cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
P.N. Elrod
Libben en karriêre
Fan in hiel oar kaliber, en hearrend ta it horrorsjenre ynstee fan fantasy, binne de mei it live action role-playing game Dungeons & Dragons ferbûne boeken fan Elrod, dy't yn it Ravenloft-universum spylje. De protagonist yn dy beide romans, I, Strahd: The Memoirs of a Vampire (1993) en I, Strahd: The War Against Azalin (1998), is in antyheld, de tsjustere en sinistere fampier greve Strahd von Zarovich. Foar dy beide boeken ûntfong Elrod ek rûnom lof fan mainstream-literatuerkritisy. Wer hiel oars is de op himsels steande roman The Adventures of Myhr, út 2003, dy't ta it komyske subsjenre fan 'e fantasyliteratuer heart. It titelpersonaazje is heal minske, heal kat en springt op magyske wize fan wrâld nei wrâld om it bliid boadskip fan pizza en Beatles-karaoke te fersprieden mei syn partner, in segrinige tsjoender mei in foarleafde foar techno-raves en obsene teksten ôfprinte op T-shirts.
Njonken romans hat Elrod ek tsientallen koarte ferhalen skreaun, dy't yndield wurde kinne by fantasy, romantyk, science fiction, misdiefiksje en horror. Yn novimber 2011 wûn se mei har koarte misdieferhaal Beach Girl de publykspriis fan it Ellery Queen's Mystery Magazine. Fierders waard se yn 2010 nominearre foar de oeuvrepriis op it mêd fan urban fantasy fan 'e Romantic Times Reviewers' Choice Awards, en yn april 2011 wûn se de Pioneer Achievement Award op it mêd fan fiksje oer fampieren fan 'e Romantic Times Reviewers' Choice Awards.
Behalven mei eigen wurk hat Elrod ek bekendheid krigen as redaktrise fan it wurk fan oare skriuwers. Sa hat se ferskate blomlêzings gearstald, benammen fan koarte ferhalen op it mêd fan urban fantasy. Yn 2006 ferskynde ûnder har redaksje by St. Martin's Griffin de blomlêzing My Big Fat Supernatural Wedding, dêr't ferhalen oer trouwerijen mei boppenatuerlike aspekten yn sammele wiene. Dêrmei helle se de bestsellerlist fan 'e krante USA Today, en wûn se de PEARL Award foar bêste blomlêzing. Yn 2008 folge My Big Fat Supernatural Honeymoon, in blomlêzing oer houliksreizen mei boppenatuerlike aspekten. Oare blomlêzings ûnder Elrod har redaksje wiene Strange Brew (2009), Dark and Stormy Knights (2010) en Hex Appeal (2012). Yn 2004 wie Elrod fierders tegearre mei Roxanne L. Conrad (better bekend ûnder har pseudonym Rachel Caine) de redaktrise fan it companionboek Stepping Through the Stargate: The Science, Archaeology and Military of Stargate SG-1, oer de wittenskip efter de tillefyzjesearje Stargate SG-1, mei artikels en oare bydragen fan wrâldferneamde wittenskippers, de Amerikaanske Loftmacht en akteurs út 'e searje.
Slach om Mogadisjû (1993)
De operaasje rûn lykwols folslein út 'e hân doe't de Amerikanen op mear wjerstân fan 'e Somaaljers staten as se ferwachte hiene. Twa Amerikaanske Sikorsky UH-60 Black Hawk-helikopters waarden delsketten en de grûntroepen en de oerlibbenen fan 'e bemannings fan 'e beide helikopters rekken besingele troch de fijân. De ynset fan ferskate tûzenen FN-militêren út 'e Feriene Steaten, Maleizje en Pakistan wie nedich om 'e oarspronklike arrestaasjemacht te rêden. Der kamen 19 Amerikanen, in Maleizjer en in Pakistaan om en 73 oare Amerikanen, 7 Maleizjers en 2 Pakistanen rekken ferwûne. Fierders waard ien Amerikaan troch de SNA kriichsfinzen nommen en waarden de stoflike omskotten fan ferskate oaren troch de strjitten fan Mogadisjû sleept. Fan gefolgen waarden de Amerikaanske troepen in healjier letter út Somaalje weromlutsen. Troch de Slach om Mogadisjû bekuolle de Amerikaanske wil om troepen te leverjen foar FN-fredesmachten folslein.
Bûtenlânske bemuoienis mei de Somalyske Boargeroarloch
Yn jannewaris 1991 waard de Somalyske diktator Mohammed Siad Barre ôfset troch in koälysje fan rivalisearjende etnysk Somalyske stammen. Nei't harren doel berikt wie, rekken dy lykwols ûnderling deilis. Dat wie it begjin fan 'e Somalyske Boargeroarloch. Om 'e haadstêd Mogadisjû waard striden troch it Feriene Somalysk Kongres (USC) fan Ali Machdi Mohammed, dy't de ynternasjonaal erkende presidint waard, en de Somalyske Nasjonale Alliânsje (SNA) fan kriichshear Mohammed Farrah Aidiid. Dyselde wie in lid fan 'e Hawiye-clan fan 'e Habar Gidir-stamme, en datselde gou foar it meastepart fan syn mannen. De boargeroarloch late ta de ferwoastging fan 'e Somalyske lânbou, wat wer hongersneed ta gefolch hie. Der kamen yn 1991 en 1992 nei skatting 300.000 minsken om troch honger en nochris 3 miljoen oaren wiene slim rekke troch ûnderfieding.
Yn augustus 1992 kaam der ûnder de namme fan Operaasje Provide Relief in ynternasjonale humanitêre helpaksje op gong om 'e Somalyske befolking fan 'e hongerdea te rêden. Oer in perioade fan in healjier waard 48.000 ton iten en medisinen ynflein, foar it meastepart yn Lockheed C-130 Hercules-transportfleantugen fan 'e Amerikaanske Loftmacht, dy't ynset wiene op befel fan presidint George H.W. Bush. In grut diel fan it helpguod kaam lykwols net telâne by de minsken dy't der ferlet fan hiene, mar waard yn beslach nommen troch Aidiid en syn SNA-milysje, om inkeld ûnder de eigen oanhing útparte te wurden. Om 'e humanitêre ramp tsjin te kearen, setten de Feriene Steaten yn desimber 1992 in grutte operaasje op poaten (Operaasje Restore Hope) om 'e humanitêre helpoperaasje te assistearjen en te beskermjen mei de ynset fan militêren op 'e grûn, de saneamde Feriene Taakgroep (Unified Task Force, UNITAF). Dy wie gearstald út ûnderdielen fan it Amerikaanske Marinierskorps dy't de macht yn Mogadisjû oernamen en in foarm fan sintraal bestjoer fêstigen.
Op 3 maart 1993 rjochte de Feilichheidsried fan 'e Feriene Naasjes op oanrieden fan sekretaris-generaal Boutros Boutros-Ghali in formele FN-fredesmacht foar Somaalje op, mei as namme UNOSOM II (United Nations Operation in Somalia II). Dy naam de taken fan 'e Amerikaanske mariniers oer, wêrnei't dy weromlutsen waarden. Om't der noch altyd gjin effektyf Somalysk regear wie, en dêrmei gjin útsjoch op 'e beëiniging fan 'e fredesmacht, waard der op 15 maart in top yn 'e Etiopyske haadstêd Addis Abeba belein, dêr't alle fyftjin faksjes yn 'e Somalyske Boargeroarloch by fertsjintwurdige wiene. Der waard in fredesplan ûndertekene dat ta frede en demokrasy liede moast, mar tsjin maaie 1994 wie dúdlik dat de SNA fan Mohammed Farrah Aidiid net meiwurkje soe oan 'e ymplemintaasje fan it fredesakkoart, hoewol't de SNA it akkoart wól ûndertekene hie.
Eardere konfrontaasjes
Ynstee begûn Aidiid anty-FN-propaganda út te stjoeren oer syn Radio Mogadishu. Luitenant-generaal Çevik Bir, de Turkske befelhawwer fan UNOSOM II, joech befel om 'e radiostjoerder út 'e loft te heljen. Aidiid waard dêrfan nei alle gedachten op 'e hichte steld troch spionnen yn it haadkertier fan 'e fredesmacht, en doe't op 5 juny FN-troepen útstjoerd waarden nei it gebou fan 'e radiostjoerder, waarden se oanfallen troch de SNA, mei 24 deade en 57 ferwûne Pakistaanske soldaten, 3 ferwûne Amerikanen en 1 ferwûne Italjaan ta gefoch. De deis dêrnei naam de Feilichheidsried fan 'e Feriene Naasjes Resolúsje 837 oan, dy't opdracht joech ta de arrestaasje en berjochting fan dejingen dy't foar de oanfal ferantwurdlik wiene, mei yn it foarste plak Aidiid sels. Der waard in preemje fan $25.000 op syn holle set, mar hy soe nea oppakt wurde.
De sitewaasje waard fierder op skerp set troch in Amerikaanske militêre operaasje yn Mogadisjû op 12 july, dy't bekend kaam te stean as Bloedige Moandei. Dêrby foelen Amerikaanske troepen dy't UNOSOM II ûnderstipen (mar der gjin direkt ûnderdiel fan útmakken) mei Bell AH-1 Cobra-helikopters bewapene mei TOW-raketten in hûs oan dêr't in gearkomste fan stamâldsten oan 'e gong wie. Neffens de Amerikaanske oerheid gie it om in oarlochsrie wêrby't plannen belein waarden foar oanfallen op 'e FN-fredesmacht, mar neffens de Amerikaanske oarlochskorrespondint Scott Peterson wie it in gearkomste fan âldere stamhaden dy't in manear beprate woene om in ein oan it geweld te meitsjen. Neffens it Ynternasjonaal Komitee foar it Reade Krús foelen by de oanfal 54 deaden en 161 ferwûnen, neffens de Amerikanen minder en neffens de Somaaljers mear. Somalyske boarnen holden ek út dat Amerikaanske grûntroepen nei de besjitting 15 oerlibbenen mei pistoalskotten stânrjochtlik eksekutearre hawwe soene, in beskuldiging dy't de Amerikaanske legerlieding fier fan him smiet. Yn elts gefal hearde Aidiid net ta de slachtoffers en it is skoan mooglik dat er nea by de gearkomste oanwêzich wie.
Op 8 augustus kamen fjouwer Amerikaanske soldaten om by in bomoanslach troch de SNA, en twa wiken letter rekken sân oaren ferwûne by in nije oanslach. Yn reäksje dêrop sterke presidint Bill Clinton ein augustus de Amerikaanske troepemacht yn Somaalje fuort mei in spesjale taakgroep (Task Force Ranger), besteande út 400 Army Rangers fan it 75e Rangerrezjimint en in kontingint kommando's fan 'e Delta Force fan it Amerikaanske Leger, oanfolle mei Navy SEALs (kommando's fan 'e Amerikaanske Marine) en 16 helikopters mei bemanning fan it 160e Loftfeartregimint foar Spesjale Operaasjes (160th SOAR). It wie de bedoeling dat de fersterkings trije wiken bliuwe soene om regaad te meitsjen en dêrnei wer weromlutsen wurde soene. Op 25 septimber brûkten SNA-rebellen in RPG-7-loftdoelraket om in Sikorsky UH-60 Black Hawk-helikopter del te sjitten by de haven fan Mogadisjû. Alle trije bemanningsleden kamen om. It wie de earste kear dat der boppe Somaalje in helikopter delhelle waard, en it wie in reuseftige morele oerwinning foar de mannen fan Aidiid. Seis wiken nei oankomst befûn Task Force Ranger him noch altyd yn Somaalje en wie der amper foarútgong boekt. De Amerikaanske legerlieding waard ûngeduldich.
Operaasjeplan
Op 3 oktober 1993 waard troch de Amerikaanske kommandant yn Mogadisjû, generaal William F. Garrison, besletten ta in militêre operaasje om 'e minister fan Bûtenlânske Saken fan it tsjinregear fan 'e SNA, Omar Salad Elmim, en de wichtichste politike adviseur fan Aidiid, Abdi Hassan Awale, te arrestearjen. Dat soe dien wurde as se har nei it Olympic Hotel bejoegen foar in gearkomste. It hotel wie fêstige yn in buert fan Mogadisjû dy't folslein troch de SNA behearske waard en dy't de Amerikanen oantsjut hiene as Black Sea ("Swarte See"). Dêrfandinne dat de Slach om Mogadisjû yn it Ingelsk ek wol oantsjutten wurdt as de Battle of the Black Sea ("Slach om 'e Swarte See"). By de operaasje waarden ynset: Bravo Kompanjy fan it 3e Bataljon fan it 75e Rangerrezjimint, it 1e Operasjoneel Detasjemint-Delta fan 'e Spesjale Striidkrêften en it 160e Loftfeartbataljon.
It plan wie dat de kommando's fan 'e Delta Force it Olympic Hotel oanfalle soene nei't se dêr ôfset wiene troch MD Helicopters MH-6 Little Bird-helikopters. De finzenen soene binnendoar yn 'e hechten setten wurde. Dêrnei soene de rangers ûnder befel fan kaptein Michael D. Steele by de fjouwer hoeken fan it hotel abseile út Sikorsky UH-60 Black Hawk-helikopters om in ferdigeningsliny om it gebou hinne te fêstigjen. In konfoai ûnder lieding fan luitenant-kolonel Danny R. McKnight, besteande út njoggen Humvees en trije fiif ton swiere M939-frachtweinen soe dan arrivearje fan 'e Amerikaanske basis by de haven en lofthaven fan Mogadisjû. Kommando's, rangers en finzenen soene ynstappe en it konfoai soe wer weromride nei de basis. It wie de bedoeling dat de hiele operaasje yn in healoere foarby wêze soe. De Amerikanen fersommen om 'e UNOSOM II-fredesmacht yn te ljochtsjen oer harren plannen.
Begjin fan 'e operaasje
Op snein 3 oktober 1993 om 13.50 oere middeis ûntfong Task Force Ranger ynformaasje omtrint de lokaasje fan Elmim en Awale. De beide mannen soene in gearkomste yn it Olympic Hotel bywenje dy't dy middeis om 15.00 oere begjinne soe. De kommando's, rangers en helikopters waarden yn opperste steat fan paraatheid brocht. Troch it ferstjoeren fan it koadewurd "Irene" waard de operaasje yn gong set. Om 15.42 oere (trije minuten earder as de bedoeling wie) setten de Little Birds de Delta Force-kommando's, ûnder lieding fan kaptein Austin S. Miller, ôf by it Olympic Hotel. Dêrby waard it sicht troch it opwaaiende stof sa min, dat ien helikopter twongen wie om gruttere ôfstân te nimmen en út posysje te lânjen. De kommando's hiene net folle muoite om 'e oanwêzigen yn it hotel, ûnder wa yndie Elmim en Awale, te oermasterjen en te boeien.
Dêrop kamen de Black Hawks om 'e rangers ûnder lieding fan kaptein Steele by it Olympic Hotel ôf te setten, wat pland stie foar 15.46 oere. It hie de bedoeling west dat it grûnkonfoai it hotel om 15.47 oere al berikt hie, mar it rûn fertraging op om't Somalyske boargers, sadree't se der aan fan krigen dat der in Amerikaanske militêre operaasje geande wie, de strjitten barrikadearren mei autowrakken, pún en baarnende autobannen, sadat se omride moasten. Tsien minuten te let arrivearre it konfoai by it Olympic Hotel en wachte dêr oant de kommando's en rangers harren misje foltôge hiene. De kommunikaasje wie lykwols betize en sawol it grûnkonfoai as de rangers en kommando's ferkearden yn 'e oertsjûging dat it de bedoeling wie dat de oare partij mei harren kontakt opnimme soe as se safier wiene. It resultaat wie dat it grûnkonfoai tweintich minuten lang bûten it hotel stie te wachtsjen op 'e rangers en kommando's, wylst de rangers en kommando's binnendoar op it konfoai sieten te wachtsjen.
Underwilens wie yn 'e earste mominten fan 'e operaasje ranger Todd Blackburn fan in hichte fan 21 m kommen te fallen foar't er út Black Hawk Super 67 (útspr.: Super Six-Seven) nei de grûn ta abseile koe. Syn detasjemint, ûnder lieding fan sersjant Matthew Eversmann, waard dêrom op dat plak, in stedsblok te fier nei it noarden ta, ôfset. Eversmann sloech it oanbod fan piloat Jeff Niklaus ôf om harren wer yn te laden en nei de juste lokaasje te fleanen, om't dat (tocht er) langer duorje soe as de ôfstân gewoan geandefoets ôf te lizzen. Neitiid ferhinderen yntinse oanfallen fan NSA-leden lykwols in skoft dat it út posysje ôfsette detasjemint him by de oare rangers om it Olympic Hotel hinne jaan koe.
Blackburn hie swiere ferwûnings oan 'e holle oprûn en moast fuortendaliks werom nei de basis ta evakuëarre wurde. Luitenant-kolonel McKnight sette dêrfoar in kolonne fan trije Humvee's fan it grûnkonfoai yn, ûnder befel fan sersjant Jeff Struecker. Op 'e weromweis waarden de Humvees bleatsteld oan oanhâldende besjittings, wêrby't sersjant Dominick Pila omkaam doe't er yn 'e holle rekke waard. De trije Humvees kamen trochsingele mei kûgels werom op 'e basis en rikjend fan 'e skea dy't se ûnderweis oprûn hiene.
Black Hawk Down (1)
Om likernôch 16.20 oere waard ien fan 'e boppe de operaasje omrûntsjedraaiende Black Hawks, de Super 61 fan piloaten Cliff Wolcott en Donovan Briley, delsketten mei in RPG-7-loftdoelraket. De beide piloaten kamen om doe't harren tastel delstoarte en twa oare bemanningsleden rekken swierferwûne. Twa slûpskutters fan 'e Delta Force dy't ek oan board wiene, Daniel Busch en Jim Smith, oerlibben de crash fierhinne ûnskansearre en begûnen it wrak fan 'e helikopter te ferdigenjen tsjin 'e daliks tastreamende Somaaljers. Busch waard fjouwer kear rekke troch Somalyske kûgels. In Little Bird, de Star 41 fan Karl Maier en Keith Jones, lâne deunby en ko-piloat Jones droech Busch nei harren helikopter ta om him nei de basis te evakuëarjen, dêr't er letter oan syn ferwûnings ferstoar.
In gefjochtsrêdingsteam (combat search and rescue, CSAR) ûnder kaptein Bill J. Coultrup fan Delta Force en sersjant Scott C. Fales fan 'e Amerikaanske Loftmacht koe út 'e Super 68 nei it plak fan 'e crash abseile, ek al waard harren helikopter ek rekke troch in loftdoelraket. Nettsjinsteande de oprûne skea slagge it de Super 68 werom te kearen nei de basis. It CSAR-team trof de beide piloaten dea oan en de beide oare bemanningsleden swierferwûne. Under yntins fijannich fjoer ferpleatsten se de beide ferwûnen nei in better skûlplak tichteby, dêr't se kevlar-pânserplaten út it wrak fan 'e Super 61 brûkten om in provisoaryske bunker te bouwen.
Black Hawk Down (2)
Wylst de measte kommando's en rangers noch ûnderweis wiene fan it Olympic Hotel nei it plak fan 'e earste Black Hawk dy't delhelle wie, waard om 16.40 oere in twadde Black Hawk, de Super 64 fan piloat Mike Durant, mei in loftdoelraket delsketten. Dêrby rekken alle ynsittenden útsein Durant sels dea of swierferwûne. Om't de rangers en kommando's de hannen fol hiene oan it feilich stellen fan it plak dêr't de Super 61 lei, wie der net folle fersterking beskikber om nei it plak te stjoeren dêr't de Super 64 delstoarten wie. Twa slûpskutters fan 'e Delta Force, sersjants Gary Gordon en Randy Shughart, waarden dêr dellitten troch de Super 62, nei't se dêr by harren superieuren oanhâldend en mei oandriuw om frege hiene. De Super 62 soe harren loftstipe jaan, mar de helikopter waard rekke troch in loftdoelraket en moast rikjend en mei slimme skea weromkeare nei de basis.
Dêrtroch bleaune Gordon en Shughart tydlik sûnder loftstipe efter wylst se troch de Somaaljers swier ûnder fjoer nommen waarden. Gordon waard deasketten, wêrnei't Shughart it wapen fan syn maat oan Durant joech. Tegearre holden se de fijân noch likernôch tsien minuten op ôfstân ear't Shughart deade waard. Somalyske striders en boargers streamden doe op it wrak fan 'e Super 64 ta, dêr't se alle ferwûnen deasloegen útsein Durant. Hy dielde op in hier nei it lot fan syn maten, mar waard rêden doe't ofsieren fan 'e SNA persoanlik delkamen om him kriichsfinzen te nimmen en de breinroere kliber dêrfoar mei hurde hân tebekdreaune. Foar harren moed en selsopoffering waard oan Gordon en Shughart neitiid postúm de Medal of Honor takend, de heechste Amerikaanske militêre ûnderskieding. It wie de earste kear sûnt de Fjetnamoarloch dat dy ûnderskieding útrikt waard.
Oanhâldende gefjochten
It wie de bedoeling dat it grûnkonfoai ûnder lieding fan luitenant-kolonel McKnight him nei it ynladen fan 'e finzenen fan it Olympic Hotel nei it plak bejaan soe dêr't de Super 61 delkommen wie. Dêr soene dan de ferwûnen en de kommando's en rangers oppikt wurde foar't it konfoai weromkeare soe nei de basis. Trochdat tsjin dy tiid oeral yn dat diel fan Mogadisjû strjitten ôfsletten wiene mei opwurpen barrikades, slagge it McKnight-en-dy lykwols net om it plak fan 'e Super 61 te berikken. Ynstee trochkrúste syn konfoai ûnder in oanhâldende rein fan kûgels de hiele wyk wylst kolonels William Boykin en Gary L. Harrell, dy't heech boppe de stêd út in helikopter wei tafersjoch oer de operaasje holden, him by de barrikades lâns besochten te lieden. Troch de oanhâldende bleatstelling oan fijannich fjoer befette it konfoai op in stuit mear ferwûnen as ûnskansearre soldaten, en wie McKnight twongen om it op te jaan en werom te kearen nei de basis. Underwilens wie sersjant Struecker der mei syn trije hastich opkallefatere Humvees wer op útstjoerd om it wrak fan 'e Super 64 fan Durant feilich te stellen, mar hy koe likemin troch de barrikades hinne komme en moast sûnder wat bedijd te hawwen nei de basis weromkeare. (Der kaam nei ôfrin fan 'e slach in protte krityk op it beslút fan 'e Amerikaanske legerlieding om gjin tanks mei te stjoeren nei Somaalje, dy't dwers troch de barrikades hinne ride kinnen hiene.)
De groep fan kaptein Steele wie ûnderweis fan it hotel nei it plak dêr't de Super 61 delstoarten wie, op safolle wjerstân staat, dat er twongen wie him mei likernôch 40 foar it meastepart ferwûne rangers te ferskânzjen yn in gebou dat likernôch healwei it hotel en delstoarten helikopter stie. In lyts groepke Delta Force-kommando's mei inkele net-ferwûne rangers stjoerde er ûnder sersjant Jeff Sanderson troch om 'e rangers en kommando's by de Super 61 te fersterkjen. Troch de oanboazjende wjerstân fan 'e Somaaljers sieten de troepen fan luitenant DiTomasso en sersjant Eversmann en it CSAR-team dêre folslein fêst. Foar en nei it fallen fan it tsjuster besochten de Somaaljers ferskate kearen de Amerikaanske posysjes by it earste helikopterwrak ûnder de foet te rinnen. Salang't it noch ljocht wie, waard dat tsjinkeard troch agressive ferdigening op 'e grûn en stipe fan Little Birds en Black Hawks út 'e loft. Nei it fallen fan it tsjuster markearren de Amerikaanske grûntroepen de posysjes fan 'e fijân mei ynfrareade knipperljochten en fertrouden se op 'e Little Birds, de iennichste helikopters dy't tarist wiene om by nacht te fleanen, om mei de fijân ôf te weven.
Roxy Reynolds
Roxy Reynolds, echte namme: Schanell Sanders (Philadelphia, 28 desimber 1983), is in Amerikaansk glamourmodel en in rêstend neakenmodel, stripper en pornografysk aktrise fan Afro-Amerikaansk komôf. Har artystenamme wurdt ek wol (mis)stavere as Roxie Reynolds, en hja hat yn it ferline ek wol gebrûk makke fan 'e skûlnammen Sexy Schanell en koartwei Roxy. Reynolds sette yn 2005 útein mei in wurkpaad yn 'e Amerikaanske pornoyndustry en spile yn frijwat films. Yn 2010 waard se twaris nominearre foar in AVN Award. Yn 2011 beëinige se har karriêre as pornoaktrise.
Slach om Mogadisjû (1993)
It ûntsettingskonfoai arrivearret
Underwilens waard op 'e FN-basis, dy't fêstige wie yn it Stadion fan Mogadisjû, koartseftich wurke om in ûntsettingsmacht te organisearjen. Dêrby moast by neat wei begûn wurde, om't de Amerikanen foarôfgeande oan 'e operaasje gjin inkeld needplan opsteld hiene en allyksa fersomme hiene om op lykfol hokker wize wat te koördinearjen mei de troepen fan 'e fredesmacht. No waard halje-trawalje in ûntsettingskonfoai gearstald, dat bestie út eleminten fan it 14e Ynfanteryrezjimint en de 10e Berchdifyzje fan it Amerikaanske Leger, it Keninklik Maleisk Rezjimint fan it Maleizyske Leger en it 19e Lansiersrezjimint, it Rezjimint fan Grinsstriidkrêften en it Balûtsjyske Rezjimint fan it Pakistaanske Leger. Al mei al gie it om sa'n 3.000 man yn mear 100 fiertugen, wêrûnder ferskate Maleizyske Condor-pânserfiertugen, fjouwer Pakistaanske M48 Patton-tanks en in grut tal Amerikaanske Humvees en M939-frachtweinen. Troch skea en skande wiis wurden, naam generaal Garrison no gjin heale maatregels mear en bewissige er him derfan dat it ûntsettingskonfoai genôch fjoerkrêft hie om eltse sitewaasje de baas te wurden, ek al rûn de rêdingsoperaasje dêrtroch oansjenlike fertraging op.
It ûntsettingskonfoai, dat 21/2 km lang wie, klearre himsels mei de help fan 'e tanks in paad troch Mogadisjû, wêrby't it oanhâldend besketten waard. Dêrby kamen ferskate Amerikanen, ien Maleizjer en ien Pakistaan om. It konfoai arrivearre tsjin 02.00 oere nachts op it plak dêr't kaptein Steele en syn ferwûne mannen harren ferskânze hiene en laden harren yn. Goed fiif minuten letter arrivearre de foarhoede by it plak dêr't de earste Black Hawk delsketten wie. Dêr waarden de rangers en kommando's fan DiTomasso, Eversmann en Sanderson mei harren ferwûnen ûntset en ynladen en teffens it CSAR-team mei de ferwûnen en deaden út 'e helikopter. Der bliek foar in groep rangers en kommando's, en ek foar guon soldaten fan 'e 10e Berchdifyzje dy't it eigen plak ôfstien hiene oan ferwûnen, gjin romte yn 'e Amerikaanske fiertugen fan it konfoai te wêzen. Dat betsjutte dat se dravend it konfoai sjen moasten by te hâlden. Dat foarfal kaam bekend te stean as de 'Myl fan Mogadisjû' (Mogadishu Mile). Oars as faak tocht wurdt, hoegden se net it hiele ein nei de FN-basis te draven, mar inkeld in stik nei in rendez-vouspunt mei Pakistaanske ienheden dy't noch wol romte foar harren oer hiene. Om likernôch 06.30 oere op 'e moarn fan moandei 4 oktober kaam it ûntsettingskonfoai werom op 'e FN-basis yn it stadion, en wie de Slach om Mogadisjû foarby.
Roxy Reynolds
Libben en karriêre
Reynolds waard yn 1983 berne yn Philadelphia, yn 'e Amerikaanske steat Pennsylvania, mar se waard grutbrocht yn Columbus, yn Ohio. Op 'e middelbere skoalle wie se lid fan it cheerleaderstiim en die se oan sporten as fuotbal, softbal en basketbal. Mei fyftjin jier hie se nei eigen sizzen foar it earst seksuële omgong. Nei't se yn 2001 slagge wie foar de eineksamens oan 'e Brookhaven High School yn Columbus, sette Reynolds útein mei in stúdzje sosjology en Spaanske taal- en letterkunde oan 'e Steatsuniversiteit fan Ohio.
Yn 2005, doe't se 22 jier wie, makke Reynolds har debút yn in pornografyske film. Hja makke al gau furoare en tekene yn 2006 in eksklusyf kontrakt mei de filmstudio Black Ice, wêrfoar't hja neitiid ek as wurdfierster fungearre. Datselde jiers rjochte se har eigen webside op. Yn 2008 wûn se twa Urban X Awards yn 'e kategoryen bêste froulike artyst en bêste froulike crossover. Yn 2010 waard se nominearre foar twa AVN Awards (de Oscars fan 'e pornowrâld), yn 'e kategoryen meast ûnderwurdearre stjer fan it jier en bêste lesbyske sekssêne mei twa aktrises (tegearre mei Courtney Cummz), foar har rol yn 'e film Pussy Cats 3. Datselde jiers waard Reynolds troch it tydskrift Maxim útroppen ta ien 'e top 12 pornostjerren fan 'e wrâld.
Slach om Mogadisjû (1993)
De balâns
Der kamen yn 'e Slach om Mogadisjû 18 Amerikaanske militêren om. Twa dagen letter, op 6 oktober, foel der in mortiergranaat op it Amerikaanske diel fan 'e FN-basis, wêrby't sersjant Matthew L. Rierson fan 'e Delta Force omkaam. Om't hy yn 'e offisjele statistiken meirekkene wurdt, kaam dêrmei it totaal oantal sneuvele Amerikanen op 19. Der rekken 73 Amerikanen ferwûne, de 12 ferwûnen fan 'e mortieroanfal fan 6 oktober ynbegrepen. De Maleizjers hiene 1 deade en 7 ferwûnen te betreurjen en de Pakistanen 1 deade en 2 ferwûnen. De Amerikanen ferlearen fierders 2 helikopters en hiene 2 oare helikopters dy't swier skansearre rekken. Doedestiden wie de Slach om Mogadisjû it bloedichste militêr treffen dêr't de Amerikaanske Striidkrêften by belutsen west hiene sûnt de ein fan 'e Fjetnamoarloch, en dat bleau sa oant de Twadde Slach om Fallûdja fan 2004, yn 'e Irakoarloch.
Roxy Reynolds
Libben en karriêre
Neffens de Internet Adult Film Database (IAFD) spile Reynolds ûnder har karriêre as pornoaktrise yn totaal yn 90 films, û.m. foar sokke foaroansteande labels as Elegant Angel, Zero Tolerance, Jules Jordan Video, Devil's Film, Evil Angel, The Score Group, Red Light District, Hustler Video, VCA Pictures en Adam & Eve. Dêrnjonken wie se ek wol yn 't spier foar minder bekende studio's, lykas West Coast Productions en Pure Play Media.
Slach om Mogadisjû (1993)
De balâns
It is ûndúdlik hoefolle deaden en ferwûnen der oan 'e Somalyske kant foelen. Skattings rinne útinoar fan inkele hûnderten oan tûzen deaden, mei miskien 4.000 ferwûnen. It Ynternasjonaal Komitee foar it Reade Krús rûsde dat der likernôch 200 Somalyske boargers (dus de sneuvele striders fan 'e SNA net meirekkene) yn 'e gefjochten omkamen en dat der ferskate hûnderten boargers ferwûne rekken. It boek Black Hawk Down, in histoarysk ferslach fan it treffen, út 1999, ornearret dat der mear as 700 SNA-striders omkamen en mear as 1.000 ferwûne rekken. Yn in dokumintêre fan 'e Amerikaanske tillefyzjesearje Frontline út 1998 sei de lieding fan 'e SNA lykwols dat der mar 133 striders sneuvele wiene. De krante The Washington Post neamde de oantallen fan 312 sneuvele en 814 ferwûne SNA-striders.
Roxy Reynolds
Libben en karriêre
Reynolds wurke ûnder har karriêre gear mei kollega-aktrises as Cherokee d'Ass, Belladonna, Courtney Cummz, Jada Fire en Kapri Styles, en manlike tsjinspilers as T.T. Boy, Mr. Marcus, Mr. Pete, Lexington Steele en Prince Yahshua. Ien fan har bekendste films wie Roxy's World, út 2007, wêrfan't it senario spesjaal foar har skreaun wie en dy't opnommen waard yn Atlanta. Njonken har aktearwurk wie Reynolds ek tige aktyf as neakenmodel en fral as feature dancer yn stripklubs yn 'e hiele Feriene Steaten. Yn 2011 loek se har út 'e pornoyndustry werom.
Slach om Mogadisjû (1993)
De balâns
Generaal Garrison naam neitiid de folsleine ferantwurding foar it fiasko op him. Hy wiisde der lykwols op dat de doelen fan 'e oarspronklike operaasje, te witten de arrestaasje fan ferskate heechpleatste persoanen binnen de SNA, berikt wiene. Mar dy taktyske oerwinning wie tsjin sa'n hege priis kocht dat it in Pyrrusoerwinning wurden wie. Soks soe nea wer barre, wat betsjut dat de Slach om Mogadisjû eins in strategyske oerwinning foar de SNA wie.
Neisleep
Nei it fiasko yn Mogadisjû kaam de Amerikaanske presidint Bill Clinton ûnder swiere druk te stean om fuortendaliks de hannen fan Somaalje ôf te lûken en alle Amerikaanske troepen út it lân werom te heljen. Op 6 oktober, twa dagen nei de slach, joech er de Amerikaanske Striidkrêften befel om alle operaasjes tsjin Aidiid en de SNA stil te lizzen, útsein dy dy't rjochte wiene op selsferdigening. Hy wegere lykwols in direkte ôftocht te beoarderjen. Ynstee kundige er oan dat alle Amerikaanske troepen op 31 maart 1994, in goed healjier letter, út Somaalje wei wêze soene. Dat bea tiid om alle taken dy't de Feriene Steaten yn UNOSOM II hie, op oarderlike wize oer te dragen oan blauhelmen út oare lannen.
De Amerikaanske nasjonale psyche hie troch de Slach om Mogadisjû in rare knau krigen, en de Amerikaanske wil om fredesmachten te lieden of dêroan diel te nimmen wie foargoed bekuolle. Yn 'e folgjende jierren waard it Amerikaanske bûtenlânsk belied yn hege mjitte foarme troch de eangst om op 'e nij yn in selde sitewaasje te bedarjen. Saakkundigen neame dat as de wichtichste reden foar it falen fan 'e Feriene Steaten om (op 'e tiid) yn te gripen yn lettere konflikten, lykas de Rwandeeske Genoside en de Bosnyske Oarloch.
Publikaasjes
It bekendste boek oer de Slach om Mogadisjû is Black Hawk Down: A Story of Modern War ("Black Hawk Delstoart: In Ferhaal oer Moderne Oarlochfiering"), in non-fiksjeferslach dat yn 1999 publisearre waard troch Mark Bowden. Piloat Mike Durant die yn 2003 in autobiografysk ferslach fan syn ûnderfinings yn In the Company of Heroes ("Yn it Selskip fan Helden", in ferwizing nei Gordon en Shughart). Ferskate oare Amerikaanske militêren publisearren soartgelikense autobiografyske ferslaggen. De Slach om Mogadisjû waard lykwols it bekendst troch de film Black Hawk Down,dy't produsint Jerry Bruckheimer en regisseur Ridley Scott der yn 2001 oer makken.
This Gulf of Time and Stars
This Gulf of Time and Stars is in science fiction-roman fan 'e hân fan 'e Kanadeeske skriuwster Julie E. Czerneda. De titel betsjut: "Dizze Kleau fan Tiid en Stjerren". It boek foarmet it earste diel fan 'e trilogy Reunification, en it sânde diel fan 'e romansearje The Clan Chronicles. This Gulf of Time and Stars ferfettet it ferhaal fan Sira di Sarc, in jonge frou fan 'e bûtenierdske Clan, dy't tsjin alle tradysjes fan har folk yn in partnerbân oangien is mei de minsklike romteskipskaptein Jason Morgan. De ferhaalline fan Sira is skreaun yn it ik-perspektyf, wylst de oare ferhaallinen yn it personele perspektyf skreaun binne. It boek waard yn 2015 publisearre troch de New Yorkske útjouwerij DAW Books.
Ynhâld
This Gulf of Time and Stars is gearstald út twa dielen: it earste diel spilet yn it Hannelspakt en it twadde op Cersi, de legindaryske planeet dêr't de Clan oarspronklik wei komt.
Yn it Hannelspakt
Sira di Sarc is in jonge frou fan 'e Clan, in ras fan bûtenierdske wêzens dy't der krekt sa útsjogge as minsken, mar bejeftige binne mei mentale fermogens dy't û.m. telepaty, telekineze en teleportaasje mooglik meitsje. By Sira binne dy mentale fermogens heger ûntwikkele as by alle oare leden fan har ras. Har libbenspartner moast oer fermogens fan ferlykbere sterkte beskikke om't Kiezers (froulike leden fan 'e Clan) en ûnKeazenen (manlike leden fan 'e Clan) harren ynstinktyf mei-inoar mjitte by it oangean fan in mentale partnerbân. Sokke mentale gefjochten liede ta de dea fan manlike partnerskipskandidaten dy't net sterk genôch binne. Sadwaande hie Sira ferwachte om har libben sûnder partner trochbringe te moatten, oant se op in omslachtige wize dochs noch in partnerbân wist te foarmjen, net mei in lid fan har eigen ras, mar mei de telepatyske minsklike romteskipskaptein Jason Morgan (sjoch: A Thousand Words for Stranger). Nei de foarfallen yn 'e trilogy The Trade Pact (sjoch dêre) hiene Sira en Morgan ferwachte tenei in rêstich libben liede te kinnen as keaplju dy't mei harren romteskip De Sulverne Foks fan planeet nei planeet reizgen.
Cartnell hat jierren wurke om alle leden fan 'e Clan, 933 yn totaal, op te spoaren en yn 'e gaten hâlde te litten. Hy spilet dy ynformaasje troch oan 'e oaren, en soarget der boppedat foar dat plysjekommandant Lydis Bowman, dy't er derfan fertinkt dat se de Clan de hân boppe de holle hâldt, beskuldige wurdt fan korrupsje en machtsmisbrûk. Mei help fan 'e Blauwen en Grizen fan Deneb slûket de Fasilitator Gearstallers yn dielen nei eltse planeet dêr't leden fan 'e Clan libje. De eigentlike moardnerij falt ta oan 'e Gearstallers, dy't it benammen foarsjoen hawwe op 'e besittings fan 'e smoarrike Clan.
Grifformearde tsjerke (Muntsjesyl)
De Grifformearde Tsjerke is in tsjerkegebou út 1913 fan de PKN yn Muntsjesyl.
This Gulf of Time and Stars
Yn it Hannelspakt
Fan 'e acht leden fan 'e Rie fan Clan binne seis by de oanfallen omkommen, wat betsjut dat Sira (ien fan 'e beide oerlibbene leden) no sels it liederskip fan 'e Clan opnimme moat. Hja jout alle leden fan 'e Clan de opdracht om har beskûl te hâlden. Se hellet Barac en Ruti oan board fan 'e Foks en ek Jacqui di Mendolar, de assistinte fan 'e foarsitter fan 'e Rie fan 'e Clan. Dyselde is ek in bertehoeder, en merkt op dat Sira yn ferwachting is. Sira hie nea tocht dat dat koe, nei alle operaasjes (sjoch: Ties of Power) en om't har partner in minske is. Mar it docht bliken dat har lichem sels in embryo oanmakke hat yn proses dat partenogeneze hjit en dat yn it ferline fan 'e Clan nei't it skynt wol mear foarkaam. Om't de geast fan in bern by de Clan of M'hiray in ferminging is fan 'e geasten fan 'e mem en de heit, is dizze poppe lykwols in lege húl.
Om rie te freegjen yn dizze ûnferwachte sitewaasje teleportearret Sira harsels nei de planeet Stonerim III, dêr't har eigen mem Mirim libbet. Morgan en de oaren reizgje har efternei yn 'e Foks. Sira wit fan har mem dat se neat hawwe moat fan it bestjoer fan harren folk troch de Rie fan 'e Clan. Se hat har al withoelang lyn weromlutsen en wol neat mear mei oare leden fan 'e Clan te krijen hawwe. Ek besiket se te libjen sûnder de M'hir oan te reitsjen, it mystike besteansnivo dat de leden fan 'e Clan brûke foar harren mentale fermogens. Troch de measte oare leden fan 'e Clan wurdt se dêrom sjoen as in eksintrike sûnderling. Op Stonerim III oankommen, ûntdekt Sira dat Mirim in groepke lyksinnigen om har hinne sammele hat, de saneamde M'hir-ûntkenners, mei wa't se besiket om 'e fergetten thúswrâld fan 'e M'hiray werom te finen. Dat de M'hir-ûntkenners harren op Stonerim III fêstige hawwe, is gjin tafal: dit is de wrâld dêr't de M'hiray inkele iuwen lyn foar it earst yn it Hannelspakt arrivearren nei in lange teleportaasje fan ûnbekende oarsprong.
Mirim-en-dy hawwe in âld foarwerp fûn dêr't se fan leauwe dat it de geast befet fan Sira har oerbeppe Naryn di S'udlaat, dy't de M'hiray nei Stonerim III ta laat hawwe soe. Se wolle dy geast yn it lege embryo yn Sira har búk ynbringe, mar Sira wol dêr neat fan witte. Uteinlik set Mirim temûk dochs har sin troch. Sira kin dan daliks telepatysk kommunisearje mei de geast fan har poppe, en ûntdekt dat it net har oerbeppe Naryn is, mar har oare oerbeppe, Aryl di Sarc. Ta teloarstelling fan 'e M'hir-ûntkenners helpt dat net by it finen fan 'e thúswrâld fan 'e Clan, om't de M'hiray neffens Aryl frijwol sûnder oantinzen oan harren eardere libbens op Stonerim III arrivearren.
Grifformearde tsjerke (Muntsjesyl)
Skiednis en beskriuwing
thumb|left|175px| Oargel De tsjerke waard yn 1913 troch de arsjitekt Lammert Reitsma as sealtsjerke boud. Oan de súdeastlike kant hat de tsjerke in út de gevel rizende klokketoer.
This Gulf of Time and Stars
Yn it Hannelspakt
Mirim en de M'hir-ûntkenners nimme Sira mei nei de ruïnes fan in âlde beskaving djip ûnder de grûn ûnder de stêd Norval, op 'e siik nei it krekte plak dêr't de M'hiray op 'e planeet oankamen. Underwilens arrivearret de Foks op Stonerim III. Morgan stjoert Barac, Ruti en Jacqui foarút en hja teleportearje harsels streekrjocht fan it skip nei Sira ta. As hysels de Foks ferlit, blykt dat krekt op 'e tiid te wêzen, want in pear mominten letter giet der in bom ôf dy't it hiele romteskip opblaast. Morgan syn libben wurdt rêden troch syn freon, de Carasiaan Huido, dy't nei Stonerim III reizge wie om him op te wachtsjen, en dy't him by de ûntploffing mei syn eigen pânsere lichem beskermet. Morgan treft ek plysjekommandant Bowman en har trouwe ûnderhearrigen Russell Terk en P'tr wit ’Whix, dy't de Gearstallers dy't de bom pleatst hawwe, witte te fangen mei in gewear dat kûgels fan lym ôfsjit. It docht bliken dat de Gearstallers in gifgas by harren hawwe dat sa ûntwurpen is dat inkeld de M'hiray deroan deageane.
Morgan, Huido, Terk en ’Whix jouwe harren mei de driuwende warskôging oer it gifgas yn 'e ûndergrûnske ruïnes by Sira-en-dy, wylst Bowman besiket de Gearstallers en harren bûnsgenoate, de hiermoardneresse Ambridge Gayle fan 'e Grizen fan Deneb, op in dwaalspoar te bringen. Wylst Huido, Terk en ’Whix in efterhoedgefjocht tsjin 'e opkringende Gearstallers leverje, teleportearret Sira harsels, Morgan en de oare oanwêzige leden fan 'e Clan op oanrieden fan har oerbeppe Aryl nei it Undergrûnske Teäter, dat it plak is dêr't de M'hiray oarspronklik op Stonerim III arrivearren. Sira har telepatysk oerbrochte warskôging oer it gifgas oan 'e leden fan 'e Clan dy't har net op Stonerim III befine, komt lykwols te let, mei't de Gearstallers al in nije rige fan oanfallen begûn binne. Fan 270 leden belunet de Clan ta 111 leden, dy't inkeld fan 'e dea rêden wurde trochdat Sira harren allegear oer de ûnmjitlike ôfstannen tusken de planeten fan it Hannelspakt hinne nei it Undergrûnske Teäter teleportearret. Under de slachtoffers fan 'e gifgasoanfallen is lykwols ek Sira har heit, Jarad di Sarc, mei as gefolch dat troch harren partnerbân ek har mem Mirim stjert. Sira en Morgan beseffe dat de M'hiray net yn it Hannelspakt bliuwe kinne as se oerlibje wolle. Dat, fan it Undergrûnske Teäter út folgje se it spoar werom troch de M'hir dat efterlitten is troch de grutte teleportaasje dy't de M'hiray dêr oarspronklik brocht hat, en sa teleportearje de oerlibbene M'hiray en ien minske harsels troch dy kleau fan tiid en stjerren it ûnbekende yn, nei de legindaryske thúswrâld fan 'e M'hiray.
Grifformearde tsjerke (Muntsjesyl)
Skiednis en beskriuwing
De ynrjochting is noch oarspronklik en ek de banken binne noch oanwêzich.
This Gulf of Time and Stars
Op Cersi
(Sjoch foar in beskriuwing fan 'e planeet: Reap the Wild Wind'', § Ynhâld.)
Op Cersi arrivearje de M'hiray yn 'e 'kleasters' fan 'e clan Sona, dêr't se by fersin in masine, in saneamde 'makker', aktivearje dy't harren al har oantinkens ûntnimt oan harren libbens fan foar't se op Cersi oankamen. De iennichsten dy't dêr net troch oantaaste wurde, binne Morgan en Aryl. Morgan beseft dat dit krekt itselde is dat bard wie mei M'hiray doe't se hjirwei nei Stonerim III reizgen en dêr sûnder oantinkens oan harren eardere libbens arrivearren. Morgan syn mentale fermogens binne troch de trening dy't Sira him jûn hat, folle sterker wurden, en syn spesjaliteit is it genêzen fan geastlike wûnen fan oaren. Hy bepraat Aryl om him yn har geast ta te litten en wit dêr de blokkade op te heffen dy't de masine der oanbrocht hat foar't se oarspronklik Cersi ferliet. Dêrtroch kriget Aryl alle oantinkens werom oan har libben op Cersi. No't er wit hoe't er sa'n blokkade opheffe moat, kringt Morgan mei help fan Aryl de geast fan Sira binnen, dêr't er de blokkade weinimt dy't de masine der inkele oeren tefoaren oanbrocht hat. Neitiid trochrinne se itselde proses by alle oare M'hiray.
Grifformearde tsjerke (Muntsjesyl)
Skiednis en beskriuwing
Yn de âldjiersnacht fan 2017 op 2018 waarden de muorren en de brânskildere ramen fan de tsjerke slim bekladdere mei farve. In skjinmakkersbedriuw bea de tsjerke oan om de it gebou sûnder kosten skjin te meitsjen.
This Gulf of Time and Stars
Op Cersi
Cersi blykt sterk feroare te wêzen sûnt Aryl di Sarc de wrâld foar it lêst seach. Fan 'e trije yntelliginte rassen op 'e planeet binne de Om'ray (dêr't de M'hiray út fuortkommen binne) tige yn it neigean rekke. De Tikitik binne ek yn it definsyf krongen, wylst de ûndergrûnsk libjende Oud no it grutste part fan 'e bewenne wrâld behearskje en omfoarme hawwe ta in libbenleaze woastenije. In Tinzereizger (in Tikitik-sjamaan) fertelt Sira en Morgan dat de Oud harren nei de ôfreis fan 'e M'hiray net mear bûn fielden oan it yn stân hâlden fan it Lykwicht tusken de trije rassen, en dat se sûnt folslein losslein binne. Trije Om'ray-clans binne troch harren al hielendal útrûge, wêrûnder Yena, dêr't Aryl oarspronklik wei kaam.
Grifformearde tsjerke (Muntsjesyl)
Oargel
It oargel waard boud troch de Dútske bruorren Rohlfing út Osnabrück. It ienmanualige ynstrumint mei frij pedaal is pneumatysk en wurdt troch Mense Ruiter ûnderholden. Yn 2015 waard it oargel op 'e nij yntonearre, krige de grutte balge nij lear en binne de grutte houten pipen skjin makke.
This Gulf of Time and Stars
Op Cersi
Sira en Morgan nimme Tinzereizger mei om te ûnderhanneljen mei de Oud, mar it docht bliken dat de Oud harsels ferrike hawwe mei efterlitten technology fan 'e argeologen út it Hannelspakt dy't yn Aryl har dagen Cersi besochten. Mar de 'ferstannige' Oud, de kaste dy't foarhinne de lieding hie oer 'ferstânleazen', is alhiel ferfongen (of útmoarde?) troch in nije kaste, de Makkers. Dy binne tige kundich mei technologyske dingen, mar lykje net logysk tinke te kinnen. Se binne wisberet fan doel om hiel Cersi ta harres te meitsjen, mar wat se ite sille as de hiele wrâld yn in woastenij feroare is, skine se har gjin soargen oer te meitsjen. Uteinlik moatte Sira, Morgan en Tinzereizger de Makker-Oud dêr't se mei prate, om hals bringe om hielhûds ûntkomme te kinnen.
Foar Morgan is it ûnderhâld mei Tinzereizger nammenste nijsgjirriger. Hy rekket derfan oertsjûge dat Om'ray, noch Tikitik, noch Oud oarspronklik fan Cersi komme. Hy begjint te fermoedzjen dat Cersi ien grut eksperimint is, dat ferskriklik misrûn wêze moat. Boppedat stelt hy as beleard romtefarder daliks fêst, as er de 'kleasters' fan 'e Omray-clans út in Oud-fleanmasine út 'e loft wei sjocht, dat it romteskippen binne. Hy kin net oars as konkludearje dat de Om'ray oarspronklik in folle heger ûntwikkele maatskippij hân hawwe moatte. Sterker noch, it docht bliken dat de Om'ray deselden binne as de Hoveny, in antike beskaving dy't dit diel fan it hielal behearske fier foar de opkomst fan it Hannelspakt, en dy't oeral, ek op Cersi, ruïnes efterlitten hawwe. Morgan plantet by Tinzereizger ek in nij idee yn 'e holle as er him freget wêrom't de Tikitik eins net op harren fleanende esan-bisten de see oerfleane nei lân dêr't de wetterfreezjende Oud harren net berikke kinne.
Werom yn Sona krije de M'hiray te lijen fan in oanfal troch de Om'ray fan Vyna. Dat binne de iennichste Om'ray dy't it fermogen ta teleportaasje hawwe. Yn Aryl har tiid wie dat talint nammentlik wat de M'hiray fan 'e Om'ray ûnderskate. Mar om't de Vyna harsels as superieur oan 'e oare Om'ray beskôgje, en alle kontakt mei oare Om'ray wegeren, bleaune de Vyna mei dat talint nei de ôfreis fan 'e M'hiray op Cersi efter. By de oanfal ûntfiere de Vyna de bern fan 'e M'hiray, mar Sira en Morgan folgje harren werom nei Vyna, dêr't se de bern rêde en de Vyna op harren eilân fierders oerlitte oan 'e rúmn, dy't libje yn it wetter om it eilân hinne, en dêr't Sira de Rugheranen yn werom ken (sjoch: To Trade the Stars).
Death Wish
"Death Wish" of "Deathwish" hat yn de Wikipedy ferskate betsjuttings:
Fokker F.XXII
thumb|275px|Fokker F.22 Lapland fan de ABA thumb|275px|De Lapland fan ABA fan efteren sjoen
De Fokker F.XXII (as Fokker F.22) wie in troch Fokker yn de jierren tritich ûntwurpen en boude passazjiersfleanmasine. De F.XXII wie in fjouwermotorige heechdekker. De masine koe maksimaal 22 passazjiers meinimme (dêrfandinne de namme). De F.XXII wie feitlik in ferlytse Fokker F.XXXVI en waard op de tradisjonele Fokkerwize boud, mei in houten frame beklaaid mei kanvas en sûnder ynklapber lâningstsjellen. Troch it fêsthâlden oan dat konsept ferlear Fokker syn liedende rol yn de bou fan ferkearsfleanmasines. De grutste konkurrint fan dit tastel wie de folle modernere fan aluminium makke Douglas DC-2.
Skiednis fan de fjouwer F.XXII's
Der binne troch Fokker fjouwer F.XXII's boud, trije foar de KLM en ien foar ABA. De PH-AJQ "Kwikstaart", ien fan de F.XXII's fan de KLM, ferûngemakke op 14 july 1935 op de lineflecht fan Amsterdam (oer Hamburg en Kopenhagen) nei Malmö krekt bûten Skiphol, mar trije moannen nei ôflevering. Fan de 20 minsken yn it tastel oerlibben 14 persoanen de ramp. De oan ABA levere F.XXII "Lapland" makke yn juny 1936 troch in fersin fan de piloat in mislearre lâning op it fleanfjild fan Malmö. Der foelen gjin deaden, mar it tastel gie ferlern.
Twa Fokker F.XXII's en de F.XXXVI waarden koart foar it útbrekken fan de Twadde Wrâldoarloch ferkocht oan Grut-Brittanje. De "Roerdomp" bedarre by de British American Air Service en de "Papegaai" kaam yn tsjinst fan Scottish Aviation. It wie de bedoeling de trije fleantugen yn te sette op de nachtline Edinburgh-Glasgow-Londen, mar dat gie net troch út reden fan de oarloch. Ynstee waarden de tastellen brûkt as fleanende klaslokalen yn tsjinst fan de Royal Air Force-oplieding foar navigators. Op 3 july 1943 verongelukte de "Roerdomp" toen er tijdens de vlucht brand uitbrak. De "Papegaai" wie op dat stuit al net mear te brûken fanwege in motorbrân op 3 april 1943, mar waard nei de oarloch wer oerdroegen oan Scottish Aviation. Dy knapte it tastel wer op en naam it op 18 oktober 1946 yn tsjinst as ferkearsfleanmasine. Hy wie beskildere as ien fan Scottish Airlines, mar hierd troch British European Airways (BEA). It tastel fleach oant augustus 1947 op de rûte Prestwick-Belfast. Dêrna waard it Nederlân oanbean, mar dat waard ôfwiisd út reden fan jildkrapte en brekme oan opslachromte.
Maaiepriis
De Maaiepriis (offisjeel: Meiprijs) wie in literatuerpriis dy't alle twa jierren, at it heal koe, útrikt waard oan in auteur fan in roman dy't de hannel oanbelange.
Aken (betsjuttingsside)
"Aken" (Dútsk: Aachen) hat yn de Wikipedy ferskate betsjuttings:
Aken kin ek ferwize nei:
Bochum
Bochum is in stêd yn de Dútske dielsteat Noardryn-Westfalen en der wenje 373.976 minsken (2011).
De stêd is grut wurden troch de mynbou, dêr't hjoeddedei allinnich noch it mynmuseum en ferskate ynstituten oan tinken dogge. Yn de yndustriële perioade slagge it minsken dêr as earste om stiel yn foarmen te jitten. Tsjintwurdich hâldt de stêd har mear dwaande mei de tsjinstferliening.
Njonken de Ruhr-universiteit hat de stêd noch 5 hegere opliedingsynstituten, meiïnoar goed foar mear as tritichtûzen studinten.
It stedsgebiet Bochum bestiet út 6 stedsdistrikten (Stadtbezirke), dy't wer ferparte binnen yn stedsdielen
Akke Marije Marinus
Akke Marije Marinus (Dokkum, 5 desimber 1995) is in Frysk model dat yn 2016 Holland's Next Top Model wûn, in talintejacht dy't op 'e Nederlânske tillefyzje útstjoerd waard.