cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jochum van der Woude
Doe't er acht jier wie krige er toanielles by Parnas, sintrum foar de keunsten yn Ljouwert. Nei fjirtjin jier yn Ljouwert wenne te hawwen ferhuze er nei Hurdegaryp. Nei syn skoaltiid op it Piter Jelles !mpulse yn Ljouwert waard er ôfwiisd op de jeugdteaterskoalle en woe doe ambulânsebroeder wurde. Van der Woude spile ek in skoft by jeugdsirkus Saranti en yn de lanlike finale fan de skoalierewedstriid Kunstbende yn de kategory Theater & Performance, dêr't er tredde waard. Skreau him yn by castingbedriuw Kemna en die meardere audysjes, wêrûnder dy foar Nova Zembla. Hy wurke dêr mei regisseur Reinout Oerlemans. Hy die yn 2012 audysje foar de Toanielskoalle yn Amsterdam en Arnhim.
Fan 2016 ôf wennet er yn Sutfen.
Nova Zembla
Jochum spile yn de film Nova Zembla de rol fan Jan Frans fan Haarlim. Hy wie it jongste bemanningslid op it skip wêrmei't Willem Barents in noardlike trochgong nei de East besike te finen. As jongste rekke er befreone mei de haadrolspiler. Mei de bemanning makke hy de oerwintering op Nova Zembla mei. Yn de film spilen ek Doutzen Kroes, Robert de Hoog (as Gerrit van de Veer) en Derek de Lint.
Skriuwen
Begûn yn 2008 mei skriuwen doe't syn âlden skieden, en publisearre syn gefoelens yn kollumns op ynternet. Wûn begjin 2011 de provinsjale foarronde "Write Now" yn Poppoadium Romein yn Ljouwert. Neist in jildbedrach bestiet de priis út in masterclass fan útjouwerij Augustus, in blog-kontrakt by Spunk.nl en optredens op it Geen Daden Maar Woorden Festival, De Nachten yn Antwerpen en Wintertuin yn Arnhim of Nymwegen.
Simon Minnesma
thumb|right|300px|Simon op de PC fan 2007 Simon Minnesma (folút: Simon Andries Minnesma; Wynskoat, 11 maaie 1973) is in keatser dy't útkaam yn de haadklasse fan de KNKB. Yn 1995 waard Minnesma útroppen ta kening fan de PC. Hy wûn twa kear de Bûnspartij foar senioaren (yn 1999 foar Ljouwert en yn 2000 foar Dronryp).
Oare suksessen
Njonken de PC en de Bûnspartij wûn Minnesma ferskate oare klassikers op keatsgebiet.
Trije earste prizen (1997 (K), 1998 en 1999)
Winst yn 2001
Winst én kening yn 1996, 2001 en 2002
Keppelings om utens
De thússide fan Simon Minnesma
Fariseeër (drank)
thumb|Fariseeër mei gebak thumb|Pharisäerhof ([[Noardstrân), hjir soe de oarsprong fan „Pharisäers“ lizze]] Fariseeër (Dútsk: Pharisäer) is hjitte kofje mei in snjit rum oerdutsen mei slachrjemme. De waarme alkohoalyske drank is in regionale spesjaliteit fan Noard-Fryslân, yn de Dútske dielsteat Sleeswyk-Holstein.
Tibo Vandenborre
Tibo Vandenborre (Flaanderen, 1971) is in Belgysk toaniel-, tillefyzje- en filmakteur fan Flaamsk komôf.
Fariseeër (drank)
Skiednis
Yn de 19e iuw krige de azetyske dûmny Georg Bleyer, dy't op it Noardfryske eilân Noardstrân stie, te meitsjen mei in gemeente dy't wol ien mocht. Dat wie de dûmny min nei 't sin, dat hy ferbea it drinken fanôf de preekstoel. Dêr't dûmny by wie waard allinne kofje dronken. By de doop fan it sechde of sânde bern fan boer Peter Johannsen, woene hja dat net sûnder in slokje fiere, dat der waard in list betocht en men makke boppe neamde drank. De laach slachrjemme moast de alkohollucht markearje. Fansels tocht dûmny dat der gewoane kofje mei slachrjemme dronken waard en hy krige fansels alkoholfrije kofje foarset.
Tibo Vandenborre
Libben en karriêre
Vandenborre waard yn 1971 berne yn Flaanderen. Hy wurket sûnt 2004 as akteur. Yn it teäter wied er û.m. te sjen yn 'e dûnsfoarstelling Tanzung, mei Jan Decorte, Taka Shamoto en Sigrid Vinks. Syn earste haadrol, as de jonge Jacques Marchoul, hied er yn 'e tillefyzjesearje De Smaak van De Keyser, dy't yn 2008 op 'e Belgyske tillefyzje útstjoerd waard. Oare tillefyzjerigen dêr't Vandenborre rollen yn hie, wiene Code 37, Clan en Salamander (alle trije yn 2012), Cordon (2014) en Fenix (2018).
Fariseeër (drank)
Skiednis
Doe't it selskip frijwat oansketten wie krige dûmny aan fan it bedroch, waard lilk en rôp: "Ihr Pharisäer!" ('jimme Fariseeërs!'), dêr't er mei ferwiisde nei de hypokrisy fan dy geastliken.
Tibo Vandenborre
Libben en karriêre
Vandenborre spile yn 2008 in Dútsk soldaat yn 'e Nederlânske jeugdfilm Oorlogswinter, nei it boek mei deselde namme fan Jan Terlouw. Fierders wied er op it wite doek te sjen yn û.o. de films Rundskop (2011), fan Michaël R. Roskam, The Invader (2011), fan Nicolas Provost, en De Behandeling (2014), fan Hans Herbots. Yn 2012 sleepte er by de Flaamske Filmprizen in nominaasje yn 'e wacht yn 'e kategory bêste akteur, foar syn rol fan Kris yn The Invader.
Yn 'e film Brak, út 2015, hie Vandenborre de rol fan Lucas. Yn 2018 wied er yn 'e Nederlânske histoaryske aventoerefilm Redbad, fan regisseur Roel Reiné, oer de achtste-iuwske kening fan 'e Friezen Redbad, te sjen as ien fan wichtichste antagonisten, nammentlik de Frankyske hofmeier Karel Martel.
Montzimahûs
thumb|Ayttastins tekene troch [[Ids Wiersma yn 1906]] thumb|Pakhûs yn 2007 thumb|Wapenstien It Montzimahûs ek Ayttahûs en Ayttastins wie in stins oan de Weaze yn Ljouwert. It stie op it plak fan de hjoeddeiske nûmers 28 en 30.
It oarspronlike hûs waard boud foar 1500. Ut de namme kin ôflaat wurde dat it stifte waard troch in telch út it laach Montzima dat ek de Monsmastate yn Blije bewenne. Om 1500 wie de Hartoch fan Saksen eigener fan it blykber tige represintative gebou.
Wopke Eekhoff skreau yn 1846 oer dit hûs ûnder mear: ''De Hertog van Saksen bezat in der tijd hier in de nabijheid nog een aanzienlijk gebouw, dat wij, regt over Andringahuis, aan de overzijde der Oudegracht, op de Weaze aantreffen. Oorspronkelijk was het door het adellijk geslacht MONTZIMA gesticht, en Hertog GEORG bewoonde het, of was er althans eigenaar van, toen hij het in den jare 1515, uit vorstelijke milddadigheid, schonk aan FOLKERT AYTTA en zijne vrouw YDT HANIA, nadat de door hen bewoonde hoeve Barrahuis, onder Wirdum, in den strijd tegen de Gelderschen gedeeltelijk verbrand was geworden. Na hun overlijden is dit huis, hetwelk sedert ook Ayttahuis wordt genoemd, ten deel gevallen aan hunnen tweeden zoon, den grooten geleerde en staatsman VIGLIUS VAN AYTTA VAN SWICHEM, die thans de hooge waardigheden van President van den Geheimen Raad der Nederlanden te Brussel en Zegelbewaarder des Keizers bekleedt, en onlangs tot Ridder van het Gulden Vlies verheven is. (Hij was overigens “Canselier” van het Gulden Vlies en geen eenvoudige “Ridder” – JL). Vandaar, dat het in steen gehouwen keizerlijk wapen tusschen de pilaren van Hercules, met het ordeteeken van het Gulden Vlies omhangen en met de zinspreuk: Plvs Oultre geteekend, den voorgevel van dit huis versiert. Hoewel in vele hooge betrekkingen meest buiten 's lands verkeerende, stelt hij grooten prijs op het bezit van dit gebouw, waar achter een groote hof en stallen tot langs den Wirdumerdijk strekken.''
De neamde stien is ynmitsele yn de sydmuorre fan it hjoeddeiske pân. It fertoant net mear it keizerlike wapen mar de nôtstûke fan de Aytta’s.
Pachter
thumb|[[Jan Brueghel de Alde (nei Pieter Bruegel de Alde). Besyk oan de pachthoeve''. Sirka 1597.]] In pachter is immen dy't in pleats, greide, ikker, fiskwetter, fearpont, stik grûn of soksoarte hiert fan in oar, dêr't er op fêste tiden, meast jierliks, ferplichte is pacht te beteljen. Soksoarte oerienkomst wurdt pacht neamd.
Montzimahûs
Letter is op de hoeke fan de Ayttasteech en de Weaze in pakhûs boud, dêr't begjin 21e iuw it kafee “Slot 30” sit.
Bewenners
1641 - ? erfgenamten fan Viglius van Aytta
Weranda
thumb|Weranda In weranda (fan it Portegeeske varanda) is in oanbou oan in hûs, meastentiids allinnich in ôfdak steunend op houten peallen.
De flier kin de besteande flier wêze, mar meastal hat it in houten flier dy't lyk mei de flierhichte yn de hûs trochrint. De namme fynt syn oarsprong grif yn it Bengaalske wurd barandah.
In mei glês ôfsluten weranda wurdt yn Nederlân in serre neamd.
In hielendal ôfsluten glêzen oanbou oan in wenning wurt yn Flaanderen in weranda neamd. Neist lytsere en ienfâldiger konstruksjes besteane der ek grutte djoere eksimplaren dy't beide brûkt wurdde as ekstra leefromte en binnendoar in "bûtendoar-gefoel" oproppe. Farianten yn de styl fan in ôfdak op peallen wurde yn Belgje earder as oerdekte terrassen beneamd. Oanpealjend oan Flaamske weranda's wurdt faak in iepen terras of ferhurding oanlein dêr't dan túnmeubilêr op stiet om te genietsjen fan de bûtenlucht.
Sergej Korsakov
thumb|Korsakov yn 1885 Sergej Sergejevitsj Korsakov (Vladimirsk, 22 jannewaris 1854 — Moskou, 1 maaie 1900) wie in Russysk neuropsychiater.
Sergej Korsakov (Russysk: Сергей Сергеевич Корсаков) studearre medisinen oan de Universiteit fan Moskou wêr't er yn 1875 ôfstudearre. Hy kaam doe te wurkjen yn in psychiatrysk sikehûs. Yn 1887 promovearre er op it proefskrift 'Paralysis alcoholica'. Hy ûndersocht de effekten fan alkohol op it senuwstelsel. Wer letter waard er haad fan de nije psychiatryske universiteitsklinyk wêr't er ek dosearre.
Nei Korsakov is it syndroom fan Korsakov neamd. Ek wie er de man dy't it konsept paranoia fan Emil Kraepelin presizer omskreau.
Publikaasjes
In kar:
Koerhûs (Dimter)
thumb|It Koerhûs yn 1744 thumb|It Koerhûs as útspanning sa. 1865 It Koerhûs wie in wachttoer by Dimter yn Oerisel.
De namme komt fan it Middelnederlânsk coeren, dat op de útkyk stean betsjut. It Koerhûs waard foar it earst neamd yn de 14e iuw. De wachttoer stie oan de wei dan Dimter nei Epse (de hjoeddeiske Sutfenskewei, by de sportfjilden), ûngefear 1750 meter bûten de fêstingmuorre fan de stêd. It Koerhûs stie hjirmei op de grins fan Oerisel en Gelderlân. De toer wie altiten mei in pear mannen beset, om sa de greide De Teuge en de tagong nei de stêd te befeiligjen. By ûnrie oerdei waard in koer op en del litten, by ûnrie nachts waard boppe op de toer fjoer stookt om de stêd te warskôgjen. By rebûlje yn 1521 waard de toer troch de Geldersken ynnomd en de besetting deade. Yn 1656 waard de wei nei Sutfen ferbettere en kaam it Koerhûs yn gebrûk as tolhûs.
Yn de earste helte fan de 19e iuw waard it ferboud ta in útspanning mei herberch; dêrby waarden it útsjochtuorke en it dak ferfongen troch in oerkaping nei in weranda. It wie der benammen simmerdeis drok troch minsken dy't út de stêd wei te kuierjen gienen. Hospes Willem Jan Bonhof wie fan 1856-1865 de lêste pachter fan it Koerhûs. Om 1866 hinne is it gebou sloopt.
Lâns it Koerhûs rûn de Koerhûsbeek, dêr't yn 1936 de op ien nei âldste minsklike skedel fan Nederlân fûn waard.
3 Makkabeeërs
3 Makkabeeërs is in joadske religieuze tekst, besibbe oan it Alde Testamint fan 'e Bibel. It boek hat in misliedende titel, mei't de ynhâld eins neat fan dwaan hat mei de Makkabeeske Opstân (167-160 f.Kr.) dêr't de boeken 1 Makkabeeërs en 2 Makkabeeërs oer geane. Ynstee dêrfan fertelt it it ferhaal oer de folle eardere joadeferfolgings yn Egypte, ûnder de Ptolemidyske kening Ptoleméus IV Filopator (reg. 222-205 f.Kr.). Syn titel hat dizze tekst skynber te tankjen oan 'e oerienkomsten fan 'e hjiryn beskreaune joadeferfolgings en dy yn 2 Makkabeeërs. Mei't dat lêste boek yn 'e tekst fan 3 Makkabeeërs neamd wurdt, kin dizze tekst op syn ierst oan 'e ein fan 'e earste iuw f.Kr. datearre wurde, wylst er nei gedachten fan foàr de earste iuw n.Kr. wêze moat. De auteur wie in Aleksandrynske joad dy't it boek yn it Gryksk skreau.
Kanonykheid
3 Makkabeeërs wurdt troch alle joadske streamings, it westersk kristendom en it grutste part fan 'e oriïntaalsk-otterdokse tsjerken as apokryf beskôge. De eastersk-otterdokse tsjerken (mei dêrûnder de Gryksk-Otterdokse Tsjerke en de Russysk-Otterdokse Tsjerke) rekkenje it lykwols àl ta de kanon. Ek de oriïntaalsk-otterdokse Armeensk-Otterdokse Tsjerke hat it opnommen yn syn bibels. Yn it Westen waard it allinnich mar troch de protestantske Evangelyske Bruorregemeente (oftewol de Hernhutters of de Moravyske Bruorren) oan harren Tsjechyske Kralice-oersetting fan 'e Bibel tafoege, net as ûnderdiel fan 'e kanon, mar as nijsgjirrige apokrife taheakke.
Ynhâld
Neffens 3 Makkabeeërs brocht Ptoleméus Filopator yn 217 f.Kr., nei't er de Seleusidyske kening Antiochus III ferslein hie yn 'e Slach by Rafia, in besyk oan Jeruzalim. Dêr waard him lykwols troch yngripen fan God de tagong ta de Timpel ûntsein. Hy ûnderfûn dat as in misjegening en fette dêrtroch in slimmen hate op tsjin 'e Joaden. Werom yn Aleksandrië liet er de hiele Joadske mienskip yn Egypte oppakke om harren ta de dea te bringen yn syn hippodroom. De Egyptyske wet skreau lykwols foar dat de nammen fan alle terjochtstelden skriftlik fêstlein wurde moasten, en alle papier yn it lân rekke op doe't besocht waard en skreau de nammen fan alle Joaden op. Dêrtroch ûntkamen hja oan 'e terjochtstelling. Doe woe Ptoleméus de Joaden ûnrjochtlik deadwaan troch har deadrukke te litten troch oaljefanten, mar ek dat mislearre troch nij yngripen fan God, ek al wiene de oaljefanten dronken fierd sadat se gjin moederaasje mei de lju hawwe soene. Uteinlik waard de kening bekeard, wêrnei't er alderlei geunsten oan 'e Joaden ferliende. De Joadske mienskip stelde dy deis yn as it Ferlossingsfeest.
Eftergrûn
3 Makkabeeërs begjint frij abrupt, wat in soad tekstûndersikers de yndruk jûn hat dat it eins in fragmint fan in (ferlern gien) langer geskrift wêze moat. De ynhâld fan 3 Makkabeeërs is legindarysk fan karakter en it hat der alle skyn fan dat it hjir om in histoaryske roman giet ynstee fan om skiedskriuwing. Guon eleminten, lykas dat de nammen fan 'e Joaden alle papier yn Egypte beslaan soene, binne dúdlik oan 'e fantasij fan 'e skriuwer ûntspruten, mar oare saken kinne troch saakkundigen net beslissend befêstige of ûntkrêfte wurde.
Der besteane ferskate teoryen oangeande 3 Makkabeeërs. Ien dêrfan waard oppenearre troch de Joadske histoarikus Josefus (37-±100), dy't opmurk dat in protte (mar lang net alle) Joaden yn Egypte deadien waarden ûnder it regear fan Ptoleméus VIII Fyskon (reg. 146-117 f.Kr.), fanwegen harren stipe foar syn rivale Kleopatra II, en dat harren eksekúsje yndie útfierd waard mei dronkenfierde oaljefanten. It hat wol kâns dat dat de histoaryske basis fan 3 Makkabeeërs is. In oare teory is dy fan 'e Eastenryksk-Hongaarske rabbyn en teolooch Adolf Büchler (1867-1939), dy't tocht dat it boek de joadeferfolging yn 'e Fajûm-regio fan Egypte yn 200 f.Kr. beskreau. It is bekend dat de Joadske mienskip dêre doe hommels syn stipe ferskode fan 'e Egyptyske Ptolemiden nei de Syryske Seleusidedynasty; Büchler woe hawwe dat de reden dêrfoar in ferfolging fan oerheidswegen wie. Fierders seagen de kristlike ûndersikers Ewald en Willrich yn 3 Makkabeeërs in ferhoalen polemyk tsjin 'e Romeinske keizer Kaligula, wat betsjutte soe dat de tekst letter datearre wurde moat, om it jier 40 hinne. Dizze lêste teory wurdt lykwols troch de measte oare saakkundigen fan 'e hân wiisd mei't Ptoleméus yn it boek net úthâldt dat er in god is, wylst Kaligula dat perfoarst wol die.
Reinier de Graaf
thumb|Portret fan Reinier de Graaf (1641-1673) thumb|right|[[Ektopyske swierens oertekene troch Reinier de Graaf, fan in eardere Frânske publikaasje fan Vassal]] Reinier de Graaf of Reijnerus de Graeff (Schoonhoven, doopt 30 july 1641 - Delft, begroeven 17 augustus 1673) wie in Nederlânsk dokter en anatoom. Hy wie ien fan de pioniers fan de wittenskip fan de fuortplantingsgenêskunde, en is de ûntdekker fan de letter nei him neamde 'Graafske follikels'.
Publikaasjes
Publikaasjes troch Reinier de Graaf:
Bibliografy
Wurk oer Reinier de Graaf:
Lou fan Doeijinga
Lou fan Doeijinga (ek: Lou fan Donia of Lou fan Ockinga) († 27 febrewaris 1533) wie grytman fan Wymbritseradiel (1505 - 1515) en die mei mei de Saksers. Dêrtroch binne wiidweidige opjeften yn it Registers fan de Oanbring opnomd (1511).
Abdij fan Sint-Bertinus
thumb|Ruïne fan de abdij thumb|De ruïne fan de abdij yn 1850 De Abdij fan Sint-Bertinus (Frânsk: Abbaye Saint-Bertin) wie in Benediktynske kleaster yn de stêd Sint-Omaars (Saint-Omer) yn Frankryk. De gebouwen binne hjoed-de-dei ruïnen, dy't iepen binne foar it publyk. It waard ynearsten wijd oan de hillige Petrus, mar waard letter fannijs wijd oan Bertinus, dy't de twadde abt fan it kleaster wie. It kleaster wie ferneamd om syn Latynske kartularium (Chartularium Sithiense), dêr't it earste part fan tawiisd is oan Folkwinus fan Terwaan.
Skiednis
It kleaster waard stifte oan de ouwer fan de rivier de Aa yn de sânde iuw troch biskop Audomarus fan Terwaan. Hy stjoerde de mûntsen Bertinus, Momelinus en Ebertram fan Sithiu (hjoed-de-dei Sint-Omaars) en bekear de heidenske befolking dêre. It kleaster waard al rillegau ien fan de meast ynfloedrike kleasters yn noardlik Jeropa lykas de kleasters fan Elnon (hjoed-de-dei de Abdij fan Sint-Amand) en Sint-Vaast.
De bibleteek befette de kodeks fan de Leiske Aratea, dêr't twa kopyen fan makke binne. De Annalen fan Sint-Bertinus wiene in wichtige boarne fan de skiednis fan Frankryk yn de njoggende iuw.
Yn de njoggende iuw hie it kleaster in priorij yn Poperinge. In Romaanske tsjerke waard yn it midden fan de alfde iuw boud. It gebou wie 25 meter heech mei in toer fan 48 meter heech. It befette in grutte fjirtjinde iuwske healrûn hillichdom mei fiif kapellen deromhinne tsjinoan boud. It tsjinne as model fan de tsjerke dy't yn de sechtjinde iuw reekaam.
Fan 1106 ôf, krige it kleaster it rjocht en beneam preesters yn Lissewege en Ruiselede. Willem Klito, greve fan Flaanderen, waard yn 1128 it kleaster begroeven. It kleaster hie ek in 'refúzjeehûs' yn Brugge.
It kleaster rekke yn it neigean nei de trettjinde iuw, alhoewol't it oant it sluten yn de Frânske Revolúsje iepen bleau. De mûntsen waarden yn 1791 fuortstjoerd troch troepen fan de Frânske Revolúsjonêre Garde en yn 1799 waarden it kleaster en de tsjerke ferkocht op in feiling. Yn 1830 oardere de gemeente it ôfbrekken fan de tsjerke, mar de toer bleau besparre. De pylder dy't boud waard om de toer te stypjen is noch hieltyd te sjen, mar de toer sels foel yn 1947 yninoar, om't dy skansearre waard troch besjittings yn de Twadde Wrâldkriich. It stedshûs fan Sint-Omaars waard yn 1834 boud mei stiennen fan it kleaster.
Candy Dulfer
Doe't sy seis jier wie begûn hja al saksofoan te spyljen. Sy har eigen band, Funky Stuff, sûnt sy 14 wie. Har debútalbum Saxuality (1990) krige in a Grammy Award nominaasje. Yn de rin fan de tiid hat hja njoggen studio-albums, twa live albums en ien sammelalbum útbrocht. Sy hat op it poadium en op de plaat gearwurke mei muzikanten sa as har heit Hans Dulfer, Prince, Dave Stewart, René Froger, Van Morrison, en Maceo Parker. Foar de Nederlânske telefyzje makke hja de rige Candy meets... (2007), dêr't sy yn muzikanten ynterviewde dêr't se mei gearwurke hat.
Diskografy
In karút.
Skellefteå
Skellefteå is de haadstêd fan de gemeente Skellefteå yn it lânskip Västerbotten en de provinsje Västerbottens län yn Sweden. De stêd leit oan de Europeeske wei 4, en oan de rivier de Skellefte älv dêr't de stêd nei neamd is. Skellefteå hat in treinferbining, in stasjon en in fleanfjild.
Skiednis
Der binne oanwizings dat Skellefteå al bewenne waard om 1000 n.Kr. hinne troch de Samen en mooglik ek de Finske befolking.
Yn de 14e iuw waard der al besocht om de bewenners fan de omkriten fan Skellefteå te kristenjen. Norrland waard lykwols earst iuwen letter as de rest fan Sweden ta it kristendom brocht, omdat noardlike plakken sa as Skellefteå foar in grut part noch ûnûntdutsen gebiet wiene. De stêd sels is noch hiel jong, feitlik ien fan de jongste yn Norrland. It waard yn 1845 troch kappelaan Nils Nordlander stifte.
Yn de 20e iuw hat Skellefteå him ûntjûn ta in yndustry- en mynboustêd en waarden in protte âlde houten huzen ferfongen troch stiennen wenten. De grutste partikuliere wurkjouwer yn Skellefteå is de mynboukompanjy Boliden AB, mei sa'n 1200 wurknimmers. It bedriuw wint gouderts en dêrom wurdt Skellefteå somtiden oantsjut as de Goudstêd. Yn de 90er jierren makke de kompjûteryndustry opgong, sadat Ericsson en Tieto Enator ek wurkjouwers fan belang wurden binne.
The Legend of Tarzan (film)
The Legend of Tarzan is in Australysk-Britsk-Amerikaanske histoaryske fantasy-aventoerefilm út 2016 ûnder rezjy fan David Yates, mei yn 'e haadrollen Alexander Skarsgård as Tarzan en Margot Robbie as Jane. De titel betsjut "De Leginde fan Tarzan". De film is basearre op 'e Tarzan-ferhalen fan 'e Amerikaanske skriuwer Edgar Rice Burroughs. It ferhaal folget Tarzan en Jane by harren weromkear nei Afrika, dêr't se op útnûging fan 'e Belgyske kening Leopold II de Kongofrijsteat, syn persoanlike koloanje, besichtigje sille. It blykt lykwols in falstrik te wêzen: Leopold hat ferlet fan jild en longeret op 'e diamantminen yn it gebiet dat behearske wurdt troch it Afrikaanske stamhaad Mbonga. Dyselde hat foar syn meiwurking de útlevering fan Tarzan easke. The Legend of Tarzan krige mingde oant negative resinsjes fan 'e filmkritisy. Hoewol't de film it goed die yn 'e bioskopen, wie de opbringst omreden fan it blastige budget net genôch om 'e belutsen filmstudio's fan in ferlies te rêden.
Plot
Op 'e Kongokonferinsje fan 1884-1885 yn Berlyn wurdt it streamgebiet fan 'e rivier de Kongo, yn Sintraal-Afrika, fierhinne tawiisd oan 'e Belgyske kening Leopold II, dy't it gebiet neitiid yn personele uny mei Belgje regearret as de Kongofrijsteat, dat in persoanlike besitting fan him is. Omreden fan 'e oanlis fan in spoarline en ferskate oare djoere ynfrastrukturele projekten is Leopold twongen en slút ûnbidige lienings ôf foar de finansiering fan syn nije lân. Hy stjoert dêrop syn persoanlike gesant Léon Rom nei de Kongofrijsteat ta, dêr't dyselde de legindaryske diamantminen fan Opar feilichstelle moat. De militêre ekspedysje fan Rom wurdt lykwols yn in mûklaach lokke en ôfslachte. Inkeld hysels oerlibbet dat barren. Mbonga, it stamhaad dat de krite fan Opar behearsket, wol mei him hantsjebakke: de diamanten yn ruil foar de útlevering fan syn aartsfijân, Tarzan.
De man dy't ienris Tarzan neamd waard, hat Afrika lykwols acht jier lyn al ferlitten en is nei Ingelân weromkeard om him te fêstigjen op it lângoed fan it aadlike laach dêr't er út stammet. As John Clayton III, 5e greve fan Greystoke, besiket er dêre no in nij bestean op te bouwen mei syn Amerikaanske frou Jane Porter, de dochter fan in sindeling en skoalmaster, dy't yn Afrika opgroeid is. Hy wol syn Afrikaanske ferline efter him litte, mar dat falt noch net ta, want sûnt syn weromkear is it ferhaal fan "Tarzan fan 'e Apen" wrâldferneamd wurden. Kening Leopold II stjoert fia de Britske premier Robert Gascoyne-Cecil, 3e markys fan Salisbury, in útnûging oan Clayton om nei de havenstêd Boma te reizgjen, yn 'e Kongofrijsteat, sadat er dêr de foarútgong besichtigje kin dy't ûnder it bestjoer fan Leopold plakfûn hat. Clayton beskôget dat lykwols as in publisiteitsstunt en betanket foar de ear.
George Washington Williams, de negroïde gesant fan 'e Amerikaanske presidint Benjamin Harrison, betrout oan Clayton syn fermoedens ta dat Leopold yn 'e Kongofrijsteat de slavernij ynfierd hat foar de lânseigen befolking, mei as doel om genôch arbeiders foar de rubberplantaazjes te besetten dy't him by steat stelle sille om fan it gebiet in winstjaande ynvestearring te meitsjen. Hy seit ferlet te hawwen fan Clayton syn meiwurking oan 'e útnûging fan Leopold, om sels de Kongofrijsteat binnenkomme te kinnen, sadat er dêr mei eigen eagen sjen kin wat der geande is. Mei dat argumint wit er Clayton te bepraten om dochs nei Afrika ôf te reizgjen. As Jane, dat heart, is se alhiele feringele om "nei hûs" te gean en har freonen werom te sjen. Clayton besiket har dúdlik te meitsjen dat se net mei kin om't it te gefaarlik is, nammenste mear mei't Jane koartby in miskream krigen hat. Sy leit har dêr net by del en stumet krekt sa lang oant har man tajout.
Utspanning
thumb|De ferneamde útspanning, mei fiver en boarterstún 'It Wite Hûs' yn [[Olterterp, ± 1915]] thumb|Kafee en útspanning mei boarterstún op [[Quatrebras (buorskip)|Quatrebras, 1912]] In útspanning is fan oarsprong it plak dêr't in reau nije hynders krige. De hynders waarden útspand. Faak wie der in trochreed by in útspanning.
The Legend of Tarzan (film)
Plot
Clayton, Jane en Williams reizgje per skip nei de Kongofrijsteat, dêr't se har lykwols oan lân sette litte ear't it skip yn 'e haven fan Boma arrivearret. Rom en syn hierlingen, dy't yn Boma wachtsje om Tarzan yn 'e hechten te nimmen, komme sadwaande bedragen út. It trijetal reizget geandefoets oer lân nei it ynlânske doarp dêr't Jane opgroeid is. Dêre wurde se ferwolkomme troch Muviro, it stamhaad fan 'e Kûba, dy't Jane as in dochter beskôget, en moetsje se ferskate oare freonen, lykas de jonge kriger Wasimbu en dy syn frou Eshe.
Wylst it doarp dy jûns feest fiert om 'e weromkear fan harren âlde freonen, leit Jane oan Williams út dat Tarzan oarspronklik troch de Afrikaanske stammen fan it gebiet beskôge waard as in kweageast. Yn flashbacks wurdt it ferhaal fan 'e jonkheid fan Clayton fertelt: de skipbrek dy't syn âlden, John II en Alice Clayton yn dit diel fan Afrika strânje liet, it ferstjerren fan Alice oan sykte, de dea fan John doe't er deaslein waard troch Kerchak, de oanfierder fan 'e Mangani-gorilla's, en hoe't harren poppe dêrnei oannommen waard troch it gorillawyfke Kala, dy't Tarzan grutbrocht tegearre mei har biologyske soan Akut. De jonge Jane rôp by de opgroeiende Tarzan grutte nijsgjirrigens op, oant er himsels foar it earst oan har sjen liet doe't se mei de bern út it doarp yn it oerwâld oan it sideplakboartsjen wie. Dyselde deis rêde er har libben doe't se oanfallen waard troch Kerchak, mei as gefolch dat de gorillalieder ynstee him in wan bruien joech dat him op in hier nei deadie. Jane ferplege him yn it doarp oant er wer opbettere.
Underwilens is Rom mei syn hierlingen op 'e rêdboat de Adelaar oer de rivieren nei it doarp fan Muviro fearn. Nachts as eltsenien sliept, oerfalle se it doarp, wêrby't Rom Muviro deasjit en Clayton finzen nimt. Ek Jane wurdt finzennommen, krekt as Wasimbu en in stikmannich oare jongemannen, dy't ta slaaf makke wurde om foar Rom-en-dy as drager te tsjinjen. Wylst de hierlingen mei harren finzenen weromkeare nei de boat, wurde se lykwols oanfallen troch de restearjende Kûba-krigers ûnder lieding fan Williams, dy't bewapene is mei fjoerwapens. De Amerikaan sjit ferskate hierlingen dea, wêrnei't de rest op in stuit it hazzepaad kiest, mei efterlitting fan in stevich fêstbûne Clayton. Rom-en-dy ûntkomme op harren boat mei Jane en de negerslaven. Dêr makket Rom oan Jane bekend dat de hiele útnûging in falstrik wie om Clayton nei de Kongo te lokjen, sadat er Tarzan útleverje kin oan Mbonga. No't Tarzan him troch de fingers glûpt is, wol er Jane as lokies brûke, want hy is der wis fan dat har man efter har oan komme sil.
Clayton, dy't nei it ferlies fan Jane stadichoan wer ferfalt nei syn eardere ferwyldere steat as Tarzan, siket himsels mei Williams en de Kûba-krigers in paad troch it oerwâld nei de nije Belgyske spoarline. Se interje in foarbykommende trein en nei in koart, fûleindich gefjocht oermasterje se de militêren fan 'e Kongofrijsteat dy't dêrmei ûnderweis binne. Neitiid ûntdekke se dat de trein ek in grut tal Kongoleeske negerslaven ferfiert. In Belgyske yngenieur langet harren syn hiele boekhâlding oer, wêryn't it troch Leopold goedkarde plan fan Rom fêstlein is om 'e lânseigen befolking foar alderhanne doel as slaven yn te setten en in reuseftige legermacht fan 20.000 hierlingen oan te lûken om elts ferset yn bloed te smoaren. De diamanten fan Opar foarmje de kaai foar alle plannen. De Kongofrijsteat is frijwol fallyt en kin inkeld mei de diamanten de hierlingen betelje dy't nedich binne foar de folsleine ûnderwerping fan it lân. Mei de boeken hat Williams no it bewiismateriaal dêr't er ferlet fan hie om it skrikbewâld fan kening Leopold yn 'e Kongofrijsteat oan 'e kaak te stellen.
Stan & Ollie
Stan & Ollie is in Britsk-Kanadeesk-Amerikaansk histoarysk biografysk komeedzjedrama út 2018 ûnder rezjy fan Jon S. Baird, mei yn 'e haadrollen Steve Coogan en John C. Reilly. De titel ferwiist nei de haadpersoanen, it komysk duo (Stan) Laurel en (Oliver) Hardy. De film beljochtet de ein fan harren karriêre, doe't se yn 1953, nei inoar jierrenlang net sjoen te hawwen, noch in lêste kear op toernee giene foar in rige optredens yn skouboargen yn it Feriene Keninkryk en Ierlân. Ferskillen yn persoanlikheid, âlde wrok oer inoars misse setten út it ferline en de sûnensswierrichheden fan Hardy bedrigen de gearwurking. Stan & Ollie krige oer it algemien positive resinsjes fan 'e filmkritisy en wie in beskieden kommersjeel súkses yn 'e bioskopen. De film waard nominearre foar in Golden Globe en trije BAFTA's.
Plot
Yn 1937, as komiken Stan Laurel en Oliver Hardy op it hichtepunt fan harren rom binne, wegeret Laurel ûnder de opnamen fan 'e film Way Out West om syn kontrakt mei filmprodusint Hal Roach te ferlingjen. Hy is fan miening dat hy en Hardy in bettere beleanning fertsjinje, mei't se mar in meager salaris hawwe wylst troch Roach mei harren films foar kaptalen binnenswile wurdt. Hardy, waans kontrakt noch rint, beslút by Roach te bliuwen. Ta argewaasje fan 'e yn ferlegenheid brochte Laurel komt Hardy net opdaagjen foar in gearkomste mei de studiobazen fan Fox Pictures om mei harren in nij kontrakt te tekenjen. Ynstee makket er foar Roach mei in oare akteur, Harry Langdon, en in oaljefant de film Zenobia. Laurel beskôget dat as ferrie. De komiken wrokje allebeide jierren oer dat ynsidint, hoewol't se neitiid noch wol wer gearwurkje.
The Legend of Tarzan (film)
Plot
Tarzan en Williams drage de Kûba-krigers op om 'e slaven op 'e trein frij te litten en derfoar te soargjen dat de boeken it lân útsmokkele wurde en nei Londen ta stjoerd wurde, dêr't se yn ûntfangst nommen wurde sille troch de 3e greve fan Greystoke, Tarzan syn pake. Sels reizgje se fierder troch it oerwâld om Rom syn rêdboat yn te heljen. Dêrfoar moatte se troch it territoarium fan 'e Mangani-gorilla's, dy't no oanfierd wurde troch Tarzan syn pleechbroer Akut. Dyselde beskôget him as in ôffallige, en Tarzan moat him befjochtsje foar it rjocht om troch syn territoarium te gean. Yn harren gefjocht jout de folle gruttere, fluggere en sterkere Akut him in flink wan bruien, oant foar eltsenien dúdlik is wa't hjir it dominante mantsje is. Wylst Williams letter Tarzan syn wûnen fersoarget, bychtet er op dat er dreaun wurd troch skuldgefoelens. Nei't er yn 'e Amerikaanske Boargeroarloch tsjin 'e Konfederearre Steaten fan Amearika fochten hie, waard er in hierling, en as sadanich focht er yn Meksiko tsjin 'e Frânske besetting en letter foar de Feriene Steaten yn 'e Amerikaanske Yndiaanske oarloggen. Wat Rom en Leopold mei de Kongolezen dwaan wolle, ferskilt neffens Williams net sa folle fan wat de Amerikanen mei de Yndianen dien hawwe.
Haring fan Donia
Haring fan Donia (sneuvele yn 1462) wie haadling yn Nijlân en grytman fan Wymbritseradiel yn 1455 en in bekend Skieringer.
The Legend of Tarzan (film)
Plot
Underwilens witte Jane en Wasimbu oan Rom-en-dy te ûntsnappen troch oerboard te springen en nei de wâl te swimmen. Om't se wit dat Rom efter har oan komme sil, stjoert Jane Wasimbu by har wei om help te heljen. Har flecht troch it oerwâld einiget as se yn it fermidden fan in troep mangani-gorilla's bedarret. Dêrtroch kinne Rom en syn hierlingen har byhelje en op 'e nij finzen nimme. De driigjende sitewaasje mei de gorilla's rint út op in slachting as ien fan 'e senuweftige hierlingen by fersin de trekker oerhellet en in gorilla deasjit. De hierlingen rjochtsje in bloedbad mank de apen oan, mar Tarzan, dy't op it leven ôfkomt, rêdt Akut sels fan 'e dea. Dêrnei beslûpe Akut en de troch skea en skande wiis wurden leden fan syn troep de hierlingen en deadzje gâns fan harren op har weromtocht nei de Adelaar.
Stan & Ollie
Plot
Sechstjin jier letter, yn 1953, hawwe Laurel en Hardy inoar al jierrenlang net sjoen. Mei harren populariteit en karriêre is it ûnderwilens yn it neigean rekke. Laurel hat beävensearre dat se in nije film meitsje kinne dy't produsearre wurde sil troch de Londenske filmstudio fan produsint Harold Miffin. It moat in parody op Robin Hood wurde mei as titel Rob 'em Good ("Berôf Se Goed"), wêryn't Laurel en Hardy har by de fleurige binde strûkrôvers fan Robin Hood jouwe en foarstelle om ynstee fan 'e riken te berôvjen om oan 'e earmen te jaan, de earmen te berôvjen om oan 'e earmen te jaan, sadat de riken neat trochhawwe sille. Laurel skriuwt it senario sels, sa't er foarhinne ek altyd de dialooch fan himsels en Hardy skreau. Beide komiken hawwe hege ferwachtings fan 'e nije film.
Haring fan Donia
Yn 1461 besette er mei syn broer Agge Harinxma fan Sleat Galamastate yn Akkrum. Hy gie yn de omkriten sa grouwélich tekear dat in lândei besluet harren te belegerjen. Meidat er modern wapenreau (bussen) ta syn foldwaan hie, wie dit sûnder resultaat. Nei de opheffing fan it belis waard harren terreur noch folle slimmer. De Donia-oarloch wie begûn. Mei bûtenlânske frijwilligers besette Donia Hiddema yn Nijlân. Nei him mei in diel fan syn fijannen fersoene te hawwen (ûnder oare Epo á Kee fan Hottinga) kearde hy him yn 1462 opnij tsjin de Galama's en Jancko Douwama yn Jirnsum, waans hûs hy ferovere. Mar hy ferlear by kleaster Ealsum (by Akkrum) tsjin de Fetkeapers slach en libben.
The Legend of Tarzan (film)
Plot
Rom bejout him nei Opar, dêr't er in kiste fol diamanten fan Mbonga kriget nei't er dyselde derfan bewissige hat dat Tarzan him op 'e hakken sit. As Tarzan yn 'e rotsdelling fan Opar arrivearret, wurdt him it paad tichtset troch Mbonga en al syn krigers, wylst er efter harren gewaarwurdt hoe't Jane troch Rom-en-dy wer oan board fan 'e rêdboat sleept wurdt. Hoewol't er fier yn 'e minderheid is, falt er Mbonga-en-dy oan. Yn it gefjocht wurdt troch de wurden fan Mbonga en Tarzan en in flashback dúdlik makke dat it stamhaad Tarzan hatet om't dyselde syn ienlingssoan deamakke hat. It folk fan Mbonga hie it nammentlik foar de moade om by wize fan oergongsritueel fan it man-wurden de jonges derop út te stjoeren om in Mangani-gorilla te deadzjen, en de soan fan Mbonga deade Kala, de mem fan Tarzan. Ut wraak kaam dy him doe tenei en sloech him dea. Tarzan wurdt Mbonga yn it gefjocht oermânsk, mar sparret syn libben. De oankomst fan Akut en de oare gorilla's, dy't Tarzan rêchdekking biede, komt foar dat Tarzan troch Mbonga syn krigers ombrocht wurdt. Der ûntstiet in ympasse, dy't Williams de kâns jout om 'e oanwêzigen wat sûn ferstân oan te praten en derop te wizen dat Léon Rom en syn hierlingen hjir de mienskiplike fijân fan eltsenien binne.
Rom nimt Jane en de diamanten mei werom nei Boma, dêr't er in legerke fan 1.000 hierlingen gearlutsen hat. Foar de kust leit in float mei nochris 20.000 man te wachtsjen oant Rom de betelling yn diamanten oan 'e korrupte bankier Frum foldien hat. Tarzan, Williams, Mbonga, Wasimbu, krigers fan ferskate stammen en Akut en syn gorilla's binne Rom lykwols nei Boma folge. Mei help fan in troep liuwen jaget Tarzan in reuseftige keppel gnoes op 'e rin, dwers troch it kamp fan Rom syn hierlingen en de gebouwen fan Boma hinne. De havenstêd wurdt folslein ferwoastge en gâns hierlingen komme om. It slagget Rom om mei guon oaren en de finzen Jane te ûntkommen nei de haven, dêr't Jane troch Williams en Tarzan rêden wurdt. Rom set mei syn rêdboat de see op om 'e kiste mei diamanten by Frum te bringen, mar Williams bemannet in efterlitten masinegewear yn 'e haven en trochsingelet de boat mei kûgels, dat er begjint te sinken.
Stan & Ollie
Plot
Efter de skermen is der tusken de beide komiken lykwols noch altyd âldsear oer it ferline, en hoewol't de gearwurking op it toaniel goed is, giet de persoanlike omgong wat stroef. In bykommend probleem is de sûnens fan 'e obese Hardy, dy't oanhâldend lêst fan 'e knibbels hat. Underwilens giet Laurel fierder mei it skriuwen fan grappen foar it senario fan Rob 'em Good, mar der is in faaie stilte fallen fan 'e kant fan Miffin. As se ienris yn Londen arrivearje, siket Laurel de produsint yn persoan op, mei't al syn tillefoantsjes ôfwimpele binne mei it berjocht dat Miffin yn besprekking is. Hy treft Miffin noch altyd net (dy't wer yn besprekking hjit te wêzen), mar oan syn sekretaresse Cynthia Clarke hat de leffe filmprodusint de ûntankbere taak taparte om Laurel mei te dielen dat der gjin film komt om't er de finansiering net fan 'e grûn krije kin. Mei't er dat net oan Hardy doar te fertellen, giet Laurel troch mei syn wurk oan it senario.
Yn Londen jouwe de oarehelten fan 'e beide komiken har by har. Lucille Hardy en Ida Laurel binne op in passazjiersskip oerkommen út 'e Feriene Steaten. De beide froulju kinne eins net goed en hawwe inoar by de oerstek fan 'e Atlantyske Oseaan al danich op 'e senuwen wurke. Dy jûns trede Laurel en Hardy op foar in útferkocht Lyceum Theatre. Op 'e feestlike gearkomste nei ôfrin rinne de spannings tusken Lucille en Ida fierder op. As Ida in ferwizing nei "de oaljefantefilm" op 't aljemint bringt, ûnderstiet Hardy Laurel dêroer. Laurel jout ta dat er him noch altyd ferret fielt troch Hardy om't dy him bingelje litten hat by Fox Pictures om ynstee in film mei in oare partner te meitsjen. Dat liedt ta in flústere rûzje yn it iepenbier oer âlde kij dy't út 'e sleat helle wurde. Laurel makket Hardy út foar in loaiert dy't him altyd it wurk dwaan lit, wylst Hardy Laurel in "holle man" neamt en seit dat se gjin freonen binne en dat ek nea west hawwe, mar inkeld kollega's dy't troch de studio byinoar set binne. As de rûzje (in bytsje) fysike foarmen oannimt, mient it omsteand laach dat it om in tajefte giet en folget der applaus.
The Legend of Tarzan (film)
Plot
Tarzan swimt nei de stjoerleaze boat ta, dêr't er de steammasine op 'e heechste stân set, sadat de steamtsjettel úteinlik ûntploffe sil. Ear't dat barre kin, besiket Rom him te wjirgjen mei syn keatling fan spinneside, mar Tarzan lûkt mei it útbringen fan in pearingsrop de oandacht fan in kloft Nylkrokkedillen, dy't op 'e boat taswimme. Hy wit los te kommen en hâldt Rom oan it keatling fêst op it almar skeaner steande dek. As de krokkedillen der binne, lit er los; Rom glidet by it dek del it wetter yn en wurdt libben ferslynd troch de krokkedillen. Mominten letter eksplodearret de rêdboat. Neitiid stoarret Jane yn 'e haven tusken hope en wanhope út oer de see, oant in dweiltrochwiete Tarzan har fan efteren omearmet.
Stan & Ollie
Plot
Nettsjinsteande de rûzje moat der yn it iepenbier dochs gearwurke wurde, en de oare deis reizgje Laurel en Hardy (apart faninoar) ôf nei in baaiplak oan see yn West-Sussex, dêr't se de prizen by in skientmewedstryd ûtrikke moatte. Hardy wol (bûten de foarstellings om) net mear mei Laurel prate. Wylst Laurel foarôfgeande oan 'e priisútrikking in praatsje hâldt foar it publyk, falt Hardy der ynienen hinne. Om't er wegeret nei it sikehûs te gean, bringt Laurel him werom nei it hotel yn Londen, dêr't er him oerdraacht oan 'e soargen fan Lucille. It docht bliken dat Hardy in lichte hertoanfal hân hat, en hy is twongen om in deimannich bêdrêst te hâlden. Lucille wol Laurel earst net by har man litte, mar twa dagen letter mei er dochs binnen komme. Hardy fertelt syn âlde partner dat de dokters him sterk ûntriede om ea noch wer op te treden, en dat er dêrom mei pinsjoen giet en sa gau mooglik weromkeare sil nei de Feriene Steaten. De beide mannen lizze harren skeel by en bewissigje inoar derfan dat se net mienden wat se tsjininoar sein hawwe.
Neitiid wurdt Laurel troch Delfont ûnder druk set om it toernee ôf te meitsjen mei in oare partner, de bekende Ingelske komyk Nobby Cook. Mei't Hardy dêr ek al op oanstjoerde, beslút Laurel dat dan mar te dwaan. Op 'e jûn fan 'e folgjende foarstelling komt Laurel lykwols op it alderlêste momint, as de seal al fol sit, ta de konklúzje dat er net mei Cook gearwurkje kin om 'e simpele reden dat de man Hardy net is. De foarstelling wurdt ôflast en it publyk wurdt, ta ûntsteltenis fan Delfont, werombetelling fan 'e yntreepriis oanbean. As Ida letter Laurel weromfynt yn in bar bychtet dy oan har op dat er nettsjinsteande alles noch altyd fan Hardy hâldt as in freon, en dat er sûnder him net fierder kin. Hy freget har lykwols om neat tsjin Hardy en Lucille te sizzen, mei't it ôflasting fan 'e rest fan it toernee, dat fan Londen fierder soe nei Ierlân, him allinne mar oerstjoer meitsje soe.
The Legend of Tarzan (film)
Plot
Yn 'e neisleep fan it aventoer keart Williams werom nei Ingelân, dêr't er de bewizen fan it wanbestjoer fan Leopold foarleit oan in skokte Lord Salisbury. In jier letter hawwe Tarzan en Jane har foargoed yn it Kûba-doarp yn Afrika nei wenjen set, yn it âlde hûs fan Jane har heit. Jane skinkt dêr it libben oan harren earste poppe, wylst Tarzan dêr in diel fan 'e tiid trochbringt troch mei Akut en de oare gorilla's oan lianen fan beam ta beam te slingerjen troch it oerwâld.
Stan & Ollie
Plot
Underwilens hat Hardy lykwols besletten dat er Laurel en harren fans net yn 'e kjeld stean litte kin. As Lucille eefkes om in boadskip is, klaait er him gau oan en set er nei Laurel syn keamer ta om him te fertellen dat er trochsette wol mei de optredens yn Ierlân. Letter, oan board fan 'e fearboat dy't harren de Ierske See oer bringt, skrabet Laurel einlings alle moed byinoar om Hardy te fertellen dat it neat wurde kin mei harren film. It docht bliken dat Hardy dat al lang út in krante-artikel gewaarwurden wie en dat er tocht dat Laurel wol wist dat er it wist. Ferheard freget Laurel him wêrom't se dan fierder gien binne mei oan it senario te wurkjen en teksten út 'e holle te learen. Hardy antwurdet mei de fraach "Wat moatte wy oars?"
The Legend of Tarzan (film)
Produksje
De tarieding foar in nije Tarzan-film wie al yn 2003 úteinset mei in nij senario fan John August. Tsjin 2008 wurke men lykwols oan in oare ferzje, dêr't it senario foar skreaun wie troch Stephen Sommers en Stuart Beatle. Dy film moast, neffens de berjochten dy't nei bûten kamen, kwa sfear op 'e Pirates of the Caribbean-filmsearje lykje. Yn 2011 soe Craig Brewer, dy't it hiele senario werskreau, de film regissearje, mar safier kaam it net. Yn 2012 waard ynstee David Yates as regisseur oanlutsen. Hy waard keazen út in list fan gadingmakkers dêr't ek Susanna White en Gary Ross op stiene. Yn april 2013 kaam de produksje om budgetêre redens in skoft stil te lizzen.
Stan & Ollie
Plot
Yn Ierlân sjocht it yn 'e haven, dêr't de fearboat oankomt, swart fan it folk, jong en âld, dat de beide komiken ferwolkomje wol. De tsjerkklokken liede it deuntsje út harren films. Hoewol't er him net goed fielt, set Hardy de optredens troch, en stiet er derop om dy te beëinigjen mei in dûnske dat er al yn gjin jierren mear opfierd hat. Wylst Ida temûk de hân fan 'e yn noed sittende Lucille fêstgrypt, barst it publyk út yn in applaus sa lûd as wie it de tonger.
The Legend of Tarzan (film)
Produksje
Yates wurke úteinlik foar The Legend of Tarzan nei in senario dêr't sawol Brewer as Adam Cozad oan wurke hie, en dat mar loskes basearre wie op 'e Tarzan-romansearje fan Edgar Rice Burroughs. As produsinten wiene Jerry Weintraub, David Barron, Alan Riche en Tony Ludwig by it projekt belutsen foar de filmstudio's Village Roadshow Pictures, RatPac-Dune Entertainment, Jerry Weintraub Productions, Riche/Ludwig Productions, Beaglepug Productions en Dark Horse Entertainment. De film wie dêrmei in Australysk-Britsk-Amerikaanske ko-produksje. Der wie in budget beskikber dat $180 miljoen bedroech. De kamerarezjy wie yn 'e hannen fan Henry Braham, en de filmmuzyk waard fersoarge troch Rupert Gregson-Williams.
Stan & Ollie
Produksje
Stan & Ollie waard regissearre troch Jon S. Baird nei in senario fan Jeff Pope. As produsint wie Faye Ward by it projekt belutsen foar de filmstudio's BBC Films, Fable Pictures, Sonesta Films en Entertainment One. Foar de film, dy't in Britsk-Kanadeesk-Amerikaanske ko-produksje wie, waard in budget beskikber steld dat $10 miljoen bedroech. De kamerarezjy wie yn 'e hannen fan Laurie Rose, en de filmmontaazje waard dien troch Úna Ní Dhonghaíle en Billy Sneddon. De filmmuzyk waard fersoarge troch Rolfe Kent.
The Legend of Tarzan (film)
Casting
Produsint Weintraub woe, nei't it skynt, foar de rol fan Tarzan oarspronklik de Amerikaankse Olympyske medaljewinner yn it swimmen Michael Phelps hawwe, mei't yn 'e bekende Tarzan-films út 'e 1930-er jierren in oare swimmer, Johnny Weissmüller, mei grut súkses de titelrol fertolke hie. Nei't er Phelps lykwols it komyske tillefyzjeprogramma Saturday Night Live presintearjen seach, betocht er him al nei twa minuten. Serieuze gadingmakkers foar de rol wiene Henry Cavill, Tom Hardy en Charlie Hunnam, mar de kar foel úteinlik op 'e Sweedske akteur Alexander Skarsgård. Dyselde trainde fjouwer moannen foar syn rol en kaam dêrby krapoan 11 kg oan yn spiermassa.
Regisseur Yates woe neffens de berjochten dat Jessica Chastain yn 'e rol fan Jane cast waard, mar as dat wier wie, krige er syn sin net. Emma Watson, Sarah Bolger, Lucy Hale, Eleanor Tomlinson en ferskate oare aktrises waarden yn omtinken nommen, mar Amerikaanse Emma Stone en Australise Margot Robbie wiene de favoriten fan 'e produsinten. Uteinlik waard de rol taparte oan Robbie. Samuel L. Jackson wie fan it begjin ôf oan al de akteur dy't de filmmakkers foar eagen stien hie foar de rol fan George Washington Williams.
Stan & Ollie
Opnamen
De opnamen foar Stan & Ollie setten yn 'e maityd fan 2017 útein. De binnendoarsênes waarden opnommen yn de West London Film Studios yn Londen en yn 'e Pinewood Studios yn Buckinghamshire. Dêrnjonken waard op lokaasje filme yn Dudley, yn 'e West-Midlannen fan Ingelân (û.m. yn it Black Country Living Museum, in iepenloftmuseum), en fierders yn Bristol en yn it Old Rep-teäter yn Birmingham. Foar de sênes yn 'e trein waarden ferskate lokaasjes bylâns de Great Central Railway yn Leicestershire brûkt. De sêne mei de skientmewedstryd waard filme yn Worthing, yn West-Sussex. De filmtiid per dei waard sterk bekoarte om't John C. Reilly, dy't de rol fan Oliver Hardy spile, eltse dei earst fjouwer oeren ûnder de pannen wie by de fisazjy.
Distribúsje
De distribúsje fan Stan & Ollie waard yn it Feriene Keninkryk, Kanada, Austraalje, Nij-Seelân, Spanje en de Benelúks fersoarge troch Entertainment One, en yn 'e Feriene Steaten, Latynsk-Amearika, East-Jeropa, Sina en Súd-Afrika troch Sony Pictures Classics. De film waard foar it earst fertoand op 21 oktober 2018, op 'e lêste jûn fan it BFI Filmfestival fan Londen. Stan & Ollie gie dêrnei op 28 desimber 2018 yn 'e Feriene Steaten yn premiêre, wylst er yn it Feriene Keninkryk pas op 11 jannewaris 2019 yn 'e bioskoop kaam.
The Legend of Tarzan (film)
Opnamen
De opnamen foar The Legend of Tarzan setten op 30 juny 2014 útein en duorren persiis 70 filmdagen, oant en mei 3 oktober fan dat jier. It meastepart fan it filmwurk waard dien yn 'e Warner Bros. Studios, Leavesden yn it Ingelske Hertfortshire. Dat betsjutte dat der neitiid witwat útjûn wurde moast oan special effects om 'Afrika' der reälistysk útsjen te litten, mar in artikel yn The Wall Street Journal rekkene foar dat filmjen op lokaasje yn it eigentlike Afrika noch folle djoerder west hawwe soe. Yn 'e studio's waard in tropysk reinwâld neiboud dat bestie út sawol libbene as neibearde planten en dat ek in funksjonearjende wetterfal omfette. Kedleston Hall, by Kedleston yn Derbyshire, gie troch foar it lânhûs Greystoke Manor. De sêne mei Tarzan en Jane yn 'e beam yn Ingelân waard opnommen yn in sederbeam op it lângoed fan Highclere Castle, by Highclere yn Hampshire.