cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Konettikut
Etnisiteit
De Latino's yn Konettikut binne foar it meastepart Portorikanen. Hja libje benammen yn 'e grutstedske gebieten fan Hartford, Bridgeport en New Haven. Konettikut hat it heechste persintaazje Portorikanen fan 'e steatsbefolking fan alle Amerikaanske steaten. Resint hawwe har ek oansjenlike mienskippen ymmigranten út Gûatemala, de Dominikaanske Republyk, Meksiko en Panama yn Konettikut nei wenjen set. It Aziatyske befolkingsdiel fan Konettikut bestiet benammen út Ynjers, Filipino's, Laotianen, Fjetnamezen, Tai en lju út Yndoneezje. Konettikut omfiemet 2 federaal erkende Yndianestammen:
Survivor (film út 2015)
Distribúsje
De distribúsje fan Survivor waard yn it Feriene Keninkryk fersoarge troch Lionsgate Films en yn 'e Feriene Steaten troch Alchemy. De film wie yn 'e Feriene Steaten fan 29 maaie 2015 ôf te sjen yn in beheind tal bioskopen en fia video-on-demand. Yn it Feriene Keninkryk gie de film op 5 juny 2015 yn bioskopen yn it hiele lân yn premiêre. Survivor waard op 23 juny fan dat jier al op dvd en blu-ray útbrocht yn 'e Feriene Steaten en fan 7 july ôf ek yn oare lannen.
Konettikut
Etnisiteit
Dizze stammen hawwe beide har eigen reservaat. Fierders binne der yn Konettikutek noch 5 stammen dy't erkenning fan 'e steat, mar net fan 'e federale autoriteiten hawwe. Dat binne:
Skoalgebou
Yn Nederlân is de gemeente ornaris de eigner fan in skoalgebou, dy't dan ek de frantwurdlikens hat foar de feiligens yn sa'n gebou. Der binne strange easken neffens de Arbowet en Boubeslút. Wichtige feiligenseasken binne de brânfeiligens en luchtkwaliteit. It gebou moat brânfeilich boud wêze, brândwêsters en in needútgong hawwe. Ek moat it gebou in goede fentilaasje hawwe.
Survivor (film út 2015)
Untfangst
Fan 'e filmkritisy krige Survivor oer it algemien negative resinsjes. Op 'e webside Rotten Tomatoes, dy't resinsjes sammelet, hat Survivor in leech goedkarringspersintaazje fan 8%, basearre op 51 ûnderskate resinsjes. De konsensuskrityk fan 'e webside, gearstald út al dy resinsjes, stelt: "Mei't er wiidweidich liend fan bettere films om in foarsisber ferhaal te fertellen sil [de film] wrakselje om 'e oandacht fêst te hâlden fan sels de taaiste aksjeskrillerfans." Op Metacritic, de wichtichste konkurrint fan Rotten Tomatoes, behellet Survivor in goedkarringspersintaazje fan 28%, basearre op 14 resinsjes.
Konettikut
Godstsjinst
Op it mêd fan godstsjinst bestie yn 2015 72,5% fan 'e befolking fan Konettikut út kristenen, wêrûnder 43% roomsen, 28,5% protestanten en 1% eastersk-otterdoksen. De grutste protestantske denominaasje wie de Feriene Tsjerke fan Kristus mei krapoan 97.000 leden. Ateïsten en agnosten foarmen yn 2015 23% fan 'e befolking. Oare godstsjinsten wiene, yn folchoarder fan grutte: it joadendom (3,2%); it boedisme (1%); en it hindoeïsme en de islaam (beide 0,5%).
Survivor (film út 2015)
Resultaat
Survivor brocht yn 'e bioskopen wrâldwiid $3.839.100 op. As men dy skriele opbringst ôffset tsjin it budget fan $20 miljoen, betsjut dat in ferlies fan $16,2 miljoen, dêr de marketingkosten noch by komme. It is mar de fraach oft de produsinten dat goed meitsje koene troch ynkomsten út dvd- en blu-rayferkeap en video-on-demand.
Konettikut
Klimaat
Konettikut hat in fochtich lânklimaat, mei waarme neare simmers en kâlde winters. Simmerdeis binne temperatueren oerdeis fan boppe de 30 °C hiel normaal, wylst it kwik by 't winter maklik sakje kin oant ûnder it friespunt, benammen yn it noardwestlike heuvellân. Rekôrtemperatueren wiene 41 °C, op 15 july 1995 yn Danbury, en –36 °C op 16 febrewaris 1943 te Coventry. Fan begjin juny oant ein novimber wurdt Konettikut geregeldwei troffen troch in orkaan dy't út it Karibysk Gebiet wei by de eastkust fan 'e Feriene Steaten lâns nei it noarden ta swingt. Hoewol't sokke waarsystemen faak al ôfswakke binne ta stoarmen as se Konettikut berikke, kinne se dochs noch in protte skea oanrjochtsje.
Cher
thumb|Cher Cher, (berne as Cherilyn Sarkisian LaPiere (El Centro, 20 maaie 1946), is in Amerikaansk sjongster en aktrise fan Armeensk en Sjerokysk komôf.
Cher waard bekend fan it rock-'n-rollduo Sonny & Cher, mei har doetiidske man Sonny Bono. Doe makke hja ek al solo-opnames. Sonny en Cher giene yn 1975 út elkoar. Cher troude letter fannijs mei rock-'n-rollsjonger Gregg Allman, en skiede wer fan him yn 1979. Letter hie hja ferkearing mei Gene Simmons fan Kiss en gitarist Les Dudek. Hja hat twa bern, Chastity Bono en Elijah Blue Allman.
Neist sjongster is Cher ek aktrise. Sy spile ûnder oaren yn de films Mermaids, Silkwood, Mask, Suspect, Tea with Mussolini en Moonstruck. Foar de lêste krige hja yn 1988 in Oscar foar bêste aktrise.
Filmografy
thumb|Farewell Tour, Parys, 20 maaie 2004.
Fochtelerfean
Skiednis
It natuergebiet is in oerbliuwsel fan it grutte Drintsk-Fryske heechfeangebiet, dat om 1660 hinne foar it meastepart ôfgroeven is (benammen de Smilder feanen oant de Drintske Haadfeart). Dat it gebiet bewarre bleaun is in histoarysk tafal en mooglik in gefolch fan de isolearre lizzing op de provinsjegrins. Pas let yn de tiid waard in frijwat beheind kanalestelsel oanlein, sadat in soad fean lizzen bleau en der sels altyd in lytse 'aktive' heechfeankern bestean bliuwe koe.
Yn 1938 waard in earste gebiet fan 200 hektare heechfean oankocht troch de Feriening Natuermonuminten, tegearre mei It Fryske Gea. Wol waard der oant de begjin jierren ’80 noch fean fuortgroeven.
Beskerming en natuerûntwikkeling
thumb|450px|Topografyske kaart fan it Fochtelerfean, sept. 2014 It Fochtelerfean is in kearngebiet yn de Ekologyske haadstruktuer, in (troch de Jeropeeske Uny beskerme) Natura2000-gebiet en oanwiisd as wietlân neffens de konfinsje fan RAMSAR. Fan it gebiet is likernôch 1100 hektare yn it eigendom fan de Feriening Natuermonuminten, dat tegearre mei de likernôch 1400 hektare fan Steatsboskbehear beheard wurdt.
Om de groei fan it heachfean better te meitsjen is it gebiet wieter makke troch de oanlis fan daamwanden, it damjen fan sleaten en it setten fan skuven. Ek wurdt om it eigenlike natuergebiet in buffersône ynrjochte. Fan âlds leit oan de noardside it boskgebiet Bankenbosk en de Koloanje Feanhuzen. Nei it suden en easten ta, by De Fochtel en Ravenswâld, wurde lânbougrûnen ynrjochte as natuergebiet, wat foar de wetterbehearsking ûnmisber is en in soad kânsen jout foar de fauna. It gebiet is gedieltlik tagonklik. Der rint in fytspaad oer in sânrêch troch it gebiet en der binne inkelde kuierpaden. Der stiet in fûgelsjochhutte en tichtby Ravenswâld stiet in bysûndere útsjochtoer dêr men in útsjoch oer it natuergebiet fan ôf hat.
Undersyk yn 2004 hat sjen litten dat it wieter meitsjen fan de grûn goed west hat foar de plantegroei. It brún feanmoas, dat yn Nederlân tige seldsum is, is werom kaam. It bjint, in brúngiele, gerseftige plant dy’t de oerhân krigen hat doe’t it fean útdrûge, krijt hieltiten minder romte. Hjirfoar yn de plak komme no it ienjierrige wolgers en de feanheide.
Toerisme
It natuergebiet lûkt yn in jier in soad besikers. Yn it gebiet mei der frij kuiere en fytst wurde op de paden. Foar dit doel binne der inkelde kuier- en fytspaden oanlein. Der binne twa kuierpaden fan likernôch 6 kilometer lingte en in fytsrûte fan likernôch 37 kilometer. By Ravenswâld is yn 1999 in útsjochtoer delsetten fan sa’n 15 meter heech.
Rien
Rien is in doarp yn de gemeente Súdwest-Fryslân. It doarp hat likernôch 140 ynwenners (2004). Oant de gemeentlike weryndieling yn 1984 makke Rien diel út fan de gemeente Hinnaarderadiel dat doe mei de gemeente Baarderadiel opgie yn de nije gemeente Littenseradiel. Op 1 jannewaris 2018 waard de gemeente Littenseradiel opdield en kaam Rien yn Súdwest-Fryslân te lizzen.
Rien hat in beskerme doarpsgesicht en is bekend troch syn hynstemerk. De Hurddraversdyk kaam sa oan syn namme.
Strjitten
Buorren, De Opslach, Draversdyk, Molmawei.
Golden Globe foar Bêste Lange Animaasjefilm
Skiednis
By de Golden Globes koene animaasjefilms oarspronklik meitingje yn oare filmkategoryen, ornaris foar de Golden Globe foar Bêste Spylfilm – Musical of Komeedzje, dy't yn 1951 ynsteld waard. Dy priis waard trije kear troch in animaasjefilm wûn: yn 1991 (troch Beauty and the Beast), yn 1994 (troch The Lion King) en yn 1999 (troch Toy Story 2). Uteinlik besleat de Hollywood Foreign Press Association yn 2006 om in aparte priis foar animaasjefilms yn te stellen, yn neifolging fan 'e Oscars, dy't datselde yn 2001 dien hiene. De Golden Globe foar Bêste Lange Animaasjefilm waard foar it earst útrikt op 'e útrikkingsseremoanje fan jannewaris 2007.
Gadingmakkers
Yn 'e folksmûle wurdt de Golden Globe foar Bêste Lange Animaasjefilm gauris de "Golden Globe foar Bêste Tekenfilm" neamd; dat is wat misliedend, om't net inkeld tekenfilms, mar bgl. ek lange animaasjefilms dy't makke binne mei stop-motiontechniken der om meitingje, wylst koarte tekenfilms krekt net meidogge. Oars as by de Oscars kinne by de Golden Globes Ingelsktalige films mar meitingje yn ien filmkategory; Ingelsktalige films dy't meidogge foar de Golden Globe foar Bêste Lange Animaasjefilm kinne dus net ek noch meidwaan foar de Golden Globe foar Bêste Spylfilm – Musical of Komeedzje of foar de Golden Globe foar Bêste Spylfilm – Drama. Oars-talige films kinne lykwols meidwaan foar sawol de Golden Globe foar Bêste Lange Animaasjefilm as de Golden Globe foar Bêste Bûtenlânske Film.
Winners
De Golden Globes wurde útrikt oan it begjin fan it jier, foar films út it hiele foargeande jier. Yn 'e tabel hjirûnder wurdt de offisjele jiertelling fan 'e Golden Globes oanholden. Mar it jier dat oanjûn stiet is it jier dêr't de priis foar takend waard, en net it jier dêr't de priis yn takend waard. Dus dêr't bgl. stiet "2006", fûn de útrikking fan dy priis plak yn begjin 2007.
De Klinze
thumb|275px|De Klinze, 1927 De Klinze is in state oan de Sminiawei yn Aldtsjerk. It stee fan De Klinze waard al yn 1567 bewenne troch Johannes fan Heemstra en Jantien Hindriks, dy't yn it hûs Oppe Clincke wennen. De namme seit dat it hûs op in sânrech of hichte lei yn in sompich gebiet. It seit ek dat it in moai plak wie dat nei alle gedachten al lang dêrfoar bewenne waard.
Tusken 1680 en 1687 liet Hessel van Aysma Oppe Clincke ôfbrekke. Hy wie troud mei Hester van Loo, dy’t út in Ljouwerter regintefamylje kaam. Hessel ferkeapet it yn 1687 oan syn efterneef Jhr. Hobbe Baerdt van Sminia (* 1655). Arend Johannes van Sminia, dy’t troud wie mei Clara Coehoorn van Scheltinga liet om 1821 in moai park oanlizze yn Ingelske lânskipsstyl troch de yn Fryslân ferneamde túnarsjitekt Lucas Roodbaard. Yn 1893 ferhuzet Arend Johannes Baerdt van Sminia nei Sminia State en syn broer Hobbe Baerdt fan Sminia waard eigener fan De Klinze. Hobbe wie troud mei Tjallinga Aurelia Wilhelmina van Welderen barones Rengers. Hobbe wie rûnom bekend en ferneamd as feefokker en hynstekenner.
Yn 1978 waard De Klinze ferkocht en ferboud ta hotel.
Kreenk vuur de Twentse Sproak
De Kreenk vuur de Twentse Sproak (foar it gemak meast ôfkoarte ta KTS) is in feriening dy't him dwaande hâldt mei it behâld en befoardering fan de Twintske taal.
Dit docht se ûnder mear troch tsjerkestsjinsten yn it Twintsk te hâlden en troch it opstellen fant Tweants Kwarteerken, in lerige yn en oet Twintsk foar op legere skoallen. Yn it bestjoer sitte Joop Weber, Vera Wiefferink, Harry Groener en Karin Hagreize.
Om de twa jier rikt se de Oanmoedigingspriis út foar lju dy't har drok meitsje foar de twintske taal.
De KVTS-skriuwwize is útbrocht yn it boek Twents, hoo schrief iej dat. Iens yn de safolle tiid komt de Kreenk mei de Bodbreef, in blêd yn it dialekt foar alle leden fan de Kreenk.
Aldemardumer Klif
It Aldemardumer Klif is ûnderdiel fan it nasjonaal natoermonumint de Iselmarkust by Aldemardum. Sûnt 1927 is it yn behear by de Feriening ta behâld fan Natoermonuminten.
Foar de ôfsluting fan de Sudersee wie it klif in keale ferheging fan hast seis meter heech balstienliem dy't troch de branding yn stân holden waard. Der lizze dan ek in soad balstiennen ûnderoan it klif. It klif is no begroeid mei bysûndere planten. Yn Ynformaasjesintrum Mar en Klif wurdt ynformaasje jûn oer it Aldemardumer Klif.
Cereänen
Fan uterlik lykje Cereänen sterk op minsken, mei twa skonken en twa earms en in gesicht mei de eagen, noas, mûle en earen allegearre op it wenstige plak. It wichtichste ferskil mei minsken is de tige hege, kegelfoarmige plasse fan Cereänen, wêrmei't by harren de holle wol 20 sm heger is as by minsken. Yn dy plasse geane komplekse, binêre harsens beskûl, dy't de Cereänen tige yntelligint meitsje en dêr't se ferskate kanten fan in sitewaasje tagelyk troch beprakkisearje kinne. Om 'e harsens fan genôch bloedtafier te foarsjen, beskikke Cereänen oer twa herten.
Boppe-op 'e holle binne de measte Cereänen keal, hoewol't hiergroei dêr by party fan harren wol foarkomt. Cereänen hawwe twa geslachten, manlik en froulik. De manlju hawwe boarstelige wynbrauwen en burden. It eachwyt is by Cereänen giel. Hoewol't se in ferlykbere lichemslingte hawwe as minsken, binne se eins in stik langer, trochinoar om 'e 2 m hinne, fanwegen harren hege plasse.
Keppelings om utens
List of Star Wars species (A–E)
The Dillinger Escape Plan
The Dillinger Escape Plan wie in Amerikaanske metalband oprjochte yn Morris Plains en wie aktyf tusken 1997 en 2017. De band brocht yn 1999 syn debútalbum Calculating Infinity út. The Dillinger Escape Plan hat seis studio-albums útbrocht.
Edzard II fan Eastfryslân
Edzard II (24 juny 1532 - 1 maart 1599) wie greve fan it greefskip Eastfryslân.
Edzard II spile in grutte rol by de Opstân fan Emden yn 1595. Edzard II wie swier lutersk, de stêd Emden swier kalvinistysk. By de opstân krige Emden in grutte foarm fan ûnôfhinklikens.
Edzard II waard berne yn Greetsiel. Op 1 oktober 1559 troude hy yn Stockholm mei Katarina fan Sweden, de dochter fan Gustaaf I fan Sweden. Hy ferstoar yn 1599 yn Auwerk. Hy is de direkte foarfaar fan de Nederlânske kroanprins Willem-Alexander en de Britske kroanprins William.
Famylje
Ut it houlik mei Katerina fan Sweden de neikommende bern:
Ynformaasjesintrum Mar en Klif
Ynformaasjesintrum Mar en Klif is it ynformaasje- en besikerssintrum fan de Súdwesthoeke.
It gebou sit yn de eardere iepenbiere skoalle mei skoalwente dy't yn de 'Frânske tiid' om 1810 hinne, boud is. Yn 1991-1992 waard it eardere streekmuseum 'Klif en Gaast' dat der yn siet feroare yn in besikerssintrum.
It besikerssintrum jout ynformaasje oer it gea, it goa en de kultuerhistoarje fan Gaasterlân. Sa sit ek it toeristysk ynformaasjepunt ‘Gaasterland Promotion’ yn it besikerssintrum. Neist de fêste tentoanstelling binne der ferskate oare aktiviteiten. Sa binne der fytstochten en ekskurzjes en foar bern binne der rûtes as de Kliffenrûte en It geheim fan Elfbergen. Berneteater en dochdagen biede in edukatyf programma foar skoallen.
Ambonezekamp
In Ambonezekamp wie in tydlike wenoarde foar Ambonezen dy't nei Nederlân ta kamen nei de ûnôfhinklikheid fan Yndoneezje.
Yn Fryslân hawwe fjouwer Ambonezekampen west: Tusken skrapkes stean de bewenneroantallen yn 1957, meiïnoar sa'n 850 minsken.
Hannah Ludwig
Johanna Ludwig better bekend as Hannah Ludwig (Assen, 4 febrewaris 1943 - Frjentsjer, 1 novimber 2013) wie sjoernaliste, riedslid, wethâlder en steatelid foar de PvdA.
Ludwig wie fan 1974 oant 1994 aktyf út namme fan de PvdA yn de rie fan Frjentsjerteradiel en wie fan 1995 oant 2007 lid fan de Provinsjale Steaten fan Fryslân.
Teffens hat hja fise-foarsitter fan it Frysk Festival, foarsitter 50 jier Befrijing Frjentsjer, lid Agrarysk Komitee, foarsitter fan de 'Groot Franeker van het Jaar', foarsitter fan Simmer 2000 yn Frjentsjer en foarsitter fan it 'Vrijwilligerswerk Franekeradeel' west. By it ôfskie fan de steaten waard se lid yn de Oarder fan Oranje-Nassau.
Se wie troud mei skriuwer Tjitte Piebenga (stoarn 2007). Sy wûn fiif kear de Rely Jorritsmapriis yn de kategory Poëzy en krige de Fryske literatuerpriis ûnder oaren foar har Trilogy fan de ierdmantsjes.
Sealter Liet
It Sealter Liet (Sealtersk: Seelter Läid) is in liet dat oer Sealterlân giet. It kin sjoen wurde as it folksliet fan Sealterlân. De tekst fan it liet waard skreaun troch Fikoar Schulte, dy't pastoar yn Skäddel wie. De meldije komt fan it liet Brüder lagert euch im Kreise, fan Johann Christian Heinrich Rinck.
Aldheidkeamer Twinte
De Aldheidkeamer Twinte is in ûndersyk- en kennissintrum foar de skiednis fan benammen de regio Twinte.
De Feriening Aldheidkeamer Twinte is eigener fan in grutte histoaryske kolleksje dy't yn brûklien jûn is oan museum TwentseWelle. Dy hat in grut part fan de kolleksje útstald yn har museum oan Het Rozendaal 11 yn Ynskedee.
Heremastate (De Jouwer)
thumb|rjochts|200px|Heremastate thumb|rjochts|200px|Heremastate thumb|rjochts|200px|Heremastate begjin 20e iuw Heremastate, ek Herema State is in state op De Jouwer en wurdt as gemeentehûs fan De Fryske Marren brûkt (earder fan Skarsterlân en dêrfoar fan Haskerlân).
Aldheidkeamer Twinte
De OKT hat in ferieningssintrum neamd OKThuis oan de Stroinksbleekweg 12B yn Ynskedee. Yngong foar de yngong fan TwentseWelle oer.
Heremastate (De Jouwer)
De famyljes Van Oenema, Van Hoytema en letter Uninga hiene hjir al grûn en in hûs. Nei alle gedachten hie Tyepke Onama hjir yn 1466 in stins. In neisiet, Hoyte Uninga fan Hoytema, wie Spaanskgesind en flechte dêrom om 1580 út it gebiet. Yn 1581 joegen de Steaten fan Fryslân dêrom opdracht om de stins ôf te brekken 'ten eynde het selve nyet byden vyandt geoccupeert werde ende daer van een roofnest maecke'. De terreinen bleaune lykwols eigendom fan de famylje Uninga fan Hoytema. Yn 1589 waard de nije Herema State bewenne troch Willem Loadewyk fan Nassau. Hy liet dêr in skâns opsmite tsjin de Spanjerts. Fan dat gebou is ek neat mear oer, troch ferbouwings en sloop yn de 16e en 17e iuw.
Aldheidkeamer Twinte
Yn it OKThuis wurdt op de moandeitemiddei fan 13.30 oant 16.30 oere in sosjeteit (soas) organisearre. Eltse moandeitemiddei kin dêr wurke wurde oan eigen ûndersyk, mei te wurkjen oan ûndersyk foar de OKT en útwikseling fan ideeën.
Heremastate (De Jouwer)
Nijbou yn 1624
In pakesizzer fan de flechte, Gerland (†1608), troude mei Wigle Herema (fan Tsjom). Harren pake en beppesizzer Ebele fan Groustins, dy't it goed urf, boude yn 1625 mei hat man Bartold Tjaerda fan Starkenborgh in hûs dat se de namme Herema State joegen. Yn de 17e iuw wie it hearehûs Herema State eigendom fan de famylje Van Baerdt, grytmannen fan Haskerlân, dêr't De Jouwer eartiids it haadplak wie. Yn 1679 waard it koft troch Hessel Vegelin van Claerbergen, de earste grytman fan Haskerlân út dy famylje.
Aldheidkeamer Twinte
De Twintske Taalbank
De Twintske Taalbank is it wurkplak fan de Aldheidkeamer Twinte foar it finen, yn kaart bringen, sammeljen, behâlden en tagonklik meitsjen fan alle mooglike uterings yn en oer de streektaal.
Heremastate (De Jouwer)
Nijbou yn 1624
Om 1708 hinne waard it âldste diel fan it gebou ôfbrutsen en ferfongen troch de Grutte of Blauwe Seal. It ynterieur waard koart dêrnei feroare yn de doe moadieuze Loadewyk XIV-styl.
De state is om 1848 hinne ferboud. De middenpartij waard doe ferfongen troch in hege gevel yn neo-klassisistyske styl.
thumb|Sanatoariumôfdieling Yn dy foarm waard it gebou fan 1910 oant 1921 as sanatoarium foar lijers oan tuberkuloaze brûkt. It Dokkumer kommitee fan de ‘Vereniging tot stichting en instandhouding van Sanatoria voor beginnende borstlijders in Nederland’ die yn 1900 in oprop om in Frysk sanatoarium foar 'boarstlijers' te stiftsjen. De Jouster dokter J.G. Driessen en frou Aurelia Driesen-Vegelin van Claerbergen stelden harren lângoed Herema State fergees beskikber. Yn dy tiid stoaren 600 à 700 minsken oan longtarring. Mei stipe fan de Fryske befolking waard de Fryske feriening ta stifting en eksploitaasje fan in goedkeap Frysk sanatoarium foar begjinnende boarstlijers stichte. It Fryske Sanatoarium moast romte biede oan 50 pasjinten. Der wie ek krityk op de lokaasje Herema State, der soe te folle lawaai wêze en de grûn te wiet. Op 26 augustus 1909 begûn de ferbouwing fan Herema state en op 5 septimber 1910 waard it sanatoarium iepene. Op de foargevel fan Herema State sit in tinkstien mei de spreuk:  Hwet Minskemin Stipet, bliuwt ieuwen bistean. Doe't it sanatoarium begjin 1920 te lyts blykte te wêze, waard yn 1921 in nij sanatoarium yn Appelskea yn gebrûk nomd, Beatrixoard. Dêrnei kocht de boargemaster fan Haskerlân, P.J.B. Vegelin van Claerbergen it âlde famyljebesit werom.
Grutte ferbouwing yn 1924
By in ferbouwing yn 1924, nei in ûntwerp fan arsjitekt A. Baart sr., waard hast it hiele gebou sloopt en waard it ferfongen troch in ienfâldige filla. Allinnich de seal út 1700 is yn Loadewyk XIV–styl bewarre bleaun.
De famylje Vegelin van Claerbergen hat hast sûnder ûnderbrekkings wenne op Herema State. Jonkhear Pieter Benjamin Johan Vegelin van Claerbergen (1878-1942), boargemaster fan Haskerlân, en syn frou Anna Aurelia Maria Hofstede (1891-1948) wiene de lêste bewenners. Hy wenne der nei in ferbouwing yn 1924 sels wer oant syn dea yn 1942. Hy hie de state yn 1940 ferkocht oan de gemeente Haskerlân, mei it rjocht foar him en syn frou om der wenjen te bliuwen. Yn de Twadde Wrâldoarloch waard de kelder fan de state troch de gemeente al wol brûkt as opslachplak foar de argiven.
Sûnt 1950 waard de state brûkt as gemeentehûs, earst foar de gemeente Haskerlân en nei de gemeentlike weryndieling foar de gemeente Skarsterlân. Foar de state kaam letter in nij gemeentehûs, oplutsen yn nijer boumateriaal.
Oranjery
De Oranjery is yn 1891 boud as winterberging foar de 'oranje planten' fan Heremastate. Yn 1910 skonk de famylje de oranjery oan sanatoarium Beatrixoard, wêrnei't dy brûkt waard as 'sinnelishal' foar tbc-pasjinten. Yn 1908 waard it monumintale pân oanpast foar it Folkssanatoarium. Yn 1997 hat de gemeente de Oranjery ferkocht en waard it ferboud ta Grand Café.
Tún
De tún fan Heremastate, it hjoeddeiske park, waard yn de 17e iuw oanlein as de earste step ta de bou fan in monumintale state. Dy gruttere state is der sels lykwols nea kaam. By de oanlis yn Ingelske lânskipsstyl yn de 18e iuw hat de tún in grutte ierden hichte krigen, fan "goed 40 foet". Hjirop stie yn 1786 in simmerhûs mei leaden tek, mei in moai útsicht oer de omkriten. Dit simmerhûs is letter wer ferdwûn, mar de hichte leit noch altiten yn it park. Ek wienen der yn de tún paden mei fruchtbeammen. Yn de earste helte fan de 18e iuw hat Philip Frederik Vegelin fan Claerbergen der as earste yn Nederlân ierpels plante, dy't doe noch as sierplanten gouwen.
Reahûs
Reahûs is in doarp yn de gemeente Súdwest-Fryslân. It leit oan de Frjentsjerter Feart tusken Skearnegoutum en Easterein. Yn it doarpsgebiet leit ek de buorskip Hoekens.
Skiednis
Oant 1956 wie Reahûs in útbuorren fan Easterein. Easterein, Itens, Hidaard en Lytsewierrum leinen oarspronklik op in eilân. Oertallich wetter fan it eilân waard û.o. lost by de Sânleanstersyl. Yn de 12e iuw slike de Middelsee stadichoan ticht. It doarp is ûntstien oan de Slachtedyk, in âlde seewarring fan it Middelseegebiet.
thumb|left|250px|Sint-Martinustsjerke De skiednis fan Reahûs is nau ferbûn oan de tsjerke. Yn 1580 mocht pastoar Dominicus net langer foargean yn de tsjerke fan Easterein, hy krige in lyts pensjoentsje en gie nei de Pôle by Sânlean, dêr't in pear pleatsen stienen en dêr't er temûk trochpreke. Lang net eltsenien woe protestant wurde en de roomske tsjerke dûkte ûnder. Op de pleats Slippens (de earste skûltsjerke) en letter yn it 'Blauwe Huys' fan Bongastate (de twadde skûltsjerke) waarden om 1650 yllegale missen hâlden troch minsken dy't trou bleauwen oan it roomske leauwe. Troch it isolemint en omdat it net opfoel waard dat troch de fingers sjoen.
Yn 1709 ferhûze kapelaan Ignatius Cramers fan it hûs mei it blauwe dak (= Bongastate), dêr't doe de katolike Eastereinders gearkamen, nei de Alde Pôlle by Sânlean. Dêr waard de tredde skûltsjerke boud mei in read dak om dúdlik te meitsjen dat it dien wie mei de tsjinsten yn it 'Blauwe Huys'. Cramers wurdt dêrom ek beskôge as de stifter fan Reahûs.
De fjirde skûltsjerke waard yn 1762 ûnder pastoar Van Rijswijk boud, dat tsjerkje waard letter wat fergrutte. Doe't Ten Bokum as pastoar tsjinne waard yn 1883 besluten om hjoeddeiske tsjerke te bouwen by de Slachtedyk.
Mienskip
Doarpsbelang jout it krantsje Bochtwurk út. It doarpshûs hjit 'It Readhûs'. Fierder binne de tsjerke, it kafee en de skoalle foar it doarpslibben tige wichtich.
Skoalle
thumb|260px|Sint-Bonifatiusskoalle It doarp hat in roomske skoalle, de Sint-Bonifatiusskoalle. Op de skoalle (43 learlingen yn 2022) komme ek bern út oare doarpen.
Tsjerke
De roomske Martinustsjerke is wijd oan Sint-Martinus.
Strjitten
thumb|260px|Slypsterwei
Osingastate (Langwar)
thumb|right|300px|Osingastate thumb|right|300px|Osingastate Osingastate is in state yn Langwar dy’t wierskynlik tusken 1619 en 1652 stiften is troch grytman Syts fan Osinga. Troch gemeentlike weryndieling heart Langwar by de gemeente Skarsterlân en is Osingastate gjin gemeentehûs mear. It is partikulier besit en net frij tagonklik.
Skiednis
Krektas Crackstate en Oenemastate wie ek Osingastate in gritenijhûs en letter gemeentehûs. Fan 1705 oant 1722 waard it hûs bewenne troch grytman Allard fan Boerum dy’t it hielendal ferbouwe liet. It waard doe in steatlik gebou mei krúskesinen dy’t fold wienen mei glês yn lead. Yn 1772 erve Frâns Julius Johan fan Eysinga (1752-1828) it hûs fan syn pake Johan Vegelin fan Claerbergen, tagelyk mei it amt fan grytman fan Doanjewerstâl.
Yn ’e rin fan de 18e iuw kamen der skoramen yn mei lytse rútsjes. Yn 1887 soe Osingastate sloopt wurde, mar der waard besletten om der fjouwer arbeiderswenten yn te meitsjen. De haadferdjipping en haadyngong binne doe weihelle.
Yn 1939 is de State hielendal platgongen en waard it no noch besteande gebou op de fûneminten boud. Yn de herfoarme tsjerke fan Langwar stiet noch in bank út 1680 en de wapens fan Frans fan Eysinga fersiere it oargel út 1784.
De Museumfabriek
thumb|It gebou út de wyk wei thumb|In toer fan de TwentseWelle De Museumfabriek, earder TwentseWelle, is in museum foar Twintske streekkultuer yn Ynskedee, oprjochte yn 2008 troch in fúzje fan trije ynstellings: Natoermuseum Ynskedee, it Van Deinse Ynstitút en Museum Jannink. It is fêstige yn in âld tekstylfabryk út 1900.
Omgong fan Frankryk 2003
De 90ste edysje fan de Omgong fan Frankryk waard hâlden fan 5 oant en mei 27 july 2003.
De Museumfabriek
Mei help fan (ynter)aktive presintaasjes lit TwentseWelle de skiednis fan de minsken yn de streek sjen, fan hoe't minsken de streek nei de lêste iistiid ynkomme ôf en fierder hoe't hja dêr wenjen bleaune (it Grutte Ferhaal'). De natoer, de jacht, it byelkoar garjen, it buorkjen, de ûntwikkeling fan lân nei stêd en streek, it ûntstean fan de yndustry, arbeid, fernieling, technyk en mienskip binne hjiryn de wichtichste ûnderwerpen.
Omgong fan Frankryk 2003
Startplak
De start wie yn Parys, de haadstêd fan Frankryk, fanwegen de fiering fan it 100 jierrich bestean fan de Omgong.
100 jier Omgong fan Frankryk
Yn 2003 fierde de Omgong fan Frankryk syn hûndertste jierdei: op 1 july 1903 sette de earste Omgong útein, om reden dêrfan kaam de edysje fan 2003 by ferneamde plakken út de omgong skiednis del. Fanwegen ûnder oaren de Earste en Twadde Wrâldkriich wie dizze Omgong lykwols net de hûndertste, mar de njoggentichste edysje.
De Museumfabriek
In grutte foarried natuerhistoaryske- en kultuerhistoaryske foarwerpen slút hjirop oan en is te sjen efter glês yn ien fan de grutste fitrines fan Europa. Ferskate diorama's lizze it ferbân mei mondiale tema's as wetter, selsbyld en leauwe. In pronkstik is it folslein neiboude losse hûs, dêr't besikers sa yn en út rinne kinne.
De útjouwerij TwentseWelle jout boeken út, dy't mei de ûnderwerpen fan it Grutte Ferhaal te krijen hawwe.
Neist it fêste Grutte Ferhaal fan Twinte, hat TwentseWelle ek wikseljende tentoanstellings, lykas yn 2009-2010 it ferhaal fan East-Dútslân ûnder it kommunisme.
Bart Meinema
Bartele Pieter (Bart) Meinema (Burchwert, 29 july 1947) is in Nederlânsk politikus fan it CDA.
Nei oan 't wurk west te hawwen by de gemeenten Amersfoart en Bodegreve, gie Meinema yn 1979 by it Openbaar Lichaam Zuidelijke IJsselmeerpolders (OL ZIJP) oan 'e gong dêr't er ûnder oare plakferfangend direkteur Wolwêzen west hat. Meinema wie belutsen by de foarming fan de nije gemeente Zeewolde dêr't er yn 1984 gemeentesekretaris waard. Yn 1992 folge syn beneaming ta boargemaster fan de Súd-Hollânske gemeente Vlist en alve jier letter waard Meinema boargemaster fan de Noard-Brabânske gemeente Cranendonck. Yn april 2011 waard bekend dat er ein 2011 mei pinsjoen gean woe. Op 1 jannewaris 2012 kaam der in ein oan syn boargemasterskarrêre. Marga Vermue-Vermue hat Meinema opfolge.
Pieter Albert Vincent van Harinxma thoe Slooten
thumb|225px|Mr. Pieter Albert Vincent baron Van Harinxma thoe Slooten Pieter Albert Vincent baron van Harinxma thoe Slooten (Beetstersweach 22 oktober 1870 - Beetstersweach 5 augustus 1954) wie Kommissaris fan de Keninginne yn Fryslân.
Van Harinxma studearre rjochten oan de Universiteit fan Leien dêr't er yn 1894 promovearre. Hy begûn syn karriêre as abbekaat yn Ljouwert en waard yn 1903 amtner op it ministearje fan Justysje. Yn 1909 folge hy syn heit, Binnert Philip van Harinxma thoe Slooten op as Kommissaris fan de Keninginne yn Fryslân. Hy bleau dat oant ein 1945.
Baron van Harinxma wie tige belutsen by "syn" provinsje. Hy wie in grutte stimulâns foar de ûntwikkelingen op wettersteatkundich mêd yn Fryslân. Ut wurdearring foar dat wurk waard in wichtige skipfeartrûte yn de provinsje nei him neamd: it Van Harinxmakanaal.
Fan de Fryske taal moast Van Harinxma net folle hawwe. In anekdoate wol dat er tsjin in nijkommer yn 'e steaten yn it stedsk sei: "wy bin hier went om geen Fries mar Nederlands te praten".
Sjoch ek
1909-1945
Jane Fonda
thumb|Jane Fonda yn Cannes (2014) thumb|Jane Fonda yn 2006
Jane Seymour Fonda (New York City, 21 desimber 1937) is in Amerikaanske aktrise. Sy is ek bekend as polityk aktiviste en fitnessgoeroe.
De famylje komt út it plak Fonda yn de steat New York, dat stifte is troch in ymmigrant fan Frysk komôf. De namme Fonda komt oarspronlik fan Eagum. In Jellis Douwe Fonda (1614-1659) emigrearre nei Beverwyck, no Albany, yn 1650. Jane Fonda heart ta syn neiteam.
Har heit Henry Fonda, har broer Peter Fonda (*1940), en har nicht Bridget Fonda (*1964), binne ek ferneamde akteurs.
Filmografy
In kar:
Sportferiening Suwâld
Sportferiening Suwâld is in sportklup út Suwâld. De feriening waard stifte op 12 febrewaris 1974. SV Suwâld spilet op it Sportpark Suderfinne.
De fuotbaltak fan de feriening spilet yn de Sneons 6e klasse B
Gegevens
Namme
Tenu
Fjilden
Earste team
Trainer
Bysûnderheden
Sjoch ek
List fan Fryske fuotbalklubs
Willem Wilminkpriis
De priis bestiet út in jildbedrach fan € 5.000,- (dêr't € 4.000,- fan ornearre is foar de tekstdichter en € 1.000,- foar de komponist), in oarkunde en in byld dat in harkjende skriuwer foarstelt, ûntwurpen en makke troch byldzjend keunstner Helga Kock am Brink út Ynskedee.
Brêge
In brêge is bouwurk dat in fêste of beweegbere ferbining foar ferkear foarmet tusken twa punten dy't skaat wurde troch in rivier, kanaal, kleau, delling, wei, spoar of in oar obstakel dêr't de brêge oerhinne giet. As in brêge oer in spoar of in wei hinne giet, wurdt der yn 'e regel fan in fiadukt sprutsen. In brêge kin ûntwurpen wêze om in ferhurde dyk, spoar, kanaal (kanaalbrêge) of in wetterlieding (akwadukt) te dragen.
In brêge bestiet út 'e boppebou, dêr't it ferkear oerhinne laat wurdt, en de ûnderbou, mei pylders en fundearrings, dy't it gewicht fan sawol brêge as ferkear oerbringt op 'e ûndergrûn. Brêgen oer wetterwegen hawwe faak in beweechber ûnderdiel dat iepen en ticht kin, itsij op en del, itsij fansiden, sadat it oangeande wetter net hielendal ôfsletten rekket foar de skipfeart. Tsjintwurdich binne brêgen yn 'e regel makke fan beton en metaal (benammen stiel). Foarhinne (en noch wol foar bgl. fytsbrêgen) waard gebrûk makke fan lichtere materialen, lykas hout of sels bamboe.
Brêgen binne der yn ferskate foarmen. Sa komme yn Fryslân fan âlds foar: It ferskaat is yn plaknammen werom te kennen: Balk, Bûtenpost, Stinebarten, Hoptille en Draaisterhuzen.
ज्याभः
Dolph van der Scheer
Adolph Frederik (Dolph) van der Scheer (Sutfen, 18 april 1909 - Rotterdam, 31 augustus 1966) wie in Nederlânsk reedrider.
Hy die trije kear mei oan it Wrâldkampioenskip allround, fiif kear oan it Europeesk kampioenskip en yn 1936 ien kear oan de Olympyske Winterspullen. van der Scheer waard yn 1930 ien kear tredde by it Wrâldkampioenskip allround in jier letter waard er ek tredde by it Europeesk kampioenskip allround. Hy waard ek twa kear Nederlânsk allround kampioen.
Yn 1948 wie hy de sjef de mission fan de Nederlânske ploech op de Olympyske Winterspullen yn Sankt-Moritz. Oanslutend wie er noch inkelde jierren aktyf as lid fan de Technyske kommisje langebaanriden fan de KNSB.
Dolph van der Scheer ferstoar op 31 augustus 1966, yn 'e aldens fan 57 jier. In grut tal bekers, medaljes, reedriden en foto's fan Dolph van der Scheer binne te sjen yn it Reedridersmuseum yn Hylpen.
Juw Dekema
Julius Juw Dekema fan Baard (of Julius Dekama toe Beard, of Juw Hettes Dekama) (Weidum?, 1449 of 1450 - Frjentsjer?, 24 oktober 1523) wie in Fryske haadling. Hy wenne yn de buert fan Weidum en Baard.
Yn 1494 waard hy as potestaat fan Fryslân keazen yn Snits, mar waard allinnich troch de Skieringers erkend. Yn 1498 frege hy Albrecht III fan Saksen it lân te lieden, neidat hy gjin kontrôle mear hie oer it troch twisten tusken de Skieringers en Fetkeapers ferskuorde lân.
Juw tsjinne tusken 1500 en 1515 as riedsman oan it Hof fan Fryslân en wie tusken 1510 en 1512 grytman fan Baarderadiel.
Anton Deusing
thumb|Antonius Deusing Anton Deusing, yn it Latyn Antonius Deusingius (Meurs, 15 oktober 1612 - Grins, 30 jannewaris 1666) wie in Dútske dokter, wiskundige en astronoom.
Deusing, berne te Meurs (Noardryn-Westfalen) yn 1612, wie in Dútske dokter, gelearde yn Easterske talen, filosofy, natuerkunde, wiskunde en astronomy. Tusken 1630 en 1637 wie er ynskreaun oan de universiteit fan Leiden, dêr't er in protegé waard fan Jacobus Golius, de ferneamde heechlearaar easterske talen en wiskunde. Yn 1646 waard er de earste heechlearaar genêskunde oan de Ryksuniversiteit Grins wat er bleau oant syn ferstjerren. Hy skreau en publisearre ferskate wurken yn it Latyn.
Hy ferstoar yn Grins yn 1666.
Yolanthe Cabau van Kasbergen
Neist har wurk as aktrise en presintatrise hat hja mei Arjan Erkel in eigen stifting, Stop Kindermisbruik, dy't har ynset om bernemisbrûk foar te kommen, misbrûkte bern te befrijen, en harren dêrnei te helpen de trauma's oer te kommen en in takomst te jaan.
Spoar fan Ljouwert nei Eanjum
thumb|right|261px|De spoarwei It spoar fan Ljouwert nei Eanjum wie in spoarwei yn Fryslân, mei in langte fan sa'n 46 km en wie ferneamd ûnder de namme it Dokkumer Lokaeltsje. thumb|right|261px|Stasjon Stiens in 1974 thumb|right|261px|Rest fan it spoar op de [[Fleanbasis Ljouwert|loftmachtbasis fan Ljouwert yn 2008.]]
Skiednis
thumb|261px|De trein ferlit [[stasjon Dokkum-Ealsum yn de rjochting fan Eanjum, 1928]] It spoar fan Ljouwert nei Eanjum waard oanlein troch de Noord-Friesche Locaal-Spoorwegmaatschappij dy't oprjochte waard op 31 maaie 1899. It spoar is yn trije parten yn gebrûk naam: It tal reizgers hat nea grut west en mei it reizgersferfier waard ek al op 1 july 1936 ophâlden. Mei it frachtferfier wie mear te fertsjinjen en dat hat dan ek noch in skoft langer trochset, benammen tusken Dokkum en Ljouwert; mar yn 1998 is ek it lêste frachtferfier, op it trajekt Ljouwert-Stiens, stoppe.
It spoar tusken Eanjum en Dokkum is ôfbrutsen yn de Twadde Wrâldkriich doe't de Dútsers slim ferlet oan metalen foar de oarlochsyndustry hiene.
Oare NFLS-spoaren
Oan it begjin fan de 20e iuw hie Stiens ek in treinferbining mei Harns oer Tsjummearum. Yn dyselde tiid wie der ek noch in direkte ferbining tusken Tsjummearum en Frjentsjer. Mei de komst fan de autobus en frachtwein wie der gjin fan ferlet mear fan in spoar tusken Stiens-Harns en Tsjummearum-Frjentsjer. Yn 1933 hold it reizgersferfier Frjentsjer-Tsjummearum op, yn 1935 waard de ferbining Tsjummearum-Harns opheft en yn 1936 waard ek it treinferkear tusken Tsjummearum-Stiens stop setten.
Regionale reklame
Op 31 maart 2011 is yn Ljouwert de Stichting Noord-Friesche Lokaal Spoorwegmaatschappij (St. NFLS) oprjochte, dy't fan doel is it Dokkumer Lokaeltsje foar regiomarketing te brûken. De NFLS wol dielen fan de âlde spoarbaan op 'en nij oanlizze. Teffens wol de stichting noch besteande ûnderdielen fan it spoar as kultureel erfgoed behoedzje foar ferfal en sloop. Yn 2015 waard fan dat plan ôfsjoen omreden fan protesten fan boeren.
Ambachtshearlikheid
In ambachtshearlikheid of lege hearlikheid wie in hearlikheid fan in ambachtshear. Yn Hollân en Seelân wie de term tige húsriem. Bekende ambachtshearlikheidbesitters út de Gouden Iuw wienen Cornelis en Andries de Graeff, Andries Bicker, Johannes Hudde en Nicolaes Witsen.
Bert Kobus
Bert Kobus, folút Albert Robert Kobus (Sweagerbosk 15 juny 1978), is publisist en skriuwer. Hy wurket ûnder oaren foar it Frysk Deiblêd. Ek is hy redakselid fan it ynternettydskrift Doar en fan it magazine Fryslân Culinair. Fierder is Kobus ferneamd as skriuwer fan kollumns en koarte ferhalen, sawol yn it Nederlânsk as yn it Frysk.
Lutz Jacobi
Fan 2006 oant 2017 wie Lutz Jacobi foar de PvdA lid fan de Twadde Keamer.
Oplieding en wurk
Lutz Jacobi foltôge har oplieding rjochten oan de Iepen Universiteit Nederlân. Dêrnei folge hja tusken 1976 en 1981 de learareoplieding yn Ljouwert. Jacobi gie oan de slach by de GGD yn Drachten, dêr't hja as funksjonaris sûnensfoarljochting en opfieding wurke en fan 1995 oant 1999 direkteur wie. Nei de fúzje fan de GGD's yn Fryslân yn 1999 waard Jacobi direkteur fan de reorganisearre GGD Fryslân.
Yn 1985 waard Jacobi lid fan de PvdA. Fan 1 maaie 2018 oant 31 desimber 2022 wie Jacobi direkteur fan de Waadferiening.
PvdA-keamerlid
thumb|260px|Lutz Jacobi kandidaat PvdA 2012 By de Twadde Keamerferkiezings fan 2006 waard Jacobi yn it parlemint keazen. Hja hold har maidenspeech op 6 febrewaris 2007 oer it ferbod fan hannel yn produkten fan sealrobben en klapmûtsen. Yn juni 2010 stie hja by de Twadde Keamerferkiezings dat jier op plak 26 fan de PvdA-list en krige doe goed 5.000 foarkarstimmen. Jacobi gie yn 2012 de striid oan mei Albayrak, Van Dam, Plasterk en Samson foar it fraksjefoarsitterskip fan de PvdA yn 'e Twadde Keamer om't hja net woe dat de striid in rânestedske saak waard. Yn dy striid foel Jacobi fral op troch har oprjochte en sljochte antwurden op fragen sûnder dêrby de wenstige polityk-strategyske foarbehâlden en dat makke har in stik bekender by it publyk. Dy striid wûn Diederik Samsom, mar by de keamerferkiezings letter dat jier helle hja goed 16.000 foarkarstimmen. Yn 2013 stimde hja as ienige PvdA-er tsjin de oanskaf fan de Joint Strike Fighter. Ek wie hja it ienige keamerlid dat by de ynauguraasje fan kening Willem Alexander de belofte ôflei yn it Frysk. Yn 2017 ferliet hja de lanlike polityk.
PvdA-partijfoarsitter
Yn 'e simmer fan 2022 waard Lutz Jacobi keazen yn it haadbestjoer fan de PvdA. Hja wie doe al gjin waarm foarstanner fan in fúzje tusken de PvdA en GL en fûn dat de PvdA de tiid better besteegje koe oan it opstellen fan in list mei 5 of 6 punten, dy't it wolwêzen fan de gewoane minsken ferbetteren.
Op 3 augustus 2023 makke hja yn 'e Ljouwerter Krante bekend makke dat hja it haadbestjoer fan de PvdA ferlit. Dat beslút naam hja út ûnfrede oer de mienskiplike list fan de PvdA en GL. Hja neamde dy list in 'technokratyske en smelle alliânsje' en liet earder al oer GL trochskimerje dat dy partij der fral is foar kânsrike jongerein út bettere ynkommensgroepen ynstee foar de minsken út de legere ynkommensgroepen. Lutz Jacobi wie nei Henk Nijboer dêrmei de twadde bekende PvdA út it noarden dy't fanwegen de ynsette fúzjekoers fan de PvdA ôfheakket.
Prizen
Yn juny 2009 waard Jacobi troch Natuermonuminten útroppen ta de 'grienste politikus fan Nederlân' fan it jier. Neffens Natuermonuminten pykte hja boppe kollega's út wat har krewearjen foar de natuer oanbelange. Yn de Twadde Keamer frege hja ûnder mear omtinken foar de ekologyske haadstruktuer, natuerûnderrjocht, duorsume fiskerij, greidefûgelbehear en better oerlis tusken natuer- en ekonomyske organisaasjes. Yn 2012 krige Jacobi dy titel nochris.
It Grutte Tsjil
It Grutte Tsjil (The Great Wheel) wie in reuzerêd yn Londen dat boud waard foar de Keizerryk Yndia Utstalling yn Earls Court.
Yn maart 1894 sette de bou út ein. en de atraksje waard iepene foar it publyk op 17 july 1895. It ûntwerp foar it tsjil wie makke nei it orzjineel, it  Ferris Wheel yn Chicago. It ding wie 94 meter heech en wie de earste fan 200 Ferristsjillen dy't de Australyske yngenieurs Adam Gaddelin en Gareth Watson bouwe soenen. It tsjil die tsjinst oant 1906; tsjin dy tiid hienen sa'n 2.5 miljoen minsken yn de 40 bakken fan it Grutte Tsjil sitten. Eltse bak koe 40 minsken hâlde.
It Grutte Tsjil is yn 1907 ôfbrutsen.
Assuerus Quaestius
Assuerus Quaestius (Ljouwert, 1 febrewaris 1815 - Grins, 7 novimber 1887) wie in jurist, amateurskilder en keunstsamler.
Hy waard berne yn Ljouwert, mar wenne hast syn hiele libben yn Dronryp dêr't er plakferfangend kantonrjochter, letter riedslid en wethâlder wie. Yn 1836 urf er de state Schatzenburg yn Dronryp en neitiid bewenne er dy ek. By syn dea yn 1887 fermakke er de state oan it pleatslike gasthûs "Vredenhof".
Om 1850 hinne makke er in reis troch Dútslân; it reisferslach is publisearre: Dagboek eener reis in Duitsland (1850). Quaestius samle printen en munten, foaral Romeinske munten, dy't er letter oan it Friesch Genootschap skonk. Syn printesamling foarme de basis fan it printekabinet fan lettere Frysk Museum. Quaestius wie ek de earste registrearre postsegelsamler fan Nederlân en hearde ta de earste leden fan de Nederlandsche Vereeniging van Postzegelverzamelaars.
Yn july 1886 sette er him nei wenjen yn Grins en dêr is er in jier letter ferstoarn. Hy leit begroeven op it partikuliere begraafplak by de Martenastate yn Koarnjum.
Grins (Eastenryk)
Grins is in gemeente yn it distrikt Landeck yn Tiroal, Eastenryk.
Geografy
Grins leit yn it Stanzetal yn it westen fan de Eastenrykske dielsteat Tiroal. De haadkearn fan de gemeente leit oan de foet fan de 3036 meter hege Parseierspitze.
De gemeente bestiet út de kearnen (Ortsteile) Grins, Innerdorf, Außerdorf, Fals, Tasseier, Graf, Gurnau, Grist, Ochsenberg, Pazol, Gmar (sûnt 2000).
Skiednis
It gebiet fan Grins waard al yn de stientiid bewenne. Fynsten fan in stiennen bile en skerven fan urnen binne it bewiis dêrfan. De doarpsnammen fan alle doarpen yn de gemeente hawwe harren oarsprong út de Romeinske tiid. Sa komt "Grins" fan crines itjinge "spjalte" betsjut.
It doarp Grins waard yn 1288 foar it earst neamd yn in oarkonde as Grinnes fan greve Meinhard II fan Tiroal. Dêrút komt ek nei foaren dat yn dy snuorje de ikkerbou, benammmen it febouwen fan koarn, de wichtichste boarne fan bestean wie.
Yn in oardering fan de Tiroaler lânshearen waard yn 1330 fêstlein dat in wichtige hannelsdyk, de Arlbergstraße fan east nei west troch Grins rinne moast. Dêrtroch krige it plak in goede ferbining.
Yn 1434 lei de biskop fan Brixen de ekskommunikaasje op oer Grins omreden de Grinzers harren deaden sûnder it bywêzen fan in pastoar begroeven. Nei't twa jier letter de ekskommunikaasje opheft waard, krige Grins syn eigen pastoar. Yn dy snuorje waard ek de Nikolaustsjerke yn Grins foar it earst neamd.
De produksje fan dowestien wie yn dy tiid ek wichtich foar Grins. Sa waarden ferskate pleatslike tsjerken dêrfan boud.
Neffens leginden kaam Margareta fan Tiroal gauris nei de waarmwetterboarnen by Grins. Yn 1925 waard it plak in kueroarde.
Yn novimber 1945 bruts der yn in herberch in brân út dy't him al rap nei omlizzende gebouwen fersprate. De doarpsbeweners en brânwachters fan de buordoarpen wiene sa gau net yn steat de brân te dwêsten en sadwaande baarnde in grut part fan it doarp ôf. By de weropbou waard besocht it oarspronklike doarpskarakter fannijs werom te bringen.
Vrijenban
240px|thumb| Vrijenban is tsjintwurdich in wenwyk yn Delft grinzjend oan it sintrum, yn it noarden mei gemeente Rijswijk en yn it suden grinzjend oan Wippolder.
Skiednis
Oant 1795 wie Vrijenban in ambachtshearlikheid, fan 1795 oant 1798 in munisipaliteit, en fan 1798 oant 1811 in gemeente.
Yn 1812 waard de gemeente opheft en taheakke oan de gemeente Delft. Se waard op 1 april 1817 fannijs oprjochte. By in weryndieling yn 1826 waard alle grûngebiet fan it Hof fan Delft beëasten de Schie en Delft tafoege oan Vrijenban. Yn 1833 kaam de gemeente Biesland dêrby, en yn 1855 de gemeenten Abtsregt en Ackersdijk en Vrouwenregt.
De gemeente Vrijenban is op 1 jannewaris 1921 opheft en foar it meastepart by de gemeente Delft komd; in stikmannich lytsere gedielten kamen oan de gemeente Pijnacker. It hjoeddeiske oerflak fan de wyk is lytser as dy fan de oarspronklike gemeente.
It eardere riedshûs fan de gemeente Vrijenban stiet oan it begjin fan de opreed fan de Reineveldbrêge oer de Schie rjochting de Brasserskade. It gebou wurdt no as kantoar brûkt.
thumb|center|500px|Alde kaart ± 1870 fan Vrijenban
Diepenveen
thumb|250px|right|De Doarpsstrjitte thumb|250px|right|Eardere gemeentehûs fan Diepenveen yn Schalkhaar
Diepenveen (Nedersaksysk: Diepenvene) is in doarp yn de gemeente Dimter yn de provinsje Oerisel benoarden de stêd Dimter. Diepenveen hat likernôch 4300 ynwenners.
De histoaryske kearn is it eardere frouljuskleaster, wêrfan't no allinnich mar de (restaurearre) tsjerke oer is. Fan 1811 oant de gemeentlike weryndieling op 1 jannewaris 1999 wie Diepenveen in selsstannige gemeente mei in eigen bestjoer. De destiidske gemeente telde op 1 jannewaris 1998 10.530 ynwenners. It gemeentehûs stie lykwols net yn Diepenveen, mar yn Schalkhaar. De oare doarpen yn de gemeente wienen Lettele, Okkenbroek, oant 1974 Colmschate en de buorskippen Averlo, Linde, Alde Mole en Tjoene, en oant 1960 ek noch de buorskippen de Platvoet en Borgele.
Yn 1890 kamen trappisten fan de Oarder fan de Sistersjenzers fan de Strikte Observânsje op de pleatsen 'De Vulik' en 'Het Leeuwen' en stiften dêr de Abdij Sion, it ienige trappistekleaster yn Nederlân boppe de grutte rivieren.
Elfbergen
thumb|Fiver mei brêge yn Elfbergen Elfbergen is in bosk by it eardere buorskip Elfbergen noardlik fan Aldemardum yn de Súdwesthoeke.