cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
François Hollande
Hollande is opgroeid yn in doarpke ûnder de reek fan de stêd Rouen. Letter ferfear de húshâlding nei Neuilly-sur-Seine. Hy is alumnus fan de École des hautes études commerciales de Paris en de École nationale d'administration.
Hy wie fan 1997 oant 2008 de partijfoarsitter fan de Parti Socialiste, en tusken 2001 en 2008 boargemaster fan Tulle. Novimber 2005 waard er troch de partij nei foarren skood as kandidaat foar de presidintsferkiezing yn 2007. Hollande syn eardere partner Ségolène Royal, by wa’t er fjouwer bern hat, wie ek gadingmakker fan de PS foar de presidintsferkiezings. Earste helte 2006 die lykwols bliken dat Ségolène Royal folle populêrder by de kiezers wie as hy dat wie. Sy helle de twadde ferkiezingsomloop, mar waard ferslein troch Nicolas Sarkozy.
Op 24 maaie 2007 makke Hollande bekend op te stappen as haad fan de Parti Socialiste. Yn de striid om syn opfolging stipe er Martine Aubry en net syn eks-partner Royal.
Sûnt 2008 is Hollande foarsitter fan de departemintsrie foar Corrèze. By de presidintsferkiezingen fan 2012 wie er kandidaat fan syn partij. Hy fersloech de sittende presidint Nicolas Sarkozy en waard keazen ta 24e presidint fan de Frânske Republyk. De ynhuldiging wie 15 maaie 2012.
Tallahassee (Floarida)
Tallahassee (útspr.: [tælə'hæsi]) is de haadstêd fan 'e súdeastlike Amerikaanske steat Floarida, en it haadplak fan it omlizzende Leon County. De stêd leit deunby de noardgrins fan 'e steat, likernôch op it plak dêr't it skiereilân fan Floarida en de saneamde Florida Panhandle (de noardwestlik kuststripe dy't net ta it skiereilân heart) byinoar komme. Neffens gegevens fan 'e folkstelling fan 2010 hie Tallahassee doe goed 181.000 ynwenners. As alle foarstêden en de heal ferstedske omlizzende plattelânskrite meirekkene wurdt, komt Tallahassee as stêdekloft út op in befolking fan goed 375.000 minsken.
Skiednis
De oarspronklike bewenners fan 'e krite dêr't Tallahassee no leit wiene de Apalatsy-Yndianen, dy't lykwols al yn 'e Spaanske tiid (1565-1821) slim yn it neigean rekken. Oan 'e ein fan 'e achttjinde iuw waard in diel fan 'e Kriik troch Amerikaanske kolonisten út Georgia wei nei it suden ta ferdreaun, de grins fan Spaansk Floarida oer. Dy besetten dêre it ûntfolke lân dat de Apalatsy ienris yn besit hân hiene, en ûntjoegen har dêr, skaat fan harren noardlike folksgenoaten, ta de Seminoalen. Tallahassee waard yn 1786 stifte as in Seminoalsk doarp. Dy namme is in Muskogeesk wurd (út 'e taal fan 'e Kriik en de Seminoalen), dat gauris oerset wurdt as "Alde Fjilden".
Stiennen skip
250px|thumb|Stiennen skip by [[Anund]] In Stiennen skip wie in wize fan begraven, dy't foaral yn Skandinaavje fûn waard. It grêfmonumint bestie út frijwat los fan elkoar oprjochte stiennen. Yn Sweden, fariearje de ôfmjittings fan 67 meter (Ale's Stiennen) oant mar in pear meter. De rjochting fan de monuminten wikselje. De binnenkant hat in liemen flier of is fold mei stiennen, op it plak fan de mêst(en) kinne rjochtopsteande stiennen set wêze. It byld fan in skip wurdt somtiids fersterke troch gruttere stiennen op it plak fan boech en stjune. Dit soarte skipfoarmige grêven wurde faak fûn op grêffjilden, mar somtiids ek fier fan hokker oare archeologyske oerbliuwsels dan ek.
Fersprate fynsten binne dien yn Noard-Dútslân en oan de kust fan de Baltyske steaten. Opgravings hawwe sjen litten dat hja fral út it lêst fan de Noardske Brûnstiid (± 1000 f.Kr. - 500 f.Kr.), út de Dútske Izertiid, it Vendeltiidrek of de tiid fan deWytsingen komme.
Tallahassee (Floarida)
Skiednis
Nei't Spanje Floarida yn 1821 ferkocht hie oan 'e Feriene Steaten, briek de Earste Seminoalske Oarloch út, wêrby't de Amerikanen de Seminoalen, dy't hja twa generaasjes earder sels nei Floarida ta dreaun hiene, der wer wei besochten te krijen. Yn 1817 waard Tallahassee platbaarnd troch generaal Andrew Jackson, de lettere Amerikaanske presidint, doe't de pleatslike haadman wegere hie it doarp te ûntromjen. De Seminoalen fochten werom, dat it jiers dêrop ferovere Jackson it werboude doarp foargoed.
Foar't de Amerikanen Floarida oernommen hiene, hie it gebiet bestien út twa Spaanske koloanjes: East-Floarida, mei as haadstêd Sint-Augustinus, en West-Floarida, mei as haadstêd Pensacola. De Amerikanen foegen dy beide dielen gear, mar doe't it parlemint fan it nije territoarium syn earste sittings hold, bliek der in probleem te wêzen. De earste sitting waard yn 1822 yn Pensacola holden, en de leden út Sint-Augustinus wiene doe 59 dagen ûnderweis om dêr te kommen. It jiers dêrop waard de sitting yn Sint-Augustinus holden, en doe wiene de leden út Pensacola 28 dagen ûnderweis om hielendal om it skiereilân hinne te silen. Sadwaande waard doe besletten dat der in nije haadstêd komme moast, dy't likernôch healwei Pensacola en Sint-Augustinus lizze moast. Der waard op 'e kaart sjoen hokker plak oft oan dy eask foldie, en doe foel de kar op Tallahassee. En alsa waard dat yn 1824 útroppen ta de haadstêd fan Floarida.
Fan 1825 oant 1860 ûntjoech Tallahassee him stadichoan ta in echte steatshaadstêd. Sa kaam yn 1845 it Steatskapitoal fan Floarida ree, in swiid bouwurk dat weromgrypt op 'e boustyl fan it âlde Grikelân. Yn dy tiid wie Tallahassee ek in sintrum fan 'e slavehannel, mei't it midden yn it gebiet fan Noard-Floarida lei dêr't in soad katoen ferboud waard. Under de Amerikaanske Boargeroarloch (1861-1865) wie Tallahassee de iennichste Súdlike steatshaadstêd eastlik fan 'e Mississippy dy't nea troch de Noardliken ferovere waard. In lytse skermutseling, de Slach by Natural Bridge, waard op 6 maart 1865, krekt foar de Súdlike oerjefte, besuden de stêd útfochten.
Nei de Boargeroarloch rekke de ekonomy fan Tallahassee yn 'e nederklits. Sûnder slaven wiene de grutte katoen- en tabaksplantaazje ûnrindabel, en in protte derfan waarden ferkocht oan rike noarderlingen dy't der jachtreservaten fan makken. Meitiid paste de ekonomy him oan, en waarden der sitrusfruchten ferboud, wylst der ek oan boskbou (foar timmerhout) en feehâlderij dien waard. Dêrnjonken waard fan 'e iuwwiksel ôf it toerisme stadichoan wichtiger. Oan 'e Twadde Wrâldoarloch ta bleau Tallahassee lykwols in lyts stedsje (yn 1940 hie it goed 62.000 ynwenners), dat it fral hawwe moast fan 'e dêr fêstige oerheidstsjinsten en universiteiten.
Tallahassee hjoed de dei
De ekonomy fan Tallahassee stipet swier op 'e tsjinstesektor, en dan yn it bysûnder op 'e oerheid, it ûnderwiis en de sûnenssoarch. De grutste wurkjouwer fan 'e stêd is de steat Floarida, mei goed 20.000 arbeidsplakken. Op it twadde plak stiet de Steatsuniversiteit fan Floarida (FSU), it grutste ynstitút foar heger ûnderwiis yn Tallahassee, mei krapoan 14.000 banen. De FSU waard oprjochte yn 1851, en is woartele yn in foargeande ûnderwiisynstelling dy't al bestie sûnt 1843. In oare wichtige universiteit yn 'e stêd is de Florida A&M University (FAMU), dy't stifte waard yn 1887. Wat berikberheid oangiet, wurdt Tallahassee betsjinne troch it Tallahassee Regional Airport, dat besiket om 'e status fan ynternasjonale lofthaven te krijen, en troch it lytsere Tallahassee Commercial Airport, dat fral brûkt wurdt troch priveefleantugen en oare behindigere tastellen.
Demografy
Neffens gegevens fan 'e folkstelling fan 2010 wie doe fan 'e befolking fan Tallahassee 8,2% âlder as 65 jier en 17,4% jonger as 18 jier. Fierders bestie 53,4% fan 'e húshâldings út ien persoan, wylst 24,7% fan 'e befolking ûnder de earmoedegrins libbe. Wat de etnyske opbou fan 'e befolking oangiet, dy wie yn 2010 sa: 53,3% blanken; 35,0% swarten; 6,3% Latino's; 3,7% Aziaten; 0,1% Yndianen; 1,6% oaren of fan mingd etnysk komôf. Op taalkundich mêd waard yn 2000 fêststeld dat yn Tallahassee 92,0% fan 'e befolking yn 'e hûs inkeld Ingelsk spriek, wylst it Spaansk mei 4,1% op it twadde plak kaam. Dêrnei folgen Frânsk en Dútsk, beide mei 0,6%.
Klimaat
Tallahassee hat in fochtich subtropysk klimaat, mei lange waarme simmers en koarte mylde winters. Yn july, de waarmste moanne, is de trochsneed temperatuer oerdeis 33,4 °C, en yn jannewaris, de kâldste moanne, is dat 17,5 °C. Rekôrtemperatueren wiene 41 °C op 15 juny 2011 en –19 °C yn 1899. Tallahassee kriget jiers trochinoar 1.506 mm delslach. Snie falt der mar komselden, yn trochsneed 2,5 sm ienris yn 'e 17 jier. De orkanen dy't foar in grut part fan Floarida in wiere pleach foarmje, geane ornaris by Tallahassee lâns; de lêste kears dat de stêd datoangeande de folle laach krige, wie yn 1985, doe't de orkaan Kate deroerhinne walste.
Wylp
left|thumb|rop fan de wylp| thumb|right|300px|Wylp De wylp (Numenius arquata) is in fûgel út de famylje fan de snipfûgels (Scolopacidae). It is in grutte steltrinner (52 sm lang) mei in 9 - 15 sm lange, kromme nei ûnderen bûgde snaffel. It is de grutste steltrinner fan West-Europa. Hy is sûnder mis te werkennen, betizing is allinnich moogklik mei de reinwylp dy't 10 sm lytser is mei in snaffel fan 6 - 9 cm. De wylp hat net folle tekening op de kop, allinnich in skiere ljochte eachstreek. De reinwylp hat in donkere eachstreek en in krúnstreek.
Status yn Nederlân
Yn Nederlân binne wylpen it hiele jier troch te finen. De fûgel briedt yn iepen agrarysk gebiet mar ek yn drûge, iepen natoergebieten. Yn de jierren 1980 groeide it oantal fûgels dat briede yn agrarysk gebiet en naam it oantal dat keas foar natoergebieten ôf. Fûgels dy't yn Nederlân briede, oerwinterje súdliker, bygelyks yn Belgje, Frankryk, Dútslân, Ierlân, Spanje en it Feriene Keninkryk. Yn de winter hâlde hjir fûgels ta út Ruslân en Skandinaavje en mooglik in lyts oantal dat hjir ek briede.
Yn it briedseizoen binne se yn hiel Europa werom te finen, mei útsein inkele lannnen yn Súdeast-Europa.
Spier
thumb|right|Trochsnede fan dwêrsstreepte spiersellen thumb|right|Glêdde spiersellen In spier (Latyn: musculus, mûske) is in weefselstruktuer fan sellen dy't de eigenskip hawwe gearlûke te kinnen wêrtroch't beweging mooglik wurdt. Der binne trije foarmen fan spierweefsels: dwersstreke spierweefsel, hertspierweefsel en glêd spierweefsel.
Oanhechting
Alle spieren hawwe twa of soms mear befêstigingspunten oan it skelet, de hûd of in oare spier. Dat binne de origo (oarsprong) dy't meastentiids proksimaal is en de inserty dy't meastentiids distaal is. De origo is it befêstigingspunt fan in spier dat by gearlûken fan de spier net beweecht. De inserty is it befêstigingspunt dat by gearlûken beweecht.
Cotswold (distrikt)
thumb|150px|Gloucestershire thumb|150px|Cotswold
Cotswold is in Ingelsk distrikt yn it greefskip Gloucestershire. It distrikt ûntstie by in bestjoerlike weryndieling op 1 april 1974.
De meast wichtige stêd is Cirencester, dêr't teffens de boarne fan de Teems leit. De streek is part fan en neamd nei de Cotswolds, in hichterêch dy't seis greefskippen beslacht en fan Worcestershire oant yn Oxfordshire rint.
Knier (lichemsdiel)
thumb|Skarnierknier ([[earmtakke)]] In knier of gewricht is in draaiber ferbiningstik tusken twa parten. By minsken en bisten soargje de knieren dat der in oergong is tusken twa bonken wêrtroch beweging mooglik is.
Felice Beato
thumb|Felice Beato Felice Beato (Feneesje, 1832 - Florâns, 29 jannewaris 1909), ek wol Felix Beato, wie in Italjaansk-Britsk fotograaf, ien fan de earsten dy't fotografearre yn East-Aazje en ien fan de earste oarlochsfotografen.
List fan presidinten fan Frankryk
thumb|Palais de l'Élysée, de residinsje fan 'e presidint fan Frankryk. List fan alle Frânske presidinten fan 1848 oant no.
Tydlik-presidinten
List fan de tydlike presidinten fan de Frânske Republyk.
Tiidline fan de Fyfde Republyk
Liste der Staatsoberhäupter Frankreichs
De Spycker
De Spycker wie in state ten súdeastlik fan Reitsum, yn de gemeente Ferwerderadiel. Fan de stins is neat werom te finen.
It ûntstean is ûnbekend, mar De Spycker wie yn 1511 kleastergoed fan Klaarkamp. De namme betsjut "nôtopslachplak", en sekundêr "pakhûs foar kostberheden". Faak fertoanden "spikers" oan de bûtenkant oerienkomsten mei stinzen, meidat it toerfoarmige geboukes wienen binnen in grêft. De Spiker fan it kleaster yn Himmelum wie in sterke stins, dy fan Ternaard in aadlik hûs.
Yn 1511 bringt "Tjaard up den Spijker" lân oan as meier fan Klaarkamp; yn 1540 is dat Ritske Claes 'nu meijer van Klaarkamp'. It Benefisjaalboek sprekt fan "Ritske op it Spiker". De Spycker hie ek letter noch wol wat status, want yn 1640 is it eigendom fan de erfgenamten fan Idsert fan Burmania en wurdt it hûs bewenne troch Watse Sipkes dy't as 'rjochter’ neamd wurdt yn it stimkohier.
Yn 1698 is eigener jonker Ruird Juckema fan Burmania en is de pleats yn gebrûk by Jan Andries. Neffens it floreenkohier fan 1700 is ‘huis, schuur en hornleger De Spijker’ eigendom fan meardere persoanen nammentlik de erven fan ‘wijlen grietman B.H.van Groustins’ foar de helte, de erven fan Laas fan Burmania foar in kwart en in mefrou Humalda foar it lêste kwart. Yn 1728 is luitenant-generaal Frederik fan Grovestins eigener en de brûker is Hendrik Botes. Yn 1832 op it lêst is it goed eigendom fan de stienrike Ljouwerter oaljeslagger Age Bienzes Looxma.
Op de kaart fan Schotanus wurdt de Spiker noch oanjûn, efkes besuden Lichtaard. Ek Eekhoff jout it terrein oan. It terrein wie doe net mear beboud en waard net mear mei de namme Spiker oantsjut.
Swimmen op de Olympyske Simmerspullen 1924
De Olympyske Simmerspullen 1924, ek wol de VIIIe Olympiade neamd waarden yn 1924 yn Parys, Frankryk hâlden. It swimmen waard hâlden yn it Piscine des Tourelles.
Piscine des Tourelles
It Piscine des Tourelles waard boud yn 1924 hat plak foar 8.023 taskôgers.
4x200 meter Frije Slach estafette
{| width=100%
Robert Trujillo
Roberto Agustín Miguel Santiago Samuel Trujillo Veracruz (Santa Monica, 23 oktober 1964) is in Amerikaansk bassist. Hy is bekend as de bassist fan Suicidal Tendencies en Metallica. Trujillo en syn mei-bandleden fan Metallica waarden yn 2009 opnaam yn de Rock and Roll Hall of Fame. Robert Trujillo is de heit fan bassist Tye Trujillo.
Bauke Jonkman
Bauke Jonkman (Sint-Nyk, 23 juny 1967) wie in wedstriidrider op de sprint tusken 1984 en 1992.
Robert Trujillo
Karriêre
Robert Trujillo begûn al jong mei muziek meitsjen by feestbands, op syn 19e gie er nei in jazz-cosirvatorium.
Suicidal Tendencies (1989-1995)
Trujillo krige bekendheid doe't er yn 1989 Bob Heathcote ferfong as bassist fan de Kalifornyske metalband Suicidal Tendencies. Trujilo brocht fjouwer studio-albums út mei dizze band.
Infectious Grooves (1989-1997) (2013-No)
Trujillo is ek in bandlid fan it njonkenprojekt van de sjonger fan Suicidal Tendencies Mike Muir, Infectious Grooves. Ek mei dizze band brocht Robert fjouwer studio-albums út.
Ozzy Osbourne (1996-2003)
Nei't er Suicidal Tendencies ferlitten hie waard Trujillo de nije bassist fan de band fan Ozzy Osbourne, as ferfanger fan Bob Daisley. Mei Osbourne brocht er ien studio-album út.
Metallica
Yn 2003 die Trujillo wilens in toernee fan Ozzy Osbourne audysje by Metallica dy't nei it útbringen fan it album St. Anger op syk wiene nei in ferfanger foar de yn 2001 opstapte bassist Jason Newsted. Trujillo krige de baan. Dat Ozzy Osbourne moast foar de rest fan it toernee op syk nei in oare bassist as ferfanger fan Trujillo, die waard fûn yn Jason Newsted doe de bassist fan Voivod. Undanks dat Trujillo net op it album St. Anger te hearren is, is er al te sjen yn de fideoclips dy't makke binne by de singles fan it album St Anger. Mei Metallica hat Robert oant no ta twa studio-albums útbrocht.
Priveelibben
Robert Trujillo waard berne yn Santa Monica, Kalifornje, Amearika, as de soan fan in dosint. Trujillo is boaske mei Chloé sy ha twa bêrn.
Hikkaardstate
Hikkaardstate, ek: Loo’s Slot, Loosslot, Grut Hikkert, wie in state yn Wânswert yn de gemeente Ferwerderadiel, mar tichter by Jislum as by Wânswert. Op it diels noch omgrêfte terrein stiet in grutte feehâlderij.
It ûntstean is ûnbekend mar neffens it stimkohier fan 1640 wie it goed doe eigendom fan Boudewijn fan Loo, in telch út de Ljouwerter regintefamily Fan Loo dy't yn dy stêd oarspronklik it Rolkamahûs bewenne dat yn dy tiid al, mei it neistlizzende Dekamahûs, omboud wie ta Steedhâlderlik Hof. Midden 17e iuw wenne hjir syn soan Jan fan Loo, dy't him ek Johan Eminga fan Loo neamde. Neffens it Stamboek fan de Fryske Adel hie Johan de namme fan syn skoanmem, Eminga, oan syn eigen taheakke. Johan fan Loo wie lykas syn tiid- en plakgenoat Laes fan Grovestins offisier yn it leger en lykas syn heit kapitein. By syn houlik yn 1662 wurdt hy sa neamd. Hy boaske mei Catharina fan Aggema út Wytmarsum, dochter fan Alef Aggema fan Walta en Catharina fan Eminga dy't op Aggemastate ûnder Penjum wennen. Hja hiene in soan Sixtus, dy't yn Wânswert ferstoar. Oft der fan de oare trije bern noch neikommelingen west hawwe is ûnwis. Simon Wierstra fermeldt yn syn genealogy fan de family Fan Loo sels hielendal gjin bern út dit houlik. Yn elts gefal hat de family nei de dea fan Catharina fan Aggema yn 1708 net mear yn Wânswert wenne. Yn 1698 wie it goed yn hannen fan 'bysitter'(wethâlder) Nicolaus Bavius dy't yn 1700 neamd wurdt as sekretaris. It goed wie doe hast 119 pûnsmiet grut, ± 44 hektare en waard brûkt troch Gerrijt Sioerds. Pas om 1715/1720 ferskynde hjir de namme Hikkaard yn de persoan fan Jillert Aris fan Hiccaard dy't út namme fan syn frou yn 1728 fermelde wurdt as eigener en brûker fan it goed. Oft de state der doe noch stie is ûnbekend.
Oan de wei fan Burdaard nei Jislum stie de state Hikkaard op in rom bemjitten omgrêfte hiem. Op de topografyske kaart fan 1930 is sels noch te sjen dat de destiidske pleats binnen dit terrein op in eigen hûseilân stie.
Latynsk-Amearika
thumb|right|300px|Kaart fan Latynsk-Amearika
Latynsk-Amearika is in regio op it Amerikaanske kontinint dêr't Romaanske talen sprutsen wurde. Dy talen waarden yntrodusearre troch de Spaanske en Portegeeske oermasterders dy't yn de 16e iuw it grutste part fan Amearika besettten. Latynsk-Amearika omfettet rûchwei Súd- en Sintraal-Amearika. Latynsk-Amearika is ferskillend fan Anglo-Amearika, in regio op it Amerikaanske kontinint dêr't Ingelsk sprutsen wurdt.
Brühl
Skiednis
Brühl krige yn 1285 stedsrjochten.
Sûnt 1567 wie Brühl de offisjele residinsje fan de prinsbiskoppen fan Keulen. Nei't oan it ein fan de 17e iuw in skeel om de macht tusken Keulen en Hannover yn it foardiel fan Hannover einige waarden de stedsmuorren fan Brühl delhelle. Yn de 18e iuw liet prinsbiskop Klemens August in âld kastiel ferfange troch de barokke paleizen Augustusburg en Falkenlust. Hjoed-de-dei steane de gebouwen ynskreaun op de list fan it wrâlderfskip fan UNESCO. Oant de Dútske ienwurding brûkte it federale regear fan West-Dútslân de Augustusburg om bûtenlânske steatshaden te ûntfangen.
De stêd waard al yn 1942 bombardearre, mar yn 1944 folge in swierder bombardemint dat it súdlike stedsgebiet foar in grut part ferneatige. By it bombardemint kamen 180 minsken om. Op 7 maart 1945 kaam der foar de ynwenners fan Brühl in ein oan de Twadde Wrâldkriich doe't de Amerikaanske troepen de stêd oermasteren. Fan de joadske mienskip fan Brühl binne 65 minsken deportearre en ombrocht.
Op snein 6 febrewaris 2000 fûn op it stasjon in slim treinûngelok plak. In trein út Amsterdam nei Basel ûntspoarde ried mei hege faasje oer in trajekt dêr't net hurder as 40 kilometer yn't oere tastien wie. By it ûngelok kamen njoggen reizgers om, wylst 52 minsken slim ferwûne rekken.
Stedsferdieling
De gemeente Brühl is te ferdielen yn 'e folgjende stedsdielen:
Junkers Ju 52
thumb|250px|Ju 52 waard in soad foar ferfier fan paratroepen brûkt De Junkers Ju-52/3m is in ferkears- en transportfleanmasine boud troch de Dútske firma Junkers fan 1932 oant 1945. It tastel is ek bekend as Tante Ju ('muoike Ju'). As ferkears- en frachtfleantúch hat it yn grif 12 lannen tsjinne, bygelyks by Swissair en Lufthansa. De Ju 52 hat oant yn 80er jierren by guon loftfeartmaatskippijen brûkt west.
It tastel dat distiid Junkers Ju-52 neamd wurdt is de trijemotoarige Junkers Ju 52/3m, dy't út de ienmotoarige Ju-52/1m ûntstien is. Lykas eardere tastellen fan Junkers hat de Junkers Ju-52/3m in metalen frame dat beklaaid is mei golfplaat.
It tastel waard fanwege de Reichswehr, dy't doetiids yn it geheim wurke oan de opbou fan in Dútske loftmacht, ûntwurpen as in ferkearsfleanmasine dy't maklik omboud wurde koe ta bommesmiter. De earste flecht wie yn maart 1932.
Yn de oarspronklike funksje fan passazjiers- en transporttastel tsjinne it type by ferskate loftfeartmaatskippijen yn binnen- en bûtenlân. It tastel stie bekend as betrouber en noflik foar passazjiers (stabyl, kabineferwaarming, soerstoffoarsjennings), mar krige rillegau konkurrinsje fan ekonomysk effisjintere Douglas DC-2 en DC-3.
Yn de Spaanske boargerkriich waard it type foar it earst ek militêr brûkt, ûnder oaren by it Bombardemint op Guernica. Yn de Twadde Wrâldkriich wie de Ju 52/3m it standert transporttastel fan de Luftwaffe. It waard op grutte skaal ynset by ferskillende loftlâningsoperaasjes oan it begjin fan de oarloch, ek yn maaie 1940 boppe Nederlân.
De Ju 52/3m waard teffens yn Spanje (as de CASA352) en Frankryk (nei de kriich ûnder de namme Amiot AAC-1 Toucan) makke.
Technyske feiten
thumb|Cockpit fan de Junkers Ju-52/3m fan de Flugausstellung L. + P. Junior (19 april 2006) thumb|Elizalde Beta-motor thumb|Detail fan Elizalde Beta
Karolina's
De Karolina's is in namme dêr't de Amerikaanske steaten Noard-Karolina en Súd-Karolina ûnder beflapt wurde. Histoarysk wie it in oantsjutting foar de provinsje Karolina, dy't yn it iere koloniale tiidrek bestie, fan 1663 oant 1710, foarôfgeande oan 'e opspjalting fan it gebiet yn 'e aparte koloanjes Noard- en Súd-Karolina om 1729 hinne. De term wurdt noch altiten wol brûkt om 'e mienskiplike kultuer, sosjology, ekonomy, etnysk erfskip, geografy en floara en fauna fan 'e beide steaten oan te jaan, of gewoan as in ôfkoarting sadat men se net beide hoecht op te neamen.
De namme "Karolina" is ûntliend oan 'e ferneaming nei de Ingelske kening Karel I. Noard- en Súd-Karolina hawwe tegearre in befolking fan likernôch 14,6 miljoen minsken (2013) op in mienskiplik oerflak fan sa'n 86.000 km², wat in befolkingstichtens fan likernôch 66 minsken de km² opsmyt. It grutste plak yn 'e Karolina's is de stêd Charlotte, yn Noard-Karolina, folge troch Raleigh, ek yn Noard-Karolina, en dan Greenville, yn Súd-Karolina. De befolking bestiet foar it grutste part út blanken en Afro-Amerikanen. De grutste Yndianestammen yn 'e Karolina's binne de Lumby Stamme fan Noard-Karolina, út súdeastlik Noard-Karolina, mei 55.000 leden, en de Eastlike Troep fan Sjeroky Yndianen, út westlik Noard-Karolina, dy't sa'n 13.000 leden telt.
Histoarysk en kultureel sjoen meitsje de Karolina's diel út fan it gruttere gebiet fan it Amerikaanske Suden. Dy krite waard fan âlds karakterisearre troch grutte katoen- en tabaksplantaazjes en it behâld fan it ynstitút fan 'e slavernij doe't dat yn 'e noardlike steaten al in heale iuw ôfskaft wie. Yn 'e Amerikaanske Boargeroarloch besocht it Suden him tusken 1861 en 1865 fan 'e Feriene Steaten ôf te skieden ûnder de namme fan 'e Konfederearre Steaten fan Amearika (of koartwei "de Konfederaasje"). Dêrby naam Súd-Karolina, dat nei it steatsembleem op syn flagge ek wol de Dwerchpalmsteat neamd wurdt, it foartou, mei de Besjitting fan Fort Sumter, yn 'e haven fan Charleston, op 12 april 1861.
Yn 'e tweintichste en ienentweintichste iuw is fral Súd-Karolina ien fan 'e konservatyfste, men soe sels sizze kinne reäksjonêrste, Amerikaanske steaten bleaun. Sa wie it de iennichste Amerikaanske steat dêr't it oant fier yn 'e twadde helte fan 'e tweintichste iuw ûnmooglik wie om te skieden, en noch altyd bestiet in grut part fan 'e Súdkarolynske befolking út fûnemintalistyske kristenen. Noard-Karolina, dêrfoaroer, waard lange tiid beskôge as de meast progressive steat fan it Suden, al kin dat tsjintwurdich net mear sein wurde. Lykwols binne de beide Karolina's yn polityk opsjoch de beide meast opinoar lykjende fan alle Amerikaanske steaten.
Panhandle fan Floarida
De Panhandle fan Floarida (Ingelsk: Florida Panhandle), letterlik it "Panhânsel fan Floarida", is in ynformele en ûnoffisjele, mar faak brûkte beneaming foar it útstykjende noardwestlike diel fan 'e Amerikaanske steat Floarida. It is in stripe lân fan rûchwei 320 km lang fan east nei west en 80-160 km breed fan noard nei súd. It wurdt omjûn troch de steat Alabama yn it westen en noardwesten, de steat Georgia yn it noarden en noardeasten, de Golf fan Meksiko yn it suden en de it skiereilân fan Floarida yn it easten. De nammen West-Floarida en Noardwest-Floarida binne tsjintwurdich frijwol synonym mei de Panhandle, hoewol't West-Floarida histoarysk in Britske (1763-1783) en letter Spaanske (1783-1821) koloanje wie, dy't behalven de hjoeddeistige Panhandle fan Floarida ek de súdlike dielen omfieme fan wat no de steaten Alabama en Mississippy binne, en dêropta noch it uterste súdeasten fan Louisiana.
Krekt sa't dat it gefal is mei de oare acht Amerikaanske steaten dy't panhandles hawwe, is de geografyske betsjutting fan it begryp Panhandle fan Floarida ûnsekuer en oprekber. Lykwols kin steld wurde dat mei dizze term yn 'e regel ferwiisd wurdt nei de tsien countys fan Floarida dy't bewesten de rivier de Apalachicola lizze. Net inkeld om't dat in natuerlike grins is, mar ek mei't dat de histoaryske grins tusken de koloanjes West- en East-Floarida wie. Dêrby lizze de countys bewesten de Apalachicola yn 'e Sintrale Tiidsône (útsein Gulf County, dat troch de tiidgrins yn twaen snien wurdt), wylst de rest fan Floarida ta de Eastlike Tiidsône heart. Soms wurde lykwols ek ien, mear of allegear fan 'e acht countys dy't drekt eastlik fan 'e Apalachicola lizze, ta de Panhandle rekkene.
De Panhandle fan Floarida hat in totale befolking fan rom 1,4 miljoen minsken (teljier 2010). De grutste stêd yn it gebiet is Tallahassee, de haadstêd fan Floarida, mei goed 181.000 ynwenners (2010). Histoarysk stipet de ekonomy fan it gebiet swier op lânbou, boskbou en de dêrmei mank geande papieryndustry. Op it mêd fan 'e lânbou waard der tradisjoneel fral dien oan katoen- en tabaksbou. De tylt fan sitrusfruchten, lykas op it skiereilân fan Floarida, hat yn 'e Panhandle nea foet oan 'e grûn krigen, mei't de winters der te strang binne. De haven fan Pensacola is it wichtichste yn- en útfierpunt fan 'e Panhandle, wêrby't Panama City it twadde plak ynnimt. Oan 'e kust wurdt ek wol dien oan skipsbou en fiskerij. Sûnt de Twadde Wrâldoarloch is de regionale ekonomy sterk groeit troch de fêstiging fan ferskate Amerikaanske militêre bases yn it gebiet, en teffens troch de opkomst fan it toerisme.
List fan planetoïden 45501-45600
Dit is in list fan planetoïden 45501-45600.
Jacksonville (Floarida)
Jacksonville, gauris byneamd Jax of J-ville, is de grutste stêd yn 'e súdeastlike Amerikaanske steat Floarida. De stêd leit yn it uterste noardeasten fan 'e steat, likernôch 40 km besuden de grins mei Georgia, oan 'e igge fan 'e rivier de St. Johns, deunby de Atlantyske kust. It hat as biedwurd Where Florida Begins ("Dêr't Floarida Begjint"). Jacksonville is it haadplak fan it omlizzende Duval County, wêrmei't it bestjoerlik in konsolidearre stêd-county foarmet, wat sizze wol dat it stedsbestjoer fan Jacksonville tagelyk ek it countybestjoer fan Duval County is. De county omfiemet lykwols njonken Jacksonville ek noch fjouwer oare, folle lytsere gemeenten dy't net ta Jacksonville hearre en dus in ekstra bestjoerslaach hawwe, lykas Baldwin en Jacksonville Beach. Neffens in offisjele skatting út 2012 hie Jacksonville doe goed 835.000 ynwenners, wat it ta de tolfde stêd fan 'e Feriene Steaten en de grutste stêd fan Floarida makket mei likernôch twa kear safolle ynwenners as it folle bekendere Miami. Mei alle foarstêden en it heal ferstedske omlizzende plattelân derby komt Jacksonville as stêdekloft út op in befolking fan rom 1,3 miljoen minsken.
Skiednis
De krite fan Jacksonville waard foar de kolonisaasje troch Jeropeänen lange tiid bewenne troch de Timûkûa-Yndianen, dy't op it plak dêr't Jacksonville no leit in doarp hiene dat Ossachite hiet. De earste Jeropeaanske ûntdekkingsreizger dy't it gebiet oandie, wie de hugenoat Jean Ribault, yn 1562. Twa jier letter stifte in oare Frânsman, René Goulaine de Laudonnière, oan 'e rivier de St. Johns it Fort Karolina, dat lykwols yn 1565 troch de Spanjerts, dy't oanspraak makken op hiele Floarida, ferovere waard en doe de namme fan San Mateo krige.
Spanje stie Floarida yn 1763 ôf oan 'e Britten, dy't it yn 1783 wer weromjoegen oan Spanje, wêrnei't it regear yn it fiere Madrid it gebiet yn 1821 ferkocht oan 'e Feriene Steaten. Yn 1791 wie der deunby de mûning fan 'e St. Johns in delsetting ûntstien by in furde yn 'e rivier dy't tsjinne foar it oerbringen fan fee fan iene nei de oare kant, en sadwaande troch de Britten Cow Ford neamd waard. Nei't Floarida yn Amerikaanske hannen oergien wie, waard it plakje omneamd ta Jacksonville, nei de generaal en lettere presidint Andrew Jackson.
Under de Amerikaanske Boargeroarloch (1861-1865) wie Jacksonville in wichtich havenplak foar de Súdliken, dy't dêr mei wikseljend súkses besochten de Noardlike kustblokkade te omsilen om hannel te driuwen mei Jeropa. Under de weropbou nei de oarloch en yn it lêste trêdepart fan 'e njoggentjinde iuw ûntjoech Jacksonville him ta in oard dêr't de elite út 'e grutte stêden oan 'e Amerikaanske eastkust de winter trochbrocht. Yn 1901 waard de binnenstêd fan Jacksonville troffen troch de Grutte Brân fan 1901, dat ien fan 'e grutste rampen út 'e skiednis fan Floarida wie. Yn acht oeren tiid rekken der 10.000 minsken dakleas; nei't it skynt koene de flammen sjoen wurde yn Savannah, yn Georgia, en de reekplom alhiel yn Raleigh, yn Noard-Karolina.
Yn 'e jierren 1910 waard Jacksonville koarte tiid ien fan 'e sintra fan 'e stomme-filmyndustry, oant dêr troch de opmars fan Hollywood as ìt mekka fan 'e filmmakkelei in ein oan kaam. Yn 'e desennia dêrop ûntwikkelen it bankwêzen en de Amerikaanske Marine har ta grutte wurkjouwers yn Jacksonville. Nei de Twadde Wrâldoarloch hie de stêd slim te lijen fan 'e flecht fan fral begoedige blanke boargers út 'e binnenstêd wei nei de bûtenwiken en foarstêden ta, wat resultearre yn in grutte delgong fan 'e gemeentlike belestingynkomsten en in jierrenlange ferpaupering fan guon stedsdielen. As reäksje dêrop besocht Jacksonville syn foarstêden te anneksearjen, mar de kiezers dêre wisten dat tusken 1960 en 1965 tsjin te kearen by seis ûnderskate referinda. Yn dyselde snuorje kaam in grut korrupsjeskandaal yn it stedsbetsjoer oan it ljocht, wat de stêd noch fierder yn it ûnleech brocht.
As remeedzje foar alle swierrichheden waard doe foarsteld om it stedsbestjoer en it countybestjoer fan Duval County mar mei-inoar fersmelte te litten, en dat útstel waard yn 1967 troch de kiezers goedkard. Sadwaande waard Jacksonville yn 1968 in konsolidearre stêd-county. Sûnt hat it steds- en countybestjoer him ynset om Jacksonville op ekonomysk mêd wer by de wâl op klauwe te litten.
Jacksonville hjoed de dei
De ekonomy fan Jacksonville is foar in grut part basearre op trochfier en hannel, mei't it de grutste djipwetterhaven fan it Amerikaanske Suden hat, dy't teffens de op ien nei grutste haven oan 'e Amerikaanske eastkust is. Oare wichtige pylders fan 'e ekonomy binne it bankwêzen, biomedyske technology, de lichte yndustry, it fersekeringswêzen en de tsjinstesektor yn it algemien. Jacksonville is ek de op twa nei grutste Amerikaanske marinehaven, nei Norfolk yn Firginia, en San Diego yn Kalifornje. Wat berikberheid oangiet, wurdt de stêd tsjinne troch it Jacksonville International Airport, dat sa'n 20 km benoarden de stêd leit.
Op it mêd fan heger ûnderwiis hat Jacksonville de Universiteit fan Noard-Floarida (UNF), dy't yn 1972 oprjochte waard, de Jacksonville Universiteit (JU), dy't út 1934 datearret, en fierders in regionale kampus fan 'e Universiteit fan Floarida (UF) en in stikmannich lytsere ynstellings. De âldste universiteit fan 'e stêd is it Edward Waters Kolleezje, histoarysk in swarte hegeskoalle, dy't stifte waard yn 1866.
Oangeande toerisme en ferdivedaasje kin men yn Jacksonville û.m. de karaktereigen binnenstêd besykje, mei bygelyks de wyk Jacksonville Landing, dêr't winkels en restaurants har fuort oan 'e rivierkant befine. De stêd is de thúsbasis fan it Amerikaansk footballtiim de Jacksonville Jaguars, en hat dêrnjonken in stikmannich museä, wêrûnder ferskate keunstgaleryen lykas it Cummer Museum of Art and Gardens, it Museum of Contemporary Art Jacksonville en it Alexander Brest Museum and Gallery. Oare museä binne it wittenskiplike Museum of Science & History (MOSH), dat in eigen planetarium hat; it Jacksonville Maritime Museum, in skipfeartmuseum; en it LaVilla Museum, dat de skiednis fan 'e Afro-Amerikanen beljochtet. Ek binne der de Jacksonville Zoo and Gardens, de pleatslike dieretún, en Adventure Landing, in ferdivedaasjepark. Ien kear yn it jier fynt fierders yn Jacksonville it Jacksonville Jazz Festival plak, dat it op ien nei grutste jazzfestival fan 'e Feriene Steaten is. Yn 2008 waard Jacksonville oandien troch 2,8 miljoen meardeiske besikers, dy't hast $1 miljard yn 't laadsje brochten.
Demografy
Neffens gegevens fan 'e folkstelling fan 2010 wie doe fan 'e befolking fan Jacksonville 10,3% âlder as 65 jier en 26,7% jonger as 18 jier. Fierders bestie 33,0% fan 'e húshâldings út ien persoan, wylst 12,2% fan 'e befolking ûnder de earmoedegrins libbe. Wat de etnyske opbou fan 'e befolking oangiet, dy wie yn 2010 sa: 51,1% blanken; 30,7% swarten; 7,7% Latino's; 4,3% Aziaten; 0,4% Yndianen; 5,8% oaren of fan mingd etnysk komôf.
Op taalkundich mêd waard yn 2000 fêststeld dat yn Jacksonville 90,6% fan 'e befolking yn 'e hûs inkeld Ingelsk spriek, wylst it Spaansk mei 4,1% op it twadde plak kaam. De op twa nei grutste taal wie it Tagalog (oftewol Filipynsk), mei 1,0%. Wat it etnysk komôf fan 'e blanke befolking oangie, foarmen Dútsers (9,6%), Angelsaksyske Amerikanen (9,3%), Ieren (9,0%), Ingelsen (8,5%) en Italjanen (3,5%) de grutste groepen.
Klimaat
Jacksonville hat in fochtich subtropysk klimaat, mei smoarhjitte simmers en tige mylde winters. Yn july, de waarmste moanne, is de trochsneed temperatuer oerdeis 33,3 °C, en yn jannewaris, de kâldste moanne, is dat 18,2 °C. Rekôrtemperatueren wiene 40 °C op 28 july 1872 en 11 july 1879, en –14 °C op 21 jannewaris 1985. Jacksonville kriget jiers trochinoar 1.330 mm delslach; snie komt mar hiel selden foar. Wat orkanen oanbelanget, dêr hat Jacksonville yn it ferline minder lêst fan hân as de measte oare stêden oan 'e Amerikaanske eastkust, mar de driging wurdt dêr net minder om. Yn septimber 2017 hie Jacksonville te krijen mei swiere oerstreamings dy't it gefolch wiene fan 'e trochtocht fan 'e orkaan Irma.
Joop Bakker
Johannes Age (Joop) Bakker (Boalsert, 27 maaie 1921 – Wassenaar, 6 oktober 2003) wie in politikus foar de ARP. Hy wie boargemaster en letter minister en ficepremier.
Bakker folge de HBS-A, en studearre dêrnei ekonomy oan de Nederlânske ekonomyske Hegeskoalle yn Rotterdam. Fan 1949 oant 1955 wie er firmant fan J.A. Bakker & Soan.
Syn politike karriêre begûn yn 1946, doe't hy wethâlder waard fan Boalsert. Yn 1955 waard Bakker boargemaster fan Andijk. Fan 1959 oant 1963 wie Bakker boargemaster fan Hoogeveen. Hy krige yn dy funksje yn 1963 te krijen mei de boererebûlje yn Hollandscheveld. Bakker pleite der mei súkses foar de A28 lâns Hoogeveen rinne te litten. Ek sette er him yn foar de komst fan in skouboarch. thumb|left|Minister Bakker fan Ferkear en Wettersteat iepenet yn 1970 it nije Skiphol yn Madurodam. Op foarspraak fan syn âlde stúdzjefreon Jelle Zijlstra waard Bakker yn 1963 steatssiktaris fan Ekonomyske Saken yn it kabinet-Marijnen. Hy hold dy funksje yn it kabinet-Cals. Fan 1966 oant 1967 wie Bakker minister fan Ekonomyske Saken yn it kabinet-Zijlstra. Hy sluet yn jannewaris 1967 in oerienkomst mei oaljemaatskippijen oer it opspoaren fan oalje yn it Nederlânske diel fan de Noardsee. Fan 1967 oant july 1971 wie hy minister fan Ferkear en wettersteat yn it kabinet-De Jong. Hy wie teffens ficepremier, belêste meo de koördinaasje fan de oangelegenheden betreffende Suriname en de Nederlânske Antillen. As minister fan Ferkear en Wettersteat soarge Bakker foar de earste wetjouwing tsjin wetterfersmoarging.
Na syn ministerskip siet hy oant begjin 1972 foar de ARP yn de Twadde Keamer. Dêrnei ferfolde hy tal fan bestjoersfunksjes by it bedriuwslibben. Fan 1972 oant 1984 wie Bakker foarsitter fan de rie fan bestjoer fan Ago Ferzekeringen (fan 1983 ôf bekend as Aegon).
Hy ferstoar yn de gemeente Wassenaar en waard op 8 oktober 2003 beïerdige yn Heech.
Rykswei 31
Rykswei 31, ek A31, is in autowei en autogongwei dy't it doarp Surch oer Harns en Ljouwert mei Drachten ferbynt. De dyk begjint by Knooppunt Surch mei de A7 by de Ofslútdyk en krúst by knooppunt Oerterperfallaat wer de A7. Allinnich it âldste diel, tusken Harns en Ljouwert, dat yn 1983 iepene waard, is it in autodyk, de rest is autowei. De A31 is ien fan de pear autogongwegen yn Nederlân dy't net daliks oanslút op in oare autogongwei.
Wâldwei
It stik fan Ljouwert-Himriksein nei Drachten, better bekend as de Wâldwei, oarspronklik yn gebrûk nommen yn 1978, waard nei 2000 omboud ta in fjouwerstrooks autowei mei skieden rydbanen. Underdiel fan de wurksumheden wie de bou fan Akwadukt Langdeel en ferdûbeling fan de Foanejachtbrêge. Op 31 oktober 2007 koe ferkear foar it earst oer it hiele trajekt gebrûk meitsje fan fjouwer rydstroken, wêrmei't de ferdûbeling fan de Wâldwei ôfrûn is. It weidiel waard op 21 jannewaris 2008 offisjeel iepene troch minister Eurlings fan Ferkear en Wettersteat.
Heak om Ljouwert
It trajektbeslút oer it gedeelte tusken de ein fan de Waldwei en de A31, ek wol bekend as de Heak om Ljouwert wurdt yn 2007 nomd. De nije wei begjint by Werpsterhoek (de ein fan de Wâldwei) en einiget by de N383 by Marsum. De nije westlike ynfalsrûte fan Ljouwert slút oan op de Heak. Yn 'e maitiid fan 2010 waard úteinset mei de oanlis fan de Heak om Ljouwert en de keunstwurken anneks. De Heak om Ljouwert is op 18 desimber 2014 om 14:00 iepene.
Ferdûbeling Surch-Harns
It part tusken Knooppunt Surch en Harns, útsein de traverse troch Harns, waard tusken july 2007 en desimber 2008 omboud ta fjouwerstripe-autowei. Nijsgjirrich is dat dy ferbouwing net bedoeld waard om in fileprobleem op te lossen, mar om de ferkearsfeiligens te ferbetterjen. It stik N31 tusken Surch en Harns gou as ien fan de ûnfeilichste wegen fan Nederlân; tusken 1995 en 2000 foelen der 18 deaden op de wei en tusken 1993 en 2000 teffens 37 ferwûnen; yn fergeliking mei oare autowegen barre der reedlik in soad slimme ûngelokken, fataal of mei letsel. It wurk oan de N31 by Harns sette ein 2015 útein. . It trajekt wie ree yn desimber 2008 en waard troch minister Camiel Eurlings yn febrewaris 2009 offisjeel iepensteld.
Trochgong Harns
De N31 rint dwers troch Harns hinne. Oant 2017 wie de N31 in twabaansk autowei op in talúd mei fiadukten oer pleatslike diken, it spoar fan Harns nei Ljouwert en de Keningsbrêge oer it Van Harinxmakanaal, dy't gauris iepen giet foar de skipfeart. En ek troch de op- en ôfritten yn Harns soarge dat foar ferkearsopstoppings en ûnfeilige ferkearstastannen. Ein 2015 waard úteinset mei it ferdjippe oanlizzen fan de N31 troch Harns hinne oer in lingte fan twa kilometer mei fiadukten ûnder de pleatslike diken en it spoar en it bouwen fan it Akwadukt Van Harinxmakanaal ûnder it kanaal troch. Tagelyk waard ek de N31 ferdûbele. Op 7 novimber 2017 waard de earste rydbaan fan it nije trasee troch Harns hinne iepene. Op 19 desimber waard de dyk offisjeel iepene.
Drachten-Emmen
Nei Drachten giet de N31 fierder as de N381 rjochting Emmen.
George Huntington
thumb|right|George Huntington George Sumner Huntington (9 april 1850 — 3 maart 1916) wie in Amerikaansk hûsdokter, foaral bekend fan de troch him tige sekuer beskreaune sykte fan Huntington.
Rykswei 31
Drachten-Emmen
Oant yn de jierren njoggentich rûn de N31 oer de hjoeddeiske N381, de N34 en oer de Rûnwei fan Emmen nei de N862, dêr't de N31 by Klazienaveen op de N37 oanslute.
Anno 2016 binne de plannen foar in (gedieltlike) ferdûbeling en werynrjochting fan de wei Drachten-Appelskea/Hoogersmilde foar in grut part útfierd. Mooglik sil de dyk letter wer omdoopt wurde yn N31.
George Huntington
Yn de húsdokterspraktyk fan syn heit George Lee Huntington (1811–1881) (en earder syn pake Abel Huntington (1778–1858)) hie er pasjinten sjoen dy't slimme ûnopsetlike bewegings makken en boppedat dy sykte oan guon fan harren bern trochjoegen. Fuort nei syn ôfstudearjen - hy wie doe 22 jier - joech er in lêzing oer dy frjemde en neffens him erflike sykte dy't allinnich yn New York foarkaam, nei't er tocht. (Nammentlik yn in famylje yn East Hampton op Long Island.)
Literatuer
🇦🇹 (1989). ''George Huntington and George Sumner Huntington. A tale of two doctors. Hist Philos Life Sci 11'' (2): 297–304. PMID 2534642
Aldgillis
Aldgillis, Aldgisl, Aldegisel, Aldgils of Eadgils (— 680) wie neffens it wurk fan Stephanus Eddius in Fryske kening út de twadde helte fan de 7e iuw. Hy is de earste kening dêr't wat skriftlike boarnen oer binne en stiet bekend as in machtich hearsker. Under syn regear woeks it Fryske ryk yn omfang. De namme Aldgillis (of Aldgisl) betsjut: 'âld', gisl = "gizeler", "stêf" of "spear".
Kening
Yn de Historia ecclesiastica fan Beda, in Ingelske muonts wurdt Aldgillis neamd as kening fan de Friezen. It feit dat Beda him kening neamd is hiel bysûnder en wichtich foar histoarisy, omdat de Friezen troch Frankyske boarnen út dy tiid, en dy't net oerrinne fan in soad betrouberens, altiten as in ûnderhearrich folk oantsjutten waard. Hja neamen de Fryske lieders hartoggen en gjin keningen. Skiedkundigen jouwe dêrom mear gewicht oan Beda syn beskriuwing en betiteling fan Aldgillis as dy fan de Frankyske boarnen.
Fan wat wy oer him witte hat men de yndruk dat Aldgillis mear wie as allinnich in kriichshear. Hy wurdt sjoen as in frij machtich persoan dy't him nea folle oanlutsen hat fan de grutste Naasje yn dy tiid, de Franken. Opfalt, is dat er syn eigen polityk fierde, los fan it Frankyske ryk. Dat koe der net samar dwaan, en omdat er dat wol die, wurdt oannommen dat er lang oan it bewâld west hat, mooglik al fan ôf ± 650.
Skiednis
Aldgillis hie syn machtsbasis yn it sintraal rivieregebiet yn de tsjinwurdige provinsjes Hollân en Utert. Hy residearre yn in palacium wierskynlik yn Utert of Dorestêd en neffens guon wittenskippers hearske hy oer in gebiet dat fan it Swin (by Brugge) oant de Weser ta rûn. De gebiedsútwreidingen fan it Fryske folk nei it suden ta om 650 hinne wurde op syn konto skreaun.
Under syn regear hienen de Friezen te krijen mei it machtige Frankyske ryk en krigen se it oan 'e stok mei Ebroin, de Frankyske hofmeier fan kening Teuderik III. Dêrby wie it behearskjen fan de âlde Romeinske grinsfersterkingen de ynset fan de fijannichheden. Aldgilles koe mei syn legermacht de Franken op in ôfstân hâlde.
Yn de winter fan 678 ûntfong Aldgillis de Ingelske biskop fan York Wilfried yn Utert en joech dizze in ûnderkommen. Hy wegere oan it fersyk te foldwaan fan Ebroin, Wilfried oan him út te leverjen. Likernôch 680 ferstoar de Fryske kening en waard er opfolge troch Redbad, dy't nei alle gedachten syn soan wie.
List fan planetoïden 8401-8500
Dit is in list fan planetoïden 8401-8500.
European League follybal manlju 2011
De European League follybal manlju 2011 is de achtste edysje fan it jierlikse European League follybal. Der dogge tolve Europeeske lannen mei, dat in rekôr wie. De earste omloop waard spile fan 25 maaie oant en mei 10 july, de finale waard yn Košice, Slowakije hâlden op 16 en 17 july. Yn de earste omloop wiene de tolve lannen ûnderferdield yn trije groepen fan fjouwer lannen. Yn de earste omloop waard der spile yn 6 ferskate omlopen. Yn totaal spile elts lân twaris tsjin itselde lân. De trije winners fan de groepen en it gastlân pleatsten har foar de finale-omloop. Yn dit gefal wie Slowakije it gastlân, dus Slowakije wie al pleatst foar de finale-omloop. Dêrnêst pleatsten ek Sloveenje (earste groep A), Spanje (earste groep B) en Roemeenje (earste groep C) har foar de finale-omloop. It evenemint wurdt organisearre troch it CEV, it Europeeske follybalbûn.
Warsjau
Geografy
Warsjau leit yn it midden fan Poalen oan beide siden fan de rivier de Vistula, en likernôch 350 km fan de Baltyske see. It leit likernôch 100 m boppe seenivo.
Warsjau hat fjouwer universiteiten en 62 hegeskoallen, en in protte teater- en keunstgaleryen.
Skiednis
left|thumb|Histoarysk sintrum fan Warsjau. Yn 1224 waard foar it earst melding makke fan Warsjau yn de skriftlike boarnen. De stêd wie haadplak fan de hartoggen fan Mazovië en kaam dêrnei oan Poalen ta, dêr't it yn 1609 residinsje fan de Poalske kening waard. Nei ferskate oerhearskingen foel de stêd yn 1795 oan de Prusen en wie tusken 1807-1815 haadstêd fan it Hartochdom Warsjau. Dêrnei kaam de stêd in skoftlang yn hannen fan de Russen.
Nei de Earste Wrâldkriich waard Warsjau haadstêd fan de nij stifte republyk Poalen. Under de Twadde Wrâldkriich hat de stêd slim te lijen hân. It Joadske getto waard nei fûleindich ferset troch de Joaden yn 1943 ferwoaste, dêr't om-ende-by 400.000 slachtoffers by foelen, en yn 1944, nei de opstân fan de oare befolking doe't it sowjetleger tichteby kaam, makken de Dútsers goed 80% fan de stêd lyk mei de grûn, dêr't op 'e nij in protte slachtoffers by foelen.
Yn de nei-oarlochske tiid is it âlde sintrum wer yn de âlde styl opboud en no stiet de stêd op de Wrâlderfgoedlist fan de UNESCO.
Demografy
Warsjau hat yn de skiednis altyd in plak west foar ymmigraasje, ek fan út it útlân, benammen út gebieten út Sintraal- en East-Jeropa. Al 300 jier lang stiet it bekend as it "Alde Parys" of it "Twadde Parys". It wie altyd in sintrum fan de Jeropeeske kultuer. Demografysk wie it de meast ûnderskate stêd fan Poalen, wat nasjonaliteiten en it leauwe oanbelanget, mei in grut ferskaat oan minsken dy't yn it bûtenlân berne wienen. Neist de grutte Poalske mearderheid, wie der in grutte Joadske mienskip yn Warsjau. Neffens de Russyske folkstelling fan 1897, wienen fan de yn totaal 638.000 ynwenners fan Warsjau, 219.000 Joadsk, wat delkomt op likernôch 34% fan de befolking. Foar de Twadde Wrâldkriich wennen der 350.000 Joaden yn Warsjau. De oarloch feroare dat allegear, tsjintwurdich binne der in stik minder joaden yn Warsjau as foar de kriich. It meastepart fan de hjoeddeiske populaasje is berne yn Warsjau.
thumb|right|Ynwennerûntwikkeling fan Warsjau.
Ynwennertal fan Warsjau sûnt 1700:
Bestjoer
It Warsjau-beslút hat alle regio's om Warsjau hinne opheft en soarge foar de stifting fan ien stedspowiat, mei ien gemeentlike oerheid.
De wetjaande macht yn Warsjau bestiet út de Gemeenterie (Rada Miasta), besteande út ien keamer mei 60 leden. Riedsleden wurde alle fjouwer jier direkt keazen. Lykas de measte wetjaande ynstânsjes ferdielt de gemeenterie fan Warsjau himsels yn ferskate kommitees dy't ferantwurdlik binne foar ferskillende saken binnen it stedsbestjoer. Foarstellen hawwe de mearderheid fan de Rie nedich en wurde trochstjoerd nei de boargemaster (de Presidint fan Warsjau), dy't dy dan fêststelle kin. As de boargemaster it foarstel net goedkart hat de Rie 30 dagen de tiid om in twa-tredde mearderheid te krijen sadat it foarstel dan dochs troch gean kin.