cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
A. Leslie Scott
Libben en karriêre
Yn 1936 skoep Scott it personaazje Jim Hatfield, in Texas Ranger dy't it tsjin alderhanne kriminelen en oar rapalje opnaam. (Hatfield wie de famkesnamme fan Scott syn mem.) Nei sân koarte ferhalen ferskynde yn 1937 de earste roman út 'e Jim Hatfield-rige, mei as titel Terror Stalks the Border. By it betinken fan 'e plots griep Scott faak werom op syn eigen ûnderfinings. Syn 55 koarte ferhalen en romans oer Hatfield ferskynden ûnder it kollektive pseudonym Jackson Cole, dat ek troch oare skriuwers fan 'e útjouwerij Standard Magazines brûkt waard. Ein jierren fjirtich resultearre in skeel mei de útjouwer deryn dat Scott de rjochten op it personaazje fan Jim Hatfield ferlear.
Wurk
(in ûnfolsleine opsomming; wol binne alle Nederlânske oersettings opnommen dy't de Keninklike Bibleteek yn De Haach yn syn katalogus hat)
Dalygat
In dalygat is in mei feanich materiaal opfold gat yn de grûn dat noch hieltyd sakket. Sy wurde benammen yn Noard-Hollân fûn.
Dalygatten ûntstiene troch it winnen fan klaai of sân út de ûndergrûn yn feangebiet. De gatten dy't sadwaande ûnstiene waard opfold mei fean. Nei it ferdwinen fan it feantek bleau it feanige opfollingsmateriaal ynsakjen, oars as de klaaigrûn der om hinne.
Midlum
Midlum is de namme foar de folgjende doarpen:
Sliepskip
In sliepskip is in hypotetysk type bemanne romteskip wêryn't de bemanning en eventuële passazjiers de reis troch de romte trochbringe yn in foarm fan stasis of skyndea. Soks is op 't heden (noch) net mooglik; de iennichste foarm fan langduerige skyndea by minsken is no troch it ynfriezen fan minsklike embryo's dy't yn in ier stadium ferkeare, yn in proses dat embryokryopreservearring hjit.
Súdwest-Ingelân
Súdwest-Ingelân (Ingelsk: South West England) is ien fan de njoggen regio's fan Ingelân en leit yn it súdwesten fan it Feriene Keninkryk. Neffens oerflak is it de grutste regio fan Ingelân.
Sliepskip
Sliepskippen komme in protte foar yn literatuer en films fan it sjenre fan 'e science fiction, dêr't se brûkt wurde om ynterstellêr of yntergalaktysk reizgjen mei in legere faasje as dy fan it ljocht oannimlik te meitsjen. Sokke reizen soene potinsjeel hûnderttûzenen jierren duorje kinne, wat libbensrekking, bygelyks troch stasis of skyndea, nedich makket as de oarspronklike bemanning of de passazjiers by harren libben noch it plak fan bestimming berikke wolle. Yn dy kontekst is it tsjinstelde fan in sliepskip in generaasjeskip, wêrfan't de bemanning him fuortplantet fan generaasje op generaasje, sadat úteinlik in hiel oare bemanning it plak fan bestimming berikt as dy dêr't it skip mei ôfset is.
Súdwest-Ingelân
De regio beslacht foar in grut part de ûnder it eardere West Country gearfoege greefskippen en in soad fan it âlde keninkryk Wesseks. De grutste stêd fan de regio is Bristol, oare stedssintra binne Plymouth, Swindon, Gloucester, Cheltenham, Exeter, Bath, Torbay en Dorset. Der binne acht stêden: Salisbury, Bath, Wells, Bristol, Gloucester, Exeter, Plymouth en Truro.
Sliepskip
Guon foarbylden fan bekende science fiction-films dêr't sliepskippen yn foarkomme, binne 2001: A Space Odyssey (1968), Alien (1979), Aliens (1986), Lost in Space (1998), Avatar (2009), Prometheus (2012) en Passengers (2016).
Súdwest-Ingelân
De twa nasjonale parken Dartmoor and Exmoor lizze folslein yn de regio en der binne fjouwer lokaasjes fan it Wrâlderfgoed, wêrûnder Stonehenge en de Jurassic Coast. De regio stiet bekend om syn rike tradysjes. Cornwall hat in eigen taal.
Bestjoersyndieling
Ta de regio hearre de folgjende counties en unitary authorities:
Keppeling om utens
Side regio
Piscine Molitor
It Piscine Molitor (letterlik: "Swimbad fan Molitor"; Frânske útspr.: [piˈsin moliˈtɔʀ], likernôch: "pi- syn moo-li- toch "), ek bekend as de Piscines Auteuil-Molitor of de Grand Établissements Balnéaires d'Auteuil, is in bekend swimbadkompleks mei byhearrend hotel yn 'e Frânske haadstêd Parys. It leit yn Porte Molitor, yn it 16e Arondissemint fan Parys, fuort njonken it park Bois de Boulogne, yn 'e neite fan 'e tennisbanen fan it Stade Roland Garros. It kompleks waard yn 1929 yn art-décostyl boud nei in ûntwerp fan arsjitekt Lucien Pollet. It Piscine Molitor wie yn 1946 it plak dêr't de wrâldwide yntroduksje fan 'e bikiny plakfûn. Yn 1989 waard it kompleks sletten. It jiers dêrop krige it in monumintale status, mar it rekke yn ferfal en it duorre noch oant 2008 ear't der in renovaasje begûn, wêrnei't yn 2014 de weriepening folge.
Bou
Yn 'e 1920-er jierren waarden yn Parys ferskate nije iepenbiere swimbaden boud. Yn dy tiid tsjinnen dy faak ek as fasiliteiten om jin te waskjen en om te baaien, mei't doe in protte Frânske wenten doe noch gjin badkeamer omfetten.
It Piscine Molitor waard yn 1929 boud nei in ûntwerp yn art-décostyl fan arsjitekt Lucien Pollet, dy't yn opdracht fan 'e organisaasje Les Belles Piscinies de France wurke, en tsjin dy tiid al trije oare swimbadkompleksen ûntwurpen hie. It kompleks bestie út in binnenbad en in bûtenbad mei byhearrend hotelgebou, wêrby't de beide baden in T foarmen. It binnenbad meat 33 m en it bûtenbad 50 m. Pollet liet him ynspirearje troch it wurk fan syn kollega Robert Mallet-Stevens en joech it bûtenbad foarm om in grut passazjiersskip nei te bearen, troch der trije ferdjippings oan hotelkeamers op útkomme te litten. It hiele kompleks waard foarsjoen fan glês-yn-leaddekoraasjes fan Louis Barillet. Pollet sels neamde it kompleks de Grand Établissements Balnéaires d'Auteuil, it Grutte Strânetablissemint fan Auteuil, mei't om it bûtenbad hinne in ûndergrûn fan sân oanlein waard, as wie it in strân. Pollet syn namme foar it swimbadkompleks rekke lykwols al rillegau yn ûnbrûk.
Heechtijdagen
De iepening fan it Piscine Molitor fûn plak yn 'e simmer fan 1929, en waard ferrjochte troch de Olympyske swimmers Aileen Riggin, Matthew Gauntlett en Johnny Weissmuller. Yn it swimbadkompleks waarden neitiid gauris moadeshows en teäterfoarstellings holden en ek fûn der training foar keunstriden plak, mei't it bûtenbad oant yn 'e 1970-er jierren winterdeis tsjinst die as iisbaan. Yn 1946 presintearre moadeûntwerper Louis Réard ûnder in moadeshow de earste moderne bikiny yn it Piscine Molitor, dy't droegen waard troch mannekên Micheline Bernardini.
Sluting en ferfal
Yn 1989 stelden projektûntwikkelers oan it gemeentebestjoer fan Parys foar om it Piscine Molitor te slopen en de frijkommen romte te brûken foar nijbou. Yn dy plannen soe it plak fan it bûtenbad in parkearterrein wurde. Yn tarieding dêrop waard it kompleks op 31 augustus 1989 sletten. In groep fan boargers dy't it net iens wiene mei de plannen, kaam yn aksje en rjochte de organisaasje S.O.S. Molitor op. Harren krewearjen tsjin 'e sloop fan it kompleks droech yn 1990 frucht, doe't it hiele kompleks de status fan in monument historique ("histoarysk monumint") krige.
Dat betsjutte dat de nijbouplannen net trochgean koene. It gemeentebestjoer lei him dêr net by del en der ûntstie in ympasse dy't de hiele 1990-er jierren duorre, oant it Frânske ministearje fan Kultuer op 5 augustus 2000 definityf it near op 'e nijbou lei. Yn 'e tuskentiid hie it leechsteande kompleks slim te lijen hân fan min waar, efterstallich ûnderhâld en fandalisme troch lju dy't der ynbrutsen hiene. Om't der net folle mear oan stikken koe, waard op 14 april 2001 in fergees tagonklik dûnsfeest fan 'e elektroanyske muzykkollektyf Heretik System yn it bûtenbad holden, dat in hiele nacht duorre en dêr't sa'n 5.000 minsken op ôf kamen.
Renovaasje
Pas yn augustus 2007 waard der avensearre mei de plande renovaasje fan it Piscine Molitor. Bertrand Delanoë, de boargemaster fan Parys, woe it kompleks nij libben ynblaze mar der sa min mooglik belestingjild oan besteegje. Trije bedriuwen strieden om 'e tawizing: Colony Capital, ICADE en GTM Construction. Yn oktober 2008 waard bekendmakke dat in konsortium besteande út Colony Capital, Accor en Bouygues mei it projekt úteinsette mocht. It wie eins de bedoeling dat it Piscine Molitor yn 2012 weriepene wurde soe, mar dy datum waard net helle. Uteinlik fûn de feestlike weriepening plak op 19 maaie 2014. De renovaasje hie yn totaal €64,8 miljoen koste. Behalven de beide swimbaden hearden no ta it kompleks: in fjouwerstjerrehotel, in fitness-sintrum, in klinyk, ferskate restaurants en winkels en in parkeargaraazje.
Popkultuer
Yn 2012 krige it Piscine Molitor wrâldwide bekendheid troch de mannichfâld bekroande film Life of Pi, nei de roman mei deselde namme fan Yann Martel. It titelpersonaazje út it boek en de film, Piscine Molitor "Pi" Patel, is ferneamd nei it swimbad.
Lofthaven Londen Heathrow
thumbnail|Lofthaven Heathrow út de loft wei. Lofthaven Londen Heathrow (IATA: LHR, ICAO: EGLL) is in ynternasjonale lofthaven yn 'e Britske haadstêd Londen. De lofthaven waard oanlein yn 1944 op it plak dêr't al yn 1929 in lyts fleanfjild iepene wie. Nei tal reizgers is Heathrow de drokste lofthaven fan Jeropa en ek de treddrokste fan 'e wrâld. Yn 2014 waarden 73,4 miljoen reizgers ferwurke. Heathrow hat twa parallelbanen mei lingtes fan 3.902 en 3.660 meter.
Felix Leiter
Felix Leiter is yn 'e James Bond-romansearje fan 'e Britske skriuwer Ian Fleming en de dêrop basearre James Bond-filmsearje in spesjaal agint fan 'e Amerikaanske ynljochtingetsjinst CIA. Hy hat in weromkearende rol yn ferskaten fan 'e boeken en films. Leiter wurdt ôfskildere as in kompetint geheim agint en in goede freon fan 'e Britske spion James Bond.
Ynspiraasje
Felix Leiter ferskynde foar it earst yn 'e alderearste James Bond-roman, Casino Royale, út 1953. De foarnamme Felix ûntliende skriuwer Ian Fleming oan 'e middelnamme fan syn freon Ivar Bryce, en de efternamme Leiter kaam fan syn freondinne Marion Oates Leiter Charles.
Felix Leiter yn 'e James Bond-romans
Yn syn boeken beskriuwt Fleming Felix Leiter as in meagere, lange, blonde man, dy't yn 'e roman Casino Royale likernôch 35 jier is. Hy is in kompetint geheim agint foar de Amerikaanske ynljochtingetsjinst CIA en ûntjout him ta goede freon en weardefolle bûnsgenoat fan 'e haadpersoan James Bond. Yn 'e roman Live and Let Die ferliest Leiter by in haaie-oanfal in earm en in skonk. Yn Diamonds Are Forever keart er lykwols werom mei in heak en in skonkproteze. Om't er nei it ferlies fan syn pistoalhân net mear aktyf foar de CIA wurkje kin, hat er him as privee-detektive by it Pinkerton Detective Agency jûn. Letter wurdt er troch de CIA dochs wer oproppen om yn Goldfinger, Thunderball en The Man with the Golden Gun fannijs mei Bond gear te wurkjen.
Felix Leiter yn 'e James Bond-films
Yn 'e earste James Bond-ferfilming, de Amerikaanske tillefyzjefilm Casino Royale, út 1954, waard Felix Leiter omfoarme ta in Britske geheim agint dy't Clarence Leiter hiet. Yn 'e lettere James Bond-filmsearje fan filmstudio Eon Productions komt it personaazje fan Leiter gauris foar, mar wurdt it hieltyd troch oare akteurs spile. Yn 'e net-kanonnike film Never Say Never Again, út 1983, waard der foar it earst in negroïde man fan makke.
Yorkshire en de Humber
Yorkshire en de Humber (Ingelsk: Yorkshire and The Humber) is ien fan de njoggen kriten (regio's) fan Ingelân. It gebiet komt foar in grut part oer mei it tradisjonele greefskip Yorkshire, mei útsûndering fan it noardlike diel fan Lincolnshire, dat ta it eardere greefskip Humberside hearde.
Oarspronklik hiet de regio Yorkshire en Humberside. It bestie doe út de greefskippen North Yorkshire, West Yorkshire, South Yorkshire en Humberside. Nei't Humberside opdield, de greefskippen West en South Yorkshire opheft en York fan North Yorkshire skieden waarden, ûntstie de hjoeddeiske bestjoersyndieling. De âlde neam wurdt ek hjoeddedei noch út en troch brûkt.
De regio is yn de folgjende greefskippen, unitary authorities en metropolitane distrikten ûnderferdield:
Slidehockey op de Paralympyske Winterspullen 2022
De Slidehockey kompetysje fan de Paralympyske Winterspullen 2022 wurd fan 5 oant en mei 13 maart hâlden yn yn de Beijing National Indoor Stadium yn de Sineekse haadstêd Peking.
Neve Campbell
Neve Campbell (útspr.: [nɛv 'kæ.mbəl], likernôch "nev kêmbl"; folút: Neve Adrianne Campbell; Guelph (Ontario), 3 oktober 1973) is in Kanadeesk aktrise en balletdûnseresse fan mingd Joadsk-Skotsk etnysk komôf. Yn har eigen lân krige hja yn 1992 bekendheid mei har rol yn 'e tillefyzjerige Catwalk, foar't se yn 1994 ynternasjonaal trochbriek as Julia Salinger yn 'e searje Party of Five. Neitiid spile se û.m. yn films as The Craft, de Scream-rige en Wild Things. Sûnt 2000 is se benammen aktyf op it toaniel en spile se dêrnjonken yn in stikmannich filmhûsfilms dy't troch de resinsinten mei loovjende kritiken ûntfongen waarden, mar net folle publyk loeken.
Jonkheid en oplieding
Campbell waard yn 1973 berne yn Guelph, yn 'e Kanadeeske provinsje Ontario, as de iennichste dochter yn in ymmigrantegesin mei fjouwer bern. Har heit, toaniellearaar Gerry Campbell, is in Skotske ymmigrant út Glasgow wei, wylst har mem, yoga-ynstruktrise en psychologe Marnie Neve, yn Amsterdam berne waard. Campbell har pake en beppe oan memmekant runden yn Nederlân in teäterselskip, wylst har pake en beppe oan heitekant krektlyk yn it artystefak sieten. Fia har mem stammet Campbell ôf fan Sefardyske Joaden dy't yn 1497 út Portegal ferdreaun waarden en har doe as balling yn 'e Nederlannen fêstigen. Generaasjes yn it ferline hat de famylje him op in stuit ta it roomsk-katolisisme bekeard, en yn dy religy is Campbell grutbrocht. Sels sei se dêroer: "Ik bin in praktisearjend katolyk, mar ik kom út in line fan Joaden, dus as my frege wurdt oft ik Joadsk bin, dan sis ik fan ja."
Campbell hat trije bruorren: Christian, Alex en Damian. Har âlden skieden doe't se noch mar twa jier wie, wêrnei't sysels en Christian meast by har heit wennen. Doe't Campbell mei seis jier in opfiering fan it ballet De Nutekreaker seach, besleat se dat se ballerina wurde woe. Dêrta liet se har ynskriuwe oan 'e Erinvale School of Dance, dêr't se trije jier lang lessen folge. Mei njoggen jier gie se nei it ynternaat fan 'e Nasjonale Balletskoalle fan Kanada, dêr't se foltiids trening en ûnderrjocht genoat en optrede yn opfierings fan De Nutekreaker en Toarnroaske. Nei't se ferskate kearen blessearre en in kear oerspand rekke wie, feroare se mei fyftjin jier fan karriêre troch har tenei ta te lizzen op aktearjen. Datselde jiers noch spile se yn The Phantom of the Opera yn it Canon Theatre yn Toronto, wylst se yn har berteplak Guelph de middelbere skoalle folge.
Aktearkarriêre
Yn 1991 wie Campbell foar it earst op 'e tillefyzje te sjen yn in reklamespotsje foar Coca-Cola. Har earste haadrol yn in tillefyzjesearje hie se as Daisy yn 'e jongereinrige Catwalk (1992-1994), dêr't se yn Kanada in beskate bekendheid mei krige. Nei ferskate gastrollen yn oare searjes briek se yn 1994 ynternasjonaal troch mei har rol as Julia Salinger yn 'e Amerikaanske dramarige Party of Five, mei û.o. Lacey Chabert en Jennifer Love Hewitt, oer it wol en wee fan in gesin besteande út fiif bruorren en susters fan wa't de âlden by in auto-ûngemak om it libben kommen wiene. Dy searje rûn oant en mei 2000.
Yn 1996 hie Campbell har earste grutte filmrol yn The Craft. Datselde jiers spile se de haadrol (as Sidney Prescott) yn 'e horrorfilm Scream, dy't in ûnbidich súkses waard mei in opbringst fan $173 miljoen. Campbell wûn der in Saturn Award yn 'e kategory bêste aktrise mei, en der waarden trije ferfolgen op makke dy't ek tige súksesfol wiene: Scream 2 yn 1997 ($170 miljoen), Scream 3 yn 2000 ($160 miljoen), en Scream 4 yn 2011 ($97 miljoen). Foar har optreden yn it twadde diel fan 'e rige wûn se de MTV Movie Award foar bêste aktrise. Fierders spile Campbell yn 1998 yn 'e a-typyske skriller Wild Things, wêryn't se ûnder mear in opsjochjaande frijsêne mei Denise Richards hie. Oare films fan harres út dy snuorje wiene û.m. 54 (1998) en Three to Tango (1999). Dêrnjonken liende se yn 'e tekenfilm The Lion King II: Simba's Pride har stim oan Simba en Nala harren dochter Kiara.
Fanôf likernôch de milenniumwiksel spile Campbell yn ferskate films dy't mar op in beheind tal plakken draaiden, mar dy't troch de resinsinten tige by tige wurdearre waarden. Dêrûnder wiene Panic (2000), mei William H. Macy en Donald Sutherland, Last Call (2002), mei Sissy Spacek en Jeremy Irons, en fierders The Company (2003), oer it Joffrey Balletselskip fan Chicago, en de ûnôfhinklike film When Will I Be Loved (2004).
Yn 2006 ferfear Campbell nei Grut-Brittanje, dêr't se yn maart fan dat jier foar it earst op 'e planken stie yn it Londenske West End, yn it stik Resurrection Blues, mei û.o. Matthew Modine en Maximilian Schell. Yn 'e folgjende jierren spile se yn ferskate toanielstikken yn teäters yn it West End. Letter spile se noch yn ferskillende films, en teffens hie se gastrollen yn tillefyzjesearjes as Medium, The Philanthropist, Grey's Anatomy en Mad Men. Ek wie se as stimaktrise belutsen by in ôflevering fan The Simpsons. Yn 2013 hie Campbell fierders noch de haadrol yn 'e tillefyzjefilm An Amish Murder, wêryn't se in plysjeresjersjeur spile dy't thúskomt yn har eigen Amish-mienskip, jierren nei't se in brute massamoard oerlibbe hat.
Jacobus van Lokhorst
thumb|Jacobus van Lokhorst Jacobus van Lokhorst (Utert, 8 juny 1844 - De Haach, 16 febrewaris 1906) wie in Nederlânsk arsjitekt en Ryksboukundige.
Biografy
Van Lokhorst krige syn oplieding oan de Stadsschool van Teken- en Bouwkunst yn Utert en behelle ek in diploma as beëdige lânmjitter. Nei syn oplieding wurke er by de Utertske arsjitekt Nicolaas Kamperdijk. Hy waard yn 1875 rykstekener en ûntwerper by de wurken ûnder behear fan de Sjeny yn Naarden.
Van Lokhorst wie fan 1878 oant syn ferstjerren yn 1906 ryksboukundige by it ministearje fan Ynlânske Saken. Mei Pierre Cuypers en Cornelis Peters wie er ferantwurdlik foar de bou fan in protte ryksgebouwen yn neorenêssânsestyl. De boumasters wurken ek mei-inoar op, bygelyks by de restauraasje fan de Leienske Akademy, dêr't Cuypers de plannen fan makke en Van Lokhorst de restauraasje útfierde. Van Lokhorst ûntwurp ûnder oaren gebouwen foar it ûnderwiis, lykas ferskate skoallen en laboratoaria yn ûnder mear Delft, Grins, Leien, Wageningen, Utert en Maastricht. Hy boude syn lettere wurk faak yn de neogoatyske styl.
Lokhorst stoar yn it Roomsk sikehûs yn De Haach. Hy wie troud mei publisiste Hester de Quack; Emmy (skriuwster) en Marius van Lokhorst (militêr en boargemaster) wiene bern fan harren.
Kar út bouwurken
thumb|175px|Provinsjehûs Drinte, letter it [[Drintsk Museum]] thumb|175px|It Mineralogysk-Geologysk Ynstitút fan de [[Ryksuniversiteit Grins (2010)]]
Gatling gun
De Gatling gun (in algemien ynboargere rekke Ingelske namme dy't "Gatling-gewear" betsjut) is in ferneamd model fluchfjoerwapen dat yn 1861 útfûn waard troch de Amerikaanske wapensmid Richard Jordan Gatling. It makke gebrûk fan seis oant tsien rotearjende lopen en wie in iere foarrinner fan it moderne masinegewear. De Gatling gun wie fan 1862 oant 1911 yn gebrûk by de kriichsmachten fan 'e Feriene Steaten, it Feriene Keninkryk, Frankryk, Ruslân en oare lannen, en waard ynset yn û.m. de Amerikaanske Boargeroarloch, de Amerikaanske Yndiaanske oarloggen, de Sûlu-Oarloch en de Spaansk-Amerikaanske Oarloch. It is ien fan 'e fjoerwapens dy't sterk assosjearre wurdt mei it Wylde Westen, yn 'e mande mei û.o. de Colt .45 en de Winchester Model 1873.
Untwerp
Om't der fan immen ferlet wie om 'e hendel rûn te draaien, kin de Gatling gun net beskôge wurde as in echt automatysk fjoerwapen. De lopen fan 'e Gatling gun meaten 67,3 sm, en it hiele wapen hie in lingte fan 107,9 sm. Omreden fan it gewicht fan 77,2 kg wie it wapen foarsjoen fan in ûnderstel mei twa tsjillen, sadat it maklik te ferriden wie en net optild hoegde te wurden. De Gatling gun koe 200 .58-patroanen yn 'e minút fersjitte, of 400 oant 900 (lichtere) .30-patroanen (hoewol't in maksimum fan 600 oanret waard om it wapen net te folle ferhjitsje te litten. Der wie in bemanning fan fjouwer koppen nedich om it wapen safolle mooglik sûnder ûnderbrekking trochsjitte te litten.
Skiednis
De Gatling gun waard yn 1861 ûntwurpen troch de Amerikaanske wapensmid en útfiner Richard Jordan Gatling, dy't der op 4 novimber 1862 in oktroai foar tawiisd krige. Neffens Gatling sels hied er it wapen útfûn om it tal soldaten werom te bringen dat nedich wie om yn in leger te tsjinjen, en dêrmei ek it tal minsken dat yn oarloggen sneuvele of oan sykte beswiek. Fan dy fan naïviteit tsjûgjende ferwachting kaam fansels neat út. Om't ein 1862 de Amerikaanske Boargeroarloch (1861-1865) yn folle gong wie, waard de Gatling gun fuortendaliks yn produksje nommen. It waard lykwols net in bysûnder soad ynset, om't it dreech wie om it swiere wapen oer it slachfjild mei te slepen. Tolve eksimplaren waarden troch ofsieren fan it Noardlike Leger fan 'e Uny op persoanlike basis oankocht en û.m. brûkt by it Belis fan Petersburg yn Firginia, dat duorre fan juny 1864 oant april 1865. Acht oare Gatling guns waarden troch de Amerikaanske Marine kocht en op kannonearboaten ynstallearre.
It Amerikaanske Leger akseptearre it wapen lykwols pas formeel yn 1866, doe't de boargeroarloch al ôfrûn wie. De wapens wiene beskikber foar de ûnderwerping fan 'e Yndianen yn it Wylde Westen yn 'e Amerikaanske Yndiaanske oarloggen, en waarden dêr ek sporadysk ynset. Mar in protte Amerikaanske legerofsieren, benammen fan 'e kavalery, hiene der in hekel oan om 'e bombidige dingen mei te slepen en hiene der sadwaande in hantsje fan om se efter te litten yn it fort of by de bagaazjetrein. In ferneamd foarbyld dêrfan wie luitenant-kolonel George Armstrong Custer, dy't syn Gatling guns yn juny 1876, ûnder de Grutte Sû-Oarloch, efterliet en se dêrtroch net ynsette koe doe't er yn 'e Slach oan 'e Little Bighorn ynsletten rekke en in ferpletterjende nederlaach litte tsjin 'e Lakota en de Noardlike Sjajinnen.
Gatling guns waarden ek oanskaft troch de Jeropeeske grutmachten Frankryk, it Feriene Keninkryk en Ruslân en de Aziatyske lannen Sina, Japan, Koreä en Siam. De wapens fan it Britske Leger kamen it meast yn aksje, tsjin 'e Asjanty yn 'e Asjanty-Oarloggen (1873-1874) yn 'e Britske Goudkust (no Gana); tsjin 'e machdisten yn 'e Machdistyske Oarloch (1881-1899) yn 'e Anglo-Egyptyske Sûdaan (no Sûdaan); tsjin 'e Sûlû's yn 'e Sûlû-Oarloch (1879) yn wat no Súd-Afrika is; tsjin 'e Egyptners yn 'e Britsk-Egyptyske Oarloch (1882); en tsjin 'e Afganen yn 'e Twadde Britsk-Afgaanske Oarloch (1878-1880). De Russen, dy't mar leafst 400 Gatling guns oanskaft hiene, setten de wapens mei ferneatigjende gefolgen yn by harren 'pasifisearring' fan Sintraal-Aazje, tsjin nomadefolken lykas de Turkmenen.
Yn 'e Spaansk-Amerikaanske Oarloch (1898) waarden Gatling guns troch it Amerikaanske Leger yn Kuba tsjin 'e Spanjerts ynset, û.m. yn 'e Slach by San Juan Hill, dêr't de lettere Amerikaanske presidint Theodore Roosevelt syn reputaasje fêstige. Ek yn 'e út dat konflikt fuortkommende Filipynsk-Amerikaanske Oarloch (1899-1902) brûkte it Amerikaanske Leger noch Gatling guns, hoewol't it Amerikaanske Marinierskorps tsjin dy tiid al tarist wie mei it modernere, fan in trijepoat ynstee fan tsjillen foarsjoene M1895 Colt-Browningmasinegewear. Yn deselde snuorje waarden Gatling guns ek ynset yn 'e Bokseropstân (1900) yn it Keizerryk Sina. Tsjin 1911 wiene de wapens oeral út 'e tsjinst helle om't se slim efter de tiid rekke wiene.
Us-Leaffrouwetsjerke (Laken)
De Us-Leaffrouwetsjerke (Nederlânsk: Onze-Lieve-Vrouwekerk; Frânsk: Église Notre-Dame) oan it Onze-Lieve-Vrouwvoorplein is in neogoatyske tsjerke yn it Brusselse stedsdiel Laken. It is de grutste neogoatyske tsjerke fan Belgje. De tsjerke stiet oan in lyts plein, tichteby it keninklike paleis fan Laken.
Skiednis
Louise fan Orléans, de earste keninginne fan Belgje, liet yn har testamint fêstlizze dat se yn de Us-Leaffrouwetsjerke begroeven wurde woe. Doe't se yn 1850 ferstoar naam har man Leopold I it beslút om op it plak in nije tsjerke te bouwen, wêrfan't de krypte tenei it grêfplak fan de keninklike famylje wurde moast. De arsjitekt Joseph Poelaert, dy't op dat stuit it Paleis fan Justysje yn Brussel boude, levere in neogoatysk priiswinnend ûntwerp yn. Yn 1854 lei Leopold I de earste stien foar de nijbou en op 7 augustus 1872 waard de tsjerke plechtich ynwijd, ek al wie de tsjerke doe noch net foltôge. De bysetting fan de kening sels wie lykwols noch in hiel spul. It oerskot fan Leopold I mocht fanwegen syn protestantske leauwe net troch de katolike tsjerke nei de krypte brocht wurde en dêrom waard der oan de efterkant fan de tsjerke grûn ofgroeven en in iepening makke yn de muorre fan de krypte.
Under Leopold II waard de tsjerke lang om let ôfboud. De Dútske arsjitekt Friedrich von Schmidt soarge foar it ûntwerp fan it portaal en de 99 meter hege toer.
Betsjutting
Alhoewol't de Us-Leaffrouwetsjerke fan Laken nea de rang fan in spesjaal monumint krige, hat de tsjerke foar besikers in hege symboalyske wearde om't it it lêste rêstplak fan in soad leden fan de Belgyske keninklike famylje is. Dêrnjonken leit ek de kardinaal en stifter fan de Katolike Arbeidersjongerein Jozef Cardijn dêr begroeven.
Op it tsjerkhôf efter de tsjerke lizze grêven fan in grut tal ferneamde Belgen. Op it tsjerkhôf is ek it koer fan de âlde tsjerke út 1275 te sjen.
It besjen wurdich
De preekstoel krige op de Wrâldútstalling fan Parys yn 1878 de earste priis. Yn it rjochter sydskip hinget in 17e-iuwsk skilderij fan de Hillige Famylje fan Gaspar de Crayer. It sulveren krús fan it heechalter datearret út de 18e iuw. De ramen yn de alterromte stamme út de 19e iuw en stelle foarstellings út it libben fan Marije en Jezus foar. Yn ik koer binne nochris fjouwer skilderijen fan De Crayer te sjen: in krúsdragende Kristus, Us-Leave Frou fan Laken, de hillige Guido as lânarbeider en de Flecht nei Egypte. It koeroargel is makke troch de bruorren Adrian en Pietter-Salomon van Bever en waard yn 1907 boud.
It mirakuleuze byld fan Marije is 13e-iuwsk.
Oargel
It romantyske oargel waard tusken 1872 en 1874 boud troch Pierre Schyven yn Brussel. Fan 1902 oant 1916 wie Salomon van Bever ferantwurdlik foar de soarch fan it oargel. Yn 1906 waard it oargel yn it ramt fan de foltôging fan de toer tydlik ferwidere. Om't se perfoarst it grutte roasfinster frijhâlde woene, waard it moaie oargelfront nei de bouwurksumheden net wer opboud. Fierders krigen de grutste 32 pipen om it sicht op it roasfinster frij te hâlden plak yn de sydskepen. Mei in pear feroarings yn de disposysje waard it oargel mei in ferienfâldige front yn 1912 wer ynwijd. Utsein in ferfanging fan in register by in restauraasje yn de jierren 1975-1978 is der fierder net in soad oan it oargel feroare. It hat 52 registers op trije manualen en pedaal. De spyltraktueren binne mechanysk en de registertraktueren elektrysk.
Lionel Messi
Lionel Andrés Messi Cuccittini (Rosario, 24 juny 1987) is in Argentynsk-Spaansk proffuotballer dy't meastentiids as rjochtsbûten spilet. Hy streamde yn 2004 troch út de jeugdoplieding fan FC Barcelona, dêr't er yn novimber 2017 syn kontrakt ferlingde oant healweis 2021. Messi debutearre yn 2005 yn it Argentynsk fuotbalalvetal. Fanwege syn lingte en faasje hat er de bynamme La Pulga (De Flie). Messi waard yn 2009, 2010, 2011, 2012 en 2015 útroppen ta bêste fuotballer fan 'e wrâld.
Komôf
Lionel Messi is it tredde bern yn in famylje mei fjouwer bern. Syn heit Jorge Messi wurke as manager yn in stielfabryk en syn mem Celia Cuccittini yn in wurkpleats dêr't se magneten makken. Fia syn heit is er fan Italjaanske en Katalaanske komôf. Fia syn mem is er fral fan Italjaanske komôf. Ien fan de pakes fan Messi stammet fan it Katalaanske plak Bellcaire d'Urgell.
Messi is fiere famylje fan syn eardere ploechgenoat Bojan Krkić. Harren woartels lizze yn de provinsje Lleida. Yn 1846 troude Mariano Pérez Miralles mei Teresa Llobera Minguet, wêrnei't de bruorren Ramón en Gonçal yn El Poel berne waarden. Ramón Pérez luts nei Bellcaire d'Urgell, dêr't syn soan Josep berne waard. Josep Pérez emigrearre yn 1928 nei Argentynje, dêr't syn dochter Rosa Maria Pérez troude mei de Argentyn Eusebio Messi. Harren soan Jorge Horacio Messi waard yn 1987 de heit fan Lionel Messi. Ek Gonça Pérez gie út El Poal wei en gie yn Linyola wenjen. Yn dat plak waarden Maria Lluïsa Pérez en yn 1990 har soan Bojan berne.
Jeugd
Messi begûn op fiifjierrige leeftiid mei fuotbaljen by de buertklup Grandoli FC, dy't troch syn heit laat waard. Doe't er sân jier waard, mocht er him ynskriuwe by Newell's Old Boys en dêrnei by de cantera (jeugdoplieding) fan FC Barcelona. Yn it seizoen 2002/2003 foarme er mei ûnder oaren Cesc Fàbregas, Gerard Pique, Marc Valiente en Víctor Vázquez yn de Cadete A it Baby Dream Team. Fia Barça C en Barça B wurke Messi him op nei de haadseleksje.
Rekôrs by debút
Op 16 novimber 2003 debutearre Messi yn it earste alvetal fan FC Barcelona yn in oefenwedstriid tsjin FC Porto ta ynwijing fan it Estádio do Dragão. Yn de 74e minút kaam er as ferfanger fan Fernando Navarro it fjild yn. Mei in leeftiid fan 16 jier, 4 moannen en 23 dagen wie Messi nei Paulino Alcántara en Haruna Babangida de jongste debutant yn de skiednis fan de Katalaanske klup. Op 16 oktober 2004 spile Messi ûnder trainer Frank Rijkaard syn earste offisjele wedstriid foar Barça yn de útwedstriid tsjin stedsgenoat Espanyol. Hy wie doe de op twa nei jongste debutant foar Barcelona en de jongste spiler fan Barcelona dy't yn de Primera División spile. Tsjin Sjachtar Donetsk spile er syn earste wedstriid yn de Champions League. Syn earste goal kaam op 1 maaie yn de kompetysjewedstriid tsjin Albaceta. Op oanjaan fan Ronaldinho skoarde Messi as ynfaller de 2-0. Syn goal betsjutte in kluprekôr: de Argentyn wie mei syn leeftiid fan 17 jier, 10 moannen en 7 dagen de jongste Barça-spiler dy't in goal makke yn de Primera División. Messi ferbettere it âlde rekôr fan Jofre Mateu, dy't yn maaie 1998 as achttjinjierrige (en fjouwer moannen) skoarde tsjin UD Salamanca. Messi kaam op woansdei 5 novimber 2014 Raúl González Blanco benei as topskoarer aller tiden fan de Champions League. Hy makke dy dei foar FC Barcelona syn 70e en 71e Champions League-goal, út tsjin Ajax.
Messi sei oer syn eardere trainer Rijkaard: "Ik sil nea ferjitte dat hy myn karriêre úteinset hat, dat er my it betrouwen jûn hat, wylst ik mar sechstjin of santjin jier âld wie."
Seizoen 2005/2006
Messi makke seis goals yn 17 wedstriden yn de kompetysje en skoarde ek ien kear yn de Champions League (yn seis wedstriden). Syn seizoen einige earder, op 7 maart 2006, doe't er lêst krige fan in spierskuorring yn syn rjochterbil yn de twadde helte fan in wedstriid tsjin Chelsea. It Barcelona fan Rijkaard waard dat seizoen de kampioen fan Spanje en fan Jeropa.
Seizoen 2006/2007
Yn it seizoen 2006/2007 spile Messi himsels yn de basis fan Barcelona en makke er 14 goals yn 26 wedstriden. Op 12 novimber, yn de wedstriid tsjin Real Zaragoza, hie Messi lêst fan in brutsen middelfoetsbonkje, dy't him trije moannen oan de kant hold.Op 11 maart wie Messi yn topfoarm yn El Clásico, doe't er in hattrick skoarde, wêrmei't er Barcelona (dat mei in man minder spile nei in reade kaart) in lykspul besoarge (3-3). Hy makke trije kear de lykmakker en syn lêste goal foel yn blessueretiid. Dêrmei waard er de earste spiler sûnt Iván Zamorano (dy't yn 1994/1995 foar Real Madrid spile) dy't in hattrick skoarde yn El Clásico. Messi is ek de jongste spiler dy't yn in wedstriid tusken beide teams it net wist te finen. Tsjin de ein fan it seizoen slagge him dat hieltyd better: 11 fan syn 14 kompetysjegoals makke er yn de lêste 13 wedstriden.
Messi bewiisde ek dat de term 'de nije Maradona' net folslein ûnsin wie, doe't er de ferneamste goals fan Maradona hast presys imitearre yn ien seizoen. Op 18 april 2007 makke Messi twa goals yn de heale finale fan de Copa del Rey tsjin Getafe, wêrby't ien hiel bot tinken die oan de ferneamde goal fan Maradona tsjin Ingelân op it WK fan 1986 yn Mexico, dy't ferkeazen wie ta goal fan de iuw. De parse luts de ferliking fan Messi mei Maradona en neamde him 'Messidonna'. Hy rûn sa goed as deselde ôfstân (62 meter), passearre likefolle spilers (seis, de keeper meirekkene), skoarde út hast deselde posysje en rûn nei de cornerflagge, sa't Maradona dat 21 jier dêrfoar ek dien hie. Yn in parsekonferinsje nei de wedstriid fertelde Messi's ploechgenoat Deco dat dit de moaiste goal wie dy't er yn syn hiele libben sjoen hie. Messi makke tsjin Espanyol ek in goal dy't in soad tinken die oan Maradona's goal mei de 'hân fan God', yn deselde wedstriid tsjin Ingelân. Messi sprong nei de bal ta en makke mei syn hân kontakt mei de bal, wêrtroch't er de keeper (Carlos Kameni) passearre. Nettsjinsteande protesten fan Espanyolspilers, bleaun de goal stean.
Seizoen 2007/2008
Op 27 febrewaris 2008 spile Messi tsji Valencia syn hûndertste offisjele wedstriid foar Barcelona.
Messi wie nominearre foar de FIFPro World XI Player Award yn de kategory oanfaller. Ut in peiling yn de ynternetedysje fan de Spaanske krante Marca die bliken dat 77 persint him seach as de bêste spiler fan de wrâld.
Messi stie seis wiken oan de kant troch in blessuere (spierskuorke yn de linkerbil) dy't er oprûn hie yn de Champions League-wedstriid tsjin Celtic. It wie de fjirde kear yn trije seizoenen dat er san soartefan blessuere oprûn. Uteinlik einige er it seizoen mei 16 goals en 13 assists yn de kompetysje.
Seizoen 2008/2009
Nei't Ronaldinho fuortgie by de klup, krige Messi yn syn plak it rêchnûmer tsien. Hy waard twadde yn de ferkiezing fan de Wrâldfuotballer fan it jier 2008.
Messi skoarde syn earste hattrick fan 2009 yn in wedstriid om de Copa del Rey, tsjin Atlético Madrid. Barcelona wûn mei 3-1. Op 18 april makke er syn 20e goal yn de Primera División fan dat seizoen yn in 1-0-oerwinning op Getafe. Dêrmei behold Barcelona de foarsprong fan seis punten op Real Madrid.
Letter yn it seizoen skoarde Messi twa kear yn in 6-2-oerwinning op Real Madrid yn it stadion fan de Madrilenen. De útslach wie de grutste nederlaach fan Madrid sûnt 1930.Op 13 maaie wûn Messi foar it earst de Copa del Rey mei Barcelona, troch mei 4-1 te winnen fan Athletic Bilbao. Barcelona waard ek kampioen fan de Primera División. En op 27 maaie holp Messi syn klup oan de Champions League, troch yn de finale de 2-0 te meitsjen tsjin Manchester United. Hy waard topskoarer fan it toernoai mei njoggen goals. Fierder wûn er de priis foar bêste oanfaller en bêste spiler yn de Champions League.It wie foar it earst dat in Spaanske klup La Liga, de Copa del Rey én de Champions League wûn yn ien seizoen.
Seizoen 2009/2010
Na it winnen fan de UEFA Super Cup sei de trainer fan Barcelona, Josep Guardiola, dat Messi nei alle gedachten de bêste spiler wie dy't er ea sjoen hie.
Messi waard yn desimber de winner fan de Ballon d'Or, voor Cristiano Ronaldo, mei it grutste ferskil yn stimmen ea: 473 om 233. Nei it útrikken fan de priis fertelde Messi dat er de priis opdroech oan syn famylje: "Sy wienen der altyd foar my en fielden faak de emoasjes sterker as my."
Op 19 desimber makke Messi de winnende goal yn de finale fan de wrâldbeker foar klups tsjin Estudiantes yn Abû Daby, wat derfoar soarge dat Barcelona syn sechsde titel fan it jier pakte. Twa dagen letter krige Messi de priis foar spiler fan it jier fan de FIFA, wêrmei't er Cristiano Ronaldo, Xavi, Kaká en Andrés Iniesta fersloech. Op 17 jannewaris makke Messi syn hûndertste goal foar de klup yn in 4-0-oerwinning op Sevilla.
Messi begûn dêrnei oan in ymposante searje troch 11 kear te skoaren yn fiif wedstriden.
En op 6 april 2010, foar it earst yn syn karriêre, makke Messi fjouwer goals yn ien wedstriid. Dat die er yn de 4-1-thúsoerwinning op Arsenal yn de Champions League.
Seizoen 2010/2011
Messi wûn de FIFA Ballon d'Or, wêrby't er syn ploechgenoaten Xavi en Iniesta fersloech. Op 5 febrewaris bruts Barcelona it rekôr fan de langste oerwinningsrige yn de kompetysje: de 3-0-winst op Atlético Madrid wie de 16e oerwinning op rige.
Tsjin Almería makke Messi twa goals. Syn twadde wie syn 47e fan it seizoen, likefolle as dat er yn it folsleine foarige seizoen skoard hie. Hy ferbettere syn persoanlike rekôr op 12 april 2011 troch de winnende goal te meitsjen tsjin Sjachtar Donetsk. Dêrtroch waard er ek de persoan dy't de measte goals makke hie foar Barcelona yn in seizoen. Op 23 april makke er tsjin Osasuna (2-0) syn 50e goal fan it seizoen.
Seizoen 2011/2012
thumb|Messi yn 2011 Yn it seizoen 2012-2012 begûn Messi mei trije goals yn twa wedstriden tsjin Real Madrid om 'e Supercopa de España. De wedstriden einigen yn 2-2 en 3-2 en dêrmei pakte Barcelona de earste priis fan it seizoen. Messi waard ek de meast skoarende spiler yn de histoarje fan de Supercopa mei yn totaal acht goals.
Op 7 maart 2012 wûn FC Barcelona mei 7-1 yn 'e Champions League fan Bayer Leverkusen. Messi makke fiif fan 'e sân goals. Dêrtroch skreau er skiednis, om't nea earder in spiler in fiif doelpunten yn ien Champions League-wedstriid makke hie. Dêrmei gie Messi (54 goals) ek Thierry Henry (50 goals) foarby yn 'e list fan topskoarers fan altyd. Yn de Primera División makke Messi dit seizoen fyftich doelpunten, wêrtroch't er de Trofeo Pichichi wûn en in rekôr delsette wat goals oanbelanget. Messi wûn dit seizoen ek de Gouden Skoech, foar Cristiano Ronaldo en Robin van Persie.
Seizoen 2012/2013
Yn it seizoen 2012-2013 makke Messi wer twa goals yn de konfrontaasjes foar de Supercup tsjin Real Madrid. Syn totale tal goals yn 'e Spaanske Supercup kaam dêrmei op 10 goals. Op 14 septimber 2012 makke Messi twa goals tsjin Getafe en bruts er syn eigen rekôr fan it tal goals yn ien kalinderjier (60). Troch twa kear te skoaren yn de Clásico (2-2) yn oktober, hat Messi noch mar ien doelpunt minder as rekôrhâlder Di Stéfano wat goals yn de Clásico oanbelanget (15).Op 1 desimber skoarde Messi twa kear tsjin Athletic Bilbao en kaam er op gelikense hichte mei it kluprekôr fan Cesar Rodríguez, dy't 190 goals foar Barça makke yn de perioade tusken 1942 en 1955. Op 9 desimber skoarde Messi de 0-1 by Real Betis en dat wie syn 85e doelpunt fan 2012. Dêrmei kaam er gelyk mei rekôrhâlder Gerd Müller. Letter yn dyselde wedstriid makke Messi ek de 0-2 en waard er allinnich rekôrhâlder wat oantal goals yn ien kalinderjier oanbelanget. Uteinlik sleat Messi it jier 2012 ôf mei 91 goals.
Messi fersloech Cristiano Ronaldo en Andres Iniesta op 7 jannewaris 2013 yn 'e striid om de Gouden Bal. Messi krige 41,6 persint fan de stimmen, mear as Ronaldo (23,68 persint) en Iniesta (10,91). De Argentyn wie de earste spiler dy't de priis foar de fjirde kear efterinoar wûn. Yn dyselde moanne skreau er nochris skiednis: Messi skoarde tsjin Osasuna en dêrmei wie er de earste dy't alve kear op rige skoarde yn de Primera División.Yn febrewaris 2013 ferlinge Messi syn kontrakt mei twa jier oant 2018. Yn de Clásico fan 2 maart makke Messi syn 18e goal yn in konfrontaasje tsjin Real Madrid. Hjirmei kaam er op gelikense hichte mei Di Stéfano.Mei syn twa goals tsjin AC Milan (4-0 winst) yn de Champions League, helle Messi Ruud van Nistelrooij yn op de list fan topskoarers aller tidende ivige topronde fan 'e Champions League.
Seizoen 2013/2014
It seizoen 2013-2014 begûn foar Messi mei winst fan de Spaanske Supercup. Barcelona fersloech Atlético Madrid. Fierder pakten Messi en Barcelona dit seizoen lykwols gjin priis. De Champions League einige yn de kwartfinale, yn de kompetysje waard Barcelona twadde en yn 'e finale fan de Copa del Rey ferlear it fan Real Madrid. Yn ferliking mei eardere seizoenen wie Messi dit seizoen ek minder produktyf: hy skoarde 41 doelpunten en joech 14 assists.
Seizoen 2014/2015
thumb| Messi yn 2014 Messi waard op sneon 22 novimber 2014 ivich topskoarer fan de Primera División. Hy makke trije kear goals tsjin Sevilla brocht syn totale tal goals dêrmei op 253, twa mear as de eardere rekordhâlder Telmo Zarra.Yn de op ien nei lêste kompetysjewedstriid makke Messi de iennige goal tsjin Atlético Madrid yn it Vicente Calderón-stadion, wêrtroch't Barcelona net mear yn te heljen wie troch konkurrint Real Madrid.
Messi wûn de UEFA Champions League op sneon 6 juny 2015 foar de fjirde kear yn syn karriêre, like faak as rekôrhâlder Clarence Seedorf. Itselde jilde foar Messi's ploechgenoaten Xavi Hernández, Andrés Iniesta en Gerard Piqué.
Seizoen 2016/2017
Messi wûn op tongersdei 18 augustus 2016 syn 29e priis mei FC Barcelona. Se wûnen de Supercopa tsjin Sevilla. It wie de earste priis dy't Messi as oanfierder ûntfong, om't earste oanfierder Iniesta blessearre wie. Op snein 23 april skoarde Messi twa kear yn op besite by Real Madrid (2-3 oerwinning). Syn twadde doel yn dy wedstriid wie syn 500ste offisjele goal foar FC Barcelona. Messi skoarde dit seizoen 37 kear yn de kompetysje. Dêrmei waard er foar de fjirde kear topskoarer yn Spanje en wûn er boppedat foar de fjirde kear de Golden Boot. Op 27 maaie skoarde Messi ien kear yn de Copa del Rey-finale tsjin Alaves, dy't Barcelona mei 3-1 wûn.
Nasjonale ploech
Op 17 augustus 2005 makke Messi syn debút foar Argentynje yn in oefenwedstriid tsjin Hongarije. Yn de 63ste minút foel Messi yn foar Lisandro López. In minút letter waard er alwer fuortstjoerd. Skiedsrjochter Markus Mark seach Messi in slaande beweging meitsjen yn in duel en joech him read. Op 1 maart 2006 makke Messi tsjin Kroaasje syn earste goal foar Argentynje. Hy joech dy wedstriid ek in assist op Carlos Tévez.
WK ûnder 20
Messi spile op it wrâldkampioenskip ûnder de 20, dat yn juny en july 2005 yn Nederlân hâlden waard. Argentynje waard kampioen en Messi wûn ek noch twa yndividuele prizen: de Gouden Skoech (topskoarer) en de Gouden Bal (bêste spiler neffens de parse). Hy skoarde seis kear, ûnder oare twa strafskoppen yn de finale tsjin Nigearia.
WK 2006
Messi siet by de Argentynske seleksje foar it WK 2006. Yn de twadde wedstriid, tsjin Servje en Montenegro, makke er syn WK-debút as ynfaller foar Maxi Rodríguez. It stie doe 3-0. Dêrnei joech Messi in assist op Hernán Crespo en makke er sels de fyfde Argentynske goal. Dêrnei spile Messi noch twa wedstriden op dit WK. Tsjin Nederlân begûn er yn de basis en yn de achtste finale tsjin Meksiko wie er ynfaller. Yn de ferlerne kwartfinale tsjin Dútslân (nei strafskoppen) spile Messi net.
Olympyske Spullen 2008
thumb| Op de [[Olympyske Simmerspullen 2008|Olympyske Spullen 2008 ]] Yn 2008 wûn Messi goud mei Argentynje op de Olympyske Simmerspullen yn Peking. Yn wûn Argentynje mei 1-0 fan Nigearia. Messi skoarde dit toernoai twa kear: yn de groepsfaze tsjin Ivoarkust en yn de kwartfinale tsjin Nederlân.
WK 2010
Yn 2010 siet Messi wer by de Argentynske seleskje foar it WK. Hy spile alle groepwedstriden, de achtste finale en de kwartfinale. Dêryn ferlear Argentynje mei 4-0 fan Dútslân.
WK 2014
thumb| Op it [[Wrâldkampioenskip fuotbal 2014|WK 2014 ]] Op de WK fan 2014 helle Messi de finale mei Argentynje. Dêryn ferlear it lân nei ferlinging mei 1-0 fan Dútslân. Messi waard útroppen ta bêste spiler fan it toernoai, foar Thomas Müller en Arjen Robben.
Ivich topskoarer
Op 1 septimber 2016 makke Messi de iennige goal yn de WK-kwalifikaasjewedstriid tsjin Oerûguay. Dat wie syn 56e doelpunt foar de nasjonale ploech fan Argentynje, wêrtroch't er dield mei Gabriel Batistuta topskoarer aller tiden wie. Op 16 novimber makke Messi mei in frije traap de 1-0 yn de WK-kwalifikaasjewedstriid tsjin Kolombia (3-0). Dêrmei waard er allinnich rekôrhâlder.
Belestingfraude
Messi waard op 6 july 2016 feroardiele ta 21 moanne finzenisstraf en in boete fan twa miljoen euro foar belestingfraude. Neffens de rjochter hat er tusken 2007 en 2009 fan € 4,1 miljoen oan portretrjochten net oanjûn dat er dat krige. It jild waard neffens it fonnis fuortsluze mei bedriuwen yn Oerûguay en Belize. Hy die dat neffens de rjochtbank yn gearwurking mei syn heit, dy't feroardiele waard ta deselde finzenisstraf en in boete fan 1,5 miljoen euro. Dochs hoegden beide Messi's net de finzenis yn. Neffens de wetjouwing yn Spanje hoecht dat net as der minder as twa jier sel easke wurdt en de feroardielde boppedat noch in blanko strafblêd hat. Lionel Messi altyd sein net op de hichte west te ha fan de fraude.
Privee
Messi en syn frou hawwe trije soannen: Thiago, Mateo en Ciro. It pear troude op 30 juny 2017 yn Messi's berteplak Rosario.
Museum en stânbyld
Yn syn berteplak Rosario is in museum iepene mei in eksposysje oer Messi. Oare atleten út 'e stêd wurde ek eare, lykas Angel Di María. Op 28 juny 2016 waard in stânbyld fan Messi yn Buenos Aires ûntbleate.
Esseks (greefskip)
thumb|265px|Lizzings fan Esseks yn Ingelân
Esseks (Ingelsk: Essex) is in greefskip yn de Ingelske regio East-Ingelân, dat nei alle gedachten oprjochte waard yn 'e earste helte fan 'e 10e iuw. It leit benoardeasten Londen en grinzget oan de Noardsee. De haadstêd is Chelmsford. It greefskip beslacht 3670 km² en hat sa'n 1.729.200 ynwenners (2014).
Universiteit
Esseks hat in wichtige universiteit yn de stêd Colchester, de University of Essex.
Basketbal op de Paralympyske Simmerspullen
Basketbal is ien fan de sporten dy’t op it programma fan de Paralympyske Simmerspullen steane. Dizze takke fan de basketbalsport is ek bekend ûnder de namme rôlstoelbasketbal.
Skiednis
It basketbal stiet al sûnt de alderearste Paralympyske Spullen fan 1960 op it programma. Fanôf 1968 meie ek froulju meidwaan oan it basketbal.
Van Oordt's Mersken
Van Oordt's Mersken is in natuergebiet tusken de Fryske doarpen Nij Beets, Beetsterzwaag en De Gerdyk yn. It gebiet is part fan Natura 2000. De middenrin fan it rivierke De Boarn leit yn dit gebiet. De A7 trochsnijt it gebiet fan it noardeasten nei it súdwesten. De Nije Feart foarmet de westgrins fan it gebiet.
It gebiet leit op de oergong fan sân- (yn it easten) nei leechfeangrûn. It is in wichtich gebiet foar blaugers, djerreblom en oare planten dy't net algemien mear foarkomme. Ek komme der út en troch hoantsen foar. Van Oordt's Mersken is oerbelêste troch stikstof.
Benammen yn it hegere eastlike diel fan de Mersken komme tsientallen ûndjippe kûlen mei is ôfwikende fegetaasje foar. Dy kûlen hawwe in trochsneed fan op syn heechst in pear meter en in djipte fan mar twa oant trije sentimeter. Earst om 2020 hinne waard út boaimûndersyk dúdlik dat it nei alle wierskyn dalygatten binne dêr't balstienliem út wûn waard. De kûlen waarden nei alle gedachten wer mei fean tichtsmiten. Yn de fiedselearme grûn fan de kûlen komt op plakken bygelyks it seldsume Triedsigge (Carex lasiocarpa) foar.
Labadisten
thumb|175px|Jean de Labadie De Labadisten wienen yn de 17e iuw in Nederlânske piëtistyske godtsjinstige sekte. Jean de Labadie wie harren ynspirator. Hy wie in earder jezuyt, dy't as predikant fan de Waalske tsjerke fan Middelburch stribbe nei in suvere tsjerke fan allinne wiere leauwigen. Hy waard út syn amt set yn 1669 en sammele dêrnei yn Amsterdam in groep oanhingers om him hinne. Ek op syn hichtepunt hie de streaming noch gjin 400 oanhingers. Under de Labadisten wie in tal tige bejeftige minsken, ûnder oaren Anna Maria van Schurman, Maria Sibylla Merian en Hendrik fan Deventer. De Ingelske filosoof John Locke brocht de groep in besite yn Wiuwert op 22 augustus 1684. De quaker William Penn, de stichter fan de Amerikaanske steat Pennsylvania, publisearre in ferslach oer syn besite oan de Labadisten.