cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rodeo
Dielname fan froulju
Froulju nimme al lang diel oan rodeo's. De ierst bekende froulike rodeorydster wie Prairie Rose Henderson, dy't yn 1901 meidie oan 'e Cheyenne Frontier Days. Tsjin 1920 diene froulju ek mei oan 'e ûnderdielen mei ûnbeleard fee. Mar nei't Bonnie McCarrol ferûngelokke yn 'e Pendleton Round-Up fan 1929 en Marie Gibson yn 1933 omkaam by in fal fan har hynder, waard de dielname fan froulju oan bannen lein. Neitiid rjochten froulju harren eigen rodeoferienings op en organisearren se harren eigen rodeo's los fan 'e manljusrodeo's. Tsjintwurdich omfetsje de measte rodeo's frouljustûneriden en soms ek frouljusûntsnappingsfangen en frouljusgeitebinen. Fierders nimme froulju it lykweardich op tsjin 'e manlju by it tiimbinen, soms yn mingde tiims. De ûnderdielen mei ûnbeleard fee binne foar froulju lykwols allinnich tagonklik op spesjale frouljusrodeo's.
Sportbûnen
Yn 'e Feriene Steaten wurde profesjonele rodeo's holden en organisearre ûnder de auspysjes fan 'e Professional Rodeo Cowboys Association (PRCA) en de Women's Professional Rodeo Association (WRPA), wylst oare nasjonale ferienings besteane foar berne-, tiner-, studinte- en senioare-rodeo's. Ek Yndianen (All Indian Rodeo Cowboys Association) en oare etnyske minderheden en homoseksuëlen hawwe harren eigen rodeo-organisaasjes. Yn Kanada is it nasjonale sportbûn de Canadian Professional Rodeo Association (CPRA), en yn Meksiko de Federación Mexicana de Rodeo (FMR). Yn Austraalje en Nij-Seelân wurdt de rodeosport beävensearre troch de Australian Professional Rodeo Association (APRA), resp. de New Zealand Rodeo Cowboys Association (NZRCA).
Bisterjochten
De rodeosport hat yn Noard-Amearika sterke wjerstân krigen fan aktivisten op it mêd fan bistebeskerming en bisterjochten, dy't úthâlde dat de ferskate wedstriden mei bisten delkomme op bistemishanneling. Sa soene de kij en hynders dy't foar rodeo's brûkt wurde, geregeldwei brutsen bonken oprinne en fleiswûnen krije trochdat ruters spoaren brûke. Ek soe de bollen by it bolleriden in flank strap ombûn wurde, in tou dat strak oer de testikels hinne rinne soe om 'e bollen lulk te meitsjen.
Der binne lykwols strange regels foar it gebrûk fan spoaren (dy't rûn en stomp wêze moatte) en de eigners fan 'e hynders en bollen sjogge harren djoere bisten net graach ferwûne reitsjen. De flank strap wurdt yn it echt loskes om it ûnderlichem fan 'e bolle lein en beslist net oer de testikels, want dan soe it bist him net mear bewege wolle. Oan 'e oare kant is it wier dat de flank strap bedoeld is om 'e bolle lulk te meitsjen; hy wurdt yn 'e opstapkoai troch in begelieder strak lutsen foar't de bolle mei syn berider loslitten wurdt. De flank strap docht gjin sear, mar yrritearret it bist, dat trochgiet mei omspringen oant it tou wer losser sit, ek al is de berider al ôfsmiten.
Under druk út 'e hoeke fan 'e bistebeskerming en fanwegen de ynfloed dy't de bisterjochtelobby op 'e publike opiny hat, binne der yn 'e Noardamerikaanske rodeosport fierders noch ferskate oanpassings dien en regels opsteld dy't de behanneling fan bisten ferbetterje moatte. Likegoed hawwe guon pleatslike en regionale regearings yn 'e Feriene Steaten en Kanada de rodeo oan bannen lein (troch bgl. it brûken fan 'e flank strap út te bannen) of hielendal ferbean. Ynternasjonaal is rodeo ferbean yn Nederlân en it Feriene Keninkryk, wylst yn it meastepart fan 'e oare Jeropeeske lannen beskate rodeopraktiken ferbean binne.
Hendrik Bulthuis Akwadukt
thumb|225px|It Hendrik Bulthuis Akwadukt It Hendrik Bulthuis Akwadukt is in akwadukt oan de súdwestkant fan Burgum yn de provinsje Fryslân. De Kromme Ie rint dêr oer de provinsjale wei 356. It akwadukt mei in lingte fan 70 meter wurdt beheard troch Rykswettersteat.
It akwadukt waard ferneamd nei hierknipper en skipsbouwer Hendrik Bulthuis (1892-1948) dy't yn Burgum berne waard. De bou fan it akwadukt duorre fan 2014 oant yn 2016 en waard op 7 oktober 2016 offisjeel iepene.
De Fryske keunstner Ids Willemsma hat in keunstwurk makke by it akwadukt, 'Earbetoan oan Hindrik Bulthuis', basearre op de troch Bulthuis ûntwurpen boaten.
Katie Kox
Libben en karriêre
Kox waard yn 1985 berne yn 'e Amerikaanske steat Hawaï. Nei 2005 sette se yn Las Vegas, yn Nevada, útein mei in karriêre as stripper, wylst se dêrnjonken ek parttime wurke as sekretaresse by in kredytuny en as servearster yn in kafee. Yn Las Vegas kaam Kox yn 'e kunde mei pornoregisseur en -filmprodusint Rick Barcode, dy't har yn 'e Amerikaanske pornoyndustry yntrodusearre en mei wa't se letter trouwe soe. Yn 2008 makke se mei 24 jier har debút yn in pornografyske film.
Neffens de Internet Adult Film Database (IAFD) spile Kox sûnt yn mear as 130 films, û.m. foar sokke foaroansteande labels as Elegant Angel, Digital Playground, Zero Tolerance, Jules Jordan Video, Hustler Video, New Sensations, Evil Angel, Digital Sin, Devil's Film, Wicked Pictures, Vivid Entertainment en Adam & Eve. Fierders hat se ek wol wurke foar minder bekende studio's, lykas Pure Play Media, Third Degree Films, Mile High Media en West Coast Productions. En teffens hat se in protte yn 't spier west foar pornowebsiden op it ynternet, wêrûnder BangBros, Reality Kings, Brazzers, Naughty America en Blacks on Blondes.
Kox har gearwurking mei Rick Barcode resultearre yn har webside KatieKox.com, dy't talein is op ynterrasiale pornografy en films op it mêd fan oerhoer. Kox waard yn 2011 nominearre foar in prestizjeuze AVN Award (de Oscar fan 'e pornowrâld), yn 'e kategory ûnderwurdearre stjer fan it jier. Fierders wie se dat jiers ek nominearre foar in Xbiz Award, wylst se yn 2010 twa Urban X Awards wûn. Njonken har aktearwurk is Kox ek aktyf as neakenmodel en hat se posearre foar fotoreportaazjes yn ferskate neakenblêden. Har karriêre as stripper hat se opjûn om har mear ta te lizzen op it meitsjen fan films.
Lichemsskaaimerken
Katie Kox is blank, mei blauwe eagen en blûn hier. Neffens har offisjele opjefte is se 1.69 m lang, mei in gewicht fan 61 kg, en kupmaat 36DD, dêr't se yn maart 2009 in boarstfergruttingsoperaasje foar ûndergien hat. Behalven troch har earlellen hat Kox ek piercings troch har beide spiennen, in tongpiercing en in nâlpiercing. Fierders hat se op har ûnderrêch in floral-tatoeaazje en oan 'e rjochterkant fan har bikinyline noch in lytse tatoeaazje.
Kastiel fan Bouillon
It Kastiel fan Bouillon (Frânsk en offisjeel: Château de Bouillon) is in Midsiuwsk kastiel yn 'e Belgyske provinsje Lúksemboarch. It is boud op in heuvel boppe it stedsje Bouillon, oan 'e wei fan Reims, yn Frankryk, dy't oer Luik nei it Dútske Aken liedt. It kastiel bestiet út trije aparte fêstingwurken op trije strategysk leine rotspunten yn in bocht fan 'e rivier de Semois, dêr't yn earder tiden sawol de wei as de rivier wei behearske wurde koe. De trije fêstingwurken steane troch brêgen mei-inoar yn ferbining. Tsjintwurdich fungearret it kastiel as museum, dat iepen is foar it publyk.
Skiednis
It Kastiel fan Bouillon waard foar it earst fermelden yn in histoaryske boarne út 988, en it waard nei alle gedachten boud yn 'e achtste iuw. Yn 'e alfde iuw wie it kastiel eigendom fan Godfryd fan Bouillon, de hartoch fan Neder-Loataringen, dy't it yn 1082 urf. Yn 1096 joech er de hearlikheid Bouillon mei kastiel en al as ûnderpân oan 'e Luikske prinsbiskop Otbert, sadat er de Earste Krústocht finansiere koe. Yn 1134 waard it Kastiel fan Bouillon oerweldige troch greve Reinoud I fan Bar, dy't neitiid ek de byhearrende hearlikheid opeaske. Nei in belegering troch de troepen fan biskop Alberon II fan Namen moast er yn 1141 lykwols beide wer opjaan. Yn it Rampjier 1672 waard it kastiel nei in belis fan tweintich dagen ferovere troch de Sinnekening Loadewyk XIV fan Frankryk. De militêre betsjutting fan it Kastiel fan Bouillon einige pas mei de Belgyske Opstân fan 1830.
Beskriuwing
Hoewol't it Kastiel fan Bouillon wierskynlik út 'e achtste iuw stammet, is it yn 'e Lette Midsiuwen sa yngeand ferboud en útwreide dat der no net in protte mear út 'e begjintiid fan it gebou oer is. Yn 'e trettjinde iuw waard de Godfryd fan Bouillon-seal úthoud út 'e rotsen ûnder it kastiel. Yn dy romte befynt him yn 'e rotsboaiem in oerâld houten krús. Tsjin ien fan 'e wanden oan is in stânbyld fan Godfryd fan Bouillon pleatst, en oan wjerskanten dêrfan hingje de wapens fan 'e oare histoaryske eigners fan it kastiel.
Ut 'e Habsburchske Tiid datearret de saneamde 'Eastenrykske Toer', dy't by in grutte ferbouwing yn 1551 tafoege waard. Ek nei de ferovering fan it kastiel troch Loadewyk XIV fan Frankryk folge in grutte ferbouwing. Dêrby waard it troch de grutte fêstingboukundige Sébastien Le Prestre de Vauban geskikt makke om swiere artillery sawol te húsfêstjen as te wjerstean. De lêste grutskalige ferbouwings fûnen plak ûnder it Feriene Keninkryk fan 'e Nederlannen (1815-1830), doe't de Midsiuwske donjon sloopt waard.
Minecraft
Minecraft is in kompjûterspultsje út 2011 ûntwikkele troch it Sweedske bedriuw Mojang.
Oersetting nei it Frysk
It kompjûterspultsje is beskikber yn meardere talen wêrûnder it Frysk. It wurdt oerset troch frijwilligers.
Anna fan Bueren
Anna fan Bueren, eins: Anna fan Egmont, grevinne fan Bueren en Leardaam (Grave, maart 1533 – Breda, 24 maart 1558) wie in telch út in âld, tige foarnaam en skatryk Nederlânsk laach. Behalven grevinne fan Bueren en Leardaam wie hja ek grevinne fan Lingen, baronesse fan Iselstein, Kranendonk en Eindhoven, Grave en it Lân fan Cuijk en frouwe van Borssele, Jaarsveld, Koartjinge, Sint-Martensdyk en Odyk.
Botany
Skiednis
Botany giet werom op it iere herbalisme út 'e prehistoarje, wêrby't minsken besochten om ytbere, genêskrêftige en giftige planten te ûnderskieden en letter ek om dy te kultivearjen. Dêrmei is it ien fan 'e âldste tûken fan 'e wittenskip. Yn 'e Midsiuwen waarden yn krûdetunen, dy't faak oanlein waarden by kleasters, planten fan medisinale wearde ferboud. Letter kamen dêrút fanôf de 1540-er jierren de earste botanyske tunen fuort, as ûnderdiel fan universiteiten en oare ûnderwiissintra. Troch datsoarte tunen waard de wittenskiplike stúdzje fan planten makliker makke. It besykjen fan iere ûndersikers om harren planten te beskriuwen en te klassifisearjen stie oan 'e widze fan 'e taksonomy, en late yn 1753 ta it ûntstean fan it moderne twanammige systeem fan 'e grutte Sweedske biolooch Carolus Linnaeus, dat oant hjoed de dei tsjinst docht.
Yn 'e njoggentjinde en tweintichste iuw waarden nije techniken ûntwikkele foar it wittenskiplik ûndersyk nei planten, wêrûnder ferskate metoaden fan optyske mikroskopy en elektroanemikroskopy, dy't it waarnimmen fan libbene sellen en gromosomale analyze mooglik makken. Mei de moderne kennis fan molekulêre erflikheid binne botanisy sûnt de 1980-er jierren dwaande west om it DNA fan plantesoarten te ûntraffeljen, sadat se akkurater klassifisearre wurde kinne. Oare moderne ûndersykmêden binne bgl. de stúdzje fan anatomy, groei en differinsjaasje, fuortplanting, biogemy, metabolisme, sykten, ûnderlinge evolúsjonêre relaasjes, genetika en taksonomy by planten.
Filips Willem fan Oranje-Nassau
Filips Willem fan Oranje-Nassau (Bueren, 19 desimber 1554 - Brussel, 20 febrewaris 1618), prins van Oranje, greve fan Oranje-Nassau, Bueren, Lingen en Leardaam, wie de âldste soan fan Willem fan Oranje, út dy syn earste houlik, mei Anna fan Bueren. Nei't syn heit yn 1567 yn ballingskip yn Dútslân gien wie, waard Filips Willem, doedestiden in studint oan 'e Universiteit fan Leuven, troch de hartoch fan Alva nei Spanje ta stjoerd en dêr yn 'e roomske leare grutbrocht. Hy studearre û.m. oan 'e ferneamde Universiteit fan Alcalá de Henares, en ûntjoech him ta in leard en ferfynd man, yn skril kontrast ta syn jongere healbroer Maurits. Yn 1596 kearde er lang om let werom nei de Nederlannen, dêr't er û.m. yn Breda wenne. Filips Willem tsjinne yn it Spaanske leger en focht ûnder Albertus fan Eastenryk tsjin 'e Frânsen.
Foar it regeljen fan syn heite beërf Filips Willem er mei de ûnwillige Maurits om 'e tafel. Nei in juridysk toulûken dat tsientallen jierren duorre, urf er úteinlik û.m. it prinsdom Oranje (dat in soeverein steatsje wie), de Nassauske besittings yn 'e Spaanske Nederlannen en de Egmontske besittings fan syn mem. Yn 1606 troude er, min ofte mear ûnder druk fan 'e Frânske kening Hindrik IV, mei dy syn omkesizzer Eleönoara fan Bourbon-Condé, mar dat houlik bleau sûnder bern. Filips Willem ferstoar mei 64 jier op ûntlústerjende wize oan in ynfeksje oan 'e anus, feroarsake troch de ôfbrutsen punt fan in klysmaspuit.
Pegnitz (rivier)
thumb thumb|Eardere Pflegerschloss oan de Pegnitz yn Velden thumb|[[Weinstadel en wettertoer oan de Pegnitz yn Neurenberch]] thumb|right|Wettermûne op de Pegnitz yn Neurenberch
De Pegnitz is in rivier yn Beieren, Dútslân, dy't nei 79 km mei de Rednitz de Regnitz foarmet.
Boarne
De boarne fan de Pegnitz leit benoarden stêd Pegnitz op de eastskeante fan de Schloßberg: út in karstboarne op 425m hichte rint het de Pegnitz troch dy stêd. De grutste wetteroanfier komt lykwols net út de boarne, mar út it Lindenhardter Forst as de Fichtenohe, dy't foar in part ûndergrûns troch Wasserberch rint, en yn Pegnitz gearkomt mei de koarte stream út de Pegnitzboarne.
Rin
De Pegnitz streamt nei it suden lâns Neuhaus en Velden troch it Natuerpark Fränkische Schweiz-Veldensteiner Forst en dêrnei troch de Hersbrucker Schweiz by Hersbruck lâns. Fan dat plak ôf rint de Pegnitz nei it westen troch Lauf en Neurenberch nei Fürth. Krekt benoarden de binnenstêd fan Fürth foeget hy him gear mei de Rednitz ta Regnitz op in hichte fan 283 meter.
Skiednis
Sûnt de midsiuwen is de Pegnitz fan ekonomysk belang foar de krite: troch syn rikens oan fisk en troch it gebrûk meitsjen fan de wetterkrêft foar de protte mûnen.
Nei de oerstreaming fan febrewaris 1909 (mei in debyt fan 370 m³/s) waard it trajekt yn Neurenberch oanpast en 4 km ynkoarte.
Rampefilm
In rampefilm is in film oer in ramp dy’t kommendeweis is of geande is, lykas fulkaanútbarstings, brannen, nukleêre rampen, sykten, ierdbevings ensafuorthinne.
Skaaimerken
Meastal stjert op syn minst ién haadpersonaazje, en in soad fan de oare personaazjes.
Skiednis
Rampefilms binne al sawat sa âld as it filmmedium sels. De film Intolerance (1916) fan D.W. Griffith befettet eleminten fan in ramp, krekt as de films út de tritiger jierren San Francisco (ierdbeving) en In Old Chicago (brân). It sjenre sloech foar master op yn de santiger jierren, nei it súkses fan Airport. Films út dy tiid binne ûnder oare The Poseidon Adventure, The Towering Inferno en Earthquake.
In koarte weroplibbing krige de guit yn de midden fan de njoggentiger jierren, doe’t spesjale effekten rampen mei mear spektakel mooglik makken. Yn 1996 mong Independence Day in sciencefictiontema (bûtenierdske ynfaazje) mei rampefilmeleminten. Fierder folgen Twister, Daylight, Volcano, Dante's Peak en de twa meteoritefilms Armageddon en Deep Impact. Yn 1997 ferskynde ek de film Titanic.
Soarten rampen
De oarsaken fan de rampen kinne ûnderskaat wurde yn de folgjende kategoryen:
Gefolgen
De gefolgen kinne ferskaat wêze.
List fan postale ôfkoartings foar Australyske steaten en territoaria
Yn Austraalje is foar de ûnderskate Australyske steaten en territoaria in offisjeel systeem fan postale ôfkoartings yn gebrûk, wêrby't alle 6 steaten en de beide grutte territoaria op it fêstelân in eigen twa- of trijeletterige koade tawiisd krigen hawwe.
Oerseeske gebietsdielen fan Frankryk
De oerseeske gebietsdielen fan Frankryk, dy't yn it Frânsk yn it spraakgebrûk yn 'e regel de DOM-TOM neamd wurde (in ôfkoarting fan départements d'outre-mer, "oerseeske departeminten", en territoires d'outre-mer, "oerseeske territoaria"), binne alle gebieten dy't bestjoerlik ûnder de Frânske steat falle en net ûnderdiel útmeitsje fan Jeropeesk Frankryk. Dizze gebieten hawwe ferskillende soarten politike status en ûnderskate nivo's fan autonomy, mar allegear binne se fertsjintwurdige yn it Frânske Parlemint (útsein fansels dy dy't gjin ynwenners hawwe), en sadwaande ek yn it Jeropeesk Parlemint.
De oerseeske gebietsdielen fan Frankryk omfiemje eilannen yn 'e Atlantyske, Yndyske, Stille en Súdlike Oseaan en yn 'e Karibyske See, fierders in diel fan it Súdamerikaanske kontinint en teffens in taartpunt fan Antarktika dêr't oanspraak op makke wurdt. De lânclaim yn Antarktika en de ûnbewenne eilannen yn 'e Súdlike en Yndyske Oseaan binne byinoar foege ta de Frânske Súdlike en Antarktyske Lannen of TAAF (Terres Australes et Antarctiques Français). Yn totaal hawwe de oerseeske gebietsdielen fan Frankryk in oerflak fan 119.394 km² en in befolking fan likernôch 2.691.000 (yn jannewaris 2013).
Oerseeske departeminten
Oerseeske departeminten (départements d'outre-mer) binne folslein yntegrearre yn 'e Frânske steat, en hawwe persiis deselde rjochten en politike status as de departeminten fan Jeropeesk Frankryk.
Oerseeske kollektiviteiten
De kategory oerseeske kollektiviteiten (collectivités d'outre-mer) is in nijenien, dy't ûntstien is by de Frânske konstitúsjonele herfoarming fan maart 2003. Foarhinne wiene dit yn 'e regel oerseeske territoaria (territoires d'outre-mer) of territoriale kollektiviteiten (collectivités territoriales). Elts fan dizze gebieten hat syn eigen statút, en ûnderling kin dêr frijwat ferskil tusken sitte.
Oerseeske lannen
Yn 2004 waard de nije status fan oerseesk lân (pays d'outre-mer) kreëarre en taparte oan Frânsk Polyneezje. De Konstitúsjonele Rie fan Frankryk hat lykwols kedize dat it gebiet nettsjinsteande dy nije oantsjutting noch altyd in politike status hat dy't gelyk is oan dy fan 'e oerseeske kollektiviteiten.
Spesjale kollektiviteit
Nij-Kaledoanje hat as resultaat fan it Akkoart fan Nouméa, fan 1998, dat tuike-oan op ûnôfhinklikheid ôfstjoerd, in spesjaal statút (statut particulier), dat it yn abbekatejargon in sui generis-status jout (d.w.s. dat it yn gjin inkele kategory thúsheart).
Oerseeske territoaria
Sûnt de Frânske konstitúsjonele herfoarming fan maart 2003 kinne oerseeske territoaria (territoires d'outre-mer) inkeld noch ûnbewenne gebieten wêze.
Oare gebieten
Der is ien oar gebiet, it ûnbewenne atol Clipperton, yn 'e noardeastlike Stille Oseaan, dat as priveebesit fan 'e Frânske steat streekrjocht troch it Frânske regear bestjoerd wurdt, yn 'e persoan fan 'e minister fan Oerseesk Frankryk.
Inkeltal
Inkeltal, inkelfâld of iental, of mei fan oarsprong Latynske termen simpleks of singularis, is in begryp út 'e grammatika wêrby't in utering fan taal mar yn ien eksimplaar foarkomt (of wêrby't it oantal net fan belang is). Inkeltal is dêrmei de meast algemiene foarm fan it taalkundige getal. Om't dingen yn 'e measte talen útdrukt wurde troch it gebrûk fan haadwurden, is it inkeltal in ferskynsel dat yn it foarste plak yn 'e foarm en/of betsjutting fan sokke haadwurden ta útdrukking komt. Yn it Frysk binne haadwurden as 'minske', 'doarp' en 'stjer' bgl. yn it inkeltal steld.
Dêrnjonken wurde inkeltalsfoarmen ek oantroffen yn wurden dy't har nei sa'n haadwurd rjochtsje (eigenskipswurden: 'in moai doarp') en yn wurden dy't yn it plak fan it haadwurd komme (foarnamwurden: ' hy sit dêr'). Sadwaande wurde hiele sinsdielen yn it inkeltal ferbûgd as it byhearrende haadwurd in inkeltalsfoarm hat. Dat ferskynsel, dat yn in grut tal talen foarkomt, hjit oerienkomst yn getal, en it uteret him benammen yn 'e ferbûging fan tiidwurden ('it doarp is moai').
Lykwols kenne net alle talen it taalkundige getal, en wêr't soks net foarkomt, hat it ek gjin sin om fan 'inkeltal' te sprekken, mei't inkeltal allinnich bestean kin as der ek meartal is. De measte talen dy't it taalkundich getal wól hawwe, omfetsje, lykas it Frysk, allinnich inkeltal en meartal. Dêrby is it inkeltal de ûnmarkearre oftewol de 'gewoane' foarm, en is it meartal in ferbûging fan it inkeltal. Guon talen hawwe njonken dizze beide foarmen noch it dûbeltal en/of ferskate mear omstriden getalsfoarmen. Yn it Frysk en oanbesibbe talen hawwe persoanlike foarnamwurden en tiidwurden yn 'e inkeltalsfoarm trije persoanen:
Joop Braakhekke
Joop Braakhekke (folút: Johannes Franciscus Braakhekke; Apeldoarn, 11 april 1941 – Amsterdam, 8 desimber 2016) wie in Nederlânsk tillefyzjekok, presintator en restauranthâlder. Hy waard mids 1990-er jierren ferneamd mei it tillefyzjeprogramma Kookgek. Dêrnjonken skreau er ek itensiedersboeken en dreau er ferskate restaurants, wêrfan't Le Garage, yn Amsterdam, it bekendst wie.
Jonkheid en oplieding
Braakhekke waard yn 1941 berne yn Apeldoarn, op 'e Feluwe, dêr't ek opgroeide. As bern woed er akteur wurde, mar as folwoeksene wonk him lykwols de kulinêre sektor. Nei't er de middelbere skoalle ôfmakke hie, gied er nei Parys en Barseloana om yn djoere restaurants te wurkjen en sa ûnderfining op te dwaan. Nei't er yn 1968 yn Nederlân weromkeard wie, iepene Braakhekke syn earste restaurant, de bistro Le Philosophe, yn syn berteplak Apeldoarn. Letter ferfear er nei Amsterdam, dêr't er efterinoar de restaurants De Kersentuin, Le Garage en En Pluche runde.
Tillefyzjekarriêre
Yn 1993 ferskynde Braakhekke foar it earst op 'e Nederlânske tillefyzje, wêrby't er as presintator en tillefyzjekok yn it programma Kookgek by de AVRO te sjen wie. Dêr hied er in protte súkses mei, temear om't er fan berop eins gjin kok wie, mei as gefolch dat net alles goed gie. It publyk koe himsels dêryn werom, mei as gefolch dat Braakhekke in bekende Nederlanner waard en Kookgek fiif jier lang, oant en mei 1998 op 'e tillefyzje bleau. Yn dy snuorje skreau Braakhekke ek in rige itensiedersboeken ûnder de titel Kookschrift van een Kookgek.
Yn 1997 hie Braakhekke in byrol yn in ôflevering fan 'e komeedzjesearje Sam Sam, en yn 2006 wied er te sjen yn 'e talintejacht Topkok, dy't presintearre waard troch Caroline Tensen. Yn 'e mande mei sjef-kok Robert Kranenborg giene hja trijeresom op 'e siik nei de bêste amateurkok fan Nederlân. Yn 2008 wie Braakhekke te gast yn in ôflevering fan it komyske ymprovisaasjeprogramma De Lama's, op BNN. Datselde jiers wûn er de Leaden Liuw yn 'e kategory meast yrritante bekende Nederlanner yn in reklamespotsje, foar syn rol yn it spotsje foar Ambi Pur-luchtferfrisser.
Braakhekke wurke yn 2009 mei oan it imitaasjeprogramma De TV-Kantine, fan Carlo Boszhard en Irene Moors, dêr't er in parody fan himsels yn ferfong. Yn 2010 died er mei oan it spulprogramma Ranking the Stars, fan Paul de Leeuw. Teffens hie Braakhekke yn 2013 in roltsje yn 'e film Sinterklaas en de Pepernoten Chaos, fan regisseur Martijn van Nellestijn. Yn 2014 makke Braakhekke bekend dat er oan in autobiografy wurke. Dat jiers wied er 25 jier eigner fan it restaurant Le Garage en siet er 50 jier yn it fak.
Priveelibben
Joop Braakhekke wie homo. Koart foar syn ferstjerren tekene er mei syn libbenspartner Wim op 'e ôfdieling onkology fan it FU Medysk Sintrum yn Amsterdam noch de akte fan registearre partnerskip.
Ferstjerren
Fan 2014 ôf krige rekke Braakhekke almar mear oanhelle mei sûnensswierrichheden. Dy simmers ûndergied er in súksesfolle operaasje oan it hert, wêrby't er fiif bypasses krige. Yn 2015 waard by him alfleisklierkanker fêststeld. Dêrop ûndergied er in pankreätoduodenektomy (ek wol bekend as in Whipple-operaasje), wêrby't de kop fan syn alfleisklier ferwidere waard. Dêrnei waard er yn maaie 2016 foar genêzen ferklearre. Yn septimber fan dat jier waard lykwols op 'e nij alfleisklierkanker konstatearre, diskear mei útsieddings nei de longen en de lever.
Op 8 desimber 2016 kaam Braakhekke yn it sikehûs yn Amsterdam yn 'e âlderdom fan 75 jier oan dy sykte te ferstjerren. Hy wie syn mem tige nei, dy't op 31 augustus 2016 106 jier wurden wie. Hy hie ferskate kearen de winsk útsprutsen dat syn mem foàr him stjerre soe, sadat se it ferlies fan har soan net mear mei hoege soe te meitsjen, mar dat kaam net út, want by syn dea wie frou Braakhekke, dy't yn Hylpen wenne, noch altyd yn libben. (Hja stoar in lytse seis wike letter, op 18 jannewaris 2017. Mei't hja oan 'e sykte fan Alzheimer litte, besleat de famylje om it ferstjerren fan Braakhekke foar har stil te hâlden.) Joop Braakhekke waard op 15 desimber by in útfearttsjinst yn 'e Amsterdamske Vondeltsjerke betocht, wêrnei't er yn besletten fermidden beïerdige waard.
Psychologyske skriller
In psychologyske skriller is in filmsjenre dêr’t benammen it psychologyske aspekt yn Skrillers yn beljochte wurdt. Dêr’t in skriller troch de bank nommen in film mei in spannend plot is, wurdt by in psychologyske skriller in karakterskets fan de haadpersoan en byrollen delset en de film troch folge.
De psychologyske skriller hat oerlapings mei filmsjenres as mystearje, skriller, sciencefiction en horror.
Films
21 Grams - Abre los ojos - American Psycho - Black Swan - Disturbia - Donnie Darko - eXistenZ - Fight Club - Hannibal - Identity - The Jacket - Jacob's Ladder - Lost Highway - The Machinist - Marnie - Memento - Mulholland Drive - November - Obsession - Oldboy - Pi - Psycho - Rebecca - Red Dragon - Secret Window - Session 9 - The Sixth Sense - Shattered - Silent Hill - The Shining - Signs - The Silence of the Lambs - Spellbound - Spider - Stay - Swimming Pool - The Game - The Tenant - Vanilla Sky - Vertigo - Wicker Park
Laurenstsjerke (Donkerbroek)
De Laurenstsjerke is de tsjerke fan de herfoarme PKN-gemeente fan Donkerbroek-De Haule. Dêrneist hat de gemeente noch de eardere grifformearde tsjerke, dy't krekt as de Laurenstsjerke in ryksmonumint is.
Skiednis
thumb|left|175px|'Barokke gevelstien'' De earste stien foar de trijesidich sletten sealtsjerke waard op 23 april 1714 lein. De nijbou ferfong doe de oanspronklik oan de hillige Laurentius wijde midsiuwske tsjerke. By de bou waarden de âlde fûneminten en it frijkommen materjaal fan de midsiuwske tsjerke op 'e nij brûkt. It tuorke boppe de gevel is in tafoeging út ± 1850.
De tekst fan de barokke gevelstien mei it wapen de famylje Lycklama à Nijeholt boppe de tagong waard yn de Frânske tiid fuortkapt.
De tsjerke waard yn de jierren 2007-2008 restaurearre.
Ynterieur
De renêssânse preekstoel en it doopstek waarden fan de midsiuwske tsjerke oernommen en stamme út de 17e iuw. Foar it meitsjen fan mear romte is yn 1836 in kreake ynboud, dy't rêst op twa Doryske pylders.
Oargel
It ienmanualige oargel komt oarspronklik út de roomske tsjerke fan Jutfaas yn de provinsje Utert. It ynstrumint soe neffens ynskripsjes op it piipwurk troch de Brabânner Matthijs Verhofstadt boud wêze en ferhûze yn 1879 nei de herfoarme tsjerke fan Donkerbroek. Bakker & Timmenga restaurearre it ynstrumint yn 1986.
Klokkestoel
Op it hôf stiet in klokkestoel mei twa âlde klokken. De grutste klok waard yn 1520 getten troch Geart fan Wou en Johan Schonenborch. Net bekend is wa't de oare 14e iuwske klok getten hat. Beide klokken binne yn de Twadde Wrâldkriich út de klokkestoel weihelle. De lytsere klok waard letter yn Giteren werom fûn en de grutte klok op it klokketsjerkhôf fan Hamburch.
Moarns om 08.00 oere en op jûntiid om 18:00 liede se de grutte klok, wylst de lytsere klok middeis om 12:00 oere te hearren is.
Tsjerke fan Haule
Oant 2023 hearde de Tsjerke fan De Haule ek by de PKN-gemeente. Dy tsjerke waard lykwols yn jannewaris fan dat jier ferkocht oan partikulieren.
Oarlochsfilm
In oarlochsfilm is in filmsjenre dêr’t oarloch in oerhearskjende rol yn spilet. In oarlochsfilm kin oer de militêre gefjochtshannelings sels gean, mar ek oer it deistich libben fan soldaten yn in oarloch, oer oarlochsmisdieden, oer kriichsfinzenen, oer it libben fan boargers yn in oarloch of yn in besetting, dan wol oer in kombinaasje fan dy ûnderwerpen.
Begrinzing
Oer it generaal wurde ûnder oarlochsfilm allinnich films rekkene dy’t oer oarloggen gean fan it begjin fan de 20e iuw ôf. Films oer oarloggen fóár de Earste Wrâldkriich wurde earder ûnder histoarysk drama oardere. Yn de Feriene Steaten wurde films oer de Amerikaanske Boargeroarloch ek as oarlochsfilm beskôge. Films oer fiktive oarloggen lykas yn sciencefictionfilms of fantasyfilms wurde net ûnder oarlochsfilms rekkene.
Oant 1920
In foar it sjenre ynfloedrike stomme film wie The Birth of a Nation (1915). De film lit ûnder oare de Amerikaanske Boargeroarloch sjen op in wize dy’t tinken docht oan de Earste Wrâldkriich dy’t op dat stuit yn Jeropa geande wie.
Yn it tiidrek 1914-1918 wurde troch sawol de Sintrale Mogendheden as de Alliearden dokumintêres makke dy’t ek yn neutrale lannen, wêrûnder de Feriene Steaten, as propagandafilm sjen litten wurde. In foarbyld is de op de Wrâlderfguodlist foar dokuminten opnommen film The Battle of the Somme (1916). Dy dokumintêre toant bylden fan de tarieding op en earste dagen fan de Slach oan de Somme wêrby’t guon sênes neispile waarden.
Charlie Chaplin syn film Shoulder Arms (1918) wurdt beskôge as de earste komeedzje oer oarloch.
1920-1940
Nei de Earste Wrâldkriich rjochten oarlochsfilms har benammen op de ferskrikkings of de doelleazens fan dy oarloch, lykas All Quiet on the Western Front (1930). Mar der wurde ek in soad komeedzjes en aksjefilms oer oarloch makke. Yn dit tiidrek ferkringt de lûdsfilm de stomme film. Foar oarlochsfilms jout dat mooglikheden om oarlochssênes noch ynkringender te meitsjen.
1940-1945
De produksje fan oarlochsfilms kaam yn in fersnelling doe’t de Feriene Steaten yn 1941 belutsen waarden yn de Twadde Wrâldkriich. In soad Britske, Dútske en Amerikaanske films hiene as doel de befolking te mobilisearjen en ienriedigens en patriottisme te befoarderjen. In foarbyld dêrfan is Air Force (1943). Tsjin de ein fan de oarloch soarge de ferfilming fan populêre oarlochsboeken foar in kwaliteitsslach by de oarlochsfilm.
1945-1970
Daliks nei de Twadde Wrâldkriich hiene films in soad omtinken foar belibbenissen fan de krekt weromkommen soldaten, lykas Battleground (1949). Yn de perioade dêrnei wurde in soad films makke dy’t oarlochsbarrens brûkten as eftergrûn foar aksjefilms, mar ek foar dramafilms. Foarbyld fan sa’n aksjefilm is The Guns of Navarone (1961). Yn Nederlân lûkt de op in wier bard fersetsferhaal basearre film De Overval (1962) (filmlokaasje Ljouwert) folle sealen. Benammen yn Ingelân wurde films oer kriichsfinzenen populêr, bygelyks The Bridge on the River Kwai (1957). Yn de sechstiger en santiger jierren wurde grutte fjildslaggen ferfilme, lykas The Longest Day (1962) en A Bridge Too Far (film) (1977).
1970-1990
Troch de Fjetnamoarloch naam de belangstelling foar fiksjefilms mei oarloch as eftergrûn ôf. In soad Fjetnamfilms stiene kritysk foar de Amerikaanske dielname oer. Oarlochsfilms toanden wer faker de ferskrikkings fan oarloch en rjochten har op de effekten fan oarloch op dyjingen dy’t der oan meidiene. Foarbylden dêrfan binne de Koreafilm M*A*S*H (1976) en Fjetnamfilms as The Deer Hunter, Apocalypse Now (1979), Platoon (1986) en Casualties of War'' (1989).
1990-no
Yn dizze perioade ûntstiet fernijde belangstelling foar films oer de Twadde Wrâldkriich. Foarbylden dêrfan binne Stalingrad (1993), Schindler's List (1993), The English Patient (1996), Saving Private Ryan (1998), The Pianist (2002), Valkyrie (2008) en de Nederlânske films Zwartboek (2006) en Oorlogswinter (2008). Benammen yn Jeropa ûntstiet ek nije ynteresse foar films oer de Earste Wrâldkriich, lykas A Very Long Engagement (2004). Ek wurde films oer resintere oarloggen makke, lykas Behind Enemy Lines (2002) oer de oarloch yn Joegoslavië, Hotel Rwanda (2005) oer de boargeroarloch yn Rwanda en The Hurt Locker (2008) oer de Irakoarloch.
Somme (departemint)
Somme (Pikardysk: Sonme) is in Frânsk departemint en de regio Opper-Frankryk. It is ien fan de 83 departeminten dy't op 4 maart 1790 yn de tiid fan de Frânske Revolúsje foarme waarden út in diel fan de provinsje Pikardje (Amiénois, Marquenterre, Ponthieu, Santerre en Vimeu). Fan 1960 oant 2015 hearde it by de regio Pikardje, dat sûnt 2016 yn de regio Hauts-de France opgyng.
Geografy
It departemint grinzget yn it noarden oan de departeminten Pas-de-Calais en Nord, yn it easten oan it departemint Aisne, yn it suden oan it departemint Oise en yn it westen oan it departemint Seine-Maritime en it Kanaal.
Troch it departemint rint de rivier de Somme.
Skiednis
De rivier de Somme hat jimmeroan in grutte rol spile yn de skiednis fan de streek. Yn 1066 wie Saint-Valery-sur-Somme it plak dêr't de float fan Willem de Oermasterer de oerstek makke nei Ingelân.
De rivier spile ek in rol yn 1346 yn 'e striid tusken Eduard III fan Ingelân en Filips VI fan Frankryk en de fjildtocht dy't letter late ta de Slach by Azincourt yn 1415.
Yn 1636 yn de Tritichjierrige Oarloch fersloegen Spaanske troepen ûnder oanfiering fan Thomas Frans, prins fan Carignano, it Frânske leger oan de Somme.
Mar it meast bekend is de Slach oan de Somme yn de Earste Wrâldkriich. Dy slach duorre fan july oant novimber 1916 en Frankryk, it Feriene Keninkryk en Dútslân ferlearen mear as ien miljoen man sûnder ek mar wat terrein te winnen. Ek de grutte fjildslagen dy't lang om let de Dútsers stopten yn it Maitiidsoffensyf fan 1918 waarden útfochten yn de delte fan de Somme yn plakken lykas Villers Bretonneux.
Bestjoerlike yndieling
It departemint Somme is ûnder te ferdielen yn 4 arrondisseminten, 23 kantons en 772 gemeenten:
Stêden
De grutste stêden neffens ynwennertal fan it departemint binne:
List fan planetoïden 74601-74700
Dit is in list fan planetoïden 74601-74700.
George Bush
"George Bush" of "Bush" hat yn de Wikipedy ferskate betsjuttings:
Echte hazzen
De echte hazzen of hazzen (Latynske namme: Lepus) foarmje in skaai fan de klasse fan 'e sûchdieren (Mammalia), it skift fan 'e hazze-eftigen (Lagomorpha) en de famylje fan 'e hazzen en kninen (Leporidae). Ta dit skaai heart û.o. de (Jeropeeske) hazze, sa't wy dy hjir yn Fryslân kenne, mar der binne ek noch 31 oare soarten echte hazzen.
Francis Gibson (bankier)
Francis Gibson (Saffron Walden, 1805 – Florâns, 1858) wie in foaroansteand Ingelsk bankier en ûndernimmer.
Libben en karriêre
Gibson waard yn 1805 berne yn Saffron Walden, yn it Ingelske greefskip Esseks, as de soan fan bankier Atkinson Francis Gibson (1763-1829). Hy wie in quaker, en troude op 7 maaie 1829 mei Elizabeth Pease, de jongste dochter fan spoarmagnaat Edward Pease. Hja krigen twa bern, Elizabeth Pease Gibson (1830-1870), dy't letter mei de abbekaat, politikus en filantroop Lewis Fry (1832-1921) troude, en Francis Edward Gibson (1831-1862).
Konservator
In konservator (of yn gruttere museä in haadkonservator) is de behearder fan in keunstsamling of in kolleksje fan oare foarwerpen en data mei artistike en/of wittenskiplike wearde.
Yn museä
Yn in grut museum is de haadkonservator de haadferantwurdlike dy't yn gearwurking mei de wittenskiplike stêf de opbou en ynstânhâlding fan 'e museumkolleksje beävensearret. Sa'n kolleksje kin bygelyks bestean út keunstfoarwerpen of oare saken fan kultuerhistoaryske of wittenskiplike wearde. Yn lytse museä kin de konservator himsels wier-wier bemuoie mei de konservaasje fan 'e kolleksje. Yn 'e regel wurket er dêrfoar lykwols gear mei in tiim fan mear ambachtlik spesjalisearre restaurators. Yn grutte museä bart de restauraasje ûnder it tafersjoch fan 'e konservator dy't oer de oangeande dielkolleksje giet.
In konservator of haadkonservator stalt fierders de permaninte tentoanstelling fan in museum gear en organisearret wikseltentoanstellings. Foar dat lêste wurk kin lykwols ek in gastkonservator oanlutsen wurde, dy't spesjalisearre is oangeande it oanbelangjende ûnderwerp. Fan in konservator wurdt ferwachte dat hy of sy de kolleksje ûntslút troch dy te dokumintearjen en ek troch it jaan fan lêzings en it publisearjen fan publykskatalogussen en wittenskiplike artikels yn faktydskriften. Hieltyd faker bart de katalogisearring fan sa'n museumynventaris mei help fan digitale middels. In mooglike foaroplieding is foar in konservator de stúdzjerjochting keunstskiednis, of foar in natoerhistoarysk museum de rjochting biology.
De term 'haadkonservator' wurdt faak brûkt as min ofte mear synonym mei 'museumdirekteur', al hawwe gruttere museä njonken in 'artistysk direkteur' (de haadkonservator) ek in 'ekonomysk direkteur', dy't oer de sinten giet.
Ferskil mei kurator
In kurator is immen dy't foar in museum, meastal op projektbasis, in tentoanstelling organisearret en dêr de artistike ferantwurdlikheid foar nimt. Dat is mar ien fan 'e wurkmêden dy't in konservator hat, en 'konservator' is dus in folle rommer begryp. De term 'kurator' komt út it Ingelsk, en kin tsjintwurdich as synonym mei 'tentoanstellingsgearstaller' beskôge wurde, wylst in konservator mear in 'museumoppasser' is.
Manistee Yndianereservaat
It Manistee Yndianereservaat (Ingelsk: Manistee Indian Reservation) is it reservaat yn 'e Amerikaanske steat Michigan fan 'e federaal erkende Little River Troep fan Ottawa Yndianen (Little River Band of Ottawa Indians). Dat is ien fan fjouwer federaal erkende stamme-organisaasjes yn 'e Feriene Steaten dy't de Ottawa-Yndianen fertsjintwurdigje. It reservaat waard weroprjochte yn 1994. It haadkertier is fêstige yn Manistee, dat bûten it eigentlike reservaat leit.
Geografy
It Manistee Yndianereservaat leit oan 'e westkust fan Neder-Michigan. It bestiet út guon fersprate perselen yn Manistee County, en teffens yn Custer Township en Eden Township yn it oangrinzgjende Mason County. Der binne gjin gegevens beskikber oangeande it mienskiplike oerflak fan dy perselen, mar mei't de Little River Troep pas mids 1990-er jierren úteinset is mei it oankeapjen fan lân, kin it net botte grut wêze. It haadplak fan it reservaat is de stêd Manistee, dy't bûten it eigentlike reservaat leit.
Skiednis
It oarspronklike Manistee Reservaat waard ûnder de betingsten fan it Ferdrach fan Washington, fan 1836, foar de Ottawa fan 'e Little River Troep stifte. It besloech sa'n 70.000 acres (283,4 km²), en omfieme dêrmei de hiele mûning fan 'e rivier de Manistee. It waard yn 'e tekst fan it ferdrach omskreaun as "seis myl yn breedte en twaentweintich fan east nei west, de delling fan 'e rivier de Manistee ynbegrepen, him oan beide kanten fan 'e rivier nei it easten útstrekkend oan Seksje 4 ta [...]"
Ekonomy en foarsjennings
Op 3 desimber 1998 sleat it steatsregear fan Michigan (yn 'e persoan fan gûverneur John Engler) in oerienkomst mei de Little River Troep, wêrby't de steat tasei en stean kânsspullen ta op it grûngebiet fan it Manistee Reservaat, nettsjinsteande dat dêrop yn 'e rest fan 'e steat in ferbod fan krêft is. Ornaris is it sa dat reservaatlân dochs al net ûnder steatswetjouwing falt, en sokke steatsferbodden op it organisearjen fan kânsspullen dêr net jilde. Mar dat is inkeld sa by reservaten dy't al bestiene doe't yn 1988 de Wet op 'e Regulaasje fan Yndiaanske Kânsspullen oannommen waard. Jongere reservaten, lykas Manistee, falle dêr dus net ûnder.
Mei de oerienkomst fan 1998 yn 'e hân, sette de Little River Troep yn it Manistee Reservaat lykwols útein mei de bou fan in eigen kasino, it Little River Casino and Resort, dat yn 1999 iepengie. Sûnt is it ferskaten kearen útwreide, oant it in flieroerflak fan goed 7.000 m² hie. It kompleks omfiemet û.m. in lúks hotel mei 292 keamers, in skouboarch mei 1.700 sitplakken en in grut tal gokautomaten en rûlette- en blackjack-tafels.
Flint Rasmussen
Flint Rasmussen (Havre (Montana), 25 jannewaris 1968) is in Amerikaansk artyst en earder ûnderwizer fan etnysk Deensk komôf, dy't nei alle gedachten de bekendste libbene rodeoclown is. Rasmussen komt út in rodeofamylje en is fan bern ôf oan mei de sport opgroeid. Nettsjinsteande in hertkwaal is er noch altyd as rodeoclown aktyf.
Libben en karriêre
Rasmussen waard yn 1968 yn Havre, yn 'e steat Montana, berne as de jongste fan fjouwer bern yn it gesin fan rodeokommentator Stan Rasmussen en dy syn frou Tootsie. Hy hat twa âldere bruorren, Will en Pete, wêrfan't de âlste, Will, ek rodeokommentator is. Teffens hat er in âldere suster, Linda White. Rasmussen groeide op yn Choteau, ek yn Montana, dêr't er op 'e middelbere skoalle lid fan it Amerikaansk fuotbaltiim wie en oan hurddraven die.
Nei't er syn diploma helle hie, gied er nei de Universiteit fan Montana-West (UMW), yn Dillon, dêr't er cum laude ôfstudearre yn twa haadfakken, skiednis en wiskunde. Under syn stúdzjetiid wied er fierders aktyf as radiokommentator foar de UMW Bulldogs, it Amerikaansk fuotbaltiim fan 'e universiteit. Dêrnjonken wurke er op lytse rodeo's yn westlik Montana as rodeoclown om syn stúdzje te bekostjen. Syn earste optreden fersoarge er datoangeande yn 1987 yn Superior.
Nei't er syn stúdzje ôfrûne hie, kearde Rasmussen werom nei syn berteplak Havre, dêr't er as learaar skiednis en wiskunde wurksum wie oan 'e pleatslike middelbere skoalle. Dêrnjonken wied er dêr ek aktyf as Amerikaansk fuotbal- en atletyktrener. Nei't er dat wurk twa jier lang dien hie, waard him dúdlik dat er sa net goed oan syn gerak komme koe, en dêrom besleat er yn 1993 mei 25 jier om in foltiidskarriêre as rodeoclown te begjinnen.
Yn 1998 trede Rasmussen foar it earst op by de Amerikaanske nasjonale rodeofinales. Datselde jiers wied er as rodeoclown aktyf op 'e Pendleton Round-Up, ien fan 'e grutste en meast ferneamde rodeo's fan it jier. Hy tekene in kontrakt mei de Professional Rodeo Cowboys Association (PRCA), en waard fan 1998 oant 2005 troch de PCRA acht jier efterinoar útornearre as de Clown fan it Jier. Ek wied er sân jier lang de Man in the Can fan 'e bierbrouwerij Coors. Yn 2005 sleat er in eksklusyf kontrakt mei de Professional Bull Riders (PBR). Yn 2011 waard er ynhuldige yn 'e Hall of Fame fan 'e Pendleton Round-Up.
Rasmussen mette syn frou, Katie Grasky, op in rodeo doe't er op toernee wie; sy wie in dielnimster oan it tûneriden (barrel racing). Hja trouden en krigen twa dochters, Shelby en Paige, dy't ek oan tûneriden dogge. Rasmussen en syn gesin driuwe in hynstefokkerij yn Choteau, mei as namme The Cowboy's Way Performance Horses. Op 11 maart 2009 krige Rasmussen op syn 41ste in hertoanfal doe't er thús op syn pleats wie. Nei ferskate operaasjes kearde er werom yn 'e arena as rodeoclown. Wol moast er it neitiid in stik kalmeroan dwaan as foarhinne.
Ljouwert fan A-Z
Ljouwert fan A oant Z fan op Wikipedy oanwêzige siden dy 't te krijen hawwe mei de stêd Ljouwert.
thumb|Aldehou thumb|Leafdesfontein thumb|NHL thumb|Binnenstêd thumb|Sanne Wevers
A
Abbingapark - Achmeatoer - Achter de Hoven - Acta Teaterproduksjes - Johan Hora Adema - Jeanne Adema - Adema's Tsjerkoargelbou - Advinttsjerke - Aebingahûs - Aebingastate (Huzum) - Aed Levwerd - Aed Levwerd Pommeranten Priis - Afûk - Agogyske Akademy - Aylvahûs - Akademystavering - Akwadukt Langdeel - Willem Albarda - Alddeel - Ald-East - Alde Easterstrjitte - Aldehou (doarp) - Aldehou (toer) - Aldehoupartij - Ald Galileën - Aldlân-De Himrik - Aldlân (wyk) - Amelânhûs - Andringahûs - AquaZoo Friesland - ASV Wolwêze - 11stêdeswimtocht - Alvestêde Fytsfjouwerdaachse - Alvestêdehal - Alvestêdekuiertocht - Alvestêde Oldtimer Rally - Alvestêderider - Alvestêde Roeimaraton - Alvestêdetocht fan de Fryske Motorklub - Alvestêdetocht op de Fyts - Alvestêde Ultrarin - Amelânhûs - Amicitiagebou - Cees Andriesse- Andringahûs (Grutte Tsjerkestrjitte) - Andringahûs (Oksekop) - Antoon Anne fan Andringa de Kempenaer - Wim en Hans Anker - Ark of Covenant Church - Auckamahûs - Autopedalvestêdetocht - Avérotoer - Axies
B
Nina Baanders-Kessler - Bader - Jarich Bakker - Bakker & Timmenga - It Beaken - Gerrit Benner - Titia Bergsma - Cornelia Johanna van den Berg-Van der Vlis - Betheltsjerke - Beurs- en Waachgebou - Bieroproer - Byldbank Ljouwert - Bilgaard - Bilgaard-Havankpark en omkriten - Bisdom Ljouwert - CVV Blau Wyt '34 - De Bleek - Bloemberg(en) (laach) - Blokhûspoarte - Blommebuert - Claes Bockes Balck - Boekhannel Van der Velde - Boersma Adema Stichting - Henricus fan Bra - Blitsaard - Jaap Boersma - Max Blokzijl - Boomsmamuseum - Sint-Bonifatiustsjerke - Foeke Booy - Cor Boonstra Bonkefeart - Breedyk - De Brêge - Ria Bremer - De Bres - Brol - BUOG - Burmaniahûs - Burmaniapartij - Sjuck fan Burmania Rengers
C
SC Cambuur Ljouwert - Cambuurstadion - Camminghahûs 1 - Camminghahûs 2 - Camstrahûs - Jan Charisius - Marga Claus - Feike Alles Clock - Alexander Cohen - Kristlike skoallemienskip Comenius - Constanter - Coulonhûs
E
Earder haadpostkantoar fan Ljouwert - Easterkaai - Easter Stedsgrêft - Wopke Eekhoff - Wopke Eekhoffpriis - Eysingahûs- Tsjalling fan Eysinga (1535-1572) - Stifting Elektroanyske Letteren Fryslân - George Arnold Escher - Maurits Cornelis Escher - Espelbachshûs - European Sports for All Games
F
Ate Faber - Hans Falck fan Neurenberch - Faleariuskertier - Feemerk fan Ljouwert - Ferbiningskanaal - Meindert Fennema - Farmhouse TV & Film - FBTO - Jaap-Jelle Feenstra - Feytsmastate - De Feniks - Ferdrach fan Ljouwert - Fier! - Fiswert - Fjouwerhûs - SC Flamingo - Fleanbasis Ljouwert - Foarstreek - De Fontein - Friesch-Noordhollandsche Stoombootmaatschappij - Friese Pers Boekerij - ROC Friese Poort - Friesland Bank - De Friesland Zorgverzekeraar - Frigas - Frysk en Frij (útjouwerij) - Fryske Autobusmaatskippij - Frysk Jierboek - Fryslânhal - Flietsône - Fokseparkwyk - Foksepark-Helicon - It Fliet - De Fraterniteit - Cornelis Frederiks - Claude Fremy - Frijheidswyk - Friesch-Noordhollandsche Stoombootmaatschappij - Frysk Festival - Feriening ta Befoardering fan Folksûnderwiis - Freonen fan Omrop Fryslân - Frysk Anti-Faksisme Komitee - Frysk Bûn fan Feekeaplju - Frysk Fanfare Orkest - Frysk Kowestamboek - Frysk Letterkundich Museum en Dokumintaasjesintrum - Fryske Akademy - It Fryske Berneboek - Frysk Fersetsmuseum - Fryske Krúsferiening - Fryske Maatskippij fan Lânbou - Fryske Miljeufederaasje - Fryske Motorklub - Frysk Boun om Utens - Frysk Film Argyf - FryskArgyfNet - Fryske Kultuerried - Fryske Rie foar Heraldyk - Frysk StrjitFestival - Ferlingde Skrâns - Fermanje fan Ljouwert - Stifting It Fryske Boek - Frysk Museum - Fryslânhal - Froskepôlemûne - Frije Evangelyske Tsjerke - Frijheidswyk - Fryslân Kolleezje - Frouwepoartsbrêge - Fûgelbuert - Fuotbalferiening Ljouwert - Fuotbalferiening Nijlân - Fuotbalferiening Read Giel - FVC
G
Gonny Gaakeer - Gabbemagasthûs - Galiléakapel - Galileërtsjerke - Wybrand de Geest - Wilfred Genee - Gouden Bal - Gouden Liuwke - Grêfkelder fan de Fryske Nassaus Gregorius Gregorii - Grinzer Strjitwei - Grinzerstrjitwei - Grytmanshûs - Willem Cornelis de Groot - Guozzemar - Tobias Gutberleth
H
Hadewych - Richard Hageman - Haniastins - Onno Zwier van Haren - Willem Hardorff - Willem fan Haren - Maurice P. van der Harst - Harnzerstrjitwei - Harnzer Trekfeart - Havank - Gerbrandus van der Haven- Stedsskouboarch De Harmony - Harmswert - Heak om Ljouwert - Heechterp-Skieringen - Heechterp - Heentiamahûs - Albert van der Heide - Auke Hettema - Jan Hettema - Hoek (buorskip) - Hoek (Ljouwert) - Hendrik ten Hoeve Pries - Pieter Hiemstra - Johannes Hilarides - Himpens/Tearns-Suderbuorren - Hippo - Histoarysk Sintrum Ljouwert - Oeki Hoekema - Hollanderwyk - Frâns Holwerda - Greet Hommes - Lolle van Houten - Anno Houwing - Hugenoaten yn Fryslân - Idsert Aebinga fan Humalda - Idzerd Frans van Humalda van Eysinga - Huzum - Huzum-West