cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Grêf fan Marije
Skiednis
Op it plak waard yn de 4e of 5e iuw oer it grêf fan Marije in lytse tsjerke boud. Neffens de oerlevering wie hja dêr te rêste lein nei't se op de Sionberch ferstoarn wie, op it plak dêr't tsjintwurdich de Dormitio-basilyk stiet. Yn de 7e iuw waard de tsjerke troch de Perzen fernield, mar neitiid wer opboud. De wrede kalyf Al-Hakim makke de tsjerke tagelyk mei hast alle oare kristlike hillichdommen lykas de Grêftsjerke mei de grûn gelyk yn 1009.
De krúsfarders bouden yn de 12e iuw in iergoatyske tsjerke en setten der in benediktynske kleaster del. Kleaster en tsjerke waarden nei de ferovering fan Jeruzalim troch Saladin yn 1187 ferneatige. De foargevel fan de tsjerke waard lykwols sparre en de krypte bleau yntakt om't ek moslims Marije (Maryam) ferearje.
Beskriuwing
Efter de gevel rint in steile trep fan 47 trêden nei ûnderen, dêr't Marije in pear dagen oant har opname yn de himel lein hawwe soe. Ek lizze dêr de grêven fan Marije's âlden Anna en Joachim en it grêf fan har man Joazef.
Skyscraper (film út 2018)
Skyscraper is in Amerikaanske aksje- en rampefilm út 2018 ûnder rezjy fan Rawson Marshall Thurber, mei yn 'e haadrollen Dwayne Johnson en Neve Campbell. De titel betsjut "Wolkekliuwer". It ferhaal giet oer âld-FBI-agint Will Sawyer, dy't syn frou en bern út in wolkekliuwer yn Hongkong rêde moat nei't dy yn 'e brân stutsen is troch terroristen. De film waard opnommen yn Vancouver en útbrocht troch Universal Pictures. Skyscraper krige mingde resinsjes fan 'e filmkritisy, dy't oer it algemien bewûndering hiene foar it aktearjen fan Johnson, mar fûnen dat de film te folle liek op The Towering Inferno en Die Hard. Nettsjinsteande dat wie Skyscraper kommersjeel súksesfol yn 'e bioskopen.
Plot
Will Sawyer is in feteraan fan it Amerikaanske Marinierskorps dy't by de FBI wurket as lieder fan in Hostage Rescue Team (HRT), in ienheid dy't by gizelings ynset wurdt om gizelders te rêden. By in rêdingsaksje dy't freeslik misbeteart as de gizelnimmer ûnferwachts in selsmoardbom blykt te dragen, rekket er swierferwûne. Syn lofterskonk moat ûnder de knibbel amputearre wurde. Yn it sikehûs is syn behanneljend dokter de kreaze Sarah, dy't earder by de Amerikaanske Marine tsjinne hat.
Grêf fan Marije
Beskriuwing
Njonken de yngong fan de tsjerke leit de tagong fan de katolike "Grot fan it Ferried". Op dat plak soene de romeinen Jezus finzen nommen hawwe.
It behear fan de tsjerke is tabetroud oan de gryksk-otterdokske en de Armeensk-apostoalyske tsjerke. It is ek de syrysk-otterdokske, de koptysk-otterdokske en de etiopysk-otterdokske tsjerken tastien om it hillichdom te brûken.
Alle jierren fynt in pear dagen foar it feest Marije Himelfeart (neffens de Juliaanske kalinder) in prosesje fan de stêd nei it grêf plak.
Efeze
In oare tradysje wol ha dat Marije yn Efeze yn it hjoeddeiske Turkije stoarn is en dat har grêf dêr leit. Neffens Jehannes 19:27 droech Jezus oan it krús de soarch foar Syn mem oan Jehannes oer. Doe't Jehannes fanwegen de kristenferfolging flechte nei Efeze soed er grif ek de mem fan Jezus meinommen ha. Dêr soe hja oant har dea by Jehannes wenne ha. De ruïnes fan it hûs fan Marije yn Efeze waarden op 18 oktober 1881 troch de Frânske preester Julien Gouyet út Parys lokalisearre oan de hân fan in beskriuwing fan de Dútske non Anna Catharina Emmerich, dy't yn in fizioen it hûs sjoen hie dêr't Marije ferstoarn wie.
Skyscraper (film út 2018)
Plot
Tsien jier letter hat Sawyer in baan as befeiligingsadviseur. Hy is troud mei Sarah en se hawwe twa bern, de twilling Georgia en Henry. Hy is mei syn gesin nei Hongkong reizge, dêr't er op oanrikkemandaasje fan in earder lid fan syn HRT, Ben Gillespie, oannommen is om 'e befeiliging fan it krekt oplevere heechste gebou fan 'e wrâld, De Pearel, nei te rinnen foar de eigner, sakeman en miljardêr Zhao Long Ji. De Pearel is in 1.067 m hege wolkekliuwer mei 225 ferdjippings. De Sawyers hawwe de eare om as earsten yn it noch net iepene diel mei lúkse apparteminten te ferbliuwen.
Foar't er ôfset foar syn wurk, 'reparearret' Sawyer de mobile tillefoan fan syn frou troch it ding hielendal út te setten en op 'e nij op te starten. Neitiid hat er in gearkomste mei Zhao, Gillespie, Zhao syn haad befeiliging Ajani Okeke en de assuradeur Pierce, om te rapportearjen dat it automatisearre befeiligings- en -brânbestridingssysteem syn tests mei flagge en wimpel trochtstien hawwe. Wol moat er noch it befeiligingssintrum ynspektearje, dat ferstannigernôch net yn De Pearel, mar op in oare lokaasje yn Hongkong fêstige is. Zhao jout him in tabletkompjûter wêrmei't Sawyer folsleine tagong ta it kompjûtersysteem fan De Pearel hat. Wylst er mei Gillespie ûnderweis is nei it befeiligingssintrum, wurdt syn skoudertas stellen troch in dief. It docht lykwols bliken dat Sawyer de tablet yn 'e bûse dien hie.
Underwilens binne Botha en in oare groep terroristen De Pearel ynkrongen, dêr't se it brânbefeiligingssysteem ûndermynje troch op 'e 96e ferdjipping in wetterreäktive gemyske stof te struien. As se dêrnei de sprinklers ôfgean litte, feroarsaket it bluswetter in brân, dy't de boppeste 130 ferdjippings fan 'e wolkekliuwer fan 'e bûtenwrâld ôfslút. Zhao, Okeke, Pierce en guon oaren befine har hielendal boppe-yn it gebou, yn it penthouse, dat ynrjochte is as Zhao syn persoanlike wente. De brân sit fier ûnder harren, op leechsteande ferdjippings, dat se sitte der net bot oer yn. Wat se net witte, is dat Sawyer syn frou en bern, dy't troch Gillespie fan kaartsjes foar de dieretún foarsjoen wiene om se út De Pearel te krijen, earder as ferwachte weromkeard binne om't Henry in astma-oanfal krigen hat.
Xia-en-dy kringe earne oars yn 'e stêd it befeiligingssintrum binnen, dêr't se alle meiwurkers deasjitte en mei Sawyer syn tablet de kontrôle oer it kompjûtersysteem fan De Pearel oernimme. Se sette alle brânbestriding út en it fentilaasjesysteem wiid iepen om 'e brân fan soerstof te foarsjen. Dêrtroch begjint de brân as in razende omheech te klimmen nei de top fan 'e wolkekliuwer. As se foar it ferstân krije dat Sawyer syn frou en bern weromkeard binne nei De Pearel, stjoere Zhao en Okeke in pear befeiligingslju om harren nei it penthouse te bringen, mar de mannen komme om yn 'e hommels oplôgjende fjoersee dy't it gefolch is fan it iepenjen fan it fentilaasjestelsel. Ek fan 'e Sawyers wurdt oannommen dat se dat net oerlibbe hawwe. Will Sawyer, dy't op dat stuit mei syn frou oan it byldbeljen wie, sjocht lykwols troch de kamera fan har oer de grûn rûgele mobyltsje dat sy en de twilling neitiid noch libje. Hy besiket wanhopich om De Pearel te berikken.
Boppe-yn it gebou beslút Zhao, op oanstean fan Pierce, om himsels en al it oerbleaune personiel mei syn privee-helikopter te evakuëarjen. Foartiid hellet er in USB-stick út 'e klûs yn it penthouse. Op it dak rûkt Okeke lykwols ûnrie as er de piloat net werom ken. Der folget in sjitpartij mei Botha en syn mannen, dy't harren op it dak ferskûle hiene, wêrby't ek oan it ljocht komt dat Pierce ien fan 'e terroristen is. Zhao wurdt finzennommen en alle personielsleden fan De Pearel komme om, útsein Okeke, dy't deadlik ferwûne rekket. Mei syn lêste krêften besjit er de helikopter, dy't dêrop delstoart en foar gaos op it dak soarget. Zhao sjocht syn kâns skoan en ûntkomt nei it penthouse, dêr't er himsels opslút efter in kompjûtersysteem dat net yn ferbining stiet mei it befeiligingssintrum.
Sawyer lit dêrnei Sarah en Henry yn ien fan 'e liften stappe, dêr't er de keabel fan trochhakket mei in brânbile. De lift falt dan mei in geweldige faasje troch it brânende diel fan it gebou hinne, sa fluch, dat de brân der gjin fet op kriget. As Sarah, nei't se oant fiif teld hat, de needrem ynskeakelet, komt de lift ta stilstân krekt foar't er de boaiem fan 'e liftskacht berikt. Neitiid siket Sawyer yn it brânende gebou nei Georgia, dy't by har mem en broer wei rekke wie. Nei't se feilich út De Pearel kommen is, besiket Sarah ûnderwilens Wu en syn ûnderhearrige Han derfan te oertsjûgjen dat har man ûnskuldich is. Se identifisearret Botha, dy't se tsjinkommen is doe't hy en syn trewanten de gemyske stof it gebou ynbrochten, as ien fan 'e terroristen. Ek fertelt se dat se sjoen hat dat Botha-en-dy parasjutes by harren hiene, wêrmei't se blykber út it brânende gebou ûntkomme wolle. Mei Wu en Han stelt se fêst dat der mar ien logysk lâningsplak is foar lju dy't mei in parasjute fan it dak fan De Pearel ôf springe.
Foar't Sawyer Georgia fine kin, wurdt se finzennommen troch Botha. Dy easket dat Sawyer in manear fynt om 'e doarren fan it penthouse te iepenjen, oars sil er it famke fan it dak smite. Sawyer wurdt dêrtroch twongen om op 'e nij in aldernuodlikste aksje út te heljen as er bûtenom klimme moat om by in tagongspaniel foar it befeiligingssysteem fan it penthouse te kommen. Wylst hiel Hongkong syn dieden fia de kamera's fan 'e tillefyzjehelikopters mei ynholden siken folget, slagget it him om dêr en wer werom te kommen. Hy wit de doarren te iepenjen en it penthouse yn te kringen, dêr't er Zhao oermasteret as dy in pistoal lûkt. Zhao leit him út dat Botha him troch sjantaazje yn opdracht fan 'e organisearre misdie fan Hongkong seis miljoen dollar ôfdieve hie. As er net betelle, soe de bou fan De Pearel mei stakings platlein wurde. Dat, Zhao hie gjin oare kar as om ta te jaan, mar hy wist it jild digitaal te folgjen oant it de bankrekkens fan Botha syn opdrachtjouwers berikte. De gegevens fan dy persoanen sloech er op in USB-stick op as garânsje tsjin fierdere ôfsetting. De hiele oanfal op 'e wolkekliuwer is bedoeld om Zhao derta te bringen de USB-stick foar 't ljocht te heljen, sadat Botha him dy ôfnimme kin.
Wu en Han liede in plysje-ynfal op it plak dêr't parasjutisten fan De Pearel delkomme moatte, en treffe dêr Xia en har trewanten oan. By in sjitpartij wurde de terroristen útskeakele. Xia sels wit fuort te kommen, mar Sarah sjocht har tusken de plysje-auto's troch slûpen. Se falt har oan en wit har sa lang dwaande te hâlden dat Wu en Han weromkomme kinne om har te arrestearjen.
Yn 'e wolkekliuwer bringt Sawyer Zhao by Botha, dy't op it dak op harren wachtet, sabeare om him te ruiljen tsjin Georgia. Mar wylst Zhao Botha ôfliedt, wit Georgia út te naaien. Sy, Zhao en Sawyer sykje harren taflecht yn in fertrek dat tarist is mei tsientallen byldskermen dy't bylden werjouwe dy't net fan echt te ûnderskieden binne. It wurket as in soarte fan spegelkeamer, dêr't net ien mear wit oft wat er sjocht wier is of net. Sawyer makket fan 'e betizing gebrûk om ôf te weven mei Botha syn trewanten. Botha wit úteinlik Georgia wer te gripen, en driget har út it gebou te smiten, mar Sawyer is him te fluch ôf. Hy wit syn dochter te rêden en ynstee is it Botha dy't fan it gebou ôf smiten wurdt. Neitiid sitte Sawyer, Georgia en Zhao lykwols fêst op 'e wolkekliuwer wylst de brân hast it dak berikt hat.
Sarah fynt de tabletkompjûter werom dy't Xia fan har man stellen hie. Dêrmei hat se tagong ta it hiele kompjûtersysteem fan De Pearel, mar se hat net genôch kennis fan saken om te witten wat se der mei moat. Dan komt har Sawyer syn sizzen fan dy moarn wer yn 't sin: de measte problemen mei kompjûters kinne oplost wurde troch se op 'e nij op te starten. Sarah set it kompjûtersysteem fan De Pearel hielendal út en start it op 'e nij op, wêrnei't de brânbefeiliging weromkeart nei syn defaultsettings. De sprinklers en oare brânbestridingsmaatregels wurde fuortendaliks wer opstarten, en de brân wurdt weromkrongen sadat Sawyer, Georgia en Zhao mei in helikopter fan it dak rêden wurde kinne. De Sawyers wurde weriene. As Will Sawyer Zhao freget wat er no sil, antwurdet dy dat er fan doel is De Pearel te werbouwen.
Produksje
Skyscraper waard regissearre troch Rawson Marshall Thurber, nei in senario dat er sels skreaun hie. It wie syn earste film dy't gjin komeedzje wie. It wie ek de twadde kear dat er gearwurke mei haadrolspiler Dwayne Johnson, nei Central Intelligence, út 2016. As produsinten wiene by it projekt belutsen Beau Flynn, Hiram Garcia, Thurber sels en Johnson foar de filmstudio's Legendary Pictures, Flynn Picture Company en Johnson syn Seven Bucks Productions. De kamerarezjy wie yn 'e hannen fan Robert Elswit, wylst de filmmuzyk fersoarge waard troch Steve Jablonsky.
De opnamen setten op 14 augustus 2017 útein. Der wie in budget fan $125 oant 129 miljoen foar Skyscraper beskikber. De film is foar it meastepart Ingelsktalich, mar der wurdt yn in stikmannich sênes ek Kantoneesk praat. Hoewol't de film yn Hongkong spilet, waard er hast hielendal opnommen yn it Kanadeeske Vancouver. Inkeld guon oersjochbylden fan 'e skyline waarden yn Hongkong filme.
Distribúsje
De filmdistribúsje fan Skyscraper waard fersoarge troch Universal Pictures. De film gie op 1 july 2018 yn 'e Sineeske haadstêd Peking yn premiêre. Neitiid waard der op 7 july in twadde galafertoaning yn Hongkong organisearre, foar't Skyscraper op 13 july iepene yn 'e bioskopen yn 'e Feriene Steaten en op 20 july yn dy yn Sina. De film kaam op 25 septimber 2018 beskikber as digitale download, en waard op 9 oktober fan dat jier útbrocht op dvd en blu-ray.
Untfangst
Yn Entertainment Weekly fûn Chris Nashawaty Skyscraper mar in swak ôftreksel fan Die Hard, dêr't er net mear as in 6 op in skaal fan 1 oant 10 foar oer hie. Hy skreau: "It is allegear wol om passyf oan te sjen, mar it foarnaamste probleem is dat skriuwer-regisseur Rawson Marshall Thurber […] net in smjunt betocht hat dy't ek mar heal sa memorabel is as Alan Rickman syn Hans Gruber. Ik wit dat dy ferliking ûnearlik lykje mei, mar as jo Die Hard sa skamteleas neibeare, is it dat eins net."
Op 'e webside Rotten Tomatoes, dy't resinsjes sammelet, hie Skyscraper in midsmjittich goedkarringspersintaazje fan 47%, basearre op 260 ûnderskate resinsjes. De konsensuskrityk fan 'e webside, gearstald út al dy resinsjes, stelt: "Skyscraper, in film mei in goede cast, mar in imitative plot, is net bepaald in prestaasje op it mêd fan aksjefilms dy't oeral boppe-út stekt, mar hy is bêst genôch yninoar set om himsels mank de myld ferdivedearjende films fan it sjenre oerein te hâlden." Op Metacritic, de wichtichste konkurrint fan Rotten Tomatoes, behelle de film in goedkarringspersintaazje fan 51%, basearre op 42 resinsjes.
Resultaat
Skyscraper brocht yn 'e bioskopen yn 'e Feriene Steaten en Kanada $68,4 miljoen op, en yn alle oare lannen en territoaria $236,4 miljoen. Wrâldwiid kaam de opbringst dêrmei út op $304,9 miljoen. Ofset tsjin it budget fan $125 oant 129 miljoen betsjut dat in winst fan teminsten $175,9 miljoen, al moatte dêr de marketingkosten noch ôflutsen wurde. Skyscraper waard yn 2019 nominearre foar in Saturn Award foar bêste aksje- of aventoerefilm. Dwayne Johnson waard foar syn rol yn 'e film nominearre foar de Nickelodeon Kids' Choice Awards yn de kategoryen favorite filmakteur en favorite regaadmakker.
Rita Cardinale
Rita Cardinale, echte namme ûnbekend (Boedapest, 22 febrewaris 1975), is in rêstend Hongaarsk neakenmodel, pornografysk aktrise en pornoregisseur, dy't dy't ek wol gebrûk makke fan 'e artystenammen Rita Geil, Rita Szábo, Rita Diamond, Rita Sušić en Bianca Ascari. Hja sette yn 1997 útein mei in karriêre as pornoaktrise, wêrby't hja sawol foar Jeropeeske as Amerikaanske studio's wurk. Yn 2004 loek Cardinale har út 'e pornoyndustry werom.
Libben en karriêre
Cardinale waard yn 1975 berne yn 'e Hongaarske haadstêd Boedapest. Se makke yn 1997 mei 22 jier har debút yn in pornografyske film. Neffens de Internet Adult Film Database (IAFD) spile hja neitiid yn totaal yn 38 pornofilms. Yn 't earstoan wurke hja benammen gear mei de Frânske regisseur Pierre Woodman, foar it Sweedske Private-label, lykas yn 'e film Tatiana 1, út 1997.
Lichemsskaaimerken
Cardinale is blank en hat swart hier en blauwe eagen. Neffens har offisjele opjefte is se 1.67 m lang, en hie se ûnder har karriêre in gewicht fan 59 kg. Se hat kupmaat 34C, dêr't se in boarstfergruttingsoperaasje foar ûndergien hie. Cardinale hat tatoeaazjes noch piercings.
Rosebud Yndianereservaat
It Rosebud Yndianereservaat (Ingelsk: Rosebud Indian Reservation) is it reservaat fan 'e federaal erkende Rosebud Sû Stamme (Rosebud Sioux Tribe) yn it suden fan 'e Amerikaanske steat Súd-Dakota, oan 'e grins mei Nebraska.
Geografy
It reservaat kin yn prinsipe lykslein wurde mei Todd County, al binne der útstrutsen bûtenreservaatske beheargebieten yn fjouwer oanswettende countys (Tripp, Lyman, Mellette en Gregory), dy't foar 1910 hielendal of foar in diel ta it reservaat hearden. Fral yn Mellette County, benoarden it reservaat, hat it Rosebud Reservaat in protte lân yn eigendom, om persiis te wêzen 33,4% fan 'e hiele county.
Demografy
Neffens gegevens fan 'e Amerikaanske folkstelling fan 2000 wennen der doe krapoan 10.500 minsken yn it reservaat, dat in oerflak fan rom 5.100 km² hat (ynkl. beheargebieten). It haadplak is Rosebud, dêr't it reservaat nei neamd is, en dêr't sawol it haadkertier fan 'e stamme as it agintskip fan it Buro fan Yndiaanske Saken (BIA) fêstige is. Rosebud, dat "roazeknop" betsjut, is sels wer ferneamd nei de Rosebud Creek, in streamke oan 'e igge wêrfan't it leit. It grutste plak yn it reservaat is lykwols Mission, dat noardeastlik fan Rosebud sitewearre is oan it krúspunt fan 'e U.S. Highways 18 en 83. Oare gruttere plakken yn it reservaat binne Antelope en St. Francis.
Skiednis
It Rosebud Reservaat makke oarspronklik diel út fan it Grutte Sû-reservaat yn westlike Súd-Dakota, dat yn 1868 stifte waard. Nei de nederlaach fan 'e Lakota yn 'e Flakte-Yndiaanske Oarloggen fan 'e 1860-er en 1870-er jierren waard de helte dêrfan lykwols troch de Amerikanen ôfnommen, wylst de rest yn 1889 opdield waard yn fiif lytsere reservaten, wêrfan't Rosebud ien is. Oarspronklik stie it Rosebud Reservaat bekend ûnder de namme fan Opper-Brulee Yndianereservaat, mei't it opset waard foar de Lakota fan 'e Brulee-stamme, en om it te ûnderskieden fan it Neder-Brulee Yndianereservaat.
Yn 1910 ferlear it Rosebud Reservaat likernôch trijefearn fan syn grûngebiet, en boppedat waarden doe de dielen fan it reservaat dy't mienskiplik eigendom fan 'e stamme wiene, frijjûn foar kolonisaasje troch blanken. Under de bepalings fan 'e Yndiaanske Reorganisaasjewet fan 1934 naam de Rosebud Sû Stamme in eigen grûnwet oan en krige it syn selsbestjoer werom fan it BIA. It reservaat wurdt regearre troch in demokratysk keazen regear fan in presidint, fise-presidint en in fertsjintwurdigjende ried. De stamâldsten, sawol manlju as froulju, is lykwols noch altiten in wichtich plak yn 'e beslútfoarming tatocht.
Hjoed de dei
Tsjintwurdich runt de stamme yn it reservaat in eigen kasino, mei't reservaatlân bûten it Súddakotaanske steatsferbod op gokken falt. It Rosebud Casino stiet oan U.S. Route 83, justjes benoarden de grins mei Nebraska. Deunby is in trukkersrestaurant mei in baas parkearterrein en in grutte supermerk oanlein. It kasino wurdt fan elektrisiteit foarsjoen troch de earste wynturbines fan 'e stamme.
Hoewol't der in protte alkoholisme ûnder de reservaatbefolking is, stiet de stamme dochs de ferkeap fan alkohol yn it reservaat ta, foar in part fanwegen de aksynzen, mar ek om't men it spul leaver yn 'e rekken hâldt as dat men smokkelderij en ûndergrûnske alkoholferkeap befoarderet. It reservaat hat fierders in eigen sikehûs, krante (de Todd County Tribune), radiostjoerder en sels in universiteit, de Sinte Gleska Universiteit (de namme soe eins stavere wurde moatte as "Siŋte Gleška"), dy't ferneamd is nei it njoggentjinde-iuwske opperhaad waans namme yn 'e regel oerset wurdt as Bûnte Sturt (Spotted Tail).
Tilted Kilt Pub & Eatery
Tilted Kilt Pub & Eatery is in Amerikaanske sportbar- en restaurantkeatling mei in Keltysk tema, dy't ek yn Kanada aktyf is. It is in saneamd breastaurant, dat him foarstean lit op syn krap klaaide, kreaze servearsters, dy't in unifoarmke drage dat bestiet út in "miny-kilt" en in lyts plaid- en wytkleurich topke, dat it dekolletee en de búk bleat lit. Der binne ek obers, dy't in kilt fan gewoane lingte drage. De namme Tilted Kilt betsjut "brike kilt", in term dêr't de suggestje yn besletten leit dat men ûnder de rokjes fan 'e servearsters sjen kinne soe.
Skiednis
It earste filiaal fan 'e Tilted Kilt Pub & Eatery waard yn 2003 yn Las Vegas iepene, as ûnderdiel fan it Rio Hotel and Casino. De oprjochters wiene restauranteigner Mark DiMartino en syn sakepartners Shannon Reilly en John Reynaud. It konsept foar de ûndernimming wie basearre op oare breastaurants: in moderne sportbar dêr't tsjeppe en healneakene servearsters it iten en drinken optsjinje. Inkeld troch it konsekwint trochfierde Keltyske tema wykte Tilted Kilt ôf fan soartgelikense horekagelegenheden.
Doe't DiMartino syn plan oan ynvestearders foarlei, duorre it mar in oere ear't er troch harren skille waard om te fernimmen hoe gau't er sa'n restaurant iepenje koe. De restaurantkeatling wreide him fluch út oer de hiele Feriene Steaten en ek nei Kanada. Yn augustus 2015 wiene der 107 filialen, wêrby't it yn prinsipe allegear gie om franchisenimmers. Om't der yn febrewaris 2014 berjochte waard dat Tilted Kilt 93 lokaasjes hie en dêropta nochris 27 yn ûntwikkeling, liket it tige wierskynlik dat der sûnt augustus 2015 alwer nije filialen bykommen binne.
Tilted Kilt hat sûnt 2009 ferskate Amerikaanske autokoereurs sponsore.
Sfear
Tilted Kilt omskriuwt himsels as "in moderne Amerikaanske, Skotske en Ierske sportpub". It menu is in miks fan tradisjoneel en modern iten dat yn pubs servearre wurdt, lykas fish and chips, "Aldierske Dublinstoofpot" en "T.K. Ierske nacho's". Elts filiaal hat teminsten 24 ûnderskate biersoarten op 'e taap, wêrûnder it Ierske biermerk Guinness, dat min ofte mear it fêste taapbier is. Fierders binne der yn elts filiaal tillefyzjes oanwêzich dy't oanhâldend ôfstimd binne op sportstjoerders, en teffens biljerttafels en dartsbuorden en ferskate oare wenstige kroechspultsjes.
Oar
Tilted Kilt en syn hjoeddeistige eigner, Ron Lynch, wiene it ûnderwerp fan in ôflevering út 'e realitytillefyzjesearje Undercover Boss út novimber 2012, wêrby't Lynch mei in ferburgen kamera undercover gie as wurknimmer yn ien fan 'e filialen fan Tilted Kilt.
Firginia-skiereilân
It Firginia-skiereilân (Ingelsk: Virginia Peninsula) is in skiereilân oan 'e Atlantyske kust fan 'e Amerikaanske steat Firginia. It sit yn it noardwesten fêst oan it fêstelân fan Firginia, en stiket nei it súdeasten ta út yn 'e Chesapeakebaai, in see-earm fan 'e Atlantyske Oseaan. It is eins it súdlikste fan in rige fan trije skiereilannen dy't de deselde rjochting út wize; de oaren binne de Northern Neck en it Middelskiereilân. It Firginia-skiereilân wurdt yn it noarden begrinzge troch de rivier de York en yn it suden troch de rivier de James.
De krite omfiemet twa countys, te witten: James City County en York County, mei dêropta fjouwer ûnôfhinklike stêden, ntl.: Hampton, Newport News, Poquoson en Williamsburg. Yn totaal beslacht it Firginia-skiereilân in oerflak fan rom 1.910 km². De totale befolking bedroech yn 2012 483.000 minsken, wat delkomt op sa'n 253 ynwenners de km², hoewol't dat getal foar it noardlike twatrêde part fan it skiereilân folle leger leit, mei't de grutte stêden Hampton (137.000 ynwenners) en Newport News (182.000 ynwenners) op 'e súdeastlike punt lizze. Newport News is feitliks de op fiif nei grutste stêd fan Firginia, en foarmet mei Hampton, mar ek mei de noch gruttere stêden Virginia Beach en Norfolk, dy't oare kant de rivier de James lizze, de stêdekloft fan it saneamde Hampton Roads-gebiet.
It Firginia-skiereilân hat in lange koloniale skiednis, mei't it yn dizze krite wie dat de Ingelsen yn 1607 Jamestown stiften, harren âldste oan ien wei troch bewenne koloanje yn Noard-Amearika. Op it skiereilân leit ek Williamsburg, dat lange tiid de haadstêd fan Firginia wie, oant it regear yn 1780, ûnder de Amerikaanske Unôfhinklikheidsoarloch, fierder it lân yn fêstige waard, yn Richmond, om't Williamsburg te kwetsber foar oanfallen fan 'e Britske marine achte waard. Hjoed de dei stiet Williamsburg benammen bekend om it iepenloftmuseum Colonial Williamsburg, dat wijd is oan 'e koloniale tiid. It Belis fan Yorktown, de beslissende slach yn 'e Unôfhinklikheidsoarloch, fûn ek plak op it Firginia-skiereilân. Dêrby wisten de Amerikaanske rebellen ûnder lieding fan George Washington, stipe troch in Frânsk ekspedysjeleger ûnder de greve fan Rochambeau, yn 1781 it Britske leger fan generaal Charles Cornwallis ta oerjefte te twingen.
Under de Amerikaanske Boargeroarloch (1861-1865) fierde it Noardlike Leger yn 1862 in ynfaazje fan it Firginia-skiereilân út dy't bekend waard as de Skiereilânkampanje. Dêrby lânen de Noardlike troepen by Hampton Roads (de mûning fan 'e rivier de James), op 'e súdeastlike punt fan it skiereilân, en wie it de bedoeling dat se it skiereilân opmarsjearje soene en sa fierder nei de Súdlike haadstêd Richmond. Nei de Slach om Yorktown wisten de Noardliken ûnder generaal George B. McClellan troch te stjitten nei 'de poarten fan Richmond', mar fuortby de stêd blieken de sompen fan 'e rivier de Chickahominy in natuerlik fêstingwurk te wêzen dêr't de Súdliken efter stânhâlde koene, sadat de oarloch noch trije jier trochgie. Yn 'e tweintichste iuw waarden op it Firginia-skiereilân tal fan militêre bases oanlein, wêrûnder de Loftmachtbasis Langley en Fort Eustis.
Rachel Roxxx
Rachel Roxxx, echte namme: Rachel Lyn Cooper (San Antonio (Teksas), 2 maart 1983), is in Amerikaansk neakenmodel en pornografysk aktrise, dy't yn it ferline ek wol gebrûk makke hat fan 'e artystenamme Rachel Lyn of Rachel Lynn. Har hjoeddeistige skûlnamme wurdt gauris misstavere as Rachel Roxx. Hja sette yn 2007 útein mei in wurkpaad yn 'e Amerikaanske pornoyndustry en spile sûnt yn frijwat films. Roxxx hat ûnderwilens fiif nominaasjes foar in AVN Award binnenhelle. Hja wennet op 't heden yn Los Angeles.
Libben en karriêre
Roxxx waard yn 1983 berne yn San Antonio, yn 'e Amerikaanske steat Teksas, as in iennichst bern. Neffens eigen sizzen hie se foar de earste kear geslachtsferkear doe't se fjirtjin jier wie. Letter wurke se yn in restaurant fan Hooters, in keatling breastaurants dy't him foarstean lit op syn romboarstige jonge servearsters. Noch letter wie se ien fan 'e eigners fan in linzjerywinkel. Mei 21 jier krige se belangstelling foar in karriêre as pornoaktrise doe't in eardere freondinne fan 'e middelbere skoalle har fertelde hoefolle jild oft dêrmei te fertsjinjen wie.
Nei't se in pear jier letter yn Las Vegas de útrikkingsseremoanje fan 'e AVN Awards, de wichtichste prizen fan 'e Amerikaanske pornoyndustry, bywenne hie, ferfear Roxxx nei Los Angeles, yn súdlik Kalifornje, om in pornokarriêre nei te stribjen. Yn jannewaris 2007, doe't se 23 jier wie, makke se har debút yn 'e pornografyske film Shane's World College Amateur Tour. Har earste anale sekssêne die se foar de webside Brazzers yn 2009.
Neffens de Internet Adult Film Database (IAFD) hie Roxxx begjin 2016 yn mear as 300 films spile, û.m. foar sokke foaroansteande labels as Penthouse, Wicked Pictures, Vivid Entertainment, Adam & Eve, New Sensations, Evil Angel, Digital Playground, Zero Tolerance, Jules Jordan Video, Elegant Angel, Hustler Video, Shane's World, Red Light District, Diabolic Video en ClubJenna.
Lichemsskaaimerken
Rachel Roxxx is blank, mei blauwe eagen en brún hier. Neffens har offisjele opjefte is se 1.52 m lang, mei in gewicht fan 46 kg, en kupmaat 34D, dêr't se in boarstfergruttingsoperaasje foar ûndergien hat. Hja hat piercings troch har nâle en har spiennen, in traguspiercing yn har lofterear, en in industrial-piercing troch har it kreakbien fan har rjochterear. Roxxx hat ek ferskate tatoeaazjes: trije stjerren op elts fan har hannen; de letters "M", "E", "O" en "W" (meow, Ingelsk foar "miau") op 'e knokkels fan har rjochterhân; in lytse tatoeaazje op har rjochterfoet; en in ûnderrêchtatoeaazje besteande út twa tribals mei in flinter yn 'e midden.
Warch
De warch of berchmarter (wittenskiplike namme: Gulo gulo), miskien better bekend as de veelvraat of warg (Nederlânsk) of de wolverine (Ingelsk), is in sûchdier út it skift fan 'e rôfdieren (Carnivora), de famylje fan 'e martereftigen (Mustelidae) en it monotypyske (út ien soarte besteande) skaai fan 'e wargen of berchmarters (Gulo). It is in gnobsk boud en tige spiersterk lânrôfdier, dat eins mear wei hat fan in lytse bear as fan oare martereftigen. De warch komt foar yn it noarden fan Jeraazje en Noard-Amearika. It is de grutste martereftige soarte dy't op it drûge libbet, en hat in reputaasje fan ferskuorrendheid en woestens dy't alhiel bûten proporsje is foar syn lichemsgrutte.
Etymology
De twifelige reputaasje fan 'e warch as in net te sêdzjen fretter (ek de betsjutting fan 'e Latynske namme gulo) komt fuort út in misse folksetymology. Yn it Sweedsk waard it bist nammentlik in fjellfräs neamd, wat safolle betsjutte as "berchkat" (fjell = "berch", fräs = in argayske namme foar "kateftich bist"). Om't fjellfräs lykwols in protte liek op it Dútske wurd Vielfraß ("fretter") waard it sa yn dy taal oernommen, en út it Dútsk fersprate dy betsjutting him nei besibbe talen (bgl. Nederlânsk veelvraat). As lienfertaling kaam dizze namme ek yn hiele oare talen telâne, lykas it Finsk (ahma), it Estysk (ahm) en it Frânsk (glouton).
Yn it Ingelsk wurdt it bist behalven glutton (nei it Frânske glouton) ek (en fral yn Noard-Amearika) wolverine neamd, in wurd dat wierskynlik in ferbastering is fan wolvering, dat de betsjutting "wolfke" suggerearret. Yn Frânsktalich Kanada wurdt de warch carcajou neamd, in lienwurd út 'e taal fan 'e Montanjês-Yndianen, fan it oarspronklike kuàkuàtsheu. Yn Skandinaavje, ta einbeslút, wurdt it bist oantsjut mei nammen dy't ôflaat binne fan 'e Aldnoarske soartnamme jarfr (Iislânsk: jarfi, Noarsk: jerv, Sweedsk: järv en Deensk: jærv).
Algemien foarkommen
Wargen binne lânseigen yn 'e noardlike en bercheftige parten fan it Skandinavysk Skiereilân, Finlân, it Baltikum, Jeropeesk Ruslân, Sibearje, Mongoalje, Mantsjoerije, Alaska en Kanada. Yn 'e legere 48 Feriene Steaten binne se seldsum, behalven yn dielen fan 'e Rocky Mountains en de noardlike Cascades. Soms komme se foar yn Minnesota en Opper-Michigan. Yn 2008-2009 waarden foar it earst sûnt 1922 wer wargen sinjalearre yn 'e Sierra Nevada fan eastlik Kalifornje, deunby de Tahoe-mar, en yn 2014 waard foar it earst yn 30 jier wer in warch waarnommen yn Utah.
Uterlike skaaimerken
De warch hat trochinoar in kop-romplingte fan 65-107 sm, mei in sturtlingte fan 17-26 sm en in gewicht fan 9-25 kg. Dêrmei hat er likernôch de grutte en it gewicht fan in middelgrutte hûn, hoewol't guon mantsjes in gewicht fan 32 kg berikke kinne. De seksuële dimorfy is yn dizze soarte oansjenlik, en mantsjes kinne 30% grutter en twa kear sa swier wêze as wyfkes. De skouderhichte berint by wargen 30-45 sm. De warch is de grutste martereftige dy't op it lân libbet; inkeld de see-otter en de reuze-otter út it Amazônegebiet binne noch grutter. Genetysk ûndersyk hat útwiisd dat de warch it naust besibbe is oan 'e tayra en oan 'e marters (û.m. de stienmurd en de beamotter).
De warch is in gnobsk boud, mar tige krêftich bist. Hy hat koarte skonken, in brede rûnige kop, lytse eagen en koarte rûne earkes. Dêrmei is er in lytse bear net wanlyk. De fiifteannige poaten binne bûtenproporsjoneel grut, krekt as by bgl. lynksen, wat fuortbeweging oer snie makliker makket. Wargen hawwe in tichte, dûnkerbrune, oaljige pels, dy't sterk wetterôfstjittend is. De sturt is boarstelich. Guon eksimplaren hawwe in opfallende gesichtstekening, wêrby't it boppeste part fan 'e kop oerdutsen is mei ljocht, sulverich hier, wylst de snút oant en mei de eagen dûnkerbrún binne. Dizze yndividuën hawwe faak ek in streek fan deselde ljochte kleur oer de fangen te rinnen, fan 'e nekke oant de efterpoaten, en in ljocht plak op it boarst.
Biotoop
Wargen libje benammen yn isolearre arktyske en bercheftige gebieten. Hja weagje har mar komselden yn it wengebiet fan 'e minske. Sadwaande sille fierwei de measte minsken, sels yn it biotoop fan 'e warch, nea yn har libben sa'n bist sjen.
Fretten
De warch is in krêftich en rjusidich bist, dat as rôfdier aktyf is, mar ek gauris as iesiter fanwegen komt. Syn proai bestiet oer it algemien út lytse oant middelgrutte sûchdieren, mar guon wargen binne ek waarnommen by it deadzjen fan proaidieren dy't folle grutter wiene as sysels, lykas folwoeksen harten. Ta har proaien hearre: oerzons, iikhoarntsjes, bevers, marmotten, hazzen en kninen, pipermûzen, mûzen, wrotmûzen, lemmings, rindieren, reeën, wytsturtharten, mûldierharten, berchskiep, elanden en wapitys. Ek lytsere rôfdieren steane soms op it menu, lykas marters, nertsen, lytse marters, foksen, lynksen, prêrjewolven en sels wolvejongen.
Wargen binne maklike, opportunistyske jagers, dy't de proai nimme dêr't se mei de minste muoite oan komme kinne. Dat omfiemet bisten dy't fêstsitte yn fâlen en strûpen dy't troch minsken útset binne; nijberne bisten; en eksimplaren fan bgl. de eland en it rindier as dy ferswakke rekke binne troch de ûntbearings fan 'e winter of net fuortkomme kinne fanwegen de djippe snie. Soms follet de warch syn dieet ek oan mei fûgelaaien (benammen fan guozzen), woartels, sied, ynsektelarven en beien.
Hâlden en dragen
Wargen hawwe in tige lege populaasjetichtens en binne in ûnbidich grut wengebiet nedich. Wyfkes hawwe territoaria fan 130-260 km², wylst mantsjes territoaria besette fan mear as 620 km². Foar it meastepart oerlaapje de territoaria fan folwoeksen eksimplaren fan itselde geslacht inoar net, mar dy fan mantsjes en wyfkes wol. Undersyk mei eksimplaren dy't foarsjoen wiene fan in stjoerderke hat útwiisd dat wargen yn in pear moanne tiid in ôfstân fan hûnderten kilometers ôflizze kinne.
De warch is nearne net benaud fan, en mei syn krêftige kaken, skerpe klauwen en tsjûke hûd fielt er alhiel gjin skrupules en gean de striid oan mei folle gruttere rôfdieren as dy harren har proai of ies ûntstelle wolle. Sa is waarnommen hoe't in inkele warch it opnaam tsjin in ridel wolven, en hoe't in oarenien besocht om in proai te stellen fan in Amerikaanske swarte bear, al einige dat gefjocht úteinlik mei de dea fan 'e warch. Ek hat men ris sjoen hoe't in warch in iisbear oanfoel en him de kiel tichtknypte oant er de bear smoard hie.
Wargen libje oer it algemien solitêr. Súksesfolle mantsje-wargen foarme gauris libbenslange bannen mei twa of trije wyfkes, dy't se út en troch ris opsykje, wylst oare mantsjes alhiel gjin wyfke besette kinne. De peartiid falt by 't simmer, mar troch de ferlingde draachtiid fan wargen wurdt it resultearjende embryo pas oan it begjin fan 'e winter yn it limoer ymplantearre. As der te min fretten foarhâns is, komt it foar dat wyfkes nettsjinsteande in súksesfolle pearing dochs gjin jongen produsearje.
Yn febrewaris grave drachtige wyfkes in hoale út yn 'e snie. De eigentlike draachtiid duorret by wargen 30-50 dagen, wêrnei't it wyfke yn 'e maityd in nêst fan ornaris 2-3 jongen smyt. De jongen ûntwikkelje har fluch en reitsje binnen in jier folgroeid. De heit besiket de jongen geregeldewei oant se omtrint mids maaie, as se 10 wiken âld binne, ôfwûn wurde. Guon jongen jouwe har mei seis moanne by har heit en doarmje in hoart mei him om. Wargen hawwe in libbensferwachting fan 5 oant (yn útsûnderlike gefallen) 13 jier.
Status
De warch hat de IUCN-status fan "net bedrige", mei't er yn (teminsten in oansjenlik diel fan) syn ferspriedingsgebiet noch rûnom foarkomt en om't de populaasje foar no stabyl liket te wêzen. Mei't de nêsthoalen útgroeven wurde yn 'e snie, sitte biologen yn noed oer de fraach oft klimaatferoaring foar de warch ynkrimping fan syn biotoop betsjutte sil. De totale (wrâldwide) wargepopulaasje is ûnbekend, mar op it Skandinavysk Skiereilân wurdt de populaasje by de 420 eksimplaren om skatten, yn Finlân by de 165 om, yn Ruslân by de 1.500 om en yn Kanada tusken de 15.000 en 19.000.
Harren besteanseask fan grutte territoaria bringt wargen soms yn konflikt mei de minske. Boppedat wurdt de wettertichte pels yn guon gebieten beskôge as ideaal om winterklean fan te meitsjen, mei as gefolch dat de bisten yn sokke kontreien, fral yn 'e Feriene Steaten troch oerbejaging útrûge binne. In pear hûndert wargen wurde, fral yn Noard-Amearika en Jeropa, yn dieretunen holden, mar de bisten plantsje har yn finzenskip mar mei muoite fuort, en de jongen hawwe te lijen fan in heech stjertesifer.
De warch spilet in wichtige rol yn 'e mytology fan beskate Yndianefolken, wêrûnder de Montanjês (Montagnais of Innu) fan eastlik Kanada, dy't in myte hawwe wêryn't de warch de wrâld skept. Yn 'e Feriene Steaten is de warch it symboal fan withoefolle stêden, sporttiims en oare organisaasjes. De Amerikaanske steat Michigan hat as byneamme de Wolverine State en ferskate ûnderwiisynstellings yn 'e steat hawwe de warch as maskotte, wylst de leden fan 'e Michiganbrigade (in legerûnderdiel dat yn 'e Amerikaanske Boargeroarloch focht), de Wolverines neamd waarden. De oarsprong fan 'e bân tusken Michigan en de warch is lykwols obskuer, mei't de achttjinde-iuwske kolonisten fan Michigan gjin goed wurd foar it bist oer hiene en de warch der tsjintwurdich tige seldsum is (yn febrewaris 2004 waard by Ubly de earste warch yn 'e steat yn mear as 200 jier sinjalearre).
Undersoarten
Der binne twa erkende ûndersoarten fan 'e warch: Inkele biologen beskôgje dizze ûndersoarten as ferskillende soarten. Oaren ûnderskiede noch mear ûndersoarten, te witten de Vancouvereilânske warch (Gulo gulo vancouverensis), dy't yn syn fersprieding beheind wêze soe ta Vancouvereilân, en de Kenaiwarch (Gulo gulo katschemakensis), fan it Kenaiskiereilân yn Alaska.
David Hasselhoff
David Hasselhoff (folút: David Michael Hasselhoff en ek bekend as "The Hoff"; Baltimore, 17 july 1952) is in Amerikaansk akteur, sjonger, filmprodusint en ûndernimmer dy't it wrâldrekôr fêstige as de meast (be)sjoene man op 'e tillefyzje. Hy rekke yn 'e 1970-er jierren yn 'e Feriene Steaten bekend troch syn rol as dokter Snapper Foster yn 'e soapsearje The Young and the Restless. Ynternasjonaal briek er yn 'e 1980-er jierren troch mei syn rol as Michael Knight yn 'e aksje- en science fiction-searje Knight Rider. In like bekende rol hied er yn 'e 1990-er jierren as strânwacht Mitch Buchannon yn 'e aksjedramasearje Baywatch. Hasselhoff spile yn in grut tal oare tillefyzjesearjes en tillefyzjefilms, en wie ek te sjen yn films en realityprogramma's. Hy brûkte syn súkses as Michael Knight yn 'e jierren '80 om in karriêre as sjonger te begjinnen, dêr't er yn syn heitelân gjin súkses mei hie, mar yn it Dútske taalgebiet nammenste mear. Yn 2000 makke Hasselhoff syn debút op Broadway yn 'e musical Jekyll & Hyde; letter wied er ek yn oare musicals te sjen, wêrûnder Chicago en The Producers.
Jonkheid en oplieding
Hasselhoff waard yn 1952 berne yn Baltimore, yn 'e Amerikaanske steat Marylân, as de soan fan sakeman Joseph Vincent Hasselhoff en dy syn frou Dolores Therese Mullinex (of mooglik Mullinix), in húsfrou. Oan syn heitekant is er fan etnysk Dútsk komôf, wylst er fan memmekant Iersk en Ingelsk bloed hat. Hasselhoff waard roomsk grutbrocht, earst yn Jacksonville, yn it noarden fan 'e steat Floarida, en letter yn Atlanta, yn Georgia, dêr't er op 'e Marist School siet.
Hasselhoff makke mei sân jier syn akteardebút yn in opfiering op 'e legere skoalle fan 'e musical Peter Pan, en neitiid wie it altyd syn dream om in karriêre as musicalakteur op Broadway te hawwen. Yn 1970 slagge er foar syn eineksamens fan it fuortset ûnderwiis oan 'e Lyons Township High School yn La Grange (Illinois). Hy wie dêr lid fan it debatteam, foarsitter fan it skoalkoar, oanfierder fan it follybalteam en akteur fan it skoalletoaniel. Neitiid learde er earst fierder oan 'e Oakland Universiteit yn Rochester Hills (Michigan), foar't er mei in bachelorgraad yn teäterwittenskippen ôfstudearre oan it Kalifornysk Ynstitút foar de Keunsten (CIA) yn Santa Clarita.
Iere jierren
Nei't er syn stúdzje ôfrûne hie, besocht Hasselhoff in karriêre as akteur op te bouwen. Earst lei er him ferskate jierren ta op toanielwurk, mar yn 1975 wist er de rol fan dokter Snapper Foster te bemachtigjen yn 'e soapsearje The Young and the Restless. Dêrmei krige er yn 'e Feriene Steaten syn earste bekendheid. Hy spile Snapper Foster sân jier lang, oant 1982, doe't The Young and the Restless in soad fan 'e oarspronklike personaazjes út 'e ferhaallinen skreau.
Underwilens hie Hasselhoff doe syn debút makke op it wite doek mei de rol fan Boner yn Revenge of the Cheerlearders (ek bekend as Caught with Their Pants Down). Dy film waard yn 1974 opnommen, noch foar't Hasselhoff yn The Young and the Restless kaam te spyljen, en hy naam de rol benammen oan om him ynskriuwe te kinnen by it Screen Actors Guild, it fakbûn fan filmakteurs. It wie sa'n minne film dat Hasselhoff derfan oertsjûge wie dat er nea útkomme soe, mar yn 1976 gied er dochs yn premiêre. Hasselhoff hie ek gastrollen yn tillefyzjesearjes as Semi-Tough en The Love Boat, en yn 1979 spile er yn 'e film Starcrash.
Trochbraak
Yn 1982 waard Hasselhoff troch Brandon Tartikoff, de algemien direkteur fan it Amerikaanske tillefyzjenetwurk NBC, frege om 'e haadrol op him te nimmen yn 'e aksje- en science fiction-searje Knight Rider. Dêryn spile er Michael Knight, in man dy't misdriuwen oplost mei de help fan syn selsbewuste en pratende auto KITT. De searje rûn fjouwer seizoenen, oant 1986, en waard oeral op 'e wrâld útstjoerd. It betsjutte foar Hasselhoff de ynternasjonale trochbraak. Yn in fraachpetear omskreau Hasselhoff Knight Rider letter as "in fenomeen". Neffens him waard de searje sa populêr om't er "oer it rêden fan libbens gie, net oer it nimmen fan libbens […]." Dat syn tsjinspiler in auto wie, makke nei eigen sizzen it aktearjen foar him der net makliker op. Nettsjinsteande dat, of miskien wol dêrtroch, wûn er mei de rol fan Michael Knight yn 1983 in People's Choice Award yn 'e kategory populêrste akteur.
Yn 'e 1980-er jierren hie Hasselhoff fierders in gastrol (as himsels) yn in ôflevering fan 'e komeedzjesearje Diff'rent Strokes. Fierders spile er yn de films Witchery (1988) en Bail Out (1989), en in trijetal tillefyzjefilms. Om't Knight Rider him ûnbidige populêr makke hie yn Dútslân en Eastenryk, hied er yn 1988 ek rollen yn twa Dútsktalige films: Starke Zeiten en Zärtliche Chaoten II. Yn 1991 kroep Hasselhoff nochris yn 'e hûd fan Michael Knight foar de tillefyzjefilm Knight Rider 2000, dy't oarspronklik bedoeld wie as de pilotôflevering foar in ferfolchsearje op Knight Rider. Hoewol't de film goede sjochsifers behelle, besleat men dat projekt lykwols ôf te blazen.
Yn 1989 ferskynde Hasselhoff op 'e nij op 'e Amerikaanske tillefyzje op it netwurk NBC, diskear yn 'e rol fan Mitch Buchannon yn 'e aksjedramasearje Baywatch. Dy gie oer in team fan strânwachten dat libbens rêde oan 'e Kalifornyske kust, op it strân fan Malibu. De searje profitearre fan in heech 'wibelgehalte' fan kreaze jonge froulju yn badpak en bikiny. Yn 't earstoan die Baywatch it net bêst. De searje waard yn 1990 nei ien seizoen stopset omreden fan ôffallende sjochsifers yn kombinaasje mei it bankrot gean fan 'e produsearjende tillefyzjestudio. Om't se fûnen dat de searje potinsje hie, rjochten Hasselhoff en de filmprodusinten Michael Berk, Douglas Schwartz en Gregory J. Bonann doe mei-inoar The Baywatch Company op om in nij seizoen fan Baywatch op te nimmen. Dêr wie Hasselhoff behalven as haadrolspiler ek as útfierend produsint by belutsen.
It twadde seizoen fan Baywatch waard yn 1991-1992 yn syndikaasje op 'e Amerikaanske tillefyzje útstjoerd, en waard in grut súkses, sadat de searje fernijd wurde koe foar folgjende seizoenen. Dêrtroch koe Hasselhoff it earste seizoen weromkeapje fan NBC. De rol fan Mitch Buchannon koe nei ferrin fan tiid de populariteit fan 'Michael Knight' hast belykje. Uteinlik rûn Baywatch alve seizoenen, wêrfan de lêste beide ûnder de titel Baywatch: Hawaii, om't de searje doe omreden fan kostebesparring opnommen waard op it strân fan Honolulu, yn Hawaï. De searje waard folge troch krapoan in miljard sjoggers yn 140 lannen en territoaria. Tsjin 2001, doe't Baywatch definityf ophold, hie Hasselhoff in persoanlik fermogen dat rûsd waard op mear as $100 miljoen. Fan Hasselhoff syn tsjinspilers wist benammen Pamela Anderson har namme mei Baywatch te fêstigjen. Ek Erika Eleniak, Yasmine Bleeth, Nicole Eggert, Traci Bingham en Donna D'Errico waarden bekend troch de searje, wylst Carmen Electra har karriêre mei in rol yn Baywatch in nije ympuls joech.
Fan Baywatch waarden trije tillefyzjefilms makke, allegear mei Hasselhoff yn 'e haadrol. Dat wiene Baywatch: Forbidden Paradise út 1995, Baywatch: White Thunder at Glacier Bay, út 1998, en Baywatch: Hawaiian Wedding, in reünyfilm dy't yn 2003, twa jier nei de ein fan 'e searje, makke waard. Fierders hie Baywatch ek in spin-offsearje yn 'e foarm fan 'e misdiesearje Baywatch Nights, dy't rûn fan 1995 oant 1997 en dêr't Hasselhoff ek de haadrol yn fertolke. Yn 'e twadde helte fan 'e 1990-er jierren wie Hasselhoff fierders te sjen as superheld Nick Fury yn 'e tillefyzjefilm Nick Fury: Agent of S.H.I.E.L.D., en ek spile er yn films as Dear God (1996), Legacy (1998) en The Big Tease (1999). Foar Legacy song Hasselhoff ek de intro yn in duët mei de Filipynske sjongster Regine Velasquez. Yn 1996 krige er syn eigen stjer op 'e Hollywood Walk of Fame.
Toanielwurk
Yn 2000 makke Hasselhoff syn debút op Broadway, mei de titelrol as dokter Henry Jekyll en Edward Hyde yn 'e musicalferzje fan Jekyll & Hyde. Fan mids july 2004 ôf spile er yn Londen in fearnsjier de haadrol yn 'e musical Chicago. Yn 2006 en 2007 hied er yn Las Vegas yn 'e musical The Producers de rol fan Roger DeBris. Fierders gie Hasselhoff fan 2010 oant en mei 2017 op toernee troch it Feriene Keninkryk mei de rol fan Kaptein Heak yn 'e musical Peter Pan, dy't yn 2010-2011 yn Londen opfierd waard, yn 2011-2012 yn Bristol, yn 2012-2013 yn Manchester, yn 2013-2014 yn Nottingham, yn 2014-2015 wer yn Londen, yn 2015-2016 yn Glasgow en yn 2016-2017 yn Cardiff. Ein 2015 spile er yn Blackpool ek yn 'e musical Last Night a DJ Saved My Life. En fan desimber 2019 oant febrewaris 2020 wied er yn Londen mei û.m. Dolly Parton te sjen yn 9 to 5: The Musical.
Lettere jierren
Hasselhoff hat himsels ferskate kearen yn films parodiëarre. Sa hied er as stimakteur in rol yn The SpongeBob SquarePants Movie, dy't yn 2004 útkaam. Dêryn spile er himsels, hoewol mei it uterlik fan syn rol yn Baywatch. Ek wurke er mei oan Dodgeball: A True Underdog Story, wêryn't er de trainer fan it Dútske nasjonale trefbalteam spile, wêrfan't er de leden nei in ferlerne wedstryd ôfbekt mei de wurden "Ihr seid alle Schweine!", wêrnei't er in foto fan himsels yn syn Baywatch-unifoarm stikken slacht. Yn 'e fideoklip fan syn nûmer Jump in My Car naam er himsels yn syn alter ego as Michael Knight op 'e hak, mei't er dêryn in auto hat dy't in eksakte replika is fan KITT út 'e Knight Rider-searje.