cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
An Officer and a Gentleman (film)
Plot
Foley wol dat Zack frijwillich fan 'e oplieding ôfsjocht, mar Zack wegeret. It hiele wykein lang ûnderwerpt Foley Zack oan 'e swierste training dy't er betinke kin, wylst er op him ynpraat om him derfan te oertsjûgjen de handoek yn 'e ring te goaien. Zack hâldt lykwols fol. As Foley úteinlik driget om him gewoan út 'e oplieding te setten, stoart Zack einlings yn en skreaut er de sersjant ta dat de ofsiersoplieding it iennichste is dat er hat yn syn libben en dat der oars neat foar him is. Foley is tefreden dat er einlings en te'n lêsten troch alle muorren hinne brutsen is dy't Zack om him hinne opboud hat, en dat er dêrmei Zack ta wat heechnedige selskennins brocht hat, dat hy lit him fierders gewurde.
It folgjende wykein nûget Paula Zack út om by har thús te iten, mar it wurdt in ûnnoflik miel, mei in mem en jonger suske dy't Zack mei de eagen opfrette, in styfheit dy't him blykber wol sjitte kin en in Paula dy't har deaskammet foar har famylje. Neitiid fertelt Paula dat har biologyske heit in kadet yn oplieding wie, krekt as hysels, dy't har mem swier makke, mar wegere mei har te trouwen. Neitiid wie har mem twongen om te trouwen mei in man fan wa't se eins net hold. Werom op 'e basis hat Zack de kâns om in nije rekôrtiid foar de hindernisbaan te fêstigjen, mar jout dy op om Seeger te coachen by it beklimmen fan 'e muorre, dat har dan einlings foar de earste kear slagget. Dyselde wike beslút Zack lykwols syn relaasje mei Paula ôf te brekken. Paula wol nei de basis ta om him te sykjen, mar har mem hâldt har tsjin om't soks inkeld averjochts wurkje kin. Neitiid treft Zack Paula yn in pleatslike kroech as se op in ôfspraakje is mei in oare man. De moeting set Zack derta oan om himsels te bedrinken.
Hy giet nei Lynette ta en docht har in houliksoansyk, dêr't se alhiel yn 'e wolkens fan is, oant se ûntdekt dat er út 'e oplieding stapt is. It docht bliken dat Lynette hielendal net swier wie, mar inkeld bearde dat se it wie, sadat Sid mei har trouwe soe. Dat makket Sid lykwols neat út; hy wol noch hieltyd mei har trouwe. Dan komt lykwols de aap út 'e mouwe: Lynette wol inkeld mei in marinepiloat trouwe, en wiist Sid ôf. Zack, dy't oer syn freon ynsit, kriget tastimming fan Foley om Sid te sykjen, en hy fynt him yn in motelkeamer, dêr't er himsels ophongen hat.
Zack is der beroerd fan en werom op 'e basis freget er Foley om him ûnder fjouwer eagen te wurd, nei't men oannimme mei om út eigen beweging de oplieding ôf te brekken. Foley lit him lykwols witte dat er dwaande is en it him foarearst net oan tiid docht. De oanhâldende wegering fan 'e sersjant om mei him te praten, driuwt Zack ta razernij, en de konfrontaasje rint út op in fjochtpartij, wêrby't beide mannen gebrûk meitsje fan Easterske fjochtsport. Zack set alles yn dat er yn 'e Filipinen op 'e strjitte leard hat om te oerlibjen en liket in skoftke de boppehân te hawwen, mar úteinlik hellet Foley, dy't ek de fjochtsportynstrukteur fan 'e basis is, him ûnder fuotten. Ear't er fuortrint, seit Foley tsjin Zack dat er mar dwaan moat wat er net litte kin, mar dat er him likegoed ferwachtet op 'e diploma-útrikking.
Nei't er yn it gefjocht mei Foley alles derút smiten hat dat him dwers siet, beslút Zack de oplieding ôf te meitsjen. By de diploma-útrikking wurdt er as faandrich yn 'e Amerikaanske Marine opnommen, en ûntfangt er neffens de tradysje syn earste militêr salút fan Foley (dy't no syn ûnderhearrige is) yn ruil foar in sulveren dollar. Wylst er neffens de tradysje de sulveren dollar yn syn lofter broeksbûse heart te dwaan, stoppet Foley de dollar dy't er fan Zack kriget yn syn rjochterbûse, wêrmei't er Zack erkent as in spesjale kadet. Zack betanket Foley dat dy net it fertrouwen yn him ferlern hat, sa't syn heit dat wol dien hat. As er op syn motorfyts de basis ferlit, sjocht Zack ta hoe't Foley in nije lichting kadetten op persiis deselde wize ferwolkommet as er trettjin wiken earder mei Zack-en-dy die. Neitiid riidt Zack nei it papierfabryk dêr't Paula wurket en strûst dêr nei binnen ta yn syn wite gala-unifoarm. Hja is oergelokkich dat er de oplieding ôfmakke hat èn weromkommen is foar har. Hy nimt har yn syn earms en draacht har it fabryk út ûnder applaus en jûchheigerop fan har kollega's, ûnder wa har mem en ek Lynette.
Produksje
An Officer and a Gentleman waard regissearre troch Taylor Hackford nei in senario fan Douglas Day Stewart. Stewart wie mei Martin Elfand ek as produsint by de film belutsen, foar de studio Lorimar Productions. Der wie foar it meitsjen fan 'e film in budget fan $6 of 7 miljoen beskikber. De kamerarezjy wie yn 'e hannen fan Donald E. Thorin, wylst Jack Nitzsche de filmmuzyk fersoarge.
Casting
Wat de casting fan 'e akteurs oanbelanget, hie it oarspronklik de bedoeling west dat countrysjonger John Denver de manlike haadrol spile en Sigourney Wearver de froulike haadrol. Oare akteurs dy't foar de rol fan Zack Mayo yn omtinken nommen waarden foar't Richard Gere cast waard, wiene Jeff Bridges, Harry Hamlin, Christopher Reeve en John Travolta. Nei't Weaver ôfsei, waard de rol fan Paula Pokrifki oanbean oan Anjelica Huston en doe oan Jennifer Jason Leigh. Dy lêste aktrise wifke in skoft, mar keas der úteinlik foar om ynstee de film Fast Times at Ridgemont High te dwaan. Ek Rebecca De Mornay, Meg Ryan en Geena Davis waarden foar de rol yn omtinken nommen foar't er tawiisd waard oan Debra Winger.
Nettsjinsteande de sterke gemy tusken Gere en Winger op it wite doek, koene se bûten de opnamen om min mei-inoar. Yn in fraachpetear neamde Winger har tsjinspiler "in bakstiennen muorre", wylst Gere sels tajoech dat der sprake wie fan "spanning" tusken harren beiden. Tritich jier letter joech Gere ta dat de stroefe relaasje foar it meastepart oan him lein hie, en dat Winger folle mear iepen stien hie foar de kamera as hy.
Foar de rol fan sersjant Foley waard oarspronklik R. Lee Ermey cast, om't dy yn 'e 1960-er jierren sels in echte sersjant-ynstrukteur west hie yn it Amerikaanske Marinierskorps. Regisseur Hackford joech lykwols letter de foarkar oan Louis Gossett jr. Ermey krige de funksje fan technysk adviseur op 'e filmset en coachte Gossett foar de rol fan Foley. Dêrfandinne dat de sêne, wêryn't Foley in rekrút út Oklahoma fertelt dat der út dy steat inkeld "steers and queers" ("bollen en homo's") komme en witte wol hokker fan dy beide dingen de rekrút is, ek foarkomt yn 'e film Full Metal Jacket, wêryn't Ermey sels de rol fan sersjant-ynstrukteur ferfolle.
Opnamen
De opnamen foar An Officer and a Gentleman fûnen yn 'e hjerst fan 1981 plak op it Olympysk Skiereilân yn 'e steat Washington. De wichtichste filmlokaasjes wiene it havenstedsje Port Townsend en de deäktivearre legerbasis Fort Worden, dy't trochgie foar Marinefleanbasis Whidbey Island yn 'e Puget Sound. Dat is noch altyd in operative basis, mar der hat nea in ofsiersoplieding west. De eigentlike ofsiersoplieding fan 'e Amerikaanske Marine wie yn 1981 fêstige op 'e Marinefleanbasis Pensacola yn 'e Florida Panhandle, dêr't de Marine gjin opnamen tastean woe.
Distribúsje
De distribúsje fan An Officer and a Gentleman waard fersoarge troch Paramount Pictures. De film gie op 28 july 1982 yn premiêre. Hy waard al yn 'e 1980-er jierren útbrocht op VHS-keapfideo, en ferskynde yn 2000 foar it earst op dvd. Yn 2013 kaam An Officer and a Gentleman ek beskikber op blu-ray.
Lykas by in protte Amerikaanske films it gefal is, besteane der twa ferzjes fan 'e film: de oarspronklike ûnsensurearre ferzje en in sensurearre edysje, mei't yn it orizjineel tefolle neakenens, seks en rou en grou taalgebrûk foarkomt om yn 'e Feriene Steaten op 'e tillefyzje útstjoerd wurde te meien.
Untfangst
An Officer and a Gentleman waard troch de filmkritisy oer it algemien tige goed ûntfongen, en wurdt noch altyd rûnom beskôge as ien fan 'e bêste films fan 1982. Sa joech de foaroansteande resinsint Roger Ebert de film 4 fan 4 stjerren. Hy omskreau An Officer and a Gentleman as "in prachtfilm krekt om't er sa willich is om saken op it mêd fan leafde op it aljemint te bringen. […] [De film] nimt risiko's, nimt de tiid om 'e personaazjes ta ûntwikkeling komme te litten, en tsjin 'e tiid dat de lêste sêne fan dizze geweldige film yn byld komt, witte we krekt wat der bart en wêrom, en dat makket ús tige bliid." De Britske filmkritikus Mark Kermode skreau oer An Officer and a Gentleman: "It is in folle minder sloppe film as dat it minsken neitiid faak taliket; it is gjin romantyske film, it is eins in film oer fertrape lju út 'e arbeidersklasse."
Op 'e webside Rotten Tomatoes, dy't resinsjes sammelet, hat An Officer and a Gentleman in frij heech goedkarringspersintaazje fan 79%, basearre op 28 ûnderskate resinsjes. De konsensuskrityk fan 'e webside, gearstald út al dy resinsjes, stelt: "[De film] is âlderwetsk sûnder syn personaazjes op te offerjen oan oerferienfâldiging, en balansearret op súksesfolle wize tusken in meislepende românse en in melodrama." Op Metacritic, de wichtichste konkurrint fan Rotten Tomatoes, behelle An Officer and a Gentleman in goedkarringspersintaazje fan 75%, basearre op 8 resinsjes.
Opbringst
An Officer and a Gentleman brocht yn 'e bioskopen yn 'e Feriene Steaten en Kanada $129,8 miljoen op. It is ûnbekend hoe grut oft de opbringst yn oare lannen en territoaria wie. Ofset tsjin it budget fan $6 oant 7 miljoen betsjut dat in winst fan $122,8 miljoen, hoewol't dêr de marketingkosten noch wol ôf moatte. Dêrmei wie An Officer and a Gentleman in ûnbidich kommersjeel súkses en de op trije nei meast opbringende film fan 1982, nei E.T. The Extra Terrestrial en Tootsie.
Prizen
Yn 1983 waard An Officer and a Gentleman nominearre foar seis Oscars, wêrûnder de prizen foar bêste aktrise (Debra Winger), bêste orizjinele senario (Douglas Day Stewart), bêste filmmontaazje (Peter Zinner) en bêste orizjinele filmmuzyk (Jack Nitzsche). De film wûn de Oscars foar bêste byrol fan in akteur (Louis Gossett jr.) en bêste orizjinele liet (Up Where We Belong fan Jack Nitzsche, Buffy Sainte-Marie en Will Jennings). Gossett wie de earste Afro-Amerikaanske winner fan 'e Oscar foar bêste byrol fan in akteur, en de fjirde Afro-Amerikaanske Oscar-winner yn totaal (nei Hattie McDaniel, Sidney Poitier en Isaac Hayes). It liet Up Where We Belong groeide troch de populariteit fan 'e film út ta in reuseftige hit.
An Officer and a Gentleman waard ek nominearre foar acht Golden Globes, wêrûnder dy yn 'e kategoryen bêste dramafilm, bêste akteur yn in dramafilm (Richard Gere), bêste aktrise yn in dramafilm (Winger), bêste byrol fan in akteur (David Keith), bêste nije akteur (Keith) en bêste nije aktrise (Lisa Blount). De film wûn de Golden Globes foar bêste byrol fan in akteur (Gossett) en bêste orizjinele liet (Up Where We Belong). Fierders wûn de fertolking fan Up Where We Belong yn duëtfoarm troch Joe Cocker en Jennifer Warnes de Grammy Award foar bêste popoptreden mei sang fan in duo of band. An Officer and a Gentleman wûn ek de BAFTA, de wichtichste Britske filmpriis, foar bêste orizjinele liet (Up Where We Belong) en de NAACP Image Awards foar treflike film en treflike akteur yn in film (Gossett).
Adaptaasjes
Yn 2010 waard An Officer and a Gentleman troch de Takarazuka Revue yn Japan omwurke ta in musical. Yn 2012 waard yn Austraalje in oare musicalferzje op 'e planken brocht yn it Lyric Theatre yn Sydney. Dat waard gjin grut súkses, en de foarstelling waard al nei seis wiken stillein.
Sedimintaasje
300px|thumb|In rivier snijt yn syn earder ôfsette horizontale lagen grind Sedimintaasje (fan it Frânske sédimentation) of ôfsetting is it sinken en ophoopjen fan sediminten, dêr't sedimintêr stiente by ûntstiet.
Kanaänityske talen
De Kanaänityske talen foarmje in taalkloft fan 'e Semityske talen. De pleatsing fan dizze groep binnen de Westsemityske talen wurdt net algemien akseptearre, mar de measte taalkundigen klassifisearje de Kanaänityske talen as ien fan trije groepen dy't mei-inoar de Noardwestsemityske talen foarmje (de oare beide binne it Amoritysk en de Arameeske talen). De Kanaänityske talen binne ferneamd nei Kanaän, in âlde namme foar it gebiet dat likernôch de súdlike Levant omfiemet. Fan 'e taalgroep wurdt hjoed de dei noch mar ien taal sprutsen: it Hebriuwsk. Alle oare Kanaänityske talen binne útstoarn.
Lutherske tsjerke (Ljouwert)
De Lutherske Tsjerke is de tsjerke fan de Evangelysk-Lutherske gemeente yn Ljouwert. It is de iennige tsjerke yn Fryslân fan de Lutherske mienskip, nei't yn de jierren 1970 de gemeenten fan Harns en folle earder al Warkum opheft waarden. De tsjerke is in ryksmonumint, de kosterij njonken de tsjerke in gemeentlik monumint.
Skiednis
De sealtsjerke waard yn 1774 mei help fan de gemeente Amsterdam boud en ferfong in âldere tsjerke út 1681. It ûntwerp fan de tsjerke waard levere troch de Ljouwerter stedsarsjitekt Jan Noteboom. Efter de gevel giet in lytse tsjerke skûl mei boppe de tagong in monumintaal oargel, galerijen oan de westlike en eastlike lingtesiden en oan de súdlike kant de kânsel út 1774. Ta oantinken fan de bou waard oan de noardlike foargevel in sierlike gevelstien ynbrocht.
Alder as de tsjerke sels is it rouboerd foar Andreas Möller, dy't ôfkomstich wie út it Dútske Brunswyk en yn tsjinst wie as ritmaster by de Fryske Nassaus. Möller makke de bou fan earste lutherske tsjerke op it plak finansjeel mooglik en leit begroeven yn de tsjerke.
De tsjerke waard yn 2016 restaurearre.
Oargel
Foar de earste lutherske tsjerke waard yn 1712 in nij oargel fan de ferneamde Arp Schnitger in gebrûk nommen. Nei de bou fan de tsjintwurdige tsjerke boude Albertus fan Gruisen in nij oargel foar de tsjerke. Dit 14 registers tellende instrumint waard yn 1869 ferfongen troch in oargel fan Lambertus van Dam. By de nijbou waarden ûnderdielen fan it eardere oargel op 'e nij brûkt. Inkelde dekorative eleminten (de swan en de ingels op de tuorren) fan it front binne âlder as it instrumint sels. Yn 1969 fûn troch Bakker & Timmenga in restauraasje plak.
Kanaänityske talen
Klassifikaasje
De Kanaänityske talen foarmje in yn 'e taalkunde algemien akseptearre taalgroep fan 'e Semityske talen. It binne dy talen (of dialekten), dy't fan oarsprong yn Kanaän en omlizzende kriten fan 'e Levant sprutsen waarden. Dat gebiet kin yn hjoeddeistige termen omskreaun wurde as Israel, Palestina, it Sinaï-skiereilân (dat ta Egypte heart), Libanon, westlik Jordaanje, it uterste noardwesten fan Saûdy-Araabje, it uterste súdeasten en de noardwestlike kustline fan Syrje en de Hatay-regio fan Turkije.
De measte taalkundigen diele de Kanaänityske talen yn as ien fan 'e trije subgroepen fan 'e Noardwestsemityske talen, yn 'e mande mei it op himsels steande Amoritysk en de Arameeske talen. Inkeld de promininte taalkundewebside Ethnologue erkent de jildichheid fan 'e Noardwestsemityske talen net. Ynstee smyt men dêr de Kanaänityske talen op ien bulte mei de Arabyske talen om 'e 'Súdlik Middensemityske' of 'Arabo-Kanaänityske' taalgroep te foarmjen, dy't dan yn 'e mande mei de Arameeske talen yndield is by de Middensemityske talen.
De Kanaänityske talen ûnderskiede harren fan 'e nau besibbe Arameeske talen troch:
Oarsprong
De Kanaänityske talen waarden yn 'e Aldheid fan 'e Levant sprutsen troch de Kanaäniten. Dat wie net ien inkeld folk, mar in folkekloft (lykas de Germanen of de Kelten). Yn rommen sin wurde ûnder de oantsjutting 'Kanaäniten' rekkene: de Israeliten (Judeeërs en Samaritanen ynbegrepen), Fenysjers (Kartagers ynbegrepen), Amoriten, Ammoniten, Moäbiten, Edomiten, Sûteeërs, Ekroniten en Amalekiten. Tink derom dat hoewol't de Amoriten ta de Kanaänityske folkekloft rekkene wurde, harren taal gjin Kanaänityske taal is. De Amalekiten binne inkeld bekend út 'e Bibel en dêrfan ôflate boarnen, en it is ûndúdlik oft se echt bestien hawwe of dat se poer legindarysk binne.
Untwikkeling
De Kanaänityske talen foarmje de ierst oerlevere taalgroep dy't in konsonanteskrift mei premoderne letters brûkte ynstee fan it eardere spikerskrift of hieroglifen. Dat konsonanteskrift wie it Proto-Kanaänitysk skrift, dêr't ferskate oare skriftfoarmen út fuortkommen, lykas it Paleo-Hebriuwske skrift dat brûkt waard foar it Klassyk Bibelsk Hebriuwsk.
De Kanaänityske talen wiene de memmetalen en deistige omgongstalen fan 'e ûnderskate Kanaänityske folken oant se geandwei it earste milennium f.Kr. ferkrongen waarden troch de opmars fan it Arameesk, dat koart nei 750 f.Kr. de offisjele taal fan it Nijassyryske Ryk wurden wie. Nei de fal fan it dat ryk, yn 605 f.Kr., waard it ek de bestjoerstaal yn it dêropfolgjende Nijbabyloanyske Ryk. Doe't yn 539 f.Kr. it Nijbabyloanyske Ryk ûnder fuotten helle waard troch it Achaimenidyske Perzyske Ryk, wist it Arameesk ek binnen dat nije steatsferbân syn posysje te behâlden. It tinken mank saakkundigen is dat de measte Kanaänityske talen iuwenlang hoekholden foar de almar sterker wurdende ynfloed fan it Arameesk oer, mar dat se der úteinlik yn 'e fjirde iuw f.Kr. of mooglik justjes letter ûnder strûpten en útstoaren.
Inkeld it Hebriuwsk wist him te hanthavenjen oant likernôch 200 (n.Kr.), doe't it ek útstoar. It bleau dêrnei lykwols yn gebrûk as liturgyske en ek as literêre taal, en waard fan 'e ein fan 'e njoggentjinde iuw ôf nij libben ynblaasd. Yn 1948 waard it de offisjele taal fan 'e nije Steat Israel. Dêrmei is it Hebriuwsk de iennichste Kanaänityske taal dy't tsjintwurdich noch as memmetaal sprutsen wurdt. It Samaritaansk, in út it Hebriuwsk fuortkommende taal, wurdt hjoed de dei ek noch sprutsen, mar allinne as liturgyske taal. De sprekkers binne de Samaritanen, in etnyske subgroep fan 'e Palestinen.
Underferdieling
De Kanaänityske talen kinne opdield wurde yn twa groepen, de Noardkanaänityske talen en de Súdkanaänityske talen. De Noardkanaänityske talen binne it Fenisysk fan Fenysje en it dêrút fuortkommen Punysk fan Kartago. De Súdkanaänityske talen omfiemje it Hebriuwsk (Samaritaansk ynbegrepen), en de sustertalen Ammonitysk, Edomitysk en Moäbitysk.
It Ekronitysk fan 'e stêd Ekron is wat in riedsel. Ekron wie in Filistynske stêd, en fan 'e Filistinen is bekend dat se wierskynlik in Yndo-Jeropeeske taal sprieken. It Ekronitysk is lykwols in Semityske taal. Yn elts gefal liket it it meast op it Fenisysk en moat it dêrom yndield wurde by de Noardkanaänityske talen.
Soms wurdt ek it Oegaritysk fan it Keninkryk Oegarit as in Kanaänityske taal beskôge, mar foar it meastepart is dat no erkend as in lette foarm fan it Amoritysk.
Fierders soe t Sûteesk in Kanaänityske taal west hawwe kinne, mar it is ek mooglik dat it nauwer besibbe wie oan it Arameesk.
Fan 'e ûnbekende taal fan 'e Deir Alla-ynskripsje, dy't lange tiid by de Kanaänityske talen yndield waard, stiet no fêst dat it in taal is dy't bûten it eigentlike Arameesk falt, mar dêr wol in protte oerienkomsten mei fertoant en dêrom mooglik mei it Arameesk yn in 'Aramoïde taalgroep' pleatst wurde moat.
Stacked (telefyzjesearje)
Stacked wie in Amerikaanske tillefyzjesearje dy't fan 2005 oant 2006 troch de stjoerder Fox yn 'e Feriene Steaten op 'e tillefyzje brocht waard. It wie in komeedzjesearje oer in boekhannel mei yn 'e haadrol Pamela Anderson. De searje waard nei twa seizoenen stopsetten omreden fan ôffallende sjochsifers. Fan 'e trettjin produsearre ôfleverings waarden der fiif nea op Fox útstjoerd. Werhellings fan 'e hiele searje hawwe sûnt te sjen west op lokale tillefyzjestasjons yn 'e Feriene Steaten en op bûtenlânske stjoerders.
Titel
De titel Stacked is dûbelsinnich en bedoeld as wurdboarterij. It wurd "stacked" betsjut yn it Ingelsk "opsteapele"; yn it gefal fan 'e searje ferwiist dat nei it opsteapeljen fan boeken en ek nei de namme fan 'e boekhannel dy't it dekôr foarmet, dy't nammentlik Stacked Books hjit. "Stacked" is lykwols ek in Ingelske sprektaalterm dy't "mei grutte boarsten" betsjut, en yn dêrmei wurdt yn dit gefal ferwiist nei haadrolspylster Pamela Anderson, dy't om har boarsten bekend stiet.
Produksje
Stacked waard betocht troch Steven Levitan en produsearre troch Levitan en Jeffrey Richman foar Steven Levitan Productions en 20th Century Fox Television. De searje waard oanpriizge as it tsjinstelde fan Cheers, de romrofte Amerikaanske komeedzjesearje út 'e 1980-er jierren. Dêryn spile Shelley Long as servearster Diane Chambers in yntelligint persoan yn in 'domme' baan; yn Stacked spile Pamela Anderson as winkelbetsjinde yn in boekhannel in dom persoan yn in 'yntelliginte' baan. De boekhannel dy't foar de searje as dekôr tsjinne, foarme ien set mei trije dielen: de kassa, de tafels en stuollen dêr't klanten kofjedrinke koene, en it kantoar, dat fan 'e rest fan 'e set skaat waard troch in doar. De boekhannel wie foarsjoen fan echte boeken, allegear levere troch útjouwerij HarperCollins, dy't krekt as 20th Century Fox eigendom is fan NewsCorp.
De earste ôflevering fan Stacked waard op 13 april 2005 op 'e Amerikaanske tillefyzjestjoerder Fox útstjoerd. It earste ferkoarte seizoen bestie út fiif ôfleverings en einige op 18 maaie 2005. Fan it twadde seizoen waarden fjirtjin ôfleverings makke foar't de searje yn 'e twadde wike fan jannewaris 2006 stopsetten waard fanwegen te lege sjochsifers. De lêste ôflevering dy't op Fox útstjoerd waard, wie ôflevering 9 fan seizoen 2, op 11 jannewaris. De fiif folgjende ôfleverings, dy't doe al makke wiene, waarden nea op Fox útstjoerd. Neitiid waard de hiele, njoggentjin ôfleverings tellende searje útstjoerd yn werhellings op lokale tillefyzjestasjons yn 'e Feriene Steaten, en ek yn oare lannen, wêrûnder Austraalje, Brazylje, Dútslân, it Feriene Keninkryk, Itaalje, Kanada, Noarwegen en Poalen. Yn it Nederlânske taalgebiet waard Stacked útstjoerd troch de Flaamske stjoerder VTM.
Utgongspunt fan 'e plot
Haadpersoan fan Stacked is Skyler Dayton, spile troch Pamela Anderson, in pierewaaiende partygirl, dy't har nocht hat fan har neatsizzende libbenstyl en har oanhâldende minne beslissings op it mêd fan 'e leafde. Op it stuit dat se siket nei in manear om har fêstrûne libben hielendal om te smiten, dwaalt se in boekhannel yn dy't eigendom is fan 'e bruorren Gavin en Stuart Miller.
Gavin, in skieden allinnichsteande dy't sels ek nea bot gelokkich yn 'e leafde west hat, sjocht Skyler as it foarbyld by útstek fan 'e leechhollige, troch uterlikheden obsedearre kultuer dêr't er fan griist. Stuart, oan 'e oare kant, is fuortendaliks smoar en biedt Skyler (ta Gavin syn ûntsetting) in baan yn 'e boekhannel oan. Dat liket Skyler in treflike earste stap op it paad nei in oar bestean, dat se nimt it oanbod mei gragens oan.
De iennichste oare wurknimmer fan 'e boekhannel, Katrina, dy't allegeduerigen sarkastysk kommentaar op 'e ferwikkelings jout, is der net sa fan sjarmearre dat se gearwurkje moat mei in frou dy't har kwa uterlik folslein yn it skaad stelt. It fyfde en lêste fêste personaazje yn 'e searje is fêste klant Harold March, in foaroansteand (mar no pinsjonearre) raketwittenskipper, dy't in hâlding fan gewichtigens kultivearret, mar klinkt as ien dy't net doocht sadree't er de mûle iependocht.
Publikaasje op dvd en ynternet
Stacked waard op 12 desimber 2006 troch Fox Home Entertainment útbrocht op dvd. Op 'e skiif stiene alle njoggentjin makke ôfleverings, ek de fiif dy't Fox nea útstjoerde. As bonusfeatures wiene oan 'e dvd tafoege: Nipplegate: Getting Dressed with Pam; Show Us Your Bloopers; en Skyler Dayton's Guide to Dating. Yn july 2015 wiene 18 fan 'e 19 ôfleverings fan Stacked (ynkl. 4 fan 'e 5 net-útstjoerden) te sjen op 'e video-on-demandtsjinst Hulu.
List fan planetoïden 68201-68300
Dit is in list fan planetoïden 68201-68300.
Douwe Jans Bierma
Douwe Bierma (Sint-Jabik, 10 febrewaris 1891 – Sint-Anne, 19 febrewaris 1950) wie in Nederlânsk politikus en boerefoaroanman yn de Twadde Wrâldkriich en lid fan de NSB.
Bierma wie yn 1945 in stikmannich moannen loko-boargemaster fan It Bilt, nei't boargemaster Kornelis van der Vlis ôfgien wie. Voor het tribunaal yn Ljouwert waard Bierma yn 1946 ta in jier finzenis feroardield fanwegen syn lidmaatskippen fan de NSB, it Nederlands Arbeidsfront en de Nederlandse Landstand. Syn fermogen waard beslach op lein foar maksimaal 50.000 gûne. Teffens waard him it stimrjocht ferbean en mocht er gjin iepenbier amt útoefenje, beide foar in perioade fan tsien jier.
Bierma stoar yn de âldens fan 59 jier yn Sint-Anne.
Jan Kleefstra
Jan Kleefstra (Akkrum, 11 septimber 1964) is in Fryske dichter. Mei syn broer Romke Kleefstra makket hy muzyk. Syn wurk is meast yn it Nederlânsk, mar hy dichtet ek yn it Frysk.
Karriêre
Yn de dûbelbondel Uit het lege midden dielt fûgeltsjeman Kleefstra yn 2011 syn leafde foar de natoer mei de Súd-Afrikaanske skriuwer Floris Brown (1948). Kleefstra beljochtet as fûgeltsjeman De Lege Midden by Akkrum en Aldeboarn, wylst Brown it hat oer de ûnferskilligens foar de eigen omjouwing fan minsken. Yn 2008 ferskynde syn Frysktalich debút Fragminten. Kleefstra debutearre yn 2014 mei de bondel Melk druppen. Dy bondel wie opdield yn fjouwer haadstikken: Wintervelden, Voortdraven, Winterzee en Voortschrijven. As fjildman skriuwt Kleefstra gauris oer it gea en de fûgels. Hy stelt de minsk gauris foar de natoer oer. De oerweldigjende oanwêzigens fan de natioer en de efterútgong fan it lânskip spilet in grutte rol. Yn syn twadde bondel Raaf verwantschap is de raaf de haadpersoan as boadskipper fan in tsjustere ûnbekende wrâld. Een mistval om het rumoer dat oardel jier letter ferskynt, is wer opdield yn haadstikken: Winterochtendnevel, De wind wakker, Een mistval om het rumoer, De stille berk en Waadlicht. De fjirde bondel Windtoon út 2019 hat in grut ferskaat oan ûnderwerpen, fan de wyn yn de moarntiid, oerlûkende guozzen oant bloeiende blommen op in plak dêr't nimmen komt, en keuveljende raven.
Leafst kombinearret Jan Kleefstra syn fersen mei muzyk. Sa makke er mei Mariska Baars, Rutger Zuydervelt en syn broer Romke Kleefstra it album Piiptsjilling. Mei syn broer Romke dielt er de leafde foar de natoer en de frijheid. Yn optredens mei syn broer begeliedet er himsels mei elektroanyske lûden dêr't de eleminten wyn, wetter en loft trochhinne spylje. Geregeldwei sykje se gearwurking mei ynternasjonale muzikanten dy't frije ymprovisaasjes en undergroud spylje. It late ta optredens yn Dútslân, Poalen, Ingelân en Japan en ta muzykdragers mei basklarinettist Gareth Davis en de groep God’s Eye út Oklahoma. Kleefstra wurke ek mei oan optredens fan Sytze Pruiksma.
Hartochdom Swaben
250px|thumb|Swaben yn it Dútske keninkryk 250px|thumb|Tastân om 1000 hinne, dêr't yn oranje it Hartochdom Swaben en yn grien Opperboergonje 150px|thumb|Wapen fan de Staufers út de 13e iuw It Hartochdom Swaben (Dútsk: Herzogtum Schwaben) wie ien fan de fiif stamhartochdommen fan it Eastfrankyske Ryk. It wie it stamgebiet fan de Alemannen of Sueven, dy't der yn de Lette Aldheid festigen.
Wylst it histoaryske gebiet Swaben syn namme fan de Sueven krige, dy't yn de trijehoeke tusken de Donau en de Ryn wennen, wie it stamhartochdom folle grutter. De Fogezen yn de Elsas wie de westgrins, wylst de rivier de Lech de eastgrins wie. De súdgrins gie by de Gotthardpas yn Switserlân en Chiavenna (Kleven) yn Noard-Itaalje lâns. As de namme fan it stamhartochdom waard beide "Alemanje" en "Swaben" brûkt, mar yn de rin fan de alfde iuw waard "Swaben" almeast brûkt.
It hartochdom wie útroppen troch paltsgreve Erganger fan de Alaholfingers yn 915. Hy gie de alliânsje oan mei syn tsjinstanner Boergard II fan de Hûnfridingers en hja fersloegen Koenraad I fan Franken, dy't de Eastfrankyske kening wie.
De wichtichste hearskers fan Swaben wiene de Hohenstaufers dy't de macht holden fan 1079 oant 1268, mei útsûndering fan in koart skoftke. Ek foar it grutste part yn dy perioade wienen hja keizers fan it Hillige Roomske Ryk.
Nei in iuwenlang skeel mei it Hûs Zähringen, skate it Markgreefskip Baden him fan it stamhartochdom yn de tolfde iuw ôf. It oerbliuwende diel bleau as stamhartochdom bestean oant 1268 mei it ûnthalzjen fan de lêste Hohenstaufske hartoch Konradyn. Greve Rudolf fan Habsburch, dy't ta kening fan Dútslân keazen waard yn 1273, besocht it stamhartochdom nij libben te jaan en liet it oergean nei syn jongste soan, de lettere hartoch Rudolf II fan Eastenryk, dy't it op syn bar neiliet oan syn soan Jan Parrisida. Jan stoar sûnder opfolgers yn 1312 of 1313 en dat betsjutte de ein fan it stamhartochdom, allyksa de hartochstitel.
Allemanje
Yn 496 waarden Alemannyske stammen troch de Frankyske kening Klovis ferslein, waarden ynlive yn it Frankyske Ryk en waarden regearre troch oanstelde hartoggen dy't ôfhinklik fan de Frankyske keningen wiene. Yn de sânde iuw waarden de Alemannen kerstene en bisdommen waarden oprjochte yn Augsburg en Konstanz en yn de achtste iuw waarden grutte abdijen yn Reichenau en St.Gallen boud. De Alemannen krigen yn de sânde iuw in soad selsstannigens werom, dêr't hja ûnder Frankyske beskerming stiene. Yn 709 besette kening Pepyn fan Herstal it gebiet lykwols wer en Karel Martel twong harren yn 730 wer ta ôfhinklikens. De saneamde Bloedried fan Cannstatt yn 746 betsjutte de ein fan it âlde stamhartochdom en de Alemannen kamen no ûnder folslein Frankysk bewâld. Kening Pepyn de Koarte skafte de titel fan stamhartoch ôf en fan doe ôf waard Alemanje troch in paltsgreve regearre. Kening Karel de Grutte boaske yn 771 mei de Alemannyske prinses Hildegarde fan de Vinzgau.
Foarming fan in nij hartochdom
Alemanje waard ferdield yn ferskate goaen en krige de foarm dy't it hold troch de rin fan de Midsiuwen. It gebiet wie besuden it Frankyske stamgebiet Austraasje, letter it stamhartochdom Franken en de rivier de Lech foarme de grins mei it stamhartochdom Beieren. Dy grins wie, yn etnografyske en geografyske sin, net in sterke grins, want der wie te sprekken fan in aardige ferbining tusken de twa folken. Neffens it Ferdrach fan Verdun yn 843 kaam Alemanje by it Eastfrankyske Ryk te hearren. Yn de neidagen fan de Karolingyske tiid, doe't it bewâld swakker waard, waarden de greven hieltyd mear selsstanniger en ûntstie der in machtstriid tusken harren en de biskoppen fan Konstanz. Fan 900 ôf wiene der twa grutte dynastyen dy't nei foarren kamen: de Hûnfridingers út Raetia (Churrätien) en de Alaholfingers út it Baargebiet om de rivieren de Neckar en Donau. Harren leden waarden bytiden markgreven neamd en bytiden, sa as bygelyks mei Rudolf fan Raetia, hartoggen neamd. Ta einbeslút waard de Hûnfridinger greve Boergard I as dux fan Alemanje neamd. Hy waard lykwols yn 911 fermoarde, dêr't twa Swabyske paltsgreven, Bertold en Erganger, beskuldige waarden fan ferrie. Erganger ferklearre himsels ta hartoch yn 915, mar waard twa jier letter ombrocht op befel fan de Dútske kening Koenraad I. Nei Ergangers terjochtstelling, naam Boergard II, soan fan Boergard Is silger en greve fan Raetia, de titel fan hartoch oan. Boergard fersekere syn macht mei it ferdigenjen fan de goa Thurgau tsjin de oanspraak fan kening Rudolf II fan Boergonje yn de Slach by Winterthur yn 919. Rudolf besocht syn gebiet út te wreidzjen oant de Boadenmar. Hy besocht de Alaholfingers en Hûnfridingers tsjin inoar út te spyljen. Hy besette de Palts yn Zürich en luts ta de goa Thurgau yn. Hy waard ferslein troch Boergard en waard twongen Zürich efter te litten en hy luts him werom efter de Reuss. Hartoch Boergard waard erkend troch de nij keazen kening, de Saksyske hartoch Hindrik de Fûgelder.
Jongere stamhartochdom
320px|thumb|Stamhartochdommen yn it [[Keninkryk Dútslân 919-1125, mei Swaben yn ljocht oranje]] Boergard syn posysje wie praktysk selsstannich en doe't er yn 926 ferstoar waard er troch Herman I, in Frankyske ealman dy't mei syn widdo boaske, opfolge. Doe't Herman yn 948 ferstoar, joech keizer Otto de Grutte it stamhartochdom oan syn soan Liudolf, dy't mei Hermans dochter Ida troud wie. Hy beheinde de hartochlike privileezjes en stelde paltsgreven oan om de keninklike belangen yn de gaten te hâlden. Liudolf kaam dêrfoar yn ferwar en waard oan de kant setten. Oare hartoggen kamen en giene. Boergard III, soan fan Boergard II, regearre fan 954 oant 973, doe't er opfolge waard troch Liudolf syn soan Otto I, neitiids hartoch fan Beieren, oant 982 en Koenraad I, in famyljelid fan Herman I, oant 997. Herman II, mooglik in soan fan Koenraad, waard dêrnei hartoch en waard nei syn dea yn 1003 opfolge troch syn soan Herman III. Yn dy jierren wiene de Swaben trou oan de keningen fan it Saksyske Hûs, wierskynlik troch de ynfloed fan de biskoppen. Herman III hie gjin bern, dus waard er opfolge troch Ernst II, soan fan syn suster Gisela en Ernst I, markgreve fan Eastenryk. Ernst II wie noch minderjierrich dus naam syn heit Ernst I de taken wier oant syn dea yn 1015, doe't Gisela de taken oernaam. Gisela boaske dêrnei mei Koenraad, hartoch fan Franken, dy't neitiids ta Dútske kening keazen waard as Koenraad II. Doe't Ernst II mearderjierrich waard, krige er gauris spul mei syn styfheit, dy't him oan de kant sette yn 1030 yn it foardiel fan Gisela har twadde soan Herman IV. Doe't dy ferstoar yn 1038 krige Gisela har soan mei Koenraad, Hindrik it hartochskip. Yn 1045 joech Hindrik, dy't wilens Dútske kening Hindrik III wurden wie, Alemanje oan Otto, pakesizzer fan keizer Otto II en paltsgreve fan de Ryn, en yn 1048 oan Otto III, greve fan Schweinfurt. Rudolf fan Rheinfelden wie de folgjende hartoch en yn 1077 waard er keazen as tsjinkening fan keizer Hindrik IV. Rudolf krige net in soad stipe út Swaben en keizer Hindrik joech Swaben oan syn trouwe freon Freark I fan Hohenstaufen.
Under de Hohenstaufers
Freark moast foar syn posysje fjochtsje mei Bertold, soan fan Rudolf en syn sweager Bertold II, hartoch fan Zahringen. Freark II folge syn heit yn 1105 op, dy't wer opfolge waard troch Freark III, de lettere keizer Freark Barbarossa. De eardere Hohenstaufers fuortsterken de keizerlike eigendommen yn Swaben, dêr't hja in soad stipe krigen, mar tsjerklike ynfloeden wiene dêr ek noch al grut. Yn 1152 joech Barbarossa it stamhartochdom oan syn neef Freark IV, greve fan Rothenburg en hartoch fan Franken. Doe't Freark IV yn 1167 ferstoar, gie it stamhartochdom nei de trije soannen fan Barbarossa, dêr't de jongste soan Filips yn 1198 ta Dútske kening keazen waard. Yn syn striid foar it keningskip, garre Filips in soad stipe út Swaben op en it stamhartochdom bleau yn keninklike hannen ûnder de Welfske keizer Otto IV en kaam yn 1214 ta Freark II. Freark skonk Swaben oan syn soan Hindrik VII en, nei dy syn rebûlje yn 1235, oan syn oare soan Koenraad IV. Koenraad syn soan Konradyn, dy't yn 1266 nei Sisylje tôge en meitsje der oanspraak op, sei de erfskip fan Swaben ta oan greve Ulrich II fan Wuertemberch. It stamhartochdom rekke nei Konradyn syn dea yn 1268 sûnder tafersjoch.
Sedimint
300px|thumb|Sedimintôffier fan de [[Rhône yn de Mar fan Genêve]] Sedimint, ôfsetting of besinksel is materiaal dy't troch wyn, wetter, iis en swiertekrêft ferfierd wurdt. Foarbylden fan sediminten binne sân, klaai, grind, liem en lutum. Wannear't sedimint ôfset wurdt, ûntstiet stadichoan sedimintêr stiente. Dat proses wurdt sedimintaasje neamd.
De boaiem fan Fryslân is opboud út sedimintêr stiente.
Etymology
It wurd "sedimint" komt fan it Frânske sédiment, dat weromgiet op it Latynske sedimentum, mei deselde betsjutting. Dat is wer ôflaat fan sedeo, dat Latynsk is foar "ik sit".
Nijsgjirrich
Sedimintferfier bart oeral, yn uterdyks lân ûnder ynfloed fan it tij, binnendyks troch oerstreamings fan rivieren. Sa wurdt sân fan East-Skylge troch de streaming meinommen en wurdt it oan de westkant fan Amelân ôfset. Nei likernôch tsien jier draait it proses him om en komt de ôfsetting wer werom op Skylge. Yn de Waadsee is troch de sterke streaming ek dúdlik te sjen wat der mei it sedimint bart, want grutte parten fan de farrûten ferpleatse harren troch dat proses.
Reüny
In reüny (fan it Frânske reunion) is in gearkomste fan persoanen dy't yn it ferline faker byinoar kamen en in groep fan it iene of oare soarte foarmen, mar neitiid útinoar gien binne. Redens om in reüny te hâlden, kinne útinoar rinne, mar gauris spilet nostalgy oer "dy goeie âlde tiid" of in spesjaal barren, lykas in jubileum, dêrby in rol.
Eftergrûn
In reüny wurdt faak pas organisearre jierren nei't it lêste kontakt plakfûn hat. Der kinne yn 'e libbens fan 'e dielnimmers yn 'e tuskentiid dan ek in protte dingen feroare wêze. Men is troud, hat bern krigen, hat in hiel oare baan, is emigrearre, ensfh. De organisaasje fan in reüny ferget in protte wurk as it giet om it efterheljen fan alle adressen, benammen om't in soad minsken ûnderwilens ferhuze wêze sille, wylst froulju troch it oangean fan in houlik ek noch faak in oare efternamme krigen hawwe. Sûnt de yntroduksje fan it ynternet binne der mear mooglikheden om bekenden út it ferline op te spoaren, mar der binne ek spesjale buro's dy't har spesifyk talizze op it organisearjen fan reünys.
Soarten reünys
Ek bedriuwen organisearje wol reünys foar âld-wurknimmers. Dat bart almeast as sa'n bedriuw in jubileum fiert. By gruttere bedriuwen en ynstellings wurde reünys ornaris per ôfdieling holden, bgl. as it giet om âld-wurknimmers fan in sikehûs.
In hiel oare foarm fan in reüny is de famyljereüny, wêrby't de leden fan in grutte famylje dy't inoar oars inkeld sjogge op brulloften en begraffenissen, byinoar komme.
Yn 'e muzykyndustry, ta einbeslút, wurdt sprutsen fan in reüny as in band wêrfan't de leden al frij lang útinoar binne en har by in oare band jûn hawwe, in solokarriêre begûn binne of har út 'e publike belangstelling weromlutsen hawwe, noch ien kear gearkomme om in spesjaal optreden te fersoargjen.
Neuwied (Landkreis)
Neuwied is ín lânkring (Landkreis) yn it noarden fan Rynlân-Palts yn Dútslân. Haadstêd fan Neuwied is de stêd mei de selde namme.
Geografy
Oanbuorjende lânkringen binne mei de klok mei Rhein-Sieg-Kreis, Altenkirchen, Westerwaldkreis, Mayen-Koblenz, Ahrweiler.
Stêden en gemeenten
Ferbânsfrije stêd: Neuwied
Terras (geology)
250px|thumb|Terrassen yn de Tsausbergen yn [[Namybje]] In terras, fan it Frânske terrasse, is yn de geology in lânfoarm dy't winliken op in triem fan in treppen liket. In terras bestiet út in geomorfologyske flakke boppegrûn dy't justjes ôfrinne kin, dat in "trêd" neamd wurdt, dy't begrinzge wurdt troch oan ien kant in steilere oprinnende helling. De trêd en de oprinnende helling dy't der mank mei giet foarmje it terras. In terras kin ek bestean út in trêd dy't oan alle kanten troch in oprinnende helling begrinzge wurdt. In smel terras wurdt gauris in "bank" neamd.
Der binne ferskate foarmen fan terrassen.
Rivierterras
thumb|In rivierterras
Rivierterrassen binne oerbliuwsels fan in eardere rivierflakte en waarden foarme troch snijen fan in paadtroch in rivier yn efterlitten materiaal dy't in earder rivierterras foarmen. It trochsnijen, efterlitten en eroazje fan in earder rivierterras kin it gefolch fan feroaring fan it wetterpeil fan de see, feroaring yn it pleatslike klimaat, feroaring yn de hoemannichte sedimint dy't troch it streamen fan de rivier ferfierd wurdt, feroaring yn de streaming fan de rivier, of in mjuks fan de neamde oarsaken.
Kame
In kame, fan it Aldskotske wurd foar "kaam", is in glasiale lânfoarm, in ûnregelmjittige heuvel dy't út sân, grind en oar materiaal dy't ophope waard yn in depresje, in delte, fan in him weromlûkende gletsjer.
Seeterras
thumb|Seeterras yn [[Nij-Seelân]] In seeterras wurdt foarme troch in eardere kustline fan in see of in oseaan. It kin foarme wurde troch it weromlûken fan it wetter of eroazje fan materiaal dêr't de kustline út bestiet.
Marterras
In marterras wurdt foarme troch in eardere kustline fan in glasiaal, net-glasiaal, foarglasiaal mar. Lykas seeterrassen, kinne marterrassen foarme wurde troch weromlûkend wetter of eroazje fan materiaal dêr't de kustline út bestiet.
Struktuerterras
Yn de geomorfology wurdt in struktuerterras foarme troch eroazje fan flakke lagen grûn. It terras ûntstiet troch eroazje fan in sêftere laach grûn fan in ûnderlizzende hurdere laach. It fuortspielen fan de boppeste sêftere laach leit de hurdere ûnderlaach bleat en sa ûntstiet in trêd fan in struktuerterras.
Travertynterras
thumb|Travertynterrassen yn [[Sloveenje]] In travertynterras wurdt foarme wannear't kalkhâldend wetter út in waarmwetterboarne omheech spuitet oer de oerflak en dêr't wetterfallen ûntsteane. Kalsiumkarbonaten dy't foarme wurde mei help fan algen bouwe stadichoan de trêden fan travertynterrassen op.
Lemmerboat
thumb|Seegesicht fan [[Durk Pibes Sjollema út begjin njoggentjinde iuw mei beurtfarders tusken De Lemmer en Amsterdam]] De Lemmerboat wie in feartsjinst tusken de knooppunten De Lemmer en Amsterdam oer de Sudersee (letter Iselmar). Fanwege oanslutend ferfier oan beide siden hie dit trajekt en spillefunksje by it ferfier tusken Noard- en West-Nederlân. Sûnt de santjinde iuw bestie der geregeld ferfier. De ûndernimming dy't de namme 'Lemmerboat' krige, waard yn 1870 oprjochte, mar de skippen fan oare rederijen waarden ek wol mei dy namme oantsjut. Troch tanimmende konkurrinsje fan ferfier oer it spoar en de dyk kaam yn de rin fan de tweintichste iuw in ein oan de ferbining.
Eftergrûn
thumb|Besteande en projektearre farwegen yn de Kanalewet fan 1878. It is goed te sjen hoe't de Sudersee de spille foarmet tusken de netwurken fan Noard- en West-Nederlân Amsterdam wie in wichtige hannelsstêd mei goede ferbinings troch West-Nederlân. De Lemmer wie oer wetter ferbûn mei in soad plakken yn Fryslân, Grinslân en Drinte. Nei it fersânjen fan de haven fan De Kúnder begjin achttjinde iuw koe De Lemmer in noch prominintere posysje krije. It belang fan De Lemmer wurdt fierders ûnderstreke trochdat it begjin njoggentjinde iuw keazen waard as einpunt fan de Ryksstrjitwei troch de noardlike provinsjes. Oanslutings op oare ferfierfoarmen waarden fan belang achte en/of joegen oanlieding ta ynvestearrings en oernames. Ek nei it ynstellen fan de folle koartere Feartsjinst Inkhuzen - Starum yn 1886, hold it trajekt De Lemmer - Amsterdam har belang, ûnder mear fanwege de oanslutings op oare foarmen fan ferfier.
Steam
Yn de rin fan de njoggentjinde iuw die de steammasine har yntree by de skipfeart. Dochs koene de silende beurtskippers it noch lang folhâlde, omdat it om iepen wetter gie. Ien fan de earste konsesjes dy't ûndernimmers oanfregen by de oerheden foar ferfier mei steamboaten wie in feartsjinst fan De Lemmer nei Amsterdam, mar it soe noch twa jier duorje eardat in ferbining ta stân kaam. Yn 1828 ûnderhold de Amsterdamsche Stoomboot Maatschappij foar it earst in geregelde tsjinst mei de houten rêdsteamboat De IJssel. De ASM waard pleage troch tsjinslaggen en troch de ôffallende ferbining gie de konsesje yn 1842 oer nei de Friesche Stoomboot Reederij yn Harns, dy't de tsjinst útfierde mei it skroefsteamskip Willem II. De FSR krige in jier letter op de tsjinst nei De Lemmer konkurrinsje fan de Friesche Stoomboot-Maatschappij. Yn 1846 fusearren de beide ûndernimmings en yn 1853 hie de reder fjouwer skippen yn de feart, op ferskillende trajekten. De tsjinst waard meastentiids yn oktober staakt, om yn maart wer te begjinnen.
Oanslutings
De yn 1839 oprjochte Friesche Meer- en Kanaal Stoomboot Maatschappij (FMKSM) woe de steamfeart brûke foar de binnenfeart yn Noard-Nederlân, ûnder mear op it trajekt De Jouwer-Snits-De Lemmer. Kening Willem I partisipearre mei 4.000 gûne oan priveefermogen yn de maatskippij. Dochs fregen noch ferskate partikulieren en ûndernimmings yn dy perioade konsesjes oan foar ferfier mei trekskûte of mei dilisjânse, meast oanslutend op de steamboaten. Yn 1853 sette de Friesche Stoomboot Reederij de Friso yn op it trajekt De Lemmer-Amsterdam. Op De Lemmer joech de feartsjinst oansluting op de steambinnenfarder Tjerk Hiddes, de trekskûte nei Grins en de dilisjânsetsjinst nei It Hearrenfean. Yn de fyftiger jierren melde ek de grutte dilisjânseferfierder Van Gend & Loos him op de trajekten yn Noard-Nederlân.
Lemmerboat
Twa binnenfarders en in reder dy't op de Sudersee aktyf wiene, besleaten yn 1873 ta in nauwe gearwurking ûnder de namme Groninger & Lemmer Stoomboot Maatschappij. De rederij rjochte him op ferfier fan Grins nei Amsterdam, oer De Lemmer. Foar it ferfier oer de Sudersee waard earst de yn 1865 boude Groningen I ynset, folge troch de yn 1871 nij boude skroefsteamboaten Groningen II en Groningen III. Jûns om acht oere gie de lêste boat út Amsterdam en om njoggen oere dy út De Lemmer. Yn 1877 waard de salonboat Groningen IV boud en tsien jier letter waard de Groningen II geskikt makke foar it ferfier fan passazjiers. Dêrneist hie it bedriuw 5 steambinnenfeartskippen. De gearwurkjende reders kamen yn 1909 ta in folsleine fúzje. Under de namme Groninger Lemmer Stoomboot Maatschappij „Lemmerboot" N.V. gie de nije maatskippij de konkurrinsje oan mei de tram en de tramboat.
Tramboat
thumb|De Bolsward Om 1900 waard de steamtramferbining De Jouwer-De Lemmer oanlein troch de Nederlandse Tramweg Maatschappij, dy't al in grut netwurk hie yn en bûten Fryslân. Dat wie oanlieding foar de oprjochting fan de Stoomvaart Maatschappij Amsterdam-Lemmer yn 1898, dy't in op de trams oanslutende ferbining mei Amsterdam begûn. De tsjinst sette útein yn septimber 1900, hoewol't de tramferbining pas yn 1901 klear wie. De boat gie yn Amsterdam fan de De Ruijterkade, flak efter it Sintraal Stasjon, fan steger 5, wylst de Lemmerboat steger 4 brûkte. Op De Lemmer kaam de boat oan yn de spesjaal oanleine tramhaven, of binnenhaven, dêr't al sûnt 1901 oansluting bestie op de tram nei De Jouwer. De reder neamde de ferbining Holland-Friesland lijn, mar it waard ek wol de tramboat of Lemmerboat neamd.
De reder fierde de tsjinst út mei de skippen Bolsward en Heerenveen, dy't yn it twadde desennium fan de tweintichste iuw nei Turkije ferkocht waarden. Yn 1913 waard in nije Heerenveen boud en yn 1925 waarden de nijboude Holland en Friesland op de ferbining ynset. Der wie twa kear deis in boatferbining, in deiboat dy 't om 12.00 oere middeis gie en in nachtboat dy 't 12 oere yn de nacht ôfsette sawol út De Lemmer wei as fanút Amsterdam. Op sneon farde allinnich in deiboat en op snein allinnich in nachtboat. De boaten kamen elkoar neffens de tsjinstregeling op healwei tsjin om 14.30 oere of 2.30 oere by it Inkhuzersân. De fartiid wie sawat 5 oere. Sûnt 1946 gie de deiboat om 9.00 út Amsterdam en kaam dan om 14.30 oan op De Lemmer yn oansluting op in streekrjochte boattram nei Grins om 14.55 oere dêr't men dan om 20.25 oere oankaam. In reis Amsterdam-Grins duorre sadwaande alve oeren en fiifentweintich minuten. De tram stie lykwols op It Hearrenfean 35 minuten stil en yn Drachten 20 minuten sadat de suvere reistiid tsien oere en fiif minuten wie. Yn sommige jierren wiene der ek ôfwikende tiden mei mear of minder fearten.
Twadde Wrâldoarloch
Beide ûndernimmings besochten de tsjinst yn de oarlochsjierren, ûndanks de beheinings, min ofte mear normaal út te fieren. Nei Mâle Tiisdei (1944) waard it steampassazjiersferfier yn Nederlân foar it meastepart staakt, de Lemmerboat fear noch it langst troch, oant maart 1945. Yn de hongerwinter fan 1944 op 1945 spile de ferbining in wichtige rol by it transport fan iten fan Fryslân nei Amsterdam, mar ek by it ferfier fan ûnderdûkers.