cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Humor
Humor, yn wat argaysk Frysk ek koartswyl, is in sitewaasje of útspraak dy't as grappich, fermaaklik of komysk wurdearre wurdt en ta fermaak en faak ek laitsjen liedt. Gefoel foar humor is it fermogen om it ien of oar as humor te wurdearjen of om sokke dingen ta útdrukking te bringen mei wurden, dieden of op skreaune wize. It wurd "humor" komt fia it Frânske humour, mei deselde betsjutting, fan it Latynske humor, dat "lichemsfloeistof" betsjut. De term komt fan 'e (no folslein efterhelle) humorale genêskunde fan 'e Alde Griken, dy't mienden dat it lykwicht tusken de lichemsfloeistoffen fan it lichem, de humoaren, de sûnens en emoasjes fan 'e minske bepaalden.
Der besteane in grut ferskaat oan foarmen fan humor, lykas absurdisme, drûge humor, irony, karikatueren (wêrûnder ek de Belgemop en grappen oer domme blondsjes), leedfermaak, parody, poep-en-pishumor, sarkasme, satire, selsspot, synisme, slapstick, spot, swarte humor, ûnderbroekewille en wurdboarterij.
Humor wurdt ûnderfûn troch minsken fan alle leeftiden en alle kultueren, om't alle minsken wol in beskaat gefoel foar humor hawwe. As men oer in persoan seit dat dy gjin gefoel foar humor hat, bedoelt men eins dat dy in oar gefoel foar humor hat as jinsels. In hypotetyske (want net-besteande) persoan dy't hielendal gjin gefoel foar humor hat, soe it hâlden en dragen dat ynjûn wurdt troch it ûnderfinen fan humor perfoarst ûnbegryplik, nuver of sels yrrasjoneel fine. Ek oer beskate etnyske groepen (lykas Dútsers) wurdt wol sein dat se gjin gefoel foar humor hawwe. Ek dat is net wier; it is inkeld dat it soarte humor út harren kultuer lju út oare kultueren minder oansprekt en dat it soarte humor út oare kultueren harren wer minder oansprekt.
Der binne ferskate fariabelen dy't yn hegere of mindere mjitte ynfloed útoefenje op jins gefoel foar humor, lykas geografyske lokaasje, kultuer, leeftyd, nivo fan ûnderwiis en yntelliginsje. Jonge bern jouwe bygelyks faak de foarkar oan slapstick, wêrfan't it fysike aard it foar harren tagonklik makket, of oan poep-en-pishumor, dat ienfâldich en foar eltsenien te begripen is. Foar it begryp fan mear ferfine foarmen fan humor, lykas satire, is nammentlik ferlet fan kennis fan 'e maatskiplike kontekst, en sokke foarmen binne dêrom inkeld tagonklik foar in folwoeksener publyk. Nettsjinsteande dat is gefoel foar humor in tige subjektyf ferskynsel, dat úteinlik benammen bepaald wurdt troch persoanlike smaak. Wêr't de iene him de bûsen om útskuort, kin in oar flau, ûnfoechsum of ûnbegryplik fine.
Goarals
De goarals (wittenskiplike namme: Nemorhaedus, soms stavere as Naemorhedus) foarmje in skaai fan 'e klasse fan 'e sûchdieren (Mammalia), it skift fan 'e evenhoevigen (Artiodactyla), it ûnderskift fan 'e wjerkôgers (Ruminantia), it tuskenskift fan 'e hoarndieren (Pecora), de famylje fan 'e holhoarnigen (Bovidae), de ûnderfamylje fan 'e geiteftigen (Caprinae) en de tûke fan 'e boskgeitantilopen (Nemorhaedini).
Beskriuwing
Goarals binne lytse geiteftigen, dy't yn Aazje libje en ferpraat binne oer de Himalaya en East- en Súdeast-Aazje. Se jouwe de foarkar oan steile, rotssige berchskeanten heech boppe seenivo, dêr't net in protte begroeiïng te finen is. It binne behindige bisten mei in lichemslingte fan 80-130 sm en in gewicht fan 25-40 kg. Fierders hawwe se koarte, nei efteren wizende hoarnen en in pels dy't yn kleur útinoar rint fan griis oant readbrún mei ljochtere plakken op it boarst, de kiel en de bealch en in dûnkerder stripe oer de wringe.
De wittenskiplike namme is basearre op it Latynske nemor-haedus, fan nemus of nemoris, dat "bosk" betsjut en haedus, dat "lytse geit" betsjut. Dy namme waard troch de beskriuwer fan dizze taksonomyske groep, Charles Hamilton Smith, yn 1827 lykwols misstavere as Naemorhedus. De oantsjutting 'goaral' (goral) komt fan in namme út eastlik Yndia foar de Himalayagoaral (Nemorhaedus goral). Der binne fjouwer soarten goarals. Oant resint waarden ek de seis soarten boskgimzen ta dit skaai rekkene, mar dy binne no ûnderbrocht yn it aparte skaai Capricornis.
End of All Hope
End of All Hope is in nûmer dat oarspronklik opnaam is troch Nightwish yn 2002 en útbrocht op it fjirde album fan Nightwish Century Child út 2002. End of All Hope wie it twadde nûmer op it album.
Oer it nûmer
End of All Hope waard skreaun troch Tuomas Holopainen. Op it momint dat er dat album en dit nûmer skreau en útbrocht, makke Holopainen ien fan syn tsjusterste mominten troch, wat net allinnich ta utering komt yn End of All Hope, mar yn alle teksten op it album Century Child, ymplisearjend as er it liet sitearret "No will to wake for this morning. To see another black rose born" dat alle hope yn syn libben foarby is, en dat der gjin reden is om troch te gean mei fjochtsjen. Mar dat hy hoopjen bliuwt op de mooglikheid om opnij berne te wurden.
Wey (rivier)
De Wey is in lytse rivier yn it Ingelske greefskip Surrey, in sydrivier fan de Teems.
De noardlike boarnerivier ûntspringt by Alton, yn Hampshire, syn súdlike ûnder Liphook. Beide rivieren komme by elkoar by Tilford. De Wey is sa'n 32 Kilometer fan Godalming oant de útmûning yn de Teems yn Weybridge befarber.
Hoätzineftigen
De hoätzineftigen (Latynske namme: Opisthocomiformes) foarmje in skift fan 'e klasse fan 'e fûgels (Aves), de ûnderklasse fan 'e moderne fûgels (Neornithes), de tuskenklasse fan 'e nijkakigen (Neognathae) en it boppeskift fan 'e nije fûgels (Neoaves).
Rocky III
Rocky III is in Amerikaansk sportdrama út 1982 ûnder rezjy fan Sylvester Stallone, mei yn 'e haadrollen himsels en Carl Weathers. De film is it trêde diel út 'e Rocky-searje. It ferhaal folget bokser Rocky Balboa nei syn oerwinning op Apollo Creed om 'e wrâldtitel yn 'e swiergewichtklasse. Wylst er genietet fan syn súkses klaut de ûnmeilydsume jonge Clubber Lang, spile troch Mr. T, himsels omheech om Rocky út te daagjen. Rocky III krige mingde resinsjes fan 'e filmkritisy, mar groeide yn 'e bioskopen út ta in reuseftich kommersjeel súkses. Dêrnjonken wie de titelsong Eye of the Tiger in grutte hit en waard nominearre foar in Oscar foar bêste orizjinele liet. It folgjende diel yn 'e filmsearje, Rocky IV, kaam út yn 1985.
Plot
Trije jier nei't er syn twadde gefjocht om 'e wrâldtitel yn 'e swiergewichtklasse fan it boksen wûn hat fan Apollo Creed (sjoch: Rocky II), genietet Rocky Balboa fan it libben. Hy hat tsien ferskillende útdagers ferslein, is útsûnderlike populêr, wennet mei syn frou Adrian en soan Rocky jr. yn in lúkse filla en it ûntbrekt him oan neat. Hy is oates en toates op 'e tillefyzje, dêr't er meiwurket oan reklamespotsjes en praatprogramma's en sels te gast is yn The Muppet Show. Om jild yn te sammeljen foar it goede doel nimt er diel oan in gefjocht tsjin wrâlkampioen showwrakseljen Thunderlips (dêr't er trouwens noch aardich foar oan 'e bak moat).
Australaazje
Australaazje is in regio yn it wrâlddiel Oseaanje, dy't yn elts gefal Austraalje en Nij-Seelân omfiemet, al wurdt Nij-Seelân ek ta de regio Polyneezje rekkene. Histoarysk waarden ek it eilân Nij-Guineä en oare nei-oan leine eilannen, lykas Nij-Kaledoanje, de Nije Hebriden en de Salomonseilannen, ta Australaazje rekkene, mar as men de term tsjintwurdich brûkt, wurde meastal allinnich Austraalje en Nij-Seelân bedoeld.
Rocky III
Plot
Underwilens hâldt Rocky syn manager, de âlde Mickey Goldmill, senuweftich de opkomst fan in nije, jonge, uterst krêftige bokser yn 'e rekken, dy't Clubber Lang hjit. As Rocky by it Philadelphia Museum of Art in stânbyld fan himsels ûntbleatet dat it stedsbestjoer fan Philadelphia dêr ta syn eare pleatse litten hat, wol er oankundigje dat er him út it boksen weromlûkt. Lang dûkt dêr lykwols op om Rocky foar it each fan 'e sammele media persoanlik út te daagjen. Hy beskuldiget Rocky derfan dat dy mei opsetsin inkeld útdagings akseptearret fan mindere boksers. Rocky wol him negearje, mar as Lang obsene foarstellen oan syn frou Adrian begjint te dwaan, ferliest er syn selsbehearsking en nimt er Lang syn útdaging oan.
Australaazje
De namme "Australaazje" waard betocht troch de Frânske skriuwer Charles de Brosses, dy't him foar it earst brûkte yn syn Histoire des navigations aux terres australes, út 1756. It is in gearstalling fan austral (Latyn foar "súd") en "Aazje", en betsjut dus eins "Besuden Aazje".
Rocky III
Plot
Mickey wol dêr yn 't earstoan neat fan witte. As Rocky him wat ûnder druk set, jout er ta dat er de tsien eardere útdagers mei soarch útsocht hat om te bewissigjen dat Rocky net nochris sa'n pak op 'e hûd krije soe as er fan Creed krigen hat. Mickey leit út dat Lang jong en krêftich is, mar wat folle wichtiger is, hy longeret op 'e oerwinning. Rocky soe it neffens him gjin trije omgongen tsjin Lang úthâlde, want hy hat syn 'honger' om te winnen ferlern, en minder noch, hy is 'beskaafd' wurden. Rocky is tige ûntefreden as er dat heart, mei't er fynt dat Mickey him 'brocht' hat, en hoewol't de eardere gefjochten gjin trochstutsen kaart wiene, fielt it foar him no oan as hat er syn titel net fertsjinne. Hy wol syn karriêre yn it boksen net ôfslute yn 'e wittenskip dat er de wrâldtitel nea mei súkses ferdigene hat tsjin 'e bêste tsjinstanners dy't der te finen wiene, dat hy bepraat Mickey om him te trainen foar in lêste gefjocht, tsjin Lang.
Australaazje
Der binne yn Austraalje en Nij-Seelân ek tsjintwurdich noch tal fan organisaasjes wêrfan't de namme begjint mei Australasian Society of ("Australazysk Genoatskip fan") of Royal Australasian Society of ("Keninklik Australazysk Genoatskip fan"). Hoewol't Australaazje eins in grutter gebiet beslacht, wurdt it yn sokke gefallen inkeld foar Austraalje en Nij-Seelân brûkt, by brekme oan in better wurd foar dy geografyske subdifyzje. Yn it ferline hawwe Austraalje en Nij-Seelân ek ferskate kearen mei in mienskiplik tiim ûnder de namme Australaazje meidien oan grutte ynternasjonale sporteveneminten, lykas it Davis Cup-tennistoernoai yn 1905 en 1915, en de Olympyske Spullen fan 1908 en 1912.
Rocky III
Plot
Rocky rjochtet yn syn filla in lúkse sportskoalle yn dêr't Mickey him traine moat yn it bywêzen fan 'e media en de fans. Se wurde dêr allegeduerigen ûnderbrutsen sadat Rocky fragen beäntwurdzje of mei fans op 'e foto gean kin. Mickey fynt it hielendal neat, mar hy kin Rocky net safier krije dat dy syn training serieuzer nimt. Yn tsjinstelling dêrta traint Clubber Lang yn in âld sportskoalle yn syn thússtêd Chicago, dêr't er mei ûnmeilydsume wisberettens in strang skema folget.
Op 'e jûn dat de bokswedstryd holden wurdt yn it Spectrum yn Philadelphia, treffe Lang en Rocky mei harren respektivelike entoeraazjes inoar ûnderweis nei de boksring efter de skermen. Troch Lang syn ûnsympatike hâlding brekt der suver dêr al in gefjocht út. Mickey, dy't it de lêste tiid oan it hert hat, wynt him sa op dat er in hertoanfal kriget. Hy wurdt werombrocht nei Rocky syn klaaikeamer. Rocky wol it gefjocht ôfsizze, mar Mickey fiteret him mei ynmoed oan om troch te setten. As de wedstryd begjint, is Rocky der troch de tastân fan Mickey mei de kop net goed by. Boppedat mist er ûnder it gefjocht Mickey syn oanwizings; syn sweager Paulie, dy't Mickey ferfange moat, wit net folle fan boksen ôf en hjit him om Clubber Lang gewoan del te slaan.
Rocky besiket it gefjocht gau-gau te beëinigjen sadat er werom kin nei de klaaikeamer dêr't Mickey op in dokter leit te wachtsjen. Hy wol Lang mei in rige stjitten yn it gesicht knock-out slaan, mar troch syn eigen gebrek oan training wol dat net slagje. De gruttere, sterkere en better tarette Lang bliuwt oerein en nimt dêrnei de lieding yn it gefjocht oer, en yn 'e twadde omgong slacht er Rocky knock-out en wint sa de wrâldtitel yn 'e swiergewichtklasse. Nei it gefjocht keart Rocky werom nei de klaaikeamer, dêr't de útputte Mickey noch altyd leit om't er wegere hat nei it sikehûs brocht te wurden foar't er wist hoe't it gefjocht ôfrûn is. Rocky fertelt him dat it yn 'e twadde omgong mei in knock-out besljochte is, sûnder derby te sizzen wa't wûn hat; Mickey nimt daliks oan dat Rocky de winner is en Rocky lit him dat leauwe. Fuort dêrnei komt Mickey fredich te ferstjerren.
Neitiid sakket Rocky wei yn in slimmen depresje wylst er rouwet oer de dea fan Mickey en oer syn eigen ferlies fan it wrâldkampioenskip. As er op in jûn by de sletten sportskoalle fan Mickey delgiet, wurdt er dêr opsocht troch syn eardere aartsfijân Apollo Creed. Dyselde hat as kommentator foar de media by it gefjocht tsjin Lang oanwêzich west, wêrby't Lang noch even de muoite naam om Creed te misledigjen en him sa tsjin him yn it harnas te jeien. Creed biedt Rocky no oan om him te trainen foar in revânsgefjocht tsjin Lang, as er him neitiid in geunst dwaan wol wêrfan't er noch net sizze wol wat it is. Rocky, dy't neat betters te dwaan hat, beslút op it oanbod yn te gean.
Mei Adrian, Paulie en Creed reizget Rocky ôf nei Los Angeles, dêr't Creed him mei syn eigen âlde trainer Tony "Duke" Evers traine wol yn 'e âlde sportskoalle dêr't er sels ea begûn is. Yn 't earstoan is Rocky te demoralisearre om 'e kop goed by de training te hawwen, wat Creed ta razernij bringt. Op in stuit praat Adrian op him yn, en dan jout Rocky ta dat er benaud fan Lang is, en dat it foar it earst yn syn libben is dat er earne benaud fan is. Adrian, dy't sels pynlike bleu wie doe't Rocky foar it earst mei har yn 'e kunde kaam, wit der alles fan hoe't it is om benaud te wêzen. Se helpt him om yn te sjen dat eangst in normale emoasje is dy't alle minsken fiele. Neitiid giet it stikken better mei de training, en Creed bringt Rocky mear technyk, fuottewurk en faasje by, sadat er in folsleinere bokser wurdt.
It revânsgejocht wurdt holden yn Madison Square Garden yn New York, dêr't Creed oan Rocky de boksbroek mei de Amerikaanske flagge lient dy't er sels by harren earste gefjocht droech. Hy bringt him harren ôfspraak nochris tebinnen: nei it gefjocht is Rocky him in geunst skuldich, al wol er noch hieltyd net sizze hokfoar geunst oft dat is. Sadree't it gefjocht begjint, draaft Rocky út syn hoeke wei en begjint op Lang yn te slaan mei in feardichheid en dreaunens dy't nimmen fan him ferwachte hie. Hy dominearret de earste omgong, wat Lang poerrazen en ferbjustere efterlit as de bel giet. Yn 'e twadde omgong kriget Lang de oerhân, en dan kiest Rocky foar in hiel oare strategy, dêr't Creed him oer besaut: hy lit Lang mei opsetsin op him yn slaan en sa syn krêften ferspylje. Dêrby wurdt Rocky twaris delslein, mar hy klaut wer oerein en driuwt de spot mei Lang om't it dyselde mar net slagget om Rocky knock-out te slaan.
Tsjin it begjin fan 'e trêde omgong ferliest Lang, dy't wend is om syn tsjinstanners fluch út te skeakeljen, almar mear syn selsbehearsking troch Rocky syn gehún. As er trochgiet mei te besykjen om Rocky mei krêftige slaggen bûten gefjocht te stellen, rekket er boppedat sa stadichoan ek útput. Rocky wit mei syn nij opdiene technyk de measte klappen fan Lang te blokkearjen of te ûntdûken. As Lang wurch en dêrtroch kwetsber is, grypt Rocky de kâns om mei him ôf te weven troch in opienfolging fan slaggen dy't kulminearje yn 'e knock-out fan syn tsjinstanner. Sa wint Rocky de wrâldtitel yn 'e swiergewichtklasse werom.
Nei't er tiid hân hat om fan it gefjocht mei Lang te bekommen, lit Creed him einlings en te'n lêsten witte hokfoar geunst oft er fan Rocky hawwe wol. In revânsgefjocht om te sjen wa't fan harren de bettere bokser is. Se fjochtsje as freonen mei nimmen derby yn Mickey syn âlde sportskoalle. De film einiget as de earste klappen falle.
Produksje
Krekt as Rocky II, de foargeande film út 'e rige, waard Rocky III regissearre troch Sylvester Stallone nei in senario dat er sels skreaun hie. Hy spile sels ek wer de haadrol en hold dêrfoar moannenlang in Spartaansk trainingsrezjym oan, wêrby't er deis mar it wyt fan tsien aaien iet (mar net it aaigiel) en ien stik roastere bôle, mei eltse trêde dei in frucht. Op dat dieet draafde er moarns twa myl en died er twa oeren lang oan bankdrukken en oare foarmen fan gewichtsheffen. Nei in slûchje oan it begjin fan 'e middei bokste er achttjin omgongen (fan elts trije minuten), folge troch mear gewichtstraining en in ein swimmen. Sa krige er syn lichemsfetgehalte omleech ta 2,8%.
Foar Rocky III wie in budget beskikber fan $17 miljoen. De film waard produsearre troch Robert Chartoff en Irwin Winkler foar filmstudio United Artists (UA). De kamerarezjy wie yn 'e hannen fan Bill Butler, wylst komponist Bill Conti krekt as by de foargeande beide films de filmmuzyk fersoarge. Ta de soundtrack hearde ek it liet Eye of the Tiger, skreaun troch de band Survivor, dat de titelsong fan 'e film waard.
Stânbyld
Foar Rocky III waard troch keunstner A. Thomas Schomberg yn 1981 in stânbyld fan Rocky Balboa makke, dat yn 'e film troch it stedsbestjoer fan Philadelphia ta eare fan Rocky boppe-oan 'e treppen (bekend as de Rocky Steps) foar it Philadelphia Museum of Art ûntbleate wurdt. Nei't de opnamen dêr klear wiene, ûntbrânde der oer it byld in heech oprinnende rûzje tusken it museum en it echte stedsbestjoer. It museum fûn it byld neat mear as in rekwisyt dat neat mei keunst te krijen hie en woe it fuort hawwe, wylst it stedsbestjoer der troch de populariteit fan 'e Rocky-films in fergese toeristyske trekpleister yn seach dy't foar de pleatslike ekonomy miljoenen opleverje soe. Der waard in alternative lokaasje foar it byld socht, en it waard ferpleatst nei de foarkant fan it bokspaleis it Spectrum. Letter waard it werombrocht nei it museum foar de opnamen fan Rocky V, en ek fan 'e films Mannequin en Philadelphia. Dêrnei waard it wer ôffierd nei it Spectrum oant it op 8 septimber 2006 op 'e nij by it museum delset waard.
Distribúsje
De filmdistribúsje fan Rocky III waard fersoarge troch MGM/UA Entertainment. It wie it earste diel fan 'e Rocky-searje wêrfan't de distribúsje net troch United Artists dien waard nei't UA yn 1980 opgien wie yn Metro-Goldwyn-Mayer (MGM). Rocky III gie op 28 maaie 1982 yn premiêre.
Untfangst
Rocky III krige mingde resinsjes fan 'e filmkritisy. Yn 'e Chicago Tribune moast Gene Siskel der net folle fan hawwe. Hy joech de film twa en in heale stjer fan fjouwer en skreau: "It spyt my dat ik it sizze moat, mar der is neat nijs oan Rocky III, dat we sitte ús dêr [yn 'e bioskoop] ôf te freegjen wêrom't dizze film eins makke is." Ek fûn er dat it personaazje fan Rocky Balboa langer net mear sympatyk wie. Yn it tydskrift The New Yorker skreau Pauline Kael: "De earste Rocky wie primityf op in relatyf ûnskuldinge manear. Dizze film is primityf, mar ek snoad en leech en knoffelich."
Tom Milne, fan The Monthly Film Bulletin, wie wat mylder foar Rocky III, hoewol't ek hy fûn dat "de film al rillegau sjen lit dat er neat te bieden hat útsein mear fan itselde." Hy wie lykwols ek fan miening dat der "flechtige mominten" wiene dat de film it wol goed die, dy't neffens him benammen te tankjen wiene oan 'e "ynnimmende aktearprestaasje fan Carl Weathers". Milne konkludearre dat it perfoarst tiid wie om Rocky Balboa út te tellen.
Oare resinsinten hiene in hiel oare miening. Yn 'e Los Angeles Times skreau Sheila Benson: "Op 'e iene of oare manear har Sylvester Stallone nij libben ynblaasd yn in, sa't jo je foarstelle kinne, behoarlik wurge Rocky Balboa, en hat er him wer oerein witten te hysjen." Har konklúzje wie: "Rocky III wurket, miskien sels wol better as nûmers I en II." En yn The Washington Post neamde Rita Kempley Rocky III "krekt like leuk as altyd, in prike-fleis-en-jirpels-soarte fan film, mei keardels dy't inoar hielendal yninoar slane op 'e beat fan diskomuzyk."
Op 'e webside Rotten Tomatoes, dy't resinsjes sammelet, hat Rocky III in boppegemiddeld goedkarringspersintaazje fan 64%, basearre op 36 ûnderskate resinsjes. De konsensuskrityk fan 'e webside, gearstald út al dy resinsjes, stelt: "[De film] falt dúdlik ûnder de wet fan ferminderjende mearopbringsten, mar Rocky III hat noch genôch poatich spektakel om yn 'e ring te stean mei de bettere eksimplaren fan dizze franchise." Op Metacritic, de wichtichste konkurrint fan Rotten Tomatoes, behelle Rocky III in goedkarringspersintaazje fan 57%, basearre op 10 resinsjes.
Resultaat
Yn 'e bioskopen waard Rocky III in ûnbidich súkses. Yn 'e Feriene Steaten en Kanada brocht de film $125 miljoen op, wêrmei't it dêr de op trije nei meast opbringende film fan 1982 wie. De opbringst yn alle oare lannen en territoaria bedroech $145 miljoen, sadat it wrâldwiid delkaam op $270 miljoen. Ofset tsjin it budget fan $17 miljoen levere dat in winst op fan $253 miljoen. Neffens filmkritisy Roger Ebert en Gene Siskel wie it súkses fan Rocky III benammen te tankjen oan it feit dat de foargonger Rocky II sa'n goede film wie, en net oan 'e eigen kwaliteiten fan Rocky III sels.
Rocky III waard by de filmprizen fan 'e Japanske Akademy nominearre foar de priis yn 'e kategory bêste bûtenlânske film. Ek sleepte de film in nominaasje yn 'e wacht foar bêste film by de Amerikaanske NAACP Image Awards. De titelsong Eye of the Tiger, dy't útgroeide ta in reuseftige hit, waard nominearre foar de priis foar bêste orizjinele liet by de Oscars, de Golden Globes en de BAFTA Awards. Akteur Mr. T, dy't yn 'e film syn debút makke yn 'e rol fan Clubber Lang, waard lykwols nominearre foar Golden Raspberry Award foar minste nije stjer.
Boek
Yn 1982 waard der troch útjouwerij Ballantine Books in roman publisearre dy't op Rocky III basearre wie, skreaun troch Robert E. Hoban.
List fan planetoïden 69601-69700
Dit is in list fan planetoïden 69601-69700.
John Wijdenbosch
John Wijdenbosch (Paramaribo, 25 april 1973 – Lelystêd, 28 maaie 2017) wie in Nederlânsk akteur fan Surinaamsk komôf.
Wijdenbosch wie yn foarste plak beken fan syn rol as Bjorn yn de film en telefyzjerige Costa!. Earder wie er te sjen yn de rige Fort Alpha.
Op 28 maaie 2017 ferlear er it libben mei syn frou en dochter by in ferkearsûngemak op de autosnelwei A6 by Lelystêd, nei't er mei de auto yn 't wetter telâne kaam wie.
Masine
In masine, yn âldere teksten soms stavere as mesine (mei in reduksjefokaal yn it earste wurdlid), is in keunstmjittich, fysyk, meganysk systeem, dat bestiet út in belêstingdragende konstruksje, in foarm fan oandriuwing en oare ûnderdielen. It is in meganisme dat in foarm fan beweging of enerzjy yn in oare foarm fan beweging of enerzjy omsette kin. As wurd is 'masine' yn it Frysk ûntliend oan it Midfrânske machine, dat fia it Latynske machina weromgiet op it Aldgryksk (Doarysk: μαχανά, machana; Ioanysk μηχανή, mechane, dat beide "wurktúch" betsjut). In apparaat, fan apparatus, it Latynske wurd foar "wurktúch", is in nau besibbe term, dy't brûkt wurdt foar in net al te grutte, út meganyske, elektryske en/of elektroanyske ûnderdielen gearstalde masine.
In masine kin oandreaun wurde troch in bist of in minske, mar ek troch natoerkrêften lykas de wyn of streamend wetter, en fierders troch gemyske, termale of elektryske enerzjy. Om dy yngeande enerzjy om te setten yn it winske resultaat, in spesifike soarte fan útgeande enerzjy, moat in masine beskikke oer in stelsel fan meganismen dat foarm jout oan 'e útgeande enerzjy. Tsjintwurdich kinne om dat sekuer te regeljen ek kompjûters en sensors yn 'e masine ynboud wurde.
De earste masines ferskynden al yn 'e Aldheid. Men kin dan tinke oan dingen as de hynstemole, de wettermole, de skroef fan Archimedes en belegeringswapens, lykas de trebusjet. Yn 'e Renêssânse identifisearren natoerfilosofen seis saneamde 'ienfâldige masines', dy't de basale apparaten wiene om in lading yn beweging te bringen. Yn dyselde snuorje waard foar it earst sekuer de ferhâlding fan yngeande krêft neffens útgeande krêft berekkene, wat tsjintwurdich bekend stiet as it meganysk foardiel. Moderne masines binne yngewikkelde systemen dy't net allinne mear swier wurk dogge dat foar de minske sels ûndwaanlik is, mar ek helpe by aldendeiske taken, lykas in auto om fan plak A nei plak B te kommen, in kalkulator om dingen út te rekkenjen, of in typmasine en letter in kompjûter mei in tekstferwurkingsprogramma om teksten te skriuwen. De modernste masines, robots, kinne harsels rêde sûnder geduerich minsklik tafersjoch. Yn 'e rin fan 'e ienentweintichste iuw wurde de earste folslein selstinkende en probleemoplossende masines ferwachte, mei wiere keunstmjittige yntelliginsje.
Mile High Media
Mile High Media, net selden ôfkoarte ta Mile High, is in Kanadeeske pornografyske filmstudio en distributeur dy't fêstige is yn Mont-Royal, yn 'e provinsje Kebek. Dit bedriuw waard oprjochte yn 1994 en hat him sûnt ûntjûn ta ien fan 'e dominante spilers yn 'e Kanadeeske pornoyndustry, wylst it ek tige aktyf is yn 'e Feriene Steaten. (De namme fan 'e ûndernimming ferwiist nei de saneamde mile high club, minsken dy't geslachtsferkear bedreaun hawwe yn in fleanend fleantúch.)
Skiednis
Mile High Media waard yn 1994 oprjochte mei as eksklusyf doel om foar Kanada de rjochten op Amerikaanske pornofilms te keapjen en dy dêr dan te troch te ferkeapjen oan 'e detailhannel. Dêrby paste it bedriuw nei eigen sizzen in strange kwaliteitskontrôle ta, mei't it net assosjearre wurde woe mei minne produkten. Nei ferrin fan tiid begûn Mile High ek de ynternasjonale kompilaasjerjochten fan in soad pornofilms op te keapjen, sadat it eigen kompilaasjefideo's gearstalle koe. In folgjende stap wie om in eigen grafyske ûnwerpôfdieling op te setten, dy't eigen omslaggen en ferpakkingsmateriaal ûntwurp.
Yn 2003 rjochte Mile High in eigen filmstudio op ûnder de namme Doghouse (folút: Doghouse Digital). Fiif jier letter, yn 2008, wist it bedriuw de tige talentearre senarioskriuwster en regisseur Nica Noelle oan te lûken, dy't oan 'e widze stie fan in twadde ymprint, Sweetheart Video, dy't him talei op it produsearjen fan lesbyske pornografy. Yn 2009 rjochte Noelle foar Mile High in trêde ymprint op, mei as namme Sweet Sinner, dy't wijd wie oan heteroseksuële pornografy dy't oantreklik wie foar froulju sawol as manlju. Datselde jiers lansearre Mile High ek RealityJunkies, dat him talei op realitypornografy mei topaktrises út 'e yndustry. Yn 2011 folge as lêste ymprint Sweet Sinema, dat pornografyske parodyen fan hege kwaliteit makket op basis fan bekende Hollywood-films.
Hjoed de dei is Mile High oer de hiele wrâld aktyf, mei in fûnskatalogus fan mear as 1.500 titels. Troch syn ûnderskate studio's produsearret it bedriuw 9 nije films yn 'e moanne en 3 nije kompilaasjefideo's yn 'e wike. De operaasjes yn 'e Feriene Steaten binne yn 'e hannen fan dochterûndernimming Mile High Media USA, dy't fêstige is yn Marina Del Rey, yn 'e Amerikaanske steat Kalifornje. Yn 2012 waard Mile High Media keazen ta studio fan it jier troch it Amerikaanske pornografyske betelkanaal Adult Entertainment Broadcast Network (AEBN). Dêrnjonken krige de film The Babysitter: Volume 3, in produksje fan Mile High, datselde jiers de AEBN Award yn 'e kategory bêste film.
Haman (bibelsk persoan)
Haman, ek bekend as Haman, soan fan Hammedata of Haman de Agagyt, wie neffens it boek Ester yn it Alde Testamint fan 'e Bibel in hege funksjonaris oan it hôf fan kening Ahasvearos (de bibelske namme fan Xerxes I, dy't regearre fan 486 oant 465 f.Kr.).
Bibelsk ferhaal
As grutfizier fan de foarst hearde elts him te bûgjen foar Haman, dat hie kening Ahasvearos sa foar him beöardene. Mar by de poarte siet altiten de joad Mordekai, dy't wegere him dy eare te bewizen. Dat siet Haman op 't lêst sa heech, dat er net allinne Mordekai mar mei alle joaden ôfrekkenje woe en hy wist kening Ahasvearos oer te heljen om op in troch it lot oan te wizen dei alle joaden fan it hiele ryk om te bringen. It dekreet fan de kening om alle joaden út te roegjen rekke yn alle provinsjes bekend en de joaden wie yn djippe rou.
Wat nimmen wist, dat wie dat de frou fan Ahasfearos, keninginne Ester, sels in joadinne wie. Hja wie boppedat ek nochris famylje fan Mordekai. Doe't hja kund krige oan de plannen waard hja tige kjel en hja noege fuort de kening mei Haman út om de oare deis by har te iten. De kening frege Ester hokker winsk of fersyk hja hie, mar hja sei dat hja dat wol by it iten dúdlik meitsje soe. Haman wie tige op it skik dat er allinne mei de kening by de keninginne komme mocht te iten, mar syn sin waard al gau wer minder doe't Haman by de poarte foar de safolste kear troch Mordekai negere waard, hy sloech de eagen net iens foar Haman op. Haman waard sa lilk, dat er op útstel fan syn frou Seares in peal by syn hûs sette dêr't se Mordekai oan ophingje koene, sadree't de dei der wie dat de joaden útroege wurde soene.
Kening Ahasfearos koe dy nacht de sliep net krije. Om de nacht troch te kommen liet er him út de kroniken foarlêze en dêrby kaam in foarfal oan de oarder dat twa poartewachters fan doel west hiene om in oanslach te pleegjen op de kening. De oanslach wie foarkommen troch't Mordekai, dy't altiten by de poarte siet, der weet fan krige en it hôf op 'e tiid warskôge. In beleaning foar de ynformaasje hie Mordekai lykwols nea krige en dat moast oars. De kening frege Haman, dy't tafallich doe krekt yn it bûtenhôf oankaam, om ried hoe't immen it bêste eare wurde koe. Poazich dat er wie tocht Haman dat de kening him in grutte geunst ferliene woe en dus pakte er goed út. "Dy man", sei Haman, "moast yn in keninklike mantel op in hynder fan de kening mei de keningskroan op troch de stêd fierd wurde. En ien fan 'e heechste ûnderkenings fan it ryk moast foaroprinne, lûd roppend, sadat elts it goed hearre koe: Sa fergiet it de man oan wa't de kening eare jaan wol". Ahasvearos droech dêrnei Haman op om fuort de joad Mordekai op te heljen en him op de wize, sa't er dat sels beskreaun hie, troch de stêd te lieden. Nei dy fernedering kaam Haman letter hielendal oerémus thús, dêr't er oan syn frou ferslach die. Mar wylst hy noch oan it oerlizzen wie mei syn frou, waard hy helle om yn it paleis mei de kening by de keninginne te iten. By it miel en it wyndrinken frege de kening op 'e nij wat er foar syn keninginne dwaan koe en sels al woe hja syn heale keninkryk, hy soe it har jaan. En no pakte Ester út en klage dat der immen wie dy har en har hiele folk útroegje woe. Noch hiene de kening en Haman neat yn 'e rekken en ferheard frege Ahasvearos wa't soks woe, mar doe't hja Haman oanwiisde as de persoan dy't har en har folk útmoardzje woe rekke de kening bûten sinnen fan likens en rûn de tún yn. Haman dy't no wist dat ek de keninginne in joadinne wie, foel by Ester foar de fuotten om begrutsjen te freegjen, mar makke it sa noch slimmer, want doe't de kening werom kaam tocht dy dat Haman Ester wat oandwaan woe. De kening liet him fuort ôffiere en doe't Ahasfearos fan Charbona, ien fan syn tsjinders, hearde dat Haman by syn hûs al de peal delset hie om Mordekai oan op te hingjen joech er opdracht om dêr Haman op te hingjen. Wat letter folgen ek syn soannen de reis nei de galge en al it besit fan Haman waard oan Ester fermakke.
Pûrim
As de joaden it Pûrimfeest fiere, it feest dat it joadendom betinkt dat it folk yn ballingskip yn it Perzyske Ryk fan in wisse ûndergong rêden waard, wurdt yn de synagogen út it boek Ester foarlêzen. Alle kearen as de namme Haman lêzen wurdt begjinne de oanwêzigen in stik leven te meitsjen, sadat de namme net heart wurdt. Bern brûke dêrby de saneamde "Hamanrattel". Op it feest ite joaden saneamde "Hamansearen", tinne reepkes daai dy't yn de frituer bakt wurde.
Foarst
Foarst is in aadlike titel en in algemiene oantsjutting foar in monarch (lykas in kening), mar it is ek in spesifike oantsjutting foar in type regearjend monarch út 'e Dútsktalige lannen en East-Jeropa. De iennichste regearjende foarst dy't no noch bestiet is de foarst fan Lychtenstein. Fierders kin in foarst ek in net-dynastyk ealman út 'e Dútsktalige lannen wêze, dy't dus wol de titel fan foarst hat, mar net regearret. Yn beide spesifike betsjuttings komt 'foarst' yn 'e Dútsktalige lannen oerien mei de titel prins yn 'e Romaansktalige dielen fan Jeropa, lykas Frankryk, Itaalje en it Ibearysk Skiereilân. De froulike foarm fan 'foarst' is foarstinne, en it gebiet dêr't in foarst oer regearret, hjit in foarstedom.
Baron
Baron is ien fan 'e leechste aadlike titels, yn rang krekt boppe in jonkhear, mar ûnder in boarchgreve. De froulike foarm is baronesse, en it gebiet dêr't in baron oer hearsket, is in barony. It wurd baron komt fan it Aldfrânske baron, dat weromgiet op it Latynske baro, dat "man", "tsjinstfeint", "soldaat" of "hierling" betsjut. It Latyn hie it wurd mooglik út it Aldfrankysk, dêr't it besibbe wie oan it Aldingelske beorn, dat "kriger" of "ealman" betsjutte. As dat wier is, soe it wurd 'baron' dus fan Germaanske oarsprong wêze.
Balmoral-baret
De Balmoral-baret (Ingelsk: Balmoral bonnet) is in tradisjoneel Skotsk holdeksel dat ûnderdiel útmakket fan 'e Skotske dracht, en kin sawol yn formele as ynformele omstannichheden droegen wurde. It is ien fan trije holdeksels dy't troch manlju yn Skotske klaaiïng droegen wurde kinne (de oaren binne de tam o' shanter en de glengarry).
Untwerp
In rezjimintsembleem (as it om in ûnderdiel fan in militêr unifoarm giet) of in klanembleem (by boargerlike dracht) wurdt skean lofts fan foarren befêstige oan in kokarde fan side of grosgrain, dy't ornaris swart, wyt of read is. De baret wurdt dan yn 'e regel skean op 'e holle set, sadat it embleem better te sjen is. Guon Balmoral-baretten hawwe in rútsjese bân oan 'e ûnderrâne, meastal besteande út wite en reade flakken.
Skiednis
De Balmoral-baret is neamd nei it Kastiel fan Balmoral, in bekende residinsje fan 'e Britske monarch yn Skotlân. De dracht fan dit holdeksel, dat him oarspronklik ûntjoech út 'e âldere tam o'shanter, giet teminsten werom oant de sechstjinde iuw. De namme 'Balmoral-baret' kaam pas yn 'e twadde helte fan 'e njoggentjinde iuw yn 'e moade; foartiid stie it bekend as de Kilmarnock-baret (Kilmarnock bonnet). Oant 2006 waard de Balmoral-baret noch troch beskate Skotske rezjiminten fan it Britske leger droegen; tsjintwurdich is dit holdeksel inkeld noch yn militêr gebrûk by ferskate Kanadeeske rezjiminten út Nij-Skotlân en Ontario.
Skandinavyske Priis fan de Sweedske Akademy
De Skandinavyske Priis fan de Sweedske Akademy (Sweedsk: Svenska Akademiens Nordiska Pris) is in tige prestizjeuze Sweedske literatuerpriis dy't op jierlikse basis takend wurdt troch de Sweedske Akademy, it wichtichste ynstitút oangeande de Sweedske taal. Dizze priis waard yn 1986 ynsteld en wurdt útrikt oan in persoan út ien fan 'e Skandinavyske lannen dy't him/har bûtengewoan fertsjinstlik makke hat op in mêd dat ûnder it wurkterrein fan 'e Akademy falt. De Skandinavyske Priis wurdt wol de "Lytse Nobelpriis" neamd, om't de Sweedske Akademy ek de Nobelpriis foar de Literatuer útrikt. Oan dizze priis is in jildbedrach fan 350.000 Sweedske kroanen ferbûn.
Hamilkar
De namme kin ferwize nei:
Farianten yn oare talen
Yn it Gryksk en Latyn bestiene der ferskate ynskripsjes foar de Punyske namme HMLQRT. Yn it Gryksk wie it almeast Ἁμίλκας, mar ek wol Ἀμίλχαρ en Ἀμίλκων. It Latyn hie njonken it ornaris brûkte Hamilcar ek Amilcar. Oare (nijmoadrige) farianten binne:
Protterfûgels
De protterfûgels of staarfûgels (Sturnidae) foarmje in famylje yn de boppefamylje fan de Muscicapoidea yn it skift fan de moskeftigen (Passeriformes). It binne lytse ta middelgrutte fûgels (16 ta 45 cm). It binne gjin bysûnder melodieuze sjongers, mar se kinne wol poerbêst de sang fan oare fûgels, en soms sels de minsklike stim neidwaan. Se binne ynsekte- en fruchte-iters en faak allesiters. Fan de likernôch 123 soarten fan de famylje hearre de measte yn Afrika en Aazje thús. Yn Jeropa komme allinnich de (gewoane) protter, de reade protter en de swarte protter foar, yn Nederlân allinnich de gewoane protter.
Klassifikaasje
De skaaien en soarten yn de famylje fan de protterfûgels binne:
Rekrút
In rekrút is in boarger dy't yn oplieding is om soldaat te wurden. Dêrby kin it gean om in beropssoldaat of om in tsjinstplichtige. It is in haadwurd dat ôflaat is fan it tiidwurd 'rekrutearje'. It diel fan 'e kriichsmacht dat him taleit op it oanlûken fan nije beropssoldaten hjit de rekrutearring. Los fan 'e kriichsmacht wurdt de oantsjutting 'rekrút' ek yn oare konteksten wol brûkt foar in nijeling sûnder in protte ûnderfining. Yn 'e kriichsmacht kriget in rekrút ûnder tafersjoch fan in sersjant-ynstrukteur in oplieding dy't karakterisearre wurdt troch it ûntwikkeljen fan beskate lichaamlike feardichheden. Dêrby giet it benammen om eksersearjen (it oefenjen fan militêre bewegings, lykas marsjearjen) en sjitten.
The Heroes of Telemark
The Heroes of Telemark is in Britsk-Amerikaanske histoaryske oarlochsfilm út 1965 ûnder rezjy fan Anthony Mann, mei yn 'e haadrollen Kirk Douglas en Richard Harris. De titel betsjut: "De Helden fan Telemark". It ferhaal is basearre op 'e histoaryske Noarske swierwettersabotaazje dy't ûnder de Twadde Wrâldoarloch yn 1943 en 1944 yn 'e provinsje Telemark útfierd waard troch it Noarske ferset, om foar te kommen dat nazy-Dútslân in atoombom ûntwikkelje koe. De film waard troch de filmkritisy oer it algemien mei positive resinsjes ûntfongen, en ûntjoech him yn 'e bioskopen ta in grut kommersjeel súkses.
Plot
Under de besetting fan Noarwegen troch nazy-Dútslân yn 'e Twadde Wrâldoarloch beslute de Dútsers it swierwetterfabryk Vemork, by Rjukan, yn 'e provinsje Telemark, yn te setten om swierwetter te produsearjen foar harren atoomprogramma. Nilssen, de direkteur fan it fabryk, spilet ynformaasje oer de Dútske plannen troch oan it ferset. Knut Straud, de pleatslike foaroanman fan it ferset, kin net beoardielje wat er mei de ynformaasje oanmoat, om't er fan sokke saken gjin ferstân hat. Dêrom siket er dr. Rolf Pedersen op, in natuerkundige dy't ferbûn is oan 'e Universiteit fan Oslo.
Harren mei-inoar yn 'e kunde kommen giet stroef, mei't Pedersen in playboy is dy't fan doel is om 'e ein fan 'e oarloch rêstich út te sitten sûnder himsels yn gefaar te bringen. Hy stiet dêrom earst ôfwizend foar it fersyk fan Straud oer om nei de ynformaasje te sjen, mar úteinlik kin er syn nijsgjirrigens net bedimje. As er foar it ferstân kriget wat de Dútske plannen ynhâlde, wurdt er lykwols goed kjel en beslút er dat de ynformaasje sa gau mooglik nei Ingelân moat, en dat er sels mei moat om te bewissigjen dat de Alliëarden goed begripe wêr't it om giet.
Straud, Pedersen en inkele oare fersetslju geane oan board fan 'e fearboat de Galtesund, dy't se kape om mei nei Ingelân te farren. Nei't se dêr oankommen binne, wurde de plannen trochstjoerd nei de Feriene Steaten, foar beoardieling troch Albert Einstein en J. Robert Oppenheimer. Al rillegau komt it berjocht werom dat de Dútsers fierder binne mei it ûntwikkeljen fan in atoombom as de Alliëarden, en dat tsjin eltse priis foarkomd wurde moat dat se it swierwetter út Vemork foar harren projekt brûke kinne. Straud en Pedersen wurde weromstjoerd nei Noarwegen, dêr't se op it winterske Hardangerplato oan parasjutes dropt wurde. Straud liedt Pedersen al skyrinnend nei de wente fan in pear leden fan syn fersetsgroep; it blykt te gean om Pedersen syn eks-frou Anna en har omke.
Straud, Pedersen en Anna ferkenne it om-en-by fan it swierwetterfabryk. Pedersen is fan miening dat de iennichste manear om wis te wêzen fan 'e ferneatiging fan it swierwetter is troch it kompleks bombardearje te litten. Om't it sa deunby it doarp stiet, sille dêrtroch lykwols in protte boargerdeaden falle. Straud en Anna binne dêrom foar in oerfal op it fabryk om 'e produksje en opslach fan swierwetter te sabotearjen. Nei in heech oprinnende rûzje beslute se al harren ynformaasje oan Londen troch te spyljen en de kommandanten dêr beslute te litten. Yn Londen wurdt yn earste ynstânsje keazen foar in sabotaazje-aksje. Dêrta wurdt earst in groepke oare Noarske fersetsleden, dy't yn it Feriene Keninkryk traind binne, boppe it Hardangerplato dropt. Letter sil in ôfdieling fan 'e Royal Engineers folgje, de sjeny fan it Britske Leger.
Op it Hardangerplato wurde Straud, Pedersen en de dropte Noarske fersetslju ûntdutsen troch in jager, dy't Jensen hjit. Se nimme him finzen, mar witte eins net wat se mei him oanmoatte. Pedersen oppenearret om him mar dea te sjitten, mar dêr leit Straud it near op. Jensen seit dat er de skoansoan is fan in Noarske fersetslieder, en dat syn frou dêrom troch de nazys as gizelder fêstset is; hy hatet sadwaande de Dútsers. Straud beslút om him yn it sjalet op it Hardangerplato finzen te hâlden oant nei de sabotaazje-aksje. As de Royal Engineers arrivearje yn in Airspeed Horsa-sweeffleantúch dat lutsen wurdt troch in Handley Page Halifax-bommesmiter, fleane se harren yn 'e minne waarsomstannichheden lykwols tepletter tsjin in berch oan, wêrby't alle Britske troepen omkomme.
Straud beslút lykwols om mei inkeld de Noarske fersetslju de sabotaazje-aksje troch te setten. Om't de oare fersetslju gjin ferstân fan 'e apparatuer yn it fabryk hawwe, moat ek Pedersen mei, dy't as iennichste wit wêr't de springstofladings krekt oanbrocht wurde moatte. Pedersen fielt dêr earst neat foar, mar as er sjocht dat alle oaren Straud folgje, jout er mei tsjinnichheid ta. De fersetslju geane fan it plato omleech troch by in steile rotswand del te abseilen, wêrnei't se in rivier oerstekke en oarekant it terrein fan it swierwetterfabryk op geane. Se witte de Dútske skyldwachten te ûntrinnen en it kompleks binnen te kringen, dêr't Pedersen en twa fersetslju de springstofladings oanbringe op 'e elektrolyzekeamers, wylst de oaren de wacht hâlde. Se ûntkomme, mar as de springstofladings ôfgeane, wurde se efterfolge en besketten, wêrby't ien fan harren, Arne, sneuvelet.
Hoewol't de sabotaazje-aksje súksesfol is, witte de Dútsers de skea fluch te reparearjen. Om foar te kommen dat der wer ynformaasje útlekt, moatte fan dat stuit ôf alle Noarske wurknimmers fan it fabryk dei en nacht yn it kompleks bliuwe, sûnder kontakt mei lju fan bûten. Jensen, dy't no troch de fersetslju gean litten is, stapt nei de nazys ta, mei wa't er oerienkomt dat se syn frou frijlitte sille as er harren nei it skûlplak fan it ferset op Hardangerplato liede sil. In hiele kloft skyrinnende SS-ers komt Straud en Pedersen dêr oer it mad, mar de mannen witte op skys te ûntkommen troch op sa'n dryste wize in berch del te gean dat de Dútsers harren net doare te folgjen. Inkeld Jensen folget, dy't bewapene is mei in jachtgewear. Hy sjit Pedersen yn 'e foet, mar dyselde sjit him dêrnei mei in pistoal dea. De ferwûne Pedersen wurdt oppakt troch de Dútsers, mar wit te ûntsnappen.
Hy lit syn wûne klandestyn fersoargje yn it pleatslike sikehûs. Dêr treft er Sigrid, de widdo fan Arne, dy't yn it swierwetterfabryk wurket, mar derút litten is om't se befalle moast. Fan har kriget Pedersen te hearren dat de nazys de produksje fan swierwetter al wer opstarten hawwe. Hy en Straud spylje dy ynformaasje troch oan Londen, dêr't besletten wurdt dat in nije sabotaazje-aksje fanwegen de ferskerpe Dútske befeiliging fan it kompeks gjin kâns makket. Ynstee dêrfan wurdt besocht it kompleks plat te bombardearjen, wat wol in protte skea oanrjochtet en 69 deaden ûnder Noarske boargerbefolking ta gefolch hat, mar de swierwetterfoarrie net ferneatiget.
De Dútsers binne lykwols al bang wurden om dy foarrie te ferliezen, dat se beslute al it swierwetter oer te bringen nei Dútslân. Direkteur Nilssen beart dat er blinetermûntstekking hat en lit yn it sikehûs in perfekt sûne blineterm fuorthelje sadat er dy ynformaasje oan it ferset trochspylje kin. Om foar te kommen dat it swierwetter syn plak fan bestimming berikke sil, kringe Pedersen en Straud de fearboat SF Hydro binnen, dy't de beide treinnen mei de fetten swierwetter oer de Tinnmar sette moat. Se bringe springstofladings yn it rom oan, dy't ôfgean sille as de fearboat oer it djipste part fan 'e mar fart. Straud en Anna steane klear mei in motorboat om drinkelingen op te pikken.
Produksje
The Heroes of Telemark is in oarlochsfilm oer de histoaryske Noarske swierwettersabotaazje, wêrmei't it Noarske ferset yn 'e Twadde Wrâldoarloch yn 1943 en 1944 wist foar te kommen dat nazy-Dútslân in atoombom ûntwikkelje koe. Ien fan 'e lieders fan 'e sabotaazje, Knut Haukelid, skreau dêr yn 1953 it autobiografyske ferslach Kampen om Tungtvannet ("De Striid om it Swierwetter") oer, wylst auteur John Drummond der yn 1962 de roman But for These Men ("As Dizze Manlju Der Net West Hiene") oer publisearre. Beide wurken foarmen de basis foar it senario fan The Heroes of Telemark, dat skreaun waard troch Ben Barzman en Ivan Moffat.
De film waard yn 1963 oankundige, en soe oarspronklik The Unknown Battle ("De Unbekende Striid") hjitten hawwe. Stephen Boyd, Anthony Perkins en Elke Sommer waarden earst oansocht foar de haadrollen, mar dat rûn op 'e non doe't de finansiering net rûn bliek te wêzen. Boyd spande letter in rjochtsaak oan tsjin 'e filmprodusinten wêrby't er $500.000 skeafergoeding easke, mei't er dêrtroch ferskate oare rollen misrûn wie. Uteinlik giene de haadrollen nei Kirk Douglas, Richard Harris en Ulla Jacobsson. De titel waard oanpast, sadat it op papier in oare film liek te wêzen; dat wie bedoeld om juridyske swierrichheden foar te kommen mei de akteurs dy't earder in kontrakt tekene hiene.
The Heroes of Telemark waard regissearre troch Anthony Mann, dy't ek ferantwurdlik wie foar films as El Cid (1961) en The Fall of the Roman Empire (1964). Produsint wie Benjamin Fisz fan 'e Britske filmstudio Benton Film Productions. Finansiering kaam fan it Britske J. Arthur Rank Productions en it Amerikaanske Allied Artists. De kamerarezjy wie yn 'e hannen fan Robert Krasker, wylst de filmmuzyk fersoarge waard troch Malcolm Arnold. Der wie in budget fan $5 miljoen foar de film beskikber. The Heroes of Telemark waard foar it meastepart opnommen op lokaasje yn Noarwegen, wylst de sênes yn Ingelân filme waarden yn 'e omkriten fan Poole, yn Dorset. Ald-fersetsman Haukelid sei ûnder de opnamen yn in fraachpetear: "Ik hear dat se fiif miljoen dollar útjouwe, dus dan sil it wol in spektakulêre film wurde, en dat bestjut mear fiksje en minder feiten."
Untfangst en resultaat
The Heroes of Telemark die it poerbêst yn 'e bioskopen. Yn it Feriene Keninkryk hearde er ta de fyftjin populêrste films fan 1966. Yn 'e Feriene Steaten en Kanada brocht er yn 'e bioskopen $1.650.000 op. De opbringst yn it Feriene Keninkryk en oare lannen en territoaria is ûnbekend.
Gimseftigen
De gimseftigen of gemseftigen (wittenskiplike namme: Rupicaprini) foarmje in tûke fan 'e klasse fan 'e sûchdieren (Mammalia), it skift fan 'e evenhoevigen (Artiodactyla), it ûnderskift fan 'e wjerkôgers (Ruminantia), it tuskenskift fan 'e hoarndieren (Pecora), de famylje fan 'e holhoarnigen (Bovidae) en de ûnderfamylje fan 'e geiteftigen (Caprinae).
Dizze tûke kin opdield wurde yn twa ûnderskate skaaien, te witten de berchgeiten (Oreamnos) en de gimzen (Rupicapra). Yn totaal hearre ta de gimseftigen trije libbene soarten lytseftige, linige en wetterflugge berchbewenners, dy't foarkomme yn Jeropa en Noard-Amearika. Soms wurde de gimseftigen yn 'e taksonomyske yndieling ek wol ûnderbrocht by de tûke skiep en geiten (Caprini).
Mel Thom
Mel Thom (folút: Melvin Thom; Schurz (Nevada, 28 july 1938) is in Amerikaansk yngenieur en aktivist fan etnysk Yndiaansk komôf.
Libben en karriêre
Thom waard yn 1938 berne yn Schurz, yn 'e Amerikaanske steat Nevada, it haadplak fan it Walker River Pajût Yndianereservaat. Hy is in Noardlike Pajût en in lid fan 'e federaal erkende Walker River Pajût Stamme. Thom folge it middelber ûnderwiis oan 'e Lyon County High School yn Yerington. Neitiid learde er foar yngenieur oan 'e Brigham Young Universiteit (BYU) yn Provo, yn 'e steat Utah.
Yn syn studintetiid wie Thom trije jier lang de foarsitter fan 'e Tribe of Many Feathers Club oan 'e BYU. Letter tsjinne er ek as foarsitter fan 'e Súdwestlike Regionale Yndiaanske Jeugdried. Hy rekke ein 1950-er jierren belutsen by de striid foar Yndiaanske boargerrjochten. Yn 1961 wie Thom ien fan 'e oprjochters fan 'e Nasjonale Yndiaanske Jeugdried (NIYC), yn 'e mande mei û.o. Clyde Warrior, Della Hopper en Viola Hatch.