cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Cork (Ierlân)
Ferfier
De ynternasjonale lofthaven Cork Airport is de twadde lofthaven fan de Republyk en ferwurke yn 2010 sa'n 2,43 miljoen reizgers.
Louw Dijkstra
Louw Dijkstra (Fryslân, 1958) is in Frysk útjouwer.
Libben en karriêre
Dijkstra studearre oarspronklik ôf as teolooch, mar fûn wurk as oersetter. Nei't er jierrenlang yn dy funksje aktyf west hie, rjochte er yn 1995 yn 'e mande mei Robert Seton Utjouwerij Bornmeer op. De folgjende tsien jier wurke Dijkstra mei oan 'e opbou fan in fûnskatalogus mei jonge Frysktalige skriuwers, oersettings út 'e wrâldliteratuer nei it Frysk, de berneboekerige Nijntje yn it Frysk en non-fiksje op alderlei mêd.
Yn 2005 fusearre Bornmeer mei Steven Sterk Utjouwerij, dy't noch mear rjochte wie op oersettings nei it Frysk. Dijkstra wie aktyf as útjouwer-redakteur foar Bornmeer. Op 9 jannewaris 2012 rjochte er syn eigen útjouwerij op, mei as namme Utjouwerij Wijdemeer. Dy is fêstige yn Dokkum en rjochtet him benammen op non-fiksje yn beheinde oplagen, sawol yn it Nederlânsk as yn it Frysk.
Bargesnútrôt
Fersprieding
Bargesnútrotten binne lânseigen op it noardlike skiereilân fan it Yndonezyske eilân Selebes. De soarte libbet dêr yn in biotoop fan tropysk reinwâld op in hichte fan likernôch 1.600 m op 'e berch de Dako, yn it distrikt Tolitoli.
Uterlike skaaimerken
De bargesnútrôt is in frij grutte mûseftige mei in gewicht fan 250 g en in lange, keale sturt dy't likernôch fan deselde lingte is as de kop en romp mei-inoar. Syn meast opfallende lichaamlike eigenskip is syn grutte, platte, keale, rôze noas, dy't in bytsje oan dy fan in baarch tinken docht. Dêrfandinne dat it bist yn it Ingelsk de namme hog-nosed rat taparte krige hat, wat oerset wurde kin as "bargesnútrôt". Yn ferhâlding ta oare mûseftigen dy't op Selebes foarkomme hat dizze soarte tige grutte earen, dy't griis behierre binne. De rest fan it lichem wurdt oerdutsen troch brún-griis hier. De bargesnútrôt beskikt ek oer tige lange kjiftosken, en liket fral wjirmen en ynsektelarven te fretten.
Morfologysk hawwe bargesnútrotten it measte wei fan in groep mûseftige skaaien dy't lânseigen binne op Selebes en dy't mei-inoar wol bekendsteane as pipermûsrotten. Dat binne spitsnoazige fleisitende mûseftigen dêr't û.o. de skaaien fan 'e Selebesstikelrotten (Echiothrix), lytse Selebespipermûsrotten (Melasmothrix), grutte Selebuspipermûsrotten (Tateomys) en de sommerselebesrotten (Sommeromys) ta hearre. De bargesnútrôt wykt lykwols safolle fan dy skaaien ôf dat er yn in eigen, monotypysk skaai pleats is, dat fan 'e bargesnútrotten (Hyorhinomys).
Sahar Hbrahim Gel
De Saak-Sahar
Sahar waard yn 1996 yn 'e stêd Jalalabad berne, yn eastlik Afganistan, mar ûntflechte it lân mei har âlden doe't hja noch mar in pear jier âld wie. Omtrint 2000 frege it gesin polityk asyl oan yn Nederlân. Wylst wachte waard op 'e beslissing oer harren oanfraach, waard it gesin nei in ferbliuw yn ferskate asylsikerssintra úteinlik plak tawiisd yn it Fryske Sint-Anne.
Uteinlik waard de asyloanfraach fan it gesin ôfwiisd, mar tsjin dy tiid wie it ein 2010. Sahar wie doe fjirtjin jier en siet op it Stêdlik Gymnasium yn Ljouwert. Hja waard omskreaun as "ferwesterske", spriek gjin of mar breklik Pataansk (de taal fan 'e mearderheid fan 'e Afgaanske befolking), en wie alhiel net fertroud mei de kultuer fan har lân fan oarsprong. As se weromstjoerd wurde soe nei Afganistan, soe se, neffens har pleitbesoargers, as famke yn in har frjemde kultuer en in tige drege maatskiplike sitewaasje bedarje dy't in psychososjale druk opsmite soe dy't foar har net te fernearen wie. Doe't it beslút fan 'e Ymmigraasje- en Naturalisaasjetsjinst (IND) bekend waard, waarden der protestaksjes organisearre troch Sahar har mei-learlingen yn Ljouwert en troch buertbewenners yn Sint-Anne, mei as gefolch dat har saak rûnom oandacht krige yn 'e lanlike media.
Om't minister Gerd Leers fan Ymmigraasje en Asyl yn dizze saak de poat stiif hâlde woe, makken Sahar en har âlden de gong nei de rjochter. Dy bepaalde op 21 jannewaris 2011 dat de Saak-Sahar op 'e nij besjoen wurde moast, en dat it gesin Gel salang yn Nederlân bliuwe mocht. De reäksje fan Leers wie earst om yn heger berop te gean, mar nei't de Ried fan Steat de behanneling fan 'e saak útsteld hie, makke de minister op 8 april bekend dat Sahar en har gesin op grûn fan "nije ynformaasje" dochs in ferbliuwsfergunning krije koene. Op 3 maaie ûnfong Sahar har ferbliuwsfergunning.
Yn 'e Twadde Keamer koene de measte partijen har fine yn it beslút fan minister Leers. Inkeld de PVV wie der fûleindich op tsjin dat Sahar en har âldelju en broerke bliuwe mochten. Neffens Sietse Fritsma, dy't oer dizze kwestje foar de partij it wurd fierde, waard it weromkearbelied troch it beslút "gigantysk ûndermine." Nei oanlieding fan dizze saak waard der in nije regeling troffen, ûnder de regels wêrfan't ferwesterske famkes lykas Sahar automatysk in ferbliuwsfergunning krije koene. Neffens it frouljusblêd Opzij befûnen har yn Nederlân yn 2011 400 famkes yn inseldichste sitewaasje as Sahar.
List fan Yslânske ambassadeurs yn Maleizje
Dit is in list fan Yslânske ambassadeurs yn Maleizje.
Earefjild Menteng Pulo
thumb|Menteng Pulo Earefjild Menteng Pulo is in earebegraafplak yn Jakarta, op it Yndonezyske eilân Java, dat ynsteld is yn 'e perioade 1945-1949.
It earefjld is ornearre foar Nederlânske oarlochsslachtoffers en militêren. By it earefjild stiet in tsjerke, in sameamde simultaantsjerke, dêr't 700 urnen fan Nederlânske kriichsfinzenen bewarre wurde. Op it earefjild sels binne 4.300 grêven fan Nederlânske boargers dy't omkamen by politike aksjes.
In kar út de beïerdigden
Militêren:
Boarger:
Plano (Teksas)
thumb|left|Wettertoer yn Plano Plano is ien fan de noardlike foarstêden fan Dallas, de trêde stêd fan de Amerikaanske steat Teksas. Plano leit foar it grutste part yn Collin County; in lyts stik leit yn Denton County. Plano leit yn de Dallas-Fort Worth Metroplex, de metropoal fan Dallas en Fort Worth.
List fan Yslânske ambassadeurs yn de Maldiven
Dit is in list fan Yslânske ambassadeurs yn de Maldiven.
Plano (Teksas)
Demografy
Plano is de 78e stêd fan de Feriene Steaten (2000) en de njoggende neffens grutte fan Teksas. Fan de befolking is 4,9 % âlder as 65 jier en bestiet foar 20,2 % út ienpersoanshúshâldings. De wurkleazens is 1,7 % (sifers folkstelling 2000).
Sa'n 10,1 % fan de befolking fan Plano binne hispanics en latino's, 5 % is fan Afrikaansk komôf en 10,2 % fan Aziatyske oarsprong.
Adelbrik Adelen
Adelbrik Adelen (Seisbierrum) wie in figuer út in sêge út de skiednis fan Fryslân. Oft er wier bestien hat is gjin bewiis foar; der binne gjin boarnen út syn tiid en der binne gjin argeologyske bewizen.
Plano (Teksas)
Demografy
It ynwennertal gie omheech fan 222.030 yn 2000 nei 259.841 yn 2010.
Klimaat
Jannewaris hat in trochstrings temperatuer fan 6,3 °C, yn july is dat 29,6 °C. Der falt trochsneed 856,0 mm delslach yn it jier (mjitperioade 1961-1990).
Adelbrik Adelen
It famyljewapen fan Adelen is in heale Fryske earn links, en rjochts op in blau fjild in kaai omheech mei linksboppe en rjochtsûnder in 5-puntige stjer.
Plano (Teksas)
Ekonomy
Tal fan bedriuwen hawwe harren haadkantoar yn Plano: Ericsson, Rent-A-Center, Crossmark, Dell Services, HP Enterprise Services, JCPenney, Frito-Lay, Cinemark Theatres, Dr Pepper Snapple Group, Siemens PLM Software, Gearbox Software en oaren.
Adelbrik Adelen
Adelen syn foargonger wie Taco Ludigman en syn opfolger Hessel Hermana.
Grutte of Stefanustsjerke (Hasselt)
De Grutte of Stefanustsjerke is in letgoatyske herfoarme tsjerke yn de hânzestêd Hasselt.
Gemeente
De herfoarme gemeente makket sûnt 2004 diel út fan de Protestanske Tsjerke yn Nederlân. It profyl fan de gemeente is rjochtsinnich mei in sinjatuer fan it Grifformearde Bûn; der wurde yn de earetsjinst allinnich psalmen songen en ek de tradysje fan net-ritmysk songen wurdt troch de gemeente noch regelmjittich yn eare holden.
Bouskiednis
De oarspronklik oan Stefanus, de earste martelder fan it kristendom, wijde tsjerke wie in romaansk gebou, dy't yn 1380 troch brân ferwoastge waard. Fuort nei de brân folge de tastimming fan de biskop fan Utert foar de weropbou fan de tsjerke. Nei alle gedachten waard it haadkoer noch yn de 14e iuw foltôge. It middenskip en de toer waarden yn 1466 foltôge. Dêrnei folge de útbou fan de tsjerke ta in trijeskepige hallestjerke mei in noarder- en suderkoer. Om likernôch 1500 hinne folge de oanbou sakristy oan it súdlike koer en de oanbou fan de kapel fan it Hillich Grêf oan de muorre fan it súdlike skip. De romte tusken de sakristy en de Hillich Grêfkapel is neitiid boud. De tsjerke is foar it measte mei bakstien boud mar grutte dielen fan de beklaaing fan de toer en it meast westlike diel fan it súdlike skip binne mei dowestien útfierd. De rivaliteit fan de stêd Hasselt mei Swol resultearre yn 1657 yn in oanfal fan Swol op Hasselt. De besjittings op Hasselt brochten ek skea oan de tsjerke, dy't neitiid ferholpen waard.
Yn 1725 waard de toer troch de bliksem troffen en ûntstie der in grutte brân, dy't net allinnich skea oan de toer mar ek de tsjerke skeinde. Der folge in renovaasje, wêrby't de muorren ferhege waarden, it dak fan de tsjerke fernijd waard en de toer de hjoeddeiske spits krige.
Ynterieur
De ienfâldich útfierde, seissidige preekstoel stiet oan in pylder tusken it midden- en it noardlike skip en is lykas it doophek 17e iuwsk. Yn it noardlike sydskip stiet in teffens 17e iuwsk bankenblok. Yn it ferwurft fan it koer fan it middenskip is in slútstien te sjen mei in ôfbyld fan Stefanus.
Foar de noardlike tagong oer is út de katolike tiid oan in pylder in grut fresko fan de hillige Kristoffel bewarre bleaun. Ferspraat oer de flierren fan de tsjerke lizze meardere grêfsarken. De wapens op de sarken binne yn de Frânske tiid fuorthakt. Yn it súdlike koer leit noch in stien mei wijingskrúskes, dat yn de katolike tiid as alterblêd tsjinne hat.
De twa liedklokken fan de tsjerke stamme út 1617 en 1674. Fierder steane der ûnder de toer twa klokken opsteld, dy't getten binne yn 1662 en ûnderdiel wiene fan in karriljon, dat getten wie troch de bruorren Hemony en by de bliksemynslach fan 1725 ferlern gyng. It tsjintwurdige karriljon waard yn 1973 getten troch de firma Eijsbouts út Asten.
Oargel
Yn de tsjerke stiet in wichtich oargel dat troch de East-Fries Rudolf Knol boud is en lanlik bekend is fanwegen de klank en de goede akoestyk fan de tsjerke.
It Knol-oargel ferfong yn it begjin fan de 19e iuw it oargel dat yn 1725 by de bliksemynslach ferlern gyng en waard op 30 maart 1807 yn gebrûk nommen. Yn it ramt fan de tsjerkerestauraasje yn de jierren 1960 waard it oargel yn 1969 troch K.B. Blank & Soan restaurearre, werombrocht yn de oarspronklike steat en útwreide mei in frij pedaal.
Foar it lêst is it oargel yn 2012 troch de firma Verschueren út Heythuysen renovearre. Tidens it wurk is doe de funksje fan de twadde wynlade op de wynlade fan it rêchwurk ûntdutsen. Ut ûndersyk die bliken dat dy twadde wynlade ornearre wie om dêrmei pianoforte-effekten te beävensearjen, in foarsjenning dy't foar Nederlân by twamanualige oargels unyk is. Fiif registers fan it rêchwurk kinne tagelyk útskeakele wurde, wêrtroch it liket dat it oargel trije manualen hat. Oan it fakante register waard nei it oankoppeljen fan in ûntbrekkende registerwals in nije plaatsje mei dêrop de letters pf (pianoforte) oanbrocht. .
It oargelfront is fersierd mei tsien bylden fan de Amsterdamke byldhouwer Lorenzo Grisanti.
Keppeling om utens
Side beskriuwing, skiednis en disposysje oargel
Posse comitatus
In posse comitatus, yn 'e folksmûle ornaris ôfkoarte ta posse (Ingelske útspr.: ['pɔsi], likernôch "possy") is in (fierhinne histoaryske) juridyske term út beskate Angelsaksyske lannen foar in groep wapene boargers dy't op 'e foet brocht is troch in wetstsjinner (ornaris in sheriff) om kriminele aktiviteiten te ûnderdrukken. Fan oarprong is posse comitatus in Latynske term, dy't "macht fan 'e selskipslju" betsjut, of letterliker, yn Klassyk Latyn: "it fermogen hawwe om te beselskipjen".
Feriene Keninkryk
It ferskynsel fan 'e posse comitatus hat syn woartels yn it Keninkryk Ingelân, dêr't it yn 'e njoggende iuw syn yntree die, tagelyk mei de ynstelling fan it amt fan sheriff. It waard yn Ingelân en Wales by wet fêstlein yn kêst 8 fan 'e Sheriffs Act 1887, dy't de sheriff of hege sheriff fan elts Ingelsk greefskip it rjocht joech om 'e help yn te roppen fan willekeurige boargers by it opspoaren en arrestearjen fan lju dy't in misdriuw begien hiene. Dy bepalings waarden ôfskaft troch de oanname fan 'e Criminal Law Act 1967, wêrmei't yn it Feriene Keninkryk nei mear as tûzen jier in ein kaam oan 'e posse comitatus.
Feriene Steaten
Yn it echt waard in posse folle minder faak ynset as dat men op grûn fan it foarkommen fan it ferskynsel yn westernfilms miene soe. Boppedat waard de ynset fan posses troch de federale oerheid stadich oan bannen lein. Sa ferbea de Posse Comitatus Act fan 1878 de ynset fan soldaten en ofsieren fan it Amerikaanske Leger yn posses. (Datselde ferbod jildt ek foar militêren fan 'e Amerikaanske Loftmacht, dy't letter út it Leger fuortkommen is, en yn 2013 ferbea it Amerikaansk Ministearje fan Definsje de ynset fan alle militêren, dus ek fan 'e Amerikaanske Marine en it Amerikaansk Marinierskorps, foar taken op it mêd fan wetshanthavening.) It Bloedbad fan Lattimer, yn Pennsylvania yn 1897, wêrby't 19 deaden folen doe't in posse it fjoer iepene op stakende mynwurkers, liet sjen hoe maklik oft it mei de ynset fan in posse út 'e hân rinne koe. Dêrtroch kaam yn 'e Feriene Steaten in ein oan 'e ynset fan sokke groepen bewapene boargers yn sitewaasjes fan maatskiplike opskuor.
Hoewol't de ynset fan 'e posse comitatus yn 'e Feriene Steaten hjoed de dei fierhinne efterhelle is, makket it yn teory noch altyd diel út fan it Amerikaanske rjochtssysteem. De reden dêrfoar is dat in stikmannich Amerikaanske steaten, wêrûnder Georgia, harren wetten oangeande de ynset fan 'e posse comitatus noch altyd net ynlutsen hawwe. Sadwaande koe de aartskonservative sheriff fan Maricopa County, Joe Arpaio, noch tusken 1992 en 2016 yn Arizona ferskate kearen in posse ynsette as helpplysje of boargerwacht.
Grutte Priis Formule 1 fan Itaalje 2012
Utslaggen fan de Grutte Priis Formule 1 fan Itaalje 2012 yn Monza op 9 septimber. It wie de trettjinde race fan 20 races fan de Formule 1 yn 2012. Hy waard op it Sirkwy fan Monza hâlden. De race waard hâlden oer 53 omgongen op it 5,8 km lange sirkwy foar in raceôfstân fan 306,7 kilometer.
Harmen fan Idsinga
Harmen fan Idsinga (1638 - 3 novimber 1698) wie abbekaat en assessor by it kriichsgerjocht.
Harmen fan Idsinga waard 23 septimber 1664 abbekaat, dêrnei assessor by it kriichsgerjocht. Op 20 oktober 1671 waard him tastien om yn dy funksje mei jonkhear Willem fan Haren nei de ambassade yn Sweden ta te gean. Letter waard hy ûntfanger fan de liifrinten (23 juny 1677). Op 21 febrewaris 1679 waard hy beneamd ta riedshear oan it Hof ynstee fan Binnert Heringa fan Grovestins, dy't grytman waard. Yn 1698 betanke er foar it lidmaatskip fan it Hof.
Michael Baur
(Innsbruck, 16 april 1969) is in eardere Eastenryksk fuotballer. Earder spile foar Tirol Innsbruck, Urawa Reds, Hamburg, Pasching en LASK Linz. spile ek yn it Eastenryksk fuotbalalvetal. Hy die mei oan it Wrâldkampioenskip 1990.
Busken Huet
Sjoch ek: Busken Huetpriis
Anabasis
De term "anabasis" hat yn 'e Fryske Wikipedy ferskate betsjuttings.
Utlis
Anabasis is in Gryksk wurd, gearstald út ana ("op", "omheech") en bainein ("gean"). It is in term foar in ekspedysje fan 'e kust nei it binnenlân fan in gebiet. It tsjinstelde, in reis fan it binnenlân nei de kust, hjit in katabasis.
Henri Damas Bonhomme
Henri Damas Bonhomme (Maastricht, 10 septimber 1747 - Surhuzum, 7 febrewaris 1826) wie in militêr, patriot, Nederlânsk minister ûnder Loadewyk Napoleon en gûverneur.
Biografy
Bonhomme, soan fan in legerkaptein, kaam al mei 11 jier yn it leger en makke dêryn karriêre. Hy wie kaptein doe’t er yn 1787 ûntslein waard meidat er him yn de Bataafske Revolúsje as patriot oppenearre. Hy flechte nei Frankryk en waard 1788 kaptein yn it Frânske leger.
Yn 1803 waard er befoardere ta luitenant-generaal. Fan 29 july 1806 oant 24 novimber 1806 wie er troch kening Loadewyk Napoleon beneamd ta minister fan Oarloch. Dêrnei waard er gûverneur-generaal fan it Departemint East-Fryslân ûnder de gûverneur-generaal fan it Keninkryk Westfalen. Bonhomme krige dêr de lestige taak belestingheffing op gong te bringen en maatregels ta it befoarderjen fan it Kontinintaal Stelsel troch te fieren. Hy hâlde dy funksje oant 16 febrewaris 1807 en gie dêrnei it leger wer yn dêr't er it bêst op syn plak wie. Hy fielde him yn it foarste plak ek militêr. thumb|250px|It deaberjocht fan Bonhomme yn de [[Ljouwerter Krante]] Bonhomme waard beneamd ta kolonel-generaal fan de kavalery, grutoffisier fan it Keninkryk en in skoftke letter ek ta ien fan de kapteins fan de keninklike garde. Teffens waard er ûnderskieden mei it Grutkrús fan de Oarder fan de Uny fan Hollân. Nei syn pinsjoen luts er him werom op syn bûtenpleats Woudlust yn Surhuzum dêr't er fan 1 jannewaris 1812 ôf oant 1 jannewaris 1814 maire fan de gemeente Surhuzum wie en nei it ôfskaffen fan dy funksje, bleau er as skout oant 1 oktober 1816 haad fan it gemeentebestjoer. Ek krige er doe tiid foar syn grutte hobby, hynders.
Nei syn ferstjerren yn 1826 liet er in grut part fan syn erfskip nei oan goede doelen. Hy wie troud mei Hermanna Hillegonde Geertsema (1760-1799) en hie gjin bern.
List fan Yslânske ambassadeurs yn Malta
Dit is in list fan Yslânske ambassadeurs yn Malta.
Tsjerke fan Hornhuzen
De Tsjerke fan Hornhuzen is in tsjerkegebou yn Hornhuzen yn de Grinslânske gemeente It Hegelân.De tsjerke is 19e-iuwsk, wylst de toer út de 15e iuw datearret. Sûnt 1978 is de tsjerke yn it besit fan de Stifting Alde Grinslânske Tsjerken. De tsjerke docht hjoeddedei tsjinst as doarpshûs.
Skiednis
De tsjerke waard om 1170 hinne boud as ûnderdiel fan it oanbuorjende Aldekleaster. Dy tsjerke baarnde neffens in skriuwen fan abt Menko lykwols ôf yn 1247. Nei de brân easke de biskop fan Münster de skea te fergoedzjen. Der waard in nije tsjerke boud yn letromaanske styl. Hokker patroanhillige de tsjerke hân hat is ûnwis, it soe neffens in segel fan pastoar Rembertus út 1414 om Marije gean, mar neffens in segel fan pastoar Derck út 1515 om Nikolaas.
De boppebou fan de letgoatyske toer gyng yn 1815 ferlern en waard oant de hichte fan de tsjerke ôfbrutsen. De toer krige wat letter in nij dak mei in spits. Al sûnt de bou fan de toer hâlde twa swiere steunbearen de toer op syn plak.
De letromaanske tsjerke waard healwei de 19e iuw ôfbrutsen en op de âlde fûneminten ferfongen troch it hjoeddeiske lytsere neogoatske gebou. Yn 1989 waard de toer, it dak en it muorrewurk restaurearre. It eksterieur en ynterieur fan de tsjerke folgen yn 1996.
Ynterieur
It ynterieur wurdt oerkape fan in houten tonferwulft. Oer de flier lizzen in tal grêfsarken, dêrûnder dy fan Allert Tamminga út 1498. De hearebank datearret út de 18e iuw en besit in houtfike opsetstik mei de wapens fan de famyljes Meckema fan Aylva-fan Camstra mei oan wjerskanten ienhoarns dy't de wapens fêsthâlde. Yn de toer hinget in klok fan Hans Falck, getten yn 1617. It meganyske smei-izeren oerwurk datearret fan 1679.
Oargel
Wa't de bouwer fan it oargel yn de tsjerke fan Hornhuzen west hat is ûnbekend. It is ea makke foar in partikulier út Delft, dy't it ferkocht oan in blineynstitút yn Amsterdam, dêr't it troch Hermanus Knipscheer del set waard. It blineynstitút wie net sa op it skik mei it oargel en liet tusken 1827 en 1932 in nij oargel troch Jonathan Bätz bouwe. De herfoarme gemeente fan Hornhuzen kocht it oerstallige oargel oan, dêr't it yn 1833 yn gebrûk nommen waard. Nei de bou fan de neogoatyske tsjerke boude Petrus van Oeckelen it oargel op 'e nij op efter in nije oargelkas. Jan Doornbos feroare it ynstrumint yn 1899 en makke fan it twamanualige ynstrumint in ienmanualich oargel It twadde manuaal waard wer brûkt foar it oargel fan de fermanje yn Noardhorn.
Conny Kraaijeveld
Conny Kraaijeveld (Utert, 3 maart 1965) is in Nederlânske radiopresintatrise.
Tsjerke fan Hornhuzen
Oargel
Yn 1962 fierde de firma Vierdag in restauraasje út.
Conny Kraaijeveld
Yn it begjin fan har karriêre trede Kraaijeveld in jûn op as toetseniste by Radio West yn har doetiidske wenplak Rijswijk. Troch dit optreden kaam se yn kontakt mei de omrop RTV Utrecht, dêr 't se úteinlik tolve jier wurke. Nei 't se by Radio West fuortgien wie, wurke se noch in jier by John de Mol Producties, wêrnei't se yn 2000 begûn by Radio M Utrecht as kultuerferslachjouster.
Anno 2011 presintearret sy alle dagen it radioprogramma Aan Tafel! by it Uterke omropbedriuw RTV Utrecht. Kraaijeveld wie fan 2005 oant 2011 troud mei Claudia de Breij mei wa't sy in soan hat.
Grimma
Grimma is in gemeente en stêd yn de Dútske dielsteat Saksen. De gemeente makket diel út fan de Landkreis Leipzig.
Lizzing
De stêd leit yn it Nordsächsischen Platten- und Hügelland 25 km súdeastlik fan Leipzig en sa'n 16 km súdlik fan Wurzen yn de Muldedelling. Mei in oerflak fan sa'n 217 km² – nei de protte anneksaasjes yn de jierren 2011 en 2012 - en in lytse 30.000 ynwenners is Grimma de grutste gemeente mei de measte ynwenners fan de Landkreis Leipzig en wat oerflak oanbelanget de op trije nei grutste stêd yn Saksen.
Yndieling
Sûnt 1 jannewaris 2012 hearre yn totaal 65 Ortsteile ta de stêd Grimma:
Taco Ludigman
Taco Ludigman of Focko Ludigman wie in persoan út in sêge oangeande de skiednis fan Fryslân. Oft er wier bestien hat binne gjin boarnen foar. Ek komt er net foar op munten en fierder argeologysk bewiis is der ek net.
Neffens de sêge soe Ludigman (keazen om 830) de twadde potestaat fan Fryslân west hawwe. Taco of Focko Ludigman wie potestaat yn de lêste perioade fan it regear fan Loadewyk de Fromme.
Hy wie de opfolger fan Magnus Forteman as potestaat. Under it Loataringsk bewâld waard er opfolge troch Adelbrik Adelen fan Seisbierrum.
Henryk Górecki
Henryk Mikołaj Górecki (Czernica (Sileezje), 6 desimber 1933 - Katowice, 12 novimber 2010) wie in Poalske komponist yn de klassike tradysje en in muzykpedagooch. Górecki hie mei syn ienfâldige muzyktaal en syn religieuze komposysjes de wurdearring fan in grut publyk.
Herman Wesstra
Herman Wesstra jr. (mei dûbel s), wiere namme Harmen Jurjens Wesstra (Aldetrine, 23 april 1843 - De Haach, 14 jannewaris 1911), wie in Nederlânsk arsjitekt fan Frysk komôf, dy't de lêste desennia fan de 19e iuw in protte yn De Haach boud hat. Wesstra hearde ta de groep Haachske arsjitekten, dêr't ek W.B. van Liefland en stedsarsjitekt A. Schadee ta behearden. In protte fan harren wurk is ferlern gien.
Suteldyk
In suteldyk of parallelwei is in dyk dy't parallel njonken in oare dyk, de saneamde haadwei, rint. In haadwei is yn measte gefallen in trochrinnende dyk.
De namme fan de suteldyk komt fan de hannelers dy't harren guod oan de suteldyk oan de bewenners ferkochten (suteljen). It pleatslike ferkear makket gebrûk fan de suteldyk. Oan de suteldiken lizze ek gauris parkearplakken. By in dyk del kinne oan wjerskanten fan de haadwei, suteldiken lizze.
In suteldyk ûntstiet ornaris, trochdat in nije trochgeande dyk oanlein wurdt njonken de oarspronklike, smellere dyk, dêr't de oarspronklike dyk by bliuwt lizzen en bied tagong ta de huzen en bedriuwen dy't oan dy dyk steane.
Anathema (band)
Anathema is in earder Ingelske doommetalband. Anathema waard yn 1990 oprjochte, en dy mei Paradise Lost en My Dying Bride diel útmakke fan de saneamde "Grutte trije" (Big Three) fan de death/doom-metal.
List fan Yslânske ambassadeurs yn Mauritsius
Dit is in list fan Yslânske ambassadeurs yn Mauritsius.
Anathema (band)
Skiednis
Anathema begûn yn 1990 as in death/doom-metalband, yn earste ynstânsje ûnder de namme Pagan Angel. Yn novimber dat jier naam de band syn earste demo An Iliad of Woes op. De brûkte miks fan death en doom wie noch net earder fertoand. Anathema waard sjoen as ien fan de pioniers fan dit sjenre, tegearre mei My Dying Bride en Paradise Lost. Begjin 1991 naam de band syn hjoeddeiske namme oan. Har twadde demo, All Faith Is Lost, luts de oandacht fan ûnder oaren in platemaatskipij. Yn 1993 brocht de band syn debútalbum Serenades út. Yn maaie 1995 gie sjonger Darren White fuort. De rol fan sjonger waard fan no ôf troch gitarist Vincent Cavanagh ferfolle. Ein augustus 2019 makke Anathema bekend in nij kontrakt sletten te hawwen mei in platelabel, om yn 2020 har tolfde studioalakten út te bringen. Mar yn stee dêrfan kundige de band yn septimber 2020 in ûnderbrekking foar ûnbepaalde tiid oan.
Wikselstripe
As der meardere wikselstripen binne, dy't mei-inoar in rydbaan foarmje en dus ôfskaat binne fan de haadrydbanen, dan wurdt der sprutsen fan in wikselbaan.
Yn de Feriene Steaten komme se in soad foar en binne se gauris te finen yn tunnels of op brêgen.
Wonder Woman (film út 2017)
Wonder Woman is in Amerikaansk-Sineeske superheldefilm fan it alternate history-subsjenre út 2017, ûnder rezjy fan Patty Jenkins, mei yn 'e haadrollen Gal Gadot en Chris Pine. De film is basearre op it personaazje Wonder Woman, in superheldinne út 'e strips fan William Moulton Marston en H.G. Peter fan útjouwerij DC Comics. It ferhaal folget de Amazône-prinsesse Diana as se har magyske eilân ferlit om in ein te meitsjen oan 'e Earste Wrâldoarloch, wêrfan't se fermoedet dat dy it wurk is fan 'e god Ares, de aartsfijân fan 'e Amazônes. Wonder Woman wie it fjirde diel fan 'e filmsearje fan it Utwreide Universum fan DC. De film waard troch de filmkritisy oer it algemien mei positive resinsjes ûntfongen, en groeide yn 'e bioskopen út ta in ûnbidich kommersjeel súkses. Wonder Woman wûn fierders ferskate wichtige prizen. De film waard sjoen as de earste echte feministyske superheldefilm.
Plot
Yn it hjoeddeistige Parys ûntfangt Diana Prince (Wonder Woman) in âlde foto fan Wayne Enterprises, dy't begelaat wurdt fan in brief fan Bruce Wayne (Batman). Op 'e foto, dy't makke is ûnder de Earste Wrâldoarloch, stiet sysels mei fjouwer manlju. It ropt oantinkens yn har wekker.
As de dochter fan keninginne Hippolyta fan 'e Amazônes wurdt Diane grutbrocht op it magyske, ferburgen eilân Themyscira, yn 'e Middellânske See. De Amazônes binne ûnstjerlike froulike kriichsters dy't skepen binne troch de god Seus om 'e minskheid te beskermjen. Seus syn soan, de oarlochsgod Ares, waard lykwols oergeunstich op 'e minsken en makke plannen om harren te ferdylgjen. Doe't de oare goaden him tsjinkeare woene, deade er harren allegearre, mar Seus brûkte it lêste bytsje fan syn krêft om Ares te ferwûnjen en op 'e flecht te driuwen. Ear't er stoar, joech Seus oan 'e Amazônes in skriklik wapen, de 'Goadedeader', sadat se ree wêze soene foar de weromkear fan Ares.
As famke kriget Diana dy ferhalen te hearren fan har mem. Sy wol ek in kriichster wurde, lykas de oare Amazônes, mar har mem wol dat net lije. Har muoike Antiope, de legeroerste fan 'e Amazônes, traint har dêrom yn it geheim oant keninginne Hippolyta ûntdekt wat der geande is. Antiope wit har suster te bepraten, en fan it iene uterste yn it oare jout Hippolyta har dan opdracht om Diana te trainen sa't noch nea in Amazône traind is, sadat se de bêste kriichster fan 'e wrâld wurde sil.
In ûnbeskaat tal jierren letter is Diana in jonge frou dy't yndie de bêste kriichster fan alle Amazônes wurden is. Op in dei kringt in fleantúch troch de beskermjende bân fan mist om Themyscira hinne en stoart foar de kust del. Diana springt yn see en rêdt de piloat, dat de Amerikaanske kaptein Steve Trevor blykt te wêzen. In Dútsk marineskip folget it fleantúch nei Themyscira, mar de Dútske soldaten wurde troch de Amazônes deade as se op it eilân lânje. Dêrby komt Antiope om. Mei har lêste wurden trunet se Diana oan om 'e bûtenwrâld yn te gean. Neitiid wurdt kaptein Trevor ûnderfrege mei de Lasso fan Hestia, dy't him twingt om 'e wierheid te sizzen. Hy fertelt de Amazônes dat de bûtenwrâld fertart wurdt troch in grutte oarloch: it is 1918 en de Earste Wrâldoarloch is yn syn einstadium oanbelâne. Trevor is in Alliëarde spion dy't in notysjeboekje stellen hat fan dr. Isabel Maru, in skiekundige dy't yn opdracht fan 'e Dútske generaal Erich Ludendorff in deadliker foarm fan gifgas oan it ûntwikkeljen is.
Yn 'e oertsjûging dat Ares ferantwurdlik is foar de oarloch, wol Diana mei Trevor nei de bûtenwrâld reizgje om 'e striid mei him oant te gean. Hippolyta leit dêr lykwols it near op. Dêrop beslút Diana om dan mar sûnder goedkarring fan har mem te gean. Se bewapenet harsels mei it swurd Goadedeader, in byhearrend skyld en de Lasso fan Hestia en klaaid har yn in readferve boarstkuras, in blau rokje en ûnderearmplaten. Sa risselwearret se om mei Trevor it eilân yn in sylboat te ferlitten. Op it strân komt Hippolyta harren lykwols efternei en fermoedsoenet Diana har mei har mem by in triennich ôfskie.
Mei finansjele stipe fan Morgan reizgje se fiifresom nei it front yn Belgje ta, dêr't Diana op eigen manneboet troch it nimmenslân hinne kringt om in Dútske rinfuorge yn te nimmen. Dêrnei befrijt se mei help fan Trevor, Sameer, Charlie en Chief Napi it deunby leine Flaamske doarp Veld. Nei de befrijing wurdt it team dêr troch in pleatslike fotograaf op 'e foto set. Se bringe de nacht yn it doarp troch en Diana en Trevor reitsje der fereale opinoar. As se te hearren krije dat de oare deis op in kastiel yn 'e neite fan Veld in galafeest holden wurde sil foar it Dútske opperbefel, ynfiltrearje Trevor en Diana dêr ûnôfhinklik faninoar. Trevor wol te witten sjen te kommen wêr't it gifgas opslein is, sadat er it ferneatigje kin, wylst Diana generaal Ludendorff deadzje wol, mei't se derfan oertsjûge rekke is dat hy eins Ares is. Trevor wit Diana krekt op 'e tiid tsjin te hâlden, om't er benaud is dat se syn misje yn gefaar bringe sil mei har ûnberet dwaan. Dêrtroch kin Ludendorff lykwols by wize fan demonstraasje foar de oare Dútske ofsieren in gifgasoanfal op Veld útfiere litte, wêrby't alle ynwenners fan it doarp omkomme.
Diana jout Trevor dêr de skuld fan. Se efterfolget Ludendorff nei in basis dêr't it gifgas yn in bommesmiter laden wurdt om it út te goaien boppe Londen. Diana kringt de basis binnen, siket Ludendorff op en deadet him. Se rekket lykwols yn betizing as de oarloch dêrtroch net ophâldt. Dêrop ferskynt sir Patrick Morgan oan har, dy't útbringt dat hý eins Ares is. Hy fertelt Diana dat er de minsken inkeld ideeën ynflústeret en ynspiraasje jout, mar dat it úteinlik harren eigen beslissing is om geweld te brûken, mei't se allegearre ynherint korrupt binne. As Diana him besiket de deadzjen mei har swurd Goadedeader, ferneatiget er it wapen sûnder muoite en lit er har witte dat sysels de wiere Goadedeader is, mei't se de dochter is fan Seus en Hippolyta. Hy besiket har te bepraten om har by him te jaan, sadat se tegearre de minskheid útrûgje en fan 'e Ierde wer in paradys meitsje kinne. Diana wol dêr lykwols neat fan witte en it gefjocht tusken de beide goaden wurdt ferfette.
Underwilens hawwe Trevor, Sameer, Charlie en Chief Napi it laboratoarium fan dr. Maru ferneatige. Trevor stelt de bommesmiter mei it tige brânbere gifgas oan board en fljocht nei in feilige hichte foar't er it oanstekt. Der folget in ûnbidige ûntploffing, wêrby't it fleantúch yn in fjoerbal feroaret en hysels omkomt. Ares besiket dêrop om Diana har fertriet en razernij te brûken om har Maru deadzje te litten. Sa wol er har korrumpearje sadat se kwetsber wurdt foar fierdere manipulaasje. Mar har oantinkens oan Trevor litte har beseffe dat minsken behalven kwea ek goedens yn harren hawwe. Se sparret Maru en deadet ynstee Ares, wêrmei't de oarloch ta in ein komt.
Yn 'e tsjintwurdige tiid stjoert Diana in e-mailberjocht oan Bruce Wayne, wêryn't se him betanket foar de foto fan har, Trevor, Sameer, Charlie en Chief Napi. Se is, yn har alter ego Wonder Woman, noch altyd aktyf as striidster foar frede en tsjin ûnrjocht, mei't se no begrypt dat inkeld leafde de wrâld wier rêde kin.
Produksje
Wonder Woman wie it fjirde diel fan 'e filmsearje fan it Utwreide Universum fan DC, en de twadde film wêryn't it personaazje fan 'e superheldinne Wonder Woman foarkaam, nei Batman v Superman: Dawn of Justice, út 2016. Dat personaazje wie basearre op 'e strips fan William Moulton Marston en H.G. Peter, dy't fan 'e 1940-er jierren ôf by útjouwerij DC Comics publisearre waarden. Der wie yn 1996 foar it earst sprake fan in film oer Wonder Woman, dy't Ivan Reitman produsearje en mooglik ek regissearje soe. It projekt kaam lykwols jierrenlang fêst te sitten yn 'e preproduksjefaze. U.o. Jon Cohen, Todd Alcott en Joss Whedon wiene der op ferskate mominten by belutsen. Uteinlik kundige filmstudio Warner Bros. yn 2010 oan dat de film op steapel stie. Dêrnei duorre it likegoed noch seis jier ear't er útkaam.
Regisseur waard úteinlik Patty Jenkins, dy't wurke nei in senario dat Allan Heinberg skreaun hie op basis fan in ferhaal dat betocht wie troch himsels, Zack Snyder en Jason Fuchs. As produsinten wiene by it projekt belutsen Zack Snyder, Deborah Snyder, Charles Roven en Richard Suckle foar de filmstudio's DC Films, RatPac Entertainment, Atlas Entertainment en Cruel and Unusual Films út 'e Feriene Steaten en Tencent Pictures en Wanda Pictures út Sina. Foar Wonder Woman wie in budget beskikber fan $120 oant 150 miljoen. De kamerarezjy waard fierd troch Matthew Jensen, wylst de filmmuzyk fersoarge waard troch Rupert Gregson-Williams.
Opnamen
De opnamen foar Wonder Woman setten op 21 novimber 2015 útein en duorren oant 6 maaie 2016, wêrnei't yn novimber fan dat jier by reshoots noch wat missende sênes sketten waarden. Opnamelokaasjes wiene yn Ingelân, Frankryk en Itaalje. De binnendoarsênes waarden filme yn 'e Warner Bros. Studios, Leavesden, yn Ingelske greefskip Hertfordshire.
Distribúsje
De distribúsje fan Wonder Woman waard fersoarge troch Warner Bros. De film gie op 15 maaie 2017 yn Sjanghai yn premiêre, wêrnei't er op 2 juny yn 'e Amerikaanske bioskopen iepene. De nasjonale Britske premiêre yn Londen, op 31 maaie, gie oer omreden fan 'e bomoanslach op it konsert fan Ariana Grande yn Manchester, op 22 maaie. Op 31 maaie iepene Wonder Woman al wol yn 'e bioskopen yn Belgje, Singapoer en Súd-Koreä. Yn Libanon, Algerije, Tuneezje en Katar waard de film ferbean omreden fan 'e Israelyske nasjonaliteit en militêre tsjinst fan haadrolspylster Gal Gadot, en fral om har behimmeljende útspraken yn it foardiel fan it hâlden en dragen fan it Israelyske Leger yn 'e Gaza-oarloch fan 2014. Wonder Woman waard op 29 augustus 2017 frijjûn as digitale download en kaam op 19 septimber fan dat jier út op dvd en blu-ray.
Untfangst
Fan 'e filmkritisy krige Wonder Woman oer it algemien positive resinsjes. Op 'e webside Rotten Tomatoes, dy't resinsjes sammelet, hie de film in tige heech goedkarringspersintaazje fan 93%, basearre op 444 ûnderskate resinsjes. De konsensuskrityk fan 'e webside, gearstald út al dy resinsjes, stelt: "It spannende en oprjochte Wonder Woman, dat ûnderstipe wurdt troch it garismatyske optreden fan Gal Gadot, slagget op spektakulêre wize." Op Metacritic, de wichtichste konkurrint fan Rotten Tomatoes, behelle Wonder Woman in goedkarringspersintaazje fan 76%, basearre op 50 resinsjes.
Opbringst
Wonder Woman brocht yn 'e bioskopen yn 'e Feriene Steaten en Kanada $412,6 miljoen op, en yn alle oare lannen en territoaria $409,3 miljoen. Wrâldwiid kaam de opbringst dêrmei út op $821,8 miljoen. Ofset tsjin it budget fan $120 oant 150 miljoen betsjut dat in winst fan teminsten $671,8 miljoen, hoewol't dêr de marketingkosten noch wol ôf moatte. It tydskrift Deadline Hollywood berekkene dat alles boppe $300 miljoen foar de studio's skjinne winst west hawwe moat. Dêrmei wie Wonder Woman de op fiif nei meast opbringende film fan 2017.
Prizen
Wonder Woman wûn en waard nominearre foar in grut tal prizen. Sa waard de film nominearre foar fjouwer Britske Empire Awards, wêrfan't er ien wûn, foar bêste science fiction- of fantasyfilm. Wonder Woman waard nominearre foar trije Critics' Choice Awards en wûn ien, foar bêste aksjefilm. De film wûn ek de Hugo Award foar bêste dramatyske presintaasje, de Satellite Award foar bêste filmmuzyk, de Teen Choice Award foar bêste aksjefilm en de Screen Actors Guild Award foar bêste groepsoptreden fan stuntlju.
Aktrise Gal Gadot wûn foar har fertolking fan 'e rol fan Wonder Woman de Rising Star Award op it Ynternasjonaal Filmfestival fan Palm Springs, de Virtuosos Award op it Ynternasjonaal Filmfestival fan Santa Barbara, de Saturn Award foar bêste aktrise en de Teen Choice Award foar bêste aktrise yn in aksjefilm. Har tsjinspiler Chris Pine wûn de Teen Choice Award foar bêste akteur yn in aksjefilm. Wonder Woman wûn ek de MTV Movie & TV Award yn 'e kategory bêste gefjocht (fan Wonder Woman tsjin 'e Dútske soldaten).
Ferfolch
In ferfolch op Wonder Woman, dat Wonder Woman 1984 komme soe te hjitten, soe yn juny 2020 yn 'e bioskopen komme. De premiêre moast lykwols útsteld wurde omreden fan 'e wrâldwide pandemy fan it koroanafirus dy't it hiele iepenbiere libben lamlei. De film waard dêrom, ûnder foarbehâld, ferskood nei 14 augustus 2020. Gal Gadot spilet yn 'e nije film op 'e nij de rol fan Wonder Woman. In trêde film yn 'e rige, foarearst noch sûnder titel, waard yn jannewaris 2019 oankundige. Los dêrfan waard yn desimber 2019 troch regisseur Patty Jenkins ek in spin-off-film oankundige dy't net oer Wonder Woman, mar oer de oare Amazônes gean soe.
Sal Tas
thumb|Sal Tas (1946) Salomon (Sal) Tas (Amsterdam, 31 augustus 1905 - Neuilly-sur-Seine, 19 july 1976) wie in Nederlânsk sosjaaldemokratysk sjoernalist en politikus fan Joadsk komôf.
Libben en wurk
Bakkerssoan Sal Tas groeide op yn de Amsterdamske Joadebuert. Syn heit wie aktyf yn de SDAP, dêr't Tas ek lid fan waard. Hy behearde ta de linkerfleugel, dy't ûnder oare tekene waard troch antykolonialisme. Yn 1932 splisten de links-sosjalisten, ynklusyf Tas, harren fan de SDAP ôf en foarmen sy de Unôfhinklike Sosjalistyske Partij (OSP), dêr't Tas twadde partijsekretaris fan waard. Yn 1934 ferliet Tas de partij al wer, in jier foar't dy fusearje soe mei de RSP. Yn 1934 rjochte er yn 'e mande mei Jacques de Kadt it tydskrift De Nieuwe Kern (1934-1940) op.
Tas wie goekunde fan de lettere Yndonesyske premier Soetan Sjahrir, dy't yn Leien studearre. Tas syn frou krige in ferhâlding mei Sjahrir en reizge him yn 1932 mei har twa bern efternei nei't hy nei Nederlânsk-Ynje ôfset wie. Dêr troude sy mei him, mar doe't oan it ljocht kaam wa't se wie, setten de autoriteiten har op de boat werom nei Nederlân. Daar skiede se fan har man en boaske oan Sjahrir. Tas bleau oars op freonskiplike wize mei Sjahrir korrespondearjen.
Yn de Twadde Wrâldoarloch siet Tas ûnderdûkt yn Amsterdam. Hy wie belutsen by in ûndergrûnske politike stúdzjegroep, dêr't ek Joop den Uyl by siet. Nei de oarloch waard Tas yn 1946 gemeenteriedslid foar de PvdA yn de gemeente Amsterdam|Amsterdam. Ek gie er as sjoernalist oan 't wurk foar Het Parool. Tas ûntjoech him ta in fûleinich antykommunist.
Yn 1970 gie Tas by de PfdA wei en waard er lid fan de rjochtse ôfspjalting fan dy partij, DS'70. Hy moast neat hawwe fan bewegingen as Provo en de Kabouters, en ek net fan de PfdA-fernijingsbeweging Nieuw Links, dy't pleite foar erkenning fan de DDR.
Skin-walker
Skin-walker (letterlik: "hûd-rinner") is de gongbere Ingelske oantsjutting foar in yee naaldlooshii, in kweadaardich mytysk wêzen út 'e leginden fan 'e Navaho-Yndianen fan it Amerikaanske Súdwesten. It is in soarte fan boasaardich tsjoender of hekse, dy't him- of harsels feroarje kin yn of foardwaan kin as in bist of dy't bisten besette kin. De oantsjutting wurdt nea brûkt foar goedaardige tsjoenders, lykas medisynlju.
Eftergrûn
Yn it Navaho betsjut de term yee naaldlooshii safolle as "it beweecht him fuort op fjouwer poaten". Hoewol't de yee naaldlooshii ek bekendheid genietet bûten Yndiaanske fermiddens, om't sa'n wêzen gauris brûkt wurdt as antagonist yn fiksje fan it horrorsjenre, is it eins ien fan ferskate fariëteiten boasaardige tsjoenders út 'e folkloare fan 'e Navaho. Spesifyk is it in type ’ánti’įhnii. It krekte aard fan sokke skin-walkers is mank bûtensteanders net in protte oer bekend, benammen om't de Navaho noch altyd yn it bestean fan dizze wêzens leauwe en ûnwillich binne om harren kennis oer sokke saken oan net-Navaho oer te dragen. Faak wolle se der überhaupt net oer prate, ek net binnen it eigen fermidden, om't se miene dat it trochfertellen fan sokke kennis de yee naaldlooshii sterker makket.
Navaho-tsjoenders wurde ornaris oantsjut as 'heksen', hoewol't dat begryp by harren in oare lading hat as dy't yn 'e Westerske kultuer gebrûklik is. Sokke heksen, skin-walkers ynbegrepen, fertsjintwurdigje de antyteze fan 'e kulturele noarmen en wearden fan 'e Navaho. Medisynlju en rituële genêzers meitsje yn 'e opfetting fan 'e Navaho ek gebrûk fan magy, mar dogge dat om 'e mienskip te tsjinjen; heksen ferwringe it gebrûk fan magy yn in omkearing fan sokke goede wurken dy't ta stân komt troch de tradysjes en seremoanjes te ferdraaien. Om goede magy brûke te kinnen, moat men needsaaklikerwize ek witte wat kweade magy is; de Navaho leauwe dat guon lju sadwaande troch it kwea ferlaat wurde om heksen te wurden.
Folkloare
Skin-walkers kinne sawol manlik as froulik wêze. Bisten dy't troch de Navaho mei harren assosjearre wurde, binne almeast ek bisten dy't as bedragers sjoen wurde, lykas de prêrjewolf. Mar it kin ek om oare bisten gean, yn 'e regel soarten dy't assosjearre wurde mei de dea of faaie foartekens. Men leaut dat skin-walkers harrensels fan stal feroarje kinne troch de foarm fan sokke bisten oan te nimmen of harren op in oare wize as sokke bisten foar te dwaan. Soms is it ek mooglik dat se libbene bisten of sels minsken geastlik besette kinne troch harren slachtoffer djip yn 'e eagen te sjen.
Folksferhalen dy't omgeane mank Navajo-bern ferhelje soms oer lju dy't troch in skin-walker oanfallen wurde en mei de skrik frijkomme, mar faak giet it om in wrakseling op libben en dea, dy't einiget mei it omkommen fan 'e Navaho of it deadzjen fan 'e skin-walker. Der binne ek ferhalen oer skin-walkers dy't besykje in hogan (tradisjonele Navaho-wente) binnen te kringen, mar troch de bewenners ôfskrikt wurde. Ynterpretaasjes fan skin-walker-ferhalen dy't betocht binne troch bûtensteanders nimme faak de foarm oan fan in oanfal ûnderweis, as de protagonist tydlik kwetsber is, mar wit te ûntkommen oan 'e skin-walker op in wize dy't men net tsjinkomt yn tradisjonele Navaho-leginden.
Mario Haas
(Graz, 16 septimber 1974) is in eardere Eastenryksk fuotballer. Earder spile foar Sturm Graz, Strasbourg en JEF United Chiba. spile ek yn it Eastenryksk fuotbalalvetal. Hy die mei oan it Wrâldkampioenskip 1998.
Brêge yn de N384 (Wjelsryp)
De brêge yn 'e N384 waard yn 'e twadde helte fan 'e 1970-er jierren tagelyk mei it trasee fan 'e N384 tusken Winsum en Frjentsjer oanlein en yn 1977 iepene.[boarne nedich] Hy wie lykwols sa plat dat in grut diel fan 'e trochfeart dertroch behindere waard.[boarne nedich] Dêrnjonken waard by de oanlis fan 'e brêge de tagong fan 'e Baaiumer Opfeart ta de Frjentsjerter Feart ôfsletten, mei as gefolch dat it doarp Baaium net mear oer it wetter berikber wie.[boarne nedich]
Yn it neijier fan 2019 waard begûn mei it fernijen fan 'e brêge, nei't in tal jierren dêrfoar de ôfsluting fan 'e Baaiumer Opfeart al opheft wie.[boarne nedich] By de nijbou waard de trochfeart fan 'e brêge ferhege fan 2.40 m nei 2.60 m. Fierders kamen der fangrails oan wjerskanten fan 'e brêge. Om it ferkear net te slim te behinderjen, waard njonken de brêge in tydlike needbrêge oanlein. De wyks foar de kryst fan 2019 waard de haadrydbaan fan 'e nije brêge al iepene foar it ferkear. De fangrails waarden pleatst yn 'e wike fan 27 jannewaris 2020, wêrnei't it ôfrûnjende wurk tsjin 'e ein fan febrewaris hielendal klear wie.
Alexandra Krosney
Alexandra Krosney (folút: Alexandra Benjamin Krosney; Los Angeles, 28 jannewaris 1988) is in Amerikaansk tillefyzje-, film- en stimaktrise, dy't benammen bekend wurden is troch har rol as Kristin Baxter yn it earste seizoen fan 'e komeedzjesearje Last Man Standing.
Libben en karriêre
Krosney waard yn 1988 berne yn Los Angeles, yn 'e Amerikaanske steat Kalifornje, dêr't se ek opgroeide. Mei fjirtjin jier sette se yn 2002 útein mei in karriêre as aktrise, wêrby't se benammen yn tillefyzjesearjes en tillefyzjefilms spile.
Sa hie se gastrollen yn 'e plysjesearjes as Without a Trace (twa kear), NCIS, Criminal Minds, CSI: Crime Scene Investigation en Bones, de sikehûssearje E.R. en de dramasearjes Crossing Jordan, en Lost. Oan 'e tekenfilmsearje Transformers: Prime wurke se mei as stimaktrise. Fierders spile se û.m. yn 'e tillefyzjefilms Read It and Weep (2006), Shredderman Rules (2007) en The Last Day of Summer (2007), en yn 'e koarte film The Pinhole Effect.
Krosney krige bekendheid by in breder publyk doe't se yn 2011 cast waard yn 'e rol fan Kristin Baxter, de âldste dochter út it gesin fan akteur Tim Allen yn 'e komeedzjesearje Last Man Standing. Nei ien seizoen waard se yn 2012 lykwols ferfongen troch Amanda Fuller om't de produsinten fan Kristin Baxter in memmigere en dêrom âldere persoanlikheid meitsje woene.
Bertetsjerke (Irkûtsk)
De Tsjerke fan de Berte fan de Hear (Russysk: Церковь Рождества Христова; tsjerkov Rozjdestva Christova) is in otterdokske tsjerke yn de Sibearyske stêd Irkûtsk, Ruslân.
Skiednis
De tsjerke fertsjintwurdiget de tradisjonele Russyske tsjerke-arsjitektuer sa't dy ek yn Sûzdal en Vladimir en oare dielen fan it lân foarkomt, mar dy't yn Sibearje frjemd is.
De ikonostase fan de tsjerke is mei tapassing fan CAD-CAM-technology boud.
Genius loci
In genius loci (meartal: genii locorum; útspr.: ['ɡɛnius lo:ki], likernôch: " gen -ni-ûs loo -ki", letterlik: "plakgeast" oftewol "pleatslike geast") is in mytysk wêzen dat yn it Romeinske heidendom de beskermgeast fan in lokaasje wie. Dêrby koe it gean om in berch, in heuvel, in eilân, in mar of lykfol hokker oar ôfbeakene plak. Yn 'e religieuze ikonografy fan 'e Romeinen waard sa'n wêzen gauris ôfbylde as in figuer dat attributen fêsthold as in hoarn fan oerfloed, in patera (skaal foar it bringen fan plingoffers) of in slange.
In protte alters yn hiele it Westromeinske Ryk wiene wijd oan in beskate genius loci. De Romeinske keizerlike kultus (d.w.s. de ferearing fan 'e Romeinske keizer as wied er in god) ûntjoech him foar in part yn ferbân mei de offers dy't troch buertferienings (vici) yn Rome brocht waarden oan harren pleatslike genius loci. Der wiene 265 fan sokke buertferienings, dy't allegear lares compitales (lares of beskermgeasten fan in krúspunt) ferearen. Keizer Augustus Oktavianus feroare dy lares compitales yn lares augusti, yn 'e mande mei de Genius Augusti. Neitiid waard de genius fan 'e keizer beskôge as de genius loci fan it hiele Romeinske Ryk.