cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pommeren
Pommeren (Dútsk: Pommern; Poalsk: Pomorze; Kasjûbysk: Pòmòrskô) is in lânstreek oan 'e súdkust fan 'e Eastsee, dy't sûnt de ein fan 'e Twadde Wrâldoarloch yn 'e grinskrite fan Dútslân en Poalen leit. Histoarysk makke it gebiet diel út fan Prusen. It part fan 'e streek bewesten de Oder-Neissegrins leit geografysk tichter by de eardere Prusyske haadstêd Berlyn, en wurdt dêrom Foarpommeren neamt. Dat gebiet heart tsjintwurdich ta de Dútske dielsteat Meklenburch-Foarpommeren. Yn it westen grinzget Foarpommeren oan it histoaryske Meklenburch, en yn it suden oan Brandenburch. It diel fan Pommeren eastlik fan 'e Oder-Neissegrins, dat histoarysk oantsjut waard as Efterpommeren, foarmet tsjintwurdich rûchwei it Poalske woiwodskip (provinsje) West-Pommeren (Zachodniopomorskie). It woiwodskip Pommeren, dat eins eastlik fan it histoaryske Pommeren leit, omfiemet it grutste part fan 'e histoaryske lânstreek Pomerellen ("Lyts-Pommeren"), dy't ornaris net ta Pommeren rekkene waard. In trêde Poalsk woidwodskip, Kûjaavje-Pommeren, bestiet út 'e histoaryske lânstreek Kûjaavje en de súdlike punt fan Pomerellen. De eilannen Rügen, Usedom en Wolin, yn 'e Eastsee, hearre ta Pommeren.
Oer it algemien is Pommeren, dat (sûnder Pomerellen) in oerflak hat fan 30.017 km², relatyf tinbefolke. It Dútske Foarpommeren hat in befolking fan 477.000 minsken, en yn it Poalske Efterpommeren wenje goed 1,7 miljoen minsken. De grutste stêd is Stettin, oan 'e Poalske kant fan 'e Oder-Neissegrins (of, as Pomerellen meirekkene wurdt, de Poalske havenstêd Gdańsk). Bûten de stêden wurdt Pommeren karakterisearre troch in relatyf flak plattelân bestruid mei doarpen, marren en wâlden. Der is net folle yndustry en de wichtichste pylder fan 'e ekonomy is yn it grutste part fan it gebiet noch altyd de lânbou. Histoarysk waard it gebiet benammen bewenne troch etnyske Dútsers, mei oan 'e eastgrins en fral yn Pomerellen it heitelân fan it lytse Slavyske folk fan 'e Kasjûben. Nei de Twadde Wrâldoarloch waard Efterpommeren troch Poalen anneksearre en waarden de measte Dútsers ferdreaun, ynsafier't se net al út eigen beweging flechte wiene. Harren plak waard ynnommen troch etnyske Poalen en in eksklave fan etnyske Oekraïners (goed 2.800 yn 2002). De Oekraïners waarden troch it Poalske regear yn 1947 by Operaasje Weichsel út harren heitelân by de Poalske eastgrins wei nei Pommeren en oare westlike dielen fan Poalen ta deportearre. Dat waard dien sadat de eastgrins troch it ferfarren fan etnyske Poalen dêrhinne, stevich yn Poalske hannen komme soe.
Tim McGraw
Tim McGraw (folút: Samuel Timothy McGraw; Delhi (Louisiana), 1 maaie 1967) is in Amerikaansk sjonger fan countrymuzyk, lietsjesskriuwer, muzikant, muzykprodusint en akteur. Hy is ien fan 'e grutte stjerren fan 'e Amerikaanske countrymuzyk, en hy hat troch de jierren hinne trije Grammy Awards en withoefolle oare prizen wûn. McGraw hat yn wrâldwiid mear as 80 miljoen platen ferkocht, wat him ta ien fan 'e bêst ferkeapjende country-artysten aller tiden makket. McGraw hat 16 studio-albums útbocht (teljier: 2023), wêrfan't 10 it earste plak fan 'e Top Country Albums-list helle hawwe, en 65 singles, wêrfan't 25 it earste plak fan 'e hitlisten Hot Country Songs en/of Country Airplay helle hawwe. Syn bekendste hits binne Don't Take the Girl, It's Your Love en Live Like You Were Dying. Hy is troud mei in oare countrystjer, sjongster Faith Hill, mei wa't er ferskate duëtten opnommen hat.
Jonkheid
McGraw waard yn 1967 berne yn Delhi, yn 'e Amerikaanske steat Louisiana, as it ienlingsbern fan Elizabeth Ann "Betty" D'Agostino, in servearster, en Frank Edwin "Tug" McGraw jr., dy't letter yn 'e Feriene Steaten ferneamd wurde soe as honkbalspiler foar de New York Mets en de Philadelphia Phillies. McGraw is fan tige mingd etnysk komôf, mei't syn pake oan memmekant Italjaansk wie en syn beppe oan memmekant Iersk, wylst er oan heitekant Ulstersk (d.w.s. Noardiersk protestantsk), Ingelsk, Skotsk, Frânsk, Nederlânsk, Tsjechysk en Dútsk bloed hat.
McGraw syn heit Tug spile yn 1966 honkbal foar de Jacksonville Suns, en wenne yn Jacksonville yn in appartemint boppe dat fan 'e húshâlding D'Agostino. Betty D'Agostino gie doedestiden noch nei de middelbere skoalle, en doe't hja in relaasje mei Tug krige en swier rekke, waard hja troch har âldelju nei famylje yn Louisiana ta stjoerd om it bern te krijen. Tim McGraw waard troch syn mem grutbrocht yn it plakje Start (Louisiana). Hy droech de efternamme Smith en miende dat syn styfheit Horace Smith syn biologyske heit wie. Yn 1978 fûn er by tafal syn eigen bertebewiis doe't er yn in kast nei krystpresintsjes socht, wêrnei't syn mem him fertelde hoe't it echt siet. McGraw besocht doe kontakt te krijen mei syn biologyske heit, mar dy ûntstried sân jier lang dat McGraw syn soan wie, oant er him einlings en te'n lêsten erkende doe't er mei achttjin jier mearderjierrich waard. Neitiid ûntjoegen hja in nauwe bân en holden dy oant Tug McGraw yn 2004 kaam te ferstjerren.
As bern mocht McGraw graach oan ferskate sporten dwaan, wêrûnder honkbal. Nei de middelbere skoalle koed er troch in sportbeurs trochleare oan 'e Universiteit fan Noardeast-Louisiana (no de Universiteit fan Louisiana te Monroe). Yn dy snuorje learde er gitaar te spyljen en song er út en troch as strjitmuzikant. Nei eigen sizzen brochten syn keamergenoaten syn gitaar gauris wei op in sideplak om't er yn dy tiid fan gitaarspyljen noch net folle bakte. Yn 1987 kearde McGraw syn mem werom nei Jacksonville, yn Floarida, en McGraw gie mei. Hy learde noch in jier oan it Mienskipskolleezje fan Floarida te Jacksonville, mar doe joech er it learen oer en ferfear nei Nashville, yn 'e steat Tennessee, de haadstêd fan 'e Amerikaanske countrymuzykyndustry, mei as doel om in karriêre as muzikant te begjinnen.
Sjongkarriêre
Nei ferskate jierren yn Nashville omstipt te hawwen wylst er it neat te rom hie, loek McGraw yn 1990 de oandacht fan platemaatskippij Curb Records. Hy hie in demosingle makke dêr't syn heit Tug in kopy fan krigen hie, en Tug draaide dat nûmer wylst er mei in goekunde fan him út 'e plate-yndustry ûnderweis wie. In pear wiken letter mocht McGraw syn tape foar de platebazen by Curb ôfspylje, en dy beaen him op grûn dêrfan in kontrakt oan. Twa jier letter, yn 1992, hied er syn earste hitsje mei Welcome to the Club, in nûmer fan syn nei himsels neamde debútalbum Tim McGraw.
Nei noch in pear oare lytse hitsjes brochten McGraw en Curb Records yn 1994 syn twadde album út, Not a Moment Too Soon ("Gjin Momint te Betiid"), in nuveraardich tapaslike titel foar de cd dêr't er mei trochbriek. De earste single fan dy plaat, Indian Outlaw, liet nochal wat stof opwaaie om't de liettekst delbûgend foar Yndianen oer wêze soe, en guon radiostasjons wegeren om it nûmer te draaien. De kontroverse joech McGraw lykwols bekendheid en die him dêrtroch mear goed as kwea. De twadde single fan Not a Moment Too Soon, mei as titel Don't Take the Girl, helle it earste plak op 'e countryhitlisten Hot Country Songs en Country Airplay, en brocht it sels ta it santjinde plak op 'e mainstreamhitlist Billboard Hot 100. De trêde single fan itselde album, Down on the Farm, helle oan 'e ein fan dat jier it twadde plak op 'e countryhitlisten, en yn 1995 behelle McGraw mei de fjirde single, de titelsong Not a Moment Too Soon, foar de twadde kear in earste plak.
McGraw syn folgjende album wie Everywhere, dat yn 1997 wer boppe-oan yn Top Country Albums-list stie en dêr't 4 miljoen eksimplaren fan ferkocht waarden. It duët It's Your Love, mei Hill, stie seis wiken efterinoar op nûmer 1 yn 'e hitlisten, wûn sawol Academy of Country Music Awards as Country Music Association Awards, en waard nominearre foar 2 Grammys (de wichtichste Amerikaanske muzykpriis). Oare topnûmers fan deselde cd wiene de titelsong Everywhere, Where the Green Grass Grows en Just to See You Smile, dat in rekôr fêstige troch 42 wiken lang yn 'e hitlisten hingjen te bliuwen. Mei syn fyfde album A Place in the Sun, út 1999, sette McGraw syn opmars fuort. Dy cd waarden sa'n 3 miljoen eksimplaren fan ferkocht, en nûmers as Please Remember Me, Something Like That en My Best Friend dominearren wikenlang de countryhitlisten. Oan 'e ein fan 'e 1990-er jierren naam McGraw noch twa duëtten mei syn frou op, dy't allebeide diel útmakken fan albums fan har. Just to Hear You Say that You Love Me wûn ferskate prizen, mar it wie Let's Make Love dat McGraw syn earste Grammy besoarge.
Gwyn ap Nudd
Gwyn ap Nudd (Welsk foar Wite Soan fan Nudd, útspr.: [ɡwɨn ap nɨːð], likernôch "gwin ap neaz"), soms op argayske wize stavere as Gwynn ap Nudd, is in personaazje út 'e Welske mytology en de folkloare fan Wales. Hy wurdt omskreaun as in elf en in grut kriger mei "in swartmakke antlit". Yn 'e Welske literatuer út 'e Midsiuwen is er nau ferbûn mei Annwn, de Welske foarm fan 'e Keltyske Oare Wrâld. Gwyn ap Nudd wurdt beskôge as de kening fan Annwn, in funksje dy't earder troch Arawn, de Welske god fan 'e dea, ferfolle waard. Ek is Gwyn de kening fan 'e tylwyth teg, de Welske elven, en hâldt men him yn Wales fan âlds foar de oanfierder fan 'e Wylde Jacht.
Etymology
Gwyn ap Nudd is Welsk foar "Gwyn, soan fan Nudd". Gwyn betsjut yn it Welsk safolle as "blûnhierrich", "ljocht" of "wyt", en hat as bytbetsjutting "suver" en "hillich", benammen yn it Aldwelsk en Midwelsk. De froulike foarm fan Gwyn is Gwen, dat de woartel is fan Gwenhwyfar, de oarspronklike foarm fan Guinevere út 'e Arthurleginden en ek fan 'e moderne Ingelske famkesnamme Jennifer. Gwyn giet werom op deselde taalkundige woartel as it Ierske Fionn. Sadwaande bestiet der, alteast etymologysk, in bân tusken Gwyn ap Nudd en de Ierske held Fionn mac Cumhail, waans oerpake oan memmekant Nuada wie. De foarnamme fan 'e heit fan Gwyn, Nudd, liket krekt as Nuada fuort te kommen út 'e namme fan 'e Brytoanyske godheid Nodens. De Brytoanyske foarm fan 'Gwyn' soe neffens saakkundigen *Windos west hawwe.
Tim McGraw
Sjongkarriêre
McGraw syn sechsde album, Set This Circus Down, kaam út yn april 2001, en omfette û.m. de hits Grown Men Don't Cry, Angry All the Time (in duët mei Faith Hill), The Cowboy in Me en Unbroken. Teffens song er yn datselde jier it duët Bring On the Rain, mei sjongster Jo Dee Messina, dat op it earste plak yn 'e hitlisten binnenkaam. Yn 2002 brocht McGraw it album Tim McGraw and the Dancehall Doctors út, dat er tsjin 'e gewoanten fan 'e countrymuzyk yn mei syn toerneeband de Dancehall Doctors opnommen hie. (Yn 'e Amerikaanske countrymuzyk is it wenst om albums op te nimmen mei saneamde sesjemuzikanten, en toernees ôf te wurkjen mei toerneebands, en dy beide net trochinoar te heljen.) McGraw woe mei dizze cd lykwols erkenning skinke oan 'e bydrage dy't syn fêste toerneeband oan syn súkses levere hat. It nûmer Real Good Man helle it earste plak en She's My Kind of Rain it twadde plak op 'e hitlisten.
Territoarium
In territoarium (meartal: territoaria) (fan it Frânske territoire) is in yn guon konteksten gebrûklike oantsjutting foar in subnasjonaal gebietsdiel mei in beskate foarm fan selsbestjoer. Yn in protte lannen mei in federale bestjoersstruktuer makket men ntl. ûnderskie tusken folweardige dielsteaten of provinsjes oan 'e iene kant, en territoaria oan 'e oare kant. De dielsteaten of provinsjes hawwe dan ornaris in frij fiergeande foarm fan selsbestjoer, en diele yn 'e soevereiniteit fan 'e federaasje, wylst de territoaria foar beskate beliedsterreinen folslein ôfhinklik wêze kinne fan 'e federale oerheid en gjin inkele foarm fan soevereiniteit besitte.
Tim McGraw
Sjongkarriêre
Live Like You Were Dying wie McGraw syn achtste album, dat útkaam yn 2004. De titelsong Live Like You Were Dying, opdroegen oan McGraw syn biologyske heit Tug McGraw, dy't earder dat jiers oan in harsenstumor ferstoarn wie, waard in grut súkses en wûn in Grammy Award en ferskate oare prizen. Oan 'e ein fan datselde jier hie McGraw noch in grutte hit mei Over and Over, in ûnwierskynlik duët mei hiphop-sjonger Nelly, dat tsien wiken lang boppe-oan 'e hitlisten stie. It wie McGraw syn earste oerstap nei in oar sjenre (dat fan 'e softrock-ballad), en wie ek yn it bûtenlân in grut súkses, dêr't it in nûmer 1-hit wie yn it Feriene Keninkryk en yn 'e top tsien stie yn Denemark, Dútslân, Eastenryk, Kanada, Roemeenje en Switserlân.
Gwyn ap Nudd
De ûntfiering fan Creiddylad
Gwyn ap Nudd spilet in promininte rol yn 'e iere Arthurleginde Culhwch en Olwen, wêryn't er de faam Creiddylad stelt fan har ferloofde Gwythyr ap Greidawl. Om wraak te sykjen foar dy fernedering bringt Gwythyr in leger tsjin Gwyn op 'e foet, wat liedt ta in fûleindich útfochten fjildslach tusken harren beiden en harren oanhingers. Gwyn komt as winner út 'e striid en nimt in stikmannich fijannige eallju kriichsfinzen, ûnder wa Nwython en dy syn soan Cyledr Wyllt. Letter fermoardet Gwyn Nwython en twingt er Cyledr om syn heite hert op te iten. As Cyledr dêrtroch gek wurdt, kriget er de bynamme Wyllt, "De Sljochtsinnige".
Territoarium
Men sprekt yn sokke gefallen fan 'federale territoaria'. Dat soarte gebieten binne òf lyts fan oerflak òf tige tinbefolke. Faak leit de federale haadstêd yn in federaal territoarium of federaal distrikt. Foarbylden fan sokke territoaria binne Yukon, Nûnavût en de Noardwestlike Territoaria yn Kanada, it Distrikt Columbia yn 'e Feriene Steaten en it Noardlik Territoarium en it Australysk Haadstedsk Territoarium yn Austraalje.
Tim McGraw
Sjongkarriêre
McGraw syn Soul2Soul II Tour fan 2006 waarden hast 1,1 miljoen kaartsjes foar ferkocht en brocht krapoan $89 miljoen yn 't laadsje, wat it ta it meast opbringende toernee út 'e skiednis fan 'e countrymuzyk makke. Yn 2007 kaam der alwer in nij album fan McGraw út, Let It Go, wêrfan't de earste single, Last Dollar (Fly Away) op 'e nij in nûmer 1-hit wie, wylst If You're Reading This en it duët mei Faith Hill I Need You elts twa Grammy-nominaasjes yn 'e wacht sleepten. Yn dyselde snuorje wie McGraw ek aktyf as muzykprodusint, û.m. fan it duo Halfway to Hazard. McGraw syn tsiende studio-album, Southern Voice, waard útjûn yn oktober 2009, mei as súksesfolste nûmer It's a Business Doing Pleasure with You. It folgjende album, Emotional Traffic, dat úteinlik yn 2012 útkaam, wie McGraw syn lêste album foar platelabel Curb Records, mei't der spul ûntstien wie oer de publikaasje (yn 2008) fan in trêde kompilaasje-cd sûnder McGraw syn tastimming. De deilisskip waard yn 'e rjochtseal útfochten doe't McGraw dêrnei net mear foar Curb wurkje woe en de platemaatskippij him oanklage foar kontraktbrek. Yn novimber 2011 stelde de rjochter McGraw yn it gelyk.
Gwyn ap Nudd
Yn 'e entoeraazje fan Arthur
Ek wurdt yn Culhwch en Olwen ferteld hoe't Culhwch ap Cilydd, om Olwen har hân te winnen, in stikmannich ûnmooglik lykjende taken folbringe moat foar Olwen har heit, de reus Ysbaddaden. Ien fan dy taken is it weinimmen fan 'e kaam en skjirre fan 'e kop fan 'e ferskuorrende everbear Twrch Trwyth. Om't inkeld Gwyn ap Nudd de everbear oerkin, wurdt dyselde fersocht om him by de entoeraazje fan kening Arthur en syn ridders fan 'e Rûne Tafel (ûnder wa Culhwch) te jaan. By de jacht op Twrch Trwyth beriidt Gwyn Du y Moroedd, it iennichste hynder dat him drage kin. Letter set Arthur yn it selskip fan sawol Gwyn as Gwythyr ôf om it bloed fan Orddu op te heljen, de hekse fan 'e heechlannen fan 'e hel.
Territoarium
'Territoarium' kin lykwols ek in algemiene oantsjutting wêze foar oerseeske, net-selstannige lannen, de saneamde ôfhinklike territoaria. Foarbylden dêrfan binne Porto Riko, Gûam en Amerikaansk-Samoä (falle ûnder de Feriene Steaten), Gibraltar, de Turks- en Kaikoseilannen en de Pitcairneilannen (falle ûnder it Feriene Keninkryk), Frânsk-Guyana, Nij-Kaledoanje en Sint-Pierre en Miquelon (falle ûnder Frankryk) en Kurasau, Arûba en Sint-Marten (falle ûnder Nederlân).
Gwyn ap Nudd
As begelieder fan 'e sielen
Gwyn ap Nudd spilet ek in wichtige rol yn it Midsiuwske gedicht De Dialooch fan Gwyn ap Nudd en Gwyddno Garanhir, dat ûnderdiel útmakket fan it Swarte Boek fan Carmarthen. Dêryn wurdt ferteld hoe't Gwyn, dy't weromkomt fan it slachfjild, Gwyddno Garanhir, de kening fan Cantre'r Gwaelod, tsjinkomt en him syn beskerming oanbiedt. Wylst se trochreizgje, beprate se Gwyn syn ûnderfinings op it slachfjild en syn rol as begelieder fan 'e sielen fan sneuvele krigers nei it hjirneimels, lykas dy fan Bran de Sillige, Gwendoleu ap Ceidaw en Llacheu ap Arthur. Yn it gedicht wurdt Gwyn omskreaun as "de hope fan legers" en "de held fan kriichsmachten".
Tim McGraw
Sjongkarriêre
Yn maaie 2012 tekene McGraw in nij kontrakt mei Big Machine Records, dêr't er yn 2013 syn tolfde studio-album, Two Lanes of Freedom, útbrocht. Dat album omfieme û.o. Highway Don't Care, in duët mei Taylor Swift. Yn septimber 2014 kaam McGraw syn twadde album by Big Machine út, mei as titel Sundown Heaven Town. De grutste hit dêrfan wie Shotgun Rider, dy't wer ris it earste plak op 'e countryhitlisten helle. In nij studio-album, McGraw syn fjirtjinde, ferskynde yn novimber 2015, mei as titel Damn Country Music. Fan april 2017 oant en mei maart 2018 giene McGraw en Hill tegearre op toernee troch de Feriene Steaten, it Feriene Keninkryk en Ierlân. Underwilens kaam yn novimber 2017 by platemaatskippij Arista Nashville harren duëtalbum The Rest of Your Life út, dat meitelt as studio-album foar beide artysten. Yn febrewaris 2020 kearde McGraw werom by Big Machine Records, dêr't er yn augustus fan dat jier syn sechstjinde studio-album útbrocht: Here on Earth. Hy soe dêrmei ek wer op toernee, mar dat gie net troch fanwegen de koroanafiruspandemy.
Folmhusen
thumb|264px|Kaart mei de gemeente Westoverledingen Folmhusen (Eastfrysk: Folmhūsen) is in doarp (Ortschaft) yn de gemeente Westoverledingen yn East-Fryslân en leit justjes noardlik fan it haadplak Ihrhove oan de B70. It plak bestiet benammen fan de lânbou.
Gwyn ap Nudd
As begelieder fan 'e sielen
Gwyn syn rol as begelieder fan 'e sielen fan 'e ferstoarnen komt yn lettere boarnen ek nei foarren út syn liederskip fan 'e Wylde Jacht yn 'e Welske folkloare. Deselde rol wurdt yn 'e folkloare fan oare lannen útoefene troch û.o. Herne de Jager of de Germaanske god Weda. Yn syn hoedanichheid as lieder fan 'e Wylde Jacht soe Gwyn in ridel boppenatuerlike jachthûnen oanfiere dy't bekendsteane as de Cŵn Annwn, om 'e sielen fan 'e minsken te rispjen dy't ûnferstannigernôch binne om nachts op 'en paad te wêzen en ûngelokkigernôch om 'e Wylde Jacht tsjin te kommen. Yn 'e Welske folkloare wie it hearren fan it byljen fan 'e Cŵn Annwn yn 'e fierte in foartsjirmerij fan in stjergefal yn 'e famylje. Neffens it Swarte Boek fan Carmarthen is Gwyn syn bêste jachthûn in bist dat Dormarch hjit.
Tim McGraw
Aktearkarriêre
Yn 2009 fertolke McGraw in wichtige byrol yn 'e film The Blind Side, as Sean Tuohy, de man fan Sandra Bullock har personaazje Leigh Anne Tuohy. De film wie basearre op it wierbarde ferhaal fan Michael Oher, in dakleaze Afro-Amerikaanske teenager út in brutsen gesin, dy't yn Memphis, yn it Amerikaanske Suden, opnommen wurdt yn 'e rike blanke húshâlding fan 'e Tuohy's, dy't him helpe om syn talinten te ûntdekken. Foar har rol yn The Blind Side wûn Sandra Bullock in Oscar yn 'e kategory bêste aktrise. Yn 2010 kaam fierders de film Country Strong út, wêryn't McGraw in James Canter spilet, de man en manager fan 'e fiktive countrysjongster Kelly Canter (spile troch Gwyneth Paltrow). Yn 2021 spile McGraw mei syn frou Faith Hill en akteur Sam Elliot ien fan 'e haadrollen yn 'e westernsearje 1883, in spin-off fan Taylor Sheridan syn súksesfolle neo-westernrige Yellowstone.
Folmhusen
Skiednis
Folmhusen heart ta ien fan de âldste delsettings fan it Oerledingerlân. Fynsten út it Mesolitikum binne fûn. It plak waard yn 1409 foar it earst neamd en hearde doe by it âlde Fryske goa Oerledingerlân, en wie part fan de Fâdij Esklum yn it Amt Leerort. Dêrnei kaam it ûnder it Amt Lier. Yn de Frânske tiid kaam Folmhusen by de gemeente Ihrhove, kanton Lier yn it Departemint Easteriems te hearren. Dêrnei kaam it by de amtsfâdij Ihrhove en yn 1885 waard it part fan de lânkring Lier. Yn it ramt fan de gemeentlike weryndieling yn Nedersaksen op 1 jannewaris 1973 waard Folmhusen part fan de nije gemeente Westoverledingen.
Gwyn ap Nudd
Lettere tradysjes
Meitiid belune de rol dy't Gwyn ap Nudd yn 'e folkloare fan Wales spile fan in wêzen dat hast in god belykje koe, oant in elf. Likegoed hold er in foaroansteande posysje, no as de kening fan 'e Welske elven, de tylwyth teg. Yn it kristlike hilligelibben Buchedd Collen ("It Libben fan Sint Collen"), wurdt er foarsteld as in folle ienfâldiger en minder machtich wêzen, dat yn 'e mande mei syn hiele entoeraazje troch de hillige Collen mei it snjitten fan wijwetter fan 'e heuvel Glastonbury Tor yn Ingelân ferdreaun wurde kin. Neffens de Speculum Christiani, in fjirtjinde-iuwsk kristlik manuskript dat útfart tsjin wiersizzerij, soene Welske wiersizzers de namme fan Gwyn ap Nudd oanroppe foar't se in wâld yn giene, troch te sizzen: "Oan 'e kening der geasten en syn keninginne: Gwyn ap Nudd, jo dy't dêrjinsen yn it wâld binne, om 'e leafde fan jo oarehelte, stean ús ta en kom jo wente binnen."
Tim McGraw
Oare aktiviteiten
Njonken syn wurk is McGraw ek allegeduerigen djip behelle yn goeddiedige aktiviteiten. Sa rjochte er yn 1994 al it muzykfestival Swampstock op yn syn bertegebiet yn noardeastlik Louisiana, dêr't elts jier 11.000 minsken op ôfkomme. De opbringst giet folslein nei de pleatslike mienskip, dy't der nije sportfjilden en sportnedichheden mei oanlein en oanskaft hat en der teffens stúdzjebeurzen foar de jongerein út 'e krite mei betellet. Fierders holp McGraw om jild yn te sammeljen foar it Country Music Foundation Hall of Fame and Museum yn Nashville, en hold er yn it ferline geregeldwei lytse benefytkonsertsjes yn 'e stêden dy't er oandie op toernee, de jûns foarôfgeande oan it eigentlike konsert.
Folmhusen
Namme
Folmhusen waard yn 1409 foar it earst neamd as Wolkmedehusen. Letter waard it plak Fahouttahusum (1475) en Folmdehusen (1492) neamd. Yn in statistyk fan 1823 waard it doarp Volmhusen neamd. De namme is in gearstalling fan de persoanenamme Volmet of Volmt en husen (hûzen).
Museum
It Eastfrysk Skoalmuseum Folmhusen is sûnt 1987 yn de eardere skoalle fêstige. It gebou waard yn 1824 foar de twadde kear boud, yn 1879 ferboud en yn 1885 en 1904 fergrutte. Yn 1963 kaam der in skoalpaviljoen by de skoalle.
Gwyn ap Nudd
Lettere tradysjes
De ynfloedrike fjirtjinde-iuwske bard Dafydd ap Gwilym ferwiisde yn ferskaten fan syn teksten nei Gwyn ap Nudd, wat suggerearret dat it in personaazje wie dêr't hiele Wales doedestiden bekend mei wie. Yn Y Dylluan beskriuwt er de ûle dy't yn 'e titel neamd wurdt, as "fûgel fan Gwyn ap Nudd", nei't men oannimme mei om't it in nachtdier is. Yn Y Niwl neamt er Gwyn "de trickster fan 'e minskheid mei syn dûnkere antlit" en Gwyn syn talaith ("famylje" of "stamme", yn dit gefal wierskynlik de tylwyth teg) as talaith y gwynt, "it folk fan 'e wyn." Gwyn wurdt fannijs neamd yn Y Pwyll Mawn. Dêryn docht Dafydd ap Gwilym in ûngelokkich autobiografysk ynsidint út 'e doeken, wêrby't er mei hynder en al suver ferdronk yn in mar. Hy neamt dat wetter yn syn ferhaal "de fiskpoel fan Gwyn ap Nudd" en "it paleis fan 'e elven en harren neiteam."
Tim McGraw
Oare aktiviteiten
Fuort nei't New Orleans yn 2005 troffen wie troch de orkaan Katrina setten McGraw en Faith Hill harren persoanlik yn om foarrieden by de oerlibbenen te bringen. Teffens joegen se ferskate benefytkonserten, wêrfan't de opbringst nei de slachtoffers fan Katrina gie. Letter dat jier rjochten McGraw en Hill de Neighbor's Keeper Foundation ("Hoeder fan Jins Neiste Stifting") op, in goeddiedichheidsorganisaasje dy't him ynset foar de earste libbenbehoeften yn gefal fan grutskalige natoerrampen. Dêrnjonken set McGraw him ek geregeldwei yn foar it Reade Krús, en mids 2010 organisearre er mei Hill in benefytkonsert fan ferskate country-artysten, wêrmei't mear as $2 miljoen ophelle waard foar de slachtoffers fan 'e oerstreamings yn maaie fan dat jier yn sintraal Tennessee, wêrby't 22 minsken omkamen en foar $2 miljard oan skea oanrjochte waard.
Polityk
McGraw hat der nea in geheim fan makke dat er lid fan 'e Demokratyske Partij is. Hy hat oanjûn grut respekt te hawwen foar de eardere Amerikaanske presidint Bill Clinton, en yn 2008 en 2012 stipe er Barack Obama. Yn fraachpetearen hat er yn 2006 en 2008 ferskillende kearen oanjûn dat him skielk in karriêre yn 'e polityk wol wat taliket. Sa soed er wol senator of mooglik gûverneur fan syn thússteat Tennessee wurde wolle.
Priveelibben
Tim McGraw troude op 6 oktober 1996 mei sjongster Faith Hill. Hja hawwe trije dochters: Gracie Katherine (1997), Maggie Elizabeth (1998) en Audrey Caroline (2001). Nei eigen sizzen hawwe Hill en McGraw sûnt harren trouwen besocht om nea langer as trije dagen byinoar wei te wêzen. Se binne eigners fan Goat Cay, in lyts eilantsje yn 'e Bahama's dat se ûnoffisjeel omneamd hawwe ta L'Île d'Anges (Frânsk foar "it Eilân fan 'e Ingels"). Neffens de foto's dy't McGraw op it sosjaal medium Instagram pleatst fan it ferbliuw fan syn gesin op dat eilân, liket er him dêr benammen dwaande te hâlden mei angelfiskjen.
Yn 2015 rûsde it tydskrift Forbes it jierliks ynkommen fan McGraw op $38 miljoen. McGraw hat in fleanbrevet en besit in sportfleantúchje fan it model Cirrus SR22. Hy is de peetheit fan 'e soan fan akteurs Garrett Hedlund en Emma Roberts; hy en Hedlund rekken befreone nei't se allebeide spile yn 'e films Friday Night Lights en Country Strong.
Carmel Moore
Carmel Moore, echte namme: Nasrin Danielle Alavi (Eastbourne, 19 juny 1985), is in rêstend Britsk fotomodel, neakenmodel, stripper en pornografysk aktrise fan Iraansk komôf, dy't ek wol gebrûk makke fan 'e artystenamme Nasrin Carmel Moore. Neffens har offisjele opjefte is se 1.57 m, mei in gewicht fan 51 kg. Se hat in boarstfergruttingsoperaasje ûndergien.
Libben
Moore is hikke en tein yn it stedsje Eastbourne, oan 'e Ingelske súdkust, yn it greefskip East-Susseks. Op har achttjinde sette se útein mei in karriêre as fotomodel, en doe't it dêrmei op 'e non rûn, begûn se earst te posearjen foar neakenblêden, en yn 2005, doe't se tweintich jier wie, makke se har debút yn in pornografyske film. Net folle letter krige se de kâns om mei te dwaan oan in realityprogramma oer Britske fammen dy't besochten troch te brekken yn 'e Amerikaanske pornoyndustry. Hja ferfear dêrfoar nei de Feriene Steaten, dêr't se har nei wenjen sette yn Los Angeles, yn 'e steat Kalifornje. It programma wie in flop, mar Moore wist yn Amearika yndie troch te brekken.
Yn har seisjierrige pornokarriêre spile se, neffens de Internet Adult Film Database (IAFD), yn totaal yn 105 films, û.m. foar sokke foaroansteande labels as Digital Playground, Wicked Pictures, Vivid Entertainment, Elegant Angel, Pure Play Media en Third Degree Films. Ek wurke se wol foar pornosites op it ynternet, lykas Brazzers en Muffia. Yn 2007 wûn se de UK Adult Film and Television Award, de wichtichste Britske pornografypriis, yn 'e kategory bêste aktrise. Yn 2011 loek se har út 'e pornoyndustry werom.
Tanja Koen
Ynearsten woe hja balletdûnseresse wurde, mar troch de Twadde Wrâldoarloch koe dat neat wurde. Fia har man Peter Koen kaam se ein jierren fjirtich by de radio telâne. Yn 1951 die se in screentest foar tillefyzje en waard hja omropster. Sy gie ûnder mear mei kollega-omroppers nei eveneminten en waard ek frege foar iepeningen en moadeshows.
Nei de ein fan har omropperioade yn 1962 presintearre se programma's sa as Dier en vriend en Wie wil er mijn marmotje zien. Letter wie hja panellid yn Zo Vader, Zo Zoon en die ek mei oan 'Springtrofee'.
Tanja Koen is lid fan de klub fan de ‘Gouden Meiden’, dy't 1985 troch kollega-omropster Karin Kraaykamp oprjochte is. Yn 1977 waard Koen beneamd ta Ridder yn de Oarder fan Oranje-Nassau.
Naoto Otake
(18 oktober 1968) is in eardere Japansk fuotballer. Earder spile foar Yokohama Flügels en Kyoto Purple Sanga. spile ek yn it Japansk fuotbalalvetal. Hy die mei oan it Aziatysk kampioenskip 1988 en it Aziatysk kampioenskip 1992.
Billund (gemeente)
It bestjoer fan de gemeente hat syn sit yn Grindsted.
De gemeente ûntstie op 1 jannewaris 2007 yn it ramt fan de gemeentlike weryndieling yn Denemark. De âlde gemeente Billund waard doe mei de doedestiidske gemeente Grindsted en in diel fan de doedestiidske gemeente Give, dêr't in diel fan it fleanfjild Billund lei, gearfoege.
Heal Giel Gesicht
Heal Giel Gesicht (Ingelsk: Half Yellow Face; Kriesk: Ischu Shi Dish; yn Montana, ±1830 – oan 'e rivier de Yellowstone (Montana), ±1879) wie in Krieske kriger dy't as ferkenner yn it Amerikaanske Leger tsjinne. Yn dy hoedanichheid wied er oanwêzich en focht er oan 'e Amerikaanske kant mei yn 'e ferneamde Slach oan de Little Bighorn, yn 1876, wêrby't it Amerikaanske 7e Kavaleryrezjimint fan luitenant-kolonel George Armstrong Custer in swiere nederlaach litte tsjin in koälysje fan 'e Lakota, de Noardlike Sjajinnen en de Noardlike Arapaho. Heal Giel Gesicht warskôge Custer foarôfgeande oan it treffen dat de fjildslach net te winnen wie, mar de dryste ofsier sloech dy warskôging yn 'e wyn. Nei de slach kearde Heal Giel Gesicht nei it Krieë Reservaat werom, dêr't er trije jier letter omkaam by in oerfal troch Lakota-krigers.
Jonkheid
Heal Giel Gesicht waard omtrint 1830 berne yn wat letter de Amerikaanske steat Montana wurde soe. As jongeman joech er ris lieding oan in groepke Krieën dy't derop útgiene om hynders te stellen fan 'e Sjosjoanen. Hja wiene geandefoets om't hja fan doel wiene op stellene hynders werom te kommen. De Sjosjoanen wiene lykwols net dêr't Heal Giel Gesicht se ferwachte, en de mannen doarmen in hoart yn 'e wyldernis fan 'e bergen fan westlik Wyoming om, dêr't it jachtwyld krap wie. Ferswakke troch honger ûntdieken se op 't lêst fjouwer Sjosjoanske tipys dêr't deunby in keppel hynders weide. Ut klearebare need weagen se har by ljochtskyndei tusken de keppel en wisten te ûntkommen mei 24 hynders dy't se meinamen werom nei hûs.
Ferkenner
Under de Grutte Sû-Oarloch fan 1876 melde Heal Giel Gesicht him op 10 april 1876 by it Krieske Agintskip oan as ferkenner foar it Amerikaanske Leger. Datoangeande wied er ien fan tsientallen Krieë-manlju dy't har by de Amerikanen joegen, mei't de Lakota, de Noardlike Sjajinnen en de Noardlike Arapaho, dêr't it Amerikaanske Leger tsjin focht, de tradisjonele fijannen fan 'e Krieën wiene. Heal Giel Gesicht tsjinne earst mei ferskate oare Krieske ferkenners, wêrûnder Wite Swan, by it Amerikaanske 7e Ynfanteryrezjimint fan kolonel John Gibbon. Yn maaie fochten de ferkenners oan 'e rivier de Tongue in skermutseling mei Lakota-krigers út.
Utbeerte
Utbeerte of Uther Beerte is in ferdonken tsjerkedoarp yn it Doalertgebiet. It lei flakby Ditzumerhammrich. De namme betsjut "buorren dy't bûtenút leit". De parochy Utebert hie om 1475 hinne gjin pastoar mear. Yn 1529 wie Utbeerte noch bewenne. As eilân wurdt Wter bert of Utbeerte yn 1585 en 1599 neamd. It eilân waard nei alle gedachten swier troffen troch de floed fan 1587, mar dêrnei moatte der guon bewenne halligen west hawwe. De oerbliuwende kwelders waarden fan 1773 ôf opnaam yn de Heinitzpolder.
Heal Giel Gesicht
Ferkenner
Op 21 juny waard Heal Giel Gesicht oerpleatst nei it Amerikaanske 7e Kavaleryrezjimint fan luitenant-kolonel George Armstrong Custer, as ien fan in ôfdieling fan seis Krieske ferkenners. De oaren wiene Giet-Foarút, Krolhier, Hierrige Mokassin, Blanke-Man-Regearret-Him en Wite Swan. Heal Giel Gesicht, dy't mei sa'n 36 jier fierwei de âldste fan harren wie, krige as 'piipdrager' de lieding oer it seistal. It leger erkende dy status troch him de rang fan korporaal ta te kennen. De seis Krieën waarden tafoege oan Custer syn ferkennersienheid fan 26 Arikara, dy't ûnder befel stiene fan luitenant Charles Varnum. Mei't de krite fan 'e Bighorn harren heitelân wie, koene de Krieën it lykwols folle better as de Arikara, dy't út Noard-Dakota kamen.
Utbeerte
Under de ferdronken doarpen wurdt ek Easterbeerte neamd, mar dat plak komt net foar yn de Midsiuwske boarnen. It kin wêze dat it om in ferdûbeling giet mei Utbeerte. It kin ek wêze dat de ferdronken foargonger fan de tsjerke fan Beerta bedoeld wurdt, dêr't de oerbliuwsels fan om 1500 hinne noch te sjen wiene.
Utbeerte moat net betiisd wurde mei Uterbeerte tusken Scheemda en Súdbroek. Noch yn de santjinde en achttjinde iuw wie dêr in lyts plakje dat as Uterberta, Uterbeerta of Uiterboeren oantsjut waard. In part dêrfan wie sûnt 1588 yn it besit fan de stêd Grins. De namme fan de buorskip Uiterburen by Súdbroek, moat nei alle gedachten dêrfan ôflaat wêze. Dêr waard boppedat in Midsiuwkske kapel opgroeven. Ek de buorskip Uiterburen by Slochteren waard yn de fyftjinde iuw as Utebert oantsjutten.
Heal Giel Gesicht
Ferkenner
Op 'e iere moarn fan 25 juny 1876 beselskippen de seis ferkenners Varnum en Custer nei in hichte dy't fan Crow's Nest ("Kraaienêst") neamd waard. Dêrwei koe men frij útsjen oer de Delling fan 'e Little Bighorn. De ferkenners waarden oanwizings foar de oanwêzigens fan in grutte keppel hynders yn 'e delling gewaar, en seagen de reek fan in grut tal kampfjurren, hoewol't it kamp sels net sichtber wie. Op grûn dêrfan en fan spoaren fan grutte groepen Yndianen dy't se yn 'e direkte omkriten fûn hiene, warskôge Heal Giel Gesicht Custer dat it om in útsûnderlik grut kamp gie. De luitenant-kolonel besleat likegoed om daliks oan te fallen, mei't er bang wie dat de oanwêzigens fan syn rezjimint al opmurken wie, en dat de Lakota en Sjajinnen alle kanten útspatte soene as er se net fluch ta in fjildslach twong. Dêrop spriek Heal Giel Gesicht fia tolk Mitch Bouyer dizze histoaryske en gauris oanhelle wurden tsjin Custer: "Jo en ik geane hjoed nei hûs oer in paad dat wy net kenne."
Om't se derfan oertsjûge wiene dat de slach net te winnen wie, begûnen de seis ferkenners harren legerunifoarmen út te dwaan. Doe't Custer witte woe wat dat moast, fertelden se him dat se as krigers stjerre woene en net as soldaten. Dat antwurd skeat Custer yn it ferkearde kielsgat, mei't er it as fatalisme beskôge. Sadwaande ûnthefte er likernôch in oere foar it begjin fan 'e Slach oan 'e Little Bighorn Heal Giel Gesicht en de oare fiif ferkenners út har tsjinst. Dêrmei rêde er harren it libben, want de slach wie yndie net te winnen, en Custer sels en it grutste part fan syn manskippen waard troch in oermacht oan Lakota, Sjajinnen en Arapaho op in heuvel besingele en oan de lêste man ta útrûge.
Under de slach joegen Hiel Giel Gesicht, Wite Swan en it grutste part fan 'e Arikara-ferkenners har by in lytser diel fan 'e 7e Kavalery, dat ûnder befel fan majoar Marcus Reno it Yndianekamp út it suden wei oanfoel. De Lakota, Sjajinnen en Arapaho kamen ta it kamp út om slach te leverjen, en twongen Reno en syn mannen om tebek te wiken. Wite Swan wie lykwols slim ferwûne rekke yn 'e striid, en Heal Giel Gesicht bleau efter om syn maat te rêden. Tegearre mei in jonge Arikara-ferkenner dy't fan Jonge Hauk hiet, sleepte er Wite Swan it strewelleguod oan 'e riviersigge yn. Uteinlik wist Heal Giel Gesicht in hynder te bemachtigjen, dêr't er Wite Swan op tilde, wêrnei't er him sa út 'e delling wei brocht. Omtrint fjouwer oere middeis berikten de beide Krieën de stellings fan it detasjemint fan Reno op in klif boppe de Delling fan 'e Little Bighorn. Fuort dêrnei ried Heal Giel Gesicht nei it suden ta om it kontingint fan kaptein Frederick Benteen te sykjen, dat er mei werombrocht om 'e troepen fan Reno fuort te sterkjen. De beide detasjeminten trochstiene dêrnei oardel dei fan belegering troch de Lakota en Sjajinnen, oant se troch farske Amerikaanske troepen ûnder kolonel John Gibbon en brigadegeneraal Alfred Terry ûntset waarden.
De deis nei de slach makke Heal Giel Gesicht in travois, wêrmei't er syn maat Wite Swan nei it steamskip de Far West, ta brocht, dat op krapoan 20 km ôfstân op 'e rivier de Bighorn lei, sadat er medyske fersoarging krije koe. Kolonel Gibbon ûntsloech op 4 july de Krieske ferkenners út syn tsjinst en dêrnei kearde Heal Giel Gesicht nei hûs werom.
Letter libben
Yn 1877 begelate Heal Giel Gesicht luitenant-kolonel Michael V. Sheridan, de broer fan generaal Philip Sheridan, by dy syn besyk oan it slachfjild oan 'e Little Bighorn. Sheridan socht nei ynsicht oangeande it ferrin fan 'e slach, mar tekene oan dat er datoangeande net folle oan 'e fierders behelpsume Heal Giel Gesicht hie, om't dy ûnder de slach net by it detasjemint fan Custer mar by dat fan Reno west hie. Neffens de mûnlinge oerlevering fan 'e Krieën kaam Heal Giel Gesicht trije jier nei de slach, yn 1879, by in gefjocht oan 'e igge fan 'e rivier de Yellowstone om it libben, doe't er in groep Lakota-krigers efterfolge dy't hynders fan 'e Krieën stellen hiene. Neffens gegevens fan 'e Amerikaanske folkstelling fan 1885 wie Heal Giel Gesicht tsjin dy tiid yndie stoarn, wêrby't er in widdo mei de namme Kin-Net-Oerein en trije bern efterlitten hie.
Lisette Hordijk
thumb|Lisette Hordijk by [[AVRO's Sterrenslag, 1981]] Lisette Hordijk (Voorburg, 26 desimber 1946) wie fan 1968 oant 1996 presintatrise en omropster by de NCRV.
Sy wie yn dy tiid as telefyzje-omropster ien fan de gesichten fan de NCRV. Dêrnjonken presintearre se ûnder oaren ek it programma U zij de glorie.
Yn 1991 ferdwûn hja, lykas ek kollega Henk Mouwe, as omropster fan de buis, meidat harren foarkommen te âldsk foar de útsrieling fan omrop wêze soe.
Nikki Fairchild
Nikki Fairchild, wiere namme: Tracee Tavarez (28 april 1978) is in Amerikaansk pornografysk aktrise fan Afro-Amerikaansk komôf, dy't berne is yn steat Nij-Meksiko. Hja makke har debút yn in pornografyske film yn 2000.
Rosebud (rivier yn Montana)
De Rosebud is in rivier yn 'e Amerikaanske steat Montana. De rivier ûntspringt súdlik fan it Beartoothberchtme, deunby de grins mei Wyoming. It is gjin lange rivier, en hy mûnet al rillegau út yn 'e Stillwater, dat sels wer in sydrivier fan 'e Yellowstone is. De Rosebud foeget frijwat wat wetter oan 'e Stillwater ta, mar ek in protte silt. Dat komt foar it meastepart út 'e Butcher Creek, dat wer in sydstream fan 'e Rosebud is. De Rosebud is bekend fan 'e Slach oan 'e Rosebud, yn 1876, dy't oan 'e igge fan it rivierke útfochten waard.
Kriichshear
Der besteane twa soarten kriichshearen as men útgiet fan harren relaasjes mei it lânsregear. Yn it foarste plak binne der kriichshearen dy't operearje binnen it politike ramt fan in lân troch mei it lânsregear te hantsjebakken, of om't se in ûnoffisjeel ferlingstik fan it lânsregear foarmje en dogge wat it regear nedich fynt mar sels net dwaan kin. Oard besteane der kriichshearen dy't ûnôfhinklik fan it lânsregear operearje en faak it tsjinstelde dogge fan wat it lânsregear wol. Sokken kinne beskôge wurde as rebellen, of, út it perspektyf fan it lânsregear wei, as rôverhaadlju of bindelieders. It is lykwols ek mooglik dat kriichshearen meitiid tusken de beide neamde rollen hinne en wer skowe, benammen as der in oarlochssitewaasje bestiet dy't lang oanhâldt en útfochten wurdt tusken wikseljende koälysjes fan dielnimmende partijen.
Kriichshearen komme faak oan harren macht as in lân of diel fan in lân (tydlik) sûnder (funksjonearjend) regear komt te sitten en der fan gefolgen anargy útbrekt. Soks komt gauris foar as der in oarloch of (noch faker) in boargeroarloch geande is. Histoaryske foarbylden fan sokke sitewaasjes binne de Fal fan it Westromeinske Ryk yn 'e fyfde iuw, doe't provinsjale gûverneurs harren opwurpen as selsstannich regearjende potentaten en harren ûnderdienen safolle mooglik útrûpelen. De ein fan it Karolingyske Ryk, yn 'e tsiende iuw, gie mank mei in sitewaasje dy't fierhinne itselde wie. Amtners dy't oarspronklik troch de kening beneamd wiene, loeken de macht nei harrensels ta. Harren posysjes waarden neitiid erflik, wat it begjin fan it feodaal stelsel wie.
Histoaryske foarbylden fan spesifike kriichshearen binne:
Meekma Museum
It Meekma Museum op de bûtenpleats Welgelegen yn Harich lit de skiednis fan Meekma Bearenburch sjen. Grûnlizzer fan it bedriuw wie Jan C. Meekma, in boeresoan út Ferwert, dy't earst yn Drachten en dêrnei yn Ljouwert yn drank hannele. Oant 2010 siet it museum yn it hoekpân by de Aldehou dêr't de (ambachtlike) produksje fan it Fryske krûdebitter Meekma Bearenburch oant 2007 dien wie. Letter barde de produksje by destillearderij Toorrank yn Zevenaar.
It museum gie yn 2010 oer fan de Lytse Tsjerkestrjitte yn Ljouwert nei it 19e iuwske koetshús op it perseel fan it hotel-restaurant op bûtenpleats-hotel Welgelegen yn Harich.
De kolleksje bestiet út balen mei krûden, meubilêr, skealjes, houten fetten, koperen stooktsjettels en oare destillearapparaten. Der sit gjin sliterij by.
Esklum
thumb|264px|Kaart mei de gemeente Westoverledingen Esklum (Eastfrysk: Esklem) is in doarp (Ortschaft) yn de gemeente Westoverledingen yn East-Fryslân en leit oan de súdouwer fan de rivier de Leda.
Sitfollybal op de Paralympyske Simmerspullen 2020
De follybalkompetysje op de XVIe Paralympyske Simmerspullen waarden fan 27 augustus oant en mei 5 septimber 2021 hâlden yn Tokyo dêr't dat jier ek de Olympyske Simmerspullen hâlden waarden. De goalballkompetysje waard hâlden yn de ''Makuhari Messe".
Esklum
Skiednis
De namme fan Esklum, yn de midsiuwen Esschelshem, betsjut "hiem" op goed drûch ikkerlân. Op de kaart fan Ubbo Emmius waard it doarp as Esculum oantsjut.
De tsjerke fan Esklum is ien fan de âldste yn it Oerledingerlân en wie nei alle gedachten in wartsjerke. Ien fan de twa klokken komt út 1377. De westertoer fan de tsjerke stammet út de fyftjinde iuw.
Op 1 jannewaris 1973 waard Esklum part fan de nije gemeente Westoverledingen.
Heather Lee
Heather Lee, echte namme: Shana Yaxley (Portland, 31 oktober 1969), is in rêstend Amerikaansk neakenmodel, stripper en pornografysk aktrise fan mingd Latino-Amerikaansk etnysk komôf, dy't yn it begjin fan har karriêre ek wol gebrûk makke fan 'e artystenammen Maria Lee en Maria. Neffens har offisjele opjefte is se 1.50 m lang. Se stie ûnder har karriêre fral bekend om har grutte boarsten, mei kupmaat 34EE, dêr't se oan kommen wie troch in boarstfergruttingsoperaasje te ûndergean.
Libben en karriêre
Heather Lee waard yn 1969 berne yn Portland, yn 'e steat Oregon, mar groeide op yn 'e steaten Nij-Jersey en Michigan. Op har achttjinde, daliks nei't se de middelbere skoalle ôfrûne hie, sette se yn Michigan útein mei as stripper te wurkjen yn ferskate stripklubs. Yn 1989 ferfear Lee nei súdlik Kalifornje, dêr't se as neakenmodel begûn te posearjen foar neakenblêden as Gent, Score en Hustler's Busty Beauties.
Neffens de Internet Adult Film Database (IAFD) spile Lee yn totaal yn mear as 200 pornofilms, û.m. foar sokke foaroansteande Amerikaanske labels as Sin City, Wicked Pictures, Vivid Entertainment, Elegant Angel, VCA Pictures, New Sensations en Anabolic Video. Teffens wurke se bytiden foar Jeropeeske studio's, lykas it Dútske Sascha Alexander Productions en de Deenske Color Climax Corporation.
Njonken har aktearwurk bleau se har hiele karriêre troch ek wurksum as stripper en neakenmodel. Yn 2000 loek Lee har út 'e pornoyndustry werom, mar tsjin 2010 ûntstie der nije belangstelling foar har films troch har likenis (fan gesicht) mei de mainstream-aktrise Eva Longoria (bekend fan 'e searje Desperate Housewives).
Schwerin
Schwerin (Nedersaksysk: Swerin) is de haadstêd fan de Noard-Dútske dielsteat Meklenburch-Foarpommeren.
Schwerin waard foar it earst neamd yn 1018 en krige stedsrjochten yn 1160 en is dêrmei de âlste stêd fan de dielsteat. It plak is bekend fan syn romantysk paleis op in eilantsje yn de Schwerinmar. De âlde binnenstêd is foar it grutste part goed bewarre bleaun, meidat dy mar in bytsje skea oprûn yn de Twadde Wrâldoarloch.
John Martin (Amerikaansk militêr, berne yn 1852)
John Martin (berne as: Giovanni Crisostomo Martini; Sala Consilina (Keninkryk fan de Beide Sisyljen), ±jannewaris 1852 – New York, 24 desimber 1922) wie in Italjaansk-Amerikaansk militêr dy't bekend waard troch syn dielname oan 'e ferneamde Slach oan de Little Bighorn, op 25 juny 1876. Hy wie de iennichste oerlibbene fan it detasjemint fan it Amerikaanske 7e Kavaleryrezjimint dat dy deis ûnder lieding fan luitenant-kolonel George Armstrong Custer de Yndianen út it noarden wei oanfoel.
Jonkheid
Lange tiid wie ûnbekend wêr't John Martin hikke en tein wie, mar ûndersyk yn 'e twadde helte fan 'e tweintichste iuw hat útwiisd dat er tusken ein novimber 1851 en mids jannewaris 1852 berne wêze moat yn Sala Consilina, yn 'e provinsje Salerno, yn it doetiidske Keninkryk fan de Beide Sisyljen (hjoeddeisk súdlik Itaalje) – en net yn Apricale, yn Liguerje, sa't foarhinne wol oannommen waard. Op 28 jannewaris 1852 waard er te fûnling lein by it weeshûs fan Sala Consilina. Syn oarspronklike namme (dy't him by syn doop taparte waard troch de fâd fan it weeshûs) wie Giovanni Crisostomo Martini (of Martino). Martin waard fersoarge troch in pleatslike boarstbringster oant er selsstannich oerlibje koe, en groeide neitiid op yn it weeshûs.
Yn Italjaanske tsjinst
Yn 1866 joech Martin him mei fjirtjin jier as tamboer by it Italjaanske Frijwilligerskorps fan Giuseppe Garibaldi, en yn dy hoedanichheid naam er diel oan 'e Tredde Italjaanske Unôfhinklikheidsoarloch, wêryn't de jonge (yn 1860 pas oprjochte) Italjaanske steat besocht om Feneesje op it Keizerryk Eastenryk te feroverjen. De geregelde Italjaanske leger en de float litten lykwols slimme nederlagen tsjin 'e Eastenrikers, en inkeld it Frijwilligerskorps wist yn Trentino in beskate lânwinst te boeken. (Dat Feneesje nei ôfrin fan 'e oarloch dochs by Itaalje kaam te hearren, wie te tankjen oan Prusen, de bûnsgenoat fan Itaalje, dat Eastenryk wól witten hie te ferslaan.) Neitiid wie Martin ek behelle yn 'e Bemastering fan Rome, yn 1870, wêrby't de Pauslike Steat troch Itaalje ûnder fuotten helle en anneksearre waard. Nei't er it Frijwilligerskorps ferlitten hie, kearde Martin werom nei syn berteplak Sala Consilina, dêr't it gemeente-argyf dokuminten omfiemet dy't gewach meitsje fan in fermoedsoening tusken him en syn biologyske heit.
Yn Amerikaanske tsjinst
Yn 1873 emigrearre Martin fanút Napels nei de Feriene Steaten, dêr't er oankaam as jongfeint fan 21 jier en de Ingelske foarm fan syn namme, 'John Martin', oannaam. Mei't der doedestiden foar earme ymmigranten yn 'e Feriene Steaten dy't gjin Ingelsk sprieken mar hiel beheinde wurkmooglikheden wiene, foel er werom op wêr't er mei bekend wie, en naam er yn 1874 tsjinst yn it Amerikaanske Leger. Hy waard as sljochtwei soldaat legere yn 'e basis Jefferson Barracks, yn Missoury, dêr't er treend waard as trompetter foar de kavalery. Neitiid waard er tafoege oan it Amerikaanske 7e Kavaleryrezjimint fan luitenant-kolonel George Armstrong Custer, dat yn Fort Abraham Lincoln lei, yn 'e Dakota's.
Yn 1876, ûnder de Grutte Sû-Oarloch, tsjin 'e Lakota, Noardlike Sjajinnen en Noardlike Arapaho, hearde Martin ta H Kompanjy, fan kaptein Frederick Benteen, mar ûnder de simmerkampanje fan dat jier waard er tydlik oansteld as ien fan Custer syn trompetter-boadskippers. Op 25 juny ûntdieken ferkenners fan 'e 7e Kavalery oan 'e igge fan 'e rivier de Little Bighorn, yn súdlik Montana, in grut Yndiaansk doarp. By wat de Slach oan de Little Bighorn kaam te hjitten, besleat Custer om daliks oan te fallen. Dêrby late er sels fiif kompanjyen dy't út it noarden wei kamen, wylst er twa detasjeminten fan elts trije kompanjyen ûnder kaptein Benteen en majoar Marcus Reno, útstjoerde om út it suden wei oan te fallen.
Doe't Custer syn detasjemint oan 'e oanfal begûn, die al gau bliken dat it doarp folle grutter wie as ferwachte en dat de nûmerike oermacht fan 'e Yndiaanske krigers withoegrut wie. Custer stjoerde doe Martin nei it suden ta om Benteen te sykjen en in boadskip oer te bringen dat skreaun wie troch syn adjudant William W. Cooke: "Kom... grut doarp, opsjitte... bring pakken." ("Pakken" ferwiisde nei de reservemunysje yn 'e bagaazjetrein.) Martin wist Benteen te finen en dyselde it boadskip te oerlangjen, mar koe der gjin mûnlinge útlis by jaan om't er noch altyd frijwol gjin Ingelsk spriek.