cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lippenhuzen
Mienskip
thumb|260px|Multyfunksjoneel sintrum De Mande Op 25 maaie 2018 waard it Konbunderhûs iepene. Yn it multyfunskjonele sintrum fûnen de iepenbiere basisskoalle De Flecht, it doarpshûs De Mande, de fuotbalferiening en de pjutteopfang It Berneplakje in ûnderdak. De Harker is de doarpskrante fan Lippenhuzen. De buertsuper moast yn 2021 de doarren slute. Yn juny wurdt meast it doarpsfeest holden.
Tsjerke
thumb|260px|De Piterstsjerke
Ferienings
It doarp hat ferskillende buertferienings. thumb|260px|Polebrêge ( De list is yn 2023 bywurke mei help fan de doarpsside. Sjoch foar de meast aktuele ynformaasje oer ferienings op de hiemside fan it doarp)
Weststellingwerf
Weststellingwerf (Nederlânsk en offisjeel: Weststellingwerf; Stellingwerfsk: Weststellingwarf) is in gemeente yn it suden fan Fryslân, mei ynwenners (, boarne: CBS). It hat in oerflak fan 228,45 km², wêrfan 8,15 km² wetter. De gritenij Weststellingwerf waard yn 1851 in gemeente nei de ynfiering yn Nederlân fan de gemeentewet fan Thorbecke. Weststellingwerf foarmet mei de gemeente Eaststellingwerf de Stellingwerven. Fanâlds wurdt hjir Stellingwerfsk sprutsen. Hjoed de dei fynt men der ek in soad Frysk- en Nederlânsktaligen.
Geografy
left|thumb|left|Kaart fan gemeente Weststellingwerf It haadplak is Wolvegea en de oare plakken yn de gemeente binne: Aldeholtpea, Aldeholtwâlde, Aldetrine, Aldlemmer, Blesdike, De Blesse, Boyl, Easterstreek, Finkegea, De Hoeve, De Langelille, Munnikebuorren, Nijeholtpea, Nijeholtwâlde, Nijetrine, Nijlemmer, Noardwâlde, Pepergea, Sânhuzen, Skerpenseel, Slikenboarch, Sonnegea, Spangea, Steggerda en Teridzert.
Lippenhuzen
Befolkingsferrin
'' Boarnen: 1840: Plaatsengids, 2015 en 2020: Alle Cijfers. Oare jierren sûnder boarnefermelding oernommen fan de besteande ynformaasje yn it artikel'')
Weststellingwerf
Taal
Histoarysk sjoen makket Weststellingwerf ûnderdiel út fan de Stellingwerven, mar it Stellingwerfsk is foar it meastepart al ferdreaun út it gebiet. De taal is benammen ferdreaun troch it Nederlânsk. Dochs bestiet der noch in treftige mienskip Stellingwerfsktaligen yn de gemeente, likernôch 28% fan de minsken hawwe it Stellingwerfsk noch as memmetaal, wylst it Nederlânsk troch 52% en it Frysk troch 18% fan de minsken as memmetaal sprutsen wurdt. Yn Weststellingwerf bestiet gjin gemeentlik belied op it mêd fan de Fryske taal.
Lippenhuzen
Berne yn Lippenhuzen
thumb|260px|Boerestreek 13
Strjitten
't Corso, Boerestreek, Bûkenhage, Buorsterwyk, Bûtewei, Kompanjonsfeart, De Buorren, Dotterblom, Feestlân, Heidereed, Kobunderleantsje, Marten Janswei, Omgong, Pompeblêd, Rjochtskeamerpaad, Singel, Slûsleane, Swanneblom, Sweachsterwei, Tjalling Harkeswei, Trijehoek, Weme, Welgelegen.
Publikaasje(s)
🇦🇹 "Van Ljuppingahuzum tot Lippenhuizen"
Young Guns II
Plot
Yn in ramtferhaal wurdt der yn 1950 kontakt opnommen mei abbekaat Charles Phelan troch in man op hege jierren, dy't Brushy Bill Roberts hjit. Dyselde fertelt him dat er syn ein neieroan kommen fielt en dat er foar't er stjert de amnesty hawwe wol dy't him santich jier earder troch de gûverneur fan Nij-Meksiko ûnthjitten is. As Phelan trochfreget, docht bliken dat Brushy Bill beweart de ferneamde bandyt Billy the Kid te wêzen. De abbekaat mient dat er mei ien te krijen hat dy't net hielendal doocht, mei't eltsenien wit dat Billy the Kid yn 1881 deasketten is troch Pat Garrett. Dat seit er ek tsjin Brushy Bill, dy't dêrop hiel opsternaat wurdt. Tsjin betterwitten yn rekket Phelan yntrigearre troch de âldman, dat hy freget him oft er bewize kin dat er Billy the Kid is. Brushy Bill begjint te fertellen.
Weststellingwerf
Polityk
» * Sociaal Duurzaam Weststellingwerf: gearwurking fan PvdA, Weststellingwerf Natuurlijk! en Vrijheid Voor Allen (VVA).
Young Guns II
Plot
Inkele jierren nei de ein fan 'e Prêrjeoarloch fan Lincoln County, wêryn't Billy the Kid syn reputaasje fêstige (sjoch: Young Guns) binne de oerlibbenen fan 'e Regulators, de binde dy't er yn dat konflikt oanfierde, allegear har eigen wegen gien. Billy hat om him hinne in nije binde foarme, besteande út Pat Garrett en Arkansas Dave Rudabaugh. De nije gûverneur fan it Territoarium Nij-Meksiko, Lew Wallace, hat arrestaasjebefellen útfurdige tsjin alle lju fan wa't bekend is dat se by de Prêrjeoarloch fan Lincoln County belutsen wiene, ûnder wa Billy sels en de oare eardere Regulators Doc Scurlock en José Chavez y Chavez. Dy lêste beiden hawwe har libben bettere en in nij bestean opboud, en dêrtroch binne se foar plysjeminsken en preemjejagers maklik op te spoaren. Beide wurde se nei Lincoln (Nij-Meksiko) ta sleept en yn in gat yn 'e grûn opsletten om mei koarten ophongen te wurden. Billy is syn efterfolgers lykwols hieltyd te fluch ôf, dat úteinlik wurdt er troch gûverneur Wallace, dy't foar gek stiet om't Billy by wize fan sprekken rûntsjes om him draaft, útnûge foar in persoanlik oerlis. By dy moeting leit de gûverneur oan Billy út dat Billy mar ien persoan is, wylst syn tsjinstanners út 'e Prêrjeoarloch fan Lincoln County fan 'e Murphy/Dolan-faksje mei in hiel soad binne. Dyselden hawwe no in binde foarme wêrmei't se har skuldich meitsjen oan feedieverij fan 'e keppels fan 'e grutte ranchers dy't Wallace syn efterban foarmje. Mei oare wurden: de Murphy/Dolan-faksje hat him ta in grutter probleem foar de gûverneur makke as Billy sels. Hy wol dêrom dat Billy tsjin syn eardere fijannen tsjûget. Yn ruil dêrfoar sil er soargje dat Billy mar in lichte finzenisstraf kriget. Billy stimt yn mei dy oerienkomst, mar wol folsleine amnesty hawwe. Gûverneur Wallace betinget dat Billy dan fuort neitiid Nij-Meksiko ferlitte moat en der nea weromkomme mei. Sa wurdt ôfpraat.
Neitiid hat Billy the Kid it oer de "Meksikaanske Klyster", in geheim paad dat nei Meksiko liede soe. Dêr kinne hy en de oaren alteast in skoft ûnderdûke of miskien wol foargoed bliuwe. Pat Garrett beslút om net mei te gean, om't er in saloon iepenje wol yn Fort Sumner. Rudabaugh is Billy syn iennichste rivaal foar it liederskip fan 'e binde, dat er allegeduerigen besiket oer te nimmen; Billy hat der wille yn om him hieltyd te glêd ôf te wêzen. Underweis pikke se twa nije leden fan 'e binde op: de fan syn lân ferdreaune boer Hendry William French en Tom O'Folliard, in opslûpen jonge fan fjirtjin jier dy't Billy ferôfgoadet as de "Prins fan 'e Pistoalskutters". Se stekke oan op 'e ranch fan John Chisum, in feebaron dy't yn 'e Prêrjeoarloch fan Lincoln County in bûnsgenoat fan Billy syn fermoarde freon John Tunstall wie. Billy ornearret dat Chisum him noch $500 skuldich is: $250 om't er yn 'e prêrjeoarloch syn smoarge wurk opknapt hat, en $250 om't er yn 'e ôfrûne jierren de keppels fan Chisum ûntsjoen hat. As Chisum him hjit op te sokkebaljen, stelle Billy-en-dy in keppel kij fan him om oan jild te kommen dêr't se yn Meksiko fan oerlibje kinne.
Neitiid komme gûverneur Wallace en Chisum by Pat Garrett mei it foarstel dat dyselde sheriff fan Lincoln County wurde sil mei as doel om Billy the Kid op te pakken en op te hingjen of gewoan dea te sjitten. Dat plantsje komt út 'e koker fan Chisum, dy't ornearret dat inkeld ien dy't Billy goed ken, him pakke kin. Garrett sjocht earst net folle yn it foarstel, oant gûverneur Wallace him $500 jout en him fertelt dat er nochris $500 krije sil as de put dien is. Foar safolle jild wol Garrett syn freonskip mei Billy wol oan 'e kant dwaan, dat sadree't er sheriff wurden is, set er ôf op 'e siik nei de ferneamde bandyt. Om't er wol foar it ferstân hat dat er sels nei Billy syn dea yn 'e media ôfskildere wurde sil as in ferrieder en in slûpmoardner, nimt er de mislearre sjoernalist Ash Upson op sleeptou om alles dat er docht te dokumintearjen, sadat se neitiid in boek oer de wiere gong fan saken skriuwe kinne. Ta syn argewaasje kriget er ûnwinske fersterking fan in posse ûnder lieding fan in John W. Poe, dy't stjoerd is troch Wallace.
Billy en syn binde geane yn it stedsje White Oaks del by in âlde bekende fan him, Jane Greathouse, in madam dy't dêr in bordeel eksploitearret. Wylst de bindeleden wille hawwe mei de hoeren, organisearje de bewenners fan White Oaks harren ta in lynchkliber dy't Billy ophingje wol. De pleatslike helpsheriff Carlyle besiket tusken de beide groepen te bemiddeljen en stelt oan Billy foar dat er "de Yndiaan" (Chavez) oan 'e kliber oerdraacht om sels it libben derôf te rêden. Ynstee ferklaait Billy Carlyle sels yn Chavez syn klean, smyt him ta de doar út en ropt "Pas op, hy hat in pistoal!" Dêrop iepenje de lynchers daliks it fjoer en sjitte harren eigen helpsheriff dea. As se foar it ferstân krije wat se dien hawwe, drippe se beskamme ôf, wylst Billy en de oaren sûnder fierdere swierrichheden it stedsje útride kinne. Garrett arrivearret te let om Billy-en-dy noch te treffen. As er it mei Jane besiket oan te lizzen, stegeret se syn avânses ôf om't se him as in ferrieder sjocht no't er sheriff wurden is. Dêrop stekt er út wraak har bordeel yn 'e brân. Jane klaait har hielendal út en komt bleat nei bûten ta, in útsochte manear om 'e kekene ynwenners fan White Oaks te fernederjen, wêrnei't se poerlike neaken op har hynder stiget en fuortriidt.
Neitiid wurde Billy en syn binde oanhâldend hjitfolge troch Garrett en syn posse. Op in jûn wurde se byhelle, mar Garrett, dy't ferbline wurdt troch it ljocht fan 'e ûndergeande sinne, sjit by fersin Tom O'Folliard dea, dy't njonken Billy riidt. Inkele dagen letter sykje Billy-en-dy op in ôfhandich plak beskûl yn in ferrinnewearre gebou, dêr't Billy einlings en te'n lêsten opbychtet dat de 'Meksikaanske Klyster' hielendal net bestiet en folslein oan syn eigen fantasij ûntspruten is. It ferhaal dat er de oaren nei Meksiko ta liede soe, wie ienfâldichwei in list om 'e binde byinoar te hâlden. Doc Scurlock is des duvels en springt oerein om nei hûs te gean. Sagau't er lykwols in foet bûten it doarsgat set, wurdt er yn it boarst rekke troch in kûgel fan ien fan Garrett syn posse, dêr't it gebou temûk troch besingele is. As bliken docht dat der gjin útwei is, offeret Doc, dy't beseft dat er in fatale wûne oprûn hat, himsels op troch fannijs nei bûten te springen. Hy rekket trochsingele mei kûgels, mar de oaren witte efter him lâns te ûntsnappen, allegearre útsein Billy, dy't te let is.
Sa wurdt Billy the Kid troch Garrett-en-dy finzen nommen. Hy wurdt werombrocht nei Lincoln en feroardiele om ophongen te wurden. Wylst Garrett it stedsje út is foar in fraachpetear mei in krante, wurdt Billy bewekke troch twa helpsheriffs: de wrede Bob Olinger en de freonlike en wat ûnnoazele James W. Bell. Hoewol't er gjin besite ûntfange mei, wurdt er ûnder Bell syn tsjinst opsocht troch Jane Greathouse, dy't him in pûde prúmtabak bringt. Dêryn fynt Billy in snipperke papier mei de tekst "Húske". As er fan it húske gebrûk makket, treft er dêr in revolver oan. Billy besiket Bell te ûntwapenjen, mar as dy syn ôfseage jachtgewear op him rjochtet, sjit Billy him dea. Hy hat der folle minder problemen mei om Olinger om hals te bringen. Dêrnei befrijt er him fan syn boeiens, stelt in hynder en pykt út.
Tsjin 'e tiid dat Billy oankomt yn Fort Sumner is Rudabaugh útpykt nei Meksiko, wylst Chavez stjerrende is oan in skotwûne dy't er by de ûntsnapping fan 'e binde nei de dea fan Scurlock oprûn hat. Nei't Chavez it tydlike foar it ivige ferwiksele hat, jout ek French him desyllúzjonearre ôf. Op in feest yn Fort Sumner rekket Billy op bêd mei in tsjep fanke. As dy him der te neare nacht op útstjoerd om wat te iten op te heljen, lit er syn revolvers by har efter. Sadwaande treft er Pat Garrett as er net bewapene is. Ynstee fan him daliks dea te sjitten (sa't it offisjele ferhaal fan 'e ein fan Billy the Kid hawwe wol), giet Garrett mei him in diskusje oan. Billy freget Garrett om him nei Meksiko gean te litten en de autoriteiten foar te ligen dat er him deasketten hat. It wol Garrett lykwols net oan dat Billy it yn Meksiko úthâlde kinne soe, en sadree't er wer opdoek, soe dat foar him (Garrett) hiel ferfelende gefolgen hawwe. Dêrop draait Billy him om en rint fuort, om Garrett te twingen en sjit him yn 'e rêch. Dat wegeret er lykwols. De oare moarns wurdt der in falske begraffenis holden foar Billy the Kid. Garrett is dêr ek by. As er letter wer nei syn hynder giet, blykt dat stellen te wêzen, in ferwizing nei Billy syn sizzen dat er inkeld hynders stelt fan minsken dy't er wol lije mei.
Rolferdieling
* ) in personaazje gearstald út 'e histoaryske persoanen Henry Newton Brown en Jim French.
Produksje
Young Guns II waard regissearre troch Geoff Murphy nei in senario fan John Fusco. De dialooch fan Billy the Kid wie foar in grut part oernommen út fraachpetearen mei de echte Billy en oare artikels oer him dy't fan 1879 oant en mei 1881 yn 'e Amerikaanske kranten ferskynden. As produsinten wiene James G. Robinson, Paul Schiff en Irby Smith by it projekt belutsen foar de filmstudio Morgan Creek Productions, Foar de film wie in budget beskikber fan $20 miljoen. De kamerarezjy wie yn 'e hannen fan Dean Semler. De filmmuzyk waard fersoarge troch Alan Silverstri, wylst de yn 'e soundtrack opnommen lieten skreaun wiene troch sjonger Jon Bon Jovi. Ien fan dy lieten, Blaze of Glory waard in grutte hit en berikte it earste plak fan 'e Billboard Hot 100-hitlist.
Opnamen
De opnamen foar Young Guns II fûnen plak op lokaasje yn Arizona en Nij-Meksiko. Sawol Jon Bon Jovi as senarioskriuwer John Fusco hiene yn 'e film in cameo as mei-finzenen fan Doc Scurlock en José Chavez y Chavez dy't yn it gat yn 'e grûn yn Lincoln fêstholden wurde. James Coburn, dy't yn 'e film de rol fan rancher John Chisum spilet, hie yn 1973 sels de rol Pat Garrett spile yn 'e western Pat Garrett and Billy the Kid, fan regisseur Sam Peckinpah.
Distribúsje
De distribúsje fan Young Guns II waard fersoarge troch 20th Century Fox. De film gie op 1 augustus 1990 yn 'e Amerikaanske bioskopen yn premiêre. It byhearrende soundtrackalbum ferskynde op 19 septimber 2011 foar it earst op cd by platemaatskippij Intrada Records.
Historisiteit
Yn tsjinstelling ta de foargeande fillm Young Guns, út 1988, dy't troch histoarisy priizge waard om syn relatyf akkurate ôfskildering fan 'e Prêrjeoarloch fan Lincoln County en de iere jierren as bandyt fan Billy the Kid, krige Young Guns II beslist net sokke lof. In protte foarfallen út it libben fan Billy komme yn 'e film wol werom, mar net altyd yn 'e juste folchoarder. Ek waard de akkuratens fan 'e film behindere trochdat guon personaazjes al yn 'e earste film stoarn wiene wylst se eins yn 'e twadde film noch in rol spylje moatten hiene. Om in foarbyld te jaan: de man dy't deasketten waard doe't er sûnder euvelmoed út it ferfallen gebou nei bûten kaam en troch de posse fan Pat Garrett foar Billy the Kid oansjoen waard, wie net Doc Scurlock (sa't de film hawwe wol), mar Charlie Bowdre. Dat personaazje hiene de filmmakkers lykwols oan 'e ein fan Young Guns al omkomme litten.
It grutste euvel oan Young Guns II wie foar histoarisy lykwols dat de film de myte ferspriedt dat Brushy Bill ien-en-deselde persoan wie as Billy the Kid. Fral de tekst oan 'e ein fan 'e film, dat it in mystearje bliuwt oft Brushy Bill no al of net Billy the Kid wie, skeat in protte saakkundigen yn it ferkearde kielsgat. Wat der eins oan 'e hân wie, is dat yn 1949 in man yn sintraal Teksas, in Ollie Partridge Roberts, byneamd Brushy Bill, bewearde dat er Billy the Kid wie. Hy sei dat er nei it yn sêne setten fan syn dea de namme Roberts oannommen hie en ûnderdûkt wie. Histoarisy wjerleine al rillegau op oertsjûgjende wize syn ferhaal, en dat wie de reden dat er net leaud waard troch de autoriteiten. Nettsjinsteande dat profitearre syn wenplak Hico (Teksas) fan syn bekendheid troch nei syn dea it Billy the Kid Museum te iepenjen.
Untfangst
Fan 'e filmkritisy krige Young Guns II oer it algemien negative oant tuskenbeiden resinsjes. Sa joech Roger Ebert fan 'e Chicago Sun-Times de film 2 fan 4 stjerren. Hy skreau dat it senario him "in ûnfoltôge gefoel" joech, en hy fûn de rezjy "wifkjend", mar it aktearjen omskreau er as "ynteressant". Yn 'e Deseret News, de wichtichste krante fan Salt Lake City, parte Chris Hicks Young Guns II ek 2 fan 4 stjerren ta. Hy neamde de film "wielderich filme, tige goed spile en fol potinsjeel", dat lykwols net goed út 'e ferve kaam.
Op 'e webside Rotten Tomatoes, dy't resinsjes sammelet, hat Young Guns II in leech goedkarringspersintaazje fan 28%, basearre op 25 ûnderskate resinsjes. Op Metacritic, de wichtichste konkurrint fan Rotten Tomatoes, behellet Young Guns II in goedkarringspersintaazje fan 47%, basearre op 18 resinsjes.
Resultaat
Young Guns II brocht yn 'e bioskopen yn 'e Feriene Steaten en Kanada $44,1 miljoen op, en yn alle oare lannen en territoaria $15 miljoen. Wrâldwiid kaam de opbringst dêrmei út op $59,1 miljoen. Ofset tsjin it budget fan $20 miljoen betsjut dat in winst fan $39,1 miljoen, hoewol't dêr de marketingkosten noch wol ôf moatte.
Johannes Phocylides Holwarda
Johannes Phocylides Holwarda of Jan Fokkes, Jan Fokker, Johann Holwarda, Johannes Fokkes Holwarda, Jan Fokkens Holwarda, Jan Fokkes van Holwerd, (Holwert, 19 febrewaris 1618 - Frjentsjer, 22 jannewaris 1651) wie in Frysk astronoom, dokter en filosoof. Hy wie professer yn de logika (1639) en filosofy (1647) oan de Universiteit fan Frjentsjer fan 1639 oant 1651.
Holwerda is it meast bekend wurden troch syn ûntdekking fan it ferskil yn helderens fan de stjer Mira (stjerrebyld Omicron Ceti/Walfisk). Yn in systematyske stúdzje, yn 1638, liet er sjen dat Mira ferdwûn en opnij ferskynde yn in 330 dagen duorjende siklus.
Hy wie fierders in 'fylosofysk atomist '(“atomisme”) en bestrider fan 'aristotelisten'. Yn it postúm publisearre Philosophia Naturalis, seu Physica Vetus-Nova (1651), definiearret er matearje en foarm: matearje is in gruttens en ferdield yn atomen, wylst foarm in weefsel fan atomen is. Neffens Phocylides besteane lichems út atomen en focht. By atomen makke er ûnderskied tusken inkeldfâldige en gearstalde atomen; it binne fêste lichemkes dy't direkt troch God oanstjoerd wurde.
De moannekrater Phocylides is nei him neamd.
Jesse Klaver
Jesse Feras Klaver (Roosendaal, 1 maaie 1986) is in Nederlânsk politikus fan GrienLinks. Sûnt 2010 is er Twadde Keamerlid foar GrienLinks en sûnt 12 maaie 2015 fraksjefoarsitter. Earder wie er foarsitter fan CNV Jongerein, it jongereinbûn fan it Kristlik Nasjonaal Fakferbûn.
Karriêre
Syn heit is Marokkaansk en syn mem wie Nederlânske fan Indyske komôf. Syn pake fan syn mem har kant spile in grutte rol yn syn opfieding. Tusken 1999 en 2004 folge er it vmbo oan de Frije Skoalle Michael Kolleezje yn Prinsebeek.
Hy wie tusken 2006 en 2009 lid fan it bestjoer fan DWARS, de jongereinorganisaasje fan GrienLinks. Hy wie earst duo-foarsitter fan de organisaasje, letter sekretaris en dêrnei foarsitter. As foarsitter stipe er de "frijheidsleafhawwende koers fan partijlieder Halsema" tsjinoer mear kommunitêr oriïntearre groepen as Kritysk GroenLinks. Klaver sette him dêrnjonken yn foar de profesjonalisearring fan DWARS. Njonken syn bestjoerswurk studearre er yn 2008 ôf oan de oplieding Social Work oan Avans Hegeskoalle en folge er in skakelprogramma om talitten te wurden ta de master politikology oan de Universiteit fan Amsterdam. Mei it skakelprogramma is er foartidich opholden.
Klaver waard op 17 septimber 2009 beneamd ta foarsitter fan CNV Jongerein. Hy folge dêrmei Klaas Pieter Derks op. Klaver woe as foarsitter minder de klam lizze op it kristlike karakter fan it CNV. Hy spruts him út as foarstanner fan de ferheging fan de AOW-leeftiid nei 67. Op 1 desimber 2009 waard er lid fan de Sosjaal-Ekonomyske Ried. Mei syn trijentweintich jier wie er it jongste SER-lid oant doe ta. Yn 2016 waard er opfolge as jongste SER-riedslied ea troch Kristina van der Molen fan FNV Jong. Njonken syn foarsitterskip fan CNV Jongerein wie er ûnder oare lid fan de programmakommisje fan GrienLinks, fan it bestjoer fan it Kristlik Sosjaal Jongereinkongres en oprjochter fan de klimaatorganisaasje Jongerein Kopenhagen Koalysje. Hy waard as CNV Jongereinfoarsitter opfolge troch IJmert Muilwijk.
Twadde Keamer (2010-2017)
In 2010 kundige Klaver syn kandidatuer oan as Keamerlid foar GrienLinks. De kandidatekommisje advisearre om him in plak by de earste fiif op de kieslist foar de Twadde Keamerferkiezingen te jaan. It partijkongres sette him úteinlik op it sânse plak fan de kandidatelist. De partij helle 10 sitten, wêrtroch't er ferkeazen waard. Hy behelle 2.466 foarkarstimmen. Klaver waard yn de Twadde Keamer wurdfierder foar sosjale saken en wurkgelegenheid, ûnderwiis en sport. Hy hold syn maidenspeech oer it heger ûnderwiis.
In 2010 waard Klaver nominearre foar de priis polityk talint fan it jier. Foar de Twadde Keamerferkiezingen 2012 wie Klaver de kampanjelieder fan GrienLinks en stie er as nûmer fjouwer op de kieslist. Hy behelle 3.351 foarkarstimmen. GrienLinks helle fjouwer sitten. Dêrfan wie ien in restset, wêrop't Klaver ferkeazen waard. Yn jannewaris 2013 hold Klaver in TEDtalk foar it praatprogramma Pauw & Witteman. Syn petear waard keazen ta de bêst yn in searje fan fiif jonge politisy.
Hy wie wurdfierder finânsjes, lânbou, natuer, bistewolwêzen, ûnderwiis, kultuer en wittenskip. Klaver wie lid fan de kommisjes foar Bûtenlânske Saken, Definsje, Jeropeeske Saken, Ekonomyske Saken, Finânsjes, Underwiis, Kultuer en Wittenskip, Ryksútjeften, Sosjale Saken en Wurkgelegenheid, Folkssûnens, Wolwêzen en Sport en de Wurkwize.
Yn 2013 brocht er mei Lutz Jacobi (PvdA) en Stientje van Veldhoven (D66) de inisjatyfnota Mooi Nederlân út, dy't ta doel hie de beskerming fan natuer, lânskip, flora en fauna te ferbetterjen. Hy tsjinne ek in inisjatyfwetsfoarstel yn om troch transparantens it itensfergriemen te ferminderjen. Klaver helle yn 2013 it ynternasjonale nijs mei syn ferset tsjin belestingûntdûking. Yn 2014 brocht er it oanfalsplan "Kânsen foar bern foar it vmbo" út.
In jier letter soarge Klaver foar opsjen mei syn útspraken tsjin presidint-kommissaris fan ABN AMRO, Rik Baron van Slingelandt, yn in rûnetafelpetear yn de Twadde Keamer oer beleaningen fan topbestjoerders yn de finansjele sektoer dat er "net witte woe yn hokker universum" de bankier libbe. Dit sei er om't Van Slingelandt in resint takende bonus oan de top fan ABN AMRO ferdigene. Sjoernalist Fons de Poel neamde Klaver dêrop yn it programma Brandpunt in "snotnoas" en mocht fan syn omrop it programme net langer presintearje.
Op 12 maaie 2015 liet Bram van Ojik witte dat Klaver him opfolge als fraksjefoarsitter. Dêrop brocht er syn boek De mite fan it ekonomisme út, wêryn't Klaver syn politike idealisme útienset en fertelt hoe't er de hieltyd sterkere tendins tsjingean wol om eltse maatskaplike kwestje te redusearjen ta in rekkensom. Yn De Bestseller 60 klom it boek yn de twadde wike nei it fyfde plak.
Op 7 desimber 2015 ferklearre Klaver yn it programma De Wereld Draait Door dat er fleksitariër is en dat er trije kear yn 'e wike fleis yt. Neffens Klaver "is fleis ite gjin probleem, dêr is neat mis mei, mar de mate wêryn't we fleis ite, is absurd. We soenen mei ús allen minder fleis ite moatte."
Syn twadde boek, De empatyske maatskippij, presintearre Klaver op 14 novimber 2016.
Twadde Keamer (fan 2017 ôf)
Yn de kampanje foar de Twadde Keamerferkiezingen fan 2017 besoarge Klaver troch syn optreden GrienLinks in hege útslach. Klaver die yn earste ynstânsje dêrom ek mei oan de formaasje-ûnderhannelingen. Dy earste formaasjepoging rûn stikken om't de partijen it net iens wurde koenen oer de tema's klimaat en yntegraasje.
Yn augustus 2017 wie der ophef oer de dokumintêre Jesse troch produsint Janneke Doolaard op basis fan filmbylden Joey Boink. De film wie bedoeld om in ynsjoch te jaan yn de opkomst fan Klaver by de Twadde Keamerferkiezingen 2017. Op de film, yn opdracht fan BNNVARA, kaam - foar't dy útstjoerd wie - krityk, benammen út rjochtse hoeke. De direkteur fan de omrop, Gerard Timmer, besleat doe de film net op telefyzje út te stjoeren. De dokumintêre gie yn premjêre yn teäter Carré.
Persoanlik libben
Klaver is sûnt 3 maaie 2013 troud en hat twa soanen.
Josephine Baker
thumb|200px|Josephine Baker (1927) Josephine Baker of Joséphine Baker, artystenamme fan Freda Josephine McDonald (Sint-Louis, 3 juny 1906 - Parys, 12 april 1975) wie in Amerikaansk-Frânske dûnseres, sjongster en aktrise.
Josephine Baker har ferskate relaasjes hân:
Mauritiustsjerke (Drylts)
De Mauritiustsjerke is de eardere herfoarme tsjerke en tsjintwurdige PKN-tsjerke fan Drylts.
Skiednis
Oan it begjin fan de 19e iuw rekke de tsjerke in brekfallige tastân en waard besletten ta ôfbraak en ferfanging troch nijbou healwei de Iegrêft. Op dy lokaasje lei nei de ôfbraak fan de Hettingastins yn de 17e iuw de eardere komerk. It plak fan de âlde tsjerke waard oanlein as tsjerkhôf en de earste sarken dy't dêr kamen te lizzen wiene ôfkomstich út de flier fan de ôfbrutsen tsjerke en lizze dêr noch jimmeroan. Op it hôf wurde noch regelmjittich stiennen en dielen fan de fûneminten fan de âlde tsjerke werom fûn.
De nijbou oan de Iegrêft waard boud troch Simon Hendriks Broersma út Drylts neffens in ûntwerp fan de Snitser arsjitekt J. Ankringa. De tsjerke waard boud as in ienskepich gebou mei in trijesidich koer, mar yn 1868 folge in fergrutting mei in súdlike transept, dat de namme it "nije ein" krige.
Yn 2000 waard in tsjerke fan binnen en fan bûten restaurearre. De fúzje fan de herfoarme gemeente mei de grifformearde gemeente yn 2005 liede ta de sluting fan de grifformearde tsjerke. Sûnt is de Mauritiustsjerke de tsjerke fan de protestanske gemeente fan Drylts.
Ynrjochting
Ut de âlde tsjerke binne de preekstoel (1672) mei it 17e iuwske doophek ôfkomsstich. In ponkjehâlder njonken de preekstoel draacht as opskrift Gedenckt den armen 1647. In boerd mei de nammen fan alle dûmny's fan de gemeente wurdt al sûnt 1875 byholden. It ynterieur fan de tsjerke krige by de lêste restauraasje yn 2000 in nije beskildering en in nij bankenplan. In diel fan de banken binne modern.
Under de oargelgalerij hinget in boerd mei de Tsien Geboaden út 1603 of 1604. It boerd is tagelyk in epitaaf foar Bonne Pieters, dy't sawol yn de katolike tiid as nei de reformaasje boargemaster fan Drylts west hat.
Twa klokken út 1542 en 1700 út de let-midsiuwske tsjerke krigen wer in plak yn de klokkestoel fan de nije tsjerke. De âldste klok, wijd oan Kristus de Redder en yn Kampen getten troch Geart fan Wou en Johan ter Stege, waard yn de Twadde Wrâldkriich troch de besetter foardere en letter skansearre weromfûn. Tsjintwurdich hat de âlde klok in plakje op in stiennen sokkel op de hoeke fan de Stedsleane en de Wilhelminastrjitte. De klok fan 1700 waard getten troch Petrus Overney.
Oargel
It oargel yn de tsjerke waard yn de jierren 1832-1834 boud achter in nij front troch de bruorren Van Dam út Ljouwert. It ferfong doedestiids in âlder ynstrumint fan de bruorren Arnold en Tobias Bader út Ljouwert By de bou makke Van Dam gebrûk fan besteand piipwurk, diels noch fan it Bader-oargel. It ynstrumint rekke by in brân yn 1855 skansearre en waard dêrnei restaurearre. Bakker & Timmenga restaurearre it oargel yn 2015 foar it lêst.
De Trije Terpen
De Trije Terpen lizze yn de noardlike himrik fan Ikkerwâld yn de gemeente Dantumadiel. De namme komt ek foar as De Drie Terpen. De terpen lizze faaks op it plak dêr't earder Moarrewâld lei.
Ed Nijpels
Eduardes Hermannes Theresia Maria (Ed) Nijpels (De Helder, 1 april 1950) is in Nederlânske politikus en bestjoerder.
Libbensrin
Yn 1968 waard Nijpels lid fan de VVD. Hy studearre yn de frije stúdzjerjochting Rjochten oan de Ryksuniversiteit fan Utert, wêrtroch hy gjin Mr. waard mar Drs. Foar syn politike rin wie hy master maatskippijlear op it R.K. St. Gertrudislyseum yn Roosendaal. Tusken 1973 en 1976 wie hy foarsitter fan de JOVD, de jongereinorganisaasje fan de VVD. Yn septimber 1976 waard hy foar seis jier lid fan de gemeenteried fan Bergen op Soom. Op 8 juny 1977 komt hy foar de VVD yn de Twadde Keamer terjocht. Op 20 april 1982 waard hy keazen as fraksjefoarsitter en de polityk lieder fan de VVD. Hy folge hjirmei Hans Wiegel op.
Dat selde jier waarden der noch ferkiezings hâlden. Under it biedwurd ‘Gewoon jezelf kunnen zijn’ wûn hy mei syn partij op 8 septimber 1982 10 sitten yn de Twadde Keamer, wêrmei it totale tal sitten fan de VVD op 36 útkaam. Mei dizze útslach wist Nijpels de foarming fan it Kabinet-Lubbers I (1982-1986) foarm te jaan.
Hy krige yn dizze perioade te meitsjen mei in tal affêres. De grutste hjirfan wie de ûndergong fan it Rijn-Skelde-Ferolme bedriuw, wat late ta it earste Parlemintêre Undersyk sûnt 1946, dy’t oer it belied fan it Londenske Regear gong. Yn 1986, by de nije ferkiezings, krige Nijpels de skuld fan de nederlaach dy’t de VVD dêrby liede. By dy ferkiezings ferlear de VVD 9 sitten yn de Twadde Keamer.
Nijpels waard ferfongen troch Joris Voorhoeve as fraksjefoarsitter en polityk lieder fan de VVD. By it nije regear, it Kabinet-Lubers II (1986-1989), waard Nijpels de minister fan it Ministearje fan VROM. As minister krige hy in protte wurdearring en respekt fan de koalysje en de opposysje foar syn miljeubelied. Sa brocht hy yn maaie 1989 it Nasjonaal Miljeubeliedsplan (NMP) út.
Nei dizze perioade as minister waard hy, fan 14 septimber 1989 oant 4 april 1990, wer lid fan de Twadde Keamer. Op 1 april 1990 waard hy boargemaster fan Breda, dat wie hy oant 1 july 1995. Yn 1999 wurdt Nijpels Kommissaris fan de Keninginne fan Fryslân. Dêrneist presintearret hy, tegearre mei Tineke Verburg, it TROS telefyzjeprogram Aktua in Bedrijf.
Nijpels wie as Kommissaris fan de Keninginne tige populêr yn Fryslân, dochs kryt hy ek kommentaar. Sa krijt hy oan it begjin fan 2006 in skeel mei de Stifting Fryske Aksje. Dizze stifting liet de domeinnamme www.ednijpels.nl registrearje omdat se lulk wienen op Nijpels, se fûnen dat hy noch net goed genôch Frysk spruts. Dizze namme koe hy werom fertsjinje as hy in Steategearkomst yn it Frysk liede soe.
Yn novimber 2007 waard Nijpels beneamd ta lid fan de Ried fan Tafersjoch op de omropferiening TROS. Sûnt 16 jannewaris 2008 is Nijpels de foarsitter fan de ONRI, de fakorganisaasje fan de Nederlânske advys- en yngenieursburo’s. Op 1 maaie 2008 hold hy op as Kommissaris fan de Keninginne fan Fryslân, omdat syn frou, Elsbeth Janmaat yn Maleizje wurkjen giet.
Eppostien
thumb|De Eppostien De Eppostien is in lid fan in sarkofaach foar de jong ferstoarne Eppo Tjaerda út 1341. De stien, fan 325 kilogram en 2,17 meter lang, is in foarbyld fan iere Fryske en Nederlânske byldhoukeunst. Oarspronklik komt it grêflid út de Alexandertsjerke fan Rinsumageast. De stien wurdt sûnt 1881 bewarre yn it Frysk Museum.
Beskriuwing
It lid is makke fan readbûnt sânstien. De ôfmjittingen binne 217 × 85 × 11 sintimeter en er weaget 500 kilo. Nei alle gedachten is de tige fyn beitele stien op it plak sels makke troch Fryske byldhouwers, dat kin opmakke wurde út it feit dat de ôfbylde jongkeardel in typyske Fryske pols yn syn rjochterhân hat. Oan de gurdle fan Eppo hinget in mes, miskien in waakstaffeltsje (in soarte fan notysje-boekje) en in beurs (jildponge).
Eftergrûn
De ôfbeelde jongfeint is Eppo, de soan fan Thitard (moderner: Tjaard/Tjeerd/Tseard en Hacka. Ut it grêfskrift op de stien is op te meitsjen dat Eppo in broer Hessel en in broer Sidach (moderner: Syds / Sytse) neamd Sicco hie, dy 't syn twillingbroer wie. De âlden Thitard en Hacka wiene al ferstoarn by it ferstjerren op 28 oktober 1341 fan Eppo. Thitard en Hacka wiene nei alle gedachten de stamâlden fan de Juwsma's, Tjaerda's en de Tjaerda's fan Starkenborgh fan Rinsumageast. In mooglike foarfaar fan Thitard (* ? foar 1341) is Thitardi, dy't libbe yn 1224, neamd yn de Kronyk fan Wittewierum ( "castellum Thitardi"), yn de omkriten fan Dokkum, dêr't fan ferwachte wurdt dat dit de oarspronklike basis is fan de Tjaerda stins te Rinsumageast.
List fan boargemasters fan Chrzanów
right|70px| Hjir is in list fan boargemasters fan Chrzanów. Chrzanów leit yn it suden fan Poalen.
Trijehuzen (Hidaard)
Trijehuzen is in buorskip noardeast fan Hidaard, mar eartiids yn de himrik fan Easterein, yn de gemeente Súdwest-Fryslân. De namme komt ek foar as Driehuizen dêr't State Rispens en Huzinge Wier 33 fan as húsnammen neamd wurde. De terp waard ek wol Rispens neamd.
Stichting fan de Arbeid
thumb|Foarsitters fan de Stichting fan de Arbeid: J. Bosma, P.S. Pels en [[Dirk Roemers|D. Roemers (1964)]] De Stichting fan de Arbeid is in oerlisorgaan fan organisaasjes fan wurkjouwers en fan wurknimmers yn Nederlân.
De Stifting waard 17 maaie 1945 opgerjochte en húsmannet yn De Haach. De Stichting wie yn de earste jierren nei de Twadde Wrâldkriich it meast wichtige oerlisorgaan foar sosjaal-ekonomyske fraachstikken tusken wurkjouwers, wurknimmers en oerheid, mar dy funksje waard yn 1950 oernaam troch de Sosjaal-Ekonomyske Ried (SER). De Stichting is noch wol it plak foar it maitiids- en neijiersoerlis tusken de sosjale partners. Kabinet en fertsjintwurdigers fan wurkjouwers en wurknimmers besprekke dan de saneamde sosjale akkoarden, dêr't ôfspraken yn makke wurde oer algemiene leanferhegingen, arbeidsbetingsten ensafuorthinne.
Boeing 787
De Boeing 787 Dreamliner is anno 2011 de lêste ferkearsfleanmasine dy't troch de Amerikaanske fleanmasinefabrikant Boeing ûntwurpen is. It tastel wurdt makke yn de Boeing-fabryk yn Everett (Washington).
De earste kommersjele flecht wie op 26 oktober 2011 fan Narita nei Hong Kong troch All Nippon Airways.
Spesifikaasjes
thumb|260px|Boeing 787-8 skematysk. Side, top, front, cross-section. thumb|260px|Cockpit fan de 787 thumb|260px|De Dreamliner krekt foar de earste flecht
Jeropeeske Sintrale Bank
De JSB is op 1 juny 1998 oprjochte, mei it haadkantoar yn Frankfurt, Dútslân.
Struktuer en organisaasje
De organisaasje fan de JSB is basearre op dat fan de Dútske Bundesbank en Landesbanken.
De JSB wurdt regearre troch in bestjoer fan direkteuren, mei oan it haad in presidint, en in bestjoerskolleezje, dat bestiet út leden fan it bestjoer fan direkteuren en fertsjinwurdigers fan lokale sintrale banken yn it Jeropeesk Systeem fan Sintrale Banken (JSSB).
Banken
It Jeropeesk Systeem fan Sintrale Banken is gearstald troch de Jeropeeske Sintrale Bank en de lokale sintrale banken fan de 28 lidsteaten fan de Jeropeeske Uny. Om dizze reden is it monetêre bewâld fan it Euro-gebiet/Eurosysteem in gearstalling fan de JSB en de bestjoeren fan nasjonale banken yn it Euro-gebiet.
Missy
It JSB en de bredere JSSB hawwe ta doel "it noedzjen fan ekonomyske stabiliteit" yn de euro-sône, om ûnder oaren de ynflaasje leech te hâlden. Op it stuit besykje se de ynflaasje leech te hâlden, mar wol om de 2% hinne.
Mei de doelstelling fan ekonomyske stabiliteit moat de bank it ekonomyske belied fan de Jeropeeske Uny stypje. Dat belied is der kaam om in heech nivo fan wurkgelegenheid en djoersume en net-ynflatoire ekonomyske groei te hoedzjen yn it ramt fan kêst 2 fan it Ferdrach fan de Jeropeeske Uny (ek wol it Ferdrach fan Maastricht).
Taken
De haadtaak fan de JSB is it tapassen fan monetêre wetjouwing foar it euro-gebiet, yn neifolging fan de doelen lykas hjirboppe beskreaun. De aktuele monetêre wetjouwing kin fûn wurde op it JSB-webstee.
Bocka Harinxma
Bocka Harinxma, eartiids ek wol Bocke Harinxma thoe Sneeck neamd, (Snits?, ? – Snits, 3 april 1499) wie in tige ynfloedrike Snitser haadling, dy't fan 1488 ôf oant syn dea de feitlike machthawwer wie fan de Fryske Súdwesthoeke.
Biografy
Bocka wie ôfkomstich út in ynfloedrik Frysk haadlingenlaach, de Harinxma's. Hy wie de soan fan Feicke Harinxma en Luts Feykes Oenema en troude mei Ansck fan Juwinga. Sy hienen ien bern dy't de leeftyd berike om te trouwen, Luts. De Harinxma's wienen ryk en machtich en beskikten oer meardere stinzen yn Snits, Drylts, Wâldsein, Heech en Sleaten.
Yn 1488 waard Bocke, nei de dea fan syn neef Peter Harinxma oanfierder fan de Skieringer fraksje yn Snits. Hy late tegearre mei Juw Hottinga de Skieringer partij yn de striid tsjin har fijannen de Fetkeapers. De einleaze skelen oan beide siden foarmen destiids de oanlieding om hierlingebinden as help yn te roppen. Foar Bocke rûn dat yn 1496 hiel bot út de hân, doe't er de beruchte Nytaert Fox net langer betelje koe en dy syn feinten dêrnei Bocke finzen setten tegearre mei in sweager en noch in tredde miich Syttha Harinxma út Drylts. It hûs fan Louw Donia waard brûkt as finzenis,
Neidat alle eallju jild ôfhandich makke wie kaam it ta in akkoard mei de stêd Grins, dy't it restant oan Snits liende, dochs Bocka en Louw as gizelers opeasken en yn de boeien nei Grins bringe lieten. Dêr ûntsnapt er in jier letter op aventoerlike wize.
Omgong fan Frankryk 1911
De 9e edysje fan de Omgong fan Frankryk waard hâlden fan 2 july oant en mei 30 july 1911. Dizze edysje waard de Col du Galibier foar it earst beklommen.
Raphaelle Peale
thumb|Raphaelle Peal (ûnder) en syn broer [[Titian Peale|Titian, skildere fan harren heit Charles Willson Peale (1795)]] Raphaelle Peale (1774-1825) wie in Amerikaansk keunstskilder, dy't him fral talei op stillibbens en trompe-l'oeil-skilderijen. Hy wie in soan fan skilder en wittenskipper Charles Willson Peale.
Peale wie alkoholist en hie te lijen fan arseen- en kwikfergiftiging, feroarsake troch it wurk as taksidermist yn syn heite museum.
Rederij Doeksen
Rederij Doeksen is in Nederlânske rederij dy't feartsjinsten útfiert tusken Harns en de Waadeilannen Flylân en Skylge. It logo fan de rederij is in seehûn, dy't harket nei de namme Doekie. Fan 8 novimber 2008 ôf mei de Doeksen Transport Group B.V., dêr't Rederij Doeksen in part fan is, har 'Keninklik' neame.
Dieperderhimpolder
De Dieperderhimpolder is in polder by Britswert. Tusken de jierren 900 en 1000 binne hjir de earste diken yn dizze omkriten oanlein. Yn Westergo waard begûn mei it oanlizzen fan in tal polders. Dit barde troch de terpen yn dit gebiet midddels in dyk mei elkoar te ferbinen. Yn Wûnseradiel wie dit de polder Hartwert - Wytmarsum (Dieperterhem).
De bediking fan dizze polder rûn fan Boalsert oer Trije Diken, Hartwert, Burchwert, Hemert, Rypein, Wytmarsum oer Harkesyl nei Boalsert. Op plakken dêr't de dyk troch kwelderslinken rûn, waarden ûntwetteringslûzen makke. Nei alle gedachten hat der, yn de lettere Boalserter Trekfeart yn Burchwert en wêr't de eardere Himerter Tille siet, ek in ûntwetteringslûs sitten. De wei fan Hartwert troch Burchwert en oer de Hemert bestiet dus al 1000 jier en wie ien fan de earste diken by Burchwert. Trochdat de diken net altiten like goed ûnderholden waarden brutsen se letter geregeldwei troch. Yn 1533 bepaalde de steedhâlder fan Karel V, Georg Schenk fan Toutenburch, dat de omlizzende gemeenten tenei it ûnderhâld dwaan moasten. Hoewol't de ôfspraken yn dit "Grut Arbitrament" fêstlein waarden, soe it noch oant de Alderheljenfloed fan 1570 duorje eardat de diken echt ferbettere waarden.
Truerd (Stiens)
Truerd is in weinamme en delsetting eastlik deun tsjin Stiens oan yn de gemeente Ljouwert. De namme komt ek foar as Truurd, Truerderdyk, Truird, Truyrd en Rijwert. Yn de delsetting hat twa pleatsen. Ien dêrfan, "Donastate", is hjoed-de-dei in bernebuorkerij.
Taunusberchte
right|200px It Taunusberchte is in middelberchte yn de Dútske dielsteaten Hessen en Rynlân-Palts, dat ta it Rynlânsk laaiplato heart. It berchte rikt oant de Ryn yn it westen ta, de Wetterau yn it easten (as part fan de Hessyske Slenk), in útrin fan de Boppe-Rynslenk, de rivier de Lahn yn it noarden en de rivier de Main yn it suden. It heechste punt fan it berchte is de Großer Feldberg mei 881 meter. De westlike foartsetting fan it berchte is de Hunsrück.
De Taunus leit bestjoerlik yn de neikommende distrikten: Hochtaunuskreis, Limburg-Weilburg, Lahn-Dill-Kreis, Main-Taunus-Kreis, Rheingau-Taunus-Kreis en it Rhein-Lahn-Kreis.
Yn it sintrum leit it Natuerpark Hochtaunus.
Koepelorganisaasje
In koepelorganisaasje, soms ek koartwei in koepel neamd, is in feriening of stifting dêr't in stikmannich belange-organisaasjes by oansletten binne. Koepelorganisaasjes tsjutte harrensels gauris oan mei de term "federaasje". Wichtige skaaimerken fan koepelorganisaasjes binne dat se de belangen fan harren lidorganisaasjes fertsjintwurdigje en dat se faak in ûnderhannelings- of oerlispartner fan 'e oerheid binne.
It kin foarkomme dat in lanlike koepelorganisaasje opboud is út ferskate provinsjale of oare regionale koepelorganisaasjes, dy't dan sels wer besteane út pleatslike ferienings. Sa is it bgl. mei de muzykkorpsen regele: de pleatslike muzykferienings yn Fryslân binne oansletten by de Organisaasje fan Muzykferienings yn Fryslân, dy't sels mei oare provinsjale koepels wer lid is fan 'e nasjonale Keninklike Nederlânske Muzyk Organisaasje.
Guon oare foarbylden fan koepelorganisaasjes binne:
Ru Clevering
thumb|260px|De nei Clevering neamde slûzen yn Lauwerseach Rubertus Jacob (Ru) Clevering (Den Andel, 1 augustus 1914 - Ienrum, 17 jannewaris 2013) wie in Nederlânske lânbouwer, politikus, bestjoerder en foarfjochter fan behâld fan lânskip en monuminten.
Ru Clevering buorke yn 't earstoan op de pleats Huningaheerd benoarden Ienrum. Dizze pleats kaam út de famylje fan syn mem en wie al sûnt 1652 yn de famylje fan Cleverings.
Fan 1955 oant 1979 wie Clevering foarsitter fan it wetterskip Hunsingo, no Noardersylfest. Fan 1971 oant 1979 by it wetterskip 'Electra' en fan 1968 oant 1979 fan it wetterskip 'Ommelanderzeedijk'.
Yn dy funksje wie er belutsen by de oprjochting fan de Molenstichting Hunsingo en Omstreken, dêr't er in lang skoft foarsitter fan wie. Dêrneist wie Clevering lid fan it bestjoer fan Het Groninger Landschap, lid fan it bestjoer fan Vereniging De Hollandsche Molen, riedslid en wethâlder fan de gemeente Ienrum en lid fan de Provinsjale Steaten fan Grinslân (1950-1974).
Fierders wi er fan 1960 oant 1978 foarsitter fan de Groninger Waterschapsbond en siet er fan 1965 oant 1975 yn it bestjoer fan de lanlike Uny fan Wetterskippen. Ru Clevering wie troud mei Tine Meijer, nei wa't de Tine Clevering-Meijerpriis neamd is.
Yn 2007 besleat it wetterskip Noardersylfest de Lauwerssluzen op Lauwerseach nei Clevering te ferneamen, de R.J. Cleveringsluzen.
Clevering is op 17 jannewaris 2013 yn Ienrum ferstoarn.
thumb|800px| Tinkstien foar Clevering by de nei him neamde sluzen yn Lauwerseach
Kapeseachbek
De Kapeseachbek (Lophodytes cucullatus) is in fûgel út de famylje fan de Einfûgels. De Kapeseachbek hat in protte fan de seachbekken en wie yn 1758 troch Carolus Linnaeus ek by harren yn it skaai set. Yn 1853 is dizze fûgel troch Ludwig Reichenbach yn in apart skaai set.
De Kapeseachbek hat syn namme te tankjen oan de kape dy't er rjocht oerein sette kin. Sawol it mantsje as it wyfke hawwe in kape. It mantjse hat in swart mei wite kape lykas syn meast fearren, ek hat er opfallende readbrune siden. It wyfke is hast hielendal brún.
Fersprieding
De Kapeseachbek komt foar yn Noard-Amearika yn sompen en bosken mei marren yn de buert fan de Grutte Marren en oan de Pasifyske kust. Hy oerwinteret yn it suden fan de Feriene Steaten. Somtiden is der ek wol is in ferdwaalde Kapeseachbek yn West-Jeropa sjoen. Mar tsjintwurdich is kâns grut dat in Kapeseachbek dy't yn it wyld yn Jeropa sjoen wurdt in ontsnapt eksimplaar is. Sûnt it likernôch 1950 yn Amearika foar it earst slagge mei de fûgel te fokken is it in populêre sierfûgel wurden.
Fuortplanting
Lykas de Lytse Seachbek yn Jeropa, is de Kapeseachbek in hoalebrieder. Hy briedt yn beamhoalen dy't oant sa'n acht meter boppe de grûn lizze kinne. De 6-12 aaien wurde yn 30 dagen útbret. De jongen wurde troch it wyfke fersoarge. De jongen binne earst donkerbrún,;at se fearren krije lykje se in protte op harren mem, útsein dat harren kape dúdlik lytser is. Nei sa'n 70 dagen kinne de jongen fleane en ferlit de mem harren jongen.
Iten
De Kapeseachbek yt meastentiids lytse fisken, kreeften en yn de simmermoannen ek wetterynsekten. Om syn iten te fangen dúkt en swimt er ûnder wetter. Boppedat yt er ek wol wat wetterplanten.
Grutte Priis Formule 1 fan Emylje-Romanje 2022
Utslaggen fan de Grutte Priis Formule 1 fan Emylje-Romanje 2022 yn Imola op 24 april. It wie de fjirde race fan 22 races fan de Formule 1 yn 2022. Hy waard op Imola hâlden. De race waard hâlden oer 63 omgongen, op it 4,9 km lange sirkwy foar in raceôfstân fan 309 kilometer.
Kwalifikaasje systeem
De Grutte Priis fan Emylje-Romanje 2021 wie it earste GP-wykein fan 2022 dêr 't in sprintkwalifikaasje ferriden waard. In sprintkwalifikaasje is hast itselde as in normale race, mei as grut ferskil dat de wedstriid minder lang duorret. De sprintkwalifikaasje is likernôch 100 kilometer en sil dêrtroch omtrint 25 à 30 minuten duorje.
Sneontemoarns wurdt in twadde frije training fan in oere ferriden wêrnei 't middeis de sprintkwalifikaasje hâlden wurdt. De winner fan de sprintkwalifikaasje krijt ek de pole posysje foar de wedstriid op snein op syn namme. De wedstriid op snein wurdt ferriden oer in "normale" Grutte Priis ôfstân (sa'n 300 kilometer) en de teams hawwe in frije kar yn it type bân.
Herman Vos
Herman Vos (Burgum, 23 juny 1957) is in byldzjend keunstner út Burgum. Hy is in autodidakt dy't hielendal op syn sintugen en gefoelens ôf giet.
Vos wurket leafst mei strykljocht en tsjinljocht. Syn wurken binne realistysk mar fertoane ek ympresjonistyske ynfloeden. Syn meastal grutte doeken bewurket er mei kwasten, pensielen, paletmessen of ek wol mei syn knokkels en neilen. Foarbylden foar him binne grutte skilders as Rembrandt, Claude Monet en Ilja Repin.
Herman behearsket ferskate techniken. Al kin er tige sekuer skilderje, hy hat net in echte foarkar foar de kweast. Bytiden smart er mei in mes in klodder ferve op it doek dat er dan mei in prop papier of in stielboarstel bewurket. Bytiden komme der sa ûnferwachte resultaten foar it ljocht.
Herman Vos die mei oan de ynternasjonale eksposysje “Jacht en natoer” yn Belgje en “Wyld yn de natoer”, fan 'Keunsthûs fan it Easten' yn Ynskedee.
Paul Christiaan Bos
thumb|"Poartsje fan Koarnjum by Nacht" potlead en kryt op Ingres papier thumb|"Pyter" potlead, pigminten mei krêft yn spesjaal dêrfoar preparearre grûn grifke Paul Christiaan Bos (Heemstede, 4 septimber 1956) is in byldzjend keunstner út Mûnein.
As jonkje hat Paul lang siik west en moast doe op bêd lizze. Syn fantasijën út dy tiid binne de boarne wurden foar syn lettere wurk.