cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Wapen fan Tytsjerksteradiel
It gemeentewapen fan Tytsjerksteradiel is opboud út fjouwer streekwapens, ek wol kertieren neamd. Elk kertier stiet foar in oantal doarpen en symbolisearret it karakter fan Tytsjerksteradiel. It earste kertier (Tytsjerksterkertier), linksboppe, mei it net en de seine pleatst as in Andreäskrús, is dat fan de doarpen Tytsjerk, Ryptsjerk en Suwâld. It kertier is read mei sulvergrize figueren. De seine symbolisearret de agraryske sektor, it net de fiskerij.
It twadde kertier (Sumarderkertier), rjochtsboppe, mei de trije reidplommen, is dat fan de doarpen Sumar, Eastermar en Jistrum. De ûndergrûn is sulvergriis mei griene plommen. De plommen symbolisearje it wetterrike gebiet.
It tredde kertier (Trynwâldsterkertier), linksûnder, mei de trije beammen, is dat fan de doarpen Oentsjerk, Aldtsjerk, Gytsjerk en Mûnein. De ûndergrûn is sulvergriis mei trije griene beammen, dat fansels de boskige streek fan de Trynwâlden sjen lit.
It fjirde kertier (Burgumerkertier), rjochtsûnder, mei de jachthoarn, is dat fan de doarpen Burgum, Noardburgum, Garyp en Hurdegaryp. It kertier is blau mei in gouden hoarn. De hoarn jout oan dat yn dy omkriten in soad jage waard. De doarpen Wyns en Earnewâld binne net yn it wapen opnommen. Wyns, dat oan de Dokkumer Ie leit, wie foarhinne it sintrum fan it distrikt Winninghe. Dat distrikt foel fierhinne gear mei it lettere Eastergoa. Dêrom stie it wapen fan Eastergoa model foar it wapen fan Wyns. Earnewâld hat in eigen wapen. De namme ‘Earnewâld’ is nei alle gedachten ôflaat fan ‘earn’ en ‘wâld’. Yn it wapen stiet dan ek in dûbele earn.
Linde
thumb|325px|De Linde op de kaart fan de gemeente Weststellingwerf thumb|De Linde tichtby Ossensyl De Linde (Stellingwerfsk en offisjeel: De Lende) is in rivierke yn de gemeente Weststellingwerf, dat foar in diel de grins foarmet mei Stienwikerlân en Eaststellingwerf. Tusken it marke It Wide en it doarp Slikenboarch foarmet er de natuerlike grins tusken Oerisel en Fryslân. De boarne fan de Linde leit yn de buert fan Tronde. De rivier streamt besuden de rige doarpen Aldeholtpea - Wolvegea - Sonnegea - Aldetrine en benoarden de doarperige Boyl - Noardwâlde -Finkegea - Steggerda - Pepergea - Blesdike - Oldemarkt. By de Kúnder lei foar de oanlis fan de Noardeastpolder de mûning yn de Sudersee.
It rivierke leit yn in delling dy't yn it Saalien troch in gletsjertonge foarme is. Fan oarsprong is de Linde in sydtûke fan de Tsjonger. De delling is letter mei heechfean oergroeid rekke, dat oan de ein fan de 18e iuw ferfeante waard. Tusken 1922 en 1927 is de rivier kanalisearre. Yn de jierren tritich begûn de ûntginningsmaatskippij De Drie Provinciën dielen fan it dal fan de Linde te ûntginnen as projekt fan de wurkferskaffing. Yn 1933 kaam de Lindepolder klear.
Yn de jierren tritich waarden trilfeanen en blaugerslannen ûntdekt mei kenmerkjende plantesoarten as parnassia, grienknolorchis en feanmoasorchis. Dêrom woe It Fryske Gea se graach hawwe as natuergebieten. Yn 1938 waard it earste gebiet oankocht. Yn 2007 wie der al 785 hektare yn eigendom krigen, wêrûnder de gebieten Helomapolder, Driessenpolder, Gorterspolder, Botkereservaat, Unlân en Alde Streamdal. It reservaat wurdt troch It Fryske Gea Lindevallei neamd. It dal foarmet ek in ferbining tusken it nasjonaal park Wieden-Weerribben en it natuerreservaat Rottige Meente.
Yn 1672 waard bylâns de Linde de Lindeliny, ûnderdiel fan de Fryske Wetterliny, oanlein om biskop Bernhard fan Galen fan Münster te kearen. Dy liny rûn fan de Swartedyksterskâns bewesten Ien nei Slikenboarch. Bylâns de Linde binne de restanten de Bekhofskâns besuden Aldeberkeap noch te finen. As fedigening fan Fryslân is by in oanfal troch Bernhard fan Galen yn 1672 de Lindedelling blank setten.
Dambitzstate
Dambitzstate wie in state stie westlik fan de tsjerke fan Lichtaard yn de gemeente Ferwerderadiel De ûntsteansdatum is net bekend, likemin as oer de aadlike family Von Dambitz. Mooglik hat it nea mear as in pleats west.
Wumkes fermeldt yn syn boekje oer Minnertsgea dat de Dantziger ealman “Jan Dambitz” troud wie mei Ynts fan Scheltema en dat yn 1602 harren soan Valerius berne is yn Lichtaard. Mooglik wie de s(t)ate earder Scheltemagoed. Om 1600 waard de state dus bewenne troch Johann von Dambitz, lykas syn namme offisjeel wie en Ynts fan Scheltema. Hoefolle bern oft se hienen is ûnbekend. Boppeneamde Valerius wenne letter yn Minnertsgea op It Readhûs, mar hy soe goed de “jr. Dambits” dy't yn it stimkohier fan 1640 as eigener fermeld wurdt wêze kinne. De pleats waard doe brûkt troch Rintie Douwes. Yn 1698 is der yn it stimkohier sprake fan “jr. Dambits”, sûnder fermelding fan syn foarnamme. Oannomd mei wurde dat it net deselde jonker as yn 1640 is. Yn it floreenkohier út 1700 is as stimgerjochtige út dit goed fermeld “jr. Dambitz nom. ux.” wat betsjut dat de state/pleats eigendom wie fan syn frou. Wijbe Wijbes wie doe brûker fan de pleats mei 70 pûnsmiet lân.
Yn 1728 wie it foar de helte eigendom fan de widdo fan kapitein Dambitz en foar de oare helte foel it yn “de boedel van Pietie Luytiens” wylst Jan Andries brûker wie. In iuw letter, yn 1832, wurdt “Theodorus Kluerda Wierdsma en mede eig.” yn it kadaster neamd.
Galaxy Quest
Galaxy Quest is in Amerikaanske science fiction-komeedzje út 1999 ûnder rezjy fan Dean Parisot, mei yn 'e haadrollen Tim Allen, Sigourney Weaver en Alan Rickman. De titel betsjut "Kweeste troch it Stjerrestelsel". De film is eins in parody op sawol de tillefyzjesearje Star Trek: The Original Series as wat der by dy searje efter de skermen geande wie. De film giet oer de ûnderling tsierende leden fan 'e cast fan in âlde science fiction-tillefyzjesearje, dy't sa typecast rekke binne dat se nei it stopsetten fan 'e searje al jierrenlang gjin wurk mear hân hawwe en har ûnderhâlde moatte mei ferskinings op fandomkonvinsjes. It ferhaal nimt in ûnferwachte kear as se om help frege wurde troch in groep echte bûtenierdske wêzens dy't bleatsteane oan genoside. Dyselden beskôgje de searje as in rige histoaryske dokuminten en miene dat se mei in kloft krigele helden fan dwaan hawwe. Galaxy Quest krige positive resinsjes fan 'e filmkritisy en wie yn 'e bioskopen in beskieden kommersjeel súkses. De film wûn de Saturn Award foar bêste akteur (Allen) en de Hugo Award foar bêste dramatyske presintaasje (lange foarm). Galaxy Quest berikte neitiid de status fan cultfilm, benammen ûnder Star Trek-fans, dy't it yn 2013, by in opinypeiling, útrôpen ta de op seis nei bêste Star Trek-film aller tiden.
Plot
Yn 'e 1980-er jierren wie de science fiction-tillefyzjesearje Galaxy Quest tige by tige populêr. Mar de searje is jierren lyn al stopset. De leden fan 'e cast, dy't troch it súkses fan 'e searje sa typecast rekke binne dat se gjin oar aktearwurk mear besette kinne, binne twongen om harsels te ûnderhâlden mei reklamespotsjes en seremoniële iepenings yn har âlde rollen en mei ferskinings op Galaxy Quest-konvinsjes, dêr't se omjûn wurde troch de fanatike fans fan 'e searje, dy't "Questarians" neamd wurde. Se hawwe dêr allegearre folslein har nocht fan, útsein de waanwize Jason Nesmith, dy't yn 'e searje kaptein Peter Q. Taggart spile, de heldhaftige gesachfierder fan it romteskip de Protector. Dyselde koesteret himsels graach yn 'e gloede fan syn eigen rom út it ferline.
Nesmith tinkt dêrby inkeld oan himsels. Dat is foar him sa gewoan, dat er der net iens erch yn hat dat er op dy manear de oare leden fan 'e cast har plak yn 'e spotlights ûntnimt. De oaren wrokje dêroer, fral Gwen DeMarco en Alexander Dane. Gwen is dochs al tige ûntefreden oer har rol fan luitenant Tawny Madison yn 'e searje, dy't der yn haadsaak út bestie dat se yn in strak pakje mei in djip útsnien dekolletee omrûn en alles werhelle wat de skipskompjûter sei. Dane is in Britske akteur, dy't yn 'e searje de rol fertolke fan dokter Lazarus, de skipsdokter en in lid fan it bûtenierdske ras fan 'e Mak'tar, wêrfoar't er opmakke wie mei skobben en finnen op 'e holle. Mei't er ea noch wurk fan Shakespeare spile hat, is er swier deprimearre oer de steat fan syn karriêre, en hy walget fan syn catchphrase (karakteristyk stopwurd) út 'e searje: "By Grabthars hammer", dy't er op konvinsjes foar syn ferearjende fans altyd oant yn it ferfeelsume werhelje moat. De oare beide leden fan 'e cast binne de lakonike Fred Kwan, dy't sersjant-technikus Chen spile, en Tommy Webber, dy't luitenant Laredo spile. Yn 'e searje wie Laredo noch in bern, mar Webber is ûnderwilens opgroeid ta in folwoeksen man.
Christlich Demokratische Union Deutschlands
thumb|right|300px|It Konrad-Adenauer-Haus is it partijhûs fan it CDU yn Berlyn De Christlich Demokratische Union Deutschlands (CDU, Kristlik Demokratyske Uny fan Dútslân) is in politike partij yn Dútslân. De partij is fuort nei de Twadde Wrâldkriich stifte troch Konrad Adenauer yn 1945 en oppenearret him as in mijen kristlike en grutste konservative sintrum-rjochtse partij. Nei de fal fan de Berlynske Muorre is East-Dútske CDUD gearrane mei it CDU mar de namme feroare net. Yn Beieren ha se gjin CDU mar de CSU, de Kristlik-Sosjale Uny yn Beieren. De CDU en CSU binne nau besibbe oaninoar en wurkje gear op federaal nivo. De CDU/CSU hat folgelingen ûnder katoliken, protestanten, lanlike belangen en leden fan alle ekonomyske klassen. De partij is oer it algemien konservatyf op ekonomysk en sosjaal mêd en identifisearret har mear mei de roomsk-katolike en protestanske tsjerken as de oare grutte partijen. It partijprogramma is earder pragmatysk as ideologysk.
Partijstruktuer
Eltse dielsteat hat syn eigen CDU ôfdieling, útsein Beieren (dêr ha se de CSU). Yn Nedersaksen ha se troch histoaryske ûntjouwings trije CDU ôfdielings, Hannover, Braunschweig en Oldenburg. Yn Nedersaksen hawwe hjit de partij offisjeel de CDU in Niedersachsen.
Galaxy Quest
Plot
Op in meardeiske konvinsje wurdt Nesmith oansprutsen troch wat er mient dat in groepke fans is, klaaid yn gelikense klean as benei-minsklike humanoïde bûtenierdske wêzens. De lieder fan 'e groep is Mathesar, dy't fertelt dat hy en de oaren Thermianen binne. Harren folk stiet bleat oan genoside troch in fijân dy't generaal Sarris hjit. Hy wol graach de help fan kaptein Taggart hawwe, mei't dat de iennichste is dy't de Thermianen rêde kin. Nesmith giet derfan út dat er frege wurdt foar in promoasjefilmke of sokssawat, dat hy stimt dermei yn sûnder it hiele ferhaal fan Mathesar oan te hearren. Letter, as er op it húske sit, heart er in pear konvinsjegongers praten oer hoe'n suffert oft dy Jason Nesmith eins wol net is. Hy mient echt dat er kaptein Taggart is en hy hat net iens troch hoefolle oft de oare leden fan 'e cast him haatsje. Nesmith beseft dan foar de earste kear hoe't syn libben der eins echt útsjocht. Foar him is de lol derôf. Hy reägearret brúsk as Brandon, in jonge fan, him in yngewikkelde fraach stelle wol oer in gat yn 'e plot fan ien fan 'e ôfleverings, en giet betiid nei hûs, dêr't er him dy jûns bedrinkt.
Christlich Demokratische Union Deutschlands
Besibbe organisaasjes
Besibbe organisaasjes oan it CDU binne:
Galaxy Quest
Plot
De oare moarns wurdt Nesmith wekker op 'e flier fan syn wenkeamer troch it oanhâldende tikjen op it rút fan Mathesar. Nesmith lit him en de oare Thermianen deryn en klaait him oan. Troch syn kater giet it folslein oan him foarby dat se ûnderweis nei 'de set fan it promoasjefilmke', nei in echt romteskip ta teleportearre wurde, dat de Thermianen oant yn detail neimakke hawwe op basis fan 'e ôfleverings fan Galaxy Quest dy't se ûntfongen hawwe. Nesmith is ûnder de yndruk fan 'e kwaliteit fan 'e 'filmset'. De Thermianen wolle dat er foar harren ûnderhannelet mei harren fijân, generaal Sarris. Dyselde easket ûnder bedriging mei ferneatiging fan 'e Thermianen de Omega 13 op, in superwapen út Galaxy Quest dat troch kaptein Taggart-en-dy oantroffen waard op in bûtenierdske planeet, mar dat yn 'e searje nea brûkt is en wêrfan't de fermogens sadwaande ûnbekend binne. Nesmith, dy't wer nei hûs wol om syn roes út te sliepen, raffelet syn rol yn it 'promoasjefilmke' ôf troch befel te jaan alle wapens op Sarris ôf te sjitten. Dêrmei komt er dyselde folslein oer it mad, mei't soks folslein yngiet tsjin 'e normale wurkwize fan 'e skrutene Thermianen. Sadwaande slagget it Nesmith sûnder erch om Sarris tydlik út te skeakeljen.
Neitiid kriget Nesmith fan 'e tankbere Thermianen in kommunikaasje-apparaatsje, dat as twa drippen wetter liket op 'e kommunikaasje-apparaten dy't yn Galaxy Quest as rekwisiten brûkt waarden. Dêrmei kinne se him altyd wer oproppe as Sarris syn leske noch net leard hawwe soe. Pas as er yn in romtepak besteande út in soarte fan floeibere stof weromsketten wurdt nei de Ierde, kriget er einlings en te'n lêsten foar it ferstân dat alles echt is. As er wer thús (en wat bekommen) is, set er nei de konvinsje ta om 'e oare leden fan 'e cast te fertellen wat him oerkommen is. Underweis rint er lykwols tsjin 'e jonge, yn in kostúm fan Galaxy Quest klaaide fan Brandon oan, wêrby't se allebeide har kommunikaasje-apparaten falle litte en dêrnei it ferkearde wer oppakke. As Nesmith neitiid oan 'e oare leden fan 'e cast besiket te bewizen wat er belibbe hat troch harren it kommunikaasje-apparaat fan 'e Thermianen sjen te litten, blykt it in gewoan rekwisyt te wêzen dat it net docht. Mei't er de oaren by it útdielen fan hantekenings sitte litten hat, binne se lulk op him. Se wolle net nei him harkje, en alhielendal net as er flauwekul begjint út te slaan oer in echte reis troch de romte.
Christlich Demokratische Union Deutschlands
Foarsitters en sekretarissen-generaal
Foarsitters fan de CDU nei 1950
Sekretarissen-generaal fan de CDU
Galaxy Quest
Plot
De akteurs hawwe net folle tiid om oan dizze ûnferwachte ûntwikkeling te wennen, want generaal Sarris ferskynt wer en falt diskear daliks de Protector oan. Nesmith jout befel om it skip om te kearen en út te naaien, en se ûntkomme mar nauwerneed oan 'e dea troch dwers troch in oerâld minefjild fan magnetyske romteminen te fleanen. De Protector rekket dêrtroch wol slim skansearre, en de 'berylliumbol', de enerzjyboarne fan it skip, giet folslein nei gychem. Aldergeloks is dêr yn 'e neite in planeet dêr't yn it ferline mynbou nei berylliumbollen plakfûn. De akteurs bejouwe har yn in romtefear nei it planeetoerflak, dêr't se al rillegau deilis reitsje mei de skattich útsjende, mar trochgemiene en kannibalistyske ynboarlingen. It romtefear wit mei in berylliumbol te ûntkommen, mar Nesmith bliuwt by fersin op 'e planeet efter. Hy wurdt finzen nommen troch de bewenners, dy't him yn in primitive arena fjochtsje litte wolle tsjin in meunster dat út bewegende rotsblokken bestiet. Krekt op 'e tiid slagget it de oaren om him te rêden mei in eksperiminteel teleportaasjeapparaat.
By weromkomst oan board fan 'e Protector docht bliken dat generaal Sarris ûnderwilens it skip ferovere en de Thermianen finzen nommen hat. Sarris besiket Nesmith ûnder druk te setten om him te fertellen wat de Omega 13 docht, troch yn syn bywêzen Mathesar te marteljen. Nesmith moat lykwols tajaan dat er net wit wat de Omega 13 docht, om't er gjin echte kaptein is, mar in akteur dy't in rol spile. En wat de Omega 13 krekt is of docht hat nea yn in skript stien. Hy lit Sarris de "histoaryske dokuminten" sjen dêr't Mathesar-en-dy harren troch liede litten hawwe, en Sarris sjocht fuortendaliks dat it inkeld fermaak is en neat mei de wurklikheid út te stean hat. Hy twingt Nesmith om dat út te lizzen oan 'e desyllúzjonearre Mathesar.
Sarris aktivearret it selsferneatigingsmeganisme fan 'e Protector en giet werom nei syn eigen romteskip. Hy hjit syn trewanten om 'e Thermianen yn in fertrek op te sluten mei in lytse iepening nei de romte, sadat se stadichoan troch ferstikking omkomme sille noch foar't de Protector ûntploft. Nesmith en de oare akteurs moatte opsletten wurde yn in luchtslûs om harren út te smiten yn it fakuum fan 'e romte. Nesmith betinkt lykwols in ienfâldige mûklist om mei help fan Dane harren neat te skrandere bewekkers te oermasterjen. As dat slagge is, stjoert er Dane derop út om it libben fan 'e Thermianen te rêden, wylst Kwan, Guy en de froulike Thermiaan Laliari de restearjende trewanten fan Sarris útskeakelje, en hysels en Gwen it selsferneatigingsmeganisme útsette.
Dane moetet ûnderweis troch it skip de Thermiaanske skipsdokter Quellek, dy't oan 'e trewanten fan Sarris ûntkommen is. Tegearre besykje se de romte iepen te brekken dêr't de oare Thermianen opsletten binne. Underwilens teleportearret Kwan it rotsmeunster fan 'e planeet nei it plak yn it skip dêr't de measten fan Sarris syn mannen har sammele hawwe om ôfhelle te wurden foar de weromkear nei harren eigen skip. It meunster makket koarte metten mei harren. Neitiid kin Kwan fan op ôfstân de romte mei de Thermianen wer luchtticht meitsje, wêrnei't Dane en Quellek harren befrije kinne.
Wylst Kwan en Laliari, dy't fereale opinoar rekke binne, harrensels ta ôfgriis fan Guy oerjouwe oan in potsje yntersoartlik frijen, binne Nesmith en Gwen ûnderweis om it selsferneatigingsmeganisme út te setten. Om't net ien fan beiden wit hoe't se dat dwaan moatte of sels mar wêr't it krekt sit, skillet Nesmith fia it kommunikaasje-apparaatsje dat er earder op 'e konvinsje kwytrekke is syn fan Brandon op, dy't alles wit dat der oer Galaxy Quest te witten is. Hy en syn maten loadse Nesmith en Gwen nei it hert fan 'e Protector ta, dwers troch de Omega 13 hinne. Brandon ynformearret harren dat de Omega 13 wierskynlik net, sa't de Thermianen miene, in wapen is mei de potinsje om in ein te meitsjen oan alle libben yn 'e Molkewei, mar ynstee in tiidmasine mei it fermogen om 'e tiid trettjin tellen werom te setten. Wannear't Nesmith en Gwen einlings trochkrongen binne yn it hert fan it skip, slagget it harren troch it folgjen fan Brandon syn ynstruksjes om 'e selsferneatiging ôf te brekken.
Underwilens binne der noch altyd guon fan Sarris syn trewanten oan board fan 'e Protector efterbleaun. As ien fan harren Quellek deasjit, ûntstekt Dane yn in breinroere grime en liedt er de Thermianen by in frontale oanfal dy't de fijân alhiel ûnder de foet rint. Mei nij selsfertrouwen nimme de akteurs wer besit fan 'e brêge fan it skip. Nesmith lokket it skip fan Sarris efter harren oan en fljocht op 'e nij it grutte minefjild yn. Mei't Webber ûnderwilens oefene hat hoe't er dat fleanen yn 'e searje ek al wer die, komt de Protector der diskear sûnder averij op te rinnen wer út, mar in protte romteminen wurde fanwegen har magnetisme efter it skip oan sleept. Nesmith lit de eksplosiven tsjin Sarris syn skip oan klappe, sadat dat ûntploft en yn gruzeleminten útinoar spat.
De akteurs meitsje har op om op hûs oan, mar as de Protector by de Ierde arrivearret, docht bliken dat Sarris de ferwoastging fan syn eigen romteskip oerlibbe hat troch himsels op 'e tiid nei de Protector oer te teleportearjen. Yn in momkape kringt er op 'e brêge troch en sjit Gwen, Dane en de oaren dea. In swierferwûne Nesmith jout Mathesar befel om 'e Omega 13 te aktivearjen, sadat de tiid trettjin tellen tebekset wurdt. Diskear wachtet Nesmith Sarris op en springt er him fuortendaliks op 'e hûd, wêrnei't Mathesar de generaal delsjit.
Om 'e akteurs op 'e Ierde werom te bringen, wurdt de brêgeseksje fan 'e Protector ôfspjalten, wylst Mathesar en de Thermianen yn 'e rest fan it skip koers nei hûs sette. Laliari beslút by Kwan te bliuwen en mei te gean nei de Ierde. Brandon en syn freonen sette op it parkearterrein fan 'e Galaxy Quest-konvinsje mei fjoerwurk in provisoaryske lâningsbaan op, mar de brêge fan 'e Protector hat tefolle faasje en batst it konvinsjesintrum binnen om tsjin it poadium oan ta stilstân te kommen. As de tûzelsinnige akteurs mei Laliari de brêge ferlitte, wurde se mei lûd jûchhei ûnthelle troch de fans fan 'e searje, dy't miene dat dizze spektakulêre opkomst by de show heart. It docht bliken dat Sarris noch net dea is, mar as ek hy út 'e brêge foar 't ljocht komt, wurdt er troch Nesmith mei in laserwapen ta neat fuortbaarnt, wat de fans opfetsje as in geweldich fertoan fan special effects. Neitiid koesteret Nesmith him wer as fan âlds yn 'e ekstatyske ferhearliking troch syn fans, mar diskear tinkt er derom dat er syn ko-stjerren yn syn súkses behellet. Ta útskroevenens fan 'e fans wikselet Nesmith op it poadium mei Gwen in ynlike tongtút út.
Letter wurdt Galaxy Quest wer nij libben ynblaasd as tillefyzjesearje ûnder de titel Galaxy Quest: The Journey Continues. De castleden krije allegearre harren âlde rollen werom, en Guy en Laliari wurde tafoege as nije personaazjes.
Foarskiednis
It earste senario foar Galaxy Quest waard on spec (sûnder dat der yn 't foar in keaper foar wie) skreaun troch David Howard. Dyselde joech it de titel mei fan Captain Sunshine ("Kaptein Sintsje-yn-Hûs"). Hy kaam op it idee foar de skript doe't er op in IMAX-presintaasje wie, dêr't mei in trailer in oankommende dokumintêre oer Amerikaanske astronauten oankundige waard. De voice-over fan 'e trailer en de dokumintêre wie fersoarge troch Leonard Nimoy, ien fan 'e oarspronklike stjerren fan 'e science fiction-tillefyzjesearje Star Trek: The Original Series út 'e 1960-er jierren. Fan him wie bekend dat er stomme graach in 'gewoane' karriêre as akteur hawwe woe, mar dat er troch it ferskynsel typecasting sa oan 'e rol fan Mr. Spock yn Star Trek ferklibbe wie, dat er gjin oar wurk besette koe. De trailer brocht Howard sadwaande oan it neitinken oer hoe't alle stjerren fan Star Trek: The Original Series yn harren rollen fêstkommen wiene te sitten nei't de searje stopset wie. Doe krige er it idee hoe't echte bûtenierdske wêzens dêrtsjin oansjen soene. Neffens him "skreau it skript himsels gewoan" fan dat punt ôf.
It senario fan Howard kaam binnen by filmstudio DreamWorks, dêr't filmprodusint Mark Johnson op dat stuit kontraktueel it rjocht hie om himsels mooglike nije projekten ta te eigenjen. Hy wie net wei fan it skript fan Howard, mar fûn it idee dat bûtenierdske wêzens in tillefyzjesearje misynterpretearje as reäliteit fassinearjend. Hy kocht it senario dêrom oan en hierde Robert Gordon om it hielendal op 'e nij te skriuwen. Gordon wie in grut fan fan Star Trek, dy't dêrom wifke oer syn meiwurking oan wat Galaxy Quest kaam te hjitten. Hy hie wol foar it ferstân dat it hiel nau lústere mei sa'n parody en dat it maklik wie om 'e planke mis te slaan. Hy besleat it projekt oan te pakken en foege der mear humor en brike sitewaasjes oan ta, lykas de sêne wêryn't Tommy Webber alias luitenant Laredo, dy't noch nea in echt romteskip bestjoerd hat ek al spile er jierrenlang de piloat yn in tillefyzjesearje, de troch de Thermianen neiboude Protector by it romtedok lâns skraabje lit as er it skip besiket út te farren. Yn 1998 levere Gordon syn skript nei gâns wurk by DreamWorks yn, dêr't it fuortendaliks it griene ljocht krige om ferfilme te wurden.
Casting
Nei de oanstelling fan Parisot as regisseur waard Tim Allen mei gauwens cast as Jason Nesmith alias kaptein Peter Q. Taggart. Hoewol't dat personaazje in dúdlike parody wie fan William Shatner alias kaptein James T. Kirk yn Star Trek: The Original Series, sei Allen letter dat er him yn syn aktearjen mear basearre hie op Yul Brynner as farao Ramses II yn The Ten Commandments (1956).
Sigourney Weaver hie it skript foar Galaxy Quest ûnder eagen krigen doe't Harold Ramis noch regisseur wêze soe, mei wa't hja gearwurke hie yn Ghostbusters (1984) en Ghostbusters II (1989). Se fûn it fuortendaliks geweldich, en doe't Dean Parisot it stokje oernaam as regisseur, lobbyde se by him om har de rol fan Gwen DeMarco alias luitenant Tawny Madison te jaan, wat er úteinlik die. It wie har eigen idee dat har personaazje blond hier en flinke boarsten hawwe moast, wêrfoar't se in prúk en in opfolle beha droech. Weaver betong dat se de prúk nei ôfrin fan 'e opnamen hâlde mocht, en se fertelde yn in fraachpetear dat se gauris yn kostúm de filmset ferliet om harsels yn har hotelkeamer yn 'e spegel te bewûnderjen.
Foar de rol fan Alexander Dane alias dokter Lazarus waard de Britske akteur Alan Rickman selektearre, dy't benammen ta de rol oanlutsen waard om it komyske aspekt en net sasear fanwegen de science fiction-eleminten. Neffens him wie it senario foar Galaxy Quest ien fan 'e grappichste skripts dy't er ea lêzen hie. Tony Shalhoub die oarspronklik audysje foar de rol fan figurant Guy, de rol dy't úteinlik nei Sam Rockwell gie. Hy waard ynstee cast as Fred Kwan alias sersjant-technikus Chen. Dat personaazje wie loskes basearre op David Carradine, dy't gjin Aziaat wie mar dochs in Aziatyske rol spile yn 'e tillefyzjesearje Kung Fu. Darryl Mitchell kaam oan 'e rol fan Tommy Webber alias luitenant Laredo trochdat er earder mei Parisot gearwurke hie yn 'e film Home Fries (1998). Foar Justin Long, dy't de rol fan 'e fanatike Galaxy Quest-fan Brandon spile, wie Galaxy Quest syn debút as filmakteur.
De earste fan 'e Thermianen dy't cast waard, wie Enrico Colantoni as Mathesar. Colantoni fûn it in geweldich skript en hie de tiid nommen om foar syn audysje in aparte wize fan hâlden en dragen te betinken foar de Thermianen, dy't er sels omskreau as "bliere Jehova's Tsjûgen" dy't om har hinne seagen mei "leafde [foar] en akseptaasje" fan alles. Parisot fûn dat geweldich en naam it daliks oer. Neffens casting director Debra Zane wie it dreech om in goede aktrise te finen foar de rol fan 'e froulike Thermiaan Laliari. Doe't lykwols Missi Pyle audysje die, wie se sa ûnder de yndruk, dat se de castingtape streekrjocht nei Parisot stjoerde mei in bryfke dêr't yn stie: "As dit Laliari net is, dan sis ik myn lidmaatskip fan 'e Casting Society of America op." Ek Steven Spielberg, ien fan 'e studiobazen by DreamWorks Pictures, wie sa fan Pyle ûnder de yndruk dat er frege oft har rol net wat grutter makke wurde koe. Dat fersyk late ta it tafoegjen oan 'e film fan 'e românse tusken Laliari en Fred Kwan.
Opnamen
De opnamen foar Galaxy Quest fûnen yn 'e maityd en simmer fan 1999 plak. Der waard benammen filme yn 'e studio yn Los Angeles. De sênes op 'e planeet mei de skattige kannibaaltsjes en it rotsmeunster waarden opnommen yn it Steatspark Goblin Valley yn Utah. Dêr late doedestiden inkeld in ûnferhurde wei hinne; mei it jild dat de filmproduksje ophoaste om yn it steatspark filmje te meien, waard neitiid in asfaltdyk oanlein. Oare filmlokaasjes dy't foar Galaxy Quest brûkt waarden, wiene it Stahl House, dat trochgie as de filla fan Nesmith, en it Hollywood Palladium as it plak fan 'e konvinsje. De special effects fan 'e film waarden ûnder it postproduksjeproses tafoege troch Industrial Light and Magic (ILM), it bedriuw fan George Lucas.
Distribúsje
De distribúsje fan Galaxy Quest waard fersoarge troch DreamWorks Pictures. De film gie op 25 desimber 1999 yn 'e Amerikaanske bioskopen yn premiêre. Galaxy Quest waard op 2 maaie 2000 útbrocht as VHS-keapfideo en op dvd en kaam op 12 maaie 2009 út op blu-ray. In ferboeking fan 'e film, ek mei de titel Galaxy Quest, ferskynde yn novimber 1999 fan 'e hân fan Terry Bisson. Yn 2008 kaam der ek in ferfolch op 'e film út, yn 'e foarm fan in stripalbum mei as titel Galaxy Quest: Global Warning.
Goudmantelgrûniikhoarntsjes
De goudmantelgrûniikhoarntsjes (wittenskiplike namme: Callospermophilus) foarmje in skaai fan 'e klasse fan 'e sûchdieren (Mammalia), it skift fan 'e kjifdieren (Rodentia), it ûnderskift fan 'e iikhoarntsjes en sliepmûzen (Sciuromorpha), de famylje fan 'e iikhoarntsjes (Sciuridae), de ûnderfamylje fan 'e grûniikhoarntsjes en Afrikaanske beamiikhoarntsjes (Xerinae), de tûke fan 'e grûniikhoarntsjes (Marmotini), de ûndertûke fan 'e echte grûniikhoarntsjes (Spermophilina) en it boppeskaai fan 'e echte grûniikhoarntsjes (Spermophilus). Ta dit skaai hearre trije soarten út Noard-Amearika. Foarhinne waard dizze groep as in ûnderskaai fan 'e echte grûniikhoarntsjes beskôge, mar by in reorganisaasje hat er yn 2007 erkenning as in selsstannich skaai krigen.
Galaxy Quest
Untfangst
Fan 'e filmkritisy krige Galaxy Quest oer it algemien positive resinsjes. Sa priizge Roger Ebert fan 'e Chicago Sun-Times it fermogen fan 'e film om "it gebrek oan logika fan [Star Trek: The Original Series] te persiflearjen." Yn The New York Times omskreau Lawrence Van Gelder Galaxy Quest as "in ynnimlike komeedzje dy't dizze populêre futuristyske romte-aventoeren wit te parodiëarjen en tagelyk de eleminten wit te duplisearjen dy't [sokke aventoeren] sa beklibjend makke hawwe." Joe Leydon fan it tydskrift Variety skreau dat Galaxy Quest "jimmer lichthertich en ljocht bliuwt wylst it trochdinderet, en nea aaklik of gemien wurdt by it satirisearjen fan 'e klisjees en kultus fan Star Trek."
Yn in retrospektyf artikel dat yn 2019 ferskynde yn it blêd Esquire, skreau Matt Miller dat Galaxy Quest "beslist beklibbet as ien fan 'e bêste science fiction-satires dy't ea makke is […]." De foaroansteande skriuwer en regisseur David Mamet bewearde yn 2008 yn syn boek Bambi vs. Godzilla: On the Nature, Purpose and Practice of the Movie Business, dat Galaxy Quest ien fan mar fjouwer "perfekte" films wie dy't de filmyndustry fan Hollywood ea fuortbrocht hie, yn 'e mande mei The Godfather, A Place in the Sun en Dodsworth.
Op 'e webside Rotten Tomatoes, dy't resinsjes sammelet, hat Galaxy Quest in tige heech goedkarringspersintaazje fan 90%, basearre op 123 ûnderskate resinsjes. De konsensuskrityk fan 'e webside, gearstald út al dy resinsjes, stelt: "In yntelliginte en grappige satire mei in treflike cast; gjin foarkennis fan Star Trek nedich om hjirfan te genietsjen." Op Metacritic, de wichtichste konkurrint fan Rotten Tomatoes, behellet Galaxy Quest in goedkarringspersintaazje fan 70%, basearre op 28 resinsjes.
Opbringst
Galaxy Quest brocht yn 'e bioskopen yn 'e Feriene Steaten en Kanada $71,6 miljoen op, en yn alle oare lannen en territoaria $19,1 miljoen. Wrâldwiid kaam de opbringst dêrmei út op $90,7 miljoen. Ofset tsjin it budget fan $45 miljoen betsjut dat in winst fan $45,7 miljoen, hoewol't dêr de marketingkosten noch wol ôf moatte.
Prizen
Galaxy Quest waard yn 2000 by de Saturn Awards nominearre foar prizen yn 10 kategoryen, wêrûnder bêste science fiction-film, bêste regisseur, bêste aktrise (Sigourney Weaver), bêste byrol fan in akteur (Alan Rickman), bêste optreden fan in jongere akteur (Justin Long), bêste filmmuzyk, bêste fisazjy, bêste kostúmûntwerp en bêste special effects. De film wûn inkeld de Saturn Award foar bêste akteur, dy't nei Tim Allen gie. Galaxy Quest wûn ek de Hugo Award foar bêste dramatyske presintaasje (lange foarm) en twa prizen op it Ynternasjonaal Festival fan de Fantastyske Film fan Brussel. De film waard fierders nominearre foar de Nebula Award foar bêste senario en de Teen Choice Award foar favorite komeedzjefilm.
Star Trek-eleminten yn 'e film
Galaxy Quest is in parody op Star Trek. Dat begjint al mei de titel fan 'e film, dy't "Kweeste troch it Stjerrestelsel" betsjut, wat dúdlik ôflaat is fan "Star Trek" ("Tocht by de Stjerren lâns"). Binnen de Star Trek-franchise is Galaxy Quest fral in persiflaazje fan 'e tillefyzjesearje Star Trek: The Original Series, út 'e 1960-er jierren, en de earste dêrop basearre spylfilm, Star Trek: The Motion Picture (1979). De oarspronklike titel fan it senario fan Robert Gordon wie Galaxy Quest: The Motion Picture, wat nei dy film ferwiisde. Oare eleminten dy't oernommen waarden út Star Trek: The Motion Picture, wiene it útfarren út it romtedok en de har misdragende transporters (apparaten om teleportaasje mooglik te meitsjen).
Fan 'e personaazjes yn Galaxy Quest is Jason Nesmith alias kaptein Peter Q. Taggart dúdlik basearre op William Shatner alias kaptein James T. Kirk. Gwen DeMarco alias luitenant Tawny Madison is in parody op Nichelle Nichols alias luitenant Uhura (fan wa't ek wol sein waard dat har funksje oan board fan 'e USS Enterprise úteinlik neat oars wie as in soarte fan tillefoniste). Alexander Dane alias dokter Lazarus liket in kombinaasje te wêzen fan Leonard Nimoy alias Spock en DeForest Kelley alias dokter Leonard McCoy. Tommy Webber alias luitenant Laredo liket dan wer mear basearre te wêzen op it personaazje fan Wesley Crusher út 'e searje Star Trek: The Next Generation.
It foarheaksel fan it registraasjenûmer NTE-3120 fan it romteskip de Protector yn Galaxy Quest liket te wizen op it bestean fan in soarte fan romteferbûn yn 'e trant fan 'e Feriene Federaasje fan Planeten út Star Trek. Mar eins wie it, by wize fan inside joke fan 'e filmmakkers, in ôfkoarting fan "Not The Enterprise" (sa fertelde Bill George, ien fan 'e tafersjochhâlders op 'e special effects, letter).
Reäksjes fan Star Trek-akteurs
Sir Patrick Stewart (kaptein Jean-Luc Picard yn Star Trek: The Next Generation) sei yn in fraachpetear oer Galaxy Quest: "'Ik hie [de film] oarspronklik net sjen wollen, om't ik heard hie dat er Star Trek mei de gek besloech, en doe skille [myn ko-stjer] Jonathan Frakes my op en sei: 'Moatst beslist nei dizze film ta! […]' Dat dat die ik en fan sels fûn ik it briljant. Briljant! Net ien dy't yn dy bioskoopseal lûder of langer lake as ik. Mar it idee dat it skip rêden waard en alle helden yn dy film rêden waarden ienfâldichwei om't der fans wiene dy't wól de wittenskiplike prinsipes begrepen op basis wêrfan't it skip wurke, wie absolút geweldich. En it wie sawol grappich as op it moed kommend dat dêrmei in hommaazje brocht waard oan 'e tawijing fan dy fans.'" William Shatner (kaptein James T. Kirk yn Star Trek: The Original Series) sei (by túltsjes): "'Ik fûn it hiel grappich, en ik fûn it publyk dat yn 'e film ôfskildere waard, totaal reälistysk. Mar de akteurs dy't se sabeare neidiene, wiene folslein ûnwerkenber. Ik haw yn elts gefal gjin idee wat Tim Allen útfûn. Hy liek oan it haad fan 'e groep akteurs te stean, en al slachst my dea, ik koe mar net begripe wa't hy imitearre. De iennichste dy't ik weromkoe wie it fanke dat Nichelle Nichols spile.'" George Takei (Hikaru Sulu yn Star Trek: The Original Series) sei: "'It fyn it in dokumintêre dy't sa reälistysk is dat jin der de grize fan oer de grouwe giet. [Laket] De details dy't deryn ferwurke wiene, ik koe se allegearre werom. It is in geweldich staaltsje dokumintêremeitsjen. […] Ik lei yn it rinpaad oer de grûn te rôljen fan it laitsjen. En Tim Allen rekke krekt de juste noat mei dy Shatner-eske opskepperij.'"
Germaansk heidendom
It Germaansk heidendom wie de oarspronklike religy fan 'e Germaanske folken sa't dy praktisearre waard fan 'e Izertiid (of earder) oant de Midsiuwen, doe't de Germanen, faak ûnder twang, kerstene waarden. It wie in foarm fan heidendom en kin as in soarte fan natoerreligy beskôge wurde. De Germaanske mytology makket der in wichtich diel fan út. It is mooglik om út sawol argeologyske fynsten as oerlevere teksten in stikmannich mienskiplike of nau besibbe eleminten fan dit leauwe te trasearjen. It Germaansk heidendom kaam fuort út 'e Proto-Yndo-Jeropeeske religy, en foarme yn 't earstoan ien nau gearhingjend gehiel. Under it Grutte Folkeferfarren wreide it him út oer in grutter gebiet, en fan dy tiid ôf begûnen ferskate tûken fan it leauwe byinoarwei te groeien, lykas it Noardske heidendom yn Skandinaavje, it Fryske heidendom yn Grut-Fryslân en it Angelsaksyske heidendom op 'e Britske Eilannen. It Germaanske heidendom is it bêst dokumintearre yn ferskate teksten út Skandinaavje en Iislân dy't út 'e tsiende en de alfde iuw datearje.
Geografyske fersprieding
Germaanje (Latyn: Germania) wie de Romeinske term foar alle gebiet east fan 'e Ryn en noard fan 'e Donau oan 'e eilannen yn 'e Eastsee ta. De namme waard foar it earst brûkt troch Julius Caesar yn syn traktaat oer de Gallyske Oarloggen, Commentarii de Bello Gallico. It Germaanske kearngebiet, dat de Romeinen Magna Germania ("Grut-Germaanje") neamden, wie in regio dy't rûchwei it hjoeddeistige Nederlân, Dútslân, Tsjechje en Jutlân omfieme. Soms waard it suden fan it Skandinavysk Skiereilân der ek ta rekkene. De ôffredings fan Germaanje wiene lykwols net dúdlik definiëarre, mei't grutte Germaanske befolkingsgroepen súdlik fan 'e Ryn en de Donau binnen de grinzen fan it Romeinske Ryk wennen, wylst in diel fan it 'frije' Germaanje dúdlik binnen de Romeinske ynfloedssfear lei. Fierders oerhearske yn it suden fan Midden-Jeropa de Keltyske kultuer al ear't guon Germaanske folken har dêrhinne ferspraten. Sadwaande rekken yn dy krite iere Germaanske religieuze praktiken fermongen mei it Keltysk heidendom. Troch de iuwen hinne namen de Germanen dy't binnen of deunby de grinzen fan it Romeinske Ryk wennen ek eleminten fan it Romeinsk heidendom oer.
Boarnen
Der besteane net in soad skreaune boarnen op it mêd fan it Germaanske heidendom, en fan it beheinde oantal dat wol bestiet, binne net folle skreaun troch Germaanske heidens sels. En de mûnlinge oerlevering dy't ferbûn west hawwe moat mei heidenske tradysjes, waard geandewei de Midsiuwen nei alle gedachten opsetlik ûnderdrukt troch de kristlike autoriteiten yn gearwurking mei de Roomsk-Katolike Tsjerke. Beskriuwings fan iere Germaanske religieuze gebrûken binne lykwols al oerlevere yn 'e wurken fan Romeinske skriuwers, lykas Tasitus.
Inkeld yn it Midsiuwske Iislân waarden in soad geskriften oer de heidenske tradysjes yn in Germaanske taal skreaun, yn 't bysûnder de goade- en heldedichten fan 'e Poëtyske Edda, de Proaza-Edda en de skaldyske dichters. Dy boarnen binne fan it alderheechste belang foar it hjoeddeistige begryp fan it Germaanske heidendom. It probleem is lykwols dat alle neamde wurken makke of yn elts gefal foar it earst opskreaun waarden nei't it kristendom yn Iislân dominant wurden wie, en dat de skriuwers sels kristenen wiene. Saakkundigen geane der dêrom algemien fan út dat de Aldiislânske boarnen in beskate kristlike ynfloed fertoane, mar yn hoe'n hege mjitte oft dat it gefal is, kin net mear neigien wurde.
Guon spoaren fan it Germaanske heidendom binne fierders oerlevere yn oare wurken fan Midsiuwske kristenen, lykas it Midheechdútske Nibelungenlied en it Aldingelske Beowulf. De folkloare fan 'e Germaanske folken út 'e Midsiuwen is ek wol brûkt as boarne, mar ek dêryn is in sterke kristlike ynfloed werom te finen.
Wylst ferhalen in grut ferspriedingsgebiet hawwe kinne en meitiid maklik feroarje kinne, mei as gefolch dat lette teksten oant op beskate hichte as ûnbetrouber beskôge wurde moatte as it giet om 'e iere Germaanske religy, feroarje talen op mear foarsisbere wize. Troch taalkundich ûndersyk te dwaan is it mooglik om wurden út besibbe talen te ferlykjen en op rasjonele wize te rekonstruëarjen wat de ferlern giene, eardere wurdfoarmen west hawwe moatte. Dêrút kin oant op in hichte ek ôflaat wurde wat dy ierdere wurdfoarmen bestjut hawwe moatte. Sa kinne ek de nammen fan goaden, mytyske wêzens en rituëlen weromfûn wurde. Om in foarbyld te jaan: alle âlde Germaanske talen brûkten in selde ûnsidich haadwurd om nei heidenske goaden te ferwizen: yn it Goatysk guþ, yn it Aldheechdútsk got, yn it Aldingelsk god en yn it Aldnoarsk guð. It Oergermaansk moat dêrom perfoarst ek sa'n selde wurd hân hawwe mei in selde betsjutting.
Proto-Germaansk heidendom
It Germaansk heidendom kaam fuort út 'e Proto-Yndo-Jeropeeske religy. Oer de prehistoaryske foarm fan it Germaanske heidendom is frijwol neat bekend.
Algemiene beskriuwing
Argeologyske fynsten wize der sterk op dat iere Germaanske folken guon rituëlen fan deselde soarten hiene as de âlde Kelten, lykas offerrituëlen en divinaasjerituëlen. Ek leauden se nei alle gedachten, op 'e nij krekt as de Kelten, yn in spirituële bân tusken harrensels en de natoer om harren hinne. Dy oerienkomsten binne net sa nuver, mei't Germanen en Kelten fan deselde Proto-Yndo-Jeropeeske oarsprong kamen. Völva's, Germaanske preesteressen, wiene freze ûnder de Romeinen, om't dy lange ljochte froulju, klaaid yn wite kladen, gauris it mês hantearren by de útfiering fan rituëlen, dy't ek minske-offers omfetsje koene. Kriichsfinzenen waard út en troch by offerrituëlen de kiel trochsnien, sadat se deabletten yn grutte tsjettels, of oars koe by in divinaasjeritueel harren de búk iepensnien wurde, dat út har op 'e grûn útspraat yngewant de profesijen lêzen wurde koene. Sokke rituëlen waarden faak útfierd yn hillige wâlden op eilantsjes yn marren, dêr't ivige fjurren brânende holden waarden.
Ferskate goaden út 'e Germaanske mytology kamen rûnom by Germaanske folken foar. It bêste foarbyld dêrfan is Weda (sa't er mank de Friezen bekend stie), dy't op it Jeropeeske fêstelân ek wol Wodan, Wotan of Wuotan neamd waard, by de Angelsaksen Woden hiet en troch de Noardgermanen Óðinn of Odin neamd waard. In oar tige bekend foarbyld wie de god Tonger, op it Jeropeeske fêstelân ek bekend as Donar, mank de Angelsaksern as Þunor en ûnder de Noardgermanen as Þórr of Thor. It kristendom hie foar de pre-kristlike Germaanske folken neat te betsjutten oant se yn kontakt kamen mei it Romeinske Ryk.
Julius Caesar
Ien fan 'e âldste geskriften oangeande it Germaanske heidendom is Julius Caesar syn beskriuwing fan 'e Romeinske ferovering fan Galje, de Commentarii de Bello Gallico. Dêryn jout de Romeinske fjildhear nammentlik in ferliking tusken de religieuze gebrûken fan 'e Kelten, dy't er as tige ferfine omskriuwt, mei de neffens him primitive tradysjes fan 'e Germanen. "'It deistich libben fan 'e Germanen is hiel oars. Sy hawwe gjin druïden dy't tafersjoch hâlde oer saken op it mêd fan it godlike, en likemin bestiet der mank harren in protte entûsjasme foar it bringen fan offers. Se erkenne as goaden inkeld dy ferskynsels dy't se waarnimme kinne en troch de ynfloed wêrfan't se wolfarre, de Sinne, Fjoer en de Moanne; oaren hawwe se sels noch nea fan heard. Harren hiele libben bringe se troch mei de jacht en mei oarlochfieren. (Commentarii de Bello Gallico 6.21.1–6.21.3)" De beskriuwings fan 'e godstsjinst fan 'e Germaanske folken sa't Caesar dy jout, wykt sterk ôf fan wat oare iere boarnen sizze, en dêrom wurdt oan syn ferhaal troch moderne histoarisy net altefolle wearde hechte. Oer it algemien beskriuwt er Germaanje as in barbaarsk wûnderlân, dat folslein oars is as it Itaalje dêr't er sels wei kaam. Dêrtroch leit er benammen de klam op dingen dy't troch de Germanen oars dien wurde as troch de Romeinen. In ynteressant detail is lykwols syn identifikaasje fan 'e wichtichste god fan 'e Germanen (Weda) mei de Romeinske god Merkuerius. Krektsa jout er ek alle oare Germaanske goaden dy't er neamt Romeinske nammen, te witten: Apollo, Mars, Jupiter en Minerva.
Tasitus
In lettere en folle mear detaillearre ferslach fan it Germaanske heidendom waard jûn troch de Romeinske histoarikus Publius Kornelius Tasitus, dy't om it jier 100 hinne syn wurk Germania skreau. Fral de etnografyske beskriuwings yn dat wurk wurde noch altyd tige heech wurdearre. Neffens Tasitus offeren de Germanen sawol bisten as minsken oan harren wichtichste goaden, dy't hy identifisearre mei Herkules en Mars. Ek skriuwt er dat teminsten ien fan 'e Germaanske folken, de Suëven, ek Romeinske kriichsfinzenen offeren oan in goadinne dy't er identifsearret mei Isis.
In oare goadinne, troch Tasitus oantsjut as Nertus, waard neffens him fereare troch in groep stammen yn it noardwesten fan Germaanje. Neffens Tasitus leauden har oanbidders dat sy streekrjocht yn minkslike saken yngriep. Har wichtichste hillichdom wie fêstige yn it wâld Castum, op in eilân yn in mar. In kapwein lutsen troch oksen wie oan 'e goadinne Nertus wijd en inkeld har hegepreester mocht it hiele reau oanreitsje. Dyselde wie ek de iennichste dy't sjen koe dat de goadinne yn 'e wein klom, wêrnei't in rûnreis folge troch de omlizzende krite. Dêrby hong in gerdyn foar de iepening fan 'e wein, sadat nimmen deryn gluorkje koe. Oeral dêr't de wein arrivearre, waard in feest ta eare fan 'e goadinne holden. De hegepreester ferklearre de rûnreis dien as de goadinne har nocht hie fan it kontakt mei de minsken. Dêrnei kearde de wein werom nei it hillichdom, dêr't sawol de wein as it gerdyn wosken waarden. De slaaf dy't dy taak ferfolle, waard neitiid yn 'e mar ferdronken. Yn 'e tiid dat de goadinne op 'en paad wie, wie it de stammen yn dat gebiet ferbean om oarloch te fieren.
Neffens Tasitus beskôgen de Germanen timpels as folslein ûngaadlike residinsjes foar goaden. Ek bylden se har goaden nea ôf yn minsklike foarm, sa't de Romeinen diene. Ynstee ferearen se har goaden yn hillige wâlden. Neffens histoarikus John Thor Ewing soe it Germaansk heidendom as religy bestien hawwe út "yndividuële leauwenden, famyljetradysjes en regionale kulten binnen in rûchwei konsekwint ramt." Hoewol't de Germaanske folken nea echt ien unifoarme groep mei in mienskiplike kultuer foarmen, is út Midsiuwske teksten bekend dat se op it mêd fan harren leauwe wol allegearre oer tinkbylden beskikten dy't fierhinne itselde of alteast nau besibbe wiene.
Fan 'e Romeinske Tiid nei de Midsiuwen
It Germaanske heidendom florearre noch altyd, ek binnen de grinzen fan it Romeinske Ryk, doe't de Romeinske keizer Konstantyn de Grutte yn 337 kaam te ferstjerren. Dat nettsjinsteande it feit dat Konstantyn himsels ta it kristendom bekeard hie en it near lein hie op heidenske earetsjinsten yn 'e timpels yn syn ryk. Yn 391 of 392 liet Teodoasius I in offisjele proklamaasje útgean wêryn't it beliden fan it heidendom yn it hiele Romeinske Ryk ferbean waard. Ferskaten fan syn opfolgers, lykas Justinianus I, diene itselde. Om dyselde tiid hinne waarden ferskate Eastgermaanske folken yn it Romeinske Ryk, lykas de Fandalen en de Goaten, bekeard ta it ariaanske kristendom, dat lykwols troch de Roomsk-Katolike Tsjerke as in foarm fan ketterij sjoen waard. De (Westgermaanske) Salyske Franken waarden ûnder it regear fan harren kening Klovis I yn 496 streekrjocht ta it (rjochtsinnige) roomsk-katolisisme bekeard, en úteinlik namen ek de Goaten yn 589 dy foarm fan it kristendom oan yn it plak fan it arianisme.
In oar aspekt fan dyselde ûntjouwing komt nei foarren yn it wurk fan 'e Goatyske skiedskriuwer Jordanes, dy't yn 'e sechsde iuw syn skiednis fan 'e Goaten, de Getica, skreau. Tsjin dy tiid wiene de Goaten al oardel iuw kristenen en dominearren se it âlde Itaalje. Neffens Jordanes waard fan âlds fan 'e oppergod fan 'e Goaten leaud dat dy mank de Goaten berne wie. Oan him soene de âlde Goaten minske-offers brocht hawwe. Jordanes joech dêrby net de Goatyske namme fan 'e god, mar brûkte inkeld de Latynske namme Mars.
Fan 'e tiid fan it Grutte Folkeferfarren ôf, doe't de Germanen har oer in grutter diel fan Jeropa ferspraten, kinne in tal farianten fan it Germaanske heidendom ûnderskaat wurde, te witten: in kontinintaal Germaansk heidendom yn Midden-Jeropa, it Noardske heidendom yn Skandinaavje, it Angelsaksyske heidendom op 'e Britske Eilannen en it dêr nau mei ferbûne Fryske heidendom yn Grut-Fryslân. Mank de Eastgermaanske folken kinne spoaren fan in Goatysk heidendom weromfûn wurde út seldsume argeologyske fynsten en inkele skriftlike beskriuwings, lykas dy fan Jordanes. Troch harren iere oergong nei it ariaanske kristendom is lykwols fan it oarspronklike heidendom fan 'e Eastgermanen net folle oerlevere.
Angelsaksysk heidendom
Fan 'e fyfde iuw ôf fêstigen de Germaanske Angelsaksen har yn Ingelân en súdlik Skotlân, en de lettere wurken fan kristlike Angelsaksyske skriuwers binne in wichtige boarne fan ynformaasje oer it pre-kristlike Angelsaksysk heidendom. De kristlike mûnts Beda, bygelyks, reprodusearre yn syn ier achtste-iuwske wurk De Temporum Ratione in tradisjonele heidenske kalinder, wêrby't er opmurk dat de Angelen âld en nij fierden op 24 en 25 desimber. Dêrnjonken binne ek inkele Aldingelske dichtwurken oerlevere, allegearre fia kristlike skriuwers. De wichtichsten dêrfan binne Beowulf, Widsith en guon Angelsaksyske metryske tsjoenen. Tsjin 'e sânde iuw wiene de Angelsaksen lykwols suver hielendal ta it kristendom brocht.