cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Solomon Kane (film)
Plot
As Kane en de Crowthorns in útbaarnd doarp foarby komme, treffe se dêr de liken fan alle bewenners oan mei útbaarnde eagen. Meredith fynt ien oerlibbene, in lyts famke, dat fertelt dat de bewenners in hekse fongen hiene, dy't se op in brânsteapel deabaarne woene. Allinne, it fjoer die it wêzen neat. Ynstee brûkte se it om al dyjingen dy't fan hein en fier kommen wiene om har baarnen te sjen, sels de eagen út te baarnen. Dêrnei stiek se it doarp yn 'e brân en waard wei. De Crowthorns hawwe alhiel nearne euvelmoed yn, mar Kane fertrout de boel net. Hy stiet derop dat it famke dy nachts Edward syn krús drage sil, "foar har beskerming". It famke bringt dêrop fluch-fluch in merkteken oan yn 'e hânpalm fan Meredith, feroaret foar harren eagen yn in meunsterlik âldwiif en falt dan útinoar yn swaarm krieën, dy't lûd krassend fuortfleane.
De oare deis rinne Kane en de Crowthorns yn in mûklaach fan in binde banditen dy't de boasaardige tsjoender Malachi tsjinje en op 'e siik binne nei in fanke mei in merkteken yn 'e hân. Kane, dy't fêsthâldt oan syn eed om gjin geweld te brûken, besiket de mannen mei wurden op oare gedachten te bringen, mar as ien fan harren foar syn eagen de jonge Samuel de kiel trochsnijt, jout er it oer. Wylst er op bluodderige wize mei de kloft banditen ôfweeft, deadzje dy ek William en Edward, wylst Meredith troch harren mysterieuze, maskere lieder ûntfierd wurdt. Nei't Kane de striid wûn hat, lit de stjerrende William him in nije eed swarre, dat er Meredith weromfine en rêde sil. Op 'e drompel fan 'e dea ûnthjit William him dat as er dat docht, God him syn sûnden ferjaan sil. Kane swart dat er dat dwaan sil, wêrnei't William stjert. Katherine stjoert him fuort, efter har dochter oan, en bliuwt allinne mei de deaden benefter.
Mei wapens en in hynder dy't er bútmakke hat op 'e deade bindeleden set Kane yn it Ingelske Westlân efter Meredith en de maskere man oan. Hy deadet alle bindeleden dy't er tsjinkomt, en befrijt in protte ûntfierde lju, mar Meredith is net ûnder harren. Yn wanhope giet er op in jûn in ferlitten útsjende ruïne fan in tsjerkegebou binnen, dêr't er bidde wol. Dêr moetet er pastoar Michael, in preester dy't troch de dingen dy't er sjoen hat net mear goed doocht. Dyselde leit út dat de folgelingen fan Malachi de sterkere slachtoffers fan harren plondertochten mei magy korrumpearje ta nije bindeleden, wylst se de swakkeren ûntfiere om Malachi as slaven te tsjinjen. It docht bliken dat pastoar Michael yn 'e kelder fan 'e tsjerke in stikmannich fan syn parochyleden fêsthâldt, dy't sombys wurden binne. As er fertelt dat er harren minskefleis fuorret, komt er Kane ynienen oer it mad en smyt him de kelder yn.
Kane deadet ferskaten fan 'e sombys en ûntsnapt út 'e kelder, wylst yn 'e tsjerke de trije strûkrôvers pastoar Michael oer it mad komme en him deadzje. Hja binne ûnderwilens twongen om har by de binde fan Malachi te jaan. As Kane út 'e kelder krûpt, besykje se him finzen te nimmen, mar Kane deadet twa fan harren en befreget de trêde oer Meredith. De man hâldt fol dat it fanke dea is, wêrnei't Kane him oan 'e sombys opfuorret. Yn 'e oertsjûging dat syn syktocht nei ferlossing mei de dea fan Meredith mislearre is en dat syn siel no ûntsjinkearber nei de hel giet, bejout Kane him nei in herberge en begjint te drinken. Dêr kin Henry Telford him werom, dy't jierren lyn ûnder him op in skip tsjinne hat. Telford en syn maat Garrick besykje Kane safier te krijen dat er de lieding op him nimt oer it pleatslike ferset tsjin Malachi en syn trewanten, mar Kane hat dêr gjin boadskip oan. Letter dy nacht, as er de sliep fan 'e dronkelju sliept, wurdt er út 'e herberge ûntfierd troch guon leden fan 'e binde fan Malachi. De oare moarns slane se him en inkele oaren yn it iepenbier, by wize fan it stellen fan in foarbyld, oan it krús.
Underwilens is Meredith net dea, mar yn in wein mei in grutte koai ûnderweis nei it bolwurk dan Malachi. As se by in doarp lâns komt dêr't inkele manlju krusige binne, ken se ien fan harren werom as Kane. Se ropt syn namme en wit syn oandacht te lûken. As er har sjocht, beseft Kane dat er foarliigd is en dat er noch altyd in kâns op ferlossing hat. Hy skuort syn hannen los fan 'e kopleaze spikers dy't dertrochhinne slein binne en falt fan it krús. Guon trewanten fan Malachi sille oer him gear, mar Telford, Garrick en guon meistanners meitsje koart wurk fan harren en nimme Kane mei. Hy wurdt wekker yn in grot, dêr't de groep beskûl fûn hat. In heidensk krûdewyfke, dat him net bot lije mei en him tabyt dat der mear goeds yn 'e wrâld is as inkeld syn God, hat ûnderwilens syn hannen genêzen. Telford bepraat him om net op eigen manneboet efter Meredith oan te gean, mar him en syn maten mei te nimmen.
Fan Telford-en-dy heart Kane dat Malachi in eardere hielmaster is, dy't it mei de duvel op in akkoartsje goaid hat. Se fertelle him ek dat it haadkertier fan Malachi it kastiel fan syn famylje is, dêr't er opgroeid is. Kane liedt Telford-en-dy troch it rioel ûnder de muorren fan it kastiel troch nei in ôfwetteringsroaster op it binnenplak. Dêr wurde se trappearre troch de hekse, dy't lykwols troch Kane deade wurdt mei in smiten mês. De trewanten fan Malachi falle harren oan en der ûntstiet in algemiene fjochtpartij. Kane nimt it op tsjin 'e maskere lieder fan 'e binde, mar kin him net oer en siket beskûl yn 'e tsjerkers ûnder it kastiel. Dêr befrijt er alle slaven dy't dêr fêstholden wurde, oant er in sel mei mar ien finzene ûntdekt. It blykt syn heit Josiah te wêzen, dy't ynbliid is Kane werom te sjen. Hy bychtet op dat de hiele nachtmerje mei Malachi syn skuld is. Doe't Kane syn broer Marcus fan it klif treau, gie Marcus net alhiel dea. Mar hy kaam ek net wer by. Josiah helle doe Malachi derby en bea him alles dat er hie as er syn soan wer bybringe koe. Malachi die dat, mar de Marcus dy't weromkaam wie net deselde as dy fan tefoaren. En syn gesicht wie troch de ferwûnings fan 'e fal sa misfoarme rekke dat er tenei in masker drage moast. Malachi hâldt no Josiah yn syn eigen tsjerkers finzen, en Josiah is derfan oertsjûge dat de tsjoender net ferslein wurde kin oant hysels dea is. En Malachi sil him nea stjerre litte. Hy smeket dêrom Kane om him dea te sjitten, wat Kane úteinlik mei uterste tsjinnichheid docht.
Neitiid bejout Kane him nei de grutte seal fan it kastiel, dêr't er Malachi oantreft op syn heite sit en Meredith yn in koai. Malachi hat in grutte spegel opsteld, dêr't efter it glês in meunster sichtber is dat neffens Malachi troch Satan stjoerd wurden is om Kane syn siel op te heljen. Kane besiket Meredith te befrijen, mar hja warskôget him dat it in fâle is krekt foar't Marcus him yn 'e rêch stekt. Hy mist lykwols alle fitale dielen. Kane besiket it mei Marcus yn goedens, mar dy wol net nei him harkje en falt him allegeduerigen op 'e nij oan. Uteinlik moat Kane him delstekke, yn 'e brân sette en ûnthalzje om him tsjin te hâlden. Dêrop snijt Malachi de hân fan Meredith iepen en smyt har bloed tsjin it glês fan 'e spegel oan om't it bloed fan in ûnskuldige nedich is om it meunster troch te litten nei dizze wrâld. It reuseftige fjurrige meunster efterfolget Kane troch de seal, mar is te lôch om him te pakken te krijen as er yn beweging bliuwt. Kane beseft lykwols dat er dêr neat mei opsjit en keart it meunster de rêch ta om Malachi mei syn pistoal troch de holle te sjitten.
Op dat stuit falt der in ljochtstriel troch it boppeste finster fan 'e seal, rjocht efter Kane, dy't sa fel is dat er alles yn syn paad fuortblaast. Kane wurdt yn it ljocht optilt en fêstholden, mar it meunster en de stjerrende Malachi ferwaaie ta stikjes en brokjes dy't troch de spegeliepening nei de hel fleane. As se hielendal fuort binne, klapt de mei Meredith har bloed iepene poarte ticht. It ljocht wurdt wei en Kane falt oer de flier. Meredith mient dat er dea is, mar as se syn holle optilt en syn namme ropt, skrikt er hommels wekker. As se freget wat der no krekt bard is, antwurdet er dat syn siel ferlost is. Neitiid begraaft Kane syn heit en broer by it kastiel. Yn in voice-over fertelt er dat Meredith no wer by har mem is. Foar himsels leit de takomst yn 'e bestriding fan 'e machten fan it kwea, wêrfoar't er in omdoarmjend bestean oer de wrâld begjint.
Produksje
Victor Hadida en Michael Berrow hiene as útfierende produsinten it tafersjoch oer de hiele produksje. Foar de film wie in budget beskikber fan $40 miljoen De kamerarezjy wie yn 'e hannen fan Dan Laustsen, en de filmmuzyk waard fersoarge troch Klaus Badelt. De opnamen setten op 14 jannewaris 2008 útein en duorren oant 16 april fan dat jier. De binnendoarsênes waarden filme yn in studio yn 'e Tsjechyske haadstêd Praach. Bûtendoarsênes waarden opnommen yn Tsjechje en oan 'e noardkust fan it Ingelske greefskip Devon, wylst guon loftbylden filme waarden by Stanhope en St. Abbs yn it Súdskotsk Berchlân.
Distribúsje
De distribúsje fan Solomon Kane waard yn it Feriene Keninkryk fersoarge troch Optimum Releasing en yn Frankryk troch Metropolitan Filmexport. De film waard foar it earst fertoand op 16 septimber 2009 op it Ynternasjonaal Filmfestival fan Toronto. Letter dat jiers wied er ek te sjen op 'e San Diego Comic-Con yn San Diego, in konvinsje dy't bywenne waard troch sawol regisseur M.J. Bassett as haadrolspiler James Purefoy.
Historisiteit
In steurende flater yn 'e film is dat Kane nei 1600 yn it Keninkryk Ingelân noch beskûl fynt yn in roomsk kleaster. Alle kleasters yn dat lân wiene tusken 1536 en 1540 by Hindrik VIII syn Opheffing fan 'e Kleasters opholden te bestean.
Untfangst
Fan 'e filmkritisy krige Solomon Kane mingde resinsjes. It Britske tydskrift Empire joech de film 3 fan 5 stjerren en skreau: "Foar in leger special effects-budget as de oare sword and sorcery-aventoerefilms fan dit jier, Percy Jackson en Clash of the Titans, leveret Bassett in fertsjustere Highlander foar de 21e iuw, dy't spile wurdt mei sa'n oertsjûging dat it dreech is om net yn it ferhaal meiskuord te wurden."
Yn 'e krante The Guardian parte Phelim O'Neill Solomon Kane ek 3 fan 5 stjerren ta. Hy skreau: "Der is in protte dat goed dien is: in earnstige toan, in lykmjittich tempo, drekkige en bluodderige settings en in oertsjûgjende prestaasje fan Purefoy yn syn eigen Westlânske aksint. Mar it sjabloan fan it oarsprongsferhaal past Kane min; it is in ferhaal sûnder folle ferrassings."
Harvey Dennis fan it Amerikaanske tydskrift Variety hie lykwols net folle op mei de film, dêr't er "gewoan net folle oan" fûn. Hy omskreau de rezjy fan Bassett as "fol selsfertrouwen mar sûnder in soad flêr", wylst Purefoy neffens him "manmoedich de hiele film troch swiere ynspanning folhâldt; it leit net oan him dat it senario syn personaazje krêft en in doel tapartet, mar amper persoanlikheid."
Op 'e webside Rotten Tomatoes, dy't resinsjes sammelet, hat Solomon Kane in goedkarringspersintaazje fan 67%, basearre op 46 ûnderskate resinsjes. De konsensuskrityk fan 'e webside, gearstald út al dy resinsjes, stelt: "It formulemjittich staljûne en sombere ferhaal fan [de film] wurdt oerwûn troch in fermaaklik, rjochtta-rjochtoan fêsthâlden oan it sjenre, opwinend bloedferjitten en in befredigjend optreden yn 'e titelrol troch James Purefoy." Op Metacritic, de wichtichste konkurrint fan Rotten Tomatoes, behellet Solomon Kane in goedkarringspersintaazje fan 48%, basearre op 15 resinsjes.
Opbringst
Solomon Kane brocht yn 'e bioskopen yn 2009-2010 wrâldwiid $19,7 miljoen op. Dêrfan waard $3,1 miljoen fertsjinne yn Frankryk, $1,7 miljoen yn it Feriene Keninkryk en mar $74.000 yn Tsjechje. Oare lannen en territoaria dêr't mear as in $1 miljoen fertsjinne waard, wiene: Spanje ($4,9 miljoen), Itaalje ($2,6 miljoen), Ruslân ($1,9 miljoen) en Meksiko ($1,0 miljoen). It is ûndúdlik hoefolle oft it ferlette útbringen yn 'e Amerikaanske bioskopen yn 2012 noch opbrocht. Sa't it stiet, bedroech de opbringst $19,7 miljoen. Ofset tsjin it budget fan $40 miljoen betsjut dat in ferlies fan $20,3 miljoen, en dêr komme de marketingkosten nochris oerhinne.
Prizen
Solomon Kane waard yn 2010 nominearre foar de Saturn Award foar bêste release op dvd of blu-ray.
Berchwetterrôt
De berchwetterrôt of berchwrotrôt (Latynske namme: Arvicola scherman) is in sûchdier út it skift fan 'e kjifdieren (Rodentia), de famylje fan 'e wrotmûseftigen (Cricetidae) en it skaai fan 'e wetterrotten (Arvicola). Dit bist komt foar yn it grutste part fan Midden-Jeropa en dielen fan East-Jeropa en it Ibearysk Skiereilân. Yn Nederlân komt er foar yn Súd-Limburch, dêr't er pleatslik bekend stiet as de molmuis of de aardwolf.
Taksonomyske skiednis
De berchwetterrôt waard foar it earst as soarte beskreaun yn 1801, mar waard letter degradearre, en gie lange tiid troch foar in ûndersoarte fan 'e noardlike wetterrôt (Arvicola amphibius). Nei nij ûndersyk waard er lykwols yn 2000 op 'e nij as in selsstannige soarte erkend.
Fersprieding
It ferspriedingsgebiet fan 'e berchwetterrôt strekt him út oer in grut part fan Midden-Jeropa, mei dêrûnder hiele Switserlân en Lychtenstein en fierders Eastenryk útein it súdeastlikste diel, sintraal Sloveenje, noardlik en noardwestlik Itaalje, eastlik Frankryk en súdlik Dútslân en Tsjechje. Yn East-Jeropa komt er foar yn hast hiel Slowakije, it uterste súdeasten fan Poalen, it uterste westen fan 'e Oekraïne en noardeastlik Hongarije. Op 'e Balkan libbet de berchwetterrôt yn sintraal Kroaasje en de westlikste punt fan Bosnje, en yn Roemeenje yn hiel Transsylvaanje. Ek komt er foar yn 'e Pyreneeën, sawol oan 'e noardlike, Frânske, as oan 'e súdlike, Spaanske kant. Op it Ibearysk Skiereilân libbet er fierders yn Astuerje, eastlik Galysje, noardwestlik Leön en it uterste noardeasten fan Portegal. Yn it noarden strekt it ferspriedingsgebiet fan 'e berchwetterrôt him út nei Midden-Dútslân, Lúksemboarch en de Belgyske Ardinnen. Ta einbeslút komt er ek foar yn Belgysk Limburch en it Nederlânske Súd-Limburch.
Beskriuwing
Berchwetterrotten libje benammen yn gerslân, dêr't se krekt as mollen ûndergrûnske gongestelsels oanlizze, dy't men werom ken oan 'e "mollebulten" by de yngongen. Se libje fral fan plantaardich fretten. De berchwetterrôt ferskilt yn ferskate opsichten fan 'e wetterrôt, dêr't er nau mei besibbe is. Yn it foarste plak is er net, lykas de wetterrôt, oan wetter bûn, en kin er sadwaande sûnder swierrichheden hiele einen fan wetter ôf oerlibje en sels florearje. Fierders graaft de berchwetterrôt gruttere en djippere gongestelsels as de wetterrôt, dy't mei-inoar in lingte hawwe kinne fan wol 200 m (tsjin heechút 15 m by de wetterrôt). Ek ek is syn pels ljochter fan kleur en is er behindiger fan postuer, mei in gewicht fan 60-150 g, wylst de wetterrôt 130-200 g weaget.
Foarne-Putten
Foarne-Putten (Nederlânsk: Voorne-Putten) is in lânstreek yn it suden fan 'e Nederlânske provinsje Súd-Hollân, dy't ek wol beskôge wurdt as ien fan 'e Súdhollânske Eilannen. It gebiet bestiet út 'e eardere eilannen Foarne en Putten, dy't as gefolch fan 'e fersâning fan 'e Bernisse oaninoar fêstgroeid binne.
Skiednis
Oarspronklik foarme it westen fan Foarne ien eilân mei it súdlik lizzende Goeree. It hjoeddeistige Foarne hiet doe East-Foarne, wylst Goeree West-Foarne neamd waard (sa kin it dat op 'e westpunt fan Foarne noch altyd in doarp leit dat fan Eastfoarne (Nederlânsk: Oostvoorne) hjit. Yn 'e Midsiuwen sloech de see lykwols in gat yn 'e dunerige en skoep sa de mûning fan it Hjerringfliet. Pas nei 1200 waard de rest fan Foarne-Putten ynpoldere, mei't dat foartiid fierhinne út see en kwelders bestien hie. Yn 1371 waard Foarne, dat earder ek wol ta Seelân heard hie, foargoed in ûnderdiel fan Hollân.
Geografy
Yn it noarden foarmet it Hartelkanaal de skieding mei de yndustrygebieten fan Europoarte en de Maasflakte, westlik fan Rotterdam. Yn it easten wurdt Foarne-Putten fan IJsselmonde ôfsnien troch de Alde Maas en fan 'e Hoekske Waard troch it Spui. Oan 'e súdkant leit it Hjerringfliet, mei oan 'e oare kant Goeree-Oerflakkee, dêr't Foarne-Putten mei ferbûn is troch de Hjerringflietdaam. Oan 'e westkant grinzget Foarne-Putten oan 'e Noardsee.
Oars as dat faak tocht wurdt, is it Foarnske Kanaal, dat Foarne-Putten fan noard nei súd trochsnijt en it yn twa min ofte mear gelikense helten ferdielt, net de grins tusken de histoaryske eilannen Foarne en Putten. Dy grins rint nammentlik by de Bernisse, wêrfan't de fersâning oarspronklik ta de ienwurding fan Foarne-Putten late, mar dy't inkelde desennia lyn útbaggele wurden is. De Bernisse rint folle eastliker, fan Heenfliet oan 'e noardkust fia Abbenbroek nei Zuidland by de súdkust, wêrmei't dúdlik wurdt dat it eilân Foarne wol trije kear sa grut wie as Putten.
Hoewol't Foarne-Putten foar it grutste part út frij tinbefolke, agrarysk gebiet bestiet, omfettet it mei Spijkenisse en Hellefuotslûs ek in pear middelgrutte stêden. Fierders lizze ek it âlde fêstingstedsje Brielle (earder Den Briel), de histoaryske tolstedsjes Geerfliet en Heenfliet en it baaiplak Rockanje op it eilân. It haadplak fan Putten is Spijkenisse, dat fan Foarne is Brielle. Fanwegen de sterke ekonomyske bân mei Rotterdam heart Foarne-Putten ta de Stedsregio Rotterdam.
Dêrfan leit Foarne oan See op Foarne en Nissewaard op Foarne en Putten.
Demografy
Foarne-Putten hie yn 2021 in befolking fan goed 156.000 minsken, wat mei in oerflak fan sa'n 220 km² delkomt op in befolkingstichtens fan 710 minsken de km². It grutste part fan 'e ynwenners libbet lykwols op 'e noardeastpunt, yn Spijkenisse, of oan 'e súdkust, yn Hellefuotslûs.
Seizoen (betsjuttingsside)
"Seizoen" hat yn de Wikipedy ferskate betsjuttings:
Ursulafloed (1468)
De stoarmfloed fan 1468, as Ursulafloed, wie in stoarmfloed dy't Nederlân yn de Lette Midsiuwen rekke.
Fan dizze floed wurdt sein dat er slimmer wie as de Sint-Elisabetsfloed. It wetter soe heger stien hawwe. De stoarm makke fral skea yn en om Rotterdam.
Filippine
"Filippine" of "Philippine" hat yn de Wikipedy ferskate betsjuttings:
Mikael Niemi
Mikael Niemi (Pajala, Norrbottens län, 13 augustus 1959) is in Sweedsk skriuwer en dichter.
Telegram (applikaasje)
Telegram is in fergese iepenboarne berjochtetsjinst. Telegram is beskikber foar de bestjoeringssystemen Android, iOS, Windows Phone, MS Windows, Linux en OS X.
Mikael Niemi
Mikael Niemi waard grutbrocht yn Pajala, in doarp yn it úterste noarden fan Sweden tichteby grins mei Finlân, in krite dêr't in grut part fan de minsken fan etnysk Finsk komôf is en Tornedelstersk (Meänkieli) praat (in nau oan it Finsk besibbe dialekt dat yn Sweden los fan it Finsk erkenning genietet as minderheidstaal). It opgroeien yn in twatalich fermidden en de spannings dy't dat jaan kin, soene in hieltyd weromkommend tema wurde yn Niemi's lettere wurk. Hy sette útein mei de skriuwerij doet er noch mar fyftjin wie. Nei in oplieding elektrotechnyk, ferhuze er 1977 nei Luleå, dêr't er learaar en jongereinwurker wie en by in lytse útjouwerij wurke. Ein jierren 90 gie er werom nei Pajala.
Niemi is troud mei de Fryske skriuwster Eelkje Tuma.
Telegram (applikaasje)
Lisinsje
It clientdiel fan de software is oepenboarne, mar de serverside noch net.
Mikael Niemi
Publikaasjes
In kar:
Aubrey Beardsley
thumb|right| Aubrey Beardsley Aubrey Vincent Beardsley (Brighton (Ingelân), 21 augustus 1872 – Menton (Frankryk), 16 maart 1898) wie in Ingelsk yllustrator, waans wurk rekkene wurdt ta de keunststreaming jugendstil of art nouveau. Beardsley syn tekeningen yn swarte inket lizze de klam op it groteske, it dekadinte en it eroatyske. Hy wie in foaroansteand persoan yn de estetyske beweging dêr't ek Oscar Wilde en James A. McNeill Whistler ta rekkene wurde. Beardsley's ynfloed wie grut nettsjinsteande syn koarte karriêre dy't einige mei syn foartiidske dea troch tuberkuloaze.
Keppelings om utens
Wurk fan Beardsley
Faversham
Faversham is in plak en civil parish yn it distrikt Swale, yn it Ingelske greefskip Kent. It plak hat 17.710 ynwenners (2001). It karspel (parish) Faversham (Feversham) ûntstie oan in âlde haven oan de Faversham Creek en wie it plak dêr't de eksplosiven- en munysjeyndustry fan Ingelân ûntstie yn de 16e iuw. Yn it Domesday Book wurdt it plak oantsjut mei Favreshant. thumb|left|260px|De merk fan Faversham mei it stedhûs op houten peallen
Georg Ludwig Kobelt
Kobelt is bekend fan syn stúdzjes fan de seksuele anatomy. Yn 1844 publisearre er Die männlichen und weiblichen Wollust-Organe des Menschen und einiger Säugetiere, in wurk dat in soad ynfloed hân hat. Kobelt brocht in wiedweidige en sekuere beskriuwing fan de funksje fan de klitoris op syn namme.
De "Buizen fan Kobelt" binne nei him neamd, dy't oerbliuwsels binne fan de mesonefrenyske buizen (Oernierbuis fan it embryo) yn de parooforon. Dy oerbliuwsels wurde somtiids ek oantsjut as Buiskes fan Wolff, ferneamd nei Caspar Friedrich Wolff (1733–1774).
The Terminator
The Terminator is in ferneamde Amerikaanske science fiction-aksjefilm út 1984 ûnder rezjy fan James Cameron, mei yn 'e haadrollen Arnold Schwarzenegger, Linda Hamilton en Michael Biehn. De titel betsjut "De Beëiniger". It ferhaal giet oer in cyborg, de Terminator, dy't út in post-apokalyptyske takomst wei weromstjoerd wurdt yn 'e tiid om 'e jonge frou Sarah Connor te fermoardzjen. De reden dêrfoar is dat hja ienris de mem wurde sil fan John Connor, de lieder fan it minsklike ferset yn 'e oarloch tsjin 'e troch in keunstmjittige yntelliginsje oanstjoerde masines. Om syn mem (en dêrmei himsels) te beskermjen, stjoert John Connor lykwols ien fan syn soldaten, Kyle Reese, werom yn 'e tiid.
The Terminator krige foar it meastepart lof taswaaid troch de filmkritisy en wie in grut kommersjeel súkses yn 'e bioskopen. De film hie ek grutte ynfloed op 'e Westerske popkultuer. Foar Schwarzenegger en yn mindere mjitte ek Hamilton wie de film in stapstien fan krúsjaal belang yn harren karriêres as akteur. Foar Cameron betsjutte The Terminator syn trochbraak as regisseur. It súkses late letter ta it ûntstean fan in mediafranchise om 'e film hinne, dy't Terminator neamd wurdt (sûnder lidwurd), en yn 1991 úteinsette mei de ferfolchfilm Terminator 2: Judgment Day. Yn 2008 waard The Terminator troch de Amerikaanske Library of Congress útornearre foar preservaasje yn 'e National Film Registry, omreden fan kultureel, histoarysk en/of estetysk belang.
Plot
Nei't Ginger en Matt seks hân hawwe, kringt de Terminator it appartemint binnen en deadet harren allebeide, yn 'e ferûnderstelling dat Ginger de lêste Sarah Connor is. De echte Sarah Connor is ûnderwilens ûngerêst wurden om't se yn in bar op it nijs heart dat der no twa froulju fermoarde binne dy't Sarah Connor hjitte. As se beslút en gean nei hûs, kriget se it gefoel dat se folge wurdt troch in ûnbekende man. Se dûkt in nachtklub yn en skillet dêrwei de plysje. Mei't se yn 'e wacht set wurdt, bellet se ynstee nei hûs, mei it fersyk oan Ginger en Matt om har op te heljen. Om't der net opnommen wurdt, sprekt se in boadskip yn op it antwurdapparaat. As de Terminator dat heart, beseft er dat de frou dy't er ombrocht hat, net Sarah Connor is. Hy siket in foto fan har op om har weromkenne te kinnen, en giet nei de nachtklub dy't se yn it berjocht neamd hat.
As Sarah lang om let haadynspekteur Draxler fan it Los Angeles Police Department oan 'e tillefoan kriget, de man dy't de lieding hat oer de ûndersiken nei de moarden op 'e beide Sarah Connors, fertelt dy har dat se kalm bliuwe moat. Om't se har yn in iepenbiere romte befynt mei in protte minsken om har hinne, is se foarearst feilich. Hy stjoert in plysje-auto om har út 'e nachtklub op te heljen. Nei't se ophongen hat om te wachtsjen, wurdt Sarah senuweftich as se deselde man oan 'e bar sitten sjocht wêrfan't se earder miende dat er har folge. De Terminator kringt de nachtklub binnen, dêr't er Sarah opmerkt en in mitrailleur foar 't ljocht hellet. De man oan 'e bar, dy't Kyle Reese is, lûkt in ôfseage jachtgewear ûnder syn oerjas wei en sjit de cyborg del, wêrnei't er tsjin Sarah seit: "Kom mei ast libje wolst." Tegearre ûntflechtsje se de nachtklub, mar ta Sarah har ferbjustering en ôfgriis komt de Terminator gewoan wer oerein om efter harren oan te gean. Sy en Reese stelle in auto en naaie út, mar wurde efterfolge troch de Terminator yn 'e plysje-auto dy't er stelt fan 'e plysjes dy't Sarah ophelje soene.
Wylst se har skûlhâlde yn in parkeargaraazje, leit Reese oan Sarah út dat "oer in pear jier" Skynet, it kompjûtersysteem dat it Amerikaansk Ministearje fan Definsje brûkt foar de ferdigening fan it lân tsjin 'e Sovjet-Uny, sa avansearre rekket dat it selsbewust wurdt en it stadium fan keunstmjittige yntelliginsje berikt. In mikrosekonde letter sil Skynet beslute dat de minskheid in bedriging foar syn bestean foarmet, sadat de iennichste logyske beslissing is om 'e minskheid út te rûgjen. Dat docht it kompjûtersysteem troch in twasidige atoomoarloch út te lokjen dy't in nukleêre holokaust feroarsaket. It meastepart fan 'e minskheid komt dêrby om, mar lytse restanten witte te oerlibjen.
Der sil in oarloch ûntstean fan minske tsjin masine, wêrby't it minsklik ferset tsjin Skynet oanfierd wurdt troch in John Connor: de soan dy't Sarah noch net krigen hat. As Connor-en-dy yn 2029 op it punt steane om 'e oerwinning te beheljen, stjoert Skynet ien fan syn masines, de Terminator, nei it ferline om Sarah Connor te fermoardzjen ear't se John te wrâld bringe kin. De Terminator is in Cyberdyne Systems T-800 model 101, in cyborg mei in hast net stikken te krijen endoskelet fan metaal, mei dêroerhinne in bûtenlaach fan libben weefsel mei hûd en hier, sadat er derút sjocht as in minske. Koart nei't er nei it ferline stjoerd wie, ferovere it ferset de fasiliteit mei de technology foar tiidreizgjen. John Connor stjoerde dêrnei ien fan syn soldaten (Reese sels) efter de Teminator oan om syn mem te beskermjen, wêrnei't de tiidmasine opblaasd waard.
De Terminator hat it lykwols net oerjûn, want dêr is er net ta programmearre. Hy siket in feilich plak op om 'e skea dy't er oprûn hat, sa goed en sa min as dat giet te reparearjen. Dêrnei giet er nei it plysjeburo ta dêr't Sarah en Reese binne, dêr't er de hal raamd mei syn auto. Bewapene mei mitrailleurs en in ôfseage jachtgewear kringt er dêrnei djipper yn it gebou troch en sjit dêrby alle plysjes dea dy't er tsjinkomt. Draxler en Vukovich bewapenje harsels mei mitrailleurs, mar komme allebeide om by de ferdigening fan it diel fan it gebou dêr't Sarah har befynt. Yn 'e gaos wit Reese te ûntsnappen. Hy rêdt Sarah op 'e nij troch har te finen en mei te nimmen út it gebou wei. Se stelle fannijs in auto en sykje beskûl yn in motel.
Wylst Reese derop út giet om boadskippen, skillet Sarah har mem op, dy't der by har op oanstiet om har te fertellen wêr't se is. Nei lang oantrúnjen jout Sarah ta. Wat se lykwols net wit, is dat de Terminator út har appartemint har adresseboekje stellen hat, dêr't er it adres fan har mem yn fûn hat. Dejinge mei wa't se oan 'e tillefoan praat, is net har mem, dy't ûnderwilens al fermoarde is, mar de Terminator sels, dy't de stim fan har mem neibeart. As Reese weromkomt, blykt er de ûnderdielen en yngrediïnten ynslein te hawwen om piipbommen te meitsjen. Hy leart Sarah hoe't dat moat en tegearre meitsje se safolle dêrfan oan as se kinne. Neitiid freget Sarah Reese wêrom't har soan no krekt hìm yn 'e tiid weromstjoerd hat, en Reese fertelt ta dat hy himsels dêrfoar oanbean hat. Hy bychtet op dat John him ferskate jierren lyn in foto fan syn mem jûn hat, en dat er al fereale op Sarah wie foar't er har ea libbensliif moete. As Sarah opmerkt dat sy him yn wurklikheid dan wol raar ôffallen wêze sil, sprekt er dat mei ynmoed tsjin. Se begjinne te tútsjen en reitsje mei-inoar op bêd, dêr't se seksuele omgong hawwe.
De Terminator efterfolget Sarah en de ferwûne Reese geandefoets in fabryk yn, dêr't Reese alle masines oanset om genôch eftergrûnleven te kreëarjen dat de cyborg harren net weromfine kin. As Sarah lykwols letter by fersin in hydraulyske parse oan- en fan skrik gau wer útset, komt er harren op 'e nij op it spoar. Reese raamt syn lêste piipbom yn it ûnderlichem fan 'e Terminator, dy't troch de ûntploffing útinoar blaasd wurdt. Sarah kriget in metalen brokstik yn har boppeskonk, mar Reese sels rekket dea. Fan 'e Terminator is inkeld noch in torso mei in plasse en twa earms oer, mar klauwendewei set er likegoed de efterfolging fan Sarah fuort. Dy krûpt ûnder de hydraulyske parse troch, en as se der sels oan 'e oare kant wer ûnderút kommen is en de Terminator der noch ûnder sit, stelt se de masine op 'e nij yn wurking. De parse komt omleech en drukt de Terminator fyn oant er it einlings en te'n lêsten foargoed bejout.
Moannen letter reizget Sarah mei in Dútske hardershûn en in grutte revolver by har troch Meksiko. Hja is swier, en it is no dúdlik dat Kyle Reese de heit fan John Connor wie, wat ferklearret wêrom't John him in foto fan syn mem jûn hie. Sarah nimt in rige kassettebantsjes op foar har noch net berne soan en freget har ôf oft se John no fertelle moat wa't syn heit wie of net. Se beslút fan al. By in benzinestasjon makket in jonge in Polaroidfoto fan har dy't er dêrnei oan har ferkeapet. It blykt deselde foto te wêzen dy't John desennia letter oan Kyle Reese jaan sil.
Foarskiednis
Doe't er yn 1982 yn Rome wie foar de premiêre fan Piranha II: The Spawning, rekke regisseur James Cameron siik en krige er dwyljendewei in dream oer in metalen torso dat himsels by in ûntploffing wei sleepte. Ynspirearre troch regisseur John Carpenter, dy't de súksesfolle slasherfilm Halloween as lowbudgetfilm makke hie, brûkte Cameron syn koartsdream as útgongspunt om in slasherfilm te skriuwen. Syn ympressario moast neat hawwe fan dat idee en stie der bot by him op oan om dermei op te hâlden en wat oars te betinken. Cameron ûntsloech dêrnei syn ympressario.
Preproduksje
Werom yn Kalifornje útfanhûze Cameron by science fiction-skriuwer Randall Frakes, dêr't er de earste kladferzje skreau fan it senario fan wat úteinlik The Terminator wurde soe. Om fan 'e kladferzje in wier filmskript te meitsjen, rôp er de help yn fan syn maat Bill Wisher, dy't in fierhinne gelikense oanpak hie as hysels. Cameron parte Wisher de stikken mei in protte dialooch ta, dêr't er sels net goed yn wie; dat kaam foar it meastepart del op 'e sênes mei de resjersjeurs ûnderling en mei Sarah Connor op it plysjeburo. (Nei't The Terminator in trochslaand súkses wurde wie, soene Frakes en Wisher tegearre de 'ferboeking' fan 'e film skriuwe.)
De earste ferzje fan it senario hie twa Terminators dy't nei it ferline weromstjoerd waarden: ien lykas de Terminator yn 'e úteinlike film, en ien dy't bestie út floeiber metaal, en dêrom net mei konvinsjonele wapens ferneatige wurde koe. Cameron besleat lykwols dat de technology yn 'e earste helte fan 'e 1980-er jierren noch net by steat wie om 'e floeibere Terminator op in oannimlike manear yn byld te bringen, en skreau dyselde dêrom letter út it skript. (De floeibere Terminator soe yn 'e foarm fan 'e T-1000 úteinlik weromkomme yn 'e ferfolchfilm Terminator 2: Judgment Day, út 1991.)
Hurd en Cameron hiene mienskiplike kunde dy't earder mei Corman gearwurke hiene en no yn 'e tsjinst wiene fan Orion Pictures (dat letter opgean soe yn Metro-Goldwyn-Mayer). Fia dy yngong leine se kontakten mei de studio; Orion stimde deryn ta om 'e distribúsje fan harren film te dwaan as se earne oars wei de finansiering rûnkrije koene. Nei in ferkeappraatsje troch Cameron, wêrfoar't er syn maat akteur Lance Henriksen ferklaaid as de Terminator opdrave liet, waard it senario ein 1982 oppikt troch John Daly, de algemien direkteur fan 'e Hemdale Film Corporation. Dyselde en syn ûnderdirekteur Derek Gibson soargen derfoar dat it jild foar de produksje byinoar skrabe waard, en krigen dêrom de funksje fan útfierend produsint. Der kaam foar The Terminator in budget beskikber fan earst $4 en letter $6,4 miljoen, dat ôfkomstich wie fan Hemdale en Orion, mei help fan HBO. De film waard makke troch Hemdale, Pacific Western Productions en Cinema '84.
Casting
Foar de rol fan Kyle Reese woe Orion Pictures in opkommende stjer út 'e Amerikaanske filmyndustry hawwe, mar ien dy't tagelyk ek om utens it filmpublyk oansprekke soe. Mike Medavoy, ien fan 'e oprjochters fan Orion, hie earder de Eastenryksk-Amerikaanske bodybuilder Arnold Schwarzenegger met en wie fan him ûnder de yndruk rekke. Schwarzenegger syn karriêre as akteur wie yn 1982 einlings fan 'e grûn kommen troch syn rol as Conan de Barbaar yn 'e fantasyfilm Conan the Barbarian. Hoewol't Medavoy him it skript fan The Terminator tastjoerde, wie Cameron dubieus oer Schwarzenegger yn 'e rol fan Kyle Reese, mei't er ornearre dat er dan in noch gruttere spierbondel foar de rol fan 'e Terminator sykje moast. Sylvester Stallone en Mel Gibson waard de rol fan 'e Terminator oanbean, mar beiden wiisden se dy ôf. Orion suggerearre âld-Amerikaansk fuotbalspiler O.J. Simpson foar dy rol, mar Cameron fûn dat dyselde net oannimlik wêze soe as koelbloedige moardner, wat iroanysk is sjoen de moardsaak dêr't Simpson letter yn it echt yn behelle rekke.
Cameron stimde ta yn in moeting mei Schwarzenegger, mar betocht yn 't foar al in plan om foar te kommen dat er dyselde yn syn film caste moast: hy soe derfoar soargje dat se spul krigen en neitiid sizze dat er mei sa'nent net gearwurkje koe. Doe't er him ienris mette, die lykwols bliken dat Cameron Schwarzenegger wol lije mocht. De man siet fol advizen oer hoe't de Terminator spile wurde moast, dat Cameron besleat dat er him net as Kyle Reese, mar as de Terminator caste soe. Sels wie Schwarzenegger net botte entûsjast oer de rol. Mar nei syn fertolking fan 'e legindaryske held Conan de Barbaar beskôge er it spyljen fan in robot as in ynteressante útdaging, en boppedat tocht er dat it in lowbudgetfilm wurde soe dy't frijwol net ien sjen soe. Dus as it al misbeteare mocht, dan soe it net folle negative gefolgen foar him hawwe. Hoewol't Schwarzenegger yn 'e hiele film mar 18 regels tekst hat, waard it ien fan 'e meast krúsjale rollen fan syn karriêre. Neffens James Cameron spile diskear sels syn net ôf te skodzjen Dútske aksint him yn 'e kaart, mei't dat syn stim in "nuvere syntesearre kwaliteit [joech], krekt as hiene [de cyborgs] it stimlûd noch net alhiel ûnder de knibbel."
Foar de rol fan Sarah Connor socht Cameron in jonge, lytseftige aktrise mei delikate gesichtstrekken. Rosanna Arquette die audysje foar de rol, mar Cameron keas úteinlik foar Linda Hamilton, dy't doe krekt klear wie mei de opnamen fan Children of the Corn. Doe't dúdlik waard dat Schwarzenegger net de rol fan Kyle Reese spylje soe, waarden ferskate oare akteurs foar de rol suggerearre, wêrûnder de sjonger Sting. Cameron keas lykwols Michael Biehn, dy't yn 't earstoan skeptysk wie oer syn rol en de film as gehiel mar ûnnoazel fûn. Pas nei in yngeand petear mei Cameron feroare er fan gedachten. Hurd sei letter dat "frijwol alle oaren dy't audysje diene foar de rol [fan Kyle Reese] sa sterk en spierd wiene dat je gewoan nea leauwe koene der in minsklike bân ûntstean soe tusken Sarah Connor en Kyle Reese." Foar syn maat Lance Henriksen, dy't holpen hie by it beävensearjen fan 'e finansiering foar de film, fûn Cameron in byrol as resjersjeur Hal Vukovich.
Opnamen
De kamerarezjy fan The Terminator wie yn 'e hannen fan Adam Greenberg. De opnamen setten yn 1983 útein yn Toronto, mar kamen al rillegau stil te lizzen doe't produsint Dino De Laurentiis in opsje yn syn kontrakt mei Arnold Schwarzenegger aktivearre dy't Schwarzenegger njoggen moanne lang ûnbeskikber makke om op 'e nij de rol fan Conan de Barbaar te spyljen yn Conan the Destroyer. Wylst er wacht oant it wer heve koe, skreau Cameron it senario foar de aksjefilm Rambo: First Blood Part II, skaafde er it skript foar The Terminator noch wat by en hied er tariedende petearen mei produsinten David Giler en Walter Hill oer in mooglik ferfolch op Alien, dat úteinlik Aliens (1986) wurde soe.
Underwilens bemuoide Orion Pictures him mar op beheinde wize mei de produksje. De studio die twa suggestjes ta ferbettering fan it senario, nammentlik om Reese in hûneftige androïde mei te jaan, in idee dat Cameron nei de foddekoer ferwiisde, en om 'e leafdesbân tusken Reese en Sarah Connor fuort te sterkjen, wat Cameron akseptearre en yn it ferhaal ferwurke. Yn maart 1984 waarden de opnamen foar The Terminator yn Los Angeles ferfette. In wike foartiid ferstûke Linda Hamilton har ankel. Fan gefolgen brocht hja de hiele produksje troch yn pine en waard it opnameskema hielendal omsmiten sadat de sênes dêr't se yn drave moast sa fier mooglik opskood waarden. Schwarzenegger die war om syn tekstregel "I'll be back" ("Ik kom werom") feroare te krijen, mei't er it dreech fûn om 'e l-klank fan I'll en de b fan be efterinoaroan út te sprekken. Cameron wegere him lykwols te geriven, en de regel waard neitiid ikoanysk en soe by wize fan grap ferwurke wurde yn 'e measte oare films dêr't Schwarzenegger yn spile.
Postproduksje
De filmmontaazje foar The Terminator waard dien troch Mark Goldblatt y.g.m. Cameron. De special effects waarden oanmakke troch it bedriuw Fantasy II fan Gene Warren jr. De sênes wêryn't Sarah Connor en Kyle Reese efterfolge wurde troch it metalen skelet fan 'e Terminator waarden opnommen mei stop-motiontechnyk. Om it metalene skelet mear lykje te litten op Schwarzenegger, lieten Cameron-en-dy Schwarzenegger as de Terminator yn in foarôfgeande sêne ferwûne reitsje oan in skonk, sadat er begûn te mankepoatsjen. Dy manear fan fuortbeweging wie makliker nei te bearen mei de skokkerige bewegings fan stop-motion. De filmmuzyk fan The Terminator waard fersoarge troch Brad Fiedel.
Distribúsje
De distribúsje fan The Terminator waard fersoarge troch Orion Pictures. De film iepene op 26 oktober 1984 yn 'e Amerikaanske bioskopen. Orion hie der net folle fidúsje yn dat The Terminator it goed dwaan soe, en belei foarôfgeande oan 'e premiêre mar ien fertoaning fan 'e film foar de filmkritisy, en dat inkeld om't de akteurs der fia harren ympressario's op oankrongen. It byhearrende soundtrackalbum The Terminator, mei de filmmuzyk fan Brad Fiedel, ferskynde yn 1984 by platemaatskippij Enigma Records. The Terminator waard yn 1985 útbrocht op keapfideo yn 'e foarm fan sawol VHS as Betamax. Op 3 septimber 1997 kaam er foar it earst út op dvd en op 20 juny 2006 op blu-ray.
Untfangst
Fan 'e filmkritisy krige The Terminator yn resinsjes oer it algemien in protte lof taswaaid. Ferskate resinsinten ferlieken de film mei Alien en Mad Max 2: The Road Warrior, dy't beide hiel oars wiene en dochs ek hichtepunten fan itselde filmsjenre.
Op 'e webside Rotten Tomatoes, dy't resinsjes sammelet, hat The Terminator in perfekt goedkarringspersintaazje fan 100%, basearre op 50 ûnderskate resinsjes. De konsensuskrityk fan 'e webside, gearstald út al dy resinsjes, stelt: "Mei it each op 'e yndrukwekkende aksjesênes, de strakke en sunige rezjy, en it oanhâldend flugge tempo is it dúdlik wêrom't [dizze film] noch altyd fan ynfloed is op science fiction- en aksjefilms." Op Metacritic, de wichtichste konkurrint fan Rotten Tomatoes, behellet The Terminator in goedkarringspersintaazje fan 84%, basearre op 21 resinsjes.
Yn 2008 waard The Terminator troch de Amerikaanske Library of Congress útornearre foar preservaasje foar de ivichheid yn it National Film Registry, omreden fan kultureel, histoarysk en/of estetysk belang.
Plagiaatkontroverse
Skriuwer Harlan Ellison sei nei it sjen fan The Terminator dat er it in geweldige film fûn, mar dat it him wol dúdlik wie dat it senario folslein basearre wie op in koart ferhaal fan him dat er letter bewurke hie ta it senario fan 'e ôflevering Soldier fan 'e tillefyzjesearje The Outer Limits út 1963. Hy neamde dat plagiaat en drige mei in rjochtsaak. Orion Pictures kaam yn 1986 mei him ta in skikking, wêrby't oan Ellison in ûnbekend bedrach útkeard waard om in rjochtsaak ôf te keapjen. Hy krige ek in plak op 'e ôftiteling fan lettere edysjes fan 'e The Terminator. James Cameron fertelde yn 2009 by in fraachpetear dat er fan it begjin ôf oan tsjin 'e skikking west hie, om't de beskuldiging fan plagiaat neffens him nearne op basearre wie. Orion makke him lykwols dúdlik dat er, as er dwerslei, opdraaie koe foar de folsleine finansjele skea fan 'e studio as Ellison syn rjochtsaak wûn. Om't er dêr it jild net foar hie, koed er net oars as him der by dellizze.
Opbringst
The Terminator brocht yn 'e bioskopen yn 'e Feriene Steaten en Kanada $38,4 miljoen op, en yn alle oare lannen en territoaria $39,9 miljoen. Wrâldwiid kaam de opbringst dêrmei út op $78,3 miljoen. Ofset tsjin it budget fan $6,4 miljoen betsjut dat in winst fan $71,9 miljoen, hoewol't dêr de marketingkosten noch wol ôf moatte.
Prizen
The Terminator wûn trije Saturn Awards, yn 'e kategoryen bêste science fiction-film, bêste senario en bêste fisazjy.
Franchise
It súkses fan The Terminator joech meitiid oanlieding ta it ûntstean fan in mediafranchise mei it ferhaal fan 'e film as útgongspunt, dy't Terminator hjit, oars as de film sûnder lidwurd. Dy sette yn 1991 útein mei de produksje fan 'e ferfolchfilm Terminator 2: Judgment Day. Anno 2021 binne der yn it ramt fan 'e franchise yn totaal seis films mei byhearrende soundtrackalbums, in tillefyzjesearje, twa websearjes, in romantrilogy en in breed ferskaat oan fideospultsjes en strips ferskynd.
Gina Lynn
Gina Lynn, echte namme: Tanya Mercado (Mayagüez (Porto Riko), 15 febrewaris 1974), is in Amerikaansk rêstend neakenmodel, stripper en pornografysk aktrise fan mingd Portorikaansk-Italjaansk komôf, dy't op 't heden wurksum is as pornoregisseur en -produsinte.
Libben
Gina Lynn waard berne yn Mayagüez, op Porto Riko, mar ferfear doe't se fiif jier wie mei har heit en mem nei de Feriene Steaten, dêr't se opgroeide yn Jackson, yn 'e steat Nij-Jersey. Yn 1993, doe't se njoggentjin jier wie, begûn se te wurkjen as stripper yn in stripklub oan 'e saneamde Jersey Shore ("Jerseykust"), yn Asbury Park. Op in stuit waard har doe frege om te posearjen foar neakenblêden, lykas Chéri, dêr't se yn 1997 yn stie. Se waard as neakenmodel sa populêr dat har frege waard oft se net guon lesbyske pornofilms meitsje woe. Gina Lynn gie dêr op yn en makke har debút yn in pornografyske film yn 1999.
Yn 2001 die se har earste heteroseksuële sêne yn in film foar de studio Pleasure Productions, dêr't se doe in kontrakt by rinnen hie. Sûnt spile se neffens de Internet Adult Film Database (IAFD) yn hast 180 pornofilms, oant se yn 2012 oankundige net mear as aktrise wurkje te sillen. Mei har aktearwurk hat se ien kear in AVN Award (de Oskar fan 'e pornowrâld) wûn, wylst se 11 nominaasjes yn 'e wacht sleept hat. Boppedat waard se yn 2010 ynhuldige as lid fan 'e AVN Hall of Fame. Fan 2004 ôf regissearre Gina Lynn sels ek films; oant 2013 binne dat der 28. Yn 2004 rjochte se, tegearre mei har man, pornoakteur en -regisseur Travis Knight, in eigen filmstudio op, Gina Lynn Productions. Yn 2012 stie se nochris yn 'e Penthouse as de Penthouse Pet fan 'e moanne april.
Njonken har pornokarriêre figurearre Gina Lynn ek yn fideoklips fan 'e rappers Eminem (fan it nûmer Superman) en Vinnie Paz (fan it nûmer Keep Movin' On). Fierders wie se in figurante yn 'e mainstream-films Analyze That en Minghags. Yn 2004 hie se in lyts (pratend) roltsje as stripper yn in ôflevering fan 'e misdiesearje The Sopranos.
Hannelingen fan Jehannes
De Hannelingen fan Jehannes is in algemien as apokryf beskôge kristlike religieuze tekst, besibbe oan it Nije Testamint fan 'e Bibel. It is in yn it Gryksk steld geskrift mei in foar in part gnostysk boadskip, dat tradisjoneel taskreaun waard oan Leusius Charinus, in selskipsman fan 'e apostel Jehannes, mar dat tsjintwurdich yn 'e regel datearre wurdt yn 'e twadde helte fan 'e twadde iuw, wat yn prinsipe eltse tiidgenoat fan Jehannes as skriuwer útslút. De Hannelingen fan Jehannes binne inkeld fragmintarysk oerlevere, mar wurde, tegearre mei de Hannelingen fan Paulus, beskôge as wichtichste fan 'e apokrife Hannelingen.
Ynhâld
Krekt as oare wurken út it sjenre fan 'e hannelingen beweart de Hannelingen fan Jehannes in beskriuwing te wêzen fan 'e sindingsreizen fan ien fan 'e apostels (yn dit gefal Jehannes). It ferhellet oer twa spesifike reizen fan Jehannes, beide nei de stêd Efeze, oan 'e westkust fan Lyts-Aazje, dy't neffens de kanonike Hannelingen fan de Apostels ek ferskate kearen besocht is troch de apostel Paulus. De tekst stiet bol fan 'e dramatyske foarfallen en wûndertekens dy't troch Jehannes ferrjochte wêze soene.
Yn in aparte, frij komyske passaazje oernachtsje Jehannes en syn selskipslju, wêrûnder de skriuwer, ûnderweis yn in herberge, dêr't de striematrassen optille fan it ûngedierte. Koart nei't se har deljûn hawwe, hearre syn selskipslju Jehannes sizzen: "Ik sis jimme, jim ûngedierte, hâld rekken mei in oar; ferlit jim thús foar dizze nacht en nim jim rêst op in plak dat fierôf is fan 'e tsjinners fan God!" De oare moarns fine de selskipslju it ûngedierte foar de drompel fan 'e keamer, ûngeduldich wachtsjend oant Jehannes harren tastimming jout om werom te kearen nei hûs. As de mannen Jehannes wekker meitsje, stiet dy it ûngedierte ta de matrassen wer te besetten fanwegen harren hearrigens oan 'e wil fan God.
Yn in fragmint dat letter spilet, komt de fromme Efezyske frou Drusiana te ferstjerren om't se mient foar in diel skuldich te wêzen oan 'e sûnden fan 'e duvelstsjinner Kallimachus. Nei har dea kringt Kallimachus nachts har tombe yn mei as doel om har lyk te ferkrêftsjen, mar wurdt dêrfan wjerholden troch in kreaze jongeling dy't him yn 'e tombe opwachtet en him hjit te stjerren dat er libje mei. Dêrop falt Kallimachus dea del. De oare deis geane Jehannes en Drusiana har widner Androanikus de tombe yn en moetsje dêr deselde jongeling, dy't Jezus Kristus blykt te wêzen. Kallimachus wurdt troch Jehannes wer ta libben wekke, kriget berou fan al syn sûnden en ûnderwerpt him oan 'e wil fan Kristus.
Yn it lêste oerlevere fragmint fan 'e tekst hâldt Jehannes in lange en riedselige taspraak ta it folk fan Efeze oer de natuer fan Kristus en it leauwe. It iepentlik gnostyske part fan 'e tekst is konsintrearre yn in stikmannich haadstikken (94-102 en 109), dy't hiel goed lettere tafoegings wêze kinne soene, mar dy't mooglik ek gewoan ôfspegelings binne fan 'e ûnderskate boarnen dêr't de Hannelingen fan Jehannes út gearstald is.
Richard Attenborough
thumb|Richard Attenborough yn 2007 Lord Richard Samuel Attenborough (Cambridge, 29 augustus 1923 – Londen, 24 augustus 2014) wie in Ingelsk akteur, filmregisseur en filmprodusint. David Attenborough, makker fan natuerdokumintêres wie syn âldere broer.
Private (filmstudio)
Private, eins folút: de Private Media Group, is in fan oarsprong Sweedske pornografyske filmstudio dy't him ûntjûn hat ta in ynternasjonaal mediaconcern dat sawol pornografy produsearret as útsutelet, fia printe publikaasjes, dvd's, it ynternet, mobile tillefoans en in eigen beteltillefyzjestjoerder, Private Spice.
Skiednis
Private waard yn 1965 oprjochte yn 'e Sweedske haadstêd Stockholm troch Berth Milton sr., dy't doe úteinsette mei de publikaasje fan it earste pornoblêd yn kleur fan 'e hiele wrâld, Private Magazine. Begjin fan jierren njoggentich waard it bedriuw oernommen troch syn soan, Berth Milton jr., dy't it haadkertier letter ferhuze nei Sant Cugat del Vallès, dat ûnderdiel is fan 'e Spaanske metropoal Barcelona. Under Milton jr. wie der in grutte útwreiding. Private Magazine krige susterútjeften, lykas Pirate en Triple X Magazine, en de Private Media Group begûn ek films te produsearjen en sette in meartalige webside op.