cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
10 Things I Hate About You (film)
Adaptaasjes
Yn juny 1999 brocht útjouwerij Scholastic Corporation ûnder deselde titel in ferboeking út fan 10 Things I Hate About You, skreaun troch David Levithan.
Tsien jier nei't de film útkommen wie, stjoerde it Amerikaanske tillefyzjenetwurk ABC in adaptaasje fan 'e film út yn 'e foarm fan 'e tillefyzjesearje 10 Things I Hate About You. Fan 'e cast fan 'e film wie inkeld Larry Miller (Walter Stratford) yn 'e searje te sjen, net inkeld om't de akteurs yn 'e jongere rollen tsjin dy tiid filmkarriêres opboud hiene, mar ek om't se ûnderwilens te âld wiene om troch te gean foar learlingen oan in middelbere skoalle. Gil Junger, de regisseur fan 'e film, wie wol by de searje belutsen. It wie gjin súkses en nei tweintich ôfleverings waard de searje stopset.
Reichenstein (Trechtingshausen)
Reichenstein (Dútsk: Burg Reichenstein), ek bekend ûnder de namme Falkenburg, stiet op in útstekkende rots oan de eastlike helling fan it Binger Wald boppe it plak Trechtingshausen, himelsbreed likernôch 5 km noardwestlik fan de stêd Bingen. Reichenstein heart ta de âldste kastielen yn de Midden-Ryndelling.
Skiednis
It kastiel waard yn 1213 foar it earst neamd, doe't de abdij Kornelimünster by Aken Filips III fan Bolanden as kastielfâld beneamde. De kastielfâlden fan Reichenstein hearden yn 'e 13e iuw ta de tige beruchte en skeane rôfridders. Dêrom waard yn 1282 kening Rudolf I frege om help, dy't nei in belis fan fjouwer jier it kastiel úthongere en dêrnei ôfbaarne liet. De rôfridders fan Reichenstein waarden tegearre mei dy fan de kastielen Sooneck en Ehrenfels finzen set en by de Klemenskapel deamakke. thumb|left|Reichenstein Sûnt 1290 krigen de Paltsgreven de ruïne yn hannen, dy't it lykwols yn 1344 oan Kar-Mainz oerlieten. Neitiid folge in nijbou mei in dûbele ringmuorre om in rjochthoekige wentoer en de binnenhôf fan it haadkastiel hinne. Noardlik waard in foarhôf tafoege.
Nei't de paus yn 1397, oars as de kar fan it domkapittel fan Mainz, Jehan II fan Nassau-Wiesbaden-Idstein ta aartsbiskop beneamde, hold de troch it kapittel yn 1396 keazen aartsbiskop Godfried fan Leiningen him skûl yn it kastiel. Nei lang en dreech ûnderhanneljen die Godfried fan Leiningen ôfstân fan it ambt en waard er ôfsâlte mei it amt fan domproast fan Mainz, sadat it net nedich wie it kastiel te bestoarmjen en op 'e nij te ferneatigjen.
Sûnt de 16e iuw sette it ferfal fan it kastiel yn. De resten dêrfan waarden yn de Njoggenjierrige Kriich yn 1689 opblaasd. De Prusyske militêr Franz Wilhelm von Barfus kocht yn 1834 de ruïne op en ferboude in toer as syn wente. Syn erfgenamen ferkochten it kastiel wer yn 1877.
It hjoeddeiske oansjen fan it kastiel is te tankjen oan de rike baron Nikolaus von Kirsch-Puricelli. Hy kocht it oan en liet yn 'e jierren 1899-1902 in kastiel yn Tudorstyl bouwe en in tún yn Ingelske styl oanlizze. Op it plak fan it foarhôf waarden mear gebouwen en in útsjochtoer set. Reichenstein wie it lêste kastiel dat yn it ramt fan de Rynromantyk werboud waard.
Tsjintwurdich is it kastiel in museum mei in grutte samling wapens, jachttrofeeën, smei-izerkeunst en meubilêr. Ek is der in hotel mei restaurant ûnderbrocht.
Sêge
Nei de oermastering fan it kastiel hong kening Rudolf I de rôfridders op. De oanfierder Diedert fan Hohenfels wist lykwols út te naaien.
In âlde sêge fertelt lykwols in hiel oar ferhaal:
Om syn soannen te foar de dea te hoedzjen naam Diedert fan Hohelfels de skuld fan al it plonderjen, ferkrêftsjen en moardzjen folslein op him. De kening lykwols wegere de soannen fan Diedert te sparjen, mar hy wie ree om alles oer te litten oan it oardiel fan God. Dêrom naam de kening Dietrich mei nei it plak by de Klemenskapel, dêr't de eksekúsje plak soe fine. Dêr liet er de njoggen soannen op in rige njonken inoar sette. De kening wiisde nei de soannen en sei tsjin Diedert: "dêr steane dy soannen, as dyn kop aansens troch it sân rollet en it slagget dy dan noch by dyn neateam lâns te kuierjen, dan sil ik eltse soan sparje dystû bylâns rinst". Dêrnei liet de kening Dietrich ûnthalzje.
En doe barde wat nimmen ferwachte: it bluodderige lichem foel net del, mar stoffele sûnder kop stadichoan de rige soannen bylâns en sakke pas yn syn ratteljende harnas del doe't de lêste soan foarby wie, wylst út de hals oer de omstanners it bloed fan de rôfridder spuite. De kening seach wyt as kryt mar holde him oan syn wurd: hy sparre de soannen fan de rôfridder, mar makke wol dat er dêr sa gau mooglik wei kaam.
Ymkje Hofstra-Booi
Ymkje Hofstra-Booi (De Himrik, 28 septimber 1881 - Wynjewâld, 11 desimber 1989) út Wynjewâld waard 2 desimber 1989 de âldste frou fan Nederlân, nei it ferstjerren fan Hinderika Modderaar. Sy hat dizze titel 9 dagen droegen, Hofstra-Boai ferstoar yn 'e âldens fan 108 jier en 74 dagen. Har opvolgster as âldste frou wie Trijntje Jansma-Boskma.
List fan planetoïden 30001-31000
Dit is in list fan planetoïden 30001-31000.
Roelofje Akkerman-Huisman
Roelofje Akkerman-Huisman (Sint-Jânsgea, 22 febrewaris 1884 - dêre, 6 maaie 1992) fan Sint-Jânsgea wie by har ferstjerren de âldste ynwenster fan Fryslân en de op-ien-nei âldste fan Nederlân mei 108 jier en 74 dagen.
Ember Falls
Ember Falls is in Finske metalband oprjochte yn 2015 yn Tampere. De band brocht yn 2017 syn debútalbum Welcome To Ember Falls út. Ember Falls hat twa studio-albums útbrocht.
DKW
thumb|right|150px|DKW-logo DKW is in histoarysk Dútsk auto-, motor- en bromfytsmerk, dat bestie fan 1916 oant 1966.
Yn 1916 begûn de Deen Jørgen Skafte Rasmussen (1878-1964) yn Dútslân in fabryk foar stoommasines. Ien fan syn projekten wie it bouwen fan in troch stoom oandreaune auto, de Dampf-Kraft-Wagen. Doe't dat mislearre boude hy in twataktmotor, Des Knaben Wunsch. Doe't hy dizze motor yn in wat oanpaste foarm yn in motorfyts boude, wie Das Kleine Wunder berne.
Modellen
Auto's út it tiidrek 1931–1942:
Sint Thomaslieden
It is de keunst om de twa klokken te lieden yn in ritme dat goed op inoar ôfstimd is. It giet by dat lieden om de saneamde "fjouwerkante slach". De lytse en de grutte klok binne dan yn harmony mei inoar. De lytse klok moat in fearnsslach nei de grutte klok komme. De fjouwerkante slach is te werkennen toch de wurden "do earst, dan ikke".
Eartiids gie it Sint Thomaslieden dei en nacht troch. Tsjintwurdich allinnich tusken moarns 7 oere oant jûns 10 oere. De gemeente It Hearrenfean hat it lieden ris ferbiede wold en hellen doe de bongels út de klokken. Tsjintwurdich stimulearret de gemeente It Hearrenfean de tradysje mei in subsydzje.
Reinskjen Pruiksma-Bakker
Reinskjen Pruiksma-Bakker (Drylts, 21 juny 1861 - dêre?, 26 febrewaris 1970) fan Drylts wie by har ferstjerren mei 108 jier en 250 dagen de âldste ynwenner fan Fryslân en Nederlân.
Ribble
thumb|250px|De Ribble by Ribchester thumb|250px|Tijfloedweach (bore) yn de Ribble thumb|250px|De mûning yn de Ierske See De Ribble is in rivier fan 121 km lingte yn noardwest-Ingelân dy't begjint by de gearrin fan de Gayle Beck en Cam Beck, net fier fan it ferneamde Ribbleheadfiadukt. De rivier rint troch Noard-Yorkshire en Lancashire. By it streamgebiet fan de Ribble hearre ek parten fan Greater Manchester yn de omkriten fan Wigan.
De Ribble streamt troch de plakken Settle, Clitheroe en Preston, foardat de rivier útmûnet yn de Ierske See tusken Lytham St. Annes en Southport.
De meast wichtige sydrivieren binne de Hodder en Calder dy't gearrinne mei de rivier ûnder Great-Mitton, en de rivier Darwen dy't him oanslut by Walton-le-Dale en as lêste de rivier de Douglas dy't ûnder Hesketh Bank by de Ribble komt.
De Ribble markearre de meast noardlike grutte fan it âlde keninkryk fan Mercia. Yn de tiid fan it Domesday Book wie de rivier de noardlike grins fan in stik grûn (Inter Ripam et Mersam) dat opnaam waard yn de Domesday-ynformaasje foar Cheshire, al wie it wierskynlik offisjeel gjin diel fan dat greefskip.
De rivier is streamôf fan Preston geregeldwei útbaggere en by Preston is in haven. It estuarium is part fan de Ribble en Alt Estuaria en is in beskerme natuergebiet.
It streamgebiet fan de Ribble falt ûnder de Mersey Basin Campaign, in fennoatskip dat oprjochte is yn 1985 mei it doel de kwaliteit fan wetter en iggen te ferbetterjen.
Preston City Council hat plannen útbrocht foar de bou fan in keardaam yn de rivier, yn har Riverworks-útstel. It doel fan dat útstel is it oanlizzen fan in wettersportpark yn in part fan de Ribble, mei goed 4000 wenten en bedriuwen anneks.
De Ribble liket ek de Belisama út de Romeinske tiid te wêzen. De iggen fan de Ribble wurde neamd as mooglik plak foar Kening Arthur syn tsiende slach, oan de ouwer fan in rivier Tribruit, dêr't Nennius op doelde yn syn Historia Brittonum.
Johan Frisoslûs
De Johan Frisoslûs is in skutslûs yn Starum út 1966.
De slûs mei brêge foarmet de ferbining tusken it Johan Frisokanaal en de Iselmar. Yn de simmermoannen ferwurket de slûs in soad fartugen en dêrtroch rint de wachttiid bytiden op ta twa oeren. Yn 1973 kamen 19.328 plesierfartugen troch de slûs. Troch it grutte tal fartugen dy't troch de slûs giene, waard de kapasiteit yn 2013/14 útwreide en bou en twadde slûs njonken de besteande slûs. Op 8 maaie 2014 waard de twadde slûs offisjeel troch kening Willem-Alexander iepene.
By deitoeristen is de slûs mei de soad skippen in attraksje. De oare slûs yn Starum is de eardere seeslûs. Besuden de slûs leit it J.L. Hooglandgemaal, dat yn itselde jier klear kaam.
Don (Aberdeenshire)
thumb|De Don by Alford thumb|Mûning by Aberdeen
De Don is in rivier yn Aberdeenshire yn Skotlân. Hy ûntspringt yn it Cairngormberchtme en rint oer 131 kilometer nei it easten om by Aberdeen yn de Noardsee út te mûnjen. De Don streamt troch de plakken Alford, Kemnay, Inverurie, Kintore en Dyce. Dy sydrivier Urie mûnet by Inverurie yn de Don.
De Don is ferneamd as fiskwetter foar salm en seeforel, mar ek fanwege it lânskip en kastielen oan de rivier.
De namme komt al yn de 2e iuw foar yn it wurk fan de Aleksandryske geograaf Klaudius Ptolemaeus, as Δηοῦα (=Devena), dat 'goadinne' betsjut. De lânseigen befolking beskôge de rivier kenlik as godlik. Besuden de Don rint de Dee; dy namme betsjut ek 'goadinne'.
Carel Coenraad Geertsema
thumb|Carel Coenraad Geertsema Mr. Dr. Carel Coenraad Geertsema (Grins, 9 juny 1843 - Wiesbaden, 19 oktober 1928) wie in Nederlânsk liberaal politikus en advokaat.
Biografy
Geertsema wie in soan fan mr. Johan Herman Geertsema, dy't letter minister fan Binnenlânske Saken wurde soe, en Arendina Wichers. Hy studearre rjochten oan de Ryksuniversiteit Grins (1862-1867). Yn 1867 studearre er ôf yn Romeinsk- en hjoeddeisk rjocht. Yn syn studintetiid hat er lid west fan de senaat fan de Grinzer studinteferiening Vindicat atque Polit. Yn 1868 troude Geertsema mei jonkfrou Aleida Sibilla Sara Quintus (1841-1919), dochter fan Earste Keamerlid jhr. mr. Johan Wichers Quintus. It pear krige in soan en in dochter.
thumb|150px|Famyljewapen Geertsema yn it provinsjehûs yn Grins
Yn 1876 rjochte Geertsema yn 'e mande mei jonkhear Rhijnvis Feith de bankiersfirma 'Geertsema Feith en Co' op. Desimber 1892 waard er beneamd ta Kommissaris fan de Keninginne yn Grinslân en yn 1893 ynstallearre. Yn dy funksje hat er fral dwaande west mei it ferbetterjen fan de ynfrastruktuer, it be-oarderjen fan wetterskippen en in oanset jûn foar de elektrisiteitsfoarsjenning yn Grins.
Nei syn pinsjoen yn 1917 waard er lid fan de Earste Keamer (oant 1922); hy wie dêr benammen dwaande mei ynlânske saken.
Yn it ramt fan in wurkferskaffingsprojekt waard yn 1924 by Finsterwolde in nije polder oanlein, dy't nei him ferneamd waard en de namme Carel Coenraadpolder krige.
Publikaasjes
Foar it lêste wurk krige Geertsema 1914 in earedoktoraat steatswittenskippen fan de Grinzer universiteit.
Lieuwe Pietersen
Lieuwe Pietersen (Deinum (Skinkeskâns), 4 desimber 1928 – Ljouwert, 23 maart 2015) wie in Frysk skriuwer, learaar en sosjolooch.
Biografy
Nei in stúdzje lichaamlike opfieding waard Pietersen gymnastyklearaar oan syn eardere middelbere skoalle, de Ryks-HBS oan it Saailân yn Ljouwert. Hy hat fjirtich jier as learaar oan dy skoalle stien. Letter studearre er sosjology oan de Ryksuniversiteit Grins. Lieuwe Pietersen hat ek bestjoerslid en propagandalieder fan de Fryske Bibleteek west. Yn 1972 wie er ien fan de inisjatyfnimmers fan de sutelaksje fan It Fryske Boek.
Syn earste publikaasje wie Friesland in en rond het perk út 1956. Twa jier letter folge troch Skûtsjesilen. It bekende Sociologie van de sport kaam yn 1961 út. Hy wie yn 1969 de earste wittenskipper dy’t in serieus ûndersyk die nei de posysje fan it Frysk. De útkomsten fan dat ûndersyk publisearre er yn it boek De Friezen en hun taal (1969). Syn oare grutte publikaasje op dat mêd, Taalsociologie (1976), is sûnt it ferskinen ferplichte literatuer foar studinten fan de learareoplieding Frysk.
Pietersen skreau al syn boeken foar de KFFB en wie dêryn tige produktyf. Meastentiids ferskynde der om de twa jier in boek fan syn hân. It nijste wurk wie útkommen yn maaie 2012, ûnder de titel De Untfiering, en wie in misdieroman dy't him ôfspile yn Ljouwert. Lieuwe Pietersen ferstoar ein maart 2015 nei in koart siikbêd.
Eider (fûgel)
De Eider (Somateria mollissima) is in fûgel út de famylje fan de Einfûgels.
Foarkommen
De Eider is in grutte see-ein fan sa'n 50 oant 71 sm lingte. De ein is goed te werkennen oan syn foarm en de grutte kilige snaffel. De jerke is ek hiel goed te werkennen oan syn swart mei wite fearren en griene nekke. It wyfke is in brune fûgel mar kin troch har foarm en grutte toch wol maklik fan de oare einesoarten ûnderskieden wurde.
Fersprieding
De Eider komt foar oan de noardlike kusten fan Jeropa, Noard-Amearika en it easten fan Sibearje. De fûgels briede yn it arktyske gebiet en guon ek wol súdliker, by't winter geane se faak wat mear nei it suden en foarmje grutte kloften oan de kusten.
Der binne wol aardich wat Eidereinen mei sa'n 1,5 oant 2 miljoen fûgels yn Noard-Amearika en Jeropa, it tal fûgels yn it easten fan Sibearje is net bekend.
Undersoarten
De jerken fan de Jeropeeske, en East- en West-Amerikaanske ûndersoarten kinne werkend wurde oan lytse kleurferskillen yn de fearren en oan de kleur fan de snaffel.
Burnham Thorpe
Burnham Thorpe is in plak en civil parish yn de bestjoerlike krite King's Lynn en West Norfolk, yn it Ingelske greefskip Norfolk. It plak is fral ferneamd as berteplak fan ficeadmiral Horatio Nelson, de winner fan de Slach fan Trafalgar.
Eider (fûgel)
Iten
De Eiders dûke it leafst nei moksels, dêrby ite se ek wolris kreeften.
Burnham Thorpe
Oare plakken yn it kerspel binne Burnham Overy, Burnham Norton, Burnham Deepdale en Burnham Market.
Eider (fûgel)
Fuortplanting
thumb|right|200px|Eiders mei einepiken Eiders briede mei-inoar yn in grutte koloanje. Op Yslân binne bygelyks koloanjes fan sa'n 1.000 pear einen te finen. De briedtiid hinget ôf fan it briedgebiet en it waar mar leit tusken begjin april en ein maaie.
It nêst wurdt troch it wyfke boud oan de seekust, soms brûke se ek wol seefûgelnêsten. It wyfke leit fjouwer oant seis grienige aaien yn it nêst wat mei de dûnsfearren út har boarst beklaaid is. Nei't it wyfke de aaien 25-26 dagen bebret hat komme de aaien út. De jongen wurde troch it wyfke oant let yn de simmer fuorre, wol foar sa'n 65-75 dagen.
Sjouke Hylkema
thumb|Sjouke Hylkes Hylkema Foto de Jong Ljouwert, Snits Sjouke Hylkes Hylkema (Akkrum, 23 maaie 1852 - Velp, 23 oktober 1922) wie in sakeman, skriuwer en toanielleafhawwer.
Hy wie mei-oprjochter en lieder fan it Ljouwerter Toanielsselskip (1881) en it Frysk Iisbûn (1886). Wurke ek mei oan Fryske tydskriften en skreau toanielstikken.
Palsa
thumb|Palsas In palsa is in lytse ferhevenheid yn in permafrostboaiem, dy't ûnstiet troch de hydrostatyske druk fan befriezend grûnwetter. Palsa's ûnteane yn kriten dêr't it teminsten 120 dagen yn it jier kâlder is as -10 graden Celsius. Sy foarmje har yn it generaal yn heechfeangebieten yn toendra's omdat Palsas foar har ûntstean op iiskilen in soad wetter nedich hawwe. In palsa kin beskôge wurde as in lytse pingo. It wurd 'palsa' komt út it Samysk en betsjut 'in ferhevenheid yn in sompe'.
List fan planetoïden 31001-32000
Dit is in list fan planetoïden 31001-32000.
Bjørnstjerne Bjørnson
thumb|Bjørnstjerne Bjørnson (1909) thumb|300px|Bjørnson en syn frou Karoline (1908) Bjørnstjerne Bjørnson (Kvikne (Tynset, Hedmark), 8 desimber 1832 – Parys, 26 april 1910) wie in Noarske skriuwer, sjoernalist en politikus. Yn 1903 ûntfong Bjørnson de Nobelpriis foar de Literatuer. Hy is ek de auteur fan de tekst fan it Noarske folksliet Ja, vi elsker dette landet. Mei Henrik Ibsen, Jonas Lie en Alexander Kielland wurdt er rekkene ta de Grutte Fjouwer fan de Noarske letterkunde.
Betiid wurk
Bjørnson woe graach sêgen út it eachpunt fan boeren wei skriuwe, dy't de foarm fan nasjonale drama's krije moasten, saneamde folke-stykker. De earste dêrfan wie in ien-akter dy't him yn de 12e iuw ôfspile, Mellem Slagene (Tusken de slaggen), skreaun yn 1855 en útbrocht yn 1857. Hy waard foaral beynfloede troch de stúdzje fan Jens Immanuel Baggesen en Adam Gottlob Oehlenschläger by dit stik, skipe by in besite oan Kopenhagen. Mellem Slagene waard folge troch Halte-Hulda (Lamme Hulda) yn 1858, en Kong Sverre (Kening Sverre) yn 1861. Syn wichtichste wurk oant doe ta wie de politike trilogy Sigurd Slembe (Sigurd de Minne), útbrocht yn 1862
Bjørnson's hûshâlding
Bjørnson wie de soan fan dûmny Peder Bjørnson en Inger Elise Nordraach. Hy boaske Karoline Reimers (1835-1934) yn 1858. Sy krigen seis bern, dêr't fiif fan folwoeksen waarden:
Wurk
thumb|Stânbyld fan Bjørnson foar it Nationaltheatret yn [[Oslo]]
Jeremiah (striprige)
thumb Jeremiah is in oarspronklik yn it Frânsk ferskynde striprige dy't him ôfspilet yn in post-apokalyptyske Feriene Steaten fan nei in atoomoarloch. De ferhalen binne skreaun en tekene troch Hermann op de troch him sa skaaimerkende wize. De rige wurdt útjûn troch Dupuis.
Ferhaal
De haadspilers binne Jeremiah en Kurdy. Ek de ezel fan Kurdy, Esra, spilet in hieltyd weromkearende rol. Jeremiah, de tinker/brave en Kurdy, de fjochter/boefke wurde freonen neidat it doarp fan Jeremiah ferneatige is. Jeremiah giet mei Kurdy op paad, de wrâld yn dat him skaaimerket troch in soad geweld, klans, religieuske fanatisy en sjoemelaars en útbuting. Hja besykje te oerlibjen en harren paad te finen troch alderlei wurk te dwaan en slagje deryn alle kearen wer yn problemen fersyld te reitsjen dat alle kearen einiget mei fjochtsjen en moard. Yn de ferhalen blykt dúdlik dat allinnich it rjocht fan de sterkste telt.
List fan stedssekretarissen fan Boalsert
De stedssekretarissen fan Boalsert binne oant 1958:
Mohammed
thumb|De namme Mohammed yn 't Arabysk thumb|Ofbyld fan Mohammed yn Medina út in Arabysk midsiuwsk manuskript Mohammed (Arabysk:محمد, Moehammad) wat sokssawat betsjut as "earbiedweardige" (Mekka, 570 - Medina, 8 juny 632) is dejinge dy't beskôge wurdt as de grûnlizzer fan de Islam. Yn dizze godstsjinst wurdt hy sjoen as de lêste profeet en boadskipper fan God dy't de lêste iepenbiering fan him ûntfongen hawwe soe. Troch Moslims wurdt hy dêrom oantsjutten as ít Segel fan de Profeten.
Libben
Mohammed waard berne te Mekka út in ferearme staach fan de machtige stam fan de Koeraisjiten en grut brocht troch syn pake Abd al-Moetalib. Op 25 jierrige leeftiid boaske hy de fyftjin jier âldere keapmanswiddo Sjadidja. Fan harren bern bliuw allinnich in dochter, Fatima yn libben. Nei in oantal fisjoenen dêr't him de ingel Gabriel yn ferskynde, set hy yn 610 útein mei preekjen. Hy fermoanne de ynwenners fan Mekka harren ôf te kearen fan in materialistysk libbenswize en ôfgoaderij. Letter kaam yn syn preekjen de ûnderwerping (islam) oan de iene God (Arabysk: Allah) op de foargrûn. Yn Mekka krige hy net folle stipe en moast yn 622 útwike nei Jathrib (letter Medina neamd), dêr't syn optreden in sukses wurde soe.
Oegekleastermole
De Oegekleastermole is in poldermole en ryksmonumint inkele hûnderten meters súdwestlik fan it doarp Hartwert, yn de gemeente Wûnseradiel.
Bonne Hylkema
thumb|Bonne Hylkema
Oegekleastermole
Beskriuwing
right|thumb|240px|De Oegekleastermole yn desimber 2008 De Oegekleastermole, in spinnekopmole, waard foar 1830 boud foar it bemeallen fan de 90 pûnsmiet (± 33 ha) grutte polder Hartwerd-West, dy't eartiids de Polder Knol neamd waard. De eardere eigeners, de bruorren Knol, ferkochten de mole yn 1981 oan de Vereniging De Hollandsche Molen, dy't him yn 1986 restaurearje liet. Yn 1988 kaam hy yn it besit fan de Stifting De Fryske Mole. In jier letter ferlear de mole syn funksje as haadbemealler fan de polder. Hy is lykwols op frijwillige basis noch geregeldwei yn wurking. Hy is ien fan fjouwer spinnekopmoles yn Fryslân mei in achtkante ûndertoer. Om te foarkommen dat de mole by swiere stoarm omwaait, is it ûnderhûs derfan ferswierre mei in pear grutte balstiennen. De Oegekleastermole hat in flecht fan 9,10 meter en is op ôfspraak te besichtigjen.
Bonne Hylkema
Bonne Sjoukes Hylkema (Meskenwier ûnder Akkrum, 3 jannewaris 1862 - Grou 16 febrewaris 1935) wie in ûnderwizer en skriuwer.
Oegekleastermole
Beskriuwing
Yn 2006 waard de mole troch it Wetterskip Fryslân oanwiisd as reservegemaal yn gefal fan wetteroerlêst.
Bonne Hylkema
Hy wurke lang as fersekeringsman, skreau 17 romantyske toanielstikken en wie wichtich as propagandist-organisator. Hy wie oprjochter en foarsitter fan it Bûn om utens (1904) en fan it Bûn fen Fryske Toanielskippen (1919) en propagandist fan it Selskip 1844 (1919-1923). Makke ek in propagandareis nei Amearika.
Simon van Collem
thumb|Simon van Collem (links) rikt Prix de Joke út oan [[Bert Haanstra (1964)]] Simon van Collem (Amsterdam, 27 maart 1919 – dêre, 21 juny 1989) wie in Nederlânske sjoernalist en telefyzjemakker dy't him talei op filmsjoernalistyk. Hy wie fan joadsk komôf.
Libben en wurk
Van Collem wie yn 'e jierren 1950 wurksum as ferkeapslieder by in filmmaatskippij. Volkskrant rant-redakteur Bob Bertina frege him om in rige artikels te skriuwen oer de histoarje fan de Nederlânske filmyndustry. De searje artikels ûnder de titel Uit de oude draaidoos ferskynde fan 24 desimber 1954 ôf yn de Volkskrant en late yn 1958 ta de útnûging om ûnder de titel De oude draaidoos telefyzjeprogramma's te meitsjen foar de VPRO. Ek skreau Van Collem yn 1959 it boek Uit de oude draaidoos dat nettsjinsteande de smoute anekdoaten en sfearbeskriuwingen jierrenlang as wichtichste boek oer de Nederlânske filmskiednis jilde. Filmhistoarisy oardielden letter dat der ûnderskate ûnkrektichheden yn stiene.
Oant 1970 makke hy syn filmrubryk foar de VPRO. Yn dat jier stapte er oer nei de AVRO dêr't er it programma trochsette ûnder de titel Avroskoop. Yn 1975 makke er de oerstap nei de TROS en waard it programma omdoopt yn Simonskoop.
Van Collem ferstoar yn 1989 yn it harnas troch in hertstilstân by de galapremjêre fan de James Bondfilm Licence to Kill yn de Amsterdamske bioskoop Theater Tuschinski, krekt nei 't er Bond-akteur Timothy Dalton ynterviewd hie.
Priveelibben
Van Collem hjitte yn de Twadde Wrâldoarloch as (joadske) ûnderdûker 'Eugène de Winter' en skreau nei de oarloch it boek Eus ontdekt West-Friesland. Hjiryn beskriuwt er syn ûnderdûktiid yn Noard-Hollân boppe it IJ.
Hy is de heit fan René van Collem (drummer van Doe Maar) en Pim van Collem (wurksum as filmprodusint en - distributeur).
Brechtje Velstra-Bloemhof
Brechtje Velstra-Bloemhof (Sumar, 21 maaie 1897 - Aldtsjerk, 21 maaie 2005) fan Aldtsjerk wie yn 2005 de âldste ynwenster fan Fryslân. Se stoar op har jierdei doe't se 108 jier waard. Hja wie boaske oan Meint Velstra dy't ferstoar yn 1977.
Melrose
Melrose is in stedsje yn Skotlân, yn de Scottish Borders, oan de rivier de Tweed. Melrose leit yn it greefskip Roxburghshire
Beda wurdt yn ferbân brocht mei it ûntstean fan it plak. Iere 12e iuw stifte kening David I fan Skotlân dêr in abdij, de Melrose Abbey.
Neffens de leginde soe kening Arthur bedobbe west wêze yn de Eildonhichten net fier fan de stêd. In stikmannich kilometers nei it westen leit Abbotsford House, de bûtenpleats fan de skriuwer Sir Walter Scott.
Yn Melrose soe de rugby-fariant Rugby Sevens ûntstien wêze.
Stasjon Pepergea
thumb|280px|Partij rotanstuollen út Noardwâlde op stasjon Pepergea, 1905 Stasjon Pepergea (geografyske ôfkoarting Pp) is in earder stasjon oan de Steatsline A. It stasjon fan Pepergea lei tusken it hjoeddeiske Stasjon Wolvegea en Stasjon Stienwyk.
It stopplak waard brûkt fan 15 jannewaris 1868 oant 15 maaie 1938 en fan 1 jannewaris 1940 oant 5 jannewaris 1941. It stasjonsgebou waard boud yn 1884 en sloopt yn 1970.
Stasjon Pepergea waard neist passazjiersferfier brûkt foar it eksportearjen fan rotan út Noardwâlde. Yn de jierren santich waard it stasjon ôfbrutsen. Tsjintwurdich is it stee oanjûn troch in trafostasjon fan de Nederlânske Spoarwegen.
Skeneslûs
thumb|right|250px|De Skeneslûs thumb|right|250px|Skeneslûs by de Helomafeart thumb|right|250px|Skeneslûs by de Helomafeart De Skeneslûs (Stellingwerfsk: Scheenesluus) is in slûs út 1914 yn de De Skene benoarden it doarp Nijetrine.
Hantum
Hantum is in doarp dat yn de gemeente Noardeast-Fryslân leit. Hantum leit noardlik fan De Lytse Jouwer, eastlik fan Brantgum, westlik fan Hantumhuzen en besuden Ternaard. Hantum hat  ynwenners. De doarpskearn fan Hantum leit benammen oan de Smidstrjitte.
Untstean en namme
Der wurdt tocht dat Hantum om it begjin fan de jiertelling hinne op in kwelderwâl ûntstien is. Der waard in terp opsmiten dy't sa no en dan wer ferhege waard. Yn de 10e iuw wurdt der sprutsen oer Hanaten.
De namme kin tsjutte op hiem fan Hante, fan Hana of Hund. Oaren geane der fan út dat wy tinke moatte oan it Aldfryske wurd hä, yn it hjoeddeisk Frysk hea. It ûnbeboude súdlike diel fan de frij hege terp is om 1900 hinne ôfgroeven. De tsjerke is sa oan de râne fan it doarp kommen te stean. Yn de rin fan de tiid is it doarp mei wat nijbou oan de eastlike kant útwreide.
Wapen
De skeandieling is ôflaat fan it wapen fan Westdongeradiel. De peinjes binne oan de iene kant it symboal fan de hillige Nikolaas, de patroanhillige fan it doarp en oan de oare kant in symboal foar de rjochtsittingen dy't hjir eartiids barden. De ikel komt út it wapen fan de famylje Hettinga.
De Tsjerke
thumb|250px|left|Nikolaastsjerke
De romaanske tsjerke fan dowestien moat yn de 12e iuw boud wêze. It sizzen is dat in Utertske wijbiskop yn 1335 it alter wijd hat. De patroanhillige wie yn de roomske tiid fan de tsjerke Nikolaas fan Myra.
De romaanske finsters binne noch te sjen. Letter hat der in ferbouwing west yn goatyske styl.
De foarse toer is tagelyk mei in fernijing fan it westwurk boud yn 1808.
Kinnema sate
thumb|260px|Kinnema sate Oan de noardwestkant fan it doarp stiet Kinnema sate. De foarein is boud yn de styl fan in deftige boargerwenning. De gong rint yn it midden en der binne treppen foar it hûs.
De Stûpa
In frjemde ein yn it byt is de stûpa, dy't yn 1993 boud is. De stûpa is boud yn de styl fan in Tibetaanske timpel. Hy stiet op it eardere plak fan in pleats. Dy is oan in boeddhistyske organisaasje skonken en wurdt brûkt as boeddhistysk besinnings- en meditaasjesintrum. Under lieding fan de yn útwykte Tibetaanske muonts Chödje Lama Gawang Rinpoche (1927-2014) fûnen der ferskillende útwreidings plak.
De mûne
thumb|260px|Hantumermûne
Yn 1880 waard it wetterskip Hantumerleech stifte en yn itselde jier waard ek de Hantumerpoldermûne boud. De mûne waard yn de jierren 1970 restaurearre. Yn it net mear besteande mûndershûs siet yn de Twadde Wrâldkriich in joadinne ûnderdûkt.
Yn it doarp stie eartiids ek in nôtmûne út 1862. Dy stellingmûne waard oarspronklik yn 1789 as 'De Rooseboom' yn Huzum boud. By de útwreiding fan it Ljouwerter stasjon waard De Rooseboom ôfbrutsen en yn Hantum wer opboud. Om 1930 hinne gie de mûnder oer ta it meitsjen fan lynkoeken. Om net hielendal ôfhinklik fan wyn te wêzen hat er in diselmotor oanskaft. Op 1 maart 1949 brocht in swiere stoarm yn Hantum en omkriten in soad skea. Fan de mûne waaide de kape derôf; de mealder hat doe de romp ynkoarte, betimmere en is fierder gien mei syn foeraazjebedriuw. Yn de jierren 1970 is de ûnderbou ek ôfbrutsen; in mûnestien is bewarre bleaun yn De Hoop fan Holwert.
De skoalle
Hantum hat noch in skoalle út 1845. It gebou is útwreide en wurdt tsjintwurdich brûkt as doarpshûs d´Ald Skoalle. thumb|260px|Pleats oan de Stasjonswei
Mienskip
Mei Hantumerútbuorren hat Hantum ien Feriening Doarpsbelang.
Tsjerken
Alhoewol't de herfoarme tsjerke fan Hantum altiten rjochtsinnich west hat, ûntstie der yn de tiid fan de doleânsje dochs in grifformearde tsjerke. De grifformearden hiene sûnt 1891 mei de grifformearden fan Hantumerhuzen harren tsjerke oan de Fennewei. Yn 1987 sette stadichoan it 'Samen-op-Weg'-proses útein, dat lang om let yn 2007 late ta de foarming fan de Protestantske gemeente Hantum. De lêste tsjinst yn de grifformearde tsjerke hie op 21 oktober 2007 plak. De grifformearde tsjerke waard lykas op oare plakken neitiid ferkocht en ta in wente ferboud. De protestantske gemeente tsjerket yn de herfoarme tsjerke, dy't wer de namme fan foar de reformaasje werom krige en no Nikolaastsjerke hjit.
Strjitten
Brantgumerwei, De Terpen, Dokkumerwei, Doarpsstrjitte, Fetzewei, Gruttesteech, Hearewei, Hiausterwei, Kennemareed, Master Beymastrjitte, Pastorijelân, Smidstrjitte, Stasjonswei, Stoepawei, Ternaarderwei, Titus Conradistrjitte, Tsjerkestrjitte.
Suzanna Jansen
Libben
Jansen groeide op yn Amsterdam. Fan 1983 - 1985 folge hja in balletoplieding oan de Rotterdamse Dûnsakademy. Dêrnei makke se in oerstap nei de stúdzje Kommunikaasje oan de HEAO yn Utert. As projektlieder by in marketing- en mediabedriuw yn Amsterdam wie se yn de jierren njoggentich belutsen by de oprjochting fan Independent Media, it útjouwerskonsern fan Derk Sauer en Annemarie van Gaal yn Moskou.
Fan 1995 - 1997 wurke Suzanna Jansen by Independent Media yn Ruslân, ûnder mear by in útjouwerij fan ferskate blêden. In jier letter stapte se yn Moskou oer nei de sjoernalistyk en wurke foar dokumintêres fan de VPRO en VRT. Letter die se dat as korrespondint foar it Belgyske deiblêd De Morgen en as freelancer foar ûnder oare NRC Handelsblad, HP/deTijd en Opzij. Suzanna Jansen is troud mei non-fiksje skriuwer Frank Westerman.
Pauperparadys
thumb|right| It Pauperparadys Werom yn Nederlân skreaun se yn 2002 reportaazjes foar ûnder mear Trouw en Intermediair. Al gau stjitte se op de romrofte bidlerskoloanje fan Feanhuzen, en har famyljeskiednis dêre. In beëage artikel oer dat lange en unike opfiedingseksperimint yn it Drintsje fean rûn út op in boek, dat yn jannewaris 2008 ferskynde ûnder de titel Het pauperparadijs, een familiegeschiedenis. Hjiryn wurdt oardel iuw Nederlânske earmoede beskreaun, beskreaun fanút har syktocht nei har eigen famylje. Se komt út by in heropfiedingseksperimint yn Feanhuzen dêr't har oerbeppe ek tahâlden hat. Johannes van den Bosch, in maatskiplik belutsen generaal, boude yn 1823 dêr trije grutte gestichten. Mei syn Maatskippij fan Woldiedichheid woe hy de paupers út de stêden en de wezen út hiel Nederlân troch hurd wurkjen yn it fean 'opfiede ta selsstannichheid'. Se soenen middels hurd wurkjen, tucht, oarder en dissipline omfoarme wurde moatte ta nuttige boargers. Neffens it CBS hat hast 1 op de 16 Nederlanners famylje dy't bining hat mei dit stikje sosjale skiednis.
Wurk
thumb|It twadde gesticht, Feanhuzen
Radiostjoerder
In radiostjoerder is in byinoar hearrend tal apparaten en oar reau dêr't lûden mei útstjoerd wurde kinne oer de radiofrekwinsjes fan 'e eter. Soks giet fan 'e eigentlike stjoermêst nei alle ûntfangende apparaten ynsafier't dy har binnen it berik fan 'e útstjoering befine. Dizze ûntfangende apparaten binne radio's.
Ornaris wurdt mei de term 'radiostjoerder' net sasear de eigentlike apparatuer bedoeld dy't nedich is om radiolûden út te stjoeren, mar de organisaasje dy't ferantwurdlik is foar it útstjoeren fan strukturearre programma's nei in publyk: it radiostasjon. Men sprekt ek wol fan in radio-omrop, mar in omrop is strikt nommen in útstjoermachtige organisaasje dy't ien of mear radiostasjons dielt mei oare, soartgelikense radio-omroppen. In radiostasjon kin op ferskillende frekwinsjes tagelyk útstjoere; sokke ferskillende útstjoerings fan ien stasjon wurde radiokanalen neamd. As in groep radiostjoerders ien organisaasje foarmet (wat yn 'e regel bart as se yn it besit kommen binne fan ien mienskiplike eigner), dan sprekt men fan in radionetwurk.
Radiostjoerders hawwe altyd in fêste frekwinsje, sadat de harkers se op harren radiotastellen weromfine kinne. Dy frekwinsjes kinne diel útmeitsje fan ferskate bannen. De bekendste bân is FM, dy't tusken 88 en 108 MHz (megaherz) leit. AM, dat tusken 525 en 1605 kHz (kiloherz) leit, beslacht in grutter geografysk berik dat faak mear as ien lân omfettet, mar de apparatuer en ynfrastruktuer foar in AM-radiostjoerder is folle djoerder. Sûnt it begjin fan 'e ienentweintichste iuw besteane der fierders radiostasjons dy't ek (of allinnich mar) digitaal, d.w.s. oer it ynternet útstjoere. Sokke ynternetradio is it goedkeapst fan allegear, om't der alhiel gjin útstjoerynstallaasje foar nedich is. Oan 'e oare kant moatte de harkers dan wol de beskikking hawwe oer in flugge ynternetferbining om 'e radio goed ûntfange te kinnen.
Grauman's Chinese Theatre
Grauman's Chinese Theatre (letterlik: "Grauman syn Sineeske Bioskoop") is in ferneamde bioskoop yn 'e Amerikaanske stêd Los Angeles. It gebou waard yn 1926 yn sabeare Sineeske styl set en hiet fan 1973 oant 2001 Mann's Chinese Threatre. Sûnt 2013 wurdt it om sponsoringredens oantsjut as it TCL Chinese Theatre. De bioskoop stiet yn 'e wyk Hollywood oan 'e strjitte Hollywood Boulevard en de ferneamde Hollywood Walk of Fame. Yn it pân hawwe in protte wrâldpremiêres fan films fan 'e Amerikaanske filmyndustry fan Hollywood plakfûn, lykas dy fan Star Wars yn 1977. Teffens is der trije kear de útrikkingsseremoanje fan 'e Oscars holden. Grauman's Chinese Theatre is ien fan 'e wichtichste besjensweardichheden fan Hollywood. Ynteressant binne njonken it gebou sels de betonplaten yn it foarhôf, dêr't de hantekenings, hânprinten en fuotleasten yn fêstlein binne fan populêre filmstjerren fan 'e 1920-er jierren oant hjoed de dei.
Skiednis
Grauman's Chinese Theatre wie it geastesbern fan 'e Amerikaanske bioskoopútbater Sid Grauman. De bou fan in bioskoop yn neibearde Sineeske styl waard ynjûn troch it súkses dat er hân hie mei Grauman's Egyptian Theatre, in bioskoop yn neibearde Aldegyptyske styl, dy't yn 1922 iepengie, ek yn Hollywood. Grauman wist mei help fan projektûntwikkeler Charles E. Toberman in langjierrige pacht te bemachtigjen fan it perseel op Hollywood Boulevard 6925, dêr't oant doe ta de filla fan Francis X. Bushman stie. As teken fan wurdearring waard letter in plakkette yn 'e bioskoop opnommen dy't dúdlik makket dat it gebou opdroegen is oan Bushman.
De bioskoop waard ûntwurpen troch arsjitekt Raymond M. Kennedy mei help fan Donald Wilkinson, beiden fan it arsjitekteburo Meyer & Holler, dat earder ek it Egyptian Theatre foar Grauman ûntwurpen hie. De kosten fan 'e bou, dy't $2,1 miljoen bedroegen (in wier fermogen yn jild út 'e 1920-er jierren), finansierde Grauman troch in partnerskip oan te gean mei de tige súksesfolle (en smoarrike) filmstjerren Mary Pickford en Douglas Fairbanks. Grauman wie eigner fan it trêdepart fan 'e bioskoop, en Pickford, Fairbanks en in fjirde partner, Howard Schenck, hiene de restearjende twatrêdepart yn besit. De bou sette op 9 jannewaris 1926 útein en duorre krapoan oardel jier. Op 18 maaie 1927 waard Grauman's Chinese Theatre feestlik iepene mei de wrâldpremiêre fan 'e bibelske film The King of Kings fan Cecil B. DeMille.
Grauman besleat yn 1929 om op te hâlden mei wurkjen en fan syn pinsjoen te genietsjen. Hy risselwearre om syn oandiel yn 'e bioskoop te ferkeapjen oan 'e bioskoopkeatling Fox Theatres fan William Fox. In pear moanne letter waard er lykwols troch miljardêr Howard Hughes oerhelle om werom te kommen, om't Hughes woe dat Grauman de lieding hawwe soe oer de wrâldpremiêre fan syn filmepos Hell's Angels. Grauman kearde sadwaande werom yn 'e bioskoop foar salang't dy film der draaide, wêrnei't er wer mei pinsjoen gie. Dat befoel lykwols sa min, dat er mei de kryst fan 1931 fannijs weromkearde om 'e lieding wer oer te nimmen. Hy behold neitiid syn posysje oant syn dea yn 1950.
Yn 1944, 1945 en 1946 wie Grauman's Chinese Theatre it plak dêr't de útrikkingsseremoanje foar de Oscars, wrâlds wichtichste filmprizen, holden waard. (Tsjintwurdich wurde se holden yn it oanbuorjende Dolby Theatre, foarhinne bekend as it Kodak Theatre.) Grauman's Chinese Theatre waard op 5 juny 1968 útroppen ta in Historysk-Kultureel Monumint fan Los Angeles. Fan dy tiid ôf waard it gebou geregeldwei restaurearre.
Yn 1973 waard de bioskoop oankocht troch Ted Mann, de eigner fan 'e bioskoopkeatling Mann Theatres, dy't de namme feroare yn Mann's Chinese Theatre. Mann Theatres groeide út ta de grutste bioskoopkeatling fan 'e Feriene Steaten dy't net yn 'e hannen wie fan ien fan 'e grutte filmstudio's fan Hollywood. Yn 1977 fûn yn Mann's Chinese Theatre de wrâldpremiêre plak fan 'e film Star Wars fan George Lucas. Mei't 20th Century Fox, dy't de distribúsje fan 'e film fersoarge, der net folle fan ferwachte, wie de bioskoop mar foar twa wiken reservearre. Doe't Star Wars in gigantysk kommersjeel súkses bliek te wêzen, moast Mann Theatres de film omreden fan kontraktuele ferplichtings oan 'e film Sorcerer, fan William Friedkin, ferpleatse nei in minder prestizjeuze, yn tûzen hasten opkallefatere lokaasje. Nei de flop fan Sorcerer gie Star Wars foar de twadde kear yn premiêre yn Mann's Chinese Theatre, eat dat noch nea earder foarkommen wie.
Yn 1986 die Ted Mann syn bioskoopkeatling oer oan 'e grutte korporaasje Gulf+Western. Yn 1988 kocht Warner Communications, de rjochtsfoargonger fan mediaconcern Time Warner, foar $150 miljoen in belang fan 50% yn Mann Theatres. Uteinlik waard de bioskoopkeatling yn 1997 ferkocht oan WestStar Holdings, wêrnei't er yn 2000 oernommen waard troch in partnerskip besteande út 'e grutte filmstudio's Warner Bros. en Paramount Pictures.
Julius Agrikola
thumb|right|150px|In stânbyld fan Julius Agrikola wat stiet yn [[Bath (Ingelân)|Bath]] Julius Agrikola, folút yn Latynsk: Gnaius Julius Agricola (13 july 40 - 23 augustus 93) wie ien fan Rome's bêste generaals, en heart yn de rige Skipio, Marius, Sulla en Germanikus. Hy hie ferskate funksjes, wêrûnder dy fan legerlieder fan it tweintichste legioen yn Brittanje, gûverneur fan Akwitaanje en gûverneur fan Brittanje. Under syn befel waard de oermastering fan Brittanje troch de Romeinen ôf makke.
Grauman's Chinese Theatre
Skaaimerken
Grauman's Chinese Theatre is in gebou yn in sabeare Sineeske styl, dy't ta de exotic revival-arsjitektuer heart. It uterlik moat in grutte Sineeske pagoade neibeare en de foargevel omfiemet de ôfbylding fan in Sineeske wjukleaze draak en twa autentike stânbylden fan beskermliuwen út 'e Ming-dynasty dy't de haadyngong bewekje. It frijsteande kaartsjeferkeaphokje, dat yn 'e 1930-er jierren by de haadyngong tafoege waard, is letter wer ferwidere, en itselde jildt foar de neönkleurige luifen rjochts en lofts dêrfan. Yn 'e sydkanten fan it koperen dak binne de silhûeten fan petiterige draakjes ferwurke. It oarspronklike idee oangeande it uterlik fan 'e bioskoop wie om it Amerikaanske filmpublyk in Sineeske sfear ûnderfine te litten, mei't der yn 'e 1920-er jierren frijwol gjin Amerikaan wie dy't wat fan Sina ôfwist.
Julius Agrikola
Skiednis
Agrikola waard berne yn 40 n.Kr. yn Forum Julii (Fréjus). Syn heit wie senator en syn mem in ûntwikkele frou, dy't him nei Grykske skoallen yn Marseille stjoerde. Syn karriêre begûn al op jonge jierren as ofsier yn it leger. Hy tsjinne ynnearsten yn Brittanje (58-61) en dêrnei noch in skoft yn Aazje. Nei in bestjoerlike funksje yn Rome krige er it befelhawwerskip oer it leger yn Brittanje (70-74) en dêrnei it gûverneurskip fan earst Akwitaanje (Súdwest-Frankryk) en dêrnei Brittanje (77-83).
Grauman's Chinese Theatre
Skaaimerken
Ek it ynterieur fan it gebou is neibeard Sineesk. Sa hat de bioskoopseal út Sina ymportearre pylders by de sydmoarren, dy't poer dekoratyf binne. De Katalaansk-Kubaanske muzikant en dirigint Xavier Cugat beskildere de wanden tusken de pylders mei beammen en blêdte. De Sineeske wandskilderings yn 'e lobby fan 'e bioskoop binne it wurk fan 'e Sineesk-Amerikaanske akteur Keye Luke. It oarspronklike ynterieur omfette in Wurlitzer-oargel yn 'e romte boppe de bioskoopseal, wêrfan't it lûd de seal yn laat waard troch gatten yn it plafon.
Julius Agrikola
Skiednis
Yn Brittanje wreide Agrikola de Romeinske macht sterk út. Troch keizer Fespasianus konsul makke, oermastere hy Noard-Wales en Anglesey (78), en loek dêrnei yn noardlike rjochting troch Ingelân en besette súd-Skotlân (fan 80 ôf), en boude in rige fan forten tusken de Firth of Forth en de Firth of Clyde. Yn de Slach by Mons Graupius (± 84) fersloech hy de Kaledoanjers. Agrikola stjoerde in float út dy't om Brittanje hinne fear en de Orkney-eilannen ûntdiek. Yn 85 waard hy werom roppen nei Rome. Under de paranoide wurdende keizer Domitianus krige Agrikiola net mear in wichtich kommando.
Grauman's Chinese Theatre
Spoaren yn it beton
Ien fan 'e wichtichste besjensweardichheden fan Grauman's Chinese Theatre wurdt foarme troch de betonplaten yn it foarhôf, dêr't de hantekenings, hânprinten en fuotleasten yn fêstlein binne fan populêre filmstjerren fan 'e 1920-er jierren oant hjoed de dei. Der besteane in protte ferhalen oer hoe't dat sa kommen is. De offisjele ferklearring fan 'e bioskoop sels is dat aktrise Norma Talmadge by fersin mei de tradysje úteinsette doe't se net goed útseach en yn wiet beton stapte. Yn in fraachpetear foar de Amerikaanske radio op 13 septimber 1937 fertelde Sid Grauman lykwols in oar ferhaal oer hoe't er op it idee kommen wie. Hy lei út dat it "poer by fersin [gie]. Ik rûn der lyk yn. Doe't we de bioskoop oan it bouwen wiene, stoep ik by fersin yn wat wiet beton. En dêr hiest it. Dat, ik gie fuortendaliks nei Mary Pickford ta. Mary stiek de foet deryn."
Julius Agrikola
Skiednis
Agrikola is yn de skiednis bekend as ien fan Rome syn bêste generaals. Utsein de oermastering fan sawat hiel Brittanje hie hy ek de hân yn it begjin fan de romanisearring fan dizze nije provinsje. Op syn oanstean waard in protte boud en wegen oanlein. Ek yn fredestiid wie hy in goed lieder.
Grauman's Chinese Theatre
Spoaren yn it beton
Yn elts gefal wiene de earste akteurs dy't harren hantekening, hân- en fuotprinten yn it beton efterlieten Grauman syn sakepartners Mary Pickford en Douglas Fairbanks op 30 april 1927. Behalven hantekenings en hân- en fuotprinten befetsje in protte fan 'e âldere ôfdrukken ek persoanlike boadskippen oan Sid Grauman, lykas it gefal is mei dy fan aktrise Myrna Loy út 1936. Sy sette derby: "Oan Sid, dy't my myn earste baan joech." (Har earste baan yn Hollywood wie as dûnseresse yn Grauman's Chinese Theatre yn 'e 1920-er jierren.) Fierders binne der ek ôfdrukken fan oare karakteristike attributen, lykas de bril fan Harold Lloyd, de sigaar fan Groucho Marx, de revolver fan westernfilmstjer Roy Rogers, de dreadlocks fan Whoopi Goldberg en de toverstokjes út 'e Harry Potter-films fan Daniel Radcliffe, Rupert Grint en Emma Watson. Ek net-minsklike stjerren lieten ôfdrukken nei, lykas hoefôfdrukken fan 'e hynders fan westernfilmakteurs Gene Autry en Roy Rogers en in bânôfdruk fan Herbie de Folkswein-Kever.
List fan planetoïden 33001-34000
Dit is in list fan planetoïden 33001-34000.
Keimpe Sikkema jr.
Keimpe Sikkema jr. (De Westereen, 1918 - Ljouwert, 1986) wie saaklik direkteur fan de Fryske Akademy sûnt 1966 en dêrfoar sjoernalist (Het Volk, De Vrije Pers en sjef-provinsje redaksje Ljouwerter Krante, 1946 - 1966).
Feanhuzen
Plaknammen:
Oar: Sjoch ek:
Archangelsk
Archangelsk (Russysk: Архангельск) is in havenstêd oan de Noardlike Dvina yn it noarden fan Ruslân. Tichteby de stêd mûnet de rivier yn 'e Wite See út. It is it bestjoerlike sintrum fan de oblast mei deselde namme.
De namme ('Aartsingelstêd') komt fan it kleaster tichteby de stêd, dat wijd wie oan de aartsingel Michael. Ynearsten hiet de stêd Novye Cholmogory (Nij-Cholmogory), oant it plak yn 1618 de namme Archangelsk krige.
Skiednis
It gebiet om 'e stêd stie yn 'e tiid fan de Wytsings bekend as Bjarmalân. Yn 1581 ferlear Ruslân yn de Liiflânske Kriich (1558-1583) de tagong ta de Eastsee. Yn dat jier oermastere in Sweedsk hierlingeleger de stêd Narva en de Russen moasten foar in alternatyf útwike nei de Wite See. thumb|left|200px|De aartsingel Michael as patroanhillige fan Archangelsk (eftergrûn) Ynearsten fûn de hannel plak oan de kust dêr't de Dvina yn de Wite See mûnet. Om't Denemark dêrfandinne minder tol oer de Sont fertsjinne, besochten Deenske skippen de hannel oer de Wite See te dwersbongeljen. Yn de jierren 1580 stie Denemark wer hannel ta as de skipper foar in grut bedrach in Deenske pas kocht. Deenske skippen kontrolearren it wetter en besochten smokkel te kearen.
Yn 1582 waarden fiif Nederlânske skippen troch Denemark opbrocht. In Nederlânske keapfarder sylde yn it jier 1582 doe de Dvina op om de Deenske kriichskippen te mijen. Nei 35 kilometer kaam it skip by it Sint-Michaelkleaster oan. It lytse, houten kleaster lei op it plak dêr't de Dvina begjint te fertakken en it wie in goed plak foar in haven. In fersyk oan de tsaar om dêr in haven oan te lizzen krige op 4 maart 1583 fan Ivan de Grousume tastimming om in fort te bouwen en it oare jier wie de haven klear, it offsjele stiftingsjier fan Archangelsk.
Archangelsk bleau dêrnei in iuw lang Ruslân's belangrykste haven, dêr't ynearsten fral Ingelsen en Skotten foar master op sloegen, mar al rillegau wike moasten foar Nederlanners. Yn 1584 stifte Melchior de Moucheron in fabryk by it Michaelkleaster. Doe't Peter de Grutte yn 1693 de stêd besocht wied er ûnder de yndruk fan de mooglikheden en joech er opdracht om foar de hannelsfloat de earste skipswerf fan Ruslân te bouwen. It earste skip, de Sint-Paulus, farde yn 1694 út en Ruslân waard sa ien fan de seefarrende hannelsnaasjes. thumb|260px|It fort fan Novodvindsk (1799) Yn de Grutte Noardske Kriich (1700-1721) focht Ruslân mei Sweden om de macht yn de Eastsee. De haven fan Archangelsk woeks yn belang en om de stêd te beskermjen waard yn 1701 it fort Novodvinsk oanlein. Yn 1702 waard de Nederlânsk-Noarske admiraal Cornelis Cruys troch tsaar Peter nei Archangelsk stjoerd om der in marinehaven fan te meitsjen.