cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Maksimiliaan Kolbe
Kontroverse
Kolbe wie net allinne in oertsjûge katolyk en fersetsstrider tsjin it nasjonaal-sosjalisme, mar ek in antykommunist. Kolbe moast ek neat fan de frijmitselderij, dy't er omskreau as in organisearre klyk fan fanatike joaden, dy't der op út wiene de Tsjerke te ferneatigjen. Hy skreau "it ateïstyske kommunisme liket jimmeroan mear tekear te gean. De oarsprong kin maklik fûn wurde yn dy kriminele maffia dy't himsels frijmitselderij neamd, en de hân dy't dat alles nei in dúdlik doel liedt is it ynternasjonale zionisme. Wat net sizze wol dat der ûnder joaden gjin goede minsken binne". Yn de kranten dy't er útjoech stiene ek artikels dy't skreaune oer in zionistysk plan om de wrâld te oerhearskjen. Oant de dei fan hjoed wurde sokke wurden troch kritisi oangrepen om te bewizen dat Kolbe fijannich foar de joaden oer stie. Oaren wize der lykwols op dat de joadske kwestje mar in hiele lytse rol spile yn it tinken en it wurk fan Kolbe. Op grûn dêrfan èn dat der 1500 oant 2000 joaden yn it troch Kolbe stifte kleaster in skûlplak fûnen, wurdt Kolbe's fermiende antisemitisme troch Holocaust-gelearden lykas Daniel L. Schlafly jr., Warren Green en oaren wjerlein.
Z for Zachariah (film)
Titel
De titel fan Z for Zachariah betsjut "Z foar Sacharja" (yn it Frysk komt de inisjaal net oerien). It ferwiist nei in berneboek fan Ann wêryn't de letters fan it Latynske alfabet beskreaun wurde oan 'e hân fan personaazjes út 'e Bibel. Dat begjint mei "A foar Adam", om't dy de earste minske wie. Mei't de z de lêste letter fan it alfabet is, ymplisearret de titel dat de film oer de lêste minske(n) giet.
Plot
Ann Burden is in jonge frou dy't, nei't de wrâld troffen is troch in (net fierder útleine) nukleêre holokaust, in solitêr bestean liedt op it lytse boerespultsje fan har famylje. Dat stiet yn in delling fan 'e Appalachen, dy't troch de hege rotsige omkanten besmoute wurdt tsjin 'e radio-aktive strieling. Hja ferbout har eigen iten, hâldt in pear melke kij en follet har menu oan mei jeien en fiskjen. Dat lêste docht se inkeld yn 'e grutte poel dy't fet wurdt fan in ûndergrûnske wetterfoarrie, dêr't ek it drinkwetter yn har saad wei komt. It wetter yn 'e beek dy't troch de delling streamt, komt fan bûten en is besmet mei radio-aktive strieling en dêrtroch giftich. Har libben is tige leech en iensum, mei inkeld har hûn Faro as selskip.
Op in dei, as Ann op jacht is, ûntdekt se in oare oerlibbene yn har delling, in negroïde man. Skruten om kontakt te meitsjen, folget se him om him fan in ôfstân te observearjen. Hy lit syn pakkelaazje op it paad efter, dat Ann giet dêrhinne om it te besjen en ferliest him út it each. As se him leven meitsjen heart, kriget se in kwea fermoeden en hastiget se har wer efter him oan. It docht bliken dat de man oan it baaien is yn it giftige wetter fan 'e poel ûnder de wetterfal dy't de beek yn 'e delling bringt. Ann ropt him op om derút te kommen, mar de man mient earst sy him oerfalle wol, mei't se har jachtgewear noch yn 'e hannen hat. Nei't dat misferstân út 'e wrâld romme is en de man út it wetter kommen is, wurdt er al rillegau slim siik.
Ann nimt him mei nei hûs, bjint him goed skjin en stoppet him dan op bêd, wêrnei't se him dagenlang ferpleecht. Mei't se tige religieus grutbrocht is, bidt se ynmoedich ta God foar syn oerlibjen. De man begjint úteinlik op te betterjen. Hy fertelt Ann dat er John Loomis hjit en dat er foarhinne in yngenieur wie. Hy soe de ramp oerlibbe hawwe yn in bunker fan 'e oerheid, djip ûnder de grûn, dy't er úteinlik lykwols ferlitten hat om't it oerlibjen op dat plak it libben eins net wurdich wie. Mei help fan in sels ûntwurpen strielingspak en anty-strielingsmedisinen is er út it noarden wei oer in perioade fan wiken geandefoets nei de Appalachen tein.
Wylst Loomis stadichoan syn sûnens weromwint, wurdt er in fêst ûnderdiel fan Ann har stille libben. Hy bewiist syn wearde troch Ann út te lizzen hoe't se hânmjittich branje út 'e pleatslike benzinepomp helje moat om har al lang drûch steande trekker wer brûke te kinnen. Dêrtroch kin se makliker in hiel fjild oanplantsje mei lânbougewaaksen, sadat se de kommende winter net wer honger hoecht te lijen. Letter fertelt se him oer har famylje. Har heit wie in boer anneks predikant, dy't mei eigen hannen it kreaze lytse tsjerkegebou yn 'e delling boud hat. Nei de ramp fûnen hy en har mem it harren plicht as kristenen om op 'e siik te gean nei oare oerlibbenen om dy nei harren delling te lieden. Sadwaande teagen se derop út, mar se kamen nea werom. Ann har trettjinjierrige jongere broer gloep op in nacht fuort om harren âldelju te sykjen, mar ek hy kaam net wer werom. Dat wie mear as in jier lyn. Sûnt hat Ann hjir allinne taholden.
As Loomis weromkeart nei de giftige wetterfal, kriget er it idee om 'e wetterkrêft te brûken om elektrisiteit op te wekjen. Dêrfoar moat it wetter wol opfongen wurde yn in houten trôch om nei in wettertsjil ta laat te wurden. Mei't se gjin ark hawwe om 'e beammen út it wâld ta planken te seagjen, sil foar it boumateriaal lykwols in gebou ôfbrutsen wurde moatte. Se hawwe it hûs en de skuorren en hokken nedich, dat it iennichste bouwurk dat dêrfoar yn oanmerking komt, is de tsjerke. Ann fielt dêr neat foar, mei't se net inkeld as djipleauwige kristen twer is fan it ôfbrekken fan tsjerken, mar ek in sin by it gebou hat om't har heit it boud hat. Loomis, dy't sels net religieus is, hat net folle op mei de hilligens fan hout en spikers, mar dat Ann it wurk fan har deade heit net kwyt wol, kin er wol begripe, dat hy trunet der net fierder op oan.
Wylst se tegearre de ikkers bewurkje en oare putsjes op 'e pleats dogge, groeie Ann en Loomis stadichoan nei inoar ta. Ut en troch wurdt harren ûnderlinge relaasje op 'e proef steld, benammen troch kwestjes op it mêd fan religy en Loomis syn dranksucht nei't er yn it winkeltsje by it benzinestasjon in foarrie ûnoansprutsen bier ûntdekt. Yn dronken steat besiket Loomis Ann mei op bêd te krijen, wat foar har in betiizjende ûnderfining is, mei't se wol wol, mar net op dizze manear. De oare moarns is Loomis tige ûntskuldigjend. Dy jûns besiket Ann him te ferlieden, mar diskear is it Loomis dy't foarkomt dat se seks hawwe. Hy fertelt har dat er wol wol, mar dat soks harren relaasje feroarje sil en dat se der better noch in skoftke mei wachtsje kinne. By wize fan kompromis sliepe se tegearre op ien bêd sûnder seks te hawwen.
Underwilens dogge har yn 'e delling riedseleftige ynsidinten foar, lykas de hinnen dy't op in moarn gjin aaien lein blike te hawwen, wat noch nea foarkommen is, en it silhûet fan in man dat Ann yn it doarsgat fan it tsjerkegebou gewaarwurdt as se it oargel bespilet, wylst Loomis letter úthâldt dat er de hiele dei net by de tsjerke west hat. Nei ferrin fan tiid kulminearret dat yn 'e ûntdekking dat der in trêde oerlibbene yn 'e delling arrivearre is, in jongeman dy't Caleb hjit. Ann ferwolkommet him op 'e pleats sa't se dat earder ek mei Loomis dien hat, mar Loomis is fuort tige erchtinkend. Caleb seit dat er in mynwurker wie en dat er de ramp oerlibbe hat trochdat er op it stuit dat dy foarfoel djip yn 'e myn oan it wurk wie. Hy wie fan doel om troch te reizgjen nei de kust fan 'e Golf fan Meksiko, dêr't in hiele mienskip fan oerlibbenen bestean soe. Mar no't er dizze ûnoanroerde delling ûntdutsen hat, wifelet oer wat er sil.
Tony Ramos
thumb|Tony Ramos Antônio de Carvalho Barbosa (Arapongas, 25 augustus 1948) is in Brazyljaansk akteur.
Z for Zachariah (film)
Plot
It trijetal begjint in min ofte mear stabyl bestean op 'e pleats, wêrby't de beide mannen inoar oanhâldend besykje te ûndermynjen: Loomis stelt fraachtekens by Caleb syn ferhaal en motiven, wylst Caleb trochgiet mei it beklamjen fan 'e religieuze konneksje dy't hy (en Loomis net) mei Ann dielt. Yn in petear ûnder iten dat folslein ûngaadlik is foar dy gelegenheid, bringe Loomis en Caleb allebeide post-apokalyptyske ferskrikkings op 'e aljemint dy't se belibbe hawwe foar't se de delling berikten. Loomis syn ferhaal giet oer in jonge mei fierfoardere strielingssykte dy't him smeekte om him út syn lijen te ferlossen, mar dy't er sa efterliet om't er neat foar him dwaan koe. Letter, as se allinnich binne, bychtet Loomis oan Ann op dat er de jonge wol deeglik holpen hat troch him dea te sjitten, en dat er, oan 'e hân fan 'e foto's dy't se him sjen litten hat, sterk fermoedet dat it har broer wie.
As Caleb heart fan Loomis syn plan om 'e tsjerke ôf te brekken sadat er elektrisiteit opwekje kin, is er fuortendaliks entûsjast. Hy praat op Ann yn en brûkt syn eigen status as mei-leawende om har oer te heljen. Trijeresom sette se útein mei it ôfbrekken fan it tsjerkegebou, wêrnei't Loomis in wettertsjil bout en dat mei Caleb tegearre by de wetterfal ynstallearret. Nei in stikmannich dagen bodzjen sprekt it trijetal op in jûn in flesse wyn oan foar wat wolfertsjinne ferdivedaasje. Oan 'e ein fan dy jûn seit in swierbeskonken Loomis tsjin Ann dat er fan har hâldt, om koart dêrnei bewusteleas op barren bêd del te fallen. Ann, dy't langet nei mear as wurden, heart Caleb yn 'e badkeamer, begluorket him as er neaken is en jout har úteinlik by him, wêrnei't se seks hawwe.
De oare moarns fiet Caleb witten en mienen de spanning op troch mei leafdefolle oanrekkings fan Ann oan Loomis dúdlik te meitsjen wat der bard is. Ann fielt har beskamme troch har ûnberette hâlden en dragen en ûntflechtet de moeting. De beide mannen geane tegearre oan it wurk. Loomis fertelt Caleb dat er tsjin Ann sein hie dat se alles dwaan moast dat nedich wie om Caleb yn 'e delling te hâlden. Caleb antwurdet dat er dêr neat fan leaut, mar it is dúdlik dat Loomis him oan it twifeljen brocht hat.
Twaresoam bejouwe Loomis en Caleb har nei de wetterfal, dêr't se de trôch yn posysje takelje om it wetter op te fangen en nei it wettertsjil ta te lieden. Dêrfoar docht Caleb it antystrielingspak fan Loomis oan om him heech boppe de mei rotsen besiedde poel yn it radio-aktive wetter fan 'e stream te bejaan, dêr't it oer de dellingsrâne kletteret. Nei't de trôch fêstset is, glidet Caleb yn it bombidige pak út as er oer de râne omheech besiket te klimmen. Mei de help fan in feilichheidstou dat troch in katrol rint, skuort Loomis him by de rotsen op. Dêrnei makket er it tou los út 'e katrol. Op dat stuit glidet Caleb yn it wetter fan 'e stream nochris út en driget oer de râne hinne spield te wurden, wêrnei't er perfoarst te pletter falle sil op 'e rotsen yn 'e poel dêrûnder. It iennichste dat soks tsjinkeart, is Loomis, dy't no it feilichheidstou allinne noch mei de hannen fêsthâldt. Wylst Caleb yn 'e weef stiet op 'e râne, sjogge de beide mannen inoar yn 'e eagen.
Letter keart Loomis allinne werom nei it boerespultsje. Ann besiket har te ûntskuldigjen foar har promiskuïteit mei Caleb de jûns tefoaren, mar Loomis seit dat Caleb ôfset is nei de koloanje fan oerlibbenen oan 'e kust fan 'e Golf fan Meksiko. Hy hat de besittings dy't er op 'e pleats efterlitten hat, ruile tsjin it antystrielingspak en hat him ôfjûn sûnder ôfskie te nimmen fan Ann. Dy fettet dat nijs min op en fljocht dravendewei nei de ein fan 'e delling om Caleb te efterheljen, mar se fynt gjin spoar fan him. Neitiid ûntstiet der in spande stilte tusken Loomis en Ann, mei't se deroan twifelet oft syn ferhaal oer de ôfreis fan Caleb wol wier is. Underwilens giet Loomis nei it restant fan 'e tsjerke, dêr't Ann har dierbere oargel no yn 'e bûtenlucht stiet.
Produksje
Z for Zachariah waard regissearre troch Craig Zobel nei in senario fan Nissar Modi. Dat wie hiel loskes basearre op 'e roman dy't ek Z for Zachariah hiet, fan Robert C. O'Brien. It wie O'Brien syn lêste boek, dat by syn dea yn 1973 ûnfoltôge bleau, ôfmakke waard troch syn frou Sally M. Conly en dochter Jane Leslie Conly en postúm útjûn waard yn 1974.
Z for Zachariah wie in Amerikaansk-Iislânsk-Nijseelânsk-Switserske ko-produksje. As produsinten wiene Stephen Bannatyne, Steven Johnson, Sophia Lin, Tobey Maguire, Skuli Fr. Malmquist, Matthew Plouffe, Sigurjón Sighvatsson en Þór Sigurjónsson by it projekt belutsen foar de filmstudio's Grindstone Entertainment Group, Lotus Entertainment, Lucky Hat Entertainment, Material Pictures, Night Fox Entertainment, Sig Hvat Films, Silver Reel en Zik Zak Filmworks. De kamerarezjy wie yn 'e hannen fan Tim Orr, en de filmmuzyk waard fersoarge troch Heather McIntosh.
Casting Opnamen
De opnamen foar Z for Zachariah setten op 27 jannewaris 2014 útein. Hoewol't de film spilet yn it súdeastlik part fan 'e legere 48 Feriene Steaten, waard er fierhinne opnommen yn Nij-Seelân, yn 'e provinsje Canterbury, yn 'e omkriten fan Christchurch. De iepeningssêne, wêryn't de yn in provisoarysk antystrielingspak klaaide Ann har bûten har delling bejout, waard yn maart 2014 opnommen yn Welch, yn 'e Amerikaanske steat West-Firginia.
Distribúsje
De distribúsje fan Z for Zachariah waard yn 'e Feriene Steaten fersoarge troch Roadside Attractions en dêrbûten troch Lionsgate Films. De film waard op 24 jannewaris 2015 foar it earst fertoand op it Sundance Filmfestival foar ûnôfhinklike films yn Utah. Op 28 augustus 2015 waard Z for Zachariah yn 'e Feriene Steaten útbrocht yn in beheind tal bioskopen en tagelyk beskikber makke as video-on-demand fia it ynternet.
Ferskillen tusken roman en film
Hoewol't Z for Zachariah basearre is op 'e roman mei deselde namme fan Robert C. O'Brien, binne der grutte ferskillen. Yn it foarste plak is it personaazje fan Caleb in betinksel fan 'e filmmakkers, mei't yn it boek inkeld Ann en Loomis foarkomme. Dêrby is Ann yn it boek jonger, in famke fan sechstjin jier noch mar, wylst Loomis dêr in hiel oare persoanlikheid hat. Hy is in autoritêr figuer en begjint Ann fuort nei syn oankomst de wet foar te skriuwen. As er har besiket te ferkrêftsjen, flechtet se nei in grot. Der ûntstiet in eskalearjende sitewaasje wêrby't Loomis Ann de tagong ta iten ûntseit en har op in stuit sels yn 'e foet sjit. As har skotwûne ûntstutsen rekket, kriget Ann koartsdreamen oer oare oerlibbenen yn in oare delling, dy't se op in stuit begjint te leauwen. Om't se gjin takomst foar har en Loomis tegearre sjocht, stelt se syn antystrielingspak en set ôf om har dreamdelling te sykjen.
Untfangst
Fan 'e filmkritisy krige Z for Zachariah oer it algemien positive resinsjes. Der wie benammen lof foar it aktearjen fan Margot Robbie yn 'e rol fan Ann. Max Nicholson fan IGN joech de film in 7,7 op in skaal fan 1 oant 10. Hy skreau: "Hoewol't de film net sûnder inkele flaters op it mêd fan toan is, ferankerje de aktearprestaasjes – yn 't bysûnder Robbie harres – it ferhaal yn in aldertreflikste, post-apokalyptyske reäliteit." Matt Zoller Seitz fan 'e webside RogerEbert.com parte Z for Zachariah 21/2 fan 4 stjerren ta, en skreau: "Der sitte in hiel soad skerpsinnich skreaune, regissearre en spile mominten fan ferljochting en beklemming yn."
Op 'e webside Rotten Tomatoes, dy't resinsjes sammelet, hat Z for Zachariah in goedkarringspersintaazje fan 79%, basearre op 89 ûnderskate resinsjes. De konsensuskrityk fan 'e webside, gearstald út al dy resinsjes, stelt: "[De film] wringt in oangripend drama út in simplistysk útgongspunt – hoewol mei in tempo dat it geduld fan minder prakkesearderige sjoggers wolris op 'e proef stelle kin." Op Metacritic, de wichtichste konkurrint fan Rotten Tomatoes, behellet Z for Zachariah in goedkarringspersintaazje fan 68%, basearre op 28 resinsjes.
Lanselot fan Berlemont, hear fan Beauraing
Lanselot wie hear fan Beauraing. Hy wie boaske mei Maria fan Brimeu (1550-1605), de neiste sibbe fan Karel fan Brimeu.
Angelina Valentine
Angelina Valentine, echte namme: Alexandra Colmenares (Lexington (Kentucky), 19 septimber 1986), is in Amerikaansk neakenmodel, stripper en pornografysk aktrise fan mingd Italjaansk en Fenezolaansk etnysk komôf. Hja sette yn 2007 útein mei in wurkpaad yn 'e Amerikaanske pornoyndustry en spile yn in grut tal films. Valentine waard û.m. ferneamd om har twaris fergrutte boarsten en har tatoeaazjes. Hja hat ferskate kearen nominearre west foar in AVN Award. Yn 2009 wûn se in XRCO Award.
Libben en karriêre
Valentine waard yn 1986 berne yn Lexington, yn 'e Amerikaanske steat Kentucky, mar brocht har jonkheid troch op in boerespultsje op it plattelân. Se genoat ûnderwiis oan roomske priveeskoallen. Se begûn har karriêre as stripper yn in klub yn har thússteat Kentucky. Dêr waard se ûntdutsen troch pornoaktrise Adriana Sage, dy't har oantrune om nei Los Angeles ta, om dêr as aktrise yn 'e pornoyndustry te wurkjen. Valentine ferfear dêrop nei Kalifornje en makke yn 2007, doe't se 21 jier wie, har debút yn in pornografyske film.
Neffens de Internet Adult Film Database (IAFD) hat Valentine sûnt yn mear as 300 films spile, û.m. foar sokke foaroansteande labels as New Sensations, Evil Angel, Hustler Video, Wicked Pictures, Vivid Entertainment, Digital Playground, Zero Tolerance, Jules Jordan Video, Elegant Angel, Sin City, Adam & Eve, Red Light District, ClubJenna, Penthouse, Diabolic Video, Devil's Film, VCA Pictures en Digital Sin. Fierders hat se ek wol wurke foar minder bekende studio's, lykas Gina Lynn Productions, West Coast Productions, Metro, Pure Play Media en Third Degree Films. En teffens hat se in protte yn 't spier west foar pornowebsiden op it ynternet, wêrûnder BangBros, Brazzers en Muffia.
Valentine hat ûnderwilens sân kear nominearre west foar in AVN Award (de Oscar fan 'e pornowrâld), en yn 2009 wûn se de XRCO Award yn 'e kategory deep throat. Njonken har aktearwurk is tige aktyf as feature dancer, en reizget se de hiele Feriene Steaten ôf by stripklubs lâns. Fierders wurket se ek as neakenmodel en hat se mei fotoreportaazjes yn ferskate neakenblêden stien. Valentine omskriuwt harsels as "tige biseksueel", en hâldt fan death metal-muzyk en horrorfilms.
Lichemsskaaimerken
Angelina Valentine is blank, mei brune eagen en brún hier. Har etnyske eftergrûn is Italjaansk en Fenezolaansk. Neffens har offisjele opjefte is se 1.63 m lang, mei in gewicht fan 52 kg, en kupmaat 34E. Dêrfoar hat se twaris in boarstfergruttingsoperaasje ûndergien.
Behalven piercings troch har earlellen hat Valentine ek in tongpiercing en in piercing troch har klitoris. Fierders hat se ferskate tatoeaazjes, wêrûnder de tekst "LA" efter har rjochterear; in Arabyske tekst tusken har skouderblêden; in topless geisha op har lofterboppe-earm; in spiraal op har lofterearmtakke; in moutatoeaazje oer har lofterûnderearm mei reade blommen op in turkwaze eftergrûn oan 'e bûtenkant en in draak oan 'e binnenkant; in roazekrâns mei de tekst "9-8-03" op 'e rêch fan har lofterhân; in lyts read hertsje oan 'e binnenkant fan har rjochterpols; in neaken fanke oer de lofterside fan har boppelichem; in flinter boppe in tribal op har ûnderrêch; en de tekst "Dios Te Bendiga Bendición" (Spaansk foar "God Seinge Dy") yn in bôge boppe har skamstreek.
Grutte Priis Formule 1 fan Eastenryk 2015
Utslaggen fan de Grutte Priis Formule 1 fan Eastenryk 2015 yn Spielberg op 21 juny. It wie de achtste race fan 10 races fan de Formule 1 yn 2015. Hy waard op de Red Bull Ring hâlden. De race waard hâlden oer 71 omgongen, op it 4,3 km lange sirkwy foar in raceôfstân fan 306,5 kilometer.
Krúspunt
thumb|Krúspunt op it Frânske plattelân, mei in warskôgingsboerd foar foarrang te jaan. thumb|Krúspunt op de Franfurter Alleenring In krúspunt is in ferkearsknooppunt fan diken, wetterwegen en spoarwegen. In knoopunt kin fan gelikense of ûngelikense hichte útfierd wêze.
Ferkearsregeling
Der kin ûnderskaat makke wurde fan regele en net-regele krúspunten.
Het Narrenschip (keunstnerskollektyf)
Het Narrenschip wie in Nederlânsk keunstnerskollektyf.
Skiednis
'Het Narrenschip' waard op 7 april 1950 oprjochte yn Grins troch sân keunstners as tsjinwicht foar de behâldende mentaliteit en de net sa aktive hâlding fan keunstnersgroep De Ploeg yn de jierren nei de oarloch. De namme het Narrenschip wie oan de iene kant in ferwizing nei de útjeften dy't Hendrik Werkman yn de oarlochsjierren fersoarge ûnder de namme De Blauwe Schuit, mar ek in ferwizing nei de Dadabeweging. De leden neamden harsels krektas de dadaïsten "narren".
Krúspunt
Foarmen
Yn, benammen de Feriene Steaten, mar ek wol yn oare lannen, komme ek oare foarmen fa krúspunten foar, sa as bygelyks:
Het Narrenschip (keunstnerskollektyf)
Skiednis
De oprjochters wiene de Ploegleden Jan Jordens, Jan Altink, Jan van der Zee en Ekke Kleima en de skilders Piet Snel, Abe Kuipers en Coen Schilt, dy't har' eigen eksposysjes hâlde woene yn de fan de gemeente Grins oan De Ploeg beskikber stelde romte yn it Prinsehof. Sadree't dúdlik waard dat in nije feriening oprjochte wie, waarden de fjouwer Ploegleden skorst. Jordens, Altink en Van der Zee seine mei-inoar har lidmaatskip op. Altink kaam nei in skoftke wer werom nei De Ploeg. Ta de keunstners dy't har by de groep oansletten wie ûnder oaren Wobbe Alkema, dy't him yn 1951 oanmeld hie as lid fan De Ploeg mar rillegau wer opsei en yn 1952 lid waard fan it Narrenschip. De tentoanstellingen waarden fan 1950 ôf yn 'e regel yn Galery De Mangelgang oan de Lage der A holden, in galery dêr't in protte Grinzer keunstners harren earste útstalling hiene en harren karriêre begûnnen.
De groep liet him, yn wikseljende gearstalling, yn mar ek bûten de provinsje Grinslân sjen; begjin 1951 eksposearren fiif leden fan de groep, Jordens, Van der Zee, Kleima, Gau en Schilt, yn it Princessehof yn Ljouwert en yn Het Huis van Looy yn Haarlim. Yn 1956 waard der eksposearre yn de Dútske stêd Aurich.
Troch in tekoart oan organisatoarysk talint foel de groep stadichoan útinoar en waard yn 1957 opheft. Opfolgers wiene de feriening Groep '57 en yn 1959 de keunstnersgroep NU. 'Het Narrenschip' soarge foar in nij artistyk klimaat yn Grins
Newbery Medal
De Newbery Medal ("Newbery-medalje"), eins folút John Newbery Medal, is in Amerikaanske literatuerpriis dy't elts jier troch de Association for Library Service to Children, in ôfieling fan 'e American Library Association (ALA) takend wurdt oan in skriuwer foar it bêste wurk op it mêd fan 'e berneliteratuer fan it foargeande jier. De priis waard ynsteld yn 1921 en foar it earst útrikt yn 1922, wêrmei't it de âldste berneboekepriis fan 'e wrâld is. De Newbery Medal is ferneamd nei John Newbery, in achttjinde-iuwske Ingelske útjouwer dy't ien fan 'e earsten wie dy't boeken útjoech dy't folslein taspitst wiene op bern. Mei de Caldecott Medal (foar plaatsjeboeken) wurdt de Newbery Medal beskôge as ien fan 'e beide meast prestizjeuze Amerikaanske prizen foar berneliteratuer.
Allinnich Amerikaanske boargers en bûtenlanners dy't yn 'e Feriene Steaten wenje, kinne meidwaan om 'e Newbery Medal te winnen. De winner wurdt troch in faksjuery (wêrfan't de gearstalling elts jier feroare wurdt) útornearre út in stikmannich nominearden. Allinnich de winner kriget de medalje, mar de oare nominearden krije in oarkunde dy't offisjeel de Newbery Honor hjit, mar ek wol foar de Newbery Silver Medal (sulverne medalje) trochgiet. It tal nominearden ferskilt elts jier; soms binne der wol acht, mar it is ek wol foarkommen dat der mar ien wie, dy't dan automatysk de medalje wûn. Foar in folsleine list mei winners en nominearden, sjoch op dizze side, op 'e Ingelske Wikipedy.
Angel Has Fallen
Angel Has Fallen is in Amerikaanske aksjefilm út 2019 ûnder rezjy fan Ric Roman Waugh, mei yn 'e haadrollen Gerard Butler en Danny Huston. De titel betsjut "Ingel is Fallen", en ferwiist nei spesjaal agint fan 'e Secret Service Mike Banning, dy't yn 'e film omskreaun wurdt as de "beskermingel fan 'e Amerikaanske presidint". It ferhaal folget Banning as der in moardoanslach útfierd wurdt op 'e presidint, dêr't him de skuld foar op 'e lea skood wurdt. Mei't eltsenien der hillich fan oertsjûge is dat hy de skuldige is, moat er sjen te ûntkommen om 'e echte dieders op te spoaren foar't se de presidint, dy't tanksij yngripen fan Banning de earste oerslach oerlibbe hat, mar yn koma rekke is, dochs noch deameitsje. Angel Has Fallen is it trêde diel yn 'e Fallen-filmsearje en folget as sadanich op London Has Fallen, út 2016. De film krige mingde resinsjes fan 'e filmkritisy, mar wie kommersjeel súksesfol yn 'e bioskopen.
Plot
Mike Banning, in âld-kommando út it Amerikaanske Leger en tsjintwurdich spesjaal agint by de Secret Service en liifwacht fan 'e presidint fan 'e Feriene Steaten, docht mei oan in training yn in paramilitêre fasiliteit yn Firginia, dy't eigendom is fan Salient Global. Dat is in 'partikulier militêr bedriuw' (in ferhierder fan hierlingen), dat eigendom is fan Wade Jennings, in âlde tsjinstmaat fan Banning. Mei't partikuliere militêre bedriuwen net mear troch de Amerikaanske oerheid ynset wurde sûnt it Blackwater-skandaal yn 'e Irakoarloch, ferkeart Salient Global yn 'e finansjele swierrichheden. Jennings stiet der sadwaande by Banning op oan om in goed wurdsje foar syn bedriuw te dwaan, sadat er in kontrakt bemachtigje kin om aginten fan 'e Secret Service te trainen.
It is nammentlik bekend dat David Gentry, de direkteur fan 'e Secret Service, mei koarten mei pinsjoen gean sil, en Banning is ien fan 'e wichtichste gadingmakkers foar dy frijkommende funksje. Sels hat er dêr mingde gefoelens oer. It direkteurskip fan 'e Secret Service is foar it meastepart in kantoarbaan, en hy soe it leafst oan syn dea ta 'yn it fjild' bliuwe. Oan 'e oare kant giet mei de funksje fan direkteur in oansjenlike salarisferheging mank en ek moat Banning om syn frou Leah tinke en harren dochterke Lynne, in pjut fan ien jier. In komplisearjende faktor is dat Banning de lêste tiid lijt oan sliepeleazens en riten fan tûzelsinnigens en migrêne, wylst er ferslave rekke is oan pinestillers foar syn groanyske pinerêch. Dat is allegearre it gefolch fan 'e slopende easken dy't er al desennia lang oan syn lichem stelt. Hy besiket dêrfoar dokters yn ferskate stêden, dy't er mei kontant jild betellet en neat oer himsels fertelt. Foar sawol syn oerhearrigen as syn frou hâldt er syn medyske klachten geheim.
Presidint Allan Trumbull giet út te angelfiskjen op Queen's Lake by Williamsburg (Firginia), en Banning en in team fan 'e Secret Service moatte mei. Wylst se tegearre op in boatsje op it wetter binne, biedt Trumbull oan Banning oan om him direkteur fan 'e Secret Service te meitsjen. Banning stiet net daliks te jûchheien, sa't Trumbull al fermoede hie, dat hy riedt him oan en tink der ris goed oer nei. Fuort letter fiere ûnbekenden mei in swaarm drones in moardoanslach op 'e presidint út, wêrby't it hiele team fan 'e Secret Service, besteande út achttjin man, deamakke wurdt, mar Banning net. Hoewol't er krekt ôflost en nei de wâl weromkeard wie, wit er krekt op 'e tiid Trumbull wer te berikken en mei de presidint djip ûnder wetter yn 'e mar te dûken, dêr't de drones harren net fine kinne.
Leah Banning wurdt troch Thompson ûnderfrege, mar it wurdt al gau dúdlik dat sy yn elts gefal net by de dieden fan har man belutsen wie. Se mei sadwaande mei har dochterke Lynne weromkeare nei hûs, dêr't se belegere wurdt troch de media. Banning wurdt ûnder swiere bewekking út it sikehûs oerbrocht nei in finzenis, mar ûnderweis wurdt it konfoai oerfallen troch deselde persoanen dy't echt de oanslach op 'e presidint útfierd hawwe. Alle begeliedende plysjeminsken wurde fermoarde, wêrnei't de boeide Banning ûntfierd wurdt. Nettsjinsteande it feit dat er noch altyd mei hannen en fuotten fêstsit, wit Banning in pistoal te bemachtigjen en by in wrakseling de fjouwer mannen, dy't by him yn 'e auto sitte, dea te meitsjen. Nei't er himsels befrijd hat fan 'e boeiens, lûkt er de bivakmûtsen fan syn ûntfierders omheech en ken er ien fan harren werom as in hierling fan Salient Global. Op dat stuit beseft Banning dat syn freon Wade Jennings him ferret hat en dat de oanslach útfierd wêze moat troch Salient Global. Trochdat er de útris dy't er foar de oefening dêre droech, efterlitten hat, beskikte Jennings oer mear as genôch fan syn DNA.
Banning rint nei in benzinestasjon ta, dêr't er yn in tillefoansel Leah opskillet om har witte te litten hoe't it mei him giet. Om't er wol foar it ferstân hat dat syn tillefoan thús ôflústere wurdt troch de FBI, nimt er mei-iens de gelegenheid te baat om 'e meiharkers te beswarren dat er ûnskuldich is en dat er net rêste sil foar't er de wiere dieders fan 'e oanslach efterhelle hat. It tillefoantsje soarget der lykwols foar dat de autoriteiten syn lokaasje ûntdekke, en Banning moat flechtsje yn in stellen truck mei oplizzer, dêr't er nei in lange efterfolging earne yn 'e bosken fan Firginia op in B-wei in auto-ûngemak mei kriget. Hy wit lykwols troch de bosken te ûntkommen ear't de plysje arrivearret.
Banning siket no in plak dêr't er eefkes ûnderdûke kin om in pear oerkes te sliepen, dat hy stelt in auto fan it parkearterrein fan in supermerk en bejout him nei in heuveltop yn West-Firginia, dêr't syn fan him ferfrjemde heit Clay al jierren as klúzner wennet. Clay Banning is in traumatisearre âld-kommando en feteraan út 'e Fjetnamoarloch, dy't by wiif en bern weirûn is doe't Banning noch in lyts jonkje wie en nea mear wat fan him hearre litten hat. Ut klearebare nijsgjirrigens hat Banning syn posysje by de Secret Service brûkt om 'e omswalkings fan syn heit yn 'e gaten te hâlden. Der sit in protte âldsear yn 'e relaasje tusken heit en soan, fral fan Banning syn kant ôf, mar Clay seit tsjin him dat er geastlik sa ferknipt út 'e oarloch weromkommen is, dat syn fuortrinnen it bêste is dat Banning ea oerkommen is. Yn 'e blokhutte fan syn heit kin Banning him eefkes deljaan.
Underwilens is Wade Jennings wisberet om syn âlde tsjinstmaat út te skeakeljen foar't dy syn plannen noch fierder yn ûnstjoer bringe kin. Troch it kompjûtersysteem fan 'e Secret Service te hacken en Banning syn ynternetskiednis nei te rinnen, ûntdekke se dat Clay Banning deunby it plak wennet dêr't Banning foar it lêst sjoen is. Dy jûns nei tsjuster kringt in team fan Salient Global toch yn 'e bosken by de blokhutte. Clay Banning is lykwols sa paranoïde dat er oeral om syn wente hinne befeiligingskamera's ferstoppe hat, dat hy sjocht harren al fan fierrens oankommen. Banning en Clay ûntsnappe fia in tunnel dy't Clay foar krekt sa'n gefal groeven hat út 'e blokhutte nei de top fan 'e heuvel, en dêr oankommen bringt Clay de eksplosiven ta ûntploffing dy't er oeral om harren hinne oanbrocht hat. De mannen fan Salient Global hawwe gjin skyn fan kâns en komme allegearre om.
Neitiid naaie Banning en syn heit yn Clay syn âlde pick-uptruck út. By de befeiligingskamera's fan in tolwei soarget Banning dat syn gesicht goed sichtber is en hâldt er in kartonnen buordsje mei geografyske koördinaten omheech. As Thompson dêr mei har partner Ramirez en in team fan 'e FBI op ûndersyk útgiet, treft se op 'e weranda fan 'e blokhutte in rige deade, swierbewapene manlju oan, mei boppe harren hollen op 'e muorre skrast de tekst: "Wy wurkje foar Salient Global". Underwilens is, om't presidint Trumbull net kapabel is, fise-presidint Martin Kirby ynsward as plakferfangend presidint. Hy makket yn in parsekonferinsje bekend dat de oanslach op Trumbull it wurk wie fan Banning, dy't dêrfoar betelle waard troch de Russyske oerheid. Hy is fan doel om passende stappen tsjin 'e Russen te nimmen en hat foarútrinnend dêrop in tal partikuliere militêre bedriuwen yn 'e earm nommen om 'e Amerikaanske Striidkrêften te ûnderstypjen.
Banning en syn heit geane útinoar. Banning is wisberet om troch te kringen ta presidint Turnbull, mei't it neffens him gjin twifel lije kin dat Jennings besykje sil om in nije wraam op 'e presidint te dwaan. Underwilens giet Clay, dy't no foar it earst heard hat dat er pake is, nei Banning syn hûs. Dêr besykje twa fan Jennings syn mannen om by wize fan 'fersekering' Leah en har dochterke te ûntfieren. As se mei har en it bern fuort sille, wurde se lykwols oerfallen troch Clay, dy't handich mei de beide mannen ôfweeft. FBI-aginte Thompson is noch altyd net oertsjûge fan 'e ûnskuld fan Banning, mar wat se op 'e heuveltop yn West-Firginia oantreft, makket har wol dúdlik dat Salient Global op 'e iene of oare wize by de saak belutsen is. Se beslút om Wade Jennings ris goed de stupen op it liif te jeien om te sjen wat der dan bart. Dêrta fljocht se mei Ramirez yn in helikopter nei it haadkertier fan Salient Global ta. Thompson makket lykwols de flater om oan te nimmen dat Jennings him oan 'e spulregels hâlde sil. Dat blykt net sa te wêzen, en Jennings en syn haad befeiling Travis Cole sjitte Thompson, Ramirez en harren piloat ûnferhoeds dea.
As presidint Trumbull wer bykomt út syn koma, docht bliken dat Jennings ûnder yn ien tekken skûlet mei fise-presidint Kirby, dy't driget om alle bannen mei Salient Global te ferbrekken as Jennings der net foar soarget dat Trumbull hjoed noch dea rekket. Banning arrivearret by it sikehûs dêr't de presidint behannele wurdt en komt dêr binnen troch in plysje-unifoarm te stellen en in ôfliedingsmaneuver út te fieren. Troch in kollega-agint fan 'e Secret Service te gizeljen wit er alhiel oant yn 'e intensive care-ôfdieling troch te kringen, foar't er him oerjout oan Secret Service-direkteur Gentry. Hy warskôget foar in nije oanslach op it libben fan 'e presidint. Tsjin alle advizen fan syn riejouwers yn beslút Trumbull, dy't wit dat Banning de oanslach mei de drones net útfierd hat, opdracht om Banning frij te litten.
Banning kriget gelyk as Salient Global it kompjûtersysteem fan it sikehûs hackt en op 'e intensive care it nivo fan stikstof en soerstof yn 'e lucht opfiert ta ynstablile nivo's, mei as doel om in ûntploffing te feroarsaakjen. Mei Gentry, in hantsjefol oare aginten fan 'e Secret Service en Sam Wilcox, de stêfsjef fan it Wite Hûs, evakuëarret Banning presidint Trumbull halje-trawalje út it sikehûs. Harren auto wurdt lykwols it paad tichtset troch Jennings-en-dy, wêrby't Wilcox deasketten wurdt. Wylst efter harren it hiele sikehûs opblaasd wurdt, sykje Banning-en-dy beskûl yn in oanbuorjend kantoargebou.
Banning bringt de presidint ûnder yn in kantoar, mei de yn syn skonk sketten Gentry as lêste line fan ferdigening. De oare Secret Service-aginten stelt er op foar de yngong fan it hoekkantoar. As Jennings en syn mannen it kantoargebou binnenkringe, folget der in lange sjitpartij, wêrby't Banning in hiel team fan Salient Global út 'e ljochten helpt. It slagget harren lykwols dochs om 'e oare Secret Service-aginten te deadzjen. As Jennings en Cole lykwols it hoekkantoar binnengeane, docht bliken dat Trumbull dêr net is: Banning hat him en Gentry earne oars yn it gebou ferskûle en de ferdigening fan it hoekkantoar beävensearre om Jennings te mislieden. No steane ûnderwilens de plysje en de FBI hjir al foar de doar en hat Jennings gjin tiid mear om fierder te sykjen.
Jennings en Cole naaie út nei it dak, dêr't se harren oppikke litte wolle troch in helikopter. Banning efterfolget harren en blaast de helikopter op mei Cole deryn. Dêrnei folget in konfrontaasje tusken Banning en Jennings op it dak, earst mei fjoerwapens, dan mei de fûsten en úteinlik mei messen. Op 't langelêst wit Banning syn âlde maat ûnder de earm te stekken, wêrnei't Jennings deabliedt. Ear't er stjert, seit er tsjin Banning: "Ik bin bliid datsto it wiest."
Yn 'e neisleep fan it hiele debakel wurdt Banning rehabilitearre. Yn 'e kompjûtersystemen fan Salient Global, dy't Thompson foar har dea feilichsteld hie troch se hacke te litten, blykt Jennings (by wize fan fersekering) al syn kontakten mei fise-presidint Kirby sekuer registrearre te hawwen. Op basis dêrfan lit Trumbull syn fise-presidint arrestearje foar heechferrie en korrupsje. Clay Banning beslút in nij libben te begjinnen as nomadyske bewenner fan in camper, en hy is fan doel om gauris by de húshâlding fan syn soan op besite te kommen. Banning sels biedt presidint Trumbull syn ûntslach oan, mei't er him skuldich fielt oer syn geheimhâlden fan syn medyske swierrichheden en oer syn falen by de earste oanslach. Trumbull seit lykwols dat er himsels foar de oanslach neat hoecht te ferwiten, en hâldt him fierders foar dat se allegearre mar minsken binne en dus fouten meitsje. Hy biedt Banning jitris promoasje oan ta direkteur fan 'e Secret Service, en diskear nimt Banning it oanbod oan.
Produksje
Angel Has Fallen waard regissearre troch Ric Roman Waugh nei in senario fan Robert Mark Kamen, Matt Cook en himsels. As produsinten wiene haadrolspiler Gerard Butler, Alan Siegel, Matt O'Toole, John Thompson, Les Weldon en Yariv Lerner by it projekt belutsen foar de filmstudio's Millennium Films (foar Nu Image) en G-Base. Foar de film wie in budget beskikber fan $40 miljoen. De kamerarezjy wie yn 'e hannen fan Jules O'Laughlin, en de filmmuzyk waard fersoarge troch David Buckley. De opnamen foar Angel Has Fallen fûnen plak it Feriene Keninkryk en Bulgarije. De binnendoarsênes waarden opnommen yn 'e Longcross Studios yn it Ingelske greefskip Surrey.
Distribúsje
De distribúsje fan Angel Has Fallen waard fersoarge troch Lionsgate Films. De film gie op 23 augustus 2019 yn 'e Amerikaanske bioskopen yn premiêre.
Untfangst
Fan 'e filmkritisy krige Angel Has Fallen mingde resinsjes. Yn The Hollywood Reporter skreau Todd McCarthy dat de film "miskien net botte better is as de earste beide ôfleverings [út 'e Fallen-filmsearje …], mar hy is eins dochs ûnderhâldender – yn it foarste plak troch in tige fermaaklike rol fan Nick Nolte as Gerard Butler syn eksintrike […] âlde knar fan in heit." Ignatiy Vishnevetsky fan The A.V. Club joech de film in 6 op in skaal fan 1 oant en mei 10, mar kwalifisearre him dochs as "in dramatyske ferbettering" yn ferhâlding ta de earste beide Fallen-films, hoewol't er krityk hie op 'e aksjesênes.
Op 'e webside Rotten Tomatoes, dy't resinsjes sammelet, hat Angel Has Fallen in ûndergemiddeld goedkarringspersintaazje fan 38%, basearre op 186 ûnderskate resinsjes. De konsensuskrityk fan 'e webside, gearstald út al dy resinsjes, stelt: "Mei't it fan itselde rûge lekken in pak is as syn foargongers, makket Angel Has Fallen in foar it meastepart maklik te ferjitten aksjetrilogy ôf op in passend midsmjittige manear." Op Metacritic, de wichtichste konkurrint fan Rotten Tomatoes, behellet Angel Has Fallen in goedkarringspersintaazje fan 45%, basearre op 33 resinsjes.
Jumièges
Jumièges is in Frânske gemeente yn it departemint Seine-Maritime yn de regio Normandje.
Geografy
Jumièges leit oan de rjochter kant yn in luts fan de Seine tusken de stêd Le Havre en Rouen. Jumièges makket diel út fan it regionale natoerpark Boucles de la Seine Normande.
Lewis Carroll Shelf Award
De Lewis Carroll Shelf Award wie in Amerikaanske literatuerpriis dy't fan 1958 oant en mei 1979 jierliks oan ferskate berneboeken takend waard troch de Universiteit fan Wiskonsin-Madison Skoalle fan Underwiis. Fan 'e winnende boeken waard ornearre dat se sa goed wiene dat se op deselde boekeplanke (shelf) thúshearden as Lewis Carroll syn masterwurk Alice's Adventures in Wonderland (better bekend ûnder de ferienfâldige Disney-titel Alice in Wonderland). Yn guon jierren wiene der wol santjin (faak postume) winners, wylst de priis yn 1974 hielendal net tawiisd waard.
Under de winners wiene grutte nammen as Hans Christian Andersen (foar Nattergalen), L. Frank Baum (foar The Wonderful Wizard of Oz), Rudyard Kipling (foar The Jungle Book), Ursula K. Le Guin (foar A Wizard of Earthsea), C.S. Lewis (foar The Lion, the Witch and the Wardrobe), Astrid Lindgren (foar Pippi Långstrump), A.A. Milne (foar Winnie-the-Pooh), Watty Piper (foar The Little Engine That Could) en Mark Twain (foar Adventures of Huckleberry Finn). Foar in folsleine list mei winners, sjoch op dizze side, op 'e Ingelske Wikipedy.
Oarder fan it Gulden Flues
thumb|200px|Keatling fan de Oarder fan it Gulden Flues (yn de Schatzkammer yn Wenen) De Oarder fan it Gulden Flues (Frânsk: Ordre de la Toison d'Or, Dútsk: Orden vom Goldenen Vlies) is in ridderoarder stifte yn Brugge troch Filips III, hartoch fan Boergonje op 10 jannewaris 1430 by gelegenheid fan syn houlik mei de Portugeeske prinsesse Infanta Isabella de Portugal, dochter fan kening Jan I fan Portugal.
De Oarder waard ien fan de meast prestizjeuze oarders fan Europa. De leden wurde fluesridders of toisonisten neamd en behearre allegear ta de heechste Europeeske adel.
Sûnt de Spaanske Suksesjekriich wurde twa tûken fan de Oarder ûnderskaat: de Spaanske en Eastenrykske.
Janet Heidinger Kafka Prize
De priis (dy't alhiel neat fan dwaan hat mei de bekendere Franz Kafka-priis) is ferneamd nei Janet Heidinger Kafka, in jonge en gâns ûnthjittende redaktrise dy't mei 30 jier omkaam by in auto-ûngemak, krekt doe't se in glânsrike karriêre temjitte liek te gean. Har famylje, freonen en kollega's út 'e útjouwersbrâns rjochten ta har oantins in fûns op dêr't de priis út betelle wurdt. Oan 'e Janet Heidinger Kafka Prize is in bedrach fan $7.500 ferbûn. Sjoch foar in folsleine list mei winners op dizze side, op 'e Ingelske Wikipedy.
East-Aazje
East-Aazje is de loskes definiëarre eastlike geografyske regio fan it wrâlddiel Aazje. It omfiemet yn elts gefal Japan, Taiwan, Noard- en Súd-Koreä, Mantsjoerije, Hongkong, Makau en eastlik en sintraal Sina. Oare dielen fan Sina wurde der soms, krekt as Mongoalje, ek ta rekkene, mar oer it algemien komme Mongoalje en Sinkiang-Oeigoerje faak better ta har rjocht yn Sintraal-Aazje (dêr't se in protte kulturele en ekologyske oerienkomsten mei hawwe), wylst Tibet soms ta Súd-Aazje en soms ta Sintraal-Aazje rekkene wurdt.
Baffinlân
Baffinlân of Baffin Eilân (Ingelsk: Baffin Island; Frânsk: Île de Baffin of Terre de Baffin; Inûktitût: ᕿᑭᖅᑖᓗᒃ, Qikiqtaaluk) is it grutste eilân fan Kanada en it op fjouwer nei grutste eilân fan 'e wrâld, mei in oerflak fan 507.451 km². It is ferneamd nei de Ingelske ûntdekkingsreizger William Baffin en heart bestjoerlik ta it Kanadeeske territoarium Nûnavût. Neffens gegevens út 2007 hie Baffinlân doe 11.000 ynwenners, wat in befolkingstichtens opsmyt fan 0,02 minsken de km². De Inûyt foarmje mei 72,7% de grutste befolkingsgroep, folge troch de blanken mei 25,3%. It grutste plak is Iqaluit (foarhinne Frobisher Bay), de haadstêd fan Nûnavût, mei krapoan 6.200 ynwenners, dy't op it westlike diel fan it eilân leit. Fynsten (fan û.m. slypstiennen) dien by archeologyske opgravings yn 2008 wize derop dat Baffinlân skoan it Helluland fan 'e Wytsingen wêze kinne soe, dêr't de ekspedysje fan Leif Eriksson om it jier 1001 hinne foar it earst yn Noard-Amearika oan lân gie.
East-Aazje
As Mongoalje en hiel Sina ta East-Aazje rekkene wurde, hat it gebiet in oerflak fan sa'n 12 miljoen km², wat 28% fan Aazje is, en 15% grutter as hiel Jeropa. Fierders hat East-Aazje sa'n 1,5 miljard ynwenners, wat 38% fan 'e befolking fan Aazje is en 22% fan 'e wrâldbefolking. Dêrmei komt it gebiet op in befolkingstichtens fan 133 minsken de km², wat in protte is yn ferhâlding ta it wrâldgemiddelde fan 45 minsken de km² (mar as de tige tinbefolke gebieten yn West-Sina en Mongoalje net meirekkene wurde, sjit dat sifer noch folle fierder de hichte yn).
Baffinlân
Baffinlân leit yn 'e Noardlike Iissee en wurdt oan 'e eastkant begrinzge troch de Labradorsee, in noardlike útrinner fan 'e Atlantyske Oseaan. De Labradorsee wurdt troch de Davisstrjitte ferbûn mei de grutte Baffinbaai, yn it noardeasten, dy't it eilân skiedt fan Grienlân. Yn it suden foarmet de folle smellere Hudsonstrjitte de skieding mei Kebek. It Foxebekken is de namme fan it wetter dat tsjin it holle, súdwestlike diel fan it rûchwei healmoannefoarmige eilân oan leit. Baffinlân wurdt yn it westen troch de Golf fan Boothia skaat fan it Melville-skiereilân, en yn it noardwesten en noarden fan 'e eilannen Somerset en Devon troch de See-ingte fan Lancaster. Oan 'e noardeastkant fan it eilân rizet it Baffinberchtme op, mei as heechste punt de Mount Odin, fan 2.147 m. In oare berch dêrsanne, de Mount Thor (1.675 m) is de steilste berch fan 'e wrâld. De Mount Asgard (2.015 m) is bekender as de beide oaren. Yn it binnenlân fan it eilân lizze twa grutte marren, de Nettillingmar (5.542 km²) en de Amadjuakmar (3.115 km²). Teffens is dêr it Barnes Iisfjild sitewearre, dat sûnt de 1960-er jierren krimpende is. Baffinlân, dat foar it grutste part yn 'e poalsirkel leit, hat in tige kâld klimaat, mei in trochsneed jiertemperatuer fan –9,5 °C.
Ellesmere (eilân)
Bestjoerlik falt Ellesmere ûnder it Kanadeeske territoarium Nûnavût. Neffens gegevens út 2006 hie it eilân doe 146 ynwenners, wat in befolkingstichtens opsmyt fan 0,0007 minsken de km². De Inûyt foarmje frijwol de iennichste befolkingsgroep, en it grutste plak is Grise Fiord mei 141 ynwenners. De Inûyt-namme fan it eilân, Umingmak Nuna, betsjut "Lân fan 'e Muskusokse", en dat kin útkomme, want der libje op Ellesmere in stik mear muskusoksen, rindieren, seehûnen en iisbearen as minsken. De iennichste houtplant dy't der groeie wol, is de poalwylch. It eilân hat ek de noardlikste populaasje fan koloanjefoarmjende ynsekten op 'e wrâld, te witten dy fan 'e poalholder (Bombus polaris).
Ellesmere is in mei fjorden ynkepe eilân mei in langwerpige foarm, wêrby't de beide úteinen nei it noarden en suden wize. It is 830 km lang en 645 km breed. It heechste punt is Barbeau Peak, op 2.616 m. Yn it easten wurdt Ellesmere troch de smelle See-ingte fan Smith skaat fan Grienlân, wylst it yn it súdeasten oan 'e Baffinbaai grinzget. Oan 'e noardkant lei de Lincolnsee. Yn it westen wurdt Ellesmere troch de See-ingte fan Eureka en See-ingte fan Nansen skaat fan Axel Heibergeilân, en yn it suden troch de See-ingte fan Jones en de Cardiganstrjitte fan it eilân Devon.
Horrible Bosses
Horrible Bosses is in Amerikaanske swarte komeedzje út 2011 ûnder rezjy fan Seth Gordon, mei yn 'e haadrollen Jason Bateman, Charlie Day en Jason Sudeikis. De titel betsjut "Ferskriklike Bazen". It ferhaal giet oer trije freonen dy't alle trije ûnder in freeslike baas wurkje moatte. Dyselden ûntnimme har alle libbensfreugde, en fanwegen de Bankekrisis kinne se ek net maklik ûntslach nimme en in oare baan bemachtigje. Harren oplossing foar it probleem is dêrom om harren respektivelike bazen te fermoardzjen. Horrible Bosses krige fan 'e filmkritisy oer it algemien positive resinsjes en wie ek kommersjeel súksesfol yn 'e bioskopen. Yn 2014 ferskynde in ferfolchfilm ûnder de titel Horrible Bosses 2.
Plot
As se inoar op in jûn yn 'e kroech moetsje om in bierke te drinken, beprate Nick, Dale en Kurt harren problemen. Se tinke deroer om ûntslach te nimmen, mar treffe dan Kenny Sommerfeld, in âld-klasgenoat fan 'e middelbere skoalle, dy't ûnder de Bankekrisis syn baan kwytrekke is, en no sjen moat te oerlibjen troch oare manlju op it húske fan 'e kroech ôf te lûken. De trije freonen beslute dan dochs mar ôf te sjen fan it ûntslachnimmen. Kurt oppenearret heal by wize fan grap dat se harren problemen ek oplost wêze soene as se har bazen fermoarden. Syn beide maten laitsje dat earst fuort, mar dêr komme se op werom troch foarfallen yn 'e folgjende dagen. De promoasje dêr't Nick him foar út 'e naad wurke hat, giet nammentlik oan him foarby as Harken beslút de fakante post yn syn eigen funksje op te nimmen, sadat er syn salaris hast ferdûbelje kin. Underwilens driget Julia, as Dale bliuwt by syn wegering om seks mei har te hawwen, om oan Dale syn ferloofde Stacy neakenfoto's fan Dale en harsels sjen te litten, dy't se nommen hat doe't se Dale ûnder narkoaze hie foar in toskhielkundige behanneling.