cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Whitecap Dakota/Sû Earste Naasje
Skiednis
De Whitecap Dakota/Sû Earste Naasje is ferneamd nei Wite Mûtse (yn it Ingelsk White Cap en yn it oarspronklike Dakota Wapahaska), dy't it opperhaad fan 'e troep wie doe't dy him yn 'e 1870-er jierren oan 'e Súdlike Saskatchewan-rivier nei wenjen sette. Hoewol't de Dakota fan Wite Mûtse syn troep gjin formeel ferdrach mei it Britske koloniale bestjoer yn Kanada sleaten, waard harren yn 1881 dochs in reservaat tawiisd, dêr't se yn 't earstoan benammentlik fan lânbou en deihierarbeid libben. Yn 1885 rekke Wite Mûtse tsjin syn sin behelle yn 'e Noardwestlike Opstân fan 'e Frânsktalige Métis tsjin it Britske bewâld. Neitiid waard er berjochte foar heechferrie, mar fan alle blaam suvere en frijsprutsen. Hy stoar yn 1889.
Mei't harren reservaat troch de oarloch fierhinne ferrinnewearre rekke wie, moasten de Dakota fan Whitecap yn 'e twadde helte fan 'e 1880-er jierren de boel earst wer fan 'e grûn ôf opbouwe. Under dat proses besleaten se oer te stappen fan lânbou op feehâlderij. Tsjin 'e ein fan 'e njoggentjinde iuw hiene se de bêste slachtfeekeppel yn 'e fiere omkriten, en hiene se harren bedriuwichheid útwreide nei melkfee en it fokken fan lûkhynders. Doe't yn 1905 de feeprizen ynstoarten, begûnen se wat nei gedachten it earste kommersjele feedlot ("fetmesterij") yn Kanada wie, wylst se har fierders taleine op it winterweidzjen fan it fee fan 'e blanke kolonisten út 'e omkriten. Nei de Twadde Wrâldoarloch, doe't se foarbystribbe waarden troch gruttere fetmesterijen, wiene se twongen om harren ekonomy fierder te diversifiëarjen.
Abdij Sint-Marije fan de Opstanning yn Abu Ghosh
De Abdij Sint-Marije fan de Opstanning is in benediktynske abdij yn it doarp Abu Ghosh yn Israel. It kleaster stiet yn it sintrum fan it doarp Abu Ghosh, likernôch 10 kilometer westlik fan Jeruzalim. It kleaster waard yn 1900 stifte by in âlde tsjerke út de krúsfarderstiid, op in plak dat doedestiids indintifisearre waard as de lokaasje fan it bibelske Emmaüs (Lukas 24:13), dêr't Jezus nei de ferrizenis oan twa dissipels ferskynde. It kleaster is eigendom fan it Frânske Nasjonale Domein yn it Hillige Lân.
Kleastermienskip
Yn 1976 brochten trije muontsen fan de abdij Bec-Hellouin (Normandje) nij monastyk libben yn Abu Ghosh. It jier dêrnei folgen trije nonnen dy't ek út Bec-Hellouin ôfkomstich wie. Alhoewol't de kleastermienskip apart fan inoar libje, folgje se wol mienskiplik it kleasterritme. De âlde krúsfarderstsjerke is de kleastertsjerke fan de mienskip.
Kleastertsjerke
De âlde krúsfarderstsjerke is de abdijtsjerke en de âldste dielen datearje út de 12e iuw. It gebou wurdt beskôge as ien fan de moaiste krúsfarderstsjerken yn it Hillige Lân. De boustyl is romaansk en hat it sobere karakter fan de yn de krúsfarderstiid boude tsjerken. De trije skippen hawwe alle trije deselde ôfmjittings en einigje alle trije yn in apsis. De eastlike helte fan de tsjerke (oriïntearre op Jeruzalim) is dekorearre mei fresko's. De fresko's, dy't foar in part mei sin fernield binne (alle gesichten binne ferwidere), waarden skildere troch in Byzantynske keunstner tusken 1150 en 1175.
Rihei Sano
(21 septimber 1912 - 26 maart 1992) wie in Japansk fuotballer. spile ek yn it Japansk fuotbalalvetal. Hy die mei oan it Olympyske Simmerspullen 1936.
Foreigner (romansearje)
Foreigner is in tige súksesfolle science fiction-romanrige fan 'e hân fan 'e Amerikaanske skriuwster C.J. Cherryh, dy't sydlings diel útmakket fan Cherryh har gruttere Alliance-Union Universe-rige. De boeken geane oer Bren Cameron, de tolk en diplomaat fia wa't de betrekkings rinne tusken in koloanje minsken dy't yn in fiere úthoeke fan it hielal strâne rekke binne, en it bûtenierdske ras fan 'e atevi, op wa har planeet oft dy minsken bedarre binne. De romans út 'e Foreigner-rige binne skreaun yn it personele perspektyf. De searje rint al sûnt 1994, en wurdt útjûn troch de New Yorkske útjouwerij DAW Books.
It Foreigner-hielal
De Foreigner-searje spilet yn 'e takomst, as de minskheid troch flugger-as-ljochtreizgjen fiere planeten kolonisearje kin. De searje set útein as de Phoenix, in minsklik romteskip mei oan board in grutte kloft kolonisten, troch in ûnbekende flater ûnder it flugger-as-ljochtreizgjen fan syn koerts ôfrekket en bedarret yn in ûnbekend diel fan it Molkewei. De bemanning kin dêr gjin inkele bekende stjer ûntdekke, en boppedat is it skip sûnder brânstof oanbelâne yn in sinnestelsel fan in binêre stjer, dy't sa'n radio-aktive strieling ôfsmyt dat de kolonisten en bemanningsleden dy't dêr mei mynwurkersfartugen (bedoeld foar in folle freonliker miljeu) branje winne moatte út asteroïden, der krepearje as rotten.
As der nei in pear jier einlings en te'n lêsten genôch branje wûn is om 'e Phoenix op 'e nij flugger-as-ljocht reizgje te litten, springt it skip nei it earste it bêste geunstich útsjende sinnestelsel ta, mei in griene, fruchtbere wrâld. Dêr oankommen docht lykwols bliken dat dy planeet al in yntelliginte libbensfoarm hat, nammentlik de atevi, in ras fan mânske swarthûdige humanoïde wêzens dy't mei kop en skouders útstekke boppe de langste minske. Omtrint de tiid dat de Phoenix by harren wrâld arrivearret, hawwe de atevi krekt de steamtrein útfûn. De minsklike kolonisten bouwe yn in baan om 'e Ierde fan 'e atevi in romtestasjon, dat se Alpha neame. It is de bedoeling fan 'e skipsbemanning om yn dit sinnestelsel nije branje yn te nimmen en dan wer ôf te setten, op 'e siik nei in bekend diel fan it hielal en de minsklike Ierde, mar de kolonisten hawwe tsjin dy tiid har nocht. Sy sjogge in prima wrâld rjocht ûnder harren, en wegerje dy te ferlitten. Nei 120 jier komt it ta in brek tusken de kolonisten en de skipsbemanning, dy't dermei einiget dat de Phoenix sûnder de kolonisten ôfset, wylst de kolonisten it stasjon Alpha ôfslute en har oan parasjutes nei it planeetoerflak sakje litte.
It earste kontakt tusken de minsken en de atevi ferrint hommels, mar posityf. Ferskate jierren geane foarby ear't spannings feroarsake troch wjerssidige kulturele misferstannen abrupt ta útbarsting komme yn 'e Oarloch fan 'e Lâning. Hoewol't de minsken folle bettere wapens hawwe, binne de atevi folle fûleindiger yn 'e striid en hawwe se boppedat in grutte nûmerike mearderheid. Krekt foar't de striid útrinne kin op in genoside, wurdt der in frede bewurkmastere. Dêrby steane de atevi it eilân Mospheira ôf oan 'e minsken, en wurde alle atevi-bewenners dêrwei evakuëarre. Dêr stiet foaroer dat de minsken harren technology mei de atevi diele moatte en har net mear op it fêstelân bejaan meie, oan 'e oare kant fan in smelle seestrjitte. It iennichste kontakt tusken Mospheira en de Westlike Assosjaasje (de wichtichste atevi-steat) wurdt tenei ûnderholden troch ien minske, de paidhi, in atevi-term dy't tolk en oersetter betsjut.
It boppesteande wurdt allegear ferteld yn 'e earste sechstich siden fan it earste diel fan 'e Foreigner-searje. It ferhaal springt dan twahûndert jier foarút yn 'e tiid. De kolonisten op Mospheira (dy't no in pear miljoen sielen telle), libje noflik op harren eilân dêr't neat of nimmen harren steurt, en wurde folslein yn beslach nommen troch har eigen beslommerings. Troch de stadige mar oanhâldende oerdracht fan technologyske ynformaasje is de maatskippij fan 'e atevi no hast like fier ûntwikkele as dy fan 'e minsken, wylst de atevi op guon terreinen eigen útfinings dien en de minsken ynhelle hawwe. De jonge paidhi Bren Cameron is no in pear jier op syn post, en hâldt him benammen dwaande mei it byhâlden fan it wurdboek fan 'e atevi-taal en it ôfremjen fan ûntwikkelings dy't de atevi en de wrâld as gehiel mear skea as goed dwaan kinne, lykas de ûntwikkeling fan in netwurk fan ferhurde wegen dat it opbrûken fan fossile brânstoffen mooglik meitsje en ta in broeikaseffekt liede soe. Alles liket kalm en freedsum syn gong te gean. Tsjin dy eftergrûn set it ferhaal útein, as it romteskip de Phoenix einlings en te'n lêsten nei de Ierde fan 'e atevi weromkeard en dêrmei alles folslein yn ûnstjoer bringt.
Omslaggen
Foar it ûntwerpen fan 'e omslaggen fan 'e boeken fan 'e Foreigner-searje loek útjouwerij DAW Books grutte nammen oan. De omslaggen fan Foreigner, Invader, Explorer en Destroyer waarden makke troch Michael Whelan, ien fan 'e meast bekroande boekbânûntwerpers út it sjenre. Fierders wiene de omslaggen fan Pretender en Deliverer fan 'e hân fan Donato Giancola, dy fan Precursor en Defender fan Stephen Youll, wylst de omslach fan Inheritor it wurk wie fan Dorian Vallejo. De omslaggen fan alle boeken fanôf Conspirator kamen foar de rekken fan Todd Lockwood.
Untfangst
De no al mear as tweintich jier rinnende Foreigner-rige wurdt rûnom beskôge as in hichtepunt fan 'e Amerikaanske science fiction-literatuer. Skriuwster C.J. Cherryh hat har ferhûgje kinnen yn tige loovjende resinsjes. Sa fette it tydskrift Science Fiction Chronicle de searje gear mei de wurden: "Yntriizjes, aventoer, tinkwurk, sels koarte glimpen humor yn in prachtich eksoatysk dekôr." Kirkus Reviews neamde it "in djipdollend, betochtsum, yntelligint stik wurk, mei mear ynsjoch yn in fiiftal siden as dat de measte auteurs yn fyftich siden witte te stopjen." En Booklist skreau: "Dizze searje falt sels op mank Cherryh har oer it algemien dochs al treflike ferhalen oer minsklik-bûtenierdske kontakten."
It faktydskrift Publishers Weekly neamde de Foreigner-searje "Ien fan 'e bêste langrinnende science fiction-searjes dy't der bestiet [...] [It] biedt in fassinearjende plot dy't de klam leit op yntinse minsklike/bûtenierdske ynteraksjes [...] Cherryh is noch altyd ien fan 'e meast talintearre skriuwers fan dit sjenre." Ut deselde boarne it folgjende sitaat: "Detailleare karakterûntwikkeling, tige spannende dialogen en in each foar subtile ferskillen yn foarbarige mienings op it mêd fan kultueren binne fan krúsjaal belang [...] Dit is serieuze science fiction op syn alderbêst, skreaun troch ien fan 'e liedende hjoeddeistige auteurs fan it sjenre."
Adaptaasjes
Yn 2013 waarden de earste trije boeken fan 'e Foreigner-searje foar Audio Cinema Entertainment adaptearre ta in seis oeren duorjend harkspul troch de bekroande harkspulskriuwer Sable Jak. Oan dy produksje wurken û.m. mei: de lûdsartyst Tim Knofler en stimakteurs Wednesday Wolf (Bren Cameron), Gin Hammond (Jago) en Jane Cater (Ilisidi). Jak wurke by it útfieren fan dizze produksje nau gear mei Cherryh. It budget foar de produksje fan it harkspul bedroech $250.000.
Opname fan de gemeente
thumb thumb thumb|Trijedielige yllustraasje fan [[Jan Luyken fan de opname sa't dy beskreaun is yn Mattéus 24:40 út de Bowyerbibel út 1795]] De opname fan de gemeente, yn it Ingelsk rapture neamd, is it leauwen fan guon kristlike streamings, benammen dy fan evangelyske protestanten yn de Feriene Steaten, dat foar de eintiid alle kristenen, tagelyk mei de opstiene kristenen, opfarre sille "yn de wolken om de Heare yn de loft temjitte te kommen".
Yn de earste brief fan Paulus oan de Tessalonikers yn it Nije Testamint brûkt er it Grykske wurd harpazo (Aldgryksk: ἁρπάζω), dat sokssawat "ûntlûke" of "ûntwrame" betsjut, en dat wol sizze dat dyjingen dy't yn Jezus Kristus leauwe fan de ierde ûntlutsen wurde nei de loft ta. De term wurdt gauris troch konservative teologen yn de Feriene Steaten brûkt, mar wurdt ek wol brûkt foar de mystike feriening mei God of foar it ivige libben yn de himel
Der besteane ferkiljende eachpunten oer it presize stuit fan de opname en of it weromkommen fan Jezus ien of twaris barre sil. Guon binne fan betinken dat de opname ûnderskaat wurdt fan it weromkommen fan Jezus, sa't dat neamd wurdt yn de evangeelje fan Mattéus, 2 Tessalonikers en Iepenbiering, en dus plakfine sil foar de Grutte benearing. Dêrnei sil Jezus op ierde weromkomme en it Tûzenjierrich Ryk fêstigje. Yn it Ingelsk wurdt dat eachpunt pretribulationism (pretribulationisme: foar de grutte benearing tribulation) neamd en is it meast gongbere yn de Feriene Steaten, mar der binne guon yn it evangelisme dy't dy teory bestride.
De measte gongbere streamings yn it kristendom, lykas de Roomsk-katoliken, Eastersk-otterdoksen, Lutheranen, Anglikanen en de herfoarme en grifformearde tsjerken hingje dy teory net oan en brûke de "opname fan de gemeente" net as in teologyske term. Ynstee dêrfan sjogge se de opname fan de gemeente as it ferienigjen mei Jezus yn de himel nei dat er weromkaam is op ierde en fersmite se it idee dat in grutte kloft minsken op ierde efterlitten wurdt foar de Grutte benearing sa't dy beskreaun is yn 1 Tessalonikers 4:17.
Bibelske eftergrûn
Dyjingen dy't de lear fan de opname fan de gemeente oanhingje ferwize nei 1 Tessalonikers, dy't de wichtichste ferwizing foar harren leauwe is, dêr't Paulus neffens harren it weromkommen fan Jezus as in opname fan de gemeente beskriuwt. Yn 1 Korintiërs beskriuwt Paulus hoe't leauwigen op in dei yn in sucht feroarje sille en dan by Jezus Kristus wêze.
Untstean fan de lear
thumb|Edward Irving thumb|John Nelson Darby Oant de santjinde iuw wie der hast noch gjin leauwen yn it opnimmen fan de gemeente. Dêrnei wurdt troch de Amerikaanske puriteinen Increase Mather (1639-1723) en syn soan Cotton Mather (1663-1728) it leauwen yn in opname ferbûn mei it premilennialisme. Hja leauden dat de leauwigen opnaam wurde soene, en dat dêrnei der in minne tiid op ierde oanbrekke sil. Dêrnei sil it Tûzenjierrich Ryk fêstige wurde. De Ingelske term rapture, dy't almeast oersetten wurdt mei "opname", komt fan Philip Doddridge en John Gill yn harren kommentaar op it Nije Testamint.
Yn 1788 wurdt troch de baptist Morgan Edwards oppenearre dat it opnimmen foar de pleagen, de Grutte benearing, plakfine sil. Yn 1811, tsien jier nei de dea fan de skriuwer, ferskynt der in Spaansk boek, dy't skreaun waard troch de Roomsk-katolike preester Emmanuel Lacunz, oer it opnimmen.
Yn 1827 waard dat boek troch de Skotske predikant Edward Irving (1792-1834) yn it Ingelsk oersetten. Letter rekke er fan betinken dat mei de Antykrist ien man bedoeld wurdt en kaam er ta it einbeslút dat Jezus twaris weromkomme soe: de earste kear foar't de Antykrist opstean sil yn 1862 en dat de grutte benearing oanbrekt, dêr't er nei foar de twadde kear weromkomt. Gauris wurdt it opnimmen foar de grutte delklap taskreaun oan de doetiidske fyftjinjierige Margaret McDonald, dy't in folgeling fan Edward Irving wie. Hja hie yn 1830 in fisioen oer de eintiid, dêr't it opnimmen lykwols nei de grutte delklap plakfine sil. Har wurk waard yn 1840 útjûn en yn 1861 waard it fannijs útjûn, mar yn dy edysje waard al oppenearre dat de gemeente al foar de grutte benearing opnaam wurde sil.
John Nelson Darby (1800-1882), dy't wol sjoen wurdt as de grûnlizzer fan de bedielingelear, oppenearre dat Jezus komme soe foar't de Antykrist komme soe, en dy lear waard frij populêr. Hy wie de grûnlizzer fan de Bruorrebeweging, lykas de Plymouth Brethren, dy't dy lear dus ek oernaam. De skriften fan dy beweging hiene benammen yn de Feriene Steaten in soad ynfloed. Yn Nederlân hie Johannes de Heer (1866-1961) in soad ynfloed troch syn blêd Het Zoeklicht, dat noch hieltyd bestiet en deselde fyzje ferkundiget.
Ek út de Feriene Steaten wei wie der in ûnbidich soad ynfloed op de fyzjes fan evangelyske kristenen oer it wereromkommen fan Jezus. Yn de santiger jierren fan de tweintichste iuw ferskynden de boeken fan Hal Lindsey. Ek de romansearje Left Behind fan Tim Lahaye en Jerry B. Jenkins waard yn de njoggentiger jierren goed ferkocht.
Hjoed-de-dei
Hjoed-de-dei wurdt de lear fan de opname fan de gemeente oanhongen benammen yn evangelyske en garismatyske rûnten, yn de Bruorrebeweging en troch baptisten. In soad tradisjonele katoliken en protestanten nimme 1 Tessalonikers 4:16-17 letterlik oan: de opname fan de gemeente wurdt daalk folge troch de opstanning fan de deaden op de Dei fan it Oardiel. Dêr sille de libbenen en de kreklyn opstiene deaden Jezus temjitte komme as er fan de himel komt en oardielje de wrâld. Hja sjogge de opname as in part fan de twadde komst fan Jezus. De Eastersk-otterdokse tsjerke fersmyt de lear fan de ôfsûnderlike opname fan de gemeente.
It barren
Der besteane ferskiljende mienings oer yn hokker folgoarder de foarfallen, dêr't de opname part fan is, barre sille. Yn Mattéus 24 foarseit Jezus dat de folgjende foartekens barre sille: der sille kristlike sabeare profeten komme te hanneljen; berjochten oer oarloggen en hongersneed; kristenen sille ferfolge wurde; in soad minsken falle fan harren leauwe ôf; wetteleazens nimt ta; de leafde kuollet ôf. Jezus sil pas lykwols weromkomme as it evangeelje oer gâns de wrâld ferkundige is. Mei de "les fan de figebeam" (Matéus 24:32) wurdt neffens guon Israel mei bedoeld. Oanhingers fan de lear hiene yn de njoggentjinde iuw it fannijs ûntstean fan de steat Israel foarsein
It opnimmen fan de gemeente
Oanhingers fan de lear ferwize nei 1 Tessalonikers 4, 1 Korintiërs 15 en Mattéus 24:40-41. Jezus jout oan hokker tekens der komme sille, sa't leauwigen sjen kinne dat Er komt: "de sinne sil tsjuster wurde, de moanne sil syn skynsel net jaan, de stjerren sille fan boppe falle en de himelske machten sille yn ûnstjoer reitsje. Dan sil it teken fan de Minskesoan oan 'e loft ferskine. Alle folken op 'e wrâld sille harsels foar 't boarst slaan. Se sille de Minskesoan op 'e wolken fan 'e himel kommen sjen mei grutte macht en majesteit". Dy foarfallen komme oerien mei wat der yn Iepenbiering 6:12 stiet: "Doe't Er yn myn fisioen it sechde segel iepenbriek, kaam der in swiere ierdbeving. De sinne waard sa swart as in hierren sek en de moanne waard hielendal read as bloed. De stjerren fan 'e himel foelen op 'e ierde, lykas in figebeam syn lette figen falle lit as in hurde wyn deroan skoddet. De himel waard wei as in boekrol dy't oprôle wurdt, en alle bergen en eilannen waarden fan it plak skuord".
De Bibel neamt dat it fan stuit fan it weromkommen gjinien fan wit. Yn 1 Tessalonikers 5:2 seit dat Er as in dief yn de nacht komme sil. Neffens in soad minsken komt Jezus nei de ierde werom op in wolk en nim de kristlike mienskip op: "De Hear sil sels ommers, by it klinken fan it befel, by it lûd fan in aartsingel en by it sketterjen fan Gods trompet, delkomme fan 'e himel en dy't yn Kristus stoarn binne, sille earst út de dea ferrize. Dêrnei sille wy dy't yn libben bleaun binne, tagelyk mei harren, hjir weihelle wurde op 'e wolken, de Hear temjitte yn 'e loft. En sa sille wy foar altiten by de Hear wêze" (1 Tessalonikers 4:16-17).
De grutte benearing
De Antykrist hat frij paad en ferfolgje de leauwigen. Markus 13:24-26 seit: "Yn 'e tiid nei de benearing sil de sinne tsjuster wurde, de moanne syn skynsel net mear jaan, de stjerren sille fan boppen falle en de himelske machten fan it plak reage wurde. Dan sille se de Minskesoan op 'e wolken kommen sjen mei grutte macht en hearlikheid. Hy sil syn ingels útstjoere, en de útkarden byinoar bringe út 'e fjouwer wynstreken, fan 'e ein fan 'e ierde oan 'e ein fan 'e himel ta".
Lukas 21:25-28 seit: "Der sille frjemde dingen barre mei de sinne, moanne en de stjerren. Op ierde sille de folken yn grutte noed sitte en net witte, hoe't se ûntkomme moatte oan 'e bolderjende en skomjende see. De minsken sille it bestjerre fan eangst en spanning om wat der oer de wrâld komme sil, want it stjerreleger sil yn ûntstjoer reitsje. Dan sille se de Minskesoan kommen sjen op in wolk mei grutte macht en majesteit. Wannear't dat allegearre begjint, kom dan oerein en stek de holle op, want jimme ferlossing is neioan".
Tûzenjierrich Ryk
Dêrnei sil Jezus tûzen jier lang hearskje op in paradyslike ierde, dêr't allinnich frede is. Dêrby spilet it folk fan Israel de grutste rôl. Minsken mei dy fyzje ferwize nei de profesyen út it Alde Testamint oer it fannijs ûntstean fan de steat Israel. thumb|Ferlikings fan de ferskiljende milennialistyske eachpunten: premilennialisme, postmilennialisme en amilennialisme
Lêste oardiel
Ta einbeslút wurdt de duvel fannijs loslitten en dy set útein mei in nije kriich. Hy wurdt foargoed ferslein en wurdt my de Antykrist en de sabeare profeten yn in poele smiten dêr't se yn ivichheid pinige wurde. De deaden steane op en de folken sille oardiele wurde. Der komt in nije himel en in nije ierde.
Tiid fan de opname
Wannear't derfan útgien wurdt dat der gjin tûzenjierrich ryk wêze sil (amilennialisme), dat it al west hat (postmilennialisme), of dat derfan útgien wurdt dat de gemeente pas nei de grutte benearing opnaam wurdt (posttribulanisme) makket it gjin ferskil mear wannear't it opnimmen plakfynt. Fanút al dy eachpunten falt de opname fan de gemeente gear mei it foargoed weromkommen fan Jezus.
Goslar (Landkreis)
De lânkring Goslar is in bestoerlik distrikt yn it súdeasten fan it Dútske bûnslân Nedersaksen. Haadstêd is de selsstannige stêd Goslar. It 371,76 km² grutte Verwaltungsbezirk Harz makket wol diel út fan de lânkring, mar is it grutste gemeentefrije distrikt fan Dútslân. De Wurmberg yn it súdeastlike diel fan de lânkring is de heechste berch fan Nedersaksen.
Geografy
Yn it noardlike diel fan de lânkring lizze de hichten tusken de 200 en 300 meter, mar yn de Oberharz en fral yn de Mittelharz lizze de toppen in stik heger. De heechste berch fan de lânkring is de Wurmberch (971 meter boppe seenivo) yn de Mittelharz. It Nasjonaal Park Harz leit foar in part yn de lânkring, wylst in oar part yn it oangrinzgjende bûnslân Saksen-Anhalt leit. By it stedsje Altenau ûntstiet de 128,3 km lange rivier de Oker, dy't troch in tige moaie delte streamt en by Vienenburg de Harz ferlit.
De lânkring Goslar grinzget mei de klok mei begjinnend yn it easten oan de lânkring Harz (Landkreis) (yn Saksen-Anhalt), oan de lânkring Nordhausen (yn Thüringen), oan de lânkringen Göttingen, Northeim, Hildesheim en Wolfenbüttel en oan de kringfrije stêd Salzgitter (allegear yn Nedersaksen).
Stêden en gemeenten
Samtgemeinden mei oansletten gemeenten
* = Bestjoerssintrum fan de Samtgemeinde
Us-Leaffrouwetsjerke fan de Arke fan it Ferbûn
De Us-Leaffrouwetsjerke fan de Arke fan it Ferbûn (Hebriuwsk: כנסיית גבירתנו של ארון הברית‎, Frânsk: Église Notre-Dame-de-l'Arche-d'Alliance) is in roomsk-katolike tsjerke yn it Arabyske doarp Abu Ghosh yn sintraal Israel. De tsjerke stiet heech op in heuvel yn de noardwestlike hoeke fan it doarp.
Skiednis
Yn 1141 stiften de hospitaalridders by it hjoeddeiske Abu Ghosh in oare tsjerke, likernôch 400 meter eastlik fan de Us-Leaffrouwetsjerke fan de Ferbûnsarke. De tsjerke waard boud yn 1924 op it plak dêr't neffens de tradysje it hûs fan de levyt Abinadab stie, de man út Kirjat-Jëarim dy't in hûs op de heuvel hie dêr't de Arke fan it Ferbûn dessinia lang tydlik stien hie (1 Samuël 7; 2 Samuël 6; 1 Kroniken 13) oant kening David de Ferbûnsarke nei Jeruzalim helje liet. De Us-Leaffrouwetsjerke fan de Ferbûnsarke waard troch de Susters fan Sint-Joazef fan de Ferskining boud op it plak fan in âldere Byzantynske tsjerke út de 5e iuw en is fan fierrens te sjen troch it byld fan Marije mei Bern op it dak.
It ynterieur is ienfâldich: de muorren binne wyt en yn de apsis is in Latynk krús oanbrocht.
Loadewyk II fan Itaalje
250px|thumb|Loadewyk II yn in tolfde iuwsk manuskript fan Johannes Berardi syn Chronicon casauriense. 250px|thumb|Loadewyk II by de ferôvering fan Bari Loadewyk II, bytiden de Jongere neamd (? 825 - Ghedi 12 augustus 875) wie Kening fan Itaalje en keizer fan it Roomske Ryk (waard pas letter "Hillich" neamd) fan 844 ôf, dêr't er oant 855 mei-keizer mei syn heit Lotarius I wie en dêrnei regearre er allinnich. Loadewyk brûkte ornaris de titel imperator augustus ("keizer augustus"), mar brûkte nei de ferôvering fan Bari yn 871 de titel imperator Romanorum ("keizer fan de Romeinen"). Dat late ta minne relaasjes mei it Eastromeinske Ryk. Yn it Westfrankyske Ryk neamden hja him imperator Italiae ("keizer fan Itaalje"), wylst de Byzantinen him Basileus Phrangias ("keizer fan Frânsje") neamden.
Bern
Op 5 maaie 851 boaske er mei Ingelberga, dochter fan Adelchis I fan Spoleto.
Punt (teken)
In punt wurdt yn de taal ûnder oare brûkt as lêsteken, en yn de wiskunde en de ynformatika as symboal foar ferskate doelen.
Taal
Yn de taal sette jo in punt oan de ein fan in sin om dúdlik te meitsjen dat dy sin ôf is. By in punt is it wenst om efkes te wachtsjen foar’t de folgjende sin lêzen wurdt. De punt oan de ein fan in sin wurdt folge fan in spaasje, wêrnei’t eventueel in nije sin begjint.
Sûnder punten en haadletters (oan it begjin fan in sin) is in tekst min te lêzen:
Mei punten en haadletters sjocht de tekst der sa út:
Ien of mear punten wurde ek brûkt yn ôfkoartings (d.w.s.; a.j.w.; bg.) of om de ein fan in ôfkoarting oan te jaan (ds., mr., drs.). Nei in punt yn in ôfkoarting komt gjin ekstra punt om de ein fan in sin oan te tsjutten.
Oan de ein fan in titel (net persoansoantsjuttend bedoeld, dus fan in artikel, haadstik, paragraaf, ensfh.) of in tuskenkopke stiet nea in einrigelpunt, ek net as it om in sin giet.
De lytse letters i en j, en ek de kombinaasje ij hawwe in punt yn. Op de haadletter I mist de punt meast, krekt as by de J en de IJ.
Yn it Turksk kin de betsjutting fan in wurd feroarje troch it al of net brûkten fan de punt op de i.
Talnotaasje
By in tal mei fjouwer sifers foar de komma hoecht gjin punt brûkt te wurden:
Yn tallekolommen of yn oare tallerigen dêr’t elts tal deselde opmaak krije moat, is it lykwols al wenst om tallen mei fjouwer sifers foar de komma in punt te jaan.
Yn stee fan in punt kin ek in spaasje brûkt wurde. Dat hat it foardiel dat der gjin betizing ûntstean kin mei de Ingelsktalige notaasje, mar hat it neidiel dat it tal by de spaasje oer twa rigels splist wurde kin as der gjin hurde spaasje brûkt wurdt:
Yn de Ingelstalige notaasje wurdt de punt krekt brûkt as desimaalteken en skriuwe jo in komma (of spaasje) om in trijetal sifers faninoar te skieden:
Wiskunde
Yn de wiskunde wurdt in punt brûkt
Ynformatika
Yn de ynformatika wurdt de punt gauris brûkt om ferskate nivo’s yn in hiërargyske struktuer faninoar te skieden, lykas in domeinnammen, bygelyks: fy.wikipedia.org.
By bestânsnammen wurdt de punt brûkt om de namme fan it bestân te skieden fan de bestânsekstinsje. Sa bestiet de bestânsnamme foarbyld.txt út de namme foarbyld en de ekstinsje txt. Op UNIX-eftige bestjoeringssystemen hat de punt boppedat in ekstra funksje: as se oan it begjin fan in bestânsnamme set wurde, wurdt it bestân in saneamd ferburgen bestân.
Koichi Oita
(9 april 1914 - 11 septimber 1996) wie in Japansk fuotballer. spile ek yn it Japansk fuotbalalvetal. Hy die mei oan it Olympyske Simmerspullen 1936.
Takeshi Kamo
(8 febrewaris 1915 - 26 maart 2004) wie in Japansk fuotballer. spile ek yn it Japansk fuotbalalvetal. Hy die mei oan it Olympyske Simmerspullen 1936.
Pekachja fan Israel
Pekachja (Hebriuwsk: פקחיה‎‎; "YHWH hat de eagen iepene"; Latynsk: Phaceia) wie de soan fan Menachem en folge him yn it jier 742 foar Kristus op as de santjinde kening fan it Noardryk Israel.
Pekachja hat twa jier oer it lân regearre. Hy wykte neffens de Skrift net ôf fan de ôfgoaderij, dy't sûnt kening Jerobeäm I yn Israel wizânsje wie.
Mei help fan Argob en Arjé en fyftich man út Gilleäd spande Pêkach, in adjudant, gear tsjin kening Pekachja. De machtsgreep slagge en makke in ein oan it Hûs fan Menachem. Pêkach liet Pekachja ombringe en waard dêrnei sels kening fan it ryk.
Utropteken
In útropteken is in lêsteken dat brûkt wurdt om klam te jaan oan in wurd of sin. ! is it symboal dêr’t in útropteken mei stal jûn wurdt. Yn de wiskunde wurdt it symboal brûkt foar it begryp fakulteit.
Mear útroptekens efterinoar jouwe mear klam:
Inkeld folget op in flater yn in sitaat in útropteken tusken heakjes. Dat jout oan dat jo de flater net foar eigen rekken nimme en betsjut safolle as (sic).
In oar gebrûk fan it útropteken tusken heakjes is it oanjaan fan sarkasme of irony. Benammen by dôve-ûndertiteling wurdt dat faak brûkt:
Dêrfoar wurdt it ironyteken ek wolris brûkt.
Spaansk
Yn it Spaansk begjint in part fan in sin dat einiget op in útropteken mei in omkeard útropteken (¡), bygelyks ¡Hola! Foar it útropteken wurdt de toetskombinaasje Alt+173 brûkt om ¡ te meitsjen.
Trivia
Drs. P hat in liet oer it útropteken skreaun.
CIA
De CIA folút: Central Intelligence Agency ("Sintraal Ynljochtinge-agintskip"), is in Amerikaanske oerheidstsjinst mei as wichtichste doelen om bûten de Amerikaanske lânsgrinzen ynljochtings te sammeljen dy't fan belang binne foar de feilichheid fan 'e Feriene Steaten, en om dy ynformaasje te analysearjen en op grûn dêrfan advizen út te bringen oan it Amerikaanske regear. Teffens hat dizze tsjinst it foech om op fersyk fan 'e Amerikaanske presidint yn it bûtenlân taktyske opreraasjes út te fieren. De CIA is ien fan 'e wichtichste en bekendste Amerikaanske feilichheidstsjinsten, en de iennichste dy't yn organisatoarysk opsjoch folslein ûnôfhinklik is en inkeld rapportearret oan 'e koördinator fan Nasjonale Ynljochtingen.
Iere jierren
De CIA komt fuort út it OSS (Office of Strategic Services; "Buro foar Strategyske Tsjinsten"), in organisaasje mei min ofte mear deselde doelen dy't aktyf wie ûnder de Twadde Wrâldoarloch, mar yn oktober 1945 opheft waard om't men doe miende dat sa'n tsjinst net mear nedich wie. Doe't lykwols de Kâlde Oarloch almar hjitter waard, besleat men dat it mis west hie om it OSS op te doeken. Sadwaande rjochte presidint Harry Truman yn 1947 de CIA as in soartgelikense organisaasje op, mei as wichtichste doel om spionaazje-aktiviteiten en taktyske operaasjes te ûndernimmen tsjin 'e Sovjet-Uny, de satellytsteaten fan 'e Sovjet-Uny en kommunisten yn oare dielen fan 'e wrâld.
De CIA sette foar it earst it regear fan in ûnôfhinklik lân ôf by de Iraanske steatsgreep fan 1953. Oare steatsgrepen dêr't de CIA de hân yn hie, wiene bygelyks dy yn Gûatemala, yn 1954, en dy yn Sily fan 1973, wêrby't de demokratysk keazen presidint Salvador Allende omkaam. Guon fan 'e grutste operaasjes wiene rjochte tsjin it nije kommunistyske rezjym yn Kuba, nei't de revolúsje fan Fidel Castro dêr yn 1959 in ein makke hie oan 'e faksistyske diktatuer fan Fulgencio Batista. Dêrûnder wiene ferskate (mislearre) moardoanslaggen op Castro, en teffens de (krektlyk mislearre) Ynfaazje fan de Bargebaai, wêrby't in legerke troch de CIA trainde en bewapene Kubaanske ballingen in brêgehaad op 'e Kubaanske kust besochten te feroverjen.
Yn 'e jierren sechstich wie de CIA djip behelle yn 'e Fjetnamoarloch en de bredere Twadde Yndosineeske Oarloch, wêrby't de tsjinst syn oandacht yn it begjin mear rjochte op Laos as op Fjetnam. Fierders wie de CIA ek belutsen by de ûnôfhinklikensstriid fan Tibet, en by anty-kommunistyske operaasjes yn oare dielen fan 'e wrâld. Ien fan 'e grutste operaasjes út dy jierren waard ûndernommen yn 'e Demokratyske Republyk Kongo (doedestiden Saïere), om dêr diktator Mobutu Sese Seko oan 'e macht te hâlden. It is noch altiten ûndúdlik hokker rol oft de CIA krekt spile hat by de moard en it ûndersyk nei de moard op presidint John F. Kennedy, yn 1963. It stiet lykwols fêst dat de tsjinst foar de Kommisje-Warren, dy't de saak ûndersykje moast, beskate krúsjale ynformaasje ferburgen hold en tagelyk dokumintêr bewiismateriaal ferneatige hat.
Fal fan de CIA
De grutdiels ûnbeheinde frijheid fan operearjen dy't de CIA sûnt de iere fyftiger jierren genoaten hie, kaam mids jierren santich ta in ein, doe't it Amerikaanske Kongres ferskate kearen besocht om it direkte tafersjoch oer de aktiviteiten fan 'e tsjinst te krijen. Hoewol't dat besykjen yn 't earstoan net folle súkses hie, laten ferskate skandalen der geandewei de jierren santich ta, dat de CIA úteinlik fierhinne yn it stokramt brocht waard.
De fal fan 'e CIA waard ferflugge troch de belutsenens fan 'e tsjinst by it Watergate-skandaal. It wiene nammentlik âld-CIA-aginten dy't de ynbraak yn it Demokratyske kampanjehaadkertier yn it Watergate-gebou yn opdracht fan presidint Richard Nixon útfierden, en doe't de federale resjerzje FBI dêr ûnder druk fan 'e publike opiny in ûndersyk nei ynstelde, oardere Nixon fia syn stêfsjef H.R. Haldeman CIA-direkteur Richard Helms om dy syn FBI-kollega L. Patrick Gray dúdlik te meitsjen dat it spoar fan it jild net weromfolge wurde moast fan 'e ynbrekkers nei de opdrachtjouwers. De FBI en de CIA hiene in soarte fan langjierrich heare-akkoart om inoars ynformanten geheim te hâlden, mar doe't de FBI it fersyk swart op wyt hawwe woe, en de CIA dêr net oan foldwaan koe, gie it ûndersyk dochs fierder, en die bliken dat it spoar fan it jild nei it Wite Hûs ta late. Nixon wie sa dom om syn petear mei Haldeman hjiroer op te nimmen, en it wie dizze opname dy't letter as it meast skansearjend beskôge waard, en him twong om ôf te treden. Doe't dizze en oare tapes lykwols iepenbier makke waarden, rûn ek it oansjen fan 'e CIA grutte skea op.
In oare saak dy't yn deselde snuorje spile, wie de Family Jewels-affêre. Yn 1973 hie CIA-direkteur James R. Schlesinger in rapport skriuwe litten oangeande de Family Jewels (de "Famyljejuwiellen"), oftewol oer de yllegale aktiviteiten fan 'e tsjinst troch de jierren hinne. Syn opfolger William Colby lekte dat yn desimber 1974 oan sjoernalist Seymour Hersh, dy't der in artikel op 'e foarside fan 'e New York Times oan wijde. Op dizze manear waarden details bekend oangeande ferskate yllegale CIA-operaasjes, lykas moardoanslaggen op bûtenlânske lieders en spionaazje-aktiviteiten binnen de Amerikaansk lânsgrinzen. Ek kaam oan it ljocht dat de CIA eksperiminten útfierd hie op minsken troch se bûten har witten om û.m LSD ta te tsjinjen. Dit late ta in hiele rige ûndersiken troch it Amerikaanske Kongres, dat CIA-direkteur Colby yn 1975 by 32 ûnderskate gelegenheden oprôp om te tsjûgjen. Wylst de CIA by de befolking gjin goed mear dwaan koe, besocht presidint Gerald Ford it Amerikaanske publyk derfan te oertsjûgjen dat syn regear der neat mei te krijen hie mei de legindaryske útspraak: "Der binne op dit stuit gjin minsken wurksum yn it Wite Hûs dy't in relaasje hawwe mei de CIA dêr't ik net fan 'e hichte bin."
Yn 'e twadde helte fan 'e tachtiger jierren resultearre it Iran-Kontra-skandaal, wêrby't de CIA bûten in ynternasjonale boykot om wapens smokkele hie nei Iraan en doe mei de opbringsten dêrfan de anty-kommunistyske Kontra-rebellen yn Nikaragûa stipe hie, yn in noch strangere beheining fan it foech fan 'e tsjinst. Teffens waard doe fêststeld dat foar sokke operaasjes tastimming nedich is dy't fia de ynterne kommandostruktuer fan it heechste nivo (de presidint) komme moat, en dat de keamers fan it Amerikaanske Kongres deroer ynformearre wurde moatte, al wurdt soks yn needgefallen ôfswakke ta it "op 'e tiid op 'e hichte bringen" (wat fansels wol fan alles betsjutte kin). Nei de fal fan it Izerne Gerdyn, yn 1989, en it ynstoarten fan 'e Sovjet-Uny, yn 1991, kaam de CIA op 'e nij bleat te stean oan swiere krityk, mei't de tsjinst net ien fan beide ûntwikkelings foarsjoen hie. Teffens waard der nei de ein fan 'e Kâlde Oarloch, yn 1991, it mês set yn it budget fan 'e CIA.
Nei 9/11
Nei de terroristyske oanslaggen op it World Trade Center en it Pentagon, yn 2001, krige de CIA, yn 'e mande mei de oare Amerikaanske ynljochtingetsjinsten, in stoarm fan krityk te ferwurkjen mei't se de oanslaggen net witten hiene foar te kommen. Neffens it úteinlike rapport fan 'e 9/11-Kommisje hiene sawol de FBI as de CIA hiel wat stekken falle litten en wiene de Feriene Steaten troch net ien fan beide tsjinsten "goed tsjinne". Neitiid waard de mienskip fan feilichheidstsjinsten reorganisearre. It grutste ferskil wie de kreaasje fan 'e koördinator fan Nasjonale Ynljochtingen (DNI), dy't it koördinearjen fan 'e gearwurking tusken de ûnderskate ynljochtige- en feilichheidstsjinsten en fan 'e ynformaasje dy't hja garje oernaam; foartiid hie dat in taak fan 'e direkteur fan 'e CIA west. As iennichste Amerikaanske feilichheidstsjinst bleau de CIA lykwols in selsstannige organisaasje, dy't ûnder gjin inkele oare tsjinst of ministearje ressortearret, en útslutend oan 'e koördinator fan Nasjonale Ynljochtingen en de presidint sels rapportearret. Sûnt 2002 hat de CIA aktyf belutsen west by de oarloggen yn Afganistan en Irak, en fral ek by de Oarloch tsjin it Terrorisme (War on Terror).
Kontroversjele praktiken
De CIA is faak yn it nijs kommen troch de kontroversjele praktiken dy't de tsjinst brûkt om syn doel te berikken. Sûnt 9/11 binne bygelyks foarmen fan marteling, lykas waterboarding, tastien en tapast. Ek binne troch saneamde bysûndere útlevering (extraordinary rendition) finzenen oerdroegen oan lannen dêr't yn tichthuzen folterjen skearing yn ynslach is; kritisy fan dizze praktyk neame dit wol "pleatsferfangende marteling" (torture by proxy). In ûndersyk troch de Rie fan Jeropa út 2006 brocht oan it ljocht dat der doe yn 'e foarôfgeande fiif jier nei skatting 100 boargers yn lidsteaten fan 'e Rie troch de CIA ûntfierd wiene (faak mei meiwurking fan it regear fan 'e oangeande lidsteat). Sokke lju waarden fia geheime CIA-finzenissen (black sites) oerbrocht nei bestimmings dêr't hja yn tsjinspraak mei ynternasjonale konvinsjes bleatstiene oan marteling.
Fierders is de CIA oant kop en earen behelle yn 'e saneamde targeted killings, spesifike moardoanslaggen (dy't tsjintwurdich ornaris útfierd wurde mei ûnbemanne fleantúchjes of drones) op lju dy't fertocht wurde fan terrorisme; dizze praktyk wurdt fral tapast yn Afganistan, Pakistan en Jemen, mar liket fral yn Pakistan in dwersferkearde útwurking te hawwen, mei't it dêr de grutte mearderheid fan 'e befolking tsjin 'e Feriene Steaten yn it harnas jage hat. Ta einbeslút is der sûnt 9/11 yn 'e Feriene Steaten by ferskate gelegenheden opskuor ûntstien oer it feit dat de CIA syn tafersjochhâlder, it Amerikaanske Kongres, ûnderskate kearen foarliigd of mislaat hat. Yn 2009 kaam der sels in hiele CIA-operaasje oan it ljocht fan in tige earnstich (en net neier oantsjut) aard, dy't acht jier lang mei opsetsin foar it Kongres ferburgen holden wie.
Doelen
De doelen fan 'e CIA binne trijefâld. Yn it foarste plak hat de tsjinst de opdracht om yn it bûtenlân (net yn 'e Feriene Steaten sels; dat is it wurkterrein fan oare feilichheidstsjinsten) op alderhanne manear ynformaasje te sammeljen dy't fan belang is of wêze kin foar de feilichheid fan 'e Feriene Steaten. Dit wurdt dien fanút withoefolle geheime lokaasjes yn 'e hiele wrâld, al kin sein wurde dat de wichtichste CIA-fêstiging yn in lân ornaris ûnderdiel foarmje sil fan 'e Amerikaanske ambassade dêre. By sok ynsammeljen fan ynformaasje kin men tinke oan "tradisjonele" praktiken (spionnen dy't yn it geheim foar de CIA wurkje, ynbraken op spesifike lokaasjes), mar ek oan ôflústerprogramma's en kompjûter-hacking.
Yn it twadde plak moat de ynformaasje dy't sa gearbrocht wurdt, analysearre wurde. Op basis fan dy analyze wurdt dan in ynskatting makke oangeande nasjonale feilichheid dy't yn 'e foarm fan offisjele advizen oan 'e Amerikaanske presidint en it Kongres foarlein wurdt. Dêrnjonken is de CIA ek ferantwurdlik foar it útfieren fan geheime taktyske operaasjes mei eigen personiel en it hâlden fan tafersjoch oer beskate soartgelikense operaasjes dy't útfierd wurde troch oare Amerikaanske oerheidstsjinsten, lykas de Green Barets (kommando's) fan it Amerikaanske Leger of de SEALs fan 'e Amerikaanske Marine, of troch de oerheidstsjinsten fan Amerikaanske bûnsgenoaten. Sokke taktyske operaasjes hearre inkeld plak te finen op fersyk en mei goedkarring fan 'e Amerikaanske presidint.
Neffens it fiskaal budget fan 'e CIA út 2013 hat de tsjinst op 't heden de folgjende fiif prioriteiten:
Organisaasje
It haadkertier fan 'e CIA stiet yn Langley, yn 'e Amerikaanske steat Firginia, net fier fan 'e haadstêd Washington, D.C. ôf. Dêr is ûnder mear it Haadkantoar (Executive Office) fêstige, dat de CIA-lieding omfiemet. Fierders bestiet de organisaasje fan 'e tsjinst út fjouwer grutte direktoraten:
Hoewol't it tal wurknimmers fan 'e CIA geheim is, hâlde ûnoffisjele boarnen it op goed 21.500 minsken. Hoefolle dêrfan oft ek wurklik beëdige aginten binne, is ûnbekend. It budget fan 'e CIA is ek geheim, mar neffens útlekte gegevens út 2013 bedroech it doe $14,7 miljard. Ynternasjonaal sjoen wurket de CIA it naust gear mei de feilichheidstsjinsten fan Grut-Brittanje, Kanada, Austraalje en Nij-Seelân. Ynformaasje dy't inkeld troch Amerikanen ynsjoen wurde mei, hat it label NOFORN (in akronym foar No Foreign Nationals, "Gjin Bûtenlânske Steatsboargers"); ynformaasje dy't dield wurde kin mei de oare Angelsaksyske lannen, kriget de oantsjutting Five Eyes (wat sizze wol dat it troch de fiif Ingelsktalige lannen ynsjoen wurde mei).
Deadeling
"Deadeling" of "deadling" hat yn de Wikipedy ferskate betsjuttings:
Tokutaro Ukon
(23 septimber 1913 - 1944) wie in Japansk fuotballer. Earder spile foar Kobe Club. Hy kaam ûnder de Twadde Wrâldoarloch om op Bougainville, yn it hjoeddeistige Papoea Nij-Guineä. spile ek yn it Japansk fuotbalalvetal. Hy die mei oan it Olympyske Simmerspullen 1936.
Formule 1 yn 2010
It Formule 1-seizoen 2010 wie it 64ste Formule 1-seizoen. De "Formule 1", offisjieel it "FIA Formula One World Championship", is de heechste klasse yn de autosport, sa is bepaald troch de FIA.
Jenson Button wie by de start fan it seizoen de ferdigenjend wrâldkampioen by de koereurs, Brawn is de regearjend wrâldkampioen by de konstrukteurs. Mar it team wie nei it seizoen 2009 oernaam troch Mercedes.
Klassemint by de koereurs
De top 10 klassearre auto's, krije punten,
Opmerkingen:
† — Koereur hat de finish net helle yn de GP, mar hat wol 90% fan de race-ôfstân ôflein, wêrtroch't er as klasearre notearre stiet.
Klassemint by de konstrukteurs
De top 10 klassearre auto's krije punten:
Opmerkingen:
† — Koereur hat de finish net helle yn de GP, mar hat wol 90% fan de race-ôfstân ôflein, wêrtroch't er as klasearre notearre stiet.
Hendrik Herman Douma
Hendrik Herman Douma (Skettens, 25 maaie 1911 – Spanje, 29 febrewaris 1996) wie in Nederlânsk politikus fan de ARP.
Hy wie in soan fan ds. Jan Douma (1881-1945) en Reintje Sijtsma (1887-1974). Hy hat rjochten studearre oan de Frije Universiteit Amsterdam en waard ier yn 1938 folontêr bij de gemeentesekretary fan Ljouwerteradiel. Ein 1939 waard er beneamd ta tydlik amtner by de gemeentesekretary fan Flissingen en letter wurke er by de gemeente Kollumerlân en Nijkrúslân. By dy lêste gemeente wie er kommys foar't er yn maaie 1946 beneamd waard ta boargemaster fan Andyk. Yn 1954 folge syn beneaming ta boargemaster fan Barendrecht. Dêrneist wie er lid fan de Provinsjale Steaten fan Súd-Hollân. Yn 1967 waard Douma de boargemaster fan Zwijndrecht.
Yn juny 1976 gyng er mei pensjoen en yn 1996 stoar er yn de âldens fan 84 jier.
Kunitaka Sueoka
(1 febrewaris 1917 - novimber 1998) wie in Japansk fuotballer.
Alain Deloin
Alain Deloin (útspr.: [a'lɛ̃ dǝ'lwɑ̃], likernôch: "a lêng de lû-aang "), echte namme ûnbekend (yn Frankryk, 20 febrewaris 1970), is in rêstend Frânsk pornografysk akteur fan etnysk Arabysk komôf. Syn artystenamme wurdt inkeld ek wol misstavere as Alain Delain, en fierders wurke er yn 't earstoan ek wol ûnder de skûlnammen Akim en Hakim. Hy sette yn 1990 útein mei in wurkpaad yn 'e pornoyndustry en spile yn in grut tal films. Yn 2013 beëinige Deloin syn karriêre as pornoakteur.
Libben en karriêre
Deloin waard yn 1970 earne yn Frankryk berne. Hy is fan etnysk Arabysk komôf. Mei tweintich jier begûn er yn 1990 oan in karriêre as pornoakteur, wêrby't er benammen opfoel troch in maal of deaplak op 'e ûnderside fan syn penis. Nei in lyts hoartsje as Akim of Hakim wurke te hawwe, naam er de artystenamme oan fan 'Alain Deloin', in wurdspiling op 'e namme fan 'e ferneamde Frânske mainstream-akteur Alain Delon ('Deloin' betsjut "fan 'e skamstreek": fan de, "fan" en loin(s), "skamstreek", ferl. Nederlânsk lendenen).
Neffens de Internet Adult Film Database (IAFD) spile Deloin yn totaal yn 275 pornofilms, al sitte dêr ek in stikmannich kompilaasjes mei recycle materiaal by, wylst oare films, foar it meastepart út it begjin fan syn karriêre, yn 'e list ûntbrekke. It is dêrom dreech en jou sekuer oan yn hoefolle films oft Deloin wier spile. Guon fan syn bekendste optredens hied er yn 'e films The Pyramid diel 1, 2 en 3, Tatiana diel 1, 2 en 3, Kruger Park, Cape Town diel 1 en 2, The Gigolo diel 1 en 2, en Sweet Baby diel 1 en 2, allegear fan Private; de Castings X-rige fan Pierre Woodman Entertainment en de Anal Intensive-rige fan Hustler Video. Yn 2013 beëinige Deloin nei 23 jier syn wurkpaad as pornoakteur.
Ushuaia
Ushuaia is de meast súdlike stêd fan de wrâld. It plak leit oan de súdkust fan de provinsje Tierra del Fuego fan Argentynje, oan it Beaglekanaal. De stêd hat sa'n 60.000 ynwenners.
It plak lûkt in soad toeristen, dy't it Nasjonaal park Tierra del Fuego sjen wolle of tochten op it Beaglekanaal meitsje wolle om de pleatslike floara en fauna te ûnderfinen. Tichtby leit in lofthaven.
Bad Cat
Bad Cat is in Turkske mei de kompjûter animearre tekenfilm út 2016 produsearre troch de Anima Istanbul. It ferhaal is loswei basearre op it tekenteltsje Kötü Kedi Şerafettin fan de Turkske striptekener Bülent Üstün.
It ferhaal
De rûge kat Shero, Rifki de seefûgel en Riza de rôt meitsje harren ree foar in barbecuefeest yn Istanbûl. Harren grutte jûn mei iten, alkohoalyske drank en moaie froulju rekket yn dusoarder as Shero ûnferwachts fereale rekket, efternei sitten wurdt troch in somby, en der achter komt dat er de heit is fan in oerwûn bern mei de namme Taco.
Reedriden op de Olympyske Winterspullen 1932
thumb|right|200px|De Olympyske Iisbaan fan [[Lake Placid (New York)|Lake Placid 1932]] De Olympyske Winterspullen 1932, ek wol de IIIe Olympiade neamd, waarden yn 1932 yn Lake Placid, de Feriene Steaten hâlden. Dat wie fan 4 febrewaris oant en mei 15 febrewaris. It reedriden barde op de James B. Sheffield Olympic Skating Rink
Trochdat de reedrydôfstannen ferriden waarden op de Amerikaanske wize mei in massastart yn heats (searjes), bleaune in protte Europeeske top reedriders út ûnfrede oer dy wize fan wedstriidreedriden thús.
Medaljespegel
De top-3 fan lannen dy't by it reedriden medaljes wûn ha tidens de Olympyske Simmerspullen fan 1936.
Willem fan Moraavje, 5e greve fan Sutherland
Libben
Willem fan Moraavje waard foàr 1314 berne as de soan fan Kenneth fan Moraavje, 4e greve fan Sutherland en wierskynlik Marije (of Marjorie) fan Mar, de widdo fan 'e yn 'e Earste Skotske Unôfhinklikheidsoarloch troch de Ingelsen eksekutearre Skotske ealman Jan fan Strathbogie, greve fan Atholl. Hja wie de dochter fan Donald I, greve fan Mar en Helena de Jongere, in oerwûne dochter fan Llywelyn de Grutte, prins fan Wales.