cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gladiator (film út 2000)
Historisiteit
Hoewol't keizer Kommodus wol deeglik meidie oan gefjochten yn it Kolosseum, kaam er net om yn 'e arena, mar waard er nei in reger fan tolve jier yn syn bad smoard troch de wrakselder Nasissus. Syn suster Lusilla wurdt yn 'e film ôfskildere as de widdo fan Lusius Fearus mei ien soan dy't ek fan Lusius Fearus hjit. Yn it echt wie se yndie de widdo fan Lusius Fearus, mar stoar har soan jong, lang foar't Kommodus oan it bewâld kaam, en ek hie se út har houlik mei Lusius Fearus noch twa dochters, Lusilla Plautia en Aurelia Lusilla. Boppedat wie se fuort nei de dea fan earste man wertroud mei Klaudius Pompejanus. Yn 'e mande mei har twadde man en ferskate oaren waard se yn 182 skuldich befûn oan in gearspanning tsjin Kommodus, wêrnei't se ferballe waard nei it eilân Capri. Dêre waard se letter datselde jiers op syn befel fermoarde.
Prizen
Yn 2001 waard Gladiator by de Oscars nominearre foar prizen yn tolve kategoryen, wêrûnder bêste regisseur (Ridley Scott), bêste byrol fan in akteur (Joaquin Phoenix), bêste orizjinele senario (David Franzoni, John Logan en William Nicholson), bêste kamerarezjy (John Mathieson), bêste origjinele filmmuzyk (Hans Zimmer en Lisa Gerrard), bêste filmmontaazje (Pietro Scalia) en bêste art direction (Arthur Max en Crispian Sallis). De film wûn de Oscars foar bêste film, bêste akteur (Russell Crowe), bêste kostúmûntwerp (Janty Yates), bêste lûd (Bob Beemer, Scott Millian en Ken Weston) en bêste fisuele effekten (Tim Burke, Neil Corbould, Rob Harvey en John Nelson).
Fierders waard Gladiator nominearre foar fiif Golden Globes, wêrûnder de prizen foar bêste regisseur, bêste akteur yn in dramafilm (Crowe) en bêste byrol fan in akteur (Phoenix). De film wûn de Golden Globes foar bêste dramafilm en bêste orizjinele filmmuzyk. By de BAFTA's, de wichtichste Britske filmprizen, waard Gladiator nominearre yn fjirtjin kategoryen. Dêrfan wûn er de BAFTA's foar bêste film, bêste kamerarezjy, bêste produksje-ûntwerp (Arthur Max) en bêste special effects. Gladiator waard ek nominearre foar seis Saturn Awards, mar wûn net ien.
Tippu Tip
Tippu Tip (wiere namme: Hamad bin Mohammed bin Djûma bin Radjab bin Mohammed bin Saïd al-Moerdjabi, Arabysk: بن محمد بن جمعة بن رجب بن محمد بن سعيد المرجبي حمد, sekuerdere transliteraasje: Ḥamad bin Muḥammad bin Jum’aẗ bin Rajab bin Muḥammad bin Sa‘īd al-Murjabī; yn it Sultanaat Sansibar, 1837 – Sansibar (Sultanaat Sansibar), 14 juny 1905) wie in Sansibareesk keapman, plantaazje-eigner, amtner en ûntdekkingsreizger fan mingd Swahily-Arabysk etnysk komôf. Hy stie benammen bekend as slavekeapman en hanneler yn ivoar, en krige syn bynamme 'Tippu Tip' fan 'e lânseigen folken fan East- en Sintraal-Afrika, nei it lûd dat syn gewearen makken. Yn it Westen waard er bekend troch de ferslaggen fan blanke ûntdekkingsreizgers dy't him metten, lykas David Livingstone en Henry Morton Stanley.
Komôf
Tippu Tip moat yn 1837 berne wêze yn it Sultanaat Sansibar, dat doe noch ta Omaan hearde. Syn mem, Bint Habiib bin Bûsjir, wie in Omaanske Arabise út 'e Sansibareeske hegerein. Syn heit en pake oan heitekant wiene beide etnyske Swahily fan 'e kust fan East-Afrika, dy't dielnommen hiene oan 'e ierste hannelsekspedysjes nei it binnenlân. Syn oerbeppe oan 'e heitekant, de frou fan Radjab bin Mohammed bin Saiid al-Moerdjabi, wie in Bantoe-frou út it doarp Mbwa Maji, fuort besuden Dar es Salaam.
Karriêre
Hoewol't Tippu Tip fan begoedige komôf wie, hied er sels gjin neamensweardige besittings doe't er as jongfeint ôfsette nei it fêstelân fan Afrika om syn fortún te meitsjen. Yn tolve jier tiid boude er dêr in hannelsympearium op dat syn gelikens net koe. Dêrby lei er him benammen ta op it oankeapjen fan slaven en ivoar, djip yn it binnenlân. Hy betelle der dêr in sêft pryske foar en striek by trochferkeap yn Sansibar in grutte winst op. De rykdom dy't er dêrmei wûn, sette er om yn lukrative krûdnagelplantaazjes op it eilân Sansibar. Tsjin 1895 besiet er sân fan sokke plantaazjes, dy't bewurke waarden troch 10.000 slaven.
Tippu Tip mette en holp ferskate ferneamde Westerske ûntdekkingsreizgers dy't it doe noch ûnbekende binnenlân fan it Afrikaanske kontinint ferkenden, wêrûnder de Skot David Livingstone, dy't him ferachte om syn slavehannel, en de Amerikaan Henry Morton Stanley, dy't in folle sympatiker byld fan him sketste. Tusken 1884 en 1887 makke Tippu Tip oanspraak op 'e eastlike Kongo foar himsels en foar syn hear, sultan Bargasj bin Saïd fan Sansibar. Nettsjinsteande syn rol as beskermer fan 'e Sansibareeske belangen yn it Afrikaanske binnenlân, wist Tippu Tip dochs altyd goed relaasjes mei de Jeropeänen te hâlden.
Doe't der yn augustus 1886 yn 'e omkriten fan Stanley Falls yn it ramt fan 'e Kongoleesk-Arabyske Oarloch iepentlike gefjochten útbrieken tusken de Swahily en de fertsjintwurdigers fan kening Leopold II fan Belgje, dy't ek oanspraak makke op 'e Kongo, sette Tippu Tip nei de Belgyske konsul ta om dyselde te bewissigjen fan syn "goede bedoelings". Hoewol't Tippu Tip doedestiden noch altyd grutte ynfloed op 'e polityk yn Sintraal-Afrika útoefene, wied er him derfan bewust dat de machtsferhâldings begûn wiene te ferskowen. Begjin 1887 arrivearre Stanley yn Sansibar, dêr't er yn syn hoedanichheid as fertsjintwurdiger fan Leopold II foarstelde dat Tippu Tip gûverneur wurde soe fan it distrikt fan Stanley Falls yn 'e Frijsteat Kongo, de priveekoloanje dy't Leopold tsjin dy tiid yn Sintraal-Afrika opboud hie (en dêr't letter de Belgyske Kongo út fuortkomme soe). Ut namme fan Leopold sleat Stanley datoangeande in oerienkomst mei Bargasj bin Saïd, mei as resultaat dat Tippu Tip op 24 febrewaris 1887 gûverneur waard.
Tagelyk stimde er der by dy gelegenheid ek mei yn om 'e ekspedysje ta te rissen dy't Stanley optuge woe om 'e ferneamde Dútske befelhawwer yn Egyptyske tsjinst Emin Pasja (Eduard Schnitzer) te rêden, dy't fêst kommen wie te sitten yn wat no noardlik Oeganda is, fanwegen de Machdistyske Opstân yn 'e Sûdaan. Neitiid reizge Tippu Tip mei Stanley wer nei Sintraal-Afrika ta, mar diskear fia de langere mar fluggere rûte by de Atlantyske kust lâns en de rivier de Kongo op. De ûntsettingsekspedysje waard útstjoerd, mar noch los fan 'e twifelige doelmjittigens waard dat barren bedoarn trochdat de efterhoede op 'e weromtocht suver útrûge waard, in ramp dêr't Stanley Tippu Tip de skuld foar op 'e lea besocht te skowen.
Omtrint 1890 of 1891 loek Tippu Tip him úteinlik foargoed werom yn Sansibar. Syn soan Sefu hie neitiid it tafersjoch oer de hannelsaktiviteiten op it Afrikaanske fêstelân, en wie ferantwurdlik foar ferskate gewelddiedige botsings tusken de Swahily en de Belgen. Underwilens lei Tippu Tip him ta op it skriuwen fan syn autobiografy, wat er die yn it Swahily, en wêrmei't er in grutte bydrage levere oan 'e ferheffing fan dy taal ta skriuwtaal. De Dútser Heinrich Bode, dy't kunde oan him hie, sette syn ferhaal oer yn it Dútsk, en dêrwei waard it letter yn it Ingelsk fertaald, om yn 1907 publisearre te wurden. Tippu Tip kaam op 13 juny 1905, yn 'e âlderdom fan 68 jier, yn syn wente yn Sansibar-Stêd te ferstjerren oan malaria.
Poppo fan Burmania
thumb|Poppe van Burmania Poppo (Poppe) fan Burmania (Oostende, 2 augustus 1603 - 30 augustus 1676), mei de bynamme Poppe de Oostendenaar, wie in militêr yn it Steatske leger. Yn 1674 wie er luitenant-kolonel fan de liifwacht fan steedhâlder Hindrik Kasimir II.
Opera (browser)
thumb|325px|Skermprint fan de Fryske ferzje fan Opera 7.54 Opera is in webblêder mei in lange steat fan tsjinst. De oarspronklike ferzje datearret út 1995.
Oersetting nei it Frysk
Sûnt oktober 2005 wurdt Opera 8.5 en heger yn it Frysk offisjeel stipe troch Opera-programmatuer yn Noarwegen. Yn de lytsere mobyle ferzje Opera Mini foar Android, sit sûnt 2014 ek in Fryske oersetting.
Poppo fan Burmania
Biografy
Poppo wie in soan fan jonker Johan en Barber fan Burmania. Hy waard berne ûnder it belis fan Oostende dêr't syn heit doe legere wie. Hy boaske yn 1637 yn Ljouwert mei Clara fan Andrée, dochter fan Joachim fan Andrée, dy't ried wie oan it hof fan de Fryske steedhâlder. It pear krige gjin bern.
Opera (browser)
Fryske staveringshifker
Foar de staveringshifker wurde de Hunspell/Myspell-wurdlisten dy't op it systeem ynstallearre binne brûkt. Yn de lytsere mobyle ferzjes sit gjin staveringshifker.
Poppo fan Burmania
Biografy
Poppo fan Burmania wie 18 jier doe't er faandrich yn it Steatske leger waard. Hy promovearre yn 1637 ta kapitein en tenlêsten yn 1657 ta luitenant-kolonel. Poppo wie belutsen by de ferôveringen fan Oldenzaal yn 1626, Groenlo (1627), De Bosk (1629), Fenlo, Roermond en Maastricht yn 1632, Breda (1637), Sas van Gent (1644) en Hulst yn 1645. Hy die yn 1659 en 1660 mei oan de Noarske Oarloch (1655-1660). Hy wie tsjûge fan de feroaringen op militêr mêd yn de 17e iuw.
Poppo wie lid fan de Fryske famylje Fan Burmania dy't in soad ynfloed hie, mar hy bleau syn libbenlang militêr. Syn deiboek is fan belang fanwegen it begryp dat it jout fan it soldatelibben yn de Tachtichjierrige Oarloch.
B Is for Bigfoot
Publikaasjeskiednis
Butcher skreau B Is for Bigfoot foar de blomlêzing Under My Hat: Tales from the Cauldron, dêr't ek ferhalen fan oare fantasy-auteurs yn stiene. It boek waard yn 2012 ûnder redaksje fan Jonathan Strahan útjûn troch Random House Books for Young Readers. Yn 2015 waard B Is for Bigfoot yn 'e mande mei twa oare ferhalen fan The Dresden Files dy't oer in sasquatch geane (I Was a Teenage Bigfoot en Bigfoot on Campus) werútjûn yn 'e ferhalebondel Working for Bigfoot, dy't yn in beheinde oplaach útkaam by Subterranean Press yn Burton (Michigan). Yn 2018 waarden dy trije ferhalen ek tafoege oan in nije ferhalebondel fan The Dresden Files, mei as titel Brief Cases.
Ynhâld
Harry Dresden, praktisearjend tsjoender en privee-detektive te Chicago, is ferheard as in nije kliïnt him tillefoanysk freget om foar in moeting alhiel nei de wâlden fan noardlik Wisconsin te kommen. As er dêr op it ôfsputsen plak arrivearret, blykt it om in reuseftige sasquatch te gean, dy't himsels foarstelt as Krêft-fan-in-Rivier-yn-Syn-Skouders. It docht bliken dat it wêzen in relaasje mei in minsklike frou krigen hat, de argeologe Helena Pounder, dy't er troffen hat doe't se lykme-allinne in opgraving die yn 'e wyldernis fan súdlik Ontario. Ut dy relaasje is in soan berne, Irwin, dy't neat wit fan syn boppenatuerlik erfskip. Irwin wennet mei syn mem yn Chicago, dêr't er problemen hat op skoalle. Krêft-fan-in-Rivier-yn-Syn-Skouders, dy't 2.70 m lang is en sa breed as twa folwoeksen minsken, kin sels net nei stêd ta om't er dêr frijwat opfalle soe. Dêrom hiert er Harry yn om him te fertsjintwurdigjen. Hy seit dat de mem fan 'e jonge better útlizze kin wat der oan 'e hân is, en jout Harry by wize fan oanbetelling in goudklomp ter grutte fan in golfbal.
Werom yn Chicago nimt Harry kontakt op mei dr. Helena Pounder. Dat blykt in mânsk frommes fan hast twa meter lang te wêzen, dy't sels ek foar in part ôfstammet fan in sasquatch. Se nimt foar har soan oer in hiel beskermjende hâlding oan, en sit dêrom tige yn noed oer wat Irwin de lêste moannen oerkommen is. Hy kaam nammentlik allegeduerigen fan skoalle thús mei kniezings en blauwe plakken, en om't er fanwegen syn heite magy hiel fluch genêst, is syn mem der wis fan dat de ferwûnings oarspronklik noch folle slimmer wiene. Doe't se him deroer ûnderstie, kaam er mei ferlechjes dy't er dúdlik op dat stuit betocht. Se hat him de lêste tiid hieltyd nei skoalle brocht en wer ôfhelle sadree't de skoalle útkaam, en dat hat tydlik holpen, mar se moat mei koarten fuort foar in nije opgraving, en se wol dat de kwestje foar dy tiid oplost wurdt. Krêft-fan-in-Rivier-yn-Syn-Skouders hat fia syn kontakten yn 'e Yndianereservaten fan noardlik Wisconsin (deselden dy't him ek holpen hawwe om Harry op te skiljen om harren moeting te regeljen) bewurkmastere dat de skoalle fan syn soan in pear dagen sûnder konsjerzje sit. (De konsjerzje hat nammentlik yn in Yndiaansk kasino in reis nei Hawaiï wûn.) It plan is dat Harry no op 'e skoalle ynfalle sil as konsjerzje om út te sykjen wat der oan 'e hân is.
Op syn earste wurkdei as konsjerzje hâldt Harry de jonge Irwin goed yn 'e rekken. Hoewol't er noch mar in jier as tsien is, stekt er al mei kop en skouders boppe de oare learlingen út. It is in kalme, betochtsume jonge, dy't graach lêze mei eins gjin freonen hat. Hy wurdt narre troch in pear klasgenoaten, twa bruorren, en Harry is der tsjûge fan hoe't dy klieren yn it middeisskoft Irwin syn tsjinblêd mei syn iten fan 'e tafel ôf en oer him hinne kiperje. Se dogge dat op sa'n rûtinemjittige wize, dat it grif net de earste kear is, en se binne al in hiel ein fuort as alle oare bern yn 'e kantine harren fanwegen it lawaai omdraaie en nei Irwin sjogge, dy't allinnich oan in tafel sit. Ien fan 'e leararen, dy't Coach Pete neamd wurdt, is der as de âlde roeken by om Irwin te beskrobjen foar syn ûnhandigens en him oan te sizzen dat er dy middeis neibliuwe moat.
Oan 'e ein fan 'e middei, as Irwin yn 'e kantine ûnder it tasjend each fan Coach Pete syn strafwurk makket, wylst de beide bruorren yn 'e buert omhingje mei de oerdúdlike bedoeling om Irwin in pak op 'e hûd te jaan, sprekt Harry de jonge oan. Irwin is in sêftaardige, freonlike jonge, dy't leard hat dat geweld altyd ferkeard is. Harry hat der klauwen oan om him wat op te skerpjen. Uteinlik wit er ta Irwin troch te kringen as er seit dat in wan bruien soms ek in ûnmisbere les wêze kin. As er de jonge allinnich lit mei syn strafwurk, komme de beide bruorren al rillegau neieroan. Se smite Irwin oer de flier en begjinne op him yn te slaan mei in rubberen slang. Harry stiet op it punt om yn te gripen en de striid mei de svartálfr oan te gean, mar diskear jout Irwin him lykwols net oer. Behalven syn lingte blykt er noch wat fan syn heit urven te hawwen, want hy smyt ien fan 'e bruorren mear as trije meter fuort en tilt de oare sûnder muoite mei ien hân oan syn kraach fan 'e grûn ôf om him trochinoar te skodzjen. Dan fertelt er harren kalmkes dat er dit soarte hâlden en dragen net mear tastean sil. Nei't de beide bruorren har slûksturtsjend ôfjûn hawwe, seit Harry tsjin 'e svartálfr dat Harry him in geunst bewiisd hat troch Irwin oan te fiterjen om him te fersetten. Hy leit út dat de bruorren no krekt leard hawwe dat guon proaien te gefaarlik binne om oan te fallen, en dat se dêr net iens in skramke by oprûn hawwe. De svartálfr kin net oars as it dêrmei iens wêze.
The Dresden Files short fiction
Nimr al-Nimr
Nimr al-Nimr (folút: Nimr Bakr al-Nimr; Arabysk: نمر باقر النمر, sekuerdere transliteraasje: Nimr Bāqr al-Nimr; Al-Awamiyah (Nêzjd), 1959 – op in ûnbekende lokaasje yn it tichthûs (Saûdy-Araabje), 2 jannewaris 2016) wie in Saûdysk sjiïtysk geastlike en minskerjochte-aktivist, dy't opkaam foar de rjochten fan 'e ûnderdrukte sjiïtyske minderheid yn it strang sûnnityske keninkryk Saûdy-Araabje. Hy waard yn 2012 oppakt troch de Saûdyske plysje en begjin 2016 nettsjinsteande wrâldwide protesten terjochtsteld.
Libben
Yn 2004 waard Al-Nimr oppakt en ferskate dagen fêstholden. Yn 2006 waard er jitris arrestearre en waard er ûnder syn finzenskip slim mishannele. Troch de solidariteit fan 'e ynwenners fan Al-Awamiyah, dy't demonstrearren foar syn frijlitting, kaam er ek dy kear lykwols nei in pear dagen wer op frije fuotten. Yn 2009 wiene der ferskate foarfallen wêrby't de sjiïtyske minderheid yn botsing kaam mei de sûnnityske Saûdyske autoriteiten. Sa wie der in ynsidint yn 'e hillige stêd Medina, feroarsake troch de ferskillende gewoanten fan sjiïten en sûnniten by de tombe fan 'e profeet Mohammed. Fierders waarden der sjiïtyske froulju filme troch de Saûdyske religieuze plysje en waarden seis bern arrestearre foar it dielnimmen oan in demonstraasje yn 'e stêd Safwa. Yn reäksje dêrop warskôge Al-Nimr de Saûdyske autoriteiten yn in preek dat se de sjiïten op dizze manear noch safier krije soene dat dy har fan Saûdy-Araabje ôfskiede soene. As antwurd dêrop waard in arrestaasjebefel tsjin Al-Nimr útfurdige, en mei him waarden 35 oaren oppakt, wêrûnder syn 16-jierrige omkesizzer Ali Achmed al-Faradj.
Under de Saûdyske protesten fan 2011-2012, dy't ûnderdiel foarmen fan 'e Arabyske Maityd, rôp Al-Nimr, dy't doe ûnderwilens wer op frije fuotten wie, de demonstranten op om 'e kûgels fan 'e plysje te wjerstean mei "it boalderjen fan it wurd" ynstee fan om geweld mei geweld te beäntwurdzjen. Ek foarsei er de ûndergong fan it Saûdyske rezjym as dat oanhâlde soe mei it belied fan ûnderdrukking. Op 8 july 2012 waard Al-Nimr yn syn skonk sketten en oppakt troch de plysje by wat de autoriteiten omskreaune as "in skottewikseling." Neitiid iepene de plysje it fjoer op in ûnwapene mannichte dy't protestearre tsjin 'e arrestaasje fan Al-Nimr, wêrby't twa manlju, Akbar al-Sjachoeri en Mohammed al-Felfel, omkamen. Al-Nimr sette yn it tichthûs útein mei in hongerstaking, en liek martele te wêzen. Op 15 oktober 2014 waard Al-NImr troch in Bysûnder Strafhof ta de dea feroardiele foar it beheljen fan bûtenlânske machten yn ynterne Saûdyske oangelegenheden, oerhearrigens oan 'e Saûdyske autoriteiten en wapene ferset tsjin 'e Saûdyske plysje. Dyseldichste deis waard Al-Nimr syn broer, Mohammed al-Nimr, oppakt om't er oer it deafûnis twittere hie. Op (of mooglik koart foàr) 2 jannewaris 2016 waard Al-Nimr op in ûnbekend plak terjochtsteld, yn 'e mande mei 46 oare finzenen. De Saûdyske autoriteiten wegeren syn stoflik omskot werom te jaan oan 'e djipdrôven, mei't se him al op in geheim plak begroeven hawwe soene.
Reäksjes
De dea fan Al-Nimr late ta in stoarm fan protest. Benammen yn sjiïtyske gebieten yn it Midden-Easten, lykas Iraan en dielen fan Syrje, Irak en Libanon. spuide men der raar guod oer. De Iraanske heechste lieder grut-ayatollah Ali Chamenei stelde fêst dat der winliken gjin ferskil is tusken it Saûdyske rezjym en de saneamde Islamityske Steat yn Irak en Syrje, dy't ek ûnskuldigen ôfslachtet. Yn 'e Iraanske haadstêd Teheran waard it Saûdyske konsulaat troch in poerrazene kliber folk bestoarme, dy't it mei stiennen en molotovcocktails bekûgelen en foar in part ferrinnewearren. Dat foarfal late ta in folsleine brek yn 'e diplomatike relaasjes tusken Iraan en Saûdy-Araabje, mei't de Saûdys nei oanlieding dêrfan harren gesantskip hielendal út Iraan weromloeken.
Adria Airways
Foar 1980
thumbnail|In [[McDonnell Douglas DC-9|McDonnell Douglas DC-9-51 fan Inex-Adria (1977)]] Adria Airways waard 14 maart 1961 oprjochte ûnder de namme Adria Aviopromet, mar it wie 1968 doe't it bedriuw omneamd waard ta Inex-Adria Aviopromet. Yn in ommesjoch waard de konkurrinsje yn Jeropa flink grutter, dat Adria moast har float fernije om oare loftfeartmaatskippijen by te bliuwen. De âlde Douglas DC-6B waard út 'e float helle en april 1969 ferfongen troch de DC-9 mei goed 150 sitplakken. It tanimmende loftferkear twong Adria ek de jierren dy't folgen ta fierdere útwreidings en modernisearrings.
Yn 'e santiger jierren fierde Adria in protte sjarterflechten út foar reisorganisaasjes út Dútslân, Frankryk, Grut-Brittanje en Skandinaavje. Bestimmings wienen oer it algemien toeristyske plakken oan 'e Adriatyske See, lykas Dubrovnik, Pula, Split en Tivat. Dochs bleau de fraach nei binnenlânske flechten oanwêzich, en Adria spile dêrop yn troch fan Ljubljana ôf nei alle grutte stêden yn Jûgoslaavje te fleanen.
1980-1999
Yn 'e iere tachtiger jierren ûntfong Adria fiif moderne fleanmasines fan it type McDonnell Douglas MD-80, dy't elts 167 passazjiers ferfiere koenen. Dizze waarden 1983 foar it earst brûkt foar de ferbinings tusken Ljubljana, Belgrado en Larnaka. In jier letter waarden nochris 48 Dash 7's fan 'e doetiidske fleanmasinebouwer de Havilland Canada oan 'e float tafoege, om ek fan 'e lytsere fleanfjilden ôf fleane te kinnen. Adria bleau har netwurk útwreidzjen nei stêden as München, Londen en Parys, en op it hichtepunt yn 1987 waarden 1.740.000 passazjiers ferfierd.
Ek yn 'e njoggentiger jierren stribbe Adria nei in moderne float om feilige, effisjinte en betelbere flechten oanbiede te kinnen. Dêrom waard fan 1989 ôf stadichoan ek mei de nije Airbus A320 flein, dy't plak hie foar 168 passazjiers. Fierders yntrodusearre Adria ferskate nije bestimmings, dy't meastentiids Jeropeeske stêden wienen. Seizoensbûne sjarterflechten brochten minsken benammen nei bestimmings yn it Middellânske Seegebiet.
Doe't 1995 it gearwurkjen mei Lufthansa begûn, waarden de âldste fleanmasines fan Adria, de MD-80's, de Dash 7's en de DC-9's, út 'e float helle. Trije jier letter kamen dêrfoar trije Bombardier CRJ200's foar yn 't plak. Dizze fleanmasines wienen ferneamd om harren miljeufreonlikens en hienen boppedat in berik dat te ferlykjen wie mei dat fan 'e Airbus A320. Maart 2000 kocht Adria nochris in fjirde CRJ200.
Nei 2000
Adria mocht fan 2002 ôf as earste Jeropeeske loftfeartmaatskippij grut ûnderhâld útfiere oan alle CRJ-tastellen fan 'e Kanadeeske fleanmasinebouwer Bombardier Aerospace. Ferskate loftfeartmaatskippijen wienen dêrtroch oanwiisd op Adria. Trije jier letter waarden de ûnderhâldswurksumheden útwreide nei de Airbus A320.
Float
De float fan Adria Airways bestiet 6 july 2015 út 12 fleanmasines mei in gemiddelde âldens fan 9,4 jier.
Terrorisme
Terrorisme is it opsetlik brûken fan geweld, sûnder ûnderskie te meitsjen wa't dêr it slachtoffer fan wurdt, om sa eangst ûnder de bredere befolking te feroarsaakjen en dêrtroch in polityk, religieus of ideologysk doel te berikken. Immen dy't soks docht, is in terrorist. De term 'terrorisme' is ôflaat fan it Latynske wurd terror, dat "skrik" of "eangst" betsjut. 'Terrorisme' en 'terrorist' waarden foar it earst brûkt yn 1793 yn Frankryk foar de Jakobinen, de oanhingers fan Maximilien Robespierre, dy't oan it haad stie fan in rezjym dat bekend stie as it Skrikbewâld. Yn 'e tweintichste iuw krigen de termen har hjoeddeistige betsjutting en ferspraten se har út it Frânsk nei de measte oare Westerske talen.
Tsjintwurdich wurdt terrorisme as oantsjutting benammen tapast as it giet om geweld yn fredestiid of om geweld tsjin non-kombatanten (lykas boargers of medysk personiel) yn oarlochssitewaasjes. Der bestiet lykwols gjin universele konsensus oft terrorisme op himsels al in oarlochsmisdie of in misdie tsjin 'e minsklikheid is. 'Terrorisme' is in tige beladen term, dêr't yn besletten leit dat de dieders har net hâlde oan 'e gongbere noarmen en wearden en dat se dêrom ferachtlik binne. De term wurdt tsjintwurdich lykwols gauris brûkt, benammen troch diktatoriale rezjyms, mar soms ek troch demokratysk keazen regearings, om opposysjegroepen of sels minskerjochte-organisaasjes mei te besmodzgjen en sa bûtenspul te setten.
Inkele bekende terroristyske organisaasjes (en de doelen dy't se mei har terrorisme besykje of besochten te berikken) binne: de ETA (ûnôfhinklikheid fan Baskelân), Hamas (ûnôfhinklikheid fan Palestina en weromjefte fan alteast dielen fan Israel), de IRA (ienwurding fan Ierlân en Noard-Ierlân), Al-Qaida (fêstiging fan in islamistyske wrâldsteat), I.S (fêstiging fan in islamistyske wrâldsteat), de Ku Klux Klan (oerhearsking troch de protestantske blanken fan alle oare etnyske en religieuze groepen yn 'e Feriene Steaten), it Ljochtsjend Paad (fêstiging fan in maoïstysk rezjym yn Perû), de Reade Brigades (fêstiging fan in kommunistysk rezjym yn Itaalje) en de Rote Armee Fraktion (fêstiging fan in kommunistysk rezjym yn West-Dútslân).
Terroristen hoege lykwols net ta organisaasjes te hearren. It komt ek gauris foar dat sokken lykme-allinne op eigen manneboet operearje. Njonken terrorisme fan organisaasjes en yndividuën bestiet der ek steatsterrorisme, dat útgiet fan 'e oerheid fan in steat. Soks komt almeast foar yn diktatueren en gebieten dy't ûnder militêre besetting steane. Steatsponsore terrorisme is it finansieren fan in terroristyske organisaasje yn it iene lân troch troch de oerheid fan in oar lân. Kwasy-terrorisme is it brûken fan terroristyske taktiken (ornaris troch kriminelen) om in doel te berikken dat net polityk, religieus of ideologysk fan aard is. Men kin dan tinke oan it mei grou geweld útfieren fan in bankberôving of in oerfal op in juwelierssaak. Djihadisme is terrorisme út it eachpunt fan islamisme. Ekoterrorisme is in foarm fan terrorisme wêrby't òf it miljeu bedrige wurdt, òf gebrûk makke wurdt fan terrorisme om miljeubeskerming te ûnderstypjen.
Kastiel Balmoral
Kastiel Balmoral (Ingelsk: Balmoral Castle) is (nettsjinsteande de namme) in paleis yn Aberdeenshire yn de Skotske Heechlannen, dat oan de rivier de Dee stiet. It paleis is foaral bekend as simmerresidinsje fan 'e Britske keninklike famylje.
Skiednis
It lângoed wie fan kening Robert II, dy't der jage. Yn 1390 boude Sir William Drummond der in hûs. Syn erfgenamten ferkochten it bûten yn de 15e iuw oan Alexander Gordon, de tredde greve fan Huntly. Yn 1662 ferkocht de famylje it bûten oan de Farquharsons fan Invery, dy 't it yn 1798 trochferkochten oan de twadde greve fan Fife.
Prins Albert en syn frou keninginne Fiktoaria hierden yn 1848 it bûten en Albert kocht it yn 1852. Fuort nei't it bûten troch de keninklike famylje kocht wie, fûnen se dat it besteande hûs te lyts wie. It hjoeddeistige paleis waard foltôge yn 1856 en it âlde kastiel waard fuort dêrnei ôfbrutsen. It is noch hieltyd famyljebesit. De arsjitekt wie William Smith fan Aberdeen, hoewol't syn ûntwerpen wizige waarden troch prins Albert.
Tagong ta de tunen en paleis
Yn 1931 waarden de paleistunen foar it earst iepene foar it publyk en dy binne noch altyd alle dagen iepene fan april oant ein july, de keninklike famylje ferbliuwt dêr yn augustus. De balseal is de iennige keamer yn it paleis, dy't troch it publyk besjoen wurde kin.
Ferstjerren keninginne Elizabeth II
Yn de tiid dat keninginne Elizabeth sûnt begjin augustus op har simmerferbliuw wenne en dêr in moanne bliuwe soe, waard de sûnens fan keninginne Elizabeth II minder. Hja koe begjin septimber 2022 net werom nei Londen om de nije premier Liz Truss te beneamen en har beneaming fûn dêrom op tiisdei 6 septimber plak yn it kastiel Balmoral. Op 8 septimber 2022 waard bekend dat de sûnens fan de keninginne hurd minder waard. Om 19:30 oere lokale tiid waard bekend makke dat keninginne Elizabeth dy middeis nei in regearperioade fan goed 70 jier yn de âldens fan 96 jier op Balmoral Castle ferstoarn wie.
Cornelis Broekema
Broekema wie fan 1906 oant 1916 sekretaris fan de Fryske Maatskippij fan Lânbou (en sa de earste lânboukundich yngenieur). Letter wie er heechlearaar-direkteur oan de Lânbouhegeskoalle fan Wageningen.
Sauna
In sauna is in lytseftich apart gebou of in romte yn in grutter gebou, ûntwurpen om te fungearjen as in plak dêr't minsken drûge of wiete hjittens ûndergean kinne. It kin ek in gelegenheid wêze dêr't ferskate sokke fasiliteiten beskikber binne foar iepenbier gebrûk.
De sauna komt oarspronklik út Finlân, in lân dat in echte saunakultuer hat, en dêr't frijwol eltse wente fan in eigen lytse sauna foarsjoen is. De lânseigen Yndiaanske folken fan Midden-Amearika hawwe in eigen foarm fan 'e sauna, de temazcal. Ek de swithutte of sweat lodge fan 'e Noardamerikaanske Yndianen is besibbe oan 'e sauna.
Opera Mail
Opera Mail is sûnt 2013 in los e-mailprogramma fan de makkers fan de Opera-webblêder. It programma wie altiten ûnderdiel fan de Presto-ferzjes fan de webblêder, mar is dêrnei ôfsplitst.
Oersetting nei it Frysk
Der is in Fryske oersetting beskikber foar it programma.
Fryske staveringshifker
Foar de staveringshifker wurde de Hunspell/Myspell-wurdlisten dy't op it systeem ynstallearre binne brûkt.
Wiebe van Dijk
thumb|Wiebe van Dijk thumb|Ds van Dijk ûnder kollegas(1926) fan l.n.r.: ds. L.P.Krijger, ds. C.de Bruijn, ds. W. van Dijk, ds. J.P. Lambooy, T. Mobach en ds. J.F. Colenbrander
Wiebe van Dijk (Blije, 8 desimber 1889 - Ermelo, 1 oktober 1978) wie in Nederlânsk grifformearde predikant en sindeling op it eilân Soemba yn Yndoneezje.
Biografy
Hy wie de sânde fan acht bern fan kapper en skuonmakker Jan van Dijk (28-11-1850, Ferwerderadiel, † 24-04-1914, Opsterlân) en Frouwkje Klazes Wielenga (11-08-1853 in Ferwerderadiel, † 09-10-1932, Opsterlân). Wiebe studearre lykas ek twa fan syn âldere bruorren (Klaas van Dijk en Douwe van Dijk) ôf yn de teology. Foar Wiebe syn stúdzje waard de húshâlding stipe fan de Grifformearde Tsjerken yn Nederlân yn East-Fryslân (Dútslân).
Nei syn stúdzje waard Wiebe dûmny yn Campen (Krummhörn, East-Fryslân. Dêr moete er Kuna Sweers (Neermoor, 5 septimber 1894 - † Ermelo, 11 maaie 1989), de dochter fan Sweer Weerts Sweers, grutte boer en ek boargemaster fan Neermoor, en Janna Behrends, mei wa't er boasket. It pear ferfear nei it eilân Soemba yn 1923 dêr't Wiebe as sindeling oan it wurk gie. Se krije sân bern, mar twa dêrfan (Sweer Sweers en Froukje) stjerre al jong út reden fan de primitive omstannichheden op Soemba. thumb|250px|Ds. Van Dijk preket it evangeelje oan de Soembanezen
Twadde Wrâldoarloch en letter
Wiebe van Dijk stoar yn de âldens fan 88 jier.
Katedraal fan Torcello
De Basilica di Santa Maria Assunta is in katolyk tsjerkegebou op it eilân Torcello yn it baai fan Feneesje en de eardere katedraal fan it net mear besteande bisdom Torcello.
De tsjerke stiet krekt bûten it sintrum fan wat oerbleaun is fan de âlde stêd en stiet wat ôfsidich fan de rest fan de bebouwing op it eilân. Njonken de eardere katedraal stiet de Chiesa di Santa Fosca en lizze de fûneminten fan de net mear besteande oan Jehannes de Doper wijde doopkapel. De tsjerke hat de status fan in basilica minor.
Skiednis
Neffens in âlde ynskripsje waard de tsjerke yn 639 stifte troch eksarch Izaäk fan Ravenna, doe't Torcello noch in rivaal wie fan de jongere delsetting Feneesje.
Der wurdt fanút gien dat de oarspronklike katedraal in middenskip mei oan beide kanten in sydskip en ien eastlike apsis hie. It is dreech om it oarspronklike ûntwerp fan de tsjerke te rekonstruearjen, om't der troch renovaasjes net in soad fan it âlde bouwurk oerbleaun is. Allinne de muorre fan de sintrale apsis en in diel fan de gevel fan de hjoeddeiske tsjerke (dat earder in diel wie fan de net mear besteande doopkapel) binne noch oarspronklik.
Nei de stifting fan Torcello waard de delsetting al gau ien fan de rykste en bloeiende plakken fan de âlde Republyk Feneesje en yn 864 fûn al de earste fan de twa grutskalige feroarings oan de tsjerke plak. Oan de sydskippen waarden doe de noch besteande apsiden oanboud. Ek de tribune mei de biskopstroan yn de sintrale apsis en de dêr ûnder lizzende krypte datearje fan dy renovaasje. De lêste grutte ferbouwing waard yn 1008 ûnder biskop Orso Orseolo konsekrearre. By dy ferbouwing waarden it middenskip ferhege, yn de westlike muorre ramen ynbrocht en bôgen oan beide kanten fan it middenskip tafoege om de ljochtbeuk mei te dragen. De hjoeddeiske tsjerke datearret fan dy rekonstruksje.
Yn de 15e iuw rekke de stêd yn it neigean en feroare it eilân stadichoan yn in ferlitten gebiet. De tsjerke bleau lykwols noch oant 1818 in katedraal, doe't yn dat jier de katedraal in gewoane parochytsjerke fan it patriarchaat fan Feneesje waard.
Súdeastlik stiet in vrijsteande klokketoer mei trije klokken.
Ynterieur
It ynterieur wurdt ferdield yn trije skippen mei 18 pylders mei korintyske kapitelen. De binnenkant fan de westlike gevel is folslein bedutsen mei in 11e- oant begjin 12e-uwsk mozaïek yn Feneesjaansk-byzantynske styl mei fan boppe nei ûnderen: de krusiging, de delgong fan Kristus yn it deadenryk en it jongste gerjocht.
De healrûne apsis hat in mozaïek fan in steande Hodegetria op in fierder gouden eftergrûn. Under har in is in bân oanbrocht mei steande hilligen. De mozaïeken binne 11e-iuwsk en eartiids oanbrocht troch in team fan byzantynske keunstners, mar de Marije-figuer waard in iuw letter nei in ierdskodding rekonstruearre wylst de hilligen noch fan it earste wurk datearje.
It preesterkoer wurdt troch in doksaal skieden fan de tsjerke. It doksaal bestiet út in tal smelle moarmeren pylders mei byzantynske kapitelen mei dêrtusken reliëfs mei pauwen en liuwen. Dêrboppe leit in rige fan houten panelen dy't beskildere binne mei hilligen.
It heechalter yn in sintrum fan de apsis waard yn 1923 mei it brûken fan orizjinele dielen rekonstruearre. Dêr lizze ek de reliken fan Sint-Heliodorus, de earste biskop fan Altinum (it moderne Altino). In oare wichtige relikwy yn de tsjerke is de plasse fan de hillige Sesilia. Lofts fan it alter is in stiennen ynskripsje dy't werom giet op de stifting fan de tsjerke, it foarmet it âldste "dokumint" fan de Feneesjaanske skiednis. Tsjin de muorre fan de apsis is de ferhege moarmeren biskopstroan.
Ek it neamen wurdich is in 15e-iuwsk eskilderij fan in Madonna mei Bern.
Finding Dory
Finding Dory is in Amerikaanske berne-aventoerekomeedzje út 2016 yn 'e foarm fan in kompjûteranimearre lange tekenfilm. Dy waard regissearre troch Andrew Stanton en produsearre troch de Pixar Animation Studios. De haadrollen waarden ynsprutsen troch stimakteurs Ellen DeGeneres, Albert Brooks en Hayden Rolence. De titel betsjut "Op 'e Siik nei Dory". De film is in ferfolch op 'e tige súksesfolle tekenfilm Finding Nemo út 2003. It ferhaal giet oer de oan ûnthâldsferlies lijende doktersfisk Dory, dy't op reis giet om har âlden werom te finen nei't se dy as lyts fiskje kwytrekke is. Finding Dory waard goed ûntfongen troch de filmkritisy en groeide yn 'e bioskopen út ta in ûnbidich kommersjeel súkses.
Plot
Dory, in jonge doktersfisk dy't oan koarte-termynûnthâldsferlies lijt, rekket by har âlden wei. As se âlder wurdt, besiket se harren te sykjen, mar troch har oandwaning begjint se harren stadichoan te ferjitten. Yn in flashback nei de foargeande film, Finding Nemo, jout se har by Marlin, in clownfisk op 'e siik nei syn fermiste soan Nemo, nei't se by fersin by him op swommen is.
In jier nei harren grutte aventoer libbet Dory mei Marlin en Nemo op harren koraalrif foar de kust fan Austraalje. Dêr hat Marlin hiel wat mei har te stellen fanwegen har ûnthâldsferlies, mar om't se him holpen hat en fyn syn soan werom, fielt er him ferplichte om foar har te soargjen. Op in dei komt Dory in oantinken oan har âlden tebinnen. Se beslút nei harren op 'e siik te gean, mar har oandwaning bliuwt in obstakel. Uteinlik komt har, om't Nemo de namme neamt, yn 't sin dat se yn 'e Morrobaai wenje, oan 'e kust fan Kalifornje, oan 'e oare kant fan 'e oseaan.
Marlin en Nemo beselskipje Dory op har lange reis, wêrby't se mei de help fan harren freon Crush de sopskylpod de seestreaming nei Kalifornje beride. As se dêr oankomme, ûndersykje se in skipswrak op 'e boaiem fan 'e see, dêr't Dory by fersin in reuze-inketfisk wekker makke dy't harren efterfolget en op in hier nei Nemo te pakken kriget om him op te iten. Marlin, dy't troch dat foarfal rare kjel wurden is, beskrobbet Dory om se syn soan yn gefaar brocht hat. Kwetst swimt Dory nei it wetteroerflak, dêr't se ferstrikt rekket yn plestik sixpackringen. Se wurdt fongen wurde troch meiwurkers fan it deunby leine Marine Life Institute ("Seelibbensynstitút"), dy't har fan 'e rommel befrije, mar har ek meinimme nei harren iepenbier akwarium.
Yn ien fan 'e wettertanks fan it Marine Life Institute treft Dory in kammeraatske út har jonkheid, de no reuseftige mar bysjende walfiskhaai Destiny, mei wa't Dory foarhinne kommunisearre fia it buizestelsel fan it iepenbier akwarium. Se komt ek yn 'e kunde mei Bailey, in wite dolfyn dy't himsels derfan oertsjûge hat dat er it fermogen ta echolokaasje kwytrekke is. It bekende fermidden fan it Marine Life Institute feroarsaket by Dory opienfolgjende flashbacks nei har libben as jongfiskje mei har âlden, en se wrakselet mei harsels om har de details tebinnen te bringen. Uteinlik komt har wer yn 't sin hoe't se har âlden kwytrekke is: se hearde op in jûn har mem gûlen om har oandwaning, besleat in moaie skulp te heljen om har op te fleurjen, en waard fuortskuord troch in ûnderstreaming dy't har it buizestelsel yn sûgde en har yn 'e iepen see útspuide.
Underwilens hawwe Marlin en Nemo foar it ferstân krigen dat Dory yn it Marine Life Institute fêstholden wurdt. Mei de help fan 'e Kalifornyske seeliuwen Fluke en Rudder en de misfoarme ielsliner Becky kringe se it iepenbier akwarium binnen, dêr't se Dory nei in stikmannich aventoeren opspoare yn it buizestelsel. Uteinlik bedarje se trijeresom wer yn karantêneseksje, dêr't se fan in iezing oare doktersfisken te hearren krije dat Dory har âlden lang lyn al út it iepenbier akwarium ûntsnapt binne om har te sykjen en dat se nea weromkommen binne. Dory tinkt dat dat betsjutte moat dat se dea binne.
Tsjin dy tiid sil it transport nei Cleveland hast ôfsette, en Hank wurdt ûnrêstich. Hy fisket Dory út 'e tank mei de oare doktersfisken (dy't ek nei Cleveland sille), mar lit Marlin en Nemo efter, om't er net wit dat se by Dory hearre. Neitiid wurdt er trappearre troch meiwurkers fan it Marine Life Institute en lit by ûngelok Dory yn in goatsgat falle. Se wurdt dêrtroch de see yn spield, dêr't se in skoft doelleas omdwaald oant se by tafal in spoar fan skulpen foarby komt. Yn in flashback komt har dan yn 't sin dat har âlden foar har as jongfiskje ek skulpespoaren oanleine, sadat se it paad nei hûs weromfine koe. As Dory it spoar folget, liedt dat har nei in hol stik koraal, dat it mulpunt fan withoefolle skulpespoaren foarmet, dy't dêrwei yn alle rjochtings liede. Dêr treft se har âlden Jenny en Charlie oan, dy't har fertelle dat se jierrenlang dwaande west hawwe mei it oanlizzen fan 'e skulpespoaren yn 'e hope dat dy Dory úteinlik nei harren weromliede soene.
Marlin, Nemo en Hank binne ûnderwilens efteryn in frachtweintsje bedarre dy't in lading seewêzens nei Cleveland ta ride sil. Op Dory har fersyk ûntsnappe Destiny en Bailey út harren tanks nei iepen see ta om har te helpen har freonen te rêden. Op ûnwierskynlike wize witte se Dory yn 'e frachtwein te krijen, dêr't se Hank bepraat om mei syn freonen werom te gean nei see. Hank kaapt dêrop it frachtweintsje en riidt it oer in drokke snelwei werom yn 'e rjochting fan it iepenbier akwarium (wêrby't er in spoar fan gaos efterlit). Op 't langelêst bedarret it hiele frachtweintsje yn see, sadat alle fisken efteryn wer frij binne. Dory trochkrúst op 'e nij de oseaan om mei har âlden en mei Marlin en Nemo werom te kearen nei it koraalrif.
Produksje
Nei it súkses fan Finding Nemo, yn 2003, makke Disney plannen foar in ferfolch dat sûnder bemuoienis fan Pixar produsearre wurde soe troch Circle 7 Animation, in nije filmstudio foar de produksje fan ferfolchfilms, wêrfan't de oprjochting yn 2005 oankundige waard. Doe't Disney it jiers dêrop Pixar oankocht, waard Circle 7 lykwols ôftanke sûnder ea in film makke te hawwen. It oarspronklike ferhaal foar it ferfolch op Finding Nemo wie it opdûken fan in twillingbruorke fan Nemo, dat Remy hjitte soe, wêrnei't Marlin troch minsken fongen wurde soe, sadat Nemo, Remy en Dory him rêde moasten.
Uteinlik waard Finding Dory regissearre troch Andrew Stanton, deselde dy't ek ferantwurdlik west hie foar Finding Nemo. Hy wurke nei in senario dat hy tegearre mei Victoria Strouse skreaun hie op basis fan in idee fan himsels. As filmprodusint wie foar Pixar Lindsey Collins by it projekt belutsen. Der wie foar Finding Dory in budget beskikber fan nei skatting $175 oant 200 miljoen. De kamerarezjy wie op 'e noed fan Jeremy Lasky en Ian Megibben, en de filmmuzyk waard fersoarge troch Thomas Newman.
Untfangst
Finding Dory krige oer it algemien positive resinsjes fan 'e filmkritisy. Sa skreau Mike Ryan fan Uproxx: "Ik siet net op in ferfolch op Finding Nemo te wachtsjen, mar hjir is it dochs en ik bin no behoarlik gelokkich dat it bestiet. En foar my wie it in noch emosjonelere ûnderfining as de earste film. Finding Dory rekke my, makke my oan it gûlen." Yn The New York Times skreau A.O. Scott dat hoewol't it Finding Dory oan "dûzelichmeitsjende orizjinaliteit" ûntbrekt, de film dat "mear as goedmakket mei waarmte, sjarme en humor." Owen Gleiberman fan it tydskrift Variety skreau: "It is in film dy't oerrint fan it laitsjen […] en de triennen […]". Peter Travers fan Rolling Stone joech Finding Dory 31/2 fan 4 stjerren en skreau dat de film smoarfol "humor, moed en animaasjemerakels" siet, nettsjinsteande in gebrek oan "de frisse ferrassing fan syn foargonger."
Todd McCarthy fan The Hollywood Reporter joech de film lykwols in negative reinsje. Hy skreau: "De heldinne [fan Finding Dory] mei dan lije oan koarte-termynûnthâldsferlies, mar sjoggers mei lykfol hokker ûnthâld ek sille beseffe dat [de film] frijwat tekoartkomt yn ferhâlding mei syn prachtige foargonger." Yn 'e Los Angeles Times wie Kenneth Turan it dêrmei iens. Hy skreau: "Sa't de kleau fan trettjin jier tusken Nemo en Dory al oanjout, wie dit net in konsept dat smeekte om ferwêzentlike te wurden."
Op 'e webside Rotten Tomatoes, dy't resinsjes sammelet, hie Finding Dory in tige heech goedkarringspersintaazje fan 94%, basearre op 308 ûnderskate resinsjes. De konsensuskrityk fan 'e webside, gearstald út al dy resinsjes, stelt: "[De film] is grappich, oangripend en ta neitinken stimmend, en leveret in prachtich animearre aventoer dat in bykommend fermaaklik haadstik tafoeget oant it klassike ferhaal fan syn foargonger." Op Metacritic, de wichtichste konkurrint fan Rotten Tomatoes, behelle Finding Dory in goedkarringspersintaazje fan 77%, basearre op 48 resinsjes.
Natoerbeskermers warskôgen dat, krekt as nei it útkommen fan Finding Nemo mei clownfisken barde, Finding Dory liede koe ta it oanskaffen fan doktersfisken troch klanten dy't fierders fan neat ôfwitte om 'e bisten thús yn akwaria te hâlden. Mei't dokterfisken har yn finzenskip net fuortplantsje, en dêrom allegearre yn it wyld fongen wurde moatte, kin soks aaklike gefolgen hawwe foar it fuortbestean fan 'e soarte. Dêr kaam noch by dat doktersfisken fjoerskerpe stikels oan wjerskanten fan 'e sturt hawwe dêr't se minsken behoarlik mei ferwûnje kinne.
Opbringst
Finding Dory brocht yn 'e bioskopen yn 'e Feriene Steaten en Kanada $486,3 miljoen op, en yn alle oare lannen en territoaria $542,3 miljoen. Wrâldwiid kaam de opbringst dêrmei út op $1.028,6 miljoen. Ofset tsjin it budget fan $175 oant 200 miljoen betsjut dat in winst fan teminsten $928,6 miljoen, hoewol't dêr de marketingkosten noch wol ôf moatte. Dêrmei wie Finding Dory de meast opbringende tekenfilm fan it jier en de op twa nei meast opbringende film fan 2016, nei de superheldefilm Captain America: Civil War en de science fiction-film Rogue One. It wie ek de op twa nei meast opbringende produksje fan Pixar (nei Toy Story 3 en Incredibles 2), de op fiif nei meast opbringende tekenfilm aller tiden en de op tritich nei meast opbringende film aller tiden. It blêd Deadline Hollywood berekkene de skjinne winst fan Finding Dory op $296,6 miljoen.
Prizen
Yn 2016 waard Finding Dory nominearre foar de Critics' Choice Award foar bêste tekenfilm en wûn de film de Teen Choice Award foar favorite simmerfilm. Ellen DeGeneres wûn de Teen Choice Award foar favorite froulike simmerfilmstjer. Yn 2017 waard Finding Dory nominearre foar de Annie Award, de Satellite Award en de BAFTA foar bêste tekenfilm. De film wûn dat jiers de Saturn Award, de Empire Award, de People's Choice Award en de Kids' Choice Award foar bêste tekenfilm en ek de People's Choice Award foar bêste famyljefilm. Fierders wûn DeGeneres de People's Choice Award en de Kids' Choice Award foar bêste stimakteur.
Terminator: Dark Fate
Terminator: Dark Fate is in Amerikaansk-Sineeske science fiction-aksjefilm út 2019 ûnder rezjy fan Tim Miller, mei yn 'e haadrollen Natalia Reyes, Mackenzie Davis, Linda Hamilton en Arnold Schwarzenegger. De titel betsjut "Beëiniger: Tsjuster Lot". De film is it sechsde diel út 'e Terminator-rige en folget as sadanich op Terminator: Genisys (2015). It ferhaal negearret lykwols de lêste trije films en borduerret inkeld fierder op The Terminator (1984) en Terminator 2: Judgment Day (1991). Fiifentweintich jier nei de foarfallen út dy lêste film stjoere de masines út 'e takomst op 'e nij in Terminator, de Rev-9, werom yn 'e tiid, diskear om 'e Meksikaanske jongfaam Dani te fermoardzjen. It minsklik ferset stjoert ek wer in fertsjintwurdiger om 'e Terminator tsjin te kearen, de cyborg-supersoldate Grace. Yn 'e tsjintwurdige tiid jouwe Sarah Connor en in T-800 Terminator fan it Skynet har by Dani en Grace. Terminator: Dark Fate krige fan 'e filmkritisy oer it algemien positive oant tuskenbeiden resinsjes, mar flopte yn 'e bioskopen en koste de ferantwurdlike filmstudio's sa'n $130 miljoen. It hie de bedoeling west om teminsten twa ferfolchfilms te meitsjen, mar nei dat ferlies waarden dy plannen skrast.
Plot
Yn 1998, trije jier nei't se de Cyberdyne Systems Corporation ferneatige hawwe (sjoch: Terminator 2: Judgment Day) genietsje Sarah Connor en har soan John fan it libben op in toeristysk strân by Livingston yn Gûatemala. Ynienen dûkt der in T-800 Terminator op, ien fan ferskate fan sokke cyborgs dy't troch it Skynet, de keunstmjittige yntelliginsje dy't Cyberdyne Systems ûntwikkelje sillen hie, weromstjoerd is yn 'e tiid. Hy reaget Sarah oan 'e kant, sjit John dea en jout him like hommels ôf as er kommen is.
Twaentweintich jier letter arrivearret in avansearre Terminator, de Rev-9, út 'e takomst yn Meksiko-Stêd mei de opdracht om Dani Ramos, in Meksikaansk teenagefamke, te fermoardzjen. Tagelyk komt yn 'e stêd ek Grace oan, in sybernetysk ferbettere supersoldate, dy't út it jier 2042 werom yn 'e tiid stjoerd is om Dani te beskermjen. De Rev-9 giet nei Dani har wenadres, dêr't er har heit Vicente treft, in widner. Nei't er dy syn likenis oannommen hat, ynfiltrearret er it autofabryk dêr't Dani en har âldere broer Diego wurkje. Dêr wit er Dani op in hier nei te deadzjen, mar op it lêste stuit wurdt er dwerseide troch Grace, dy't mei Dani en Diego ûntkomt. De Rev-9, dy't gebrûk makket fan syn fermogen om him yn twa selsstannich operearjende entiteiten op te spjalten (syn sybernetysk endoskelet en in fan foarm feroarjend uterlik fan floeiber metaal), komt harren efternei. Dat liedt ta in spektakulêre efterfolging op 'e autosneldyk wêrby't Diego omkomt as er bekneld rekket yn in oer de kop sleine auto dy't raamd wurdt troch de Rev-9. Grace en Dani wurde lykwols rêden troch in ferbittere, op jierren rekke Sarah Connor, dy't beide dielen fan 'e Rev-9 tydlik útskeakelet mei swier wapenreau.
Neitiid stelle Grace en Dani earst Sarah har auto. Dani is der raar oan ta as se foar it ferstân kriget dat de Rev-9 inkeld immens foarm oannimme kin troch dy persoan om te bringen, wat betsjutte moat dat behalven Diego ek har heit dea is. Grace hat tefolle enerzjy yn te koarte tiid ferbrûkt en stoart fysyk yn oant se harsels ynjektearje kin mei medisinen tsjin epilepsy. Sarah spoart de beide flechtlingen sûnder folle muoite op en nimt harren mei nei in motel. Se fertelt dat se op sa'n gaadlik stuit arrivearre om't se yn 'e jierren sûnt de dea fan har soan John om 'e safolle tiid kodearre tekstberjochten op har mobile tillefoan ûntfongen hat besteande út 'e geografyske koördinaten fan 'e lokaasjes dêr't Terminators út 'e takomst yn it hjoed arrivearje. Elts fan 'e tekstberjochten einiget mei de kryptyske tekst "Foar John". Sarah hat sadwaande troch de jierren hinne al hiel wat Terminators ferneatigje kinnen foar't se útgroeie koene ta bedrigings.