cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Crow Creek Yndianereservaat
Skiednis
Tusken 1862 en no is it Crow Creek Reservaat allinnich mar yn omfang krompen, wylst it persintaazje fan 'e grûn yn Yndiaansk eigendom sterk fermindere is troch allotment, in troch it federale regear yn Washington opleine proseduere wêrby't it mienskiplik grûnbesit fan 'e stamme omset waard yn perselen dy't eigendom binne yndividuële stamleden, wylst it lân dat oerbleau dan frijjûn waard foar kolonisaasje troch blanken.
Hjoed de dei
It Crow Creek Reservaat omfiemet beskate leech leine lokaasjes oan 'e kant fan 'e Missoury dêr't de Mandan, Hidatsa en oare folken yn 'e achttjinde iuw sedintêre doarpen bewennen en lânbou bedreaune, foar't se yn 'e jierren 1772-1780 foar trijefearn útrûge waarden troch in pokke-epidemy, en har lân ynnommen waard troch de Sû. Hjoed oan 'e dei binne ferskaten fan dy doarpen archeologyske fynplakken, al is in protte fan it leechst leine lân ferlern gien doe't it Korps Sjeny fan it Amerikaanske Leger yn 1959-1963 de Big Bend-keardaam oanlei en in wichtich part fan it reservaat sadwaande ûnder it wetter strûpte fan it Big Bend Reservoir (ek wol Lake Sharpe neamd). Dêrfoar wie it sels nedich dat Fort Thompson en guon lytsere delsettings ferpleatst waarden nei hegere grûn, en de dochs al net florissante ekonomyske omstannichheden yn it reservaat waarden der allinnich mar minder op.
Maybole
Maybole (Skotsk-Gaelysk: Am Magh Baoghail) is in plak yn de Skotske Council Area Súd Ayrshire. It doarp leit sa'n 15 km besuden Ayr, 20 kilometer benoarden Girvan en 80 km súdwestlik fan Glasgow yn it sintrum fan de histoaryske regio Carrick dêr't it ek it haadplak fan wie.
Maybole leit net fier fan it berteplak fan Robbie Burns, Skotlân's nasjonale dichter. William Burns, syn heit, boaske in ynwenner fan Maybole, Agnes Broun (webstee Maybole). John Loudon McAdam (1756–1836), skotsk yngenieur en betinker fan de makadamwei hie in bûtenpleats ûnder Maybole.
Slapstickfilm
De slapstickfilm is in subsjenre fan 'e komeedzjefilm, wêryn't de humor op lichaamlike grappen berêst, mei slaan, fallen, stroffeljen en knoffeljen, ynstee fan op dialooch, de plot of de ûntwikkeling fan 'e haadpersoanen. De fysike komeedzje yn soksoarte fan films omfettet yn 'e regel in cartooneske foarm fan geweld, dy't oer it algemien foar de slachtoffers ridlik ûnskealik is en it healwize karakter fan 'e film beklammet.
Om't yn 'e stomme film dialooch net mooglik wie en plot en karakterûntwikkeling ek dreech út te byldzjen binne sûnder te praten, binne slapstickfilms benammen bekend út 'e iere skiednis fan 'e film, foar't de lûdsfilm oan 'e ein fan 'e 1920-er jierren syn yntree die. Bekende slapstickakteurs út dy snuorje wiene Buster Keaton, Charlie Chaplin, de Keystone Cops en Harold Lloyd, dy't ûnder in laklaachje fan fysike humor gauris in maatskiplik boadskip tafoegen. Lettere komiken dy't slapstickfilms makken, lykas Laurel en Hardy, Abbott en Costello en The Three Stooges, hiene gjin boadskip en besochten inkeld fermaak te bieden.
Nei't de lûdsfilm de noarm wurden wie, waarden der folle minder slapstickfilms makke om 'e simpele reden dat doe oare foarmen fan humor, dy't basearre wiene op dialooch, folle ienfâldiger te filmjen wiene. Want foar slapstick komt it frijwat oan op timing, dat der wiene oer it algemien in protte opnamen nedich foar't in sêne der goed op stie. Likegoed waarden ek letter noch wol slapstickfilms makke, of komeedzjefilms mei slapstickeleminten. In goed foarbyld fan dy lêste kategory wie de filmrige Le Gendarme de Saint-Tropez fan 'e Frânske akteur Louis de Funès. Foarbylden fan moderne slapstickfilms binne The Naked Gun-trilogy (1988-1994), Home Alone (1990), Baby's Day Out (1994) en Dumb and Dumber (1994).
Universiteit fan Uppsala
De Universiteit fan Uppsala (Uppsala universitet) is in universiteit yn Uppsala yn Sweden. De universiteit waard yn 1477 stichte en is de âdste universiteit fan Skandinaavje.
Koloanjetsjerke (Wilhelminaoard)
De Koloanjetsjerke (ek bekend ûnder de namme Herfoarme tsjerke) is in tsjerkebou yn Wilhelminaoard yn de provinsje Drinte.
Skiednis
Yn it begjin fan de 19e iuw stifte de Maatskippij fan Woldiedichheid yn it ramt fan de bestriding fan earmoede in pear koloanjes yn it súdwestlike diel fan Drinte. Dêr krigen earme hûshâldings út it hele lân in lapke grûn en in wente sa't hja harren wat rêde koene. De Maatskippij fan Woldiedichheid wie net in tsjerklike organisaasje, mar achte de tsjerkegong wol wichtich. Neffens de stifter fan de organisaasje, Johannes van den Bosch, koe godtsjinstoefening de seedlikens fan de bewenners ferbetterje. Ynearsten gongen de bewenners nei tsjerken út de omkriten, lykas dy fan Fledder en Stienwikerwâld. It stie de kolonisten net frij om thús te bliuwen, as hja net gyngen krigen se in boete fan twa stuorren oplein. Om't de doarpen nochal fier leine en it tal kolonisten oanwoeks waarden der letter ek yn de koloanjes tsjerken boud.
Mei it ferstjerren fan de lêste dûmny yn 2008 hefte de herfoarme gemeente him op. Op snein 31 maaie 2009 waard der foar it lêst in tsjinst holden. De tsjerke en de njonkenlizzende pastorij binne eigendom fan de Maatskippij fan Woldiedichheid en ryksmonumint. De tsjerke is yn de jierren 2014-2015 restaurearre.
Ynterieur
Yn it tuorke hinget in klok út 1819, dy't getten is troch Petit en Fritsen.
Oargel
It ienmanualich oargel mei oanhongen pedaal waard boud troch H. van der Molen út Stienwyk. It ynstrumint is in ryksmonumint en yn 2014 troch Van Vulpen út Utert restaurearre.
Billy Glide
Billy Glide, echte namme: Tad Douglas Nolen (Los Angeles, 25 july 1970 – Huntington Beach (Kalifornje), 24 maaie 2014), wie in Amerikaansk pornoakteur, waans artystenamme wolris (mis)stavere waard as Billy Glyde of Billie Glide. Hy wurke ek wol ûnder de skûlnamme Dennis Riker, en stie bekend om 'e grutte fan syn penis. Glide sette yn 1995 útein mei in wurkpaad yn 'e Amerikaanske pornoyndustry en spile yn in hiel soad films. Yn 1999 wûn er in AVN Award. Hy bleau aktyf as pornoakteur oant er yn 2014 om it libben kaam troch ynname fan in oerdoazis drugs.
Pornokarriêre
Glide waard yn 1970 berne yn Los Angeles, yn 'e Amerikaanske steat Kalifornje. Yn 1995, doe't er 25 jier wie, begûn er oan in karriêre as pornoakteur, wêrby't er neffens de Internet Adult Film Database (IAFD) troch de jierren hinne yn mear as 1.450 pornofilms spile. Glide kaam al gau bekend te stean om syn spierde uterlik en syn oergrutte penis, dy't de reden wie dat er de bynamme Beer Can ("Bierblikje") krige. Wat syn seksuële prestaasje oanbelange, waard er beskôge as ien fan 'e betrouberste akteurs yn 'e Amerikaanske pornoyndustry, en dêropta waard er ek rûnom sjoen as ien fan 'e sympatykste Amerikaanske pornoakteurs fan syn tiid. Njonken syn aktearwurk wie Glide tusken 1998 en 2005 ek aktyf as regisseur fan in fiiftal pornofilms, wêrfan ien foar de lytse filmstudio Boardwalk, ien foar Marine Pacific en trije foar Maximum Xposure.
As akteur wurke Glide foar sokke foaroansteande labels as Penthouse, Wicked Pictures, Vivid Entertainment, Jill Kelly Productions, VCA Pictures, Hustler Video, The Score Group, Adam & Eve, Sin City, Devil's Film, New Sensations, Evil Angel, Diabolic Video, Zero Tolerance, Elegant Angel, Digital Playground, Anabolic Video, Red Light District, ClubJenna, Shane's World en Digital Sin. Fierders wied er ek wol te sjen yn films fan minder bekende studio's, lykas Pure Play Media, Legend Video, Mile High Media, Metro, Seymore Butts Home Movies, Girlfriends Films, Taylor Wane Productions, Third Degree Films, Coast to Coast Video en Extreme Associates. En teffens wied er in protte yn 't spier foar pornowebsiden op it ynternet, wêrûnder Reality Kings, Brazzers en Naughty America. Yn 'e mande mei Taylor Hayes en Mr. Marcus wûn Glide yn 1999 in AVN Award (de Oscar fan 'e pornowrâld) yn 'e kategory bêste groepsekssêne, foar syn rol yn 'e film Masseuse 3. Dêrnjonken waard er noch seis oare kearen nominearre foar in AVN Award. Fierders waard er yn 2014 postúm ynhuldige as lid fan 'e AVN Hall of Fame.
Under syn hast tweintichjierrige wurkpaad as pornoakteur wurke Glide gear mei aktrises as Britney Amber, Alexis Amore, Eva Angelina, Brittany Andrews, A.J. Applegate, Davia Ardell, Cherokee d'Ass, Bridgette B, Erika Bella, Belladonna, Lexi Belle, Breanne Benson, Nikki Benz, Dru Berrymore, Carmella Bing, Audrey Bitoni, Johnni Black, Julia Bond, Amy Brooke, Ashlynn Brooke, Abbey Brooks, Kaycee Brooks, J.R. Carrington, Charisma Cappelli, Asia Carrera, Kayla Carrera, Catalina, Kimberly Chambers, Brooklyn Chase, Cherokee, Cortknee, Renae Cruz, Cytherea, Daisy Marie, Deauxma, Sophie Dee, Jewel De'Nyle, Tricia Devereaux, Ava Devine, Kelly Divine, Devon, Lexi Diamond, Skin Diamond, Gia DiMarco, Helen Duval, Lacey Duvalle, Allura Eden, Alana Evans, Rita Faltoyano, Sana Fey, Jada Fire, Shay Fox, Ana Foxxx, Diamond Foxxx, Kimberly Franklin, Havana Ginger, Dillion Harper, Taylor Hayes, Allie Haze, Jenna Haze, Jenny Hendrix, Tara Holiday, Houston, Franceska Jaimes, Nikita von James, Dani Jensen, Jenaveve Jolie, Julia Ann, Kagney Linn Karter, Katja Kassin, Keisha, Jill Kelly, Bridgette Kerkove, Kerry Louise, London Keyes, Austin Kincaid, Diamond Kitty, Katie Kox, Renee LaRue, Melissa Lauren, Shayla LaVeaux, Brooklyn Lee, Lucy Lee, Miko Lee, Ashlynn Leigh, Shawna Lenée, Leila Ley, Alina Li, Rebeca Linares, Lisa Lipps, Lexxxi Lockhart, Alexis Love, Brianna Love, Lovette, Mya Luanna, Chastity Lynn, Gina Lynn, Krissy Lynn, Jade en Nyomi Marcela, Madelyn Marie, Sabrine Maui, Tanner Mayes, Jynx Maze, Gianna Michaels, Trina Michaels, Mariah Milano, Memphis Monroe, Tyra Moore, Tiffany Mynx, Alexandra Nice, Nika Noire, Bree Olson, Tera Patrick, Alanah Rae, Priya Rai, Taylor Rain, Harley Raine, Riley Reid, Olivia del Rio, Rocki Roads, Abby Rode, Kristina Rose, Sativa Rose, Rachel Roxxx, Dylan Ryder, Adriana Sage, Jasmin St. Claire, Katie St. Ives, Savanna Samson, Andy San Dimas, Hillary Scott, Alexandra Silk, Shane, Sheena Shaw, Selena Silver, Aurora Snow, Charmane Star, Lela Star, Bobbi Starr, Rachel Starr, Sydnee Steele, Jada Stevens, Misty Stone, Delilah Strong, Shyla Stylez, India Summer, Puma Swede, Stephanie Swift, Kobe Tai, Mika Tan, Tanya Tate, Alexis Texas, Kya Tropic, Flower Tucci, Angelina Valentine, Stacy Valentine, Megan Vaughn, Juelz Ventura, Dana Vespoli, Taylor Wane, Teri Weigel, Kelly Wells, Sienna West, Delta White, Jennifer White, Tarra White, Rebecca Wild en Mahina Zaltana,
Ferstjerren
Billy Glide kaam op 24 maaie 2014, doe't er 43 jier wie, te ferstjerren yn Huntington Beach, ûnder de reek fan Los Angeles, yn súdlik Kalifornje. Yn 't earstoan gie it ferhaal dat er biten wie troch in rattelslange wylst er in freon holp by it ferhúzjen, en dat er wegere hie dêrfoar medyske fersoarging te sykjen. Letter kaam lykwols út dat de wiere deadsoarsaak in (wierskynlik by fersin ynnommen) oerdoazis drugs west hie.
Drama (film)
In dramafilm of dramatyske film, ek wol filmdrama neamd, is in filmsjenre dat emosjonele tema’s behannelet en dêr’t ynterminsklike konfliksituaasjes de boppetoan yn fiere. De sjogge krijt ynhâld in soad te sjen fan beskate persoanlike ûntjouwings fan ien of mear haadpersoanen yn it ferhaal. It sjenre is der op oprjochte de sjogger him yn de personaazjes ynlibje te litten.
Under dramafilms falle ek oarlochsfilms, detektives, histoaryske drama’s en biografyen. Ek films dy’t meast as komeedzje yptearre wurde kinne beskate dramatyske eleminten yn har hawwe, lykas tragikomeedzjes.
It dramasjenre kin beskôge wurde as de tsjinhinger fan de aksjefilm, dêr’t flotte aksje sintraal yn stiet yn stee fan persoanlike ûntjouwings fan de haadpersoanen. Yn werklikheid binne de measte films lykwols in mjuks fan ferskate sjenres en binne grinzen tusken de sjenres min objektyf fêst te stellen.
Douglas DC-4
De Douglas DC-4 is it earste fjouwermotorige ferkearsfleantúch dat ûnwurpen en boud waard troch de Amerikaanske Douglas Aircraft Company. It tastel hat yn de Twadde Wrâldkriich in protte foar militêre doelen tsjinne en dêrnei oeral yn de wrâld as passazjiertastel by ferskate loftfeartmaatskippijen. As militêr tastel waard er oantsjut as C-54 Skymaster by de loftmacht, en as R5D by de marine. It earste tastel, in C-54, fleach foar it earst op 14 febrewaris 1942. Fan DC-4 waarden letter de modellen DC-6 en DC-7 ôflaat.
Untwikkeling
thumb|left|In Douglas C-54 Skymaster lânet op fleanfjild Tempelhof ûnder de [[Berlynske loftbrêge, 1946]] De type-oantsjutting DC-4 waard troch de Douglas Aircraft Company brûkt ûnder de ontwikkeling fan de DC-4E as in grutte fjouwermotoarige opfolger fan de DC-3. Dy wie bedoeld om oan de fraach fan United Airlines nei in langeôfstânspasszjierstastel te foldwaan. De DC-4E (de E stie foar experimental) waard ûntwurpen foar 52 passazjiers, mei in foar dy tiid grutte romptrochsneed en trijefâldige fertikale sturt, te gerlykjen mei dy't letter troch Lockheed brûkt waard foar syn Constellation.
De earste flecht fan de DC-4E wie op 7 juny 1938. It tastel, dat troch United Airlines foar testflechten brûkt waard, wie syn tiid fier foarút en dêrom dreech yn ûnderhâld en on-ekonomysk yn it gebrûk. De by it projekt belutsen loftfeartmaatskippijen, neist United ek Eastern Air Lines, fregen Douglas dêrom in lytsere en ienfâldiger ferzje te ûntwikkeljen. Dat waard it tastel dat letter bekend wurde soe ûnder de namme DC-4. De Twadde Wrâldaorloch briek lykwols út foar't dit tastel yn gebrûk naam wurde koe, de hiele produksje waard doe brûkt ta foldwaan fan de Amerikaanske loftmacht.
De DC-4 hie in opfallende en wichtige wiziging wat syn foargonger voorganger, de DC-3, oanbelange: in noastsjel yn stee fan in sturttsjel. Dit makke it mooglik om de romp nei eftere folle breder te meitsjen as at it tastel in sturttsjel hân hie. Dy bredere romp makke it letter ek makliker om de DC-4 langer te meitsjen ta syn opfolgers, de DC-6 en DC-7. Boppedat waard de lâning dêrtroch feiliger.
Produksje
Tusken 1942 en 1946 waarden der 1163 DC-4's makke, allegear mei fjouwer Pratt & Whitney sûgermotors. Yn de oarloch gie Douglas troch mei it ûnwikkejen fan it tastel, mei't se ferwachten dat der in protte passazjierstastellen frege wurde soene at de aorloch dien wie. Nei de oarloch waarden lykwols sa'n 500 C-54's en R5D's fan de hân dien. Dy waarden opkocht troch in protte loftfeartmaatskippijen wêrttroch de fraach nei de sivile DC-4 folle minder grut wie as ferwachte. Totaal waarden nei de oarloch mar 74 nije DC-4's produsearre, ear't de produksje op 9 augustus 1947 stopset waard. Douglas bea in drukkabine oan as opsje by de sivile DC-4, mar dêr waard net ien fan ferkocht.
Farianten
Canadair boude 71 DC-4's mei de oantsjuttings DC-4M North Star, C-4 en C-5. Utsein in stikmannich C-5 hiene al dy types Rolls-Royce Merlin-motors. 51 derfan hiene in drukkabine. Dy tastellen waarden brûkt troch de Kanadeeske lofttmacht, Trans-Canada Airlines, Canadian Pacific Airlines en BOAC. Dy lêst neamde it tastel Argonaut.
De DC-4 hat him bewiisd as in populêr en betroubere masine. Der binne hjoed de dei noch guon fan yn gebrûk, fral as sjarter- of frachtfleantúch. De Dutch Dakota Association besit ek in fleanree tastel, mar slagge net om it tastek rendabel te eksploitearjen en leaset it dêrom oan de Súd-Afrikaanske maatskippij SkyClass.
Technyske gegevens en prestaasjes
thumb|Cockpit
Transseksualiteit
Transseksualiteit (of mei in Ingelske term transgenderism) is in foarm fan seksuële identiteit wêrby't men in konflikt ûnderfynt tusken jins fysike geslacht en jins geslachtsidentiteit (hoe't men jins geslacht psychysk belibbet). Hjirby fielt in man him dus eins frou, of fielt in frou har in man. Medysk wurdt yn sokke gefallen faak de diagnoaze geslachtsdisfory stelt, benammen as it neamde konflikt sa sterk is dat men as in lid fan it tsjinstelde geslacht troch it libben gean wol.
Yn in jierrenlang proses kin mei hormoanterapy de lichemshúshâlding dusdanich oanpast wurde, dat men fysyk mear op it winske geslacht begjint te lykjen. Uteinlik liedt sa'n proses tsjintwurdich faak ta in geslachtsferoaringsoperaasje. Hjirby wurdt faak sprutsen fan pre-operative en postoperative transseksuëlen; "pre-operatyf" wol sizze dat men al libbet as in lid fan it winske geslacht, mar dat men noch gjin geslachtsferoaringsoperaasje ûndergien hat, wylst mei de term "postoperatyf" oantsjut wurdt dat der àl in geslachtsferoaringsoperaasje plakfûn hat.
Transseksualiteit stiet yn prinsipe folslein los fan seksuële oriïntaasje (de foarkar dy't men hat foar seksuële partners fan it iene of oare geslacht). Want om't immen dy't as man berne is himsels in frou fielt en ek frou wurde wol, wol dat noch net sizze dat er himsels ek seksueel oanlutsen fielt ta manlju.
Yn in protte dielen fan 'e wrâld wurde transseksuëlen stigmatisearre en diskriminearre. Ek yn Westerske lannen is dat noch faak it gefal. Guon lannen hawwe histoarysk in tradysje oangeande geslachtsdiversiteit; dan moat men benammen tinke oan Súd-Aazje: Yndia, Nepal, Banglades en Pakistan. Sûnt de Midsiuwen is dat lykwols ûnder ynfloed fan 'e islaam en de kekene fiktoriaanske mentaliteit fan 'e Britske kolonisators in stik minder wurden. Frjemd genôch is it strang islamityske Iraan op it mêd fan transseksualiteit en geslachtsferoaringsoperaasjes ien fan 'e meast foarútstribjende lannen fan 'e wrâld, wat feroarsake wurdt troch in útspraak fan grutayatollah Ruhollah Chomeiny op dit mêd, en troch it feit dat men transseksualiteit yn Iraan folslein los sjocht fan homoseksualiteit, dêr't it yn 'e Westerske wrâld allegeduerigen bewust of ûnbewust mei yn ferbân brocht wurdt.
Werner fan Oberwesel
Werner fan Oberwesel, ek wol Werner fan Bacharach of Werner fan Womrath, (yn 1271 berne yn Womrath op de Hunsrück, ferstoarn yn 1287) wie in Dútske deihierarbeider út de 13e iuw, dy't troch moard om it libben kaam. Flak foar de moard wurke Werner by in joadske famylje om in kelder út te graven. Alhoewol't tsjintwurdich oannommen wurdt dat de jonge slachtoffer woarn wie fan in rôfmoard of in seksuële hanneling, rjochten yn dy tiid guon lju de beskuldigjende finger nei de joaden.
Annatsjerke (Winsum)
De Annatsjerke is in tsjerkegebou yn Winsum, yn 'e Fryske gemeente De Waadhoeke (foarh. Littenseradiel). It is de grifformearde tsjerke fan Winsum, dy't noch altyd yn gebrûk is by de grifformearde gemeente fan it doarp. Nettsjinsteande it feit dat de Nederlânsk-Herfoarme Tsjerke en de Grifformearde Tsjerken yn Nederlân yn 2004 fúzjearre binne ta de Protestantske Tsjerke yn Nederlân, hawwe de grifformearde en herfoarme gemeenten yn Winsum nammentlik noch altyd net de lapen gearsmiten (en meitsje dêr ek gjin risselwaasje ta).
Werner fan Oberwesel
Nei't syn lichem by Bacharach oan de kant fan de Ryn ûntdutsen waard, folge ûnder it folk in weach fan antysemityske sintiminten. De moard joech ek ynspiraasje ta it ûntstean fan legindes oer wûnders, rituele moarden en ûntwijing fan hosty's. It folk seach Werner as in martler foar it leauwe en al gau waard er as folkshillige fereare.
Annatsjerke (Winsum)
Beskriuwing
De Annatsjerke stiet oan 'e súdwestlike grins fan 'e beboude kom fan Winsum, oan 'e Spannumerdyk, dy't dat út giet nei Spannum. It gebou makket as sadanich diel út fan 'e Brêgebuorren, ien fan 'e beide histoaryske buorrens fan Winsum (de oare is de Tsjerkebuorren mei de herfoarme Marijetsjerke).
De Annatsjerke waard yn 1891 boud nei in ûnwerp fan W.Th. Nauta fan Hilaard. De tsjerke is net ferneamd nei de hillige Anna, mar nei in Anna Strikwerda, in grifformearde sindelinge út Winsum dy't yn 'e tweintichste iuw yn Afrika fermoarde is.
Werner fan Oberwesel
Fanôf 1289 waard yn it stedsje Bacharach útein set mei de bou fan in oan Werner wijde tsjerke, om't der in soad pylgers ferwachte waarden en dat jild opsmiet. Oan Werner bleane de pogroms op joaden kleven en yn 1963 waard syn feestdei (19 april) fan de hilligekalinder skrast.
Moard
Op Wite Tongersdei of Goed Freed 1287 waard by Bacharach it lichem fan Werner fûn, noch mar 16 jier âld. Al gau gyng it praat dat de jonge it slachtoffer west hie fan in troch joaden útfierde rituele moard. Hy hie himsels te wurk steld by joaden, dy't him it hûs yn lokke hawwe soene en dêr ta de dea tamtearre hiene. De joaden soene besocht ha de jonge in hosty te ûntnaderjen en syn bloed nedich hân ha foar it fieren fan it Pesachfeest. Wat folge wie in pogrom, dy't him útwreide fan it Midden-Ryngebiet fierder de stream ôf en nei de kontrijen oan de Mûzel.
Annatsjerke (Winsum)
Sjoch ek
● Marijetsjerke (Winsum)
Werner fan Oberwesel
Ferearing
Neffens de leginde hiene de joaden Werner oan de fuotten ophongen, om him sa de hosty te ûntnaderjen, dy't er foar dy tiid ynnommen hie. Dêrnei smieten se it lichem fan de jonge yn de Ryn, dat letter by Bacharach wer oanspielde. Keizer Rudolf I en tsjerklike autoriteiten wiene oertsjûge fan de ûnskuld fan de joaden. Se leine de ferfolgers fan joaden in jildboete op en de keizer joech it befel om it lyk fan Werner te ferbaarnen, mar dat befel waard net opfolge. Werner waard as martler fan it leauwe byset yn de doedestiidske Kunibertkapel en al op 30 april 1287 barde in earste wûnder by syn grêf. Twa jier letter waard útein set mei de útbou fan de Kunibertkapel fan ta in nije, goatyske tsjerke, dêr't tsjintwurdich de skildereftige ruïne fan oerbleaun is. De wijing fan in Werner-alter yn de foltôge súdlike earm fûn yn 1293 plak en yn 1337 folge de wijing fan it eastlike koer. Om't yn 1338 de aartsbiskop fan Trier beslach lizze liet op it jild foar de nijbou, bleau de tsjerke ynearsten ûnfoltôge. Paltsgraaf Loadewyk III besocht de Wernerferearing wer wat oan te trunen en fersiken om de jonge hillich te ferklearjen tusken 1426 en 1429 brochten in offisjele erkenning. Under teologyprofessor en humanist Winand fan Steeg, dy't fan 1421 oant 1438 as preester oan Bacharach ferbûn wie, waard de tsjerke foltôge.
Feare (gemeente)
thumb|Lizzing fan Feare
Werner fan Oberwesel
Ferearing
Nei de ynfiering fan de reformaasje yn Bacharach yn 1546 kaam in diel fan de Werner-reliken yn Besançon telâne en sûnt ûnstie ek yn Frankryk in ferearing fan Werner. Fanôf 1685 funksjonearre de kapel as parochytsjerke foar de lytse katolike minderheid fan it yntusken protestantske Bacharach, mar in pear jier letter yn de Njoggenjierrige Oarloch waard de kapel by it opblazen fan de boarch Stahleck slim skansearre en sûnt ferfoel it gebou ta ruïne. In weropbou mislearre troch it ôfnimmen fan de Werner-ferearing en de dêrmei gearhingjende ynkomsten fan pylgers foar de tsjerke. Mei de ferneatiging fan it kastiel yn Bacharach yn 1689 gyngen ek de reliken fan Werner ferlern.
Feare (gemeente)
Feare (Nederlânsk en offisjeel: Veere; Siuwsk: (Ter) Veere) is in gemeente yn it westen fan de provinsje Seelân.
Werner fan Oberwesel
Ferearing
In twadde plak fan Wernerferearing ûnstie yn de noch altiten besteande Wernerkapel (sûnt 2008 omwijd yn de Mutter-Rosakapelle) fan it Hillige Geastspitaal fan Oberwesel, sa'n 7 kilometer fierder de stream ôf. Yn it bisdom Trier waard noch oant 1963 it Wernerfeest fierd, doe't it Twadde Fatikaanske Konsylje Werner's namme fan de hilligekalinder ferwidere.
Feare (gemeente)
De gemeente hie 21.823 ynwenners yn 2018 en hat in oerflakte fan 206,63 km² (dêr't 73,5 km² fan wetter is).
Werner fan Oberwesel
Ferearing
Werner jildt yn it Midden-Ryngebiet as ien fan de sân wynhilligen.
Hypnoaze
Hypnoaze, fan it Grykske ὑπνος, hypnos ("sliep"), is in keunstmjittich opwekke trâns, dy't karakterisearre wurdt troch in ferhege fetberens foar suggestje. It byhearrende eigenskipswurd is 'hypnoatysk' en dejinge dy't immen ûnder hypnoaze bringt is de hypnotiseur. Hoewol't de wittenskiplike skiednis fan it gebrûk fan hypnoaze pas yn 'e achttjinde iuw úteinsette mei de Dútske hypnotiseur Franz Anton Mesmer (dêrfandinne it Ingelske tiidwurd to mesmerise), waard de technyk al lang foar dy tiid tapast troch lju dy't harsels 'magiërs' of 'tsjoenders' neamden, en mooglik ek troch genêzers.
Werner fan Oberwesel
Ikonografy
Werner wurdt as jonge man útbylde. Hy draacht yn 'e regel boerereau en in martlerspalm yn de hannen.
Hypnoaze
Hypnoaze is fral bekend as foarm fan publyk fermaak, fersoarge troch entertainers as Rasti Rostelli, mar it wurdt tsjintwurdich ek brûkt foar psychologyske behannelings. Hoewol't it gjin terapy op himsels is, kin it wol in helpmiddel wêze om terapeutyske doelen te berikken. Yn dat ramt wurdt it û.m. yn hypnoterapy en regresjeterapy tapast. Hypnotiseurs dy't psychologyske behannelings ferrjochtsje, binne dêrta oplaat en folgje in fêste proseduere om 'e geast fan 'e te behanneljen persoan yn in trânseftige steat fan bewustwêzen te bringen wêryn't de pasjint ûntspand is en dochs konsintrearre op in beskaat ûnderwerp. Registrearre patroanen fan harsensweagen toane oan dat immen dy't ûnder hypnoaze is, him yn in tastân befynt dy't de midden hâldt tusken sliepe en wekjen.
Guon saakkundigen binne fan betinken dat der mar ien soarte hypnoaze is, nammentlik selshypnoaze, dat ek wol autosuggestje neamd wurdt. Sels ûnder begelieding fan in hypnotiseur soe it neffens dizze tinkwize de kliïnt wêze dy't sels gewurde lit dat der in steat fan trâns ûntstiet en bestean bliuwt. Oare saakkundigen tinke dat der njonken selshypnoaze wol deeglik ek in opleine foarm fan hypnoaze bestiet. Yn elts gefal besteane der ferskate stadia fan hypnoaze, fan licht (ferlykber mei in sitewaasje wêrby't men sa yn prakkesaasjes fersinkt dat men alles om jin hinne even ferjit) oant tige swier, wêrby't sels in totaal ferlies fan bewustwêzen foarkomme kin. Yn dit ramt is it fan it heechste belang dat de hypnotiseur ynteger is, mei't de pasjint himsels yn prinsipe fierhinne oan sa'n persoan oerleveret.
Underklasse (taksonomy)
In ûnderklasse of subklasse (Latyn: subclassis) is in taksonomyske rang dy't tusken in klasse en in skift yn sit. Dit is net ien fan 'e haadrangen fan 'e taksonomy, mar in takson dat brûkt wurdt as helpmiddel foar fierdere yndieling fan klassen.
Metro
De metro is in foarm fan iepenbier ferfier oer it spoar yn grutte stêden of stêdekloften, dy't gebrûk makket fan in konfliktfrije baan mei ûngelykflierske krusings. Dat betsjut dat it spoar fan 'e metro almeast oanlein is yn in tunnel ûnder de grûn, of oars oer in fiadukt dat him boppe it strjittenivo úttilt.
De term 'metro' is in ferkoarting fan Metropolitan Railway ("Grutstedsk Spoar"), de namme fan 'e earste metroline fan 'e wrâld, dy't yn 1863 yn Londen yn gebrûk nommen waard. Yn it Nederlânsk wurdt de metro om foar de hân lizzende redens ek wol de ondergrondse ("de ûndergrûnse") neamd. Yn it Amerikaansk-Ingelsk sprekt men fan subway (letterlik: "ûnderwei"), dat itselde skaaimerk fan 'e metro oantsjut. Itselde jildt foar it Dútske U-Bahn (fan Untergrundbahn). De formele Ingelske beneaming foar dit type ferfier is trouwens rapid transit ("fluch transport").
De metro wurdt karakterisearre troch in hege riidfrekwinsje (der geane mei lytse tuskenskoften de hiele dei troch treinstellen) en in grutte reizgerskapasiteit (elts treinstel kin in protte passazjiers hâlde). De metro hâldt wat de ôfstân tusken de metrostasjons en de faasje en de gewicht fan 'e treinstellen oangiet de midden tusken in trein en in tram. Yn Nederlân beskikke inkeld Amsterdam, sûnt 1977 (de Amsterdamske Metro), en Rotterdam, sûnt 1968 (de Rotterdamske Metro), oer in eigen metronetwurk. Yn Belgje hat allinne Brussel sa'n netwurk.
Maud fan Bruce
"Maud", "Matilde" of "Mathilde" "fan Bruce", "Bruce", "de Bruce", "fan Brus" of "de Brus" hat yn 'e Wikipedy ferskate betsjuttings:
Kantongerjocht Dokkum
thumb|200px|It eardere kantongerjocht oan de Hegepol It kantongerjocht Dokkum wie fan 1838 oant 1934 ien fan de kantongerjochten yn Nederlân. By de ynstelling yn 1838 wie Dokkum it fjirde kanton fan it arrondissemint Ljouwert. It gerjocht wie festige yn in monumintaal pân út de 18e iuw oan de Hegepol. Letter hat de Belestingtsjinst it gebou jierrenlang brûkt.
It kanton
Yn de Frânske tiid waard Nederlân yndield yn kantons. Dy kantons wiene tagelyk in bestjoerlike ienheid en in rjochtsgebiet. Elk kanton wie de sit fan de frederjochter. Yn 1838 waard de frederjochter opfolge troch de kantonrjochter en waard it tal kantons hast de helte lytser. It nije kanton Dokkum wie in geafoeging fan it 'âlde Dokkum' út 1811 mei it grutste part fan it kanton Bûtenpost, dat opheft waard.
It kanton Dokkum bestie yn 1838 út de gemeenten Dokkum, East-Dongeradiel, Kollumerlân en Nijkrúslân en Dantumadiel.
Neo-noir
Neo-noir is in sjenre fan films dat in weroplibbing fan 'e âlde film noir beslacht. De film noir wie in subsjenre fan 'e misdiefilm, dat yn 'e 1940-er en 1950-er jierren fral yn 'e Feriene Steaten populêr wie. De letterlike oersetting fan 'e Frânske term film noir is "swarte film", in ferwizing nei de faak wat sinistere sfear fan sokke films, mar ek nei de aparte sinematografyske styl. In bekend foarbyld fan sokke films is The Maltese Falcon, mei Humphrey Bogart, út 1941. Neo-noirs hawwe in soartgelikense styl, mei op it mêd fan 'e filmtechnyk brike kamerahoeken en it spyljen mei ljocht en skaad, en op it mêd fan 'e ynhâld it ferdizenjen fan 'e grins tusken goed en kwea en motiven as wraak, paranoia en ferfrjemding. Mar neo-noirs omfetsje dêrnjonken ek moderne tematyk, ynhâld en technyk. In oanbesibbe subsjenre is de tech noir, in ferminging fan film noir mei cyberpunk, in subsjenre fan 'e science fiction-film.
Foarbylden fan neo-noirs binne:
Flandreau Santy Sû Stamme fan Súd-Dakota
De Flandreau Santy Sû Stamme fan Súd-Dakota (Ingelsk: Flandreau Santee Sioux Tribe of South Dakota) is in federaal erkende Yndiaanske stamme-organisaasje yn 'e Feriene Steaten, mei in eigen reservaat yn 'e steat Súd-Dakota.
Algemien
De organisaasje, dy't oprjochte waard yn 1934, hat 740 leden, en it haadkertier is fêstige yn Flandreau, yn Súd-Dakota. De leden besteane út etnyske Sû (Sioux), allegearre Eastlike Dakota (Santy), foar it meastepart fan 'e Mdewakanton-stamme, mar ek guon Wahpekûte en Wahpeton. De Flandreau Santy Sû Stamme fan Súd-Dakota foarmet mei tsien oare Sû-organisaasjes de Feriene Sû Stammen.
Reservaat
It reservaat fan 'e Flandreau Santy Sû Stamme is it Flandreau Yndianereservaat (Flandreau Indian Reservation) fan eastlik Súd-Dakota, dat in oerflak hat fan mar 20 km², en dêrmei fierwei it lytste reservaat fan 'e steat is. Hast alle stammeleden, sa'n 730 fan 'e 740, wenje yn it reservaat, dêr't se û.m. wurk fine yn in eigen kasino.
Skiednis
De skiednis fan 'e Flandreau Santy Sû Stamme fan Súd-Dakota giet werom op 'e Dakota-Oarloch fan 1862, eins mear in opstân as in oarloch, wêrby't de Eastlike Dakota yn Minnesota út honger en brekme mei geweld fanwegen kamen tsjin 'e benammentlik Dútske kolonisten yn harren wengebiet. Nei't de Dakota yn 'e earste pear wiken 300 oant 400 blanken deade hiene, waard de opstân lykwols yn bloed smoard. Hûnderten Eastlike Dakota waarden út harren foarâlderlik lân nei Súd-Dakota deportearre, dêr't likernôch 1.300 fan harren fan honger en kjeld omkamen yn it Crow Creek Yndianereservaat. In grutte kloft fan dyselden waard yn 1866 tastien om har yn it Santy Yndianereservaat yn Nebraska te fêstigjen. Yn 1869 keazen 25 famyljes der lykwols foar om harren rjocht op ûnderhâld troch de Amerikaanske oerheid op te jaan en gewoane boargers te wurden. Se setten harren op in klútsje nei wenjen yn it easten fan Súd-Dakota, dêr't hjerstmis datselde jiers nochris 15 famyljes har by har joegen. Pas 65 jier letter waard de sa ûntstiene boerekoloanje ûnder de Yndiaanske Reorganisaasje Wet fan 1934 organisearre as in federaal erkende stamme.
List fan planetoïden 67401-67500
Dit is in list fan planetoïden 67401-67500.
Wetterskip De Waadkant
thumb|125px|Wapen It Wetterskip De Waadkant wie ien fan de wetterskippen dy't yn Fryslân foarme waarden by de twadde grutte wetterskipsfúzje yn 1997. Yn 2004 binne de lêste fiif boezemwetterskippen opgien yn it Wetterskip Fryslân. It haadkantoar wie yn Stiens.
It wetterskip ûntstie út it byinoar gean fan de wetterskippen Tusken Waed en Ie en Noardlik Westergoa.
Bornich
Bornich is in plak yn de dielsteat Rynlân-Palts yn Dútslân.
Gangsterfilm
Gangsterfilms foarmje in subsjenre dat ûnder it misdiesjenre falt. It ferhaal wurdt ferteld út it perspektyf fan de misdie wie, dêr’t it sjenre him mei ûnderskiedt fan films dêr]t plysjes of detektives de haadpersoanen binne.
Bornich
Bestjoer
Bornich is in saneamde Ortsgemeinde en makket diel út fan de ferbânsgemeente Loreley, dat ûnderdiel foarmet fan it Rhein-Lahn-Kreis.
Gangsterfilm
In soad gangsterfilms rjochtsje har spesifyk op de maffia. Dit populêre sjenre hat films as The Godfather en Goodfellas opsmiten.
Voice-over
Voice-overs wurde oplêzen fan in yn 't foar gearstald skript. De persoan dy't de voice-over útsprekt, kin soms yn films en tillefyzjesearjes op in oar plak yn 'e produksje yn in dielnimmende rol ferskine. It ynsprekken fan 'e stimmen yn in tekenfilm is gjin voice-over, mei't dy stimmen streekrjocht mei-inoar omgeane. Wol is it mooglik dat in tekenfilm in voice-over hat, dy't dan krekt deselde foarm oannimt as by in live action-film. Ek is it sa dat stimakteurs, dy't de stimmen by tekenfilms ynsprekke, faak dêrnjonken ek wol voice-over-wurk dogge.
Xi Jinping
Xi Jinping (ferienfâldige Sineesk: 习近平; tradisjoneel Sineesk: 習近平; pinyin: Xí Jìnpíng) (Peking, 15 juny 1953) is in Sineesk politikus. Hy is sûnt novimber 2012 sekretaris-generaal fan de Kommunistyske Partij fan Sina en sûnt maart 2013 presidint fan de Folksrepublyk Sina, doe't er Hu Jintao opfolge.
De Sineeske ekonomy woeks tige ûnder it liederskip fan Xi, dochs wurdt syn presidintskip sjoen as tige totalitêr. Hy is de earste Sineeske lieder dy't sûnt Mao Tse-toeng in persoanskultus om himsels hinne bouwe liet. Boppedat liet er de maksimumtermyn fan it presidintskip ôfskaffe, dêr't er presidint foar it libben troch wêze kin. Hy wurdt gauris troch politike en akademyske waarnimmers omskreaun as in diktator of in autokratysk lieder omreden it tanimmen fan de sinsuer en massasurveillânse, it fertutearzjen fan de minskerjochten lykas it ferfolgjen fan de Oeigoeren, it ûntwikkeljen fan in persoanskultus om him hinne en it opheffen fan de maksimumtermyn fan it presidintskip ûnder syn amtstermyn.
Libbensrin
Xi Jinping waard op 15 juny 1953 yn Peking berne as twadde soan fan de foaroansteande kommunistyske partijfunksjonaris Xi Zhonghun. Dy waard ûnder de Kulturele Revolúsje fuortsuvere en moast wurkje yn in fabryk yn Luoyang, yn de súdlike provinsje Henan. De jonge Xi waard nei it plattelân stjoerd dêr't er yn it doarp Liangjiahe oanwiisd wie op selsstúdzje. Yn de 1970-er jierren kearde syn heit werom as partijsekretaris yn in súdlike provinsje as fertrouweling fan Deng Xiaoping. Dêrtroch koe Xi skiekunde studearjen gean oan de Tsinghua Universiteit. Yn syn studintetiid wie er in tal wiken by in agraryske famylje yn de Amerikaanske steat Iowa. Dêr krige er ûnderfining wat de Amerikaanske dream wie, dat in oanset wie foar syn politike biedwurd de "Sineeske dream", dy't sûnt 2013 troch de partij brûkt wurdt. Dêrnei sette er útein mei syn politike karriêre dy't ta it partijliederskip yn de provinsjes Fujian, Zhejiang en Shanghai late. Yn maart 1998 waard er lid fan it Nasjonaal Folkskongres. Yn oktober 2007 folge er Zeng Ginghong op as earste sekretaris fan it Sekretariaat fan de Kommunistyske Partij fan Sina en yn maart 2008 as fisepresidint fan de Folksrepublyk. Yn oktober 2010 waard er keazen ta fisefoarsitter fan de militêre kommisje fan de partij, dêr't er in soad macht oer it leger by bemachtige, en dat gauris in stap nei it heechste liederskip is.
Presidintskip
thumb|Xi Jinping mei de Amerikaanske presidint [[George W. Bush yn 2008]] thumb|Xi Jinping mei de Russyske presidint [[Dmitri Medvedev yn desimber 2010]] thumb|Xi en syn frou Peng yn Moskou by de parade fan de Oerwinningsdei op 9 maaie 2015 mei de Russyske presidint [[Vladimir Pûtin]] thumb|Xi op besite by ayatollah [[Ali Khamenei yn Teheran, Iraan op 23 jannewaris 2016]] thumb|Xi mei de Amerikaanske presidint [[Donald Trump op dy syn besite oan Sina yn novimber 2017]] Op 15 novimber 2012 waard er keazen ta sekretaris-generaal fan de Kommunistyske Partij fan Sina en foarsitter fan de sintrale militêre rie. Op 14 maart 2013 waard er keazen ta presidint fan de Folksrepublyk Sina. It fersterkjen fan de posysje fan de partij waard ta syn priorteit makke.
Xi woe it byld jaan dat er in presidint fan it gewoane folk is, itjinge him yn ferhâlding ta syn foargongers populêr makke by in soad Sinezen. Hy jout him wol gauris tusken it gewoane folk. Dochs tagelyk is der, ferlike mei syn foargongers Jiang en Hi, in persoansferhearliking fan Xi. Hy waard wol Xi Dada neamd, itjinge sokssawat as "Omke Xi" betsjut. Dy namme wurdt ûnderwilens net in soad mear brûkt.
Ynlânsk belied
Ien fan de wichtichste punten oangeande it ynlânsk belied fan Xi is it bestriden fan korrupsje, formalisme, burokrasy, hedonisme en fergriemerij en korrupsje yn de eigen partij yn it ramt fan in antykorrupsjekampanje. Dêrby wurdt gebrûk makke fan shuanggai, in proseduere dêr't partijleden harren mishanneljen yn tajaan moatte. Tûzenen partijfunksjonarissen waarden ynternearre en sûnder inkelde wetlike beskerming of bystân waarden se foar in lange skoft ûnderfrege en mishannele. Dy mishannelings laten yn de earnstichste gefolgen sels ta it ferstjerren fan guon ûnderfregen. Nei it ôftwongen tajaan fan de skuld waarden se feroardield ta lange finzenisstraffen. Ek foaroansteande partijfunksjonarissen ûntkamen der net oan, lykas Zhou Yongkang, earder minister en lid fan it Politburo, dy't yn 2015 omreden korrupsje feroardield waard nei oanlieding fan in shuanggui-ûndersyk. Om't korrupsje yn de kommunistyske parij in soad foarkaam en de befolking dêr argewaasje oan hie, wie dy kampanje populêr ûnder de befolking itjinge de populariteit fan Xi fergrutte.
Ek besiket de partij syn ideologyske ynfloed op de Sineeske maatskippij fergrutsje te litten troch aktivisten, abbekaten en sjoernalisten dy't harren net krekt oan de partijline hâlde, oan te pakken. Ek it hifkjen fan it ynternet troch de Sineeske oerheid, dat ta mear ynternetsinsuer late, waard ûnder Xi fergrutte. Ek de druk op leauwen benammen it kristendom en de islaam waard ûnder syn belied fergrutte. Op 1 augustus 2017 sei er by it 90-jierrich bestean fan it Folksbefrijingsleger dat it leger fan it folk altyd de Partij folgje moatte soe, om't dat wichtich is foar it bouwen fan in sterk leger.
Yn maart 2018 op it 13e Sineeske Folkskongres waard de wet, dat immen mar twa terminen presidint wêze koe, skrast. Dêrtroch waard it foar Xi mooglik makke om nei 2023, as syn twadde termyn ôfrinne sil, oan te bliuwen as presidint. Dat betsjut dat Xi presidint foar it libben wêze kin en sjoen wurdt as in teken fan de macht fan Xi, dy't sûnt Mao Tse-toeng de machtichste lieder fan Sina beskôge wurdt.
Bûtenlânsk belied
Op 2 jannewaris 2019 hold Xi in taspraak om't 40 jier earder op 1 jannewaris 1979 Sina besleat om mei it besjitten fan guon Taiwaneeske eilannen foar de Sineeske kust op te hâlden. Xi sei dat er in freedsume weriening tusken Taiwan en Sina nei te stribjen, dochs sleat geweld net út. Hy sei dat Taiwan wer by Sina "hearre moatte sil". Ek liet er witte dat er bûtenlânsk ynmingen om Taiwan hinne net tolerearje sil, om't dat neffens him in ynlânske saak is. De útspraken fan Xi waarden as mear driigjend as normaal sjoen. De Taiwaneeske presidint Tsai Ing-wen liet witte dat Taiwan nea in part fan ien grut Sina wurde sil.
Koroanapandemy
Doe't foar it earst it firus by de WHO neamd waard, besochten guon Sineeske dokters te warskôgjen. Li Wenliang, in eachdokter út Wuhan, wurdt sjoen as de ûntdekker fan it koroanafirus. Doe't er syn kollega's oer it gefaar fan it ûnbekende firus besocht te warskôgjen, waard er oppakt foar ûnderfreging omreden it fersprieden fan panyk. Lang om let ferstoar er sels oan de gefolgen fan it firus. Op de Sineeske sosjale media kamen der in ûnbidich soad emosjonele en ferbjustere reäksjes binnen. Dêr waard ek in soad krityk op it Sineeske belied, dy't Li it praten ûnmooglik makke, utere, en op de sinsuer oangeande it ferstjerren fan de dokter.
Priveelibben
Xi boaske Ke Lingling, dochter fan Ke Hua, in ambassadeur yn it Feriene Keninkryk yn de iere 1980-er jierren. Hja skaten lykwols yn in jier. Der waard fan dy twa wol sein dat se "hast eltse dei" bekfochten. Nei de skieding ferhûze Ke nei Ingelân.
Grutte Priis Formule 1 fan Frankryk 2021
Utslaggen fan de Grutte Priis Formule 1 fan Frankryk 2021 yn Le Castellet op 22 juny 2021. It wie de sande race fan 22 races fan de Formule 1 yn 2021. Hy waard op it Circuit Paul Ricard hâlden. De race waard hâlden oer 53 omgongen, op it 5,8 km lange sirkwy foar in raceôfstân fan 309,6 kilometer.
Xi Jinping
Priveelibben
Yn 1987 boaske Xi fannijs de foaroansteande Sineeske sjongster Peng Liyuan. Hja wie yn Sina al earder as Xi by it publyk bekend ear't Xi bestjoerder waard. It echtpear wenne lykwols in soad byinoar wei as gefolch fan harren skate beropslibben. Peng is as "earste frouwe" folle mear te sjen as har foargongers en hja wie de gastfrouwe fan Michelle Obama by har besite oan Sina yn maart 2014. Xi en Peng hawwe in famke, Xi Mingze, dy't yn de maitiid fan 2015 oan de Universiteit fan Harvard ôfstudearre. Op Harvard brûkte se in skûlnamme en studearre se psychology en Ingelsk. De famylje Xi hat in hûs yn Jade Maitiidsheuvel, in tún en wenwyk yn it noardwesten fan Peking, beheard troch de sintrale militêre kommisje.
Peng beskriuwt Xi as hurdwurkjend en nochter: "As er thúskomt, haw ik noch nea it gefoel hân as er in lieder yn hûs is. Yn myn eagen is er gewoan myn man". Xi waard yn The Washington Post beskreaun troch dyjingen dy't him kenne as "pragmatysk, serieus, foarsichtich, hurdwurkjend, nochter en net út op in soad omtinken". Hy wurdt beskreaun dat er goed is yn it oplossen fan problemen en "sa't it skynt net ynteressearre yn de skaaimerken fan in hege funksje". Hy mei graach oer de Amerikaanske films lykas Saving Private Ryan, The Departed en The Godfather. Hy priizge de ûnôfhinklike filmmakker Jia Zhangke.
Yn juny 2012 waard troch Bloomberg News neamd dat leden fan de fierdere famylje fan Xi foaroansteande saaklike belangen hawwe, dêr't lykwols gjin bewiis fan wie dat er him dêr mei bemuoide en help harren. De webside fan Bloomberg waard op it fêstelân fan Sina blokkearre as reäksje op it artikel. Sûnt Xi in antykorrupsjekampanje oan it fieren wie, waard troch The New York Times neamd dat leden fan syn famylje harren bedriuws- en fêstguodynvestearrings yn 2012 ferkocht hiene.
Famyljeleden fan foaroansteande Sineeske funksjonarissen, wêrûnder sân hjoeddeistige en eardere lieders fan it Politburo fan de Kommunistyske Partij fan Sina, waarden neamd yn de Panama Papers, lykas Deng Jiagui, sweager fan Xi. Deng hie brievebusfirma's op de Britske Famme-eilannen, wylst Xi lid wie fan it Steande Komitee fan it Politburo, dochs dy wiene tsjin dy tiid, dat Xi yn novimber 2012 de algemiene sekretaris fan de Kommunistyske Partij waard, al ferdwûn.
Nijsgjirrich
Yn Sina wurde berjochten, besibbe oan Winny de Pûh, ferbean. Xi Jinping wurdt sûnt jierren ferlike mei de Pûhbear en dat soe it gesach fan de presidint ferswakje.
Meisenheim
Meisenheim is in plak oan de rivier de Glan yn de Dútske dielsteat Rynlân-Palts.
Bestjoer
Meisenheim makket diel út fan de Nahe-Glan en is de sit fan de ferbânsgemeente Meisenheim.
Skiednis
Under it Hûs Palts-Zweibrücken waard de reformaasje al betiid ynfierd; yn 1526 fûn de earste protestantske tsjinst yn de Slottsjerke plak. Noch altiten is Meisenheim in yn mearderheid protestantske stêd (yn 2011 wie 57 % fan de ynwenners lid fan de protestantske tsjerke, wylst 20 % katolyk wie). ).
Yn de 19e en 20e iuw bleau it âlde stedsbyld foar in grut part yntakt.
Hugo Simberg
Hugo Gerhard Simberg (Hamina, 24 juny 1873 - Ähtäri, 11 july 1917) wie in keunstskilder út Finlân. Hy wurdt foaral ta de streaming fan it symbolisme rekkene.
Libben en wurk
Simberg wie in soan fan kolonel Nicolai Simberg en Ebba Matilda Simberg-Widenius. Fan syn 18e ôf, fan 1893 oant 1895 folge er twa tekenopliedingen, mar fan 1895 oant 1897 wie er learling fan de skilder Gallen-Kallela yn Ruovesi. Yn 1896 reizge er nei Londen en yn 1898 nei Parys en Italië. Yn dy jierren waard syn wurk ek eksposearre en krige er goede kritiken.
In oar tema yn it wurk fan Simberg binne de jongens krekt foar it begjin fan de puberteit. Neakene jongens mei krânsen binne ek ôfbylde op syn fresko's yn de katedraal fan Tampere, en ien fan syn iere foto's, 'Guido, fiskersjonge', lit in jonge op in rots sjen dy't útsjocht op see.
Fan 1907 oant 1917 jûch er les oan de tekenskoalle fan de Finske keunstferiening.
Simberg stoar yn 1917, noch mar 44 jier âld. In protte wurk fan him hat it keunstmuseum Ateneum yn Helsinki op 'e noed.
Easterkaai (Ljouwert)
thumb|Easterkaai De Easterkaai of Easterkade (Nederlânsk en offisjeel: Oosterkade) is een strjitte yn it sintrum fan Ljouwert.
De Easterkaai rint fanôf Nijekaai en de Tunen oant de Dimpte Keizersgrêft rint oer yn de Keizersgrêft. Neist de Easterkaai leit de Easter Stedsgrêft mei dêrefter de Easterstedsgrêftwâl. Sydstrjitten fan de Easterkaai binne de Droevendaal, Easterkaaistege en de Nije Easterstrjite. De klinkerstrjitte is sawat 340 meter lang. Oan de Easterkaai steane in tal gemeentlike- en ryksmonumintale gebouwen.
Kronborg
Kronborg is in fort en kastiel yn Helsingør, Denemark. It kastiel is ien fan de meast belangrike renêssânse kastielen fan Noard-Jeropa en is sûnt 2000 byskreaun op de list fan it wrâlderfskip fan UNESCO.
It kastiel leit yn it uterste noard-easten fan Sjælland, dêr't de Sont op syn smelst is. It wie in strategysk wichtige lokaasje dy't it mooglik makke de tagong ta de Baltyske See troch de Sunt te kontrolearjen.
Skiednis
De skiednis fan Kronborg giet werom op it 15e iuwske, net mear besteande, fort Krogen, dat yn de jierren 1420 boud waard troch Erik fan Pommeren. Yn de mande mei it kastiel fan Helsingborg op de oare kant fan de Sont koe it fort net allinne de tagong ta de Baltyske See kontrolearje, mar ek tol heffe foar de skippen. Fan 1574 oant 1585 liet Freark II it midsiuwske kastiel feroarje yn in renêssânse slot. Grutte parten fan it slot waarden yn 1629 ferneatige troch in brân troch ûnfoarsichtigens fan in pear wurklju. Yn de jierren 1630 liet Kristiaan IV it kastiel yn de oarspronklike foarmen wer opbouwe, wylst it in nije ynrjochting krige. Ut de tiid fan Kristiaan IV datearje de plafondsbeskilderings, skoarstienmantels en doarren mei houtfykwurk.
Yn 1658 yn de Noardske Kriich waard Kronborg belegere en ynnommen troch Sweedske troepen. Yn de dêrop fan 1658 oant 1660 folgjende besetting waard it kastiel plondere troch Dútske en Sweedske soldaten. It ynterieur waard bleatsteld oan grutte ferwoastgings. Bylden, fonteinten en skilderijen waarden meirôve as kriichsbút. Under de tige weardefolle saken wie ek it himelbêd fan kening Freark II, in weefde luifel fan wol en side mei gouden en sulveren triedden. Yn Sweden waard it nea brûkt om't de wapens fan Freark II en Sofie fan Mecklenburg op in opfallende plak yn de luifel ferwurke wiene. De luifel is tsjintwurdich te sjen yn it Nasjonale Museum yn Stokholm.
Yn 1785 ferlear it kastiel de funksje fan keninklike residinsje. It waard geskikt makke foar kazerne. De militêren ferlieten yn 1923 it kastiel en yn 1991 ek de rest fan de fêsting.
Yn de Kronborg wie fan 1915 oant 2012 it Museet for Søfart (Maritym Museum) ûnderbrocht.
Holger de Deen
Holger Danske (Holger de Deen ) wie in legindaryske Deenske kriger en ridder yn it leger fan Karel de Grutte. Neffens de leginde soed er sliepe yn de krypten ûnder Kronborg. Sadree't der foar Denemark gefaar drige waard hy wekker om it lân te rêden.