cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lexi Belle
Priveelibben
Belle is in fegetariër en set har as frijwilliger yn foar bistebeskermingsdoelen. Se hat oanjûn dat se har yn 't bysûnder ynteressearret foar de eland en de snie-ûle. Fierders is se poersljocht mei de science fiction-films út 'e Star Wars-rige, fral mei Attack of the Clones. Teffens hâldt se fan punkmuzyk en besiket se geregeldwei ferdivedaasjeparken.
Yn fraachpetearen hat se oanjûn dat se foar it earst mei in jonge, har doetiidske freon, op bêd gie op har santjinde jierdei, en dat se doe in stikje plestik as kondoom brûkten. Op seksueel mêd hâldt hja derfan om froulju te dominearjen, leafst troch middel fan smoarseks.
Atletyk op de Olympyske Simmerspullen 2012
200px|thumb|right|200px|It Olympysk Stadion fan Londen 2012
De Olympyske Simmerspullen 2012 fan de XXXe Olympiade waarden fan 27 july oant en mei 12 augustus 2012 hâlden yn Londen, de haadstêd fan Grut-Brittanje. Londen wie de earste stêd dy't foar de trêde kear de Spullen organisearje mocht. Earder hiene de Spullen fan 1908 en 1948 dêr ek plak.
De atletyk hat plak yn it Olympic Stadium.
Doping
Tidens de spullen waard de Wyt-Russyske Kûgelstjitster, Nadzeya Ostapchuk trapearre op it brûken fan doping en moast har medalje ynleverje. Meardere dielnimmers waarden nei de spullen diskwalifisearre, de atleten ûnder dizze dielnimmers skoden allegearre in plakje op.
Medaljespegel
De top-9 fan lannen dy't by it atletyk medaljes wûn ha tidens de Olympyske Simmerspullen fan 2012.
Simon van der Aa
Charles Menard Adelaide Simon van der Aa (Leien, 1810 - Ljouwert, 21 april 1855) wie in letterkundige en jurist.
Omgong fan Frankryk 2021
De 108ste edysje fan de Omgong fan Frankryk wurd hâlden fan 26 juny oant en mei 18 july 2021.
Startplak
De start fan de Ronde fan Frankryk wie earst pland yn Keappenhaven, Denemark. It soe foar Keappenhaven de earste kear wêze dat it as startplak fan de Omgong fan Frankryk fungearje soe; tagelyk soe it noardlik plak wêze dêr 't de omgong ea starten is. Troch it ferpleatste Europeesk kampioenskip fuotbal dat no ek yn 2021 yn Keappenhaven plak ha soe, waard besletten om de Grand Départ yn Denemark te ferskowen nei 2022. De organisaasje fûn mei Brest in nij plak dat de start fan de Omgong fan Frankryk ûntfange woe. De earste fjouwer etappen hiene plak yn Bretanje yn de omjouwing fan Brest.
Bataafsk Mienebest
thumb|Flagge fan it Bataafsk Mienebest
It Bataafsk Mienebest (1801 - 1806) (doe Bataafsch Gemeenebest stavere) wie in republyk dy't it grutste part fan it Nederlân fan no omfieme. De republyk wie foarme nei it foarbyld en mei militêre stipe fan de Frânske Republyk, dêr't it Bataafsk Mienebest in bûnsgenoat en de facto in fazalsteat wie. It Bataafsk Mienebest ûntstie nei in grûnwetswiziging yn de Bataafske Republyk, wêrby't de steatsynrjochting slim feroare waard. Guon publikaasjes út dy tiid, ek fan de oerheid sels, sprekke sawol fan de Bataafske Republyk as it Bataafsk Mienebest.
Skiednis
thumb|Schimmelpenninck as riedspensjonaris Yn 1801 waard de grûnwet fannijs besjoen ûnder grutte druk fan Frankryk; de feroaringen fan 1798 waarden dêryn tebekdraaid. De steatsynrjochting waard drastysk wizige. It Fertsjintwurdichjende Lichem fan de Bataafske Republyk waard ferfongen troch in Wetjaand Lichem. De útfierende macht kaam yn hannen fan in Steatsbewâld fan tolve man - opfolger fan it Utfierend Bewâld. Teffens kaam der in ûnôfhinklike rjochterlike macht. De lear fan Montesquieu oer skieding fan de machten waard sa yn praktyk brocht. De namme fan de republyk waard feroare yn Bataafsk Mienebest.
Yn 1805 soarge Napoleon derfoar dat it Steatsbewâld ferfongen waard troch in bewâld fan ien persoan. Rutger Jan Schimmelpenninck waard troch Frankryk op dizze post beneamd en krige de titel riedspensjonaris. De wetjaande macht bleau formeel wol yn hannen fan it Wetjaand Lichem, mar yn de praktyk wie in adviesried, de Steatsried, wichtiger. Schimmelpenninck soarge foar it earste sintrale bestjoersapparaat yn de skiednis fan de Lege Lannen. De kearn fan syn regear waard foarme troch fiif departeminten (Binnenlânske Saken, Bûtenlânske Saken, Finânsjen, Marine en Oarloch).
Yn 1806 ferlear Napoleon lykwols it betrouwen yn de Republyk. Hy wie fan betinken dat de patriotten de rjochtlinen fan Parys te min en te stadich opfolgen. Hy twong Schimmelpenninck ta ôfgean fan syn amt, werneamde it lân yn Keninkryk Hollân en brocht syn Loadewyk Napoleon Bonaparte op de troan.
Departeminten
thumb|200px|De departeminten yn it Bataafsk Gemenebest [[1802 - 1807]] By wet fan 21 juny 1802 waard de departemintale yndieling fan it ryk fêststeld. De departemintale yndieling fan 1799 waard weromdraaid; de bekende histoaryske goanammen en -yndielingen waarden wer ferwurke yn de departemintale struktuer.
Nei de oprjochting fan it keninkryk Hollân yn 1806 waard ûnder de wet fan 13 april 1807 de departemintale yndieling fan it ryk fannijs fêststeld. De meast wichtige wiziging wie it spjalten fan de departeminten Hollân en Oerisel.
1000
Foarfallen
thumbnail|right|De ûntdekking fan Wynlân
Sytse van der Werf
Sytse van der Werf (Burgum, 10 maaie 1951) is in learaar, sjonger en lietsjeskriuwer út Kûbaard.
Libben
Groeide op yn de Skoalstrjitte neist De Pleats tsjinoer it âlde kafee dêr’t Harmen Sytstra jierren earder wierskynlik it liet Moai sûnder wjergea binne de wâlden skreau. Al gau ferhuze de húshâlding nei Drachten en letter nei Dokkum, dêr’t Sytse nei de legere skoalle nei lyseum Oostergoo gie. Fakânsjes brocht er faak troch op Skylge.
Yn 1968 waard er ekonomystudint yn Grins. Nei in blauwe moandei yn it leger waard hy learaar Ekonomy.
Yn syn stúdzjetiid protestearre er tsjin alle maatskiplike misstannen. Hy trede foar it earst op yn 1975 op in soarte fan sjongfestival yn Easterein mei it liet Jan Schotanus wat gie oer de feroarings op it plattelân. Van der Werf wenne yn dy tiid yn Surhústerfean. Omrop Fryslân makke dêrnei regelmjittich opnamen en hy waard faak frege om op te treden. In jier lang wie er fêste lietsjesjonger (skriuwer) by de Grutte Pier Show fan Radio Fryslân.
Ein tachtiger jierren waard it optreden geandewei wat minder. In hiel skoft trede er ek net op omdat hy der net folle nocht mear oan hie. Hy bleau lykwols wol skriuwen.
Dat feroare sawat yn it jier 2005 doe’t op oantrún fan syn maat Doede Bleeker syn earste cd opnaam dy’t útkaam ûnder de titel Ljocht en Skaad. Sûnt dy tiid binne der wer optredens, allinne mar ek faak mei Johan Keus, Hans Battenberg en Bert Otten. Mei dy lêsten hat er in muzykprogramma makke mei as titel Underweis dat op 13 april 2007 yn de Bidler yn Wergea yn premjêre gien is. Fan de lieten út dat programma is ek in cd opkommen.
Spilet geregeldwei yn in kafee foar it Oranje feestkomitee yn Dokkum. Sytse spilet dêr faak 'Hamme Hos' dat goed bekend is yn Dokkum. Der is sels in orkest yn Dokkum nei him neamd. Dit Hamme Hos-orkest bestiet út 55-plussers dy’t graach mei elkoar muzyk meitsje, in soad wille mei elkoar ha en ek gauris optrede. Van der Werf sjongt mei op in cd fan it shantykoar De Admiraliteitssjongers dêr't hy in bysûndere bân mei hat.
Sûnt begjin 2009 is hy keazen as wâlddichter/sjonger fan de gemeente Achtkarspelen en treedt op by ferskillende gelegenheden mei gedichten, ferhalen en lieten. Ein 2009 waard hy troffen troch in beroerte. Benammen gitaarspylje is noch dreech, mar stim en teksten binne noch ynoarder en yn 2012 hat er in literêr programma mei gedichten en begelieding fan Bennie Huisman.
Diskografy
Dêrneist kamen lieten fan him út op de sammelcd’s fan Omrop Fryslân. Der is ek in cd mei âldere opnamen dy’t er by Omrop Fryslân makke hat, mar dy is nea útjûn.
First Church in Albany
De First Church in Albany (ek: First Reformed Church of North Dutch Church) is in tsjerke yn Albany yn New York. De tsjerke is oansletten by de Reformed Church in America en waard ûntwurpen troch Philip Hooker. It gebou datearret fan de jierren 1797-1799 en waard yn 1974 tafoege oan it National Register of Historic Places.
De skiednis fan de tsjerke giet werom op 1642 en wie ornearre foar de Nederlânske bewenners fan Fort Oranje, it oanbuorjende doarp Beverwyk en foar de doedestiidske koloanje Rensselaerswyk. It hjoeddeiske gebou is it fjirde gebou fan de gemeente en de âldste tsjerke fan Albany. De preekstoel waard ymportearre út Nederlân yn 1656 en is de âldste preekstoel fan de Feriene Steaten.
Yn de tiid doe't Theodore Roosevelt gûverneur wie tsjerke hy yn de First Church in Albany. Yn it ramt fan de fiering fan it 300-jierrich jubileum fan de tsjerke brocht keninginne Wilhelmina in besite oan de tsjerke.
Skiednis
Nei't Henry Hudson yn 1609 mei syn skip de Haelve Maen de rivier ferkende dy't letter nei him ferneamd waard, begûn it Nederlânsk regear, syn wurkjouwer, de omkriten te kolonialisearjen as Nij-Nederlân. It haadplak, Fort Oranje, dat sa'n bytsje oerienkomt mei de tsjintwurdige binnenstêd fan Albany, waard sa fier mooglik it lân yn stifte om de Nederlânske claim op it gebiet safolle mooglik krêft by te setten.
Formeel waard de gemeente stifte yn 1642. Op 17 augustus waard der in tsjerkeried foarme en in earste tsjerketsjinst holden. Se tsjerkten ynearsten yn ferskate gelegenheden oant in pakhûs ferboud waard om dêr te tsjerkjen.
Yn 1656 waard de saneamde Blockhouse Church yn gebrûk nommen op it lân fan Jan Coster van Auken. De Blockhouse Church tsjinne as tsjerke mar ek as fort. Under stiene de preekstoel en de banken foar froulju, wylst manlju op de galerijen dêr't ek kanonnen stiene de wacht holden. De wynwizer fan dy tsjerke stie jierrenlang op it dak fan de tsjerke en is hjoeddedei ferfongen troch in kopy, wylst de orizjinele wynwizer bewarre wurdt troch de tsjerke.
Nei de Earste Ingelk-Nederlânske Kriich naam Karel II fan Grut-Brittanje Nij-Nederlân oer en de delsetting om it fort hinne waard omdoopt ta Albany. De tsjerke bleau yn gebrûk, ek nei't de Nederlanners yn de Tredde Ingelsk-Nederlânske Kriich wer efkes foar master opsloegen yn de koloanje. In pear jier letter sette de tsjerke útein mei it bringen fan it evangeelje oan de Mohawks, de oarspronklike bewenners fan it gebiet. De sinding ûnder de yndianen duorre hast fyftich jier en der waarden 300 yndianen doopt. De houten tsjerke waard yn 1715 ferfongen troch in stiennen bouwurk en fiif jier letter waard de tsjerke ûnderdiel fan de Herfoarme Protestantske Nederlânske Tsjerke fan Albany. Yn de tiid fan de oansteande Amearikaanske Revolúsje stie de tsjerke oan de kant fan de opstân tsjin de Britske oerhearsking. De doarren fan it tsjerkegebou waarden iepene om te tsjinjen as hospitaal foar de ferwûne soldaten fan it Kontinintale Leger by de Slach by Saratoga. George Washington brocht yn 1782 in besite oan de konsistoarje fan de tsjerke om syn persoanlike wurdearring foar de stipe oer te bringen. Likernôch yn deselde tiid skeakele de tsjerke ek nei in fûle striid oer op Ingelsktalige tsjinsten. Yn acht jier tiid waard it Nederlânsk hielendal as tsjerketaal ferfongen.
Yn 1789 setten de tariedings útein foar de bou fan de hjoeddeiske tsjerke. It ûntwerp fan de tsjerke mei de twa tuorren kaam fan de arsjitekte Philip Hooker, in soan fan in lokale timmerman. By de foltôging hie de tsjerke noch in ienfâldige gevel en de ramen wiene fan gewoan glês yn lead. De âlde tsjerke waard yn 1715 ferkocht oan de stêd en yn 1806 ôfbrutsen. De âlde preekstoel ferhûze lykwols mei nei de nijbou. Fiif jier letter waard in twadde herfoarme tsjerke oan de Beaver Street boud yn de súdlike útwreiding fan de tsjerke, dy't bekend wurde soe ûnder de namme South Dutch Church.
Yn de 19e iuw waard de tsjerke nochris in pear kear útwreide. Healwei de 19e iuw waard de gevel feroare yn neoromaanske styl. Ek krige de tsjerke brânskildere ramen en in grutter oargel.
Yn 1942 waard in grutte renovaasje fan it ynterieur ôfsletten. Dat jier brocht yn it ramt fan it 300-jierrich jubileum keninginne Wilhelmina in besite oan de tsjerke. Nei de Twadde Wrâldkriich krige de tsjerke in nij fjouwermanualich oargel.
Ynterieur
Sûnt de bou fan de tsjerke is der yn de rin fan de tiid net in soad mear feroare. Oan wjerskanten fan de preekstoel út 1656 steane de banken foar de âlderlingen en diakenen. Oan beide kanten fan de tsjerkeseal binne der galerijen ynbrocht. Der is plak foar likernôch 800 minsken yn de tsjerke. De bank dêr't presidint Roosevelt eartiids siet doe't er gûverneur fan New York wie, wurdt mei in buordsje oanjûn. De orizjinele wjerhoanne út 1656 bleau bewarre, lykas ek de 17e iuwske bekers foar it jûnsmiel. De tsjerke hat Tiffany-ramen.
Cinecittà
Cinecittà (útspr.: [ʧineʧiˈta], likernôch: "tsji-nee-tsji- ta "), Italjaansk foar "Sinemastêd" of "Filmstêd", is in ferneamd studiokompleks yn 'e Italjaanske haadstêd Rome. It beslacht in oerflak fan 40 ha en is dêrmei it grutste yn syn soarte yn Jeropa. It waard boud yn 'e 1930-er jierren as in prestiizjeprojekt fan it faksistyske regear fan Benito Mussolini. Cinecittà foarmet it hert fan 'e Italjaanske filmyndustry en wurdt ek wol "Hollywood oan 'e Tiber" neamd. Der hawwe troch de jierren hinne opnamen foar mear as 3.000 films en withoefolle tillefyzjeprogramma's plakfûn.
Skiednis
Cinecittà ûntstie as in prestiizjeprojekt fan it faksistyske regear fan Itaalje yn 'e 1930-er jierren. It waard op 21 april 1937 iepene troch diktator Benito Mussolini, dy syn soan Vittorio en syn haad sinema Luigi Freddi, ûnder it biedwurd "Il cinema è l'arma più forte" ("Film is it machtichste wapen"). Dêrút kin opmakke wurde dat men fan begjin ôf oan fan doel wie en brûk it kompleks foar it meitsjen fan propagandafilms. Mar dêrnjonken woe Mussolini mei Cinecittà ek de Italjaanske filmyndustry nij libben ynblaze, dy't sûnt it begjin fan 'e Grutte Depresje, yn 1931, op syn gat lein hie.
Mei iere filmproduksjes dy't yn it kompleks plakfûnen, waard pronke mei de de technologyske foarsprong dy't de Italjaanske filmyndustry troch Cinecittà op 'e wjergaders út oare Jeropeeske lannen hie. In wier spektakelstik wie de sêne út 'e biografyske film Scipione l'Africano, wêryn't foar it neispyljen fan 'e Slach by Sama (202 f.Kr.) út 'e Twadde Punyske Oarloch 7.000 figuranten optrommele en boppedat libbene oaljefanten oanfierd waarden.
Yn 'e Twadde Wrâldoarloch, doe't faksistysk Itaalje in bûnsgenoat fan nazy-Dútslân wie, waard Cinecittà yn 1943 en 1944 bombardearre as ûnderdiel fan 'e bombardeminten fan Rome troch de Westlike Alliëarden. Nei de oarloch waard it kompleks fan 1945 oant 1947 brûkt as in flechtlingekamp. It waard doe bewenne troch nei skatting 3.000 flechtlingen, ferdield oer wat eins twa kampen wiene: ien kamp foar Italjanen út Itaalje sawol as út Lybje, Istrje en Dalmaasje, en in oar kamp foar flechtlingen út it bûtenlân dy't gjin etnyske Italjanen wiene, lykas lju út Poalen en Joegoslaavje en Arabieren út Lybje en Egypte.
Nei 1947 waard Cinecittà werboud, en yn 'e 1950-er en 1960-er jierren belibbe it kompleks syn heechtijdagen. It is út dy tiid dat de bynamme "Hollywood oan 'e Tiber" stammet. Foar in grut tal tige grutte filmproduksjes fûnen der de opnamen plak. Dêrby gie it sawol om Italjaanske as om ynternasjonale films. Ek waarden der in stikmannich spagettywesterns en lowbudgetfilms draaid en waarden der tillefyzjesearjes opnommen. Dêrnjonken fûn der yn 1991 ek it 36e Eurofyzjesongfestival plak, doe't dat troch Itaalje organisearre waard. It soe eins yn it Noarditaljaanske Sanremo holden wurde, mar de Italjaanske steatsomrop RAI besleat it nei Rome te ferpleatsen doe't de spannings yn it oanbuorjende Joegoslaavje almar fierder eskalearren yn 'e oanrin nei it útinoarfallen fan dat lân en it útbrekken fan 'e Joegoslavyske Oarloggen.
Op 9 augustus 2007 waard 3.000 m² fan Cinecittà en omkriten troch in brân ferwoastge. It diel fan it kompleks dat fan histoarysk belang is, mei sets fan Ben-Hur en oare filmklassikers, bleau beholden, mar in grut diel fan 'e sets fan 'e tillefyzjesearje Rome, fan HBO en de BBC, giet ferlern. Yn july 2012 rekke by in oare brân Teatro 5 skansearre, de soundstage dêr't Federico Fellini û.m. La Dolce Vita opnommen hie. Yn augustus 2022 wie der in trêde brân, wêrby't in set dy't it Florâns út 'e Renêssânse foarstelle moast, fierhinne ferrinnewearre waard.
Yn 2009 kundige Cinecittà oan dat it kompleks syn eigen ferdivedaasjepark oprjochtsje woe. Dat waard Cinecittà World, dat yn july 2014 iepengie. De oanlis dêrfan koste €250 miljoen. It leit likernôch 25 km súdwestlik fan it eigentlike studiokompleks, op it plak dêr't de ferneamde Italjaanske filmprodusint Dino De Laurentiis yn 'e 1960-er jierren in eigen studio hie.
Films
In seleksje fan bekende films dy't (foar in diel) yn Cinecittà opnommen binne:
Tillefyzje
Yn Cinecittà binne ek ferskate tillefyzjesearjes opnommen, lykas Rome (2004-2007), The Young Pope (2016) en The New Pope (2020). Teffens binne der wol oare tillefyzjeprogramma's filme, lykas Grande Fratello, de Italjaanske ferzje fan it realityprogramma Big Brother.
Lerwick
Lerwick ('Klaaibaai' yn it Norn) is it haadplak fan de Sjetlâneilannen yn Skotlân. It stedsje is it grutste plak fan de arsjipel. Lerwick leit oan de eastkust fan it eilân Mainland en waard stichte yn de 17e iuw.
Lerwick is ek de wichtichste haven fan de Sjetlâneilannen. der binne in feartsjinsten nei Bergen (Noarwegen), Aberdeen, Seyðisfjörður (Yslân), Tórshavn (Faeröer), Kirkwall (Orkney-eilannen) en nei in stikmannich havens op de oare Sjetlâneilannen.
Bumastins
De Bumastins of Buwama steenhuys stie ûnder Aldwâld yn de gemeente Kollumerlân, east fan de dyk yn Wygeast, noard fan de Swartewei tusken Eysmastins en Allemastate. Fan de stins is neat werom te finen.
It boujier is net bekend, mar tusken Eysma en Allema wurdt troch Schotanus yn 1718 as ferdwûn hûs Buma oanjûn op it kadastrale perseel Westergeast C148-150. Buwama steenhuys yn Aldwâld wurdt yn in oarkonde út 1485 fermelde as westlik lizzend fan trije pûnsmiet yn Aldwâld dy't tegearre mei ien mêd greidlân op de Lange Hameren troch Ymke Reinkema oan it konvint fan Feankleaster skonken waard. Neffens Andreae hearde it stienhûs oan de Westergeaster famylje Fan Buma en mei it "met seekere hornleger en hieminge" (SC16) identifisearre wurde. Yn 1640 wie dit eigendom fan Hessel fan Sminia dy't troud wie mei Fock fan Buma. Letter kaam dit stik lân by it neistlizzende Allemastate. De namme Bumahiem wie yn 1885 noch bekend.
Star Wars: Clone Wars (telefyzjesearje út 2003)
Star Wars: Clone Wars is in Amerikaanske tekenfilmsearje foar bern dy't rûn fan 2003 oant 2005, en dy't ûnderdiel útmakket fan 'e Star Wars-franchise. De searje, dy't ta de sjenres fan militêre science fiction, fantasy, aksje en aventoer heart, waard basearre op 'e Star Wars-prequeltrilogy. De titel betsjut: "Stjerre-oarloggen: Kloane-oarloggen". De searje folget de aventoeren fan 'e Jedi-ridders Anakin Skywalker en Obi-Wan Kenobi yn 'e Kloane-oarloggen, in troch de boasaardige Sith-master Darth Sidious beävensearre konflikt dat it hiele Stjerrestelsel yn gaos en geweld weisakje lit. Yn 'e ynterne gronology fan Star Wars moat Star Wars: Clone Wars pleatst wurde tusken de films Star Wars: Episode II – Attack of the Clones en Star Wars: Episode III – Revenge of the Sith yn. Yn totaal waarden der 25 ôfleverings makke. Star Wars: Clone Wars wûn trije Emmys en in Annie Award.
Untstean
Star Wars: Clone Wars waard betocht troch George Lucas, de skepper fan Star Wars en de oare liedingjaanden by syn filmstudio Lucasfilm, as manear om mear action figures te ferkeapjen fan 'e personaazjes út 'e Star Wars-prequeltrilogy.
Produksje
Star Wars: Clone Wars waard ûntwikkele troch animator Genndy Tartakovsky, de makker fan 'e eardere tekenfilmsearjes Dexter's Laboratory en Samurai Jack. Tartakovsky fungearre as de regisseur, de produsint (yn seizoen 3 mei Shareena Carlson) en ien fan 'e senarioskriuwers (yn 'e mande mei Bryan Andrews, Darrick Bachman en Paul Rudish). Brian A. Miller hie as útfierend produsint it tafersjoch oer de hiele produksje. Tartakovsky joech Star Wars: Clone Wars in selde, wat op Japanske anime lykjende, styl fan animaasje as syn eardere tekenfilmsearje Samurai Jack.
De searje waard produsearre troch de Cartoon Network Studios yn opdracht fan Lucasfilm. De distribúsje waard dien troch Warner Bros. Television Distribution. De titelmuzyk waard komponearre troch John Williams, wylst de soundtrack fersoarge waard troch James L. Venable en Paul Dinletir. Star Wars: Clone Wars waard foar it earst yn novimber 2003 op 'e Amerikaanske telefyzje útstjoerd troch Cartoon Network. Der waarden trije seizoenen fan makke, mei yn totaal 25 ôfleverings: 10 elts yn seizoen 1 en 2, en 5 yn seizoen 3. De spyldoer per ôflevering bedroech yn 'e earste beide seizoenen mar 3 oant 5 minuten, mar de ôfleverings fan seizoen 3 wiene folle langer: 12 oant 15 minuten. De lêste ôflevering waard ein maart 2005 foar it earst útstjoerd.
Utgongspunt fan 'e plot
Star Wars: Clone Wars spilet yn 'e ynterne gronology fan Star Wars tusken it twadde en trêde diel fan 'e Star Wars-prequeltrilogy yn, te witten: Star Wars: Episode II – Attack of the Clones (2002) en Star Wars: Episode III – Revenge of the Sith (2005). De searje folget de aventoeren fan 'e Jedi-ridders Anakin Skywalker en Obi-Wan Kenobi yn 'e Kloane-oarloggen, in konflikt tusken de Galaktyske Republyk en de separatistyske Konfederaasje fan Unôfhinklike Stelsels. Dat is in boargeroarloch dy't yn it geheim feroarsake en manipulearre wurdt troch de boasaardige Sith-master Darth Sidious, dy't, sûnder dat immen it wit, it alter ego is fan 'e sa freonlik lykjende kânselier Palpatine.
De wichtichste ferhaalline fan seizoen 1 en 2 is de oanfal dy't it Grutte Leger fan 'e Republyk ûnder lieding fan Obi-Wan útfiert op 'e planeet Muunilinst, de thúswrâld fan 'e by de Konfederaasje fan Unôfhinklike Stelsels oansletten Yntergalaktyske Bankêre Groep. Obi-Wan syn padawan Anakin wurdt troch kânselier Palpatine persoanlik oansteld as befelhawwer fan 'e romteskippen dy't de oanfal ûnderstypje. Underwilens nimt de separatistyske lieder greve Dooku, de learling fan Darth Sidious, de Krêftgefoelige kriichster Asajj Ventress oan as syn eigen ynformele learling. Op oanstean fan Sidious stjoert Dooku Ventress der op út om Anakin te eliminearjen. Anakin wurdt dêrtroch midden yn in romteslach ôflaat en efterfolget Ventress nei de moanne Yavin-IV, dêr't er har yn in duël mei de ljochtsabel oermânsk wurdt troch krêft út syn lulkens te heljen, wat rjocht tsjin 'e lear fan 'e Jedi Oarder yngiet.
Om 'e sintrale ferhaalline hinne fine ferskate oare konfrontaasjes tusken Jedi en separatisten plak. Sa nimt master Mace Windu it op Dantooine ûnbewapene op tsjin in leger oarlochsandroïden, reizget master Yoda nei de iisplaneet Ilum om in pear yn 'e benearing rekke Jedi te rêden, fiert de amfibyske master Kit Fisto in ûnderwetterdetasjemint kloansoldaten oan op 'e oseaanwrâld Mon Cala en stjit in team fan Jedi op 'e planeet Hypori op 'e freze cyborg-generaal Grievous. Yn 'e earste ôflevering fan seizoen 3 stjoert Obi-Wan in team kloansoldaten nei Hypori om 'e Jedi Ki-Adi-Mundi, Shaak Ti, Aayla Secura en oaren te rêden. De Galaktyske Republyk sit tsjin dy tiid goed yn 'e lytse loege, dat nei ryp berie beslút de Hege Jedi Ried om Anakin te befoarderjen ta in folweardich Jedi-ridder.
Tsjibbe Terpstra
Tsjibbe Terpstra (1855 - 1947) wie in Fryske biljerter.
Star Wars: Clone Wars (telefyzjesearje út 2003)
Utgongspunt fan 'e plot
Yn ôflevering 2 fan seizoen 3 springt de searje foarút nei it einstadium fan 'e Kloane-oarloggen, wannear't Anakin in machtige Jedi wurden is. Hy assistearret Obi-Wan by it ynnimmen fan in fêsting, rêdt it libben fan master Saesee Tiin yn in romteslach, en helpt ferskate Jedi om te ûntkommen oan krabdroïden. Obi-Wan en Anakin wurde der op útstjoerd om generaal Grievous te sykjen op 'e planeet Nelvaan, mar befrije dêr ynstee in kloft Nelvaanjers dy't ta slaaf makke en skeind binne troch de Techno Uny, in koepelorganisaasje fan grutte ûndernimmings, dy't him by de Konfederaasje fan Unôfhinklike Stelsels oansletten hat. Underwilens docht Grievous mei syn legers in wraam op Coruscant, dêr't it regear fan 'e Galaktyske Republyk syn sit hat. Nettsjinsteande it krewearjen fan Yoda, Mace Windu, Shaak Ti en oare Jedi-masters om soks foar te kommen, wit er dêr yn opdracht fan greve Dooku kânselier Palpatine te ûntfieren. De lêste ôflevering einiget as Obi-Wan en Anakin ôfsette om 'e kânselier te befrijen, sadat Star Wars: Clone Wars moai oanslút op 'e live-actionfilm Star Wars: Episode III – Revenge of the Sith, dy't iepenet mei dy befrijing.
Thúsmedia
Star Wars: Clone Wars waard fia 20th Century Fox Home Entertainment yn 2005 útbrocht op twa dvd's: Volume One, mei alle koarte ôfleverings út seizoen 1 en 2, en Volume Two, mei de langere ôfleverings út seizoen 3. Sûnt 2 april 2021 is de hiele searje ek te sjen op streamingtsjinst Disney+.
Tsjibbe Terpstra
Terpstra wûn yn 1892 it masterskip fan Nederlân. Hy joech tusken 1904-1913 biljertlessen yn Ljouwert. Letter stifte hy yn De Haach in "Académie de Billard".
Star Wars: Clone Wars (telefyzjesearje út 2003)
Untfangst en resultaat
Star Wars: Clone Wars wûn trije kear in Emmy Award, de wichtichste Amerikaanske priis foar telefyzjeprogramma's. Dêrby giet it yn 2004 om 'e Emmy foar bêste animaasjeprogramma fan in oere of mear (foar seizoen 1 en 2), en yn 2005 om de priis yn deselde kategory foar seizoen 3, mei dêropta de priis foar bêste persoan yn 'e animaasjeyndustry foar eftergrûnûntwerper Justin Thompson. De searje wûn yn 2006 de Annie Award, de wichtichste Amerikaanske priis foar animaasje, yn 'e kategory bêste animearre telefyzjeproduksje. Yn 2004 waard Star Wars: Clone Wars ek nominearre foar de Saturn Award foar bêste telefyzjepresintaasje.
Plak bûten de Star Wars-kanon
Nei't The Walt Disney Company yn 2012 de filmstudio Lucasfilm oernommen hie, waard yn 2014 besletten om it almar úttynjende Star Wars-hielal danich by te snoeien, troch alle romans dy't der troch de jierren oer útkommen wiene, út 'e kanon te skrassen, en teffens alle tekenfilmsearjes fan foar 2008. Dat betsjut dat de foarfallen út Star Wars: Clone Wars no net mear ta de Star Wars-kanon rekkene wurde, mar ynstee ta de apokrife Star Wars Legends hearre.
Star Wars: The Clone Wars
Deselde perioade yn 'e ûntwikkeling fan it Star Wars-hielal (te witten: de Kloane-oarloggen) waard jitris oereide yn in oare tekenfilmsearje, Star Wars: The Clone Wars, dy't yn 2008 op 'e telefyzje kaam. Eins wie dat in reboot fan in Star Wars: Clone Wars út 2003.
Stasjon Olst
Stasjon Olst (Ost) is in spoarweistasjon yn it Nederlânske doarp Olst yn de gemeente Olst-Wijhe yn de provinsje Oerisel. En waard iepene yn 1866 oan de Steatsline A (Arnhim - Ljouwert).
Adriaan van Dis
Adriaan van Dis (Bergen oan See, 16 desimber 1946) is in Nederlânsk auteur dy't yn 1983 debutearre mei de novelle Nathan Sid. De yn 1995 ferskynde roman Indische Duinen krige ek ferskate presizjeuze literêre prizen. Van Dis is ek bekend as tillefyzjepresintator benammen fan syn eigen bekroande talkshow Hier is..... Adriaan van Dis, dy't útsjoerd waard fan 1983 oant 1992 en ferskaat oan súksesfolle telefyzjedokumintêres.
Jaap Goeman Borgesius
Jacobus Hendrik Goeman (Jaap) Borgesius (Hilversum, 17 jannewaris 1929 – Marsum, 24 maaie 2003) wie in Nederlânske politikus út namme fan de VVD.
Adriaan van Dis
Diskusje
Der is diskusje oer de fraach oft Adriaan van Dis by de Indysk-Nederlânske letterkunde rekkene wurde moat. Hy is ommers net yn Nederlânsk-Ynje berne, mar syn wurk is tematysk wol besibbe oan dat fan auteurs as Marion Bloem, Eduard Douwes Dekker en Hella Haasse.
Jaap Goeman Borgesius
Hy wie lid fan de famylje Borgesius en in soan fan mr. J. Borgesius (1876 -1943) en Thérèse Blommers (1891 -1977). Syn heit wie doedestiids griffier by it kantongerjocht yn Hilversum, mar koart dêrop waard beneamd ta griffier by it kantongerjocht yn Amsterdam wêrnei't de húshâlding yn Loenen oan de Fecht wenjen gie. Syn heit ferstoar yn 1943. Syn pake fan heitekant, mr. Hendrik Goeman Borgesius (1847-1917), wie in liberaal politikus dy't it brocht ta minister en foarsitter fan de Twadde Keamer wylst syn pake fan memmekant de ferneamde keunstskilder Bernard Blommers (1845-1914) wie.
Jaap Goeman Borgesius, dy't ek bekend stiet as J.H.G. Goeman Borgesius, hat yn Amsterdam de hbs trochrûn wêrnei't er yn tsjinst moast. Hy hat doe as marinier ek noch in skoftke yn it doetiidsk Nederlânsk-Ynje legere west. Dêrnei gie er as folontêr wurkjen op it gemeentehûs yn Loenen oan de Vecht. De kar foar wurkjen by in gemeente kaam foar in part trochdat er in soad útfanhûs wie by syn omke en fâd A.H. Goeman Borgesius dy't doe boargemaster fan Stienwyk wie. Dêrnei gie Jaap Goeman Borgesius oan't wurk by de gemeentesekretary fan de gemeenten Westbroek, Achttienhoven en Tienhoven en yn 1954 kaam er yn tsjinst by de gemeentesekretary fan Breukelen dêr't er wurke hat as kommys twadde klasse.
Yn maaie 1961 waard er beneamd ta boargemaster fan Aduard en yn augustus 1979 folge syn beneaming ta boargemaster fan Menameradiel. Yn febrewaris 1994 gie hy dêr mei pinsjoen en njoggen jier letter ferstoar hy yn de âlderdom fan 74 jier.
Baerthe fan Idsaerda
Baerthe fan Idsaerda (Teridzert, 1528 - 14 maaie 1603) wie in jurist en frijheidsstrider.
Hy wie lid fan Deputearre Steaten fan Fryslân en lid fan it Hof. Hy wie ien fan de gearstallers fan de lânsordonnânsje.
Ayrton Senna
Ayrton Senna Da Silva (São Paulo, 21 maart 1960 - Bologna, 1 maaie 1994) wie in Brazyljaansk Formule 1-autokoereur. Wie wrâldkampioen yn 1988, 1990 en 1991.
Jan Hendrik Herman Piccardt
thumb|250px|Búste fan Piccardt yn it folkstúnkompleks Piccardthof Jan Hendrik Herman Piccardt (Adorp, 20 april 1866 - Haren, 30 maaie 1956) wie in Nederlânske bestjoerder.
Hy wie in soan fan dûmny Coenraad Hendrik Piccardt en in neisiet fan Henric Piccardt. Fan 1893 oant 1897 wie er boargemaster yn Adorp. Dêrnei ferfolle er itselde amt yn sawol Finsterwolde (1897-1901) as Wûnseradiel (1901-1919). Nei syn boargemasterskip wie er oant syn pinsjoen foarsitter fan de ried fan de arbeid yn Snits.
Nei syn pinsjonearring spile Piccardt in wichtige rol yn it sosjale libben yn de stêd Grins. Sa ivere er foar folkstunen en stie er oan 'e widze fan in túndersferiening dy't de namme Piccardthof drage soe. Dêrnei binne - nei syn dea - ek de Piccardthofplas en de wenwyk Piccardthof nei him ferneamd.
Hera Syndulla
Hera Syndulla (útspr.: [ˈhɛɹɑ ˈsɪnɟəlɑ], likernôch: " her -ra sin -djuh-la") is in fiktyf personaazje út 'e Star Wars-franchise. Hja is in lid fan it Rebelleferbûn yn de boargeroarloch tsjin it Galaktysk Keizerryk en ien fan 'e haadpersoanen út 'e tekenfilmsearje Star Wars: Rebels (2014-2018). De geastlike heit fan it personaazje wie Dave Filoni, de betinker fan 'e searje. Hy ferneamde har nei't it skynt nei de goadinne Heara út 'e Grykske mytology, wa har namme "beskermster" betsjut. De rol fan Hera waard ynsprutsen troch stimaktrise Vanessa Marshall. Yn 'e live-actionfilm Rogue One: A Star Wars Story wurdt op 'e rebellebasis op Yavin-IV de namme fan "generaal Syndulla" omroppen, wat neffens Filoni in foarútwizing is nei in takomstige live-actionfilm oer it personaazje.
Fiktive biografy
Hera Syndulla is in froulike Twi'lek by't berne wurdt op 'e Twi'lek-thúswrâld Ryloth as de dochter fan Cham Syndulla en dy syn frou Eleni. Hja hat in broer dy't as bern komt te ferstjerren. Om't har heit de lieder is fan it ferset tsjin 'e oerhearsking fan Ryloth troch de oarlochsandroïdelegers fan 'e Konfederaasje fan Unôfhinklike Stelsels, is Hera al jong tsjûge fan 'e skea en it lijen dat de Kloane-oarloggen op har thúswrâld oanrjochtsje. Nei't Ryloth ûnder in nije besetting kommen is, diskear fan it Galaktysk Keizerryk, ferlit Hera de planeet om har eigen fersetsgroep op te rjochtsjen op har romteskip, it âlde frachtskip de Ghost. Har sel komt úteinlik te bestean út Kanan Jarrus, in Jedi dy't de Grutte Suvering fan 'e Jedi oerlibbe hat, dy syn jonge padawan Ezra Bridger, de Mandaloriaanske kriichster Sabine Wren, de Lasat-soldaat Garazeb Orrelios en Hera har eigen astromeganisiênrobot C1-10P, byneamd Chopper.
De rebellegroep fan 'e Ghost is benammen aktyf op en yn 'e neite fan 'e planeet Lothal. Hoewol't Hera yn namme de liedster bliuwt, nimt Kanan yn 'e praktyk al rillegau dy rol oer. Hera har sterkste punt wurdt foarme troch har kwaliteiten as piloate. Har lytse rebûlje op Lothal lûkt meitiid de oandacht fan senator Bail Organa, dy't besiket de aktiviteiten fan 'e ûnderskate rebellegroepen yn it Stjerrestelsel te koördinearjen. Op syn oanrieden jouwe Hera-en-dy har by in grutter ferbân, de Phoenix Cell, dêr't Hera meitiid liedster fan wurdt. Op dy wize slagget it Hera om 'e operaasjes fan har groep út te wreidzjen en nije bûnsgenoaten te winnen. Se fêstiget in basis op 'e ôfhandige planeet Atollon en ûnder har lieding is de Phoenix Cell ien fan 'e earste rebellegroepen dy't him formeel oanslút by it Rebelleferbûn. As de fersetsaksjes fan 'e groep wat langer wat ferfelender wurde foar it Keizerryk, stjoert keizer Palpatine ien fan syn trouste folgelingen, grutadmiraal Thrawn, om mei Hera-en-dy ôf te weven. Hy ûntdekt de lokaasje fan harren basis en set dêr in offinsyf tsjin yn; de basis wurdt ferwoastge en de rebellen reitsje ferswakke, mar it slagget him net om harren út te rûgjen, sa't syn bedoeling is.
Nei de nederlaach op Atollon jouwe Hera en de Phoenix Cell harren by de Massassi Groep op Yavin-IV, in moanne fan 'e gasreus Yavin. Letter keare se werom nei Lothal, dêr't se úteinsette mei it krewearjen en befrij de planeet fan 'e Keizerlike oerhearsking. Om dy tiid hinne kriget Hera in romantyske relaasje mei Kanan Jarrus. Hoewol't Hera swierrichheden ûnderfynt om stipe foar har operaasjes te krijen fan it Rebelleferbûn, liedt se in squadron X-wjukjagers dat it Keizerlik Arsenaalkompleks op Lothal oan grôt bombardearret. Dat blykt lykwoks in pyrrusoerwinning te wêzen as Thrawn har squadron op 'e weromweis ferneatiget en Hera sels finzen nimt. Sûnder stipe fan it Rebelleferbûn ûndernimt de bemanning fan 'e Ghost in wraam op 'e fijân wêrby't Hera befrijd wurdt. Kanan offeret dêrby syn libben op om 'e oare leden fan 'e groep te rêden. Mei nije wisberettens fjochtsje Hera-en-dy troch en mei de help fan ferskate bûnsgenoaten dy't se troch de jierren makke hawwe, witte se úteinlik Thrawn te ferslaan en Lothal te befrijen. In skoftke neitiid befalt Hera, dy't al dy tiid swier wie, fan Jacen Syndulla, de soan fan har en Kanan.
Yn 'e folgjende jierren ûntjout Hera har ta ien fan 'e wichtichste oanfierders fan it Rebelleferbûn. Hja nimt diel oan ferskate krúsjale konfrontaasjes mei de Keizerlike Striidkrêften, by Scarif, Hoth en Endor. Yn dat lêste treffen komt keizer Palpatine om en wurdt it Keizerryk ûnomkearber skansearre. As dêrnei it Rebelleferbûn de Nije Republyk oprjochtet, wurdt Hera ien fan 'e heechste militêre lieders fan dat nije steatsferbân. Yn dy hoedanichheid nimt se diel oan 'e Slach by Jakku, wêryn't de restanten fan it Keizerryk definityf ferslein wurde.
Keppelings om utens
List of Star Wars characters
Aylvastate (Ternaard)
thumb|right|300px|Alvastate of de Herwey troch J. Stellingwerf (1723)
Om 1800 wurdt it Slotsje as wenhûs brûkt en sil de skuorre brûkt wêze as bedriuwsromte. Destiids wienen der faak twa húshâldings yn it slotsje. Meastentiids lytse boeren mei in pear kij en wat bou. In pear kear stiet yn de Speciekohieren: ‘geen boerkerij’. Hjir wurdt mei bedoeld dat it gjin echte buorkerij is. By it Slotsje hearre ek in hôf en tún, mar dy wurde net pachte troch de bewenners, mar brûkt troch de destiidske eigener, dûmny Joha. Nei it ferstjerren fan eigener Sicco Douwe Ernst van Aylva yn 1807 wurdt it hûs ferkocht, te witten: herenhuizinge, het erf en de halve grachten Fyftjin jier letter is der fannijs in ferkeap fan het adelijk huis de Spijker. Yn de beskriuwing wurdt gjin poarte mear neamd, dat dy sil koart nei 1807 ôfbrutsen wêze.
De lêste eigener wie notaris mr. Witteveen. Dy lit it hûs yn 1882 ôfbrekke en set der in moderne wenning op, dy't letter it ‘Aylva Slot’ of gewoan ‘Het Slot’ neamd wurdt. Dizze wenning is letter ôfbrutsen.
Jaws 2
Jaws 2 is in Amerikaanske horrorfilm út 1978 ûnder rezjy fan Jeannot Szwarc, mei yn 'e haadrollen Roy Schneider, Lorraine Gary en Mark Gruner. De film wie in ferfolch op 'e kaskreaker Jaws, út 1975, en it twadde diel fan 'e úteinlik fjouwerdielige filmsearje mei deselde namme. It ferhaal folget kommissaris Martin Brody en syn húshâlding op it (fiktive) fakânsje-eilân Amity yn Nij-Ingelân as inkele jierren nei soartgelikense ynsidinten in wite haai op 'e nij de kustline begjint te terrorisearjen. Jaws 2 ûntfong fan 'e filmkritisy mingde resinsjes, mar die it goed yn 'e bioskopen en wurdt rûnom beskôge as fierwei de bêste fan 'e trije ferfolchfilms fan Jaws.
Plot
Wylst op it (fiktive) fakânsje-eilân Amity, foar de kust fan Nij-Ingelân, in nij hotel iepengiet, wurde twa dûkers dy't foto's meitsje fan it skipswrak fan 'e Orca deade troch in njoggen meter lange wite haai. Neitiid swimt it bist de kustwetters fan Amity yn. De oare deis wurdt de fotokamera fan 'e dûkers weromfûn, dy't nei de pleatslike fotosaak ta brocht wurdt om it fotorôltsje ûntwikkelje te litten. Wylst toeristen en eilânbewenners wille yn it wetter hawwe, giet de haai efter in jonge wetterskyster oan, dy't er deadet. As er dêrnei de boat oanfalt dy't it fanke loek, besiket de bestjoerster him te deadzjen mei in gasflesse en in sinjaalpistoal, mar dat giet mis en de boat eksplodearret. De frou komt dêrby om en de haai rint oan 'e rjochterkant fan syn kop rare brânwûnen op. De ûntploffing wurdt fan it eilân ôf waarnommen, mar net wat dêroan foarôfgie.
Wylst noch ûndersyk dien wurdt nei wat de ûntploffing fan 'e boat feroarsake hawwe kin, wurdt op in oar diel fan it eilân it oanspielde kadaver fan in orka oantroffen, dêr't in ûnbidich grutte hap út mist. Kommissaris Martin Brody, dy't oan it haad fan 'e plysje fan Amity stiet, is derfan oertsjûge dat in mânske wite haai ferantwurdlik is foar de dea fan 'e orka, mei't er soks inkele jierren earder ek ris meimakke hat (sjoch: Jaws). boargemaster Larry Vaughn, dy't inkeld belangstelling hat foar de ynkomsten dy't de pleatslike ûndernimmers út it toerisme krije, wol fan maatregels lykwols neat witte. Soks soe de toeristen ris ôfskrikke kinne. Letter fynt Brody it ferkoalde lyk fan 'e bestjoerster fan 'e speedboat werom.
Brody besiket de help fan marine biolooch Matt Hooper yn te roppen, dy't by de foargeande probleemhaai ek holpen hat, mar dy blykt foar de winter op it súdlik healrûn fêst te sitten op in ûndersyksbasis yn Antarktika. Brody beslút dat er teminsten syn eigen bern by de see wei hâlde kin, dat hy ferbiedt syn sechstjinjierrige soan Mike om der noch mei syn boatsje op út te gean. Om derfoar te soagjen dat de jonge wat oars om hannen hat, besoarget er him, ta argewaasje fan Mike, in simmerbaantsje op it eilân, by it wetter wei. De oare deis klimt Brody op it strân yn 'e observaasjetoer dy't er dêr sette litten hat nei de problemen fan in pear jier earder. Hy feroarsaket panyk mank de toeristen op it strân as er in iezing fisk foar in haai oansjocht en derop begjint te sjitten. Boargemaster Vaughn is poer, en de relaasje tusken de mannen wurdt gau minder.
Brody sjocht syn eangsten lykwols befêstige as de ûntwikkele foto's út 'e kamera fan 'e dûkers weromkomme. Ien dêrfan lit in fan tige tichtby nommen byld sjen fan it each fan in wite haai. As de kommissaris de foto lykwols foarleit oan 'e gemeenteried, sizze de gemeenteriedsleden dat se yn it byld hoegenamt gjin haai weromkenne kinne. Ynstee hâlde se in stimming oer it foarstel om Brody út syn amt as haad fan 'e plysje te setten, mei't er dúdlik oan it trochdraaien is. De gemeenteried stimt hast unanym foar dat útstel, op ien ôfwikende stim fan boargemaster Vaughn nei. Brody wurdt opfolge as kommissaris troch plysje Jeff Hendricks.
De oare moarns negearret Mike Brody syn heite ferbod en giet mei syn freonen en freondinnen in ein te silen. Syn broer Sean, fan tsien, sjantearret him mei it drigemint om oan heit út te bringen wat Mike fan doel is, sadat Mike tajout en him meikomme lit. Yn 'e haven bedarret Sean by Marge yn 'e boat, in famke fan deselde leeftyd as Mike. De teenagers sette ôf yn seis ûnderskate boatsjes en komme in groep dûkers foarby dy't ûnder lieding stiet fan dûkynstrukteur Tom Andrews. Hast fuortendaliks al nei't Andrews de seeboaiem berikt hat, sjocht er de haai. Hy rekket yn panyk en swimt as in gek wer omheech nei it wetteroerflak, wêrby't er emboly oprint dêr't er swier ferwûne fan rekket, sadat er gjin warskôging jaan kin. Koarte tiid letter raamt de haai it boatsje fan 'e teenagers Tina en Eddie, dy't by de rest fan 'e groep weirekke binne. Eddie falt oerboard en wurdt ferslynd.
Underwilens falt de haai de fiif oare boatsjes oan, en lit dêrby de measten kapseize, wêrnei't de bern beskûl sykje moatte op 'e kyl fan harren ûnderstboppest driuwende fartugen. Mike rekket fan in klap bewusteleas en falt yn it wetter. De iennichste beide fan syn maten dy't noch in boat hawwe dy't farre kin, witte him út it wetter te krijen foar't er ferdrinke of opfretten wurde kin. Neitiid sette se mei him ôf werom nei Amity om help te heljen. De rest fan 'e bern, ûnder wa Mike syn bruorke Sean, bliuwt efter op 'e ûnderstboppest driuwende boatsjes, dy't troch de streaming stadichoan de Atlantyske Oseaan ynspield wurde.
Brody komt it boatsje mei Mike en syn beide maten tsjin, en Mike ljochtet him yn oer de sitewaasje, ynklusyf de oanwêzigens fan Sean by de groep, dêr't Brody him oant no ta net fan bewust wie. Hy stjoert Mike-en-dy nei hûs en fart sels fierder. Hy treft de driuwende boatsjes oan by it ûnbewenne rotseilantsje Cable Junction, dêr't inkeld in transformatorhúske stiet dat de elektrisiteitsfoarsjenning oan Amity regelet, fia in mânske elektrisiteitskeabel dy't oer de seeflier rint. It roppen en springen fan 'e bern as se Brody oankommen sjogge, lûkt de oandacht fan 'e haai, en yn alle gaos lit Brody by fersin de plysjeboat op it eilân strânje. Hy besiket de bern mei in liere nei it eilantsje te lûken, mar it ding bliuwt heakjen efter de grouwe keabel, dy't er by fersin fan 'e seeboaiem omheech hellet.
De haai stompt de boatsjes hurd oan, mei as gefolch dat de measten fan 'e bern te wetter reitsje. Se swimme as gekken nei Cable Junction ta en helje it allegear. Inkeld Jackie, op wa't Mike fereale is, en Sean sitte no noch op 'e boatsjes. Brody, dy't in helder idee kriget, giet yn in opblaasboat de see wer op en huft mei in roeirym op 'e elektrisiteitskeabel om. Dat lûkt de oandacht fan 'e haai, dy't him oanfalt en besiket te biten. Ynstee soarget Brody dat it bist de elektrisiteitskeabel yn 'e bek kriget. As de haai dêrop yn byt, elektrokutearret er himsels. Brody hellet yn it opblaasboatsje Jackie en Sean op en se jouwe har by de oaren op Cable Junction om harren rêding ôf te wachtsjen.
Produksje
Jaws 2 waard makke nei oanlieding fan it oerweldigjende súkses fan 'e oarspronklike film út 'e Jaws-rige, Jaws, út 1975. Dy film wie regissearre troch Steven Spielberg, mar dyselde sei yn oktober 1975 op it Filmfestival fan San Francisco dat "it meitsjen fan in ferfolchfilm" neat oars wie as "in goedkeape sirkustrúk", en dat er net iens antwurde as de produsinten him fregen om in ferfolch te regissearjen. Produsint David Brown sei dêroer dat Spielberg it ferfolch net meitsje woe om't er fûn dat er "de definitive haaiefilm" al makke hie en neat mear oan it ûnderwerp ta te foegjen hie. Spielberg sels sei by in fraachpetear yn 2011 dat er iepenstien hie foar it regissearjen fan in ferfolch as it meitsjen fan 'e earste film net sa'n lijenswei west hie.
De produsinten, Brown en Richard D. Zanuck fan The Zanuck/Brown Company, fregen dêrom John D. Hancock om 'e film te meitsjen. Doe't de opnamen al mear as in moanne oan 'e gong wiene, bliek dy net geskikt foar it meitsjen fan in horrorfilm mei aksjesênes. De produsinten wiene min te sprekken oer de dûnkere, subtile toan dy't de film liek te krijen. Bykommende swierrichheden waarden feroarsake troch Sidney Sheinberg, de algemien direkteur fan 'e grutte filmstudio Universal Pictures, dy't it projekt finansierde. Dyselde woe dat syn frou, aktrise Lorraine Gary (Ellen Brody), in gruttere rol krige en mei it wetter op gie om 'e jongerein te rêden. Doe't him dat idee oerbrocht waard, reägearre Zanuck mei de wurden: "Oer myn lyk."
Uteinlik kaam it konflikt mei Hancock op in sneontejûn ta útbarsting en waard de regisseur ûntslein. Op dat punt naam Spielberg yn omtinken om dochs de rezjy fan Jaws 2 op him te nimmen, mar omreden fan syn kontraktuele ferplichtings yn it ramt fan Close Encounters of the Third Kind soe it noch in jier duorje foar't er him dat oan tiid die. Sa lang koene de produsinten net wachtsje. Produksje-ûntwerper Joe Alves (dy't letter Jaws 3-D regissearje soe) en Verna Fields, dy't nei har rûnom priizge filmmontaazje fan 'e earste film beneamd wie ta ûnderdirektrise fan Universal, stelden foar om tegearre de rezjy oer te nimmen, mar dat idee waard it near op lein troch it Directors Guild of America, it fakbûn fan regisseurs, dat net tastean woe dat ien fan syn leden ferfongen waard troch ien of mear net-leden. Uteinlik waard de rezjy fan Jaws 2 taparte oan 'e Frânske filmmakker Jeannot Szwarc.
Opnamen
Szwarc wurke op basis fan in senario dat skreaun wie troch Carl Gottlieb en Howard Sackler. Der wie foar Jaws 2 in budget beskikber fan $30 miljoen, wêrmei't it de djoerste ferfolchfilm wie dy't (op dat stuit) ea makke wie. De kamerarezjy wie yn 'e hannen fan Michael Butler, en de filmmuzyk waard fersoarge troch John Williams. Susan Ford, de dochter fan 'e Amerikaanske presidint Gerald Ford, waard ynhierd foar it meitsjen fan publisiteitsfoto's. Haadrolspiler Roy Schneider hie der allinne mar mei ynstimd om op 'e nij yn 'e hûd fan kommissaris Martin Brody te krûpen om in langrinnend kontraktueel skeel mei Universal te beëinigjen. Hy koe min mei Szwarc opsjitte en rekke op 'e filmset ferskate kearen mei de regisseur deilis.
De opnamen setten útein yn juny 1977, mar de produksje lei ferskate wiken stil nei it ûntslach fan Hancock. De sênes yn it doarp waarden krekt as by de earste film opnommen op Martha's Vineyard, in echt eilân foar de kust fan Nij-Ingelân. De strân- en seesênes waarden foar it meastepart opnommen yn Navarre Beach, yn Floarida, mei't dat in waarm klimaat en djip, helder blau wetter hie. By ien opname begûnen echte hammerhaaien rûntsjes om 'e teenagers op 'e boatsjes te draaien. Harren helpgerop bleau lange tiid ûnbeäntwurde om't de filmcrew, dy't fan in ôfstân filme, miende dat it by harren aktearjen hearde.
Distribúsje
De distribúsje fan Jaws 2 waard fersoarge troch Universal Pictures. De film gie op 16 juny 1978 yn 'e Amerikaanske bioskopen yn premiêre. It byhearrende soundtrackalbum ferskynde tagelyk by platemaatskippij MCA Records. Yn 1980 waard de film útbrocht op VHS- en Betamax-keapfideo. De earste dvd-edysje kaam út op 22 maaie 2001, en de earste blu-ray-edysje yn 2016.