rjochten op har artystenamme yn besit hat, makket se foar har tekila reklame ûnder har bertenamme.
Priveelibben
Yn 2004 fertelde Jesse Jane yn it radioprogramma fan Howard Stern dat se yn 1999 swier rekke, en dat der wylst se yn ferwachting wie, by har limoerkanker fêststeld wie. Yn 2000, op har njoggentjinde, befoel se fan in soan, en twa dagen letter waard by har de folsleine limoer fuorthelle. Sûnt is se genêzen, mar moat se noch geregeld foar kontrôle-ûndersiken. Yn novimber 2005 troude Jesse Jane mei kollega-pornoakteur Rick Patrick; it houlik rûn yn maart 2012 op in skieding út. Op 15 oktober fan datselde jier makke se fia har Twitter-account bekend dat se har ferloofd hie mei har persoanlike fitnesstrainer Michael Giovanni. Jesse Jane omskriuwt harsels as biseksueel. Se wennet yn Oklahoma City.
Doedtsmoershûs
It Doedtmoershûs wie in stins dy't njonken de parochytsjerke oan de Foarstreek yn de stêd Ljouwert stien hat. Nammen fan bewenners binne net bekend. Fan de state is neat werom te finen.
It boujier is ûnbekend. De 19e iuwske histoarikus Wopke Eekhoff skriuwt dat de eardere parochytsjerke (de St. Katarinatsjerke) en it tsjerkhôf fan Hoek oan de noardside fan it Amelânhûs lizze “en wel terzijde van nog een kasteel der Cammingha’s, dat, naar eene vroegere bewoonster, den naam van Doedtmoershuis draagt”.
Dat “kastiel” sil benoarden de tsjerke stien hawwe, by it punt dêr't de Dokkumer Ie de ‘stêd’ yn rûn, lykas ek by de oare (wetter)yngongen fan de stêd stinsen stiene. It Burmaniahûs by it Schavernek en de Frouwepoarte, Camminghahûs by de âlde grêft, Juwsmahûs oan de Weaze, Montzimahûs oan sawol de Weaze as de Wurdumerdyk, Uniahûs oan de Weaze en de Oksekop mei oan de oare side fan dy strjitte Andringahûs, it Amelânshûs en Martenahûs 1 oan it Flyt, ensfh.
Tsjerke fan Goaiïngaryp
Skiednis
Johan Vegilin van Claerbergen, grytman fan Doanjewerstâl, liet boppe de yngong in gevelstien ynmitselje mei syn famyljewapen. Syn pakesizzer jonkhear Frans van Eisinga lei op 24 april de earste stien. Dit wurdt fermelden op in memoarjesstien fan J. Wiarda yn de bûtenmuorre fan it koar.
Tsjerke en klokkestoel binne ryksmonuminten en eigendom fan Stichting Alde Fryske Tsjerken.
Ynterieur
It ynterieur wurdt oerkape fan in tonferwulft. It oargel út de jierren 1960 iuw is makke troch de firma Vierdag út Ynskedee en besit trije registers op ien manuaal.
Klokkestoel
Yn de klokkestoel hinget in troch Geert van Wou getten klok út 1527.
Bierbrouwerij Bûsdoek
Brouwerij Bûsdoek is in bierbrouwerij út Burgum.
Hjoed
De brouwerij hat gjin proeflokaal, mar de bieren wurde yn ferskate winkels ferkocht. Ek kinne de bieren online besteld wurde.
Friesche Vlag
Mei it oprjochtsjen fan de Koöperative Kondinsfabryk Fryslân (de 'Kondins') yn 1919 waard Friesche Vlag (Ingelsk: Frisian Flag) as merknamme deponearre. It merk is it âldste suvelmerk fan Nederlân en wie hiel lang û.o. bekend fan de kofjemolke, kondinsearre molke syn ferskaat oan fla. Hjoed de dei wurdt de merknamme allinne brûkt foar guod yn de kofje (lykas Goudband®, Halvamel® en Completa®).
Skiednis
Mei it oprjochtsjen fan de 'Kondins' yn 1919 waard Friesche Vlag as merk deponearre. Sûnt 2000 wurdt it merk yn Nederlân brûkt as paraplumerk fan FrieslandCampina, in suvelkoöperaasje dy't yn 1997 út in fúzje ûntstien wie. Sadwaande kaam ek farske suvel lykas molke, joggurt en fla ûnder de namme Friesche Vlag in de winkel.
Dy tastân duorre oant ein 2008, doe't Friesland Foods fusearre mei Campina; it byinoar gean fan de twa grutste suvelkoöperaasjes yn Nederlân. De Jeropeeske Kommissy hie wol in oantal betingsten by de fúzje. De nije ûndernimming moast in tal aktiviteiten ôfstjitte, wêr't it fabryk yn Nijkerk dêr't de deifarske suvel fan Friesche Vlag makke waard by wie.
Nei in pear jier is Arla Foods opholden mei it merk Friesche Vlag. Yn 2012 waard it doe al tsien jier net mear brûkte merk troch Melkunie wer oanhelle.
It logo fan Friesche Vlag is yn de rin fan de jierren ferskate kearen wizege, mar bleau dochs yn grutte linen gelyk. Altyd wie der de rútfoarm mei dêryn in sirkel, mei dêr wer yn in wapperjende flagge fan de provinsje Fryslân.
Trivia
Nutroma en Friesche Vlag hawwe jierrenlang konkurrinten west op de kofjemolkemerk, mar no falt Nutroma ûnder it paraplumerk Friesche Vlag.
De Ingelsktalige fariant fan de merknamme, Frisian Flag, is sûnt 1922 yn gebrûk yn Yndoneezje. FrieslandCampina bringt dêr in ferkaat oan suvelprodukten dy't lang bewarre wurde kinne op de merk ûnder de namme Frisian Flag. It merk hat as ûndertitel ek 'Susu Bendera', frij oerset: 'molkeflagge'.
Sierra Morena
De Sierra Morena is in middelberchtme yn it suden fan Spanje. It berchtme rint fan it easten nei it westen en hat trochsnit hichtes tusken de 800 oant 1000 m.
It berchtme ûnstie troch ferskowings yn de ierdkoarste, wêrtroch in diel fan de ierdkoarste omheech drukt waard.
Klaas Jacob van Douwen
Klaas Jacob van Douwen (Mantgum, 24 april 1917 – Beetstersweach, 16 oktober 2004 ) wie in Nederlânsk politikus út namme fan de PvdA.
Libben en wurk
Hy wie in soan fan Einte van Douwen (1873 -1940) en Anna Geertruida Vollema (1881 -1966). Syn heit wie gemeentesekretaris fan Baarderadiel; waard dêr yn 1920 boargemaster en wie fan 1928 ôf boargemaster fan Eaststellingwerf. Sels studearre er nei it gymnasium rjochten oan de Ryksuniversiteit Grins. Hy is dêr yn 1941 ôfstudearre wêrnei't er wurkje soe by it parket by it Iepenbier Ministearje yn De Haach. Yn 1946 waard Van Douwen beneamd ta boargemaster fan Doanjewerstâl en dêrnjonken wie er ek plakferfangend kantonrjochter by it kantongerjocht op It Hearrenfean. Van Douwen joech yn 1963 it boargemasterskip op om kantonrjochter te wurden yn Beetstersweach. Yn 1975 waard er foar trije jier útstjoerd nei it Hof fan Justysje fan de Nederlânske Antillen. Werom yn Nederlân waard Van Douwen riedshear by it Gerjochtshof yn Ljouwert. Yn maaie 1987 gie er mei pinsjoen en yn 2004 ferstoar er yn 'e âldens fan 87 jier.
Rochuskapel (Bingen)
De Rochuskapel (Dútsk: St.-Rochus-Kapelle) is in beafeartstsjerke op de Rochusberg súdeastlik fan de sted Bingen am Rhein yn de Dútske dielsteat Rynlân-Palts. Alle jierren wurdt yn Bingen it Rochusfeest fierd. De feestwike wurdt iepene op de dei fan de hillige Rochus (16 augustus), of de snein dy't dêr it tichtste by leit, mei in prosesje fan de Martinusbasilyk nei de Rochuskapel. It is de grutste prosesje yn it bisdom Mainz en de grutste Rochusbeafeart yn Europa. De tsjerke hat ek bûten in alter en in preekstoel en om de minsken dan in plak te jaan wurdt de oanslutende tsjinst as de waarsomstannichheden it talitte dan bûten holden.
De tsjerke makket sûnt 2002 diel út fan it UNESCO-wrâlderfgoed Oberes Mittelrheintal.
Skiednis
De earste Rochuskapel waard nei it pestjier 1666 boud. Yn 1794 waard dy kapel yn de tiid fan de Frânske besetting fan de Ryndelte troch de Frânsen plondere. By de besjittings troch Dútske en Eastenrykske troepen waard de kapel ferneatige.
In twadde kapel ûnstie yn 1814 nei't weromkommende soldaten in tyfusepidemy feroarsake hiene. Foar de nije kapel hie de Rochusbruorskip de hiele ynrjochting kocht fan it ophefte kleaster Eibingen. Yn dat jier waarden boppedat de reliken fan de hillige Rûpert en syn mem Sint-Berta út Eibingen helle en nei de kapel brocht, dêr't se noch jimmeroan rêste.
It Rochusoktaaf dat alle jierren yn Bingen fierd wurdt, waard troch Goethe wiidweidich beskreaun. Begjin 1816 joech Goethe de opdracht oan Louise Seidler in alterskilderij fan de hillige Rochus te meitsjen, dat neffens in ûntwerp fan Johann Heinrich Meyer makke wurde moast en dat er oan de Rochuskapel fan Bingen joech, dy't er yn syn wurk "Am Rhein, Main und Neckar" beskreaun hie.
Yn 1889 sloech de bliksem op de dakruter yn en de kapel baarnde oant op de muorren folslein ôf.
De hjoeddeiske kapel ûnstie neffens de plannen fan de domboumaster fan Freiburg, Max Meckel. De tsjerke waard yn neogoatyske styl tusken 1893 en 1895 boud.
Yn de tsjerke binne keunstwurken dy't fan de 15e oant de 19e iuw datearje. It barokke Rochusbyld oer it heechalter is it iennige diel dat eartiids út it baarnende gebou helle wurde koe. De ramen binne makke troch Alexander Linnemann.
Oargel
Om't de beafeartstsjerke ek in alter bûten de tsjerke hat, stiet it frontleaze oargel yn in keamer boppe it súdlike sydskip. It oargel kin troch doarren te iepenjen sa yn de tsjerke mar ek nei bûten ta spylje. It ynstrumint waard troch de firma B. Schlimbach & Sohn yn Würzburg boud en hat 19 registers op twa manualen en pedaal.
Bethlehemkapel
Op de helling foar de tsjerke leit de Bethlehemkapel út itselde boujier. De Bethlehemkapel betinkt de âlde kapel, dy't dêr ea stien hat yn de tiid fan de krústochten en dy't troch krúsfarders stifte wie. Yn dy tiid hiet de Rochusberg de Hesselberg. De grotkapel wurdt ferljochte troch it polygonale sânstiennen bouwurkje op it terras foar de tsjerke.
MaYaN
MaYaN is in metalband dy 't yn 2010 as njonkenprojekt oprjochte waard troch gitarist Mark Jansen fan Epica. De namme is troch Jansen keazen fanwege syn fassinaasje foar de âlde Mayakultuer. Yn 2011 brocht de band it album Quarterpast út. De teksten fan MaYan geane benammen oer religy, polityk en wrâldbarren, mar ek oer filosofy, meditaasje, it bestean en inerlike striid. MaYaN hat trije studio-albums útbrocht.
Jeruzalimkrús
thumb|It Jeruzalimkrús It Jeruzalimkrús is in kristlik krús yn de foarm fan in Gryksk krús, wêrby't yn alle fjouwer kwadranten in lytser Gryksk krús yndield is. Yn guon foarstellings ferfangt in krúkkekrús it grutte sintrale krús. De fiif krusen fan it Jeruzalimkrús steane symboal foar de fiif wûnen fan Kristus. thumb|150px|left|Godfried fan Bouillon It Jeruzalimkrús waard foar it earst yn 1099 as wapen brûkt troch de krúsfarder Godfried fan Bouillon. Hy wie sûnt 1089 hartoch fan Nederloataringen (dat rûchwei it súdeastlik diel fan it hjoeddeiske Belgje, in diel fan noardeastlik Frankryk en it noardlike Rynlân omfieme) en wie ien fan 'e lieders fan 'e Earste Krústocht. Godfried fan Bouillon stifte nei de oermastering fan Jeruzalim it Keninkryk Jeruzalem en droech ynearsten as regint de titel 'Beskermer fan it Hillige Grêf'. Fan it krús makke er it symboal en it nasjonale wapen fan it keninkryk. Oant 1291 waard it yn goud op sulver brûkt.
Yn de 14e iuw waard it krús ûnder kening Giorgi V yn reade kleur de flagge fan Georgje. Foarname pylgers nei Jeruzalim dy't by it Hillige Grêf ta ridder fan de Ridderoarder fan it Hillich Grêf yn Jeruzalim slein waarden, keazen it yn de 14e iuw lykas de kanunniken fan it Hillich Grêf ek as harren embleem.
Yn 'e stêd Jeruzalim sels is it Jeruzalimkrús op syn minst likefolle oanwêzich as it wapen fan Jeruzalim. Fral de tsjerken fan 'e stêd brûke dit embleem graach, om't dy meast troch de krúsfarders stifte binne. Ek is it Jeruzalimkrús yn de krúsfardersfesting yn Akko te sjen. Hjoed-de-dei is it krús in populêr symboal op oantinkens út de Hillige Stêd, lykas kaaihingers ensfh. Mar it krús is ek bûten Jeruzalem te sjen op in soad tsjerken yn it hiele gebiet fan wat doe it Keninkryk Jeruzalem wie, benammen op Maronityske tsjerken en kleasters yn Libanon.
Skaai (taksonomy)
In skaai omfet ien as mear soarten. In skaai mei mar ien soarte hjit in monotypysk skaai. Foar presyzere oantsjutting fan de sibskip op dit nivo wurdt it fierder opdield yn boppeskaaien, skaaien en ûnderskaaien. By Linnaeus hjit dit nivo yn it Latyn Genus.
Akwadukt De Geau
thumb|250px|Akwadukt De Geau, maaie 2008 thumb|250px|Akwadukt De Geau yn oanbou Akwadukt De Geau is in akwadukt yn de Geau by Snits.
It akwadukt leit east fan de brêge oer de Geau yn de rûnwei Snits oanslutend op de A7. It waard yn april 2008 iepensteld foar it dyk- en farferkear. It akwadukt is ien fan de fiif akwadukten dy't diel út meitsje fan it Fryske Marrenprojekt en hat krektas it Houkesleat Akwadukt as doel ferbettering fan Rykswei 7 en de berikberheid fan Snits oer wetter. It foarmet boppedat in alternative farrûte foar it Prinses Margrietkanaal.
It wurk oan it akwadukt duorre fan 2006 oant medio 2008. Op 12 april 2008 gie it westlike diel fan Boalsert rjochting De Jouwer tydlik iepen foar it ferkear. In wike letter, 19 april giet de oare rjochting iepen fan de Jouwer nei Boalsert. Op 20 april giet dan alle ferkear ûnder it akwadukt troch.
Der is in nije wetterrin groeven, sadat it yn gebrûk nimmen fan it akwadukt de rin fan de Geau nei it noarden ferlein is. It akwadukt makket diel út fan in tunnel dy't ek ûnder de Súdwesthoekewei (Snits-Drylts) rint en ûnder it spoar Ljouwert-Starum.