cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
It Libben fan in Labbekak
Ynhâld
Yn 't earstoan is Sjoerd der net wis fan oft er syn freonskip mei Doede wol oanhâlde moat, om't Doede mar frijwat ûnfolwoeksen út 'e hoeke komme kin, wat weromslacht op Sjoerd. Mar hy hat fertrouwen yn syn eigen fermogen om populêr te wurden, en beslút dat dat fermogen grut genôch is om Doede syn misslaggen te trochstean. Om populêr te wurden ûndernimt Sjoerd ferskate dingen. Sa besiket er om 'e nocht om skathâlder fan 'e learlingeried te wurden en ek jouwe hy en Doede harren op foar it wrakselteam fan 'e skoalle. It wrakseljen jout Sjoerd lykwols al rillegau oer, nei't er in potsje fan Sprútsje ferlern hat.
Mei Halloween geane Sjoerd en Doede by de doarren lâns om snobbersguod, mar se krije it oan 'e stôk mei in groepke âldere jonges dy't harren bespuitsje mei in brânblusser folle mei wetter. Sjoerd besiket harren ôf te skrikken troch dermei te driigjen dat er de plysje skilje sil, mar dat wurket averjochts, en dan komme de jonges harren efternei. Hy en Doede sykje beskûl yn it hûs fan Sjoerd syn beppe oant de kust feilich is.
As syn mem him twingt om mei te dwaan oan de wintermusical fan 'e skoalle, dêr't dat jiers De Tovener fan Oz spile wurdt, sabotearret Sjoerd syn audysje, sadat er de rol fan ien fan 'e beammen kriget, dy't aldergeloks net hoege te sjongen. Dêrmei liket er mei de skrik frij te kommen, mar dat beteart oars as de regisseur fan 'e musical, frou Noordmans, beslút dat alle akteurs de kâns krije moatte om in stikje te sjongen, en dêrom spesjaal foar de 'beammen' in liet ynfoeget. As Sjoerd syn broer Ronald in fideokamera meinimt nei de foarstelling begrypt Sjoerd dat it him syn hiele fierdere libben efterfolgje sil as er it ûnnoazele ferske fan frou Noordmans sjongt. Syn oplossing is om him gewoan stil te hâlden, mar as de oare 'beammen' dat merke, hâlde dy ek op fan sjongen. Sjoerd makket it dêrnei noch minder troch de yrritante haadrolspylster fan it stik, Pytsje Feenstra (Patty Farrel), te bekûgeljen mei rekwisiten. As de oare 'beammen' har yn dy striid minge, einiget de foarstelling yn gaos.
De kryst draait foar Sjoerd út op in teloarstelling as mem de pakjes trochinoar helle hat, en it foar him bedoelde fideospultsje by in goed doel bedarre is. Oan 'e ein fan 'e krystfakânsje spylje Sjoerd en Doede in spul wêrby't Doede by de heuvel del riidt en Sjoerd him mei in bal fan 'e fyts besiket te goaien. Uteinlik rekket de bal ynstee fan Doede sels it foartsjil, mei as gefolch dat Doede mei fyts en al oer de kop slacht. Hy brekt dêrby de earm, en as er nei de fakânsje op skoalle ferskynd mei de earm yn it gips, wurdt er ynienen it mulpunt fan belangstelling foar alle famkes, dy't bygelyks syn skoalboeken foar him drage en him syn iten opfuorje. Dat giet sa mâl dat Sjoerd der jaloersk fan wurdt.
Nei't Doede syn earm wer genêzen is, jouwe hy en Sjoerd harren op as oerstekhelpen om jongere bern feilich oer in drokke wei te bringen. Dat betsjut wol dat se moarns wat earder fan bêd ôf moatte, mar dêr stiet foaroer dat se oan 'e ein fan 'e net sa ynspannende put in beker waarme sûkelarjemolke krije. Op in middei, as Sjoerd Doede syn jas liend hat, hellet er in kweajongesstreek út troch de bern dy't er oer de wei helpe moat, efternei te sitten mei in grouwe wjirm dy't er opkrigen hat mei in tûkje. In frou út 'e buert, dy't it foarfal by har foar de hûs barren sjocht, skillet de skoalle op en jout oan 'e rektor troch wat se sjoen hat. Mar om't Sjoerd Doede syn jas oanhie, fersint it frommes har en wiist se Doede oan as de skuldige.
As Doede by menear Wijnstra op it matsje roppen wurdt, begrypt Sjoerd krekt wat der bard is. Hy pakt der de hiele fierdere dei mei om wat er dwaan sil. Hy freget syn mem om rie sûnder har alles te fertellen, en sy seit dat er it goede dwaan moat. Mar Sjoerd wit dat der dan fierder gjin waarme sûkelarjemolke mear foar him yn sit. Dat, as er dy nachts wekker leit, beslút er dat it goede yn dit gefal is om Doede derfoar opdraaie te litten. Nei't Doede straf krigen hat fan Wijnstra, makket Sjoerd lykwols de flater om him te fertellen hoe't it sit mei de saak. Hy beslút dermei te sizzen dat se beide wat leard hawwe: Sjoerd dat er dat soarte keunsten net by frou Anema foar de ruten úthelje moat, en Doede dat er net oan Jan en alleman syn jas útliene moat. Hy fynt fan himsels dat er dat moai ûnder wurden brocht hat.
De oare deis wurdt Sjoerd by Wijnstra roppen en út syn funksje as oerstekhelp set, om't Wijnstra "út in anonime boarne" fernommen hat wa't de wiere skuldige is oan it ynsidint mei de wjirm. Dat betsjut de ein fan 'e freonskip tusken Sjoerd en Doede. Wylst Doede ynienen maten wurdt mei Kees Lap (nota bene Sjoerd syn reservefreon!) besiket Sjoerd Doede dúdlik te meitsjen dat er gjin ferlet fan him hat, troch freonen te wurden mei Sprútsje. Dat beteart lykwols min.
As Doede ek noch de nije striptekener fan 'e skoalkrante wurdt, in baantsje dat Sjoerd graach hawwe wollen hie, geane de beide eks-freonen nei skoaltiid by it basketbalperk mei-inoar op 'e fûst. Wylst se de hannen fol hawwe oaninoar, komme de âldere jonges opdaagjen dy't harren mei Halloween efternei sieten. Dy gripe harren en twinge Doede om 'e helte fan de Tsiis op te iten, dy't dêr noch altyd op 'e grûn leit. Sjoerd moat de oare helte opite, mar hy makket de jonges wiis dat er allergysk is foar suvelprodukten. Ta syn eigen ferheardens leauwe se dat ferlechje en litte him gean, wylst Doede dan ek de rest fan de Tsiis opite moat. Neitiid bliuwt de ferdwining fan de Tsiis net ûnopmurken. De oare bern witte dat Doede en Sjoerd by de Tsiis oan it fjochtsjen wiene, en it leit foar de hân dat ien fan harren beiden no de Tsiis Tik hat. Dan seit Sjoerd dat hy de Tsiis oppakt en yn it jiskefet smiten hat. Nimmen wol dan noch mei him omgean, behalven Doede, want troch Sjoerd syn leagen wurde de beide jonges wer freonen.
Santa Barbara (Kalifornje)
Santa Barbara is in stêd oan 'e súdwestkust fan 'e Amerikaanske steat Kalifornje, dêr't it ynklamme leit tusken it Santa Ynezbechtme en de Stille Oseaan. It is it haadplak fan it omlizzende Santa Barbara County. De stêd priizget himsels oan as "de Amerikaanske Riviêra", en is bûten Kalifornje fral bekend troch de soapsearje Santa Barbara, dy't jierrenlang (ek yn Nederlân) op 'e tillefyzje te sjen wie. Neffens in offisjele skatting út 2012 hie Santa Barbara doe krapoan 91.000 ynwenners (kwa grutte is it dus te ferlykjen mei Ljouwert). Mei alle foarstêden derby, lykas Isla Vista, Montecito, Mission Canyon, Hope Ranch en Summerland, hat Santa Barbara as stêdekloft in ynwennertal fan likernôch 220.000.
Skiednis
It ierste bewiis fan minsklike bewenning yn 'e krite fan Santa Barbara giet 13.000 jier tebek. Doe't de Portegeeske ûntdekkingsreizger João Cabrilho as earste Jeropeaan yn 1542 troch it Kanaal fan Santa Barbara fear, en in koart besyk oan it gebiet brocht, waard dat bewenne troch likernôch 8.000 oant 10.000 Tsjûmas-Yndianen, ferdield oer fiif grutte doarpen. Yn 1602 ferneamde de Spanjert Sebastián Vizcaíno de kontrei nei de hillige Barbara, om't er op 3 desimber fan dat jier (de hjeldei fan 'e hillige Barbara) dêr foar de kust in skriklike stoarm oerlibbe hie.
De earste ekspedysje oer lân, dy fan Gaspar de Portolà, kaam yn 1769 by Santa Barbara lâns. De earste permaninte Jeropeeske bewenners wiene de roomske misjonarissen en soldaten ûnder lieding fan Felipe de Neve en pater Junípero Serra, dy't yn 1782 de delsetting Santa Barbara stiften troch te begjinnen mei de oanlis fan in Spaanske fêsting op dat plak, de Presidio fan Santa Barbara. Fjouwer jier letter kaam de Missy fan Santa Barbara ôf, in tsjerkegebou dat as basis tsjinne foar de kristening fan 'e Yndianen út 'e fiere omkriten. Yn 'e folgjende desennia stoaren in protte fan 'e Tsjûmas oan sykten dy't de Spanjerts meibrocht hiene, lykas de pokken, dêr't harren lichems gjin ferwar tsjin hiene. Yn 1812 waard Santa Barbara troffen troch in swiere ierdbeving, dy't nei skatting 7,1 op 'e Skaal fan Richter west hawwe moat, folge troch in grutte tsûnamy. De Missy en in grut part fan 'e delsetting rekken alhiel ferrinnewearre, en neitiid werbouden de paters harren Missy as it swide gebou dat tsjintwurdich noch altyd bestiet.
Fan 1821 ôf hearde Santa Barbara mei de rest fan Kalifornje in fearnsiuw ta Meksiko, mar yn 1846, ûnder de Meksikaansk-Amerikaanske Oarloch, waard it sûnder bloedferjitten ynnommen troch de Amerikanen, en twa jier letter kaam it troch it Ferdrach fan Guadelupe Hidalgo, dêr't de oarloch mei beëinige waard, by de Feriene Steaten te hearren. Tusken 1850 en 1860 ferdûbele de befolking fan it stedsje, fan likernôch 1.200 ta 2.150. Stadichoan rekken de Californios, de Meksikaanske befolking fan foar de Amerikaanske anneksaasje, yn Santa Barbara yn 'e minderheid; yn 1870 waard it Spaansk ferfongen troch it Ingelsk as de taal dêr't de offisjele stikken fan 'e gemeenterie yn opsteld waarden.
Hoewol't de Amerikaanske Boargeroarloch (1861-1865) wat wie dat him fier fuort yn it Easten ôfspile en gjin direkte ynfloed op Santa Barbara hie, hie de rampsillige drûchte fan 1863 dat wol. It grutste part fan it fee kaam om en de grutte feepleatsen giene hast allegear oer de kop; de grûn waard yn lytse stikken ferkocht oan nije kolonisten út it Easten. Yn dyselde snuorje priizge de skriuwer Charles Nordhoff Santa Barbara oan as in kueroard foar begoedige reizgers út oare dielen fan it lân. In protte fan 'e lju dy't dêrop ôf kamen, hiene it yn 'e stêd sa nei't sin dat se har der foargoed nei wenjen setten. Tsjin 1900 hie Santa Barbara in befolking fan hast 6.600 minsken.
Om 'e iuwwiksel hinne waard der oan 'e kust by Santa Barbara ierdoalje ûntdutsen, en it Summerland-oaljefjild, sa't it kaam te hjitten, wie it earste off-shore-oaljefjild fan 'e wrâld dat yn ûntwikkeling nommen waard. Yn it tiidrek fan 'e stomme film wie yn Santa Barbara fierdersoan wrâlds grutste filmstudio fêstige, Flying A Studios. Pas yn 1922 ferfear dy nei Hollywood. Op 29 juny 1925 waard Santa Barbara op 'e nij troffen troch in swiere ierdbeving, dy't de stêd fierhinne ferrinnewearre en 13 of mooglik 14 minsken de dea die. Under de Twadde Wrâldoarloch waard it Ellwood-oaljefjild, 16 km bewesten Santa Barbara, op 23 febrewaris 1942 besketten troch de Japanske dûkboat I-17. Hoewol't de besjitting der fierhinne by troch gie en mar in bytsje skea oanrjochte, briek der ûnder de befolking fan Santa Barbara grutte panyk út. In protte lju sloegen op 'e flecht, en grûnprizen tommelen nei in histoarysk djiptepunt. Nei de oarloch fêstigen in protte âld-soldaten, -matroazen en -mariniers dy't yn oarlochstiid yn 'e krite legere west hiene, har yn Santa Barbara, en de befolking fan 'e stêd gie tusken 1945 oant 1950 omheech fan 35.000 oant 45.000.
Yn 1969 fûn foar de kust fan Santa Barbara ien fan 'e formative foarfallen plak út 'e skiednis fan wrâldwide miljeubeweging, doe't by in ûngemak op in boarplatfoarm yn it Dos Cuadros-oaljefjild 100.000 fetten oalje (16.000 m³) yn 'e see lekte. Sûnt dy tiid hat it stedsbestjoer war dien om "skjinne" yndustry oan te lûken, wêrûnderromtefeartbedriuwen as Raytheon en Delco Electronics. Oare rampen dy't Santa Barbara troch de jierren hinne troffen hawwe, binne boskbrannen. Yn 1964 giene dêrtroch 106 wenten ferlern; yn 1977 200; yn 1990 500 yn in pear oeren tiid; yn 2008 210; en yn 2009 160.
Santa Barbara hjoed de dei
De basis foar de ekonomy fan Santa Barbara wurdt foarme troch de tsjinstesektor (ynkl. ûnderwiis en oerheid), en yndustry op it mêd fan romtefeart- en definsjetechnology. Fan 'e ranglist fan 'e tsien grutste wurkjouwers fan 'e stêd wurde de earste fiif plakken (en trije fan 'e twadde fiif) ynnommen troch ûnderwiisynstellings, oerheidstsjinsten en sikehuzen. De grutste wurkjouwer is de Universiteit fan Kalifornje, Santa Barbara (UCSB), mei 6.200 arbeidsplakken. Dat is dan ek mei-iens de wichtichste ynstelling foar heger ûnderwiis fan 'e stêd; de oare grutte universiteit is it Santa Barbara City College (mei 2.000 banen de op trije nei grutste wurkjouwer).
Santa Barbara priizget himsels oan as in toeristyske bestimming foar it hiele jier, mei moai waar, skildereftige strannen en ferskate museä fan namme, lykas it Santa Barbara Museum of Art en it Santa Barbara Historical Museum. Ein jannewaris fynt der fierders it Ynternasjonaal Filmfestival fan Santa Barbara plak. Jiers wurdt de pleatslike ekonomy goed $1 miljard wizer fan it toerisme, en dêrfan komt $80 miljoen yn 'e foarm fan belesting te'n goede oan 'e gemeentlike skatkiste.
Demografy
Neffens gegevens fan 'e folkstelling fan 2010 wie doe fan 'e befolking fan Santa Barbara 14,2% âlder as 65 jier en 18,6% jonger as 18 jier. Fierders bestie 45,9% fan 'e húshâldings út ien persoan. Wat de etnyske opbou fan 'e befolking oangiet, dy wie yn 2010 sa: 37,1% blanken; 38,0% Latino's; 3,5% Aziaten; 1,6% swarten; 1,0% Yndianen; 18,8% oaren of fan mingd etnysk komôf.
Klimaat
Santa Barbara hat in Mediterraansk klimaat, mei drûge waarme simmers en wiete mylde winters. Yn augustus, de waarmste moanne, is de trochsneed temperatuer oerdeis 24,4 °C, en yn jannewaris en desimber, de kâldste moannen, is dat 18,2 °C. De stêd kriget jiers trochinoar 472,2 mm delslach, al kin dat fan jier ta jier witwat ferskille. Yn útsûnderlik wiete jierren, lykas 1940-1941 of 1997-1998, is der wolris mear as 1.000 mm rein fallen, wylst der yn snuorjes fan drûchte soms mar 150 mm yn in jier falt. Hoewol't der boppe-yn it Santa Ynezberchtme soms snie falt, is dat yn Santa Barbara noch nea foarkommen, útsein in pear ferdwaalde flokjes yn 1939.
Sieds Lykles
|200px|thumb|Sieds Lykles, 1902
Sieds Lykles (Ferwerderadiel, 14 maaie 1858 - Amsterdam, 25 april 1913) wie in Nederlânsk ofsier fan sûnens (dokter), direkteur fan it gesticht yn Lawang op East-Java (Nederlânsk-Ynje) en genêshear-direkteur fan it Gasthuis voor Vallende Ziekten yn Amsterdam.
Nederlânsk-Ynje
Lykles waard oplaat ta offisier fan sûnens en tsjinne yn it Keninklik Nederlânsk-Ynjysk Leger oant er 1883 troch dokter Bauer, direkteur fan it gesticht yn Buitenzorg, as ûnderdirekteur oannaam waard. Dêrnei waard er earste direkteur fan it ferbetteringsgesticht yn Soerabaya; 1898 waard útein set mei de bou fan in grut nij gesticht (hielendal neffens oanwizings fan Lykles) yn Porrong, tichteby Lawang (yn it plak fan de boppe neamde ynrjochtingen). Dêr wie plak foar 450 ynlanners en 110 Europeanen; tichteby wie ek in koloanje, dêr't pasjinten wennen, dy't noch tafersjoch nedich hiene, dy't frije ferpleging krigen en dy't oan it wurk koene by in lânboubedriuw dat ta de ynrjochting hearde. Lykles waard 10 july 1902 direkteur; 1906 gier er werom nei Nederlân.
Nederlân
Lykles waard 1909 genêshear-direkteur fan it Gasthuis voor Vallende Ziekten oan de Overtoom yn Amsterdam en beneamd ta ridder yn de Oarder fan de Nederlânske Liuw.
List fan planetoïden 73001-74000
Dit is in list fan planetoïden 73001-74000.
Kurling op de Olympyske Winterspullen 2014
De XXIIe Olympyske Winterpullen waarden fan 7 oant en mei 23 febrewaris 2014 hâlden yn Sotsji, yn Ruslân. It curling hie plak yn it Ice Cube Curling Center.
Ice Cube Curling Center
It Ice Cube Curling Center waard yn 2013 boud foar de Olympyske en Paralympyske Winterspullen fan 2014. Der wie plak foar 11.000 taskôgers.
Jehanna fan de Toer
Jonkheid
Jehanna waard yn 1321 yn 'e Toer fan Londen berne as de dochter fan kening Edwert II fan Ingelân en dy syn frou Isabella fan Frankryk. Hja hie twa bruorren, de lettere Edwert III fan Ingelân en Jan fan Eltham, greve fan Cornwall, en ien suster, Eleönoara fan Woodstock. Under de betingsten fan it Ferdrach fan Edinburch-Northampton (1328), dat in ein makke oan 'e Earste Skotske Unôfhinklikheidsoarloch, waard Jehanna by wize fan besegeling fan 'e frede al tige jong úthylke oan 'e kroanprins fan Skotlân, de lettere kening David II. It houlik waard yn Berwick-upon-Tweed sletten op 17 july 1328, doe't Jehanna sân jier en David fjouwer jier âld wie. Hoewol't harren houlik 34 jier duorje soe, bleau it sûnder bern en ek, sa liket it, sûnder leafde.
Yn Frankryk en Skotlân
Doe't op 7 juny 1329 David syn heit, Robert I fan Skotlân, kaam te ferstjerren, waarden David en Jehanna kening en keninginne fan Skotlân. De kroaning fûn plak op 24 novimber 1331 plak, yn Scone, dêr't fan âlds alle Skotske keningen kroane waarden. Yn 1332 briek der in nije oarloch tusken Ingelân en Skotlân út, de Twadde Skotske Unôfhinklikheidsoarloch. Nei't de Ingelsen yn july 1333 in grutte oerwinning behelle hiene yn 'e Slach by Halidon Hill, waard ornearre dat it te gefaarlik foar it minderjierrige keningspear wie om yn Skotlân te bliuwen, en sadwaande waard de Skotske keninklike hofhâlding yn ballingskip stjoerd nei Frankryk, dêr't de Skotten in bûnsgenoatskip, de Auld Alliance, mei ûnderholden. David en Jehanna kamen op 14 maaie 1334 yn Boulogne-sur-Mer oan en waarden dêr ûnthelle troch de Frânske kening Filips VI, dat in neef fan Jehanna har mem wie. Oer de tiid dy't it Skotske keningspear yn Frankryk ferbleau, is suver neat bekend, útsein dat Filips VI harren it Kastiel fan Gaillard, yn Normandje, joech om har yn nei wenjen te setten, en dat se dêr sadwaande in grut part fan 'e tiid trochbrocht hawwe sille.
Doe't geandewei de 1330-er jierren de Ingelsen út Skotlân weromdreaun waarden, besleat men op 't lêst dat it feiligernôch foar it keningspear wie om wer op hûs oan. Sadwaande reizgen David en Jehanna doe werom nei Skotlân, dêr't se op 2 juny 1341 te Inverbervie yn Kincardineshire oankamen. David, dy't dat jiers santjin jier wie, naam doe it regear oer Skotlân yn eigen hân (dat wie oant dy tiid troch reginten berêden). Yn 'e folgjende jierren joech persoanlik er lieding oan ferskate militêre aksjes, en sa koe it dat er nei de Skotske nederlach yn 'e Slach by Neville's Cross, op 17 oktober 1346, troch de Ingelsen kriichsfinzen nommen waard. Neitiid waard David alve jier lang yn Ingelân finzen holden. Jehanna sette har yn dy tiid wer yn har heitelân nei wenjen, dêr't har broer Edwert III har ferskate kearen tastie om har man yn syn finzenskip te besykjen. Uteinlik kaam David wer frij yn 1357, ûnder de betingsten fan 'e Frede fan Berwick, dy't in ein makke oan 'e Twadde Skotske Unôfhinklikheidsoarloch.
Lêste jierren en dea
Hoewol't har man dêrop weromkearde nei Skotlân, besleat Jehanna en bleau yn Ingelân. Se koe tige goed mei har mem, Isabella fan Frankryk, dy't se yn har lêste jierren eigenhandich fersoarge, oant se yn 1358 stoar. Sels stoar Jehanna mar fjouwer jier letter, yn 1362, op it Kastiel fan Hertford yn Ingelân, yn 'e âlderdom fan 41 jier. Hja waard begroeven yn 'e Christ Church Greyfriars te Londen, dêr't tsjintwurdich lykwols neat fan har tombe mear oerbleaun is.
Denis Diderot
thumb|Denis Diderot [[Ofbyld:Denis Diderot signature.svg|200px|right|Hantekening]] Denis Diderot (Langres, 5 oktober 1713 - Parys, 31 july 1784) wie in Frânsk auteur, filosoof en keunstkritikus. Diderot wie in foaroansteand persoan yn wat letter de Ferljochting neamd wurde soe. Mei Baruch Spinoza (1632-1677) en Pierre Bayle (1647-1706) wie Diderot de wichtichste filosoof fan de radikale ferljochting.
Hy wie tusken 1750 en 1776 mei D'Alembert redakteur fan de ferneamde Encyclopédie. Fan de 72.000 artikelen yn dy ensyklopedy skreau er sels sa'n 6000. De encyclopédie wiene is soad minsken op tsjin. Yn 1759 waard de ensyklopedy sels formeel ferbearn, mar it wurk gie dêrnei temûk fierder. De ensyklopey wie - út reden fan de klam op religieuze tolerânsje en frijheid fan tinken en in demokratyske geast - in bedriging foar de aristokrasy.
Prikslydzjen op de Paralympyske Winterspullen 1994
De VIe Paralympyske Winterspullen waarden yn 1994 hâlden yn it Noarske Lillehammer.
Denis Diderot
Yn 1773 makke Diderot in sjoernalistike reis troch Hollân. (Voyage en Hollande).
Diderot wie foar frijheid fan mieningsútering en godstsjinst. Yn syn wurken is dúdlik te sjen hoe't er him fan teïst ta deIst nei ateïst ûntjoech.
Diderot droech by oan de literatuer mei ûnder mear syn wurk Jacques le Fataliste, in satiryske roman wêrmei't hy konfinsjes oer de struktuer en ynhâld fan romans oan de kaak stelde en teffens filosofyske ideeën dy't de frije wil oanbelangje ûndersocht. As skriuwer fan toanielstikken hat er sines dien foar it ûntean fan it 'boargerlik' drama.
Alexander Pope
thumb|Alexander Pope om 1727 Alexander Pope (Londen, 21 maaie 1688 – Twickenham (no part fan Londen), 30 maaie 1744) wie in Ingelsk dichter, oersetter en skriuwer yn de begjintiid fan de Ferljochting.
Pope waard berne yn in katolike hûshâlding en waard fral thús ûnderrjochte.
Al mei tolve jier skreau er gedichten, faak die er oare skriuwers nei. Syn meast orzjinele wurk út dy tiid wie Pastorals (1709).
Sitaat
Pope hat in ferneamd gedicht oer Sir Isaac Newton skreaun, in sitaat út dat gedicht:
Wichtichst wurk
thumb|Alexander Pope Búste fan John Rysbrack yn it Fitzwilliam Museum, [[Cambridge]]
Bonifatiustsjerke (Vries)
De Bonifatiustsjerke oan de Brink yn Vries is it âldste tsjerkegebou fan Drinte. Boud as roomske tsjerke en nei de reformaasje feroare yn in herfoarme tsjerke is de Bonifatiustsjerke tsjintwurdich de PKN-tsjerke fan Vries.
Skiednis
De tsjerke waard yn de 12e iuw boud en wijd oan de hillige Bonifatius. De tige ryk fersierde romaanske toer waard healwei de 12e iuw boud en efkes letter folge de bou fan de ienskippige romaanske tsjerke fan dowestien. It ferhege koer fan bakstien is letgoatysk en datearret út it earste fearn fan de 15e iuw.
De tsjerke waard yn de jierren 1946-1949 restaurearre. It skip krige by de restauraasje de romaanske finsters werom. By de wurksumheden waard yn de grûn in mal fûn fan de yn 1516 getten liedklok. Nei alle gedachten gyng dat om de Marijeklok, dy't yn 1517 makke waard troch de klokkejitter Wolter Schonenborch. Dy mal wurdt mei de ek ûntdutsen holle en bolle dakpannen bewarre yn it museum dat ûnder de konsistoarje fan de tsjerke ûnderbrocht is.
Ynterieur
It 13e-iuwsk doopvont fan Bentheimer sânstien is yn de 19e iuw ferkocht oan it Drintsk Museum. It doopfont stiet tsjintwurdich wer yn de tsjerke as brûklien fan it museum. De preekstoel yn de tsjerke is fan 1661. Fierder steane der yn de tsjerke twa banken út 1657 en in hearebank mei sierlik fykwurk út 1762.
De tsjerke hat in houten balkeplafond. It koer besit in by de restauraasje rekonstruearre stiennen ferwulft, nei't dat yn 1680 ynstoart wie. De ribben rêste op orizjinele kraachstiennen mei û.o. foarstellings fan de symboalen fan de evangelisten. Yn it koer is ek noch in diel fan in sakramintsnis te sjen.
Oargel
It ienmanualige oargel waard yn 1885 boud troch de bruorren Van Oeckelen út Glimmen. Mense Ruiter restaurearre it oargel yn 2006-2007. It oargel is yn oarspronklike steat en besit 8 registers en in oanhongen pedaal.
Takayuki Kuwata
(26 juny 1941) is in eardere Japansk fuotballer. Earder spile foar Toyo Industries.
Yn 1961 gie Kuwata nei de Waseda-universiteit, dêr 't er yn it skoalteam fuotballe. Nei't er yn 1965 ôfstudearre, spile Kuwata foar Toyo Industries. Mei dizze klup waard er yn 1965, 1966, 1967 en 1968 kampioen fan Japan. Kuwata ferovere der yn 1965, 1967 en 1969 de Beker fan de keizer. Yn fiif jier spile er 62 kompetysjewedstriden en skoarde 34 goals. Kuwata beëinige syn spilerskarriêre yn 1969.
Takayuki Kuwata debutearre yn 1961 yn it Japansk nasjonaal fuotbalalvetal en spile fiif ynterlânwedstriden, wêryn't er twa kear doelpunten makke.
List fan planetoïden 74001-75000
Dit is in list fan planetoïden 74001-75000.
St. Ignace (Michigan)
St. Ignace, soms stavere as Saint Ignace (útspr.: [se:nt ɪɡ'næ:s], likernôch: "seent ik-nês"), is in stêd yn 'e Amerikaanske steat Michigan. Dit plak leit oan 'e súdkust fan Opper-Michigan, deunby de noarderein fan 'e Mackinac Brêge oer de Strjitte fan Mackinac. St. Ignace is it haadplak fan Mackinac County. Neffens in offisjele skatting út 2012 hie de stêd doe krapoan 2.500 ynwenners.
Frânske Skoalle (De Jouwer)
De Frânske Skoalle oan de Midstrjitte op De Jouwer wie in bysûndere skoalle dy't bestie fan 1843 oant 1880.
St. Ignace (Michigan)
Geografy
St. Ignace leit op 179 m boppe seenivo, en hat in oerflak fan 7,0 km², wêrfan't 0,03% út wetter bestiet. De stêd leit oan 'e sintrale súdkust fan Opper-Michigan, oan 'e Strjitte fan Mackinac, in ingte dy't de Michiganmar yn it westen mei de Hueronmar yn it easten ferbynt. Fuort benoarden St. Ignace leit it plattelânsdistrikt St. Ignace Township, dat deselde namme hat as de stêd, mar bestjoerlik selsstannich is.
Frânske Skoalle (De Jouwer)
Wylst de besteande Latynske Skoalle hast gjin learlingen mear hie, ûntstie op De Jouwer al gau ferlet fan in skoalle foar mear útwreide ûnderwiis. Oars as de Latynske skoallen waarden op Frânske skoallen ek moderne talen ûnderwiisd. Yn hannelsplak De Jouwer wie geandewei mear ferlet fan in oplieding dêr't de jonges foar de hannel en yndystry oplaat waarden. Mei dat doel waard yn 1843, in saneamde Bysûndere skoalle fan de 2e klasse oprjochte foar it ûnderwiis yn de nijere talen. De ûnderwizer moast akten ha foar Frânsk, Dútsk en Ingelsk. Sokke partikuliere skoallen waarden Frânske skoallen neamd.
Skoallehaden
Op 27 febrewaris 1843 waard Jacobus Nieuwveen Rzn. as skoallehaad. Hy troude op 25 maaie mei Barteltsje Halbertsma, fan Grou. Hja wie in dochter fan B.H. Halbertsma. Hy krige gjin fêst traktemint en moast sels foar in lokaal soargje. Syn ynkomsten wiene de skoaljilden fan de learlingen. Yn advertinsjes yn de Ljouwerter Krante neamde hy himsels 'ynstituteur' en hy hold ek kostlearlingen. Nieuwveen hie de skoalle oant de simmer fan 1855, doe't Folkert W. Hellema, (ek in 2e ranger) syn wurk oernaam op 9 july 1855. Hellema wurke dêrfoar al in skoft as sekondant.
St. Ignace (Michigan)
Geografy
Deunby St. Ignace leit de noardlike útein fan 'e Mackinac Brêge, dy't oer de Strjitte fan Mackinac hinne rikt en sa Opper-Michigan mei Neder-Michigan ferbynt. Oan 'e súdlike ein fan 'e brêge leit Mackinaw City, dêr't St. Ignace sadwaande in protte gedoente mei hat. Oer de Mackinac Brêge hinne rint de autosneldyk Interstate 75, dy't dêrnei dwers troch St. Ignace giet, yn noardeastlike rjochting nei de grinsstêd Sault Ste. Marie en dan fierder yn Kanada op. Foar reizgers dy't út Neder-Michigan komme, is St. Ignace sadwaande de poarte ta Opper-Michigan.
Skiednis
Foar't de krite fan St. Ignace troch de blanken kolonisearre waard, wie it gebiet al tûzenen jierren lang bewenne troch de Yndianen. Yn 'e iere koloniale perioade hiene de Huroanen of Wiandot (Huron of Wyandot) der de oerhân, mar fan it begjin fan 'e achttjinde iuw ôf rekke it fierhinne befolke troch de Odjibwe (Ojibwe) en de Ottawa, dy't mei de súdliker libjende Potawatomy (Potawatomi) de Ried fan Trije Fjurren foarmen.
Yn 1671 rjochte de Frânske ûntdekkingsreizger en misjonaris Jacques Marquette in jezuïtyske missypost op oan 'e súdkust fan Opper-Michigan, dy't er Saint-Ignace neamde, nei de hillige Ignatius fan Loyola, de stifter fan 'e jezuïtyske kleasteroarder. As men dat jiertal oanhâldt as de stifting fan St. Ignace (en dat wurdt ornaris dien), dan is St. Ignace de op ien nei âldste stêd fan Michigan, nei Sault Ste. Marie, dat yn 1668 ek troch Marquette stifte wie. Yn 1681 waard yn 'e neite fan St. Ignace de hannelspost Fort de Baude fêstige, dy't lykwols yn 1697 wer opheft waard. Yn 1705 waard ek de missypost opdoekt, mar tsjin dy tiid wie St. Ignace in Yndiaansk doarp fan oansjenlik omfang wurden, en bleau it ek sûnder dy foarsjennings bestean.
Frânske Skoalle (De Jouwer)
Skoallehaden
Yn april 1856 waard oan de kostskoalle in sekondant tredde rang frege; salaris ƒ50 à ƒ75 boppe kost en ynwenning. Hellema wie by syn ferstjerren yn 1863 noch mar 35 jier. Syn widdo wie J.C. Nederveen. Yn de Ljouwerter Krante fan 23 jannewaris 1863 waard in opfolger frege oan dizze Bysûndere Frânske skoalle foar Dei- en Kostlearlingen.
Jan Gaauw, in pensjonearre haad fan de Burgerskoalle, joech ek lessen oan dizze skoalle, dy 't doe 'Institút voor Jonge Heeren te Joure' neamd waard. Wyls hie Lucas Bogtstra, helpûnderwizer oan de Boargerskoalle by Van Albada, yn de hjerst fan 1858 op De Jouwer ek in bysûndere (partikuliere) skoalle iepene, dy 't lykwols yn 1860 al opheft waard, doe't Bogtstra nei Indië gie.
St. Ignace (Michigan)
Skiednis
Yn 1763, oan 'e ein fan 'e Frânske en Yndiaanske Oarloch, kaam St. Ignace yn Britske hannen, en nei de Amerikaanske Unôfhinklikheidsoarloch kaam it yn 1783 yn namme ta de Feriene Steaten te hearren, al duorre it noch oant 1796 ear't de Britten Opper-Michigan ek wurklik oerdroegen. Oarpronklik wie St. Ignace in wichtich plak op it mêd fan 'e lukrative pelshannel, mar tsjin 'e iere njoggentjinde iuw rekke it datoangeande yn 'e nederklits, doe't it Amerikaanske regear nei de Oarloch fan 1812 it near lei op it kommen en gean fan Britske en Kanadeeske keaplju.
Frânske Skoalle (De Jouwer)
Skoallehaden
Op 7 april 1863 kaam Johannes Adrianus Marinus van der Brugh, as opfolger fan Hellema oan it haad te stean fan de no troch de gemeente mei ƒ 300 subsidearre Bysûndere Dei- en Kostskoalle foar MULO op De Jouwer. Hy hie 'sekondant' west oan sa'n soarte skoalle yn De Haach. Oan de Jouster skoalle wie ek in sekondant, mar net lang want de skoalle rûn werom. Yn 1868 waarden de gebouwen troch de gemeente oankocht foar ƒ 6500. Doe't Van der Brugh op 1 april 1869 nei sa'n ynrjochting yn Noordwijk gie, waard de oankochte wenning oan It Sân it skoalhûs foar it haad fan de Boargerskoalle, L.B. van Albada.
MULO
Dochs bleau de Frânske skoalle op De Jouwer noch bestean. Beneamd waard Jacobus Japikse út Grins, dy't mei in gemeentlike subsydzje fan ƒ 300, op 1 maaie 1869 de skoalle weriepene. Hy hie yn Grins dosint west oan in tariedende skoalle foar middelber en heger ûnderwiis. Hy wie de heit fan historikus dr. N. Japikse, dy't ûnder oare de Skiednis fan it hûs fan Oranje skreau. Yn 1880 besleat de gemeenteried fan Haskerlân, dizze bysûndere subsidearre skoalle foar MULO oer te nimen as iepenbiere gemeenteskoalle, mei yngong fan 20 oktober 1880. De hear Japikse bleau haad. De skoalle waard ûnderbrocht yn de skoalle oan de Midstrjitte. Sa hie De Jouwer yn 1880 trije iepenbiere skoallen foar fuortset ûnderwiis: de Burgerskoalle en de MULO yn de Midstrjitte en de Earmeskoalle oan 't Sân.
St. Ignace (Michigan)
Demografy
Neffens in offisjele skatting troch it Amerikaanske Folkstellingsburo (op grûn fan gegevens fan 'e folkstelling fan 2010) hie St. Ignace yn 2012 in befolking fan 2.452 minsken. Dat betsjut in delgong fan 8,4% foar de befolkingsgrutte fan 2000 oer, doe't de stêd noch 2.678 ynwenners hie. De befolkingstichtens bedroech yn 2010 353,2 minsken de km². Neffens gegevens fan 'e folkstelling fan 2010 wie doe fan 'e befolking fan St. Ignace 17,7% âlder as 65 jier en 21,3% jonger as 18 jier. Fierders bestie 40,5% fan 'e húshâldings út ien persoan, wylst yn 2000 9,0% fan 'e befolking ûnder de earmoedegrins libbe.
Wat de etnyske opbou fan 'e befolking oangiet, dy wie yn 2010 sa: 62,3% blanken; 27,8% Yndianen; 1,1% Latino's; 1,0% swarten; 0,3% Aziaten; 7,5% oaren of fan mingd etnysk komôf. Mei hast in trêdepart fan 'e befolking dat út Yndianen bestiet, sit St. Ignace datoangeande fier boppe it Amerikaanske nasjonale gemiddelde. Dizze befolkingsgroep bestiet yn St. Ignace yn haadsaak út etnyske Odjibwe (Ojibwe of Chippewa) en Ottawa, twa nau besibbe Algonkwynske folken. Yn St. Ignace is it haadkertier fêstige fan 'e troch de steat Michigan erkende Mackinac Troepen fan Tsjippewa en Ottawa Yndianen, en de federaal erkende Sault Ste. Marie Stamme fan Tsjippewa Yndianen fan Michigan besit en runt in kasino op syn lân yn St. Ignace.
Klimaat
St. Ignace hat in fochtich lânklimaat, mei waarme, koarte simmers en kâlde oant ekstreem kâlde winters. Yn july en augustus, de waarmste moannen, leit de trochsneed temperatuer oerdeis om 'e 24 °C hinne, en yn febrewaris, de kâldste moanne, is dat likernôch –2 °C. (mei in trochsneed nachttemperatuer fan –11 °C). St. Ignace kriget jiers trochinoar ûngefear 800 mm delslach.
Tamarah Benima
Tamarah Maionah Benima (Amsterdam, 1950) is in Nederlandsk liberaal earder rabbyn foar de Progressyf Joadske Gemeente Noard-Nederlân (PJGNN) en rabbyn fan de Amsterdamske gemeente Beit Ha' Chidush (BHC), sjoernaliste en kollumniste.
Biografy
De pake fan Benima, Salomon Benima, wie keapman yn Wynskoat en waard ryk troch hannel yn klean yn Nederlânsk-Ynje. Hy kocht yn 1926 in pân yn Berlyn op de Kurfürstendamm. Yn 1936 rekke er lykwols alles kwyt en yn 1943 waard er fermoarde yn it ferneatigingskamp Sobibór. Har beppe Sara Duifje de Vries wie protestantsk-kristelik en waard yn 1920 joadsk.
Benima wurke tusken 1973 en 1979 as fysioterapeut yn Nederlân en Berlyn. Yn 1980 waard se ferslachjouwer foar it Nieuw Israelietisch Weekblad (NIW). Tusken 1992 en 1999 wie se haadredakteur fan dat blêd. Njonken har sjoernalistike wurk skriuwt se kollumns foar ferskate deiblêden (ûnder oaren it Frysk Deiblêd oant yn novimber 2020), jout se lêzingen en fertaalt se Joadske boeken.
Nei it ôfrûnjen fan in rabbinale stúdzje oan it liberaal-joadske Levisson Ynstitút op 27 augustus 2008 skatte Tamarah Benima de kâns net heech yn dat se as rabbyn wurkje kinne soe foar de liberaal-joadske mienskip yn Nederlân (LJG) fanwegen de frijwat nuodlike finansjele tastân fan de liberaal-joadske gemeenten. Op 1 juny 2015 waard hja lykwols dochs oansteld as rabbyn fan de gemeente Beit Ha'Chidush yn Amsterdam. Datselde jier ferskynde har ''Joodser dan dit krijgt u het niet. De levenskunst van de joodse beschaving'', útjûn troch útjouwerij Prometheus. Yn Trouw ferskynde in fraachpetear fan Stevo Akkerman mei rabbyn Benima nei oanlieding fan it útkommen fan dat boek.
By de útjouwerij foar harkkolleezjes Home Academy ferskynde fan har in harkkolleezje yn tsien dielen "De Joodse Beschaving".
Yn novimber 2021 stapte Benima as rabbyn op by de PJGNN. Benimas posysje kaam ein oktober yn besprek nei de opskuor dy't folge op har Rede fan Fryslân. Yn dy taspraak yn de Steateseal ferlike se de wize wêrop't it demisjonêre kabinet Rutte net-faksinearren tsjin it koroanafirus apart sette soe mei de wize wêrop't Joaden yn Nazy-Dútslân as 'gefaar foar de folkssûnens' beskôge en apart set waarden.
Alain Delon
Alain Delon (útspr.: [a'lɛ̃ dǝ'lõ], likernôch: "a lêng de long "; folút: Alain Fabien Maurice Marcel Delon; Sceaux (Frankryk), 8 novimber 1935) is in Frânsk-Switsersk akteur, dy't fanôf it begjin fan syn karriêre yn 'e 1950-er jierren fluch opklom ta ien fan 'e meast foaroansteande filmstjerren fan syn heitelân, en wol 'de manlike Brigitte Bardot' neamd waard. Hy wie in hoart ferloofd mei de ferneamde Eastenrykske aktrise Romy Schneider, en wûn yn 1984 de César (de Frânske Oskar) yn 'e kategory bêste akteur. Yn 1999 naam er njonken syn Frânske nasjonaliteit ek it Switserske steatsboargerskip oan. Sûnt wennet er yn 'e omkriten fan Sjenêve.
Bernetiid en oplieding
Delon waard yn 1935 berne yn Sceaux, in foarstêd fan Parys yn wat no it departemint Hauts-de-Seine is. Hy is fan mingd Frânsk en Korsikaansk etnysk komôf, mei't syn beppe oan heitekant in Korsikaanse út Prunelli-di-Fiumorbo wie. Syn âlden, Fabien Delon en Édith Arnold, skieden doe't er fjouwer jier wie. Beiden wertrouden se, en dêrtroch hat Delon in jongere healsuster en twa jongere healbruorren. Delon genoat syn ûnderwiis û.m. oan in roomske kostskoalle, mar waard dêr fan skoalle stjoerd fanwegen ûnlijich hâlden en dragen. Om syn talint foar godstsjinstige saken besochten ferskate dosinten en bepraat him om preester te wurden, mar dêr woed er neat fan witte.
Jonge jierren
Mei fjirtjin jier gie Delon foargoed fan skoalle, wêrnei't er in skoft yn 'e slachterij fan syn styfheit wurke. Trije jier letter naam er tsjinst by de Frânske Marine, dêr't er marinier (fusilier marin) waard. Yn dy hoedanichheid focht er yn 1953 en 1954 mei yn 'e Earste Yndosineeske Oarloch yn Frânsk-Yndosina, tsjin 'e Fjetnameeske ûnôfhinklikheidsbeweging fan Ho Chi Minh. Nei eigen sizzen brocht er fan 'e fjouwer jier dat er by de marine wie, alve moanne yn it tichthûs troch foar ynsubordinaasje en oare gebrekken oan dissipline.
Nei't er yn 1956 earfol út tsjinst ûntslein wie, kearde Delon nei Frankryk werom, dêr't er it krap hie en himsels mei los wurk besocht te ûnderhâlden. Hy wurke in skoft as ober yn in restaurant, mar ek as kroader op in treinstasjon, as klerk en as winkelbetsjinde. Yn dy snuorje rekke er befreone mei de aktrise Brigitte Auber, mei wa't er op in stuit nei Cannes ta reizge om it Ynternasjonaal Filmfestival fan Cannes te besykjen. Dat wie wêr't Delon syn eigen aktearkarriêre begjinne soe.
Aktearkarriêre
Yn Cannes krige in talintescout foar de Amerikaanske filmprodusint David O. Selznick Delon yn it each. Nei't er foar Selznick audysje dien hie, bea dyselde him in kontrakt as akteur oan, op betingst dat er Ingelsk leare soe. Delon gie doe werom nei Parys om him dy taal eigen te meitsjen, mar dêr krige er kunde oan 'e Frânske regisseur Yves Allégret, wêrnei't er besleat dat er ek akteur wurde koe sûnder Ingelsk te learen. Selznick stie him ta om it kontrakt op te sizzen, en dêrnei besoarge Allégret him yn 1957 syn akteardebút yn 'e film Quand la Femme s'en Mêle. It jiers dêrop spile Delon ek yn Sois Belle et Tais-toi en Christine, yn dy lêste film mei as tsjinspylster de Eastenrykske aktrise Romy Schneider. Syn fjirde film, Faibles Femmes (1959), draaide ek yn 'e Feriene Steaten yn 'e bioskopen, dêr't it in grut súkses waard.
Yn 1960 wie Delon te sjen yn 'e film Plein Soleil fan regisseur René Clément, dy't basearre wie op 'e roman The Talented Mr. Ripley, fan Patricia Highsmith. Dêryn fertolke Delon de haadrol fan Tom Ripley ta lûd jûchhei fan 'e resinsinten. Fuort dêrnei spile er yn Luchino Visconti syn Rocco e i Suoi Fratelli, in optreden dêr't de kritisy op 'e nij tige oer te sprekken wiene. Yn 1961 stie Delon foar it earst op 'e planken yn in opfiering yn Parys fan it toanielstik Tis Pity She's a Whore fan John Ford, mei as tsjinspylster op 'e nij Romy Schneider, wylst Visconti de rezjy die. Yn 1963 wurke Delon op 'e nij mei Visconti gear yn 'e film Il Gattopardo. Dêrnjonken wurke er ek mei Jean-Pierre Melville, dy't him regisearre yn 'e films Le Samouraï (1967), Le Cercle Rouge (1970) en Un Flic (1971). Ek spile Delon yn 1966 yn 'e Amerikaanske oarlochsfilm Lost Command, fan regisseur Mark Robson, mei as tsjinspilers û.m. Anthony Quinn, George Segal en Claudia Cardinale.
Yn 1964 wijde de Cinémathèque Française in presintaasje oan Delon syn films. Datselde jier rjochte er mei George Beaume syn eigen filmstudio op, mei as namme Delbeau Production. Harren earste film, L'Insoumis, moast fanwegen swierrichheden op it mêd fan auteursrjochten op 'e nij montearre wurde. Dêrop begûn Delon syn eigen studio, Adel, wêrfan't de film Jeff (1969), mei himsels yn 'e haadrol, de earste produksje wie. Neitiid produsearre en fertolke er de haadrol yn Borsalino (1970), mei as tsjinspilers Jean-Paul Belmondo en Catherine Rouvel, dat ien fan 'e meast opbringende Frânske films aller tiden waard. Yn 1973 naam Delon boppedat yn in duët mei de Frânske sjongster Dalida it popliet Paroles, Paroles op, in oersetting fan it Italjaanske liet Parole, Parole.
Desyllúzjonearre oer syn brekme oan súkses makke Delon yn 1997 bekend dat er it aktearjen deroan joech, hoewol't er sûnt noch altyd op ynsidintele basis rollen akseptearret. Underwilens hat er him mear talein op it oan 'e man bringen fan in hiele kolleksje produkten dy't ûnder syn namme ferkocht wurde, wêrûnder horloazjes, klean, sinnebrillen, briefpapier en sigaretten. Syn sinnebrillen waarden benammen yn Hongkong tige populêr nei't akteur Chow Yun-fat se droech yn 'e film A Better Tomorrow út 1986. Underwilens wie Delon yn 1991 as ridder (chevalier) opnommen yn it Frânske Légion d'Honneur, in ûnderskieding dy't yn 2005 omset waard yn 'e hegere rang fan ofsier (officier). Yn 2019 waard oan Delon in Gouden Earepalm takend troch it Ynternasjonaal Filmfestival fan Cannes.
Priveelibben
Delon ferloofde him op 20 maart 1959 mei de ferneamde Eastenrykske aktrise Romy Schneider. Under harren ferloving ûnderhold Delon lykwols ek in relaasje mei de Dútske aktrise en sjongster Nico. Dyselde brocht op 11 augustus 1962 syn soan Christian Aaron te wrâld. De jonge waard foar it meastepart troch Delon syn âlden grutbrocht en soe letter ûnder de namme Ari Boulogne karriêre meitsje as fotograaf. Yn desimber 1963 brieken Schneider en Delon harren ferloving ôf, wêrnei't Delon op 13 augustus 1964 mei it Frânske fotomodel Nathalie Barthélemy troude. Harren soan, de lettere akteur Anthony Delon, waard in moanne letter berne. Delon en Barthélemy skieden faninoar op 14 febrewaris 1969.
Underwilens wie Delon nammentlik yn 1968 op 'e set fan 'e film Jeff yn 'e kunde kommen mei de Frânske aktrise Mireille Darc, mei wa't er daliks in relaasje begûn dy't duorre oant 1982. Yn 1987 mette Delon it Nederlânske model Rosalie van Breemen op 'e set fan 'e fideoklip foar syn nûmer Comme au Cinéma. Hja begûnen in relaasje dy't al rillegau útrûn op gearwenjen. Delon en Van Breemen krigen twa bern: Anouchka, dy't op 25 novimber 1990 berne waard, en Alain-Fabien, dy't op 18 maart 1994 te wrâld kaam. Yn oktober 2002 giene Delon en Van Breemen útinoar. Underwilens hie Delon op 23 septimber 1999 ek it Switserske steatsboargerskip oannommen, sadat er sûnt in dûbele nasjonaliteit hat. Hy wennet sûnt yn Chêne-Bougeries, yn it kanton Sjenêve. Yn in fraachpetear yn 2013 spriek Delon mei klam syn stipe út foar de ekstreem-rjochtse Frânske politike partij Front National.
Zendaya
Jonkheid en oplieding
Zendaya waard yn 1996 berne yn Oakland, yn 'e Amerikaanske steat Kalifornje. Har heit, Kazembe Coleman, is in Afro-Amerikaan, wylst har mem, Claire Stoermer, blank en fan Dútsk komôf is. Neffens Zendaya har offisjele webside komt har foarnamme út it Sjona, in Bantoe-taal út Simbabwe, en betsjut it safolle as "tankjewol".
Zendaya wie al fan jongs ôf oan belutsen by it California Shakespeare Theater yn Orinda, dêr't har mem manager fan wie. Yn 't earstoan holp se dêr as ûvreuze en kaartsjeferkeapster, mar neigeraden dat se belangstelling blike liet foar aktearjen, waard se opnommen yn it treningsprogramma dat it teäter foar bern oanbea. Sadwaande spile se al ier yn stikken fan Shakespeare, lykas Richard III, Trijekeningejûn en Nei Jim Beleavjen. Har âlden skreaune har yn oan 'e Oakland School for the Arts, dêr't se in profesjonele aktearoplieding folge. Dêrnjonken wie Zendaya ek al ier lid fan 'e dûnsgroep Future Shock Oakland, wêrmei't optredens fersoarge fan hiphop-dûnsen, mar ek fan 'e tradisjonele Hawaïaanske hûla.
Karriêre
As jonge tiner begûn Zendaya har karriêre as model foar kleanmerken as Macy's, Mervyns en Old Navy. Se figurearre ek as eftergrûndûnseresse yn in reklamespotsje fan it warehûs Sears mei sjongster Selena Gomez yn 'e haadrol. Yn 2009 wie se te sjen yn 'e fideoklip fan it nûmer Hot n Cold fan Katy Perry. Yn novimber fan dat jier die se audysje foar de haadrol fan Rocky Blue yn 'e Disney-tillefyzjesearje Shake It Up. Dy rol waard har trochbraak en se fertolke him trije seizoenen lang, fan 2010 oant 2013. Zendaya waard dêrfoar trije kear nominearre foar in Young Artist Award: yn 2011 en 2012 yn 'e kategory bêste cast yn in tillefyzjesearje, en yn 2012 yn 'e kategory bêste aktrise yn in tillefyzjesearje. Fierders waard hja foar har fertolking fan 'e rol fan Rocky Blue yn 2011 en 2014 ek nominearre foar in NAACP Image Award.
Yn 2011 wie Zendaya as stimaktrise belutsen by de koarte tekenfilm Pixie Hollow Games, fan Disney, wêrfoar't se ek de titelsong song. Yn 2012 spile Zendaya yn har earste film, Frenemies, wêrfoar't se fannijs nominearre waard foar in Young Artist Award foar bêste aktrise. Underwilens wie se yn 2011 ek úteinset mei in wurkpaad as sjongster, troch har debútsingle Swag It Out út te bringen. Watch Me, har duët mei Bella Thorne, behelle yn 'e simmer fan 2011 it 86ste plak yn 'e Amerikaanske top 100. Nei't se yn 2012 har twadde solosingle, Something to Dance For, útbrocht hie, sleat Zendaya in eksklusyf kontrakt mei de platemaatskippij Hollywood Records. Yn maart 2013 die se mei oan it sechstjinde seizoen fan it realitytillefyzjeprogramma Dancing with the Stars, mei as profesjonele dûnspartner Val Chmerkovskiy. Hja wie, mei 16 jier, de jongste dielnimster ea, en behelle úteinlik it twadde plak.
Yn july 2013 brocht Zendaya it nûmer Replay út, de lead-single fan har earste album Zendaya. Dat liet waard sertifisearre as platina en helle se it 40e plak yn 'e top 100. Neitiid kaam it album Zendaya op 17 septimber 2013 út. Dat brocht it ta it 51e plak yn 'e Amerikaanske album-top 100. Koarte tiid earder, yn augustus, hie Zendaya boppedat it autobiografyske boek Between U and Me: How to Rock Your Tween Years with Style en Confidence publisearre. Datselde jiers brocht se ek in eigen moadekolleksje út mei famkesklean, skonkwaarmers, koarte broeken, jaskes, holbannen en assessoires, dy't ynspirearre wie op 'e klean dy't se yn 'e searje Shake It Up droech.
De twadde single fan it album Zendaya, mei as titel My Baby, kaam begjin 2014 út. Frijwol tagelyk waard de Disney-tillefyzjefilm Zapped, mei Zendaya yn 'e haadrol, útstjoerd op 'e tillefyzje. Yn juny 2014 waard oankundige dat Zendaya de yn 2001 by in fleantúchûngemak omkommen sjongster Aaliyah spylje soe yn 'e biografyske film Aaliyah: The Princess of R&B. Dy beslissing smiet in protte krityk op, mei't Aaliyah har fans fûnen dat Zendaya alhiel net op harren idoal liek en boppedat in fiersten te ljochte hûdskleur hie. In pear wiken letter besleat Zendaya om 'e eare oan harsels te hâlden en fan 'e rol ôf te sjen. Yn jannewaris 2015 sette Zendaya útein mei it spyljen fan 'e titelrol fan K.C. Cooper yn 'e nije Disney-searje K.C. Undercover. Dat is in rige dy't ein 2016 noch altyd rûn. Yn dyselde snuorje sleat se in nij muzykkontrakt ôf mei de platemaatskippij Republic Records. Yn 2015 figurearre se yn 'e fideoklip fan it nûmer Bad Blood, fan sjongster Taylor Swift.
Julius Scholz
thumb|150px|Medaljon op it grêf fan Julius Scholtz yn Dresden Julius Scholtz, folsleine namme Gottfried Julius Scholtz (Breslau, 12 febrewaris 1825 - Dresden, 2 maaie 1893) wie in Dútske histoarje- en portretskilder.
Wurk
Sjoch de:Julius Scholtz
Literatuer
Sjoch de:Julius Scholtz
Iten
Iten, fieding of fiedsel is eltse fêste of healfêste substânsje dy't organismen troch konsumpsje fan fiedingsstoffen foarsjocht. Dêrby giet it om dierlike of plantaardige stoffen. Floeistoffen dy't konsumearre wurde, hjitte drinken. Iten en drinken wurde faak op ien sike neamd. De wichtichste fiedingsstoffen dy't yn iten sitte, binne: koalhydraten, fetten, aaiwiten, fitaminen en mineralen. Sokke stoffen wurde opnommen troch it itende organisme en dêrnei assimilearre troch de sellen fan datselde organisme om enerzjy op te wekjen, libben te hanthavenjen (troch ûnderhâld) en groei te stimulearjen. Gebrek oan fiedingsstoffen liedt by bisten ta in gefoel fan honger, dat oanset ta iten. Oanhâldend honger lijen, bgl. troch hongersneed, liedt ta ûnderfieding en úteinlik ta de dea troch ferhongering. Ek it hawwen fan it ferkearde soarte iten kin ta sûnensswierrichheden liede, lykas malnutrysje.
Itensbetrekkings
Itensbetrekkings of fiedselbetrekkings spylje yn 'e libbene natoer in wichtige rol. Sokke ûnderlinge ferbannen wurde werjûn yn it fiedselstring, in keatling organismen wêrby't elts organisme it iten foarmet foar it folgjende organisme yn 'e rige.