cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Grave Peril
Ynhâld
Nei't Harry en Susan tegearre de nacht trochbrocht hawwe yn syn appartemint, wurdt Harry de oare moarns ier al wekker makke troch Michael. Dy nimt him mei nei de Tsjerke fan 'e Hillige Marije fan 'e Ingels, dêr't pastoar Forthill yn alle steaten is. Hy hat Lydia, de jonge frou dy't Harry nei him ta stjoerd hie, nammentlik ûnderdak bean, en dêrnei is de tsjerke de hiele nacht belegere troch it iene of oare boppenatuerlike wêzen dat besocht deryn te kommen. Hoewol't dat net slagge is, binne alle roazestruken dy't om 'e tsjerke hinne plante wiene, út 'e grûn skuord en alle auto's op it parkearterrein fernield. Dêr skrikt Harry wol fan, want hy hat noch nea heard fan in geast mei safolle macht dat dy yn 'e fysike wrâld sa'n ravaazje oanrjochtsje kin. Doe't it leven bûtendoar tsjin 'e moarnsdage weistoar en pastoar Forthill yn 'e sûs rekke, is Lydia lykwols útpykt. Harry beslút ris syn ljocht op te stekken by oaren dy't yn Chicago by it boppenatuerlike belutsen binne, dat hy bringt in besyk oan Mortimer Lindquist, in medium dat kontakt mei de ferstoarnen siket. As er dêr arrivearret, stiet Lindquist, dy't skitende benaud is foar wat der geande is mei spûken en geasten, op it punt om in lange fakânsje fier fuort te nimmen. Hoewol't Harry en Lindquist net goed kinne, helpt it medium Harry úteinlik troch him de trije boekjes mei oantekenings te jaan dy't er de ôfrûne wiken makke hat.
Ear't Harry dêr oer gear kin, wurdt er opskille troch syn freondinne Karrin Murphy, it haad fan 'e Spesjale Undersyksienheid fan 'e Plysje fan Chicago. Dy fertelt him dat ien fan har ûnderhearrigen, Micky Malone, yn ien nacht tiid gek wurden is, en freget Harry mei klam oft hy der ris nei sjen kin. Dat Harry bejout him nei it hûs fan Mickey Malone, dy't op bêd fêstbûn is om't er in gefaar foar himsels en oaren foarmet en inkeld noch wartaal útslaan kin. Harry stelt fêst dat immen Malone in selde soarte betsjoening oplein hat as it spûk yn it sikehûs, in betsjoening dy't er fisualisearret as in foarm fan stikeltrie dy't strak om Malone syn hiele lichem wikkele is en mei fjoerskerpe stikels djip yn syn fleis stekt. Mei in uterste magyske krêftsynspanning wit Harry de betsjoening los te skuorren en te ferneatigjen.
Werom yn syn appartemint freget Harry him neitiid ôf wat Mickey Malone mei de gefaarlike spûken fan 'e lêste tiid te krijen hat, en oft de belegering fan Lydia yn 'e Tsjerke fan 'e Hillige Marije fan 'e Ingels mei deselde saak te krijen hat. Ek kin er mar net begripe hoe't Malone yn syn eigen hûs oanfallen wêze kin, mei't de 'drompel' fan in thús soks ornaris tsjinkeart (dêrom kinne fampieren ek net de wenten fan libbene minsken binnenkringe). Om troch sa'n 'drompel' te brekken is in ûnbidige magyske krêft nedich. Harry syn konklúzje is dat it òf it wurk fan âlde godheid is dy't krêftich genôch is om sûnder folle muoite troch 'drompels' hinne te brekken (en yn dat gefal is der net ien dy't der noch wat tsjin dwaan kin), òf dat it giet om in gewoane geast dy't in manear fûn hat om 'e regels fan magy te omsilen. Yn elts gefal is er fan miening dat Lydia mear wit as dat se him ferteld hat. It is dus saak om har te finen, ek foar har eigen goederbêst, want mei in pear oeren wurdt it wer nacht.
Harry stjoert Bob, in elemintêre geast fan de lucht mei in yngeande kennis fan magy, dy't in skedel bewennet op 'e boekeplanke yn syn laboratoarium, der op út om nei Lydia te sykjen. Om't Bob him inkeld by tsjuster maklik yn geastlike foarm troch de wrâld bewege kin, beset er foar dit putsje Mister, Harry syn kat. Sels tsjocht Harry der ek op út. Hy hat Lydia syn anty-spûketalisman jûn, en no fiert er in tsjoen út om it ding werom te finen, hoewol't it fansels mar de fraach is oft Lydia it noch om hat. Harry folget it magyske spoar fan de talisman nei in âld pakhûs yn in ferlitten diel fan 'e stêd. As er dêr ynbrekt, ûntdekt er in bestelbuske dêr't Lydia bewusteleas efteryn leit. Foar't er har dêrwei helje kin, wurdt er lykwols oanfallen troch twa fampieren, dy't nimmen oars binne as Kyle en Kelly Hamilton, dy't him earder de útnûging foar it feest fan Bianca St. Claire brocht hawwe. Om't se him oer it mad komme, witte se him op in hier nei te ferslaan, mar as Harry mei in fjoerspreuk by fersin it pakhûs yn ljochte lôge set, mei as gefolch dat al rillegau it rynkranke dak ynstoart sadat der sinneljocht ynlitten wurdt, binne de troch it ljocht ferwûne fampiers twongen om te meitsjen dat se fuortkomme. Dat dogge se lykwols yn it bestelbuske, wêrby't se Lydia meinimme.
As er wer by sûpe en stút is, merkt Harry dat er in diel fan syn magyske krêft kwyt is. Ta syn ôfgriis moat er dan fêststelle dat de nachtmerje net samar in boaze dream wie, mar in wiere, magyske oanfal troch in geast dy't er no 'de Nachtmerje' begjint te neamen. Doe't de demon him yn 'e dream libben begûn op te fretten, hat de Nachtmerje dêrmei in diel fan Harry syn magyske krêft ferslynd. Harry begrypt no ek hoe't Mickey Malone yn syn eigen hûs oanfallen wurde koe: de oanfal barde yn syn sliep, dat de Nachtmerje hoegde syn drompel hielendal net oer. Wat oars dat him no dúdlik wurdt, is dat de Nachtmerje wat te krijen hat mei de saak fan Leonid Kravos. In demon is tige dreech te deadzjen. As sa'n wêzen oproppen wurdt, is it measte dat men dwaan kin ornaris om it fysike lichem dat er yn 'e wrâld oannommen hat, te deadzen, sadat de demon sels weromstjoerd wurdt nei de ûnderwrâld. Mar mei in hillich wapen as Amoracchius, sa spekulearret Harry, soe it miskien mooglik wêze om in demon sels te deadzjen. Dan is wêr't se hjir mei te krijen hawwe miskien wol it spûk fan in demon. Yn elts gefal is nei de oanfallen op Mickey Malone en Harry sels dúdlik dat de Nachtmerje it foarsjoen hat op 'e lju dy't by de saak-Kravos belutsen wiene. Dat betsjut dat Murphy en Michael yn gefaar binne.
Harry besiket harren allebeide op te skiljen, mar kriget by Michael gjin gehoar. Murphy nimt wol op, mar grommelet him, ear't se wer ophinget, inkeld ta dat er noris opsjitte moat, om't er tasein hat oer tsien minuten by har te wêzen. Harry beseft dan dat de Nachtmerje mei in grut diel fan syn magyske krêft ek in diel fan syn persoanlikheid ta him nommen hat, en dat it wêzen him no foardwaan kin as Harry Dresden. Hy hastiget him nei it plysjeburo ta, dêr't er arrivearret as de oanfal fan 'e Nachtmerje op Murphy yn folle gong is. Harry wit de Nachtmerje ôf te skrikken, mar tsjin dy tiid sit Murphy fêst yn in nachtmerje dêr't se net mear út komme kin. It iennichste wat Harry foar har dwaan kin is in betsjoening oer har útsprekke sadat se yn in djippere, dreamleaze sliep falt. Hy fertelt John Stallings, Murphy har partner, dat er beslist de grimoire fan Leonid Kravos hawwe moat, dy't de plysje nei de ynfal yn it pakhûs by de haven as bewiisstik meinommen hat. As it de geast fan in demon is dêr't se tsjin fjochtsje, hat Harry nammentlik ferlet fan 'e namme fan 'e demon, en hy is der wis fan dat Kravos dy notearre hawwe sil. Stallings seit dat it "ûnder de omstannichheden" (dêr't er fierder neat oer sizze wol) dreech wêze sil om oan it boek te kommen, mar dat er syn bêst dwaan sil.
De sliepende Murphy fierders oan Stallings-en-dy tafertrouwend, hastiget Harry him nei it hûs fan Michael Carpenter. It is suver neare nacht as er dêr oankomt, mar Michael is noch op om't syn jongste bern, in pjut oardel jier, net sliepe kin. Harry fertelt him wat der oan 'e hân is, en Michael makket him dan daliks ree om der mei him op út om Lydia te sykjen. Pas dan komme se derefter dat Michael syn frou Charity fuort is. Harry fynt in bryfke dat se efterlitten hat, dêr't op stiet dat se fanwegen har swierwêzen ôfgryslike sin oan in iisko hat en even nei de nachtwinkel gien is. Michael wol daliks efter har oan, en as Harry him freget hoe't it dan mei syn bern moat, sûnder babysitter, lit Michael him ien fan 'e foardielen sjen dy't men hat as men foar God wurket (wat de Ridders fan it Krús grif dogge): hy lûkt de foardoar iepen en dêr stiet pastoar Forthill, dy't dy't krekt oanbelje woe. Hy wie troch omstannichheden noch let op 'en paad, doe't syn auto ûnderweis nei hûs suver by Michael foar de doar de geast joech. De bern ûnder de soarch fan 'e pastoar efterlittend, sette Michael en Harry ôf. By de nachtwinkel arrivearje se krekt te let. Wylst Michael de winkel trochsiket, wit Harry fan 'e kassiêre los te krijen dat in frou fan 'e beskriuwing fan Charity út 'e winkel wei ôfset is mei man dy't as twa drippen wetter op Harry sels liek. Harry draaft wer nei bûten ta en sjocht yn 'e fierte, ûnder in lantearnepeal, noch krekt twa lju rinnen.
Neitiid ferskynt Lea wer en easket dat Harry fuortendaliks syn diel fan 'e oerienkomst neikomt en himsels oan har oerjout. Dat Harry dingen te dwaan hat, lykas útsykje wa't der efter de Nachtmerje sit en foargoed mei it wêzen ôfweve, ynteressearet hat net. Harry pakt Amoracchius op om him tsjin har en har boppenatuerlike jachthûnen te beskermjen, mar in swurd fan God kin net brûkt wurde om jins wurd te brekken, en sadree't Harry mei it limmet ien fan 'e hûnen rekket, dôvet it fjoer fan Amoracchius út en falt it swurd him út 'e hannen. Hoewol't ierdgeasten sa'n hillich foarwerp normaal nea beetpakke kinne soene, is it swurd no troch Harry syn dwaan ûnthillige, en dêrtroch kin Lea it opkrije en dermei útnaaie. Dat bart allegear ta ôfgriis fan Michael, mar dy wit dat God net tastean sil dat it swurd lang yn Lea har hannen bliuwt, en boppedat hat er direktere soargen, want troch it hiele gefjocht op it begraafplak is Charity yn 'e weeën rekke. Hy en Harry nimme har mei nei it Cook County Hospital, dêr't de dokters úteinlik ta in keizersneed beslute. Charity en de poppe, in jonkje, ferkeare lange tiid yn libbensgefaar. Underwilens siket Stallings Harry yn it sikehûs op om him de út it plysjeburo ûntfrjemde grimoire fan Kravos te besoargjen.
Boer
thumb|In ploegjende boer thumb|Nijmoadrige weetrispinge thumb|Lânbou yn Fjetnam: ploegje mei in wetterbuffel thumb|Wurker yn in rysfjild yn Bangladesj
Grave Peril
Ynhâld
De jûn wurdt noch helte minder as Susan Rodriguez opdaagjen komt, ferklaaid as Readkapke. Susan, dy't har nijsgjirrigens net de baas koe, hat in útnûging ferfalske om by it feest binnen te kommen, mar it gefolch dêrfan is dat se no net ûnder de frije trochtocht falt dy't wiere gasten neffens de âlde wetten fan 'e boppenatuerlike wrâld by sokke gelegenheden beskermje. Dat betsjut dat eltse fampier Susan oanfalle en deadzje kin, sûnder dat se dêrmei de regels brekke. Wylst Harry dat Susan oan it ferstân besiket te bringen, docht bliken dat it Winterhôf fan 'e ierdgeasten as fertsjinwurdiger Harry syn peetmuoike Lea stjoerd hat. As dy fan Harry op 'e nij easket dat dy harren oerienkomst neikomt, en Harry dat foar de trêde kear wegeret, keart Harry syn eigen tsjoenderij him tsjin him, en kin er ynienen neat mear, sels net mear prate. Lea leit kalm út wat Harry himsels oandien hat en ûnderhannelet dan mei Susan oer wat dy betelje wol om Harry der boppe-op te helpen. Nei't Lea earst Susan har eagen easke hat, en dêrnei Susan har leafde, stimt Susan der úteinlik mei yn om "in jier fan oantinkens" oan Lea te jaan. Lea hâldt wurd en helpt Harry om frij te kommen fan 'e magyske weromslach dêr't er yn fêstrekke is, mar dan docht bliken dat Lea Susan al har oantinkens oan Harry ôfnommen hat, sadat se him no as in frjemd beskôget.
Boer
In boer, boerinne of agrariër is immen dy't him dwaande hâldt mei lânbou. Der wurdt ornaris ûnderskied makke tusken ikkerbou en feehâlderij. In boer mei in bytsje lân of in bytsje bisten wurdt in gernier neamd. In grutboer is dêrfoaroer in boer mei soad lân of in soad bisten en hawwe boere-arbeiders yn tsjinst.
Grave Peril
Ynhâld
Harry en Michael beslute dat it better is om it feest, dat yn 'e tún efter de filla holden wurdt, foartidich te ferlitten, mar de iennichste útwei is troch de filla hinne nei de foardoar, en by de efterdoar fan 'e filla wurde se tsjinholden troch Mavra, de fertsjintwurdichster fan 'e fampieren fan it Swarte Hôf (of de 'klassike' fampieren à la Greve Dracula). Dat blykt in âlde fijân fan Michael blykt te wêzen, en ien dy't mei Bianca en de reade fampieren ûnder ien tekken skûlet. De iennichste manear om fuort te kommen, is troch Mavra oan te fallen, mar dêrmei soe Harry de earste wêze dy't de âlde regels fan 'e boppenatuerlike wrâld brekt, wat jammerdearlike gefolgen hawwe soe foar de Wite Ried fan Tsjoenderij, dêr't hy ommers de offisjele fertsjintwurdiger fan is. Wylst Harry wifelet, wurdt it tiid foar Bianca, as koartby ferhefte markgrevinne fan it Reade Hôf, om geskinken út te dielen oan har gasten. Ien foar ien wurde gasten by har roppen om in presint te ûntfangen. It is dan dat Thomas Raith, de fertsjintwurdiger fan it Wite Hôf, it op in akkoartsje goait mei Harry en Michael, om't ek hy in âlde fijân fan Bianca is, en hy derfan oertsjûge rekke is dat it har bedoeling is om fan 'e jûn yn ien kear mei al har fijannen ôf te weven. As Harry by Bianca roppen wurdt, jout se him in grêfsark, mei dêrop de tekst "Hjir rêst Harry Dresden. Hy stoar wylst er it goede besocht te dwaan." As Lea by Bianca roppen wurdt, biedt se Bianca ek in geskink oan út namme fan it Winterhôf fan 'e ierdgeasten, en dat geskink blykt, ta ôfgriis fan Michael, it swurd Amoracchius te wêzen. Yn ruil dêrfoar kriget se fan Bianca in ritueel mês fan grutte wearde werom.
Boer
Sifers
It tal boereberdiuwen is yn de lêse fjirtich jier ôfnaam en bliuwt foarearst ôfnimmen mei de skaalfergrutting en strangere regels dat it miljeu oanbelanget.
Yn 2019 wiene der yn de provinsje Fryslân 4252 boerebedriuwen, wylst der yn 2000 noch 7109 wiene. It totale oerflak lânbougrûn yn de provinsje wie yn 2019 224.780 bunder, wêrfan't der 21.534 bunder ikkerbou, 1625 bunder túnkerij en 201.622 bunder greidelân en foer grienfoergewaaksen wie.
Grave Peril
Ynhâld
Dan is it Mavra har beurt om in geskink te ûntfangen. Bianca jout har Amoracchius en dêropta in sek dêr't de finzen Lydia yn blykt te sitten. Mavra risselwearret dêrop om "har kado iepen te meitsjen", d.w.s. Lydia dea te stekken mei Amoracchius, wat it hillige swurd foargoed bedjerre sil mei it bloed fan in ûnskuldige. Dan kriget Harry foar it ferstân dat it altyd al Bianca har bedoeling wie om him yn har domein te twingen de regels te brekken, sadat se rjocht en reden oan har kant hawwe sil as se him deadet. Mei Michael, Susan, Thomas en Justine fjochtet Harry him in wei nei it poadium, dêr't er Lydia befrijt. Mar dan reitsje se ynsletten en Harry hat gjin magy mear oer troch te fjochtsjen. As Susan yn 'e hannen fan 'e reade fampieren falt, set Harry mei in lêste krêftsynspanning, berne út razernij, de hiele tún yn ljochte lôge. Reek is oeral en Harry en Michael, dy't de bewusteleaze Lydia oer it skouder nommen hat, kinne gjin útwei finen oant der in tunnel fan skjinne lucht troch de reek ferskynt, dy't harren nei de efterdoar fan 'e filla liedt. De tunnel blykt makke te wêzen troch Lea, dy't noch altyd Harry hawwe wol en der dêrom foar soargje wol dat er de konfrontaasje mei de reade fampieren oerlibbet.
Boer
Sifers
Yn 2018 wiene der yn totaal 14.264 banen yn de lânbou, dat 4,8% fan de totale wurkgelegnheid is.
Grave Peril
Ynhâld
Ienris yn 'e auto rekket Harry út 'e tiid en as er de oare middeis yn syn appartemint wer by besleur komt, blykt dat inkeld hysels, Michael en Lydia oan 'e fjoersee ûntsnapt binne. Harry is der beroerd fan as er Susan dea waant, mar as net lang dêrnei Thomas Raith by him oankloppet, dy't de hiele nacht en dei troch Chicago efterfolge is troch reade fampieren, fertelt dy dat Susan en Justine de flammen ek oerlibbe hawwe. Se wurde no fêstholden yn 'e filla, dy't allinnich oan 'e eftergevel skea oprûn hat fan 'e brân yn 'e tún. By wize fan gebear fan goede wil hat Thomas wat meinommen: it swurd Amoracchius, dêr't er yn 'e gaos yn 'e brânende tún mei útpykt is. Harry fermoedet no dat Bianca en Mavra de Nachtmerje aktyf holpen hawwe, as se him al net hielendal ta syn dieden oanset hawwe. Thomas fertelt dat Mavra de ôfrûne nacht noch fan rutens spile en Chicago ferlitten hat. Underwilens hat Michael Lydia identifisearre as ien fan 'e eardere folgelingen fan 'e ûnder fuotten helle warlock Leonid Kravos, wat útleit hoe't sy mei de saak te krijen hat. Lydia is nei in sliepeleaze nacht no einlings yn 'e sûs rekke, en Harry beseft te let wat dat betsjut.
As er har wekker meitsje wol, blykt it fanke al beset te wêzen troch de Nachtmerje. Der folget in fjochtpartij wêrby't de Nachtmerje yn it lichem fan Lydia besiket om Harry en syn freonen te deadzjen, wylst sy besykje om dat tsjin te hâlden sûnder dat se it lichem fan Lydia bliuwende skea tabringe. Wylst Michael Lydia yn betwang hâldt, fiert Harry in betsjoening út om de geast fan de demon Azorthragal út te bannen, mar dat hellet ta Harry syn ferbjustering neat út. Pas as it al hast te let is, begrypt er hoe't de foarke yn 'e stôk sit: de geast fan 'e demon hat nea wat mei de hiele saak te krijen hân – it is de geast fan 'e warlock Leonid Kravos dêr't se almar tsjin fochten hawwe. Kravos wie nei de konfrontaasje yn it pakhûs by de haven arrestearre troch de plysje, mar hy moat him yn syn sel tekoart dien hawwe, wat Murphy har aparte hâlden en dragen en Stallings syn taspilings oer de grimoire fan Kravos útleit. Harry beseft no dat Bianca en Mavra Kravos holpen hawwe moatte om in betsjoening op te setten dy't fan syn geast in spûk makke hat, mei de bedoeling om wraak te nimmen op Harry en syn freonen. Wylst Thomas Lydia ôfliedt, fiert Harry de útbanning nochris út, no mei de namme fan Kravos sels, en diskear wurdt de Nachtmerje út it lichem fan Lydia útdreaun.
Harry, Michael en Thomas beslute dan om in wraam op 'e filla fan Bianca St. Claire te dwaan. Hoewol't dy goed bewekke wurdt, tinkt Harry der fia it Nevernever yn trochkringe te kinnen. Sadwaande sette se trijeresom mei Bob as gids ôf troch dy boppenatuerlike wrâld. Dêr wurde se lykwols opwachte troch Lea, dy't op 'e nij opeasket dat Harry him oan syn ôfspraak hâldt en him oan har oerjout. Harry is har lykwols in stap foar, en hat der fergif op ynnommen, in eksimplaar fan 'e kleverige knolamanyt, om persiis te wêzen, dy't Lea oan syn siken rûke kin. Se komme oerien dat Lea him foar diskear gean litte sil, sadat Harry it tsjingif ynnimme kin dat Michael by him hat en him neitiid yn it sikehûs behannelje litte kin. Nei't Harry it tsjingif ynnommen hat, seit Lea lykwols dat sy him fan 'e jûn net mear teneikomme kin, mar oaren wol. Dêrop stjoert se har trewanten efter Harry-en-dy oan. Michael en Thomas bliuwe efter om 'e efterfolgers by in brêge oer in rivier tsjin te kearen, wylst Harry mei Bob syn paad ferfolget nei de filla fan Bianca. As er dêr út it Nevernever wei binnenkringt, blykt syn plan lykwols minder geniaal te wêzen as er tocht hie en wurdt er fuortendaliks finzen nommen.
Fanwegen it gif yn syn bloed kinne de fampiers him net leechdrinke, en dêrom sette se him fêst yn 'e kelderfertrek. Dêr is ek Justine, Thomas syn freondinne, dy't emosjoneel labyl blykt te wêzen no't Thomas der net is om 'e gefoelens ôf te flakjen dy't mei har op 'e rin geane. Fierders blykt ek Susan yn deselde kelder finzen te sitten, mar Bianca-en-dy hawwe oer har gear west en se is no heal feroare yn in fampier fan it Reade Hôf. De metamorfoaze sil foltôge wurde as se it bloed fan in minske drinkt oant dy it bestjert. De rook fan Harry syn bloed oerweldiget har op in hier nei, mar hy wit him har fan it liif te hâlden troch in betsjoening út te fieren dy't har har stellen oantinkens oan him weromjout. Dêrnei jout Harry him mei sin del om te sliepen, en sa't er al ferwachte hie, kringt Kravos yn dreamen binnen. Kravos fermoardet Harry yn 'e dream, mar yn 'e echte wrâld wurdt er reänimearre troch Susan. Trochdat Harry stoarn is, ûntstiet der in spûk fan him, en mei syn twaen witte Harry en syn spûk Kravos te oermasterjen. Hy skuort de warlock útinoar en ferslynt alle tsjoenderij dy't Kravos earder fan him stellen hie. De geast fan Kravos is dan definityf ferslein en wurdt wei yn it neat, en itselde bart mei Harry syn spûk, dat syn doel berikt hat.
As er wer wekker is, stiet Harry suver op barsten sa fol sit er no mei magyske enerzjy. Hy blaast de doar fan it kelderfertrek derút en deadet Kyle en Kelly Hamilton, dy't by de doar op wacht steane. Hy fynt de skedel mei Bob deryn en syn oare eigendommen werom, en liedt Susan en Justine by de trep op út 'e kelder wei. Boppe-oan 'e trep wurdt se lykwols opwachte troch Bianca en al har fampieren. Dêr is ek in don Paolo Ortega oanwêzich, in hartoch fan it Reade Hôf, dy't Bianca der as waarnimmer by frege hat. Ortega jout Harry te kennen dat Bianca har strikt oan 'e letter fan 'e Akkoarten tusken it Reade Hôf en de Wite Ried fan Tsjoenderij holden hat, wylst Harry dy oerienkomst al brutsen hat. Wat der no bart, sil troch Ortega streekrjocht trochspile wurde oan 'e Reade Kening, en as Harry net omlyk wol, sil dat oarloch betsjutte tusken it Reade Hôf en de Wite Ried. Bianca biedt Harry dan in kompromis oan: hy mei de filla mei Justine ferlitte en alle ferliezen fan beide kanten sille fierders tsjininoar fuortstreke wurde. Mar Susan bliuwt by har en wurdt ien fan har ûnderhearrigen. Dat is foar Harry net akseptabel, dat hy hoecht net lang nei te tinken om te besluten dat it dan mar oarloch wurde moat. Hy deadet ferskaten fan 'e fampieren, mar kriget dan in helder idee en ropt de geasten op fan 'e slachtoffers fan Bianca-en-dy, de spûken fan hûnderten minsken dy't yn mear as in iuw tiid yn 'e filla troch de reade fampieren fermoarde binne. Dy stoppet er alle magyske enerzjy ta dy't er noch hat, sadat de geasten fysike foarm oannimme kinne. It gefolch is dat de fampieren troch de geasten útinoar skuord wurde. Ek Bianca sels treft dat lot. Harry ûntflechtet mei Susan en Justine de filla foar't it hiele gebou ynstoart.
Harry wurdt nei it Cook County Hospital brocht, dêr't er behannele wurdt foar de gefolgen fan poddestoelfergiftiging, en troch in sadistyske kear fan it lot in keamer diele moat mei Charity Carpenter. Dy begjint him sadree't er wer by sûpe en stút is, it mannewaar op te sizzen. It giet nammentlik in stik better mei har en ek har poppe sil it rêde. Nettsjinsteande Charity har miening oer Harry, beslute sy en Michael letter om it jonkje Harry te neamen. Michael en Thomas binne nammentlik feilich út it Nevernever weromkeard. Thomas is Harry tige tankber foar de rêding fan Justine, fan wa't er oprjocht liket te hâlden, dat Harry hat foar de feroaring ris in freon makke, ynstee fan in fijân. Oan 'e oare kant is de Wite Ried fan Tsjoenderij poerlulk op him, mar dat wie te ferwachtsjen. Fierders is Murphy einlings wekker wurden, en Lydia is fia pastoar Forthill en de Roomsk-Katolike Tsjerke weiwurden om earne oars ûnder in oare namme in nij libben op te bouwen. Susan Rodriguez besiket Harry te ûntrinnen. As er har úteinlik opspoart, freget er har om mei him te trouwen. Drôf fertelt se him lykwols dat se no oanhâldend in gnaujende honger fielt nei bloed, dêr't se beslist net oan tajaan mei. Om't se sa fan him hâldt, kin se wat him oangiet de ferskillende soarten hongers net útinoar hâlde, en soe it mar in kwestje fan tiid wêze foar't se him deade. It liket har dêrom de baas dat se inoar net mear sjogge.
Boer
Oplieding
Foar agrarysk ûnderwiis binne der yn Fryslân ferskate mooglikheden. It Nordwin Kolleezje hat opliedings foar tariedend middelber beropsûnderwiis (Nederlânsk: VMBO), en foar middelber beropsûnderwiis (Nederlânsk: MBO) mei lokaasjes yn Ljouwert, Snits, It Hearrenfean en Bûtenpost.
Foar heger beropsûnderwiis (Nederlânsk: HBO) is de Hegeskoalle Van Hall Larenstein yn Ljouwert en Wageningen University & Research yn Wageningen. De lêste fersoarget ek wittenskiplike opliedings en liedt net streekrjocht ta it berop fab boer, wylst guon dy't der ôfstudearre hawwe, al in boerebedriuw hawwe.
Skiednis
De boer ûntstie yn de neolityske revolúsje doe't de minske oergie fan in maatskippij fan nomadyske jager-samlers ta in agraryske mei in fêste plak. In stik bosk waard platbaarnd en waard in skoft beplante of beweide. Sadree de grûn tenein wie, ferfear men nei in oar stik. Troch it útfinen fan bedongjen waard it mooglik en festigje jin op in fêst plak. Sa ûntstiene boeredoarpen dêr't lânbou en feehâlderij holden waard.
Yn 'e Midsiuwen ferlearen in soad boeren yn Jeropa harren frijheid troch it feodale stelsel. Yn Fryslân wie der lykwols gjin sprake fan in feodaal systeem (Fryske Frijheid), want der wie in jildekonomy en koe der mei jild betelle wurde yn plak fan in part fan de rispinge sa as by it feodale systeem. Sa koene de frije boeren lân hiere fan eallju of fan grutgrûnbesitters. Guon mei it measte lân yn besit, hiene ek de measte stimmen om in grytman te kiezen. Yn Dútslân wiene der ek wol boeren dy't harren frijheid en hiem hâlde koene, en waarden warboeren (Wehrbauer) neamd. De lytse boeren folgen letter ek en sa ûntstie yn benammen Grinslân en East-Fryslân en minder yn Westerlauwersk Fryslân in grut ferkil tusken grutboeren, gernieren en boere-arbeiders. Yn de njoggentjinde iuw late dat ta sosjale spannings.
Bestseller
In bestseller (yn it Ingelsk letterlik: "bêste ferkeaper") is in oantsjutting dy't brûkt wurdt foar in boek dat binnen in beskate perioade útsûnderlik goed ferkeapet. De term wurdt ek wolris brûkt foar cd's. It begryp is relatyf; wat foar it Frysk in bestseller is, sil dat yn in gruttere taal as it Nederlânsk nei alle gedachten net wêze.
Flaktefyskatsja's
De flaktefyskatsja's (wittenskiplike namme: Lagostomus) foarmje in skaai fan 'e klasse fan 'e sûchdieren (Mammalia), it skift fan 'e kjifdieren (Rodentia), it ûnderskift fan 'e kjifstikelbaarcheftigen (Hystricomorpha), it tuskenskift fan 'e kjifstikelbaarchdieren (Hystricognathi), it lytsskift fan 'e kjifstikelbaarchdieren fan de Nije Wrâld (Caviomorpha), de boppefamylje fan 'e tsjintsjilla-eftigen (Chinchilloidea), de famylje fan 'e wolmûzen (Chinchillidae) en de ûnderfamylje fan 'e fyskatsja-eftigen (Lagostominae). Ta dit skaai hearre 3 soarten út it súdlike part fan Súd-Amearika, wêrfan't twa útstoarn binne.
Bargen
De bargen of swinen fan 'e Alde Wrâld (Latynske namme: Suidae) foarmje in famylje fan de klasse fan 'e sûchdieren (Mammalia) en it skift fan 'e evenhoevigen (Artiodactyla), dat nau besibbe is oan de pekarys fan de Nije Wrâld. Ek de domestisearre baarch en dy syn foarfaar, it everswyn, hearre ta dizze famylje. De famylje komt yn it wyld foar yn hast hiele Afrika en Jeraazje. Dêrnjonken besteane der ek útsette of ferwyldere populaasjes yn Noard- en Súd-Amearika, Austraalje, Nij-Seelân en frijwat eilannen yn 'e Stille Súdsee.
John Lanting
Johannes Frederik (John) Lanting (Overveen, 30 maart 1930 – Breda, 15 augustus 2018) wie in Nederlânsk akteur, regisseur en produsint. Lanting waard benammen bekend om syn Theater fan de Lach. Oant 1996 trede de 'Kening fan ’e klucht' op yn de Nederlânske teaters.
Libben en wurk
Lanting gong nei syn hbs-oplieding reizgjen en wurke ûnder oare yn Frankryk, Spanje en Marokko. werom yn Nederlân wurke er as toanielknecht yn 'e Haarlimske skouboarch en letter as gids op rûnfeartbooten yn Amsterdam. Yn 1956 studearre er ôf oan de Toanielskoalle yn Amsterdam. Yn 1958 hie er in lytse rol yn de tf-film Cesare fan Willy van Hemert. Oant 1964 spile er by it Rotterdamsk Toaniel. Dêrnei debutearre er yn 'e solofoarstelling De Aap fan Franz Kafka, in toanielstik dat er oant yn Japan ta spile.
Yn 1972 begûn Lanting as teaterprodusint, yn 'e mande mei Jacques Senf, fan it Theater van de Lach. Bekende komeedzjes dy't Lanting brocht wiene Nee Schat nu niet, In de kast op de kast, In kus van een Rus en Een trouwring mag niet knellen. Syn trochstrings hilaryske shows waarden troch de TROS yn de jierren '70 en '80 op 'e telefyzje útstjoerd. Ek spile Lanting rollen yn telefyzjerigen lykas M'n broer en ik (1967-1969) en Hamelen. Yn dy lêste fertolke er de rol fan amtner Ogterop Deux. Yn 1974 wie er te sjen yn De vloek van Woestewolf.
Yn 1987 ûntfong Lanting de Johan Kaartpriis. Dêrnei joech er lêzingen en brocht it boek En clown zou ik worden út.
Lanting wie de lêste pear jier fan syn libben siik en stoar yn de âldens fan 88 jier.
Peta Jensen
Peta Jensen, echte namme ûnbekend (Zephyrhills (Floarida), 24 desimber 1990), is in Amerikaansk neakenmodel, stripper en pornografysk aktrise fan mingd Dútsk, Iersk en Skotsk etnysk komôf, dy't yn it ferline ek wol gebrûk makke hat fan 'e artystenamme Scarlett Reid. Hja sette yn 2014 útein mei in wurkpaad yn 'e Amerikaanske pornoyndustry en spile yn in grut tal films. Jensen stiet benammen bekend om har grutte boarsten. Yn 2016 waard se nominearre foar mar leafst seis prestizjeuze AVN Awards.
Libben en karriêre
Neffens de Internet Adult Film Database (IAFD) spile Jensen neitiid yn mear as 110 films, û.m. foar sokke foaroansteande labels as Digital Sin, Wicked Pictures, Jules Jordan Video en Digital Playground. Fierders hat se ek wol wurke foar minder bekende studio's, lykas Girlfriends Films, Mile High Media en Pure Play Media. En teffens hat se in protte yn 't spier west foar pornowebsiden op it ynternet, wêrûnder BangBros, Reality Kings, Brazzers en Naughty America. Jensen hat gearwurke mei kollega-pornoaktrises as Anikka Albrite, Mercedes Carrera, Allie Haze, Brandi Love en Kendra Lust, en mei manlike tsjinspilers as Mike Adriano, Jordan Ash, Mick Blue, Danny D, James Deen, Erik Everhard, Tommy Gunn, Keiran Lee, Sean Michaels, Ramon Nomar, Mr. Pete en Johnny Sins.
As pornoaktrise stiet Jensen benammen bekend om har grutte boarsten, dêr't se ek noch tatemolke mei ôfskiede kin. Hja die har earste anale sekssêne (Anything He Desires) op 14 febrewaris 2016 foar Brazzers, en har earste ynterrasiale sekssêne (Big Boob Secretary Does Her Black Boss) op 15 april 2016 foar de webside Blacked.com. Yn 2016 waard Jensen nominearre foar net minder as seis AVN Awards (de Oscars fan 'e pornowrâld), û.m. yn 'e kategoryen bêste nije stjer, bêste sekssêne mei in pearke (tegearre mei Bill Bailey) en bêste groepsekssêne (yn 'e mande mei sân oare akteurs). Op 25 april 2016 kundige Jensen op Twitter de ein fan har karriêre as pornoaktrise oan, mar minder as in moanne letter kearde se werom yn 'e pornoyndystry.
Jensen hat fjouwer moanne troud west foar't har houlik einige yn in skieding. Se seit dat se yn har frije tiid graach hynsteride mei. Njonken har aktearwurk is se ek aktyf as neakenmodel en hat se mei fotoreportaazjes yn ferskate neakenblêden stien. Fierders reizget se as feature dancer by stripklubs yn 'e hiele Feriene Steaten lâns.
Lichemsskaaimerken
Peta Jensen is blank, mei griene eagen en brún hier. Neffens har offisjele opjefte is se 1.70 m lang, mei in gewicht fan 56 kg, en kupmaat 34DDD, dêr't se in boarstfergruttingsoperaasje foar ûndergien hat. Behalven de wenstige piercings troch har earlellen hat Jensen ek in nâlpiercing en in piercing troch har rjochternoaswjuk. Fierders hat se ferskate tatoeaazjes: in blom boppe-oan op har lofterboarst; in fear mei tekst op har rjochterearm; in sinneblom en in hert op har rjochterfoet mei de tekst "Live, Laugh, Love"; en oare tatoeaazjes op har lofterheup en ûnderrêch, har rjochterûnderbúk en de binnenkant fan har lofterpols.
Spoarstasjon
In spoarstasjon, ek spoarweistasjon of treinstasjon of koartwei stasjon, is in plak dêr't treinen stilhâlde en wer ôfsette, sadat reizgers yn-, út- of oerstappe kinne en guod yn- of útladen wurde kin. Stasjons besteane yn ferskillende foarmen. Guon lytse stasjons omfetsje bygelyks allinnich in perron, in kaartsjesautomaat, in abry en in plak om fytsen te stallen. Gruttere stasjons omfetsje behalven ferskate perrons en in ranzjearterrein ek in stasjonsgebou mei loketten (as dy noch net ferfongen binne troch automaten), in wachtromte, húskes en faak ek in kiosk, in restaurant en soms oare winkels.
Yn 'e spoarwrâld wurdt ûnderskie makke tusken 'stasjons' en 'haltes': stasjons hawwe seinen en wiksels, wylst haltes dêr net oer beskikke. It grutste type spoarstasjon is it sintraal stasjon, dat sintraal leit yn in grutte stêd. It fungearret as begjin- en einpunt fan ferskate spoarlinen, en kin wol tsientallen perrons omfetsje. Benammen by in sintraal stasjon, mar ek wol by oare stasjons, slute spoarlinen oan op oare foarmen fan iepenbier ferfier, sadat reizgers oerstappe kinne op bussen, trams of metro's.
Yn Nederlân binne tsjintwurdich stasjonsgebouwen eigendom fan 'e Nederlânske Spoarwegen (NS), dêr't se ûnderbrocht binne by de difyzje NS Stasjons. De perrons, ranzjearterreinen en alle oare 'bûtenwurken' falle ûnder ProRail, dat ek ferantwurdlik is foar it eigentlike spoar.
Rostock (stêd)
Rostock is in stêd yn it noardeasten fan Dútslân; de grutste stêd fan de dielsteat Meklenburch-Foarpommeren en hat sa'n 200.000 ynwenners. Rostock leit yn it noarden fan Mecklenburch, oan de rivier de Warnow. Oan de mûning fan de Warnow lizze it stedsdiel Warnemünde en de haven fan Rostock, dy't de tredde Dútske Eastseehaven neffens grutte is, nei Kiel en Lübeck.
3D-printer
Skiednis
It trijediminsjonale printproses is ûntstien út in tal projekten fan it MIT yn it jier 2000. Dat wie in útwreiding fan rapid prototyping, dêr’t it der benammen by om gong om gau in prototype te meitsjen. De earste tapassings wiene mei in metaal as produksjestof.
Yn 2005 ûntstie yn de Feriene Steaten in rap groeiende merk foar hobbyisten en thúsgebrûk mei it beskikber kommen fan de open-source RepRap en de Fab@home projekten. De measte 3D-printers foar thúsgebrûk brûke techniken dy’t dêrfan ôflaat binne. In yn 2013 diene stúdzje joech oan dat 3D-printsjen in massaprodukt wurde kinne soe dêr’t konsuminten jild mei besparje kinne soene by it keapjen fan lyts húshâldlik guod. Yn stee fan it keapjen fan in troch spuitjitten makke produkt, lykas in beker of in trachter, soe immen dat dan thús printsje kinne.
Hoe’t it wurket
In soad brûkte metoade by 3D-printsjen is it brûken fan in fyn poeier (gips), plantaardige stoffen, bioplestik, polyuretaan, polyester, epoksje lykas Inket(snjit)printers brûke, dêr’t der hieltyd lagen fan dit poeier by meielkoar ferbûn wurde, sadat dy in fêste foarm oannimme. Dy binings wurde definiearre troch in CAD-bestân. Dy metoade is de iennichste metoade dêr’t it model by folslein yn kleur printe wurdt. Dat is ek de rapste metoade.
Fused deposition modeling (FDM) is in oare wize, dêr’t smolten polymearen op in supportlaach spuite wurde en it model sa laach nei laach opboud wurdt.
In oare metaode is it brûken fan floeistoffen, lykas fotopolymear, troch inselde type inketsnjitkop, wêrby’t se ek hieltyd laach nei laach printsje. Dêrnei wurdt in uv-lampe oan de printkop aktivearre, dy’t eltse floeistoflaach bestjurret. Dy metoade is ek bekend ûnder de namme stereolitografy.
In lyksoartige printmetoade brûkt in spesjale gel dy’t bestriele wurdt troch in laser op de plakken dy’t bestjurje moatte. Dêrnei wurdt it net-bestjurre part fan de gel fuortwosken. Mei dy metoade kinne jo objekten modellearje dy’t lytser binne as 100 nm, mar ek kompleksere modellen.
De tuskenlaach dy’t de ferskate lagen bine kinne jo nei it meitsjen fan it model mei de hân fuorthelje, mits djoerdere printertypes brûkt wurde, oplosse yn in floeistof, troch it model deryn te dompeljen. It resultaat is in hol model dat aardich akkuraat de bedoelde foarm neidocht.
It makket net út hokker modellearringssoftware jo brûke foar it model, salang’t dy it model útfiere kin yn it formaat dat brûkt wurdt troch de printersoftware.
Eigenskippen
Der binne no ek 3D-printers fan trijehûndert euro ôf, mar dy ha net sa’n hege resolúsje en wurkje net al te flot: it meitsjen fan in skaakstik duorret bygelyks noch op syn minst in oere. Wol binne der ûnderwilens 3D-printers op ‘e merk dy’t gjin yngewikkelde software nedich hawwe, mar gewoan mei de hân betsjinne wurde kinne. Foar minder as hûndert euro kin mei in 3D-pinne yn de loft tekene wurde.
Resolúsjes en ôfmjittings fan de modellen
De resolúsje fan de hjoeddeistige printers is tusken de 328 × 328 × 606 DPI (xyz) op HD-resolúsje oant 656 × 656 × 800 DPI (xyz) yn ultra HD-resolúsje. De sekuerens giet oant 0,025 mm - 0,05 mm de inch. De grutte fan in model kin oprinne oant 737 mm × 1257 mm × 1504 mm. It detail fan it model wurdt boppedat noch útmakke troch it tal polygonen dêr’t it model út bestiet.
Materialen om mei te printsjen
Filament is de 'inket' fan in 3D-printer en is meast makke fan termoplestik. De foarnaamste plestiken binne polymolksoer (PLA), ABS en PETG. Troch it tafoegjen fan kleurstoffen yn it produksjeproses binne alle winske kleuren te meitsjen.
In nije metoade is dy fan it printsjen mei in metaal as grûnstof. It wurket krekt sa as de ‘gewoane’ metoade, allinnich wurdt hjir in metaalpoeier brûkt. De metalen modellen dy’t dêrmei makke wurde kinne tsjinje meast as ûnderdiel foar in grutter model.
Gebrûkstapassings
3D-printers wurde benammen tapast dêr’t ûntwerpers tiid útsparje wolle op it sels meitsjen fan modellen. Dêrby hearre de medyske wittenskip, arsjitektuer, moade en design, mar ek de ferdivedaasje-yndustry lykas de spultsje-yndustry en filmyndustry hearre by de brûkers. Ek keunstners brûke dizze masine om harren kreaasjes yn in relatyf koart hoartsje yn in fêste foarm te krijen.
Yn prinsipe hoecht in konsumint mei in eigen 3D-printer en it nedige materiaal foar in produkt dat er ha wol allinnich de boutekening te bestellen; hy kin dan it produkt sels troch de printer meitsje litte. It bedriuw Defense Distributed yn de Feriene Steaten hat bestannen foar de ûnderdielen fan in ienfâldich inkeldskots pistoal op ynternet set (allinnich de slachpinne, fan metaal, is noch nedich en in patroan), mar op befel fan de autoriteiten wer fuorthelle.
Yn 2014 kaam de tapassing fan 3D-printers yn in streamfersnelling doe’t ek grutte yndrustriële bedriuwen lykas Siemens AG de technyk yntegrearren yn har produksjeproses.
Der wurdt troch ferskate bedriuwen en organisaasjes wurke oan 3D-printers foar it printsjen fan gebouwen. De ESA is dwaande mei it stal jaan fan in húske op de moanne. De Nederlânske arsjitekt Janjaap Ruijssenaars makke yn oparbeidzjen mei in tal Nederlânske bedriuwen it ‘Landscape House’, mei in oerflakte fan mear as 1100 m2. In 3D printer soe no in hûs printsje kinne yn 20 oeren. It Nederlânske bedriuw CyBe Construction hat yn oparbeidzjen mei Heijmans tapassings as 3D printe bekistings makke.
Streekpaden
thumb|180x180px|Paadwizer Streekpaad
3D-printer
Gebrûkstapassings
Yn kombinaasje mei in spesjale skenner wurdt in 3D-printer ek brûkt om in byldsje (ek yn kleur) fan in persoan te meitsjen. Tusken it skennen en printsjen kinne dêrby op de kompjûter noch bewurkings mei de hân dien wurde.
Streekpaden
Streekpaden binne regionale rekreative kuierpaden tusken de 80 en 365 km lang. De streekpaden binne lykas de GR-Paden yn etappen opdield. yn Flaanderen wurde sokke paden dan ek Streek-GR neamd. In streekpaad is meastentiids in sletten rûte, oftewol in rûte dêr’t it begjin- en einplak itselde binne. In fariaasje dêrop is WaddenWandelen dy't bestiet út losse rûten op 'e eilannen. It bekendste streekpaad yn Fryslân is it Alvestêdepaad.
Paadwizers
De streekpaden binne yn beide rjochtingen mei in giel-read teken markearre mei stikkers, oanbrocht mei ferve op dykmeubilêr, yn kuiergidsen en op it webstee fan Wandelnet beskreaun. It is oan te riden gebrûk te meitsjen fan sa’n gids as de webstee om’t de paadwizers yn it fjild wol ris ferdwine. It basisteken jout de rûte oan, en wurdt nei ferrin fan tiid werhelle om oan te jaan dat jo noch op it rjochte paad binne. In rjochting oanpassing wurdt oanjûn mei in pylkje.
Tyestes (toanielstik)
Tyestes, yn it oarspronklike Latyn: Thyestes, is in toanielstik fan 'e hân fan 'e Romeinske filosoof, toanielskriuwer, skriuwer en steatsman Lusius Anneüs Seneka, better bekend as Seneka de Jongere (±4 f.Kr.-65). It is ien fan 'e mar in pear fan Seneka syn stikken dy't net dúdlik op in Aldgryksk orizjineel basearre is, en mei dêrom wurdt it gauris beskôge as yn magnum opus. De trageedzje giet werom op in ferhaal út 'e Grykske mytology en ferhellet oer de striid fan twa twillingbruorren om 'e troan fan 'e Grykske stêdsteat Mysene. Tyestes is nei alle gedachten let yn Seneka syn karriêre skreaun, wierskynlik om it jier 62 hinne. Yn 1985 sette Klaas Bruinsma in pear fragminten út it stik oer yn it Frysk.
Ynhâld
Dan ferskoot it toaniel nei de Grykske stêd Mysene, dêr't Atreüs kening is. Hy hat einlings de striid om 'e troan wûn fan syn broer Tyestes, dy't er yn ballingskip dreaun hat. Mar dat is net genôch foar Atreüs, dy't gek wurden is fan wraaksuchtigens om't Tyestes syn frou Airopê ferlaat hat, sadat it noch mar de fraach is oft Atreüs syn soannen Agamemnon en Menelaos wol echt sines binne. Troch Agamemnon en Menelaos te stjoeren om Tyestes werom te lokjen nei Mysene mei ûnthjitten fan fermoedsoening, makket er harren mandélich yn syn wraakplannen. Underwilens griist it koar, besteande út 'e Myseenske stedsâldsten, fan 'e Atreüs syn dwaan, en sjongt oer hoe't in kening hearre moatte soe te wêzen.
Tyestes is bot ferheard oer de draai dy't syn broer makke hat, mar hy trapet deryn en komt werom yn Mysene, dêr't er begroete wurdt troch syn trije jonge soannen. Tyestes is bekommen fan syn eardere lust nei macht, en seit no inkeld noch te langjen nei in ienfâldich, weromlutsen libben. Atreüs begroetet syn broer, en biedt him ta teken fan fermoedsoening de helte fan it keninkryk oan. Tyestes stjoert dêrop syn soannen nei it paleis ta, as gizelders foar syn goed gedrach.
De hiele fjirde akte bestiet út in ferslach fan in boadskipper oer wat der yn it paleis bard is. Atreüs hat de jonkjes, syn omkesizzers, offere op in alter, en dêrnei slachte en tamakke. It fleis is Tyestes foarset as ûnderdiel fan in feestlik gastmiel, wylst er al fleurich wie fan 'e wyn. It koar sjongt oer in ûnnatuerlike tsjusterens dy't oer de stêd fallen is troch Atreüs syn misdie, mei't de goaden fan ôfgriis de sinne in ein weromset hawwe yn 'e loft.
Krityk
Hoewol't Tyestes gauris as Seneka syn masterwurk beskôge wurdt, hat it stik in oantal problematyske eleminten. It is tige statysk, nettsjinsteande de gewelddiedige aksje dy't de kearn derfan foarmet (mar dêr't inkeld ferslach fan dien wurdt). Foar in part is dat te witen oan in brekme oan aktearynstruksjes, mar ek komt it foar in part troch de lange monologen, dy't gauris suver wol oefeningen yn retoarika lykje. Dialogen komme suver net foar, mei't it toanielstik hast folslein út sokke taspraken opboud is. Fierdersoan hawwe de measte akten mar twa sprekkende rollen. Boppedat lit de karakterisearring fan 'e personaazjes te winskjen oer, mei't de monologen bêst ferskood wurde kinne soene fan 'e iene nei de oare rol, sûnder dat dat it stik wêzentlik beynfloedzje soe.
Fryske oersetting
Klassyk oersetter Klaas Bruinsma, dy't letter benammen bekend wurden is troch syn ferfrysking fan Homêros syn Ilias en Odyssee en in hiele rige Aldgrykske toanielstikken fan skriuwers as Sofokles, Aiskylos, Euripides en Aristofanes, hat in pear fragminten fan Tyestes yn it Frysk fertaald. Under de titel Twa Koaren út Thyestes hat er dy yn 1985 publisearre yn it literêre tydskrift HJIR.
Feriene Sû Stammen
De Feriene Sû Stammen (Ingelsk: United Sioux Tribes) is in koepelorganisaasje fan alve federaal erkende Yndiaanske stamme-organisaasjes fan 'e Sû (Ingelsk: Sioux) yn 'e Feriene Steaten. Dêrby giet it om alle Sû-stammen yn 'e Amerikaanske steaten Súd-Dakota, Noard-Dakota en Nebraska. Sels genietsje de Feriene Sû Stammen gjin erkenning fan it Amerikaanske regear. De organisaasjes dy't mei-inoar de Feriene Sû Stammen foarmje, binne:
De Feriene Sû Stammen waarden oprjochte yn maaie 1970, neffens eigen sizzen om it algemien wolwêzen, de sûnens, de ekonomyske ûntjouwing en de mooglikheden oangeande it folgjen fan ûnderwiis fan 'e lidorganisaasjes en harren leden te befoarderjen, en om help te bieden op alderlei mêd. Teffens is it in gearwurkingsferbân dat mei ien mûle foar alle Sû-stammen yn Noard- en Súd-Dakota en Nebraska sprekke kin (mar net foar dy yn Montana en Minnesota, dy't der net by oansletten binne).
Ronald (Washington)
Ronald is in gemeentefrij plak (Census-Designated Place) yn Kittitas County yn de Amerikaanske steat Washington. It leit yn it Cascades berchtme. It hie 265 ynwenners neffens de folkstelling fan 2000. Ronald is ferneamd nei Alexander Roland, in haadman fan in koalmyn yn de omkriten.
Klús fan Us Leaffrou fan de Besletten Tún
De Klús fan Us Leaffrou fan de Besletten Tún is de eardere herfoarme tsjerke fan it Grinslânske doarp Warfhuzen. Tsjintwurdich is it in oan Us Leaffrou fan Smerten wijde roomsk tsjerkegebou. De twadde patroanhillige fan de tsjerke is Sint-Liudger, de apostel fan de Friezen. Fanwegen it Spaanske genedebyld fan Us leaffrou is de tsjerke in drok besocht beafeartsplak.
Skiednis
De tsjerke waard yn 1854 boud yn in ienfâldige klassisistyske styl op it plak fan de âlde 13e iuwske tsjerke, dy't foar de reformaasje wijd wie oan Liudger. De muorren fan it fiif traveeën telende gebou mei in trije sidige eastlike sluting wurde troch pilasters lidde. It fanâlds frijsinnnige Warfhûzen slagge der yn de jierren 1960 hieltiten minder yn om de Nederlânsk-Herfoarme tsjerke iepen te hâlden. Yn 1970 waard de tsjerke fanwegen de weromrinnende tsjerkegong lang om let sletten foar de earetsjinst. It gebou bleau de folgjende dessinia leech, mar yn 2001 namen de katoliken de tsjerke oer en in restauraasje folge. It travee tsjin de toer waard ferboud ta in wente foar in hearemyt, dy't sûnt dy tiid ek bewenne wurdt troch pater Hugo. De rest fan de tsjerke docht tsjinst as klúskapel. De hearemyt falt ûnder it bisdom Grins-Ljouwert en hat syn ivige ûnthjitten op 18 novimber 2012 ôflein yn de hannen fan de biskop. De protestantske ynrjochting lykas de preekstoel, de hearebanken en by de yngong in âld offerblok bleaune by de werynrjochting sparre en binne noch jimmeroan oanwêzich.
Mei it restaurearjen fan de tsjerke krige ek it genedebyld in plak yn de tsjerke. Is is gjin byld fan Marije lykas dy yn de katolike tsjerken fan ús kontrijen stean, mar in typysk Spaansk byld, sa't dy mei prosesjes yn de Goede Wike troch de strjitten fan Spaanske stêden tôge wurde. It byld waard makke troch de byldhouwer Miguel Bejarano út Sevilla, dy't it in barok en dramatysk uterlik joech. Al gau nei it pleatsen fan it byld besochten de earste minsken de tsjerke, fakentiden mei Spaanske of Súd-Amerikaanske woartels, om in kearske te baarnen en in yntinsje op te skriuwen. Tsjintwurdich witte ek Nederlanners, katolyk èn protestantsk, de wei nei de tsjerke te finen.
Ynrjochting
De tsjerke wurdt toch in klausuerhek skieden fan it gebiet dêr't de hearemyt libbet. Oan de noardlike muorre stiet de preekstoel, wêrfan't allinne de kûp út de tsjerke sels stamt. Njonken de preekstoel binne fan de herfoarme tsjerke ek de hearebanken noch oanwêzich. Efter it klausuerhek stiet it Hillich Krúsalter, mei oan de tombe yn in ovale list in relikwy fan de hillige Bruno, stifter fan de oarder fan de Kartuzers. Lofts fan it Hillich Krúsalter stiet it alter fan de gûlende Us Leaffrou fan de Besletten Tún. De mantel fan Us Leaffrou feroaret mei de liturgyske kalinder. Rjochts fan it Hillich Krúsalter stiet yn in nis in relykkast mei in relikwy fan Sint-Antonius. Efter it Hillichkrúsalter is it ferhege heremitenkoer mei it Sakramintsalter en de bylden fan Liudger (lofts) en Finsintius (rjochts). Oan de tafel fan it Sakramintsalter wurdt yn in ovale list in bonkerelikwy fan Sint-Bonifatius bewarre. Efter it byld fan Us Leaffrou en tsjintwurdich ek op oare plakken lykas oan de oargelkreake hinget in grut tal eks-voto's. Eks-voto's kinne yn de tsjerke kocht wurde of foartiid besteld wurde (sjoch webstee foar de proseduere).
Yn de toer hinget ien fan de âldste lûdklokken fan Nederlân. De 13e-iuwske klok stamt oarspronklik út de toer fan Aldesyl.