cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mazoovje
Skiednis
De woiwodskip mei deselde namme beslacht om-ende-by itselde gebiet, en waard oprjochte yn 1999 na gearfoeging fan de eardere woiwodskippen Warsjau, Plock, Ciechanów, Ostroleka, Siedlce en Radom.
Wilayah Mazowsze
Herbrandastate
Herbrandastate (ek: Brandaloon) is in eardere stins en stie ten easten fan Nes yn de gemeente Dongeradiel oan de Mosselbanksweg of Brandaloon. It stee is no ûnbehuze.
De stins is nei alle gedachten yn de 14e iuw ûntstien. Botte Herbranda segele yn 1449 it sylfestenijbrief fan Dongeradiel. Hy wenne grif yn Nes. Mooglik wenne dêr ek Gercke Herbranda, dy't yn 1453 de oarkunde oer de jiermerken fan Eastergoa mei ûndertekene. Yn in folgjende generaasje wenne Botte (Her) Branda yn Achtkarspelen, dêr't hy yn 1505 as edelman neamd wurdt; hy hie yn 1511 noch wol lân yn Nes. Tagelyk wurdt yn 1505 Offe Branda as edelman yn Dongeradiel neamd, grif wenne hy yn Nes. Yn elts gefal skonk hy dêr in rinte oan de tsjerke, ornearre foar in kears foar it Hillich Sakramint. Lettere generaasjes Herbranda wennen benammen yn Achtkarspelen, dêr't se ferskillende grytmannen leveren.
Sipkemar
De Sipkemar is in mar yn de gemeente Wymbritseradiel. De mar stiet middels de Sypsleat oan de súdkant yn ferbining mei de Aldegeaster Brekken. Oan de noardwestlike ouwer is in tagong nei It Fliet en noardeast fan de mar jout in koart stikje sleat tagong ta de Reidmar.
De namme Sipkemar jildt sûnt 15 maart 2007 as de offisjele namme, as ferfanging foar de eardere offisjele namme Sipkemeer.
The Eiger Sanction (film)
Plot
Heechlearaar keunstskiednis en berchbeklimmer Jonathan Hemlock is yn 1974 in keunstsamler dy't eigner is fan in kolleksje fan 21 skilderijen fan wrâldferneamde keunstners, wêrfan't de wearde yn 'e tsientallen miljoenen dollars rint. Hy hat dêrfoar betelle mei syn salaris as hiermoardner foar in (fiktive) Amerikaanske ynljochtingetsjinst dy't C2 hjit. Hoewol't er no 'pinsjonearre' is, wurdt er by syn earder wurkjouwer roppen, de direkteur fan C2, in man dy't inkeld bekend is ûnder de koadenamme "Dragon". It is fan oarsprong in Dútser, dy't yn 'e Twadde Wrâldoarloch noch foar de nazys wurke hat. Hy is oanhelle mei in seldsume, slimme foarm fan albinisme, en ferkeart dêrom permanint yn it skimertsjuster, wylst er yn libben holden wurdt troch bloedtransfúzjes.
Dragon wol dat Hemlock tydlik by him yn 'e tsjinst weromkomt foar it útfieren fan twa 'sanksjes', in eufemisme foar offisjeel goedkarde moarden. De beide mannen dy't Dragon ombrocht hawwe wol, binne aginten fan in soartgelikense ynljochtingetsjinst fan 'e tsjinpartij yn 'e Kâlde Oarloch, dy't yn it Switserske Zürich in C2-agint mei de koadenamme "Wormwood" út 'e ljochten holpen hawwe om ynformaasje oer in nij Amerikaansk biologysk wapen te stellen. Fan ien fan dyselde is de identiteit bekend; fan 'e oare noch net. Hemlock stegeret it fersyk ôf, mei't er sok wurk net mear docht. Dêrop driget Dragon dermei om 'e Amerikaanske belestingtsjinst IRS attint te meitsjen op Hemlock syn keunstkolleksje. Troch dy sjantaazje jout Hemlock ta. Hy stimt dermei yn om ien 'sanksje' út te fieren yn ruil foar twa dingen: dûbel syn gebrûklike lean ($20.000, yn jild fan 2021 $110.000), en in offisjele ferklearring fan 'e IRS dat de tsjinst fan it bestean fan syn keunstkolleksje op 'e hichte is en dat der gjin belesting oer betelle hoecht te wurden. Dragon akselet foar de foarm noch wat tsjin, mar giet úteinlik akkoart.
Hemlock reizget ôf nei Zürich, dêr't er de fijannige agint Krüger en ien fan dy syn trewanten ombringt. Op 'e weromreis yn it fleantúch nei de Feriene Steaten, wurdt er fersierd troch in seksy negroïde stewardess dy't Jemima Brown hjit. Hy nimt har mei nei hûs en hat seks mei har, mar letter dy nachts, wylst hy sliept, stelt se syn $20.000 en de brief fan 'e IRS. De oare moarns fertelt se him oer de tillefoan dat it har spyt, mar dat se in aginte fan C2 is en dien hat wat har troch Dragon hjitten wie. Dragon wol it jild en it brief inkeld weromjaan as Hemlock ek de twadde 'sanksje' útfiert. Hemlock fielt dêr neat foar, oant Dragon útbringt dat agint "Wormwood" eins nimmen oars wie as Hemlock syn âlde freon Henri Baq. As er dat heart, stimt Hemlock yn mei it útfieren fan 'e 'sanksje' om wraak te nimmen. Hy easket, en kriget, fan Dragon in salaris fan $100.000 (omrekkene nei jild út 2021 $549.000) plus ûnkosten.
Hemlock en Baq tsjinnen foarhinne tegearre as kommando's yn 'e Fjetnamoarloch, wêrby't Baq Hemlock op in stuit it libben rêde. Se waarden doe ferret troch in trêde kommando, Miles Mellough, en Dragon jout oan Hemlock, by wize fan bonus, tastimming om dyselde ek te fermoardzjen. Mellough wie nammentlik as koerier fan 'e ynformaasje oer it biologyske wapen by de operaasje tsjin Baq belutsen, hoewol't er net ien fan 'e beide moardners wie. Wa't Krüger syn kompanjon dan wol wie, is noch altyd net bekend. It iennichste dat Dragon wit, is dat it giet om ien dy't wat mankepoatet en dat dyjinge lid is fan in ynternasjonaal team dat oankom simmer de noardwand fan 'e berch de Eiger, yn Switserlân, beklimme sil. Hemlock, mei syn ûnderfining yn berchbeklimmen, is de oanwiisde persoan om 'e Amerikaanske dielnimmer te ferfangen, sadat er ûnder de beklimming útsykje kin wa't de moardner is en mei dyselde ôfweve kin. Letter wurdt Hemlock thús opsocht troch Jemima, dy't har nochris ûntskuldiget foar har dieden, en fertsjutsket dat se fan Dragon gjin opdracht krigen hie om mei Hemlock op bêd te gean; dat wie har eigen inisjatyf, om't se op him falt. Hemlock wol lykwols net nei har harkje.
Hy reizget ôf nei Arizona, dêr't er foar de beklimming yn training giet by syn âlde freon Ben Bowman, dy't in berchbeklimmersskoalle runt. Bowman, dy't Hemlock inkeld ken yn syn hoedanichheid fan berchbeklimmer en neat fan syn eftergrûn as hiermoardner ôfwit, besiket Hemlock earst dielname oan 'e beklimming te ûntpraten, om't er him te âld fynt. As dat om 'e nocht is, seit er dat er oan syn ferplichtings as freon foldien hat, en bringt er út dat hysels ek mei nei Switserlân sil, as 'grûnman', oftewol tafersjochhâlder oer de tariedings foar de beklimming. Bowman ûnderwerpt Hemlock oan in strang rezjym fan lichaamlike oefenings, dat foar in grut part bestiet út tsientallen kilometers lange einen draven mei in rêchsek fol stiennen om. Mei't er sels te âld en grou is om mei te draven, set er dêrfoar in oantreklike jonge Yndiaanske frou yn, dy't George hjit mar dy't yn al harren tiid tegearre gjin stom wurd tsjin Hemlock seit.
Yn 'e berchbeklimmersskoalle fan Bowman, dy't trouwens mear wei hat fan in fakânsjeresort, kompleet mei swimbad en sinnebaaiende jonge froulju yn bikiny, wurdt Hemlock opsocht troch syn âlde fijân Miles Mellough. Dyselde wurdt bewekke troch in poatige liifwacht dy't Dewayne hjit. Mellough fertelt dat er syn nocht derfan hat om hieltyd oer it skouder sjen te moatten oft Hemlock ek efter him oankomt. Hy seit dat er de identiteit wit fan 'e moardner dy't Hemlock siket, en hy stelt foar dat er dy namme neame sil yn ruil foar it ûnthjit fan Hemlock dat dy him (Mellough) tenei gewurde litte sil. Hemlock seit dat er dat foarstel yn omtinken nimme sil, mar úteinlik beslút er dat de priis foar de ynformaasje te heech is. As er syn training sa goed as foltôge hat, wurdt Hemlock op in nacht opsocht troch George, dy't, noch altyd sûnder wat te sizzen, har útklaait en by him op bêd krûpt. Nei't se seks hân hawwe, besiket se him te ynjektearjen mei it iene of oare middel, mar it slagget Hemlock om alaarm te slaan foar't er it bewustwêzen ferliest.
As Hemlock wer bykomt, fertelt Bowman him dat it spul dêr't er mei platspuite is, sterk liket op morfine. George, dy't troch Bowman-en-dy fêstholden wurdt, hat bekend dat se troch Mellough betelle wie om Hemlock te drogearjen, wêrnei't Mellough perfoarst in spektakulêr soarte fan dea foar him beävensearje wollen hie. Hemlock hjit Bowman om George fierder mar gewurde te litten. De oare deis lokket er Mellough en Dewayne de woastyn yn, dêr't er Dewayne deasjit krekt op it momint dat dy him ek besiket dea te sjitten. Hy nimt Mellough finzen, riidt noch folle djipper de woastyn yn en lit him dêr efter om fan útdrûging en sinnestek om te kommen.
Neitiid reizgje Hemlock en Bowman nei Switserlân, dêr't se yn it Hôtel Bellevue des Alpes te Kleine Scheidegg de oare leden fan it team moetsje: de waanwize Dútser Karl Freytag, de dreaune Eastenriker Anderl Meyer en de Frânsman Jean-Paul Montaigne, dy't noch âlder is as Hemlock sels en inkeld oan 'e beklimming mei liket te dwaan om yndruk te meitsjen op syn oerhuorrige jongere frou Anna. Dat docht net folle fertuten, mei't Anna de jûns foar de klim om 'e nocht Hemlock besiket te ferlieden en letter op bêd rekket mei Freytag. Mei't der oer in dei as fjouwer min waar opkomst is, beslute de fjouwer alpinisten sa gau mooglik mei de beklimming útein te setten. Freytag, de lieder fan it klimteam, dy't in ûngebrûklike beklimmingsrûte foarstelt, lit allegeduerigen syn minachting blike foar Hemlock om't dy twa kear earder oan in beklimming fan 'e Eiger meidien hat, wêrby't it beide kearen op in mislearring útrûn is. Underwilens wurdt Hemlock opsocht troch Jemima, mei wa't er him fermoedsoenet. Se fertelt him dat Dragon noch altyd net de identiteit fan 'e twadde moardner wit, wat betsjut dat Hemlock dat sels útsykje moatte sil.
Tsjin 'e jûn fan 'e twadde dei fan 'e beklimming slacht it waar om en reint it in skoftke, wat mank giet mei it kelderjen fan 'e temperatuer. De rein befriest sadwaande sadree't it de berch rekket, wat it terrein foar de beklimmers tige ferriedlik makket. Yn 'e nacht komt Montaigne, dy't folle slimmer skeind wie as er blike litte woe oan syn ferwûnings te ferstjerren sûnder dat de oare beklimmers it merke. Pas de oare moarns ûntdekke se syn beferzen lyk. Se beslute dat se ûnder dizze omstannichheden net fierder kinne, mar it paad werom is ek tichtset. Hemlock nimt stilwei de lieding oer fan Freytag en mei stipe fan Meyer beslút er om fia in oare rûte omleech te gean oant boppe in tunnelfinster fan it Treinstasjon Eigerwand. Dêr sille se har oan touwen oer de râne sakje litte oant se op 'e hichte fan it finster hingje, wêrnei't Bowman en de rest fan it grûnteam harren nei binnen skuorre kinne.
Mei it stoflik omskot fan Montaigne by har begjinne se oan 'e drege ôfdaling oer in iisplaat dêr't se suver gjin hâldfêst hawwe. As se hast it doel berikt hawwe, ferliest Freytag alle grip op 'e ûndergrûn. Hy glidet oer de râne fan 'e ôfgrûn hinne en skuort Meyer en it lyk fan Montaigne mei de djipte yn om 1.200 meter leger te pletter fallen yn 'e delling. Inkeld Hemlock wit himsels te rêden troch krekt op 'e tiid in nije kram yn 'e rots te slaan. Hy wurdt troch de oaren mei de ôfgrûn yn lutsen, mar bliuwt in meter as fiif foar it tunnelfinster oanslein hingjen. Dêr sjocht er hoe't Bowman, waans eardere ferwûnings troch befriezingsferskynsels yn 'e kjeld opspylje, al mankepoatsjend op him ta komt. Hy begrypt dan dat de twadde moardner fan Baq net ien fan 'e oare trije klimmers wie, mar Bowman. Dyselde smyt Hemlock in tou ta dêr't er himsels oan fêstsette moat. Dêrnei moat er it tou dêr't er oan hinget, trochsnije en hoopje dat Bowman him net falle lit. Dat ferget in protte fertrouwen yn syn âlde freon, mar Hemlock hat gjin oare kar en docht it. Syn fertrouwen wurdt net beskamme: Bowman skuort him troch it tunnelfinster nei binnen ta.
As se letter yn 'e trein werom nei Kleine Scheidegg sitte, jout Bowman yn in petear ûnder fjouwer eagen ta dat hy al jierren lyn "by de oare kant" belutsen rekke is. Hy hâldt lykwols fol dat er gjin idee hie dat Krüger Baq fermoardzje soe. As Hemlock trochfreget, leit Bowman út dat syn belutsenens yn earste ynstânsje fia Miles Mellough rûn, oan wa't er wat skuldich wie om't dyselde Bowman syn dochter fan 'e drugs ôf krigen hie. Hemlock, dy't net wist dat Bowman in dochter hie, is ferheard. Bowman leit út dat George syn dochter is. Werom yn it hotel sitte Hemlock en Bowman tegearre op it terras as Jemima harren in tillefoan bringt om't der foar Hemlock skille is. It blykt Dragon te wêzen, en Hemlock lit de oare beiden meiharkje. Dragon is derfan oertsjûge dat Hemlock de oare trije berchbeklimmers mei opsetsin ombrocht hat om't er net útmeitsje koe wa fan harren de moardner wie. Dat is wat dat er sels dwaan soe, dat it komt him alhiel net frjemd foar. Hemlock makket him neat wizer. Dragon bewissiget Hemlock dat it jild nei him oermakke is en hopet dat se nochris gearwurkje kinne. Nei't er de hoarn dellein hat, seit Hemlock tsjin Bowman dat de twadde moardner neffens de offisjele lêzing op 'e Eiger stoarn is, en dat se it dêr mar by litte moatte. Bowman jout him mei in ferromme hert ôf. Hemlock en Jemima, dy't folslein desyllúzjonearre rekke is oer C2, risselwearje om harren relaasje fuort te setten.
Foarskiednis
The Eiger Sanction is basearre op 'e skrillerroman The Eiger Sanction út 1972 fan Trevanian, it pseudonym fan Rodney William Whitaker. Hy wie in Teksaanske heechlearaar filmwittenskippen, en The Eiger Sanction wie syn earste boek, dat er mei opsetsin as in neibearing fan 'e James Bond-romans skreau. Filmstudio Universal Pictures kocht yn novimber 1972 de filmrjochten oan en hierde senarioskriuwer Hal Dresner yn om tegearre mei Whitaker de roman te adaptearjen ta in ferfilmber skript. Yn april 1973 waard de bekende akteur Paul Newman cast as Jonathan Hemlock. Oan him waarden twa ferzjes fan in senario foarlein, dy't beiden skreaun wiene troch Dresner en Whitaker tegearre. Newman fûn it beide neat. Hy wie teloarsteld en fûn de film fierstente gewelddiedich, dat it draaide derop út dat er him út it projekt weromloek.
Ein 1973 lei Universal in ferfilming fan The Eiger Sanction foar oan Clint Eastwood. Dyselde murk earnstige flaters op yn sawol de roman as it senario, dat tsjin dy tiid al trije ferzjes fierder wie. Eastwood hie gjin belangstelling foar spionaazje as ûnderwerp of de spionaazjeskriller as sjenre, mar dochs fielde er him ta it projekt oanlutsen. Dat hie te krijen mei syn persoanlike omstannichheden. Hy wie teloarsteld oer hoe't Universal Pictures mei de earste films omsprongen wie dy't hy regissearre hie, te witten: Play Misty for Me (1971) en Breezy (1973), dat hy woe eins by Universal wei om nei konkurrint Warner Bros. ta, dêr't studiobaas Frank Wells him in iepen útnûging jûn hie. Dat koe lykwols pas as er syn kontrakt by Universal úttsjinne hie, en dêrfoar moast er noch ien film meitsje. Yn The Eiger Sanction seach Eastwood de mooglikheid om Universal tefreden te stellen en himsels frijman te meitsjen, en, wat wichtiger wie, de film moast foar de helte op lokaasje yn 'e Switserske Alpen filme wurde, dêr't er effisjint wurkje koe (sa't syn foarkar wie) mei in lytse cast en crew, sûnder dat de studiobazen hieltyd oer syn skouder meiseagen.
Preproduksje
Op 31 jannewaris 1974 makke Universal Pictures bekend dat Clint Eastwood as haadrolspiler en as ko-produsint by The Eiger Sanction belutsen wêze soe. Net folle letter waard er ek as regisseur ynhelle, mar dat waard pas yn maaie bekendmakke. Yn in fraachpetear yn 1976 lei Eastwood syn wichtichste probleem mei de roman en it dêrop basearre skript fan Dresner en Whitaker út: "Yn it boek besteane der gjin bannen. Oars sein: it personaazje dat oan it begjin fermoarde wurdt, hat gjin relaasje mei lykfolwa oars. Ik haw dat gewoan opnommen en besocht om him in bân mei de held te jaan, sadat de held motivearre waard. Sa't it boek skreaun waard, hied er gjin motivaasje foar wat dan ek. Hy die syn wurk poer foar it jild, gjin oare motivaasje, punt út."
Om it senario te ferbetterjen, frege Eastwood yn febrewaris 1974 de romanskriuwer Warren B. Murphy om help, mei't er dy syn romansearje The Destroyer bewûndere. Hoewol't Murphy noch it boek fan Whitaker lêzen hie, noch ea earder in filmskript skreaun hie, seid er syn meiwurking ta. Hy lies it boek en wie fral ûngelokkich mei de toan, dy't er belearend fûn foar de lêzer oer. Hy sette útein mei it senario fan Dresner en Whitaker en hie yn maart in earste kladferzje fan klear, om tsjin 'e ein fan 'e moanne mei syn úteinlike resultaat te kommen. Eastwood en Murphy wiene it deroer iens dat se dêrmei it bêste helle hiene út it materiaal dat se foar hannen hiene, al wiene se net ien fan beiden hielendal tefreden. Eastwood wie lykwols fan miening dat de autentisiteit fan 'e berchbeklimmingssênes, dy't him foar eagen stiene, de tekoartkommings fan it skript goedmeitsje soene.
The Eiger Sanction wie nammentlik de earste Hollywood-film dy't echt op in berch opnommen wurde soe; alle foargeande films oer of yn 'e bergen wiene filme yn 'e studio mei bergen makke fan papier-mâché en skildere eftergrûnen. Eastwood liet dêrom spesjaal oanpaste lichtgewicht kamera's ûntwerpe troch lûdstechnikus Peter Pilafian. Hy beloek ek Mike Hoover by de produksje, in berchbeklimmer dy't yn 1972 de foar in Oscar nominearre koarte dokumintêre Solo makke hie oer syn ienmansbeklimming fan 'e berch El Capitan yn it Nasjonaal Park Yosemite. Eastwood hie dy film sjoen en bewûndere him, dat hy hierde Hoover yn om himsels te trainen om der profesjoneel út te sjen by de klimsênes. Dêrfoar giene se tegearre te trainen yn Yosemite. De 44-jierrige Eastwood beklom dêr de 370 m hege Lost Arrow Spire, mar hoewol't er yn syn jonkheid wolris wat oan rotsklimmen dien hie, foel dy ûnderfining him raar ôf. Neffens Hoover folbrocht er de klim "mei absolút alhiel gjin technyk […], gewoan poer op spierkrêft."
Produksje
As produsinten wie Robert Daley by it projekt belutsen foar de filmstudio's The Malpaso Company (fan Clint Eastwood), Universal Pictures en The Zanuck Company. Richard D. Zanuck en David Brown hiene as útfierende produsinten it tafersjoch oer de hiele produksje. Foar de film wie in budget beskikber fan $9 miljoen. De kamerarezjy wie yn 'e hannen fan Frank Stanley, en de filmmuzyk waard fersoarge troch John Williams.
Opnamen
Mei't de Toatempeal foar de Navaho in hillich plak is, lei de Navaho Naasje it near op beklimmings. Hoover prate lykwols mei de tribale autoriteiten en stelde ien lêste beklimming foar, wêrby't alle krammen (pitons) en oare soarten klimgereid fuorthelle wurde soene dy't by eardere beklimmings efterbleaun wiene, sadat de rotspjuts wer hielendal yn 'e âlde steat werombrocht wurde soe. De Navaho giene dêrmei akkoart. De beklimming waard útfierd troch twa alpinisten út Moab (Utah), Eric Bjornstad en Ken Wyrick. Dyselden klommen nei de top en hellen ûnderweis alle âlde troep fuort. Doe't se de top berikten, waarden se mei in helikopter oppikt, wêrnei't Eastwood en Kennedy mei in kameraman en in lûdsman op 'e top ôfset waarden foar de opname fan ien fan Eastwood syn lokkichste filmoantinkens: it ûndergean fan 'e sinne yn Monument Valley.
De eigentlike opnamen foar The Eiger Sanction setten op 12 augustus 1974 útein en duorren oant en mei ein septimber. Yn Switserlân striek de filmcrew del yn it Hôtel Bellevue des Alpes te Kleine Scheidegg, dat yn in delling yn it Berner Boppelân tusken de Eiger en de Lauberhorn yn leit. De beklimming yn 'e film soe fan 'e noardwand fan 'e Eiger wêze, dy't in hichte hat fan 3.967 m en yn it Dútsk bekend stiet as de Mordwand ("Moardwand"), om't der tsientallen berchbeklimmers omkommen binne. Doe't de opnamen foar The Eiger Sanction dêr úteinsetten, lei dat oantal op 41. De cast en crew waarden by de opnamen op 'e berch begelaat troch in team fan profesjonele berchbeklimmers út 'e Feriene Steaten, Kanada, it Feriene Keninkryk, Dútslân en Switserlân.
Eastwood besleat it dreechste filmwurk earst út 'e wei te romjen, wêrby't it gie om 'e sêne wêryn't Freytag de klimmers ûnder him by fersin bleatsteld oan in lytse rotslawine. Doe't de crew al risselwearre om mei de helikopter werom nei it hotel, betocht Hoover dat der noch gjin bylden wiene út it eachpunt fan 'e klimmers wei op wa't de rotsen delreinden. Dat, tegearre mei de 26-jierrige Britske klimmer David Knowles filme er dat. Doe't se neitiid wer omheech klommen nei de oaren, briek der ynienen in grut rotsblok fan 'e berchskeante los en batste op 'e beide mannen del. Knowles kaam dêrby om, wylst Hoover in brutsen bekken en swiere kniezings oprûn. Nei in ymprovisearre wake foar Knowles tocht Eastwood der serieus oer om 'e hiele produksje mar te skrassen, mar de oare klimmers ûntpraten him dat, mei't se him foarholden dat se allegearre de risiko's witten hiene foar't se har meiwurking taseine, en om't se net woene dat de dea fan Knowles hielendal sinleas wêze soe.
By in letter ûngelok op 'e filmset op 'e Eiger rûn kameraregisseur Frank Stanley ferwûnings op dy't him in skoft oan in rolstoel klústeren. Hy joech dêr Eastwood de skuld fan, om't dy syn rimpenens neffens him laat hie ta in gebrek oan tarieding op 'e drege filmomstannichheden op 'e berch. Eastwood stie derop om sels alle klimwurk en stunts te dwaan foar de rol fan Jonathan Hemlock, wat him op krityk kaam te stean fan profesjonele berchbeklimmers. In foarbyld wie de sêne yn 'e film wêryn't Hemlock oan in klimtou foar it tunnelfinster hinget, mei ûnder him inkeld de dellingflier, 1.200 m leger. Hy makket himsels fêst oan it tou dat it personaazje fan Ben Bowman him tasmyt, en snijt dan it tou troch dêr't er oan hinget. Dat wie allegearre echt, en wie it twadde (of it earste) tou knapt, dan wie Eastwood te pletter fallen. Sels rjochtfeardige er syn dwaan doe't er letter útlei: "Ik woe net in stuntman ynsette om't ik in telelins brûke woe om stadich hielendal yn te zoomen nei my gesicht – sadat men sjen koe dat ik it echt wie."
Oare dielen fan The Eiger Sanction, benammen de iepeningssênes, waarden op lokaasje opnommen yn 'e Switserske stêd Zürich, by de Grossmünster-katedraal en de Münsterbrücke oer de rivier de Limmat. De sênes yn 'e berchbeklimmingsskoalle fan Bowman en omkriten waarden opnommen op 'e Zion-Mount Carmel Highway, by de Zion Lodge, op 'e Checkerboard Mesa, by The Narrows, op 'e brêge oer de rivier de Virgin en op 'e Grotterûte, allegear yn it Nasjonaal Park Zion yn Utah. Inkele binnendoarsênes waard yn Monterey en Carmel-by-the-Sea yn Kalifornje opnommen.
Distribúsje
De distribúsje fan The Eiger Sanction waard fersoarge troch Universal Pictures. De film gie op 21 maaie 1975 yn 'e Amerikaanske bioskopen yn premiêre. It byhearrende soundtrackalbum ferskynde yn 1975 op LP by platemaatskippij MCA Records en kaam yn 1991 op cd út by Varèse Sarabande. The Eiger Sanction waard op 15 desimber 1998 foar it earst útbrocht op dvd en op 10 novimber 2015 foar it earst op blu-ray.
Untfangst
Fan 'e filmkritisy krige The Eiger Sanction mingde resinsjes. It tydskrift Variety wie loovjend: "Eastwood […] is it slagge om skoandere spanning te stopjen yn 'e berchbeklimmings yn sawol Switserlân as Monument Valley, en ek de personaazjes binne moai ôfgrinzge. Syn rezjy toant in know-how dy't rûge aksje mooglik makket." De krante The New York Times omskreau de film as "in lang, dwaas, mar nea ferfeelsum […] melodrama", dat de tekoartkommings oan 'e plot kompinsearre mei "sikestûkjende" klimsênes.
Roger Ebert fan 'e Chicago Sun-Times parte The Eiger Sanction 3 fan 4 stjerren ta. Hy skreau: "[Dizze film] hat in plot dy't sa fiersocht en betize is, dat we der net mear as fyftjin tellen tagelyk yn leauwe kinne, mar de aksjesênes binne sa yn beslach nimmend en de berchtopopnamen sa meislepend, dat ús dat neat skele kin. […] En sa sakje wy yn 'e sitewaasjes wei en wurde we ferlaat troch de bylden en genietsje we fan 'e ferskate tsjeppe fammen dy't it paad fan 'e held kruse, en as de plot nearne op slacht, no ja, net ien film is perfekt."
Guon resinsinten moasten lykwols neat fan The Eiger Sanction hawwe, lykas Joy Gould Boyum, dy't har der yn The Wall Street Journal oer beklage dat de film "skelmeftigens yn homoseksuelen en lichaamlik beheinden pleatst". Pauline Kael, in wenstige haatster fan it wurk fan Eastwood, skreau yn it blêd The New Yorker dat de film "in folsleine bespotting" wie.
Resintere beoardielings binne foar The Eiger Sanction oer it algemien positiver as kontemporênen. Sa konkludearre filmkritikus David Sterritt bygelyks yn 2014 yn syn boek Guiltless Pleasures: "Eastwood syn ûnsubtile rezjy hammeret it ferhaal effektyf te plak, mei lofweardige oandacht foar details yn it aktearjen." Yn syn resinsje foar de webside CombustibleCelluloid.com joech Jeffrey M. Anderson de film yn 2016 31/2 fan 4 stjerren en omskreau er him as "ferrassend effektyf, sels neffens hjoeddeistige mjitstêven." Hy fûn de beklimmingsbylden "echt oangripend" en neamde de film sels in "ûnderwurdearre hichtepunt foar in grutte regisseur." Christopher Ganger fan 'e Tampa Bay Examiner parte de film yn 2013 4 fan 5 stjerren ta en skreau: "De lânskipsbylden yn 'e Alpen binne sikestûkjende moai en de aksje yn dizze spionaazjeskriller is om op it puntsje fan 'e stoel sitten te gean."
Resultaat
The Eiger Sanction brocht yn 'e bioskopen yn 'e Feriene Steaten en Kanada $14,2 miljoen op. De opbringst yn oare lannen en territoaria is ûnbekend. As men de opbringst yn Noard-Amearika ôfset tsjin it budget fan $9 miljoen, betsjut dat in winst fan $5,2 miljoen, hoewol't dêr de marketingkosten noch wol ôf moatte.
Barbados
thumb|left|It parlemintsgebou yn Bridgetown Barbados is in lân yn it Karibysk gebiet. It bestiet út ien inkeld eilân dat by de Boppewynske Eilannen heart fan de Lytse Antillen.
Skiednis
Barbados waard eartiids befolke troch de Yndiaanske Arowakken. Nei de ûntdekking fan Amearika troch Kolumbus arrivearren de Portegezen healwei de 16e iuw op it eilân. De oarspronklike befolking waard as slaven te wurk steld en soe troch de swiere omstannichheden dêr't sy yn libje moasten en troch Jeropeeske sykten yn koarte tiid útstjerre. Krekt as op oare Karybyske eilannen waarden ek hjir slaven út Afrika ymportearre. Yn 1627 kaam it eilân yn besit fan de Ingelsken dy't der in koloanje fan makken.
Op 16 april 1816 hie it eilân te krijen mei in grutte slavenopstân ûnder oanfiering fan de negerlieder Bussa. Yn 1838 waard de slavernij foarfêst ôfskaft. Barbados hat efkes lid west fan de West-Yndyske Federaasje (1958 - 1962) en krige úteinlik selsbestjoer yn 1961. Yn 1966 nei 339 jier Britsk bewâld waard it eilân folslein selsstannich.
Geografy
Barbados is in frij flak, fruchtber eilân mei wat heuvels yn it noarden. It eilân leit mids koraalriffen.
Klimaat
Op Barbadis hearsket in evenredich tropysk klimaat.
Befolking
Wat de grutte oanbelanget is Barbados frij tichtbefolke mei 281.968 ynwenners. De befolkingstichtens bedraagt 655,7 de km² en dêrmei kin sein wurde dat it eilân oerbefolke is. De befolking nimt noch hieltyd ta mei in groei fan in heal persint yn 't jier. De libbensferwachting is 76,5 jier.
De befolking bestiet benammen út ôfstammelingen fan Afrikaanske slaven en mulatten.
Godstsjinst
Sawat 49,4% fan de befolking is Kristen, wêrfan de Anglikanen de grutste tsjerke foarmje. Utsein it kristendom komt men ek wol oare godstsjinsten tsjin op Barbados, lykas it hindoeïsme en de islam.
Siebren Miedema
Siebren Miedema (Weidum, 17 novimber 1949) is in Nederlânske pedagooch en emeritus-heechlearaar Algemiene Pedagogyk oan de Frije Universiteit Amsterdam.
Libben en wurk
Nei de HBS-B sette Miedema útein mei de stúdzje ûnderwiiskunde oan de Universiteit fan Grins. Nei syn kandidaats yn 1974, en in kandidaats filosofy yn 1976, studearre er yn 1979 ôf yn de ûnderwiiskunde. Yn 1983 helle er dêre ek it doktoraal yn filosofy en yn 1986 promovearre er oan de Universiteit Leien yn de sosjale wittenskippen.
Begjin jierren 1980 redigearre Miedema syn earste boeken, en skreau er in stikmannich artikelen oer ûnderwiiskundige ûnderwerpen yn it deiblêd Trouw. Yn 1993 waard er beneamd as heechlearaar Algemiene Pedagogyk oan de Frije Universiteit Amsterdam. Yn 2002 folge dêrneist in dieltiidoanstelling as heechlearaar oan de ôfdieling Praktyske Teology fan de Fakulteit Godgeleardheid. Miedema skreau en redigearre sa 'n 46 boeken en 300 akademyske artikels en haadstikken.
Publikaasjes
In kar:
Rykswei 6
thumb|right|250px|A6 Almere - Lelysted mei brede [[middenbarm]] De Rykswei 6 of A6 is in Nederlânske rykswei en autodyk, dy't yn 'e twadde helte fan 'e 20e iuw yn dielen reekaam. Yyn 1978 koe der einlings sprutsen wurde fan in trochrinnende dyk fan De Jouwer nei Lelystêd. De A6 rint fan knooppunt Muiderberch (A1) fia Almere, Lelystêd, Emmeloard en De Lemmer nei knooppunt De Jouwer (A7) by De Jouwer.
De wei foarmet in wichtige ferbining tusken Amsterdam en Noard-Nederlân. Sûnt de foltôging fan de A27 by Almere kinne automobilisten út de hiele Rânestêd flugger yn Flevolân en Noard-Nederlân komme.
By de Ketelbrug leit de ôfrit Swifterbant, dy't allinnich út Emmeloard wei berikt wurde kin.
Foarhinne wie it weidiel tusken knooppunt Emmeloard en knooppunt De Jouwer ûnderdiel fan Rykswei 50 (A50), letter is dit gedielte ûnderdiel wurden fan Rykswei 6. It feit dat de A6 fanút noardlike rjochting by knooppunt Emmeloard rjochttroch oergiet yn de N50, en it ferkear dat de A6 fierder folgje wol ôfslaan moat, tsjûget hjir noch fan. Oarspronklik wie it plan dat de A6 fan Emmeloard ôf trochrinne soe oer Wolvegea, Easterwâlde en Roan nei Grins, mar dit trajekt waard letter skrast.
Takomstige útwreiding
Minister Peijs wie yn it earstoan fan doel om de A6 te ferbinen mei de A9 middels in tunnel lâns de Naardermar tusken knooppunt Holendrecht en knooppunt Muiderberch.
Yn oktober 2006 hat it kabinet Balkenende III lykwols it beslút nomd te kiezen foar it stroomline-alternatyf. Fanwege grutte maatskiplike wjerstân bliek in tunnelferbining net helber. Op 17 oktober waard bekend dat de A6, de A1 en de A10 ferbrede wurde en dat oer in bredere A9 noch oerlein wurdt mei de regio. It kabinet wol besjen oft de gemeente Amsterdam meibetelje wol oan de A9. Mei de ferbredingen wol it kabinet de fileproblemen op het trajekt Schiphol-Amsterdam-Almere werombringe. Op 19 oktober 2007 hat de ried fan Almere unanym besluten de fierdere ûnderhandelings mei it ryk oer groei mei 60.000 wenten op te skowen fanwege it efterbliuwen fan in kabinetsbeslút dat perspektyf biedt op it oplossen fan de fileproblemen tusken Almere en Amsterdam/Schiphol.
Ferskaat
De A6 trochkrúst tusken Eastersee en Sint Nyk de Tsjûkemar.
Alles oan de hang
Alles oan de hang is in útdrukking dy't brûkt wurd as de stân fan in keatspartij op 5 gelyk 6 gelyk stiet. De útdrukking is ûntliend oan de telegraaf dy't by dy stân hielendal fol hinget. De partij wurdt troch it folgjende punt beslist. Om by dizze wichtige stân gjin mâle fratsen te krijen mei keatsers fan oare partijen dy't yn 't paad steane, is it gebrûk dat by 5 gelyk 6 gelyk de spilers fan oare partijen yn itselde fjild it fjild útgeane oant de partij wêrby't Alles oan de hang is, beslikke is.
Dominici
Dominici  is in Amerikaansk metal projekt oprjochte yn 2004 yn Long Island troch sjonger Charlie Dominici earder fan Dream Theater. It iennichste wat Dominici útbrocht hat is de O3 Trilogy, in searje fan trije konsept albums oer it ferhaal fan in terrorist dy 't nei de Feriene Steaten komt en fereale wurdt op it lân.
Atletyk op de Olympyske Simmerspullen 2008
200px|thumb|right|200px|It Olympyske Stadion fan Peking
De Olympyske Spullen fan de XXIXe Olympiade waarden fan 8 oant en mei 24 augustus 2008 hâlden yn Peking, de haadstêd fan Sina. It Atletyk hie plak yn it Beijing National Stadium, ek wol bekind as it Fûgelnêst.
Doping
Tidens de spullen waarden fjouwer atleten trapjeare op it brûken fan doping. twa fan har Rashid Ramzi de hurdrinner út De Barein en de mearkampster Ljoedmila Blonska út de Oekraïne moasten har medaljes ynleverje. De Wyt-Russyske Kûgelsligerers, Vadzim Dzevjatowski en Ivan Tsichan moasten earst ek harren medaljes ynleverje mar krigen harren medaljes nei in berop by it Hôf fan Arbitraazje foar Sport wer werom. It Russyske estafetteteam op de 4x100 meter mei Jevgenia Poljakova, Aleksandra Fedoriva, Joelia Goesjtsjina en Joelia Tsjermosjanskaja waard op 17 augustus 2016 diskwalifisearre en de gouden medalje waard harren offisjeel ûntnommen.
Medaljespegel
De top tsien fan lannen dy't by it atletyk medaljes wûn ha tidens de Olympyske Simmerspullen fan 2008.
Wybren Oosterbaan
Wybren Oosterbaan (Tsjummearum, 15 desimber 1887 - dêre, 7 oktober 1970), wie in boer en lânbouspesjalist. Sûnt 1917 wied er boer yn Tsjummearum.
Tusken 1931-1939 wie er foarsitter fan de Fryske Maatskippij fan Lânbou. Yn 1939 waard er itenskommissaris, mar waard yn de Twadde Wrâldoarloch ûntslein troch de Dútsers. Nei de oarloch wie er tusken 1946 - 1948 wer foarsitter fan de Fryske Mij.
Louis Charles Breguet
Louis Charles Breguet (Parys, 2 jannewaris 1880 - Saint-Germain-en-Laye, 4 maaie 1955) wie in Frânske fleanmasineûntwerper en -bouwer, ien fan de iere loftfeartpioniers.
Yn 1919 stifte er de Compagnie des Messageries Aeriennes, wat letter Air France wurde soe.
Hy is fral ferneamd fan syn ûntwerp fan ferkenningsfleanmasines dy't de Frânsken brûkten yn de Earste Wrâldkriich en letter yn de jierren tweintich. Hy wie ien fan de earsten dy't metaal yn de bou fan fleantugen tapaste, nammentlik yn de Breguet 14.
Breguet bleau in fleanmasinefabrikant fan belang oant yn de Twadde Wrâldkriich en ûntwurp dêrnei kommersjele transportfleantugen.
Olympyske spullen
Breguet wûn in brûnzen medalje mei syn 8 meter jacht Namousa op de Olympyske Simmerspullen fan 1924.
Zichyújfalu
Zichyújfalu is in doarp yn Hongarije, mei 956 ynwenners (1 jannewaris 2010), dat in part is fan de stêdekloft fan Gárdony yn de provinsje Fejér.
Skiednis
Zichyújfalu waard op 1239 foar it earst yn in skriftlike boarne neamd.
Lytse swartstreekwytflinter
De lytse swartstreekwytflinter (Pieris napi) is in flintersoarte yn it skaai fan de koalflinters (Pieris).
Foarkommen
De lytse swartstreekwytflinter is in tige algemiene stânflinter. Hy komt oer it hiele lân ferspraat foar. De lytse swartstreekwytflinter hâldt fan fochtige greiden en boskrânen. Ek komme se foar yn tunen, parken en op de heide. Se hawwe in foarkar foar wiete plakjes.
Jan Oostervelt
thumb|right|200px|Jûnsmielbeker yn FSM Jan Melghers Oostervelt, (Harns, 1583 - Ljouwert, 1667) wie in sulversmid. Hy waard op 29 jannewaris 1667 begroeven yn 'e Westertsjerke.
Yn 1661 waard er master sulversmid yn Ljouwert. Deputearre Steaten fan Fryslân beneamden him yn 1623 ta "ijsersnijder" yn de munt. In 1639 folge syn beneaming ta it "wardijschap van de Munte". Hy wie hopman yn 1629, swarde "gemeensman", froedsman (1657-1667) en skepen. Hy makke knottedoaskes, bekers, leppels en jûnsmielbekers. Sa wurdt in jûnsmielbeker mei foarstellings fan de Dordtske synoade en ûnder oare Johannes Bogerman fan Oostervelt bewarre yn it Frysk Museum. Yn 1631 makke er foar de herfoarme tsjerke fan Easterwierrum in jûnsmielbeker. Oostervelt makke ek jûnsmielbekers foar Koarnjum, Himpens en Holwert. Oan de bopperâne stiet gravearre: ''Deesen. drinckbeker. is het. nieuwe testament. in. mijnen. bloede. 1 Cor. 11 vers 25. Anno 1631. Ghemaackt van een paapsken, kelck was olt Ao. 1319: Vernieut. ende. gheheylicht. tot. den. dienst. des. Heeren. Ao. 1631''. Dy beker wurdt bewarre yn it Frysk Skipfeart Museum yn Snits
Lytse swartstreekwytflinter
Fleantiid
De flinter fleant fan begjin maaie oant begjin juny. De twadde en tredde generaasje oerlaapje elkoar. Dy generaasjes fleane fan heal juny ôf oant heal septimber.
Eutanasy
Eutanasy (Gryksk: εὖ (eu) = "goede" en θάνατος (thanatos) = "dea"), goede dea, mylde dea of genededea ferwiist nei hannelings dy't it stjerren sûnder tefolle lijen fan in oare persoan befoarderje. Neffens taalweb fan de Fryske Akademy betsjuteutanasy: "it stjerre litten fan pasjinten dy't net te genêzen binne of ûndraachlik lije, troch it jaan fan beskate middels of it neilitten fan in medyske hanneling". Yn de measte lannen is eutanasy wetlik ferbean en wurdt it ferfolge as in misdriuw. Yn guon lannen, wêrûnder Nederlân, is eutanasy wetlik tastien. Hoewol't de term earder ferskillende betsjuttings hie, betsjut it hjoed-de-dei foar it aktive meitsjen fan it libben op fersyk fan de pasjint sels.
Sitebuorster Ie
De Sitebuorster Ie is in mar op de grins fan de gemeenten Ljouwert en Smellingerlân. De mar is it stik fan de Wide Ie besuden Sytebuorren en is middels de eastlik rinnende Krûme Ie ferbûn mei De Feanhoop. Op de súdlike ouwer leit It Eilân.
Eutanasy
Betsjutting
Hoewol't eutanasy yn de Nederlânske wet dúdlik omskreaun wurdt, wurdt de term bûten dy betsjuttenis ek wol foar oare begripen mei ferskate oare betsjuttings brûkt:
Guon meitsje tagelyk ûnderskaat tusken "aktive eutanasy" en "passive eutanasy". By aktive eutanasy wurdt in deadlik middel jûn. By passive eutanasy wurdt ôfsjoen fan fierdere behanneling by in terminale pasjint. Dat is wynliken gjin eutanasy, mar wurdt it "medyske abstininsje" neamd, dat ta it normaal medysk hanneljen heart. Foarbylden dêrfan binne:
In oar ûnderskaat dat ek wol makke wurdt, is tusken "streekrjochte eutanasy" en "net-streekrjochte eutanasy". By streekrjochte eutanasy wurdt in middel jûn mei it doel foar it ferstjerren. By net-streekrjochte eutanasy wurdt in middel jûn dy't ynearsten de pine fersêftsje moat, dat ynearsten net as doel hat, mar wol besleur hawwend fan it akseptearre by-effekt dat de pasjint earder komt te ferstjerren. De term "libbensbeëiniging" wurdt dan ek wol troch "lijensbeëiniging ferfongen.
By bisten wurdt yn it algemien fan eutanasy sprutsen as in bist dy't lijt deamakke wurdt om it dêrtroch fierder lijen te besparjen.
Skiednis
Yn 1973 kaam de eutanasy wiidweidich yn diskusje troch in rjochtssaak tsjin de dokter G.E. Postma-Van Boven út Noardwâlde.
Op 23 febrewaris 1973 waard de Nederlânske Feriening foar Frijwillige Eutanasy (NVVE) yn Finkegea oprjochte, nei 2006 feroare de namme yn Nederlânske Feriening foar in Frijwillich Libbensein.
Sitebuorster Ie
De namme Sitebuorster Ie jildt sûnt 15 maart 2007 as de offisjele namme, as ferfanging foar de eardere offisjele namme Sitebuurster Ee.
Lytse swartstreekwytflinter
Flinter.
De wjuklingte is likernôch 20 oant 24 mm. De ieren op de efterwjuk binne griis grien. It swarte plak op de foarwjuk punt rint nei ûnderen ta. Op de boppekant fan de foarwjuk sit in swart plak. It mantsje hat ien plak en it wyfke hat twa plakken.
Rûp
De weardplanten fan de rûp binne foaral Sipelkrûd, de Pinksterblom en krúsblommigen lykas koal.
thumb|300px|center|In wyfke
Katershorn
Katershorn is in buorskip yn de gemeente It Hegelân yn de provinsje Grinslân. It leit benoarden Uithuizen oan in dearinnend dykje fanôf de Oudendijk.
Tsjobbekampster Wetterlossing
De Tsjobbekampster Wetterlossing (Stellingwerfsk en offisjeel: Sjammekaampster Waeterlossing) is in feart yn de gemeente Eaststellingwerf. De feart ferbynt de Opsterlânske Kompanjonsfeart benoarden Donkerbroek mei de súdliker rinnende De Tsjonger.
De namme Sjammekaampster Waeterlossing jildt sûnt 15 maart 2007 as de offisjele namme, as ferfanging foar de eardere offisjele namme Tjobbekampsterwaterlossing.
Katershorn
De namme is grif fan in ferbastering fan Kottershörn in oantsjutting yn it Grinslânsk foar in útoarde dêr't earmelju yn hutten = kotten wennen.
Trochreed
thumb|Lofts de trochreed fan [[Jistrum]] In trochreed wie in stalling by herbergen, faak lykrinnend mei de dyk, sadat se der maklik mei hynder en koets trochhinne komme koenen.
De boeren of boargers dy't nei de merk of de merke west wiene, of oare reizgers, koene dêr hynder en reau stalle. It hynder waard der fuorre wylst de baas oanstiek.
De measte trochreden binne ôfbrutsen, oaren krigen in twadde libben as garaazje.
Sacha de Boer
Sacha de Boer (Amsterdam, 9 april 1967) is in Nederlânsk sjoernaliste, nijslêzeresse, presintatrise en fotografe. Fan 2003 oant 2013 wie hja de fêste nijslêzeresse fan it NOS Journaal fan acht oere jûns. Se gie by de NOS wei om't se har mear op har karriêre yn 'e fotografy talizze woe. Yn 2016 kearde De Boer lykwols werom op 'e tillefyzje. Yn 2017 die yn it programma Verborgen Verleden bliken dat se mooglik fan keninklike ôfstamming is.
Jonkheid en komôf
Sacha de Boer waard yn 1967 berne yn Amsterdam, mar groeide op yn Weesp, as de dochter fan in hûsdokter. Yn 2017 die hja mei oan it tillefyzjeprogramma Verborgen Verleden, wêryn't de ôfstamming fan bekende Nederlanners neipluze wurdt. It die doe bliken dat De Boer yn 'e froulike line ôfstamme fan in Hamilton of Silvertonhill, in Skotske baronet dy't yn 'e twadde helte fan 'e santjinde iuw as ofsier yn it leger fan 'e Republyk fan de Feriene Provinsjes tsjinne en yn Goutum mei in Friezinne troude.
Fia eardere generaasjes fan 'e Clan Hamilton koe De Boer har famylje weromfolge wurde oant in Gilbert fan Hamilton, dy't om 1300 hinne libbe en yn 'e Earste Skotske Unôfhinklikheidsoarloch focht. De Skotske geneälogen dy't foar Verborgen Verleden de skiednis fan De Boer har famylje útsocht hiene, achten it boppedat net wis, mar wol hiel wierskynlik dat sy yn 'e froulike line fan 'e ferneamde Skotske kening en frijheidsstrider Robert de Bruce ôfstammet. De Boer: "Doe't ik dat hearde, foel ik fan myn stoel."
Oplieding en tillefyzjekarriêre
De Boer gie yn Hilfertsom nei it lyseum, en studearre letter kommunikaasjekunde oan de Universiteit fan Amsterdam. It proefskrift dêr't hja mei ôfstudearre gie oer AT5, in lokale tillefyzjestjoerder yn Amsterdam, dêr't hja yn 1992 as redaktrise wurke. Yn 1994 waard De Boer nijslêzeresse en redaktrise by Radio 10 Gold en Konsertradio en fan juny 1994 ôf wie se gauris as nijslêzeresse te sjen op AT5.
Yn jannewaris 1995 stapte De Boer oer nei RTL5, dêr't se nijsflitsen foarlies. Nei in heal jier waard se mei Rick Nieman presintator fan in nij Veronicaprogramma, Nieuwslijn. Yn 1996 waard mei dy aktualiteiterubryk stoppe omdat it net genôch sjoggers loek. Dêrnei gie De Boer oan it wurk foar it NOS Journaal, dêr't se fan 15 july 2003 ôf de fêste nijslêzeresse fan it acht-oeresjoernaal waard. Fan novimber 2002 oant ein 2003 wie hja teffens fêste presintatrise fan it NOS-radioprogramma Met het Oog op Morgen.
Op 3 maaie 2013 presintearre De Boer foar de lêste kear it NOS Journaal, om't se har talizze woe op har wurkpaad as fotografe. Yn septimber 2016 kaam se lykwols werom op 'e tillefyzje, doe't se foar de fúzje-omrop KRO-NCRV de aktualiteiterebryk Brandpunt begûn te presintearjen. Doe't de sjoggers fan it NOS Journaal, y.f.m. it 50-jierrich jubileum fan dat programma, op 'e nijslêzers stimme koene, krige De Boer de measte stimmen, op koarte ôfstân folge troch Harmen Siezen. Ut in ûndersyk yn opdracht fan Specsavers Audiciens die fierders bliken dat Sacha de Boer de moaiste, dúdlikste en noflikste presintaasjestim fan Nederlân hie, daliks folge troch har man Rick Nieman.
Fotografy
Sûnt 2005 is De Boer ek aktyf as fotografe. Har wurk hat te besjen west op solo- sawol as groepsútstallings. De Boer wurket foar ferskillende tydskriften, wêrûnder National Geographic, en is teffens freelance-fotografe foar it parseburo ANP. Har wurk hat as skaaimerken it brûken fan natuerlik ynfallend ljocht en clair-obscur. Se docht in protte oan portretfotografy yn sawol kleur as swart-wyt. Har artistike fotowurk is faker yn swart-wyt. De Boer wurke as fotografe ek gear mei kok Jacob Jan Boerma by it publisearjen fan ferskate itensiedersboeken: Down to Earth, Back to Basics en Less is More.
Priveelibben
Sacha troude op 14 febrewaris 2002 mei RTL Nieuws-presintator Rick Nieman.
Breguet 14
De Breguet 14 wie in Frânske twadekker bommesmiter en ferkenningsfleanmasine yn de Earste Wrâldkriich. Der waarden in bulte fan boud en troch tal fan lannen brûkt, ek nei de kriich gie de produksje noch jierren troch. It wie it earste fleantúch mei in protte metalen ûnderdielen yn it plak fan hout. Sa koe it frame lichter bliuwe as in houten frame fan deselde sterkte mei fan gefolgen dat it tastel hurd koe neffens syn grutte en ek flugger wie as de measte jagers út dy tiid. Teffens koe it tastel aardich skea ferneare en wie it maklik te fleanen. De Breguet 14 wurdt faak beskôge as ien fan de bêste fleanmasines fan de oarloch.
It tastel waard ûntwurpen troch Louis Breguet, dy't ek it earste prototype (Breguet AV Type XIV) op syn earste flecht op 21 novimber 1916 bestjoerde
Operasjonele skiednis
Meidat it tastel de Frânsken sa goed foldie waard it type ek besteld troch it Belgyske leger (40 tastellen) en de loftfeart ôfdieling fan it Amerikaanske leger (goed 600 aircraft). Tsjin de ein fan Wrâldkriich I wiene sa'n 5.500 Breguet 14s produsearre.
Ek nei de kriich waard it type in soad brûkt, sa as troch de Frânske besettingsmacht yn Dútslân en yn de Frânske troepen yn de koloanjes. Der waard in spesjele ferzje makke foar drege omstannichheden yn it bûtenlân, mei de oantsjutting 14 TOE (Théatres des Operations Extérieures). Dy ferzje waard brûkt by it delbêdzjen fan de rebûlje yn Syrje en Marokko, yn Fietnam en by Frankryk har yntervinsje yn de Russyske boargerkriich. De lêste trenerferzjes tsjinnen oant 1932 yn it Frânske leger.
Oare loftmachten dy't it type brûkten wienen Brazylje (30), Sina (70), Tsjechoslowakije (10), Denemark, Finlân (38), Grikelân, Japan, Tailân, Urûguay (9) and Spanje. De Poalske loftmach hie 158 Breguet 14's, sa'n 70 dêrfan waarden brûkt yn de Poalsk-Russyske Oarloch. In Japan waard de Breguet 14 yn lisinsje makke troch Nakajima.
Technyske feiten Breguet 14 A2
thumb|300px|Breguet 14 fan trije kanten besjoen
Steur fan Nijewier
thumb|350px|De 'Steur fan Nijewier' útstald yn Boarters- en Bistepark SanjesFertier De Steur fan Nijewier is de steur (Acipenser sturio) dy't earst yn de grêften fan Dokkum sjoen waard en op 7 septimber 1860 yn de opfeart fan Nijewier fongen waard. It bist hie him grif mei in boat skutte litten yn de Nijewierster Feart. Dat smelle wetter gie foarby Nijewier oer yn de Alde Peazens en waard drok befearn troch skûtsjes.
Begjin septimber 1860 gie yn de omkriten fan Nijewier praat oer in ontzaggelijk groote visch dy't yn de Peazens sjoen wêze soe. Op 5 septimber waard er yn de Nijwierster Opfeart sinjalearre. In keppel manlju besocht it bist de oare deis te fangen. Op tongerdei 6 septimber mislearre it trochdat kneppels en heafoarken net geskikt blieken. De oare deis, freed 7 septimber, middeis om ien oere krige men him te pakken. De Nijewierster Feart waard ôfsetten mei eiden en koalsiedsekken en it bist waard fan de iene kant nei de oare jage om him ôf te mêdzjen. Uteinlik slagge it Klaas de smid om him op de wâl te krijen. It noch libbene bist waard woegen en metten. De lingte wie 2,60 m., de omfang 1,117 jellen en hy woech 80 Nederlandsche ponden (dat is yn it metrysk stelsel fan no 80 kg). De steur waard waard in skoft útstald yn in mei wetter folde pream sadat eltsenien him besjen koe. In pear dagen letter wie er dea.
It fleis, faaks ek de kaviaar, waard ferkocht oan begoedige Kollumers. De hûd waard drûge en opstoppe mei reid. Op it plak fan de kiuwen waard reade baai (reade tabak) stoppe.