cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Titus Marius ten Berge
Ten Berge wie de soan fan lânbouwer Pieter ten Berge en Jantje Hofman. Hy wie fan 1887 - 1890 amtner op de sekretary yn Dantumadiel. Hy waard yn 1890 gemeenteûntfanger en yn 1898 folge hy Rintje Jans Visser op as boargemaster fan Warkum. Ten Berge wie dêrneist direkteur fan in bûterfabryk en konsul fan de ANWB. Fan 1915 - 1931 wie er boargemaster fan Frjentsjerteradiel. Hy ferhuze nei syn pensjonearring nei Súd-Hollân. Hy ferstoar op 83-jierrige leeftiid.
Adolf Eichmann
thumb|Eichmann (1961) Oto Adolf Eichmann (Solingen, 19 maart 1906 - Ramla, 31 maaie 1962) wie yn de Twadde Wrâldkriich in offisier fan de SS, mei in liedende rol yn de logistike útfiering fan de holocaust. Nei de kriich naaide er út nei Argentynje, dêr't geheim aginten fan de Israelyske Mossad him yn 1960 pakten. Syn proses yn Israel bestie út fyftjin oanklachten, wêrûnder misdieden tsjin de minske en oarlochsmisdieden. Yn 1962 waard er skuldich ferklearre en waard yn itselde jier ophongen.
Nikki Anderson
Nikki Anderson, echte namme: Nikoletta Prusinszky (11 maart 1977), is in rêstend Hongaarsk fotomodel, neakenmodel, stripper en pornografysk aktrise fan etnysk Slowaaksk komôf, wa har namme oft ek wol (mis)stavere wurdt as Nicki Anderson, Nikki Andersson, Nikky Andersson en Nici Anderson.
Libben
Nikki Anderson wurke as kosmetika- en linzjerymodel en teffens as stripper foar't se yn 1996, op har njoggentjinde, ûntdutsen waard troch de Frânske pornoregisseur Pierre Woodman. Dy beprate har om noch datselde jiers har debút as pornoaktrise te meitsjen yn syn pornografyske film The Pyramid 3, in superproduksje fan it Sweedske Private-label, dy't yn Egypte opnommen waard. Anderson sleat in kontrakt ôf mei Private en spile sadwaande ek dêrnei noch in protte yn Private-films, yn 't earstoan útslutend ûnder rezjy fan Woodman, mar dy leafde bekuolle yn 1997, doe't har agint ûnder de opnamen fan The Fugitive 2, yn Austraalje, mei Woodman deilis rekke. Neitiid wurke Anderson foar regisseurs as Christophe Clarke, Marc Dorsel en Rocco Siffredi.
Ein 1997 stiek se de Atlantyske Oseaan oer nei de Feriene Steaten, dêr't se wurke foar sokke foaroansteande labels as Sin City, Evil Angel, Wicked Pictures, Elegant Angel en Adam & Eve. Yn totaal spile se neffens de Internet Adult Film Database (IAFD) yn mear as 100 pornofilms. Har aktearwurk waard bekroane mei twa Hot d'Ors (de wichtichste Jeropeeske pornografypriis), dêr't se ien fan wûn yn 1997 (foar bêste Jeropeeske stjer) en de oare yn 1999 (foar bêste Jeropeeske aktrise). Njonken har aktearwurk posearre se ek in soad foar neakenblêden; sa stie se yn 2000 yn 'e Penthouse, doe't se de Penthouse Pet fan 'e moanne maaie wie. Yn 2004 loek Anderson har werom út 'e pornoyndustry om yn in foarstêd fan 'e Hongaarske haadstêd Boedapest in gesin te stiftsjen.
Malteesk
It Malteesk is de lânstaal fan it eilân Malta. It is út it Arabysk wei ûntstien en wurdt ta de semityske talen rekkene. It Malteesk is de iennichste semityske taal yn Europa en de iennichste op de wrâld, dy't it Latynske alfabet brûkt. Hjoed-de-dei hat it Malteesk in protte lienwurden út it Italjaansk en Ingelsk. Sûnt 1 maaie 2004 is it Malteesk ien fan de offisjele wurktalen fan de Europeeske Uny. Op it eilân Malta is it Ingelsk ek as offisjele taal erkend.
Sloveensk
It Sloveensk is in taal yn it skift fan de Slavyske taalgroep. Der binne sa likernôch 2,2 miljoen minsken dy't de taal prate. 2 miljoen wenje yn Sloveenje, Eastenryk, Itaalje en Hongarije. Sa'n 200.000 libje yn Argentynje, Kanada, Austraalje en West-Europa.
Malteesk
Alfabet
A,a; B,b; Ċ,ċ; D,d; E,e; F,f; Ġ,ġ; G,g; GĦ,għ; H,h; Ħ,ħ; I,i; IE,ie; J,j; K,k; L,l; M,m; N,n; O,o; P,p; Q,q; R,r; S,s; T,t; U,u; V,v; W,w; X,x; Ż,ż; Z,z.
Marco Polo
thumb||right|Polo yn Tartaarsk kostúm. thumb|Marko Polo yn Sina (plaatsje út it boek Il milione, 1298–1299) Marco Polo (15 septimber 1254, Korčula of Feneesje – 9 jannewaris 1324, Feneesje) wie in hanneler en ûntdekkingsreizger. Syn beskriuwings fan de lange reis nei Sina foarmen iuwenlang foar Jeropeanen de wichtichste boarne fan ynformaasje oer Aazje.
Sloveensk
Status
It Sloveensk is de offisjele lânstaal fan Sloveenje. Sûnt Sloveenje lid is fan de Europeeske Uny is it Sloveensk ien fan de offisjele wurktalen fan de EU. Yn Eastenryk en Itaalje wenje frij grutte Sloveenske mienskippen, dy't noch Sloveensk prate. Yn Karyntje (Eastenryk), Provinsje Gorizia (Itaalje) en de Provinsje Triest (Itaalje) hat it Sloveensk in offisjele status.
Marco Polo
Skiednis
Marko gong fuort yn 1271 mei syn heit en broer fia Bagdad, Perzje en Pamir nei Peking. Yn Sina wûn Marko de geunst fan de grut-kaan Kûbilay, dy't him op ferskate reizen fuortstjoerde, û.o. nei Tibet, Burma en Yndosjina. Fan 1282 oant 1285 wie hy gûverneur fan Nanking. Yn 1295 kearde hy werom nei Feneesje.
Sloveensk
Fonology en grammatika
It Sloveensk hat 21 konsonanten en 8 fokalen.
Marco Polo
Skiednis
Rillegau nei't Marco Polo werom kaam fan syn reizen rekke er belutsen by in oarloch tsjin Genua. Hy waard fêstsetten. Yn de finzenis krige er kunde oan Rustichello fan Pisa, dy't skriuwer wie. Him ferhelle Polo al syn aventoeren. Rusticello skreau dy op wat laat hat ta it boek De Reizen fan Marco Polo, dat ferneamd waard yn hiel Jeropa yn in tiid dat der suver neat bekend wie oer it Easten.
Guon moderne histoarisy, sa as dr. Frances Wood en Peter Jackson yn Ingelân, sette fraachtekens by de sekuerens fan Polo's ferslach, Il Milione. Fan dat boek binne ferskillende ferzjes bekend, dy't net hielendal meiinoar stroke.
Sloveensk
Fonology en grammatika
Der binne seis namfallen
Oerdum
Oerdum wie in delsetting westnoardwest fan Frjentsjer yn de gemeente De Waadhoeke. De namme komt ek foar as Urdum.
William Blake
Biografy
Blake waard berne yn in waarm, net konvinsjoneel, middenstânsgesin yn Londen. Syn heit James wie fan Iersk komôf en hjitte eigentlik O'Neill. De jonge William wie in koppige jonge; hy gie net nei skoalle en krige syn oplieding foar it grutstepart fan syn mem. Hy lies alles wat los en fêst siet, ûnder oaren Shakespeare, Milton, Ben Jonson en de bibel en stiek ek it noadige op fan Frânsk, Italjaansk, Latyn, Gryksk en Hebriuwsk. Rillegau foel syn artistike talint op. Ek die bliken dat er in mystike ynslach hie. Hy hie fisioenen, dêr't er him yn syn letter libben troch late litte soe.
Mei fjirtjin jier gie hy yn de lear by de grafikus James Basire. Dy lit him sketsen en tekenings meitsje fan Westminster Abbey en oare âlde tsjerken yn Londen. Yn dy tiid ûndergie hy de ynfloed fan de gotyk. Doe't er 21 jier wie, waard er talitten op de Royal Academy. Hy woe lykwols mear wêze as allinnich grafikus en fersette him boppedat tsjin de oerhearskjende konvinsjonele keunstopfettings. Nei syn houlik mei Catherine Boucher yn 1782 slagge it him, op oanstean en mei stipe fan inkele freonen, in earste publikaasje ferskine te litten: Poetical sketches (1783). thumb|left|De Fjouwer Zoas út de [[mytology fan William Blake]] Hoewol't syn mystike ynslach late ta wurk mei in protte symbolyk, meastentiids tsjuster wurk, dêr't er in eigen mytology yn ûntwikkele, ferskynde yn 1789 Songs of Innocence mei ienfâldige lyryske gedichten. Yn 1794 waard dêr yn in werútjefte Songs of Experience oan taheakke. Dat lêste wurk waard nea apart útjûn, mar opnaam mei it eardere, ûnder de titel Songs of Innocence and of Experience showing the Two Contrary States of the Human Soul.
Syn wichtichste proazawurk mei gravueres, The Marriage of Heaven and Hell, ûntstie yn 1790. Yn dat wurk is syn langstme nei frijheid dúdlik te sjen. It dêryn opnommen Proverbs of Hell befettet in koarte werjefte fan syn libbens- en keunstbeskôging; syn revolúsjonêre ideeën ferwurde er yn The French Revolution (1791), America (1793) en Visions of the Daughters of Albion (1793). Yn syn lettere wurk, lykas Milton (1804-1808) en Jerusalem (1804-1820), makket syn wanhoop plak foar in filosofy dêr't de rêding sjoen wurdt yn leafde en ferjouwing.
Yn 1794 makke hy it skilderij 'The Ancient of Days' mei in grutte fan 23,3 sm × 16,8 sm. De technyk dy't William Blake dêrby brûkte wie reliëfetsen mei wetterferve. It wurk wurdt bewarre yn it British Museum yn Londen.
Ut it wurk fan William Blake docht goed bliken dat er de ferbylding wichtiger fynt as de rede. Blake set fraachtekens by alle hearskjende wearden fan syn tiid; op it mêd fan keunst, religy en filosofy. Syn poëzy rint foarút op de grutte feroarings dy't komme soenen: it loslitten fan de konvinsjes fan de 18e iuw.
De drege mystike gedichten fan Blake wurde net in soad lêzen. Nei alle gedachten koe er syn ideeën dêr net goed genôch yn útdrukke. Yn de koartere gedichten slagget it him wol folslein iepen te wêzen foar de lêzer.
William Blake stoar yn 1827 en waard te hôf brocht op Bunhill Fields yn Londen.
Literatuer
KLONSKY, MILTON - William Blake: the Seer and His Vision; New York, Harmony Books. 1977. (ISBN 0-517-52940-8).
Offenwierster Sylroede
De Offenwierster Sylroede is in feart yn de gemeente Súdwest-Fryslân. De sylroede rint fan Offenwier nei de Lytse Potten.
De namme Offenwierster Sylroede jildt sûnt 15 maart 2007 as de offisjele namme, as ferfanging foar de eardere offisjele namme Zijlroede.
Wilfried de Pree
Wilfried Adriaan (Wilfried) de Pree (Amstelveen, 30 maaie 1938) is in eardere Twadde Keamerlid foar de PvdA. De Pree studearre teology oan de Ryksuniversiteit Utert, promovearre oan dyselde universiteit en waard Nederlânsk-herfoarme predikant yn Hylpen en Assen yn de perioade 1964-1973. Dêrnei waard hy dosint sosjale filosofy en etyk oan de Sosjale Akademy yn Ljouwert. Dêr waard hy ek gemeenteriedslid fan 1978 - 1981, sûnt 1978 wie hy ek wethâlder fan welwêzensoangelegenheden. Yn 1981 waard hy keazen yn de Twadde Keamer, dêr't hy oant 1994 lid fan bleau. Hy wie wurdfierder op folkssûnens.
Hendrik van Houten
thumb|H. van Houten Hendrik (Harm) van Houten (Boksum, 19 juny 1892 - Grins, 22 july 1952) wie in ûnderwizer, sjoernalist, politikus (yn dy foalchoarder) en Frysk beweger.
Libben en wurk
Hendrik van Houten wie de soan en âldste bern fan Sjouke van Houten, lânarbeider, en Grietje Wijngaarden, naaileararesse. Op 9 augustus 1917 troude er mei Maaike Bruinsma, mei wa't er trije dochters en in soan krige. Nei har fertsjerren op 15 novimber 1927 boaske er fannijs op 29 jannewaris 1929 oan Maria Smallenbroek, mei wa't er in dochter en trije soannen krige. Van Houten neamde himsels H.S. [Sjoukes] van Houten.
Van Houten koe op de legere skoalle goed leare en skoalmaster wurde lei yn de reden. It kosterswurk foar de pleatslike grifformearde tsjerke joech syn heit in byfertsjinste, sadat de beide âldste jonges foar ûnderwizer leare koenen dat Hendrik gie yn 1907 nei de grifformearde kweekskoalle yn Ljouwert. Nei 1911 wie er in tal jierren ûnderwizer, ûnder oaren yn Seisbierrum. Hy wie yn dy tiid lid fan de ARP. Hy skreau doe al artikels foar de krante en bedarre sa yn de sjoernalistyk. Yn 1918 kaam er oan it Frysk Deiblêd.
Yn 1933 wurke er mei oan de oprjochting fan de 'Christelijke Bond voor Staatspensionneering', dy't it krijen fan in premyfrij steatspensjoen foarstie. Troch ûnfrede mei it ARP-belied en nei petearen mei CDU-foaroanman Fedde Schurer, wurdt er yn 1933 in sosjaal fielend folksfertsjintwurdiger, dy't ek hieltyd mear antimilitarist waard, foar de CDU. Syn efterban siet op it Fryske en Grinslânske plattelân.
Yn de besettingsjierren miende Van Houten dat er de belangen fan de lânpachters en harren bûn it bêste tsjinje koe troch gearwurking te sykjen by it 'Nederlands Agrarisch Front' dat ûnder Dútske kontrôle stie. Begjin 1942 gie de 'Bond van Landpachters' op yn de fan de Dútskers oprjochte 'Nederlandse Landstand'; Van Houten waard haad an it Bureau Pacht. Yn maaie 1942 waard er mei in protte oare Nederlanners oanhâlden en fêstset yn 'Beekvliet' te St. Michielsgestel, mar hy waard rillegau wer frijlitten wierskynlik út reden fan syn funksje. Van Houten einige syn wurk foar de Landstand yn septimber 1944.
Yn 1945 wachte Van Houten it oardiel oer syn wurk yn de oarlochsjierren net ôf en ferliet er it parlemint.
Samoerai
thumb|right|200px|Bepantsere Japanske samoerai mei [[tachy (wapen)|tachy (1860)]] thumb|right|200px|Harnaste samoerai mei swurd en dolk. Makke troch de Britske fotograaf [[Felice Beato yn Japan begjin jierren 1860.]] thumb|200px|right|Samoeraibepânsering út it [[Kofuntiidrek.]] Samoerai (侍 of ek wol 士) is de term dêr't yn it eardere Japan oarnaris in lid fan krigersklasse mei oantsjutten waard. De betsjutting fan it wurd is Hy dy't tsjinnet. Fan de 12e iuw oant de lette 19e iuw wiene de samoerai de wapene troepen fan Japan.
Skiednis
De samoeraiklasse is ûntstien ûnder de Heianperioade, mar dêrfoar binne ek al spoaren fan harren te finen. De samoeraiklasse soe ûnder oare ynfierd wurde ûnder de taika-herfoarming troch keizer Tenji.
Yn it iere Heiantiidrek hawwe inkele aadlike famyljes, wêrûnder de Fujiwara spesjale troepen oprjochte om harren machtsposysjes feilich te stellen. Ek waarden dy troepen troch keizer Kammu ynsetten om it lân helpen by it ferienigjen en opstannen del te slaan. Dy samoeraikrigers omskreaune harsels as folgers fan it paad fan de kriich, oftewol de Bushido. Wat ynhâlde dat it swurd de siel fan in samoerai wie. In samoerai moast dat altyd by him drage as syn foarnaamste wapen. It moast mei respekt behandele wurde. In swurd kwytreitsje waard as in skande beskôge en der hawwe guons west dy't dêrfoar seppuku (ek wol bekend as harakiry, 切腹) plige. It goed mei it swurd omgean kinne, hiet ken-jutsu. Mei jiu-jiutsu en oare feardichheden is ken-jitsu ûnderdiel fan budo, de Japanske kriichskeunsten.
De samoerai yn eardere tiden wienen net allinnich bedreaun yn it fjochtsjen mei wapens lykas it swurd, mar hja bekwamen har ek yn selsferdigening sûnder gebrûk fan wapens, lykas it jiujitsu. In samoerai moast himsels ek sûnder wapens rêde kinne. Ek kalligrafy en ikebana, it blomskikken wiene feardichheden dy't sy behearskje moasten.
Johan van Eerde
thumb|Van Eerde op in ekspedysje nei [[Krakatau (maaie 1929).]] Johan Christiaan van Eerde (Warkum, 11 maart 1871 - Amsterdam, 1 april 1936) wie in Nederlânsk yndolooch, bestjoersamtner yn Nederlânsk-Ynje en museumdirekteur yn Amsterdam.
Samoerai
Skiednis
Yn de rin fan de tiid waarden de samoerai troch bannen mei aadlike famyljes en it keizerlik hof machtich genôch om sels in oerheid te foarmjen. De macht fan regionale klens naam ûnder harren tafersjoch ta. Nei de Gempei-oarloch waard Minamoto no Yoritomo de earste Shogun fan Japan en fan dat stuit ôf wienen de befelhawwers yn it lân samoerai. Yn 1192 rjochte Seii Taishogun it Kamakura-shogunaat op.
Fan in samoerai waard ferwachte dat er op de hichte wie fan de kultuer en skriuwe koe. Ferskate samoeraiklens hawwe tsjin elkoar fochten ûnder it tiidrek fan it Kamakura- en Ashikaga-shogunaat. Yn de 13e iuw kaam it Zen-boedisme yn swang ûnder de samoerai, en ûnder ynfloed dêrtroch ûntstie de samoerai-eigenskip gjin eangst te hawwen foar de dea of it deadzjen fan tsjinstanners. De samoerai út dy tiid stienen bekend as de elite-krigers fan Japan. Twaris slagge sy dêryn, mei help troch inkele natoereleminten as in tyfoan en tongerbuien, in Mongoalske ynvaazje ôf te slaan, nettsjinsteande dat sy mei folle minder wienen as harren tsjinstanner.
Yn de 15e en 16e iuw naam it tal kriichstechniken fan de samoerai bot ta. Sa waard in foar fan ynfantery ynfierd, neamd ashigaru. De komst fan Jeropeanen nei Japan soarge foar de yntroduksje fan nije wapens as de haakbus.
Under it Tokugawa-shogunaat hawwe de samoerai stadichoan harren militêre funksje ferlern. Op de ein fan dat tiidrek wiene de samoerai in soarte fan amtners wurden, dêr't harren swurden inkeld noch in seremoanjele funksjes ferfolden.
By de herfoarmingen fan de Meiji-restauraasje oan de ein fan de 19e iuw, waard de klasse fan samoerai ôfskaft en in nij leger oprjochte nei westersk foarbyld. It dragen fan in samoerai-swurd of katana waard doe ferbean. Net alle samoerai leine harren dêr samar by del, wat late ta in tal wapene opstannen tsjin de nije oerheid; de grutste wie de Satsuma-opstân.
Myten en geroften
Mei troch de ferhalen fan guons út it westen oer de samoerai, is yn de wersterske wrâld faak in fertekene byld ûntstien fan de samoerai. Hoewol't in soad samoerai yndied bûn wiene oan in earekoade, hawwe der genôch samoerai west dy't net sa loyaal wienen as de ferhalen ús leauwe litte wolle. In foarbyld dêrfan is Akechi Mitsuhide.
Samoerai yn media
Foar in protte film- en tillefyzjemakkers hawwe de samoerai as ynspiraasjeboarne tsjinne. Films oer samoerai of basearre op de samoeraikultuer binne:
Histoarysk
Troch Akira Kurosawa Oare films
Bert Bakker (útjouwer)
thumb|thumbtime=1:59|Bert Bakker (1954) Lambertus Jozef (Bert) Bakker (Huzum (Ljouwert), 3 april 1912 - Ilpendam, 19 septimber 1969) wie in Nederlânsk skriuwer en útjouwer.
Bakker skreau in stikmannich letterkundige stúdzjes, twa romans, poëzij en berneboeken. Un de Twadde Wrâldkriich wie er belutsen by it ferset en wurke er mei oan it yllegale blêd Vrij Nederland. Nei de befrijding waard er iennichst direkteur fan de útjouwerij Bert Bakker. Yn 1953 rjochte er it literêr moanneblêd Maatstaf op; oant 1969 wie er dêr direkteur fan. As útjouwer by Bert Bakker/Daamen hie er in soad súkses mei de rige Ooievaar Pockets 'dêr't yn earste ynstânsje 199 fan ferskynden. Yn 1972 ferskynde de lêste Ooievaar fan de rige, mar yn april 1991 waard in nije rige Ooievaars op priemmen set. De searje begûn mei nûmer 266 oant en mei 305, dêrnei ferskynde Ooievaars dy't net mûmere wienen.
Joseph Fourier
thumb|Joseph Fourier Jean-Baptiste Joseph Fourier (Auxerre, 21 maart 1768 – Parys, 16 maaie 1830) wie in Frânsk wis- en natuerkundige. Hy is benammen bekend wurden troch de Fourieranalyze en de Fouriertransformaasje, dy't nei him neamd binne. Ek nei him neamd binne it getal fan Fourier en de Wet fan Fourier.
Yn 1817 waard Joseph Fourier lid fan de Paryske Académie des Sciences - hy wie it jier dêrfoar ek al ris ta lid keazen, mar de kening hie dêr die syn feto oer útsprutsen. Fan doe ôf wie syn wittenskiplike karriêre ferzekere. Yn 1822 waard hy fêste sekretaris fan de Académie des Sciences en dêrmei de meast ynfloedrike wittenskipper fan Frankryk. Fjouwer jier letter waard hy ek noch lid fan de Académie Française. Hy is ien fan de 72 Frânsen waans nammen op de Eiffeltoer gravearre steane.
Wurken
Yn 1822 publisearre Fourier syn waarmteteory, Théorie analytique de la chaleur, wêryn hy him basearre op Newtons wet fan it ôfuoljen, dy't stelt dat de waarmtestroomtichtheid troch gelieding proporsjoneel is mei de temperatuargradiïnt. Fourier ûntwikkele yn dit wurk ek in wichtich wiskundich idee: nammentlik dat alle funksjes fan in fariabele, oft se no kontinu of diskontinu binne, skreaun wurde kine as in som fan in rige fan sinussen fan dizze fariabele mei in grûnfrekwinsje en mei meartallen fan dy grûnfrekwinsje. Dat kloppet net hielendal; letter binne beperkjende betingsten troch de Dútske wiskundige Dirichlet formulearre, mar de nei him neamde Fourieranalyse is no standertark yn de sinjaalanalyze, wêryn it 'tiiddomein' en it 'frekwinsjedomein' as twa kanten fan deselde medalje beskôge wurde.
Fokker Spin
Skiednis
De earste Spin waard yn 1910 boud; Jacob Goedecker ûntwurp de konstruksje en Franz von Daum wie de sakepartner. It tastel wie yn desimber klear. Fanwege it waar woe Fokker der noch net mei fleane. Hy gong earst Haarlim om kryst te fieren. Doe't er weromkaam die bliken dat Von Daum it tastel tsjin in beam flein hie. Rillegau folge de Spin 2 dêr't Anthony Fokker himsels it fleanen yn learde en dêr't er syn fleanbrevet mei helle. Neffens ôfspraak waard Von Daum doe eigner fan it fleantúch, mar ek dy Spin waard troch Von Daum sa skansearre dat it net makke wurde koe, dêrnei luts Von Daum him werom út de loftfeart. Mei de Spin 3 fleach Fokker op 31 augustus 1911 boppe Haarlim en om de Sint-Bavotsjerke hinne. Fokker stifte nei dat sukses in fleanmasinefabryk en fleanskoalle op fleanfjild Johannisthal ûnder Berlyn. Fan 1912 o/m 1913 waarden der 25 Spinnen boud, ek in tal twapersoansferzjes, sadat ûnderrjocht mei dûbele bestjoering mooglik waard. In protte Dútske fleanders learden op Fokker syn skoalle it fleanen yn sa'n Spin.
Konstruksje
De romp fan de Spin bestie út twa houten dragers mei tuskensketsjes dêr't de motor (Argus, wetterkuolle, 4 silinder) op fêstmakke wie. Oan de sydkanten fan de romp sieten de radiateurs. De fleugels en de sturt wienen fan twa stielen buislizzers en de ribben waren fan koarte bûgde buizen om it profyl te krijen mei dêryn in rib fan bamboe. It lâningsgestel wie ek fan stielen buis. Alles waard mei stieltried by elkoar hâlden. Letter krigen de Spinnen in streamline romp.
Willem Teellinck
thumb|Willem Teellinck Willem Teellinck (Sieriksee, 4 jannewaris 1579 - Middelburch, 8 april 1629) wie in predikant yn Middelburch. Hy wie oanhinger fan de Fierdere Reformaasje.
Willem Teelinck waard, begjin jannewaris 1579 yn Sieriksee berne as soan fan Joost Teellinck, dy't ûnder oaren boargemaster wie. Ut deselde húshâlding kaam ek in broer fan Willem, Eeuwout Teellinck dy't ûntfanger-generaal fan Seelân wurden is.
Ynearsten woe Willem foar syn stúdzje teology studearje, mar it waard krekt as by syn bruorren in rjochtenstúdzje. Dizze folge er yn Leien, Saint Andrews yn Skotlân en Poitiers yn Frankryk. Yn 1603 waard er dokter yn de rjochten. Dêrnei makke er in reis nei in freon Banbury yn Ingelân. De Puriteinske famyljes dy't er dêr mei yn de kunde kaam, en harren sterke leauwen, waarden ta syn ideaalbyld.
Slach by Ane
thumb|240px|Otto II fan Lippe giet fjochtsjend ûnder yn de slach by Ane ([[Frederik Zürcher, 1825-1876)]] De Slach by Ane wie op 28 july 1227 tusken it leger fan biskop fan Utert Otto II fan Lippe en in grutte troep opstannige Drinten ûnder lieding fan Rudolf fan Coevorden. Tichtby Coevorden, by it plakje Ane waard it biskoplik leger troch de Drinten ferslein; biskop Otto II ferlear dêr it libben. De nederlaach soe de oanlieding wurde fan de Frysk-Drintske oarloch.
De slach wurdt beskreaun yn de saneamde Narracio út 1232.
Offierkanaal
It Offierkanaal is in kanaal yn de gemeente Smellingerlân. It kanaal rint fan de Alddrait besuden Drachten nei it easten. It rint njonken de A7 en Haudmare en bûcht benoarden Oerterp oan de Feart rjochting Fryske Peallen en giet dêr oer yn de Fryskepeallenfeart.
De namme Offierkanaal jildt sûnt 15 maart 2007 as de offisjele namme, as ferfanging foar de eardere offisjele namme Afvoerkanaal.
Minnistetsjerke fan Makkum
Skiednis
De Minnistetsjerke fan Makkum en de byhearrende kosterswenning waarden yn 1909 boud. Dêrfoar hie de minnistegemeente fan Makkum yn 1908 in stik grûn op de hoeke fan de Bleekstrjitte en de Túnstrjitte kocht. It ûntwerp fan it kompleks is fan de Ljouwerter arsjitekt Hendrik Hendriks Kramer. Hy ûntwurp de gebouwen yn in ienfâldige Um 1800-styl. Kenmerkend binne de ferskillende klokgevels, yn de tsjerke en yn de kosterswenning. It tagongsstek oan de Bleekstrjitte sit ûnder in segmintbôge mei dêrboppe in boarstwarring op de hoeke markeard mei in bolpiron. Boppe de portyk sit ien fan de klokgevels en oan de linkerkant fan de portyk is in toerfoarmige konstruksje makke. It tsjerkeoargel is yn 1890 boud troch de firma L. van Dam & Zn út Ljouwert, dy't dêrby gebrûk makke fan inkele ûnderdielen fan in earder troch A. van Gruisen yn 1839 boud oargel. It oargel is allinnich tagonklik fia de kosterswenning.
De kosterswenning hat in klokgevel oan de Bleekstrjitte en oan de Túnstrjitte. Yn dat lêste geveldiel sit de tagongsdoar fan de wente. De wente hat in skou mei Makkummer tegels mei ôfbylden fan skippen.
Nederlânske ferkiezings foar it Jeropeesk Parlemint
Ferkiezings yn Nederlân foar it Jeropeesk Parlemint. Nederlân is lid fan de Jeropeeske Uny.
Jan Cornelis Pieters Salverda
thumb|Tinkstien foar Jan Cornelis Pieters Salverda yn de tsjerkemuorre yn Wûns Jan Cornelis Pieters Salverda (Boalsert, 28 juny 1783 - Wûns, 7 maart 1836), wie in Frysk skriuwer. Hy wie skoalmaster yn Wûns en Tsjerkwert.
Nederlânske ferkiezings foar it Jeropeesk Parlemint
Gearstalling 2019-2024
Oarspronklik 26 sitten, efter Brexit 29 sitten: 1 nei VVD, 1 nei FVD en 1 nei PVV.
Jan Cornelis Pieters Salverda
Libben
Salverda wie in soan fan de Boalserter boer Pieter Piers Salverda en Tietje Jacobs Driesen Prinsen Meerhof. Nei de kweekskoalle yn Frjentsjer waard er yn de âldens fan tweintich jier ûnderwizer, earst yn Boalsert en dêrnei yn Tsjerkwert. Yn 1807 festige er him as ûnderwizer yn Wûns. Salverda troude twa kear. Salverda hie in tige behyplik en iensum libben. Ut it earste houlik kamen sân en út it twadde houlike waarden alve berne. Fan syn 14 bern stoaren der seis mei jonge jierren. Om't syn twadde frou de hûshâlding net goed bestjoere koe, rekke er yn earmoed. Hy hie net de krêft om dêr feroaring yn te bringen. Harren hûs feroare yn in stjonkende klinte dêr't alle hout út sloopt en yn de kachel bedarre wie. In tsien moanne âlde twilling stoar troch sleauwens fan syn frou, sy krigen fergiftige brij.
DeForest Kelley
thumb|Kelley, [[jannewaris 1988]] Jackson DeForest Kelley (Atlanta, 20 jannewaris 1920 – Woodland Hills, 11 juny 1999) wie in Amerikaansk akteur, ferneamd foar de rol fan Leonard McCoy yn Star Trek: The Original Series.
Komôf
Jackson is berne yn Atlanta, Georgia, Feriene Steaten fan Amearika op 20 jannewaris 1920, as soan fan Ernest D. Kelley en Clara Casey Kelley. As jonkje woe er dokter wurde, mar om't syn heit in Baptistysk dûmny wie, en syn mem it koar organisearre, kaam er al gau yn de tsjerke te sjongen. Hy hie der nocht oan, koe solo's sjonge, en kaam sa op de lokale radio. Dêrtroch kaam er te sjongen by it Lew Forbes Orchestra, en sa kaam er ta it beslút dat er artyst wurde soe.
Nederlânske ferkiezings foar it Jeropeesk Parlemint
Gearstalling 2019-2024
Gearstalling yn maart 2022:
DeForest Kelley
Kalifornje
Doe't er 17 wie gong er foar twa wiken nei Kalifornje, op besite by syn omke yn Long Beach, en doe't er nei in jier wer nei hûs kaam, wie dat om te sizzen dat er ferfoer nei Kalifornje om akteur te wurden. Ien kear yn Kalifornje spile er toaniel foar de Long Beach Theatre Group. Dit wie sjoen troch immen fan Paramount Studios dy't sei dat er takomst hie as akteur. Doe't er yn 1942 spile yn "The Innocent Young Man" waard er fereale op de oare stjerre fan it stik, Carolyn Dowling. Mar doe waarden ek de Feriene Steaten part fan de Twadde Wrâldkriich, en Kelley tsjinne yn it Army Air Corps. Hy bleau al yn de Feriene Steaten en op it ein fan de oarloch spile er yn in training film fan de marine, Time to Kill. Nei de oarloch, op 7 septimber 1945, troude Jackson mei Carolyn.
Súkses
Mie syn rol yn Time to Kill waard er op 'e nij opmerke troch Paramount, wat dit kear ta in kontrakt late. Syn earste filmrol wie yn 1947 Vince Grayson yn Fear in the Night en oant 1960 spile er yn 24 oare films, meast westerns, en ek yn ferskate tillefyzjeôfleverings. Yn dizze tiid hat Kelley in skoftke yn New York wenne, mar nei trije jier kaam er werom nei Kalifornje. Yn 1957 spile er Morgan Earp yn Gunfight at the O.K. Corral, mar meast spile er de smjunt. Dit is wat núver om't Kelley sels just in tige sêft ynboarst hie.
Om't er net fêstsitte woe yn dy rol fan westernsmjunt, spile er ek mei yn twa testôfleverings foar tillefyzjesearjes. Dêrtroch kaam er yn de kunde mei de skriuwer fan dy testôfleverings, Gene Roddenberry. Roddenberry frege him ek as dokter foar in testôflevering fa in tredde searje, wat Kelley dwaan woe, mits hy koe de rol spylje as in plattelânsdokter. Sadwaande kaam er te spyljen yn de testôflevering fan in searje neamd Star Trek.
Star Trek
Yn Star Trek: The Original Series spile DeForest de rol fan dokter Leonard Bones McCoy, de skipsdokter fan it stjerreskip Enterprise, wat him wrâldferneamd makke. Syn rol as de mear betûfte skipsdokter paste him goed, mei om't er wier mear ûnderfining hie as de oare spilers. En dêr't McCoy as dokter kommentaar leverje koe op alles wat de bemanning die, dêr wie Kelley by steat dat kommentaar mei perfekte timing ôf te leverjen.
Schutzstaffel
thumb|right|SS logo De SS of Schutzstaffel der NSDAP waard yn 1925 oprjochte as liifwacht fan Adolf Hitler. De earste SS-lieder mei de titel Reichsführer-SS wie Joseph Berchtold, syn opfolger wie Erhard Heiden mei Heinrich Himmler as plakferfanger. Op 6 jannewaris 1929 wurdt Himmler Reichsführer-SS.
Foar de Twadde Wrâldkriich wie de SS in paramilitêre organisaasje fan de NSDAP. De SS hie syn eigen unifoarmen en militêre rangen. Dêrneist is de SS bekend wurden om syn nuvere ideologyen oer rasseskieding en om syn eigensinnige rituelen.
Nederlânske ferkiezings foar it Jeropeesk Parlemint
Ferkiezingsresultaten
Ferkiezingsresultaten sûnt 1979:
Schutzstaffel
Yn de Twadde Wrâldkriich wie de Waffen-SS it elitekorps fan it Dútske leger, de SS-Totenkopfverbände wie ferantwurdlik foar de útfiering fan de Holocaust, de Sicherheitsdienst mei dêrûnder de Gestapo moasten de ynljochtingen sammelje en in geheime plysjetaak útfiere.
De Allgemeine SS wie in sivyl ûnderdiel fan de SS, dat ferantwurdlik wie foar de administraasje. Nederlân hie yn it tiidrek 1940-1945, lykas in protte oare Europeeske lannen, syn eigen Nederlânske SS. By de Neurenberger prosessen waard de SS formeel ta kriminele organisaasje ferklearre.
DeForest Kelley
Pinsjoen
Doe't de searje fan Star Trek ôfrûn wie, is Kelley mei pinsjoen gongen. Hy is net daalks hielendal stoppe; hy hat noch yn twa films en in pear tillefyzjeôfleverings meispile. Fierders wie er noch te gast op tal fan nei konvinsjes oer Star Trek, mar nei 1980 hat er útsein Star Trek gjin akteurwurk mear dien. Yn stee dêrfan libben syn frou en hy stil yn Sherman Oaks, en hat er him rjochte op skilderjen en it skriuwen fan poëzy. As lêste hat er yn 1998 noch de stimme dien fan Viking 1 yn The Brave Little Toaster Goes to Mars.
Prestaasje
Yn de rin fan syn libben hat DeForest Kelley, "De" foar freonen, dermei meispile yn likernôch fjirtich films en njonken yn de searje Star Trek yn mear as hûndert oare tillefyzjeôfleverings. Op 18 desimber 1991 krige er foar syn prestaasjes in stjerre op de Hollywood Walk of Fame.
Jan Cornelis Pieters Salverda
Libben
Fanwegen de kwealike rook dy't Salverda op it lêst fersprate, waard er mijd troch in soad minsken. Yn 1806 troude hy mei Antje Dirks Baarda. Nei har ferstjerren yn 1814 boaske er yn datselde jier mei Mettje Willems Wezel. Syn tragysk libben en persoanlikheid is beskreaun troch syn freon en beskermer Joast Hiddes Halbertsma As romantysk dichter waard er beynfloede troch Gysbert Japiks en Everwinus Wassenbergh. Syn fersen hiene somtiden in grutte religieuske spanning. Syn bêste gedichten skreau er nettsjinsteande syn earmoedich bestean yn de lêste jierren fan syn libben. Neist dichter wie er ek samler fan sizwizen út de streek. Hy ferstoar yn maart 1836, 52-jier âld yn syn wenplak Wons. De pleatslike boeren soargen foar syn begraffenis. Op it tsjerkhôf fan Wûns leit op syn grêf in iefâldige sark. Syn tragyske libbensrin en spjalten persoanlikheid waarden troch syn freon en beskermer J.H. Halbertsma oangripend sketst.
Noardwâlde (De Fryske Marren)
Noardwâlde, ek: Igewâlde of De Wâlde, is fan âlds in streeknamme foar de doarpen Aldegea, (it eardere) Nijegea, Kolderwâlde en Ealahuzen en omkriten, dy't mei-inoar foarhinne it part fan Himmelumer Aldefurd foarmen dat east fan De Fluezen lei. Fan 1984 oant 2014 hearde it gebiet by Gaasterlân-Sleat en sûnt 2014 makket it ûnderdiel út fan 'e gemeente De Fryske Marren. De namme komt ek foar as Noortwolde, Noordwolde, Noerdwolden en Noeirdwalde. Hy sil dus fanút in súdliker lizzend bewenning ûntstien wêze. De fariant 'Igewâlde' komt fan Ige Galema dy't as bynamme 'It Wâldswyn' hie.
Masinepistoal
thumb|Bergmann MP 18.1 thumb|Tommy-gun thumb|[[MP38/40|MP40]] thumb|Uzi
In masinepistoal of pistoalmitrailleur is in oanfalswapen. It earste masinepistoal wie de Bergmann MP 18.1, dy't yn 1916 ûntwurpen waard en pas yn 1918 in produskje nomd waard. De Bergmann MP 18.1 waard dan ek bekend as it earst ûntwikkele masinepistoal, mar dat kloppet net: de Italjanen ûntwikkelen al yn 1914 it Villar-Perosa masinepistoal.
De wapens kinne fan it skouder of de heup ôffjurre wurde. It ferskil mei masinegewearen en oanfalsgewearen is dat it wapen lichter is en gjin krêftige weromslach hat. It ienige neidiel is dat de kûgels gjin grut berik hawwe en der net sa sekuer mei sketten wurde.
Dizze wapens fersjitte patroanen fan itselde kaliber as in soad pistoalen, nammentlik 9x19mm Parabellum, .45 ACP, 7,62x25 mm, 5,7x28 mm, 9x18 mm Makarov of .22.
In pistoalmitrailleur sjit rjocht oant ûngefear 100 meter.
Jan Tjittes Piebenga
thumb|Jan Tjittes Piebenga thumb|Jan Tjittes Piebenga (lofts), de Noardfries [[Carsten Boysen en Douwe Annes Tamminga yn Noard-Fryslân (1930)]] Jan Tjittes Piebenga (Frjentsjer, 4 april 1910 - Ljouwert, 3 desimber 1965) wie in ûnderwizer en sjoernalist.
Libben en wurk
Piebenga wie in soan fan bakker Tjitte Piebenga, en stamt út in húshâlding fan 12 bern. Fan jongsôf hie er in soad niget oan lêzen. Nei de MULO kaam er op kantoar, mar yn 1929 helle er syn ûnderwizersakte.
Piebenga wie in tige warber frisiast, dy't lykwols ek graach oer de grinzen sjen mocht. Hy reizge nei Noarwegen, Yslân, en de Faeröer, mar ek nei de Feriene Steaten, Suriname en de Nederlânske Antillen, Noard-Afrika en Turkije. Fierders fielde er in soad foar Israel. Skreau in grut tal artikelen, fersen, ferhalen en wurken foar it ûnderwiis. Wie redakteur fan It Heitelân (1938-1942, 1946-1947) en De Tsjerne (1946). Fersoarge útjeften fan frijwat ûnbekende skriuwers lykas Teatse Holtrop en Sjoerd Meines. thumb|Jacob Ydema, Portret fan Jan Piebenga (1930-1940) Hy wie in freon fan de skilder Jacob Ydema, dy't him ôfbylde en betocht yn in gedicht. Aldegea is in strjitte nei him neamd.
Jaap Boersma
thumb|Jaap Boersma Jacob (Jaap) Boersma (Ljouwert, 2 desimber 1929 - Utert, 6 maart 2012 ) wie in Nederlânsk politikus en amtner.
De grifformearde Boersma wie in progressive antirevolúsjonêr en fakbûnsman dy't yn 1973 syn fraksjefoarsitter stie troch syn reewilligens om minister yn in progressyf Nederlânsk kabinet te wurden.
As minister yn it kabinet-Den Uyl keas er meast de kant fan de progressive bewâldslju. Hy wie net te benaud om krûdige útspraken te dwaan, sa as: de VVD is de partij fan de trije H's: helje, hawwe en hâlde.
Yn 1978 koe er it net mear fine yn de CDA-fraksje en stapte er oer nei it bedriuwslibben en waard tsien jier letter lid fan de PvdA. Dy partij ferliet er ek wer, nei't dy grutte yngrepen yn de sosjale sekerheid goerkard hie. Yn 1996 sei er dat er tenei faaks op Paul Rosenmöller stimme soe.
Nei't er de Twadde Keamer ferlitten hie, sette er ôf nei boukonsern OGEM, dêr't er haad fan de difyzje bou en technyk waard. Dêr krige er yn 1981 dien, nei't er yn in fraachpetear yn it wykblêd Vrij Nederland kollega-bestjoerder J. Bartels in "geldwolf en absolute nul" neamde. Nei 1,5 jier wurkleazens, waard er tanksij syn âld-kollega Jan Schaefer (PvdA), direkteur fan de Gemeentelijke Stadsreiniging Amsterdam. Hy wurke dêr oant syn pensjoen.
Yn 1985 publisearre er syn memoires, Wat ik nog zeggen wilde.
Kapel fan Haskerdiken
thumb|Kapel fan Haskerdiken De Kapel fan Haskerdiken is in tsjerkegebou oan de Kapellewei yn Haskerdiken.
Wiardus Willem van Haersma Buma
thumb|right|200px|Búste troch [[August Falise yn Emmen.]] Wiardus Willem van Haersma Buma (Snits, 29 maart 1868 - Emmen, 24 febrewaris 1927) wie in Nederlâns jurist en boargemaster.
Kapel fan Haskerdiken
De sealtsjerke út 1818 waard boud op it plak fan in midsiuwske kleasterkapel (bekend troch Sillige Dodo). De tsjerke stiet tusken de Rykswei 32 en de Hearresleat en aan de pylgersrûte Jabikspaad. De tsjerke hat in trijesidich sluten koar, rûnbôgefinsters en in geveltoer mei ynsnoerde spits. Boppe de yngong sit in gevelstien út 1818: Anno MDCCCXVIII mense april I restauratum est hoc templum Ferdinando Adriano van Boelens bonorum dominialium Quaes toris munere in Frisia Groning et Drenthia funcente''.
Wiardus Willem van Haersma Buma
Van Haersma Buma waard berne as in soan fan Mr. Sijbrand van Haersma Buma, dy't yn 1870 by KB fergunning krige om de foarnamme Van Haersma as famyljenamme te brûken. Hy waard lykas syn heit advokaat en waard boppedat kantonrjochter-plakfervanger yn Sutfen. Hy wie fan 1899-1904 boargemaster fan de eardere gemeente Eastdongeradiel. Yn 1904 waard er griffier fan it kantongerjocht yn Emmen. Fjouwer jier letter waard er kantonrjochter, in amt dat er oan syn die ta besette soe.
Kapel fan Haskerdiken
Yn juny 2012 is de tsjerke troch de protestantske gemeente It Hearrenfean oerdroegen oan de Stichting Alde Fryske Tsjerken. De tsjerke wurdt brûkt as atelier en der wurde rou- en troutsjinsten, konserten en earetsjinsten holden.
Wiardus Willem van Haersma Buma
Dêrneist hie er ferskate oare funksjes. Hy wie ûnder oaren bestjoerder fan it Mr. W.W. Buma-lien, stichte troch syn pake Wiardus Willem Buma (1802-1873). Fierders wie er lid fan de fâldijried yn Assen en skoalopsjenner.
Van Haersma Buma waard begroeven op it famyljebegraafplak yn Weidum. In oantal moannen nei syn ferstjerre waard in troch byldhouwer August Falise makke búste yn Emmen ûntbleate.
De Oere
De Oere is in buorskip yn it westlike diel fan Moddergat yn de gemeente Noardeast-Fryslân. De namme wurdt ek neamd as De Oeren. Oere komt fan de ouwer as wâlkant. De Kamp, it oare part fan Moddergat, leit tsjin Peazens oan en foarmet dêrmei ien gehiel.
Grinzersk
It Grinzersk (Grinslânsk: Stadjeders) is in Friso-Saksysk dialekt dat sprutsen wurdt yn de stêd Grins. It is in foarm fan it Grinslânsk en wurdt ek sprutsen yn 'e doarpen Haren en Glimmen.
Gerniersmuseum 'De Grusert'
Gerniersmuseum 'De Grusert' is de âldheidkeamer en gerniersmuseum oan de Kleasterdyk fan Berltsum. Ta de kolleksje heart ek in samling âld gerniersark.
Gerniers
Yn de 16e iuw wie Berltsum it sintrum fan de Fryske túnbou. Soks kaam troch de gaadlike grûn besuden it doarp en de ôffiermooglikheden fan de produkten oer wetter. Yn de 18e iuw stie it doarp bekend om har hôvingen. Letter waard dit fersterke troch de komst fan de feiling, de opkomst fan de glêstúnbou en de taleverjende bedriuwen. Oant 1987 hie Berltsum in eigen grientefeiling. Yn it museum is dan ek in soad gerniersark te finen (in gernierker is in túnman of in bouboerke).
Untstean
De Aldheidkeamer hat it ark en reau opslein yn in skuorre en de kelder fan in âld hearehûs. Begjin 2001 kamen in tal redaksjeleden fan it boek ‘Berlikum, beeld van een dorp’ gear. In groep bewenners fan Berltsum dy't foar ien kear in boek oer Berltsum makke hawwe mei Simmer 2000. It boek jout in beskriuwing fan in kuier troch it doarp yn âlde tiden yn ferheljende foarm en foto’s. De redaksje hat in soad dokumintaasjemateriaal garre foar dat boek. Guon fan dy leden hawwe, mei inkele leden fan ‘de Grusert’ in histoarysk argyf- en dokumintaasjesitrum opsetten om sa it kulturele erfguod fan Berltsum en omkriten feilich te stellen. De dokumintaasje is mei de CBD Fryslân automatisearre. It argyf is opslein yn de eardere kosterwenning fan de Menniste gemeente oan de Fermanjestrjitte 3.
Namme
De âldheidkeamer sit yn in iuwenâlde bierbrouwerij dy't oan de opfeart De Piip lei dy't al lang lyn tichtsmiten is. Midden yn de Buorren fan Berltsum wie in piip yn de Grusert, ek wol neamd it Grúske of de Gryt(man)sleat. Yn 1894/95 is de grüze piip noch fernijd wurden. Dy rûn fan de Krússtrjitte ôf efter de Buorren lâns ûnder de Kampsterbrêge troch rjochting Buorren, ûnder de piip yn de Buorren troch, rjochting Hôfsleane oan it hok fan Oene Onijdus Born ta. Dat hok stiet tsjinoer it hûs fan Arie Hendrik´s Posthumus, Hôfsleane nû. 61.
Oan de Grúsert stie ek it koartlyn ôfbrutsene fearhûs, dêr't letter de yn Berltsum wrâldferneamde "Yep fan de Piip" (Yep Tjittes de Jong) yn wenne hat.
List fan planetoïden 34401-34500
Dit is in list fan planetoïden 34401-34500.
Nicole Koolhaas
Nicole Koolhaas (Hoarn, 31 jannewaris 1991) is in Nederlânske follybalster, dy't yn Inkhuzen wennet.
Op 15 novimber 2011 hat Nicole Koolhaas 35 ynterlannen spile foar de Nederlânske follybalploech. Fan 2006 oant 2007 spile hja foar de Nederlânske klup Madjoe, fan 2007 oant 2010 spile hja foar Dros/Alterno. Nei 2010 makke Koolhaas de oerstap nei it bûtenlân: fan 2010 ôf spilet hja by de klup Nancy út Frankryk.
Peder Østlund
Peder Østlund (7 maaie 1872 - 22 jannewaris 1939) wie in Noarsk reedrider. Østlund waard twa kear Europeesk kampioen allround en ek twa kear wrâldkampioen allround, hy wie de earste Noarske reedrider dy't wrâldkampioen waard. Syn jongere broer Ole Østlund wie baanhurdfytser Peder Østlund ferstoar op 22 jannewaris 1939, yn 'e âldens fan 67 jier.
Resultaten
Oant 1907 waarden offisjeel allinnich de winners fêststeld, dêrom binne de dielnames en behelle plakken (oars as de 1e) net altyd bekend.
David Croft
David John Croft, berne as David John Andrew Sharland, (Sandbanks (Poole, Dorset), 7 septimber 1922 - Tavira (Portugal), 27 septimber 2011) wie in Britsk telefyzjeprodusint, telefyzjeregisseur, senarioskriuwer, komponist en akteur.
Jonkheid
Croft waard berne yn in showbizhúshâlding: heit Reginald Sharland (1886-1944) wie in súksefol radio-akteur yn Hollywood en syn mem, Annie Croft (1896-1995), wie in ferneamd toanielaktrise. Doe't er sân jier wie trede er op yn in reklamefilmke yn de bioskoop. Dêrnei "begûn en einige syn aktearkarriêre yn de film" mei sy optreden (net op de tielrôle) as Perkins yn de film Goodbye, Mr. Chips (1939).
Wurkpaad
Croft skreau, produsearre en regissearre in protte bekende Britske comedy's en skreau letter ek lietsjes. Bygelyks it nûmer Hey Presto foar de film The Limping Man út 1953 is fan syn hân.
Yn 1955 rekke er as produsint belutsen by de yn Ingelân goed bekende show This Is Your Life, in show dy't oant 2003 rûn. Yn 1959 makke er syn rezjydebút mei de One O'Clock Show, dy't oant 1964 rinne soe. Yn 1961 debutearre er as skriuwer foar de 7 ôfleveringen duorjende show The Eggheads.
It meast bekend waard Croft troch syn shows Are You Being Served? (1972-1985), Dad's Army (1968-1977), It Ain't Half Hot Mum (1974-1981) en Hi-De-Hi! (1980-1988). Ek 'Allo 'Allo! (1982-1992) en You Rang, M'Lord? binne fan syn hân. Croft wurke op mei Jimmy Perry en Jeremy Lloyd.
Croft syn lêste wapenfeit wie de komeedzjesearje Oh, Doctor Beeching!, dêr't tusken 1995 en 1997 20 ôfleveringen fan makke waarden.
Persoanlik libben
David Croft wie fan 1952 ôf oan boaske mei Ann Callender; tegearre krigen se sân bern. Senarioskriuwster Penny Croft is in dochter fan him.
David Croft stoar 27 septimber 2011 yn 'e sliep yn syn hûs yn Portegal; hy waard 89 jier.
Internet Explorer 9
,right|thumb| Windows Internet Explorer 9 (ôfkoarte IE9) wie fan 2011 oant 2012 de ferzje fan de webbrowser Windows Internet Explorer dy't ûntwikkele waard troch Microsoft. It wie de opfolger fan Windows Internet Explorer 8, út 2009. Op MIX10-konferinsje, op 17 maart 2009, kaam de earste publike testferzje yn it Ingelsk út. Internet Explorer 9 is beskikber foar sawol Windows Vista as Windows 7. Internet Explorer 9 draait net op Windows XP.
Internet Explorer 9 moast bettere prestaasjes by grafyske ûnderdielen leverje, in ferbettere ûndersteuning foar CSS 3, HTML5 en ECMAScript hawwe en in flugger JavaScript. Fierder belooft Microsoft dat Internet Explorer 9 in stik brûksfreonliker en oant seis kear flugger wêze sil as syn foargonger Internet Explorer 8. Boppedat moast Internet Explorer 9 in totaal nije oprêden tagong krije, dat der mear romte wie om websiden wer te jaan.
Yn Internet Explorer 9 moast it mooglik wurde WebM-fideo's ôf te spyljen as de VP8 fideo-codec ynstalleare waard.
Domonique Simone
Domonique Simone, echte namme: Deirdre Morrow (Valdosta (Georgia), 18 juny 1971), is in rêstend Amerikaansk neakenmodel, stripper en pornografysk aktrise fan Afro-Amerikaansk komôf, wa har namme oft gauris misstavere wurdt as Dominique Simone, en dy't yn it begjin fan har karriêre ek wol gebrûk makke fan 'e artystenammen Domonique, Dominique, Dominique Seymour en Coco.
Jacob Laverman
Jacob Laverman (Drachten, 10 oktober 1875 - Beetstersweach, 28 novimber 1955) wie in boekdrukker.
Hy wie direkteur fan in yn 1872 oprjochte drukkerij yn Drachten ( 1908 - 1936, 1942 - 1944 ). Laverman wie útjouwer fan de Drachtster Krante (1909 ) en fan de Blauwe Vaan (1919. It wykblêd fan de Nederlandsche Vereeniging tot Afschaffing van Alcoholhoudende Dranken).
Domonique Simone
Libben en karriêre
Domonique Simone waard berne yn it plakje Valdosta, yn 'e steat Georgia. Yn 1988, doe't se santjin jier wie, wist se in stúdzjebeurs te bemachtigjen foar in oplieding oan it Fashion Institute of Design and Merchandising. Dêrfoar ferfear se nei Los Angeles, yn 'e steat Kalifornje, mar de beurs wie gjin fetpot en om wat by te fertsjinjen, begûn se yn 1989, doe't se mearderjierrich wurden wie, mei neaken te posearjen, yn 't earstoan op keunstskoallen, mar letter ek foar neakenblêden lykas Hustler en Players.
Njonken har wurk yn 'e pornoyndustry hat Simone ek meispile yn fideoklips fan rappers as Snoop Dogg, Montell Jordan en Brian McKnight. Yn 2006 hie se har hielendal út 'e pornoyndustry weromlutsen en wurk fûn by in bank, dêr't lienoanfragen beoardiele. Yn 2007 waard hja as fjirde swarte frou ynhuldige yn 'e AVN Hall of Fame. Simone hat twa bern en wennet yn it Kalifornyske Sherman Oaks, krekt bûten Los Angeles.
Evo Morales
right|thumb|Evo Morales Juan Evo Morales Ayma (Orinoca, Oruro, 26 oktober 1959) is in Boliviaansk boerelieder, politikus en wie fan begjin 2006 oant 2019 presidint fan Bolivia.
Morales is de lieder fan de progressive Boliviaanske kokalearo-beweging, in losse federaasje fan kokaferbouwende boeren yn de provinsje Chapare yn Súdeast-Bolivia. Boppedat is hy lieder fan de Boliviaanske politike partij Movimiento al Socialismo (MAS). Yn 2005 wûn hy de ferkiezings, as earste ynhiemske lieder yn de Boliviaanske skiednis en waard dêrmei begjin 2006 presidint fan it lân.
Oan de foarjûn fan syn ynauguraasje op 21 jannewaris 2006, wie Evo Morales by in yndiaanske seremoanje op it plak fan de âlde stêd Tiwanaku. Evo Morales is in ôfkommeling fan de Aymará, de neisieten fan de Tiwanaku.
ReVamp
ReVamp wie in Nederlânske symfonyske metalband oprjochte troch Floor Jansen earder fan After Forever en wie aktyf tusken 2009 en 2016. De band brocht yn 2010 syn debútalbum ReVamp út. De teksten fan de band giene benammen oer de leafde, pine en ferlies. Oan it ein fan 2011 moast de band mei skoft om't sjongeres Jansen problemen mei har sûnens hie. Yn 2016 kaam der in defintyf ein oan de band om't Jansen ReVamp net mear kombinearje koe mei har wurk foar Nightwish dêr't se sûnt 2013 ek de sjongeres fan wurden wie, as ferfangster fan de dêr ûntsleine Anette Olzon. ReVamp hat twa studio-albums útbrocht.
Stasjon Ermelo
Stasjon Ermelo (Eml) is in spoarstasjon yn de Nederlânske doarp Ermelo yn de provinsje Gelderlân. It waard iepene yn 1882 oan de Sintraalspoarwei (Utert-Sintraal - Kampen).
Gebou
It de stasjonsfunksje fan it earste stasjonsgebou waard al yn 1897 ferfongen troch in nij gebouke ûnder in oerkaping op it perron. Yn dat gebou sieten loketten, in bagaazje-ôfdieling, twa wachtromten en húskes. it oarspronklike stasjonsgebou út 1882 bleau noch oant 1960 yn gebrûk as wenhûs. It stasjonsgebou út 1897 is hjoed de dei yn gebrûk as ytgelegenheid.