cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Home (film út 2015)
Plot
Tip is ûnderwilens fan 'e útputting fan har fruchteleaze syktocht yn 'e sliep fallen. Mar as se wekker wurdt, is Oh weromkommen om har te helpen har mem te finen, sa't er oarspronklik ûnthjitten hie. De blide weriening fan Tip mei har mem wurdt rou fersteurd as it Gorg-memmeskip op 'e Ierde delkomt om mei de ferneatiging fan 'e planeet te begjinnen. Oh, dy't no foar it ferstân hat dat Tip nea opholden wêze soe mei sykjen nei har mem, freget him ôf oft de Gorg soms ek wat sykje dat se kwytrekke binne. Hy ûntdekt dat de stien fan 'e Stilhâlder hol is en dat der wat yn sit. Hy slút Tip en Lucy op yn 'e auto/fleanmasine om se feilich te hâlden en giet dan allinne op it Gorg-memmeskip ta. Tip, dy't trochhat dat de Gorg yn it reuseftige memmeskip it lytse figuer fan Oh nea sjen sille, brekt ta de auto út en brûkt yn in spegel wjerspegele sinneljocht om 'e oandacht fan 'e Gorg te lûken en op Oh te fêstigjen. It memmeskip hâldt ho, mar kin net op 'e tiid stopje ear't Oh platwalst wurdt. Hy smyt Tip de stien ta en wurdt wei yn in stofwolk, mar as it memmeskip in eintsje tebek giet, docht bliken dat er it sûnder kleanskuorren oerlibbe hat.
De Gorg-befelhawwer komt út it memmeskip del. Tip jout Oh de stien wer, dy't er by de Gorg bringt. It reuseftige, tige yntimidearjende uterlik fan 'e Gorg blykt mar in robot te wêzen, dy't betsjinne wurdt troch in seestjer-eftich wêzen dat de holle as syn 'cockpit' brûkt. De Gorg komt út syn robot foar 't ljocht, praat mei Oh, nimt de stien oan en giet werom yn it memmeskip, dat dêrnei ôfset fan 'e Ierde. Neitiid fertelt Oh oan Tip en Lucy dat de Gorg-befelhawwer de iennichste noch libbene Gorg wie en dat de stien, eins in soarte fan aai, de folsleine folgjende generaasje fan syn soarte befette. Dat wie de reden dat er sa ûnmeilydsum efter de Boov oansiet.
Twa wiken letter binne de minsken mei de help fan 'e Boov weromkeard nei harren oarspronklike wenplakken en wenten. Oh kin einlings in housewarmingparty hâlde, dêr't diskear sawol Boov as minsken te gast binne. Tip bringt de Boov foar it earst yn 'e kunde mei it ferskynsel "dûnsjen". Eks-kaptein Smek befynt him op 'e moanne, dêr't er in eigen feestje bout. Yn it sinnestelsel arrivearje romteskippen fan ferskate rassen fan bûtenierdske wêzens, wêrûnder de Gorg en syn lytskes, dy't op útnûging fan Oh ûnderweis nei de housewarmingparty binne
Produksje
Home waard regissearre troch Tim Johnson nei in senario fan Tom J. Astle en Matt Ember op basis fan it berneboek The True Meaning of Smekday fan Adam Rex, út 2007. As produsinten wiene Mireille Soria, Chris Jenkins en Suzanne Buirgy by it projekt belutsen foar de filmstudio DreamWorks Animation. Foar de film wie in budget beskikber fan $135 miljoen. De filmmuzyk waard fersoarge troch Lorne Balfe en Stargate.
Distribúsje
De distribúsje fan Home waard fersoarge troch 20th Century Fox. De film waard foar it earst fertoand op it Ynternasjonaal Filmfestival fan Boulder yn Boulder (Kolorado), dêr't er op 7 maart 2015 te sjen wie. Op 27 maart fan dat jier iepene er yn 'e Amerikaanske bioskopen. It byhearrende soundtrackalbum ferskynde op 24 maart 2015 by platemaatskippij Roc Nation. Home kaam op 26 juny 2015 beskikber as digitale download en waard op 28 july fan dat jier útbrocht op dvd en blu-ray.
Untfangst
Fan 'e filmkritisy krige Home mingde resinsjes. Op 'e webside Rotten Tomatoes, dy't resinsjes sammelet, hat de film in midsmjittich goedkarringspersintaazje fan 52%, basearre op 139 ûnderskate resinsjes. De konsensuskrityk fan 'e webside, gearstald út al dy resinsjes, stelt: "Home is kleurryk, healwiis en folslein goedaardich, en sadwaande ferdivedaasje dy't dermei troch kin, mar der bestiet gjin tekoart oan bettere animearre alternativen." Op Metacritic, de wichtichste konkurrint fan Rotten Tomatoes, behellet Home in goedkarringspersintaazje fan 55%, basearre op 31 resinsjes.
Opbringst
Home brocht yn 'e bioskopen yn 'e Feriene Steaten en Kanada $177,4 miljoen op, en yn alle oare lannen en territoaria $208,6 miljoen. Wrâldwiid kaam de opbringst dêrmei út op $386,0 miljoen. Ofset tsjin it budget fan $135 miljoen betsjut dat in winst fan $251 miljoen, hoewol't dêr de marketingkosten noch wol ôf moatte.
Prizen
Home waard nominearre foar trije Annie Awards, twa People's Choice Awards en twa Kids' Choice Awards.
Tekenfilmsearje
It súkses fan Home joech oanlieding ta it meitsjen fan in tekenfilmsearje op basis fan 'e film, dy't Home: The Adventures of Tip & Oh kaam te hjitten. Dy wie fan 29 july 2016 ôf te sjen op Netflix. De rollen fan Jim Parsons en Rihanna waarden dêryn lykwols oernommen troch Mark Whitten en Rachel Crow.
Himrikerferlaat
thumb|right|300px|Himrikerferlaat Himrikerferlaat is in buorskip yn de gemeente Opsterlân en leit besuden De Himrik oan de Opsterlânske Kompanjonsfeart.
It ferlaat is yn 1755 yn de Kompanjonsfeart lein. De skutslûs is yn 1855 yn stien ferfongen en yn 1902 hielendal fernijd. De skutslûs leit op de Turfrûte.
It slûswachterhûs dat der by stiet is fan omtrint 1880.
Fryske Underrjochtliga
De Fryske Underrjochtliga feriene nei 1930 minsken fan alderlei libbensskôging, dy't strieden foar genôch ûnderwiis yn it Frysk. Yn 1933 wienen der tusken 800-900 leden. Sûnt 1932 joech de liga it moanneblêd Folk en Tael út, yn 1942 troch de Dútske besetter ferbean.
Foar ûnderwizers fersoarge se De Weitsrop. Fierders waarden in soad aktiviteiten ûntwikkele: fersprieding fan struibiljetten, ophingjen fan kartons mei ferskate opskriften yn winkels. De stúdzje fan de metodyk waard oanpakt ûnder lieding fan Sjoerd Evert Wendelaar Bonga en Johannes Dijkstra. De liga mocht yn 1937 einlik har leus Frysk op Skoalle ferwezenlikje by de Wet Sotemaker de Bruijne. Nei de befrijing yn 1945 naam de feriening 'De Fryske skoalle' de taak fan de liga oer.
Blikfeart
De Blikfeart (Biltsk en offisjeel: Blikfaart; Nederlânsk: Blikvaart) is in feart yn de gemeente De Waadhoeke. De feart rint fan de Hemmemawei nei it westen oan de Kalde Wei ta, de wei fan Sint Anne nei Berltsum. De feart is ûnderdiel fan de Alvestêderûte; it iis fan de Blikfeart is faak min mei in soad skuorren. Oan it wetter leit ek in minykemping en twa natuergebietsjes.
Pyreneeën
thumb|right|350px| De Pyreneeën (Frânsk: Pyrénées, Spaansk: Pirineos, Katalaansk: Pirineus) is in berchte dat de grins foarmet tusken Spanje en Frankryk. It berchte strekt him út oer likernôch 430 kilometer, fan de Atlantyske Oseaan oant de Middellânske See.
Blikfeart
Mear westlik leit ek noch de Lytse Blikfeart.
De namme Blikfaart jildt sûnt 15 maart 2007 as de offisjele namme, as ferfanging foar de eardere offisjele namme Blikvaart. De namme is dan ek skreaun op syn Biltsk.
Pyreneeën
It dwerchsteatsje Andorra leit folslein yn de Pyreneeën.
De heechste berch is de Aneto (3404 meter), yn it uterste noardeasten fan it Spaanske Arragon.
De Pyreneeën binne ûntstien troch de botsing fan it Ibearysk skiereilân mei it Jeropeeske kontinint, by de Alpefoarming, fan tsjintwurdich sa'n 50 miljoen jier lyn.
Hell or High Water (film út 2016)
Hell or High Water is in Amerikaanske neo-western en heistfilm út 2016 ûnder rezjy fan David Mackenzie, nei in senario fan Taylor Sheridan. De titel ferwiist nei de Ingelske útdrukking come hell or high water (letterlik "as no de hel komt of it heech wetter") mei as betsjutting: "tsjin eltse priis". De film draait om twa bruorren dy't, om 'e ranch fan harren famylje te rêden, op it plattelân fan Teksas banken begjinne te berôvjen. De haadrollen wurde fertolke troch Chris Pine en Ben Foster as de beide bruorren en Jeff Bridges as in âlde Texas Ranger dy't yn 'e lêste dagen foar syn pinsjoen dizze saak noch oplosse wol. Hell or High Water krige rûnom loovjende kritiken en waard nominearre foar fjouwer Oscars.
Plot
Yn it westen fan Teksas berôvje Toby Howard en syn broer Tanner moarnsier twa bankfilialen fan 'e Texas Midlands Bank. Toby is in skieden boeresoan mei twa soannen dy't er nea sjocht, en Tanner is in eks-detinearre rûchhouwer dy't syn earste stappen op it ferkearde paad sette doe't er as opslûpen jonge syn mishanneljende heit mei in jachtgewear deaskeat, eat dat trochgie foar in jachtûngemak. De bruorren hawwe it jild fan 'e bankberôvings nedich om foar te kommen dat de Texas Midlands Bank beslach lizze lit op 'e ranch fan harren famylje om't se de ôflossings op 'e hypoteek net mear betelje kinne. Der is ierdoalje ûntdutsen op it lân fan 'e ranch, en Toby is wisberet dat syn soannen net lykas hysels en Tanner yn earmoede opgroeie sille. Hoewol't de berôvings goed pland binne (troch Toby), smyt Tanner syn wylde hâlden en dragen ûnnedige risiko's op, wat wer ta argewaasje liedt by Toby. De (stellen) auto's dy't se brûkt hawwe by de bankoerfallen bedobje de bruorren eltse kear yn in djip gat dat se op it hiem fan 'e ranch sels útdjipje en wer folgoaie mei in graafmasine.
Twa Texas Rangers, de âlde Marcus Hamilton, in widner dy't de lêste dagen foar syn pinsjoen folmakket en der as in berch tsjin opsjocht om neat mear om hannen te hawwen, en syn lakonike partner Alberto Parker, wurde derop útstjoerd om 'e bankoerfallen te ûndersykjen. Parker is heal-Meksikaansk en heal-Komantsje, en (de blanke) Hamilton hat it foar de moade om oanhâldend rasistyske grappen te meitsjen oer syn etnysk komôf, eat dat Parker parearret mei syn eigen grappen oer âlderdom en demintens. Nettsjinsteande dat wurkje de mannen goed gear, en Hamilton wit al rillegau de metoaden, persoanlikheden en ûnderlinge relaasje fan 'e dieders fêst te stellen.
Hamilton tinkt dat de bruorren op 'e nij taslaan sille by de Texas Midlands Bank, dat hy hâldt de hiele dei dat de bruorren nei Oklahoma ride, om 'e nocht in willekeurich filiaal fan dy bank yn it each. Parker beskuldiget him derfan dat er de saak sa lang mooglik rekke wol, om't er tsjin syn pinsjoen opsjocht. Nettsjinsteande de ferlerne dei is Hamilton derfan oertsjûge rekke dat der in patroan yn 'e oerfallen sit. Troch alle filialen fan 'e Texas Midlands Bank te nimmen en dêrfan dy te eliminearjen dy't yn in te grut plak (mei in soad plysje) of yn in te lyts plak (mei mar in bytsje klanten en dus mar in bytsje kontant jild yn kas) fêstige binne, komt er úteinlik ta de konklúzje dat de bruorren nei alle gedachten by de earstfolgjende berôving it filiaal yn Post te pakken nimme sille. Hy en Parker binne noch ûnderweis dêrhinne as se it berjocht krije dat der yndie in oerfal plakfûn hat.
Om 'e beslachlizzing op 'e ranch, dy't foar de ein fan 'e wike pland stiet, foar te kommen, moatte de bruorren sjen dat se foar dy tiid it jild byinoar stellen hawwe dêr't se ferlet fan hawwe om 'e hypoteek hielendal ôf te lossen. Under dy tiidsdruk beslute se de bank yn Post te berôvjen nettsjinsteande it feit dat it dêr krekt allegear drokte is as se der oankomme. Yn 'e gaos dy't folget as se de bankoerfal trochsette, wit in befeiligingsman fan 'e bank syn pistoal te lûken. Der folget in sjitpartij dêr't ek ien fan 'e klanten yn 'e bank him yn mingt, dy't in pistoal by him draacht (wat tastien is yn Teksas). Tanner deadet de befeiligingsman en Toby sjit de klant del, foar't de beide bruorren mei de bút ûntkomme. Dêrby wurde se efterfolge troch in kliber lulke (en allegear fjoerwapens by harren dragende) ynwenners fan it stedsje, dy't lykwols op 'e flecht slane as Tanner út 'e auto in mitrailleur foar 't ljocht hellet.
Tanner beslút dan dat se útinoar gean moatte. Hy stjoert Toby, dy't in skotwûne oan it ûnderliif oprûn hat, fuort mei it jild, wylst er sels de ûnderwilens alarmearre plysje in oare kant út lokket. Hy riidt dwers troch it lân nei in heuvelrêch ta, dêr't er him mei in teleskoopgewear op 'e hichten ferskûlet en dêrwei de plysje ûnder fjoer nimt. Hamilton en Parker foegje harren dêr by de plysje, mar Parker jout himsels eefkes tefolle bleat en Tanner sjit him dea. Hamilton, dy't oanhâldend bearde dat er Parker net lije mocht, is yn alle steaten en lit himsels troch in man dy't pleatslik bekend is, nei in heuvelrêch ride dy't efter dy leit dêr't Tanner him op beskûl hâldt. Dêrwei sjit Hamilton Parker dea mei in jachtgewear dat er fan syn gids lient.
Hûnsrich
It noardlikste punt fan de Hûnsrich is yn Grins, dêr't it Heechstrjitsje it hichtepunt fan Grins foarmet. Yn it suden is it Hoantsjedún by Emmen it heechste punt fan Drinte, mei 26,5m hichte.
Hell or High Water (film út 2016)
Plot
Underwilens passearret Toby in weiblokkade fan 'e plysje, wêrby't er syn wûne ferberget en beart dat er nearne wat mei te krijen hat. Hy riidt nei Oklahoma, wasket de mânske bút fan 'e lêste oerfal wyt yn it Yndiaanske kasino en sjocht dêr op 'e tillefyzje op it nijs dat Tanner troch de plysje deasketten is. De oare deis bringt er de sjek fan it kasino krekt op 'e tiid by de bank om 'e beslachlizzing op 'e ranch foar te kommen. Neitiid set er foar de ranch by deselde Texas Midlands Bank in famyljetrust op, sadat de ranch net ferkocht wurde kin.
Hûnsrich
Untstean
De Hûnsrich is de grutste fan in stikmannich rêgen dy't in kompleks fan parallel rinnende langhalige rêgen foarmje. De oare rêgen binne de Rêch fan Tynaarlo, Rolderrêch, De Rêch fan Zeijen, de Rêch fan Noardhorn en de Rêch fan Noarch. Dy subglasiale rêgen waarden foarme yn de lêste faze fan de op ien nei lêste iistiid, it let-Saalien likernôch 130.000 oant 150.000 jier ferlyn. De rêgen besteane út balstiennen dy't troch it lâniis meinommen waarden. De Hûnsrich rûn eartiids fan Emmen nei Baflo yn Grinslân. Oan de eastkant fan de Hûnsrich ûntstie yn it Eemien de Hunzedelling. De streamen fan it raanwetter yn dy delling brutsen yn it Eemien tusken Grins en Sauwerd troch de Hûnsrich en doe ûntstie der op dat plak de Keningsleechte. Yn it Holoseen waard it noardlike part bedutsen mei klaai.
Earder waard tocht dat de Hûnsrich in driuwwâl is. Oanwizings dêrfoar binne lywols allinnich fûn yn it súdlike part. Om't de rêgen allegear spierrjochte foarmen hawwe, wurdt de Hûnsrich as in kompleks fan megaflutes beskôge. In oare fyzje is dat tektoanyske warberens laten ta it foarmjen fan de rêgen yn it gea. Troch seismysk ûndersyk binne dêr gjin oanwizings foar fûn. thumb|left|280px|It Heechstrjitsje yn Grins, it noardlikeste punt fan de Hûnsrich
Hell or High Water (film út 2016)
Plot
Nei't syn pinsjoen yngien is, lit de saak Hamilton net los, benammen omreden fan 'e dea fan syn partner. Hy besiket syn eardere kantoar, dêr't er fernimt dat de Rangers Toby Howard net mear as in fertochte sjogge. De man hat alhiel gjin strafblêd, en mei't der op syn lân eltse moanne foar $50.000 oan oalje oppompt wurdt, mear jild as by alle bankoerfallen mei-inoar stellen is, hied er ek gjin reden om in bank te berôvjen. De opbringst fan 'e oaljeferkeap wurdt byskreaun op bankrekkens by de Texas Midlands Bank, dy't út eangst om in weardefolle klant te ferliezen fierder net meiwurkje wol oan it ûndersyk nei de berôving fan 'e eigen filialen.
Dêrop besiket Hamilton de Howard-ranch, dêr't er Toby Howard treft. Beide mannen hâlde it fatsoenlik, mar Hamilton wit dat Toby de partner fan syn broer wie by de bankoerfallen, en hy hâldt him mei-ferantwurdlik foar de dea fan Parker, wylst Toby wit dat Hamilton syn broer deasketten hat. It iennichste dat Hamilton net wit, is hokker motyf Toby foar de oerfallen hie. Toby leit him út dat earmoede as in erflike sykte is, dy't fan generaasje op generaasje oerdroegen wurdt yn in famylje. Hy wol út noch yn net dat syn soannen ek earmoede lije sille. Toby hat in jachtgewear yn 'e hân, en Hamilton hat in pistoal by him. Krekt as it derop liket dat de beide mannen in âldmoadrich duël útfjochtsje sille, wurde se ûnderbrutsen wannear't Toby syn eks-frou en beide soannen thúskomme, dy't no op 'e ranch wenje. Toby leit út dat hysels no in boargerhúske yn 'e buorren hat, en dat er hjir inkeld noch komt om efterstallich ûnderhâld oan 'e huzinge te dwaan. As Hamilton him ôfjout, riedt Toby him oan om him ris yn 'e buorren op te sykjen, sadat se "it petear ôfmeitsje" kinne en hy Hamilton "wat frede jaan" kin. Hamilton antwurdet dat it ek skoan wêze kin dat hy ynstee Toby "wat frede jaan" sil. Dan stapt er yn syn auto en riidt er fuort.
Produksje
It senario foar Hell or High Water waard skreaun troch Taylor Sheridan, dy't dêrfoar putte út syn eigen ferline as earme boeresoan yn Teksas. Hy joech it oarspronklik de namme Comancheria, dy't it hold oant begjin 2016 bekendmakke waard dat de titel feroare wie yn Hell or High Water. It senario waard yn april 2012 kocht troch filmstudio Sidney Kimmel Entertainment, dy't oankundige it ferfilmje te sillen mei Film 44. Dat liet lykwols jierren op him wachtsje, oant it der yn 2015 einlings en te'n lêsten fan kaam. Hell or High Water wie it twadde senario dat ferfilme waard fan Sheridan syn 'trilogy' oer misdie oan 'e moderne Amerikaanske frontier. De oare beide ferfilmings binne Sicario (2015) en Wind River (2017).
Hell or High Water waard regissearre troch David Mackenzie en produsearre troch Sidney Kimmel, Peter Berg, Carla Hacken en Julie Yorn foar Sidney Kimmel Entertainment en Film 44 yn gearwurking mei OddLot Entertainment en LBI Entertainment. As útfierend produsinten wiene Gigi Pritzker, Bill Lischak, Michael Nathanson, Rachel Shane, John Penotti en Bruce Toll by de film belutsen. De kamerarezjy waard fierd troch Giles Nuttgens, en de filmmuzyk wie fan 'e hân fan Nick Cave en Warren Ellis. Foar de film wie in budget fan $12 miljoen beskikber.
De opnamen begûnen op 26 maaie 2015 op lokaasje yn it eastlike part fan 'e Amerikaanske steat Nij-Meksiko, hoewol't it ferhaal eins spilet yn it westen fan 'e oanbuorjende steat Teksas. Spesifike opnamelokaasjes wiene Clovis, Portales en Tucumcari, wylst guon sênes op 'e romte opnommen waarden op it plattelân fan Quay County en Guadalupe County. Dêrta hearre ek de lânskipsbylden fan 'e Alamogordo-delling súd fan Luciano Mesa. De lêste opnamedei wie 8 july 2015.
Hell or High Water wie foar it earst te sjen op 16 maaie 2016, op it Ynternasjonaal Filmfestival fan Cannes, yn Frankryk. Op 12 augustus gie de film yn premiêre yn 'e Amerikaanske bioskopen. De filmdistribúsje waard fersoarge troch Lionsgate Films yn gearwurking mei CBS Films.
Untfangst
Hell or High Water krige rûnom loovjende kritiken. Yn 'e krante de Chicago Sun-Times joech resinsint Richard Roeper de film fjouwer fan fjouwer stjerren. Hy skreau: "Op manearen lyts en grut is Hell or High Water in film sa moai en wreed en elegysk en wiis, dat ik him wer sjen woe op it momint dat er út wie." Samantha Ladwig, op IGN, joech de film in 9 op in skaal fan 1 oant 10, en sei: "Hell or High Water ferrast mei syn komplekse ferhaal, feralterearret mei syn sinematografy, en makket alle tekoartkommings fan dizze simmer goed." Tom Stempel omskreau Hell or High Water yn it tydskrift Creative Screenwriting as "in frisse, fernimstige karakterstúdzje nei bankrôvers, en ien fan 'e bêste senario's fan dit jier oant no ta."
Op 'e webside Rotten Tomatoes, dy't resinsjes sammelet, hie Hell or High Water in seldsum heech goedkarringspersintaazje fan 97%, basearre op 261 ûnderskate resinsjes. Neffens de konsensuskrityk fan 'e webside, gearstald út al dy resinsjes, biedt de film "in knaphandich makke, goed aktearre western-heistfilm-skriller, dy't dom wapengeweld lizze lit en him ynstee taleit op in kalm tempo fol selsfertrouwen en útdjippe personaazjes." Op Metacritic, de wichtichste konkurrint fan Rotten Tomatoes, behelle Hell or High Water in goedkarringspersintaazje fan 88%, basearre op 47 resinsjes.
Resultaat
Yn 'e Feriene Steaten en Kanada brocht Hell or High Water yn 'e bioskopen $27 miljoen op, en yn oare lannen en territoaria nochris $10,9 miljoen. Wrâldwiid kaam dat út op in totale opbringst fan $37,9 miljoen. Ofset tsjin in budget fan $12 miljoen betsjutte dat in winst fan krapoan $26 miljoen. It Amerikaanske Film Ynstitút (AFI) keas Hell or High Water út as ien fan syn tsien films fan it jier. De film waard fierders nominearre foar in grut tal prizen, wêrûnder de Oscar foar Bêste Film en trije oare Oscars, yn 'e kategoryen bêste byrol fan in akteur (Jeff Bridges), bêste orizjinele senario (Taylor Sheridan), en bêste filmmontaazje (Jake Roberts). Hell or High Water waard ek nominearre foar de Golden Globe foar Bêste Film – Drama en de Golden Globes foar bêste byrol fan in akteur (Bridges) en bêste senario. Jeff Bridges wûn foar syn rol as Marcus Hamilton in Satellite Award yn 'e kategory bêste byrol fan in akteur.
Yanbian (prefektuer)
thumb|225px|Lizzing Yanbian (read) yn de provinsje Jilin, Sina thumb|225px|Haadstêd Yanji Yanbian is in autonome prefektuer yn it easten fan de noardeastlike provinsje Jilin, Folksrepublyk Sina. Yanbian grinzet yn it easten oan Noard-Korea en de kraj Primorski fan Ruslân, en is de ienige prefektuer fan Jilin dy't oan dizze gebieten grinzet.
De haadstêd fan de prefektuer is Yanji; it gebiet beslacht 42.700 kante kilometer.
Dianne Holum
Dianne Mary Holum (Chicago, 19 maaie 1951) is in earder Amerikaansk reedrydster en reedrydtrainster. Holum is de mem fan earder reedrydster Kirstin Holum.
Sy die sân kear mei oan it Wrâldkampioenskip allround, trije kear oan it Wrâldkampioenskip sprint en twa kear oan de Olympyske Winterspullen (yn 1968 en 1972). Sy waard by dizze kampioenskippen ien kear Olympysk kampioene. Nei de spullen fan 1972 hold Holum op mei it reedriden op heech nivo, en waard reedrydtrainster. Holum wie ûnder oaren trainster fan Eric Heiden, dy't yn 1980 fiiffâldich Olympysk Kampioen waard.
Dreves Uitterdijk
thumb|Dreves Uitterdijk yn 1906 Dreves Uitterdijk (Readtsjerk, 25 febrewaris 1866 - Hilfertsom, 13 augustus 1940) wie in talekenner. Sûnt 1898 wie er propagandist foar it Esperanto en skriuwer fan boeken yn dy taal.
It laach Uitterdijk
Uitterdijk is in boerelaach út Tytsjerksteradiel, wêrút Dreves Jurjens (Aldtsjerk, 18 augustus 1755 - Rinsumageast, 10 augustus 1827) in Fryske represintant wie. Syn pakesizzer wie Tamme Hendriks (Rinsumageast, 27 maart 1806 - Schoonhoven, 16 febrewaris 1874), ôfskieden predikant, dy't publisearre oer de Ofskieding; syn broer wie Oene Jurjens (Aldtsjerk, 12 novimber 1758 - Rinsumageast, 26 jannewaris 1846), wurktúchkundige, waans soan Jurjen (Aldtsjerk, 10 desimber 1781 - fermoarde Stienwyk, 11 april 1845), matematikus en astronoom, nei 1803 as learaar oan it marine-ynstitút wurke.
Bline Mear
De Bline Mear is in feart yn de gemeente Ljouwert. De Bline Mear rint fan Haersma State by Jelsum nei de Dokkumer Ie.
De namme Bline Mear jildt sûnt 15 maart 2007 as de offisjele namme, as ferfanging foar de eardere offisjele namme De Blinde Meer.
Kofjemole (wynmole)
thumb|De Kofjemûne yn 2008 De Kofjemole, ek de Formearumermole neamd, is in eardere nôtmole en hjoeddeisk ryksmonumint yn it doarp Formearum op Skylge. It is in houten achtkante mole, op mitsele foet en houten ûnderbou en dekt mei reid. De mole hat in flecht fan 19,50 m. en in stellinghichte fan 3,25 m. De Kofjemole is de ienige wynmole op Skylge. Yn it reidtek fan de mole is it wapen fan Skylge ferwurke.
Skiednis
De mûne waard oarspronklik yn 1838 boud yn it buorskip Dellewal by West-Skylge. Yn 1876 waard hy oerbrocht nei syn hjoeddeiske stee oan de westrâne fan Formearum. Nei 1935 hie de mole op ien roede, it systeem-Bilau. Om 1949 krige hy fokwjukken.
Yn 1964 waard it gedielte op de grûn ynrjochte as kofjehûs en waard it motorhok fan de mole ferboud ta keuken en toiletromte. It binnenwurk waard lykwols yntakt litten, wêrtroch't de mole noch altyd draaie kin. Hy waard yn 1980-1981 restaurearre. Dat barde nochris yn 2002, doe't de ferrustke úteinen fan de laske roeden ferfongen waarden. Ek de sturtbalke waard fernijd.
Hjoeddeisk
De Kofjemole is in ryksmonumint. Hy is draairee en draait ek wier sa út en troch. De mûne is hieltyd noch in kofjehûs, en dat part fan de mûne is vrij tagonklik. Op ôfspraak is ek de rest fan de mûne te besjen. De mûne is lykwols net mealree: De ynrjochting is net hielendal kompleet mear. Njonken de hast komplete mealynrjochting is der ek noch in ynkomplete pelynrjochting; faaks hat de mûne njonken nôtmûne ek pelmûne west.
Norbertus van den Berg
thumb|Portret fan Van den Berg fan [[Jan Veth]] Norbertus Petrus van den Berg (Rotterdam, 5 novimber 1831 – Amsterdam, 8 jannewaris 1917) wie in Nederlânsk bankier, bestjoerder en topfunksjonaris. Hy wie presidint-direkteur fan de Javasche Bank en letter presidint fan De Nederlandsche Bank (1891-1912).
Wurkpaad
Mr. Van den Berg ferfarre 1855 nei Batavia yn Nederlânsk-Ynje om dêr oan 'e gong te gean foar de Nederlandsche Handel-Maatschappij (NHM). Yn 1864 gie er oer nei de Nederlandsch-Indische Handelsbank (NIH). Om reden fan tsjinfallers en skeel naam er dêr ûntslach yn 1872. It jier dêrnei waard hy presidint fan de Javasche Bank wat er oant 1889 bliuwe soe. Hy krewearre yn dy tiid foar de oerstap fan de sulverstandert op de goudstandert. Dat barde foar Nederlânsk-Ynje yn 1877. Nederlân makke de oerstap al yn 1875. Van den Berg waard 1889 direkteur fan De Nederlânske Bank en twa jier letter presidint fan dy bank. Dat bleau er 21 jier, dêrnei waard er opfolge troch Gerard Vissering. Van den Berg waard 1892 as lid keazen fan de Keninklike Nederlânske Akademy fan Wittenskippen (KNAW). Doe't er yn 1912 mei pinsjoen gie, krige er it Grutkrús Nederlânske Liuw, de heechste Nederlânske ûnderskieding.
Golf fan Biskaje
thumb|Opljochtsjende algen yn de Golf fan Biskaje De Golf fan Biskaje (Spaansk: Golfo de Vizcaya, Frânsk: Golfe de Gascogne, Baskysk: Bizkaiko Golkoa) is in seeboezem tusken Frankryk en Spanje dy't him útstrekt fan Bretanje oant de noardkust fan Spanje. De golf is neamd nei de Spaanske provinsje Biskaje.
De golf hie, terjochte, de namme by stoarm tige gefaarlik te wêzen. Oan trije kanten is de golf troch lân omsletten, mar oan de westkant komt de folle wyn fan de Atlantyske Oseaan oansetten. Sylskippen dy't ienkear yn de golf wienen koenen by westerstoarm net mear weikomme en waarden troch de Atlantyske wyn nei de legerwâl fan de Frânske kust dreaun.
Skiednis
It diel besuden de golf krekt foar de regio Kantabria neame de Spanjaarden Mar Cantábrico (Kantabryske See). De namme komt fan de Romeinen yn 'e earste iuw foar Kristus, Sinus Cantabrorum (Oseaan fan Kantabria). Op guon midsiuwske kaarten, wurdt de Golf fan Biskaje ek oantsjut as El Mar del los Vascos (Baskyske Baai).
Op 22 maaie 1703 fûn der in seeslach yn de Golf fan Biskaje plak. In keapfaardijfloat beskerme troch Nederlânske kriichsskippen, ûnder lieding fan kaptein Roemer Vlacq (1637-1703), moete in eskader Frânske kriichsskippen. De Frânske oermacht wie lykwols te grut en de Nederlânske skippen moasten belies jaan.
Wilens de Kâlde Kriich hat de marine fan 'e Sowjetuny dêr faak west. Foar de Sowjets wie de see fan geopolitysk en strategysk belang, sa koene se ienfâldiger by de Atlantyske Oseaan komme.
Geografy
Meidat dielen fan 'e kontinintale plaat fier de baai ynrinne, is it wetter ûndjip, dêr't de wylde seeën it resultaat fan binne.
Rivieren
De wichtichste rivieren dy't útrinne yn 'e Golf fan Biskaje:
Ekspresjonisme
Letter is ekspresjonisme in sammelnamme wurden foar skilderúteringen dy't oan dy kritearia foldogge, los fan de streaming dêr't se fierder ta hearre kinne.
Golf fan Biskaje
Wichtichste stêden
thumb|Golf fan Biskaje, [[Spanje]] De wichtichste stêden om 'e Golf fan Biskaje hinne:
Ekspresjonisme
Ekspresjonisme as styl is foaral bekend yn de skilderkeunst, mar is ek in styl yn de muzyk, literatuer, arsjitektuer, toaniel en yn de film.
Skiednis
It ekspresjonisme sette útein yn Dútslân, foaral yn keunstnersrûnten sa as Die Brücke, Der Blaue Reiter, Die Neue Sachlichkeit en it Bauhaus. Yn 1911 brûkte Herwarth Walden foar it earst de term 'ekspresjonisme' yn syn polemysk tydskrift "Der Sturm". Ek yn dy snourje ûntstie yn Frankryk it fauvisme, in fergelikbere streaming. It ekspresjonisme hie har bloeitiid yn it earste fearn fan de 20e iuw.
Yn de skilderkeunst wurdt meastentiids fan de wurklikheid ôfwike, bygelyks troch kleurgebrûk. Kleuren wurde brûkt om de klam te lizzen op it fielen fan de keunstner. Faak wurde ek natuerlike figueren ferfoarme, ek wer om de útdrukkingskrêft te fergrutsjen.
It perspektyf wurdt ek mei sin net korrekt tapast. Oare akademyske foarm- en byldtaal wurdt mei sin mijd, sa as it tapassen fan in gulden sneed. Friedrich Nietzsche wie de geastlik tarieder fan it ekspresjonisme.
Yn 1948 kamen in oantal fauvisten en ekspresjonisten by inoar yn de Kobra groep, omdat se gelikense tinzen oer keunst hienen. Dizze op it eekspresjonistyske fuortbreidzjende streaming is ferantwurdlik foar it oplibjen fan de moderne keunst yn fral Nederlân, mar ek Belgje en Denemark.
Kobra-keunstners binne ûnder oaren:Karel Appel, Corneille, Jan Nieuwenhuys, Christian Dotremont, Pierre Alechinski, Carl-Henning Pedersen, Asger Jorn, Constant Nieuwenhuys, Anton Rooskens en Henry Heerup.
In goed foarbyld fan hjoeddeisk ekspresjonisme binne de Nije Wylden, in Dútske keunststreaming fan nei 1945, dy't de konfrontaasje siket mei it traumatysk oarlochsferline fan Dútslân.
Yn Fryslân
Yn Fryslân hat it ekspresjonisme let neifolging fûn, nei 1945, mar hat dêrnei ek lang trochset. In wichtige fertsjintwurdiger wie Gerrit Benner. Understeande Fryske keunstners heare mear by de neo-ekspresjonisten.
Skaaimerken
De grûnskaaimerken fan it ekspresjonisme binne dionysysk, skelle kleuren, kuerige bylden, rûchwei skilderje, plat flak, gjin perspektyf tapast; der wurdt mear skildere fanút it gefoel (it bern) dan fanút it ferstân (de folwoeksene, mar net sûnder doel). De skilders fan Die Brücke woene om dy reden perfoarst gjin oplieding oan in keunst akademy folgje. De Blaue Reiter hie wol keunstûnderrjocht hân, mar de regels steuren sy har net oan. It makke wol dat sy harren wurk teoretysk better ûnderbouwe koenen as de lju fan Die Brücke.
Foarbylden
right|thumb|250px|Bremen: Böttcherstrasse: ekspresjonisme yn boukeunst In oan it Ekspresjonisme besibbe streaming yn Nederlân is de Amsterdamske Skoalle.
Arsjitekten
Wichtige arsjitekten fan it ekspresjonisme binne ûnder oaren:
It ekspresjonisme yn de Nederlânsktalige literatuer
Wat foar de skilderkeunst jildt, jildt ek foar denliteratuer. Yn it gedicht 'Vlam' fan Hendrik Marsman wurdt net sasear yn yndruk fan eat beskreaun, mar in gefoel útdrukt mei help fan allerhanne bylden. By de skilderkeunst wurdt sprutsen oer 'deformaasjes', dit is it gebrûk fan 'ferkearde' kleuren en foarmen. It literêr lykweardige is it oantaasten fan it klasike fers. It klassike fers is in gedicht mei rym, metrum, fêste strofebou en noch folle mear regels. De saneamde frije ferzen fan it ekspresjonisme hawwe dizze skaaimerken net, of alteast minder. Boppedat wurdt de normale sinsopbou ferfongen troch ûnfolsleine en ûngramatikale sinnen en ferdwine haadletters en ynterpunksje. Ek fynt men (nije) wurdgearstallings as 'grien tsjuster', 'fiolette skimer' en 'blau gelok' (sitaten fan Marsman). Dat alles tsjinnet om de emoasje of tins sa streekrjocht at it kin te uterjen, sûnder opkeart te wurden troch it tradisjonele taalgebrûk. It ekspresjonisme yn de Nederlânske literatuer sette him ôf tsjin de Tachtigers en wie (fral yn Flaanderen) in ôfsetten tsjin it tydskrift Van Nu en Straks. De ekspresjonistyske skriuwers hikkelen ommers de yndividualistyske boargerlike kultuer dy't neffens harren yn dy fermiddens nei foaren helle waard. Dé wichtichste persoan foar it ekspresjonisme yn de Nederlânsktalige literatuer is Paul van Ostaijen. Mei syn Music-hall út 1916 liede er in nije tiid yn yn de Nederlânske literatuer. Hjir klinkt de oprop ta in universele ferbûnens tusken alle minsken. It wichtichste tydskrift dat foar dizze nije literatuer stie, hjitte, Ruimte (1920-1921).
Oare skriuwers dy't yn de geast fan it ekspresjonisme skrean hawwe: Marnix Gijsen, Wies Moens, Gaston Burssens, Karel van den Oever, Theo van Doesburg en Victor J. Brunclair.
Ekspresjonistyske filmkeunst
Benammen yn Dútslân binne yn de jierren 20 fan de 20e iuw ekspresjonistyske films makke. It bekendste foarbyld is "Das Cabinet des Dr. Caligari" (1920) fan Robert Wiene. Yn dizze film is gebrûk makke fan net-realistyske dekorstikken. Foaral it boartsjen mei linen en skaden joegen it ekspresjonistysk effekt. It dekor waard beynfloede troch de skilderkeunst fan dizze styl.
Regisseurs
De wichtichste regisseurs yn dit sjenre binne:
Muzyk
Yn de muzyk is Arnold Schönberg in foarbyld fan in ekspresjonistyske komponist. Syn muzyk is matematysk opboud út it idee fan de tolve-toanstechnyk. Dit hâldt yn dat alle tolve toanen fan de gromatyske toanljedder brûkt wêze moatte, foar't de toanen opnij brûkt wurde kinne. Der binne lykwols útsûnderings, yn de foarm fan patroanen. It earste patroan is it omkearen fan de earste kadins (de retrograde), it twadde it om en om ynvertearjen fan de foarste en efterste toan fan de kadins (de ynverse). De tredde is de ynverse retrograde.
Ungetiid
De ûngetiid is de bannige tiid fan hea ynheljen. Fan ± 1600-1650 stie yn de ûngetiid sels de tsjerketsjinst stil.
'Mei Sinteklaas binne de bakkers yn 'e ûngetiid' waard wol sein. Oant de Earste Wrâldoarloch waarden hantsjemieren of poepen as ûngetiders brûkt. Se ieten 'ûngetiderskost', swier, streksum en min te fertarren iten, bygelyks brune beannen mei bret spek. De greidboeren hienen doe ek wol 'ûngetidershynders' of 'bouboeren' yn gebrûk, dy't se út de Bouhoeke lienden.
Sosjaalliberalisme
Sosjaalliberalisme is in politike streaming dy't minder negatyf is oer it yngripen fan de steat yn de maatskippij. Oare nammen foar sosjaalliberalisme binne progressyf liberalisme en lofts-liberalisme.
Nederlân
D66 en GroenLinks binne de progressyf-liberale partijen fan Nederlân, mar ek bûten dizzze partijen binne progressief-liberalen warber. Yn oktober 2005 is DeZes oprjochte en yn augustus 2006 de Liberaal Demokratyske Partij (LibDem).
Opfettings yn it sosjaal-liberalisme
It progressyf liberalisme hat in oantal skaaimerken:
Sosjaal-liberale filosofen
Wichtige progressyf-liberale filosofen binne ûnder oaren Thomas Hill Green, John Stuart Mill, Isaiah Berlin, John Rawls, en Amartya Sen.
Sjoch ek
Φιλελευθερισμός
Suderheide (Laren)
thumb|right|300px|Suderheide, mei sânferstowing De Suderheide is in heidegebiet tusken Laren en Hilfertsom. It gebiet rint fan it Sint Janstsjerkhôf rjochting de Iemfallei. It gebiet is archeologysk en geologysk fan belang. De Suderheide is yn behear by it Goais Natoerreservaat.
Us Frysk Berneboek
Us Frysk Berneboek wie in stifting dy't yn 1942 oprjochte waard om de útjefte fan goede en goedkeape fryske berneboeken te befoarderjen. Der wiene sa'n 300 donateurs. Yn oktober krigen skoallen folders. Yn gearwurking mei de ûnderwizers wie tsjin Sinterklaas de oplage ( ± 1500 ) foar it meastepart ferkocht. De earst noch hege oplages rûnen wat werom, mei trochdat de útjouwers mear yn dizze rjochting wurkjen giene.
Suderheide (Laren)
De Sân Berchjes is de namme fan de grêfheuvels fan ûngefear fjouwertûzen jier ferlyn. De grêfheuvels lizze tusken de Suderheide en de oangrinzjende Westerheide.
Yn it súdlike diel fan de Suderheide lizze in tal heidefennen dy't eartiids brûkt waarden om de doe oanwêzige skiepkuddes te waskjen, fandêr de namme 'Laarder Wasmeer'. Dêr grinzet de heide ek oan Anna's Hoeve, in wurkgelegenheidsprojekt út de tritiger jierren, yn it gebiet fan de gemeente Hilfertsom.
Robert Wiene
Robert Wiene (Breslau, 27 april 1873– Parys, 16 juny 1938) wie in wichtich filmregisseur fan de Dútske stomme film. Robert Wiene waard berne yn Breslau, as de âldste soan fan de súksesfolle teaterakteur Carl Wiene. Syn jongere broer Conrad waard ek akteur, mar Robert Wiene studearre earst Rjocht oan de Universiteit fan Berlyn. Yn 1908 begûn er ek mei toanielspyljen, yn 't earstoan lytse rollen. It earst wie er belutsen by in film yn 1912; doe skreau er it draaiboek foar Die Waffen der Jugend.
Wiene stoar yn Parys oan kanker, tsien dagen foar de ein fan de produksje fan de spionaazjefilm Ultimatum. De film waard ôfmakke troch Wiene's freon Robert Siodmak.
Bline Wyk
De Bline Wyk is in wetter yn de gemeente Smellingerlân. De Bline Wyk rint fan de N31 by Drachten oan de súdkant fan Drachtster Kompenije del oant de N358. It is ien fan de hiele soad wiken dy't yn noardeastlike rjochting rinne en yn de tiid fan de feanterij groeven binne. Dizze wyk rint tusken de Koarte Wyk en de Marrewyk.
De namme Bline Wyk jildt sûnt 15 maart 2007 as de offisjele namme, as ferfanging foar de eardere offisjele namme Blinde Wijk.
Sophie Hijlkema
Sophie Hijlkema (Ljouwert, 27 juny 1992) is in Frysk radio-dj en foar AVROTROS wurksum by 3FM. Yn 2020 wûn sy de Marconi Award foar Oanstoarmjend Talint, en makke se foar it earst diel út fan de jierlikse aksje Serious Request. Sophie Hijlkema is in dochter fan muzikant Sake Hijlkema
Moas
thumb|250px|Moas yn it [[fean.]] thumb|250px|Feanmoas (Sphagnum squarrosum). thumb|250px|Moas op in [[beam op Gomera.]] thumb|250px|Moas op [[stiennen.]] Moas, moask of ek wol mosk is in losse term yn it deistich spraakgebrûk en in ynformele groep binnen it planteryk en it ûnderryk fan 'e lânplanten (Embryophyta) dy't de moassen of blêdmoassen (Bryophyta), de levermoassen (Marchantiophyta) en de haumoassen (Anthocerotophyta) omfiemet. Foarhinne hearden dy trije taksonomyske stammen ta ien en deselde groep (de Bryophyta) mar dat is langer sa net mear. Moas ûnderskiedt him fan alle oare lânplanten, de faskulêre planten (Tracheophyta), trochdat it gjin wier systeem fan fetten foar it transport fan wetter en fiedingsstoffen hat; sadwaande wurde de moassoarten mei-inoar ek wol "de non-faskulêre planten" neamd. Moas hat wol omsletten fuortplantingsstruktueren, mar produsearret blommen noch sieden. Ynstee plantet it him fuort troch de fersprieding fan spoaren, krekt sa't rintfearren (farens) en poddestuollen dat ek dogge.
Marja Adema
Marja Adema (Drachten?, 27 july 1963) wie in hurdrydster.
Hearskip
Hearskip wie in nei 1500 opkommende titel foar leden fan de Fryske adel. It predikaat Hearskip waard graach brûkt troch de haadlingen, dy 't yn de geunst stienen fan de frjemde lânshearen en bepaalde foarrjochten hienen.
Bloksleat
De Bloksleat is in wetter yn de gemeente De Fryske Marren. De Bloksleat rint yn de Polder Bloksleat fan de Noarder Alde Wei nei it westen oant de Fammensrakken. Oan de Bloksleat stie earder in elektrysk gemaal. De namme Bloksleat jildt sûnt 15 maart 2007 as de offisjele namme, as ferfanging foar de eardere offisjele namme Bloksloot.
Emil Pfeiffer
thumb|right|250px|Emil Pfeiffer Emil Pfeiffer (Wiesbaden, 1 maart 1846 — dêre, 13 july 1921) wie in Dútske internist en bernearts, dy't foaral bekend is fan it beskriuwen fan de sykte fan Pfeiffer.
Libbensrin
Pfeiffer besocht it gymnasium yn Wiesbaden en studearre dêrnei genêskunde yn Bonn, Würzburg en Berlyn, dêr't er yn 1869 syn artsebul ûntfong. Yn de Frânsk-Dútske oarloch wie er legerarts, wêrnei't er yn Wiesbaden in dokterspraktyk krige. Dêr makke er namme as dokter yn de balneology, wie er dwaande mei de heilsume wurking fan it mineraalwetter út de pleatslike boarnen.
As bernedokter ferdjippe Pfeiffer him yn poppefieding en sette him yn foar it stiftsjen fan bernehûzen en berneopfang en beskreau er de nei him neamde klierkoarts: in troch it Epstein-Barrfirus feroarsake sykte fan it lymfatyske systeem.
Tusken 1887 en1905 wie er sekretaris fan it Gesellschaft für Kinderheilkunde. As ynternist publisearre er ek oer jicht (de flearen) en wie er ien fan de oprjochters, en sekretaris oant 1914, fan it yn 1882 te Wiesbaden hâlden Kongress für Innere Medizin; in jierlikse gearkomst fan de wichtichste klinisy út it Dútske taalgebiet. Oanrekommandearre troch in kollega liet de sjah fan Perzje, Muzaffer ed-din Mirza, dy't fan in slimme foarm fan jicht te lijen hie, Pfeiffer yn konsult komme.
Earebetoan
Yn 1920 waard Pfeiffer earelid fan de Nassauischen Vereins für Naturkunde.
Whiplash (liet)
Whiplash is in nûmer dat oarspronklik opnaam is troch Metallica yn 1983 en útbrocht op Kill 'Em All, it debútalbum fan Metallica út 1983. Whiplash wie it sechsde nûmer op it album en waard op 23 jannewaris 1984 útbrocht as earste single fan Metallica.
Oer it nûmer
Whiplash is basearre op in rappe riff mei hertferskuorrende mominten wêrop 't alles ophâldt en James Hetfield Whiplash! balt. It stik befettet ek in lang, sintraal ynstrumintaal part dat yn tempo fertraget en dêrnei liedt ta in solo, mar gjin echte stadige passaazjes.
Us Wurk
Us Wurk - Tydskrift foar frisistyk, is in tydskrift oer it Frysk mei 'Meidielingen fan it Frysk Ynstitút oan de Ryksuniversiteit Grins'. Befet lytse stúdzjes op Frysk filologysk mêd, bibliografyen ensfh. en bestiet sûnt 1952. Fan it Tydskrift foar Fryske Taalkunde kaam de rubryk 'Op it mêd', in oare bekende rubryk is 'Besprek'.
Westerheide
thumb|right|300px|Westerheide mei rjochts de wettertoer fan Laren De Westerheide is in heidegebiet fan 344 bunder op it grûngebiet fan Hilfertsom en Laren. It gebiet grinzet oan de Bussumerheide, de A1, de beboude kom fan Hilfertsom en it spoar Amsterdam-Amersfoort.
It sterk gloaiende terrein, dat oprint nei in hichte fan 27 meter by Sint Janskerkhof, is tige yn trek by wannelers en fytsers.
It gebiet is foarme yn de iistiid. Der is in soad balstienliem, sân en grint ôfgroeven yn it ferline.
Jason Newsted
Jason Curtis Newsted (Battle Creek, 4 maart 1963) is in Amerikaansk bassist. Hy is bekend as de bassist fan Flotsam & Jetsam en Metallica. Newsted en syn eardere mei-bandleden fan Metallica waarden yn 2009 opnaam yn de Rock and Roll Hall of Fame.
Karriêre
Newsted begûn as jonkje fan njoggen mei gitaar spyljen, mar nei't er Gene Simmons fan Kiss spyljen hearde is er op fjirtjin jierrige leeftiid oerstapt op de basgitaar.
Flotsam & Jetsam (1981-1986)
Yn 1981 begûn Newstad as bassist bij de Trashmetalband Flotsam en Jetsam nei't er reagearre hie op in advertinsje fan de fan de krekt oprjochten band dy't noch in bassist socht. Op 4 july 1986 brocht er mei dizze band it album Doomsday for the Deceiver út. Oktober 1986 ferliet Newstad de band nei't er frege waard troch Metallica om syn yn septimber ferûngelokke bassist Cliff Burton te ferfangen.
Metallica (1987-2001)
Newstad gie earst mei Metallica op in koart toernee en dernei kaam der in EP út, It earste studio-album fan Jason mei Metallica ...And Justice for All kaam út op 6 septimber 1988. Der wie fûle krityk op it album mei't de baspartijen fan Newsted binne amper te hearren binne op it album. Letter hawwe James Hetfield en Lars Ulrich tajûn dat se dit bewust dien hiene. Mei Metallica had Jason Newsted fjouwer studio-albums útbrocht en ien album mei covers. Yn jannewaris 2001 makke Jason Newsted bekend dat er nei 15 jier Metallica gie ferlitten.
Ozzy Osbourne
De ferfanger fan Newsted by Metallica waard pas yn 2003 fûn yn Robert Trujillo doe de bassist fan Ozzy Osbourne, Om't Osbourne op dat stuit op toernee wie waard Newsted frege as ynfaller om de rest fan it toernee ôf te kinnen meitsjen.
Voivod (2001-2008)
Nei syn fertrek by Metallica waard Jason ûnder de namme Jasonic bassist by de Kanadeeske band Voivod. Mei Voivod had Newsted trije studio-albums útbrocht, hy is nammentlik ek noch te hearen op it album Infini dat yn 2009 útkaam.
Priveelibben
Jason Newsted waard berne yn Battle Creek, Michigan, Amearika, as de tredde yn in gesin fan fjouwer. Jason newsted boaske yn 2012 mei Nicole Leigh Smith. Hy hat yn it ferline ek al ris troud west mar dat houlik kaam wilens de opnamen fan The Black Album oan in ein. Yn syn frije tiid is Newsted dwaande mei skilderjen en hat syn skilderijen op ferskate plakken yn Amearika eksposearre.
David Hartsema
thumb|Lenny Kuhr en David Hartsema op Schiphol yn 1969 David Hartsema (Sâltkamp, 11 febrewaris 1925 - Lauwerseach, 14 febrewaris 2009) wie in Nederlânsk dichter, skriuwer en keunstner. Hy wie lange tiid de fêste tekstskriuwer fan Lianne Abeln.
Hartsema skreau ûnder oare it liet 'De Troubadour', wêrmei't Lenny Kuhr yn 1969 it Eurofyzjesongfestival wûn.
Fan him is ek it boek De meesterdief uit de Wouden (Lauwerseach 1990) mei as ûndertitel: Verhalen uit het oude Friesland. It lêste haadstik is mear in kronyk en hjit Friesland in de negentiende eeuw.
Italjaanske regio's
Itaalje is ûnderferdield yn tweintich gewesten of regio's (Italjaansk: regione). Fiif hjirfan hawwe in autonome status:
De regio’s binne ek wer ferdield yn in grut oantal provinsjes.
Regio's
right|Regio's fan Itaalje
Dit binne alle regio’s fan Itaalje:
Jan Roelof Kruithof
Jan Roelof Kruithof (Ousterhaule 16 desimber 1936) is in arsjitekt en earder maratonrider.
Libben
Yn 1941 ferhuzet de famylje nei Kolderveen (Drinte). Yn 1948giet de boeresoan nei de ambachtsskoalle, ôfdieling timmerjen. Wurket nei 1950 yn de bou en wurdt yn 1953 opsichter - tekener op in arsjitekteburo. Yn 1965 rjochtet er yn Havelte sels in arsjitekteburo op.
Ried op 19-jierrige leeftiid de Alvestêdetocht. Ek yn 1963 ried er mei, mar kaam pas nei achten binnen en helle doe net in âlvestêdekrúske. Kruithof begûn aktyf te maratonriden yn 1969. Ried as ien fan de earste marathonriders mei reklame: Meubelgigant út Grins. Mei syn sterke gestel, syn hertslach yn rêst is bygelyks amper fjirtich slaggen yn de minút, treende er alle jierren foar de folgjende Alvestêdetocht. Syn grutste wapenfeit is dat hy tusken 1974 en 1991 9 kear de alternative Alvestêdetocht wûn. Bytiden lei er wol in kertier foar en stie bekend om syn einsprint. Hy treende dêrfoar yn in friessel fan in kuolhûs. Ek wûn hy 4 fan de 5 edysjes fan de Oldambtrit tusken 1969 en 1980, en fêstige twa wrâldoererekords, yn Ynzell ried hy op 23 febrewaris 1976 in ôfstân fan 36.971,00 m. Yn 1994 fêstige hy yn Baselga di Pinè in rekord foar de grutste ôfleine ôfstân op redens yn 24 oere: 655 kilometer en 700 meter.
Yn de jierren '70 en begjin jierren '80 gou hy as hast net te ferslaan yn wedstriden langer as 100 km, mar hy hie de pech dat de Alvestêdetocht yn dizze perioade net ferriden waard. Yn 1973 ferbettere er op keunstiis it wrâldoererekord fan Tonny Ferwerda en brocht it op 35,246 meter. Doe't yn 1985 lang om let de trettjjinde Alvestêdetocht dochs kaam, gou hy (startnûmer 708) noch altiten as grutte kânshawwer, nettsjinsteande it feit dat hy wyls 48 jier âld wie. Troch in falpartij by it klunen yn Kimswert ferlear hy lykwols oansluting by de kopgroep, en waard uteinlik tolfde. By de Alvestêdetocht fan it folgjende jier waard hy 52e. By de fyftjinde Alvestêdetocht yn 1997 finishte hy, earsuchtich as er wie, dield mei trije oaren as earste toerrider.
Yn 1995 die er mei oan de kuierâlvestêdetocht.
Fade to Black
Fade to Black is in nûmer dat oarspronklik opnaam is troch Metallica yn 1984 en útbrocht op it twadde album fan Metallica Ride the Lightning 1984. Fade to Black wie it fjirde nûmer op it album en waard op 30 septimber 1984 útbrocht as earste single fan it twadde album.
Oer it nûmer
Fade to Black giet oer in ik-persoan dy 't it libben net mear sitten sjocht en himsels tekoart dwaan wol. Fanwegen it selsmoardtema kaam it nûmer yn opspraak. It nûmer wurdt ynlaat troch in gefoelige gitaarsolo. De sang fan Hetfield wikselet ôf fan rêstich oant oerdwealsk. It nûmer wurdt ôfsletten mei in gitaarsolo.