cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Harsenskodding
Gefolgen
Ornaris binne de gefolgen fan in harsenskodding mei ien as twa wiken oer, mar in swiere harsenskodding, in harsenkniezing (contusio cerebri) kinne de gefolgen fan moannen oanhâlde en yn inkelde gefallen bliuwt breinskea foarfêst.
Traumatisme crânien
Grien Eilân
Grien Eilân is ûnbewenne en bedekt mei subtropyske planten. It is in briedplak foar Brune Noddies en Boobies. Middels in lyts oanlisplak foar boatsjes kinne toeristen op it eilân komme om fan it útsjoch te genietsjen. Ek wurdt der in soad gebrûk makke fan it eilân as dûkgebiet.
De Wâldfinnen
De Wâldfinnen of De Wâldfennen is in polder oan de eastkant fan Langwar en Boarnsweach. De polder wurdt begrinze troch de Skarster Rien, de Langwarder Wielen en de A7. Oan de súdkant rint de Hollandiastrjitte, dy 't Skarsterbrêge ferbynt mei De Jouwer. Yn de noggentjinde iuw hearde de polder ta it wetterskip de Wâldfinnen.
De Tille (Boyl)
De Tille is it kafee anneks doarpshûs yn de buorren fan Boyl. It wurdt brûkt troch alle ferienings. De stamtafel is krigen fan de fuotbalklub en de flier is betelle troch fêste klanten middels it foaiepotsje. It doarpshûs dat fia it kafee tagonklik is, is boud troch de ynwenners. Deroan fêst sit ek noch in aula. It jild hjirfoar is foar in grut part komd fan de âldjiersploech dy't de aksje "Schijt je Rijk" opset hawwe mei in skitende ko.
Yn 2006 waard dúdlik dat der dochs gjin multyfunksjoneel sintrum oan de Bosoardwei yn Boyl komme soe. It kolleezje fan B&W hat derfan ôf sjoen om in sintrum mei ûnder oare in supermerk, in Talant-winkel, de legere skoalle en in pjutteboartersplak te bouwen.
Sier (skip út 1985)
De Sier is in skip fan rederij Wagenborg en waard fanôf 1985 oant en mei 1995 tegearre mei susterskip Oerd brûkt foar de feartsjinsten tusken Holwert en It Amelân. Yn 1995 kaam de nije Sier yn tsjinst en waard it skip omdoopt ta Rottum, Sûnt 1995 fart it skip op de rûte Skiermûntseach en Lauwerseach. As ferfanger fan de eardere Rottum. It is it twadde skip fan Wagenborg dat fart ûnder dizze namme.
Skiednis
It skip is yn 1985 boud, yn opdracht fan rederij Wagenborg. Op 9 maaie 1985 kaam it skip ûnder de namme Sier yn tsjinst by de rederij. It waard ynset op de rûte Holwert - It Amelân en fierde dizze feartsjinst 10 jier lang út, tegearre mei it susterskip Oerd.
Nei de oanskaf fan dy twa (hast) identike skippen koe de rest fan de float ferkocht wurde of ynset wurde op de rûte Lauwerseach-Skiermûntseach. It skip Maria Louise waard ferkocht oan rederij T. den Breejen te Sieriksee. De skippen Prins Willem IV en Prinses Anna waarden ynset op de rûte Lauwerseach-Skiermûntseach, en waarden omdoopt ta Brakzand, en respektyflik Simonszand.
Nei 't de Sier 10 jier tsjinst dien hie waard troch Wagenborg in nij skip oanskaft, dat opnij Sier neamd waard. It âlde skip waard omdoopt yn Rottum en waard oerpleatst nei de rûte Lauwerseach-Skiermûntseach. De nije Sier wie yn in oare styl ferve en de Rottum waard no ek yn dizze nije hússtyl ferve. Om't toeristen nei Skiermûntseach gjin auto meinimme meie wie op dit skip net sa 'n grutte autokapasiteit nedich. Dêrom waarden oan de siden fan it skip de sinnedekken ferbrede.
Yn 2011 en 2012 is it skip yngripend ferboud by Koninklijke Niestern Sander yn Delfzijl. It skip krige ûnder oaren in nije stjoerhut. It kaam 5 april 2012 wer yn de feart. De âlde stjoerhut fan it skip waard yn septimber 2012 mei de Monnik (de eardere Oerd) nei it Amelân brocht om dêr ûnderdiel te wurden fan Maritiem Museum Abraham Fock yn Hollum.
Jean Nelissen
Jean Nelissen (Geleen, 2 juny 1936 - Maastricht, 1 septimber 2010) wie in Nederlânske sportsjoernalist.
Hy wie jierrenlang sjef sport bij deiblêd De Limburger mar waard benammen bekend as hurdfytsferslachjouwer by Studio Sport. De Neel, sa't syn kollega Mart Smeets hem steefêst oantsjutte, is ien fan de bekendste fytskommentators en -ferslachjouwers fan Nederlân. Hy is ferneamd om syn ensylopedyske kennis fan de hurdfytsskiednis.
Nelissen skreau 23 boeken, wêrûnder De bijbel van de Tour de France, wêryn't ek alle útslaggen út Tourskiednis opnomd binne. Oan en mei 2007 ferskynde hy noch op telefyzje as ûnderdiel fan it programma De Avondetappe. Hy skreau kollumns foar deiblêd De Limburger en artikels foar it moanneblêd Wieler Revue.
Nelissen betocht ek de bekende hurdfytsútdrukking: reglementêr út it tsjil ride.
Jean Nelissen ferstoar nei in lang siikbêd op 74-jierrige leeftiid yn Maastricht.
Hockey op de Olympyske Simmerspullen 1956
200px|thumb|right|It Stadion wêr't it hockey hâlden waard yn Melbourne 1956
Melbourne Cricket Ground
It Melbourne Cricket Ground waard yn 1854 boud as cricketstadion. Foar de Olympyske Simmerspullen waard de noardtribúne der by boud. Der wie doe plak foar 104.000 taskôgers. Oant de jierren santich wie der sels plak foar 120.000 taskôgers, mar dat is hjoed de dei nog mar 100.000 taskôgers.
Sicke Frearks
Sicke Frearks (Ljouwert om 1500 hinne - dêre 20 maart 1531, wie de earste Fryske martler fan de dopersken. Frearks waard op 20 maart 1531 ûnthalze yn Ljouwert. As kleanmakker waard er ek wol Sicke Snyder neamd. Hy leaude yn de folwoeksenedoop ynstee fan bernedooop. Op 11 desimber 1530 hie er de werdoop op syn leauwe yn Emden krige fan Jan Folkertsz Trypmaker fan Hoarn, dy't sels troch de Dútske preker en werdoper Melchior Hoffman doopt waard. It werdopen waard sjoen as ketterij en dêr stie de deastraf op. Doe't er weromkaam yn Ljouwert waard er oppakt en troch it Hof fan Fryslân ta dea feroardield. Op 20 maart 1531 waard er yn Ljouwert ûnthalze. Minne Simens koe min sette dat in godsfruchtige fromme man ta de dea feroardield wurde koe en hat yn de skrift ûndersyk dien nei de bernedoop.
Folmole
300px|thumb|Eardere Folmûne út 1631, op de eftergrûn stellingmole [[Molens (Gouda)|'t Slot]] In folmole of foldersmole is in yndustrymole dy't brûkt waard om te 'foljen'.
Foljen is in neibewurking fan weefde wollen stof dêr't de kwaliteit sterk troch ferbettere. Dy wollen stof wie in tuskenprodukt fan de lekkenyndustry. De bedoeling wie om de weefselstruktuer tichter en fêster te meitsjen. Om dat klear te krijen moast de stof oerenlang, foar sommige kwaliteiten sels dagen oanien, knette wurde. Dêrta stienen yn de begjintiid foetfolders yn in kûpe en stampten mei harren fuotten op it wiete lekken. Dêrby waarden tafoegings lykas ierde, urine en sjippe brûkt om it ferfiltsjen te befoarderjen.
Letter waarden folmoles, oandreaun troch hynders, wyn of wetter tapast, dy't mei houten stampers it lekken bewurken.
By de mei wetter oandreaune folmole koe it skeprêd útwindich fan de mole oanbrocht wêze, mar yn de stêden wie dat meastentiids ynwindich. It wetter streamde dan ûnderlâns de mole troch in dûker.
Wike
In wike is in perioade fan sân dagen. Yn oare kultueren binne ek wol wiken fan fiif dagen. Der is gjin astronomyske grûn foar in wike. It is gewoan in yndieling fan dagen. Eltse dei fan de wike hat in namme: Moandei, Tiisdei, Woansdei, Tongersdei, Freed, Sneon en Snein.
De lingte fan sân dagen komt út Babyloanje dêr't de wike dagen hie foar elts fan de himellichems dy't eachswei te sjen binne: de Sinne, de Moanne, Mars, Merkurius, Jupiter, Fenus, en Saturnus. Ek yn de Bibel wurdt in perioade fan sân dagen neamd, by de skepping fan de wrâld.
Fia it Joadske en it Kristlike leauen is de wike nei Jeropa kaam. Oarspronklik fierden de Kristenen de earste dei fan de wike, mar ûnder ynfloed fan de sabbat is dy dei de sânde dei wurden; sadwaande rint de wike no fan Moandei oant Snein.
In wike is sân dagen, 168 oeren, 10.080 minuten, 604.800 sekonden. (Utsein, simmertiidsoergongen en skrikkelsekonden).
Wykdagen
By de yntroduksje yn it Germaanske part fan Jeropa waarden de measte nammen, dy't sjoen waarden as dy fan de Romeinske goaden, oanpast ta dy fan oerienkomstige Germaanske of Fryske goaden: Tii, Wêda, Tonger en Freê.
De sneon betsjut yn it Frysk sinnejûn, dus de dei foar de snein. Yn it Wâldfrysk wurdt ek noch wol in protte 'saterdei' brûkt, wat ôflaat is fan Saturnus (god).
James H. Cobb
James Harvey Cobb (Takoma, 1953-2014) is in Amerikaansk auteur fan thrillers.
Bibliografy
Mei Robert Ludlum:
't Hoeky
thumb|Kafee 't Hoekje fan widdo P. Snijder yn ±1925 't Hoeky is in delsetting op it krúspunt fan de Middelwei en de Kouwewei east fan Sint Jabik yn de gemeente De Waadhoeke. Ein 19e iuw stie dêr in herberch en oant 1975 in mûne. De namme komt ek foar as Het Hoekje.
9 febrewaris
Berne
thumb|150px|Mia Farrow
Ferstoarn
thumbnail|120px|right|Fjodor Dostojevski
Tafelberch (Súd-Afrika)
thumb|right|De Tafelberch, sjoen fan Bloubergstrân ôf. Links fan de berch leit Duvelspyk en rjochts Liuwkop.
De Tafelberch by Kaapstêd yn Súd-Afrika, is in tafelberch op de westlike kaap dy’t útsjocht oer Kaapstêd. De berch komt werom yn de flagge fan Kaapstêd en oare lokale skaaimerken. It is in grutte toeristelûker foar Kaapstêd en Súd-Afrika. De berch makket ûnderdiel út fan it Nasjonaal park Tafelberch.
Yn Kaapstêd wurdt de Tafelberch wol as referinsjepunt brûkt foar it reizgjen yn de stêd. De rjochting en ôfstân wurdt ôflaat fan de Tafelberch.
Skaaimerken
De Tafelberch is in berch mei in platte kop, in plato. De lingte hjirfan is likernôch trije kilometer, omklamme mei steile kliffen. Oan de eastkant fan de Tafelberch leit Duvelspyk en oan de westkant fan de Tafelberch steane de Tolve Apostels en de Liuwkop.
It heechste punt op de Tafelberch is MacLear syn Beaken op 1086 meter. 19 Meter heger as it kabelkarrestasjon op de berch. Dit plak hat namme fan Sir Thomas Maclear krigen, dy’t yn 1865 hjir it klipstalbeaken boud hat. Fan in echte top is net te sprekken, omdat de hiele boppekant fan de berch relatyf flak is
Skiednis
thumb|right|It De Villiers reservoir op de Tafelberch.
De earste minske wêrfan bekend is dat dy de top fan de Tafelberch helle hat wie Antonio de Saldanha yn 1503.
Fiif damen binne boud tusken 1896 en 1907 op de berch, de Woodhead, de Hely-Hutchinson, De Villiers, Alexandria en de Victoria reservoirs binne boud as wetterfoarsjenning foar Kaapstêd. In kabelkarreferbining waard oanlein fan Kampsbaai nei de Tafelberch. Sadwaande koe it materiaal foar de damen oanbrocht wurde. De ferbining is der no net mear, mar de rêsten fan de ankerpunten binne der noch wol. Tsjintwurdich wurde de damen net mear brûkt, omdat de damen net mear genôch wetter brochten foar de stêd.
Sûnt 1998 is de berch in nasjonaal park.
Kabelkarre
thumb|left|In kabelkarre ûnderweis nei de top fan de Tafelberch.
Oan de westkant fan de berch kin hja mei in kabelkar nei de top fan de Tafelberch komme. It is in wichtige toeristelûker foar Kaapstêd. Neist in machtich moai útsjoch oer Kaapstêd, is der boppe op de berch ek in restaurant, winkeltsjes en kuierpaden.
De kabelkarren binne allinnich yn wurking mei goed waar, omdat hurde wyn it gefaarlik makket. Besikers moatte der om tinke om by helder waar te gean, omdat op in dizige dei der in saneamd tafeldoek om de berch hinne hinget wat it útsjoch min makket.
De kabelkarre is der al sûnt 4 oktober 1929. In nije ferzje waard op 4 oktober 1997 yn gebrûk naam. Hjirtroch kinne der no 65 yn stee fan 25 minsken de kear yn in kabelkarre. De nije karren binne rûn en draaie ek rûn by de gong nei de top, sa krijt eltsenien in goed útsjoch út de kar wei.
Natuer
Op de Tafelberch groeit de ferneamde Kaapse Fynbos. Der wurdt rûsd dat der wol 2200 ferskate plantesoarten op de berch groeie.
It meast foarkommende bist op de berch is de dassie, in bist mei de grutte fan in hazze, it hat wol wat wei fan in brune marmot. Se binne in protte te sjen by it boppeste kabelkarrestasjon. Ek binne der bavianen, mangoesten, slangen en lânskylpodden te fine. Ek libje der guon Himalayageiten, dy’t yn 1936 ûntsnapt binne út in bistetún yn Kaapstêd.
De lêste liuw waard al yn 1802 op de berch dea sketten.
thumb|centre|750px|In panorama fan de Tafelberch. Ek it tafellekken is te sjen.
Nijefeanster Wyk
De Nijefeanster Wyk is in feart yn de gemeente Opsterlân. De feart leit noardwest fan Waskemar en súd fan Bakkefean, fan de Biskopsreed noardeast fan de Duerswâldster heide nei de Mandewyk.
De namme Nijefeanster Wyk jildt sûnt 15 maart 2007 as de offisjele namme, as ferfanging foar de eardere offisjele namme Nieuwveensterwijk.
Nicolas Sarkozy
200px|right|thumb|Nicolas Sarkozy
Nicolas Paul Stéphane Sarközy de Nagy-Bocsa (Parys, 28 jannewaris 1955) wie fan 2007 oant 2012 presidint fan Frankryk. Hy wie abbekaat, boargemaster, Jeropeesk Parlemintslid en minister.
Begjin 2021 waard er foar korrupsje oant trije jieren finzenisstraf feroerdiele, dêrfan twa jieren ûnder betingsten.
Jerboä's
De jerboä's (wittenskiplike namme: Dipodidae) foarmje in famylje fan 'e klasse fan 'e sûchdieren (Mammalia), it skift fan 'e kjifdieren (Rodentia) en de lyknammige boppefamylje fan 'e jerboä's (Dipodoidea). Dizze taksonomyske groep bestiet út mear as 50 ûnderskate soarten, dy't lânseigen binne yn Jeraazje en Noard-Afrika. Dêrûnder binne de fjouwer skaaien fan echte jerboä's, dat yn 'e regel woastynbewenners binne, en fierders de dêrmei nau besibbe springmûzen en bjirkemûzen, dy't foarkomme yn greidlân, wâlden en bergen. In skaaimerk dêr't alle jerboä's har mei ûnderskiede fan oare kjifdieren is dat se by steat binne om út stân wei grutte sprongen te meitsjen op 'e beide efterpoaten, sûnder dêrby mei de foarpoaten de grûn oan te reitsjen.
The Bottom
Skiednis
260px|thumb|left|250px|Nederlânske Antillen thumb|left|250px|De ienichste haven fan Saba by The Bottom. It plak waard yn 1632 stifte troch Siuwske kolonisten. Se joegen it plak de namme Botte, in âld Nederlânsk wurdt foar kom. De namme ferwiist nei de lizzing, yn in lyts dal mids hege rotsen. Al rillegau waarden de earste Siuwske kolonisten yn oantal oertroffen troch seelju en piraten fan Ierlân en Skotlân en Afrikaanske slaven. It eilân waard dêrtroch Ingelsktalich en de namme Botte feroare nei Bottom.
Sûnt 1986 stiet yn The Bottom de Saba University School of Medicine, in lytse Amerikaanske universitêre fakulteit. Dizze skoalle lûkt alle jierren om-ende-by 200 studinten út benammen Amearika.
Fasiliteiten
Yn The Bottom lizze in tal bestjoerskantoaren fan de oerheden fan it eilân, ek it gûverneurshús fan de gesachhawwer stiet yn The Bottom, dat yn 1970 it âlde houten gûverneursgebou ferfong dat yn 1966 troch houtrot ôfbrutsen waard. It âlde gasthús fan de gûverneur, dat yn 19e iuw boud waard, is no in hotel. Fierders is der yn plysjeburo en in medysk sintrum.
It doarp hat trije tsjerken, dêr't de Anglikaanske Kristustsjerke (Christ Church) út 1777 it âldste gebou fan Saba is. De twa oare tsjerken binne in roomsk-katolike tsjerke, de Hillige Herttsjerke (Sacred Heart Church), dy't boud waard yn 1877 en de Weslyaanske Hilligenstsjerke (Wesleyan Holiness Church), boud yn 1919. Dizze lêste tsjerke waard yn 1995 troch in orkaan swier skansearre.
Trochdat Saba in isolearre eilân is krige it eilân yn de skiednis in protte (finansjele) help fan bûten ôf. Sa waard yn 1935, mei Nederlânsk jild, it Wilhelminapark oanlein. Dit park spilet, as moetingsplak, tsjintwurdich in wichtige rol yn it sosjale libben fan de ynwenners fan The Bottom, yn it park stiet ek in achthoekige muzyktinte.
Ynfrastruktuer
Inkele strjitten fan The Bottom binne: de Brouwerstrjitte, de Jonckheerstrjitte (neamd nei Efrain Jonckheer), de Tsjerkestrjitte, de Noardstrjitte en de Wilhelminastrjitte.
Rudolf Wilhelm Canne
Rudolf Wilhelm Canne (Wûns, 10 desimber 1870 - Amsterdam, 3 novimber 1931) wie in ûnderwizer, haad fan in skoalle yn Amsterdam en toanielskriuwer.
Brainbox
Brainbox is in Nederlânske rockband dy’t oprjochte waard yn 1968 en yn it begjin bestie út Jan Akkerman (gitarist), Kaz Lux (sjonger), Pierre van der Linden (drummer) en André Reynen (basgitarist).
Skiednis
Jan Akkerman en Pierre van der Linden spilen allebeide as sesjemuzikant op platen fan oaren (bigelyks The Cats en Rob de Nijs). Sy waarden frege om te spyljen mei in ûnbekinde jonge sjonger út Noard-Brabân dy’t de haadpriis wûn hie yn in talintejacht en no in plaat opnimme mocht. Dy sjonger wie fan Poalsk komôf en hjitte Kazimierz “Kaz” Lux. De manlju namen it plaatsje Woman’s gone op, mei Jan Akkerman sawol op de sologitaar as op de bas, Pierre van der Linden op drums en de ferneamde rhythm en blues pianist Rob Hoeke. De sjonger dy’t noch nea earder in plaat opnaam hie foel fuortendaliks op troch syn hege, emosjoniele stim. Al gau waard der in band oprjochte, mei André Reynen as bassist. De earste single dy’t hja útbrochten wie Down man, mei op de B-side Woman’s gone. Dy plaat waard # 13 yn de Nederlânske Top 40. Jan Akkerman en Kaz Lux skreaunen de measte ferskes fan de band, mar hja namen ek bewurkingen fan lietsjes fan oaren op. Op harren earste LP steane ûnder oaren ferskes fan Simon en Garfunkel (Scarborough Fair), Tim Hardin (Reason to believe) en George Gershwin (Summertime). Der steane twa eigen lietsjes op dat album: Dark rose (dat #16 waard yn de Top 40) en Sea of delight, dat op de LP 17 minuten duorret.
Harren sukses soe net sa lang duorje. Jan Akkerman gong repetearjen mei it trio Thijs van Leer en doe’t de manager fan Brainbox dat ûntduts waard er ûntslein. Hy waard lid fan de band Focus, dy’t ynternasjonaal grut sukses hie. Yn 1970 stapte Pierre van der Linden ek oer nei Focus. Akkerman waard ferfong troch twa gitaristen, Rudy de Queljoe en Herman Meyer, dy’t beide ek singles skreaunen foar Brainbox. Nei in koart skoftsje waard Meyer ferfongen troch John Schuursma. De nije drummer, opfolger fan Pierre van der Linden, wie Frans Smit (dy’t troud wie mei de sjongeres Sjoukje van ’t Spijker). Yn dy gearstalling waarden noch in tal singles makke, dy’t meast de Top 40 wol hellen.
Yn 1971 stapte Kaz Lux ek út de band; hy waard opfolge troch Michel van Dijk. Op dat stuit wie der nimmen mear oer fan de oarspronklike band. Brainbox makke noch wol in twadde album, dat Parts neamd waard. Eins in hiel tapaslike namme, om't de band foel út elkoar foel en yn stikken lei. Neidat der in pear reunykonserten plak fûn hienen, waard yn 2011 in nij Brainbox album makke The 3rd flood. De band bestie doe út de âld leden Kaz Lux, Rudy de Queljoe, John Schuursma, Pierre van der Linden en de nije bassist Cees van der Laarse. Yn dy gearstalling gong Brainbox wer op toernee troch Nederlân. Yn 2011 is in nije útfiering ferskynd fan it earste album Brainbox, útwreide mei in grut tal singles). Yn de Radio 2 Top 2000 stiene yn 2017: Summertime (814) en Down Man (1034). Yn maart 2018 is it earste album fan Brainbox troch de lêzers fan it tydskrift Lust for Life keazen ta nûmer fjouwer fan de bêste Nederlânske albums fan alle tiden.
Asyl (tydskrift)
Asyl wie in Frysk literêr blêd dat yn 1963 foar it earst ferskynde. It waard útbrocht troch Tjitte Piebenga en Bauke de Jong, dy't oant de opheffing yn 1968 de redaksje foarmen. It útbringen fan Asyl wie ûnder mear ûntefredenheid oer it troch de redaksje fan De Tsjerne fierde belied: der soe te min romte foar eksperiminten en foar oan literatuer besibbe keunstuteringen wêze. Fûle diskusjes feroarsake Bauke de Jong troch in oantal beskôgingen op te nimmen fan Eeltsje Boates Folkertsma, foar it earst publisearre yn 1938- 1939 yn De Stim fan Fryslân.
De om Bauke de Jong riisde strideraasje wienen de oarsaak fan it mislearjen fan fúzjeplannen tusken Asyl, Quatrebras en De Tsjerne yn 1968.
Moundou
thumb|Komboerd Moundou thumb|Kaart fan Tsjaad mei de grutste plakken Moundou is in stêd in Tsjaad en is it haadplak fan de regio Logone Occidental. Moundou hat sa'n 148.000 ynwenners (2010).
News of the World (album fan Queen)
News of the World is it sechsde studio-album fan Queen. It album waard opnommen 6 july oant en mei 16 septimber 1977 yn de Sarm en de Wessex Sound studio's yn Londen en waard in moanne letter op 28 oktober 1977 útbrocht.
Grutte wite reager
De grutte wite reager (Ardea alba of Casmerodius albus) is in fûgel út de famylje fan de reagers of reagerfûgels (Ardeidae) en it skift fan de pilekaaneftigen (Pelecaniformes).
Foarkommen
De grutte wite reager is in grutte, wite reager, mei in grutte giele snaffel mei dûnkere poaten. De fûgel is sa'n 85 oant 100 sm en de wjukspanwiidte leit tusken de 145 en 170 sm. De reager weaget tusken de 1 en 1,5 kilogram.
Fuortplanting
De grutte wite reager bried yn koloanjes, it nêst is in bult tûken yn in beam. De beide âlden briede de 3 oant 6 aaien út yn in dei as 23 oant 26. De jongen kinne meast nei in wike as 7 fleane, mar se ferlitte de âlden meast net foar se sa'n 11 wike âld binne.
Taksonomy
De grutte wite reager waard eartiids faak yn it skaai Egretta set (Egretta alba). Tsjintwurdich wurdt de reager faak yn it skaai Ardea set (Ardea alba), om't er grutte oerienkomsten hat mei in pear reagers út dat skaai. Der binne fjouwer ûndersoarten:
De Drie Dorpen
De Drie Dorpen wie in iepenbiere basisskoalle yn Aldeholtwâlde yn de gemeente Weststellingwerf. De skoalle stie oan de Otterswei en krige de namme fan de trije doarpen dy't meiïnoar ien skoalle hawwe: Aldeholtwâlde, Nijeholtwâlde en Teridzert. Yn 2015 gie de skoalle ticht om't der te min learlingen wiene. Yn 2016 ferkocht de gemeente it skoalgebou oan in partikulier, dy't it ombouwe woe ta in wente.
Guantánamobaai
De Guantánamobaai is in baai yn it súdeasten fan Kuba, yn de provinsje Guantánamo. De baai is in ynholte fan de Karibyske See. De Guantánamorivier mûnet yn it westen yn de baai by de havenstêd Caimanera.
De havenplakken Caimanera (westouwer) en Boquerón (eastouwer) lizze tsjinoer elkoar op in plak dêr't de baai tige smel is. De stêd Guantánamo leit op sa'n 13 kilometer benoarden de baai.
Yn it súdlik part fan de baai leit in marinebasis fan de Feriene Steaten (sûnt 1898) dy't Guantanamo Bay hjit. De basis omfiemet sa'n 117 km² fan de baai. thumb|left|250px
Magdalena (rivier)
thumb|240px|Rin fan de Magdalena De Magdalena (Spaansk: Río Magdalena), is de wichtichste rivier fan Kolombia. De rivier is sa'n 1540 kilometer lang en rint fan súd nei noard troch it westlik part fan it lân. De rivier ûntspringt yn it departemint Huila, dat yn de Andes leit. Dêrwei streamt de rivier troch in lange delling nei it noarden, om oer de grutte kustflaktes by Barranquilla yn de Karibyske See út te mûnjen.
De streamkrite fan de Magdalena beslacht 27.3 miljoen hektares, dat is 24% fan it oerflak fan it lân dêr't 66% fan de befolking libbet.
It wetter waard neamd nei de bibelske persoan Marije fan Magdala. It legere part fan de rivier is befarber oant de wetterfallen by Honda ta, nettsjinsteande de hieltyd ferskowende sânbanken oan de mûning yn de delta.
It departemint Magdalena is nei de rivier ferneamd.
India Summer
India Summer, echte namme: Jody Jean Olson (Des Moines, 26 april 1976), is in Amerikaansk neakenmodel, pornografysk aktrise en pornoregisseur fan mingd Dútsk, Iersk, Ingelsk en Yndiaansk komôf, wa har namme oft ek wol (mis)stavere wurdt as India Summers.
Libben en karriêre
India Summer is hikke en tein yn Des Moines, de haadstêd fan 'e steat Iowa, dêr't se opgroeide as in ienlingsbern. Op 'e middelbere skoalle die se oan hurddraven en cross country. Yn har middelbere-skoaljierren en yn har studintetiid hie se bybaantsjes as ferkeapster yn in juwelierswinkel en as strânwacht. Se hat in bachelorstitel yn ûnderwiiskunde.
Yn desimber 2005, doe't se 29 jier wie, makke se har debút yn in pornografyske film. As artystenamme keas se "India Summer", dat se ûntliende oan it nûmer Indian Summer, fan 'e band The Doors. Yn septimber 2006 begûn se fulltime as pornoaktrise te wurkjen. Underwilens hat se neffens de Internet Adult Film Database (IAFD) al yn mear as 400 pornofilms spile, gauris fan it subsjenre fan 'e milfpornografy. Yn 2011 regissearre se har earste pornofilm, Perfect Fit. Yn jannewaris 2012 makke de Internet Adult Film Database (IAFD) bekend dat Summer "de aktyfste artyste yn 'e [porno]yndustry" wie, mei't se it foargeande jiers yn net minder as 78 ûnderskate film spile hie. Se hat in stikmannich prizen wûn, wêrûnder trije AVN Awards (de Oskars fan 'e pornowrâld): yn 2011 ien foar bêste aktrise, en yn 2012 ien foar milf/cougar-artyste fan it jier.
Njonken har aktearwurk posearret Summer ek foar neakenblêden en hat se lytse roltsjes hân yn 'e mainstream-tillefyzjesearjes Sons of Anarchy en Dexter. Summer is mear as tsien jier troud, mar is in swinger. Se omskriuwt harsels as "tige biseksueel", en docht oan yoga, tantryske seks en meditaasje.
Klopke
thumb|Portret fan in klopke Klop of klopke is de Fryske ôfkoarting fan klopsuster, dizze term is ien fan de rom santich titels dy’t brûkt waarden troch en foar ‘geastlike fammen’ yn it ‘iermoderne’ tiidrek.
Oarsprong fan de namme
Foar de oarsprong fan de term klop of klopsuster wurde ferskate ferklearringen jûn. De meast bekende etymology is, dat se op de doar kloppen om leden fan de tsjerke út te nûgjen foar in hillige mis op in geheim plak yn in skûl- of skuorretsjerke. Yn Westfalen ferhellet de etymology dat de kloppen by de geheime tsjerketjinst de wacht hâlden en klopten sadree’t der gefaar wie. Evelyne Verheggen is fan oardiel, op basis fan har dissertaasje oer devoasjeprinten fan kloppen, dat de ferklearring socht wurde moat yn ‘it klopjen op de doar troch Brêgeman Jezus’. Wer in oare ferklearring draait it foargeande om, ‘Jezus kloppet op it hert fan syn breiden’. De âldste útlis stiet yn it earste Nederlânske wurdboek fan Kiliaen út 1574. Kiliaen jout oan dat it wurd ‘clopsuster’ al foar de Reformaasje bestie en dat de term ôflieden is fan ‘klophengst’ (in kastreare hynst). De oerdrachtelike bestjutting soe dan wêze dat ‘een zuster die zich heeft gecastreerd, zichzelf zuiverheid of kuisheid heeft opgelegd’.
It kloppelibben
Geastlike fammen of geastlike dochters en geastlike widowen wienen net-troude katolike froulju fan alderhanne leeftiden, dy't har yn de tiid fan de skûltsjerken (17e en 18e iuw) oan in religieus libben ferbûnen. Hja leinen in eed ôf by de yntrede yn de saneamde geastlike steat fan ‘kloppenstaat’. Kloppen wennen (yn de stêd en op it plattelân) op harsels of by elkoar yn lytse of grutte gearkomsten, de saneamde ‘vergaderingen’. De grutte ‘Vergadering De Hoeck’ yn Haarlim is de meast bekende kloppegearkomste yn Nederlân. Dêr wienen ek goed tweintich Fryske froulju lid yn de jierren tusken 1593 en 1660. Ek katolyk Ljouwert hat yn de 17e iuw inkele lytse kloppegearkomsten hân.
Kloppen wurken op ferskillende terreinen, sawol materieel as ymmaterieel. Njonken kostertaken yn de skûltsjerke, soargen se foar ûnderwiis (kategeze, lêze, skriuwe, muzyk en nifelwurk), earmesoarch en oar pastoraal wurk. Rike kloppen libben fan harren pachtynkomsten en rinten, mar earme kloppen wurken foar harren eigen ûnderhâld.
Kloppen brochten in soad jild yn foar de tsjerke. Se skonken faak kostbere liturgyske foarwerpen en ek makken se tsjerklike gewaden foar de staasje (katolike mienskip yn de missytiid). De rykste geastlike fammen fasilitearren faak de pryster en skonken gauris foarse legaten oan de tsjerke. Prysters en kloppen wurken gear by it missywurk en de opbou fan de staasjes.
Yn de Republyk fan de Feriene Nederlannen ha sa’n 5000 kloppen wurksum west. Koartlyn ûndersyk hat in lytse 400 Fryske kloppen oan it ljocht brocht, wêrfan't mear as de helte mei namme en ynformaasje.
Junior Heroes
De Junior Heroes is de supportersferiening fan SK It Hearrenfean foar bern oant en mei 12 jier. Stipers kinne ûnder oare fergees de wedstriden fan Jong-SK It Hearrenfean besykje. Op it stuit hat de feriening goed 5.000 stipers.
De maskotte fan de Junior Heroes is Heero, dizze is bygelyks te sjen foar thúswedstriden fan It Hearrenfean.
Maarten de Jong
Maarten de Jong (Arnhim, 26 maart 1962) is in eardere Nederlânsk proffuotballer. De Jong spile de measte fan syn wedstriden op it middenfjild.
Libbensrin
Yn 1984 bruts De Jong troch by SC It Hearrenfean, neidat hy troch Henk van Brussel by de seleksje fan It Hearrenfean helle waard. By dizze klup soe hy oant en mei 1995 spyljen bliuwe. Troch de oanhing fan It Hearrenfean waard De Jong trije kear útroppen ta 'Spiler fan it jier'.
Yn de simmer fan 1995 giet hy foar FC Grins fuotbaljen. Yn 1997 beslút hy te stopjen mei proffuotbal.
Om syn tige grutte ynset yn de wedstriden dy't hy spile wie syn bynamme de kûtebiter. By SK It Hearrenfean wie De Jong tige populêr by it publyk. Hjir krige hy dan ek de bynamme Mister It Hearrenfean.
Nei syn fuotbalkarriêre hat De Jong in skoftke in sportwinkel hân op De Gordyk. Tsjintwurdich docht hy foar SC It Hearrenfean aktiviteiten mei de Junior Heroes. Hy wie de materiaalman fan it Nederlânske âlvetal ûnder 21 op de Olympyske Spullen yn Peking, in funksje dy't hy ek lange tiid hân hat by It Hearrenfean. Yn it seizoen 2007/2008 wie De Jong de haadtrener by Fuotbalferiening Jobbegea. Sûnt de simmer fan 2008 is hy haadtrener by Fuotbalferiening Donkerbroek.
Göttingen
Göttingen (Nedersaksysk Chöttingen) is in âlde universiteitsstêd yn it súdeasten fan de Dútske dielsteat Nedersaksen.
Ut de skiednis
Göttingen is ûntstien yn de 12e iuw en hat har namme krigen fan in doarpke dat yn 953 as Gutingi foarkomt. Yn de midsiuwen wie Göttingen in Hânzestêd. De bruorren Grimm wienen heechlearaar oan de ferneamde universiteit fan de stêd, dy't yn 1734 stifte waard.
Om 1900 hinne wie de Göttinger universiteit ít sintrum fan de teoretyske natuerkunde en wiskunde yn de wrâld. Tal fan ferneamde gelearden wiene der oan ferbûn of hawwe dêr studearre: Bernhard Riemann, Niels Bohr, David Hilbert, Max Planck, Leo Szilard, Robert Oppenheimer en noch in protte oaren fan namme. Doe't de nazi's yn 1933 de joaden ferbea om les te jaan of te studearjen, ferfarren in protte fan harren nei it bûtenlân. Dy 'braindrain' is de universiteit nea te boppe kaam.
Göttingen hat yn de Twadde Wrâldkriich net folle skea oproan. De binnenstêd hat no in soad winkels, kafees en bars. Dêrom wenje dêr in protte universiteitsstudinten dy't de stêd in jong oansjen jouwe. Yn 2003 wie 45% fan de binnenstêdsbefolking tusken de 18 en 30 jier âld.
Ekonomysk is Göttingen fan belang foar de produksje fan optyske- en presisyapparatuer; bygelyks de mikroskopydifyzje fan Carl Zeiss, Inc. sit dêr. De regio Göttingen advertearret mei it biedwurd "Measurement Valley". Yn 2003 wie it wurkleazenspersintaazje 12.6%.
It spoarstasjon oan de westkant fan de binnenstêd leit oan Dútslân syn wichtichste noard-súdspoar.
Göttingen hat twa profesjonele basketballteams; de manljus- en frouljusteams spylje yn de Basketball-Bundesliga. Sûnt it seizoen 2007/2008 dogge beide teams mei yn de 1e difyzje.
Seine (rivier)
thumb|300px|It streamgebiet fan de Seine De Seine is in rivier yn Frankryk mei in lingte fan 776 km en in streamgebiet fan 79.000 km², dat hielendal op Frânske grûn leit.
Goes (gemeente)
Goes is in gemeente yn de Nederlânske provinsje Seelân die ûntstie op 1 jannewaris 1970 troch it byinoar foegjen fan de Súd-Bevelânske gemeenten Goes, 's-Heer Arendskerke, Kattendijke, Kloetinge en Wolphaartsdijk. De gemeente hat 36.643 ynwenners (1 jannewaris 2010, bron: CBS). It gemeentehûs stiet yn de stêd Goes.
Seine (rivier)
Streamgebiet
De Seine ûntspringt justjes benoarden de stêd Dyon op it Plato fan Langres en rint dan oer Troyes, Parys en Rouen nei It Kanaal, dêr't sy by Le Havre yn útmûnet. De foarneamste sydrivieren binne de Yonne, de Marne en de Oise.
Wâlderfgoed
De ouwers fan de Seine yn Parys stean sûnt 1991 op de wrâlderfgoedlist fan UNESCO. De ynskriuwing beslacht 365 ha oan beide iggen yn it sintrum en hat in protte monumintale gebouwen en parken.
thumb|center|1000px| Panorama oer de Seine yn [[Parys mei lofts de St-Michelbrêge en rjohts de Notre-Dame katedraal]]
Oerd (skip út 1985)
De Oerd is in skip fan rederij Wagenborg en waard fanôf 1985 oant en mei 2003 brûkt foar de feartsjinsten tusken Holwert en It Amelân. Yn 2003 kaam de nije Oerd yn tsjinst en waard it skip omdoopt ta Monnik, Sûnt 2003 fart it skip op de rûte Skiermûntseach en Lauwerseach. As ferfanger fan de Brakzand. Dy't ferkocht waard nei Nikaragûa.
Skiednis
It skip is yn 1985 boud, yn opdracht fan rederij Wagenborg. Op 28 juny 1985 kaam it skip ûnder de namme Oerd yn tsjinst by de rederij. It waard ynset op de rûte Holwert - It Amelân en fierde dizze feartsjinst 18 jier lang út, werfan tsien jier tegearre mei it susterskip Sier.
Nei de oanskaf fan dy twa (hast) identike skippen koe de rest fan de float ferkocht wurde of ynset wurde op de rûte Lauwerseach-Skiermûntseach. It skip Maria Louise waard ferkocht oan rederij T. den Breejen te Sieriksee. De skippen Prins Willem IV en Prinses Anna waarden ynset op de rûte Lauwerseach-Skiermûntseach, en waarden omdoopt ta Brakzand, en respektyflik Simonszand.
Yn 2003 waard troch Wagenborg in nij skip yn tsjinst naam, opnij mei as namme Oerd. Dat wie in susterskip fan 'e yn 1994 boude Sier. It nije skip hie in kapasiteit fan 1200 passazjiers en 72 persoane-auto's. De earste Oerd waard no omdoopt ta Monnik en waard oerpleatst nei de rûte Lauwerseach-Skiermûntseach. En waard hjirmei wer byinoar brocht mei har susterskip.
Radio Oranje
thumb|Keninginne Wilhelmina sprekt it folk ta oer Radio Oranje. thumb|Guon Ingelske en Nederlânske meidoggers fan Radio Oranje wurde troch [[Frits Thors oan it publyk foarsteld (1946)]]
Radio Oranje, "De stim fan stridend Nederlân", wie in radioprogramma fan it Nederlânsk regear yn de ferballing yn Londen yn de Twadde Wrâldkriich. It programma duorre in kertier, letter in heal oere, en waard om 9 oere jûns útsjoerd troch de Jeropeeske Tsjinst fan de BBC yn Londen. Ut namme fan it regear wie de BBC hifke troch it haad fan de Foarljochtingstsjinst fan it Regear, Adriaan Pelt.
De earste útstjoering wie op 28 july 1940, en waard fold troch Keninginne Wilhelmina. Hja brûkte dat programma 34 kear om it Nederlânske folk te bemoedigjen. Har sintsje "Slaat den Mof op zijn kop" is ferneamd bleaun. Wilhelmina hat ek in pear kear stipe frege foar har joadske ûnderdienigen, mar guonts fine dat hja dat faker en krêftiger dwaan moatten hie. Itselde waard minister-presidint Pieter Sjoerds Gerbrandy ferwiten.
Yn juny 1942 warskôge Radio Oranje om gjin Joadske eigendommen te keapjen, want dat soe nei de befrijding as heeljen beskôge wurde.
De Nederlanners moasten stikem lústerje omdat it harkjen nei de Ingelske radio ferbearn wie en alle radio's ynlevere wurde moasten.
Ut in promoasjeûndersyk fan de histoarikus Onno Sinke docht bliken dat de stjoerder ferset yn de die tsjin de Dútsers net oanmoedige hat en op dat mêd ek net beskiedend west hat: "Radio Oranje waard minder belústere dan't Nederlanders nei de oarloch seinen. Mear as trijefearns part soe nei de stjoerder harke hawwe, mar it wiene wier minder. Ut reden fan Dútske steurstjoerders wie Radio Oranje wie allinne op de koarte weach te krijen. Dat koe allinne op nijere radio’s, likernôch in fearn part fan de tastellen, en fan 1943 ôf waarden radio’s yn beslach nommen."
De measte Radio Oranje-programmas binne bewarre bleaun en letter digitalisearre en ûnderbrocht by it Ynstitút foar Byld en Lûd.
Feanatics
De Feanatics is de supportersklup fan SK It Hearrenfean foar jongerein fan 13 oant en mei 17 jier âld. Op it stuit hat de feriening mear as 1.000 stipers.
Keppeling om utens
Webstee fan de Feanatics.
James M. Cain
thumb|James M. Cain '''James M(allahan). Cain''' (Annapolis (Maryland), 1 july 1892 – University Park (Maryland), 27 oktober 1977) wie in Amerikaansk romanskriuwer, senarist en sjoernalist.
Biografy
Cain kaam út in Iersk-katolike famylje yn Annapolis, Maryland, in soan fan in foaroansteand pedagooch en operasjonger. Fan syn mem hie er syn leafde foar muzyk, mar syn stim wie net goed genôch foar in sjongkarriêre en dat muoide him bot. De húshâlding ferhuze nei Chestertown (Maryland) yn 1903. Tsjin 1914 hie Cain besletten dat er skriuwer wurde soe. Hy gie oan 't wurk as sjoernalist.
Cain waard oproppen foar tsjinst yn it Amerikaansk leger en wie it lêste jier fan de Earste Wrâldkriich yn Frankryk dêr't er foar in legerkrante skreau.
Cain debutearre 1934 mei The Postman Always Rings Twice, in goed foarbyld fan de tough novel dy't ûnder ynfloed fan Ernest Hemingway ûntstie. It boek waard bewurke foar toaniel (1936), twaris ferfilme (1946 en 1981) en foar opera bewurke (1982).
De titel fan de roman slacht net op de ynhâld – in fatale leafdesskiednis – mar op it feit dat it manuskript troch in protte útjouwers weromstjoerd waard foar't it lang om let publisearre waard.
Cain syn lettere romans binne faak swakker fan komposysje, mar psychologysk sterker. Hy bleau skriuwen oant syn dea yn de âldens fan 85 jier, mar benammen de protte romans dy't er nei de fjirtiger jierren publisearre hellen nea it finansjele súkses en de populariteit fan syn eardere wurk.
Hessel van der Kooij
Hessel van der Kooij (West-Skylge 20 april 1955) is in sjonger en kafeehâlder fan Skylge. Hessel brûkt by tiden syn pseudonym Ray Maccannony. Syn heit wie stoker fan it gasfabryk en letter boatsma'/kok by rederij Doeksen. Hessel is in eilanner yn ieren en sinen en wol neat ha fan kommersjeel muzyk meitsjen. Syn bekendste nûmer is Terug naar Terschelling. Syn lûd docht wat tinken oan Bruce Springsteen. Hy hat yn 1991 optreden yn Ahoy, hjirfan binne CD's en fideo's makke. In oar bekend optreden wie op 19 maart 2005 yn Thialf, mei syn dochter Tess. Hjirby waard FL 100.000 ophelle foar it goede doel: Sykte fan Aicardi Goutieres.
Hessel waard op 16-jierrige leeftyd kafeehâlder yn Hoarne op it eilân en iepene op 24 maart 1972 kafee de "Groene Weide". Hy makke muzyk yn it kafee en simmerdeis ek wol op it strân. Troch yntekening middels in boek yn de Groene Weide waarden daliks 1200 nûmers ferkocht fan syn earste lp 'Flamborough Head'. Yn 1980 waard hjirfan in single útbrocht: She's flying to America, mei op de efterkant Appocaliptic.
Goes (stêd)
Goes is in stêd op it earder eilân Súd-Bevelân. It plak leit sintraal yn de Nederlânske provinsje Seelân. De stêd Goes hat sa’n 26.920 ynwenners (2010). Goes is it haadplak fan de gemeente Goes.
Súdwest-Alaska
Geografy
Súdwest-Alaska is ien fan 'e seis ynformele regio's dêr't de grutte Amerikaanske steat Alaska gauris foar it gemak yn opdield wurdt. It is lykwols gjin formele bestjoerlike of statistyske ienheid, mei as gefolch dat de grinzen frijwat dizenich binne. Almeast wurde ta Súdwest-Alaska lykwols trije boroughs (bestjoerlike distrikten) rekkene: Bristol Bay Borough, Kodiak Island Borough en Lake and Peninsula Borough, mei dêropta trije statistyske folkstellingsgebieten fan 'e Unorganized Borough (in distriktsfrij gebiet dat streekrjocht troch it steatsregear yn Juneau bestjoerd wurdt): it Folkstellingsgebiet Bethel, it Folkstellingsgebiet Dillingham en it Folkstellingsgebiet Kusilvak. Dêrmei hat Súdwest-Alaska in oerflak fan 278.032 km². Soms wurde ek de Aleoeten (besteande út 'e Aleoeten-East Borough en it Folkstellingsgebiet Aleoeten-West) ta Súdwest-Alaska rekkene, mar oer it algemien beskôget men dy beide gebieten as in regio op himsels.
Súdwest-Alaska grinzget op it lân yn it easten oan 'e regio Súdlik Sintraal-Alaska, yn it noardeasten oan it Binnenlân fan Alaska en yn it noarden oan noardwestlik Alaska, in wat twifelige krite dy't by de regio-yndieling ornaris op ien bulte smiten wurdt mei de Noarderbedelte. It fêstelân fan 'e regio bestiet út 'e súdwestlike hoeke fan Alaska, dy't yn it westen ôffrede wurde troch de Beringsee en yn it suden troch de Golf fan Alaska. De westkust fan Súdwest-Alaska wurdt djip ynsnien troch ferskate see-earmen fan 'e Beringsee, lykas de Norton Sound, de Kuskokwimbaai en de Bristolbaai. Yn 'e Beringsee lizze ferskate eilannen dy't ta de regio hearre: Nunivak, frij ticht foar de kust, dat fan it fêstelân skaat wurdt troch de Etolinstrjitte, en midden yn 'e see St. Matthew en de Pribilofeilannen. Súdwest-Alaska omfettet fierders oan 'e westkust de ûnbidich grutte Yukon-Kuskokwimdelta, dat ien fan 'e grutste rivierdelta's fan 'e wrâld is. Ek it Kuskokwimberchtme en de westlike útein fan it Alaskaberchtme, dat de noardlikste útrinner fan 'e Rocky Mountains is, lizze yn Súdwest-Alaska.
Oan 'e súdeastkant fan 'e Bristolbaai stiket it grutte Alaska-skiereilân fan it fêstelân fier út nei it súdwesten, wêrby't it mei de Aleoeten de skieding foarmet tusken de Beringsee yn it noarden en de Golf fan Alaska yn it suden. De uterste punt fan it skiereilân heart ta de regio fan 'e Aleoeten. It Alaska-skiereilân wurdt dominearre troch it Aleoetysk Berchtme, dat ta de saneamde Ring fan Fjoer om 'e Stille Oseaan hinne heart en in protte aktive fulkanen omfiemet, lykas de Mount Katmai, de Novarupta, de Delling fan de Tsientûzen Reekkanalen, de Mount Redoubt, de Mount Iliamna en de Mount Augustine. Tagelyk lizze op it skiereilân ek guon fan 'e grutste marren fan Alaska, lykas de Becharof-mar, de Iliamna-mar en de Grosvenor-mar. Skaat fan it fêstelân troch de Shelikofstrjitte leit foar de súdkust de Kodiakarsjipel, besteande út it grutte eilân Kodiak en in grut tal lytsere eilannen. Noardeastlik fan 'e eilannen wurdt Súdwest-Alaska fan it Kenai-skiereilân yn Súdlik Sintraal-Alaska skaat troch de Cook Inlet. In grut diel fan Súdwest-Alaska bestiet út ûnoantaaste wyldernis, dêr't mear as tsien grutte natoergebieten mei in beskerme status lizze, lykas it Nasjonaal Park en Wyldreservaat Katmai, it Nasjonaal Natoergebiet Kodiak en it Nasjonaal Park en Wyldreservaat Lake Clark.
Demografy
Neffens gegevens fan 'e Amerikaanske folkstelling fan 2010 hiene de trije boroughs en de trije folkstellingsgebieten fan 'e Unorganized Borough dy't mei-inoar Súdwest-Alaska foarmje, doe in befolking fan 45.557 minsken. De befolkingstichtens fan 'e regio bedroech dêrmei 0,2 persoanen de km². It meastepart fan 'e befolking libbet ferspraat yn lytse mienskippen by de kust lâns. It grutste plak fan 'e hiele regio is (mei 6.300 ynwenners) de stêd Kodiak, op it eilân mei deselde namme. Op it fêstelân is it grutste plak Bethel (mei 5.500 ynwenners).
De oarspronklike befolking fan Súdwest-Alaska, dy't noch altyd rom mear as de helte fan 'e ynwenners útmakket, bestiet út ferskate groepen. Op Nunivak, yn 'e Yukon-Kuskokwimdelta en yn 'e delling fan 'e Nushagak, oan 'e kust fan 'e Bristolbaai, libje Middenalaskaanske Jûpik, in folk dat ta it gruttere ferbân fan 'e Jûpik (Yup’ik) heart, dy't wer ien fan 'e haadgroepen fan 'e Eskimo's foarmje. It Alaska-skiereilân en de Kodiakarsjipel wurde bewenne troch de Alûtiik (Alutiiq), in folk dat nau oan 'e Jûpik besibbe is en ek ta de Eskimo's rekkene wurdt. De bewenners fan 'e Pribilofeilannen en de útein fan it Alaska-skiereilân binne etnyske Aleoeten, dy't ek oan 'e Eskimo's besibbe binne, mar der net ta rekkene wurde. En de westkust fan 'e Cook Inlet heart ta it wengebiet fan 'e Tanaina (Tanaina of Dena’ina), in Yndiaansk folk dat in Atapaskyske taal sprekt. In spesjaal gefal binne de Holikatsjûk, in oar Atapaskysk folk, dat yn 'e 1960-er jierren út syn oarspronklike wenkrite yn it Binnenlân fan Alaska evakuëarre is nei Grayling, oan 'e rivier de Yukon, net fier fan 'e kust fan Beringsee.
Ekonomy
De ekonomy fan Súdwest-Alaska draait benammen op it fangen fan fisk, sawol yn 'e sin fan 'e beropsmjittige fiskerij as fan it angelfiskjen yn it ramt fan it toerisme. De kommersjele fiskerij wurdt fierhinne dien troch trawlers dy't fan bûten de regio komme. Der wurdt benammen fiske op salm, forel, krab en heilbot, wêrfan't de fangst tige lukratyf wêze kin. Behalven foar angelfiskjen komme toeristen ek yn Súdwest-Alaska foar de jacht. Fierders wurdt der yn 'e regio op lytse skaal oan mynbou dien op it mêd fan goud, platina en kwik. De measte pleatslike mienskippen komme troch de tiid troch foar libbensûnderhâld te fiskjen en te jeien.
Nijhuzumer Feart
De Nijhuzumer Feart is in feart yn de gemeente Súdwest-Fryslân. De feart ferbynt de Warkumer Trekfeart noardeast fan Warkum fia Nijhuzum mei De Grûns en de Flakke Brekken.
De namme Nijhuzumer Feart jildt sûnt 15 maart 2007 as de offisjele namme, as ferfanging foar de eardere offisjele namme Nijhuizumervaart.
Japanske Binnensee
Oan de 7000 km lange kust wenje likernôch 35 miljoen minsken, sa'n 27% fan de befolking fan Japan.
Der lizze sa'n 3000, meast net bewenne, eilannen yn de Japanske Binnensee. Yn it noardeasten leit it grutste eilân, Awaji.
Geografy
De see wurdt begrinze troch fiif seestrjitten :
De meast wichtige kuststêden binne Kobe, Ube, Okayama, Hiroshima, Iwakuni en Matsuyama.
De meast wichtige eilannen binne :
Brêgen
De eilannen Honsjû en Sjikokû binne troch trije brêgesystemen mei elkoar ferbûn. De meast noardlike fan dy brêgen is de Akashi-Kaikyo-brêge - de langste hingbrêge fan de wrâld - oer de Strjitte fan Akashi. Yn it suden lizze de trije Kurushima-Kaikyo-brêgen. De brêgen eksploitearre troch de Honshu-Shikoku Bridge Expressway Company Limited.  right|thumb|400px|De Japanske Binnensee, sjoen fan6of [[Miyajima.]]
Toerisme
It skryn fan Itsukushima op it eilân Itsukushima yn de stêd Hatsukaichi is troch UNESCO erkend as Wrâlderfgoed. Shodoshima, it saneamde "het olive-eilân", en de draaikolk fan Naruto yn de Strjitte fan Naruto binne twa plakken dy't ek in protte toeristen lûke.
Hassan Rohani
thumb|right|180px|Hassan Rouhani.
Hassan Rohani (of: Rouhani) (Perzysk: حسن روحانی‎) (Sorkheh, 12 novimber 1948) wie fan 3 augustus 2013 oant 3 augustus 2021 presidint fan Iran. Hy krige by de presidintsferkiezings fan 14 juny 2013 50,71% fan de stimmen en fersloech dêrmei de 5 oare kandidaten. Rohani stiet bekend as in myld-progressyf politikus.
Rouhani studearre yn de stêd Qom en helle 1999 in doktoraat yn de rjochten oan de Glasgow Caledonian University yn Skotlân. Nei de revolúsje fan 1979 wie er ficefoarsitter fan it parlemint en lid fan de definsjeried yn de oarloch mei Irak.
Nijegeaster Feart
De Nijegeaster Feart is in feart yn de gemeente De Fryske Marren (foarh. Gaasterlân-Sleat). De feart rint fan de Wâldwei fia Ealahuzen út yn De Fluezen. Foarhinne wie dit de feart dy't it doarp Nijegea (dat yn 1966 opgie yn Ealahuzen) mei De Fluezen ferbûn.
De namme Nijegeaster Feart jildt sûnt 15 maart 2007 as de offisjele namme, as ferfanging foar de eardere offisjele namme Nijegaastervaart.
Heinrich Ewald
thumb|right|250px|Heinrich Ewald. Georg Heinrich August Ewald (Göttingen, 16 novimber 1803 - dêre, 4 maaie 1875) wie in Dútsk teolooch en oriïntalist. Hy hearde ta de Göttinger Sieben, dy't yn 1837 tsjin it opheffen fan de frijsinnige grûnwet fan 1833 yn it keninkryk Hannover wie en dêrom dien krige en - diels - ferballe waard.
Hy studearre fan 1820 ôf oan de Universiteit fan Göttingen by Johann Gottfried Eichhorn en Thomas Christian Tychsen en lei him spesjaal ta op easterske talen. Yn 1823 studearre er ôf en yn 1830 boaske er oan Wilhelmina, de dochter fan Carl Friedrich Gauss.
Eindewege
thumb|Mûne Nooit Gedacht yn Eindewege Eindewege is in buorskip yn de gemeente Goes, yn de Nederlânske provinsje Seelân. It doarpke hat 223 ynwenners (2010). It doarpke leit oan de noardkant fan it gruttere doarp 's-Heer Arendskerke.