cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
The Karate Kid (franchise)
The Karate Kid (2010)
Cheng en syn maten narje Dre op skoalle oan ien wei troch om him by Meiying wei te hâlden, wat kulminearret yn in fjochtpartij wêrby't se Dre in flink pak op 'e bealch jouwe. Hy wurdt rêden troch menear Han (Jackie Chan), de konsjerzje fan it appartemintekompleks dêr't hy en syn mem wenje. Dyselde giet nei Cheng syn ûnmeilydsume kung fu-learaar, master Li (Yu Rongguang) ta, om in ein oan it narjen te meitsjen. Li hat dêr gjin belang by, mar hy slút in oerienkomst mei menear Han dat it narjen ophâlde sil as Dre Cheng wit te ferslaan yn in oankommend kung fu-toernoai. Neitiid begjint menear Han Dre foar dy kompetysje te trainen.
The Karate Kid (tillefyzjesearje)
The Karate Kid is in tekenfilmsearje dy't fuortborduerret om 'e oarspronklike filmtrilogy. De plot folget Daniel LaRusso (ynsprutsen troch Joey Dedio) en menear Miyagi (Robert Ito), as harren frege wurdt om in mystyk relikwy te sykjen en werom te bringen, dat stellen is fan Okinawa. Beselskippe fan Taki Tamurai (Janice Kawaye) reizgje se de wrâld ôf op 'e syk nei it relikwy, en belibje dêrby it iene aventoer nei it oare. De tekenfilmsearje waard regissearre troch Larry Houston en útstjoerd troch it Amerikanaske tillefyzjenetwurk NBC fan septimber oant desimber 1989. Der waard ien seizoen makke, mei yn totaal trettjin ôfleverings.
Cobra Kai
Cobra Kai is in live action-komeedzjedramasearje dy't 34 jier nei de foarfallen yn 'e oarspronklike filmtrilogy spilet. Johnny Lawrence (William Zabka) beslút de Cobra Kai-dojo te weriepenjen en syn âlde rivaliteit mei Daniel Larusso (Ralph Macchio) wer op te pakken. De searje besjocht harren deilisskip troch de eagen fan Johnny. It idee dêrfoar kaam eins fan 'e ôflevering The Bro Mitzvah fan 'e komeedzjesearje How I Met Your Mother, út 2013, wêryn't Macchio en Zabka gastrollen hiene as harrensels op it frijfeintefeest fan 'e dwerse Barney Stinson. Dyselde hold fol dat Daniel LaRusso de antagonist en Johnny Lawrence de wiere held fan The Karate Kid wie. Cobra Kai kaam fan maaie 2018 ôf beskikber op 'e streamingtsjinst YouTube Red en letter op Netflix. Anno 2021 is it fjirde seizoen yn produksje.
Fideospultsjes
Der binne ferskate fideospultsjes basearre op 'e Karate Kid-franchise:
It Libben fan in Labbekak (boekesearje)
It Libben fan in Labbekak, yn it oarspronklike Ingelsk: Diary of a Wimpy Kid (en yn it Nederlânsk oerset as Het Leven van een Loser), is in boekesearje út it sjenre fan 'e jeugdliteratuer fan 'e hân fan 'e Amerikaanske auteur Jeff Kinney. De komyske rige ferhellet oer de brike aventoeren fan 'e suffert Sjoerd Sjollema (Ingelsk: Greg Heffley; Nederlânsk: Bram Botermans), en is bedoeld foar bern fan 'e ein fan 'e basisskoalle oant it earste jier fan it fuortset ûnderwiis. It earste diel, dat ek It Libben fan in Labbekak hjit, waard yn it Ingelsk publisearre yn 2007 en wie daliks in grut súkses. Anno 2018 bestiet de rige út 13 dielen en binne der wrâldwiid mear as 200 miljoen boeken fan ferkocht, yn 59 ûnderskate talen. De hiele searje ferskynde fan 2009 ôf yn Nederlânske oersettings. De Fryske oersetting fan it earste diel kaam yn desimber 2018 út. Fierders binne sûnt 2010 fjouwer dielen fan 'e rige ferfilme.
Eftergrûn
Yn jannewaris 1998 krige de Amerikaanske skriuwer Jeff Kinney it idee foar in ferhaal oer in jonge op 'e middelskoalle (dy't yn 'e Feriene Steaten tusken de legere en de middelbere skoalle yn sit). De haadpersoan krige de namme Greg Heffley (yn 'e Nederlânske oersetting Bram Botermans, en yn 'e Fryske oersetting Sjoerd Sjollema). Foar de ferhalen oer dy suffert (wimpy kid) putte Kinney út syn eigen ûnderfinings, en hy makke der sels ek yllustraasjes by. It ferhaal krige de foarm fan in deiboek, dat troch de haadpersoan yn it ik-perspektyf skreaun is.
Yn maaie 2004 brocht Kinney yn gearwurking mei FunBrain in online-ferzje fan it ferhaal út, dat doe de titel krige Diary of a Wimpy Kid ("Deiboek fan in Suffert" of "Deiboek fan in Swakkeling"). Op 'e webside waarden oant juny 2005 op deistige basis oanfollings tafoege. Tsjin 2009 wie de webside 20 miljoen kear besjoen. Op fersyk fan 'e fans besleat Kinney dat der in papieren ferzje komme moast, dy't it resultaat wie fan krapoan acht jier wurk. Yn febrewaris 2006, op 'e stripbeurs New York Comic Con, tekene er in oerienkomst foar it skriuwen fan in rige boeken mei útjouwerij Harry N. Abrams, Inc. It earste diel út 'e resultearjende boekesearje, Diary of a Wimpy Kid, kaam op 1 april 2007 út by Amulet Books, in ymprint fan Abrams.
It boek sloech yn as in bom en waard in ûnbidich kommersjeel súkses. Neitiid skreau Kinney elts jier in nij diel yn 'e rige, en yn 2018 ferskynde it trettjinde diel, Diary of a Wimpy Kid: The Meltdown. Dêrnjonken ferskynden yn 'e searje ek noch in aktiviteiteboek en twa filmdeiboeken. Dêrnjonken skoep Kinney op 'e bernefreonlike webside Poptropica twa eilannen mei as namme Wimpy Wonderland en Wimpy Boardwalk. Dêr kinne jonge fans de aventoeren út 'e searje op in ynteraktive wize werbelibje. Tsjin 2018 hie Kinney mear as 200 miljoen boeken ferkocht en wie syn wurk oerset yn 59 ûnderskate talen, wêrûnder it Nederlânsk en it Frysk. Fan 2008 oant en mei 2016 wûn de boekesearje Diary of a Wimpy Kid sân kear de Nickelodeon Kids' Choice Award yn 'e kategory favorite boek.
Boeken
Alle trettjin dielen fan 'e searje kamen tusken 2007 en 2018 ek út as (Ingelsktalige) lústerboeken, by útjouwerij Penguin Books.
Ferfilmings
De Amerikaanske filmstudio 21st Century Fox hat tusken 2010 en 2017 fjouwer ferfilmings fan 'e boeken fan 'e rige It Libben fan in Labbekak útbrocht. It giet dêrby yn prinsipe om ferfilmings fan 'e dielen 1, 2, 4 en 9, hoewol't de trêde film foar in diel basearre is op 'e foarfallen yn it trêde boek. Auteur Kinney wie by alle fjouwer films belutsen as útfierend produsint. Dêrnjonken waard yn 2012 ek in koarte film oer in ferhaal út 'e boekerige makke, mei as titel Diary of a Wimpy Kid: Class Clown.
Clyde Tombaugh
Clyde William Tombaugh (Streator (Illinois), 4 febrewaris 1906 – Las Cruces (Nij Meksiko), 17 jannewaris 1997) wie in Amerikaansk astronoom dy't, neist 14 planetoïden, yn 1930 de dwerchplaneet Pluto ûntduts. Oant 2006 waard Pluto as njoggende planeet fan it sinnestelsel beskôge. Hy wie ek pleiter foar seieus wittenskiplik ûndersyk nei Ufoos.
Solresol
thumb|Solresol 250px|right|Kleuren Solresol is in keunsttaal, dy yn 1817 troch Jean François Sudre ûntwurpen waard. De taal wie in skoft populêr, mei as hichtepunt de publikaasje fan Boleslas Gajewski syn Grammaire du Solrésol yn 1902.
Solresol is in muzyktaal, dy't basearre is op it prinsipe fan solfêge. De taal hat alinne sân lettergrepen, dy oerienkomme mei de sân noaten fan de diatonyske toanljedder: do, re, mi, fa, sol, la, si.
Mearling
thumb|right|Trijeling berne binnen 12 minuten nei elkoar. thumb|Polygoonjournaal út 1958 oer de [[Fryske fjouwerling.]]
De term mearling ferwiist nei tagelyk berne bern fan ien âldenpear. Dus mear as ien yndividu yn deselde liifmoer yn deselde swierens. Meastal wurde de leden fan in mearling berne op deselde dei.
In mearling besteande út twa persoanen wurdt in twilling, in mearling besteande út trije persoanen hjit in trijeling, ensafuorthinne. Kombinaasjes fan mearlingen komme ek foar, lykas in twa-aaiige trijeling.
Kurling op de Olympyske Winterspullen 2010
200px|thumb|right|200px|De Olympyske kurlinghal fan Vancouver 2010
De XXIe Olympyske Winterspullen waarden fan 12 oant en mei 28 febrewaris 2010 hâlden yn Vancouver, yn Kanada. It kurling wie yn it Vancouver Olympic/Paralympic Centre.
WK Frysk damjen 2018
It WK Frysk damjen 2018 wie it alderearste wrâldkampioenskip fan 'e tinksport Frysk damjen (net te betiizjen mei Nederlânsk of ynternasjonaal damjen, dat in hiele oare foarm fan 'e damsport is). It waard holden fan 3 oant en mei 10 augustus 2018 yn it Burmaniahûs yn 'e Fryske haadstêd Ljouwert, dat ek funksjonearret as it gemeentehûs fan 'e Gemeente Ljouwert. De organisaasje wie yn 'e hannen fan 'e yn 2014 opjrochte Stifting Wrâldkampioenskip Frysk Damjen (WFD). Yn it bestjoer dêrfan sieten û.m. dû. Liuwe Westra fan Lollum, Marten Walinga fan Waaksens en Herbert Tulleken fan Amsterdam.
Oarspronklik wie it de bedoeling dat it earste WK Frysk damjen organisearre wurde soe yn 2019, mar doe't Ljouwert útroppen waard ta kulturele haadstêd fan Jeropa yn 2018, liek it WFD skoan ta om it in jier earder te hâlden. De organisaasje fan it projekt LF2018 wie it dermei iens dat it WK Frysk damjen treflik yn it kulturele haadstedsjier paste. Sadwaande fûn it evenemint yn augustus 2018 plak.
Der wiene 16 dielnimmers dy't har yn 't foar kwalifisearje moasten. Dêrûnder wiene 9 ynwenners fan Fryslân en 1 Nederlanner fan bûten de provinsje, mar dêrnjonken ek lju út Belgje, Itaalje, Kameroen, de Oekraïne, Ruslân en Tsjechje. Meast opfallende dielnimmer wie de Kameroenees Marc Ndjofang, dy't yn 2013 de sulverne medalje behelle op it WK ynternasjonaal damjen. Hy joech lykwols ta dat er yn it Frysk damjen noch mar in begjinneling wie, en sadwaande helle er de finale ek net. De earste wrâldkampioen Frysk damjen, sa die bliken op 'e lêste dei fan it toernoai, waard Marten Walinga fan Waaksens, dy't de organisatoaryske kant fan it evenemint fanwegen syn sportive opmars oan Westra en Tulleken oerlitte moast. De sulverne medalje wie foar de Rus Aleksander Georgijev út Sint-Petersburch en it brûns gie nei Jelle Wiersma fan Wommels. Foeke Tiemensma fan Frjentsjer griep mei syn fjirde plak krekt njonken de prizen.
Eddie Irvine
Edmund Irvine Jr. (Newtownards, 10 novimber 1965) is in Noardiersk autokoereur. Montoya makke by de Grutte Priis fan Japan yn 1993 syn debút foar it team fan Jordan. Irvine had seisentweintich kear op it poadium stien by in Grutte Priis. De Grutte Priis fan Austraalje 1999 wie de earste oerwinning fan Irvine yn de Formule 1. De Grutte Priis fan Japan yn 2002 wie de lêste Formule 1-wedstriid fan Eddie Irvine. By de poadium seremoanje yn Austraalje yn 1996 waard by fersin de Ierske flagge omheechlutsen foar Irvine yn plak fan de Britske flagge.
Madagascar: Escape 2 Africa
Madagascar: Escape 2 Africa is in Amerikaanske aventoerekomeedzje yn 'e foarm fan in kompjûteranimearre tekenfilm foar bern en foar folwoeksenen út 2008 ûnder rezjy fan Eric Darnell en Tom McGrath. De haadrollen waarden ynsprutsen troch Ben Stiller, Chris Rock, David Schwimmer en Jada Pinkett Smith. De titel betsjut "Madagaskar: Untsnapping nei Afrika", wêrby't it Ingelske wurd to ("nei"), dat deselde klank hat as two ("twa") brûkt wurdt om oan te jaan it om it twadde diel fan 'e Madagascar-filmsearje giet. It ferhaal folget fjouwer bisten út in dieretún yn New York dy't yn 'e foargeande film skipbrek litten op 'e kust fan Madagaskar. Yn dizze film besykje se werom te kommen nei New York, mar strânje se yn Afrika, dêr't Alex de liuw syn âlden weromfynt. Madagascar: Escape 2 Africa krige mingde resinsjes fan 'e filmkritisy, mar groeide yn 'e bioskopen út ta in ûnbidich kommersjeel súkses. De film is opdroegen oan 'e neitins fan Bernie Mac, dy't as stimakteur by de produksje belutsen wie; hy kaam ûntidich te ferstjerren ear't de film yn premiêre gie.
Plot
Yn Afrika besiket Zuba de liuw, kening fan alle wylde bisten, syn jonge soan Alakay te learen hoe't er fjochtsje moat. It welpke hat lykwols inkeld belangstelling foar dûnsjen. As in rivalisearjende liuw, Makunga, Zuba útdaget foar in gefjocht om it keningskip, wurdt Zuba eefkes ôflaat oant er mei Makunga ôfweefd hat. Yn dat koarte skoftke wurdt Alakay troch in pear streupers oer de grins fan it natoerreservaat hinne lokke, yn in kiste stoppe en ûntfierd. As Zuba beseft wat der bard is, efterfolget er de pick-uptruck fan 'e streupers, wylst dy him mei in gewear besjitte. Yn 'e gaos rûgelet de kiste mei Alakay út 'e laadbak fan 'e auto wei sûnder dat Zuba it trochhat, en belânet yn in rivier. De streaming nimt him mei nei see en nei ferrin fan tiid spielt de kiste oan yn New York. Dêr wurdt it liuwke yn 'e kiste ûntdutsen en nei de Central Park Zoo brocht. Hy kriget dêr de namme Alex en slút freonskip mei de jonge sebra Marty, de jonge sjiraffe Melman en it jonge nylhoars Gloria.
Tsien jier letter, nei it aventoer dêr't se troch strâne rekken yn Madagaskar, besykje Alex, Marty, Melman en Gloria werom te kearen nei New York mei in delstoart fleantúch dat reparearre is troch de fjouwer psychopatyske pinguïns Skipper, Kowalski, Rico en Private. Ek de sjimpansees Mason en Phil geane mei en op it lêste stuit oppenearret de narsistyske ringsturtmaky kening Julien, ta ôfgriis fan Alex-en-dy, dat hy en syn trouwe adviseur Maurice it fingerdier ek mei sille. As Julien syn grutste en meast yrritante fan Mort de mûsmaky ek mei sil, goait Julian lykwols gau de doar fan it fleantúch yn syn gesicht ticht.
It fleantúch wurdt fuortsketten mei in reuseftige kattepûl dy't de makys op oanwizing fan Skipper boud hawwe, en it bliuwt wûnder boppe wûnder yn 'e loft. As se in skoft ûnderweis binne, mient Alex op ien fan 'e wjukken fan it tastel Mort te sjen, mar as Mort nei him weromwiuwt, lit er by fersin de wjuk los en rekket er it fleantúch kwyt. Net folle letter blykt de brânstof op te wêzen en moat it fleantúch in needlâning meitsje. De dieretúnbisten en kening Julien-en-dy blike har te befinen by in wettergat yn in Afrikaansk natoerreservaat, dêr't Marty, Melman en Gloria foar it earst oare bisten fan harren eigen soarte moetsje. Alex moetet in âldere liuw en liuwinne, dy't syn heit Zuba en syn mem Florrie blike te wêzen. Hy is feringele om mei harren weriene te wêzen, ek al kin er him harren eins mar amperoan tebinnenbringe.
Alex makket yndruk op syn âldelju mei ferhalen oer syn bestean as de 'kening fan New York', in bynamme, dy't er krigen hie om't er de dieretúnbesikers altyd sa fermakke mei syn dûnskeunsten. Hy en syn heit prate folslein byinoar lâns: foar Zuba kin de titel fan kening inkeld te krijen hawwe mei fjochtsjen; Alex hat noch nea yn syn libben fochten en it komt net iens by him op om út te lizzen dat er sa neamd wurdt om't er sa'n goede dûnser is. Marty jout him by in mânske keppel sebra's dy't der allegear krekt sa útsjogge en har allegear krekt sa hâlde en drage as hy. Melman, dy't ferijwat in hypochonder is, fljocht it oan as er heart dat der yn it reservaat gjin dokter is. De oare sjiraffen beslute him dêrop oant te stellen as de pleatslike medisynman. Gloria lûkt al rillegau de oandacht fan in mantsje-nylhoars, de glêde fersierder Moto Moto, en koesteret har yn syn belangstelling.
Underwilens sette de pinguïns útein mei de reparaasje fan it fleantúch, eat dêr't gjin begjinnensein oan liket te wêzen om't it nei de needlâning alhiel útinoar leit. Skipper beslút dat der ferlet is fan nije ûnderdielen. Syn oplossing is om 'e auto's te stellen fan kloften toeristen dy't op safary binne, sadat se dy foar ûnderdielen foar it fleantúch kannibalisearje kinne. Mason en Phil rekrutearje in grutte kliber pleatslike sjimpansees om by de reparaasje te helpen. Troch it dwaan fan 'e pinguïns reitsje ferskate groepen toeristen út New York strâne yn 'e Afrikaanske wyldernis. Nana, itselde âldwyfke dat Alex yn 'e earste film yn it treinstasjon in wan bruien joech, is ek mank harren, en sy werpt harsels al rillegau op liedster. Oan 'e Afrikaanske eastkust krûpt ûnderwilens in heal fersûpte Mort oan lân, dêr't er efterfolge wurdt troch in wol hiel fêsthâldende haai.
It entûsjasme fan 'e dieretúnbisten oer harren nije fermidden slacht al rillegau om yn teloarstelling. In âldere, mar fierders neat feroare Makunga stiet derop dat Alex in inisjaasjeritueel ûndergean sil dat alle jonge liuwen trochstean moatte om yn 'e mienskip fan folwoeksen liuwen opnommen te wurden. Troch syn ûntfiering hat Alex dat nea dien. It giet dúdlik om in gefjocht om syn weardichheid as liuw te toanen, mar Alex mient mar dat it in soarte fan talintejacht is. Makunga lit him moai yn dy waan, en bedraacht him noch fierder troch him Teetsi, de sterkste liuw út it reservaat, as syn tsjinstanner kieze te litten. Teetsi weeft sûnder ienige muoite mei Alex ôf. Om't er net slagge is foar syn inisjaasje, moat Zuba no syn eigen soan ferbalje. Dat wegeret er, en ynstee jout er syn posysje as kening op. Makunga grypt gau de kâns om 'e nije kening te wurden en ferballet Alex fuortendaliks.
Marty is ûnderwilens deprimearre rekke troch it besef dat er net unyk is, sa't er altyd tocht hie. It hat nammentlik bliken dien dat alle oare sebra's alles dwaan kinne dat hy kin en ek noch op persiis deselde manear. As er Alex opsiket, pakt dy tefolle om mei syn eigen swierrichheden om him te stypjen. Marty wurdt alhiel poerrazen as boppedat blykt dat Alex him net fan oare sebra's ûnderskiede kin. Melman wurdt troch guon oare sjiraffen oanpraat dat er siik is, om't er in brún plak op syn skouder hat. Hy rekket derfan oertsjûge dat er noch mar twa dagen te libjen hat. Gloria har belangstelling foar Moto Moto makket it der foar Melman net better op, mei't oan it ljocht komt dat er al jierrenlang temûk smoarfereale op har is. Kening Julien trunet Melman op syn folslein eigen wize oan om Gloria oer syn gefoelens te fertellen, mar as er dy goerie opfolgje wol, treft er har mei Moto Moto yn in poel oan. Ynstee dat er har fertelt wat er foar har fielt, sprekt er dan Moto Moto wiidweidich ta en drukt him op it hert om goed foar har te soargjen, mei't er it bêste wyfke fan 'e wrâld oan 'e heak slein hat. Nei Melman syn gloedfolle wurden falt it Gloria mei Moto Moto raar ôf as se beseft dat dy him inkeld ta har oanlutsen fielt om har uterlik.
De oare moarns docht bliken dat it wettergat hommels opdrûge is. Makunga toant himsels in lieder fan neat, mar Alex beslút om 'e rivier streamop te folgjen, om't der grif earne in ferstopping sit. Dêrfoar moat er him bûten it natoerreservaat bejaan, wat foar de bisten út it reservaat taboe is om't nimmen soks oerlibbet. Ear't er ôfset, leit er syn rûzje by mei Marty, dy't beslút him te beselskipjen. Underwilens sjocht Makunga syn kâns skoan om foargoed fan Zuba ôf te kommen troch him te fertellen dat Alex oer de grins fan it reservaat gien is. Zuba set mei tûzen hasten syn soan efternei om dy te rêden.
Kening Julien oppenearret dat de drûchte wolris ôfkeard wurde kin troch immen te offerjen oan 'e goaden, troch him of har yn in deunby leine fulkaan te smiten. Maurice heakket dêr oan ta dat it resultaat fan soks ornaris fifty-fifty is, mar dat is de bisten fan it reservaat goed genôch. As der om in frijwilliger frege wurdt, meldt Melman him oan, dy't ommers dochs noch mar in dei te libjen hat. Alle bisten sette op 'e fulkaan ta, dêr't Melman op it punt stiet om yn 'e siedende lava yn 'e djipte te springen. Gloria beseft dan ynienen dat hy it perfekte mantsje foar har is, en hâldt him op it alderlêste momint tsjin.
Streamop fan it reservaat ûntdekke Alex en Marty dat de New Yorkske toeristen ûnder lieding fan Nana in doarp yn 'e wyldernis en in keardaam yn 'e rivier oanlein hawwe. Alex wurdt troch de toeristen finzen nommen en oan it spit boppe in kampfjoer bûn, sadat er tamakke wurde kin om opiten te wurden (neffens Nana smeitsje liuwen krekt as hin). Zuba besiket him te befrijen, mar hy en Alex reitsje besingele fan 'e toeristen. Alex rêdt harren beiden troch in dûnsfoarstelling te jaan sa't er dat ek altyd yn 'e Central Park Zoo die; de New Yorkers kenne him dan werom as himsels. De iennichste dy't har net fan 'e wize bringe lit, is Nana, dy't in delsmiten jachtgewear oppakt om 'e liuwen dochs noch dea te sjitten en op te iten. Underwilens hat Marty de pinguïns berikt, dy't yn 'e tuskentiid mei de sjimpansees it fleantúch omboud hawwe ta in nuveraardich fleanend apparaat. Marty, Gloria, Melman, de pinguïns en de sjimpansees fleane dêrmei streamop en witte krekt op 'e tiid Alex en Zuba te rêden. Dêrby giet troch miskommunikaasje ek de keardaam nei gychem.
Op 'e top fan 'e fulkaan binne ûnderwilens inkeld kening Julien en Maurice efterbleaun, dy't bemimerje wat sa'n offerritueel tewei bringe kinnen hie. Se krije dêr selskip fan Mort, dy't harren einlings opspoard hat, en dy't hûnderten kilometers fan see noch altyd efterfolge wurdt troch de haai. De haai rûgelet oer de râne fan 'e krater en falt yn 'e lava, en fuort dêrnei streamt der in grutte floedweach troch de rivier nei it wettergat. Dat bewiist foar kening Julien dat syn plan wurke hat. As Alex en Zuba weromkeare yn it reservaat, wol in lulke Makunga harren wer útwize, mar se meitsje him wiis dat se mei geskinken kommen binne en jouwe him it hântaske fan Nana. As it âldwyfke de liuw mei har hântaske sjocht, sleept se him oan syn earen mei om him in wan bruien te jaan. Zuba biedt Alex de titel fan kening oan, mar dy slacht it oanbod ôf, en ynstee hearskje hy en syn heit tenei tegearre oer it reservaat.
Skipper trout mei in froulike bobbleheadpop út it fleantúch, wêrnei't hy, de oare pinguïns, en sjimpansees Mason en Phil mei it fleanende apparaat nei Monte Carlo geane op houliksreis. Alex, Marty, Melman, Gloria en de makys beslute in setsje yn it reservaat útfanhûs te bliuwen.
Produksje
Mei de preproduksje fan Madagascar: Escape 2 Africa, de earste jierren noch ûnder de wurktitel Madagascar: The Crate Escape, waard al yn 2005 úteinset, fuort nei't dúdlik wurden wie wat in geweldich kommersjeel súkses oft de foargeande film Madagascar wurden wie. De film waard regissearre troch Eric Darnell en Tom McGrath, dy't ek de earste film makke hiene. Hja wurken op basis fan in senario fan harrensels en Etan Cohen. As produsinten hiene Mireille Soria en Mark Swift de lieding oer it projekt, yn opdracht fan 'e studio's DreamWorks Animation en PDI. Der wie foar Madagascar: Escape 2 Africa in budget beskikber fan $150 miljoen, dûbel safolle as foar de earste film. De filmmuzyk waard fersoarge troch Hans Zimmer en will.i.am fan 'e Black-Eyed Peas.
Distribúsje
De distribúsje fan Madagascar: Escape 2 Africa waard fersoarge troch Paramount Pictures. (De distribúsjerjochten op Madagascar: Escape 2 Africa waarden yn 2014 troch produsint DreamWorks Animation weromkocht fan Paramount Pictures. Se waarden dêrnei oerdroegen oan 20th Century Fox, foar't se yn 2018 by Universal Pictures bedarren.) De film gie op 7 novimber 2008 yn 'e Amerikaanske bioskopen yn premiêre.
It byhearrende soundtrackalbum, dêr't behalven muzyk fan Hans Zimmer en will.i.am ek lieten fan Boston (More than a Feeling) en Barry Manilow (Copacabana (At the Copa)) op stiene, waard op 8 novimber 2008 útbrocht troch platemaatskippij Interscope. Madagascar: Escape 2 Africa ferskynde op 6 febrewaris 2009 op dvd en blu-ray, yn 'e mande mei twa ôfleverings (Popcorn Panic en Gone in a Flash) fan The Penguins of Madagascar, in spin-off-tekenfilmsearje fan 'e Madagascar-franchise.
Untfangst
Madagascar: Escape 2 Africa ûntfong mingde resinsjes fan 'e filmkritisy. Roger Ebert fan 'e Chicago Sun-Times joech de film 3 fan 4 stjerren en skreau: "Dit is in blierdere, mear oangripende film as it orizjineel Madagascar." Carrie Rickey fan The Philadelphia Inquirer joech de films lykwols mar 2 fan 4 stjerren en skreau: "Nim de lekke bân dy't Madagascar wie. Plak him mei de ferhaalline fan The Lion King. Pomp him op mei lucht. No hast Madagascar: Escape 2 Africa."
Op 'e webside Rotten Tomatoes, dy't resinsjes sammelet, hie Madagascar: Escape 2 Africa in boppegemiddeld goedkarringspersintaazje fan 64%, basearre op 150 ûnderskate resinsjes. De konsensuskrityk fan 'e webside, gearstald út al dy resinsjes, stelt dat de film "in ferbettering fan 'e orizjinele film [wie], mei mear útwurke personaazjes, skerpere animaasje en konsistintere humor." Op Metacritic, de wichtichste konkurrint fan Rotten Tomatoes, behelle Madagascar: Escape 2 Africa in goedkarringspersintaazje fan 61%, basearre op 25 resinsjes.
Opbringst
Madagascar: Escape 2 Africa brocht yn 'e bioskopen yn 'e Feriene Steaten en Kanada $180,0 miljoen op, en yn alle oare lannen en territoaria $423,9 miljoen. Wrâldwiid kaam de opbringst dêrmei út op $603,9 miljoen. Ofset tsjin it budget fan $150 miljoen betsjut dat in winst fan $453 miljoen, hoewol't dêr de marketingkosten noch wol ôf moatte. Dêrmei wie Madagascar: Escape 2 Africa in reuseftich kommersjeel súkses en de op fiif nei meast opbringende film fan 2008. Anno 2012 wiene der fierders 7.060.997 eksimplaren fan 'e dvd fan 'e film ferkocht (ferkeap fan 'e blu-ray-edysje net meirekkene), wêrmei't nochris $102,8 miljoen fertsjinne wie.
Prizen
Madagascar: Escape 2 Africa wûn yn 2009 de Nickelodeon Kids' Choice Award foar favorite animaasjefilm. De film waard nominearre foar de Critics' Choice Award foar bêste animaasjefilm.
Brêgeklasse
In brêgeklasse is yn it Nederlânsk ûnderwiisstelsel de earste klasse dêr't learlingen yn komme as se fan 'e basisskoalle nei de middelbere skoalle geane. Om 'e oergong fan basisûnderwiis nei fuortset ûnderwiis sa goed mooglik ferrinne te litten, wurdt yn in brêgeklasse faak in protte útlis jûn oer hoe't de learlingen it bêste de lesstof leare kinne. Soks bart faak yn in spesjale stúdzjeles. Bern dy't yn in brêgeklasse sitte, wurde troch middelbere-skoallelearlingen út 'e hegere klassen yn it Nederlânsk faak mei in beskaat dedain oantsjut as "brugpiepers".
Pas by de oergong fan 'e brêgeklasse nei de folgjende klasse fan it fuortset ûnderwiis hoecht in learling dan te kiezen foar in definityf learnivo. Dêrnjonken is it yn 'e regel ek mooglik om troch te streamen nei in oare oplieding, as bliken docht dat by better by kapasiteiten fan 'e learling past. Guon skoallemienskippen biede in twa- of sels trijejierrige brêgeklasse oan, om it tiidstip fan 'e definitive kar mar sa lang mooglik op te skowen. (Soks niget wat nei it systeem fan 'e middelskoalle, dat yn in protte oare lannen bestiet, lykas de Feriene Steaten.) Oare skoallen mei mear as ien learnivo biede hielendal gjin brêgeklasse oan, sadat de kar yn 'e earste klasse daliks definityf wurdt.
Non-stop 11 Stêde Seekajak Prestaasjetocht
De Non-stop 11 Stêde Seekajak Prestaasjetocht (Nederlânsk en offisjeel: Non-stop 11 Steden Zeekajak Prestatietocht), miskien better bekend as de Kajakalvestêdetocht, is in evenemint dat elts jier yn 'e earste helte fan 'e moanne septimber yn 'e Nederlânske provinsje Fryslân holden wurdt. It is 200 km lange wedstryd yn it ramt fan 'e Alvestêdetocht by de Fryske alve stêden lâns. It evenemint wurdt organisearre troch de Frjentsjerter Kanoferiening Under it Waad, en dêrom binne de start en finish yn Frjentsjer.
Yn 2003 waard de Non-stop 11 Stêde Seekajak Prestaasjetocht foar it earst holden. It evenemint duorret twa dagen. De dielnimmers, dy't har mei in faasje fan tusken de 6 en 9 km/h troch peddeljen fuortbewege yn seekajaks, geane op freedtemoarn fan start. Se peddelje de hiele dei, ite op 'e jûn en kinne dan ûnderwilens ek wat útrêste, om dêrnei wer fierder te gean en de hiele nacht troch te farren. Dêrby moatte se wekker sjen te bliuwen en de kop der goed by hâlde om net te ferdwalen as se yn it tsjuster marren oerstekke. Nei in twadde koart skofthâlden op 'e iere moarn giet de tocht sneons gewoan troch oant de dielnimmers ferspraat oer de middei oer de finish komme. Om ûngelokken, benammen troch wurgens, foar te kommen, wurde alle dielnimmers ûnderstipe troch 'wâlteam', dat him of har it hiele trajekt lâns folget.
Mackinac Troepen fan Tsjippewa en Ottawa Yndianen
De Mackinac Troepen fan Tsjippewa en Ottawa Yndianen (Ingelsk: Mackinac Bands of Chippewa and Ottawa Indians) binne in Yndiaanske stamme-organisaasje yn 'e Feriene Steaten mei erkenning op steatsnivo yn 'e steat Michigan. Dizze stamme hat gjin eigen reservaat. Sûnt 1998 besykje de Mackinac Troepen (sprek út: ['mækɪnɔ:], "mekkinnô") om harren ferlerne federale erkenning werom te winnen.
Demografy
De Mackinac Troepen fan Ottawa en Tsjippewa Yndianen besteane benammen út etnyske Odjibwe (Ojibwe), dy't ek wol Tsjippewa (Chippewa) neamd wurde. Dat is in Algonkwynsktalich folk út it gebiet fan 'e Grutte Marren, dat sawol yn 'e Feriene Steaten as yn Kanada libbet. In minderheid fan 'e leden heart ta de nau oan 'e Odjibwe besibbe Ottawa. Yn 2014 hiene de Mackinac Troepen likernôch 3.000 leden, dy't foar it meastepart yn Mackinac County wenje, benoarden de Strjitte fan Mackinac, oan 'e súdkust fan Opper-Michigan. It haadkertier fan 'e stamme is fêstige yn 'e stêd St. Ignace.
Skiednis
De leden fan 'e Mackinac Troepen binne ôfstammelingen fan 'e Odjibwe en Ottawa dy't har wierskynlik tusken 500 en 1000 yn it gebiet fan 'e Grutte Marren nei wenjen setten. Teffens binne se ôfstammelingen en politike opfolgers fan 'e Odjibwe en Ottawa dy't yn 1836 mei it Amerikaanske regear it Ferdrach fan Washington sleaten, en yn 1855 it Ferdrach fan Detroit.
Nei't de Mackinac Troepen yn 1908 harren federale en wetlike erkenning kwytrekke wiene, joegen se har mids tweintichste iuw by de Ottawa Feriening fan Noardlik Michigan (NMOA), dêr't se Ienheid 11 oant en mei 17 fan foarmen. Dat wie in yn 1948 oprjochte konfederaasje fan ferskate net-erkende en ûnfertsjintwurdige Ottawa- en Odjibwe-groepen yn noardlik Michigan, dêr't û.m. ek de hjoeddeiske Little Traverse Bay Troepen fan Odawa Yndianen en de Burt Lake Troep fan Ottawa en Tsjippewa Yndianen ta hearden.
Doe't de NMOA geandewei de 1980-er en 1990-er jierren útinoar foel om't de ferskate groepen eigen stamme-organisaasjes oprjochten, waarden yn 1998 de Mackinac Troepen as selsstannige organisaasje stifte. Sûnt hat de stamme oan ien wei troch krewearre om fia in oanfraach by it Buro fan Yndiaanske Saken yn Washington, D.C. de ferlerne federale erkenning werom te winnen. Hoewol't dat noch net slagge is, waard yn 2013 in wichtich súkses boekt doe't it steatsregear fan Michigan de Mackinac Troepen erkende as in 'histoaryske stamme fan 'e steat'.
Hilligerlee
thumb|Greve Adolfmonumint ta betinking fan de Slach by Hilligrerlee (1568) thumb|Tsjerkje Greve Adolf Stifting (1876) thumb|Klokkejitterijmuseum Hilligerlee thumb|Museum Slach by Hilligerlee Hilligerlee (Nederlânsk en offisjeel: Heiligerlee, Grinslânsk: Kloosterholt) is in lintdoarp yn de gemeente Aldamt yn de provinsje Grinslân. It doarp hie yn 2019 neffens it CBS 1.440 inwoners.
Algemien
Eartiids hearde Hilligerlee, tegearre mei Wynskoat en Scheemda by de âlde Fryske goa it Reiderlân, mar nei it ûnderstrûpen fan it lân troch de Doalert, waard it gebiet bewesten de Tjamme by de âlde Fryske goa it Aldamt rekkene.
Hilligerlee is hjoed-de-dei in forinzedoarp. It hat twa basisskoallen en in pjutteboattersplak. De ynwenners winkelje yn Wynskoat en Scheemda.
Namme
It kleaster fan Hilligerlee waard neffens in kleasterkronyk yn 1231 stifte yn Asterle tusken de doarpen Winsewida en Westerle yn in "iensum en dreech te berikken gea, dêr't gjin minske kaam en gjin man wenne". De namme Asterle of Asterlo (1289) betsjut "Easterlee". Yn 1391 waard sprutsen fan Hilligen Lee en Heliger Lee, en yn 1498 fan dat Clooster to Hilligerlee en om 1580 hinne fan Hilgerlohe.
It taheaksel -lee (-lie, leek, lits, lethe) ferwiist nei in rinnend wetter. Te ferlykjen binne de nammen De Like, Liens, De Lethe, de Lidden en Dunelee (de lêste twa waarden ferdronken yn de Dollard) en it ferdronken doarp Jadeleh yn de boezem fan de Jade. It taheaksel loo ferwiist nei in beboske hichte, sa as yn bygelyks Vriescheloo.
Yn it earste gefal soe it gean kinne om de lytse rivier de Rensel, dêr't it Aldfryske wurd foar "streamen", rene, ferbûn mei it eftrerheaksel -ele("wetterrin"). Dy rivier rûn besuden it kleaster. De namme fan it buordoarp Winsewida tsjut op bosk (-widu, -wida dat "bosk" of "wâld" betsjut).
It foarheaksel hillig- ferwiist nei it kleaster. Hilligerlee sil dan nei alle gedachten "hillige wetterrin" of "hillich bosk " betsjutte.
Der binne dêrnjonken noch in stikmannige ferklearrings wêr't de namme wei komme soe, mar dy komme taalkundich sjoen tekoart oan goed bewiisgrûn. De âlde namme Hilligerlee soe neffens ien fan dy ferklearrings ôflaat wêze fan hill, en ferwize nei in heuvel of leaver sein in heger stik sângrûn. Kornelis ter Laan skreau yn 1954 dat meilee "bosk" bedoeld waard, mar skriuwt earne oars dat it "hillige heuvel" betsjutte soe. J. Bergsma skreau yn 1884 dat de namme Hilligerlee "grêf fan mûntsen" betsjutte soe, wylst dêr gjin mûntsen, mar nonnen wennen. Neffens A.J. Smith moat it efterheaksel -lee as lei of leite, dat "lijte" betsjut, sjoen wurde. Hy ferklearre dat Hilligerlee as "wenplak yn de lijte fan de beammen" lêzen wurde moatte soe.
Hilligenley is ek in terp op it Noardfryske eilân Langeneß. De kontroversjele Dútske skriuwer Gustav Frensen joech yn 1905 in boek út dêr't hy de betsjuttenis "hillich lân" brûkte
Yn it Grinslânsk wurdt it doarp ek wol Kloosterholt neamd. Dy namme komt fan it eardere kleaster. Kloosterholt wie oant de iere tweintichste iuw in apart buorskip.
Kleaster
Yn 1231 waard troch abt Herderik fan it kleaster Gratia Sanctae Maria yn Schildwolde in nonnekleaster stifte dat Mons Sinaï hiet. De beide kleasters hearden by de oarder fan de Norbertinen. It nonnekleaster waard wijd oan de hillige Katarina fan Aleksanderje. Herderik stjoerde syn muoike Etelsedis dêrhinne en stelde plebaan Liudwardus fan Schildwolde oan as prior. Yn 1288 wennen der 180 nonnen. It kleaster hie sa'n fjouwer foarwurken: De Smacht by Westerlee, Grangsheerd by Súdbroek, Lesterhuis by Termunten en Kloostergare yn Beerta. Fierders hie it feanterijen yn de omkriten fan Wynskoat en buorkerijen yn it Wynskoater Suderfean en Blijham. De tsjerke fan Westerlee hearde ek by it besit fan it kleaster. De Proast beneamde de pastoar.
Slaggen by Hilligerlee
Yn 1536 yn de Gelderske Krigen waarden troepen fan Karel fan Gelre ferslein troch dy fan keizer Karel V yn de earste Slach by Hilligerlee. Karel V krige dêrnei it bewâld oer de Ommelannen en as keizer fan it Hillige Roomske Ryk koe er himsels ta hear fan Grinslân neame. Filips II, dy't ek kening fan Spanje waard, folge him op.
De Slach by Hilligerlee (1568) waard ferneamd om't it de earste jier fan de Nederlânske Opstân wie, dy't fochten waard tusken de Steatsen en de Spaanskgesinden. In leger ûnder leiding fan Loadewyk en Adolf fan Nassau retten harren ta foar in oanfal op Grins, mar moasten harren weromlûke. Spaanske troepen kamen harren efternei en by Heiligerlee, dêr't de Steatsen op trije garsten in mûklaach opsetten hiene, kaam it ta in striid. It Syeatske leger fan in pear hûndert manlju fersloegen it Spaanske leger fan 1700 manlju. Greve Adolf sneuvele lykwols yn de slach, lyk as greve Jan fan Arenberch. Arenberch wie njonken steedholder fan Grinslân ek hear fan Wedde en Westerwâlde. It leger fan Loadewyk en Adolf fan Nassau bestie benammen út Dútske troepen en hierlingen.
Yn de slach waard it kleaster brûkt en fersoargje de ferwûnen. De lichems fan de greven Adolf fan Nassau en Jan fan Arenberch leine dêr opbierre. Arenberch waard dêr ek begroeven. Doe't Loadewyk fan Nassau en syn troepen flechtsje moasten, stutsen se it kleaster yn de brân. De Slach by Jemgum yn East-Fryslân dy't dêrnei folge, waard troch Loadewyk en syn leger ferlern. Hy koe noch mar krekt ûntkomme en swim de Iems oer.
De ein fan it kleaster
Mei de Reduksje fan Grins yn 1594 waard it kleaster troch Stêd en Lân nasjonalisearre, dy't yn 197 al it kleaterguod ferkeapje liet. Om 1600 hinne waard op it plak fan de kleater de Aldamster pleats De Hoogte boud. Yn 1618 krige de stêd Grins it lânguod fan it kleaster yn besit en de Ommelannen al it oare kleastergebieten. Op in stik feanlân dy't de Ommelannen krigen, kaam letter it doarp Ommelannerwyk.
Yn 1624 waarden it Aldamt en Westerwâlde oanfallen troch in Spaansk leger ûnder lieding fan gûverneur Lucas Cavro fan Lingen. Dat leger bestie út manskippen út Lingen en Twinte en hja easken brânskatting fan Wynskoat, Hilligerlee, Scheemda, Eexta, Noardbroek en Slochteren. Dy koene der lykwols sa hurd net oan foldwaan, dus waarden dy doarpen yn 'e brân stutsen. Ek de lêste oerbliuwsels fan it kleaster waarden delbrând.
It feangebiet en it bosk fan it kleaster waarden letter yn de santjinde iuw en benammen yn de achttjinde iuw ferkocht troch in kleasterfûns. Yn 1839 wiene der noch oerbliuwsels fan in grouwe kleastermuorre te sjen, dy't dêrnei útgroeven waard. Yn de tweintichste iuw waarden de eardere grêften fan it kleaster wer fannijs groeven. It kleastergebiet heart sûnt dy tiid by it natuergebiet De Hoogte
Nije tiid
Hilligerlee, dat oant om 1800 hinne offisjeel ek sa hiet, wie foar in lang skoft in lytse buorkip njonken Westerlee en Kloosterholt. Yn de njoggentjinde iuw kaam der wat bedriuwigens nei it doarp ta, wêrûnder in stienfabryk en in klokkejitterij (1862). Yn 1853 kaam der de iepenbiere basisskoalle Heiligerlee. Yn 1920 kaam der de kristlike basisskoalle Mons Sinaï by. Troch it waaaksen fan it doarp kaam der ek in winkelstân.
Troch de tsjinstellings tusken de boeren yn Westerlee en de wurklju yn Hilligerlee en it oanlizzen fan de spoarline Harns - Nijeskâns tusken de twa doarpen troch, rekken de twa doarpen faninoar skaat. Hilligerlee woeks stadichoan fêst oan Wynskoat en Westerlee bleau in frij lizzend doarp.
Yn de iere tweintichste iuw waarden Hilligerlee en Kloosterholt gearfoege ta ien doarp. De strjitten Hoethslaan en Kloosterlaan tichteby it eardere kleaster, dêr't pleatsen stien hawwe, binne noch hieltyd tekenjend foar it eardere doarp. Yn 1919 krige Hilligerlee oansluting op de Stoomtramweg-Maatschappij Oostelijk Groningen, dy't yn de tritiger jierren opheft waard.
Nei de Twadde Wrâldkriich wreide it doarp him út en kaam oan Wynskoat fêst te waaksen.
Boarne: CBS en volkstellingen.nl/ ¹ Westerlee ynbegrepen
Kees van Duinen
Biografy
Kees van Duinen wie in soan fan timmerman Kornelis van Duinen en Ferdina IJszenga. It wie in grifformearde húshâlding. Van Duinen boaske yn 1942 oan Martje Snip (1911-2003). Se krigen seis bern. Hy wie kantoarman by in útjouwerij yn Grins.
Van Duinen wie in beskieden, grutske man dy't net te keap rûn mei syn wurk. Van Duinen syn gedichten hawwe as temas: iensumens, gefoelens fan sinleazens en leauwe. Hy hifke syn wurk sekuer en hie fanwege syn leauwe it gefoel dat de 'tsjustere' kant fan syn poëzy der net wêze mocht fanwege de ferlossende krêft fan it leauwe. In befreone resinsint út itselde fermidden befêstige dat. Sadwaande waard er net bekend by it grutte publyk. Hoewol't er by syn libben in tal gedichten publisearre ferskynde syn earste dichtbondel postúm yn 1951, dy't oars goede resinsjes krige. Hy bewûndere de dichter Rainer Maria Rilke en wie foar de oarloch warber yn de rûnte fan kristlike dichters en skriuwers yn Grins, dêr't ek in Jan H. Eekhout, Sjoerd Leiker, Martin Leopold, Ab Visser en Ido Keekstra ta hearden.
Yn de oarloch hie er kunde oan de byldzende keunstners Pit van Loo en Herman Dijkstra; de arsjitekt Piet de Vrieze en de skriuwers Lidy van Eijsselsteijn, Arjen Miedema en Anne de Vries. Van Duinen gie yn 1944 oer nei de frijmakke grifformearde tsjerke.
Ken Duken
Ken Duken (berne op 17 april 1979 yn Heidelberch) is in Dútske akteur.
Libben
Ken Duken is it tredde bern fan in Heidelberchske dokter en de Dútske toanielspylster Christina Loeben, fan wa't er it aktearjen learde. Hy is ek in omkesizzer fan de akteur Michael Zittel en ek syn jongere suster Analena Duken is aktrise.
Duken spile ynearsten ferskillende rollen yn teäters. It debút op de tillefyzje folge yn 1997 njonken Nadja Uhl en Daniel Brühl mei in lytse rol yn de Krimi Blutiger Ernst. Syn earste grutte rol yn in bioskoopfilm wie yn de film "Schlaraffenland" (1999). Ynternasjonaal bekend waard Duken mei films as La Fuga degli Innocenti (as Joseph Indig) út 2004 Karol, Un Uomo Diventato Papa (as Adam Zielinski) út 2005 en War an Peace (as Anatole Kuragin) út 2006.
Syn debút as regisseur makke Duken mei de film Berlin Falling (2017).
MediaWiki
MediaWiki is in softwareprogramma dat brûkt wurdt om Wikipedy-eftige websiden oan te bieden op 't ynternet. De oarspronklike ferzje is fan 2002.
Oersetting nei it Frysk
It tal teksten yn it programma is grut. In lyts diel, mar it belangrykste, is yn it Frysk beskikber.
Fryske staveringshifker
De boarnekoade befettet oanwizingen dat de wurdlisten fan Hunspell/Myspell fia it subprogramma Enchant brûkt wurde kinne.
Alexandria (Minnesota)
Alexandria is in stêd yn it súdeasten fan 'e Amerikaanske steat Minnesota. It is it haadplak fan Douglas County. Ynwennertal: 11.070 (2010). It plak waar stichte yn 1858; it waard ferneamd nei de earste bewenners de bruorren Alexander en William Kinkead fan Marylân. De nammefoarm waard Alexandria, de stêd yn it âlde Egypte, in sintrum fan learens en beskaving.
Grutste wurkjouwers
Neffens de Alexandria Area Economic Development Commission, binne dit de grutste wurkjouwers yn de regio:
Ferkear en ferfier
Alexandria hat in fleanfjild mei de namme Chandler Field. It leit oan de súdwestrâne fan de stêd. Yn de noard-súd-richting rint in spoar fan de Canadian Pacific Railway troch it stedsgebiet fan Alexandria.
De grutste autowegen yn de omkriten fan Alexandria binne:
Hosjéa fan Israel
Hosjéa (Hebriuwsk: הושע, Latyske: Osee,"help") wie de alderlêste kening fan it keninkryk Israel. Syn regear wurdt datearre op 732 f.Kr. oant 722 f.Kr.
Neffens de Tenach kaam Hosjéa as kening oan de macht troch in gearspanning tsjin syn foargonger Pêkach. It bibelboek 2 Keningen 15:30 skriuwt dat Hosjéa Pêkach fermoarde en dêrnei de troan oernaam. Yn in oare, net-bibelske boarne, liet de Assyryske kening Tiglat-Pilêser III him der op foarstean dat hy it wie dy't Pêkach fan de troan stjitte en Hosjéa as de opfolger oanwiisde.
Hosjéa regearre njoggen jier oer it lân. Op it mêd fan ôfgoaderij oardielt de Bibel mylder oer Hosjéa as oare keningen fan Israel troch oan de sin "Hy die ferkeard yn de eagen fan de Heare" ta te foegjen: "mar net sa slim as syn foargongers".
Kening Hojséa regearre it lân yn grutte ôfhinklikens fan Assyrje. It lân moast oan de kening fan Assyrje in heech tribút betelje. Nei't Salmanassar V syn heit Tiglat-Pilêser III opfolge, besocht Hosjéa help te sykjen by kening So fan Egypte. Hosjéa koe it tribút net mear opbringe en wegere dit noch langer te beteljen oan Assyrje. Fan Egypte kaam lykwols gjin help. Doe't kening Salmanassar fernaam dat Hosjéa by de fijân help socht, foel hy it lân binnen en naam kening Hosjéa finzen. De stêd Samaria bleau noch trije jier lang ferset bieden, mar moast lang om let ek belies jaan. Oer wat der úteinliks fan Hosjéa telâne kaam is fierders neat optekene.
De Israeliten waarden nei de anneksaasje troch Assyrje foar in grut part deportearre nei oare dielen yn it Assyryske ryk en de ûntfolke stêden fan Samaria liet Salmanassar troch kolonisten út Babel Kûta, Awwa, Hamat en Sefarvaïm ynnimme.
Red Sonja
"Red Sonja", "Red Sonya" of "Reade Sonja" hat yn de Wikipedy ferskate betsjuttings:
Yoshinori Shigematsu
(2 april 1930) is in eardere Japansk fuotballer. Earder spile foar Toyo Industries.
Jan van Rymsdyk
Jan van Rymsdyk (ek wol Rijmsdijck, Riemsdyk en Remsdyke) (om 1730 - om 1790) wie in Nederlânske skilder en grafeur.
Libben en wurk
Rymsdyk wie ein jierren 1740 aktyf yn De Haach, mar wie tsjin 1750 yn Londen. Yn 1758 ferhuze er nei Bristol en wurke dêr as portretskilder; yn 1764 gie er werom nei Londen.
Yn 1767 makke Rymsdyk in mezzotintgravuere fan Frederik Hendrik en Amalia fan Solms, prins en prinsesse fan Oranje, neffens in skilderij fan Jacob Jordaens yn Devonshire House. Rymsdyk syn fakmanskip brocht him wurk mei William Hunter; hy makke in tal gravueres foar Hunter syn Anatomia Humani Gravidi Uteri (1774). Yn 1778 publisearre er tegearre mei syn soan Andreas in rige platen fan antikiteiten en kuriositeiten yn it Britsk Museum, Museum Britannicum (twadde, fannijs besjoene edysje 1791).
Syn soan, Andreas van Rymsdyk, behelle yn 1767 in medalje oan de Society of Arts en stalde yn 1778 twa emaljearringen út oan de Royal Academy. Hy assistearre syn heit by dy syn wurk en stoar yn 1786 yn Bath.
Hendrik de Vriespriis
De Hendrik de Vriesprijs is in literatuerpriis dy't, mei in pear ûnderbrekkings, sûnt 1946 útrikt wurdt troch de gemeente Grins. Sûnt 1986 wurdt teffens it Hendrik de Vriesstipendium takend.
Priis
De priis waard ynsteld by gelegenheid fan de fyftichste jierdei fan de Grinzer dichter Hendrik de Vries. Hy wie yn 1946 ek de earste dy't de priis krige. De priis waard alle twa jierren jûn oan ien dy't in bûtengewoane prestaasje levere hat yn de literatuer. Yn 1973 waard de priis opheft. By gelegenheid fan de njoggentichste jierdei fan De Vries waard de priis yn 1986 fannijs ynsteld. Yn 1996 waard besletten de priis net mear twajierliks, mar om de fiif jier ta te kennen lykop geand mei de lustrums fan De Vries syn bertejier. De priis waard opheft yn 2004, mar al yn 2006 opnij ynfierd. Yn 2009 waard besletten dat de priis tenei wer twajierliks útrikt wurdt.
Stipendium
It Hendrik de Vriesstipendium waard yn 1986 ynsteld as in jierlikse oanmoedigingspriis foar beropskeunstners ûnder de 35 jier. Dy moatte yn- as fanút Grins wei wurkje. De winners moatte it jild fan de priis oan it meitsjen fan nij wurk besteegje. Alle jierren wurde yn desimber twa stipendia fan 6000 euro útrikt. De priis wurdt wikseljend takend oan in literator of byldzjend keunstner. Bekende ûntfangers fan it stipendium wiene ûnder oaren Marc Reugebrink (1986), Erik Nieuwenhuis (1996) en Gewassen (mei û.o. Tsead Bruinja (2002).
Aardenburg
Aardenburg is in stêd yn de gemeente Sluis yn de provinsje Seelân. It plak leit tichtdey de Belgyske grins.
Gemeentlike yndieling
Oant 1995 foarme Aardenburg mei in pear doarpen in selsstannige gemeente. Yn dat jier fusearre Aardenburg mei de gemeente Sluis ta de nije gemeente Sluis-Aardenburg. Yn 2003 gyng dy gemeente wer op yn de nije gemeente Sluis. Aardenburg is de âldste stêd fan Seelân.
Skiednis
Alhoewol't Aardenburg al yn de stientiid bewenne waard, ûnstie der pas in delsetting fan belang yn de romeinske tiid, doe't yn de 2e iuw in castellum oanlein waard om de kustgrins fan it Romeinske Ryk te bewaken. Yn dy tiid lei Aardenburg oan in rivierke dat in ferbining mei de see hie. Oft Aardenburg yn dy tiid Rodanum hjitten hat is net te ûnderbouwen. It fort ferlear de militêre funksje om 225 hinne, mar tusken 260 en 274 waard Aardenburg op 'e nij brûkt as fort. Om 't de natoerlike sitewaasje feroare en mooglik ek fanwegen oanfallen fan Germaanske stammen, waard it fort letter dochs wer ûntromme. De argeologyske lokaasje fan it fort beslacht in oerflak fan likernôch ien km²; de measte fynsten binne oerbrocht nei it museum.
Nei't de steatsksinnigen yn 1604 de stêd ynnamen folgen mear fersterkings. De stedsdielen dy't bûten de fêsting foelen waarden foar it measte ôfbrutsen. Dêrtroch leit it Marktplein tsjintwurdich oan de râne fan de histoaryske binnenstêd. Yn 1625 waard ek de midsiuwske Marijetsjerke ôfbrutsen om plak te meitsen foar in nije fersterking.
Aardenburg waard yn 1830 yn it jier fan de Belgyske Opskuor noch in skoftke beset troch de Belgen.