cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nasjonaal Flechtmuseum
Kolleksje
Yn it museum binne meubels, keunst- en gebrûksfoarwerpen, klean, ferpakkings, arsjitektuer sieraden en kuorren te sjen. Sa stiet hjir bygelyks de stoel fan Rik Felderhof en designstuollen fan Jan des Bouvrie en rotanstuoltsjes út de fyftiger jierren. Ek de keamer fan direkteur Harm Ellens út 1912 is ynrjochte as eartiids.
Foar bern binne der aktiviteiten en de "Flechtkuier" giet lâns plakken dy't mei de rotan en it flechtsjen anneks binne. Middels kursussen en workshops, mar ek troch wikseleksposysjes fan hjoeddeiske keunstners en ûntwerpers, wurdt it omtinken foar it ambacht yn stân hâlden.
Haniastins
thumb|Haniastins (1603) De Haniastins of It Blokhûs wie in stins oan it Blokhûsplein yn Ljouwert op it plak dêr't no de âlde finzenis stiet.
Filostorgios
Filostorgios (sa. 368 - 439) wie in tsjerkehistoarikus út de lette klassike âldheid.
Haniastins
De stins waard grif al foar 1400 boud. Fan de Haniastins is hast neat bekend. It wie yn de 15e iuw eigendom fan Gale Hania dy't troud wie mei Rints Ekinga. Harren soan Watze Hania wie yn it begjin fan de 16e iuw in ferneamd genês- en hielkundige. Hy soe op dat stee wenne hawwe doe't it yn 1498 troch hartoch Albrecht fan Saksen yn beslach nomd waard om romte te meitsjen foar it ‘blokhûs’. Dat wie in twangboarcht om de faak opstannige befolking fan Ljouwert ûnder de kwint te hâlden. Nei alle gedachten is it hûs fan de Hania’s yn 1498 net ôfbrutsen, mar allinnich fan bestimming feroare. Foar in bettere ferdigenberheid waarden der wâlden en muorren omhinne lein. Foar it ûnderbringen fan in flink oantal soldaten en (ek doe al) it opsluten fan delinkwinten en kriminelen, waarden der in oantal gebouwen by boud op it grutte en fan gewoane wenhuzen frijmakke terrein. It haadgebou fan it blokhûs op de kaart fan Johan Sems hat kwa foarm en formaat in soad wei fan it tichtby lizzende Juwsmahûs oan de Weaze, linksûnder op bygeand detail fan de stêdsplattegrûn fan Sems út 1603.
Filostorgios
Libben en wurk
Oer syn libben is net folle bekend. Hy waard berne yn Borissos yn Kappadoasje en gie as tweintichjierrige nei Konstantinopel dêr't er in yngeande oplieding krige as wittenskipper. Letter teach er nei Palestina.
Filostorgios is benammen bekend wurden troch de tsjerkeskiednis dy't er skreau. Hy hie dêrmei in wichtich motyf foar eagen: hy woe oantsjutte dat mei de ûndergong fan it Romeinske Ryk ek de teology te sink gean soe.
Filostorgios wie in oanhinger fan de lear fan Eunomius fan Sysikus, foaroanman fan in sekte binnen it Arianisme. Dy lear waard yn dy tiid as ketters beskôge en is lang om let ek troch it katolisisme ferdreaun. Dêrtroch is in protte fan Filostorgios syn wurk ferlern gien. De wichtichste boarnen foar it wurk fan Filostorgios' wurken binne de 9e iuwske Fotius I fan Konstantinopel en oare Byzantynske hagiografen en histoarisy.
Opmerklik is dat Filostorgios yn syn tsjerkeskiednis net allinnich skreau oer foar de hân lizzende saken as it wurk fan de allyksa Ariaanske Goatyske biskop Wulfila, mar ek oer geometryske, astronomyske en muzikale ûnderwerpen.
RTV Utrecht
thumb|Ynformaasjeboerd by RTV Utrecht RTV Utrecht, folút Radio Televisie Utrecht is de omrop foar de provinsje en de stêd Utert.
RTV Utrecht ûntstie út in fúzje yn de hjerst fan 2002 tusken Radio M (stasjon foar Midden Nederlân) en Omrop Utrecht RTV (de stedsomrop fan Utert). De omrop hat fjouwer stjoerders: RTV Utrecht, Radio M Utrecht, UStad en Bingo FM. Ek partisipearret RTV Utrecht yn it radiostasjon FunX. It nijsprogramma fan RTV Utrecht op telefyzje hjit U Vandaag.
De omrop wurket mei in soad ferskillende presintators en meiwurkers wêrûnder in oantal lanlik bekende persoanen as de eardere proffuotballer Gert Kruys as fuotbalanalist, sjonger Marco Bakker, aktrise Annette Barlo, radiopresintator Cobus Bosscha, sportsjoernalist René van den Berg, musikus en âld-politikus Henk Westbroek, kabaretiêre Sofie van den Enk en âld-Radio 10 Gold-DJ Peter Holland.
Johanna ter Steege
Johanna ter Steege (Notter, 10 maaie 1961) is in Nederlânsk aktrise.
Libben en wurk
Ter Steege studearre fan 1979 oant 1984 aan de Akademy foar Drama en Keunst yn Kampen. Fan 1984 oant 1988 die hja de toanielskoalle yn Arnhim. Op de Akademy hat hja mei in stikmannich studinten de teatergroep De Trust fan Theu Boermans oprjochte.
Yn jannewaris 2001 spile hja Countess Geschwitz yn it stik LULU, regy Jonathan Kent, yn it Almeida Teater yn Londen en yn Washington.
Ter Steege is yn 1995 troud mei Jan Obbeek en waard op 24 april 1998 mem fan dochter Hannah, dy't ek aktrise is.
Annie M.G. Schmidt
thumb|right|Annie M.G. Schmidt (1984) thumb|right|Grêf fan Annie M.G. Schmidt thumb|right|Byld fan Dikkertje Dap yn har berteplak Kapelle
Anna Maria Geertruida Schmidt (Kapelle, 20 maaie 1911 – Amsterdam, 21 maaie 1995) wie in Nederlânsk dichter en skriuwer fan fersen, lietsjes, boeken, toanielstikken, musicals en radio- en telefyzjedrama.
Sy waard ferneamd yn Nederlân mei berneboeken as Jip en Janneke, Pluk van de Petteflet, Abeltje en berneferskes as Dikkertje Dap en Het Beertje Pippeloentje. Generaasjes Nederlanners binne dêr mei opwaakst, dat har wurk heard ta it kollektive ûnthâld fan neioarlochsk Nederlân.
Bekende lietsjes en gedichten
''Ali Cyaankali - Het fluitketeltje - De poedelman - De leeuw is los! - Mr. Van Zoeten - Dikkertje Dap - De brievenbus wou niet meer - Dit is de spin Sebastiaan - De lapjeskat - Zeven Motten - Wat is dat, mevrouw van Gelder? (Houdt u beren in de kelder?) - Ik ben lekker stout - Isabella Caramella - De graaf van Weet-ik-veel - De koningin van Lombardije - Het beertje Pippeloentje - Bello - Hendrik Haan - M'n opa (in heel Europa was er niemand zoals hij) - De kat van ome Willem - In een rijtuigie - Ja zuster, nee zuster - Wilt u een stekkie?''
In protte fan dy lietsjes binne op muzyk set troch Harry Bannink en Cor Lemaire.
Spikerskrift
thumbnail|Klaaitablet mei Sumearysk spikerskrift (± 2400 f.Kr.) It spikerskrift is it alderearste skrift dat wy kenne. It skrift waard ûntwikkele troch de Sumearjers yn it tsjintwurdige Irak om-ende-by 3000 f.Kr. It waard skreaun op plakken klaai dêr't mei in stikje reid symboalen (piktogrammen) ynkepen waard yn de foarm fan spikers. Eltse piktogram stie foar in wurdlid.
It skrift dat foaral yn it ekonomysk ferkear brûkt waard, soe al gau oernommen wurde troch de folken om Sumearje hinne, lykas de Elamiten de Akkaadjers en letter de Babyloanjers. Yn in tiidrek fan 3000 jier skreaunen de ynwenners fan Mesopotaamje en grutte parten fan it âlde Midden Easten yn it spikerskrift op klaaitabletten. Foar safier't dizze klaaitabletten net fernield binne, hawwe sy de rin fan de tiid goed trochstien. Uteinlik rekke it spikerskrift yn ûnbrûk fanwege har kompleksiteit, mar omdat skreaun waard op klaaitabletten, hawwe archeologyske opgravingen fan Mesopotamyske stêden in soad autintyk skreaune histoaryske boarnen opsmiten. Mear as dat fan de Griken en Romeinen. Miljoenen klaaitabletten binne sûnt likernôch 1850 by opgravingen oan it ljocht kaam. Alle mooglike fasetten fan it deistige, religieuske en ekonomyske libben fan doedytiids binne bewarre bleaun en wurde no bestudearre troch de wittenskip dy't assyriology hjit.
De kennis fan it spikerskrift wie ferlern rekke en is yn 1835 foar it earst ûntsifere troch Henry Rawlinson, in Britske legeroffisier. Hjirby spile de Behistun Ynskripsje in tige wichtige rôl. De betsjutting fan dizze ynskripsje is te fergelykjen mei de Rosetta Stien foar de ûntsifering fan de Egyptyske hieroglifen.
Gary Benfield
Gary Benfield, (Birmingham, 6 desimber 1965) is in Britske keunstner. Hy studearre oan it Stourbridge College of Art (1982-1984) en op it Wrexham College of Art (1984-1986). Yn 1986 waard er in freelance yllustrator. Nei syn akademyske tiid begûn er in eigen studio yn Londen en konsintrearre him op it skilderjen. Binnen in pear jier makker er namme yn hiel Europa.
Syn wurk is in spontane ôfbylding fan wat er sjocht en giet op yn linen en kleuren. De figueren ferdwine en ferskine út de eftergrûn wei. Hy skildert fluch en bekroadet him net op perfeksje as it syn gefoel mar werjout. Syn wurken beslane in diskrete wrâld fan objekten dy't er kombinearret mei figueren, mytology, natoer en stillibbens. Undanks dat it ûnderwerp mar in tafallige komposysje liket binne de ûnderwerpen dochs as komposysje by inoar setten yn in ferburgen symmetry. De eftergrûn fan syn wurk is sêft en docht tinken oan wurk fan Leonardo da Vinci syn sketsen en sepia kleuren, meastentiids ûntstien troch in pear halen en kleuren. Syn objekten en figueren lykje te dûnsjen yn in trochgeand ferskinende en ferdwinende fantasijwrâld. Syn wurk wurdt troch in soad minsken samle.
Annette Barlo
thumb|right|250px|Annette Barlo. Annette Barlo (Bunnik, 8 novimber 1974) is in Nederlânske aktrise en presintatrise. Hja troude op 24 desimber 2010 op It Amelân mei tv-produsint Frank Timmer, wennet yn Baarn en hat mei him twa bern.
Op 14-jierrige leeftiid wie hja al te sjen yn it KRO programma Platzak. Letter spile se tsien jier lang de rol fan Anna van Vliet-Bol yn de telefyzjerige Oppassen!!! fan de VARA. Oant septimber 2012 wurke Barlo foar it Utertske omropbedriuw RTV Utrecht, dêr't se op "Regio TV Utrecht" inkele dagen yn de wike it nijsmagazine U Vandaag presintearre. Op 21 maaie 2010 makke se har GTST-debút as fysioterapeute Lies de Weerdt. Fan maitiid 2010 oant 2013 hie Barlo in fêste rol yn de deiske KRO Jeugdrige VRijland.
Foar de aksje fan Pink Ribbon (rôze lint) fan Marlies Dekkers tsjin boarstkanker ûntwurp Annette in rôze bh wêrfan de opbringst te'n goede kaam oan Pink Ribbon. Yn 2010 docht se mei oan de VVV-promoasje foar It Amelân.
U Vandaag
U Vandaag is it regionaal nijsmagazine fan RTV Utrecht en bestiet sûnt 18 april 2005. It programma wurdt op wurkdagen útstjoerd en beljochtet in nijs fan de ôfrûne dei yn de provinsje Utrert. Op sneon is der in wykoersjoch.
It programma wurdt yn wikseljende duo's presintearre. Op moandei en tiisdei troch Annette Barlo mei Sacharko Broere en de rest fan de wike troch Marjolein Heijen en Maarten Steendam. Fêste ynfallers binne Sofie van den Enk en Mari Carmen Oudendijk.
Yn it neijier fan 2009 waard U Vandaag útwreide mei koarte edysjes yn de moarn en yn de middei. Dy wurde meastal presintearre troch Eva Brouwer, Rob van Dijk of Suzanne Lesquillier.
Ald-presentators fan U Vandaag binne Annechien Steenhuizen, Conny Kraaijeveld, Evelien de Bruijn, Hilde Kuiper, Marc Veeningen, Mariëlle Bakker en Rozemarijn Moggré.
Carry Geijssen
Carolina Cornelia Catharina (Carry) Langkruis-Geijssen (Amsterdam, 11 jannewaris 1947) is in earder Nederlânsk reedrydster. Geijssen wie de earste Nederlânske reedrydster dy't in gouden medalje wûn op de Olympyske Winterspullen.
Albert Speer
thumb|Speer yn 1933 thumb|Speer mei Hitler op de Obersalzberg (1938) Fotograaf: [[Heinrich Hoffmann (fotograaf)|Heinrich Hoffmann]] Berthold Konrad Hermann Albert Speer (Mannheim, 19 maart 1905 – Londen, 1 septimber 1981) wie in Dútsk arsjitekt en ryksarsjitekt foar Nazi-Dútslân fan 1937-1942). Fan 1942 oant en mei 1945 wie er minister (Reichsminister für Bewaffnung und Munition). Speer hie goed kontakt mei Adolf Hitler en wie de tredmachtichste fan it Tredde Ryk.
Speer waard op 1 oktober 1946 by de Prosessen fan Neurenberg feroardiele ta 20 jier sel.
Olof Palme
Sven Olof Joachim Palme (Stockholm, 30 jannewaris 1927 - dêre, 28 febrewaris 1986) wie in Sweedsk politikus. Hy wie lieder fan de Sweedske Sosjaal-demokratyske Partij (Socialdemokratiska arbetarepartiet) en twa kear premier fan Sweden, earst fan 1969 oant 1976, de twadde kear fan 1982 oant it stuit dat er yn Stockholm (1986) fermoarde waard.
Libben en oplieding
Palme waard yn Stockholm berne en grutbrocht yn de begoedige wyk Östermalm. Hy kaam út in 'upper-class'-húshâlding. Nettsjinsteande dat waard er sosjalist. Dat kaam omdat er yn syn studintetiid as in soartemint fan wurdfierder troch hiel Jeropa teach.
Hy studearre yn 1947-1948 oan it Kenyon College yn Ohio (Feriene Steaten) en wie in jier letter ôfstudearre. Ynspirearre troch de protte debatten dy't er fierd hie, skreau er in krityske skripsje oer The Road to Serfdom fan Friedrich Hayek. Nei ferskate rûnreizen troch de Feriene Steaten gie er nei Sweden werom om oan de universiteit fan Stockholm fierder te studearjen. Yn dy tiid waard er ek polityk aktyf doe't er him by de Sweedske Uny fan Studinten ynskreau. Yn 1952 waard er ta foarsitter fan dy ferieniging keazen. Syn fakânsjes fierde er op it foar bûtenlanners ferbeane eilantsje Fårö.
Palme joech sels trije reden wêrom't er sosjalist wurden wie.
Politike karriêre
Yn 1953 waard Palme troch de sosjaal-demokratyske premier Tage Erlander ûntdutsen. Hy frege Palme om op syn sekretariaat te wurkjen. Yn 1955 krige Palme in sit yn it bestjoer fan de partij en yn 1958 waard er troch de ferkiezings yn it parlemint keazen.
Olof Palme hat in protte posten beset yn it regear fan Sweden. Yn 1967 wied er minister fan ûnderwiis, hy wie fraksjelieder fan de sosjaaldemokraten yn it parlemint en waard lang om let premier fan Sweden.
Dat amt besette er 125 moanne. Nei syn ûnferwachte dea waard er oer de hiele wrâld ien fan de bekendste Sweedske politisy, njonken Raoul Wallenberg en Dag Hammarskjöld.
Omstriden
Palme as politikus wie in striidkwestje. Hy hie fûle krityk op de rol fan de Feriene Steaten yn de Fietnamoarloch. Ek stried er tsjin de oanwaaks fan nukleêre wapens, de apartheid yn Súd-Afrika en de finansjele malêze yn Afrika. Om sjen te litten dat er goedwillich foar eltsenien yn de wrâld oer stie, gie er yn debat mei ûnder oaren Fidel Castro.
Loftse oanhingers fan sines hiene mei in protte fijannigens fan rjochts Sweden te krijen. Yn it tiidrek foar syn dea waard Palme fan pro-Sowjet-gedrach beskuldige. Hy soe de Sweedske belangen net goed behertige hawwe. Om dy reden wienen der al ôfspraken makke om nei Moskou te gean om ûnder oaren oer de yllegale Sowjetdûkboaten yn Sweedske wetters te praten.
Moard
De moard op Olof Palme waard begien op 28 febrewaris 1986. Olof Palme ferskynde yn it iepenbier in protte sûnder liifwachten; op de jûn fan de moard wie dat net oars. Tegearre mei syn frou Lisbet wied er ûnderweis nei hûs fan de bioskoop oan de Sveavägenstrjitte yn it sintrum fan Stockholm. Midden yn de nacht waard it pear oanfallen troch in man mei in pistoal. Palme waard twa kear yn it liif (de bûk) rekke, syn frou rekke oan de rêch ferwûne. Yn de rin fan de tiid hawwe goed 130 minsken de ferantwurdlikens foar de moard opeaske. Yn 1989 like it derop dat de saak oplost wie doe't de Sweed Christer Pettersson dêrfoar feroardield waard, mar dy waard yn heger berop frijsprutsen. Op 10 juny 2020 makke it Sweedske iepenbier ministearje buorkundich dat der "ridlik bewiis" wie dat Stig Engström (1934-2000) Palme fermoarde hie. Meidat Engström himsels yn 2000 tekoart dien hie, kundigen de autoriteiten oan it ûndersyk nei de dea fan Palme fierders gewurde te litten om't er net mear oanklage wurde koe.
Super Trouper (album)
Super Trouper is it sande studio-album fan ABBA. It album waard opnommen fan 4 febrewaris oant en mei 15 oktober 1980 yn de Polar Studios yn Stockholm en waard trije wike letter op 3 novimber 1980 útbrocht. It album befettet de hits The Winner Takes It All, Super Trouper en Happy New Year
Roemeensk
It Roemeensk (română) is in Romaanske taal dy't sprutsen wurdt yn Roemeenje, Moldaavje en Wojvodina. It Roemeensk is de wichtichste fertsjintwurdiger fan it Balkanromaansk, dat fierders bestiet út de talen fan ferskate groepen Wlachen op de Balkan (dy't meastentiids ek wol as dialekten fan it Roemeensk beskôgen wurde. De taal is û.o. besibbe oan it Italjaansk, Spaansk, Katalaansk, Frânsk en Portugeesk. Tusken de 24 en 26 miljoen minsken hawwe it Roemeensk as memmetaal. It Roemeens makket diel út fan organisaasjes as de Latynske Uny.
Ek yn oare lannen binne in protte mnsken dy't de taal behearskjen (meastal binne dat emigrearre Roemenen), fral yn Itaalje, Spanje, Feriene Steaten, Kanada, Frankryk en Dútslân. It is net dúdlik om hoefolle minsken it giet, mar neffens guon boarnen wenje der mear as 3 miljoen Roemenen yn Jeropa (bûten de Roemeenske, Moldavyske en Wojvodaanske grinzen) en Amearika.
It Balkanromaansk ten noarden fan de Donau wurdt ek wol Dako-Romaansk neamd: it omfiemet ferskate dialekten, dêr't it Moldavysk (dat oan wjerssiden fan de Proet sprutsen wurd) oan de Moldavyske side fan de grins troch de Moldavyske autoriteiten by opfetsje wurdt as in eigen taal. Fanút taalkundich eachpunt beskôge is it lykwols net mear as in taalfariant.
Tsjintwurdich wurdt it Roemeensk yn it Latynske alfabet skreaun, mar oant 1859 waard dêr it Syrillyske alfabet foar brûkt. Yn Moldaavje wie dat krekt sa. It Roemeensk makket gebrûk fan in oantal diakrityske tekens op in oantal letters ( î, Ș|ş, ă, ț|ţ en â ) dy't diels (ă, ţ) yn de Fryske skriuwtaal net bestien.
It Roemeensk befet in grut oantal wurden fan Slavyske komôf (om-ende-by 10 à 15%), lykwols oerhearsket it Romaanske karakter fan de taal. Yn it âlde Roemeensk wie it Slavyske elemint nei ferhâlding sterker oanwêzich as tsjintwurdich, mar sûnt de 19e iuw is der bewust nei stribje neologismen te foarmjen fan wurdstammen oan oare Romaanske talen ûntliend (fral it Frânsk). Karakterisearjende eigenskippen dêr't it Romeensk him troch oare Romaanske talen ûnderskiedt binne:
Antwerpen
thumb|left|250px|Gemeente Antwerpen yn provinsje Antwerpen thumb|250px|Stêdhûs thumb|250px|Us leaffrou katedraal thumb|right|250px|Kastiel oan de igge fan de Skelde Antwerpen is in stêd en gemeente yn Flaanderen, Belgje oan de Skelde. Antwerpen is de haadstêd fan de Belgyske provinsje Antwerpen en it arrondissemint Antwerpen.
Skiednis
De skiednis fan Antwerpen giet werom nei de tredde iuw nei Kristus. Neidat de Salyske Franken it gebiet feroverje op de Friezen, stiften hja yn de omkriten fan Antwerpen it doarp Merksum. Yn de 7e iuw begûn it kerstenjen. De stêd wurdt yn de oarkonden foar it earst neamd yn 726. Yn 836 ferniele Wytsingen de stêd. Yn 1291 krige Antwerpen stedsrjochten. Yn 1863 krige Antwerpen de funksje fan havenstâd yn de nije steat Belgje, dat in ekonomyske groei ta gefolch hie. Yn de Earste Wrâldkriich wie Antwerpen fan 1914 oant en mei 1918 troch de Dútsers beset. Yn 1920 waarden de Olympyske Simmerspullen holden yn Antwerpen.
Yn de Twadde Wrâldkriich waard Belgje krekt as yn de Earste Wrâldkriich brûkt om dêrwei Frankryk te feroverjen. Antwerp waard maaie 1940 beset troch de Wehrmacht en yn septimber 1944 befrijd troch de Ingelsken. Antwerpen wie oan 'e ein fan de kriich in wichtige haven foar de Alliearden om har soldaten op it Jeropeeske fêstelân fan wapens en rantsoen te foarsjen. Dêrom waard Antwerpen, lykas Londen, it doel fan Dútske V1 en V2 raketten (7 oktober 1944 oant 30 maart 1945). It wie ek it doel fan it Ardennenoffensyf (desimber 1944 oant febrewaris 1945). De stêd hie mear skea fan de V1 en V2 raketten as de haven, sa'n 3700 oant 7000 ynwenners fan Antwerpen binne dearekke troch de raketoanfallen. Nettsjinsteande de skea fan de raketoanfallen bleau it histoarysk stêdsbyld foar it grutste part bestean.
Distrikten
thumb|200px|Distrikten Antwerpen hat njoggen distrikten:
Bears (Fryslân)
Bears is in doarp yn it westlike part fan 'e gemeente Ljouwert, deunby it spoar fan Ljouwert nei Starum.
Bears wurdt faak yn ien sike mei it twillingdoarp Jellum neamd. Hast alle pleatslike ferienings beslane beide doarpen.
Dûkelmantsje
It dûkelmantsje (Charadrius alexandrinus) is in wilster út it skaai fan de Bûnte Wilsters.
Bears (Fryslân)
Skiednis
Bears hearde oant de gemeentlike weryndieling fan 1984 by Baarderadiel, dêrnei oant 2018 by Littenseradiel en sûnt 2018 by de gemeente Ljouwert.
Gebouwen
De tsjerke fan Bears datearret út de 13e iuw en wie yn de katolike tiid wijd oan Marije. It goatyske gebou is tsjintwurdich yn it besit fan de Stifting Alde Fryske Tsjerken. Yn de Marijetsjerke is in permaninte eksposysje.
Dûkelmantsje
Foarkommen
Yn de simmer hat it mantsje in ljochtbrune krún.
Bears (Fryslân)
Gebouwen
thumb|left|Poartehûs
Netanya
Netanya (Hebriuwsk: נתניה) is in stêd yn westlik Israel, oan de Middellânske See. Yn 2004 hie de stêd sa'n 169.400 ynwenners. Netanya leit likernôch 32 kilometer benoarden Tel Aviv en 63 kilometer besuden Haifa. It is de haadstêd fan it subdistrikt Netanya en de grutste stêd yn de regio Sharon.
De stêd is relatyf jong; se is yn 1929 stifte as in mosjava, en ferneamd nei Nathan Strauss, in joadsk-Amerikaansk filantroop dy't twatredde fan syn persoanlik besit skonk oan projekten dy't sawol Joaden as Arabieren yn Palestina te'n goede kamen.
Dûkelmantsje
Fuortplanting
It dûkelmantsje komt yn april yn syn briedgebiet. It nêst is in kûltsje yn de grûn, wêryn't it wyfke trije aaiten leit. Nei fjouwer wiken brieden komme de jonge fûgels út it aai en ferlitte fuort it nêst. Ein augustus, begjin septimber geane de fûgels wer op reis nei harren oerwinteringsgebiet.
Netanya
It Kikar ha'atsmaoet ('plein fan de ûnôfhinklikens') leit tichteby it 11 km lange strân. It is dêr grien en dêr binne fontinen. Fierders sitte dêr winkeltsjes en horekagelegenheden. De haadstrjitte, Herzl, komt op it plein út.
De stêd leit op it smelste punt fan it lân; de Westlike Jordaanouwer begjint al sa'n 10 kilometer beëasten de stêd.
Bears (Fryslân)
Gebouwen
Fan de eardere Uniastate is allinne de 17e iuwske stinzepoarte stean bleaun. De state waard al yn 1756 troch Hobbe fan Aylva ôfbrutsen om der in pleats mei oansjen del te setten. De pleats waard nei alle gedachten boud mei de frijkommen stiennen fan de eardere state. Op 28 juny 1879 waard ek de pleats foar de sloop ferkocht. Sûnt bleau allinne de poarte oer, dy't yn 1968 restaurearre waard.
Netanya
It besjen wurdich yn Netanya
thumb|De 900 jier âlde Figebeam yn Netanja
thumb|center|600px|De wyk Poleg yn súd-Netanya
Bears (Fryslân)
Mienskip
thumb|260px|Doarpshûs d' Ald Skoalle Op 12 desimber 1961 waard in nij doarpshûs iepene. It sintrum foar de jongerein hjit "It Jongereinhûs" en is ûnderbrocht yn in âld hearehûs.
Sûnt 1964 wurdt yn Jellum-Bears healwei augustus in wike nei de Freulepartij yn Wommels alle jierren de Revâns-Freule holden.
Tsjerke
thumb|260px|Pleats oan de Bearsterdyk
Strjitten
Bearsterdyk, Hegedyk, Op'e Terp, Stinzepaad, Swettepaad, Tsjerkepaad.
Bunnik (gemeente)
thumb|Topografyske gemeentekaart fan Bunnik thumb|Kaart gemeente Bunnik yn 1867.([[Gemeente-atlas fan Nederlân)]] thumb|Utsjoch fan Rhijnauwen ôf Bunnik is in gemeente yn de provinsje Utert. De gemeente telt 15.649 ynwenners (2022) en hat in oerflak fan 37,62 km² (wêrfan 0,52 km² wetter). Haadplak is it plak Bunnik. Oare plakken binne Odijk en Werkhoven.
Skiednis
De skiednis fan de gemeente giet sa'n 2000 jier werom. De Romeinen bouden koart nei it begjin fan ús jiertelling by Fectio (Vechten) in wichtich castellum mei in haven oan de doetiidske rin fan de Ryn, harren grinsrivier. Doetiids wie de Lek minder wichtich. It measte wetter rûn fan Wyk by Duerstede ôf nei it noarden, troch Bunnik fia Utert nei Katwijk oan de Ryn (sjoch Kromme Ryn, Leienske Ryn, Alde Ryn).
By it castellum ûntwikkele him in hannelsplak. Dizze bleau bestean, ek doe't it castellum yn de fjirde iuw definityf troch de Romeinen ferlitten waard. It gebiet ward dêrnei earst beset troch de Friezen en de Franken. Yn 723 skonk de Frankyske hofmeier Karel Martel ûnder oare de oerbliuwsels fan Fectio oan de Utertske tsjerke. Under tsjerklike lieding waard it gebiet tusken de 8e - en de 14e iuw hielendal ûntgûn. Wichtich foar de ûntginnings wie de daam dy't yn of koart nei 1122 yn Wyk by Duerstede yn de Ryn lein waard, sadat de Lek de trochgeande rûte waard. Sûnttiids is de wetterstân yn de Kromme Ryn te regeljen, mar is der hast gjin skipfeart mear. Yn de 8e en 9e iuw ûntwikkelen har de trije tsjerkedoarpen Bunninchem (Bunnik), Iodichem (Odijk) en Wercundia (Werkhoven). Yn de 12e - en 13e iuw waarden der lytse doarpstsjerkjes boud.
Ut de tsjerklike yndieling ûntwikkele him oan de ein fan de Midsiuwen in oantal gerjochten (bestjoerlike organisaasjes), dy't yn de Frânske tiid] ferfongen waarden troch gemeenten. Fan 1817 - 1856 leinen der fjouwer gemeenten op it grûngebiet fan de hjoeddeiske gemeente Bunnik, dy't elk in kertier leveren fan it gemeentewapen: de reade hoanne fan Bunnik; St. Nikolaas út Odijk; it Wite Hynder fan Werkhoven; en de Frânske leelje (út it Van Renesse-wapen) fan Rhijnauwen. De hjoeddeiske gemeente Bunnik bestiet sûnt 1964.
Yn augustus 1974 besleat de gemeenteried ta it fêststellen fan in gemeenteflagge. Trije weagjende banen fan grien, wyt en grien stelle de Kromme Ryn foar, streamend troch de griene fjilden.
Beskriuwing fan it gemeentelogo en de flagge
It gemeentelogo dat sûnt de iepening fan it nije gemeentehûs yn 1996 brûkt wurdt, toant in symboalyske werjefte fan de gemeente Bunnik. De trije griene ringen ferwize nei de trije doarpen Bunnik, Odijk en Werkhoven, wêrút de gemeente bestiet. De twa blauwe, weagjende linen ferwize nei de Kromme Ryn as ferbinend elemint tusken dizze drie dorpen. Ek it tradisjonele wapen fan Bunnik is, yn stilearre foarm, ferwurke yn de hûsstyl fan de gemeente. De flagge bestiet út trije weagjende banen: grien, wyt, grien. Dizze banen steane symboal foar de Kromme Ryn dy't troch de griene ikkers fan gemeente Bunnik streamt.
Omkriten
Yn Rhijnauwen stiet ek de âldste jeugdherberch fan Nederlân.
Omlizzende gemeenten
De gemeente Bunnik wurdt yn it noarden begrinzge troch Seist, yn it easten troch de gemeente Utertske Heuvelrêch, yn it súdeasten oan Wyk by Duerstêd, yn it súdwesten oan Houten en yn it noardwesten oan Utert.
Bedriuwslibben en organisaasjes
Yn Bunnik binne ûnder oare de Koninklijke BAM Groep, de BOVAG, frisdrankfabrikant Vrumona en de stifting Alzheimer Nederland fêstige. Yn Odijk hâldt de CNV Hout en Bouw kantoar.
Kearnen
Bunnik, Odijk en Werkhoven.
Trivia
Apple Inc. hat in skoftlang it haadkantoar foar de Benelúks yn Bunnik hân.
List fan bergen yn Austraalje
Dit is in list fan bergen yn Austraalje.
Roeselare
Roeselare (Westflaamsk: Roeseloare, Frânsk: Roulers) is in stêd yn 'e Belgyske provinsje West-Flaanderen. De stêd hat 65.381 ynwenners (01/01/2023) en leit sintraal yn de provinsje West-Flaanderen. De stêd hat fan âlds in hannelsstêd west en stiet ek wol bekend as de 'Rodenbachstêd'. U.o. de klokketoer en it Lyts Seminaarje binne it besjen wurdich.
Skiednis
Roeselare waard al yn 847 neamd as Rollare en wie sûnt de 10e iuw in wichtich yndustry- en hannelsplak, dat yn 1250 stedsrjochten en privileezjes krige.
Om 1260 hinne waard oan de Merk in klokketoer en in halle boud. Om't de stêd gjin muorren hie wie it maklik doel foar plonderers. Dêrom waarden der al gau skuttersgilden stifte, dy't lykwols net in soad by te setten hiene as it om kriichgeweld gyng. Yn 1488 en 1492 waard de stêd troch it leger fan Maksimiliaan fan Eastenryk ferneatige. Sa goed as alle iermidsiuwske bouwurken waarden mei de grûn lyk makke. De stêd waard lykwols om 1500 hinne wer opboud, mar oars as foarhinne. thumb|left|Sint-Michaeltsjerke In skoft wie der frede yn Roeselare, mar op 26 augustus 1566 fûn de byldestoarm plak yn 'e stêd. Ferskate bylden út de Sint-Michielstsjerke waarden fernield. Nei it útbrekken fan de Tachtichjierrige Oarloch ferdwûn de eartiids bloeiende tekstylyndustry folslein út Roeselare en folge der in tiid fan ekonomyske delgong. Dy tsjustere tiid hie lykwols ek in ljochtpuntsje: yn Feneesje waard Adriaan Willaert út Roeselare in ferneamd komponist.
Yn 1609 waard de Tolvejierrich Bestân útroppen en Roeselare koe wer rommer sykhelje, mar net foar lang want yn 1640 wie it fannijs kriich.
Troch de Frede fan Nijmegen yn 1678 waard Roeselare diel fan Frankryk en in grinsstêd. Roeselare waard in beruchte smokkelrûte. De stêdskas wie leech, dat der wie gjin jild om it belfort en de lekkenhal te restaurearjen. Dat resultearre yn it ynstoarten fan de klokketoer op 30 oktober 1704. Mei de fal waard ek it grutste part fan de hal fernield. Mei it pún waard wer in nije, mar lytsere toer boud, dy't lykwols yn 1749 ôfbaarnde. De kelders fan it eardere belfort lizze noch ûnder it merkplein.
Alhoewol't de stêd yn syn skiednis in soad besocht waard troch geweld en fernielings, bleau de Sint-Michielstsjerke yn ridlik goede steat. De toer stoartte lykwols yn troch in fûle stoarm op 19 jannewaris 1735. De toer waard ferboud; inkele tsientallen meters koarter. De trije grutte rampen ferklearje foar in grut part dat de tsjerke trije bouststilen kent. Om 1770 hinne waard it gemeentehûs boud yn rokokostyl.
Nei de Slach by Waterloo waard Roeselare wer Nederlânsk oant de ûnôfhinklikens fan Belgje. De ûnôfhinklikens brocht lykwols ek earmoede, mar de sitewaasje ferbettere nei de oanlis fan it spoar Kortrijk-Brugge (1838) en nei de útfining fan de stoommasine. Ek it graven fan in kanaal nei de Leie tusken 1862 en 1872 droech by oan ekonomyske foarútgong. It kanaal soarge foar nije yndustry en befolkingsoanwaaks. thumb|left|Byld Albrecht Rodenbach op it De Coninckplein Under lieding fan Albrecht Rodenbach briek op 28 july 1875 in studinteopstân út tsjin it brûken fan it Frânsk yn it ûnderwiis. De skriuwer en dichter Rodenbach stifte in tal studinteferienings en waard yn Roeselare sa populêr, dat der nei him sels in krante ferneamd waard. De opstân gie yn Belgje de skiednis yn as de Groote Stooringe.
De stêd hie yn de Earste Wrâldkriich slim te lijen fan it alliearde artilleryfjoer. Op 19 oktober 1914 folgen Dútske wraakaksjes fanwegen it ferset dat oan de besetter bean wie. De Dútsers stieken 252 hûzen yn 'e brân en fermoarden likernôch 240 boargers. De besetters gyngen der fan út dat de minsken fan Roeselare op harren sketten hiene. Der hie wjerstân west, mar dy kaam fan in kompanjy fan Frânske Dragonders om it weromlûken fan harren kameraden te dekken.
De weropbou fan de stêd wie pas wer foltôge doe't de Twadde Wrâldkriich begûn. Roeselare hie yn de Twadde Wrâldoarloch net it measte lêst en waard befrijd troch de Poalen. Dêrfan tsjûgje tsjintwurdich it Poalenplein, earder de Houtmarkt, en de monuminten foar de fallen Poalske soldaten.
Roeselare stie oant yn de 20e iuw bekend om in spesifike groep bewenners, dy't de Nieuwmarkters neamd waarden. Dat wie in mienskip fan handlers dy't om de Merk hinne yn in eigen wykje wenne. Hja hiene ek in eigen taal en koene gjin Frânsk, Ingelsk of Dútsk, mar wisten wol alles mei grutte winsten oan elkenien te ferkeapjen, ek al kamen de keapers út Walloanje of út it bûtenlân. Harren lytse hûskes binne noch jimmeroan te finen om de Blekerijstrjitte en it âlde begraafplak hinne.
Sûnt it ein fan de jierren 1940 waard de fruit- en grientefeiling REO yn gebrûk nommen. Dat is noch altiten de grutste fruit- en grientefeiling fan Flaanderen.
Yndieling gemeente
Njonken de stêd Roeselare bestiet de gemeente ek út de dielgemeenten Beveren, Oekene en Rumbeke. Yn 1965 waard Beveren by Roeselare yndield, yn 1977 folgen ek Oekene en Rumbeke.
Troch nijbou en bedriuwen binne Beveren en Rumbeke hjoed-de-dei fêstgroeid oan de bebouwing fan Roeselare. It lytse Oekene leit oan de súdlik grins fan Rumbeke. De stêdekloft fan Roeselare rint lâns it kanaal Roeselare-Leie hast oant de stêdekloft fan de tichteby lizzende lytsere stêd Izegem.
Yn de gemeente lizze ek ferskillende buorskippen. Under Rumbeke falt it plakje Zilverberg, dat oan de dyk nei Menen (N32) leit. De buorskip Beitem leit likernôch trije kilometer súdliker oan deselde dyk.
It besjen wurdich
thumb|260px|Grutte Merk thumb|260px|Kastiel fan Rumbeke
Tsjerken
thumb|260px|Lyts Seminaarje mei tsjerke
U.G. de Jong
thumb|U. G. de Jong U.G. de Jong (folút: Uiltje Geert de Jong; Aldeboarn, 13 maaie 1925 - Ljouwert, 23 july 2008) wie in sjoernalist en skriuwer fan meast aventoerlike jeugdboeken.
Uiltje Geert de Jong waard berne yn Aldeboarn as soan fan oannimmer Murk Klaas de Jong. Nei de oarloch waard hy sjoernalist. Hy wie fan 1956 oant 1987 redakteur by de Ljouwerter Krante.
Wurk (karút)
Ut de rige De jonge geuzen:
Nevada
Nevada is in steat yn de Feriene Steaten fan Amearika. De haadstêd is Carson City. De namme komt fan it Spaansk en betsjut "mei snie bedekt".
Skiednis
Foar de komst fan de Jeropeanen waard Nevada befolke troch Yndianestammen. De Spanjerts namen it yn besit en nei de ûnôfhinklikheid fan Latynsk Amearika hearde it by Meksiko. Dat lân rekke it gebiet kwyt nei de ferlerne kriich fan 1848 tsjin de Feriene Steaten. Yn 1850 ûntstie it Utah-territoarium. Doe't hjir yn 1859 goud en sulver ûntdekt waard, kamen in protte blanken nei de regio. Op 2 maart 1861 skiede Nevada him ôf fan it Utah-territorium en naam it syn hjoeddeiske namme oan. Op 31 oktober 1864 waard Nevada de 36e steat fan de Feriene Steaten.
Geografy en klimaat
De steat Nevada is 286.585 km² grut en leit yn de Pasifik-tiidsône. It grinzet oan de steaten Oregon, Idaho, Kalifornje, Utah en Arizona
Nevada hat in protte berchtmen, mei de top fan Boundary Peak (4005 meter) as heechste punt, en woastinen. Fan alle Amerikaanske steaten hat Nevada de minste delslach.
De eastgrins fan Nevada folget foar in part de Koloradorivier, dy't troch Lake Mead streamt, dêr't him de grutte Hooverdaam befynt.
List fan rivieren yn Ierlân
frame|It eilân Ierlân mei de grutste rivieren
Grutte of Sint-Klemenstsjerke (Stienwyk)
De Grutte of Sint-Klemenstsjerke (Grote of Sint-Clemenskerk) is in tsjerke fan de protestanske gemeente fan Stienwyk, Oerisel. De tsjerke wie foar de reformaasje wijd oan de hillige paus Klemens I.
Skiednis
Op it plak fan de hjoeddeiske tsjerke stie om likernôch 900 hinne in houten tsjerke. De houten tsjerke waard letter opfolge troch ferskate tsjerken fan dowestien en bakstien. Utwreidings fûnen in mannich kear plak. It âldste diel fan de tsjintwurdige tsjerke is it koer, dat yn 1409 boud waard.
De yn 1558 omwaaide spits fan de toer waard yn de jierren 1913-1915 rekonstruearre. Mei in hichte fan 87 is it de heechste tsjerketoer fan Oerisel.
Yn de jierren 1974-1981 hat in grutte restauraasje plakfûn. By de restauraasje binne in tal fûneminten ûntdutsen, ûnder oaren dy fan in âldere toer út likernôch 1200.
Ynrjochting
Ut de katolike tiid fan de tsjerke stamme noch in tal grêfsarken oer de flier. By de restauraasje yn de jierren 1970 binne de fresko's oan it ferwulft restaurearre of op 'e nij oanbrocht. De âldste fresko's stamme út 1633. De kânsel stamt út de 17e iuw. Achter it oargel is in doarke út 1633 mei it ôfbyld fan Sint-Klemens.
Yn de klokkestoel hingje seis klokken. Twa klokken datearje út 1604 en 1638, de oare klokken binne net âld. Yn de foartsjerke stiet noch in skansearre klok út 1638 dy't yn de Lytse Tsjerke (Kleine Kerk) hongen hat.
Oargel
It oargel fan de Grutte Tsjerke datearret fan 1860 en waard troch Petrus van Oeckelen boud. It ynstrumint heart ta de grutste noch besteande oargels dy't Van Oeckelen boud hat.
Dei fan it Waad
De Dei fan it Waad (Nederlânsk en offisjeel: Dag van het Wad) is in festival dat sûnt 2009 elts jier yn it lêste wykein (nettsjinsteande de namme) yn juny of it earste wykein yn july holden wurdt. Dêrby wurdt fierd dat It Waad yn 2009 opnommen waard op 'e Wrâlderfgoedlist fan 'e UNESCO. Op 'e dagen (sneon en snein, en faak ek al op freed) fan 'e Dei fan it Waad wurde oeral op It Waad eveneminten organisearre dy't de Waadsee as tema hawwe.
Organisaasjes en aktiviteiten
Yn 2018 diene bygelyks oan 'e Dei fan it Waad mei: it Natoerynformaasjesintrum Balchsân yn De Helder; it museum en seehûne-opfangsintrum Ecomare op Teksel; it Waadsintrum en See-akwarium De Noardwester op Flylân; VVV Skylge; VVV It Amelân; it besikerssintrum fan it Nasjonaal Park Skiermûntseach en de VVV Skiermûntseach; it Ofslútdyk Waad Sintrum yn Koarnwertersân; de VVV Harns; it Kweldersintrum Noarderleech yn Hallum; it Waadbelibbingssintrum De Noardhoarn yn Holwert; It Garnalefabryk yn Moddergat; de haven fan Lauwerseach; en it MuzeeAquarium yn Delfsyl.
Belangstellenden koene doe ekskurzjes meitsje nei de sânbank It Balchsân by De Helder en oer it Waad sels fan ferskate plakken op 'e Waadeilannen ôf. Ek koene se te garnalefiskjen gean út De Oever wei, in selfy meitsje by de Walfiskfontein yn Harns, op rûnlieding gean troch it Noarderleech by Hallum, de terp fan Hegebeintum besichtigje, stegerfiskje yn Lauwerseach en op 'e seedyk sliepe yn it Grinslânske Noardpoldersyl. Yn Peazens-Moddergat wurdt fierders sûnt 2017 yn it ramt fan 'e Dei fan it Waad de Dei fan de Fiskerij holden.
Theodor Siebs
thumb|Theodor Siebs yn 1922 Theodor Friedrich Clemens Siebs (Bremen, 26 augustus 1862 - Breslau, 28 maaie 1941) wie in Dútske Germanist. Hy makke him tige fertsjinstlik foar de stúdzje fan it Frysk.
Libben
Siebs wie heechlearaar oan de Universiteit Greifswald, letter oan de Universiteit Breslau.
Siebs wie haadferantwurdlik foar "den Siebs", it yn 1898 foar de earste kear ferskinend en lange tiid mjittejouwend wurk foar de regeling fan de útspraak fan it Dútsk, dat er mei oare spraakgelearden en mei fertsjinwurdigers fan inkele Dútske Teaters opsteld hie.
Easterwierrum
thumb|270px|Easterwierrum Easterwierrum is in Frysk doarp yn it noardeasten fan de gemeente Súdwest-Fryslân. Oant de gemeentlike weryndieling fan 1 jannewaris 2018 hearde it ta Littenseradiel en foar de weryndieling fan 1984 makke it ûnderdiel út fan Baarderadiel. Easterwierrum leit tusken Ljouwert en Snits, east fan Wiuwert. It doarp hie yn 2004 likernôch 320 ynwenners.
Wolvedak
thumb|Prinsipe skylddak thumb|Skylddak op de pastorije fan [[Oostnieuwkerke]] In wolvedak, wulfdak, skylddak of skyldkape is in soarte dak dat foarme wurdt troch twa trijehoekige dakskylden oan de koarte kant en twa trapeziumfoarmige dakskylden oan de lange kant fan it gebou.
It skylddak waard foar it earst yn de jierren '30 op grutte skaal tapast waard. It is in oanpast sealdak. Troch oan de koarte kanten skylden oan te bringen ûntstiet dizze dakfoarm. Troch romme oerstekken te brûken kinne 'wiete' muorren foarkomd wurde.
Easterwierrum
Skiednis
Doe't yn de 17e iuw de Swette groeven waard tusken Ljouwert en Snits kaam Easterwierrum in ein fan it wetter ôf te lizzen. De huzen waarden dêrnei mear rjochting de Easterwierrumer Aldfeart boud, it begjin fan Brêgebuorren. De midsiuwske tsjerketoer op in terp herinnert noch oan it âlde stee. De tsjerke kaam allinne te stean doe't de stinsepoarte fan Gerbrandystate en de state fan de famylje Foghelensangh ôfbrutsen waarden. Tusken 1903 en 1905 waard ek de tsjerke ôfbrutsen en in grut stik fan it tsjerkhôf ôfgroeven, mar de toer bleau stean. Omdat der frijwat hichteferskil ûntstie mei it lân om de toer hinne, waard in muorre om de terp hinne boud. Yn 1911 wie der sprake fan it ôfbrekken fan de toer, omdat der in nije tsjerke yn Brêgebuorren stie, mar dat plan is net trochgien. De toer is sûnt de bou wol ferboud (15890 sa blykt út in tinkstien en is yn 1776 wat ferlege doe't der in nije punt op kaam. Easterwierrum bestie earder út trije dielen: Tsjerkebuorren, de Brêgebuorren (ek wol Molebuert neamd) en de Dille.
Wolvedak
It wolvedak is in foarbyld fan in "noardbeamdak". De noardbeam is it plak dêr't twa dakskylden elkoar reitsje oan de boppekant, yn Fryslân wurdt dat de naal neamd. Meastal hawwe de 4 hjirtroch ûntstiene dakflakken deselde hellingsgraad. Soms wurde de úteinen fan in skylddak fersierd mei in piron.
Easterwierrum
Hjoed-de-dei
Yn it hjoeddeiske doarpsbyld nimt de roomske Sint-Wirotsjerke, in neogoatyske tsjerke út 1925 nei ûntwerp fan arsjitekt Wolter te Riele, in prominint plak yn.
Alvestêdetochten op redens, of kano's of motors komme allegear troch of foarby Easterwierrum. Elts jier yn juny wurdt yn it doarp it Berne-iepenloftspul Easterwierrum holden.
Wolvedak
Rjochthoekige wenten hawwe meastentiids smellere sydstikken en bredere foar- en efterskylden. Hjirtroch ferbettert de drukferdieling op de konstruksje.
Gerben Karstens
Gerben Karstens (Leien, 14 jannewaris 1942 – Dongen, 8 oktober 2022) wie in Nederlânsk hurdfytser. Karstens wûn yn 1964 meardere etappes yn de Grutte Omgongen.
Wolvedak
Oare foardielen
In skylddak hat in aerodynamysk design: fan alle daktypes binne it wolvedak en it tintedak it bêste bestand tsjin wynstjitten en wurdt dêrom faak yn in bûtengebiet tapast. In oar skaaimerk is de rûnom trochrinnende dakgoate. It tradisjonele sealdak biedt op souder mear romte, mar troch fariaasjes yn skeante kin dat ferskil beheind of fergrutte wurde.
Gerben Karstens
Karriêre
Karstens wûn as amateur tegearre mei Evert Dolman, Jan Pieterse en Bart Zoet de gouden medalje op de Olympyske Simmerspullen fan 1964 op it ûnderdiel 100 kilometer ploegetiidrit.
Gerben Karstens wie in sprinter en wûn etappes yn alle trije de grutte omgongen. (seis yn de Omgong fan Frankryk, ien yn de Omgong fan Itaalje en fjirtjin yn de Omgong fan Spanje). De iennige oare Nederlanners dy't dit prestearren, wiene Jeroen Blijlevens, Erik Breukink, Jean-Paul van Poppel en Tom Dumoulin. Yn 1974 hie er twa dagen de giele trui oan yn de Ronde fan Frankryk.
Hy wie in opfallend figuer yn it peloton fanwege syn grappen en grollen. Sa is er ea demarrearre út it peloton om him dêrnei yn de boskjes te ferstopjen oant de hurdfytsers foarby riden wiene, wêrnei't er oan de efterkant fan it peloton wer oansleat, Wylst it peloton foaryn sykjen bleau nei de "ûntsnapte" Karstens. Om syn clowneske gedrachgingen waard er yn it peloton de clown neamd. Oare bynammen wiene de notariszoon enLe Karst.
Gerben Karstens wie ek reedrider en lid fan de kearnploech yn de tiid fan Rudie Liebrechts. Hy die mei oan de Nederlânske kampioenskippen reedriden allround 1963 en waard doe achtste.
Gerben Karstens ferstoar op 8 oktober 2022, yn 'e aldens fan 80 jier.
Easterwierrum
Mienskip
Easterwierrumers wurde faak hynstetyskers neamd. Eartiids kamen yn juny boeren út de wide omkriten nei de hynstemerk it doarp om hynders te keapjen foar de ûngetiid. MFC De Tysker is it doarpshûs fan Easterwierrum. It is boud yn 2003/2004 mei help fan in soad frijwilligers. De Tysker leit moai oan it sportfjild oan de westkant fan it doarp. De doarpsskoalle hjit de Follefinne. Op 29 april is de oan- en ferbou fan multyfunksjoneel sintrum "de Tysker" yn Easterwierrum offisjeel yn gebrûk nommen. Trije amazônes yn wedstriidtenu brochten in Gouden Toer nei "de Tysker".
Strjitten
Bûtewei, De Dille, De Finne, Dilledyk, Doarpsstrjitte, Fûgelsangleane, Hegedyk, Mûnestrjitte, Rydwei, Singel, Skuorrehofwei, Tsjerkebuorren, Tsjerkepaad.
Rumbeke
Rumbeke is in doarp yn 'e Belgyske provinsje West-Flaanderen en in dielgemeente fan 'e stêd Roeselare mei in befolking fan likernôch 15.000. Oant de gemeentlike weryndieling fan 1977 wie Rumbeke in selsstannige gemeente. It âlde doarpssintrum leit likernôch twa kilometer eastlik fan it sintrum fan Roeselare. Troch nije wenwiken en yndustryterreinen oan it kanaal Roeselare-Leie is de kearn ien wurden mei de stêdekloft Roeselare. De eastlike grins fan Rumbeke wurdt foarme troch de autodyk A17/E403; fuort dêrnei begjint it stedsgebiet Izegem.
De buorskippen Zilverberg en Beitem lizze ek op it grûngebiet fan de eardere gemeente Rumbeke.
Skiednis
De âldste fermelding fan Rumbeke is yn de 12e iuw as Rumbeca (brede stream). Njonken Rumbeke omfieme de parochy oarspronklik ek Oekene en Kachtem, dy't yn 1143 ôfspjalte waarden. Yn 1889 spjalte ek Beitem ôf, wylst Zilverberg yn 1935 in selsstannige parochy waard. Fan 1116 oant 1559 hie de Abdij fan Sint-Bertinus yn Sint-Omaars it patronaatsrjocht fan Rumbeke.
Yn de tiid fan de godstsinstoarloggen waard de tsjerke fan Rumbeke plondere. Tusken 1678 en 1713 wie Rumbeke Frânsk besit.
Golf fan Bonny
thumb|right|325px|Golf fan Guinee, mei yn it easten de Golf fan Bonny De Golf fan Bonny of Baai fan Biafra is in baai foar de Afrikaanske kust yn it easten fan de Golf fan Guinee, in part fan de Atlantyske Oseaan. De golf rint fan de Nigerdelta yn Nigeria oant Kaap Lopez yn Gabon yn it súdeasten.
Rumbeke
Skiednis
Yn 1849 waard in kantonale weefskoalle oprjochte. Yn 1906 waard de earste meganyske weverij troch Adolf Sioen oprjochte. Yn 1899 kaam de Société sous nom collectif Boucquey-Sabbe him, dy't yn 1912 oergie op meganisaasje. Ek yn 1912 waard de Lainière des Flandres oprjochte. Yn 1928 ferskynde in jacquardweverij en yn 1923 kaam der in blikfabrikant yn wurking, ûnder de namme Optima N.V.
Golf fan Bonny
De namme fan de golf waard yn 1972, nei de Biafra-oarloch feroare fan Bocht fan Biafra yn Bocht fan Bonny. De reden dêrfoar wie dat it Nigeriaansk regear nei dy kriich alle geografyske nammen dy't tinken diene oan Biafra, dat selsstannich wurde woe, fuorthawwe woe. De namme 'Bonny' komt fan de havenstêd mei deselde namme yn it easten fan de Nigerdelta.
De grutste rivieren dy't yn de golf útmûnje binne de Niger, de Sanaga en de Ogooué. De eilannen Bioko, Corisco en Prinsyp lizze yn of oan de golf.
Us Mem
Us Mem is in stânbyld fan in ko yn de stêd Ljouwert. De brûnzen Us Mem is makke troch Gerhardus Jan Adema. De ko is neffens de regels fan it Frysk Kowestamboek (FRS) foarmjûn en stelt sadwaande de ideale ko foar. De swartbûnte Frysk-Hollânske ko wurdt wol sjoen as it wichtichste Fryske eksportprodukt. It byld is in yn 1954 troch it FRS jûn as jublileumgeskink en stie dan ek tsjinoer it gebou fan de Stamboekferiening op it – eartiids beamkerike en troch Hotel De Klanderij flankearre – Suderplein. Sûnt 1990 stiet it op de rotonde Harnzersingel/Harnzerstrjitwei. De namme is gekoanstekkerich ûntstien as tsjinhinger fan Us Heit, de bynamme fan Willem Loadewyk waans stânbyld op it Hofplein stiet.
It mear as libbensgrutte byld wie geregeld mikpunt fan aksjefierders. Sa waard it rôse ferve by in aksje tsjin diskriminaasje fan homo's en krige it in dek tsjin graffity en waard bekladde doe't de Molukkers oandacht fregen.
It byld wie fan de stichting Us Mem. Dy stichting is opgien yn it Frysk Lânboumuseum.
Pamela Anderson
Pamela Anderson (folút: Pamela Denise Anderson; Ladysmith (Britsk-Kolumbia), 1 july 1967) is in Kanadeesk-Amerikaansk aktrise, model en aktiviste, dy't ein tachtiger jierren bekend waard mei fotoreportaazjes as neakenmodel yn 'e Playboy. Neitiid wist se dy bekendheid om te setten yn in karriêre as aktrise, mei rollen yn tillefyzjesearjes as Maried… with Children, Days of Our Lives en Home Improvement. Ynternasjonaal waard Anderson yn 'e 1990-er jierren ferneamd om har haadrol as C.J. Parker yn 'e aksje-dramasearje Baywatch. Mei troch in stellen sekstape groeide se út ta in wier sekssymboal. Se waard noch faak weromfrege troch Playboy. Sadwaande hat Anderson noch altyd it rekôr as frou dy't it measte op 'e omslach fan dat neakenblêd stien hat. Letter spile se de haadrol yn har eigen tillefyzjesearjes V.I.P. en Stacked, en ek wie se te sjen yn films as Raw Justice, Barb Wire en Blonde and Blonder. Anderson betoande har ek in snoade sakefrou, en as aktiviste sette se har yn foar de beskerming fan bisten en oare saken.