cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Deep Purple (band)
Skiednis
Yn 1980 kamen hja wer by elkoar en namen it album “Perfect Strangers” op. Nei in skoftsje stapte Ian Gillan wer op, mar letter kaam hy dochs wer werom. Sa gong it noch in skoftsje troch mei ferskate wikselingen. Ritchie Blackmore is yn 1993 út de band stapt en spilet no tegearre mei syn frou Candice Night yn de groep Blackmore’s Night dy’t foaral Middeliuwske muzyk makket. Jon Lord woe him mear dwaande hâlde mei klassike muzyk. Hy is nei in sykte ferstoarn yn 2012. De band bestiet noch hieltyd en hat yn 2017 noch in nij album “Infinite” útbrocht. De hjoeddeiske besetting fan de band is Ian Gillan (sjonger), Steve Morse (gitaar), Don Airey (toetsynstruminten), Roger Glover (bas) en Ian Paice (drums).
List fan planetoïden 81901-82000
Dit is in list fan planetoïden 81901-82000.
Brothers in Arms (roman fan Lois McMaster Bujold)
Brothers in Arms is in science fiction-roman fan 'e hân fan 'e súksesfolle en mannichfâld bekroande Amerikaanske skriuwster Lois McMaster Bujold. It makket ûnderdiel út fan The Vorkosigan Saga, Bujold har populêrste en omfangrykste searje, mar is in ôfrûne ferhaal, dat ek los dêrfan lêzen wurde kin. Brothers in Arms waard foar it earst útjûn yn 1989 en is ûnderwilens oerset yn trettjin talen.
Plot
Yn Brothers in Arms arrivearret de Frije Dendarii Hierlingefloat by de Ierde. Nei harren huzarestikje op Dagoola IV (sjoch: The Borders of Infinity) binne se troch de Cêtagandiërs withoelang neisitten en dêrby hawwe se aardich wat skea oprûn, sawol kwa materieel as wat minsken oangiet. Miles Vorkosigan, de lichaamlik beheinde soan fan 'e minister-presidint fan 'e planeet Barrayar, dy't foar de Barrayareeske geheime tsjinst ImpSec wurket ûnder de momkape fan admiraal Miles Naismith, de befelhawwer fan 'e Dendarii, hopet op 'e Ierde sawol medyske as technyske bystân te finen. Boppedat stiet der yn Londen, dêr't de measte galaktyske fertsjintwurdigings fêstige binne, ek in Barrayareeske ambassade; dit is de earste kear nei Dagoola IV dat Miles kontakt opnimme kin mei ImpSec, de geheime opdrachtjouwer foar de operaasje dêre, en in betelling fan 18 miljoen Barrayareeske marken ynkassearje om alle ûnkosten fan 'e hierlingefloat mei te beteljen: operasjonele kosten foar fiiftûzen man en alve romteskippen foar in perioade fan seis moanne; ferlies en skea oan materieel; munysje; brânstof; soldij; medyske kosten.
Sadwaande ferfoeget er him daliks by de militêr attasjee fan 'e ambassade, kaptein Duv Galeni. Dy is ôfkomstich fan 'e planeet Komarr, dy't tritich jier earder út polityk-strategyske omtinkens troch de Barrayarezen ferovere is. Galeni is ien fan 'e earste Komarranen dy't ta de Barrayareeske Striidkrêften talitten is en hy moat dus twaris sa hurd syn bêst dwaan om wat te berikken as in Barrayarees yn deselde posysje, dus hy kin Miles en alle komplikaasjes dy't dy him no besoarget eins misse as pinemûle. Mar it sjocht dernei út dat se noch wol in hoartsje mei-inoar oanhelle wêze sille, want Galeni hat gjin 18 miljoen mark ta syn foldwaan en sil der in koerier om stjoere moatte nei it Sektor II ImpSec-Haadkertier op Tau Cêti. Dat is in reis fan fiif dagen hinne en fiif werom, dat Miles wurdt foarearst as trêde militêr attasjee oan 'e ambassade tafoege, wêrby't er ynwurke wurdt troch syn neef Ivan, dy't hjir tafalligerwize de twadde militêr attasjee is.
Tsien dagen letter keart de koerier lykwols sûnder jild werom. Galeni stjoert him nochris nei Tau Cêti mei deselde fraach, mar dat kostet op 'e nij tsien dagen, en de Dendarii sitte ûnderwilens sa krap by kas dat de sitewaasje penibel wurdt. Alderlei swierrichheden begjinne har foar te dwaan, sadat Miles no hinne en wer swalkje moat fan syn admiraal Naismith-personaazje by de float nei syn luitenant Vorkosigan-identiteit op 'e ambassade, mei as gefolch dat er sels op 't lêst suver yn 'e war rekket oer wa't er op it stuit ek al wer is. It wurdt noch yngewikkelder as er deselde sjoernaliste earst treft as admiraal Naismith en letter as luitenant Vorkosigan; it is in hiele toer om it frommeske derfan te oertsjûgjen dat dat twa ferskillende persoanen binne. Underwilens hawwe de Cêtagandiërs nei Dagoola IV in priis op 'e holle fan admiraal Naismith set en wurdt der in oanslach op Miles dien dy't er mar kwealk oerlibbet.
Wer tsien dagen letter komt de koerier op 'e nij sûnder jild op 'e ambassade. Galeni stjoert him daliks nochris werom, mar Miles rûkt no perfoarst ûnrie. Hy fertinkt no Galeni derfan dat dy it jild daliks de earste kears al efteroer drukt hat; allinnich wêrom is er dan net mei de bút útnaaid? Dan ferdwynt Galeni ynienen en is Miles der wis fan wêr't de ein fêstsit. Hy stjoert Elena Bothari Jesek, ien fan syn âldste freonen en ien fan 'e mar trije Dendarii dy't op 'e hichte binne fan 'e konneksje tusken de hierlingen en ImpSec, nei Tau Cêti om ferhaal te heljen. De ambassadeur stelt ûnderwilens Miles oan om 'e ferdwining fan Galeni te ûndersykjen. Ut it dossier fan 'e man docht bliken dat syn famylje yn it ferline in promininte rol spile hat yn it ferset tsjin 'e Barrayareeske oerhearsking fan Komarr. Foar Miles falle de puzelstikjes teplak. Om't er it te drok hat mei oare omtinkens, draacht er it ûndersyk nei Galeni oer oan kommandant Elli Quinn, syn ûnderhearrige by de Dendarii (dy't teffens syn minneresse is), fansels sûnder dêr op 'e ambassade immen oer yn te ljochtsjen.
Inkele dagen letter wurde de Dendarii ynhierd om luitenant Vorkosigan (Miles sels dus) te ûntfieren. Miles beslút deryn mei te gean om te sjen wa't dêrefter sit, mar op it plak dêr't se him ôfleverje moatte soene, liket nimmen oanwêzich te wêzen. As Miles lykwols eefkes allinnich litten wurdt, wurdt er fluch oermastere en syn plak ynnommen troch in kloan; syn mannen ferlitte, nei't se tinke, ûnferrjochter sake it gebou mei de kloan en litte himsels efter. Miles wurdt oerbrocht nei in oar hûs, dêr't er yn 'e sel setten wurdt by Duv Galeni.
Galeni leit him út dat it brein efter it hiele plan syn al in fearnsiuw lang deawaande heit Ser Galen is, in Komarraanske frijheidsstrider, dy't nei it delslaan fan 'e Komarraanske Opstân troch de Barrayarezen ûnderdûkt is en op it wetteleaze Jackson's Whole by Hûs Bharaputra de soan fan syn aartsfijân kloane litten hat. Hy wie der altiten fan útgien dat er syn eigen soan op elts momint wer oan him bine koe, mar dat is him raar ôffallen: Duv Galeni wol neat mear fan syn heit witte. It lek yn 'e ferbining mei Tau Cêti moat dan dus ynstee fan Galeni de koerier wol west hawwe. Mar dat is allegear wittenskip dêr't se, finzenen dat se binne, op it stuit net sa'n soad oan hawwe.
Einlings beslute de Komarranen om harren allebeide út 'e wei te romjen, mar ear't dat barre kin, wurde se rêden troch Elli Quinn en de Dendarii. Net om't dy de kloan trochhiene, mar om't Miles harren befel jûn hie om Duv Galeni op te spoaren; syn eigen befrijing komt foar Elli as in folsleine ferrassing. Miles en Galeni keare werom nei de ambassade, mar foar't se harren oppakke kinne, witte Galen en de kloan te ûntkommen. Dan keart einlik ek Elena Bothari Jesek werom fan Tau Cêti, mei de 18 miljoen mark en it bewiis dat de koerier mei de Komarranen ûnder ien tekken skûle, mar ek mei it Sektor II ImpSec-haad, kolonel Destang, dy't wisberet is om sawol Galen as de kloan likwidearje te litten. Miles is it dêr net mei iens, om't syn kloan op it progressive Bêta Koloanje, de thúswrâld fan syn mem, as syn jongere broer beskôge wurde soe. Mar it slagget him net om it Destang te ûntpraten.
Dan ûntfiert Galen Miles syn neef Ivan om in moeting ôf te twingen. It is syn bedoeling om Miles no gewoan te fermoardzjen, mar ûnder de moeting kriget er ûnienichheid mei de kloan; se wrakselje om in wapen dat dêrby ôfgiet, en Galen komt om. Nei in hoart sideplak boarte te hawwen om oan sawol kolonel Destang syn mannen as oan in Cêtagandysk likwidaasjetiim te ûntkommen, lit Miles syn kloan (oftewol syn broer Mark), dy't wegeret om nei Barrayar te kommen, gean mei in flinke som kontant jild.
Forth (rivier)
De Forth (Skotsk-Gaelysk: Abhainn Dhubh, dat betsjut: Swarte Rivier) is in 47 km lange en teffens de grutste rivier fan Midden-Skotlân en mûnet út by Kincardine yn de Firth of Forth. De boarne fan de Forth is Loch Ard, op 33 meter boppe seenivo, yn de Trossachs. De Forth wie eartiids befarber oant Stirling ta, mar troch fersâning en de grutte fan skippen fan no kin dat net mear.
Frederikssund (gemeente)
Frederikssund is in gemeente yn Nordsjælland yn de regio Haadstêd (Deensk: Region Hovedstaden) yn Denemark.
De gemeente waard by de weryndieling fan 2007 foarme en ûntstie troch gearfoeging fan de eardere gemeentes:
It doedestiidsk yn de gemeente Slangerup lizzende Uvelse Valgdistrikt stimde op 15 jannewaris 2005 yn in referindum yn mearderheid (56,9%) foar oansluting by de gemeente Hillerød. It referindum bleau ynearsten sûnder gefolgen om't de gemeente Slangerup in mearderheid fan 75% easke. Lykwols kamen de partijen oerien in nij referindum út te skriuwen mei it prinsipe fan in gewoane mearderheid. De stimming fûn op 26 april 2005 plak en 54,6% keas op 'e nij foar Hillerød.
Edílson da Silva Ferreira
(17 septimber 1970) is in eardere Brazyljaansk fuotballer. Earder spile foar Industrial, Tanabi, Guarani, Palmeiras, Benfica, Kashiwa Reysol, Corinthians Paulista, Flamengo, Cruzeiro, Vitória, Al-Ain, São Caetano en Vasco da Gama. spile ek yn it Brazyljaansk fuotbalalvetal. Hy die mei oan it Wrâldkampioenskip 2002.
Emerson Sheik
(berne Márcio Passos de Albuquerque; 6 desimber 1978) is in Katareesk fuotballer. Earder spile foar São Paulo, Consadole Sapporo, Kawasaki Frontale, Urawa Reds, Al-Sadd, Stade Rennais, Flamengo, Al-Ain, Fluminense, Corinthians Paulista en Botafogo.
Adina Jewel
Adina Jewel, wiere namme: Jane Elizabeth Moehle (13 febrewaris 1979) is in rêstend Jamaikaansk pornografysk aktrise, dy't berne is yn Kingston en wurksum is yn 'e Amerikaanske pornoyndustry. Hja makke har debút yn in pornografyske film yn 1998. Neffens har offisjele opjefte is se 1.63 m lang, mei in gewicht fan 52 kg en kupmaat 34C. Yn it begjin fan har karriêre brûkte hja ek wol de artystenammen Adina, Pebbles Stone, Pebbles, Passion, Black Passion en Angela Ass-sets.
Elivélton
(berne Elivélton Alves Ruffino; 31 july 1971) is in eardere Brazyljaansk fuotballer. Earder spile foar São Paulo, Nagoya Grampus Eight, Corinthians, Palmeiras, Cruzeiro, Vitória, Internacional, Ponte Preta, São Caetano, Bahia en Uberlândia.
Malcolm MacQuillan
Malcolm MacQuillan, hear fan Kintyre (Kintyre?, 12?? – by Loch Ryan, 10 febrewaris 1307) wie in Midsiuwsk Skotsk ealman, dy't yn 'e Skotske Unôfhinklikheidsoarloggen tsjin 'e Ingelsen focht. Hy waard yn 1307, nei de Slach by Loch Ryan, kriichsfinzen nommen en eksekutearre.
Libben
Oer MacQuillan is net sa'n protte bekend. Hy moat yn 'e twadde helte fan 'e trettjinde iuw yn Skotlân berne wêze, mooglik op it skiereilân Kintyre, dêr't er letter hear oer wie. Yn july 1300 focht er oan 'e Ingelske kant yn 'e Earste Skotske Unôfhinklikheidsoarloch, mei't der út dy moanne in dokumint oerlevere is wêryn't de Ingelsen him it rjocht fan frije trochtocht ferlienden sadat er mei syn float fan galeien oan 'e Skotske westkust de opstannelingen oanfalle koe.
Nei't Robert fan Bruce, greve fan Carrick himsels ein maart 1306 te Scone ta kening Robert I fan Skotlân kroane litten hie, ûntjoech MacQuillan him lykwols ta ien fan dy syn oanhingers. Yn febrewaris 1307, doe't hiel Skotlân suver noch troch de Ingelsen behearske waard, diene de nije kening en syn folgelingen yn twa groepkes in ynfal yn it súdwesten. Ien legerke, ûnder lieding fan Robert sels en syn broer Edwert, gie oan lân by it Kastiel fan Turnberry en sette yn Galloway útein mei in guerrilja-oarloch.
It oare legerke, besteande út 'e bemanningen fan achttjin galeien, yn totaal sa'n 1.000 man, kaam in ein súdliker oan lân, by Stranraer. Oan it haad fan dizze kloft stiene de beide jongere bruorren Aleksander en Tomas fan Bruce, de ridder Reginald fan Crawford en Malcolm MacQuillan. Hja waarden lykwols al rillegau ynsletten en nei de Slach by Loch Ryan, op 9 en 10 febrewaris, ta oerjefte twongen troch pleatslike troepen ûnder Duncan MacDowall, in oanhinger fan Jan fan Comyn, greve fan Buchan, de aartsrivaal fan Robert fan Bruce.
Nei ôfrin fan 'e fjildslach waarden MacQuillan en twa Ierske haadlju, dy't ek ta de partij fan 'e Bruces hearden, troch MacDowall daliks eksekutearre. Harren ôfsleine hollen waarden de Ingelske kening Edwert I tastjoerd. Aleksander en Tomas fan Bruce en Reginald fan Crawford waarden oan 'e Ingelsen útlevere en oerbrocht nei Carlisle, yn Kumbria, dêr't se in pear dagen letter ophongen waarden.
List fan Yslânske ambassadeurs yn Sweden
Dit is in list fan Yslânske ambassadeurs yn Sweden.
White Night
"White Night" of "White Nights" hat yn de Wikipedy ferskate betsjuttings:
Tyra Moore
Tyra Moore, wiere namme: Monique Jasmine Pierce (6 april 1985) is in rêstend Amerikaansk pornografysk aktrise fan Afro-Amerikaansk komôf, dy't berne is yn San Fransisko, yn 'e steat Kalifornje. Hja makke har debút yn in pornografyske film yn 2006. Neffens har offisjele opjefte is se 1.80 m lang, mei in gewicht fan 61 kg en kupmaat 32G. Yn it begjin fan har karriêre brûkte hja ek wol de artystenammen Tyra en Tara Moore.
Lânbouried
In lânbouried is de titel fan in hege Nederlânske fak-attasjee út 'e diplomasy. Sa'n funksjonaris wurdt beneamd troch it Ministearje fan Ekonomyske Saken. Foarhinne wiene lânbourieden ferbûn oan it (no ophefte) Ministearje fan Lânbou, Natoerbehear en Fiskerij. Yn Ingelsktalige lannen wurdt in lânbouried in agricultural counselor neamd. Dizze funksjonaris stiet op itselde nivo as in ambassaderied, en ferrjochtet syn wurksumheden (sa't de oantsjutting al seit, oangeande de lânbou) op in ambassade, dêr't er yn formele sin ferantwurding skuldich is oan 'e ambassadeur. Lânbourieden binne ornaris yn ferskate lannen tagelyk akkreditearre en fertsjintwurdigje Nederlân foar harren fakgebiet yn dy lannen.
Euller
(berne Euller Elias de Carvalho; 15 maart 1971) is in eardere Brazyljaansk fuotballer. Earder spile foar América, São Paulo, Atlético Mineiro, Palmeiras, Verdy Kawasaki, Palmeiras, Vasco da Gama, Kashima Antlers en São Caetano.
Edward Hopper
Edward Hopper (Nyack, New York, 22 july 1882 – Manhattan, New York, 15 maaie 1967) wie in Amerikaansk keunstskilder en etser dy't skilderijen makke mei temas dy't it Hoppers fyzje op it Amearika fan syn tiid wjerspegelje. Syn keunst is realistysk en beheart ta de American scène.
Biografy
thumb|It hûs dêr't Edward Hopper berne is yn Nyack, New York Edward Hopper waard 1882 yn Nyack/New York as twadde bern fan Garret Henry Hopper en Elizabeth Griffiths Smith Hopper berne. Fan 1900 oant 1906 studearre er oan de Parsons The New School for Design yllustraasje by Frank Vincent Dumond en Arthur Keller en ek skilderjen by William Merritt Chase, Kenneth Hayes Miller en Robert Henri, de mentor fan de Ashcan School. Yn de jierren 1906/1907, 1909 en 1910 reizge er troch Jeropa en besike er ûnder oaren Parys, Londen, Brussel, Amsterdam en Berlyn.
Fan 1905 ôf arbeide Hopper as yllustrator foar reklameburoos (meast foar C. C. Phillips & Co.) om troch de tiid te kommen; hy die at wurk 20 jier lang, mar beskôge it net as it skeppen fan keunst. Yn 1913 die er mei oan de Armory Show yn New York City en ferkocht dêr foar 250 dollar syn earste skilderij, Sailing. Nei 1915 makke der in stikmannich etsen dy't net sa bekend binne; Hopper koe lykwols oant syn 42 jier net fan it skilderjen allinne libje.
Yn 1923 krige Hopper yn Gloucester (Massachusetts) kunde oan de skilderes Josephine Nivison mei wa't er op 9 july 1924 troude. Sy joech it skilderjen op en waard it model dat op in protte fan Hoppers wurken te sjen is. Sy wie ek dejinge dy't foar Hoppers meidwaan oan in ynternasjonale tentoanstelling yn it Brooklyn Museum of Art bemiddele, dat foar Hopper de trochbrek betsjutte. It Brooklyn Museum of Art kocht it skilderij The Mansard Roof foar 100 dollar oan. It wie it twadde skilderij day Hopper ferkeapje koe. Itselde jier wie ek syn earste solotentoanstelling yn de galery fan Frank Rehn, dêr't er oant syn dea ta eksposearjen bliuwe soe.
thumb|De went fan de Hoppers yn New York City, 3 Washington Square North Under de krisisjierren waard er in wurdearre bekende skilder yn de FSA. Hopper ferkocht bygelyks yn 1929 twa oaljeferven, 14 akwarellen en 80 stiks grafyske wurken foar totaal 6.211 dollar. Fan 1935 oant 1937 wûn er fjouwer wichtige prizen. Der soene noch in protte folgje.
Yn 1941 bereizge er de westkust fan de Feriene Steaten yn 'e auto en yn 1943 folge de earste reis nei Meksiko. Yn 1950 wie syn earste grutte oersjochtentoanstelling yn it Whitney Museum, dy't ek yn Boston en Detroit holden waard. Noch itselde jier krige er in earedoktoraat fan it Art Institute of Chicago. Op de Biënnale yn Feneetsje fan 1952 wie er fertsjintwurdige mei trije oare Amerikaanske skilders.
Om 1960 kearde Hopper him mei klam tsjin de hegemony fan de abstrakte keunst yn dy tiid. Itselde jier wie der yn it Wadsworth Atheneum yn Hartford (Konnektikut) in útstalling fan syn wurk. Yn 1962 folge in oersjochtentoanstelling yn it Philadelphia Museum of Art en yn 1964 in twadde yn it Whitney Museum of American Art yn New York.
Op 15 maaie 1967 stoar Hopper yn syn New Yorkske atelier oan Washington Square, dêr't er sûnt desimberin 1913 ûnûnderbrutsen wenne hie. Hy waard twa dagen letter beïerdige yn it famyljegrêf op Oak Hill Cemetery yn syn berteplak Nyack, New York.
Temas
John Updike wie fan betinken: 'De minske wie it haadmotyf fan Hopper, hoewol't er minsken net goed skilderje koe. Se lykje faak stiif en bleek...... Dochs fiele wy dat syn portretten fan de conditio humana mear yndruk meitsje en jin mear yn it moed taaste as dy fan skilders as Reginald Marsh en Thomas Hart Benton".
Hopper krearret in ûnwerklike, desolate sfear yn syn skilderijen. Yn in protte fan syn skilderijen hearket in psychologyske spanning. De minsken op syn skilderijen sjogge der nea lokkich út. Teffens roppe de skilderijen in gefoel fan "meiïoar mar dochs allinne" op.
At jin it hiele oeuvre fan Hopper oersjogge in konkludearre wurde dat fierwei it grutste part fan syn skilderijen de isolaasje fan it yndividu sintraal stiet. Der wurdt komselden kontakt mei in oar lein, sels al binne der mear as ie persoan yn it byld oanwêzich. Foarbylden binne de wurken dêr't persoanen yn in teäter wachtsje op it begjinnen fan de foarstelling. Net ien fan harren hat kontakt mei in oar. In oar foarbyld is it ferneamde Nighthawks.
De figueren yn it wurk fan Hopper binne faak foar of efter in raam pleatst wat it isolemint folslein makket, der is wol in bûtenwrâld, mar dêr hat de persoan gjin diel oan, al liket dy somtiids wol wat te ferwachtsjen.
In oar elemint yn Hoppers wurk is it hûs yn in lânskip. Hoewol't it hûs hast altyd in foardoar hat, rint der gjin paad nei dy doar. It liket wol oft it hûs net yn it lânskip thúsheart. Dat lit wer it isolemint fan in inkelt gebou sjen.
Galery
In kar út syn tekeningen:
W.H. Auden
thumb|W.H. Auden yn 1939 Wystan Hugh Auden (York, 21 febrewaris 1907 – Wenen, 29 septimber 1973) wie in Ingelsk/Amerikaansk dichter, essayist en literatuerkritikus.
Kristina Rose
Kristina Rose, echte namme: Tracey Quinn Perez (San Diego, 14 april 1984), is in Amerikaansk neakenmodel en pornografysk aktrise fan mingd Meksikaansk-Skotsk-Welsk komôf, dy't ek wol wurke hat ûnder de artystenamme Kristina. Neffens har offisjele opjefte is se 1.56 m, mei in gewicht fan 50 kg en kupmaat 34A. Se is bêste freondinnen mei kollega-pornoaktrise Alexis Texas.
W.H. Auden
Biografy
Auden waard grutbrocht yn Birmingham en studearre oan Gresham's School en de Universiteit fan Oxford, dêr't er him ûntjoech ta ien fan de linksoriïntearre dichters fan dy tiid. Syn earste bondel, Poems (1928), waard printe troch syn freon en dichter Stephen Spender. Nei syn tiid yn Oxford wenne er in jier yn Berlyn, dêr't er ûnder de Weimarrepublyk mear romte fûn foar it sjen litten fan syn syn homoseksualiteit.
Kristina Rose
Karriêre
Yn 2007, doe't se 23 jier wie, stapte se oer fan neakenfotografy nei pornografy, en yn maaie fan dat jier makke se har debút yn in pornografyske film. Sûnt hat se yn mear as 475 pornofilms spile, û.m. foar sokke foaroansteande labels as Evil Angel, Jules Jordan Video, Zero Tolerance, Elegant Angel, Diabolic Video en Wicked Pictures. Ek hat se in protte wurke foar pornosites op it ynternet, lykas Kink.com. Dêrmei hat sûnt 2009 al 4 AVN Awards (de Oskars fan 'e pornowrâld) wûn, wylst se suver grossieret yn 'e nominaasjes: 31 stiks mar leafst.
W.H. Auden
Biografy
Werom yn Ingelân joech er les oan twa jongesskoallen (1930-1935). Hy krige namme as skerp, krûdich en maatskippijkritysk dichter mei The Orators (1932) en waakste fierder yn dy rol wylst er noch learaar wie.
Kristina Rose
Karriêre
Njonken har pornokarriêre hat Rose ek figurearre yn 'e fideoklip fan it nûmer ''Why? Where? What? fan it rapduo King Fantastic''. En fierders hat se meiwurke as gastsjongster foar it nûmer Zero Heroes fan 'e rapper XV.
W.H. Auden
Biografy
In 1935 troude Auden hommels mei Erika Mann, de dochter fan de Dútske skriuwer Thomas Mann. It houlik wie ornearre om Erika in Ingelsk paspoart te besoargjen. It pear bleau libbenslang freonen en sy binne nea offisjeel skieden. Yn 1939 emigrearre Auden mei syn freon Christopher Isherwood nei de Feriene Steaten en yn 1945 waard er Amerikaansk steatsboarger. Auden krige in ferhâlding mei Chester Kallman dy't in libben lang duorje soe. Mei Kallman hat er in protte oparbeide oan opera-librettoos, û.o. foar Benjamin Britten, Igor Stravinsky, Hans Werner Henze en Nicolas Nabokov.
As jongkeardel hie Auden in soad niget oan de teöryen fan Sigmund Freud, mar yn de tritiger jierren krige er in soad belangstelling foar it marksisme. Yn de Twadde Wrâldkriich ferskode Auden syn omtinken fan it marksisme nei it kristendom, de godstsjinst dêr't er yn opbrocht waard, sa't fral dúdlik waard yn syn New Year Letter (1941). Dy ynteresses binne dúdlik werom te finen yn syn wurk. Hy ûntfong de Pulitzerpriis foar de roman The Age of Anxiety (1947).
Fan 1956 oant 1961 wie Auden professor yn de poëzy yn Oxford. Hy hoechde dêrfoar mar in pear kear yn 't jier yn Oxford te wêzen. De lêste jierren fan syn libben wenne er in part fan it jier yn Eastenryk, mar yn syn lêste libbensjier ferhuze er werom nei Oxford. Hy stoar yn Wenen yn 1973 en waard ek beïerdige yn Eastenryk.
Jim Butcher
Jim Butcher (Independence (Missoery), 26 oktober 1971), is in Amerikaansk skriuwer fan in grut tal bestsellers fan it fantasysjenre. Hy is benammen bekend wurden mei de urban fantasy-rige The Dresden Files, mar hat teffens in tradisjonele fantasysearje skreaun, de Codex Alera-rige.
Jonkheid
Jim Butcher waard yn 1971 berne yn Independence, yn 'e steat Missoery. Hy wie de jongste yn in gesin mei trije bern, en hat twa âldere susters. Doe't er as bern ris mei streptokokkefaryngitis, in ûntstekking oan 'e kiel, it bêd hâlde moast, joegen syn susters him The Adventures of Han Solo en Tolkien syn The Lord of the Rings kado om 'e tiid mei te ferdriuwen. Dat wie it begjin fan Butcher syn leafde foar fantasy en science fiction. Yn syn tinerjierren skreau er syn earste (net-útjûne) roman, wat him ta it beslút brocht om skriuwer te wurden.
De Dresden Files
Yn 1996, doe't er 25 jier wie, skreau Butcher by wize fan in oefening foar in skriuwkursus dy't er doe folge, it earste boek fan syn searje The Dresden Files. Dy rige heart ta it subsjenre fan 'e urban fantasy, en spilet yn it hjoeddeistige Chicago, dêr't haadpersoan Harry Dresden wennet. Dat is de iennichste tsjoender op 'e wrâld dy't iepentlik foar syn ropping útkomt en sels in advertinsje yn 'e Gouden Gids hat. Dresden is ek op oare manearen ûnkonvinsjoneel, wat him allegeduerigen yn botsing bringt mei de geheimdoggerige Wite Ried fan Tsjoenderij, de wrâldorganisaasje fan de tsjoenders. Mei freonen as de plysje Karrin Murphy, syn fampieryske healbroer Thomas Raith, syn learlinge Molly Carpenter, de elemintêre geast Bob, en de Ridder fan it Krús Michael Carpenter (Molly har heit) befjochtet Dresden alderhanne boppenatuerlike fijannen dy't yn Chicago de oarder fersteure, fan wearwolven en fampieren oant de fallene ingels dy't de trewanten fan Satan sels binne.
Goed twa jier lang besocht Butcher mei syn manuskript in foet tusken de doar te krijen by in útjouwerij, oant er úteinlik kontakten lei troch alle fantasykonvinsjes ôf te strunen. Ricia Mainhardt, deselde aginte dy't ek de súksesfolle skriuwster Laurell K. Hamilton ûntdiek, stimde deryn ta om him te fertsjintwurdigjen. Seis moanne neitiid sleat de foaroansteande Amerikaanske útjouwerij Roc Books troch Mainhardt har ynspannings in kontrakt mei Butcher foar de publikaasje fan syn manuskript. Dat waard yn april 2000 publisearre ûnder de titel Storm Front. It twadde boek, Fool Moon, kaam út op nijjiersdei 2001, folge troch nûmer trije yn 'e searje, Grave Peril, yn septimber fan datselde jier. Dêrnei die Butcher it wat kalmer oan, mar dochs publisearre er oan 2014 ta elts jier in boek yn searje, mei útsûndering fan inkeld 2013. Anno 2018 telde The Dresden Files sadwaande 15 dielen, en de rige rint noch altyd. Njonken de romans publisearre Butcher ek in ferskaat oan novelles en koarte ferhalen oer Harry Dresden, begjinnende mei it ferhaal A Restoration of Faith, dat er yn 2004 op syn webside sette om Dresden syn libben foarôfgeande oan Storm Front te beljochtsjen. Letter levere er ferskate kearen in ferhaal foar in blomlêzing mei wurk fan oare fantasy-auteurs (faak mei in beskaat tema, lykas My Big Fat Supernatural Wedding, út 2006, oer it tema 'houlik').
The Dresden Files waarden wat langer wat súksesfoller, en yn 2004 waarden de earste trije romans al werútjûn yn in omnibusedysje, ûnder de titel Wizard for Hire. It sânde boek yn 'e rige, Dead Beat, wie it earste dat as hardcoveredysje ferskynde (de seis earste boeken wiene inkeld as paperbacks útjûn). It waard publisearre op 3 maaie 2005, yn in oplaach fan 15.000 eksimplaren, en wie trije dagen letter al útferkocht. It achtste boek, Proven Guilty (2006), wie it earste dat op 'e prestizjeuze bestsellerlist fan 'e krante The New York Times ferskynde, op it 21ste plak. Boek nûmer 9, White Night (2007) waard publisearre yn in earste oplaach fan 100.000 eksimplaren en helle it fyfde plak op The New York Times-bestsellerlist. It tsiende boek, Small Favor (2008), kaam sels op it twadde plak op The New York Times-bestsellerlist binnen. The Dresden Files is no ien fan 'e populêrste fantasyrigen dy't der binne, en hat fans oer de hiele wrâld. Boeken út 'e searje binne oerset yn it Dútsk, Frânsk, Poalsk, Mandarynsk, Spaansk en Tsjechysk. Yn it Nederlânsk binne de earste trije dielen ferskynd by De Vliegende Hollander.
Behalven yn boekfoarm binne The Dresden Files ek útjûn as audioboek en as role-playing game. Yn 2008 ferskynde Welcome to the Jungle, in prequel fan 'e searje yn 'e foarm fan in grafyske roman, yllústrearre troch Ardian Syaf. Dêrmei helle Butcher in nominaasje foar in prestizjeuze Hugo Award yn de kategory bêste grafyske ferhaal binnen. Tusken 2004 en 2006 waard der ek in tillefyzjesearje makke dy't basearre wie op 'e boeken fan de romanrige, mei de akteur Paul Blackthorne yn 'e rol fan Harry Dresden. De alve ôfleverings, dy't fan jannewaris oant april 2007 útstjoerd waarden op 'e Amerikaanske tillefyzjestjoerder Sci Fi Channel, krigen lykwols mingde resinsjes, en ta lulkens fan 'e fans besleat de stjoerder om gjin ferfolchsearje mear te meitsjen.
De Codex Alera
Doe't it him mei The Dresden Files sa foar de wyn gie, krige Butcher der it frij ta om in tradisjonele fantasysearje te skriuwen, wat er altyd al wollen hie. Dat waard de Codex Alera-rige, in ôfûne gehiel dat út seis romans bestiet. Dêryn wurdt it libben folge fan Tavi, in jongeman dy't libbet yn 'e Calderondelling fan it ryk Alera op 'e wrâld Carna. De kultuer fan Alera is dúdlik basearre op dy fan it Romeinske Ryk, mei as ferskil dat men yn Alera machtige elemintêre krêften behearsket dy't "fuerys" neamd wurde. Oan it begjin fan 'e rige is Alera ferfallen ta gemaksucht en dekadinsje, krekt sa't dat mei it Romeinske Ryk úteinlik barde. Just dan komt it ryk foar de grutste útdaging út 'e skiednis te stean, dy't Tavi by fersin sels feroarsaket, allyk de tsjoenderslearling yn Goethe syn ferneamde gedicht Der Zauberlehrling. It earste boek fan de rige, Furies of Calderon, kaam yn augustus 2004 út by Ace Books, en elts jier dêrnei folge in nij diel, oant de searje yn 2009 besletten waard mei First Lord's Fury. De Codex Alera die it net sa goed as The Dresden Files, al ferkocht de rige bêst genôch. First Lord's Fury behelle mei plak 7 op bestsellerlist fan The New York Times it bêste resultaat.
Oar wurk
Njonken syn beide grutte searjes hat Jim Butcher ek in roman oer de superheld Spider-Man skreaun, mei as titel The Darkest Hours (2006). Yn 2014 waard bekend dat Butcher ûnderwilens úteinset is mei noch wer in nije rige: The Cinder Spires. Dat moat in trilogy wurde fan it fantasysubsjenre fan 'e steampunk. Neffens Butcher syn útspraken yn in fraachpetear mei it tydskrift Publisher's Weekly sil it ferhaal spylje yn in wrâld fan swarte toerspitsen (spires) dy't milenfier úttuorje boppe in fan dize bewale wrâld. It folget de oarloch tusken twa fan 'e toerspitsen, mei "loftskippen en steammasines en bizarre kristallene technology en pratende katten, dy't aaklike lytse pestkoppen binne." De titel fan it earste boek is The Aeronaut's Windlass.
Priveelibben
Jim Butcher wennet noch altyd yn syn berteplak Independence, yn Missoery, yn 'e mande mei syn frou Shannon K. Butcher, in skriuwster fan romantyske literatuer. Tegearre hawwe se ien soan en ek ien hûn, dy't fan Frostbite hjit. Butcher en Ricia Mainhardt binne ûnderwilens útinoar gien; syn aginte is no Jennifer Jackson. Butcher is in entûsjast beoefener fan alderhanne fjochtsporten. Hy hat fyftjin jier ûnderfining mei û.o. kung fu, taekwondo, ryukyu-kempo en goju-shorei-ryu. Teffens docht er oan skermjen en hynsteriden. Wat dat lêste oanbelanget, hat er yn it ferline oan sawol dressuerwedstriden as oan rodeo's meidien. Syn leafhawwerijen binne sjongen, sjen nei minne science fictionfilms, en it spyljen fan kompjûterspultsjes.
Nije Sudertsjerke (Rotterdam)
De Nije Sudertsjerke (Nieuwe Zuiderkerk) wie in grifformeard tsjerkegebou oan de Westzeedijk yn Rotterdam.
Skiednis
De grifformearde tsjerke hie in tige rike ynrjochting. De finsters fan de tsjerke hiene glês-yn-leadramen fan de firma Löhrer út Utert. De preekstoel mei brûnzen leunings mei ramskoppen wie fan moarmer en teakhout. It houten ribferwulft wie fersierd mei gouden en blauwe roazetten. Fierder hie de tsjerke in moarmeren doopfont mei in sulveren bekken en deksel. De kroanluchters wiene fan massyf koper en makke yn it atelier fan de firma Duchateau út Rotterdam. Boppe de preekstoel stie it grutte oargel fan de firma E.F. Walcker & Co. út Ludwigsburg. It elektro-pneumatyske ynstrumint hie 75 registers ferdield oer fjouwer manualen en pedaal en bysûnder wie it echowurk, wêrfan't it manuaal boppe it oargel wie oanbrocht. It oargel is foar Nederlân bewarre bleaun en stiet tsjintwurdich yn de Martinytsjerke fan Doesburg, dêr't it yn 1970 opboud is.
De tsjerke stie yn 'e wei foar it ferheegjen en ferbreedzjen fan de Westzeedijk. Yn 1967 waard de foar de Nije Sudertsjerke oer steande monumintale katolike Laurentius en Ignatiuskathedraal sloopt. Mei it opblazen fan de toer kaam twa jier letter op 21 augustus 1969 ek in ein oan de Rotterdamske katedraal fan de kleine luyden.
Floortje Dessing
Karriêre
Dessing begûn har karriêre as presintatrise by in lokale omrop yn Amsterdam. Yn 1993 presintearre se har earste programma op de lanlike radio by Radio Veronica. Yn 1995 makke se har telefyzjedebút en presintearre se foar Veronica in oantal programma's en wie se in skoft lang as omropster te sjen. Yn 1997 wie se foar it earst presintatrise fan in reisprogamma. Yn 2006 iepene Dessing yn Amsterdam in kleanwinkel mei neffens eigen sizzen allinnich fairtrade klean. Tsien jier letter yn 2016 kaam hjir in eigen spikerbriekemerk by dat duorsume broeken produsearje soe. Fan ôf 2017 is Dessing mei-eigner fan in camping yn Drinte, ek op dizze camping spylje fairtraide en duorsumens in haadrol.
Grutte Priis Formule 1 fan Koreä 2012
Utslaggen fan de Grutte Priis Formule 1 fan Koreä 2012 yn Yeongam op 14 oktober. It wie de sechstjinde race fan 20 races fan de Formule 1 yn 2012. Hy waard op it sirkwy fan Koreä hâlden. De race waard hâlden oer 55 omgongen, op it 5,6 km lange sirkwy foar in raceôfstân fan 308,6 kilometer.
Aichach
Aichach is in stêd en gemeente yn de Dútske dielstaat Beieren. It is de Kreisstadt fan de Landkreis Aichach-Friedberg.
Aichach is krapoan 1000 jier âld.
Wenkearnen
Aich, Aichach, Algertshausen, Andersbach, Blumenthal, Ecknach, Edenried, Eitershofen, Froschham, Gallenbach, Gansbach, Griesbeckerzell, Hiesling, Hofgarten, Ippertshausen, Klingen, Knottenried, Matzenberg, Neuhausen, Neuhausen, Neumühle, Nisselsbach, Oberbernbach, Obermauerbach, Oberneul, Oberschneitbach, Oberwittelsbach, Röckerszell, Sulzbach, Tränkmühle, Untergriesbach, Untermauerbach, Untermühle, Unterneul, Unterschneitbach, Unterwittelsbach, Walchshofen, Wilpersberg, Windten und Wöresbach.
List fan Yslânske ambassadeurs yn Switserlân
Dit is in list fan Yslânske ambassadeurs yn Switserlân.
Keninginnetsjerke (Rotterdam)
De Keninginnetsjerke wie in herfoarme tsjerkegebou oan de Boezemsingel yn Rotterdam. De nei keninginne Wilhelmina ferneamde tsjerke waard yn 1907 yn gebrûk nommen en yn 1972 ôfbrutsen. Lêzers fan it Nederlands Dagblad keazen yn 2013 de Keninginnetsjerke út as de moaiste ôfbrutsen tsjerke fan Nederlân.
Skiednis
De tsjerke waard boud foar de Nederdútsk Herfoarme Gemeente yn de wyk Crooswijk, neffens in ûntwerp fan de arsjitekten Barend Hooijkaas (1855-1934) en Michiel Brinkman (1873-1925).
Oan it begjin fan de 20e iuw waarden der nije wiken bûten de âlde stêd boud. De ûntfolking fan de binnenstêd liede ta legere tsjerken, dy't foar in part sletten en ferkocht waarden. It dêrmei fertsjinne jild waard brûkt foar de bou fan nije tsjerken yn de bûtewiken. De bou fan de tsjerke waard ek mooglik makke troch rynske bydragen fan de tige rike susters Elisabeth en Maria van Dam, dy't njonken de bou fan de Keninginnetsjerke ek de bou fan de Wilhelminatsjerke yn Rotterdam-Sud en it Diakonessenhûs yn Rotterdam mooglik makken.
De earste stien waard yn july 1904 lein en op 1 april 1907 waard de tsjerke yn gebrûk nommen. Om't De Doelen yn de Twadde Wrâldkriich bombardearre wie, waard de tsjerke fan 1940 oant 1966 ek as konsertseal foar it Rotterdamsk Filharmoanysk Orkest brûkt.
Beskriuwing
De tsjerke wie in grutte krústsjerke mei in ferhege krusing en twa 55 meter hege tuorren, dy't troch koepelfoarmige koperen spitsen ôfsletten wiene. De tsjerke wie tige ryk oan fersierings en hie 1.700 sitplakken.
Lac du Flambeau (Wiskonsin)
Ynfrastruktuer
Yn Lac du Flambeau is it haadkertier fêstige fan 'e Lac du Flambeau Odjibwe Naasje, in federaal erkende Yndiaanske stamme-organisaasje. Ek stiet der it Lake of the Torches-kasino, dat troch de stamme rund wurdt.
Ivy Sherwood
Ivy Sherwood (29 augustus 1992), is in Amerikaansk pornografysk aktrise fan Afro-Amerikaansk komôf.
Libben en karriêre
Sherwood komt út 'e steat Kalifornje, en makke yn 2013 har debút yn in pornografyske film. Neffens de Internet Adult Film Database (IAFD) spile hja neitiid yn in tolvetal films, û.m. foar sokke foaroansteande labels as Digital Desire, Digital Sin, Dogfart, Fallout Films, Filly Films, GF Revenge, Girlsway, Naughty America, New Sensations, sextapelesbians.com, Sweetheart Video en West Coast Productions.
Lichemsskaaimerken
Neffens har offisjele opjefte is Ivy Sherwood 1.57 m lang, mei in gewicht fan 50 kg en in natuerlik kupmaat 34C.
Lac du Flambeau (Wiskonsin)
Demografy
Neffens gegevens fan 'e folkstelling fan 2010 hie Lac du Flambeau doe in befolking fan 1.969 minsken. De befolkingstichtens bedroech 98,5 minsken de km². Yn 2000 wie fan 'e befolking fan Lac du Flambeau 8,2% âlder as 65 jier en 38,7% jonger as 18 jier. Fierders bestie 16,4% fan 'e húshâldings út ien persoan, wylst 21,6% fan 'e befolking ûnder de earmoedegrins libbe.
Wat de etnyske opbou fan 'e befolking oangiet, dy wie yn 2000 sa: 86,6% Yndianen; 12,3% blanken; 0,3% swarten; 0,8% oaren of fan mingd etnysk komôf. De Yndianen yn Lac du Flambeau binne frijwol allegear etnyske Odjibwe (Ojibwe), ek wol Tsjippewa (Chippewa) neamd, in Algonkwynsk folk dat yn it hiele gebiet fan 'e Grutte Marren yn sawol de Feriene Steaten as Kanada libbet.
Klimaat
Lac du Flambeau hat in lânklimaat, mei waarme simmers en kâlde winters. Yn july, de waarmste moanne, is de trochsneed temperatuer oerdeis 24,7 °C, en yn jannewaris, de kâldste moanne, is de trochsneed temperatuer nachts –17,5 °C. Lac du Flambeau kriget jiers trochinoar 800,1 mm delslach, mei dêrûnder oer it hiele winterhealjier ferdield 281 sm snie.
Keninginnetsjerke (Rotterdam)
Ofbraak
Yn de jierren 1960 rekke de tsjerkegong der wat út en ek it Filharmoanysk Orkest krige in oare lokaasje. Wylst de tsjerke ûnderhâld nedich hie, namen de ynkomsten ôf. It gemeentebestjoer ûnder lieding fan PvdA-boargemaster Wim Thomassen wie in grut foarstanner fan stedsfernijing. It plan wie om de tsjerke ôf te brekken om plak te meitsjen foar in bejaardehûs. Tsjin de ôfbraak ûnstiene fûle protesten fan de befolking, mar op 31 desimber 1971 waard de lêste tsjinst fierd en yn 1972 folge de sloop fan it monumintale tsjerkgebou.
Op it plak fan de tsjerke ûnstie in bejaardehûs fan 13 ferdjippings, dat de namme Woonzorgcentrum Hoppesteyn krige. Yn 2001 waard de saneamde Keninginnetoer boud, in 78 meter heech gebou mei apparteminten foar âlderen. De boppeste ferdjippings binne grien makke en ferwize nei it kopergrien fan de twa spitsen fan de tsjerke.
França
(berne Françoaldo Sena de Souza; 2 maart 1976) is in eardere Brazyljaansk fuotballer. Earder spile foar Nacional, XV Novembro-Jaú, São Paulo, Bayer Leverkusen, Kashiwa Reysol en Yokohama FC.
Cyberpunk
Cyberpunk (út it Ingelsk; útspr.: [ˈsai̭bəɹpʌŋk], likernôch: " sai- bur-pank") is in subsjenre fan science fiction yn in dystopyske, futuristyske setting, dy't ornaris oerhinget ta in kombinaasje fan moreel ferfal en technologyske foarútgong. Sa komme der faak keunstmjittige yntelliginsje of sybernetika yn foar, keppele oan maatskiplike ynstoarting of in faksistyske maatskippij. Cyberpunk is foar in grut diel woartele yn 'e Nije Weach fan Science Fiction út 'e 1960-er en 1970-er jierren, doe't skriuwers as Philip K. Dick, Roger Zelazny, John Brunner, J.G. Ballard, Philip José Farmer en Harlan Ellison yn harren wurken de ynfloed fan drugs, technology en de Seksuele Revolúsje ûndersochten, wylst se it utopyske takomstbyld fan eardere science fiction-wurken mijden.
Strips dy't ta cyberpunk rekkene wurde kinne, ferskynden fan 'e twadde helte fan 'e 1970-er jierren ôf, mei as ien fan 'e earsten de Judge Dredd-rige, dy't begûn yn 1977. De ynfloedrike debútroman Neuromancer, fan William Gibson, droech sterk by oan 'e konsolidaasje fan cyberpunk as selsstannich subsjenre. Dat boek beloek dêrby eleminten út 'e subkultuer fan 'e punkers en de iere hackerkultuer. Oare ynfloedrike cyberpunkskriuwers wiene Bruce Sterling en Randy Rucker. Yn Japan sette cyberpunk yn 1982 útein mei de earste ôflevering út 'e mangasearje Akira, fan Katsuhiro Otomo. It subsjenre waard dêr fierder popularisearre troch de ferfilming Akira út 1988.
Halssaak
In halssaak of halsmisdie(d) is fanâlds in misdriuw dêr't de deastraf foar jûn wurde koe. Under it Ancien Régime yn de Nederlannen lei it foech om yn soksoarte saken rjocht te sprekken — de hege jurisdiksje — faak by de hear fan in gebiet.
Fábio Júnior
(eins Fábio Júnior Perreira; 20 novimber 1977) is in eardere Brazyljaansk fuotballer. Earder spile foar Cruzeiro, Roma, Palmeiras, Vitória, Atlético Mineiro, Kashima Antlers, Al-Wahda, Bochum, Hapoel Tel Aviv, Bahia en Brasiliense.
Adriaan Anker
Adriaan Anker (Oost- en West-Souburg, 7 septimber 1920 – Amsterdam, 4 july 1991) wie in Nederlânske politikus fan de PvdA.
Hy wie in soan fan Adriaan Pieter Anker (1882-1940) en Willemina Dekker. Hy begûn syn amtlike karriêre foar de Twadde Wrâldoarloch as folontêr yn Serooskerke. Fan 1942 oant 1946 wurke er yn St. Philipslân. Yn 1946 makke hy de oerstap nei de gemeente Heerhugowaard. Hy wie kommys by de gemeentesekretary fan Dantumadiel foar't er yn desimber 1955 boargemaster fan Flylân waard. Syn âldere broer Jacobus Anker hie dêr yn 1945 in skoft waarnimmend boargemaster west foar't er boargemaster fan Skiermûntseach wurde soe. Adriaan Anker waard yn novimber 1966 boargemaster fan de gemeenten Nieuwe Niedorp, Oude Niedorp en Winkel (yn West-Fryslân). Yn 1970 fusearren dy gemeenten ta de gemeente Niedorp, dêr't er de boargemaster fan waard en oant syn pensjonearring yn oktober 1985 bliuwe soe. Anker ferstoar mids 1991 yn de âldens fan 70 jier.
It 'Burgemeester Ankerplein' yn Nieuwe Niedorp is nei him ferneamd.
Gilberto Ribeiro Gonçalves
, ek wol bekend as Gil (13 septimber 1980), is in eardere Brazyljaansk fuotballer. Earder spile foar Corinthians, Tokyo Verdy, Cruzeiro, Gimnàstic Tarragona, Internacional, Botafogo en Flamengo.
Dolf de Vries
Adolf (Dolf) de Vries (De Haach, 11 july 1937 - dêre, 5 desimber 2020) wie in Nederlânske akteur en auteur fan reisboeken.
De Vries waard benammen bekend fan it personaazje Jacques ten Brink yn de oarlochsfilm Soldaat van Oranje. Yn 1994 waard er frege foar de rol fan Ed Couwenberg yn de sikehûssoaprige Onderweg naar Morgen. Dy rol spile er fan 1994 oant 1999.
De Vries wie teffens auteur fan goed 40 (reis)boeken dy't útjûn waarden by Unieboek/Spectrum en Utjouwerij Elmar. Der waarden mear as 350.000 fan syn boeken ferkocht.
Big Country
"Big Country" of "The Big Country" hat yn de Wikipedy ferskate betsjuttings:
Kamui Kobayashi
Kamui Kobayashi (Amagasaki, 13 septimber 1986) is in Japansk autokoereur. Kobayashi makke by de Grutte Priis fan Brazylje yn 2009 syn debút foar it team fan Toyota. Yn 2012 behelle Kamui syn iennichste poadiumplak yn de Formule 1 by de Grutte Priis fan Japan.
List fan Yslânske ambassadeurs yn Syprus
Dit is in list fan Yslânske ambassadeurs yn Syprus.
Slach by Loch Ryan
De Slach by Loch Ryan wie in treffen dat ûnderdiel útmakke fan 'e Earste Skotske Unôfhinklikheidsoarloch (1296-1328). Dizze fjildslach waard op 9 of 10 febrewaris 1307 útfochten yn 'e neite fan Stranraer, oan 'e igge fan Loch Ryan, yn 'e krite Galloway, yn súdwestlik Skotlân.
Eftergrûn
Ein maart 1306 liet Robert fan Bruce, greve fan Carrick himsels te Scone ta kening Robert I fan Skotlân kroane, wêrmei't er it iepentlik yn 'e kant sette tsjin kening Edwert I fan Ingelân, dy't himsels as lânhear fan Skotlân beskôge. Behalven mei de Ingelsen wiene Robert tagelyk en syn oanhingers ek mei de Comyns en harren Skotske meistanners deilis, om't Robert yn febrewaris 1306 syn foarnaamste binnenlânske rivaal foar de Skotske troan, Jan III fan Comyn, hear fan Badenoch, yn 'e Greyfriars Kirk te Dumfries deamakke hie.
Ferrin
Yn febrewaris 1307, doe't hiel Skotlân suver noch troch de Ingelsen behearske waard, diene Robert I en syn folgelingen yn twa groepkes in ynfal yn it súdwesten. Ien legerke, ûnder lieding fan himsels en syn broer Edwert, gie oan lân by it Kastiel fan Turnberry en sette yn Galloway útein mei in guerrilja-oarloch.
It oare legerke, besteande út 'e bemanningen fan achttjin galeien, yn totaal sa'n 1.000 man, kaam in ein súdliker oan lân, by Stranraer, nei't se fan 'e Ierske See ôf Loch Ryan yn fearn wiene. Oan it haad fan dizze kloft stiene de beide jongere bruorren Aleksander en Tomas fan Bruce, de ridder Reginald fan Crawford en de ealman Malcolm MacQuillan, hear fan Kintyre. Dit leger waard lykwols deunby it lâningsplak, oan 'e igge fan Loch Ryan, ynsletten troch pleatslike troepen ûnder Duncan MacDowall, in oanhinger fan 'e Comyns. Twa galeien wisten te ûntkommen, mar de rest fan 'e Skotske troepen sneuvele of waard ta oerjefte twongen en kriichsfinzen nommen. Under de kriichsfinzenen wiene alle lieders.
Nei ôfrin fan de fjildslach waarden MacQuillan en twa Ierske haadlju, dy't ek ta de partij fan 'e Bruces hearden, troch MacDowall daliks eksekutearre. Harren ôfsleine hollen waarden de kening Edwert I tastjoerd. Aleksander en Tomas fan Bruce en Reginald fan Crawford waarden oan 'e Ingelsen útlevere en oerbrocht nei Carlisle, yn Kumbria, dêr't se in pear dagen letter, mids febrewaris, ophongen waarden.
Reinoudina de Goeje
Reinoudina de Goeje (Lippenhuzen, 9 april 1833 – Rotterdam, 6 febrewaris 1893), ek bekend ûnder de skûlnamme Agatha, wie in berneboekeskriuwster, fertaalster en tydskriftredaktrise.
Libben en wurk
De Goeje sette út ein mei skriuwen om har mem te stypjen yn it húshâlden: na tsientallen berne- en jeugdboeken wûn hja in foaroansteand plak binnen it sjenre fan de twadde helte fan de njoggentjinde iuw. Sy wie yn Nederlân sa'n bytsje de earste dy't it behanneljen fan konflikten tusken âlden en bern net út de wei gie
Fan 1870 oant 1878 wie De Goeje as redaktrise ferbûn oan it feministyske frouljusblêd Ons Streven. Dat blêd sette him yn foar dingen as útwreiding fan ûnderwiis- en arbeidsmooglikheden foar famkes en froulju. De Goeje sei yn in artikel dat se har net ynsette woe foar wat sy 'damespolityk' neamde, mar froulju wol de ûntwikkeling fan de polityk folgje litte kinne woe. Neist har wurk foar Ons Streven, wie se ek meidogger oan De Tijdspiegel en De Oude Huisvriend en fan de jongereintydskriften Lelie- en Rozeknoppen en Ons Genoegen. Fan 1875 oant har dea siet De Goeje yn de redaksje fan ’t Jonge volkje.
Reinoudina de Goeje stoar op 6 febrewaris 1893 yn Rotterdam yn it hûs dat hja mei har suster Marianne bewenne. De Nieuwe Rotterdamsche Courant betocht har mei de wurden: De jeugd, wie hare gave van vertellen zoovele genoegelijke en leerzaam onderhoudende oogenblikken moet hebben bezorgd, verliest in haar eene goede, verstandige en talentvolle vriendin.
List fan Yslânske ambassadeurs yn Syrje
Dit is in list fan Yslânske ambassadeurs yn Syrje.
Gilmar Rinaldi
(13 jannewaris 1959) is in eardere Brazyljaansk fuotballer. Earder spile foar Internacional, São Paulo, Flamengo en Cerezo Osaka. spile ek yn it Brazyljaansk fuotbalalvetal. Hy die mei oan it Wrâldkampioenskip 1994.
Sjû-Sin
Sjû-Sin (sekuerdere transliteraasje: Shu-Sin; Oer?, ±20?? f.Kr. – dêre?, 2028 f.Kr.) wie oan it begjin fan it twadde milennium f.Kr. kening fan 'e stêd Oer, yn Mesopotaamje (it hjoeddeiske Irak), en hearsker oer Sûmearje en Akkad. Hy wie de foarlêste kening út 'e ferneamde Trêde Dynasty fan Oer.