cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Wopke Hoekstra
Ministerskip
Syn krewearjen foar it nasjonale belang makke Wopke Hoekstra ta ien fan de meast populêre bewâldsmannen fan it regear. Ut in ûndersyk fan EenVandaag fan 14 septimber 2020 die bliken dat de respondinten fan alle ministers it measte betrouwen hawwe yn de "deeglike" Wopke Hoekstra (69%). Dêrmei liet Hoekstra de twadde op de list, premier Rutte (53%), fier efter him.
Sûnt de oanstelling fan Sybrand Buma as boargemaster fan de gemeente Ljouwert tocht mannichien dat Hoekstra him as partijlieder opfolgje soe, mar op 17 juny 2020 sei er yn in fraachpetear dat er him net beskikber stelle soe om't er him sels mear as bestjoerder as as beropspolitikus seach. Nei't Hugo de Jonge him op 10 desimber 2020 as listlûker fan it CDA weromloek, waard Hoekstra troch it partijbestjoer frege him kandidaat te stellen. Hoekstra gyng op it fersyk yn en nei de foardracht troch it bestjoer keas 95% fan de leden foar Hoekstra as listlûker. Nei de ferkiezings waard er fraksjefoarsitter yn de Twadde Keamer.
Op 10 jannewaris 2022 waard er as twadde fise-premier en minister fan Bûtenlânske Saken yn it kabinet-Rutte IV beëdige. Dêrmei joech er syn Keamersit op.
Privé
Wopke Hoekstra wennet mei syn frou Liselot Hoornweg yn Bussum en tegearre hawwe hja fjouwer bern. Hy mei graach hurdrinne en lêze en tsjerklik is er ferbûn oan de remonstranten. Syn frijsinnigens soarget somtiden ta in fan it CDA ôfwikend stimgedrach. Sa wie Hoekstra as iennige CDA-senator foar it ôfskaffen fan trouamtners mei gewissebeswieren en stimde Hoekstra foar it wetsfoarstel oer lesbysk âlderskip.
Illinois (rivier yn Illinois)
thumb|Sreamgebiet fan de Illinois thumb|De Illinois, sjoen út [[Starved Rock State Park wei]] thumb|De Illinois, mei [[Marseilles (Illinois)|Marseilles (ûnder) en Ottawa (midden)]] De rivier de Illinois is in grutte sydrivier fan de Mississippy, yn de Amerikaanske steat Illinois. De rivier is sa'n 440 km lang en soarget foar de ôfwettering fan in grut part fan Sintraal-Illinois, it streamgebiet beslacht 72.701 km². De rivier wie in wichtige ferbining foar de Lânseigen Amerikanen en iere Frânske hannelers tusken de Grutte Marren en de Mississippy. De Frânske koloanjale delsettings oan de rivier wienen it hert fan it gebiet dat Illinois Country neamd waard. Nei de oanlis fan it Illinois en Michigankanaal en it Hennepinkanaal Canal yn de 19e iuw, bleau de rivier in wichtige ferbining foar de moderne skipfeart tusken de Michiganmar en de Mississippy.
Hockenheimring
De Hockenheimring is in sirkwy foar foaral autosport, dat yn de Dútske dielsteat Baden-Wuertemberch leit, besúden de stêd Mannheim. Fan 1970 oant en mei 2019 wie it sirky regelmjittich de lokaasje fan de Grutte Priis Formule 1 fan Dútslân en fan de Grutte Priis Formule 1 fan Jeropa.
Psychologysk trauma
In psychologysk trauma of psychotrauma is it psychyske letsel dat immen oprint oan syn of har geast troch in aaklike ûnderfining of in rige fan sokke ûnderfinings. Oarsaken fan dit soarte psychyske oandwaning kinne bygelyks wêze: oanhâldende geastlike mishanneling, oanhâldend narjen, ferskate opinoar folgjende gefallen fan diskriminaasje en/of rasisme, ûnderfinings yn oarlochssitewaasjes en geastlik letsel dat mank giet mei it ûndergean fan fysyk letsel by gefallen fan mishanneling, seksuele oantaasting of ferkrêfting. Sokke foarfallen feroarsaakje by it slachtoffer sa'n protte stress dat hy of sy dêr net mear mei omgean kin. Lykwols rint lang net eltsenien by eltse traumatyske ûnderfining in psychologysk trauma op. In tige bekende en in soad foarkommende foarm fan in psychologysk trauma is it posttraumatysk stress-syndroom. In oare foarm is it akút stress-syndroom.
Symptomen fan in psychologysk trauma binne hyperaktivearring, twangmjittich werbelibjen fan 'e traumatyske ûnderfining, dissosjaasje, ferkringing, eangstreäksjes en ferflakking. It slachtoffer ûnderfynt dêrby in skansearre selsbyld, in feroaring fan 'e bewustwêzenstastân, in fertekene belibjen fan 'e wurklikheid, en in feroare takomstbesef. Hoe slim oft immen troffen wurdt troch in psychologysk trauma hinget ôf fan in stikmannich faktoaren, lykas it aard fan 'e traumatyske ûnderfining, de geastlike warberens fan it slachtoffer, de stipe dy't it slachtoffer ûnderfynt fan syn of har sosjaal om-en-by, en it hanneljen fan 'e mienskip. Wat dat lêste oangiet, kin in psychologysk trauma bgl. oanboazje yn gefallen fan victim blaming. In psychologysk trauma kin opbetterje troch slachtoffersoarch, slachtofferhelp of slachtofferterapy. Yn beskate earnstige sitewaasjes kin der ek sprake wêze fan krisishelpferliening.
Lymington
Lymington is in plak en gemeente (civil parish) yn it distrikt New Forest, yn it Ingelske greefskip Hampshire. Der wenje sa'n 15.000 minsken yn it plak. Ut Lymington wei farre de boaten nei Yarmouth op it eilân Wight. Der is ek in wichtige jachthaven Lymington leit sa'n twa oeren riden súdwestlik fan Londen, net sa fier fan it Nasjonaal park New Forest.
De skiednis fan Lymington giet werom oant de 6e iuw foar Kristus. Yn it Domesday Book fan 1086 komt it plak foar as Lentune.
Zernikekompleks
It Zernikekompleks, ek Zernike Kampus Grins neamd, is in gebiet yn it noarden fan de stêd Grins dat diel útmakket fan de wyk Paddepoel. It is neamd nei wittenskipper Frits Zernike (1888-1966) dy't yn 1953 de Nobelpriis foar de natuerkunde krige. It is in konsintraasje fan gebouwen fan de Ryksuniversiteit Grins (RUG) en de Hânzehegeskoalle Grins, mar ek fêstigingen fan oare ynstellings en bedriuwen, lykas Google.
John Goodman
thumb|Goodman, [[12 febrewaris 2014]] Jonathan Stephen "John" Goodman (Affton (Missoury), 20 juny 1952) is in Amerikaansk film- en tillefyzje-akteur.
Hy spile ûnder mear fan 1988 oant en mei 1997 Dan Conner yn de komeedzjerige Roseanne; dêrfoar krige er yn 1993 in Golden Globe. Njonken dat waarden him mear as fyftjin oare aktearprizen takend, ûnder oaren American Comedy Awards yn 1989 en 1990 (beide foar Roseanne), in Primetime Emmy Award yn 2007 (foar syn gastrol yn Studio 60 on the Sunset Strip) en in National Board of Review Award yn 2012 (foar al syn rollen yn Argo, Flight, ParaNorman en Trouble with the Curve).
Nei de highschool en in dramaoplieding oan de Universiteit fan Missouri wie Goodman in skoft as útsmiter. Goodman spile yn de Broadwaymusical Big River de heit fan Huckleberry Finn. Op tillefyzje wie er faak te sjen yn it sketchprogramma Saturday Night Live.
Goodman boaske yn 1989 oan Annabeth Hartzog, mei wa't er yn 1990 dochter Molly krige.
1004 f.Kr.
Foarfallen
Kening David feroveret Jeruzalem, neffens de joadske tradysje.
Liudgertsjerke (Ferwert)
De Liudgertsjerke oan de Hegebeintumerwei wie de tsjerke fan de grifformearde tsjerke en is tsjintwurdich ien fan de twa tsjerken fan de "Protestantske Gemeente Ferwert" yn Ferwert.
Skiednis
thumb|left|Grifformearde tsjerke mei pastorij foar 1920 Yn de 19e iuw stie op it plak fan de tsjerke in hûs mei stâl fan de túnker Hendrik Braak. It kaam yn 1846 yn eigendom fan de ôfskieden gemeente en fan doe ôf oant 1866 waard it gebou ferboud ta tsjerke. Yn 1920 folge in nije ferbouwing: de muorren waarden ophege, de tsjerke krige in dwersskip en der waarden galerijen ynboud, sadat it tal sitplakken tanaam fan 572 oant 729.
In lêste grutte ferbouwing fûn plak yn 2009. Doe waard it ynterieur folslein modernisearre. Yn deselde snuorje waard de tsjerke ferneamd nei Liudger, de sindeling dy't yn de omkriten fan Ferwert wurke hat. De grifformearde gemeente gyng op 1 jannewaris 2010 mei de herfoarme gemeente op yn de Protestantske Gemeente Ferwert.
Oargel
It oargel yn de Liudgertsjerke waard yn 1921 troch de firma P. van Dam út Ljouwert boud.
Asylsikerssintrum
In asylsikerssintrum, Nederlânske ôfkoarting AZC (ek wol opfangsintrum of asylsintrum neamd), is in opfangsintrum foar asylsikers dy't tydlik yn in lân tahâlde oant oer harren asyloanfraach beslist is. It oanbieden fan dizze opfang wurdt yn Nederlân dien troch it Sintraal Orgaan opfang asylsikers (COA) yn opdracht fan it Ministearje fan Binnenlânske Saken.
Nederlân hat yn totaal 51 asylsikersssintra oer it hiele lân. Gemiddeld jout in AZC ûnderdak oan ûngefear 500 oant 600 minsken. De earste twa asyslsikerssintra waarden iepene yn 1987 troch Minister Brinkman fan it Ministearje fan Wolwêzen, Folkssûnens en Kultuer yn Luttelgeest en Slagharen.
Yn Fryslân binne asylsikerssintra op De Jouwer, yn Burgum, Drachten, Sint Anne, Balk. Op De Jouwer en yn Wolvegea wiene in oantal jierren tydlike opfangsintra.
George Schweigmann
Georgus Hermanus Josephus "George" Schweigmann (Snits, 7 novimber 1924 – Ljouwert, 18 oktober 2017) wie in Nederlânsk reedrider fan Frysk komôf.
As toerrider ried Schweigmann fan de achtste Alvestêdetocht yn 1942 ôf acht Alvestêdetochten efterelkoar. Hy ried se allegearre út en is dêrmei meirekordhâlder mei (ûnder oaren) Klaas de Groot. By de tolfde Alvestêdetocht (1963) rekke Schweigmann ferwûne oan de knibbel troch in reed fan in oare rider en finishte nei it kramjen fan de wûn as lêste.
Hy wie teffens 25 jier lang bestjoerslid foar de Keninklike Feriening De Fryske Alve Stêden. Schweigmann stoar yn de âldens fan 92 jier oan in hertoanfal.
Ikuo Matsumoto
(3 novimber 1941) is in eardere Japansk fuotballer. Earder spile foar Toyo Industries. spile ek yn it Japansk fuotbalalvetal. Hy die mei oan it Olympyske Simmerspullen 1968.
Jeropeeske wei 22
thumb 400px|thumb|De rin fan de E22 thumb|De rin fan de E22 yn Ruslân De Jeropeeske wei 22 (E22) is ien fan de langste Jeropeeske rûten en rint benammen troch noardlike en eastlik Jeropa en hat in lingte fan 5320 km. De dyk begjint yn Holyhead yn Wales en einiget yn Isjim yn Ruslân. De dyk rint troch de lannen Feriene Keninkryk, Nederlân, Dútslân, Sweden, Letlân en Ruslân. In stikmannich Jeropeeske wegen waarden nei it jier 2000 oant yn Aazje ferlingd. De E22 waard ferlingd op 24 juny 2002.
De rûte rint troch Fryslân oer de A7 oer de Ofslútdyk en by Boalsert, Snits, De Jouwer, It Hearrenfean en Drachten del. De rûte rint oer de A280, A31 en A28 troch East-Fryslân by Bunde en Lier del.
Rûte
De E22 rint oer de folgjende nasjonale diken hinne fan west nei east:
Krêftwurd
In krêftwurd of krêftterm is in wurd of fraze (rige byinoar hearrende wurden) dy't ornaris troch immen útsprutsen wurdt as hy of sy earne kjel fan wurdt, him of har sear docht of earne (tige) ûntefreden oer is. Guon lju hawwe foar de moade om al har spraakgebrûk ôf te meitsjen mei krêftwurden om gjin oare reden as dat se har dat oanwûn hawwe. Yn 'e regel brûkt men sokke wurden of frazen lykwols as it jin ûntkomt troch skrik of pine, of om by ûntefredenens frustraasje ôf te reägearjen. By it uterjen fan krêftwurden is de letterlike betsjutting fan 'e wurden oer it algemien net fan belang, mar inkeld de gefoelens dy't de wurden útdrukke.
It útslaan fan krêftwurden by skrik, pine of frustraasje kin by in soad minsken ta opluchting of ferromming liede. Wittenskiplik ûndersyk hat útwiisd dat proefpersoanen troch te flokken sels langer pine ferdrage koene, en dat de pine troch harren dan as minder slim ûnderfûn waard, hoewol't er objektyf sjoen like slim wie as by proefpersoanen dy't net flokke mochten. Neffens oar ûndersyk soe it brûken fan krêftwurden ek in posityf effekt hawwe kinne op fysike training.
Neil fan Carrick
"Neil" (of "Nigel" of "Niall") "fan Carrick") hat yn 'e Wikipedy ferskate betsjuttings:
Abía fan Juda
Abía (Hebriuwsk: אביה; Latynsk: Abiam; "heit fan de see", "JHWH is myn heit") wie de soan fan Rechabeäm en pakesizzer fan kening Salomo. Abíam waard de twadde kening fan Juda en syn regear foel tusken 913 f.Kr. en 910 f.Kr.
Neffens it Alde Testamint wie Abíam krekt as syn heit net trou oan de God fan Israel. Hy wie God net lykas syn foarfaar David mei hiel it hert tawijd en fereare ek nochris Kanaänityske goaden.
Tidens syn regear krige Juda oarloch mei Israel. Opfallend wie doe Abíam's oanhinklikens fan de God fan Israel en hy beskuldige oan it begjin fan de fjildslach Israel der fan dat hja harren fan Him ôfkeard hiene. Nettsjinsteande Israel's grutte oermacht en dat Juda ynsletten wie troch it leger fan kening Jerobeäm, fersloech Abíam Israel mei glâns. Trije stêden waarden troch him ynnommen en it slagge Israel net mear tidens it regear fan Jerobeäm om de klap te boppe te kommen.
Jaarsmastate
thumb|Jaarsma en Hania (2010) thumb|Jaarsma en Hania (1982) Jaarsmastate, ek Jarichsma en Grut-Jaarsma is in eardere state en stie besuden Holwert, gemeente Dongeradiel, en grinze oan de súdkant fan Haniastate (Holwert). Op it út de loft wei noch goed te ûnderskieden eardere stinsterrein neist dat fan Haniastate stiet no in pleats.
De stins sil nei alle gedachten út de 14e iuw wêze. De family Jaarsma gou as aadlik en hearde ta de lytse haadlingen. De staach stoar yn de 17e iuw út. Jarichsma waard yn 1390 neamd as wenlak fan Riowrd Jarichsma, grytman oer de beide Dongeradielen. In akte oer jiermerken yn 1452 waard mei besegele troch Offa Jurgijsma. Omdat Lijef Iarsma yn 1453 Binnert Haygha op Hania foar him segelje lit. wenne hy grif yn Holwert. Yn 1491 sluet Take Jaersma him oan by it ferbûn mei Grins en yn 1504 en 1505 wurdt hy as edelman yn Dongeradeel neamd. Yn 1511 wie hy eigener en brûker fan Jaarsmastate mei 44 pûnsmiet binnendyks en 8 pûnsmiet bûtendyks lân.
Op de kaarten fan 1622 en 1664 wurdt Jaersma noch in edele state neamd, op dy fan 1718 net mear. Om 1785 hinne seit de “Tegenwoordige Staat” omtrint Haniastate: Deze plaats is merkwaardig wegens haare plantagie, welke ongeveer zeven morgen groot is, en ook een gedeelte beslaat van Jaarsma-state, waarvan byna niets dan de naam is overgebleeven. De pleats hie yn 1832 en ek no in grêft rûnom.
SHAFTA
De SHAFTA's of Soft and Hard Adult Film and Television Awards (net te betiizjen mei de sjoernalistike Shafta Awards) binne in groep Britske prizen dy't op jierlikse basis útrikt wurde foar populariteit fan pornofilms yn it Feriene Keninkryk. De namme fan dizze prizen, dy't letterlik "Sêfte en Hurde Film- en Tillefyzjeprizen foar Folwoeksenen" betsjut, is in backronym (in akronym wêrby't men mei de ôfkoarting begûn is en doe betocht hat wêr't de letters foar stean koene). De ôfkoarting SHAFTA ferwiist nei de BAFTA, de wichtichtste Britske mainstream-filmpriis, en nei shaft ("skacht"), in Ingelsk wurd foar "penis".
De SHAFTA's waarden yn 2010 ynsteld en wurde sûnt elts jier, meastal mids maart (mar yn 2013 op 5 desimber) útrikt troch de Britske pornografyske tillefyzjestjoerder Television X. De winners wurde útornearre troch in stimming ûnder de abonnees fan Television X. Nominearre pornostjerren hawwe yn it ferline de sosjale media brûkt om 'e lju oan te fiterjen en stim op harren. De útrikkingsseremoanje fan 'e SHAFTA's wurdt yn 'e regel holden yn in Londenske stripklub. Yn 2012 ûntstie der om dizze prizen hinne in lyts skandaaltsje doe't in groep abonnees protestearre tsjin it feit dat de transseksuële pornoaktrise Holly Harlow nominearre waard yn 'e kategory bêste nije froulike stjer. Television X ferdigene dy beslissing lykwols troch te sizzen: "[D]e term froulike stjer past folslein by har; se is froulik, seksy en in geweldige aktrise."
Kategoryen
(de prizen wurde net elts jier yn alle kategoryen útrikt)
Willem Witsen
thumb|Willem Witsen, selsportret (1893) Willem Arnoldus Witsen (Amsterdam, 13 augustus 1860 - dêre, 13 april 1923) wie in Nederlânske keunstskilder, fotograaf en etser. Hy kaam út in begoedige famylje, dêr't ek de 17e iuwske reginten Cornelis Jan Witsen en syn soan Nicolaes Witsen ta hearden.
Witsen, dy't beynfloede waard troch de Amerikaanske skilder James MacNeill Whistler, portrettearre faak sawol rêstige stedsgesichten as agraryske taferelen. Hy makke ek portretten en foto's fan foaroansteande figueren út de Amsterdamske keunstwrâld. Hy wurdt rekkene ta de Amsterdamske ympresjonisten.
Witsen studearre oan de Ryksakademy foar Byldzjende Keunsten yn Amsterdam en yn Antwerpen.
Famyljedrama
Yn 1889 die Willem Witsen syn suster, de sjongster Anna Witsen, har tekoart. Sy fersûpte yn de fiver fan de bûtenpleats fan de famylje, de Ewijckshoeve. Herman Gorter hellet dat barren oan yn syn gedicht in de zwarte nacht is een mensch aangetreden dat opnaam is yn syn bondel 'Verzen' (1890).
Keunstriden op de Olympyske Winterspullen 1928
thumb|right|200px|De Olympyske Iisbaan fan Sankt Moritz 1928
De Olympyske Winterspullen 1928, ek wol de IIe Olympiade neamd, waarden yn 1928 yn Sankt-Moritz, Switserlân hâlden. Dat wie fan 11 febrewaris oant en mei 19 febrewaris. It keunstriden hie plak op it St. Moritz Olympic Ice Rink
Medaljespegel
De top-5 fan lannen dy't by it keunstriden medaljes wûn ha tidens de Olympyske Simmerspullen fan 1928.
Nij-Beierlân
Nij-Beierlân (Nederlânsk en offisjeel: Nieuw-Beijerland) is in doarp en eardere gemeente yn it westlike part fan de Hoekske Waard yn de Nederlânske provinsje Súd-Hollân. Yn 2019 hie it doarp likernôch 3993 ynwenners. Nij-Beierlân leit oan de tijrivier de Spui. It wetter yn de omkriten fan Nij-Beierlân is noch hieltyd ûnder ynfloed fan tijen.
Nij-Beierlân wie foar 1984 in selsstannige gemeente doe't it mei de doarpen Goudswaard, Piershil, Súd-Beierlân en it eilân Tiengemeten de gemeente Korendijk foarme. Dy gemeente waard by in gemeentlike weryndieling mei yngong fan 1 jannewaris 2019 part fan de nije gemeente Hoekske Waard.
Der is in fearferbining mei Hekelingen, dat de fluchste manier is om yn Spijkenisse te kommen.
De pleatslike fuotbalferiening is NBSVV en waard oprjochte yn 1949. Nij-Beierlân hat twa basisskoallen: Iepenbiere skoalle Onder de Wieken en de kristlike skoalle School met de Bijbel.
Lytse marters (ûnderfamylje)
Ta dizze ûnderfamylje hearre 20 libbene soarten martereftigen, mei dêropta ien soarte dy't yn 'e njoggentjinde iuw útstoarn is. Dêrûnder binne de de Amerikaanske nerts (Neogale vison), de fret (Mustela putorius furo), de harmeling (Mustela erminea), de Jeropeeske nerts (Mustela lutreola), de murd (Mustela putorius) en de wezeling (''Mustela nivalis).
Noardske kombinaasje op de Olympyske Winterspullen 2014
200px|thumb|right|200px|De Olympyske skânsen fan Sotsji 2014
De XXIIe Olympyske Spullen waarden fan 7 oant en mei 23 febrewaris 2014 hâlden yn Sotsji, yn Ruslân. It Noardske kombinaasje hie plak op de RusSki Gorki Jumping Center De start fan it skyrinnen wie tidens dizze Olympyske noardske kombinaasje foar it earst ûnder de skâns fan it skânsspring ûnderdiel.
RusSki Gorki Jumping Center
De RusSki Gorki Jumping Center waard boud yn 2012 foar de Olympyske Winterspullen fan 2014. De grutte delgong hie in K-punt fan 125 meter en de gewoane delgong hie in K-punt fan 95 meter. Der wie plak foar 9.600 taskôgers.
Medaljespegel
De top-4 fan lannen dy't by de noardske kombinaasje medaljes wûn ha tidens de Olympyske Winterspullen fan 2014.
Teresa Tease
Teresa Tease, wiere namme: Ann Tolliver (5 april 1970), is in rêstend Amerikaansk pornografysk aktrise fan Afro-Amerikaansk komôf. Hja makke har debút yn in pornografyske film yn 1992. Neffens har offisjele opjefte is se 1.70 m lang, mei in gewicht fan 64 kg en kupmaat 38C. Yn it begjin fan har karriêre brûkte hja ek wol de artystenammen Shanel Dubois, Schanel en Teresa Tease.
Wyniastate
Wyniastate, ek: Wynnie huys stie súdlik fan Nes, gemeente Dongeradiel. Op it eardere stinsterrein stiet no in pleats.
De stins komt nei alle gedachten út de 14e iuw. De famyljenamme Winghia komt yn Nes yn 1481 foar; as 'Wynnie huys' en 'Wynnie landen' yn 1543. Yn 1481 wie Sywck Winghia to Ness ien fan de soenlju yn in skeel oer de sate Lithiaweer te Wetsens. Mooglik wie Deytse Wynia, yn 1511 eigenierde op 83 pûnsmiet (fl. 20-11) te Nes, syn soan. Ut twa oare sates yn Nes krige hy in rinte en mei Take Buwingen wie hy eigener fan in sate yn Hantumhuzen.
Klaas de Groot (reedrider)
Klaas Arjen de Groot (Ljouwert, 5 febrewaris 1926 – Akkrum, 28 septimber 2013) is in Nederlânsk reedrider fan Frysk komôf.
De Groot wie feehâlder yn Fryslân. Hy ried fan Sânde Alvestêdetocht yn 1941 ôf njoggen Alvestêdetochten efterelkoar. Hy ried de earste acht op Fryske trochrinners en is mei dat tal meirekordhâlder.
Cees Veerman
Cornelis Pieter (Cees) Veerman (Nieuw-Beijerland, 8 maart 1949) is in Nederlânske boer, ekonoom en politikus. Hy wie fan 22 july 2002 oant 22 febrewaris 2007 minister fan Lânbou, Natuer en Fiedselkwaliteit, dat oant 1 july 2003 Lânbou, Natuerbehear en Fiskerij hiet. Hjoed-de-dei is er ûnder oaren foarsitter fan Natuermonuminten en foarsitter fan de Rie fan Tafersjoch fan de Stifting Vu-VUmc.
Jonkheid en oplieding
De boeresoan studearre ekonomy oan de Erasmus Universiteit Rotterdam, dêr't er yn 1973 it doktoraaleksamen helle. Yn 1983 promovearre er oan de Lânbou-universiteit Wageningen op it proefskrift Grond en grondprijs (Grûn en grûnpriis).
Fan 1971 oant 1976 wie er learaar ekonomy en bedriuwsekonomy, en oant 1989 efterinoar wittenskiplik meiwurker, haadmeiwurker en universitêr haaddosint ekonomy, kunde, en wittenskipslear, ûndersyksmetodology oan respektyflik de Ynterfakulteit Bedriuwskunde yn Delft, letter Rotterdam en de fakulteit Bedriuwskunde fan de Erasmus Universiteit Rotterdam.
Fan 1989 oant 2002 wie er bysûnder heechlearaar Agraryske bedriuwsekonomy- en sosjology oan de Katolike Universiteit Brabân. Fan 1990 oant 1997 wie er ek noch bysûnder heechlearaar agri-business oan de Erasmus Universiteit. Fan 1997 oant 2002 wie er ek foarsitter fan de rie fan bestjoer fan it Wageningen University & Research.
Dêrnjonken wie er lid fan in tal kommissariaten en wie foarsitter fan de Nasjonale Koöperative Rie foar Lân- en Túnbou, bestjoersfoarsitter fann de Feriene Túnboufeilings, foarsitter fan it DLO-Lânbou-Ekonomysk Ynstitút, lid fan de Rie fan Advys Moret, Ernst & Young en lid fan de Sosjaal-Ekonomyske Rie (1990-1993). Fierder wie er lid fan it deistich bestjoer fan it Suveringsskip Hollânske Eillannen en Waarden yn Doardt (1979-1986) en wiernimmend dykgraaf fan it Wetterskip De Grutte Waard yn Klaaswaal (1980-1996).
Hy wie foar it CDA fan 1973 oant 1980 lid fan de gemeenterie fan Nieuw-Beijerland en fan 1986 oant 1991 lid fan de nije gemeente Korendijk, dêr't Nieuw-Beijerland nei in gemeentlike weryndieling part fan waard. Yn Korendijk wie er ek fraksjefoarsitter.
Boppedat is er ek ikkerbouwer fan 180 bunder yn Goudswaard en 450 bunder yn de Dordogne yn Frankryk.
Ministerskip
Hy waard fan 22 july 2002 ôf minister fan Lânbou, Natuerbehear en Fiskerij yn it Kabinet-Balkenende I, fan 27 maaie 2003 ôf yn it Kabinet-Balkenende II en ta einbeslút fan 7 july 2006 ôf yn it Kabinet-Balkenende III.
Hy skreau yn 2001 in rapport foar it CDA dat der yn it ferkiezingsprogramma oer de lânbou stean moat. Hy trúnde oan op "oplibjen fan de âlde boere-etyk". Op syn advys keas it CDA foarsichtich foar duorsume lânbou. Yn it tiidrek dat er minister wie, keas it CDA lykwols in konservativer paad.
Cees Veerman makke nei de simmer fan 2006 buorkundich dat er net weromkomme soe as minister yn in folgjend kabinet. Earder dat jier waard er troch in tal leden fan it CDA benei kaam en nim it partijliederskip fan Jan Peter Balkenende oer. Hy hat lykwols besletten dat net te dwaan en ferlit de polityk.
Hy waard opfolge troch Gerda Verburg.
Lettere warberens
Op 12 maaie 2007 waard er keazen as foarsitter fan de Feriening Natuermonuminten as opfolger fan Herman Wijffels. Cees Veerman wie tagelyk ek foarsitter fan de Meta-evaluaasjekommisje Kwaliteitssoarch Wittenskiplik Undersyk ynsteld troch de Keninklike Nederlânske Akadeemje fan Wittenskippen, de Nederlânske Organisaasje foar Wittenskiplik Undersyk (NWO) en de Feriening fan Universiteiten (VSNU). Dêr folge er de yn 2007 ferstoarne professor Ad Geelhoed op. Cees Veerman is dêrnjonken lid fan de rie fan kommissarissen fan de Rabobank en sûnt maart 2007 bysûnder heechlearaar duorsume plattelânsûntwikkeling yn Jeropeesk ferbân oan de Wageningen Universiteit en de Universiteit fan Tilburch.
Hy is sûnt novimber 2007 foarsitter fan it Wittenskiplik Ynstitút foar it CDA. Yn july 2008 waard er lid fan de rie fan kommissarissen fan de Royal Barenburg Group. Yn febrewaris 2009 waard er foarsitter fan in kommisje dy't ûndersocht hoe't de bou fan de Noard-Súdline yn Amsterdam wer avensearje koe.
Yn it neijier fan 2009 waard er ek foarsitter fan de Kommisje Takomstbestindich Heger Underwiis Stelsel, ynsteld troch doetiidsk minister fan Underwiis Ronald Plasterk, dy't witte woe oft heger ûnderwiis yn de doetiidske foarm takomst hie en hoe't de Nederlânske tastân ferlike mei oare lannen. Dy kommisje brocht yn april 2010 syn advys út mei de titel: ''Differentiëren in drievoud. Omwille van kwaliteit en verscheidenheid in het hoger onderwijs''.
Fierder is Cees Veerman foarsitter fan de Rie fan Advys fan de Dutch Delta Academy, in gearwurkingsferbân op oansetten fan de Hegeskoalle Seelân, Hegeskoalle Rotterdam en Van Hall Larenstein en njoggen grutte wurkjouwers mei as doel: attraktyf, heechweardich, aktueel delta(technology) ûnderwiis en fraachrjochte praktykûndersyk, yn in duorsume ferhâlding tusken skoallen en bedriuwen. Cees Veerman is ek ien fan de deskundigen yn de stjoergroep fan it European Innovation Partnership (EIP) on Water nammens de Feriening fan wetterbedriuwen (Vewin) en de Uny fan Wetterskippen.
Hy waard mei yngong fan 1 jannewaris 2012 beneamd as lid fan de Rie fan Tefersjoch fan de Stifting VU-VUmc. Yn maaie 2012 naam er it foarsitterskip fan dy rie oer fan Pieter Bouw, dy't sûnt 2001 foarsitter wie. Hy is ek lid en mooglik foarsitter fan de Rie fan Tafersjoch fan de VU-Feriening.
Underskieding
Op 11 april 2007 waard er offisier yn de Oarder fan Oranje-Nassau.
Mitsuo Kamata
(16 desimber 1937) is in eardere Japansk fuotballer. Earder spile foar Furukawa Electric. spile ek yn it Japansk fuotbalalvetal. Hy die mei oan it Olympyske Simmerspullen 1964 en it Olympyske Simmerspullen 1968.
Amanda Fuller
Amanda Fuller (Sacramento (Kalifornje), 27 augustus 1984) is in Amerikaansk tillefyzje- en filmaktrise. Hja is fral bekend wurden mei de rol fan Kristin Baxter yn 'e komeedzjesearje Last Man Standing.
Jonkheid en oplieding
Fuller waard berne yn 'e Kalifornyske haadstêd Sacramento, mar groeide op yn Los Angeles, dêr't se yn 2002 slagge foar de middelbere skoalle oan 'e Notre Dame High School yn 'e wyk Sherman Oaks.
Karriêre
Fuller hie har earste aktearrol op har njoggende, yn 'e minysearje Tales of the City (1993). Har earste filmrol folge fjouwer jier letter, yn ’Til There Was You (1997).
Fuller fertolke op 'e tillefyzje gastrollen yn û.m. de komeedzjesearjes That '70s Show, Malcolm in the Middle en 8 Simple Rules, de plysjesearjes Walker, Texas Ranger, NCIS, Without a Trace, Bones, CSI: Crime Scene Investigation, Law & Order: Special Victims Unit en Rizzoli and Isles, it rjochtbankdrama Judging Amy, de fantasytillefyzjesearje Buffy the Vampire Slayer en de dramasearjes Party of Five en Boston Public. Fierders spile se ek yn in protte tillefyzjefilms.
Behalven as aktrise wurket Fuller ek as regisseur. Sa fierde se de rezjy oer de produksje yn Los Angeles fan it toanielstik This Is Your Youth, fan toanielskriuwer Kenneth Lonergan. Se makke har debút as tillefyzjeregisseur yn 'e Last Man Standing-ôflevering Garage Band, út it achtste seizoen fan dy searje.
Priveelibben
Amanda Fuller wennet yn Los Angeles en is troud mei in Matthew Bryan Feld. Se makken yn july 2019 bekend dat se harren earste bern ferwachten. Fuller befoel op 19 novimber 2019 fan in sûn jonkje.
Popmastate
Popmastate, ek: Popma guedt stie súdlik fan Nes yn de gemeente Dongeradiel. It eardere stinzeterrein is ûnbehuze.
De stins is mooglik yn de 14e iuw ûntstien. As famyljenamme komt Poppama yn Nes yn 1466 foar; as toponym 'Popma guedt' yn 1543. Mei Wyniastate wie Popma yn 1511 it ienige eigenierde goed yn Nes. Krektas de Wynia's gouwen de Popma's (fan Drylts) yn de lette 16e iuw as edelen. Yn 1619 is noch sprake fan in stienhûs op de state.
Martsje de Jong
Martsje de Jong (Penjum?, 15 desimber 1976) is in Frysk redaktrise, kollumniste en âld-politika foar de FNP. Njonken har beropsmjittige wurkpaad is hja ek aktyf yn bestjoersfunksjes en as oersetster fan boeken nei it Frysk. Datoangeande binne har bekendste wurken De GFR en It Libben fan in Labbekak.
Jonkheid en oplieding
De Jong waard yn 1976 berne en groeide op yn Penjum, dêr't har heit boer wie op in pleats midden yn 'e beboude kom. Se die de middelbere skoalle op ateneumnivo, en woe yn dy tiid òf boer wurde, òf nei it konservatoarium. Hoewol't se piano en tromboane spilet, hie se nei eigen ynskatting net genôch talint om it as musikus 'te meitsjen', en om't it har oan geduld ûntbriek om mei ûnwillige muzyklearlingen om te gean, besleat se en sjoch ôf fan in muzikale karriêre. Sadwaande gie De Jong nei de Hegere Lânbouskoalle yn Ljouwert, want hoewol't der foar de pleats fan har heit, midden yn it doarp, gjin mooglikheden bestiene om út te wreidzjen, wie se derfan oertsjûge dat dat him wol rêde soe. It lêste jier fan har stúdzje folge se yn 'e Ierske haadstêd Dublin, dêr't se wittenskiplik ûndersyk die nei de fertarring fan ekstra aaiwiten by skiep, en tagelyk har Ingelsk flink ophelle.
Karriêre
Doe't De Jong klear wie mei har stúdzje, die lykwols bliken dat se te optimistysk west hie: de problemen mei it buorkjen losten harsels net op, dat der wie foar har gjin wurk. Har freon wiisde har derop dat se graach skriuwe mocht, en rette har oan om dêr wat mei te dwaan. Sadwaande melde De Jong har as freelance-sjoernaliste oan by it Frysk Deiblêd en tydskriften as Paard en Sport, Friesland Post en it blêd fan 'e KNKB Wis-In. Dêr kaam se in skoft mei troch de tiid.
Al rillegau waard har in baan oanbean by in dochterûndernimming fan útjouwerij Reed Elsevier, as buroredaktrise foar in stikmannich Ingelsktalige fakblêden. Dat wurk die De Jong seis jier nei folle tefredenheid, mar doe't se yn ferwachting rekke fan har twadde bern, sadat it reizgjen dat se foar har baan in protte dwaan moast, beswierlik waard, besleat se om ûntslach te nimmen. Neitiid waard se yn 2008 op in iepen sollisitaasje oannommen as redaktrise fan boeken en tydskriften by Klaas Jansma syn publisiteitsburo PENN, yn Ljouwert. Dêr wurket se anno 2018 noch altyd. Se is der û.m. belutsen by de útjefte fan 'e blêden De Skûtsjekrant en Fryslân Markant.
Njonken har beropsmjittige wurkpaad is De Jong ek op oare mêden aktyf. Sa hat se foar de FNP yn 'e gemeenteried fan Menameradiel sitten, en is se lid fan it bestjoer fan 'e Kristlik Fryske Folks Bibleteek (KFFB). Beide organisaasjes binne by De Jong min ofte mear in famyljetradysje, want har pake wie al lid fan 'e KFFB en har heit wie ek riedslid (yn Wûnseradiel) foar de FNP.
Fierders set De Jong yn har frije tiid ek boeken oer yn it Frysk. Dat begûn doe't se om 2015 hinne op in feest yn Grins oan 'e praat rekke mei Anne Tjerk Popkema, de oersetter fan û.m. The Hobbit fan J.R.R. Tolkien nei it Frysk. Dyselde hie wolris in stikje fan De Jong lêzen, en komplimintearre har mei har 'linige Frysk'. Dêrop frege er har hokker boek oft se yn it Frysk oersette woe as se dêr nochris de kâns ta krije soe. De Jong andere daliks dat dat it berneboek The BFG (The Big Friendly Giant) wêze soe, fan Roald Dahl. Popkema dage har út om it ris te besykjen en De Jong naam dy útdaging oan. Dat foel har noch net ta, benammen om't Dahl foar syn reus in hiel eigen fantasijtaal optocht hie. Mar se sette troch en yn 2016 waard it resultaat, De GFR (De Grutte Freonlike Reus) útjûn troch Popkema syn Utjouwerij Regaad.
Neitiid hearde De Jong in fraachpetear op 'e radio mei Bert Wagendorp, de skriuwer fan it boek Ventoux, dat oer hurdfytsen giet. Dat wie al yn frijwat talen oerset, seid er, mar hy woe noch wolris in Fryske fertaling sjen. De Jong, dy't op dat stuit foar de iepen brêge yn Harns stie te wachtsjen, socht him daliks op har smartphone op en stjoerde him in e-mailtsje dat sy dy oersetting wol meitsje woe. Wagendorp wie ferheard oer, mar ek bliid mei de flugge reäksje, en om't Popkema in grut leafhawwer fan hurdfytsen is, hie De Jong daliks ek al in útjouwer. De oersetting fan Ventoux kaam ûnder deselde titel yn 2017 by Regaad út.
Datselde jiers waard mei De Jong kontakt opnommen troch Joris van de Leur, de direkteur fan Uitgeverij De Fontein yn Utert. Dy woe graach dat De Jong yn it ramt fan it Kulturele Haadstêdjier foar syn útjouwerij it jeugdboek Diary of a Wimpy Kid, it earste diel fan 'e searje mei deselde namme fan 'e Amerikaanske skriuwer Jeff Kinney, yn it Frysk oersette. De Fontein hie earder al dy hiele rige yn in Nederlânsktalige oersetting publisearre. Kinney stie fjouwerkant efter it plan foar in fertaling yn it Frysk, om't er besefte hoe wichtich oft it foar bern is om yn harren eigen memmetaal te lêzen. Dêrom hied er de rjochten foar de Fryske oersetting fergees oan De Fontein skonken. De Jong sei daliks har meiwurking ta oan it projekt. De Fryske fertaling fan it boek, It Libben fan in Labbekak, kaam begjin desimber 2018 út.
Ek wie De Jong ein 2018 as fertelster belutsen by it Völuspá-projekt fan skriuwer Willem Schoorstra. Dêrby fertelden en spilen De Jong, Eke Born en Rutger Dijkstra yn in foarstelling de troch Schoorstra oersette ferhalen út 'e Aldiislânske Edda. Fierders wie De Jong foarhinne frijwillichster by de lokale Radio Ienhoarn yn Menaam, en spilet se tromboane yn it muzykkorps Looft den Heer yn Bitgummole. Yn septimber 2020 krige De Jong in twawyklikse kollumn yn 'e kultuertaheakke Freed fan 'e Ljouwerter Krante. Hja wie dêrmei de opfolchster fan Fedde Dijkstra. Yn 'e tuskenlizzende wiken leveret Pieter de Groot de kollumn.
Priveelibben
Martsje de Jong is skieden en wennet mei har twa bern yn Bitgum.
Masashi Watanabe
(11 jannewaris 1936 - 7 desimber 1995) wie in Japansk fuotballer. Earder spile foar Nippon Steel. spile ek yn it Japansk fuotbalalvetal. Hy die mei oan it Olympyske Simmerspullen 1964 en it Olympyske Simmerspullen 1968.
Deenske Gouden Iuw
Histoaryske kontekst
De perioade fan weropbou dy't op dizze desastreuze tiid folge, makke lykwols in protte enerzjy los yn de Deenske mienskip. De yndustrialisearring en sadwaande ek de ekonomyske aktiviteit naam nei 1815 hieltiid mear ta. In nij fjoer en faasje kaam oer it lân en alle keunstfoarmen. Uteinlik soe dy perioade fral út reden fan har artistyke prestaasjes oantsjut wurde mei de Deenske Gouden Iuw. De ein fan dizze kulturele bloeiperioade wurdt meast om 1850 lein, dat hy duorre mar skraachwurk in heale iuw.
Ynfloeden en styl
De Deenske Gouden Eeuw waard bot beynfloede troch de Dútske romantyk, mar ek sterk troch it neoklassisisme, dat yn Frankryk de toan oanjûch. Yn de skilderkeunst wiene ek de Hollânske masters út de 17e iuw in wichtige inspiraasjeboarne. Al dy ynfloeden hiene in eigen strak stilearre foarm fan realisme as resultaat, fermongen mei romantyske symbolyk, dy't de midden hold tusken ideaal en werklikheid. Ek in stikje patriottisme, fanút in nij nasjonaal bewustwêzen, die sines dêrta.
De Deenske Gouden Iuw hat in soad grutte nammen yn de literatuer en de filosofy opsmiten, mar de strakke realistyske styl krige dochs it meast stal yn de skilderkeunst, de arsjitektuer en de byldhoukeunst. De Keninklike Deenske Keunstakademy, dêr't yn dy tiid in sterke geast fan fernijing hearske, spile dêrby in wichtige katalysearjende rol. In protte keunstners út de Deenske Gouden Iuw sochten harren inspiraasje ek yn it bûtenlân. Tusken 1820 en 1840 wie der bygelyks frijwat grutte Deenske keunstnerskoloanje yn Rome.
Keunstners en wittenskippers
Grutte nammen út dit tiidrek binne:
Piet Gros
Pyt Gros (Dokkum, 31 july 1962) is in Nederlânsk gemikus en heechlearaar biomakromolekulêre kristallografy oan de Universiteit Utert fan Frysk komôf. Yn 2010 waard er ûnderskieden mei de NWO-Spinozapreemje foar it "ophelderjen fan de trijediminsjonale struktuer fan it C3-aaiwit".
Libben en wurk
Gros waard berne yn 1962 yn de húshâlding fan Anne Gros en Aafke Gros-Sikkema. Syn heit wie konsjerzje en administrateur fan de pedagogyske akademy te Dokkum. Letter ferhuze it gesin nei Damwâld. Nei de middelbere skoalle yn Dokkum gie er nei Grins, dêr't er oan de Ryksuniversiteit Grins (RUG) skiekunde studearre. Yn 1985 slagge er cum laude foar syn master om fiif jier letter cum laude te promovearjen op in dissertaasje oer "aaiwytkristallografy'.
Piet Gros is lid fan de Keninklike Nederlânske Akademy fan Wittenskippen (KNAW) sûnt 2010 en yn april 2013 waard er beneamd ta Ridder yn de Oarder fan de Nederlânske Liuw.
Spinozapreemje
Yn 2010 krige Pyt Gros de NWO-Spinozapreemj foar it klearrichheid jaan oer de trijediminsjonale struktuer fan it C3-aaiwit. Dat grutte aaiwyt is ûnderdiel fan it 'oer-ymmúnsysteem' dat noch altyd yn de minske oanwêzich is. Dit ymmúnsysteem falt út selsferdigening alle – ek lichemseigen – sellen oan, mei mooglik desastreuze gefolgen foar it lichem. Mei struktuerbiologyske techniken, sa as aaiwytkristallografy, ûndersiket Gros de struktueren en gemyske ynteraksjes dy't oan de basis lizze fan dat ymmunologyske proses. It ûndersyk fan Gros moat de grûn lizze foar medisynûntwikkeling op it mêd fan ûnder oare reuma, niersykten en hert- en fetsykten. Hy krige yn 2018 ek de Gregori Aminoffpriis, in ynternasjonale priis, dy't sûnt 1979 alle jierren útrikt wurdt troch de Sweedske Akademy op it mêd fan de kristallografy.
Neil fan Bruce (bastert)
Neil fan Bruce (Ingelsk: Neil Bruce; Normandysk-Frânsk: Nigel de Brus; Skotsk-Gaelysk: Niall a Briuis; yn Skotlân, foàr ein febrewaris 1330 – Neville's Cross (Ingelân) 17 oktober 1346), ek wol bekend as Neil fan Carrick, wie in oerwûne soan fan 'e ferneamde Skotske frijheidsstrider en kening Robert de Bruce.
Libben
Neil fan Bruce, ek wol Nigel of Niall fan Bruce neamd, waard yn it earste trêdepart fan 'e fjirtjinde iuw yn Skotlân berne as de oerwûne soan fan 'e Skotske kening Robert I en in ûnbekende mem. Oer him is fierders frijwol neat bekend. Hoewol't syn bertedatum ûnwis is, moat dy sûnder mis foàr ein febrewaris 1330 pleatst wurde, mei't syn heit op 7 juny 1329 ferstoar.
Neil wie in ridder, en mei focht yn 'e Twadde Skotske Unôfhinklikheidsoarloch (1332-1357). Hy sneuvele op 17 oktober 1346 yn 'e Slach by Neville's Cross, yn it Noardingelske greefskip Noardumberlân, dy't foar de Skotten útrûn op in swiere nederlaach. Dêrby waard ek Neil syn healbroer, kening David II fan Skotlân troch de Ingelsen kriichsfinzen nommen.
Casey Calvert (pornografysk aktrise)
Jonkheid en oplieding
Calvert waard yn 1990 berne yn Baltimore, yn 'e Amerikaanske steat Marylân, mar groeide op yn Gainesville, yn Floarida. Se waard grutbrocht yn it konservative joadendom en gie eltse sneon nei synagoge oant har bat mitzvah, wêrnei't har âlden oerstapten nei it reformjoadendom en inkeld noch op 'e hjeldagen nei synagoge giene. Op 'e middelbere skoalle die Calvert oan fuotbal en turnjen. Yn 2012 studearre se magna cum laude ôf oan 'e Universiteit fan Floarida yn Gainesville, mei in bachelortitel yn filmproduksje en as byfakken soölogy en antropology.
Pornokarriêre
Yn 'e maityd fan har earste stúdzjejier begûn Calvert te wurkjen as neakenmodel foar keunstlessen en letter ek as fetysjmodel. Se keas har artystenamme by wize fan earbetoan oan perfester Clay Calvert, fan wa't se kolleezjes oer mediawetjouwing folge hie. Der wie har nammentlik altyd ferteld dat pornografy yllegaal wie, en sûnder Calvert syn ûnderrjocht, sa sei se letter yn in fraachpetear, hie se dat no miskien noch wol tocht. Yn datselde ynterview fertelde se ek dat de namme 'Casey' (klinkt as 'K.C.') basearre wie op 'e inisjalen fan 'e foarnammen fan 'e bern fan 'e bekende Amerikaan op wa't se fereale wie, mar se sei der net by wa't dat wie.
Nei't se yn 'e simmer fan 2012 ôfstudearre wie, makke Calvert op 5 novimber fan dat jier op 22-jierrige leeftyd har debút yn in pornografyske film foar de lytse studio SexArt. Neffens de Internet Adult Film Database (IAFD) spile se sûnt yn likernôch 270 films, û.m. foar sokke foaroansteande labels as Penthouse, Wicked Pictures, Elegant Angel, Digital Playground, Zero Tolerance, Jules Jordan Video, New Sensations, Evil Angel, Devil's Film en Digital Sin. Fierders hat se ek wol wurke foar minder bekende studio's, lykas West Coast Productions, Girlfriends Films, Pure Play Media, Third Degree Films, Mile High Media en Metro. En teffens hat se in protte yn 't spier west foar pornowebsiden op it ynternet, wêrûnder BangBros, Brazzers en Naughty America.
Tusken 2014 en 2016 waard Calvert net minder as acht kear nominearre foar in prestizjeuze AVN Award (de Oscar fan 'e pornowrâld), en yn 2015 wûn se in XRCO Award. Yn septimber fan datselde jier waard se oannommen om ien kear yn 'e moanne in kollumn oer seksueel fetisjisme en BDSM te skriuwen op The Naked Truth, it blôch fan 'e webside GameLink. Dy kollumn krige de titel Casey's Corner. Se hat ek oer pornografy skreaun foar de Amerikaanske online-krante The Huffington Post. Njonken har aktearwurk is Calvert ek aktyf as neakenmodel en hat se posearre foar fotoreportaazjes yn ferskate neakenblêden, wêrûnder de Penthouse.
Priveelibben
Calvert beskôget harsels as in feminist. Se mei graach kuierje, snorkelje en rotsklimme. Yn fraachpetearen hat se oanjûn dat se ek besocht hat om in karriêre as mainstream-aktrise te begjinnen, mar potinsjele wurkjouwers hawwe wegere har in kâns te jaan fanwegen har eftergrûn yn 'e pornografy. Neffens har koe men har sels werom doe't se ûnder har eigen namme audysje die.
Lichemsskaaimerken
Casey Calvert is blank, mei brune eagen en brún hier. Neffens har offisjele opjefte is se 1.60 m lang, mei in gewicht fan 50 kg, en in natuerlike kupmaat 34B. Behalven troch har earlellen hat se gjin piercings, en as tatoeaazjes hat se allinnich in hiel lyts klaverke trije op har rêch.
Nico Rosberg
Nico Erik Rosberg (Wiesbaden, 27 juny 1985) is een Dútsk-Finsk earder Formule 1-wrâldkampioen. Nico is de soan fan earder Formule 1 wrâldkampioen Keke Rosberg. Rosberg had de Dútske nasjonaliteit fan syn mem, hy sprekt de memmetaal fan syn heit mar beheind.
FAME Award
It stimmen wurdt dien yn twa omgongen. Yn 'e earste omgong kin elkenien syn eigen favoriten foardrage en dêrop stimme. De acht mei de measte stimmen geane troch nei de twadde omgong en binne dan nominearre. De útslach fan 'e twadde omgong wurdt geheim holden oant de útrikking fan 'e prizen, dy't plakfynt op 'e Erotica LA Show yn Los Angeles. Yn 2007 waarden der mear as 100.000 stimmen útbrocht.
De kategoryen binne foar in part ferlykber mei oare pornografyprizen (favorite manlike stjer, favorite froulike stjer, favorite film, favorite regisseur), mar wike dêr foar in part ek fan ôf (leaflingskont, leaflingsboarsten, meast seksy lichem). Under de pornoaktrises dy't alris in FAME Award wûn hawwe, binne Jenna Jameson, Tera Patrick, Gina Lynn, Jesse Jane, Belladonna, Amy Ried en Lisa Ann.
Keppelings om utens
● Offisjele webside fan 'e FAME Awards
Robyn Curnow
Robyn Curnow (Austraalje, 1972) is in blanke Súdafrikaanske sjoernaliste, ferslachjouster en nijslêzeresse, dy't sûnt 2002 wurksum is foar de Amerikaanske nijsstjoerder CNN.
Libben en karriêre
Robyn Curnow waard berne yn Austraalje, mar groeide op yn Súd-Afrika, dêr't se fan 1992 oant 1994 politikology studearre oan 'e Universiteit fan Natal, yn Durban, in oplieding dy't se ôfrûne mei in bachelorstitel. Fan 1998 oant 1999 die se in ferfolchstúdzje oan 'e Universiteit fan de Witwatersrand, yn Johannesburch, en yn 2000 en 2001 studearre hja yn Ingelân oan 'e Universiteit fan Cambridge filosofy en ynternasjonale betrekkings, dêr't se in masterstitel yn behelle.
Fan 2005 ôf hie Curnow har heitelân Súd-Afrika as steanplak, en wie hja ferbûn oan it CNN-buro yn Jehannesburch. Dêrwei presintearre se it wyklikse sakenijsprogramma CNN Marketplace Africa en droech se geregeldwei by oan oare programma's oer Afrika, lykas African Voices en Inside Africa. Dêrnjonken wie se de fêste korrespondinte fan CNN yn Súd-Afrika, en fersloech se foarfallen lykas it de rjochtsaak tsjin 'e lichaamlik beheinde Olympyske atleet Oscar Pistorius, dy't yn 2013 syn freondin Reeva Steenkamp deaskeat, en it ferstjerren fan 'e Súdafrikaanske âld-presidint Nelson Mandela, letter datselde jiers, dy't Curnow foartiid ferskate kearen ynterviewd hie, en mei wa't hja in waarme relaasje ûnderhold. It petear dat se mei him hie op syn njoggentichste jierdei wie it lêste ynterview dat Mandela ea joech.
Njonken Mandela hat Curnow ek fraachpetearen dien mei û.o. Kofi Annan en Ban Ki-moon, twa siktarissen-generaal fan 'e Feriene Naasjes efterinoar; Christine Lagarde, it haad fan it Ynternasjonaal Monetêr Fûns; de Súdafrikaanske presidint Jacob Zuma; de Rûandeeske presidint Paul Kagame en de Simbabwaanske opposysjelieder Morgan Tsvangirai. Foar Marketplace Africa die Curnow fierders û.m. ferslach fan 'e abominabele tastannen yn 'e diamantminen fan Marange, yn Simbabwe, en oer de slachtings dy't ivoarstreupers oanrjochtsje ûnder de mei útstjerren bedrige wite noashoarn yn it Súdafrikaanske Krugerpark.
Fan 2014 ôf is Curnow fan stânplak feroare, en no is hja stasjonearre op it CNN-haadkertier yn it Amerikaanske Atlanta, dêr't hja benammen as nijslêzeresse wurket.
Glasiaal
In glasiaal (ôflaat fan it Frânske glace, dat "iis" betsjut) of glasiaal tiidrek is in kâldere perioade binnen in iistiid. In glasiaal duorret tsientûzenen jierren. Glasialen wurde binnen in iistiid ôfwiksele mei waarmere perioaden, dy't ek tsientûzenen jierren duorje en dy't ynterglasialen neamd wurde. Under in glasiaal tsjogge de iiskapen fan 'e poalen op om in grut part fan 'e wrâld te oerdekken. Itselde jildt foar de gletsjers yn heechberchtmen lykas de Alpen, de Pyreneeën, de Kaukasus, de Himalaya, de Rocky Mountains en de Andes. De Lêste Glasiaal einige likernôch 12.000 jier lyn. Wy libje no yn in ynterglasiaal fan 'e Kwartêre Iistiid.
Stadialen en ynterstadialen
Yn in glasiaal is it net de hiele tiid troch ekstreem kâld op 'e Ierde. In koarte perioade binnen in glasiaal wêryn't it tige kâld is, wurdt in stadiaal neamd, en in snuorje dat it ferhâldingsgewiis waarm is, hjit in ynterstadiaal. Binnen glasialen wikselje stadialen en ynterstadialen inoar krekt sa ôf as glasialen en ynterglasialen dat dogge binnen in iistiid. Hoewol't stadialen en ynterstadialen geologysk sjoen relatyf koart duorje, kinne se dochs noch perioaden fan tûzenen jierren beslaan.
Glasiaal maksimum
It glasiaal maksimum is de maksimale útwreiding fan it lâniis yn in glasiaal tiidrek. It Lêste Glasiaal Maksimum fûn likernôch 22.000 jier lyn plak, ûnder de Lêste Glasiaal.