cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kleaster Weerd
Op it stee fan it eardere kleaster sitte noch fûneminten yn de grûn. Om reden fan archeologyske wearde hat it perseel hat in beskerme status.
Kikki Danielsson
Kikki Danielsson, berne as Ann-Kristin Ros, (10 maaie 1952 in Visseltota, Sweden) is in Sweedsk artyst.
Yn 2017 waard de Asteroïde (18632) Danielsson nei har ferneamd.
Schlangenbad
Schlangenbad is in gemeente en kuerplak yn it Taunusberchtme yn de Rheingau-Taunus-Kreis yn de Dútske dielsteat Hessen. Schlangenbad grinzget oan Wiesbaden, de haadstêd fan de dielsteat. De namme fan it plak is ôflaat fan de eskulaapslange, in slange dy't foarkomt yn it mediterane gebiet, mar tanksij it lokaal geunstige klimaat foar it reptyl bestiet der ek in populaasje yn de kontreien fan Schlangenbad.
Gemeenteyndieling
Schlangenbad is it belangrykste plak fan de gemeente. It kuerplak leit op in hichte fan 320 meter boppe seenivo yn in delte fan de boskrike Hege Taunus dêr't de Warme Bach yn 'e Walluf mûnet. It plak leit 12 kilometer fan Wiesbaden, 7 kilometer fan Eltville am Rhein en 7 kilometer fan Bad Schwalbach.
Oare plakken binne:
It heechste punt fan de gemeente leit oan de westlike helling fan de Hohen Wurzel op 544 meter.
Skiednis
Schlangenbad waard yn it jier 1694 as kuerplak boppe de mûning fan de Warme Bach oanlein. Yn 1818 waard de delsetting in gemeente. Georgenborn waard op 1 april 1939 in Ortsteil fan de gemeente Schlangenbad. Op 31 desimber 1971 folge de eardere gemeente Wambach en op 1 july 1972 de gemeenten Bärstadt, Hausen vor der Höhe, Niedergladbach en Obergladbach.
De waarme boarnen fan Schlangenbad waarden yn it midden fan de 17e iuw ûntdutsen. Nei in publikaasje fan Francis Bond Head (Bubbles from the Brunnens of Nassau) yn 1834 waarden de Taunus-baden populêr under Britten. It tal Frânske gasten wie in skoft heech nei't ek de Frânske keizerinne Eugénie it kuerplak ferskate kearen besocht. Dútske aristokraten mochten graach yn Schlangenbad wêze om't hja dêr gewoan ûnbehindere kuere koene.
The Wedding Planner
The Wedding Planner is in Amerikaanske romantyske komeedzje út 2001 ûnder rezjy fan Adam Shankman, mei yn 'e haadrollen Jennifer Lopez en Matthew McConaughey. De titel betsjut "De Brulloftplanner". It ferhaal giet oer Mary Fiore, dy't as de súksesfolste brulloftplanner fan San Francisco garant stiet foar de levering fan romantyk oan oaren, wylst se lykwols sels ûngelokkich yn 'e leafde is. As se in tige oantreklike man moetet, hopet se de wiere fûn te hawwen, mar troch op him fereale te reitsjen brekt se sûnder euvelmoed har wichtichste regel. The Wedding Planner krige oer it algemien negative resinsjes fan 'e filmkritisy, mar groeide yn 'e bioskopen út ta in beskieden kommersjeel súkses.
Plot
Mary Fiore is de súksesfolste brulloftplanner fan San Francisco en omkriten. Se leveret op kommando romantyk en glamour foar de trouwerijen fan oaren, en ken elts trúkje fan har fakmêd. Sels is se lykwols ûngelokkich yn 'e leafde, en se hat al yn gjin seis jier in ôfspraakje hân. Har frije tiid bringt se troch yn har appartemint, dat se neuroatyske netsjes hâldt en mei har heit Salvatore en dy syn freonen, mei wa't se lid is fan in scrabbleklub. Har heit, dy't sels widner is, besiket har oan 'e man te helpen troch te besykjen en hylkje har út oan Massimo, de soan fan kunde dy't Mary noch ken fan in fakânsje yn Salvatore syn heitelân Itaalje, doe't se allebeide noch bern wiene. Mary hat gjin goede oantinkens oan 'e jonge Massimo, dy't modder iet en har fjirtjin dagen efternei rûn om har oan ien wei troch te freegjen oft se in fagina hie. Se wiist him dan ek rislút ôf.
Ynstee fan mei har priveelibben is Mary mear dwaande mei har karriêre. Se hopet har baas Geri oer te heljen om har fennoat te meitsjen yn it brulloftsplanningsbedriuw, mei't se fierwei de meast beteljende klanten binnenhellet. Geri stimt dêrmei yn op betingst dat Mary de planning fan 'e trouwerij fan Fran Donolly ta in goede ein bringe kin. Fran is de dochter fan nouveaux riches dy't it graach breed hingje litte wolle, dat der is foar de brulloftplanner in protte jild mei de trouwerij muoid. Mary hat ferskate moetings mei Fran, mar har langjierrige ferloofde Eddie hat hieltyd wat oars. Underweis nei in ôfspraak wêrby't se Eddie einlings moetsje sil, rekket Mary mei de hakke fan har skoech fêst yn it roaster fan in rioelputsje. In ûnoplettende taksysjauffeur riidt even fierderop tsjin in metalen ôffalcontainer op tsjillen oan, dy't dêrnei by de lichte del begjint te rôljen, lyk op Mary ôf. Hja wurdt rêden troch in manlike foarbygonger, dy't har krekt op 'e tiid oan 'e kant skuort. Neitiid falt se derhinne.
Mary wurdt wekker yn it sikehûs. Har rêder blykt bernedokter Steve Edison te wêzen, dy't har net bêst bewusteleas op 'e strjitte efterlitte koe en har dêrom meinommen hat nei syn wurk. Har kollega en freondinne Penny Nicholson, wa har tillefoannûmer Steve yn Mary har besittings fûn hat, komt opdaagjen om Mary op te heljen. Sadree't se de oantreklike Steve sjocht, beslút se om Mary en him oaninoar te keppeljen. Under druk fan Penny giet Mary akkoart mei in ôfspraakje mei Steve dyselde jûns. Se geane nei it park, dêr't se yn in provisoaryske bûtendoarbioskoop in âlde film sjogge. Se prate en dûnsje en sille inoar hàst tútsje, as se ûnderbrutsen wurde troch in hommelse stjalpbui. De oare deis is Mary alhiel yn 'e wolkens om't se smoarfereale rekke is en mient dat se yn Steve einlings de wiere fûn hat.
Inkele dagen letter besiket Mary in dûnsles mei in breidspear dat net dûnsje kin. Dêr treft se Fran, dy't bekent dat sy ek gjin stjer op 'e dûnsflier is. Se is hjir sadwaande mei har ferloofde Eddie, dat it is in útlêzen kâns om Mary einlings oan Eddie foar te stellen. Mary is folslein feralterearre as "Eddie" nimmen oars as Steve Edison is. It docht bliken dat Fran him ynstee fan "Steve" altyd "Edi" neamt, in ôfkoarting fan syn efternamme. As Fran in wichtich tillefoantsje kriget fan har wurk, stiet se derop dat Steve en Mary de dûnsles begjinne sille. Under it dûnsjen set Mary Steve lulk teplak, net inkeld om't er har de folslein ferkearde yndruk jûn hat, mar ek om't er efter Fran har rêch mei oare froulju omslacht. Dat is net wier, beklammet Steve. Nei't er Mary rêden hie, fûn er har gewoan in leuke frou. It wie Penny dy't harren útnûge om dy jûns mei syn trijen earne hinne en letter sels útpykte en harren tegearre efterliet. Boppedat: der is úteinlik neat bard.
Mary beseft dat se sûnder euvelmoed de wichtichste regel fan har fak brutsen hat: nammentlik om nea, mar dan ek nea fereale te reitsjen op 'e brêgeman. As se de kwestje oan Penny foarleit, oertsjûget dy har derfan dat har karriêre yn dit gefal foar har gefoelens giet. Se soe wol gek wêze om 'e planning fan 'e brulloft fan Fran en Steve op te jaan, om't dat har it fennoatskip kostje soe. Underwilens bepraat Steve de boel mei syn maat John, dy't him foarhâldt dat er syn langjierrige relaasje mei Fran net op it spul sette moat foar gefoelens wêrfan't ûnwis is wêr't se ta liede sille. En nei dy wize wurden freget er om Mary har tillefoannûmer, dat Steve him net jout.
By in besyk oan in mooglike troulokaasje yn in wyngerd yn 'e Napadelling komt ynienen, ta Mary har ôfgriis, Massimo wer op 'e lapen, dy't troch har bemuoisuchtige heit Salvatore ynskúnd is dat er it net samar opjaan moat. Dat Massimo himsels foarstelt as Mary har ferloofde, fynt Steve prachtich. As Mary mei Fran en Steve en Fran har âldelju út te hynsteriden giet om it om-en-by fan 'e wyngerd te besjen, wurdt Mary har hynder sa kjel fan it falske sjongen fan Fran har mem, dat er op 'e rin slacht. Mary, dy't foar it earst yn it seal sit, kriget it bist net mear ûnder kontrôle, mar wurdt jitris rêden troch Steve, dy't har efternei riidt en by him op syn eigen hynder lûkt. Dêrnei nimt er de gelegenheid te baat om har yn te wriuwen dat hysels net de iennichste wie dy't dy jûns yn it park efter de rêch fan in ferloofde om mei in oar omsloech.
As se wer thús is, feecht Mary har heit de mantel út om't er Massimo efter har oan stjoerd hat. Salvatore fertelt har dan foar it earst dat it houlik tusken him en har mem ek in arranzjearre houlik wie, dêr't se yn it begjin net ien fan beiden botte wiis mei wiene. Mar meitiid groeiden se nei inoar ta en begûnen se faninoar te hâlden. Foar Mary, dy't it houlik fan har âlden altyd as folmakke beskôge hat, komt dat as in grutte ferrassing. Se bliuwt yn betizing efter.
Letter besjocht Mary mei Fran en Steve in oare mooglike troulokaasje, diskear yn in park. Fran blykt it dêr geweldich te finen, wylst Steve it hielendal neat fynt. Hy jout lykwols ta (lykas altyd) as Fran him dêrop ferget. Earder hat Fran al oan Mary fertelt dat Steve nei harren houlik opklimme sil nei in poer bestjoerlike funksje yn syn sikehûs. Doe't Mary frege oft er syn pasjintsjes wol efterlitte woe, antwurde Fran fan ja, mar dat er dat sels noch net wist. Dat en oare dingen meitsje oan Mary dúdlik dat it houlik net lang duorje sil foar't it op in skieding útrint, mar se hâldt har stil.
As Fran oankundiget dat se in wike lang foar har wurk nei New York moat, bliuwe Mary en Steve efter om 'e planning fan 'e brulloft fierder te berêden. No't se tegearre binne, lizze se harren skeel by en ûntskuldigje se harren foar de hurde wurden dy't earder tusken har fallen binne. By in besyk oan in blommesaak rinne se Keith en Wendy tsjin it liif. Mei Keith wie Mary seis jier lyn ferloofd oant er har de jûns foar de trouwerij oan 'e dyk sette om it wer mei Wendy, syn faam fan 'e middelbere skoalle, oan te lizzen. De tafallige moeting ikkeret foar Mary in protte âldsear op, en se bedrinkt har dy jûns, sadat Steve har thúsbringe moat. Hy hâldt har selskip wylst se wat nofterder wurdt, en fertelt har ûnderwilens dat Keith wol goed gek wêze moat om him har ûntglûpe te litten. Uteinlik set Steve ôf, mar hy komt al rillegau werom en bychtet oan Mary op dat er fan har hâldt. Se antwurdet dat se tefolle respekt foar Fran hat om dêr wat mei te kinnen en stjoert him wer fuort.
As se werom is út New York, docht bliken dat Fran ûnderwilens twifels krigen hat oer har oansteande houlik mei Steve. Se sprekt Mary dêroer oan. Dat is in útlêzen kâns foar Mary om it houlik te sabotearjen as it mei Steve oanlizze wol, mar ynstee negearret se har eigen gefoelens en praat op Fran yn om har it fertrouwen yn har relaasje mei Steve werom te jaan. Letter moetet Mary Massimo wer op in jierdeisfeest. Hy is ûnderwilens smoarfereale op har rekke en freget har fan herten om mei him te trouwen. Mei har heite ferhaal yn gedachten dat de leafde soms letter komt, jout Mary him mei tsjinnichheid tawurd.
Mei't Mary en Massimo mar in hiele behindige trouplechtichheid belizze, falle de beide trouwerijen op deselde dei. Mary draacht de ferantwurdlikens foar de brulloft fan Fran en Steve oer oan Penny noch foar't it spul úteinset is, en giet nei it stedhûs om sels te trouwen. Inkele minuten foar't se trouwe sille, nimt Steve Fran apart en freget har oft se der wol wis fan is dat se it juste dogge troch te trouwen. Sy jout ta dat se eins net trouwe wol, wat foar him as in opluchting komt, om't hy dat eins ek net wol. Se beslute as freonen útinoar te gean, en Steve stoppet Fran yn in taksy nei de lofthaven om allinne op harren houliksreis nei Tahity te gean. As er fan Penny oer Mary har trouwerij heart, hastiget er him nei it stedhûs ta om har tsjin te hâlden.
Produksje
The Wedding Planner waard regissearre troch Adam Shankman nei in senario fan Michael J. Ellis en Pamela Falk. As produsinten wiene Peter Abrams, Deborah Del Prete, Jennifer Gibgot, Robert L. Levy en Gigi Pritzker by it projekt belutsen foar de filmstudio's Columbia Pictures, Intermedia Films, Tapestry Films, Dee Gee Entertainment, IMF en Prufrock Pictures. Foar de film wie in budget beskikber fan $35 miljoen. De kamerarezjy wie yn 'e hannen fan Julio Macat, en de filmmuzyk waard fersoarge troch Mervyn Warren.
It wie oarspronklik de bedoeling dat Jennifer Love Hewitt en Brendan Fraser yn 'e haadrollen fan Mary Fiore en Steve Edison cast wurde soene, mar dyselden waarden ferfongen troch Sarah Michelle Gellar en Freddie Prinze jr. Beide stellen moasten ôfsizze om't se oare ferplichtings oangien wiene. Dêrop giene de haadrollen yn The Wedding Planner nei Jennifer Lopez en Matthew McConaughey. De opnamen foar de film fûnen plak op lokaasje yn San Francisco en omkriten. Sa waard der filme yn it Golden Gate Park en yn 'e kapel fan 'e Universiteit fan Stanford.
Distribúsje
De distribúsje fan The Wedding Planner waard fersoarge troch Sony Pictures Releasing, de distribúsjepoat fan Sony Pictures, de memme-ûndernimming fan Columbia Pictures. De film gie op 26 jannewaris 2001 yn premiêre.
Untfangst
Fan 'e filmkritisy krige The Wedding Planner oer it algemien negative resinsjes. Sa ferliek Lisa Schwarzbaum fan it tydskrift Entertainment Weekly de film op ûngeunstige wize mei My Best Friend's Wedding (1997), dy in soartgelikense plot hie. Yn The New York Times skreau A.O. Scott dat it garisma fan Jennifer Lopez en Matthew McConaughey The Wedding Planner "folle mear pinefrij makket as dêr't de film eins rjocht op hat." En yn it blêd Variety omskreau Robert Koehler The Wedding Planner as "in oantreklik breidsfamke, mar bepaald net de byldmoaie breid fan it romantyske komeedzjesjenre."
Op 'e webside Rotten Tomatoes, dy't resinsjes sammelet, hie The Wedding Planner in leech goedkarringspersintaazje fan 16%, basearre op 104 ûnderskate resinsjes. De konsensuskrityk fan 'e webside, gearstald út al dy resinsjes, stelt: "Ynstee fan lichtfuottich en sjarmant is dizze romantyske komeedzje yn syn útwurking hurdhannich en forsearre." Op Metacritic, de wichtichste konkurrint fan Rotten Tomatoes, behelle The Wedding Planner in goedkarringspersintaazje fan 33%, basearre op 29 resinsjes.
Resultaat
The Wedding Planner brocht yn 'e bioskopen yn 'e Feriene Steaten en Kanada $60,4 miljoen op, en yn alle oare lannen en territoaria $34,3 miljoen. Wrâldwiid kaam de opbringst dêrmei út op $94,7 miljoen. Ofset tsjin it budget fan $35 miljoen betsjut dat in winst fan $59,7 miljoen, hoewol't dêr de marketingkosten noch wol ôf moatte.
Koarte Gronology
De Koarte Gronology (ôfkoarte ta K.G.) is in gronology fan 'e Brûnstiid en de iere Izertiid yn it Midden-Easten, dy't koarter is as de gongberder Middellange Gronology, mar langer as de Ultrakoarte Gronology. De krekte jiertallen foar alle histoaryske foarfallen fan foàr de ynstoarting fan it ynternasjonaal stelsel oan 'e ein fan 'e Brûnstiid, om 1200 f.Kr. hinne, binne yn dat diel fan 'e wrâld nammentlik ûnwis. De Koarte Gronology stelt it regear fan 'e Aldbabyloanyske kening Hammoerabi fêst op 1728 f.Kr. oant 1686 f.Kr., en de Fal fan Babylon op 1531 f.Kr. Troch fan dy jiertallen foarút of efterút te tellen kin men de krekte jiertallen fan oare foarfallen fêststelle.
De datearrings út it twadde milennium f.Kr. op basis fan 'e Koarte Gronology hawwe mar in hiel lyts bytsje oanhing ûnder histoarisy en argeologen, en binne yn prinsipe alhiel ûntkrêfte troch dindrogronologysk ûndersyk (nei beamringen) en ûndersiken op basis fan koalstofdatearring fan argeologyske artefakten, dy't sûnt 2000 plakfûn hawwe. It probleem fan 'e Koarte Gronology is dat dy derfoar soarget dat it twadde milennium f.Kr. in iuw te koart is. Earne yn 'e berekkening fan dy gronology moat dêr dus in hûndertmannich jierren (net needsaaklikerwize efterinoar) ynfoege wurde, mar it is oant no ta nimmen noch slagge om safolle tiid yn te foegjen sûnder it hiele bestel fan bekende foarfallen te ferinnewearjen. Net allinnich lykje dêrtroch by de Koarte Gronology de data foar it twadde milennium f.Kr. keunstmjittige leech, mar wat fierder men tebek giet yn 'e efterlizzende milennia, wat grutter de ûntwrichting wurdt.
De Middellange Gronology, dy't it regear fan Hammoerabi fêststeld op 1792 f.Kr. oant 1750 f.Kr., en de Fal fan Babylon op 1595 f.Kr., is dêrom folle gongberder en genietet in folle algemienere akseptaasje ûnder saakkundigen. Foar it grutste part fan 'e perioade dêr't it om giet, kinne jiertallen fan 'e Middellange Gronology berekkene wurde troch 64 jier op te tellen by de korrespondearjende jiertallen fan 'e Koarte Gronology: dus 1728 f.Kr. (K.G.) komt oerien mei 1792 f.Kr. (M.G.). Yn it saneamde 'tsjustere tiidrek' tusken de Fal fan Babylon en de opkomst fan 'e Kassityske dynasty fan it Babyloanyske Ryk reitsje absolute datearrings ûnwis, en wurde omrekkenings fan 'e iene gronology nei de oare navenant problematysk. De 64-jierrige kleau tusken de Koarte en de Middellange Gronology hâldt op te bestean omtrint it begjin fan 'e Kassityske Dynasty, yn 1500 f.Kr. Fan dat punt ôf falle dizze beide gronologyen gear.
Pauline Small
Pauline Small (berne as: Pauline White Man Runs Him; Lodge Grass (Montana), 30 novimber 1924 – yn Montana, 9 maart 2005) wie in Amerikaansk politika en bestjoerster fan etnysk Kriesk komôf. Hja krige in beskate bekendheid doe't hja yn 1966 de earste frou wie dy't keazen waard yn it bestjoer fan 'e federaal erkende Krieë Stamme. Letter ferfolle Small noch ferskate oare funksjes foar har stamme, wêrfan't de measten te krijen hiene mei ûnderwiis.
Karriêre
As folwoeksene wie Small tige aktyf op it mêd fan 'e polityk fan 'e Krieë Stamme. Yn 1966, doe't se 42 jier wie, waard se as earste frou yn it bestjoer fan 'e stamme keazen, yn it amt fan fise-siktaris fan 'e Stammeried. Dy funksje oefene se út oant 1972. Neitiid wie se lid fan ferskate kommisjes fan 'e Stammeried. Small hie grutte belangstelling foar it ûnderwiis, en tsjinne acht jier lang as foarsitter fan 'e ûnderwiisried fan har berteplak Lodge Grass. Fierders wie se lange tiid lid fan 'e Underwiiskommisje fan 'e Krieë Stamme, en fan 1996 oant 2000 hie se sit yn 'e 107e Kommisje fan 'e Krieë Stammeried.
Priveelibben en ferstjerren
Small wie troud mei Ivan James Small sr., in lid fan 'e Noardlike Sjajinne Stamme. Hja wennen lang te Busby, yn it oan it Krieë Reservaat grinzgjende Noardlike Sjajinne Yndianereservaat. Mei har man hie Small ferskate bern. Uteinlik ferhuze it gesin nei de Packs-the-Hat-in-the-Rotten-Grass-krite fan it Krieë Reservaat. Small wie tritich jier lang aktyf as stiper fan Yndiaanske rodeo's. Hja kaam yn 2005 te ferstjerren yn 'e âlderdom fan 80 jier.
Horsens (gemeente)
Horsens is in gemeente yn de regio Midden-Jutlân (Deensk: Midjylland) yn Denemark.
By de gemeentlike weryndieling yn 2007 ûntstie de gemeente troch de gearfoeging fan de folgjende gemeentes:
Lotta Engberg
thumb|Lotta Engberg Lotta Engberg (Överkalix, 5 maart 1963) is in Sweedsk artyst.
Advertinsje
In advertinsje (út it Frânsk) is in publikaasje dy't bedoeld is om 'e lêzer te ferlieden ta in beskate aksje, dy't ornaris bestiet út it keapjen of op oare wize ôfnimmen fan in produkt. Dejinge dy't sa'n berjocht pleatst, is de advertearder. Yn 'e regel giet it by advertinsjes om it promoatsjen fan kommersjele produkten en/of tsjinsten, mar it is ek mooglik dat it giet om produkten en/of tsjinsten sûnder winsteachmerk. In apart soarte fan advertinsjes wurdt foarme troch famyljeberjochten, dy't tynge dogge fan bysûndere barrens, lykas stjergefallen, berten, houliken en jubileä.
Advertinsjes wurde yn ferskate media pleatst, lykas yn kranten en tydskriften, yn reklamefolders en op it ynternet. Op websiden nimme advertinsjes net selden de foarm fan koarte filmkes oan, wêrmei't se sterk yn 'e rjochting fan reklamespotsjes geane. Ek wurde advertinsjes wol ferstjoerd fia e-mail, mar dat soarte reklame leit op in tige minne namme en wurdt spam neamd. Yn kranten binne advertinsjes soms mei sin skreaun as wie it in gewoan krante-artikel. De redaksje pleatst dan meastal op eigen inisjatyf boppe-oan 'e tekst it kopke "(advertinsje)". Yn fakblêden sjocht men fierders faak saneamde advertorials (in gearlûking fan 'e Ingelske wurden advertisement, "advertinsje" en editorial, "haadartikel"). Sokke advertinsjeteksten binne skreaun troch de redaksje fan it blêd mei as doel om reklame te meitsjen foar de advertearder.
Back to the Future (film)
Back to the Future is in Amerikaanske science fiction-komeedzjefilm út 1985 ûnder rezjy fan Robert Zemeckis, mei yn 'e haadrollen Michael J. Fox en Christopher Lloyd. De titel betsjut "Werom nei de Takomst". It ferhaal giet oer teenager Marty McFly, dy't by fersin mei de tiidmasine fan syn freon, de eksintrike útfiner Doc Brown, weromreizget nei 1955. Dêr stjoert er de moeting fan syn âldelju yn 'e war, mei as gefolch dat syn eigen bestean faai komt te stean. Back to the Future krige oer it algemien positive resinsjes fan 'e filmkritisy en wie in reuseftich kommersjeel súkses yn 'e bioskopen, dat oanlieding joech ta de produksje fan twa ferfolchfilms en it ûntstean fan in mediafranchise dy't ek Back to the Future hjit. De film wûn de Oscar foar bêste lûdsmontaazje en trije Saturn Awards. Tsjintwurdich wurdt Back to the Future rûnom beskôge as ien fan 'e bêste films dy't ea makke binne en in ikoan fan 'e Amerikaanske popkultuer. Yn 2007 waard de film troch de Library of Congress útornearre om preservearre te wurden yn it National Film Registry omreden fan kulturele, histoaryske of estetyske wearde.
Plot
Yn 1985 is Marty McFly in gewoane teenager dy't yn it (fiktive) plak Hill Valley wennet, yn 'e Amerikaanske steat Kalifornje. Syn heit George is in leffert dy't him op syn geastdeadzjende wurk allegeduerigen op 'e kop sitte lit troch syn narjende liedingjaande Biff Tannen. Syn mem Lorraine is in obese, alkoholistyske, depressive húsfrou. Marty hat in âldere broer, Dave, en in âldere suster, Linda, dy't noch thús wenje en dy't it as jonge folwoeksenen net bot meiwierret. Op 'e middelbere skoalle kin Marty min mei rektor Strickland, dy't him in loaie útfretter fynt. Hoewol't er goed gitaarspylje kin en in leafde foar muzyk hat, mislearret de audysje fan Marty en syn maten foar de talintejacht Battle of the Bands. Oan syn faam Jennifer Parker fertelt er dat er bang is dat al syn ambysjes ta neat komme sille, sadat er krekt sa wurdt as syn âlden.
Dyselde jûns praat Marty ôf op it parkearterrein fan it pleatslike winkelsintrum mei in âldere freon fan him, de eksintrike útfiner doktor Emmett Brown, dy't troch eltsenien Doc Brown neamd wurdt. Dyselde lit Marty dêr syn nijste útfining sjen: in tiidmasine dy't er makke hat fan in oanpaste DeLorean-persoane-auto. De auto sels riidt op elektrisiteit, mar om 'e tiidmasine wurkje te litten hat Doc in kiste fol plutoanium ôfhandich makke oan in pear Libyske terroristen. Dyselden hiene dat guod út in Amerikaansk oerheidslaboratoarium stellen. Om Marty de wurking fan 'e tiidmasine út te lizzen, fiert Doc de datum 5 novimber 1955 yn, tritich jier lyn, de dei dat er foar it earst it idee krige om in masine te bouwen foar tiidreizgjen. Marty en Doc wurde ûnderbrutsen troch de beide Libyske terroristen, dy't blykber ûntdutsen hawwe dat Doc harren bedragen hat. Ien fan harren iepenet it fjoer mei in mitrailleur en sjit Doc dea. As de terroristen dêrnei efter Marty oan komme, naait er út yn 'e DeLorean. Op 'e flecht stelt er by fersin de tiidmasine yn wurking, en as er de kritike faasje fan 142 km yn 'e oere berikt, ferdwynt er út 1985.
In momint letter arrivearret Marty op 5 novimber 1955. As er foar it ferstân kriget dat er trichtich jier yn 'e tiid tebek gien is, sit er der raar ta, want hy hat gjin plutoanium mear om nei syn eigen tiid werom te kearen. Sadwaande ferberget er de DeLorean, wêrnei't er nei it (folle lytsere) Hill Valley ta rint. Dêr moetet Marty syn eigen heit George as teenager, dy't ek yn dizze tiid al allegeduerigen narre wurdt troch syn klasgenoat Biff Tannen. As er George folget, ûntdekt er dat syn heit in strúnjeier is, dy't it foar de moade hat om yn in beam te klimmen foar it hûs fan Lorraine, Marty syn mem, sadat er by it finster fan har keamer nei binnen sjen kin as se har ferklaait. As George út 'e beam knoffelet en oanriden driget te wurden troch in foarbykommende auto, rêdt Marty syn libben troch him oan 'e kant te triuwen. Dêrtroch wurdt er lykwols sels oanriden. Hy komt mei de holle hurd op 'e dyk del en rekket bewusteleas.
Dyselde jûns noch spoart Marty in tritich jier jongere Doc Brown op, dy't er (mei muoite) derfan wit te oertsjûgjen dat er út 'e takomst komt mei in tiidmasine dy't in âldere Doc makke hat. Hy freget help om wer nei syn eigen tiid werom te kearen, mar Doc leit út dat er net wit hoe't er oan plutoanium komme moat. It iennichste dat er betinke kin om 'e 1,21 gigaWatt op te wekjen dêr't de tiidmasine ferlet fan hat om te funksjonearjen, is it opfangen fan in wjerljochtslach, mar dy binne net te foarsizzen. Aldergeloks hat Marty de middeis foar syn ôfreis út syn eigen tiid fan in kollektante in flyer yn 'e hannen drukt krigen, dêr't op útlein stiet wêrom't de stilsteande klok yn 'e gevel fan it gerjochtsgebou fan Hill Valley, dy't tritich jier earder rekke is troch in wjerljochtslach, yn dy steat beholden wurde moat. De tekst neamt de datum en presize tiid fan 'e wjerljochtslach, dy't no oer in lytse wike plakfine sil. Sadwaande begjint Doc te risselwearjen om 'e enerzjy fan 'e wjerljocht op te fangen en dêrmei Marty werom nei de takomst te stjoeren.
Underwilens hat Marty sels oare swierrichheden. Op in foto fan him en syn broer en suster begjint syn broer te ferdwinen. Doc riddenearret dat Marty sûnt syn oankomst yn 1955 wat dien hat dat de takomst feroare hat, sadat syn heit en mem nea in gesin stiftsje sille. Hy foarseit dat nei Dave ek Linda fan 'e foto ferdwine sil en úteinlik Marty sels. As dat bart, sil er yn it echt ek weiwurde, om't er troch de feroarings yn it ferline nea bestien hawwe sil. Marty beseft dat er troch it fersteuren fan 'e moeting tusken syn heit en mem de hiele takomst yn 'e war brocht hat. Op advys fan Doc begjint er George oeral te folgjen om te reparearjen wat der feroare is. Dat is lykwols makliker sein as dien, om't George der yn ferhâlding ta de ûnferskrokken Marty noch leffer en swakker útsjocht as er al is. Ynstee dat Lorraine fereale wurdt op George, falt se hieltyd djipper foar Marty, fral as Marty it op in stuit tsjin Biff en syn maten opnimt, wêrnei't dy by in efterfolging tsjin in dongkarre oan ride en ûnder de hynstestront komme te sitten.
Lorraine freget Marty mei nei it Enchantment under the Sea-bal, dat op deselde jûns plakfine sil as de wjerljochtslach. Marty beseft dat er derfoar soargje moat dat George en Lorraine inoar dêr tútsje, oars is it dien mei him. Hy betinkt dêrom in snoad plantsje: hy sil dêr mei Lorraine hinne, mar oan it begjin fan 'e jûn sil er yn 'e auto op it parkearterrein te fier gean troch oan te kringen op seks. George kin Lorraine dan rêde troch Marty út 'e auto te skuorren en fuort te jeien. It plan rint lykwols averij op as Biff en syn maten Marty en Lorraine it earst yn it each krije en Marty út 'e auto skuorre. Biff lit Marty ôffiere om him op te sluten yn 'e kofferbak fan 'e auto fan 'e band dy't op it bal de muzyk fersoarget, wylst er sels by Lorraine yn 'e auto klimt en tsjin har wil boppe-op har krûpt. As George arrivearret, mient er earst dat it Marty is dy't op Lorraine leit, en pas as er him fan har ôfskuord hat, sjocht er dat it Biff is. Biff brûkt syn gewoanlike narderspraktiken om George teplak te setten, mar as er dêrnei Lorraine sear docht, wurdt George breinroer en slacht him mei ien klap bewusteleas.
Neitiid eskortearret George de tankbere Lorraine nei it bal. Marty wurdt troch de bandleden út 'e kofferbak befrijd, wêrby't de gitarist in ferwûne hân oprint. Marty ferfangt him en treedt op mei de band om derfoar te soargjen dat George en Lorraine mei-inoar dûnsje kinne, wat liedt ta harren earste tút. Dêrnei ferskine Dave en Linda wer op Marty syn foto, wat betsjut dat it ferline reparearre is. No't er wer wis fan syn eigen libben is, jout Marty him by Doc, dy't by it gerjochtsgebou tariedings troffen hat om 'e wjerljochtslach op te fangen.
Marty langet Doc in bryfke oer mei in warskôging foar wat der yn 1985 barre sil mei de Libyske terroristen, mar Doc, dy't neat witte wol oer syn eigen lot, ferskuort it. Dêrop stelt Marty de DeLorean-tiidmasine tsien minuten earder yn as dat er út 1985 ôfset is, sadat er dan noch de tiid hawwe sil om Doc te warskôgjen. As de wjerljocht ynslacht, wurdt Marty werom nei de takomst stjoerd, dêr't de DeLorean lykwols ôfslacht, sadat Marty it hiele ein fan it gerjochtsgebou nei it winkelsintrum drave moat. Dêr komt er krekt op 'e tiid oan om ta te sjen hoe't Doc deasketten wurdt en hysels nei it ferline reizget, wêrnei't de terroristen fan skrik in ferkearsûngemak krije. As Marty yn triennen njonken it lichem fan Doc sit, wurdt dyselde wer wkker; it docht bliken dat er him yn 1955 nei de ôfreis fan Marty betocht hat en de snipels fan Marty syn bryfke byinoar socht en oaninoar plakt hat. Sadwaande droech er in kûgelfrij fest op 'e jûn dat de terroristen him tenei kamen.
Nei't er Marty thúsbrocht hat, set Doc yn 'e DeLorean ôf nei 2015, om ris yn 'e takomst te sjen. Marty is dea te'nein en falt thús fuortendaliks yn 'e sliep. As er de oare moarns wekker wurdt, blykt dat de wente fan 'e McFly's der hiel oars útsjocht as foardat Marty nei it ferline reizge. Alles is lúkse ynrjochte en goed ûnderholden. Ek is syn heit in súksesfol skriuwer fan science fiction-romans, wylst syn mem slank en gelokkich is. Dave en Linda hawwe allebeide in goede baan, en Biff Tannen is in servile assistint yn 'e tsjinst fan George McFly. Marty syn faam Jennifer komt by him oan, en Marty stiet op it punt om har alles te fertellen dat him oerkommen is, as ynienen Doc ferskynt yn 'e DeLorean. Dyselde stiet der by Marty op oan dat er no fuortendaliks meikomme moat nei de takomst, en Jennifer ek, om't harren bern rêden wurde moatte fan in ferskriklik lot.
Preproduksje
It senario foar Back to the Future waard skreaun troch regisseur Robert Zemeckis en filmprodusint Bob Gale, dy't nei ferskate flops (I Wanna Hold Your Hand, 1941, Used Cars) út alle macht besochten om ta in film oer tiidreizgjen te kommen dy't sawol kritysk as kommersjeel súksesfol wêze soe. It skript dêr't se mei op 'e lapen kamen, krige fan Frank Price, de studiobaas by Universal Pictures, net it griene ljocht om't er it te nuet fûn. Resinte súksesfolle jeugdkomeedzjes, lykas Animal House (1978), Porky's (1981) en Fast Times at Ridgemont High (1982) hiene allegearre seksualiteit yn it ferhaal bemjukse. Ynstee stelde er foar om 'e filmrjochten oan in oare studio te ferkeapjen. Doe't Gale en Zemeckis dermei nei Disney giene, waard de film dêr lykwols krekt wer wegere om't men it ferhaal te op it rântsje fûn, mei Marty McFly dy't avânses fan syn eigen mem ûntwike moat.
It projekt kaam in hoart stil te lizzen, wylst Zemeckis Romancing the Stone (1984) makke. Doe't dy film in grut súkses waard, wie der mear belangstelling om mei Zemeckis gear te wurkjen, mar dyselde wrokke tsjin studio's dy't him earder net stean sjoen hiene, en gie ynstee yn see mei Amblin Entertainment, de studio fan syn mentor Steven Spielberg. Dyselde mocht Price net lije om't dy syn film E.T. the Extra-Terrestrial ôfwiisd hie. Hoewol't se net om Universal hinne koene, dat de filmrjochten op it senario fan Gale en Zemeckis yn besit hie, twong Spielberg ôf dat de rol fan Price by de produksje fan Back to the Future sa beheind mooglik wêze soe. Sidney Sheinberg waard oanwiisd om as útfierende haadprodusint de belangen fan Universal te behertigjen, wylst de film produsearre waard troch Gale en Neil Canton, en Kathleen Kennedy en Frank Marshall fan Amblin yn 'e mande mei Spielberg útfierend produsint waarden. Foar de film wie in budget beskikber fan $19 miljoen.
Casting
Foar de rol fan Marty McFly waarden ferskate akteurs yn omtinken nommen, ûnder wa John Cusack, Johnny Depp, Robert Downey jr., C. Thomas Howell, Ralph Macchio, Charlie Sheen en Ben Stiller. De earste kar wie Michael J. Fox, dy't bekendheid krigen hie mei syn rol as de konservative jonge Alex P. Keaton yn it progressive gesin fan syn âlden yn 'e komeedzjesearje Family Ties (1982-1989). De tillefyzjeprodusinten fan dy searje leine lykwols it near op dielname fan Fox oan Back to the Future. Sadwaande waard úteinlik Eric Stoltz cast, dy't yndruk op 'e produsinten makke hie mei syn rol as de lichaamlik beheinde Rocky Dennis yn in previewfertoaning fan 'e dramafilm Mask (1985).
Foar de rol fan Doc Brown waarden û.o. John Candy, Chevy Chase, John Cleese, Danny DeVito, Jeff Goldblum, Gene Hackman, Michael Keaton, John Lithgow, Steve Martin, Eddie Murphy, Gene Wilder en James Woods yn omtinken nommen. Op suggestje fan produsint Neil Canton waard keazen foar John Lithgow, mei wa't dy gearwurke hie yn The Adventures of Buckaroo Banzai Across the 8th Dimension (1984). Doe't bliek dat Lithgow net beskikber wie, waard Christopher Lloyd frege, in oare akteur út Buckaroo Banzai.
Opnamen
De opnamen foar Back to the Future setten op 26 novimber 1984 útein. De kamerarezjy wie yn 'e hannen fan Dean Cundey. Pas nei't der al in pear wiken filme waard, kaam men ta de konklúzje dat Stoltz dochs net by de rol fan Marty McFly paste. Neffens de produsinten spile er de rol te serieus en sûnder de "manyske enerzjy" dy't se sochten. Ek brûkte er de method acting-metoade om te aktearjen, wêrby't er ek bûten de opnamen om yn syn rol bleau. Dat late ta konflikten mei guon oare akteurs en leden fan 'e filmcrew. Op 10 jannewaris 1985 waard Stoltz troch Zemeckis ûntslein. Zemeckis omskreau dat letter as "it dreechste petear fan myn hiele libben, en it wie folslein myn eigen skuld. Ik briek [Stoltz] syn hert."
Stoltz waard ferfongen troch Michael J. Fox, dy't troch feroarjende omstannichheden op 'e set fan Family Ties (aktrise Meredith Baxter Birney wie ûnderwilens weromkommen fan swierensferlof) no dochs tastimming krige om 'e film te dwaan, al holden de opnamen fan 'e searje foarrang oer dy fan 'e film. Back to the Future waard foar in part filme op 'e Golden Oak Ranch fan Disney by Santa Clarita. De lêste fan 'e 107 filmdagen foar Back to the Future foel op 26 april 1985.
Postproduksje
Under de postproduksje waard net inkeld de filmmuzyk fan Alan Silvestri tafoege, mar ek 27 oant 32 special effects dy't produsearre waarden troch Industrial Light & Magic (ILM), it bedriuw fan George Lucas. (Yn films mei in grutter budget wie doedestiden it tafoegjen fan 300 of mear special effects net ûngewoan.)
Distribúsje
De distribúsje fan Back to the Future waard fersoarge troch Universal Pictures. De film gie op 3 july 1985 yn 'e Amerikaanske bioskopen yn premiêre. It byhearrende soundtrackalbum ferskynde op july 1985 by platemaatskippij Intrada Records. Back to the Future waard op 22 maaie 1986 útbrocht as VHS-keapfideo. De earste dvd-edysje kaam út yn 2002 en de earste blu-ray-edysje yn 2010.
Untfangst
Fan 'e filmkritisy krige Back to the Future oer it algemien positive resinsjes. Sa neamde Janet Maslin fan The New York Times de film "de fermaaklikste" fan 'e simmerfilms fan 1985, wylst Roger Ebert fan 'e Chicago Sun-Times regisseur Robert Zemeckis komplimintearre mei syn "fyngefoelige humor". Ek oare foaroansteande resinsinten, lykas Richard Corliss fan it tydskrift Time en Gene Siskel fan 'e Chicago Tribune wiene fol lof oer de film.
Tsjintwurdich wurdt Back to the Future rûnom beskôge as ien fan 'e bêste films dy't ea makke binne en in ikoan fan 'e Amerikaanske popkultuer. Op 'e webside Rotten Tomatoes, dy't resinsjes sammelet, hat Back to the Future in tige heech goedkarringspersintaazje fan 96%, basearre op 83 ûnderskate resinsjes. De konsensuskrityk fan 'e webside, gearstald út al dy resinsjes, stelt: "Mei't er fernimstich, grappich en spannend fan opbou is, foarmet [de film] in opwinend tiidreisaventoer mei in ûnferjitlike sfear." Op Metacritic, de wichtichste konkurrint fan Rotten Tomatoes, behellet Back to the Future in goedkarringspersintaazje fan 87%, basearre op 26 resinsjes. Yn 2007 waard de film troch de Library of Congress útornearre foar preservearring yn it National Film Registry omreden fan kulturele, histoaryske of estetyske wearde.
Opbringst
Back to the Future brocht yn 'e bioskopen yn 'e Feriene Steaten en Kanada $210,6 miljoen op, en yn alle oare lannen en territoaria $170,5 miljoen. Wrâldwiid kaam de opbringst dêrmei út op $381,1 miljoen. Ofset tsjin it budget fan $19 miljoen betsjut dat in winst fan $362,1 miljoen, hoewol't dêr de marketingkosten noch wol ôf moatte. Dêrmei wie Back to the Future de op twa meast opbringende film fan 1985, nei it biografysk drama Out of Africa en it sportdrama Rocky IV.
Prizen
Yn 1986 waard Back to the Future by de Oscars nominearre foar prizen yn fjouwer kategoryen, wêrûnder bêste orizjinele senario, bêste lûdsmixing en bêste orizjinele liet (The Power of Love fan Huey Lewis and the News). De film wûn ien Oscar, foar bêste lûdsmontaazje. Back to the Future wûn ek trije Saturn Awards, foar bêste science fiction-film, bêste akteur (Michael J. Fox) en bêste special effects, en dêropta de Hugo Award foar bêste dramatyske presintaasje en de People's Choice Award foar favorite film. Dêrnjonken waard de film ek nominearre foar fjouwer Golden Globes en fiif BAFTA's.
Ferfolchfilms
It súkses fan Back to the Future late ta it ûntstean fan in mediafranchise dy't ek Back to the Future hjit. Der ferskynden twa ferfolchfilms, Back to the Future Part II yn 1989 en Back to the Future Part III yn 1990, en fierders de tekenfilmsearje Back to the Future en de musical Back to the Future: The Musical.
Hânzeliga
De Hânzeliga is in ynternasjonale organisaasje foarme troch in tal Noard-Europeeske lannen yn de Europeeske Uny, dy't gearwurkje op it mêd fan finânsjes en finansjeel belied. Dy lannen binne: Denemark, Estlân, Finlân, Ierlân, Letlân, Litouwen, Nederlân en Sweden. It binne allegear foarstanners fan frijhannel en in strange begruttingsdissipline ûnder de EU-lidstaten. De namme fan de liga ferwiist nei de midsiuwske hânze, in súksesfolle gearwurking tusken hannelsstêden yn Noard-Europa.
Stifting
It inisjatyf ta it foarmjen fan in groep ûntstie yn Brussel yn 2017; de offisjele oprjochting folge yn febrewaris 2018. Oanlieding wie de Brexit, it oansteande ôfskie fan it Feriene Keninkryk út de EU. Dêrmei rekke de EU in wichtige en ynfloedrike foarstanner fan frijhannel yn de EU kwyt. Dat hie fan gefolgen dat de ynfloed fan Frankryk, foarstanner fan it proteksjonisme en finansjele stipe foar lidstaten sûnder slutende begrutting en minder begruttingsdissipline, tanimme koe; in ûntwikkeling dy't troch de lannen fan de Hânzeliga net winsklik achte wurdt.
De Hânzeliga slút oan op in al earder besteande oerlisgroep fan Skandinavyske en Baltyske lannen yn de EU.
Stânpunten
De lannen fan de liga binne fan betinken dat de ôfspraken dy't yn de EU makke binne oer it finansjele en fiskale belied troch alle lidstaten krekt en sekuer neilibbe wurde moatte. Dat ferleget de kâns dat in lidstaat in berop op oaren dwaan moat om harren finansjeel te stypjen. De liga is tsjinstanner fan in transferuny, wêrby't belestingsinten fan lannen, dy't de ôfspraken wol neikomme, oerboekt wurde nei lannen dy't de saken net op oarder hawwe. Likemin is de liga foarstanner fan it oerheveljen fan skulden fan yndividuele lannen nei mienskiplike skulden troch de útjefte fan Europeeske bonds, sadat lannen mei in minder strange begruttingsdissipline goedkeaper liene kinne. Dêrnjonken wolle de leden fan de Hânzeliga, oars as Frankryk en Dútslân, in lytsere Europeeske begrutting.
De acht leden hawwe gjin mooglikheden om it near te lizzen op besluten fan de Europeeske Ried, om't se net de fereaske 35% fan de EU-befolking fertsjintwurdigje. De groep hat lykwols wol ynfloed om't yn de EU by it foarmjen fan in beslút oer ekonomyske herfoarmings stribbe wurdt nei konsensus.
De Ierske fice-premier Simon Coveney iepene yn in taspraak op 11 april 2019 ek de mooglikheid foar de leden fan de Hânzeliga om op oare gebieten nauwer gear te wurkjen.
Wjerstân
Wjerstân fynt de Hânzeliga benammen fan lannen dy't muoite hawwe de ôfspraken oer de begruttingsdissipline wier te meitsjen. De Frânske minister fan finânsjes Bruno le Maire joech yn 2019 fûle krityk op de liga, om't de liga "de EU ferswakke soe". De alliânsje Frankryk-Dútslân fûn de minister dêrfoaroer fan in oare kategory en soe neffens Le Maire foar elkenien foardiel hawwe. Yn Brussel waard de liga spytgnyskjend "Wopke en de sân dwergen" neamd, mar de acht lannen hawwe meiïnoar in BBP dat te fergelykjen is mei dat fan Frankryk, mar dan mei 50 miljoen ynwenners fertsjinne wurdt, wylst Frankryk krapoan 68 miljoen (2020) ynwenners telt. Ek de irritaasjes en de lilkens dy't de Hânzeliga by tsjinstanners as Frankryk oproppe, wize der op dat de liga earnstiger dan tajûn nommen wurdt.
Bandy
thumb|right|200px|Bandy Bandy is in balsport dy't op it iis spile wurdt en de foarrinner fan it iishokky en it fjildhokky. It is in doelsport dêr't twa partoeren fan alve spilers besykje om de bal yn it doel fan de tsjinstander te spyljen. It fjild is 90 oant 110 meter lang en 45 oant 65 meter breed. De sport wurdt fral spile yn it noarden fan Jeropa en is populêr yn Sweden, Noarwegen, Finlân en Ruslân. De 26 bandylannen (sifer 2017) binne ferienige yn de Federation of International Bandy, dêr't Nederlân ek yn sit.
List fan Yslânske ambassadeurs yn Grut-Brittanje
Dit is in list fan Yslânske ambassadeurs yn Grut-Brittanje.
David Bisconti
(22 septimber 1968) is in eardere Argentynsk fuotballer. Earder spile foar Rosario Central, Yokohama Marinos, Universidad Católica, Badajoz, Gimnasia y Esgrima Jujuy, Avispa Fukuoka en Sagan Tosu.
Claudio Biaggio
(2 july 1967) is in eardere Argentynsk fuotballer. Earder spile foar Belgrano, Peñarol, Danubio, San Lorenzo Almagro, Girondins Bordeaux, Colón, Avispa Fukuoka, Deportivo Cuenca, Danubio en Bolívar.
Winningen
Winningen is in plak en gemeente yn it Landkreis Mayen-Koblenz yn de Dútske dielsteat Rynlân-Palts. It plak heart by de Verbandsgemeinde Rhein-Mosel, dat fanút Kobern-Gondorf wurdt bestjoerd. Winningen is in troch de dielsteat erkend toeristysk sintrum.
Skiednis
Op de Winninger Berg binne de resten fan in romeinsk hûs te sjen, mar archeologysk ûndersyk om de tsjerke hinne hat útwiisd dat Winningen al mear as 3000 jier bewenne wurdt.
Doe't yn 1551 de wynbou in tige rike rispinge joech, dielde de lienhear de oerfloed mei it folk troch in grut feestmiel. It waard it earste wynfeest fan Dútslan. It âldste wynfeest fan Dútslân wurdt oan it ein fan augustus en it begjin fan septimber fierd en duorret tsien dagen. Dêrmei is it ek in langste wynfeest oan de Mûzel.
Winningen is in protestânske enklave yn in fierders roomske omjouwing. Yn 1557 waard hjir troch de greven fan Sponheim de reformaasje ynfierd, dy't it hearskip oer Winningen troch ferervjen krige hiene. Sûnt is de tsjerke in protestânske bou. De tsjerke hat in romaanske toer, mar waard neitiid ferboud en ferhege. De katolike Martinustsjerke is in neoromaanske bou út 1852. Tidens de heksenferfolgingen waarden yn Winningen tusken 1630 en 1661 21 manlju en froulju ferbrând. Foar de slachtoffers stiet op de Hexenhügel, it plak dêr't de fan hekserij beskuldige lju terjochtsteld waarden, in ienfâldich monumint.
Tradisjoneel foarmet de wynbou yn Winningen in wichtich middel fan bestean. Benammen nei de Twadde Wrâldkriich ûntwikkelde it toerismeyn Winningen ta in faktor fan betsjutting.
Kees Jansma
thumbnail|Kees Jansma Cornelis Johannes (Kees) Jansma (Amsterdam, 26 juny 1947) is in Nederlânsk sportpresintator, produsint en earder parsesjef fan it Nederlânsk alvetal.
Jansma presintearret op dit stuit útstjoerings fan FOX Sports, lykas De Tafel van Kees en Natafelen met Kees. Nei't er jierren foar de NOS wurke hie, makke hy de oerstap nei Canal+, wat letter Sport1 wurde soe. Tegearre mei Wil Moerer wie Jansma boppedat telefyzjeprodusint. Yn 'e simmer fan 2011 waard er presintator fan Eredivisie Live en sûnt it fuotbalseizoen 2013-2014 presintearret er foar FOX Sports.
Fan 2004 oant en mei 2014 wie Jansma parsesjef fan it Nederlânsk fuotbalalvetal. Op 13 july 2014, nei't Oranje tredde waard op 'e WK yn Brazylje, stoppe er mei dat wurk.
Jill Johnson
thumb|Jill Johnson yn 2006 Jill Johnson (24 maaie 1973 in Ängelholm, Sweden) is in Sweedsk countryartyst.
List fan Yslânske ambassadeurs yn Guyana
Dit is in list fan Yslânske ambassadeurs yn Guyana.
Pinsjoen
In pinsjoen of pensjoen is in ynkommensfersekering, wêrmei't in (gesins)ynkommen fersekere wurdt foar as dat yn 'e takomst weifalle soe fanwegen âlderdom, arbeidsûngeskiktheid of ferstjerren. Der kinne rûchwei trije ferskillende foarmen fan pinsjoenen ûnderskaat wurde: Faak wurde de risiko-oarsaken fan alle trije soarten pinsjoenen dutsen yn ien inkele pinsjoenregeling. Dêrnjonken omfiemje pinsjoensregelings faak ek bepalings oangeande de pinsjoensopbou yn spesjale gefallen, lykas ûnbetelle ferlof, militêre tsjinstplicht, swierwêzen en koartduorjende wurkleazens.
It pinsjoenstelsel wurdt gauris ûnderferdield yn trije 'pylders':
Dôvens
Dôvens of dôfheid is in permaninte of tydlike lichaamlike omstannichheid dêr't men tige min of alhielendal net troch hearre kin. In lichte oant midsmjittige dôvens wurdt yn it Frysk ornaris staffens neamd. It ferlies fan it gehoar kin foarkomme oan ien ear of oan beide earen tagelyk. As soks by bern foarkomt, kin dat it fermogen oantaaste om (goed) praten te learen; dêrfandinne dat men foarhinne fan dôfstommens spriek, wêrby't men derfan útgie dat bern dy't dôf berne waarden of hiel ier it gehoar ferlearen ek in ûnfermogen hiene om te praten. Dat is lykwols sa net, mar om't men by dôfheid net hearre kin wat men seit, is it hiel dreech om it uterjen fan 'e juste lûden yn 'e goede folchoarder oan te learen. Sawol by bern as by âldere minsken kin dôvens resultearje yn iensumens.
De oarsaken fan dôvens binne tige ferskaat, en kinne te krijen hawwe mei genetika, âlderdom, bleatstelling oan lûd leven, beskate ynfeksjes of ferwûnings oan 'e earen, komplikaasjes by de berte en de ynname fan beskate medisinen en giffen. Ien fan 'e meast foarkommende oarsaken is in groanyske earûntstekking. Rûchwei de helte fan 'e gefallen fan dôvens kin foarkommen wurde troch yninting, goede sûnenssoarch ûnder it swierwêzen, it mijen fan lûd lawaai (bgl. fan útgeansgelegenheden dêr't lûde muzyk draaid wurdt) en it net ynnimmen fan beskate medisinen. Yn dat ramt riedt de Wrâldsûnensorganisaasje (WHO) oan dat de jongerein it harkjen nei persoanlike audiospilers beheind ta ien oere deis.
Der besteane ferskate helpmiddels foar lju dy't mei permaninte dôvens oanhelle binne, lykas hearapparaten, ringliedings, liplêzen, gebeartetaal, ûndertiteling fan tillefyzjeprogramma's en it oanbringen fan kochleêre ymplantaten, dy't trillings opfange. Yn in grut part fan 'e wrâld is de tagong ta sokke helpmiddels lykwols beheind. Yn 2013 wiene der sa'n 1,1 miljard minsken op 'e wrâld dy't yn slimmere of lichtere mjitte mei dôvens of staffens te krijen hiene. Folsleine dôvens kaam foar by 124 miljoen minsken, wêrfan't de krupsje by 65 miljoen minsken ûnder de jonkheid begûn. Benammen yn 'e Westerske wrâld sjogge dôven dy't as earste taal in gebeartetaal oanleard hawwe, harsels as leden fan in dôvekultuer, en beskôgje se har as oars, ynstee fan as lichaamlik beheind. In grut diel fan 'e leden fan dôvekultueren binne derop tsjin om te besykjen en genês dôvens.
Sanna Nielsen
thumb|Sanna Nielsen yn 2008 Sanna Nielsen (27 novimber 1984 in Edenryd, Sweden) is in Sweedsk artyst.