cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Waghenbrugghe
Waghenbrugge is de namme fan in âld distrikt yn de steatsrjochterlike yndieling fan Fryslân. It wie earst diel fan Sudergoa, mar al foar 1300 foel it ûnder Westergoa.
Waghenbrugghe besloech hast de hiele Súdwesthoeke (de lettere gritenijen Wymbritseradiel, Gaasterlân, Himmelumer Aldeferd en Doanjewerstâl, mei ynbegryp fan it Lemster Trijegea), mar wie al foar 1400 sterk fersnippere. De kearn fan Waghenbrugghe hold as selsstannich diel fan Westergoa de namme Wymbritseradiel.
Dysentery
Dysentery is in slimme foarm fan diarree as gefolch fan in ûnstekking fan it slymflues fan de darm, fral de grutte term mei as skaaimerken bloed en slym by de trochgong, koarts en pine yn 't liif. Yn it gefal fan spesifike oandwanings sa as de Sykte fan Crohn of Colitis ulcerosa wurdt net fan disentery sprutsen.
Der is mear as ien oarsaak fan dit syktebyld. Twa bekende farianten fan dysentery binne: Oare oarsaken kinne wêze: parasitêre wjirms, firussen of gemyske stoffen.
Disentery kaam yn de 18e iuw in soad foar op ûnder oaren it Brabânske plattelân en wie better bekend ûnder de namme "reade loop". De sykte wie doetiids faak fataal by bern, ferswakte en âlde minsken.
Santa Maria Immacolata a via Veneto
De Santa Maria Immacolata (ek: Nostra Signora della Concezione dei Cappuccini) oan de Via Veneto yn Rome is in yn opdracht fan de kapusyn Antonio Barberini yn de 17e iuw boude tsjerke. Paus Urbanus VIII segene op 4 oktober, op de feestdei fan Sint-Fransiscus, de earste stienlizzing. It ûntwerp fan de tsjerke is ôfkomstich fan de pauslike arsjitekt Michele da Bergamo († 1641). Fanwegen it skrinkelhûs ûnder de krypte wurdt de tsjerke ek wol "bonketsjerke" neamd.
Beskriuwing
De tsjerke wurdt beheard troch kapusynske muontsen, dy't yn it oangrinzgjende kleaster wenje dat tusken 1928 en 1933 boud waard. It oarspronklike kleaster waard mei de klokketoer yn de 19e iuw ôfbrutsen om romte te meitsjen foar de Via Veneto en de bou fan it doedestiids nije Ministearje fan Bedriuwen.
De tsjerke bestiet út in skip mei tsien sydkapellen (fiif oan eltse kant). Yn de tsjerke hingje keunstwurken fan ferneamde Italjaanske keunsters lykas Guido Renide (Oerwinning fan aartsingel Michael op Satan), Giovanni Lanfranco (Berte fan Kristus), Domenichino (Sint-Fransiskus kriget de Stigmata) en Mario Balassi (Transfiguraasje).
Lofts fan it haadalter is it moarmeren grêf fan de Poalske prins Alexander Sobieski dy't yn 1714 ferstoar, de soan fan Jan III Sobieski dy't yn 1683 de Turken fersloech by Wenen. It is in wurk fan Camillo Rusconi en de oanwêzigens fan it grêf wie de iennige reden dat de tsjerke sparre waard foar de ôfbraak yn it ramt fan in werynrjochting fan it hiele gebiet. It ferwulft waard yn 1796 beskildere mei it tema de himelfeart fan Marije troch de neoklassisistyske skilder Liborio Coccetti.
De sakristy fan de tsjerke is tsjintwurdich in myseum dêr't ferskate keunstwurken en sakrale saken bewarre bleaun binne. It neamen wurdich is in oan Caravaggio taskreaun wurk fa Sint-Fransiskus yn meditaasje.
De krypte
Bekender dan de tsjerke is de krypte ûnder de tsjerke, dy't fersierd is mei de bonken fan likernôch 4.000 kapusynske muontsen. De krypte is ferdield yn fiif lytse kapellen oan int mienskiplike gong, dy't meiïnoar in makaber keunstwurk foarmje. Kardinaal Antonio Barberini liet yn 1631 de skeletten en bonken fan it âlde begraafplak fan de oarder opgrave en nei de tsjerke bringe. It grutste part fan de bonken waarden brûkt om de krypte te fersieren mei de oerbliuwsels, wylst der ek hiele bonkerakken fan muontsen steane of lizze yn de foar de kapusinen karakteristike pijen. Oant 1870 bleaune de kapusinen harren ferstoarne bruorren yn de krypte sammeljen.
By de yngong fan de krypte hinget foar de libbenen in plakette mei de fermoanning: Quello che voi siete noi eravamo; quello che noi siamo voi sarete (Wastû bist wiene wy, wat wy binne silstû wêze).
Stasjon De Haach Sintraal
Stasjon De Haach Sintraal (Gvc) is it sintraal stasjon fan de Nederlânske stêd De Haach en ien fan de twa grutte stasjons yn dizze stêd, en waard iepene yn 1870 oan it spoar fan Gouda nei De Haach.
Skiednis
It âldste stasjon fan De Haach is De Haach Hollânsk Spoar (HS), dat oan de Alde line (Amsterdam – Rotterdam) leit en yn 1843 iepene waard troch de Hollandsche IJzeren Spoorweg-Maatschappij (HSM). It waard krekt bûten de beboude kom oanlein, doe sels bûten de gemeentegrinzen, op it grûngebiet fan Rijswijk.
Yn 1870 iepene de Nederlandsche Rhijnspoorweg-Maatschappij, in twadde stasjon foar de ferbining fan De Haach nei Gouda en Utert. Dit stasjon kaam oan in oare kant fan de stêd te lizzen. Yn 1890 waard de konsesje fan de Rhijnspoorweg ûntbûn en oernommen troch de Steatsspoarwegen (SS). Stasjon De Haach Rijnspoor waard omdoopt yn stasjon De Haach Steatsspoar.
Yn 1946 oerwage de NS al om fan Stasjon Steatsspoar it haadstasjon te meitsjen. Ek yn 1946 pleite yngenieur De Bruyn krekt foar Hollands Spoor as haadstation. De spoarline út Gouda soe dan fia de Hofpleinlijn ferbûn wurde moatte. Letter wie der it plan foar ien mienskiplik stasjon op it krúspunt fan de spoarlinen; dat soe net de lêste kear wêze. Doe 't de Nederlandse Spoorwegen yn de jierren sechtich in sintraal stasjon foar De Haach bouwe woe, lei it fanwegen de spoarwei-eksploitaasje it meast foar de hân dat te dwaan op it plak fan De Haach HS. Dêr kamen ommers de trochgeande treinen fan de Alde line fan Amsterdam nei Rotterdam del. It yn dy tiid faak besprutsen Plan Jokinen út 1962 wiisde ek dy kant út, mar waard troch de fiergeande stêdeboukundige ymplikaasjes nea yn oerwaging nommen. De yn 1968 oanleine foar in part inkeldspoarige ferbiningsbôge fan ranzjearterrein Binckhorst nei Den Haach HS moast dan ferdûbele wurde, stasjon De Haach SS soe opheft wurde en alle treinen soene fan, nei of fia De Haach HS ride. De gemeente De Haach fersette har hjirtsjin, om't sy graach in stasjon tichter by it sintrum woe. Boppedat joech de bebouwing om it stasjon HS hinne net folle romte foar in grutskalige útwreiding fan spoaren, perrons en gebouwen. Dat late ta it beslút om fan De Haach SS it sintraal stasjon te meitsjen, en ek De Haach HS bleau bestean.
Gebou
200px|thumb|left|1e stasjonsgebou stasjon De Haach Sintraal om en de by 1903 200px|thumb|left|2e stasjonsgebou stasjon De Haach Sintraal yn 1979 It earste stasjon waard ûntwurpen troch arsjitekt Aaldert Willem van Erkel en iepene op 1 maaie 1870 syn doarren foar treinreizgers. It statsionsgebou hie in heech middengebou mei lege wjukken en twa grutte hege eindrisaliten, yn it stasjonsgebou wie in keninklike wachtkeamer oanwêzich.
Yn 1972 waard it earste stasjonsgebou ferfongen troch nijbou, nei ûntwerp fan arsjitekt Koen van der Gaast. It nije stasjonsgebou waardt dominearre troch de hichte fan de alve ferdjippingen hege kantoarflat, dy't boppe-op de entreehal fan it stasjon pleatst is, en ôfwurke is mei grintbetonplaten. De entree falt fuort yn de boumassa fan de flat en wie amper werkenber as stasjon. Under in tsjin de foarkant fan it gebou oanbrochte luifel, dy't sa 'n fiif meter oer de stoeprâne útstuts, koene auto's foarride. De stasjonshal, wie mei syn oerflak fan tritich by njoggentich meter en in hichte fan tolve meter, dochs bêst romtlik. It stasjon befette doedestiids loketten, in stasjonsrestauraasje, ferskate winkels, kiosken en tagong ta in neistlizzende winkelsintrum. De hichte fan de hal rikte oant de tredde ferdjipping fan de kantoarflat. De perronoerkaping wie ek fuort it platfoarm dêr't oar iepenbeier ferfier op situearre wie. It earste stasjonsgebou út 1868 waard yn 1975 ôfbrútsen. Yn der jierren dernei waard it stasjon regelmjittich ferboud, sa kaam der yn 1983 in reader oerkaping by it tramstasjon, dy't yn 1994 alwer ferfongen waard troch in 16 meter hege glêzen bûgde gevel. Yn 2004 waard de kearlus fan de trams boppe op de parkeargaraazje opheft en tegearre mei de garaazje ôfbrutsen. Ek in part fan it tramfiadukt waard ôfbrutsen, mar dêr kaam in nije baan foar werom. Yn stee fan de kearlus kaam der in opstelspoar.
It stasjonsgebou út 1972 waard yn 2012 sa yngreven ferboud dat it sjoen wurdt as nijbou nei in ûntwerp fan arsjitekteburo Benthem en Crouwel. De glêzen gevel oan de Rijnstraat út 1994 waard wer ôfbrutsen. It stasjon krige fjouwer lykweardige yngongen en in transparant uterlik. In soad muorren binne dêrom ferdwûn, dêrtroch is der no frij sicht fan út de stasjonshal nei it tramstasjon boppe. It busstasjon is better berikber makke út de hal wei. De opfallende dakkonstruksje (likernôch 120 by 100 meter en 22 meter heech) is oplutsen fan glês en stiel. Yn de hal is in soad romte foar winkels en restaurants. Boppedat binne troch middel fan liften de perrons better berikber wurden foar reizgers mei in rolstoel. De kantoarflat is it iennichste opfallende part fan it ûntwerp fan Koen van der Gaast dat stean bleaun is. Wa't hjoed-de-dei it stasjonsgebou út fûgelperspektyf wei besjocht sjocht in reuseftich twapersoans bêd fan it type boxspring oan de râne fan it sintrum fan De Haach stean.
De Singels
De wyk waard boud yn de jierren '60 en '70 fan de 20e iuw en leit ynklamme tusken de Suderhegewei, Ikesingel, Boargemaster Wuitewei en de Gauke Boelensstrjitte. Der is in grut ferskaat oan wenningen. Sa binne der rychjeswenningen, twa-ûnder-ien-kapehuzen, frijsteande wenningen en apparteminten te finen. De struktuer is frij fariearre wat mei komd is troch de stadige ûntwikkeling en groei fan de wyk, want dy waard net yn in pear jier folboud.
De wyk hat in plein mei de namme 'Kiryat Onoplein' (ferneamd nei susterstêd Kiryat Ono yn Israel), it teater De Lawei en de grutste supermerk fan Fryslân. Dy supermerk op it plak fan it eardere plysjeburo (1967-1995), wie earst in ’Nieuwe Weme’, letter Konmar en no in Albert Heijn. De wyk hat ek in basisskoalle, pjutte-opfang en fuortset ûnderwiis.
Dinkellân
right
Dinkellân (Dinkelland) is in gemeente yn de provinsje Oerisel, mei ynwenners (, boarne: CBS), en mei in oerflak fan 184,26 km² (wêrfan 1,08 km² wetter). De gemeente ûntstie yn 2001 troch de fúzje fan 'e eardere gemeenten Ootmarsum, Denekamp en Weerselo.
Plakken
It haadplak fan de gemeente is Denekamp, en de oare plakken yn de gemeente binne: Agelo, Breklenkamp, Deurningen, Lattrop, Noord-Deurningen, Nutter, Ootmarsum, Oud-Ootmarsum, Rossum, Saasveld, Het Stift, Tilligte en Weerselo.
Bad Times at the El Royale
Bad Times at the El Royale is in Amerikaanske histoaryske neo-noir-misdieskriller út 2018 ûnder rezjy fan Drew Goddard, mei yn 'e haadrollen Jeff Bridges en Cynthia Erivo. De titel betsjut "Minne Tiden yn it El Royale". It ferhaal, dat yn 1969 spilet, folget fjouwer frjemden dy't ynchecke yn it yn ferfal rekke hotel El Royale op 'e grins fan 'e Amerikaanske steaten Kalifornje en Nevada, mei dêropta de iennichst oerbleaune wurknimmer fan dat hotel. Alle fiif hawwe se tsjustere geheimen dy't op in reinige nacht mei swierwaar oan it ljocht komme. Bad Times at the El Royale krige oer it algemien positive resinsjes fan 'e filmkritisy, mar flopte yn 'e bioskopen en kaam net út 'e kosten. De film wûn wol de Saturn Award foar bêste skrillerfilm.
Plot
Yn 1959 ferberget Felix O'Kelley in tas fol jild ûnder de planken flier fan in hotelkeamer foar't er troch in ûnbekende man deasketten wurdt.
Sullivan kringt de personielsromten fan it hotel binnen fia de doar efter de baalje yn 'e lobby. Miller leit dêr yn in keamer dêr't er dúdlik wennet, yn 'e sûs wei. Sullivan forsearret it slot fan in syddoar fierderop yn 'e personielsromte en ûntdekt dan in geheime gong dy't efter de hotelkeamers lâns rint. De spegels yn 'e keamers blike twasidich te wêzen, sadat men út 'e gong wei yn 'e keamers sjen kin. Sullivan fynt in filmkamera dy't dúdlik brûkt wurdt om te filmjen wat der yn 'e hotelkeamers bart, mar de filmdoas is leech.
Wylst er yn 'e gong is, wurdt Sullivan gewaar wat de oare trije gasten yn 'e skynbere privacy fan harren keamers útheve. Pastoar Flynn hat alle meubilêr nei ien kant fan 'e keamer skood, de flierbedekking oprôle en de houten flier iepenbrutsen. Darlene Sweet stiet mei útset lûd te sjongen. En Emily Summerspring (dy't yn it gasteboek ynstee fan har namme de wurden "Fal dea" skreaun hat), hellet út 'e kofferbak fan har foar de doar fan har keamer parkearre auto in bewusteleaze jonge frou, dy't se yn 'e keamer knevelet en fêstbynt op in stoel.
Wylst it tsjin 'e jûn rint, giet Sullivan nei de tillefoansel bûtendoar, dêr't er sjocht dat it swurk belûkt. Hy skillet it haadkertier fan 'e FBI yn Washington, D.C. op en identifisearret himsels as spesjaal agint Dwight Broadbeck. Fuortendaliks wurdt er trochferbûn mei J. Edgar Hoover sels, de direkteur fan 'e FBI. Oan dyselde fertelt er dat er de ôflústerapparatuer ferwidere hat, mar ek dat er in identike set ôflústerapparatuer fan ûnbekende oarsprong oantroffen en in geheime gong mei trochsjochspegels en in filmkamera ûntdutsen hat. Hoover seit ta fuortendaliks fersterking te stjoeren om 'e boel út te sykjen. Hy jout Broadbeck opdracht om derfoar te soargjen dat net ien fan 'e oanwêzigen útpike kin oant dy fersterking arrivearret. As Broadbeck fertelt dat er in ûntfiering op it spoar kommen is, kriget er fan Hoover yn net mis te fersteane bewurdings befel om dat te negearjen en him der net mei te bemuoien. Nei't er ophongen hat, sabotearret Broadbeck de auto's fan alle hotelgasten.
Pastoar Flynn komt by Darlene Sweet oan 'e doar, fan wa't er earder gewaar wurden wie dat se tige krap by kas siet, en nûget har út om mei him te iten. Under iten prate se oer ferskate dingen, lykas Darlene har sjongkarriêre dy't yn 'e nederklits rekke is (hoewol't se weilit dat dat komt om't se net mei in machtige muzykprodusint op bêd woe). Flynn fertelt dat er stadichoan demint oan it reitsjen is. As de pastoar in slokje nimt, stimt Darlene der nei lang oantrúnjen mei yn om ek ien te nimmen. Om't de betsjinning (d.w.s. Miller) yn fjilden of wegen te bekennen is, skinkt Flynn sels by de bar de beide glêzen yn, wêrby't er dat fan Darlene fan in pear drippen foarsjocht út in lytse fleske dat er yn 'e bûse hat. As er him omdraait om 'e glêzen op te tsjinjen, slacht Darlene him bewusteleas mei in sjampanjeflesse.
By harren kuier troch de geheime gong komme Flynn en Miller by de keamer fan Emily Summerspring lâns en wurde de ûntfiering gewaar. Flynn hjit Miller dat er him der net mei bemuoie moat en giet werom nei Miller syn keamer om 'e efterholden film te sykjen, en, nei't er dy dêr yndie fûn hat, te evaluëarjen. Miller bliuwt by de trochsjochspegel fan Emily har keamer efter. Underwilens is Darlene Sweet nei har delhuffen fan 'e pastoar nei bûten ta flechte, dêr't it no swierwaar is mei tonger en wjerljocht en al. Dêr is se der tsjûge fan hoe't Broadbeck de auto's sabotearret. Wylst se har ôffreget wat se no moat, sjocht se hoe't Broadbeck wer út syn hotelkeamer komt en nei de keamer fan Emily giet en dêr oankloppet.
Hy hat blykber besletten om it direkte befel fan Hoover oan syn lears te laapjen. Broadbeck beart dat Miller him frege hat om ris te sjen hoe't it mei Emily giet, mei't yn guon hotelkeamers de stroom útfallen is. Emily antwurdet dat der neat oan 'e hân is. Broadbeck wol deryn. Emily seit dat er opsokkebalje moat. Dêrop brekt Broadbeck de doar iepen en slacht Emily bewusteleas. Wylst er de fêstbûne jonge frou befrijt, is Emily yn in flashback wer in lyts famke dat troch har heit mishannele wurdt en alle war docht om har jongere suske Rosie te beskermjen. As se in heale minút letter wer bykomt, pakt se in jachtgewear dat se by har hie en rjochtet dat op Broadbeck, wylst se de no befrijde jonge frou, dy't har suster Rosie blykt te wêzen, opdracht jout om fansiden te stappen. Sadree't Rosie dat docht, sjit Emily Broadbeck dea.
Miller is tsjûge fan alles, en om't Broadbeck mei de rêch nei de spegel stie, sjit Emily mei it skot hagel ek de spegel oan gruzeleminten, mei as gefolch dat Miller yn 'e lofterside fan it gesicht rekke wurdt troch sawol inkele hagelkerlen as spegelskerven. As er lûd kjirmjend oer de grûn falt, ûntdekke Emily en Rosie, en ek de fan bûtenôf troch de iepensteande hotelkeamerdoar tasjende Darlene, dat der in geheime gong efter de spegel sit. Emily klimt troch it finster dêr't de spegel siet en giet op ûndersyk út. Rosie bliuwt earst noch yn 'e hotelkeamer om in tillefoantsje te dwaan, foar't se har suster folget. As de hotelkeamer leech is, giet Darlene der nei binnen om Broadbeck syn revolver te pakken en it ûnderdiel dat er ûnder de motorkap fan har auto weiskuord hat. Se besiket har auto te reparearjen, mar dat slagget net.
Wylst se yn har stikkene auto sit en God om ferlossing bidt, kloppet pastoar Flynn op it sydrút fan 'e doar. Wylst se him bedriget mei de revolver, lit Darlene de âldman deryn. Flynn leit út dat er net echt in pastoar is of Flynn hjit, en dat er net fan doel wie Darlene te ferkrêftsjen nei't er har bedwelme hie. It giet him nammentlik net om har, mar om har hotelkeamer. 'Flynn' (eins Donald O'Kelley, al fertelt er Darlene dat net) en syn broer Felix en in hantlanger hawwe tsien jier lyn in weardetransport berôve, en Felix is mei it jild nei it El Royale flechte, dêr't de bruorren ôfpraat hiene dat er de bút ûnder de flier fan syn hotelkeamer ferbergje soe. Flynn waard lykwols oppakt en siet neitiid tsien jier yn it tichthûs, wylst Felix troch in ûnbekende (wierskynlik de hantlanger) yn 'e hotelkeamer deasketten waard doe't er it jild al ferburgen hie.
Inkele dagen lyn is Flynn frijkommen, en hy is fuort nei it El Royale reizge om 'e bút op te heljen. Mar it ferhaal oer syn oanboazjende demintens is wier, en hy koe him it keamernûmer net mear tebinnenbringe. It wie keamer 4 of keamer 5, dat wist er noch wol, en by it ynchecken gokte er op 4, mar dêr siet neat ûnder de flier. Dat it moat keamer 5 wêze, mar dêr ferbliuwt Darlene al. Flynn wit Darlene te bepraten om him te helpen by it weromheljen fan 'e bút, troch har it oandiel fan syn deade broer ta te partsjen. Hysels hat net lang mear foar't er fan 'e wrâld net mear ôfwit, dat hy kin maklik mei syn eigen oandiel ta.
Underwilens wurdt Miller troch Emily en Rosie finzen holden yn 'e lobby fan it hotel, dêr't se him befreegje oer de geheime gong en it bespionearjen fan hotelgasten. Emily risselwearret om Miller dea te meitsjen, om't er sjoen hat hoe't sy in FBI-agint fermoarde. As se eefkes fuort is, besiket Miller Rosie te bepraten om him gean te litten, mar dy seit lykwols dat sy dêr net oer giet. En dat Emily dêr ek net oer giet. As Emily weromkomt, en Rosie dyselde útspraak nochris werhellet, slacht har de skrik om it hert. Yn in flashback komt oan it ljocht dat de geastlik labile Rosie yn 'e macht rekke is fan 'e narsistyske sektelieder Billy Lee, en dat se ûnder syn ynfloed tige gewelddiedich wurden is. (De dûbele moard op in rike dokter en filantroop en dy syn frou yn Malibu, dêr't allegeduerigen nijsberjochten oer op 'e radio en tillefyzje binne, blykt Rosie har dwaan te wêzen.) Emily hie har om Rosie ek by de sekte jûn, en koartby har se har suster mei geweld ûntfierd om har oan 'e ynfloed fan Billy Lee te ûntlûken. Foar't se har by Emily yn 'e geheime gong efter de spegel joech, hat Rosie lykwols Billy Lee opskille en trochjûn wêr't se binne.
Nei't se temûk it jild ûnder de flier fan Darlene har keamer weihelle hawwe, besykje Flynn en Sweet stilwei út te piken, mar it docht bliken dat dan krekt Billy Lee mei fjouwer leden fan syn sekte arrivearre is, en by it ferlitten fan Darlene har hotelkeamer wurde se finzennommen. Yn 'e lobby fan it hotel wurde se mei de oermastere Emily en Miller op stuollen fêstbûn om 'e rûlettetafel hinne. Billy ûnderfreget harren oer wat der yn it El Royale allegear geande is, en treft yn it besit fan Flynn net inkeld de tas mei jild, mar ek de film oan dy't Miller nea opstjoerd hie. As er sjocht wa't dêr op stiet, beseft er dat de film folle weardefoller is as it jild.
Ut klearebare wredens twingt Billy Lee syn finzenen en spylje in spultsje rûlette om dea: as it baltsje op read einiget mei de iene yn libben bliuwe, en as it op swart lizzen bliuwt, de oare. It earste spultsje giet tusken Emily en Miller, en einiget dermei dat Billy Lee Emily troch it hert sjit. Rosie sjocht ûnoandien ta wylst har suster stjert. In twadde spultsje mei Darlene en Flynn liket ôfkeard te wurden, oant Billy Lee Flynn syn wiere namme witte wol en de âldman beseft dat er net mear wit hoe't er echt hjit. By it yn gong setten fan 'e rûlette komt Billy Lee lykwols te tichtby en ferkeapet Flynn him in kopstjit, wêrnei't er him mei stoel en al oanfalt. By de slaanderij rekket de stoel stikken, sadat Flynn frijkomt. In pear hingjende fjoerskalen geane om, mei as gefolch dat der brân útbrekt.
Miller komt los, mar as de noch fêstbûne Darlene him freget om it fallen pistoal fan Billy Lee op te pakken en Flynn te helpen, wurdt dúdlik dat er oan posttraumatysk stress-syndroom lijt. Hy krûpt fuort yn in hoekje en smeket har om net noch mear minsken deameitsje te moatten. Darlene freget him hoefolle minsken oft er dan ombrocht hat, en hy antwurdet fan 123. Yn in nije flashback is te sjen hoe't Miller yn 'e Fjetnamoarloch oan it front as skerpskutter fan it Amerikaanske Leger tsjinne en dêrby de iene nei de oare Fjetnamees deasketten hat. As Darlene him úteinlik fertelt dat it goed is, en dat er net mear hoecht te deadzjen, grypt Miller ynienen de revolver. Underwilens is Billy Lee mei help fan Rosie einlings Flynn oermânsk wurden, en in gewear fan ien fan syn sekteleden oernimmend, risselwearret er om 'e âldman dea te sjitten. Ynienen ferskynt Miller efter him en sjit him troch de holle. Dêrnei makket er de beide sekteleden yn 'e lobby ôf en pakt it gewear fan Billy Lee en sjit dêrmei ek de beide sekteleden op it parkearterrein dea.
Rosie is alhiel oerémis troch de dea fan Billy Lee, dat hja lûkt in mês stekt dêrmei Miller yn 'e búk. Flynn sjit har dea, mar de stekwûne is fataal, en Miller leit yn it stjerren. Hy is deabenaud dat er nei de hel gean sil omreden fan al syn sûnden, dat op oantrún fan Darlene set Flynn syn toanielspyljen as pastoar fuort troch Miller formeel de bycht ôf te nimmen en absolúsje te skinken, wêrnei't er kalm stjert. Flynn en Darlene sykje gau-gau it jild byinoar, dat by it gefjocht oer de flier fersille rekke is, en smite sawol it gasteboek (mei Darlene har namme) as de troch Miller efterholden film yn it fjoer, foar't se it El Royale ferlitte. In ûnbeskaat skoft letter besiket Flynn yn Reno in optreden dat Darlene yn in nachtklub anneks kasino jout. As se him gewaar wurdt middenmank it oare publyk, wikselje se in waarme glimk út foar't Darlene begjint te sjongen.
Produksje
Bad Times at the El Royale waard regissearre troch Drew Goddard nei in senario dat er sels skreaun hie. Hy wie ek as produsint by it projekt belutsen, yn 'e mande mei Jeremy Latcham. Hja wurken yn opdracht fan 'e filmstudio's TSG Entertainment en Goddard Textiles. Foar de film wie in budget beskikber fan $32 miljoen, dat finansierd waard troch 20th Century Fox. De kamerarezjy wie yn 'e hannen fan Seamus McGarvey, en de filmmuzyk waard fersoarge troch Michael Giacchino. In stikmannich ferneamde poplieten út 'e 1960-er jierren waard op oanstean fan regisseur Goddard, dy't in grut fan fan dat soarte muzyk is, oan 'e soundtrack tafoege. De rol fan Dwight Broadbeck soe oarspronklik spile wurde troch de Australyske akteur Russell Crowe, mar dyselde loek him koart foar't de opnamen begûnen werom. Syn oandiel yn 'e film waard oernommen troch Jon Hamm, dy't minder as in wike hie om fjirtjin siden dialooch út 'e holle te learen.
Opnamen
De opnamen foar Bad Times at the El Royale setten op 29 jannewaris 2018 útein en duorren oant en mei 6 april fan dat jier. It meastepart fan 'e sênes waard filme yn 'e Mammoth Studios yn it Kanadeeske Burnaby, in foarstêd fan Vancouver, dêr't in folsleine filmset fan it El Royale boud waard troch produksje-ûntwerper Martin Whist. (Dyselde hie earder mei Goddard gearwurke oan Cloverfield en The Cabin in the Woods.) De sêne oer de berôving fan it weardetransport fûn plak yn Agassiz (Britsk Kolumbia). De begjinsêne fan 'e film, wêryn't de personaazjes yntrodusearre wurde, wie eins ien fan 'e lêste sênes dy't opnommen waarden, mei't dêrfoar de fasade en lobby fan it hotel op lokaasje neiboud wurde moasten om't it by deiljocht spile. Alle oare sênes yn en om it hotel wiene by nacht of hielendal binnendoar en waarden yn 'e studio filme.
Distribúsje
De distribúsje fan Bad Times at the El Royale waard fersoarge troch 20th Century Fox. De film gie op 22 septimber 2018 yn premiêre yn it TCL Chinese Theatre yn Hollywood. Bad Times at the El Royale waard ek fertoand op it Fantastic Fest yn Austin (Teksas) en op it Ynternasjonaal Filmfestival fan San Sebastián yn Spanje. Op 12 oktober 2018 iepene de film yn 'e Amerikaanske bioskopen. It byhearrende soundtrackalbum ferskynde dyselde deis by platemaatskippij Republic Records. Op 18 desimber 2018 kaam Bad Times at the El Royale beskikber as digitale download, en op 1 jannewaris 2019 waard de film útbrocht op dvd en blu-ray.
Untfangst
Fan 'e filmkritisy krige Bad Times at the El Royale oer it algemien positive resinsjes. Sa parte Peter Travers fan it tydskrift Rolling Stone de film 4 fan 5 stjerren ta. Hy priizge de kamerarezjy fan Seamus McGarvey, mar murk ek op dat de film "ferburgen djipten [hat] dy't nea ta wêzen komme". In protte resinsinten hiene fierders grutte lof foar it aktearjen fan sawol Jeff Bridges as Cynthia Erivo, mar ek krityk op 'e lange spyldoer en it stadige tempo. Op RogerEbert.com joech Glenn Kenny Bad Times at the El Royale mar 11/2 fan 4 stjerren, mei't er fûn dat de gâns ûnthjittende film yn it lêste fjirdepart ferfoel ta in "bloedige, lang oanhâldende ympasse […] wêrby't in pronkjende smjunt as in pau omstapt en him walchlik hâldt en draacht". Hy neamde dat "in ûngelokkich goede demonstraasje fan wat in fernimstige filmmaker oerkomme kin dy't té fernimstich wêze wol."
Op 'e webside Rotten Tomatoes, dy't resinsjes sammelet, hat Bad Times at the El Royale in goedkarringspersintaazje fan 75%, basearre op 252 ûnderskate resinsjes. De konsensuskrityk fan 'e webside, gearstald út al dy resinsjes, neamt de film "fernimstich, stylfol en folstoppe mei poerbêste aktearprestaasjes". Op Metacritic, de wichtichste konkurrint fan Rotten Tomatoes, behellet Bad Times at the El Royale in goedkarringspersintaazje fan 60%, basearre op 43 resinsjes.
Opbringst
Bad Times at the El Royale brocht yn 'e bioskopen yn 'e Feriene Steaten en Kanada $17,8 miljoen op, en yn alle oare lannen en territoaria $14,0 miljoen. Wrâldwiid kaam de opbringst dêrmei út op $31,9 miljoen. Ofset tsjin it budget fan $32 miljoen betsjut dat in marzjinale winst fan $100.000, mar om't de marketingkosten der noch ôflutsen wurde moatte, draaide Bad Times at the El Royale eins in flink ferlies.
Prizen
Bad Times at the El Royale waard yn 2019 nominearre foar fiif Saturn Awards, wêrûnder de prizen yn 'e kategoryen bêste akteur (Jeff Bridges), bêste byrol fan in akteur (Lewis Pullman), bêste byrol fan in aktrise (Cynthia Erivo) en bêste senario. Bad Times at the El Royale wûn de Saturn Award foar bêste skrillerfilm.
Fjouwerpoatigen
De fjouwerpoatigen, fjouwerfuottigen of fjouwerfuotters (Latynske namme: Tetrapoda) foarmje in boppeklasse fan it ûnderryk fan 'e echte dieren (Metazoa), de boppestamme fan 'e nijmûnigen (Deuterostomata), de stamme fan 'e rêchstringdieren (Chordata), de ûnderstamme fan 'e wringedieren (Vertebrata) en de tuskenstamme fan 'e kaakdieren (Gnathostomata). Ta dizze boppeklasse hearre sa'n 30.000 libbene soarten, mei dêrûnder de sûchdieren, fûgels, reptilen en amfibyen (mar net de fisken). Hoewol't men sizze kinne soe dat fûgels mar twa poaten hawwe, foarmje de wjukken it twadde pear, krekt sa't ek de "twafuottige" minske gewoan ta de fjouwerpoatigen heart. Ferskate subgroepen hawwe boppedat har poaten alhiel ferlern, lykas de slangen, wjirmhagedissen, walfiskeftigen en seekij.
Sa't de namme al oanjout, ûnderskiede fjouwerpoatigen har fan oare kaakdieren trochdat se twa pear lidden hawwe dy't har gewicht fan 'e grûn ôf hâlde. It tinken is dat dizze boppeklasse him sa'n 395 miljoen jier lyn yn it Devoan ûntwikkele hat. Hoewol't de measte fjouwerpoatigen tsjintwurdich op it lân libje, bestiet der net folle bewiis om 'e teory te ûnderstypjen dat de ierste fjouwerpoatigen ek lândieren wiene. Mei't harren poaten noch net genôch ûntwikkele wiene om har bealch fan 'e grûn ôf te tillen, en de fossile printespoaren net sa'n fuortslepen sjen litte, tinkt men dat de ierste fertsjintwurdigers fan dizze groep har poaten brûkten om oer de boaiem fan ûndjippe wetters te rinnen, krekt sa't bybelyks kikkerts dat no noch wol dogge.
19e iuw
De 19e iuw of njoggentjinde iuw rûn fan 1 jannewaris 1801 oant 31 desimber 1900.
Edwin Benne
Edwin Johannes (Edwin) Benne (Amersfoort, 21 april 1965) is in eardere Nederlânsk follybalspiler, sûnt 2003 is er ek follybaltrainer. Sûnt 22 maart 2011 is Benne, as opfolger fan Peter Blangé, bûnstrainer fan de Nederlânske manljusploech. Edwin Benne wie ien fan de spilers dy't meidie oan it Bankrasmodel, dat model brocht de spilers ta twa medaljes op de Olympyske Spullen.
Edwin Benne die twaris mei oan de Olympyske Spullen. De earste Simmerspullen dêr't Benne oan meidie, wie yn 1988 yn Seoel. Yn Súd-Korea waard de Nederlânsk follybalploech fiifde. Yn 1992 waard er by de Simmerspullen yn Barselona mei de Nederlânske ploech twadde efter Brazylje. Hy hat 382 ynterlannen spile foar de Nederlânske ploech.
Nei syn karriêre as proffollyballer is Edwin Benne follybaltrainer wurden. Hy hat ferskate Nederlânske follybalklups nei de lânstitels laat. Ek boude hy in follybal skoalle op, mei sa'n 250 leden. Fan augustus 2008 oant jannewaris 2010 wie hy trainer by follybalklup Schwerin SC yn Dútslân. Yn 2009 helle Edwin Benne mei dy klup de lânstitel yn Dútslân. Sûnt jannewaris 2011 is er oan de slach gien by de frouljusploech fan de Dútske ploech DJK Augsburg, dy't yn de twadde difyzje fan Dútslân útkomt.
Dalfsen
Dalfsen (Nedersaksysk: Dalsen) is in doarp en gemeente yn de provinsje Oerisel, mei ynwenners (, boarne: CBS), en mei in oerflak fan 178,54 km² (dêrfan 1,54 km² wetter). De gemeente Dalfsen is yn 2001 ûntstien út 'e fúzje fan 'e eardere gemeenten Nieuwleusen en Dalfsen.
Plakken
It haadplak fan de gemeente is it doarp Dalfsen en de oare plakken yn de gemeente binne: Ankum, Dalfserveld, Dalmsholte, De Marshoek, De Meele, Emmen, Gerner, Hessum, Hoonhorst, Lemelerveld, Lenthe, Leusenerveld, Millingen, Nieuwleusen, Oudleusen, Oudleusenerveld, Rechteren, Strenkhaar en Welsum.
The Wounded Tone
The Wounded Tone is in band út de Sweden, oprjochte yn Stockholm yn 2009 troch G.J. Alexandrie.
Band
De band bestiet út:
Il Gesù (Rome)
De Chiesa Santissimo Nome di Gesù (Tsjerke fan de allerhilligste Namme Jezus) is in tsjerkegebou yn Rome. It is de belangrykste tsjerke fan de yn 1534 troch Ignatius fan Loyola stifte oarder fan de Jezuïten. Lykas de Sint-Piter oefene ek de Il Gesù grutte ynfloed op de barokke tsjerkebou út. De tsjerke stie boppedat model foar in Jezuïtentsjerke en oare tsjerkegebouwen yn Europa.
It begjin fan de troch de arsjitekt Giacomo Barozzi da Vignola ûntwurpen tsjerke wie yn 1568. Alhoewol't it monumint fan de kontrareformaasje al yn it jubeljier 1575 brûkt waard, duorre it noch njoggen jier ea't de tsjerke yn 1584 offisjeel wijd waard. Op it oansjen fan de tsjerke oefene kardinaal Alessandro Farnese út, in pakesizzer fan paus Paulus III en beskermhear fan de oarder. Hy makke de bou finansjeel mooglik en waard yn de tsjerke byset.
Ynterieur
It oarspronklik ienfâldige ynterieur waard tusken 1668 en 1673 yn opdracht fan kardinaal Giovanni Francesco Negroni yn heechbarokke styl feroare. Tige nijsgjirrich is it plafondfresko yn it skip fan de tsjerke. It stelt de Ferhearliking fan de Namme fan Jezus foar en waard troch Giovanni Battista Gaulli (Baciccia) oanbrocht.
It monumintale grêf fan de hillige Ignatius fan Loyola yn it lofter dwersskip waard tusken 1696 en 1700 makke troch de jezuïtenarsjitekt Andrea Pozzo. It keunstwurk foarmet ien fan de hichtepunten fan de barokke byldhoukeunst yn Rome. Op de urn mei de resten fan de hillige stiet it byld fan Ignatius, dat net mear it orizjineel is. it oarspronklike byld fan massyf sulver waard yn de Frânske tiid út de tsjerke helle en omraant. It tsjintwurdige byld is in bewurke ferzje út 1814. Tusken de byldengroep dy't de bekroaning fan it alter foarmje is in ierdbol te sjen fan lazuerstien. De bol soe fan de grutste lazuerstien makke wêze dy't ea fûn waard.
Mandarynsk
It Mandarynsk of Guanhua, yn de folksmûle Sineesk neamd, is de sammelnamme fan alle Mandarynske taalfariëteiten. It is de meast sprutsen taal fan de wrâld. Mear as 850 miljoen minske sprekke Mandarynsk. It meast sprutsen Mandarynske dialekt is it Standertmandarynsk, dat ek op skoallen jûn wurdt.
Frits fan Grumbach
thumb|175px|Wapen fan de famylje Von Grumbach Frits fan Grumbach, soan fan Carl en Amalia Fuchs fan Dornheim, (ferstoarn jannewaris 1541 ) wie mei de Saksyske hartoggen nei Fryslân kommen. Hy ferfolle tusken 1500 en 1541 ferskate bestjoersfunksjes yn Fryslân. Hy wie drossaard en olderman [ 1 ] fan Harns en grytman fan Barradiel. Fierder wie er inkelde perioaden riedshear by it Hof fan Fryslân en wie er in wichtige adviseur fan de steedhâlder op ferskate mêden. Frits wurdt ek gauris ‘ridder’ neamd. Lykas syn broer Hans fan Grombach hie hy it fertrouwen fan de regearing.
Libben en wurk
Ut it Sjarterboek kin ôflaat wurde dat yn 1509 Frits hofmaarskalk yn Ljouwert wie en dêr ek yn 1511 noch wenne. Hy is dêr net bleaun, omdat hy syn broer Hans nei dy syn dea opfolge is, neidat dy noch yn 1515 oan de meiers op Riniagoed opdracht jûn hie Frits, oan wa’t er syn goed oerdroegen hie, syn sin te dwaan. Yn datselde jier waard dizze beleind mei 40 moargen ‘Bildtland’ en waard hy dus mear en mear in hear fan kwizekwânsje, ek troch syn houlik mei Luts, de dochter fan de ynfloedrike Hessel Martena. Troch dat houlik waard hy nammentlik eigener fan Martenastate of Grut-Terherne yn Bitgum. Dit hûs, dat troch Grombach opknapt, alteast in skoftlang bewenne is, gie letter troch it houlik fan harren dochter Maria mei Johan Onuphrius baron thee Schwartzenberg oan dy syn laach oer. Ek goed yn Sweins komt, by akte fan 29 juny 1515, fan Hans yn it besit fan dy syn broer, doe kaptein yn Harns, ien fan de leste dieden fan earstneamde. Rillegau komt hy gauris foar as drost fan dat plak, wylst him al yn 1517 troch de Keizer de gritenij fan Barradiel opdroegen wie. Syn offisjele oanstelling as grytman wie op 17 febrewaris 1517, op deselde dei dat hy him yn it lien fam fan it guod fan de noch altiten rebelske famylje befêstige seach, wêrby’t fjirtjin dagen letter noch it yn beslach nomde guod fan Janke Ongema en Wybe Harinxma kamamen. Noch is fan 17 april 1518 in kommisje fan oanstelling ta drost fan Harns ‘omt goede rapport ende aenbrengen’ fan Grombach, Karel V dien. Dy hie yn 1515 hartoch George Fryslân opdroegen, sûnder dat Karel him dêrtroch fuort as hear beskôgje koe, omt de Geldersken him it besit ûntstriden. Yn ferbân mei dy syn striid komt George efkes op de foargrûn. Yn syn fijânskip foar de geldersken oer, al master fan de seekusten, fernearde er net, dat se harren legerplak by him yn de buert opslaan soene, reden wêrom’t er de tsjerkebuert yn Almenum by Harns yn de brân stekke liet. En doe’t de Frjentsjerters, wat fan it kleaster Lúntsjerk troch de eardere neamde Hessel Martena, (doe grytman fan Menameradiel) noch hiel litten wie, finaal ferwoaste hienen, liet de drost fan Harns de stien fan dat kleaster nei Harns ta bringe om dêrfan in swiere toer njonken it blokhûs te bouwen. Koart dêrnei krige er it yn beslach nommen guod fan de Galama's te Koudum. Inkele kearen komt de namme Frits dan noch foar, sûnt 1525 riedshear fan it Hof fan Fryslân. Sa hearde er ta de ûndertekenders fan it konformaasjebrief oan Karel V; sa komt syn namme foar yn in skriuwen, dat de gûvernante Margaretha fan Eastenryk de hear Jan fan Duvoirde, ried fan Hollân, meijout oan biskop Hindrik fan Beieren, wêrby’t syn soldij regele, mar omdat it gefaar foarby wie, it oantal fan syn soldeniers op it blokhûs fermindere wurdt (1525); en alle kearen wer by lienbrieven fan stikken lân op it Bilt, oant op 16 july 1541 ynienen de namme fan syn soan Sixtus yn 't plak fan sinent oantroffen waard.
Fertsjinsten hat Frits fan Grombach ek hân as oerste dykgraaf fan Westergoa (1525), in post dy’t er mooglik noch yn de jierren 1533 en 1544 beklaaide, doe’t de swierrichheden oer it ûnderhâld fan de diken yn dat kertier einliks oplost waarden. Mei de steedhâlder George Schenk, dy’t de eare fan beëinigjen fan it skeel foar in goed diel takaam, siet er yn de kommisje foar it opmeitsjen fan in reglemint foar it op te rjochtsjen korps fan de tredde man út Fryslân (1535). Fjouwer jier letter is hy ien fan de deputearden fan dat gewest.
Hy is ferstoarn yn jannewaris 1541, wylst syn frou noch oant 1548 libbe hat. Syn stoflik omskot waard bysetten yn de Martinytsjerke yn Frjentsjer. Syn grêfstien is net bewarre bleaun. Bûten de al neamde Sixtus en Maria kamen út it houlik fan Frits en Luts noch twa soannen, Karel en Hessel, en trije dochters, Amalia (troud mei Jan fan Egmond fan Meresteyn), Barbara en Emerantia.
Savannah (pornografysk aktrise)
Savannah, echte namme: Shannon Michelle Wilsey (Mission Viejo (Kalifornje), 9 oktober 1970 – Burbank (Kalifornje), 11 july 1994), wie in Amerikaansk pornografysk aktrise, dy't yn it begjin fan har karriêre ek wol gebrûk makke fan 'e artystenammen Silver Cane, Silver Kane, Silver en Savanah. Se moat net betize wurde mei de Amerikaanske pornoaktrise Savanna Samson, of de Britske pornoaktrise Savannah Gold.
Libben
Savannah waard berne yn Mission Viejo, yn 'e steat Kalifornje, ûnder de reek fan Los Angeles. Se makke yn 1990 har debút yn in pornografyske film en waard al gau ien fan 'e populêrste pornostjerren fan har tiid. Har artystenamme ûntliende se nei't it skynt oan 'e spylfilm Savannah Smiles, út 1982, dat ien fan har leaflingsfilms wie. Savannah waard berucht, sawol oangeande har rollen yn 'e 119 pornofilms dêr't se yn spile, as fanwegen har priveelibben. Sa hie se relaasjes mei muzikant Gregg Allman, komyk Pauly Shore, bassist Billy Sheehan, gitarist Slash en mei Vince Neil fan 'e band Mötley Crüe. Ek hie se in duorjende lesbyske relaasje mei kollega-pornoaktrise Jeanna Fine, op wa't se sei oant oer har earen fereale te wêzen.
Yn 1991 tekene Savannah in eksklusyf kontrakt mei it label Vivid Entertainment. Mar psychysk koe se it net bolwurkje. No't se grou jild fertsjinne, begûn se it like hurd wer út te jaan en kaam se al rillegau yn 'e finansjele swierrichheden. Se rekke oan 'e drugs en waard mei dêrtroch sa ûnbrûksum dat Vivid har kontrakt yn 1992 ôfbriek. Se bleau lykwols wurksum yn 'e pornoyndustry en liet twaris har boarsten fergrutsje. Nei in auto-ûngemak begie hja yn har hûs yn Burbank, by Los Angeles, op 11 july 1994 selsmoard. Savannah waard 23 jier.
Thin Shoes
Thin Shoes is in band út de Sweden, oprjochte yn Stockholm yn 2009.
Kapwein
thumb|Brik sûnder seidoek In kapwein, ferdekte wein of brik is in reau op fjouwer tsjillen mei in fêste learen of seildoeken kape dy't yn de 19e iuw opgong makke. It is de foarrinder fan it glêzen weintsje.
De kapwein is komt ek in protte foar yn Amerikaanske westernfilms.
18e iuw
De 18e iuw of achttjinde iuw rûn fan 1 jannewaris 1701 oant 31 desimber 1800.
Lúksemboarch (provinsje)
200px|right|thumb|Provinsje Lúksemboarch Lúksemboarch of Lúksemburch (Frânsk: Luxembourg, Waalsk: Lussimbork, Lúksemboarchsk: Lëtzebuerg) is in Belgyske provinsje yn Walloanje, dy't ûntstie by de dieling fan Lúksemboarch, yn 1839. Der wennen neistenby 264.000 minsken (2008) op in gebiet fan neistenby 4.440 km². De haadstêd is Aarlen (Arlon).
Maritym Ynstitút Willem Barentsz
thumb|right|300px| Maritym Ynstitút Willem Barentsz thumb|right|300px| Maritym Ynstitút Willem Barentsz It Maritym Ynstitút Willem Barentsz is in hegere seefeartskoalle, dy't in fakulteit is fan de Noardlike Hegeskoalle Ljouwert. De skoalle stiet op Skylge en is neamd nei Willem Barentsz.
De "Skoalle foar de Seefeart" waard yn 1875 oprjochte mei 26 learlingen. Yn Amsterdam, Rotterdam en Delfsyl wiene doe ek al seefeartskoallen. Yn 1899 kaam der in oplieding foar masinisten. Nei de earste wrâldoarloch waard de skoalle oan de Boargemaster Heusdenwei iepene as Willem Barentsz Skoalle. Yn 1966 kaam der nijbou oan de Dellewâl. Dit gebou is modernisearre en opnij iepene yn 2019. It eardere hotel Victoria waard yn 1977 it ynternaat. Mei de komst fan de hbû-struktuer waard de oplieding foar learling-skipswurktúchkundige em learling-stjoerman fjouwerjierrich. Yn 1985 kaam de yntegrearde oplieding Maritym Ofsier. Op 26 maaie 1993 iepene minister Ritzen it Maritym Simulator Trenings Sintrum.
Der is in studinteferiening oan it ynstitút ferbûn: de Hegere Seefeartskoalleferiening 'Willem Barentsz'. Oare seefeartskoallen yn Nederlân hawwe gjin ynternaat mear. Ek it iten bart mienskiplik, om te wennen oan it mei-inoar libjen op in boat.
Yn de earste twa jier fan de oplieding drage de studinten in unifoarm, de saneamde "service dress", it unifoarm fan in Ofsier ter Keapfardij. Ek wenje de earste- en twaddejiers op de kampus "Willem Barentsz". De earste- en twaddejiers binne yn in stik nijbou tsjinoer Hotel Schylge ynternearre. De foarsjennings fan studinteferiening WBS binne hjir ek ûnderbrocht. De Stichting Skylger Ree waard oprjochte yn 1962 mei as doel it skeppen fan wenromte foar troude learlingen fan de seefeartskoalle dy't foar de hegere rangen studearje. Besit seis bungalows op West-Skylge.
Untwikkelingen
In grutte feroaring mei eartiids is it wurkjen mei gps, radar, e-mail en kompjûters op see. Om by te bliuwen wurde op de seefeartskoalle dan ek in soad simulators brûkt. Ek bûtenlânske studinten komme dêrfoar nei Skylge.
Kloekswan
De Kloekswan (Cygnus cygnus) is in 140-160 sm grutte fûgel út de famylje fan de Einfûgels. De fûgel is hielendal wyt en liket krekt op de Lytse swan mar is in stik grutter. De kloekswan is likegrut as de Knobbelswan mar is hjir fan te ûnderskieden troch syn giel mei swarte snaffel, en fansels it ûntbrekken fan de knobbel.
Fersprieding
De Kloekswan briedt yn it noarden fan Jeropa, bygelyks yn Finlân en Noard-Ruslân. Syn briedgebiet leit krekt súdliker as dat fan de Lytse Swan. De swannen oerwinterje meast yn súdlik Skandinaavje of by de Swarte See. Ek briedt de Kloekswan op Yslân, dizze fûgels oerwinterje yn Grut-Brittanje.
Iten
Lykas de knobbelswan binne de kloekswannen plante-iters. Se gerskje minder as de knobbelswannen en sykje mear nei wetterplanten.
Fuortplanting
Kloekswannen bliuwe har hiele libben by deselde partner. It brieden begjint ôfhinklik fan it klimaat yn it briedgebiet yn April of Maaie. It wyfke leit 4-9 aaien dy't nei sa'n moanne brieden útkomme. De jongen kinne mei sa'n 2,5 moanne fleane, mar bliuwe noch de hiele winter by harren âlden.
Edgar Allan Poe
Edgar Allan Poe (Boston (Massachusetts), 19 jannewaris 1809 – Baltimore (Marylân), 7 oktober 1849) wie in Amerikaansk skriuwer en dichter. Hy wurke ek as literêr kritikus en redakteur en wie ien fan de grûnlizzers fan de detektiveroman. Hy waard ferneamd om syn mysterieuze en makabere ferhalen en wie de earste bekende Amerikaanske auteur dy't besocht alinne fan de skriuwerij te libjen ; wat in jildlike krapte en in soad oare swierrichheden yn syn libben fan gefolgen hie.
Biografy
Edgar Poe waard berne as soan fan reizgjende akteurs, Eliza Poe en David Poe, Jr., dy't beide stoaren foar't er trije jier wie. Hy hie ek noch in âldere broer en in jonger suske. Poe waard yn 'e hûs naam troch John Allan, in súksesfol sakeman út Richmond, Firginia. Hy waard net offisjeel adoptearre en naam Allen as oan as twadde foarnamme. John Allan bedoar him oan de iene kant, mar koe ek tige strang en agressyf wêze.
Fan 1815 oant 1820 wie er foar ûnderrjocht yn Ingelân. Yn 1826 liet er him ynskriuwe oan de Universiteit fan Virginia, mar koe dêr mar in jier wêze troch jildkrapte. Hy begûn te drinken en te gokken en krige skulden dy't er net ôfbetelje koe dat hy waard fuortstjoerd. Yn 1827 rûn er fuort fan de Allans en gie er it leger yn. Hy sei dat er 22 wie, mar wie noch mar 18 jier en joech in falske namme op, "Edgar A. Perry". Doe't er syn nocht fan it leger hie kaam er mei syn wiere persoanalia en waard er úteinlik ûntslein. (Yn 1830 hat er noch in blau moandei op de militêre akademy Westpoint sitten.)
Dêrnei kaam er te wenjen by syn beppe fan heitekant, syn muoike, Mrs Maria Clemm, en syn nichtsje, Virginia Clemm, yn Baltimore, Maryland. Yn 1836 troude er mei Virginia, dy't doe 13 jier wie, mar de trou-akte joech har 22 jier. Hy gie oan 't wurk as redakteur en literêr kritikus en sette doe ek útein mei it skriuwen fan ferhalen en gedichten, mar sûnder in soad súkses te beheljen. Ut reden dêrfan hat er him doe earst talein op it skriuwen fan proaza dat yn 'e krante publisearre waard. Earst mei de publikaasje fan syn gedicht The Raven yn 1845 krige er fuortendaliks literêre erkenning. (Hy barde $9 foar de publikaasje. ) left|thumb|200px|Poe boaske syn nichtsje fan 13, Virginia Eliza Clemm-Poe. Har betide dea kin de ynspiraasje- boarne fan guon gedichten west hawwe.
Yn 1847 stoar Virginia oan tuberkuloaze. Nei har dea moast Poe belies jaan yn syn striid tsjin drank en ferdôvjende middels en yn 1848 besocht er himsels fan kant te meitsjen. Hy hat noch efkes ferkearing hân mei de dichteresse Sarah Helen Whitman, mar dat rûn rillegau stikken, mei troch Poe's ferslaving en syn dêrút fuorkommende nuvere hâlden en kearen. It jier dêrnei wie er trije dagen net te finen en waard er yn de goate earne yn Baltimore werom fûn, yn dwilerige tastân. In pear dagen letter stoar er yn it Washington College Hospital. Poe hat nea lang genôch helder west om te ferklearjen hoe't it safier mei him kaam wie en werom at er syn eigen klean net oan hie. Neffens it ûndersyk fan de Amerikaanske skriuwer Matthew Pearl soe Poe stoarn wêze oan de gefolgen fan in breintumor. Pearl skreau earder "The Poe Shadow", in histoaryske detektiveroman, dêr't er Poe syn dea yn beskriuwt.
Ynfloed
Poe's bysûndere en faak nachtmerje-eftige wurk wie fan grutte ynfloed op ferskillende horror- en fantasysjenres. Hy wurdt ek beskôge as de grûnlizzer fan it detektive-sjenre mei syn trije ferhalen mei Auguste Dupin yn de haadrol. Arthur Conan Doyle waard bygelyks fan him beynfloede sa't bliken docht yn The Hound of the Baskervilles.
Poe syn literêre reputaasje wie bûten de FS grutter as yn de FS sels, faaks om't it makabere karakter fan syn wurk de befolking dêre minder oanspruts. Rufus Griswold waard nei Poe syn dea, op ien as oare wize, syn agint, mar wie ek in rivaal en in fijân. Griswold hie nammentlik Memoires fan de skriuwer útbrocht, dêr't Poe yn ôfskildere waard as in sûper en in opiumferslaafde; dat makke him net populêr yn Amerikaanske literêre fermiddens. thumb|200px|right|Edgar Allan Poe is begroeven yn [[Baltimore. De omstannichheden bliuwe ûndúdlik.]]