cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Twee Gebroeders (Drachten)
De Twee Gebroeders is in skûtsje dat foar Drachten meidocht oan it SKS-skûtsjesilen. It skûtsje docht al sûnt 1955 mei oan it kampioenskip. Twa Drachtster sakelju, Akko van der Veen en Jaap van der Woude keapje it skûtsje fan skipper Tjalling van der Veen, dy 't er de alderearste SKS-wedstriid op 28 juli 1945 mei wûn hie. Aldert Hoekstra fan Earnewâld komt oan it roer. De bemanning telde fjouwer fan syn soannen. Yn 1968 nimt Hattum Hoekstra it helmhout oer. It skûtsje sylde lykwols mear en mear yn de achterhoede. Neidat Van der Woude emigrearde nei Canada, waard it skûtsje eigendom fan in Stichting, mei fertsjintwurdigers fan Van der Veen en Hoekstra der yn. De earste foarsitter waard Trudy Hoekstra- van der Veen, sy is letter opfolge troch har broer Auke.
Minnertsgea
Strjitten
Alle strjitten yn Minnertsgea.
Twee Gebroeders (Drachten)
Yn 1989 waard Hattum Hoekstra ferfong troch syn broer Wiemer Hoekstra, dy ’t mar fjouwer jier skipper west hat. Dêrnei kaam Anne Hattumsz Hoekstra oan it helmhout te stean. Der kamen mear jonge bemanningsleden en it skip waard oanpast om better meikomme te kinnen. Anne hie in poerbêste start, hy waard twadde yn syn debútwedstriid yn Grou, mar dêrnei bleau it Drachtster skûtsje dochs wer yn de achterhoede farren.
Yn 2003, mei Douwe Albertsz Visser as de nije skipper, barden der dingen dêr’t de trouwe oanhingers fan it Drachtster skûtsje yn harren wyldste dreamen net oan doarsten te tinken. Nei in tredde plak op de Feanhoop en by Terherne foalgen der oerwinnings by Starum en op ‘e Lemmer. Yn dat jier einigen se op in tredde plak yn it klassemint en yn 2004 waarden se fiifde.
Mar Douwe Visser waard frege as skipper fan it “Doarp Grou”. Syn neef Albert Visser waard de nije skipper, mar dy waard nei in pear jier frege as skipper fan it Lemster Skûtsje. Doe kaam Jeroen Pietersma, dy ’t nei twa minder súksesfolle jierren yn 2016 in fiifde plak behelle, mar yn 2017 as lêste einige.
Ayumi Anime
Ayumi Anime, echte namme: Olena Kim (17 oktober 1989), is in Oekraynsk neakenmodel en pornografysk aktrise fan Koreaansk etnysk komôf. Neffens har offisjele opjefte wie se ûnder har pornokarriêre 1.70 m, gewicht fan 61 kg en kupmaat 36E.
Roelof Wijtsma
thumb|Roelof Wijtsma Roelof Wijtsma (Bombay, 1967) is yllustrator en striptekener út Grins.
Hy gie nei de Akademy Minerva yn Grins en studearre ôf mei in tekenrigeprojekt. Hy makket tekenteltsjes foar berneblêden en edukative útjeftes en yllustrearret jeugd- en berneboeken (û.o. printeboekrige De wereld van Oek, tekst Hein Klompmaker). Ek is er de makker fan de tekenrige Arin dy't him ôfspilet yn de tiid fan de hunebêden (senario Frans Le Roux).
Filmfestival fan Tribeca
It Filmfestival fan Tribeca (Ingelsk: Tribeca Film Festival) is in Amerikaansk filmfestival foar ûnôfhinklike films, dat ien kear yn it jier holden wurdt yn Tribeca, in buert yn súdlik Manhattan, dat in borough fan New York is. It evenemint waard yn 2002 oprjochte troch filmprodusinte Jane Rosenthal, de ferneamde akteur Robert De Niro en harren sakepartner Craig Hatkoff. Sûnt de oprjochting is it Filmfestival fan Tribeca útwoeksen ta in foaroansteand barren op it mêd fan ûnôfhinklike films, dêr't filmmakkers wurk fan alle sjenres útbringe kinne oan in breed publyk.
Yngeandere beskriuwing
Op it Filmfestival fan Tribeca wurdt in breed ferskaat oan ûnôfhinklike films sjen litten, sawol út 'e Feriene Steaten as út it bûtenlân. Dêrûnder binne spylfilms, dokumintêres en koarte films. Der is ek in programma spesjaal foar famyljefilms. Yn 2007 waarden mear as 8.600 films foar it festival oanmelden, en waarden yn it ramt fan it festival mear as 1.500 filmfertoanings holden. Dêrnjonken omfiemet it Filmfestival fan Tribeca ek foar it publyk tagonklike fraachpetearen en diskusjes mei filmmakkers en akteurs, en in muzyklounge dêr't artysten harrensels presintearje kinne. Foar dat lêste ûnderdiel wurket it festival gear mei de Amerikaanske muzykorganisaasje ASCAP. Op it festival wurde fierders ferskate prizen útrikt. It Filmfestival fan Tribeca lûkt jiers sa'n 3 miljoen besikers en hat in opbringst fan likernôch $600 miljoen.
Skiednis
De earste edysje fan it festival waard yn 2002 holden mei de help fan mear as 1.300 frijwilligers, ûnder wa de bekende regisseur Martin Scorsese, en waard besocht troch mear as 150.000 minsken. Under de films dy't dêr foar it earst fertoand waarden, wiene About a Boy, Divine Secrets of the Ya-Ya Sisterhood, Insomnia, The League of Extraordinary Gentlemen en Star Wars Episode II: Attack of the Clones.
De twadde, útwreide en mear profesjonele edysje fan it Filmfestival fan Tribeca, yn 2003, waard besocht troch mear as 300.000 minsken. Ein 2003 kocht De Niro it gebou op 54 Varick Street oan, dêr't in resint opdoekt filmhûs fêstige wie. Hy liet de saak renovearje ta de Tribeca Cinemas, dy't yn folgjende jierren ien fan 'e wichtichste lokaasjes foar it filmfestival waarden. Sawol it festival as de Tribeca Cinemas waarden datselde jiers ûnderbrocht by Tribeca Enterprises, in mediabedriuw dat ek de filmstudio TriBeCa Productions fan De Niro en Rosenthal omfettet. Yn 2006 wreide it Filmfestival fan Tribeca út oant it lokaasjes yn hast hiel Manhattan besloech, dêr't mear as 1.000 filmfertoanings holden waarden. Ynternasjonaal begûn dat jiers de gearwurking mei it Ynternasjonaal Filmfestival fan Rome.
Yn 2009 waard Rosenthal, Hatkoff en De Niro yn Barron's Magazine it fjirtjinde plak taparte op in list fan 'e 25 grutste filantropen fan 'e wrâld, omreden fan harren belangeleaze help by de weropbou fan 'e ekonomy fan Tribeca nei de oanslaggen fan 9/11. Sûnt 2010 wurdt it Filmfestival fan Tribeca troch Tribeca Enterprises eksploitearre as in ûndernimming. Op 'e edysje fan 2011 waard foar de earste kear ek in fideospultsje yn 'e programmearring opnommen, nammentlik L.A. Noire. Sûnt jannewaris 2016 stiet Andrew Essex as algemien direkteur fan Tribeca Enterprises oan it haad fan 'e organisaasje fan it filmfestival.
José Vigeveno
thumb|175px José Vigeveno (Amsterdam 30 maaie 1891 - Kamp Westerbork, 12 novimber 1943) wie fise-konsul fan Nikaragûa en ûndernimmer.
Filmfestival fan Tribeca
Prizen
Op it Filmfestival fan Tribeca wurde de folgjende prizen útrikt:
José Vigeveno
Vigeveno wie fan joadsk komôf. Hy wie in soan fan Gabriël Vigeveno en Henriëtte Goudstikker. Yn Amsterdam hie er ek de lieding oer keunsthannel Goudstikker. Op 30 maaie 1922 boaske er yn Charlottenburg, (Dútslân) oan Ilse Benario (*Hamboarch, 1899).
Yn 1925 wie Vigeveno ien fan de oprjochters fan de N.V. Nederlandsche Thermochemische Fabrieken (NTF) yn Amsterdam, no Rendac. Yn 1926 waard yn Sumar de earste fabryk iepene, it saneamde 'stjonkfabryk'. It wie de earste fabryk yn Nederlân foar it ferwurkjen fan kadavers.
Vigeveno stoar yn Kamp Westerbork oan in 'hertferlamming'.
Yn Sumar is in strjitte nei him neamd.
Earthless
Earthless is in Amerikaanske ynstrumintale rockband oprjochte yn 2001 yn San Diego besteande út gitarist Isaiah Mitchell, bassist Mike Eginton en drummer Mario Rubalcaba. De band brocht yn 2005 syn debútalbum Sonic Prayer út. De nûmers dy't de band spilet binne foar it grutste part ynstrumintaal hoewol't der somtiden troch gitarist Mitchell lytste stikjes songen wurde. Earthless hat trije studio-albums en ien live-album útbrocht.
Aebingastate (Ie)
Aebingastate of Oudt-Fenne sate wie in state oan de Humaldawei ûnder Ie, yn de gemeente Dongeradiel. Op it eardere stateterrein stiet in pleats út 1805.
It is ûndúdlik wêr't de Humaldastate krekt stien hat. Neffens Paul Noomen stie Humaldastate op it stee noardwest fan it doarp dêr't no in tal wenten steane oan de Humaldawei en net op it steed wat fierder fan it doarp, dêr't no de pleats Æbinga State stiet. De betizing is mooglik ûntstien meidat Humaldastate yn 1640 en 1700 yn de stim- en floreenadministraasje Æbinghastate neamd wurdt.
Æbingastate waard yn it earstoan Oudt Fenne-sate neamd. Dit goed, tichtby Humalda, is tusken 1640 en 1700 eigendom fan de Aebinga fan Humalda's wurden. Yn 1832 lei der noch in brede grêft om de pleats. De hjoeddeiske pleats waard yn 1805 foar it grutste part boud fan ôfbraakmateriaal. Dat wie doe wizânsje troch de krapte oan boumaterialen ûnder de Frânske oerhearsking.
Kryptos (band)
Kryptos is in Yndiaaske metalband oprjochte yn 1998 yn Bangalore. De band brocht yn 2005 syn debútalbum Spiral Ascent út. De teksten fan de band gean benammen oer mytology, it okkulte, it paranormale en science fiction. Kryptos hat seis studio-albums útbrocht.
Arbeid (ekonomy)
Arbeid is, neffens de definysje fan 'e foaroansteande sosjolooch Albert Mok, it útfieren fan ferrjochtings dy't nut hawwe foar dejinge dy't se docht, foar syn of har om-en-by en/of foar de maatskippij as gehiel. In oare, mear beheinde definysje, dy't ek gauris oanholden wurdt, stelt as betingst foar it rekkenjen ta arbeid, dat men foar jins ferrjochtings betelle wurdt. Unbetelle arbeid, lykas frijwilligerswurk, wurdt dan dus net as arbeid sjoen. Yn rommere sin kin lykwols ûnderskie makke wurde tusken betelle en ûnbetelle arbeid en tusken formele en ynformele arbeid. Ynformele arbeid wurdt net registrearre troch oerheidsynstânsjes en der wurdt gjin belesting oer ôfdroegen. Men kin dan tinke oan it wurk fan in húsfrou, mar ek swart wurk falt ûnder dy omskriuwing.
Troch de monetarisearring fan 'e Midsiuwske ekonomy waard doe njonken selsstannige beropsarbeid ek yn tanimmende mjitte leanarbeid mooglik. Fral de yndustrialisearring hat yn neifolgjende iuwen op dat stik gâns bydroegen. Dy brocht net inkeld feroarings yn it produksjeproses troch meganisearring, mar ek yn 'e produksje-organisaasje, lykas de ynfiering fan it fabrykssysteem. Op dy manear ûntstie lang om let it moderne arbeidbestel.
Yn 'e ekonomyske wittenskip is arbeid ien fan 'e produksjefaktoaren. Alle produksje is fan 'e ierste tiden ôf ferbûn mei minsklike arbeid. Sadwaande wurdt arbeid in oarspronklike produksjefaktor neamd, krekt as lân, mar yn tsjinstelling ta kaptaal, dat in ôflate produksjefaktor is. Dat komt om't der bygelyks yn 'e prehistoarje wol arbeid en lân bestie, mar noch gjin jild. Arbeid omfettet sawol op lichaamlike as geastlike warberens, rjochte op it fuortbringen fan guod. It is de mienskiplike faktor fan alle foarmen fan produksje. Troch arbeid kin lean wûn wurde, in foarm fan ynkommen.
Tsûnamy
In tsûnamy (fan it Japanske 津波, tsunami, útspr.: ['ʦunɑmi], letterlik: "havenweach") is de namme foar in rige weagen yn in iepen wetter (ornaris in oseaan, see of grutte mar), dy't feroarsake wurde troch de hommelse ferpleatsing fan in grutte hoemannichte wetter. Ierdbevings (of seebevings), fulkaanútbarstings en oare ûntploffings ûnderwetter (lykas de eksploazje fan nukleêre wapens), ierdferskowings, it ôfkealjen fan gletsjers, de ynslach fan ien of mear meteoriten en in ferskaat oan oare fersteurings sawol boppe as ûnder wetter kinne pontinsjeel ynienen safolle wetter fan 't plak triuwe dat der in tsûnamy ûntstiet.
Tsûnamys lykje net op gewoane weagen dy't troch de wyn of troch it tij feroarsake wurde, mei't harren weachlingte folle langer is, oant ferskate hûnderten kilometers. Wat djipper it wetter wat minder oft der yn 'e regel oan it oerflak te merken is fan sa'n floedweach; foar in skip op see is it allinich in soartemint fan bulte yn it wetter, dêr't de see net mear as in meter heger is.
Pas as in tsûnamy de kust benei komt, wurdt er merkber. De weachlingte wurdt dan koarter en de weachtoppen heger. As er it lân berikt, binne de weagen faak tsientallen meters heech en kinne se in hommelse en ferneatigjende oerstreaming feroarsaakje. De krêft fan it wetter is grut genôch om dêrby fêste objekten, lykas gebouwen, tetriuwe te kinnen, en losse objekten, lykas skippen, kilometers it efterlân yn te spielen. Hoewol't de ynfloed fan tsûnamys beheind is ta kustgebieten, kin de skea dy't se oanrjochtsje ûnbidige grut wêze. Boppedat hawwe hiele oseaankriten soms fan ien en deselde tsûnamy te lijen.
Tsûnamys binne al tûzenen jierren bekend; sa wijde de Grykske skiedkundige Tusydides der ein fyfde iuw f.Kr. yn syn Skiednis fan de Peloponnezyske Oarloch in stik oan wêryn't foarsafier bekend foar de earste kear in ferbân lein waard tusken seebevings en tsûnamys. It wittenskiplik begryp fan dit ferskynsel bleau lykwols oant yn 'e tweintichste iuw tige beheind.
It is in misfetting dat tsûnamys inkeld foarkomme yn Stille en de Yndyske Oseaan. Sa hat bgl. ek it Middellânske-Seegebiet der yn it ferline slim fan te lijen hân, lykas by de ierdbeving en tsûnamy fan Lissabon, yn 1755; by de Kalabryske ierdbevings fan 1783, dy't tsûnamys feroarsaken wêrby't yn 'e "tean" fan 'e Lears fan Itaalje ferskate tsientûzenen minsken it libben lieten; en by de ierbeving en tsûnamy fan Messina (op Sisylje), wêrby't yn 1908 mear as 123.000 minsken de dea fûnen.
It wurd "tsûnamy" waard yn 'e measte Westerske talen lykwols pas in gongbere oantsjutting foar sa'n floedweach nei de Aziatyske ierdbeving en tsûnamy, fan Twadde Krystdei 2004, dy't feroarsake waard troch in seebeving yn 'e Andamaanske See, benoarden Sumatra. By dat barren foelen yn 14 ûnderskate lannen, mar benammen yn Yndoneezje, Tailân, Sry Lanka en Yndia yn totaal mear as 230.000 deaden.
Emanuel (skûtsje)
De Emanuel is 19,48 meter lang en 3,78 meter breed. It skûtsje is yn 1914 boud by Bijlsma yn Warten. It krige doe de namme Emanuel.
Yn 1978 waard is skûtsje koft troch de Stifting Earnewâldster Skûtsje. Hidzer Meeter wie de skipper foar Earnewâld, mar ek mei it nije skûtsje hier er gjin sukses. Yn 1981 waard er ferfongen troch Jeen Ulbesz Zwaga. Yn 1982 en 1983 waard it skûtsje mei de nije skipper twa kear efterinoar kampioen SKS.
Yn 1997 waard Pieter Brouwer skipper, en yn 2004 waard dat Gerhard Pietersma. Yn 2006, nei trije jierren mei in alfte plak, waard it skûtsje ruile tsjin de Twee Gebroeders.
De Emanuel is no eigendom fan de âlde eigner fan de Twee Gebroeders, Kuipers Heiwerken. It silet by de IFKS mei Mattijs Kuipers as skipper.
Gymnastyk op de Olympyske Simmerspullen 1920
De Gymnastyk op de Olympyske Simmerspullen 1920 waard holden yn it Olympysk Stadion fan Antwerpen.
Hillich plak (natoerreligyen)
In hillich plak is in lân dat troch de oanhingers fan in beskate godstsjinst as hillich beskôge wurdt. Sokke plakken komme ek foar yn natoerreligyen, allinne komt dêr de ferearing foar hillige plakken net sasear fuort út in ferbûnens mei histoaryske of legindaryske foarfallen, sa't by oare godstsjinsten faak it gefal is, mar earder út in djip respekt foar de natoer op himsels. De measte hillige plakken yn natoerreligyen binne dan ek dúdlik te ûnderskieden lânskipseleminten. Sa koene hillige plakken yn 'e opfetting fan 'e Maya's, fan súdlik Meksiko, Gûatemala en Belize, bergen, grotten, marren, rivieren, fjilden of cenotes (natuerlike kalkstiennen rotspuollen) wêze. Grotten waarden bygelyks beskôge as yngongen fan Xibalba, de ûnderwrâld.
De ideeën dy't yn natoerreligyen oer hillige plakken besteane, komme hjoed de dei hieltyd faker frontaal yn botsing mei de kapitalistysk-eksploitative ideeën dy't it Westerske gedachteguod oer de natoer behearskje. De hillige plakken fan 'e Aborizjinals fan Austraalje, bygelyks, liede om 't hoartsje ta heechoprinnende konflikten mei de blanke oerheid of grutte bedriuwen as se yn 't paad steane fan wegen, minen of dammen. Dat komt om't Westerlingen noch altyd net begripe hokfoar bân de Aboriginals mei it lân sels ûnderhâlde.
De religieuze ideeën fan 'e Aboriginals, bygelyks, konsintrearje har om it trochgeande bestean fan machtige natoergeasten dy't op Ierde libben yn 'e saneamde Dreamtiid (alchera of alcheringa), dy't bestie foar de komst fan 'e minsken. Dy geasten skoepen alle fasetten fan 'e natoer en wiene de foarâlden fan alle libbene dingen. Se namen ferskillende foarmen oan, mar holden en droegen har sa't ek minsken dat dogge, en ûnder harren omswalkings lieten se op beskate plakken tekens efter dy't sjen lieten dat se dêrlâns kommen wiene. Nettsjinsteande harren boppenatuerlikens stiene dizze geasten bleat oan ferâldering en úteinlik moasten se weromkeare nei de slieptastân dêr't se oan it begjin fan 'e tiden út wekker wurden wienen. Dêr bliuwe se as ivige krêften dy't nijbernen poppen libben ynblaze en natuerlike foarfallen beynfloedzje. De spirituële enerzjy fan eltse geast-foarfaar floeit oer it paad dat er yn 'e Dreamtiid bereizge hat en is it sterkst op plakken dêr't er fysyk bewiis fan syn oanwêzigens efterlitten hat, lykas yn in beam, in heuvel of in klaai-ôfsetting. Dêrom binne sokke plakken foar de Aborizjinals hillich. Ien fan 'e grutste hillige plakken is de bekende reade rotsberch Ulu r u, troch de blanken Ayers Rock neamd, yn it Noardlik Territoarium.
Elts libben organisme, oft dat no minske, bist of plant is, leauwe de Aborizjinals fan dat it twa sielen hat: in stjerlikenien en in ûnstjerliken. De lêste makket diel út fan in beskate geast-foarfaar en keart nei it ferstjerren werom nei de hillige plakken fan dy foarfaar, wylst de stjerlike siel gewoan yn it neat weiwurdt. Eltse persoan is dus spiritueel ferbûn mei de hillige plakken dy't assosjearre wurde kinne mei syn of har geast-foarfaar. It is dêrom ek in persoanlike plicht om te helpen by it fersoargjen fan 'e hillige plakken, de needsaaklike rituëlen út te fieren en de lieten te sjongen dy't ferhelje fan 'e omswalkings fan 'e foarfaar op 'e Ierde ûnder de Dreamtiid. Troch dat te dwaan, wurdt de oarder dy't dy foarfaar skepen hat, befêstige en yn stân holden.
De hillige plakken fan 'e Aborizjinals binne net lykas kristlike tsjerken, dy't desanktifiëarre wurde kinne foar't se ôfbrutsen wurde. Ek kinne se net kocht of ferkocht wurde. Oare Australiërs fine dat mar dreech te begripen, om't sy lân sjogge as eat dat it eigendom is fan ien persoan, wylst de Aborizjinals lân sjogge as eigendom fan 'e mienskip. Aborizjinals leauwe boppedat dat it ferneatigjen of skansearjen fan in hillich plak net inkeld de libbenen sels bedriget, mar ek de geasten dy't dat plak bewenje en de foarfaar dêr't it mei ferbûn is. It is yn harren optyk in ûnferantwurdlike en gefaarlike die en elts woltinkend persoan hat dan ek de morele plicht en ferset him der ta it uterste tsjin.
List fan planetoïden 50301-50400
Dit is in list fan planetoïden 50301-50400.
Video-on-demand
Video-on-demand, ek skreaun as video on demand en gauris ôfkoarte ta VOD, is in fideodistribúsjesysteem dêr't minsken tsjin betelling gebrûk fan meitsje kinne sûnder dat se in tradisjoneel apparaat nedich binne om 'e fideo op ôf te spyljen (lykas in fideorecorder of in dvd-spiler), en sûnder de beheinings fan it fêststeande útstjoeringsskema fan in tillefyzjestjoerder. Yn 'e tweintichste iuw wie útstjoering troch de eter en letter fia de keabel de meast foarkommende foarm fan mediadistribúsje. Doe't yn 'e 1990-er jierren stadichoan de ûntwikkeling fan ynternettechnology begûn, waarden oare foarmen fan mediadistribúsje mooglik, dy't úteinlik laten ta it ûntstean fan video-on-demand op tillefyzjes en persoanlike kompjûters.
Oars as by tillefyzje-útstjoerings wie foar video-on-demand yn 't earstoan in ynternetferbining nedich mei in oansjenlike bânbreedte om fideo's yn in reedlike tiid downloade te kinne. Doe't The Disney Company, Paramount Pictures, Sony Pictures, Universal Pictures en Warner Bros. yn 2002 it Digital Cinema Initiative begûnen, ûntwikkele it Fraunhofer Institute de JPEG2000-codec, dy't filmdistribúsje fia saneamde digital cinema packages mooglik makke. Dy technology is sûnt fierder útwreide om njonken de distribúsje fan films ek dy fan tillefyzje-útstjoerings mooglik te meitsjen. Dêrtroch binne de betingsten op it mêd fan bânbreedte foar de ûntfangst fan video-on-demand sterk belune.
Video-on-demandsystemen dy't fia tillefyzje-apparaten wurkje, kinne ynhâld (d.w.s. fideo's) streame, itsij troch in tradisjoneel keabelmodem, itsij fia oare apparaten mei in eigen ynternetferbining, lykas kompjûters, tablets of smartphones. Brûkers fan video-on-demand kinne oanhâldend fideo's downloade nei sokke apparaten, mar ek nei digitale fideorecorders of draachbere mediaspilers, sadat se sûnder ophâlden nei films en/of tillefyzjeprogramma's sjen kinne. In soad keabeltillefyzje- en mobile tillefoan-providers biede no video-on-demandtsjinsten oan, wêrby't in brûker in fideo (yn 'e foarm fan in film of tillefyzjeprogramma) útsiket dat fuortendaliks begjint ôf te spyljen of te downloaden nei in apparaat dêr't de brûker it op in letter tiidstip op ôfspylje kin.
Troch it ûntstean fan video-on-demandtechnology is ynternettillefyzje mooglik wurden, dat him yn 'e 2010-er jierren ûntjûn hat ta in almar populêrder medium. Fia apps lykas de Apple iCloud-webshop en Amazon Prime Video kinne fideo's tydlik hierd, of foargoed kocht wurde. Oare video-on-demandtsjinsten oer it ynternet jouwe brûkers tsjin it ôfsluten fan in per moanne betelle abonnemint frije tagong ta bondels fan fideo's ynstee fan ta yndividuële films en tillefyzjeprogramma's. Foarbylden fan sokke video-on-demandtsjinsten binne Netflix, Hulu, Disney+ en (yn Nederlân) Videoland, dy't net inkeld besteande films en tillefyzjeprogramma's oanbiede, mar ek hieltyd mear harren eigen ynhâld oanmeitsje, besteande út films dy't net yn 'e bioskopen útkomme en tillefyzjesearjes dy't op gjin inkele oare stjoerder te sjen binne. YouTube, in oare video-on-demandtsjinst dy't operearret fia it ynternet, brûkt gjin abonnemintssysteem, mar wurdt finansierd út reklame-ynkomsten, wêrby't it meastepart fan it fideo-oanbod troch eltsenien fergees besjoen wurde kin.
Navarone
Navarone is in Nederlânske hardrockband oprjochte yn 2008 yn Nimwegen. De band brocht yn 2012 syn debútalbum A Darker Shade of White. út. Yn 2018 die Navarone mei oan talintejacht The Voice of Holland as earste band yn de skiednis fan it programma, se behellen de finale en einigen as twadde. Navarone hat fjouwer studio-albums útbrocht.
Undeath (deathmetal)
Undeath is in Amerikaanske deathmetalband oprjochte yn 2018 yn Rochester. De band brocht yn 2020 syn debútalbum Lesions of a Different Kind út. De teksten fan de band gean benammen oer somby's, undea, horror en moard. Undeath hat twa studio-albums en twa live albums útbrocht.
Bernlef (bard)
thumb|Liudger makket Bernlef better Bernlef wie in bard dy't sa om en de by 785 nei Kristus libbe.
Liudger
Bernlef wie blyn wurden, mar kaam Liudger tsjin. Dy preker hat him doe ûnder in kuierke fan Helwert nei Warffum, yn Grinslân, boete dwaan litten en doe koe Bernlef wer sjen. Bernlef waard doe ek kristen.
Wurk
Bernlef song as bard fan de dieden fan 'e foarfaars en de oarloggen fan de keningen, lykas yn it Finnburg Fragmint of út Beowulf. Fan syn dichtwurk is neat bewarre bleaun, al is it Aldsaksyske evangelyharmoanje Heliand miskien fan syn hân.
Namme
Syn namme wurdt brûkt as pseudonym troch de skriuwer Hendrik Jan Marsman, en de studinteferiening F.F.J. Bernlef te Grins is nei him ferneamd.
Turven
thumb|200px|''Papierke mei turven, in oantal fan 23 Turven is it tellen troch streekjes per fiif te groepearjen; de earste fjouwer rjochtop njonken inoar en de fiifde der dwers trochhinne. It is ôflaat fan it tellen mei fingers op de hân: fjouwer fingers en de tomme der dwers oerhinne as teken om mei de oare hân fierder te tellen.
Turven wurdt ûnder mear yn de finkesport en by manuele statistyk tapast. It wurdt is ôflaat fan turf omdat de blokjes dêr wat op lykje. It kin ek wêze dat sa'n wize fan tellen brûkt waard by it tellen fan in soad turven.
Star Wars: Tales of the Jedi
Untstean
Wylst er reizen makke nei de opnamelokaasjes fan 'e live action-Star Wars-tillefyzjesearje The Mandalorian, begûn Dave Filoni, it haad fan 'e tekenfilmstudio Lucasfilm Animation, koarte ferhalen te skriuwen oer ferskate Jedi-personaazjes út it tiidrek fan 'e Star Wars-prequeltrilogy. Carrie Beck, de ûnderdirektrise foar ûntwikkeling en produksje by Lucasfilm, frege him oft er dy ferhalen net omsette woe yn in tekenfilmsearje. Der wie nammentlik jild beskikber foar in nije produksje, foar Disney+, fan Filoni syn eardere searje Star Wars: The Clone Wars, dy't oer itselde tiidrek yn it Star Wars-hielal giet. Yn april 2022 waard sadwaande de produksje fan Star Wars: Tales of the Jedi oankundige.
Produksje
Star Wars: Tales of the Jedi waard ûntwikkele troch Dave Filoni. Alex Spotswood en Josh Rimes wiene as tillefyzjeprodusinten by it projekt belutsen foar Lucasfilm en dochterûndernimming Lucasfilm Animation. Yn 'e mande mei Athena Yvette Portillo en Carrie Beck hie Filoni as útfierend produsint it tafersjoch oer de hiele produksje. De titelmuzyk en de soundtrack wiene it wurk fan Kevin Kiner, dy't dêrfoar gebrûk makke fan tema's út 'e filmmuzyk dy't John Williams komponearre hie foar de films fan 'e Skywalker Saga. De distribúsje fan Star Wars: Tales of the Jedi waard fersoarge troch Disney Platform Distribution. Alle 6 ôfleverings fan it earste seizoen fan 'e searje waarden op 26 oktober 2022 yn ien kear útbrocht fia de streamingtsjinst Disney+.
Utgongspunt fan 'e plot
Dave Filoni omskreau Star Wars: Tales of the Jedi as in searje dy't "twa paden en twa [ferskillende] karren" ferkent. De seis ôfleverings omfetsje sadwaande twa ferhaallinen, mei trije ôfleverings oer Ahsoka Tano en de oare trije oer greve Dooku. Dêrby wurde de beide personaazjes op ûnderskate punten fan harren libbens toand. Ahsoka Tano en greve Dooku beskikke allebeide oer Krêftgefoelige fermogens en ûntjouwe har allebeide ta Jedi-ridders. Ek reitsje se allebeide op in stuit desyllúzjonearre mei de Jedi Oarder en keare se dy organisaasje de rêch ta. Mar wylst greve Dooku him oerjout oan 'e dûnkere kant fan 'e Krêft en de learling en hantlanger fan 'e boasaardige Sith-master Darth Sidious wurdt, hâldt Ahsoka oan mei it neistribjen fan it goede, al siket se dêrfoar har eigen paad bûten de Oarder.
Rolferdieling
N.B.: Jedi-masters Yoda, Plo Koon, Saesee Tiin en Depa Billaba, Billaba har padawan Caleb Dume en senator Mon Mothma komme wol yn 'e searje foar, mar hawwe gjin dialooch.
Untfangst en resultaat
Fan 'e tillefyzjekritisy krige Star Wars: Tales of the Jedi oer it algemien tige positive resinsjes. Sa neamde Kevin Fox jr. yn it tydskrift Paste de searje "ferrassend en krêftich", en joech er der in 8,2 op in skaal fan 1 oant 10 foar. Jamie Lovett fan 'e webside ComicBook.com parte Star Wars: Tales of the Jedi in 4 ta op in skaal fan 1 oant 5. Hy neamde de seis ôfleverings "moai, oangripend en mei in ferrifeljende djipgong yn ferhâlding ta de koarte spyldoer".
List fan Hearrenfeansters
De list fan Hearrenfeansters bestiet út minsken dy't op It Hearrenfean berne binne.
Wrâlderfgoedlist
thumb|150px|Logo fan it [[UNESCO Wrâlderfgoed Kommittee]] De Wrâlderfgoedlist is in list mei Wrâlderfgoed gearstald troch de kommisje foar it wrâlderfgoed fan de UNESCO.
It materieel wrâlderfgoed bestiet sûnt de 34e sessy fan de Kommisje (2010) út 911 wrâlderfgoed, dêr't 180 fan natuererfgoed (N) is, 704 kultuererfgoed (C) en 27 in kombinaasje fan beide: mingd erfgoed, (C|N). Der stean 34 wrâlderfgoederen op de list fan bedrige wrâlderfgoed, omdat se as wrâlderfgoed gefaarlik binne in yn harren wearde oantaast te wurden troch bygelyks bebouwing, ûntbosking, oarloch, en soksawat. De 911 wrâlderfgoederen lizze ferspraat oer 151 lannen. De Wrâlderfgoedkonvinsje is troch 187 fan de 193 by UNESCO oansletten lannen ratifisearre.
Neist it 911 fêste wrâlderfgoed hat de UNESCO ek 193 dokuminten en argiven oanmerke foar kultuererfgoed; sy steane op de wrâlderfgoedlist foar dokuminten.
It net-materiële wrâlderfgoed wurdt troch UNESCO opnomd yn in aparte list fan Masterwurken fan it Orale en Ymmateriële Erfgoed fan de Minskheid.
Listen fan Wrâlderfgoed it lân
C = Kultuererfgoed, N = Natuererfgoed, Read = Bedrige wrâlderfgoed
{| cellspacing=1 width="100%" border="0"
Beatrix fan de Nederlannen
thumb|right|Keninginne Beatrix thumb|right|Keninginne Beatrix troch [[Ben van der Geest]] Beatrix fan de Nederlannen (Baarn, Paleis Soestdijk, 31 jannewaris 1938), folút Beatrix Wilhelmina Armgard van Oranje-Nassau, Prinsesse fan de Nederlannen, Prinsesse fan Oranje-Nassau, Prinsesse fan Lippe-Biesterfeld, wie fan 1980 oant 2013 keninginne fan Nederlân.
Beatrix waard berne as earste bern fan Keninginne Juliana en Prins Bernhard fan Lippe Biesterfeld. Op 10 maart 1966 troude se mei Prins Claus von Amsberg. It pear krige trije soannen: Willem-Alexander, Friso en Constantijn. Op 30 april 1980 folge se har mem, Keninginne Juliana, op as keninginne fan Nederlân. Op 28 jannewaris 2013 makke hja bekend dat it keningskip oerdrage soe. Op 30 april 2013 hat sy it keningskip oerdroegen oan har soan, Kening Willem-Alexander. Beatrix hat as keninginne in protte besites oan Fryslân brocht.
Hynstesport op de Olympyske Simmerspullen 1912
De Olympyske Simmerspullen 1912, ek wol de Ve Olympiade neamd waarden yn 1912 yn Stokholm, Sweden hâlden. De hynstesport waard hâlden yn de Stockholms fältrittklubb. It wie de twadde kear dat de hynstesport op it programma stie fan de Olympyske Simmerspullen.
Stockholms fältrittklubb
De Stockholms fältrittklubb waard oprjochte yn 1886 troch prins Carl Duke of Västergötland. De Club krige it gebiet Storängen yn brûklien. Yn de begjin jierren wiene der allinne heech pleatste militairen en leden fan it Keninklik hûs lid fan dizze club. Yn harren bakken waarden tidens de Spullen fan 1912 de hynstesport toernoaien hâlden.
Dressuer
{| width=100%
Eventing
{| width=100%
Springe
{| width=100%
Medaljespegel
De top fjouwer fan lannen dy't by de hynstesport medaljes wûn ha op de Olympyske Simmerspullen fan 1912.
Lucas Hamming
Lucas Boudewijn Hamming (Blaricum, 13 novimber 1993) is in Nederlânsk sjonger. Hamming brocht yn 2015 syn debútalbum HAM út. Lucas Hamming hat trije studio-albums útbrocht.
Ytsje Hettinga
Mei "Oessy" wûn hja yn 2002 ien fan de Rely Jorritsmaprizen.
Moke (Nederlânske band)
Moke  is in Nederlânske popgroep oprjochte yn 2005 yn Amsterdam. De band brocht yn 2007 syn debútalbum Shorland út. Yn 2014 ferliet gitarist Phil Tilli de band, hy waard ferfongen troch gitarist Robin Berlijn earder fan Kane en Fatal Flowers. De teksten fan de band gean benammen oer polityk. Moke hat fjouwer studio-albums en ien live-album útbrocht.
The Kik
The Kik is in Nederlânske popgroep oprjochte yn 2011 yn Rotterdam. De band brocht yn 2012 syn debútalbum Springlevend út. The Kik hat seis studio-albums útbrocht.
Kirgyzje
Kirgyzje of Kirgyzstan, sûnt 1993 offisjeel de Kirgizyske Republyk, is in lân yn Sintraal-Aazje. De haadstêd is Bisjkek en de presidint fan de republyk is sûnt 2005 Kurmanbek Bakiyev.
Lizzing
Kirgyzje wurdt begrinzge troch:
Lânskip
thumbnail|left|[[Tiansanberchtme yn Kyrgyzstan.]]Kirgyzje leit foar it grutste part yn it Tiansanberchtme. De helte fan it lân leit boppe de 3000 meter, allinnich de foarberchtmen yn it westen en noarden lizze ûnder de 1200 meter. It lânskip bestiet foar in grut part út woastyneftige gebieten, mar der binne ek gebieten mei bosk en greiden. Boppe de 3000 meter giet it lânskip oer yn berchtoendra folge troch in gletsjersône.
Skiednis
Kirgyzje waard yn 1876 opnommen yn it Russyske Ryk fan de Tsjaren. Nei de Oktoberrevolúsje fan 1917 krige it foar it earst in modern steatsbestel. De sosjalistyske sowjetrepublyk feklearre har yn 1991 selsstannich fan de USSR. De grûnwetwiziging fan 1993 hat fan it lân in presidintsjele republyk makke en jout de presidint fiergeande foegen.
Befolking
De befolking fan Kirgyzje waard yn 2007 op 5.2 miljoen skatten. De grutste befolkingsgroep binne Kirgizen, in Turksk folk, dy't om-ende-by 69% fan de befolking útmakket. Oare etnyske groepen binne de Russen (9.0%) dy't fral yn it noarden wenje en de Oezbeken (14.5%) yn it suden fan it lân. Fierders wurdt Kirgyzje bewenne troch in tal lytsere folken, te witten Tataren (1.9%), Uygoeren (1.1%), Tadzjiken (1.1%), Kazakken (0.7%) en Oekraïners (0.5%) en oars (1.7%).
Sûnt de ûnôfhinklikens fan Kirgyzje is de ferhâlding tusken de etnyske groepen nochal wizige. It persintaazje fan etnyske Kirgizen is bot tanomd fan goed 50% yn 1979 oant sawat 70% yn 2007, wylst it persintaazje fan de Jeropeesk etnyske groepen lykas (Russen, Oekraïners en Dútsers) en allyksa de Tartaren yn dy tiid tebekrûn is fan 35% nei sawat 10%.
Religy
De befolking fan Kirgyzje bestiet foar 75% út Moslims, 20% Russysk Ortodoksen en 5% oars.
Vahina Giocante
thumb|Vahina Giocante yn Cannes 2009 Vahina Giocante (Pithiviers, 30 juny 1981) is in Frânske aktrise.
Filmrollen
As Marie yn Marie Baie des Anges (1998), heart sy by in groep jonge swalkers dy’t belutsen reitsje yn leafde, haat en geweld oan de Frânske Riviêra.
Yn de film Lila dit ca spilet Giocante in tsiender dy’t mei har muoike yn in rûge (arabyske) wyk fan Marseille wennet. In kritikus fan de New York Times fergelike har mei Brigitte Bardot yn And God Created Woman: a femme more vitale than fatale.
Kritikus A.O. Scott mient dat Giocante har kombinaasje fan ûnskuldichheid en it witten fan har frouwêzen frijwat oerweldichjend is. Lykwols meitsje har charisme en Doueiri's styl fan filmjen dat Lila Says in moaie kombinaasje fan romatyk en ierdskens hat. De film waard ôflaat fan in roman út 1996 fan in anonime skriuwer.
Persoanlik
Sy waard berne ûnder Orléans en besocht it Paul-Cézannelyseum yn Aix-en-Provence; earder dûnse sy ek by de Opera fan Marseille. Vahina hat ferkearing mei de ferneamde ûntwerper Ora-Ïto.
De Stulp (heide)
thumb| thumb| thumb| thumb| thumb| thumb| thumb| De Stulp is in natoergebiet tusken Paleis Soestdyk, Soest en Lage Vuursche en bestiet foar in grut part út heide- en stosângebiet, wêrûnder in 40 hektare grut heideterrein dêr’t Charolais-kij gerskje. De Stulp is 120 hektare grut en is ûnderdiel fan Boskwachterij De Vuursche, in gebiet fan 1100 hektare.
Skiednis
It gebiet wie yn de 14e iuw al besitting fan de Hear fan Drakenburch, skout fan Utert. Hy waard yn 1346 sels ta ridder slein. Om de bosk dat om de heidefjilden hinne leit binne grêfheuvels te finen. Dêr blykt út dat de omkrite al yn de prehistoarje bewenne waard. De âldste skriftlike boarnen oer De Stulp binne út de 14e iuw. De Stulp leit op de grins fan Utert en Noard-Hollân wat eartiids grinskonflikten feroarsake omdat de grins troch sômpich gebiet run dêr’t it eigendom net goed fan fêstlein wie. In 'stulp' is in hutte of earmtlik ferbliuw, it wiene dan ek meast de allerearmsten dy’t op de heide wennen. Se hâlden dêr skiep, bijen en makken bjinders en boarstels. Fan de 13e iuw ôf wurdt it ek brûkt om turf te graven. Op meardere plakken binne noch wiken te sjen, trije meter djippe sleatten dêr’t turfstekkers it heechfean mei ûntwetteren. Op de râne fan De Stulp stienen oant hûndert jier werom noch pleatskes mei bou, ôfsluten fan de heide mei in stodyk. De ikkers waarden bedonge mei heideseadden út de potstâl. Doe’t de dong noch fan de heide kaam gersken der skiep, dy’t de jonge beamkes opfrieten (de Skieppedrift oan de Zevenlindenweg ferwiist hjir noch nei, dêroer rûn de Baarnske skiep nei De Stulp om te gerskjen). Bewenners smieten boppedat wâlen op om it stosân fan de bou te kearen. Op de heide stode it omraken. Mei as gefolch dat De Stulp yn de santiger jierren fan de foarige iuw begroeid wie mei bosk, gers en sân. De bosk bestie doe benammen út nillebeammen, weardefol produksjebosk, mar in behindering foar it oarspronklike ike- en bjirkebosk. It gebiet bestie ynearsten út heidefjilden, mei hjir en dêr in ferheging foar de jacht. Sa’n ferheging is bygelyks de Knineberch, tichtby Lage Vuursche. Yn de rin fan de jierren is de measte bosk troch heide ferfongen. De Stulp is tige heuvelich, in gefolch út de tiid dat it hjir noch ien grutte sânferstowing wie. Die wie ûntstien meidat de skiep tefolle begroeiïng opfrieten en de wyn frij spul krige. Steatsboskbehear hat de sânferstowing ta stean brocht.
Behear
Steatsboskbehear kocht De Stulp yn 1964 fan frelle Bosch van Drakenstein. De begersking hat as doel om de heide iepen te hâlden. Soks bart yn ôfsluten gedieltes, dy’t wol tagonklik foar publyk binne. Steatsboskbehear hat De Stulp safolle mooglik werombrocht nei de situaasje fan eartiids. De beammen op de heide waarden omkapt. Charolaiskij hâlde it gers koart en frette jonge strewellen. Dizze fleiskij hawwe in geskikte mage om taai gers en strûken te fertarren. Troch houtkap en begerskjen is in iepen heidefjild ûntstien fan sa’n 59 hektare. Yn de bosk om de heide binne de hege spjirren njonken iken kapt. Net allinnich de iik krijt sa mear romte, ek de ûndergroei fan gerssoarten en planten kin better groeie meidat sy sa mear sinne krije. Sadwaande hat de bosk mear it oansjen fan in oerbosk krige. Om de heide is in kuierrûte fan 4 kilometer útsetten, oanjûn mei pealtsjes mei wite koppen.
Plúsmar
Neist heide en sân is der ek wat mingd bosk en heidemarkes. It meast bekend is de Plúsmar. Dit Plúsmarke is net natuerlik, mar ea útgroeven. Der stie in sânstienfabrykje by. Yn 1996 is de Plúsmar skjinmakke. It fiedselrike slyk is ôffierd, om sa de oarspronklike fennefegetaasje (miggefangerke, fluen, skieppeklokje, moark) de kâns te jaan werom te kommen. De floara en fauna by de Plúsmar binne kwetsber. In diel fan de grûn om de Plúsmar is dêrom foar de kij ôfsluten. Der meie ek gjin minsken komme, it gebiet is mei stikeltried en stek ôffrede. It wetter fan it Plúsmarke wurdt op fêste tiden ûndersocht. De útslach seit wat oer de soergraad fan de boaiem fan it marke. By de Plúsmar wie in pear iuwen ferlyn ek lânbou. Yn de buert fan de Plúsmar binne de groeven slûven noch te sjen.
Floara
It miggefangerke groeit benammen yn de ôfstutsen dielen fan de oerbleaune stikjes wiete heide. Yn dit wiete gedielte groeit ek feanmoas en moark ( Nederlânsk: veenpluis, dêr’t it marke nei neamd is ). Galleblêd groeit benammen oan in wiet paad yn it rêstgebiet. Oan de rânen fan de heide groeie din, Douglasspjirre, Fynspjirre, Hemlockspjirre en Lariks en Sitkaspjirre. It iepen wiete gebiet is begroeid mei skrobberheide, dat allinnich dijt op fochtige lege plakken.
Fauna
De eamelhapper libbet benammen yn de stikken mei sân. De eamelhapper libbet twa simmers as rûp en komt de tredde simmer út. De rûp makket in soarte ‘falkûle’ foar oare ynsekten en fret dy op as se yn syn kûltsje rûgelje. Der libje ek twa soarten pishimmels: de keale en behierre reade sprokke. Roeken en raven komme op de stront fan de kij of en briede ek yn de tún fan Paleis Soestdijk. By de Plúsmar binne in soad libellen en flinters. Ek de das en de foks komme hjir foar.
Star Wars: Episode IX – The Rise of Skywalker
De film giet fierder dêr't Star Wars: Episode VIII – The Last Jedi einige. It Ferset tsjin 'e Earste Oarder sit yn 'e lytse loege, mar hat de striid noch net opjûn. In dramatyske nije ûntwikkeling is in radioberjocht dat yn it hiele Stjerrestelsel opfongen wurdt en ôfkomstich liket te wêzen fan keizer Palpatine, dy't al mear as tritich jier dea heart te wêzen. Sawol it Ferset as de Earste Oarder is der alles oan gelegen om 'e oarsprong fan dat berjocht út te sykjen. It blykt te kommen fan 'e ferburgen Sith-planeet Exegol, dy't inkeld berikber is mei in artefakt dat in 'weifiner' hjit. Kylo Ren, de opperste lieder fan 'e Earste Oarder, beset sa'n helpmiddel en ûntdekt op Exegol dat Palpatine út 'e dea opstien is en yn 'e tuskentiid in reuseftige float opboud hat. It Ferset moat sjen dat it sawol de Earste Oarder as de weropstiene Palpatine tsjinkeart, in suver ûnmooglike opdracht.
Star Wars: Episode IX – The Rise of Skywalker wie opmerklik om 'e rol dy't oan aktrise Carrie Fisher taparte waard, mei't hja al fier foar it úteinsetten fan 'e produksje ferstoarn wie. Fierders waarden der yn 'e film nije personaazjes yntrodusearre wylst âlde bekenden nei lange ôfwêzigens weromkearden. Star Wars: Episode IX – The Rise of Skywalker krige fan 'e filmkritisy mingde resinsjes, mar ûntjoech him yn 'e bioskopen út ta in ûnbidich kommersjeel súkses. It wie de op seis nei meast opbringende film fan 2019. Star Wars: Episode IX – The Rise of Skywalker waard nominearre foar trije Oscars, mar wûn net ien. De film wûn wol in fiif Saturn Awards.
Rita Verdonk
Op 14 septimber 2007 waard Verdonk út de fraksje fan de VVD set. Op 15 oktober 2007 sei sy har lidmaatskip fan de VVD op. Twa dagen letter fernijde sy dat sy in beweging ûnder de wurknamme Trots op Nederland (TON) oprjochtsje soe. Verdonk ferdwûn yn 2010 út de Twadde Keamer doe't TON by de ferkiezingen gjin sit helle hie.
Desimber 2007 wûn hja de 'ferkiezing politikus fan it jier' 2007. Op 21 oktober 2011 makke sy bekend dat se fuortendaliks út de polityk gie.
Star Wars: Episode IX – The Rise of Skywalker
Plot
Yn it hiele Stjerrestelsel wurdt in radioberjocht ûntfongen, wêryn't keizer Palpatine, dy't mear as tritich jier lyn yn 'e Slach by Endor omkommen is, driget mei wraak. De Earste Oarder, dy't bestiet út 'e gearklofte restanten fan Palpatine syn Galaktysk Keizerryk, rekket yn dusoarder as Kylo Ren, dy't opperste lieder Snoke fermoarde en syn plak ynnommen hat, koartseftich begjint te sykjen nei de oarsprong fan it berjocht om eltse rivaal foar syn nijwûne macht te eliminearjen. It docht bliken dat it berjocht fan 'e ûnbekende planeet Exegol komt, in ferburgen bolwurk fan 'e Sith, dat inkeld yn guon oerâlde geskriften neamd wurdt. Om Exegol te finen, hat men ferlet fan in artefakt dat in 'weifiner' hjit, en dêrfan besteane mar twa.
Palpatine bringt oan Kylo Ren út dat hysels en nimmen oars ferantwurdlik is foar it oerheljen fan Kylo nei de tsjustere kant fan 'e Krêft. Opperste lieder Snoke wie gjin selsstannich wêzen, mar in kreaasje fan Palpatine. En de stim fan Darth Vader, dy't Kylo út en troch yn syn holle hearde? Dat wie Palpatine ek. De keizer biedt Kylo syn float fan stjerreslachskippen oan, dy't er de Lêste Oarder neamt, en dy't de hearskippij fan Kylo oer it Stjerrestelsel bewissigje sil. Yn ruil dêrfoar wol er dat Kylo foar him Rey opspoart en fermoardet, dy't nei har ôfreis fan Ahch-To har training as Jedi-ridder fuortset mei help fan generaal Leia Organa, de liedster fan it Ferset.
Net folle letter hawwe piloat Poe Dameron, âld-stoarmtroeper Finn en de Wookiee Chewbacca, dy't liedende leden fan it Ferset binne, in geheime moeting mei in kontaktpersoan. Dyselde spilet harren ynformaasje ta dy't komt fan in anonime sympatisant fan it Ferset binnen de Earste Oarder. Sa komme hja oan 'e weet dat Palpatine wier wer libbet, dat er him op Exegol befynt, en dat er in reuseftige float stjerreslachskippen boud hat. Rey lêst yn 'e notysjes fan har âlde master Luke Skywalker dat men ferlet hat fan in weifiner om Exegol te berikken. Mei Finn, Dameron, Chewbacca en de robots BB-8 en C-3PO set se yn it romteskip de Millennium Falcon ôf nei de woastinige planeet Pasaana, dêr't neffens Luke in oanwizing ferburgen wêze soe om 'e twadde weifiner te finen.
Lando fertelt Rey en har freonen dat hy en Luke yn it ferline op Pasaana tegearre omdôch socht hawwe nei in artefakt dat harren de lokaasje fan 'e twadde weifiner dúdlik meitsje soe. Se bedarren op Pasaana om't se in agint fan 'e Sith folgen, in Ochi fan Bestoon. Dy syn spoar rekken se lykwols op Pasaana bjuster; it is ûnbekend wat der fan him wurden is, mei't syn romteskip noch altyd yn 'e woastyn stiet. Rey-en-dy beslute dat se it skip fan Ochi trochsykje moatte, ek al hawwe Luke en Lando dat earder ek al dien. Efterfolge troch stoarmtroepers sette se ôf de woastyn yn. Nei't se mei de stoarmtroepers ôfweefd hawwe, bejouwe se har nei it romteskip fan Ochi. Ear't se dat berikke kinne, reitsje se lykwols allegearre fêst yn driuwsân. Se kinne harsels net befrije en geane ien foar ien kopke-ûnder.
Ynstee dat se deageane, sakje Rey-en-dy lykwols dwers troch it plafon in ûndergrûnsk gongestelstel yn. Dêre fine se it bonkerak fan Ochi werom, dy't lang ferlyn blykber itselde oerkommen is, en dy't dúdlik nea wer in útgong fine kinnen hat. Yn syn besit treffe se it artefakt oan dat se sykje: in dagge mei op it limmet in ynskripsje yn 'e taal fan 'e Sith. C-3PO, dy't mear as seis miljoen foarmen fan kommunikaasje behearsket, is de iennichste dy't it lêze kin, en hy bewissiget de oaren derfan dat er persiis wit wat der stiet, mar syn programmatuer ferbiedt him lykwols om dingen út 'e Sith-taal oer te setten, sadat er harren net fertelle kin wat de ynskripsje ynhâldt. Wannear't it selskip úteinset mei in syktocht nei in útgong út it gongestelsel, komt it bist dat de tunnels groeven hat, in reuseftige achteagige slange, harren oer it mad. Rey giet lykwols ûnferfeard op it bist ôf, en as se sjocht dat it in iepen wûne hat, genêst se dy troch de Krêft te brûken om wat fan har eigen libbensenerzjy nei it bist oer te heveljen. De slange lit har en har freonen dêrnei gewurde, en ûnder it fuortgean slacht er mei syn sturt in gat yn it plafon fan in tunnel nei de iepen loft ta.
Dameron ornearret dat se net werom kinne nei it festival om 'e Millennium Falcon op te heljen, mei't it dêr no sûnder mis optilt fan 'e stoarmtroepers. De groep beslút om 'e planeet mei it romteskip fan Ochi te ferlitten. Sadree't se it skip fan deunby sjocht, ken Rey it wer as it skip dêr't har âldelju yn ôfset binne doe't se har as lyts famke yn 'e steek lieten. Wylst de oaren it âlde skip ree meitsje foar de ôfreis, wurdt Rey de oanwêzigens fan Kylo Ren op Pasaana gewaar. Se giet in ein by de oaren wei om in konfrontaasje mei him oan te gean en lit syn TIE-jager delstoarte yn 'e woastyn. As Dameron-en-dy it romteskip klear hawwe, giet Chewbacca efter har oan, mar hy wurdt finzen nommen troch de trewanten fan Kylo, eardere Jedi-learlingen dy't mei him oergien binne nei de tsjustere kant fan 'e Krêft en no bekend steane as de Ridders fan Ren.
As Rey en Chewbacca net werom komme, set Finn harren efternei, dy't sjocht hoe't de finzen Chewbacca yn in romtefear laden wurdt. Hy skrept nei Rey ta, en as der in romtefear opstiget, ropt er har ta dat Chewbacca oan board is. Rey brûkt de Krêft om it romtefear werom nei de planeet te lûken, mar Kylo, dy't syn delstoarten fierhinne ûnskansearre oerlibbe hat, brûkt de Krêft om har tsjin te kearen. Dy ynspanning is tefolle foar Rey, dat se ferliest de behearking oer de Krêft. In ûntlading fan Krêftwjerljocht, heech yn loft, soarget derfoar dat it romtefear ûntploft. Rey is raar gesteld, mei't se mient dat se Chewbacca ombrocht hat. Se jout har by de oaren yn it romteskip fan Ochi. Dêr docht bliken dat Chewbacca de Sith-dagge by him hie, dat it artefakt is ek ferlern gien. C-3PO oppenearret dat de tekst no inkeld yn syn ûnthâld opslein leit, mar dat dêr nimmen derby kin, of it moat wêze dat syn ûnthâld fierders hielendal wiske wurde soe. Nei't se fêststeld hawwe dat de robot R2-D2, dy't by Leia op 'e Fersetsbasis efterbleaun is, geregeldwei in back-up makket fan it ûnthâld fan C-3PO, beslute Rey, Dameron en Finn dat yn dit gefal it doel de middels hilliget.