cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kostroma (oblast)
Bestjoersyndieling en stêden
De oblast Kostroma is te ferdielen yn 24 rajons en 6 stedsdistrikten. De iennige stêd mei mear as 100.000 ynwenners is it bestjoerssintrum fan de oblast, Kostroma. Meiïnoer hat de oblast 12 stêden en 7 plakken mei in stedsk karakter.
Gewoan jier fan tiisdei ôf
Dit is de kalinder foar in gewoan jier fan tiisdei ôf.
Gorkum
thumb|Lizzing fan Gorkum thumb|Gemeente Gorkum
Nij-Helveesje
Nij-Helveesje (Spaansk: Nueva Helvetia), dat betsjut Nij-Switserlân, wie in delsetting yn Kalifornje, yn de 'Meksikaanske tiid' fan dy steat.
De Switserske pionier John Sutter kaam yn augustus 1839 mei oare kolonisten yn Meksikaansk Alta California oan. Hy festige dêr de lânbou- en hannelskoloanje, mei in fort anneks, Sutter's Fort, mei de namme "Nueva Helvetia" yn 1840. De delsetting lei mar in pear kilometer east fan it plak dêr't syn soan, John Sutter, Jr., Sakraminto stiftsje soe. It leit no binnen de stedsgrins fan dy stêd.
Sutter's Fort is bewarre bleaun in California State Historic Park.
Gorkum
Gorkum (Nederlânsk en offisjeel: Gorinchem; pleatslik: Gorcum) is in stêd en gemeente yn Súd-Hollân, mei 37.632 ynwenners (1 jannewaris 2022, boarne: CBS) en in oerflak fan 21,93 km², dêr't 3,22 km² wetter fan is. Dalem heart ek by de gemeente Gorkum.
Gorkum leit oan de rivier de Linge, en oan de Waal en de Boppe-Merwede mei oan de oarekant Sleeuwijk en Woudrichem. De gemeente hat in spoarstasjon oan de westlike Betuweline (Dordrecht-Geldermalsen). Benoarden Gorkum rint rykswei A15, dy't soarte fan bondele is mei de Betuwerûte. Bewesten de stêd rint rykswei A27 mei de 'flessehals' de Merwedebrêge.
De stêd leit foar in part yn de Alblasserwaard en foar in part yn de Tielerwaard. De grins leit sa'n bytsje op de Lingsedyk. It easten fan Gorkum leit yn de Tielerwaard en wie earder provinsje Gelderlân, mar no is dat by Súd-Hollân. It doarp Dalem leit ek yn de Tielerwaard.
Otto fan Arkel (om 1330-1396) joech Gorkum op 11 novimber 1382 stedsrjochten, wat sjoen wurde kin as it begjin fan it gemeentlik bestjoer.
Bysûndere plakken
In pear plakken yn de stêd mei in bysûndere skiednis binne:
Stasjon Nijkerk
Stasjon Nijkerk (Nkk) is in stasjon oan de Sintraalspoarwei yn Nijkerk yn de provinsje Gelderlân. It stasjon wie in standertstasjon fan de NCS type earste klasse en ien fan de fjouwer stasjons dy't ea yn dy klasse boud waard. Ek is it ien fan de twa stasjons fan dat type dy't noch oanwêzich is.
Omgong fan Frankryk 1971
De 58ste edysje fan de Omgong fan Frankryk waard hâlden fan 26 juny oant en mei 18 july 1971.
AEBN
AEBN (koart foar: Adult Entertainment Broadcast Network; frij fertaald: "Pornografysk Omrop Netwurk") is in Amerikaansk bedriuw op it mêd fan ynternetpornografy. Fan oarsprong, en noch altyd benammen, leit it him ta op it fersoargjen fan streaming video tsjin betelling yn in video-on-demandtsjinst. AEBN is fêstige yn Charlotte, yn 'e Amerikaanske steat Noard-Karolina, en waard yn 1999 oprjochte. It bedriuw biedt mear as 100.000 pornofilms oan fan teminsten 1.500 ûnderskate filmstudio's, en hie yn 2011 wrâldwiid mear as 10 miljoen abonnearden. Dochterûndernimmings fan AEBN binne û.m. PornoTube, NakedSword.com, Raging Stallion Studios, Xobile en xPeeps.com.
Bedriuw
AEBN waard oprjochte yn 1999, doe't video-streamingtechnology noch yn 'e berneskuon stie. It bedriuw ûntwikkele in eigen pornografyske video-on-demandtsjinst dy't no rûnom as model tsjinnet foar oare produktleveringssystemen fan 'e pornoyndustry. Fierders is it beteljen per minút, in ynnovaasje fan AEBN, no standert yn 'e hiele ynternetpornografy. Sûnt 2004 is it systeem fan AEBN ek yn oare talen as it Ingelsk beskikber.
Filmstudio en oare oankeapen
Yn jannewaris 2007 kundige AEBN de oernamme oan fan NakedSword.com, ien fan 'e grutste ynternetbedriuwen op it mêd fan homoseksuële pornografy. Behalven it besit fan 'e sterke merknamme NakedSword, skonk dy oername AEBN ek in moaie ynstruier yn 'e foarm fan 'e rjochten op films fan studio's as COLT en Falcon Studios. NakedSword behold in eigen haadkantoar yn San Francisco, yn 'e Amerikaanske steat Kalifornje, wat AEBN, mei it eigen haadkantoar yn Charlotte, yn Noard-Karolina, in foet oan 'e grûn joech oan sawol de Amerikaanske eastkust as de Amerikaanske westkust.
Oare aktiviteiten
Yn april 2005 sette AEBN útein mei Xobile, in ûndernimming dy't pornografysk materiaal beskikber makke op mobile tillefoanen en oare mobile apparaten. Xobile stie bekend om syn kampanje PornMyPortable ("PornofisearjeMynMobyl"), dy't pornografysk materiaal oanbea dat spesifyk bedoeld wie foar mobile apparaten as de iPod en de PSP fan Sony. Yn maart 2010 kundige AEBN de yngebrûkname fan in folslein fernijd Xobile-platfoarm oan.
Begjin 2006 starte AEBN xPeeps.com op, in seksdatingsite foar boppe de achttjin dy't yn 'e earste acht moannen fan syn bestean mear as 300.000 brûkers garre. Yn 2007 folge mei SocialKink.com in twadde datingsite fan AEBN, dy't fierhinne itselde wie as xPeeps.com, mar taspitst wie op lju mei in fetysj.
Yn 2008 ûntwikkele AEBN in produkt dat RealTouch neamd waard. It wie in teledildoanyske skie tarist mei rimen, streamingsmeganismen foar glydmiddel, ferwaarmingseleminten en oare technologyske snufkes, dy't oer de penis hinne past en gefoel syngronisearret mei bylden yn in ynternetfideo. Meiwurkers fan AEBN demonstrearren it apparaat op it AVN Adult Entertainment Expo fan 2009 yn Las Vegas, wêrnei't it yn novimber fan dat jier op 'e merk brocht waard. Yn desimber 2008 waard de ferneamde pornoaktrise Lisa Ann oanlutsen om as wurdfierster foar RealTouch op te treden.
Prizen
Yn 2005 stelde AEBN in eigen groep prizen yn, de AEBN Awards, of eins de AEBN VOD Awards. Dy wurde sûnt 2006 elts jier útrikt oan pornofilms, pornoakteurs en pornografyske filmstudio's op basis fan it totale tal sjochminuten fan 'e klanten fan 'e video-on-demandtsjinst (VOD) fan AEBN yn it foargeande jier. De kategoryen fan 'e AEBN Awards berinne it spektrum fan aktrise fan it jier, bêste nijynkommelinge en bêste film oant prizen foar amateurpornografy, BDSM, lesbyske pornografy, en transseksuële pornografy.
Camminghahûs 1 (Ljouwert)
thumb|Earste Camminghahûs It Earste Camminghahûs stie op de top fan de Nijehouterp yn de Grutte Tsjerkestrjitte yn Ljouwert. Op it steed fan dit hûs stiet yn 2011 in partikulier wenhûs.
De stins soe mooglik al foar de 12e iuw ûntstien wêze. It waard ek Leuwerda Stins, Camminghaburg, Aed Lewerd, Aed Levwerd en it Olde Stins neamd. Yn de 16e iuw hie it laach Cammingha in fjouwertal stinseftige wenningen yn Ljoeuwert. Dêrfan stienen trije yn de Grutte Tsjerkestrjitte. De stins stie oarspronklik oan de, ein 14e iuw groeven en al lang ferdwûne, Aldegrêft. De earste grêft dy't Nijehou (Ald Ljouwert) omsluet. De mieningen fan ferskate histoarisy ferskille frijwat oer it ûntstean fan de stins. Neffens in stien yn de foargevel fan it hjoeddeiske wenhûs soe de stins boud wêze yn 1171, oaren miene dat dit 1371 wêze moatte soe en wer oaren meitsje der 1571 fan. It boujier 1571 kloppet yn elk gefal net, want de âldste kontrolearbere gegevens binne út 1527.
21 maart
21 maart is de earste dei fan 'e maityd.
Elderslo
Elderslo is in lyts doarpke yn de gemeente Aa en Hunze yn Drinte. It doarp leit besuden de rykswei N 33, besúdeasten Assen. Elderslo leit tusken de doarpen Nijlande en Ekehaar yn.
Kung Fu Panda 2
Kung Fu Panda 2 is in Amerikaanske lange kompjûteranimearre tekenfilm út 2011 ûnder rezjy fan Jennifer Yuh Nelson. De film, dy't heart ta de sjenres fan wuxia, fantasy en aksjekomeedzje, makket diel út fan 'e Kung Fu Panda-franchise en is as sadanich it ferfolch op Kung Fu Panda, út 2008. De haadrollen waarden ynsprutsen troch Jack Black en Angelina Jolie, mei û.o. Gary Oldman, Michelle Yeoh, Lucy Liu, Jackie Chan, Seth Rogen en Dustin Hoffman yn 'e wichtichste byrollen. It ferhaal spilet op 'e nij yn in ferzje fan it Keizerryk Sina út 'e Aldheid, dy't befolke wurdt troch antropomorfe bisten. De panda Po, dy't no de Drakekriger is, moat mei syn freonen, de Furieuze Fiif, nei de stêd Gongmen reizgje. Dêr hat de boasaardige pau hear Shen de macht grypt, dy't troch de yntroduksje fan buskrûd en kanonnen de wrâld feroverje en kung fu ferneatigje wol. Geandewei it ferhaal ûntdekt Po dingen oer syn eigen fergetten ferline. Kung Fu Panda 2 krige fan 'e filmkritisy oer it algemien positive resinsjes en wie in reuseftich kommersjeel súkses yn 'e bioskopen. De film waard waard nominearre foar de Oscar foar Bêste Lange Animaasjefilm en wûn twa Annie Awards. In trêde film út deselde rige, Kung Fu Panda 3, kaam yn 2016 út.
Plot
Yn in ferzje fan it Keizerryk Sina út 'e Aldheid dy't befolke wurdt troch antropomorfe bisten soargje de pauwen dy't oer de stêd Gongmen hearksje foar wolfeart yn harren gerjochtichheid troch de útfining fan fjoerwurk. Dat is nammentlik in tige goed ferkeapjend produkt dat neitiid nei alle oare dielen fan Sina eksportearre wurde kin. Harren soan en erfgenamt, hear Shen, ûntdekt lykwols dat it buskrûd yn it fjoerwurk ek brûkt wurde kin om fjoerwapens mei ôf te sjitten. Hy betinkt dat er mei in leger dat mei sokke wapens tarist is, maklik hiele Sine ûnder syn macht bringe kinne soe.
Mei't syn heit en mem ynsitte oer de ûnnatuerlike obsesje fan Shen, freegje se in wiersizzeresse om syn takomst te lêzen. Hja profetearret dat as Shen trochgiet op it ynsleine paad, hy tsjinkeard wurde sil troch "in kriger fan swart en wyt". Shen kriget lucht fan 'e foarsizzing en ynterpretearret syn takomstige tsjinstanner oan 'e hân fan 'e omskriuwing as in reuzepanda. Yn syn tinken is it dan in logyske folgjende set om mei it leger fan wolven dat er gearbrocht hat, alle reuzepanda's yn Sina út te rûgjen. Syn âldelju binne oant yn it djipst fan harren sielen ûntset as se foar it ferstân krije wat er dien hat, dat se ferbalje Shen út Gongmen. Yn ballingskip bodzje Shen en syn wolven jierrenlang om genôch kanonnen te smeien om in hiel leger mei ta te rissen. As er te min metaal hat, stjoert Shen de wolven derop út om ôfhandige doarpen te plonderjen op 'e siik nei potten en pannen.
Underwilens genietet de reuzepanda Po yn 'e Fredesdelling fan syn nije posysje as de Drakekriger (sjoch: Kung Fu Panda). Mei syn freonen masteresse Tigerinne, masteresse Njirre, master Aap, master Bidsprinkhoanne en master Kraanfûgel, dy't mei-inoar bekendsteane as de Furieuze Fiif, ferdigenet er de delling tsjin alles dat de frede bedriget. Syn mentor, de lytse panda master Shifu, warskôget Po dat er noch gjin ynderlike frede berikt hat, mar dêr maalt Po net om. Wannear't it berjocht komt dat in doarp yn 'e delling oerfallen is troch in binde plonderjende wolven, hastigje Po en de Furieuze Fiif har dêrhinne om mei de oanfallers ôf te weven. Dat slagget skoan, oant Po it symboal sjocht dat de lieder fan 'e wolven op syn wapenris draacht. Hy rekket der skjin ôf en kriget in flashback nei syn pandamem, mei as gefolch dat de wolven mei de bút ûntkomme kinne.
Neitiid giet Po nei syn heit, menear Ping, in goes dy't yn it doarp oan 'e basis fan 'e treppen nei it Jadepaleis in noedeliterij hat. As Po him oer syn eigen komôf ûnderstiet, jout Ping lang om let ta dat Po adoptearre is. Hy fertelt dat Po as lyts pandawelpke yn in krat radyskes siet dat op in dei by syn restaurant ôflevere waard. Doe't nimmen wist wêr't er wei kaam of wa't er wie, en doe't de biologyske âlden net opdaagjen kamen om harren pjut op te heljen, besleat Ping op 't lêst om Po sels grut te bringen. Hy kin sadwaande neat fertelle oer Po syn eftergrûn. Foar Po is dat wol in teloarstelling, mar hy set it fan him ôf as master Shifu ûntrêstgjend nijs kriget: hear Shen hat de regint fan Gongmen, de kung fu-master Tongerjende Noashoarn, fermoarde troch in kanon op him ôf te sjitten. Master Shifu stjoert de Drakekriger en de Furieuze Fiif nei Gongmen ta om regaad te meitsjen.
Underweis komt oan it ljocht dat Po troch de flashback oer syn biologyske mem en it nijs dat er adoptearre is fierder as ea ferwidere is fan it berikken fan ynderlike frede. As it seistal arrivearret yn Gongmen, docht bliken dat master Oanstoarmjende Okse en master Krokkedil, de assistinten fan Tongerjende Noashoarn, noch libje en troch Shen finzen set binne. Po en de Furieuze Fiif bejouwe har nei it pleatslike tichthûs, dêr't se út alle macht besykje de beide kung fu-masters te befrijen. Mar om't Shen drige hat syn kanon yn te setten tsjin 'e boargers fan Gongmen, ornearje Okse en Krokkedil dat se it folk it bêste beskermje kinne troch yn it tichthûs te bliuwen. Se wegerje sadwaande om harren befrije te litten. Po-en-dy wurde trappearre troch in wolf, wêrnei't in spektakulêre en ûnwierskynlike efterfolging troch de stêd begjint om foar te kommen dat de wolf alaarm slaan kin. It slagget harren lykwols net om dat tsjin te kearen, en Po en de Furieuze Fiif wurde besingele troch in hiel leger wolven, wêrnei't se har op inisjatyf fan Po oerjouwe.
Wannear't Po-en-dy lykwols by Shen yn syn paleis brocht wurde, docht bliken dat de finzen nommen "master Bidsprinkhoanne" mar in pop is, wylst de echte master Bidsprinkhoanne noch frij omrint. Hy befrijt de oaren, wêrnei't se it kanon fan Shen ferneatigje. As Po lykwols itselde symboal dat er op 'e wapenris fan 'e wolvebaas seach, weromsjocht op 'e fearren fan 'e pauwesturt fan Shen, rekket er langernôch ôflaat dat Shen útnaaie kin. It docht bliken dat er noch folle mear kanonnen meitsje litten hat, dy't er dêrnei allegear ôffjurje lit op syn eigen paleis. Po en de Furieuze Fiif witte lykwols ûnskansearre te ûntkommen.
Ienris yn feilichheid wol Tigerinne antwurden hawwe fan Po oer syn ûnoplettendheid, dat mei tsjinnichheid jout er ta dat him in oantinken út syn iere jonkheid tebinnen kommen is, wêryn't hear Shen oanwêzich wie op 'e lêste dei dat er syn biologyske âlden seach. Tigerinne hat begryp foar syn sitewaasje, mar se is benaud dat syn gebrek oan fokus harren allegear fataal wurde sil, dat se hjit him om efter te bliuwen wylst de Furieuze Fiif mei Shen en syn wolven ôfweve troch harren kanonnefabryk op te blazen. Po is lykwols net ien dy't fan 'e sydline ôf tasjen kin, en boppedat wol er Shen libben yn 'e hannen krije, mei't er fermoedet dat de smjunt wit wat der mei syn biologyske âlden bard is. Dat hy ynfiltrearret it fabryk, wêrmei't er it plan fan syn freonen bedjert en harren finzenname troch de trewanten fan Shen feroarsaket. Hy konfrontearret Shen oer it ferline, mar Shen wol allinne mar kwyt dat Po syn âlden him as welpke haten en him dêrom yn 'e steek litten hawwe, wat oerdúdlik in leagen is. Foar de eagen fan 'e Furieuze Fiif sjit Shen in kanon op Po ôf, mei as gefolch dat syn freonen him dea wane.
As ien dy't it ferline akseptearre hat, keart Po werom nei Gongmen, dêr't Shen op dat stuit risselwearret om 'e Furieuze Fiif terjocht te stellen foarôfgeande oan 'e ôfreis fan syn leger om 'e hiele wrâld te feroverjen. Po befrijt syn freonen, en master Shifu, dy't harren út 'e Fredesdelling efternei kommen is, jout him by harren. Hy hat Oanstoarmjende Okse en Krokkedil bepraat om ek troch te fjochtsjen en mei syn allen ferrinnewearje se de foarste skippen fan 'e float dêr't Shen syn kanonnen mei oer de rivier ferfierd, sadat de tagong fan 'e haven blokkearre rekket. It docht lykwols bliken dat Shen der net foar tebekskrillet om op syn eigen soldaten te sjitten, wêrmei't er it paad wer klearret foar de rest fan syn float. Po, syn freonen en de trije masters lykje ferslein, mar Po klimt allinne op stik wrakhout. As Shen syn kanonnen op him ôffjurje lit, brûkt Po de ynderlike frede dy't er fûn hat troch it akseptearjen fan syn ferline om 'e kanonskûgels út 'e loft te plôkjen en se werom te smiten nei de float fan Shen, dy't ferwoastge wurdt.
Po giet nei Shen ta en biedt him ferjeffenis oan, mar Shen stegeret him ôf en falt Po oan mei in spear. Yn harren gefjocht snijt er by fersin de touwen troch dy't in ferrinnewearre kanon rjochtop hâlde, wêrnei't syn eigen wapen boppe-op him falt en him ferpletteret. De Furieuze Fiif omearmje Po en master Shifu lokwinket him foar it finen fan ynderlike frede. It buskrûd fan Shen syn wapen ûntploft en soarget foar in fjoerwurkshow om 'e oerwinning op Shen te fieren. Po, Shifu en de Fiif keare werom nei de Fredesdelling, dêr't Po weriene wurdt mei syn heit, menear Ping. Oan dyselde fertelt er wat er útfûn hat oer syn ferline, mar hy bewissiget Ping derfan dat dy altyd syn heit bliuwe sil.
Fier fuort, yn in ferburgen delling mank hege bergen dy't befolke wurdt troch reuzepanda's, rjochtet ien fan harren him op nei djip meditearre te hawwen, en ferklearret: "Myn soan libbet noch."
Stasjon Amersfoart NCS
Stasjon Amersfoart NCS is in earder stasjon oan de Sintraalspoarwei yn Amersfoart yn de provinsje Utert. It stasjon wie in standertstasjon fan de NCS type earste klasse en ien fan de fjouwer stasjons dy't ea yn dy klasse boud waard. Ek is t ien fan de twa stasjons fan dat type dy't noch oanwêzich is.
Kung Fu Panda 2
Produksje
Kung Fu Panda 2 waard regissearre troch Jennifer Yuh Nelson nei in senario fan Jonathan Aibel en Glenn Berger. Nelson hie earder as 'haad ferhaal' behelle west yn 'e oarspronklike Kung Fu Panda-film. As produsint wie Melissa Cobb by it projekt belutsen foar de filmstudio DreamWorks Animation. Foar de film wie in budget beskikber fan $150 miljoen. De filmmuzyk waard fersoarge troch Hans Zimmer en John Powell.
Stasjon Amersfoart NCS
Skiednis
Stasjon Amersfoort NCS wie earste stasjon fan Amersfoart en waard iepene op 20 augustus 1863. It lei oan de doe iepene Sintraalspoarwei (Utert – Kampen) fan de Nederlandsche Centraal-Spoorweg-Maatschappij (NCS). It lei eastlik fan stasjon Amersfoart Sintraal, op 10 juny 1874 waard de ferbining nei Hilfertsom – Amsterdam (Goailine) yn gebrûk nommen, op 15 maaie 1876 waard dizze line ferlinge nei Apeldoarn – Sutfen. Dat waard de Easterspoarwei fan de Hollandsche IJzeren Spoorweg-Maatschappij (HIJSM).
Kung Fu Panda 2
Produksje
De oarspronklike titel fan Kung Fu Panda 2 hie Kung Fu Panda: Pandamonium wêze sillen, mei in ûndertitel dy't in wurdboarterij is op 'e term "pandemonium", in synonym foar "gaos". Noch ûnder de preproduksjefaze, yn 2010, waard de titel feroare yn Kung Fu Panda: The Kaboom of Doom ("De Boem fan 'e Doem"). Letter waard dochs mar keazen foar it ienfâldige Kung Fu Panda 2.
De filmcrew fan Kung Fu Panda 2 ferdjippe him fierder yn 'e Sineeske kultuer om dy yn 'e film sa akkuraat mooglik werjaan te kinnen. Sa besochten Jeffrey Katzenberg, de algemien direkteur fan DreamWorks, regisseur Nelson, produksje-ûntwerper Raymond Zibach en oare liedende crewleden yn 2008 de stêd Chengdu, dêr't it Sineeske fokprogramma en opfangsintrum foar reuzepanda's fêstige binne. Behalven dat it omgean mei echte panda's de filmmakkers nije ynsichten joech, bedarren ek in protte arsjitektoanyske en lânskiplike eleminten dy't se yn Chengdu en omkriten seagen, yn 'e film. Ek de Qingcheng, in taoïstyske hillige berch, foarme in boarne fan ynspiraasje foar arsjitektuer en lânskip.
Stasjon Amersfoart NCS
Skiednis
Op 18 febrewaris 1886 waard ek de spoarline Kesteren - Amersfoart iepene, wêrtroch't der in nije HIJSM-ferbining Amsterdam – Amersfoart – Nimwegen mooglik waard. Om't dizze line kommende fan út Amsterdam al foar de stêd ôftakket, wie it needsaaklik om oan dizze line in twadde stasjon Amersfoart Steat te iepenjen. Om dochs in oerstap biede te kinnen tusken de beide linen fan de HIJSM waard yn 1889 in ekstra stasjon Amersfoart Oansluting iepene.
Kung Fu Panda 2
Distribúsje
De distribúsje fan Kung Fu Panda 2 waard fersoarge troch Paramount Pictures y.g.m. DreamWorks Animation. De film waard foar it earst yn begjin maaie 2011 fertoand op it Ynternasjonaal Filmfestival fan Cannes. Hy gie op 22 maaie 2011 yn Grauman's Chinese Theatre yn Hollywood yn premiêre, en iepene dêrnei op 26 maaie yn 'e Amerikaanske bioskopen. It byhearrende soundtrackalbum ferskynde op 24 maaie by platemaatskippij Varèse Sarabande. Kung Fu Panda 2 waard op 13 desimber 2011 útbrocht op dvd en blu-ray.
Stasjon Amersfoart NCS
Skiednis
Om in ein te meitsjen oan dy ûnpraktyske situaasje fan trije stasjons op koarte ôfstân, waard yn 1901 eastelik fan stasjon Amersfoart NCS in nij stasjonsgebou fan de HIJSM, nei in ûntwerp fan Dirk Margadant, yn gebrûk naam. Ek de treinen fan de NCS soene dêr gebrûk fan meitsje. It âlde NCS-stasjon bleau behâlden as tsjinstgebou; it stiet oan de Smallepad yn Amersfoart.
Gebou
It stasjonsgebou wie in ûntwerp fan arsjitekt Nicolaas Johannes Kamperdijk en kaam yn 1863 ree, yn 1875 is oan de linkerkant in fleugel ferlinge oant fjouwer kear sa lang as de oarspronkkelike lingte, de fleugel oan de rjochterkânt waard twa kear sa lang as dat er yn earsten wie. It stasjonsgebou is hjoed-de-dei yn gebrûk as Europeesk haadkantoar fan it ferneamde Amerikaanske gitaarmerk Gibson.
Kung Fu Panda 2
Untfangst
Fan 'e filmkritisy krige Kung Fu Panda 2 oer it algemien positive resinsjes. Sa neamde Peter DeBruce de film yn it tydskrift Variety "in weardige ferfolchfilm dy't in ekstra ynstruier kriget fan 'e tafoeging fan dynamyske 3D-gefjochtssênes." Yn The Hollywood Reporter skreau Todd McCarthy wurden fan deselde strekking. Roger Ebert joech Kung Fu Panda 2 yn 'e Chicago Sun-Times 31/2 fan 4 stjerren. Neffens him wie it in bettere film as it orizjineel en teffens neamde er it in ambisjeuze útwreiding fan it foarrige ferhaal. Der wie ek in protte lof foar animaasje fan 'e eftergrûnen, dy't bgl. Betsy Sharky yn 'e Los Angeles Times omskreau as: "net gewoan keamerbrede animaasje, mar keunst fan 'e heechste oarder."
Op 'e webside Rotten Tomatoes, dy't resinsjes sammelet, hat Kung Fu Panda 2 in heech goedkarringspersintaazje fan 80%, basearre op 184 ûnderskate resinsjes. De konsensuskrityk fan 'e webside, gearstald út al dy resinsjes, stelt: "De ferhaalline sil fans fan 'e oarspronklike film dan miskien in bytsje bekend foarkomme, mar Kung Fu Panda 2 biedt genôch aksje, komeedzje en fisuele pracht en preal om dat te kompinsearjen." Op Metacritic, de wichtichste konkurrint fan Rotten Tomatoes, behellet Kung Fu Panda 2 in goedkarringspersintaazje fan 67%, basearre op 34 resinsjes.
Opbringst
Kung Fu Panda 2 brocht yn 'e bioskopen yn 'e Feriene Steaten en Kanada $165,2 miljoen op, en yn alle oare lannen en territoaria $500,4 miljoen. Wrâldwiid kaam de opbringst dêrmei út op $665,7 miljoen. Ofset tsjin it budget fan $150 miljoen betsjut dat in winst fan $515,7 miljoen, hoewol't dêr de marketingkosten noch wol ôf moatte. Dêrmei wie Kung Fu Panda 2 in grut kommersjeel súkses en de meast opbringende animaasjefilm fan 2011. It wie ek de op fiif nei meast opbringende film fan it jier, nei Harry Potter and the Deathly Hallows – Part 2, Transformers: Dark of the Moon, Pirates of the Caribbean: On Stranger Tides, The Twilight Saga: Breaking Dawn – Part 1 en Mission: Impossible – Ghost Protocol.
Prizen
Yn 2012 waard Kung Fu Panda 2 nominearre foar de Oscar foar Bêste Lange Animaasjefilm, mar ferlear fan Rango. Regisseur Jennifer Yuh Nelson wie de earste frou dy't mei in film foar dy priis nominearre waard sûnt Marjane Satrapi foar Persepolis yn 2007. De film waard ek nominearre foar de priis foar bêste lange animaasjefilm by de Saturn Awards, de Satellite Awards, de Critics' Choice Awards en de Kids' Choice Awards. Jack Black, dy't de stim fan Po ynspriek, waard nominearre foar de priis foar bêste stimakteur by de People's Choice Awards, de Teen Choice Awards en de Kids' Choice Awards. By de Annie Awards, de wichtichste Amerikaanske prizen spesifyk foar animaasjefilms, waard Kung Fu Panda 2 nominearre yn njoggen kategoryen. De film wûn de Annies foar bêste rezjy en bêste produksje-ûntwerp.
Lopens
Lopens is in buorskip east fan Lollum yn de himrik fan Kûbaard yn de gemeente Súdwest-Fryslân. De namme komt ek foar as Lobheim, Lopetei en as nammen fan pleatsen, Lyts Lopens en Grut Lopens.
Brouwerij Bjuster
Brouwerij Bjuster is in bierbrouwerij yn it sintrum fan Grou mei in kapasiteit fan 1550 hektoliter op jierbasis. Brouwmaster en bierkarmaster Auke van der Veen broude al 35 jier foar himsels en yn opdracht fan tredden.
Skiednis
De brouwerij waard yn 2018 oprjochte mei de winsk in eigen bierke oan de gasten fan in noch te meitsjen hoarekagelegenheid foar te setten. Yn it begjin waard der wykliks broud yn de brouynstallaasje fan 300 liter en wiene der trije fergistingstanks. Letter waard it tal fergistingstanken útwreide, sadat der faker brouwen wurde koe.
Yn 2020 waard ynvestearre yn in folslein nije brouynstallaasje, gisttanks en in bottelmasine. Mei dy útwreiding is de broukapasiteit ferhege nei 800 liter per batch en beskikt de brouwerij oer 12 x 800 liter en 6 x 600 liter fermintaasjetanks.
Hjoed
Njonken it útwreide eigen assortimint wurdt der ek broud foar tredden, sa as kafees en restaurants en kin der yn opdracht bier fan eigen resepten makke wurde.
Balk
Balk is in flekke dat sûnt 1 jannewaris 2014 by de gemeente De Fryske Marren heart. Foar dy tiid wie Balk it haadplak en it grutste plak fan de gemeente Gaasterlân (oant 1984) en Gaasterlân-Sleat (1984-2014). It doarp leit oan de súdwestkant fan de Sleattemer Mar.
Balk hie op  ynwenners.
Skiednis
Balk hie fanâlds ferskate leauwensmienskippen. Ien dêrfan wie de gemeente fan menisten yn Balk, dy't tige strang yn 'e lear wie. Yn it midden fan de 19e iuw is in grutte groep nei Amearika útwykt om har dêr yn de omkriten fan Goshen yn de steat Indiana te festigjen. In gevelstien yn Balk ferwiist noch nei dy âlde leauwensmienskip.
Oan de Wyldemerkwei wie fan 1954 oant 1969 in kamp foar de opfang fan Molukkers út Yndoneezje. Foar dy tiid wie dat in barakkekamp foar de Nederlânske Arbeidstsjinst. Wylst yn oare Molukske kampen fakentiden kristenen wennen, wie it kamp by Balk foar moslims. Likernôch 90% fan de Molukske moslims waarden oan de Wyldemerkwei opnommen. De moskee op it kamp wie de earste moskee fan Fryslân en de twadde moskee fan Nederlân. De moskee waard nei de opheffing fan it kamp ferkocht en op De Jouwer wer opboud as in loads.
Oan de wei nei Wikel is sûnt 2016 in AZC foar 500 asylsikers. It asylsikersintrum soe yn 2021 sletten wurde, mar fanwegen de grutte ynstream fan nije asylsikers hat de gemeente de bestjoersoerienkomst twa jier ferlinge. Ut earder ûndersyk hie bliken dien dat der ûnfoldwaande draachflak ûnder de Balksters wie om it AZC langer iepen te hâlden.
Tsjerken
thumb|260px|[[It Breahûs]] thumb|260px|[[Sint-Ludgerustsjerke (Balk)|Sint-Ludgerustsjerke]]
Krante
Foar Balk en omkriten ferskynt de Balkster Courant.
Gebouwen
thumb|260px|Gevels oan de Luts Balk hat in histoaryske kearn mei in riedhûs út 1615. Oan De Luts stean in soad monumintale hals-, klok- en trepgevels mei bysûndere gevelstiennen, sierankers, ingelekopjes en sniene boppeljochten. In opfallend gebou wie de eardere feefoerfabryk De Volharding. It gebou soe ôfbrutsen en wer op 'e nij boud wurde, mar dat gyng net troch en ynstee dêrfan wurde/binne der op de frijkommende grûn hûzen boud.
Wettersport
Hjoed-de-dei is Balk in sintrum foar de wettersport. Oan De Luts is sylskoalle de Ulepanne mearfâldich winner fan de Nederlânske Sylskoalle Kampioenskippen. In grutte jachthaven leit oan de râne fan de Sleattemer Mar. Foar fytsers en silers fart der in tradisjoneel skûtsje as silend beurtfear tusken Heech en Balk. Yn de wintermoannen wurdt út Balk wei op de Sleattemer Mar om de Bearenburchcup syld.
Herman Gorter
De flekke en it rivierke soenen de dichter Herman Gorter, wa syn pake yn de 19e iuw meniste predikant wie yn Balk, ta syn ferneamde gedicht "Maaie" ynspirearre hawwe. Dêryn skriuwt er lykwols net fan in flekke, mar fan in stedsje; en net fan in rivierke, mar fan in wettergrêft:
(In nije maitiid en in nij lûd; ik wol dat dit liet heart krekt as it fluitsjen dat ik faak hearde foar in simmernacht yn in âld stêdsje, by de wettersgrêft.)
As in oantinken stiet oan De Luts in stânbyld fan de dichter.
Iepenbier ferfier
Bus (Arriva):
Lorbuorren
Lorbuorren is in fjildnamme en delsetting yn de himrik fan Harich yn de gemeente De Fryske Marren.
De namme komt ek foar as Lorburen, Lorreburen en Lor Buiren. It earste stikje fan de namme liket te wizen op minder soarte huzen.
AVN Adult Entertainment Expo
It AVN Adult Entertainment Expo (offisjele ôfkoarting: AEE), yn 'e regel koartwei it AVN Expo neamd, is in konvinsje en fakbeurs fan 'e pornoyndustry yn 'e Feriene Steaten, dy't sponsore wurdt troch it tydskrift AVN. De term adult entertainment ("folwoeksen fermaak" of "fermaak foar folwoeksenen") is in Amerikaansk-Ingelsk eufemisme foar 'pornografy'. It AVN Adult Entertainment Expo wurdt elts jier yn jannewaris holden yn Las Vegas, yn 'e Amerikaanske steat Nevada. It is it grutste evenemint fan syn soarte yn 'e Feriene Steaten. Oan 'e edysje fan 2007, dy't besocht waard troch mear as 30.000 minsken, diene 355 bedriuwen mei.
Algemiene beskriuwing
It AVN Adult Entertainment Expo is in fjouwerdeisk evenemint fan 'e Amerikaanske pornoyndustry. It is sawol in konvinsje dy't iepen is foar it publyk, as in fakbeurs dy't inkeld foar tagonklik is foar lju dy't yn 'e pornobrâns wurkje. De fakbeurs beslacht de earste beide dagen, as bedriuwen út 'e sektor ûnderling kontakten lizze en hannel driuwe. De oare beide dagen wurdt it evenemint (alteast in diel fan 'e dei) iepensteld foar (beteljende) besikers. Kaartsjes waarden foar it AVN Adult Entertainment Expo fan 2020 ferkocht foar prizen fanôf $65.
Dy besikers binne foar it meastepart fans dy't om sûvenirs, oare snypsnaarkes en produkten komme, en ek foar hantekenings en om op 'e foto te kinnen mei pornoaktrises. Frijwol alle wichtige pornostjerren binne nammentlik op it AVN Adult Entertainment Expo oanwêzich foar meet-and-greets mei harren trouwe fans. Njonken fans komme der ek in protte media op 'e konvinsje ôf. Op 'e ôfslutende jûn fan it evenemint fynt de útrikkingsseremoanje fan 'e AVN Awards plak, prestizjeuze prizen dy't ferlike wurde kinne mei de Oscars yn 'e mainstream-filmyndustry.
Skiednis
It AVN Adult Entertainment Expo waard yn 1998 foar it earst organisearre op inisjatyf fan AVN, it wichtichste tydskrift fan 'e Amerikaanske pornoyndustry. De edysje fan 1998 en de byhearrende útrikking fan 'e AVN Awards wiene it ûnderwerp fan it artikel Neither Adult Nor Entertainment fan David Foster Wallace, dat publisearre waard yn it blêd Premiere. It waard letter útwreide en werútjûn as Big Red Son, it earste essay yn Wallace syn bondel Consider the Lobster.
Oant en mei 2011 waard it AVN Adult Entertainment Expo altyd yn it Sands Expo and Convention Center holden, tagelyk mei de Consumer Electronics Show. Yn 2012 waard it foar de earste kear holden yn it Hard Rock Hotel and Casino, dêr't it sûnt altyd organisearre is. It fynt sûnt ek altyd ien wike nei de Consumer Electronics Show plak, om 'e kosten te minimalisearjen en de netwurkkânsen te maksimalisearjen foar bedriuwen dy't oan beide konvinsjes meidogge.
Camminghahûs 2 (Ljouwert)
thumb|Twadde Camminghahûs It Twadde Camminghahûs yn Ljouwert stiet yn de Grutte Tsjerkestrjitte op nrs. 20 en 22. It haadhûs (nr. 22) is opdield yn apparteminten, it ‘byhûs’ nr. 20 is partikulier bewenne.
It hûs wurdt foar it earst neamd yn de midden fan de 16e iuw as it laach Cammingha in fjouwertal stinseftige wenningen yn Ljouwert besit, wêrfan der trije yn de Grutte Tsjerksterjitte stienen. De âldst bekende eigener wie Wytze fan Cammingha, dy't troch syn houlik mei Rints fan Minnema it grutte Minnemabesit mei dat fan de Cammingha's feriene. Syn seis soannen ferdielden it besit. It iene pân waard oant 1977 brûkt as Frysk Letterkundich Museum en Dokumintaasjesintrum en waard sûnttiids brûkt oant 90-er jierren troch útjouwerij Jongbloed.
Badminton op de Olympyske Simmerspullen 1992
De Olympyske Simmerspullen 1992, ek wol de XXVe Olympiade neamd, waarden yn 1992 hâlden yn Spanje yn de katalaanske haadstêd Barselona. It badminton hie plak yn it Pavelló de la Mar Bella. It wie de earste kear dat it badminton op it programma stie. Der waard per ûnderdiel twa brûnzen medaljes útdield
Medaljespegel
De top fiif fan lannen dy't by it badminton medaljes wûn ha tidens de Olympyske Simmerspullen fan 2008.
Johan Scheps
Johan Scheps (folút: Johannes Hermanus Scheps; De Haach, 13 july 1900 – Utert, 3 oktober 1993), wie in Nederlânsk politikus, lid fan 'e Twadde Keamer en publisist. Hoewol't er fan berte en komôf út in grifformeard fermidden kaam, briek er letter mei de Grifformearde Tsjerken, en sleat er him oan by de sosjalistyske SDAP. Scheps wie twer fan alle autoritêre streamings, dêr't er de Roomsk-Katolike Tsjerke ek ta rekkene, en joech him ûnder de Twadde Wrâldoarloch by it Nederlânske ferset. Yn Fryslân stiet syn oantins yn it teken fan syn bannen mei de Fryske Beweging.
Jonkheid en oplieding
Scheps waard yn 1900 berne yn 'e Haachske Skilderswyk, as it fjirde bern fan acht yn it gesin fan 'e sigarekeapman en hierynder Nicolaas Scheps en dy syn frou Wilhelmina Cornelia Stoel. Hoewol't it fermidden wêryn't er opgroeide net ta de alderearmsten rekkene wurde koe, wie der gjin sprake fan dat Scheps trochleare koe doe't er ienris de legere skoalle trochrûn hie. Ynstee waard er feint by in listemakker. Mar dreaun troch syn honger nei kennis slagge it him om himsels op eigen manneboet fierder op te lieden, wêrnei't er úteinlik in kantoarbaan wist te bemachtigjen.
Tsjerklik wurk
Scheps wie ôfkomstich út in grifformeard fermidden dat yn polityk opsjoch ferbûn wie mei de Anty-Revolúsjonêre Partij. Al fan bern ôf oan hied er grutte belangstelling foar religieuze en maatskiplike fraachstikken. Hy sleat him al jong oan by de Grifformearde Jongelingsferiening en learde dêr hoe't er debattearje en taspraken hâlde moast. Fan 1919 ôf waard er gauris frege as sprekker foar de Haachske Stedssinding "Immanuël", en it hiele Ynterbellum troch foarme evangelisaasjewurk ien fan syn wichtichste aktiviteiten. Fan 1923 oant 1928 wied er as grifformeard sindeling yn Flaanderen wurksum, dêr't er foar it earst yn 'e kunde kaam mei it fenomeen taalstriid, wylst dêrnjonken yn dy snuorje syn anty-roomske ideeën noch fierder oanboazen.
Yn Nederlân wie Scheps yn dy tiid fral wurksum as sprekker fan 'e Protestantske Debat Klub fan Th. Inden, mei wa't er hast in heale iuw nau gearwurkje soe. Boppedat wenne Scheps by Inden en de frou yn, net inkeld om't er in tige krap ynkommen hie, mar ek om't er nea troude. Yn 1926 briek er mei de Grifformearde Tsjerken yn Nederlân om 'e Kwestje-Geelkerken (in skeel tusken de grifformearde synoade en predikant Johannes Geelkerken, nei oanlieding wêrfan't de synoade besleat dat eltse oare as letterlike ynterpretaasje fan 'e Bibel yn striid wie mei de grifformearde leauwensbelidenis). Mar oars as de measte oare grifformearden dy't doe út 'e tsjerke stapten, gied er net oer ta de Grifformearde Tsjerken yn Nij Ferbân, mar joech er him twa jier letter by de Nederlânsk-Herfoarme Tsjerke.
Yn 'e polityk
Op polityk mêd wie Scheps, nei eigen sizzen, al fan 1918 ôf de SDAP it neist, mar de yn syn eagen ûndemokratyske hâlding fan Pieter Jelles Troelstra, dat jiers, foarme foar him in stroffelstien. Boppedat beskôge er it idee fan 'e klassestriid, dat doedestiden noch ien fan 'e hoekstiennen fan 'e SDAP-ideology wie, as in "verderfelijke leer" (sa't er it yn 1922 omskreau yn syn pamflet Het Mammonisme in de Christelijke Vakbeweging). Sadwaande joech er him ynstee by de lytse Kristlik-Sosjale Partij. Teffens wied er aktyf yn 'e Nederlandsche Vereeniging van Christelijke Kantoor- en Handelsbedienden, in fakbûn.
Yn 1931 waard Scheps dochs noch lid fan 'e SDAP, en doe begûn er daliks oan in aktyf wurkpaad yn 'e polityk. Yn 1933 waard er foarsitter fan 'e ôfdieling Den Dolder en yn 1935 gemeenteriedslid yn Seist (wat er de folgjende 35 jier, oant 1970, bliuwe soe). Fierders wied er foarsitter fan 'e pleatslike ôfdieling fan it Ynstitút foar Abeiders-Untwikkeling. Mar hoewol't er oanskreaun stie as in net wurch te krijen sprekker, propagandist en skriuwer fan withoefolle artikels en pamfletten, en al died er aktyf mei oan SDAP-kongressen, dochs spile er op lanlik nivo foar de oarloch winliken gjin rol yn 'e partij. Ek ferkundige er frijwat ideeën dy't rjocht tsjin 'e partijstânpunten yngiene. Sa hechte er grutte wearde oan 'e nasjonale identiteit, lang foar't de SDAP de koerts fan 'e ynternasjonale arbeidersbeweging losliet. En teffens wied er op sosjaal-ekonomysk mêd folle radikaler as de partij, dy't er ferwiet dat dy "willoos meedeinde op de golven van kapitalisme" en inkeld belangstelling hie foar it winnen fan in parlemintêre mearderheid.
Hoewol't er in oertsjûge demokraat wie, stie Scheps kritysk oer foar wat er it "demokratisme" neamde, dat in elk mar oeral oer meibeslisse koe. Neffens him late dat ta ûnoerkomlike swierrichheden, sa't er dy sels meimakke hie yn 'e Grifformearde Tsjerken, dêr't der úteinlik sels in tsjerkskuorring út fuortkommen wie. Hy moast fierders neat hawwe fan it kommunisme, mar as de grutste bedriging foar de demokrasy seach er de Roomsk-Katolike Tsjerke, tsjin 'e ynfloed en it machtsmisbrûk wêrfan't er yn 'e tritiger jierren sadwaande oanhâldend stried. Fierders kante er him ek skerp oan tsjin 'e saneamde "frijtinkers" (ateïsten), mar doe't yn 1937 de útstjoerfergunning fan 'e Vrijdenkers Radio Omroep ynlutsen drige te wurden, waard Scheps foarsitter fan it komitee dat dat (om 'e nocht) besocht foar te kommen.
Twadde Wrâldoarloch
Nei de Nederlânske oerjefte, yn maaie 1940, rekke Scheps tige desyllúzjonearre oer de wifeljende hâlding dy't de SDAP-lieding foar de Dútsers oer oannaam. Yn it neijier fan 1940 publisearre er in rige pamfletten wêryn't er fel úthelle nei de NSB, de Nederlânske Uny en oare organisaasjes dy't gearwurking mei de besetters foarstiene. Neffens Scheps moast men just de Dútsers eltse gearwurking ûntsizze, en dêrta pleite er yn 1941 ek foar de leechrin fan it NVV, de sosjalistyske fakbûnsbeweging. Al rillegau waard Scheps socht troch de Dútsers, en moast er ûnderdûke. Mei tsjinnichheid naam er falske identiteiten oan dêr't er it lân ûnder trochreizge om yn withoefolle húskeamergearkomsten te sprekken en nije fluchskriften te fersprieden. Yn 1944 rûn er einlings en te'n lêsten tsjin 'e lampe, doe't er by tafal by in treinkontrôle identifisearre en oppakt waard. De Dútsers woene hawwe dat er in ferklearring tekenje soe dat er net mear tsjin harren sprekke en publisearje soe, dan koed er der mei lichte straf ôfkomme. Scheps wegere. Fan april 1944 oant febrewaris 1945 waard er fêstholden yn Kamp Amersfoart, oant er úteinlik mei de help fan in korrupte kampbewekker ûntkomme koe.
Nei-oarlochske perioade
Nei de befrijing waard Scheps yn 'e needgemeenteried fan Seist ta wethâlder fan Sosjale Saken keazen, in amt dat er in jier lang ferfolle. Yn 1946 kaam er yn it partijbestjoer fan 'e SDAP, en yn dy funksje wied er belutsen by de foarming fan 'e nije Partij fan de Arbeid, dy't gearstald waard út de âlde SDAP, de liberale VDB en de links-kristen-demokratyske CDU. Hoewol't er fan dy ienwurding yn prinsipe in grut foarstanner wie, wie Scheps alderminst te sprekken oer hoe't dat om en ta gie. Net allinnich liet men nei syn miening it sosjalisme tefolle farre, mar boppedat fûn er it ûnakseptabel dat lju mei in diskutabel oarlochsferline, wêrûnder P.J. Oud en Geert Ruygers, yn it proses behelle waarden. Hy wie dêr sels sa lulk oer, dat er syn wurk foar de partij in hoart dellei, al wisten syn freonen him te ûntpraten dat er syn lidmaatskip opsizze soe.
Uteinlik waard Scheps ien fan 'e partijsiktarissen fan 'e nije PvdA, lid fan 'e Twadde Keamer en siktaris fan 'e Protestantsk-Kristlike Wurkmienskip binnen de partij. As Keamerlid gou er as ien fan 'e bêste sprekkers fan syn tiid; as hy it wurd naam, dan kamen alle boades fan 'e Twadde Keamer foar 't ljocht om ta te harkjen. Binnen de PvdA-fraksje naam Scheps geregeldwei in ôfwikend stânpunt út, lykas oer de slepende kwestje oangeande Nederlânk Nij-Guineä en de foarstelde grinskorreksje mei Dútslân. Dêrnjonken gied er dermei troch om him te fjoer en te swurd te fersetten tsjin it kommunisme. Doe't yn 1951 de CPN-wethâlders fan it Grinslânske Finsterwâlde út har amt setten waarden, parearre Scheps yn 'e Twadde Keamer de krityk fan dy't de CPN-fraksje op dat barren hie. Boppedat reizge er yn eigen persoan nei Finsterwâlde ta, dêr't er mei de kommunistyske fraksjefoarsitter Henk Gortzak yn debat gie en ta grutte lulkens fan 'e CPN Finsterwâlde mei nazy-Dútslân ferlike.
Datselde jiers kante Scheps him nei Kneppelfreed fûleindich oan tsjin it optreden fan 'e plysje yn Ljouwert en tsjin 'e lytsachting fan 'e Fryske taal troch de rjochterlike macht en de ferfolging fan 'e sjoernalisten Fedde Schurer en Tsjebbe de Jong dy't oan 'e opskuor te'n grûnslach lei. As útsprutsen oanhinger fan politike en kulturele autonomy foar Fryslân en as meistanner fan 'e Fryske Beweging hold er in wike nei Kneppelfreed op in grutte gearkomste yn Sealen Skaaf in flamjend betooch wêrby't er de hiele gong fan saken leechlei en de gesachsdragers dy't der ferantwurdlik foar wiene (boargemaster en kommissaris fan plysje wiene beiden ûnder syn gehoar) it mannewaar opsei. Yn 1955, by de behanneling yn 'e Twadde Keamer fan 'e taalwet dy't it Frysk yn 'e rjochtseal in offisjele status jaan soe, en dy't in streekrjocht gefolch fan Kneppelfreed wie, hold er jitris in lange taspraak oer de saak.
Yn 'e sechstiger jierren seach Scheps earst wol wat yn 'e fernijingsbeweging Nij Links, fral om't er fûn dat de PvdA almar fierder fan syn sosjalistyske ideälen ôf rekke. Mar al rillegau kaam er ta it ynsjoch dat Nij Links tefolle omkokettearre mei de kommunistyske rezjyms yn it Eastblok en der betinklike demokratyske basisopfettings op neihold. Boppedat wiene de foaroanlju fan 'e beweging nei syn miening ordinêre opportunisten. Dêrnjonken rekke er fergrime op 'e eigen partijlieding om't dy him inkeld om 'e macht mar behâlde te kinnen, fan 'e eigen ideologyske oertsjûgings ôfbringe liet. Yn 1964 waard boppedat de ynfloed fan libbensbeskôglike wurkmienskippen binnen de PvdA drastysk beheind, wêrmei't men Scheps slim op it sear kaam. Yn 1967 waard er fanwegen syn âlderdom net mear ferkiesber steld foar de Twadde Keamer. Neitiid rjochte er him folslein op syn wurk as gemeenteriedslid yn Seist. Fan 1966 oant 1970 wied er fannijs wethâlder, diskear mei foech oer hûsfêsting, ûnderwiis en jongereinsaken. Yn 1970, doe't er santich jier waard, en men him weromskowe woe nei it fjirde plak op 'e kieslist, betanke er foar de ear en loek er him werom út aktive polityk.
Lêste jierren en dea
Nei syn ôfskie út 'e polityk bleau Scheps wurksum as sprekker en publisist. Teffens rjochte er, yn 1982, in stifting op, it Inden-Reissfonds, dat er ferneamde nei syn freonen, it troude pear Inden-Reiss, dy't yn 'e oarloch ek aktyf west hiene yn it ferset. Dy stifting hat û.m. ta doel om fia de tawizing en útrikking fan in priis de stúdzje nei en belangstelling foar de betsjutting en de gefaren fan it ferskynsel "diktatuer" yn al syn ferskiningsfoarmen oan te fiterjen, wêrby't fral omtinken jûn wurde moat foar it ferset yn 'e Twadde Wrâldoarloch. De priis is bedoeld foar learlingen fan it fuortset ûnderwiis, dy't har opfettings oer dat ûnderwerp yn in skripsje kenber meitsje. Scheps ferstoar yn 1993 yn syn wenplak Utert, yn 'e âlderdom fan 93 jier. Nei syn dea waard de skripsjepriis fan it Inden-Reissfonds omneamd ta de J.H. Scheps-priis.
Jurjen Bosch
Bosch makke syn debút yn it betelle fuotbal 21 desimber 2007 tsjin Go Ahead Eagles. In blessuere jage lykwols de boel yn 'e bulten en behindere in fierdere profkarriêre. Dêrnei gie er werom nei de amateurs.
Ealahuzen
Ealahuzen leit yn in lanlik gebiet. Om sa min mooglik lêst fan de sinne te hawwen binne in soad foarhuzen op it noardwesten rjochte. Der stiene ek wol liedlinebeammen foar it hûs.
Ferskaat
By Ealahuzen is alle jierren skûtsjesilen fan de SKS.
Strjitten
Buorren, Elderskar, Joop Schweitzerstrjitte, Lange Hoek, Mardyk, Marsicht, Poeldyk, Tropherne, Tsjerkewei en Wâldwei.
Glasgow
Glasgow is de grutste stêd fan Skotlân en de tredde nei ynwennertal fan it Feriene Keninkryk. It sintrum fan Glasgow leit on de noardkant fan de rivier de Clyde. Sont de Romeinske tiid hat dit gebiet al bewenne west. Ut bewarre gegevens docht bliken dat fan de 12e iuw ôf de stêd in gruttere hannelsfunksje krige.
Glasgow ûntstie út it midsiuwske Bisdom Glasgow en de lettere Universiteit fan Glasgow, stifte yn de 15e iuw, dy't in sintrum fan belang wurde soe fan de Skotske Ferljoching yn de 18e iuw. Fan de 18e iuw ôf groeide de stêd út ta ien fan Brittanje's meast wichtige sintrums fan transatlantyske hannel mei Britsk Noard-Amearika en Britsk West-Ynje. Under de Yndustriële Revolúsje waard de stêd mei omkriten ien fan de meast belangrike sintrums fan swiere yndustry, benammen fan skipsbou en skipfeartbesibbe yndustryen; in protte foar de tiid moderne skippen en ferneamde fartúgen binne dêr boud. Glasgow wie yn it gruteste part fan de Viktoriaanske - en Edwardiaanske tiid bekend as de Twadde Stêd fan it Britske Ryk. De yn de omkriten oanwêzige stienkoal- en izerertsfoarrie hat sines dien foar de ekonomyske bloei fan de stêd. Tsjintwurdich sit Glasgow yn de top 20 fan Europeeske finansjele sintrums en húsmanje de measte grutte bedriuwen fan Skotlân dêr.
Ferkear en ferfier
Glasgow is in ferkearskooppunt fan belang yn Skotlân. De M8 ferbynt de stêd mei de haadstêd Edinboarch. Fierders binne der snelwegens en oare diken foar trochgeand ferkear nei it noarden fan Skotlân, de Skotske westkust en Ingelân (oer Carlisle).
Glasgow hat twa sintrale stasjons. De treinen út Ingelân, it suden fan Skotlân en inkelde treinen út Edinboarch komme op it Sintraalstajon Glasgow oan. Stasjon Glasgow Queen Street is der foar treinen nei it noarden en foar de fluchste ferbining nei Edinboarch (fia stasjon Falkirk High). Neist it lokale spoar is der ek de metro fan Glasgow, dy't út ien sirkelline mei 15 stasjons bestiet.
Sport
Op it sportmêd hawwe de fuotbalklups Celtic en Rangers de stêd op 'e kaart set. De wichtichste fuotbalstadions fan de stêd binne:
Muzikanten en bands út Glasgow
thumb|260px|Shipping on the Clyde, Glasgow. Grimshaw 1881 thumb|260px|Nijmoadrich Glasgow oan de Clyde, mei it Armadillo.
Gewoan jier fan woansdei ôf
Dit is de kalinder foar in gewoan jier fan woansdei ôf.
Maria Isakova
Maria Grigorjevna Isakova (Vjatka, 5 july 1920 - Moskou, 25 maart 2011) wie in Russysk reedrydster dy't útkaam foar de Sovjetuny.
Isakova begûn as jong famke mei it reedriden, en as foar't se 16 jier âld wie die se al mei oan it Sovjetkampioenskip fan 1936. Om mei dwaan te kinnen liigde se oer har leeftiid, omdat se doe eins noch te jong wie om mei te dwaan te meien. De bertedatum 5 july 1918 dy't doe opjûn is, is noch geregeld wei werom te finen yn artikels oer har. Op it Sovjetkampioenskip fan 1936 behelle se in 5e plak yn it einklassemint, nei't se op de 500 meter ûnderút gien wie. Op de oare trije ôfstannen behelle se in 3e plak. Yn 1937 en 1938 einige se as 4e, yn 1944 wûn se sulver. It oare jier, en de fjouwer jier dêrnei, waard se allround kampioene fan de Sovjetuny, fiif kear op rige. Maria Isakova hat trije kear meidien oan de wrâldkampioenskippen reedriden en alle trije de kearen waard se wrâldkampioen. Se waard dêrmei de twadde reedrydster dy't trije kear wrâldkampioene waard (nei Laila Schou Nilsen) en de earste rydster dy't trije kampioenskippen op rige wûn. Troch seleksjekritearia sa't dy yn de Sovjetuny hantearre waarden, mocht se nea útkomme op de Olympyske Winterspullen. Maria Grigorjevna Isakova ferstoar op 25 maart 2011, yn 'e aldens fan 91 jier.
Konrad Adenauer
thumb|right|200px|Konrad Adenauer Konrad Adenauer (Keulen, 5 jannewaris 1876 — Rhöndorf, 19 april 1967) wie in Dútske steatsman en earste bûnskânselier.