cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Grutte Priis Formule 1 fan Austraalje 2019
Utslaggen fan de Grutte Priis Formule 1 fan Austraalje 2019 yn Melbourne op 17 maart. It wie de earste race fan 21 races fan de Formule 1 yn 2019. Hy waard op it Albert Park Circuit hâlden. De race waard hâlden oer 58 omgongen, op it 5,3 km lange sirkwy oer in raceôfstân fan 307,6 kilometer.
Sint-Panteleimonkatedraal (Kiëv)
De Sint-Pantaleonkatedraal (Oekraynsk: Пантелеймонівський собор; Pantelejmonski sobor) is in katedraal fan de Oekraynsk-Otterdokske Tsjerke fan it Patriargaat fan Moskou (Eparchy Kiëv) en de katolikon fan it kleaster mei deselde namme yn de oekraynske haadstêd Kiëv.
Skiednis
De yn it tiidrek fan 1905 oant 1912 troch arsjitekt Jevgeni Fedorovitsj Jermakov (1968-1914) boude monumintale katedraal wurdt as in hichtepunt fan de neobyzantynske arsjitektuer beskôge en waard yn 1914 plechtich ynwijd.
De katedraal waard yn 1920 troch de bolsjewiken sletten en plondere. Yn de Twadde Wrâldkriich kaam de katedraal as strategysk militêr punt yn 1941 yn de ferdigeningsliny fan de stêd te lizzen. Fan gefolgen waard de katedraal troffen troch in swiere mortieroanfal. Dêrtroch en troch de anti-religieuze hâlding fan de Sovjet-autoriteiten bleau de katedraal oant yn de jierren 1990 yn in jammerdearlike steat. Nei de oarloch tsjinne de romte fan de katedraal om wittenskiplike eksperiminten út te fieren troch de Akademy fan Wittenskippen fan Oekraïne.
Op 7 maaie 1990 waard de doe koepelleaze katedraal oan de Oekraynsk-Otterdokske Tsjerke werom jûn en sette in restauraasje en rekonstruksje útein. De katedraal waard yn 1998 troch de metropoltyt Volodymyr fan Kiëv en hiel Oekraïne op 'e nij oan de hillige Pantaleon wijd. Yn 2002 waard troch de Hillige Synoade besletten dat it de katedraal waard fan in selsstannich nonnenkleaster.
Yiming Curiosity
Yiming Curiosity, echte namme ûnbekend (27 febrewaris 1995), is in Sineesk-Britsk neakenmodel, pornografysk aktrise en prostituee fan Sineesk etnysk komôf. Hja makke har debút yn in pornografyske film yn 2020.
Libben en karriêre
Sy wurke foar Sweedske Private porno-label, Kanadeesk-Amerikaanske pornografyske Ferfolgje Brazzers en sexyhub.com, in pornowebside op it ynternet. Under har karriêre hat Yiming gearwurke mei kollega-akteurs as Danny D.
Lichemsskaaimerken
Yiming Curiosity is mongolide, mei brune eagen en brune hier. Neffens har offisjele opjefte is se 1.58 m lang, mei in gewicht fan 45 kg. Yiming hat in tatoeaazje op de rjochter bil en in belly button piercing.
Aleksander III fan Ruslân
thumb|Aleksander III Aleksander III Aleksandrovitsj fan Ruslân (Russysk: Александр III Александрович; Aleksandr III Aleksandrovitsj), mei de bynamme de "fredestichter" (Миротворец, Mirotvorets) (Sint-Petersburch, 26 febrewaris 1845 — Jalta op de Krim, 20 oktober 1894) wie fan 1881 oant 1894 tsaar fan it Russyske Ryk. Hy draaide guon liberale feroarings dy't syn heit Aleksander II ynfierd hie tebek.
Aleksander wie it tredde bern en de twadde soan fan grutfoarst Aleksander Nikolajevitsj fan Ruslân en syn frou grutfoarstinne Maria Alexandrovna, dy't feitlik prinsesse Marie fan Hessen-Darmstadt hiet. Op dat stuit wie syn pake, tsaar Nikolaj I, oan de macht en wie syn de tsarevitsj (soan fan de tsaar) fan Ruslân.
Bewâld
It besykjen fan syn heit, Aleksander II om it Russyske folk mear autonomy te jaan, waard troch Aleksander III folslein ûngedien makke. Fanwege it fermoardzjen fan syn heit wie er fan betinken dat dy foarm fan frijheid allinne mar foar mear revolúsjonêre ideeën soargje soe, dat syn bewâld wie reaksjonêr. Hy joech de liberaal gesinde ministers fan syn heit dien, beheinde it foech fan de zemstvo's, ferskerpe it steatstafersjoch op middelber en heger ûnderwiis, wreide it foech fan de polysje út en trede as hoeder fan de ortodoksy strang tsjin joaden, Roomsk-katoliken en protestanten op. Opstannelingen en dissidinten waarden massaal nei Sibearje ferbanne.
Aleksanders bûtenlânske polityk, yn it earstoan pro-Dútsk, rekke op Frankryk oriïntearre. Lykas syn foargongers gie ek fierder mei it stadichoan fergrutsjen fan syn macht yn Sintraal- en East-Aazje. Hy die dêrby in protte war om konflikten mei oare grutmachten te mijen. Aleksander III stoar hommels op 20 oktober 1894 yn syn simmerferbliuw, it Livadiapaleis op de Krim en waard opfolge troch syn soan Nikolaj II fan Ruslân.
Jan Blokker
Jan Andries Blokker (Amsterdam, 27 maaie 1927 - dêre, 6 july 2010) wie in Nederlânske sjoernalist, kollumnist, skriuwer, publisist en amateur-histoarikus.
Biografy
Hy waard berne yn de Amsterdamske Admiralebuert en groeide op yn in frijsinnich-liberale húshâlding. Syn heit wie kantoarman, en syn mem wie in Friezinne. Fan syn sânde jier ôf seach Blokker mei syn heit alle wiken it Polygoon-sjoernaal yn de Cineac. Blokker trochrûn de H.B.S. oan de Keizersgracht, en begûn yn 1944 oan it steatseksamen gymnasium-alfa. Dêrnei studearre er Nederlânske taal- en letterkunde en skiednis, mar makke beide stúdzjes net ôf.
Jan Blokker begûn as sjoernalist by Het Parool as learling-ferslachjouwer. Dêrnei gie er oan de slach as filmredakteur by it Algemeen Handelsblad. Fierder wurke er jierrenlang foar de VPRO en skreau hy filmsenario's, berneboeken en romans. Hy skreau jierrenlang kollumns foar de Volkskrant. Yn 2006 stapte er oer nei nrc.next en NRC Handelsblad.
Yn 2003 krige er de Gouden Ganzenveer en waard twaris ûnderskieden mei in Gouden Kalf.
Easterbierrumer Feart
De Easterbierrumer Feart is in feart yn de gemeente De Waadhoeke. De feart rint fan de krusing Mûntsewei en de Kleasterwei tusken Easterbierrum en Tsjummearum.
Francisco Franco
Francisco Paulino Hermenegildo Teódulo Franco y Bahamonde Salgado Pardo (4 desimber 1892 - 20 novimber 1975) koartwei Francisco Franco Bahamonde, en better bekend as Generalísimo Francisco Franco wie in Spaanske diktator fan 1939 oant syn dea yn 1975. Hie stie bekend as el Caudillo ("de Lieder").
Skiednis
Yn 1936 wie Francisco Franco de lieder fan de militêre opstân tsjin de wettich keazen linkse regearing fan Spanje. Fan it destiids Spaanske diel fan Marokko út, begûn hy de Spaanske Boargeroarloch, dy't oant 1939 duorre en in protte minskelibbens kostje soe. Dêrby waard Franco aktyf stipe troch de faksistyske rezjyms fan Mussolini yn Itaalje en dat fan Hitler yn Dútslân. Hitler stjoerde sels in part fan syn loftmacht nei Spanje dy't in ûnderdiel foarme fan it Condorlegioen. Ek de machtige tsjerke stie oan de side fan Franco. De tsjinstanners fan Franco yn de boargeroarloch dy't wol beskôge wurdt as de oanrin nei de Twadde Wrâldkriich, waarden û.o. stipe troch de kommunisten en de Sowjet-Uny.
Hoewol't Franco de oarloch yn Spanje wûn, hat er net meidien oan de side fan syn faksistyske bûnsmaten yn de Twadde Wrâldkriich. Hy fûn dat syn lân dêr net sterk genôch foar wie. Mar binnenlânsk rjochte hy de steat yn nei faksistysk snit: hysels as Lieder fan de nasjonale partij, de Falange (FET).
thumb|250px|left|Franco leit yn in tombe yn it monumint fan Santa Cruz del Valle de los Caídos. Nei de Twadde Wrâldkriich fersette Franco de beakens. De monargy waard troch him yn 1947 yn eare wersteld en de Kâlde Kriich makke him oanfaardber as partner fan de Feriene Steaten, fral doe't de Republikeinen yn de regearing kamen. Lykwols hawwe de Jeropeeske bûnsmaten hieltyd ferhindere dat Spanje, krekt as dat wol barde mei it Portegal fan Salazar, lid wurde koe fan de NAFO.
Under syn bewâld waard it near lein op alle foarmen fan opposysje, mar kende Spanje ek in perioade fan betreklike stabiliteit. Troch de tanommen wolfeart yn de jierren sechtich ûntstie in nije middenklasse dy't njonken ekonomyske ek mear politike frijheid easkjen gie. De lêste fiif jier naam de krityk op Franco hiel bot ta. Franco ferstoar yn 1975 yn 'e âldens fan 82-jier.
Franco hie syn opfolging goed taret. Hy hie de pakesizzer fan de lêste Spaanske kening, Juan Carlos, al earder oanwiisd as syn opfolger. Twa dagen nei Franco syn dea waard dy beëdige as kening fan Spanje. Hoewol't kening Juan Carlos in fertrouling wie fan Franco stjoerde hy toch gau - net ferwachte - oan op werstel fan de demokrasy yn Spanje.
De oanhing fan de caudillo rûn nei syn dea hurd tebek. En op 17 maart 2005 waard it lêst stânbyld fan Franco yn Madrid út it sicht ferwidere.
Earnsleat
De Earnsleat is in feart yn de gemeente Tytsjerksteradiel. De feart rint fan súdeast nei noardwest benoarden Earnewâld. It is de ferbining tusken de Tsjerkweisfeart en de Ringfeart by it Prinses Margrietkanaal. It gebiet, mei in fûgelsjochhutte, is yn behear by It Fryske Gea.
Katarina I fan Ruslân
thumb|250px|Tsarina Katarina I Katarina I Aleksejevna (Russysk: Екатерина I Алексеевна) (Jakobstadt (no Jēkabpils yn Letlân), 15 april 1684 - Sint-Petersburch, 17 maaie 1727) wie keizerinne fan Ruslân en de twadde frou fan tsaar Peter de Grutte.
Biografy
Sy waard berne as Marta Skavronskaja, dochter fan Samuil Skavronski, in Litousk boer fan Poalsk komôf, en Dorothea Hahn, út Jakobstadt (no Jēkabpils yn Letlân). Nei't se al ier beide âlden kwytrekke wien, waard se oannaam troch de Baltyske Dútser Ernst Glück, in lutheraanske dûmny en skoalmaster yn it Letske Marienboarch. Mei 17 jier boaske hja oan 'e Sweedske dragonder Johan Cruse of Johann Rabbe (de boarnen binne it net iens oer de namme). Doe't Russyske troepen de stêd ynnamen, waard sy finzen naam.
It is net dúdlik wat dêrnei barde. Guon boarnen wolle hawwe dat Katarina as waskfrou foar de Russyske troepen wurke, mar der bestiet ek in ferhaal dat se yn har ûnderguod by brigadegeneraal Rudolph Felix Bauer, de lettere Russyske gûverneur fan Estlân, ôflevere waard om mei him it bêd te dielen. Letter makke se diel út fan 'e húshâlding fan foarst Aleksandr Mensjikov, de bêste freon fan de tsaar, dy't har neffens it ferhaal fan in oar oerkocht, wat oanjaan soe dat se ta liifeigenskip ferfallen wie. Katarina soe Mensjikov syn mêtresse wurden wêze, mar modern ûndersyk hat dat yn 'e kiif steld, en it liket der no teminsten likefolle op dat Mensjikov en sy in ferbûn sleaten, en sy foar de foarst yn 'e húshâlding fan 'e tsaar ynfiltrearre en dêr syn spionne wie. Dy sitewaasje kaam ta stân doe't Mensjikov har yn 1703 naam Mensjikov har geregelwei mei nei hûs ta naam en sadwaande yn 'e kunde brocht mei tsaar Peter.
Rillegau makke de tsaar har ta syn mêtresse, en yn 1705 gong hja oer nei de ortodokske tsjerke en feroare har namme yn Jekaterina Aleksejevna. Sy troude, nei alle wierskyn offisjeus al op 19 novimber 1707, mar offisjeel earst op 1 maart 1712 mei de tsaar en krige alve bern dy't koart nei de berte stoaren, útsein Anna (1708-1728) en Elisabet (dy't beiden foar de offisjele houliksdatum berne waarden). De lêste soe letter (1741-1762) sels keizerinne wurde. De neisieten fan Anna, dy't 1725 boaske wie oan Karel Frederik, soenen nei Elisabet op de troan komme oant de Russyske Revolúsje yn 1917.
Peter makke har 1724 meiregint, en dat bleau sy nettsjinsteande it skandaal mei Willem Mons. Peter stoar it jier letter, mar hie syn opfolging net goed regele. Hoewol't sy erkend waard aas syn opfolger, hie har âlde beskermhear Mensjikov de wiere mach en de fan him late Hege Kroanried.
It folk mocht har graach leie, meidat hja sels in ûnbelêzen frou út it folk wie, mar Katarina regearre net sa lang. Sy hâlde der in ûnfoege libbenswize op nei dêr't har sûnens fan te lijen hie. Op 17 maaie 1727 stoar hja, noch mar 43 jier âld. Foar har dea hie hja noch besocht har dochter Elisabet as har opfolgster erkend te krijen, mar it hof besleat oars en sette Peter I syn pakesizzer as Peter II op de troan.
Katarina wie de earste eigener fan de keizerlike residinsje Katarinapaleis.
Froulju oan it bewâld
Catharina wie de earste frou dy't it regear oer it Keizerryk Ruslân hie; troch har waard in nije wie yn de skiednis fan Ruslân ynslein. Benei de hiele 18e iuw wurdt Ruslân troch froulju oerhearske, Anna I, har dochter Elisabet I en Katarina II en oaren. Sy holden fêst oan de styl fan regearjen fan Peter de Grutte, en besochten allegear op harren eigen manier om Ruslân by de tiid te bringen. Fan Katarina I waard sein dat hja in rjochtfeardige en lykwichtige foarstinne wie.
Carl Jung
thumb|175px|right|Tekening fan Carl Gustav Jung Carl Gustav Jung (Kesswil, Switserlân, 26 july 1875 – Zürich, 6 juny 1961) wie in Switsersk psychiater en psycholooch. Jung wurdt beskôge as de earste psychiater dy't de minsklike geast seach as "fan natuere religieusk" en rjochte him op dat gebiet om te ûndersykjen. Jung is ek ien fan de bekendste ûndersikers op it mêd fan dreamanalyze en symboalisearing. Wylst hy folslein oan it wurk wie as arts, hat in grut part fan syn libbenswurk út it ferkennen fan mei syn wurk besibbe gebieten bestien, wêrûnder East-en westerske filosofy, algemy, astrology en sosjology, mar ek literatuer en de keunsten.
Biografy
Fan 1900 ôf wurke Jung as psychiater yn de Burghölzli-klinyk by Zürich, dy't ûnder direksje stie fan Eugen Bleuler. Hjir hâlde hy him ûnder oaren dwaande mei de psychologyske kant fan dementia praecox (letter skizofreny neamd) en ûntwikkele hy mei syn kollega Franz Riklin in oantal assosjaasje-testen.
Om diverske redenen naam hy yn 1909 ûntslach by de klinyk. Sa ergere hy him oan de antifreudiaanske hâlding fan âld-direkteur Auguste Forel, dy't dêr noch as adviseur oan it wurk wie, en it feit dat Bleuler dêr net tsjinyn gean woe. Ek fielde hy him passeare doe't syn kollega Riklin op advys fan Bleuler oansteld waard as direkteur fan in oare psychiatryske ynstelling. Fierders woe Jung him mear talizze op syn psycho-analytyske fyzjes en omdat er mei in rike frou troud wie, koe hy him as selsstannich analytikus in eigen praktyk opbouwe sûnder him om it jild te bekroadzjen.
Jung wie in tweintich jier jonger as Sigmund Freud, waans wurk troch him hiel bot op de foet folge waard. Hy moete Freud foar de earste kear yn 1906 en hat inkele jierren hiel nau mei him gearwurke. Freud seach Jung as syn troanopfolger. Lykwols krigen beide spul mei-elkoar troch in ferskil fan ynsjoch oer de psycho-analyze dat persoanlik waard en yn 1912 kaam it ta in breuk. Jung hat dy stap letter ferklearre yn syn koart dêrnei útkomd boek Wandlungen und Symbole der Libido en neamde syn eigen metoade sûnttiid analytyske psychology. Hy rekke yn in djippe persoanlike krisis, dêr't hy om-ende-by 1918 wer fan herstelde.
Yn 1933 waard Jung heechlearaar yn it Switserske Zürich en fan 1944 ôf wurke hy as sadanich oan de Universiteit fan Bazel. Hy ferstoar op 85-jierrige leeftyd.
Betsjutting en opfettings
Jung hat grutte ynfloed hân op it mêd fan de djiptepsychology, de analytyske psychology en de godstsjinstpsychology.
Neffens de opfettings fan Jung wurdt it gedrach fan de minske foar in wichtich part bepaald troch syn drang om te libjen. Troch Jung wurdt dy ynderlike libbensdrang, it libido neamd. Hy ferskilde mei Freud fan ynsjoch wat dêroan ten grûnslach leit, nammentlik dat dêr op it foarst plak net in seksuele oarsprong ten grûnslach leit (Freud), mar earder in religieuze (yn de romste sin fan it wurd). Hy wie fan betinken dat it wêzen fan de minske, útsein troch it persoanlike bewustwêzen ek, en gruttendiels, foarme wurdt troch wat hy it kollektyf ûnbewuste neamde, in as it wiere genetysk oererfd diel fan it ûnderbewust wêzen, in psychysk gebiet, dat neffens syn lear troch alle fertsjintwurdigers fan in ras of soart dield wurdt. Op grûn fan dizze útgongspunten ûntwikkele Jung de lear fan de argetypen. Dy argetypen, begripen lykas it skaad, de ivige jongere, de boaze geast, de held ensafuorthinne, binne om samar te sizzen oerlevere, funksjonele oer-driuwfearren of 'ûnderfinings' dy't de persoanlikheid fan de minske struktuer jouwe. Se drukke har út yn bylden dy't faak te finen binne yn ús dreamen, mar likegoed yn mearkes en myten en foarmje it boarnemateriaal fan eltse religy.
It sintrale doel fan Jungs psychology is it yndividuaasjeproses of de selsferwêzentliking. Neist it 'ik' of 'ego' ûnderkent Jung it 'sels': in totaliteit om it 'ik' hinne dat sawol it bewuste as it ûnbewuste diel fan de persoanlikheid omfettet. Dat ûnbewuste diel, it persoanlik ûnbewuste dus, stiet yn ferbining mei de djipper lizzende laach fan it kollektyf ûnbewuste, dêr't it persoanlike ûnbewuste yn wezen mar in lyts stik fan útmakket, neat mear as in soart boppelaach. It kollektyf ûnbewuste is in prinsipe net beheind, en de 'alderdjipste lagen' derfan sels binne nea bewust te meitsjen. De realisaasje fan it 'sels' is in proses dat kenmerke wurdt troch de ferieniging fan tsjinstellings yn de minske: goed en kwea, ljocht en skaad, binnen en bûten.
Jung is nei alle gedachten noch it meast bekend wurden troch syn typology. Yn syn boek Psychologyse typen út 1917 hat er de fjouwer basistypen fan de minsklike persoanlikheid útwurke. Hy stelt dêrby kontrastearjende funksjes foar elkoar oer: tinken en fielen, persepsje (waarnimming) en yntuysje, dêr't eltse funksje om saamar te sizzen de poal is fan in sirkel, dat it 'sels' neamd wurde kin. Ien fan dy poalen is by eltse basistype dominant. In bykommende, wichtige faktor is of de psyche nei binnen ta (yntrovert) of nei bûten (ekstrovert) rjochte is. Foar ûntwikkeling en hiel wurding yn de sin fan it yndividuaasjeproses, is it neffens Jung nedich, dat net allinnich it dominante basistype ûntwikkele wurdt, mar ek, fia de sydwertse poalen, it foar elkoar oer lizzende, dat him it meast yn it ûnbewuste befynt. Lykwols is it ús minsken net jûn om al dy gebieten folslein yn it 'ljocht fan it bewustwêzen' dwaan te krijen, jin kin dy ferljochte tastân inkeld benaderen. Op it paad dêrhinne kin neffens Jung de analyze fan dreamen in helpmiddel wêze, mar ek de analyze fan ús 'skaad'-figueren, lykas ús ûnbewuste manlike of froulike tsjinpoalen, de saneamde animus by froulju en de anima by manlju.
It systeem fan Jung is heechst yngewikkeld en syn wurk, lykas dat fan Freud kenmerke troch in grut tal nije konsepten en prinsipes.
Sjalom
right|thumb|250px|Sjalom yn it Hebriuwsk
Sjalom of shalom (שָׁלוֹם) is in Hebriuwsk wurd dat frede betsjut. It wurdt útsprutsen as 'sjalom', mei in lange 'a' en in koarte 'o'. It wurd kin identyk frede oantsjutte tusken twa grutheden (lykas God en de minsk, of tusken twa lannen), mar it kin ek de ynderlike frede oantsjutte fan ien yndividu.
It wurd wurdt ek brûkt as groet, identyk yn 'e foarm fan 'goeie' as yn 'oant sjen'. It wurd komt yn in protte nammen en útdrukkingen foar.
Etymology
It wurd sjalom komt fan de stam sjin-lamed-mem (ש.ל.ם). Dizze stam hat ekwifalinten yn in protte oare Semitiske talen en betekent folsleinens, ferfolling, wolwêzen.
It brûken fan it wurd sjalom yn 'e Hebriuwske bibel ferwiist dus meastal nei begripen dy't mei frede gearhingje, lykas feilichheid, sûnens of foarspoed fan likensee yndividuen of lannen.
As namme
Sjalom wurdt yn Israel brûkt as namme. De namme is besibbe mei Shlomo (Hebriuwsk foar 'Salomo'). Bekende minsken mei de namme Sjalom (ofwol Shalom yn algemien brûkte transliteraasje) binne:
Ek gebouwen of organisaasjes hawwe faak sjalom as namme, bygelyks de Nefe Shalom-synagoge en de Joadsk-Turksk wykblêd Şalom yn Istanbûl.
Moontan
Moontan is it njoggende studio-album fan Golden Earring, yn septimber 1973 waard it album útbrocht.
Jacob Folkerts
Jacob Folkerts (Drachten, 1982) is in Nederlânsk predikant fan de baptisten fan de Frije Baptistegemeente Bethel yn Drachten.
Libben en wurk
Folkerts waakste op yn Fryslân. Mei't er lange nei it predikant wurden, studearre er teology oan de Evangelyske Teologyske Hegeskoalle yn Veenendaal. Hy ferfolge syn stúdzje oan de Teologyske Universiteit Kampen, dêr't er yn 2011 ôfstudearre. Nei't er fiif jier foargonger fan de Baptistegemeente Teksel west wie, folge er yn septimber 2016 Orlando Bottenbley op as foargonger fan de Frije Baptistegemeente Bethel yn Drachten.
Folkerts is troud en heit fan fjouwer soannen.
Pauline Krikke
Pauline Christine Krikke (Snits, 9 maaie 1961) is in Nederlânsk bestjoerder en politika fan Frysk komôf. Fan 17 maart 2017 oant en mei 6 oktober 2019 wie se boargemaster fan De Haach. Earder wie se boargemaster fan Arnhim (2001-2013). Hja is lid fan de VVD
Jonkheid en stúdzje
Pauline Krikke waard yn 1961 berne yn Snits en se folge in bibleteekoplieding oan de Frederik Muller Akadeemje oan de Hegeskoalle fan Amsterdam en se studearre rjochten oan de Frije Universiteit fan Amsterdam. Dat hat se net dienmakke. Hja wie as studint belutsen by de Studinteferiening foar Ynternasjonale Ferhâldings en wie warber yn in jongere-organisaasje fan de Feriene Naasjes.
Polityk
Hja waard kampanjelieder foar de VVD yn Amsterdam, foarsitter fan de permaninte skoutingskommisje fan de VVD en rjochte yn 1986 in eigen bedriuw op foar it ferlienen fan tsjinsten op it mêd fan kampanjefieren, kongressen, en eveneminten.
Yn 1994 waard se keazen yn de gemeenterie fan Amsterdam. Twa jier letter waard se beneamd ta wethâlder foar ekonomyske saken, loft- en seehaven. Nei de gemeenteriedsferkiezings fan 1998 krige sede portefúlje foar Ekonomyske Saken en Wurkgelegenheid, en Bouwe, Wenje en Ekonomy.
Boargemaster fan Arnhim
Yn septimber 2001 waard se boargemaster fan de Gelderske haadstêd Arnhim. Yn april 2007 joech de gemeenterie syn goedkarren ta it fannijs beneamenfan har as boargemaster. Yn oktober 2012 makke se buorkundich dat se gjin tredde termyn as boargemaster fan Arnhim woe. Hja gie op 1 july 2013 ôf en waard op 19 augustus 2013 opfolge troch Herman Kaiser fan it CDA. As har halswurk gou it sluten fan de ruteprostitúsje yn it Spijkerkwartier yn 2006.
Earste Keamer
Nei de Earste Keamerferkiezings fan 26 maaie 2015 waard se lid fan de VVD-Earste Keamerfraksje oant 7 maart 2017.
Boargemaster fan De Haach
Op 6 febrewaris 2017 droech de gemeenterie fan De Haach har foar om boargemaster fan dy gemeente te wurden as opfolger fan har partijgenoat Jozias van Aartsen. De ministerrie naam dy foardracht oer, wêrnei't se op 17 maart 2017 ta boargemaster beneamd waard.
Opskuor en ûntslach
Yn jannewaris 2019 krige se swier krityk fanwegen har rôl as boargemaster by it út de hân rûn freugdefjoer op it strân yn Skeveningen by âld-en-nij fan 2018-2019. Hja hie in soad bestjoerlike fouten makke by it tastean fan freugdefjoer yn Skeveningen en Duindorp. De Undersyksrie foar Feiligens stelde in ûndersyk yn nei it barren en de rôl fan Krikke. Op 3 oktober 2019 brocht de rie syn raport út. Dêrút bliek dat ôfspraken oer feiligens ûndúdlik wiene en net goed op papier stiene. Boppedat waard it kovenant dat it grûnwurk fan de ôfspraken wien, nea nei it nije bestjoer fan de stifting, dy't it freugdefjoer organisearret, stjoerd. Trije dagen nei it ferskinen fan it raport frege se har ûntslach oan as boargemaster fan De Haach.
Underskieding
Pauline Krikke waard by har ôfskied as boargemaster fan Arnhim beneamd ta ridder yn de Oarder fan Oranje-Nassau.
Stedhûs fan Hylpen
It Stedhûs fan Hylpen wie it gemeentehûs fan 'e eardere Gemeente Hylpen, dat yn de rin fan de jierren op twa lokaasjes fêstige wie. Oant 1919 wie er fêstige yn it gebou oan de Dykwei 3 en fan 1919 oant 1984 yn it gebou oan de Nije Weide 1.
1919 - 1984
Fan 1919 oant 1984 wie it stêdhûs fêstige yn in hearehûs oan de Nije Weide 1. Dat hûs waard yn 1795 boud yn opdracht fan Auke Wiggerts. It hûs is fiif traveeën breed en hat yn wolvedak mei twa hoekskoarstiennen. De buorden boppe de skoarstiennen hawwe siersels. De kroanlist oan de foar- en efterkant hat in timpaan mei ornaminten yn Loadewyk XIV-styl. Njonken it hûs is in lytser hûs (likhûs), dy't nei alle gedachten as simmerhûs tsjinne hie. Doe't de gemeente Hylpen by de grutte geeentlike weryndieling fan 198 opgie yn de nije gemeente Nijefurd waard it stedhûs oerstallich. Ek waard dat gebou erkend as ryksmonumint
Snits fan A-Z
left|thumb|140px|Flagge fan Snits Snits fan A oant Z fan op Wikipedy oanwêzige siden dy 't te krijen hawwe mei de stêd en eardere gemeente Snits.
A
Advendo · Algemien Begraafplak Snits · Alvestêden Fytsfjouwerdagetocht. Amicitia Teater · Antoniussikehûs · Sint Antonius Sikehûs · Akwadukt De Geau · Akwadukt Houkesleat · Ayasofya Moskee · AV Horror
B
Badmintonkombinaasje Snits '97 · Tsjerke Baptisten Gemeente · Algemiene Begraafplak Snits · Joadsk begraafplak · Roomsk-Katolyk Begraafplak Sint Martinustsjerke · Bekende Snitsers · Befrijingsbeam · Bibleteek Snits · Binnenstêd · Fuotbalferiening Black Boys · Snitser Bloednacht · Bogerman College · Beammebuert · Brandenburgh · Broeretsjerke · Boargemaster de Hooppark · Boargemaster Rasterhoffpark · Busstasjon Snits
C
Cleynstins · C. Kan hal · Sellulêre Finzenis · CineSneek
D
Henk Doevendans · De Domp · De Lotten · De Vliegende Bal · De Wetterpoarte · Doopsgesinde tsjerke · Drabbelkoek · Drabbelterp · Dúnterpen · Natoerpark Dúnterpen · Duvelsrak
E
It Eilân · ESBC Menhir
Elena Kolpachikova
Elena Kolpachikova (Oekraïnsk: Олена Колпачікова, Russysk: Елена Колпачикова) (Jalta, 17 febrewaris 1971) is in Oekraïnsk aktrise dy't fral yn Hollywood oan it wurk is. Se praat floeiend Oekraïnsk, Russysk en Ingelsk.
Snits fan A-Z
F
Snitser Fiifgea · Fytsfjouwerdagetocht · Fit Troch Sport · Flitsclub Snits · Fluithûs · Fredehiem · Frysk Skipfeart Museum · Friese Poort · Fryske Stoomtrein Maatskippij · Fryslân Kolleezje Fuotbalferiening Black Boys · Fuotbalferiening Waterpoort Boys
G
Akwadukt De Geau · Bruorren Tjallema · Geaubrêgen · Betinkstien Synagoge · Betinkstien foar Sneuvele Kanadezen · List fan gemeentlike monuminten yn Snits · Yndustryterrein It Ges · Skiednis fan Snits · Frachtstasjon Snits · Grienedykkleaster · Griene Dyk · Grutte of Martinytsjerke
H
Harinxmabrêge · Harinxmalân · Harinxmalânpark · Himdyk · Yndustryterrein De Himmen · It Eilân · Boargemaster de Hooppark · AV Horror · Alde Hospitaalkleaster · Hotel Ozinga · Yndustryterrein Houkesleat · Houkesleat Akwadukt · Houten brêgen by Snits. Hurdsyldei
I
Ichtustsjerke · Yndustryterrein De Himmen · Yndustryterrein It Ges · Yndustryterrein Houkesleat · It Rak
J
Sint-Jansberchkleaster · Krúsbruorrekleaster Jeruzalem · Martiny Jongeskoar Snits · Joadsk begraafplak · Joadsk monumint · Prinses Julianapark
K
Keatslân · Sektor kanton · Tsjerke Baptisten Gemeente · Lytssân 32 · Lytse Snitswike · Kolmarslân · Pont Kolmarslân · Keninginnebrêge · Keninklike Wettersportferiening Snits · Krúsbruorrekleaster Jeruzalem · Krúsrak
L
Lêste Stoerbrêge · Lankhorst · Sportpark Ljouwerterdyk · Lemmerwei-East · Lemmerwei-West · Lemmerweitunnel · Ljouwerterdykkleaster · Ljouwerterdyk · Groep Lever · List fan gemeentlike monuminten yn Snits · List fan Snitsers · List fan ryksmonuminten yn Snits · De Lotten · Looxmagrêft · LSC 1890 · LTC NOMI
M
RSG Magister Alvinus · Martiny Jongeskoar Snits · Grutte of Martinytsjerke · Sint-Martinustsjerke · ESBC Menhir · Nasjonaal Modelspoar Museum · Nicolaas Molenaar sr. · Ayasofya Moskee · Musketiers · Steedlik Muzykkorps Snits
N
Nasjonaal Modelspoar Museum · Natoerpark Dúnterpen · Nederlandsche Tramweg Maatschappij · Neptunia '24 · Nij-Apostolyske Tsjerke (J.W. Frisostrjitte) · Nij-Apostolyske Tsjerke (Middelseeleane) · Sneeker Nieuwsblad · LTC NOMI · Noard Nederlânske Tankopslach · Noarderhoek I · Noarderhoek II · Wide Noarderherne 1 · Noardertsjerke · Noardeasthoek · Noyon (laach)
O
Ald Burger Weeshûs · ONS Sneek · Oarlochsmonumint · Eastertsjerke · Toppenhústerbrêge · Alde Hospitaalkleaster · Hotel Ozinga
P
Rezjimint Perthplein · Poiesz Supermerken · Poieszboat · Pont Kolmarslân · Poarte fan Snits · De Potten · Prinses Julianapark
S
Willem Santema · Frysk Skipfeart Museum · Skutterskeamer · Sector kanton · Sint Antonius Sikehûs · Sint-Jansberchkleaster · Sint-Martinustsjerke · Snits (eardere gemeente) · Sneek (skip) · Snitser Mar · Snitser Marbus · Snitser Mixed Hockey Club · Sneeker Nieuwsblad · Snits Wyt Swart · Snitswike · Snitser Bloednacht · Snitser Simmer · Snitser Sporthal · Snitsersk (taal) · Snitsers (ynwenners) · Snitser Fiifgea · Sperkhim · Splash · Spoardok · Sportsintrum Skuttersfjild · Sportpark Ljouwerterdyk · Sportpark Noarderhoek · Sportpark Tinga · Sportpark Fuotbalferiening Snits Wyt Swart · Stedsfinne · Stedsgrêft · Stedhûs fan Snits · Starteilân · Stasjon Snits · Stasjon Snits Harinxmalân · Stasjon Snits Noard · Stasjonsbuert · Stedsk Muzykkorps Snits · Stoom Stêd Snits · Sudertsjerke · Swettebosk · Swetteplan Fryske Stoomtrein Maatskippij · Synagoge · Tinkstien Synagoge
T
Tennishal Snits · Tennispark Snits · Thabor · Teater Snits · Amicitia Teater · Tinga · Tinga-tunnel · Bruorren Tjallema · Tonnemafabryk · Tolhús-tunnel · Tramwei Snits-Boalsert · Nederlandsche Tramweg Maatschappij · Twintsk Bierhûs
V
VC Sneek · Flagge fan Snits · De Vliegende Bal · Volk in nood, eendacht groot ·
W
Waltastins · Wapen fan Snits · De Wetterpoarte · Wetterpoarte · Fuotbalferiening Waterpoort Boys · Waterstad FM · Wettertoer · Wite Tsjerkje · Wûnderbrêge · Wâldfeartbrêge · Wide Noarderherne 1 · Wiken en buerten yn Snits · Wilhelminapark
Applikaasje
In applikaasje, of yn kompjûtertaal in app, is in tapassingsprogramma rjochte op in beskaat mêd. In applikaasje is in beheind programma om oer it ynternet te kommunisearjen. Jo kinne bygelyks in applikaasje brûke om alle artikels fan in boumerk te besjen en nei te gean oft dy boumerk soks op it stuit yn foarried hat. Mar der binne ek applikaasjes om alles fan en om in tillefyzje programma hinne te folgjen.
Feiligens
Om't applikaasjes nochal wat privee saken fan jo hinne en wer stjoere en it net altiten like dúdlik is oft de kompjûterkoaden genôch fersifere binne, is it saak om tige hoeden mei sokke applikaasjes te wêzen. Ommers yn guon gefallen ferstjoere jo (bank)rekkennûmers, wachtwurden ensfh.
Pepyn de Koarte
Pepyn de Koarte (714, Jupille - 24 septimber 768, Saint-Denis) wie fan 751 oant syn dea kening fan de Franken. thumb|200px|In denier, slein yn [[Troyes ûnder Pepyn's bewâld. De R stiet foar rex (kening) en de P foar Pepyn.]]
Kening
Pepyn wie de soan fan Karel Martel en Rotrude (690-724). Pepyn hie yn 751 de legermacht yn it Frankyske ryk, en brûkte dy macht om de paus en de Frankyske eallju te twingjen him as kening fan de Franken te erkennen.
Famylje
Yn 740 troude Pepyn mei Berta mei de Grutte Fuotten. Trije fan harren bern binne opgroeid: Doe't Pepyn yn 768 ferstoarn waarden syn beide soannen keningen fan de Franken.
Namme
Der wurdt no tocht dat de namme de Koarte in oersetflater is. Letterlik moat it de Lytse west hawwe. Dat wie dan yn de sin fan Lytse Pepyn, jonger as Jonge Pepyn, Pepyn fan Herstal, dy wer jonger wie as Alde Pepyn, Pepyn fan Lannen.
Klokhûs
thumb|right|Los klokhûs yn [[Ketlik.]] In klokhûs is in stellaazje foar it ophingjen fan ien as mear liedklokken. It klokhûs jout de klok romte om te slingerjen. Fral by in ynwindich klokhûs komt dêr by dat it ek de trillings dimpt dy't oars fan de ophinging op it gebou oergean soenen en sa op 'e lange doer it gebou stikken trilje soenen.
In protte tsjerken hawwe in ynwindich klokhûs, guon hawwe in los klokhûs, en in inkelde hat in oanhingjend klokhûs.
Losse klokhuzen
In los klokhûs hat ornaris in dak, mar is fierders iepen foar it waar. In útsûndering is it klokhûs fan Snits, dat allinne stiet, mar betimmere is. Lytsere klokhuzen steane faak op in hôf, fral at der gjin tsjerke mear by is. Losse klokhuzen waarden fral boud út ekonomys motyf: in lyts tsjerkje mei in klokhûs wie in goedkeapere manier om doarp te wurden as in stiennen tsjerke mei ek wer in klokhûs.
Marcel Hirscher
Marcel Hirscher (Annaberg-Lungötz, 2 maart 1989) is in earder Eastenryksk skyer.
Hirscher soan fan in Nederlânske mem en in Eastenryske heit, debutearre yn 2001, die trije kear mei oan de Olympyske Winterspullen (yn 2010, 2014 en 2018). Hy waard yn 2018 Olympysk kampioen op de reuzeslalom en de kombinaasje. Hy waard ek sân kear wrâldkampioen, trije kear op de slalom, (2013, 2017 en 2019) ien kear op de kombinaasje en de reuzeslalom 2015 en 2017, en twa kear mei Eastenryk by de lannewestriid.
Yn 2019 hold Hirscher op mei skyen op heech nivo. Nei syn aktive karriêre as skyer waard er presintator by de Eastenrykske telefyzje en produsint fan sky's.
Stedhûs fan Dokkum
Op 3 septimber 1607 besleat it stedsbestjoer fan Dokkum ta de bou fan it stedhûs. It Mockemahûs, boud troch mitseler en stienhouwer Jacob Lous út Harns moast yngeand ferboud wurde ta stedhûs. It stedhûs dat tusken 1607 en 1610 ferriisde, waard asymmetrysk. Net krekt yn de midden, mar krekt dernjonken kaam de yngong. De grutte gevelstien waard makke fan natuerstien. Boppe-op de toer stie in achtkante lantearnespits en in wynwizer yn de foarm fan in skip. Yn 1717 waard dizze ferfongen troch in gruttere. Sadwaande kaam der romte foar in klokkekoepel. It gebou wie yn maniëristyske styl. Dizze styl is no allinnich noch te finen yn de Griene keamer mei in skou. Op tongersdei 29 novimber 1610 waard it stedhûs yn gebrûk nomd.
Jalta
De stêd leit op it plak fan in âlde Grykske koloanje, dy't stifte wêze soe troch Grykske seelju dy't in feilich plak sochten (γιαλός – yalos yn 't Gryksk) om oan de wâl te gean. It plak wurdt omjûn troch boskige bergen en hat in waarm, fochtich, subtropysk klimaat mei wyngerts en hôven yn de omkriten.
Stedhûs fan Dokkum
Utwreiding en ferbouwings
Yn de midden fan de 18e iuw waard it stedhûs te lyts. Yn 1756 besleat de magistraat (boargemaster) om it njonken it stedhûs steande pân oan te keapjen. Dat waard tusken 1761 en 1762 sa boud dat de flierren op de ferdjippings oanslueten op dy fan it stedhûs. Sa waard ek it dak op deselde hichte brocht. It gebou waard dêrtroch wat in griemmank. Dit kin de reden west hawwe foar in grutte ferbouwing yn 1835. Al it maniëristyske ferdwûn en derfoar yn it plak kaam de klassisistyske boustyl. De rolgevel waard ferfongen troch in fronton mei it troch Jacob Lous makke byld fan frou Justitia.
Jalta
De gemeente Jalta is lyk oan de stedsrayon Jalta.
Easterbrêgesleat
De Easterbrêgefeart is in feart yn de gemeente Súdwest-Fryslân. De feart rint bewesten Twellingea, mei it dea-ein fan de eardere Atesleat nei It Ges, en dêrnei troch de buorren fan Twellingea nei it súden en op it lêst nei it easten nei it Prinses Margrietkanaal.
De grûn foar de wat nuvere sigesage is dat eartiids de Easterbrêgefeart en de Westerbrêgefeart tegearre de ferbining foarmen tusken de Modderige Geau en it Aldhof. Mei de Tramwei De Jouwer - Snits waarden dat twa parten, en mei de oanlis fan it Prinses Margrietkanaal waard de westlike útein fan de Easterbrêgesleat in haventsje. Mei de oanlis fan de A7, wie it eastlike part fan de Atesleat 'oer', dat dy binne ferbûn.
Easterbûtengrêft
De Easterbûtengrêft is in grêft yn de stêd Sleat.
De namme Easterbûtengrêft jildt mei yngong fan 15 maart 2007 as de offisjele namme, as ferfanging foar de eardere offisjele namme Oosterbuitengracht.
Yngling
In Yngling (útspraak "jing-ling") is in type sylboat dy't troch de ynternasjonale Yngling Assosjaasje faak omskreaun wurdt as in krusing tusken in dinghy en in kylboat. Dizze boat wurdt ek wol sjoen as in lytsere ferzje fan de 26 foets-Soling, al binne der ferskillen yn de ôfmjittings, en is dizze makliker te ferfieren en goedkeaper yn oanskaf en ûnderhâld. De boat hat in totale lingte fan 6,35 m (21 ft) en waacht 645 kg (1422 lb). In bekende Ynglingsiler is Maarten Jamin fan De Jouwer.
De Yngling is yn 1967 ûntwurpen troch de Noar Jan Herman Linge. Syn bedoeling wie om in kylboat te bouwen foar syn soantsje en neamde it dêrom Yngling, it Noarske wurd foar jongkeardel; de namme Yngling hat gjin assosjaasje mei it Hûs Ynglinge (in keninklik laach yn Noarwegen) of de Ynglingesaga.
De Yngling is ûntwurpen om te silen mei in twa- of trijekoppige bemanning en mei in kombinearre gewicht oant 225 kg (500 lb). Foar Ynglings is in fereaske om genôch driuwkrêft te hawwen om, sels as dy mei folsleine bemanning folrûn is mei wetter, driuwen te bliuwen. De Yngling is yn maaie 1979 as ynternasjonale klasse akseptearre. De Yngling krige syn ISAF-status as ynternasjonale klasse yn 1979 en waard keazen ta de olympyske sylboat foar froulju foar de Spullen fan 2004 en 2008. De klasse komt net wer werom op de Spullen fan 2012.
Fanôf 2010 makket de Yngling diel út fan de Vintage Yachting Games Organisatie.
De Yngling hat in grutseil, in fok en in spinnaker. Fergelike mei de Laser, hat dizze boat in better útbalansearre túch en is tige direkt op it roer en, hoewol't de Yngling net sa snel is as de Soling, is hy wendberder en reagearet hurder. Eigenskippen dy't him tige begrûksfreonlik meitsje.
Mear as 4.000 Ynglings binne oant no ta boud en der wurdt benammen yn Europa, Noard-Amearika en Austraalje mei syld. Sadree't de boat syn olympyske status krige kaam der in hausse yn it bouwen hjirfan en al gau waarden in tal ferfinings fan it ûntwerp trochfierd.
Switch (album fan Golden Earring)
Switch is it tsiende studio-album fan Golden Earring, yn maart 1975 waard it album útbrocht.
Easterdobbe
De Easterdobbe is in dobbe of marke yn de gemeente Ferwerderadiel. De dobbe leit bûtendyks benoarden Westernijtsjerk yn de polder Bokkepollen en de Keegen.
De namme Easterdobbe jildt mei yngong fan 15 maart 2007 as de offisjele namme, as ferfanging foar de eardere offisjele namme Oosterdobbe.
Altena (Noard-Brabân)
Altena is in gemeente yn de Nederlânske provinsje Noard-Brabân. De gemeente hat ynwenners (, boarne: CBS).
Skiednis
De gemeente ûnstie op 1 jannewaris 2019 troch it gearfoegjen fan trije Brabânske buorgemeenten yn it Lân fan Heusden en Altena: Aalburg, Werkendam en Woudrichem. Oant de foarming fan de gemeente Lân fan Cuijk op 1 jannewaris 2022 wie Altena mei in oerflak fan 226,64 km² de grutste gemeente fan de provinsje Noard-Brabân. It gemeentehûs stiet yn Almkerk, mar Werkendam hat de measte ynwenners.
By de earste ferkiezingen yn 2018 waard it CDA de grutste partij, folge troch Altena Lokaal en de SGP.
Namme
De gemeentenamme Altena ferwiist nei it Lân fan Altena, de streek dy't noardlik fan de fúzjegemeente leit. It súdeastlike part fan de gemeente leit yn it Lân fan Heusden.
Nei't in kommisje fiif opsjes foar de nije gemeentenamme makke, koene de gemeenterieden fan de te fusearjen gemeenten dêrút elk trije kieze. Dêrnei koe de befolking fan 16 jier ôf stimme oer de keazen nammeopsjes. De namme Altena waard mei goed 70% fan de stimmen de winnende namme.
Salentein
thumb|right|260px| Salentein (2009) thumb|125px|Dowetille Salentein Salentein is in lângoed by Nijkerk oan de dyk nei Putten. Al yn stikken út 1730 wurdt skreaun oer it hûs 'de Salentein'. It wite kastiel is ûntstien nei ferbouwing fan in âldere Hearepleats. Oer it boujier fan de pleats is net folle bekend. De beide tuorren oan de foarside binne der pas om 1905 hinne by boud en krige it hûs syn kastieleftige uterlik. Om it kastiel leit in grêft. Oan de oare kant fan de dyk stiet in dowetoer yn it kampke lân, en oan de dyk stiet it koetshûs. It park en it kastiel binne net tagonklik.
FC København
FC København is in fuotbalklup út Kopenhagen en spilet yn de Deenske superliga.
Stedhûs fan Starum
It Stedhûs fan Starum is in earder stedhûs yn Starum dat boud is om 1880 hinne.
Sûnt de gemeentlike weryndieling fan 1984 is Starum gjin gemeente mear en is it opgien yn de gemeente Nijefurd. It stedhûs ferlear dêrtroch har funksje en hat no in oare bestimming krigen. It is noch altyd in troulokaasje.
Avitus fan Fienne
Avitus fan Fienne, yn it Latynsk: Alcimus Ecdicius Avitus (sirka 470 - 5 febrewaris 517 of 519) en ek bekend as Sint Avitus, wie biskop fan Fienne fan 494 oant syn dea.
Stedhûs fan Starum
It gebou mei twa foardoarren wie opdield yn in diel stedhûs, mei riedseal en boargemasterskeamer, en in diel (lofterhelte) boargemasterswente.
Avitus fan Fienne
Biografy
Avitus wie ôfkomstich út in aadlik Gallo-Romeinsk skaai. Hy wie in pakesizzer fan de eardere Romeinske keizer Avitus († 457). Yn 494 waard hy yn neifolging fan syn heit biskop fan Fienne en mei de tiid yn fan de wichtichste Galyske biskoppen. Hy stride tsjin it Ariaanske leauwen, dêr't de Boergonden doe der tiids oanhingers fan wienen, wêrby hy yn 497 deryn slagge, Sigismund, de soan en erfgenamt fan kening Gundobad oer te heljen him ta it katolisisme te bekearjen. Tanksy yntinsive diplomasy troch Avitus keas Gundobad de side fan de Franken en net dy fan de Ostrogoaten. Mede hjirtroch koe de Frankyske kening Klovis yn 507 de Fisigoaten ferslein by Fouillé en wichtichste kening yn Galje wurden.
In oar wapenfeit wie syn oanhâldende striid tsjin it semy-Pelagianisme en foar it primaat fan de biskop fan Rome as haad fan de katolike tsjerke. Fierder wie Avitus foaral bekend as skriuwer.
Skyrinnen op de Paralympyske Winterspullen 1998
De VIIe Paralympyske Winterspullen waarden yn 1998 hâlden yn it Japanske Nagano.
Manlju
{| width=60%
Froulju
{| width=60%
Eastereinder Feart
De Eastereinder Feart is in feart yn de gemeente Súdwest-Fryslân. De feart rint fan 'e Frjentsjerter Feart by Meilahuzen oer Easterein en dan fia Skrok nei de Boalserter Trekfeart. De feart is ek bekend as de Sebearefeart. Meastentiids wurdt it stik fan 'e Frjentsjerter Feart nei it doarp ta oantsjut as Eastereinder Feart en it stik fan it doarp nei de Boalserter Trekfeart as de Sebearefeart.
By Meilahuzen krúst de Eastereinder Feart de Hidaarder Feart. Binnen de beboude kom fan Easterein komt de Wynzer Feart op 'e Eastereinder Feart út.
De namme Eastereinder Feart jildt mei yngong fan 15 maart 2007 as de offisjele namme, as ferfanging foar de eardere offisjele namme Oosterendervaart.
Fryske skou
200px|left thumb|right|De Fryske skou Motketel In Fryske skou is in skousoarte fariearjend yn lingte fan 4,5 oant 6 meter, is 1,4 oant 1,8 meter breed en hat in sterk hellend foarboard. Dizze skouwen waarden yn Fryslân op in soad plakken boud, net allinnich op de hellings, mar ek faak troch partikulieren en oare hânwurkslju dy't se foar eigen gebrûk hienen. Sadwaande binne (wiene) der in soad fariaasjes. De leeljeskou dy't by seeferkenners yn Nederlân brûkt wurdt, is basearre op de Fryske skou.
Sikorsky S-38
De Sikorsky S-38 is in amfibyske fleanmasine, dat wol sizze dat it sawol op wetter as op it lân opstige en lânje kin. De S-38 is in dûbeldekker mei twa motors en wie it earste súkses fan Igor Sikorsky syn bedriuw yn de Feriene Steaten.
Skiednis
Maaie 1928 sette it bedriuw út ein mei de produksje fan it nije type tastel yn Stratford, Konnetikut. July fan dat jier rôle de earste S-38 fan de bân. It tastel hie twa Pratt & Whitney-motors fan elk 298 kW (400 hk). It hie in bemanning fan twa en der koenen acht as njoggen passazjiers mei bagaazje mei.
De stiigfaasje wie 750 foet de minút oant in maksimum hichte fan 16.000 foet en de heechste snelheid wie 192 kilometer de oere. It maksimale fleanberik wie 750 mijl en it heechste gewicht 4764 kg. De fleanmasine koe op ien motor fleane wat doe net gewoan wie foar in amfibyske fleanmasine. It tastel foldie bêst en fleach by partikulieren, bedriuwen en de oerheid. Der waarden sa'n 100 fan makke, yn ferskillende útfierings. Der binne no noch twa S-38's oer; ien is te sjen yn de film The Aviator (de N28V, in replika), hoewol't dat histoarysk net korrekt is.
Ferneamde eigners/fleanders
In tal ferneamde lju, meast yn de FS, om't it bedriuw dêr festige wie, hawwe mei dit tastel flein, ûnder oaren:
Adelenstate
thumb|right|300px|States om Berltsum en Wier Adelenstate wie in state by Berltsum yn de gemeente Menameradiel. It ûntstean is ûnbekend, der is ek neat mear fan werom te finen. Yn âlde boarnen wurdt neamd dat yn Berltsum in stins/state fan de famylje Adelen stien hat, dy't fan âlds út Seisbierrum kamen.
De "Tegenwoordige Staat der Vereenigde Nederlanden; 14e diel" neamt om 1775: Weleer zag men hier ook nog de Staten Adelen en Eyssinga; doch deze beiden zijn ook reeds voor veele jaaren vernietigd.
It is net mei wissichheid te sizzen wêr't dizze state stien hat, mar mooglik wie dit de s(t)ate tusken Berltsum en Wier dy't Eekhoff neamd ûnder de namme Hooghiem en ek bekend stiet as Asinga.
Keunstdûken op de Olympyske Simmerspullen 2000
200px|thumb|right|It Olympyske Swimbad fan Sydney De Olympyske Simmerspullen 2000, ek wol de XXVIIe Olympiade neamd, waarden yn 2000 hâlden yn de Australyske stêd Sydney. It keunstdûken waard hâlden yn it Sydney International Aquatic Centre.
Tomkes
Der binne 88 soarten, wêrfan allinnich de nammejouwer fan de famylje, it tomke, yn Jeropa libbet. Dy libbet lykwols ek yn Amearika, dêr't ek de oare soarten fan de famylje libje.
Klassifikaasje
IOC World Bird List, Version 11.1, jan. 2021
Easterskarsleat
De Easterskarsleat is in feart yn de gemeente It Hearrenfean. De feart rint troch de Skarpolder fan Terbant nei de súdliker rinnende H.B.Jonkerwei. Mear rjochting Haskerdiken rint de Westerskarsleat.
In skar is in diel fan in mienskiplik stik greide of healân. Men hie dêr it rjocht om der simmerdeis in ko yn te skarjen. In oare betsjutting is in stik lân fan sawat oardel pûnsmiet.
De namme Easterskarsleat jildt mei yngong fan 15 maart 2007 as de offisjele namme, as ferfanging foar de eardere offisjele namme Oostersche Scharsloot.
Chiem van Houweninge
Joachimus Johannes (Chiem) van Houweninge (De Haach, 20 novimber 1940) is in Nederlânske akteur en senarioskriuwer. Hy is troud mei senarioskriuwster Marina de Vos.
Wurkpaad
Chiem van Houweninge studearre Kulturele Antropology en Dramaturgy oan de Universiteit fan Amsterdam. Yn 1965 stapte er oer nei de Amsterdamske toanielskoalle dêr't er yn 1969 eineksamen die. Hy debutearre yn De rozenoorlogen en spile oanslutend by it Nieuw Rotterdams Toneel, it Amsterdamsk Toaniel en it Publyksteäter. Yn Dútslân wie er ek in súksesfol en dierber akteur yn Tatort dêr't er geregeld yn meispile.
Underwilens lei er him hieltyd mear ta op it skriuwen fan telefyzjesenario's. It meast bekend waard Van Houweninge fan de searjes dy't er tegearre mei Alexander Pola ûntwikkele en skreau foar de VARA. De searjes waarden ynearsten op trochdewykse dagen útstjoerd, mar fan it grutte sukses fan Zeg'ns Aaa ôf waarden se prominint op de sneontejûn programmearre. Van Houweninges frou Marina de Vos levere ynearsten tekstbydragen oan Zeg'ns Aaa, mar waard nei it ferstjerren fan Pola ien fan de fêste skriuwers. Hja wie dêrnei ek belutsen by de folgjende produksjes fan Chiem van Houweninge. Yn 2020 wie er, tegearre mei syn frou Marina, doe't er 80 jier wie, te sjen yn in telefyzjecommercial fan in grutte Amerikaanske hamburgergigant.
Stimakteur
Foar de Nederlânske neisyngronisaasje fan de films Toy Story, Toy Story 2, Toy Story 3 en Toy Story 4 spruts Van Houweninge de stim fan Slinky yn. Ek foar de Nederlânske neisyngronisaasje fan de Pixar shorts fan Toy Story (lykas Hawaiian Vacation) en de Disney fideospullen (sa as Disney Infinity) die Van Houweninge de stim fan Slinky.
Nynke Laverman
Nynke Laverman (Weidum, 14 april 1980) is in Fryske sjongster en aktrise.
Biografy
Nynke is berne yn Weidum. Hja die yn Ljouwert it TWU en doe yn Amsterdam de Akademy foar Lytskeunst. Hja rûn staazje by Tryater en studearre ôf yn 2002. Nei har stúdzje presintearre hja foar Omrop Fryslân in skoftke it op-muzyk-rjochte tillefyzjeprogramma No Nynke.