cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Junkers Ju 88
Yn de Twadde Wrâldoarloch is it tastel ek as nachtjager fan de Fliegerhorst Deelen ôf ynset dêr't de 2e Gruppe Nachtjagdgeschwader stasjonearre wie en yn de 5e Gruppe Zerstörer fan Fliegerhorst Volkel ôf. It tastel tsjinne oan alle fronten fan beset Jeropa. Der binne sa'n 15.000 eksimplaren fan boud.
Technyske feiten
(útsein de jachtfarianten)
FC Wolvegea
FC Wolvegea spilet oan de Krússtrjitte yn Wolvegea. De feriening is oprjochte op 1 july 1968.
Annet van der Hoek
Annet (Antje) van der Hoek (Drachten, 25 july 1952) is in eks-politika.
Karriêre
Yn de iere jierren 70 waard hja direksjesekretaresse by in wetterliedingbedriuw. Yn 1980 stapte se oer nei it Psychiatrysk Sikehûs Frjentsjer dêr't se ynearsten personielsfunksjonaris wie en letter ek oare funksjes hie. Fan mids 1982 ôf oan wie se 13 jier lid fan de Provinsjale Steaten fan Fryslân.
Fan 1998 - 2002 wie Van der Hoek lid fan de Twadde Keamer foar de PfdA. Yn 2009 wie hja waarnimmend boargemaster fan de gemeente Ten Boer.
Sûnt maaie 2019 sit se yn it deistich bestjoer fan Wetterskip Fryslân.
Stasjon Froubuorren
Stasjon Froubuorren wie in stopplak oan it eartiidske spoar fan Stiens nei Harns. It stasjon waard boud nei Standerttype NFLS, dat benammen brûkt waard foar ferskate spoarstasjons yn Noard-Fryslân. It stasjon Froubuorren wie fan it type NFLS halte 3e klasse.
De halte fan Froubuorren wie iepen fan 2 desimber 1902 oant 1 desimber 1940. It stasjonsgebou út 1901 waard fanwegen boufalligens nei in brân sloopt yn 2002.
Midnight (projekt)
Midnight is in Amerikaansk speedmetalprojekt oprjochte yn 2003 yn Cleveland troch Athenar. Athenar bespilet sels alle ynstrumenten, foar optredens makket er gebrûk fan sesjemusikanten. Midnight brocht yn 2011 syn debútalbum Satanic Royalty út. De teksten fan de band gean benammen oer seks, de dúvel en godslastering. Midnight hat fiif studio-albums en fjouwer live-albums útbrocht.
Stadion Feijenoord
It Stadion Feijenoord yn de folksmûle ek wol De Kuip, is in fuotbalstadion yn Rotterdam en it stadion fan fuotbalklub Feyenoord.
It stadion waard ûntwurpen troch arsjitekt Leendert van der Vlugt, fan arsjitekteburo Brinkman en Van der Vlugt. Yn 1935 waard begûn mei de bou; de iepening wie op 27 maart 1937. De Kuip is nei de Johan Cruijff ArenA it grutste fuotbalstadion yn Nederlân.
Skiednis
Nei de oprjochting fan de klup yn 1908 spile it op ferskate fjilden op Súd, wêrûnder op it Afrikaanderplein. Yn 1917 kaam de klup te spyljen yn in stadion oan de Kromme Zandweg, op de hoeke mei de Dordtsestraatweg. Letter ferdwûn dit diel fan de strjitte troch de oanlis fan it Suderpark en Rotterdam Ahoy. It Kromme Zandweg stadion waard op 26 augustus 1917 iepene mei in wedstriid tsjin Be Quick út Zutphen, dy't troch Feyenoord mei 3 -2 ferlern waard. It stadion die tsjinst oant maart 1937, doe't De Kuip iepene waard. Yn de Twadde Wrâldkriich kearde Feyenoord der noch tydlik werom. De legere alvetallen bleaunen oant 1950 op it kompleks oan de Kromme Zandweg.
De earste peal waard slein op 16 septimber 1935. De bou fan it stadion waard yn 1936 ôfrûne, mar trochdat de troch de gemeente beloofde ynfrastruktuer om it stadion hinne noch net oanlein wie, stie it stadion der moannen ferlitten by en fûn de iepening pas yn maart 1937 plak. Stadion Feijenoord hie in kapasiteit fan 65.000, mei ûnder mear in protte steanplakken. By de kampioenswedstriid fan SVV tsjin It Hearrenfean yn 1949, soe in rekôrtal fan 69.300 taskôgers oanwêzich west ha.
Yn de rin fan de jierren hinne binne der meardere kearen plannen west it stadion te ferfangen. Doe't der yn de jierren njoggentich betonrot en eroazje konstatearre waard yn De Kuip, ûntstie it gefaar dat Stadion Feijenoord net mear oan de kwaliteitseasken foldwaan koe. Hjirtroch kaam de opsje it stadion te ferfangen opnij op tafel, mar úteinlik waard der yn 1994 in renovaasje útfierd. Stadion Feijenoord hat in grutte fernijing ûndergien. Sa is 85% fan it stadion no oerdutsen, dêr't dit earder net it gefal wie. De kapasiteit is werombrocht nei 51.117 sitplakken. De stekken dy 't om it fjild stiene waarden ferfongen troch in trije meter djippe grêft.
Tusken 2006 en 2013 wiene de gemeente Rotterdam en Feyenoord ûnder de wurknamme De Nieuwe Kuip dwaande mei plannen foar in nij stadion, dat uterlik yn 2018 boud wurde moatten hie. Om't it hjoeddeistige stadion net genôch romte biedt om Feyenoord fierder groeie te litten, waard der wurke oan plannen foar in stadion mei 63.000 plakken. Yn it earste plan hie it stadion foar in part op it eilân Van Brienenoord komme moatten. Letter waard der ek in plan presintearre wêrby 't it stadion op Sportcomplex Varkenoord, rjocht tsjinoer De Kuip, boud wurde soe. Op 1 maaie 2014 waard besletten de besteande Kuip yngeand te ferbouwen, wêrtroch't it mei 70.000 sitplakken it grutste stadion fan Nederlân wurde soe. De kosten foelen lykwols folle heger út as ferwachte, en ek dit plan gie yn it jiskefet.
Streekjesmite
Streekjesmite, sintsje-oansmite, streekjebeule of oanskosje is in âld ferbean spul dêr't stiennen by nei in streek of tsjin in muorre smiten waarden. Wa't it tichtst by de streek kaam, mocht opsmite. Kaam 'de liuw' boppe, dan wienen alle oare sinten dy't allyksa leinen foar de smiter en oarsom.
Ron Popma
thumb|Van de backtees op Broekpolder Rinze Adriaan (Ron) Popma (Drachten, 7 desimber 1941) is in eardere ynternasjonal sporter, dy't him earst talei op de atletyk. Letter stapte hy oer op squash. Yn beide dissiplines is hy foar it Oranjeteam útkomd.
Squash
Yn de jierren santich spile Popma squash, yn deselde tiid as Robert Anjema.
Atletyk
As atleet lei Ron Popma, dy't lid wie fan de Haachse atletykferiening Vlug en Lenig, lei him ta op de sprintnûmers, wêrby't hy yn de jierren sechtich namme makke. As ien fan de fjouwer atleten fan de 4 x 100 m estafetteploech fan syn klup ferovere hy yn 1964 de nasjonale clubtitel. In jier letter fêstige hy as lid fan de nasjonale estafetteploech twaris in nasjonaal rekord op de 4 x 100 m. Yn beide jierren wie hy ek dûbelkampioen (100 én 200 m) fan Súd-Hollân.
Golf
In 1975 waard hy lid fan Orange All Stars, dêr't hy mei oare âld-ynternationals golf spile, mar pas om syn fjirtichste begûn hy serieus te spyljen en al gau hie hy hcp 4.
Popma is lid op Broekpolder en Rozenstein, dat ticht by syn hûs leit. Op Broekpolder waard hy klupkampioen in 1991, en senioarekampioen yn 1997 en 1998 en 2008.
Ferskaat
Ron Popma, dy't yn Wassenaar in yn- en eksportbedriuw hat yn bakkerijgrûnstoffen, krige syn ropnamme 'Ron' troch in neef fan him mei deselde foarnamme as hy: Rinze.
Sint-Fransiskusbasilyk (Boalsert)
De Sint Fransiskustsjerke is in parochytsjerke yn Boalsert, dy't wijd is oan hillige Fransiskus fan Assisi. It ûntwerp fan de tsjerke is fan de út Nymwegen ôfkomstige arsjitekt H.C. fan de Leur.
Sûnt 2017 is de Sint-Fransiskustsjerke de earste basilica minor yn Fryslân.
Skiednis
thumb|left|200px|Gevelbyld fan Sint-Fransiskus Oan deselde strjitte stiene eartiids oant de jierren 1932-1934 twa roomske tsjerken. De iene wie wijd oan Sint-Fransiskus en de oare, dy't in eintsje fierderop stie, oan Sint-Martinus. Beide tsjerken wiene neogoatysk en waarden troch Fransiskanen betsjinne. Foardat de hjoeddeiske tsjerke boud waard, fusearren de twa parochy's ta ien parochy. De nijbou fûn plak op de grûn fan de âlde Fransiskustsjerke, dy't foar dat doel ôfbrutsen waard. De Sint-Martinustsjerke bleau oant de wijing fan de nijbou yn gebrûk en waard letter brûkt as kapel fan de roomske HBS.
By de ynrjochting fan de tsjerke waard in grut part fan de ynrjochting út de âlde tsjerken meinommen. Op 8 maaie 1934 fûn de wijing fan de nije, folle gruttere Fransiskustsjerke plak, dêr't ek Titus Brandsma by holp.
Lykas de measte roomske tsjerken waard it ynterieur yn de jierren 1960 yn it ramt fan de troch de paus ôfkundige liturgyske fernijingen oanpast. De tsjerke krige in folksalter, dat mear de tsjerke yn skood waard. Yn de jierren 1980 waard der yn it ramt fan de sillichferklearring fan Titus Brandsma in kapel ynrjochte. As tarieding op de ferheffing ta basilyk krige de tsjerke op 28 maaie 2017 in nije ambo yn 'e selde styl as it selebraasjealter.
Op 23 novimber 2016 is troch de Romeinske Kongregaasje foar de Godlike Earetsjinst út namme fan paus Fransiskus oan de Fransiskustsjerke de earetitel fan basilica minor takend fanwegen de ferearing fan Marije fan Sânwâlden en de yn 2021 hillich ferklearre Titus Brandsma.
Op 28 maaie 2017 fûn de ferheffing fan tsjerke ta basilyk mei in proklamaasjefiering plak.
Beskriuwing
Yn de tsjerke is de dragende konstruksje fan de bôgen sichtber litten, het dekbeskot is ôftimmere mei blau ferve hout. Wat opfalt binne de inoar krusende grutte bôgen. thumb|260px|Brânskildere ramen fan Sint-Fransikus, de [[martlers fan Gorkum, it Lêste Nachtmiel en it mirakel fan Amsterdam]] De preekstoel is fan stien mitsele. Oarspronklik hie de Fransiskustsjerke plak foar 1200 parochianen. Hjoed-de-dei is der plak foar maksimaal 650 parochianen.
Yn 2015 waard de foar-reformatoaryske tradysje om Us Leaffrou fan Sânwâlden yn prosesje troch de stêd te dragen wer op 'e nij ynfierd.
Oargel
It grutte oargel op de galerij waard troch de firma Vermeulen út Alkmar yn de eardere Sint Martinustsjerke oan de Grutte Dijlakker boud. Jos Vermeulen ferhûze it ynstrumint nei de nijbou en boude it dêr wer op. Deselde oargelbouwer fergrutte it oargel yn de jierren 1960. Sûnt de tsjerke yn 1972 in koeroargel krige fan Verschueren wurdt it grutte oargel net mear brûkt.
Niebüll
Niebüll (Deensk: Nibøl, Noard-Frysk: Naibel) is in stêd yn it distrikt Noard-Fryslân yn de Dútske dielsteat Sleeswyk-Holstein.
It plak waard al yn 1436 neamd, mar bleau iuwenlang net folle mear as in doarp. Earst doe't it eilân Sylt opgong makke as toeristesintrum ûntjoech Niebüll har, mei troch it spoarstasjon, ta in regionaal sintrum. Omdat auto's de Hindenburgdaam, dy't Sylt mei it fêstelân ferbynt, net opmeie, moatte minsken dy't har auto meinimme wolle nei Sylt dy op stasjon Niebüll op de trein sette. Yn 1960 krige Niebüll stedsrjochten. De 18e-iuwske tsjerke hat noch in benei oarpronklik ynterieur út de boutiid.
WTOC
WTOC, wat stiet foar Westergeest Oudwoude Triemen Combinatie, is in fuotbalklup dy't spilet op sportpark De Wygeast oan de Swartewei yn Aldwâld. De feriening is oprjochte op 28 april 1964. Sa at de namme al oanjout, komme de spilers neist Aldwâld ek út Westergeast en De Trieme.
Earebegraafplak Bloemendaal
thumb|Tinkstien foar fusillearre Nederlânske fersetsstriders thumb|Grêfstien fan [[Hannie Schaft ]] It Earebegraafplak Bloemendaal is (sûnt 1945) in begraafplak yn Overveen. Op it earebegraafplak binne 347 Nederlânske fersetsstriders te hôf brocht, lykas Hannie Schaft en Johannes Post. De lêste herbegraffenis wie yn 1955.
List fan beïerdige persoanen
In kar:
Kloatsek
Kloatsek is in synonym foar it skroatum of de balpûde.
It wurd kloatsek wurdt yn 't generaal brûkt as skelwurd. It wurd kloat betsjut rûn of bal. It jin kloaten fiele is in negative oantsjutting; de betsjutting fan kloaten hawwe (dryst, it hert hawwe) jout bewûndering oan.
Urban X Award
De Urban X Awards binne in groep Amerikaanske prizen dy't ienris yn it jier takend wurde foar de bêste pornografyske films op it mêd fan "etnyske" (dat wol sizze: net-blanke) pornografy. Dêrby giet it om pornofilms mei Aziatyske, swarte of Latynsk-Amerikaanske aktrises, en yn it gefal fan ynterrasiale pornografy ek mei blanke aktrises. Dizze prizen waarden yn 2008 oprjochte troch de Afro-Amerikaanske pornoregisseur Giana Taylor. De winners wurde keazen troch de fans op 'e webside stimme te litten.
De earste útrikking fan 'e Urban X Awards, dy't doe noch fan Urban Spice Awards hieten, fûn plak op 8 juny 2008 yn it Platinum Live yn Studio City te Los Angeles, en waard presintearre troch de swarte pornoakteur en -regisseur Sean Michaels en aktrise Olivia O'Lovely, dy't fan Latynsk-Amerikaansk komôf is. Sûnt is de útrikking altiten holden yn july yn Los Angeles. Yn 2012 waard it foar it earst útstjoerd op tillefyzje. Under de pornoaktrises dy't alris in Urban X Award wûn hawwe, binne Kapri Styles, Nyomi Banxxx, Francesca Le, Lisa Ann en Shyla Stylez.
Drachten Diamonds
De Drachten Diamonds is in honkbal- en softbalferiening út Drachten
Skiednis
De feriening waard op 20 april 1961 oprjochte as Honkbal Vereniging Drachten. Yn 1969 werd de titel feroare yn Honk en Softbalvereniging Drachten en no wurdt de namme Drachten Diamonds fierd. De oprjochters wiene in aantal honkbalentûsjasten dy't destiids allegear by de Philips-fêstiging yn Drachten wurken en it honkbal meinomd hiene út Eindhoven dêr't se spilen. Yn 1996 waard in jubileumboek útjûn ta eare fan it 35-jierrich bestean en yn 2001 waard it fjirtichjierrich jubileum fierd mei in grut toernoai.
Feriening
Yn 2011 hat de feriening om de hûndert leden dy't yn meardere teams spylje. Der is in earste honkbalteam hearen dat útkomt yn de lanlike tredde klasse fan de KNBSB en in twadde hearenteam. Yn de jeugd is der in junioarehonkbalteam foar spilers fan 16 oant 20 jaar, in aspirantehonkbalteam foar spilers fan 12 oant 16 jier, in mingd pupilleteam honkbal foar spiler fan 9 oant 12 jier en in mingd peanutbal-team foar bern boppe de fiif jier. De feriening hat ek in damessoftbalteam dat ek útkomt yn de lanlike bûnskompetysje yn de tredde klasse en in rekreanteteam. De feriening hat in eigen akkomodaasje oan de Sportleane mei eigen fjilden en in clubhûs.
Flensburg Avis
thumb|Kantoar Flensborg Avis Flensborg Avis is in Deensk- en Dútsktalige krante dy't ferskynt yn Súd-Sleeswyk en it haadkantoar hat yn Flensburg (Deensk: Flensborg). De doelgroep is de Deenske minderheid besuden de grins- en yn Súd-Sleeswyk wenjend yn Denemark. De krante ferskynt seis kear wyks mei in oplage fan ± 5800. Op tongersdei is der in oplage fan ± 15.000. Lokale redaksjes sitte yn de stêd Schleswig (Slesvig), Hüsem (Husum) en Niebüll (Nibøl). Flensborg Avis is de ienige Deenske krante yn Dútslân.
De Flensburger krante waard oprjochte op 1 oktober 1869 troch Gustav Johannsen, dy't oant 1883 haadredakteur wie. Sûnt 1986 ferskynt de Flensburger krante mei in oantal Dútsktalige siden. In protte Noard-Friezen lêze de krante Flensborg Avis. Dy krante ferskynt yn de talen Deensk en Dútsk, mei hiel út en troch ris in stikje yn it Noard-Frysk. Meastal stiet dêr dan de Dútske oersetting noch njonken.
Fryske side yn Flensborg Avis
De Friisk Foriining is in grutte klant fan de Flensborg Avis en stjoert alle wiken in eksimplaar fan de krante oan syn leden ta. De organisaasje hie him in pear kear by de Flensborg Avis beklage oer it oanpart Frysk. It resultaat is dat Noard-Friezen no fjouwer kear yn it jier in kranteside folje meie mei Frysk nijs. De side kriget nei alle gedachten de namme Üüsen äine wäi (ús eigen wei). In earder tydskrift fan de Friisk Foriining hie dy namme ek.
Black Hills
De Black Hills (letterlik: "Swarte Heuvels") foarmje in lyts rotsich geberchte dat boppe de prêrje fan 'e Grutte Flakten fan Noard-Amearika útstekt. It leit yn it súdwesten fan 'e Amerikaanske steat Súd-Dakota mei in útrin yn eastlik Wyoming. De bergen binne alhiel begroeid mei nullebeammen en wurde dêrom wol beskreaun as in "eilân fan beammen yn in see fan gers".
Yn 'e Black Hills binne in protte nasjonale parken en monuminten te finen, wêrûnder Mount Rushmore, it Nasjonaal Park Wind Cave, it Nasjonaal Monumint Jewel Cave, it Nasjonaal Wâld de Black Hills, it Steatspark Custer (it grutste steatspark fan Súd-Dakota, en ien fan de grutsten yn 'e hiele Ferniene Steaten), it Steatspark Bear Butte en it Nasjonaal Monumint Devils Tower. Teffens leit yn 'e Black Hills Harney Peak, it heechste punt fan Noard-Amearika eastlik fan 'e Rocky Mountains. Gjin spesjale beskerme status hat it Tinkteken foar Mâl Hynder, dêr't nei in heale iuw noch altyd oan wurke wurdt.
Dat barren late ta de Grutte Sû-Oarloch fan 1876, dy't einige mei de definitive nederlaach fan 'e Flakte-Yndianen. Yn 1877 waarden de Black Hills tsjin alle ferdraggen yn troch de Amerikaanske oerheid fan 'e Lakota ôfpakt en frijjûn foar kolonisaasje troch de blanken. De goudkoarts duorre oant 1879 en soarge yn 'e Black Hills foar in tanimmend tal ynwenners. It meastepart teach nei de nije stedsjes Deadwood, Lead, Custer en Central City. Yn 1880 wiene de Black Hills it tichtstbefolke gebiet fan it Dakota-Territorium. Sûnt dy tiid hat de mynbou oanhâldend in wichtige rol spile. Tsjintwurdich is ek it toerisme fan grut ekonomysk belang.
De Black Hills binne noch altyd in omstriden gebiet. Yn 1980 wiisde it Amerikaansk Heechgerjochtshôf oan acht Lakota- en oare Sû-stammen in skeafergoeding fan goed $105 miljoen ta: $17,1 miljoen dollar foar de merkwearde fan it lân yn 1877 en $88 miljoen oan rinte (fan 5% it jier). Mei't it hôf lykwols wegere en erken harren rjochten op it lân sels, stegeren de Lakota de skikking ôf. Yn 2007 rôp de saneamde Lakota Frijheidsdelegaasje de ûnôfhinklikheid út fan 'e Republyk Lakota, dy't al it lân omfieme dat ûnder it earste Ferdrach fan Fort Laramie, út 1851, troch de Feriene Steaten oan de Lakota taparte wie, ynklusyf de Black Hills.
Natuf-kultuer
thumb|left|140px|Fersprieding fan de Natuf-kultuer De Natuf-kultuer is in prehistoaryske kultuer út it Paleolitikum. De kultuer wurdt beskôge as in oergongsfase yn de Neolityske revolúsje dêr't de minske yn fêste wenplakken wenne, mar foar har deiliks libben noch folslein ôfhinklik wienen fan wielde nôt en de jacht. De kultuer datearret fan 12.500 oan 10.500 lyn en is ferneamd nei de fynplak fan dizze kultuer by de wady An-Natuf yn Israel. De Natuf-kultuer wurdt karakterisearre troch lytse doarpen fan rûne hutten mei stienen muorren en in aardich grut tal ynwenners. Fynplakken komme foar fan Súd-Turkije oant Israel.
Klyster
thumb|Klyster in Nederlandsche Vogelen, Vol. 1 (1770) De Klyster, ek wol Swarte lyster neamd, (Turdus merula) is in fûgel út de famylje fan de lysterfûgels.
Foarkommen
It mantsje sit hielendal swart yn de fearren, fandêr ek syn Ingelske namme Blackbird. Fierder hat hy grize poaten en in giele snaffel en in giele ring om it each, It wyfke is hiel ûnopfallend mei brúngrize fearren en ek gjin giele snaffel of ring. De Klysters binne sa'n 25 sm grut.
1997
Dit jier makket ûnderdiel út fan it desennium fan 'e 1990-er jierren.
Klyster
Fersprieding
De Klyster komt besuden fan de poalsirkel yn hiel Jeropa en grutte parten fan Aazje foar. Op oare plakken is er útset, Yn Austraalje en Nij-Seelân wurdt er sjoen as in pleach. Utsein de noardlikst libjende fûgels binne de klysters gjin trekfûgels en bliuwe se it hiele jier yn harren territoarium.
Iten
Klysters ite fan alles. Se ite wjirms en ynsekten mar ek wol beien en ek wol ôffal. Se hawwe in territoarium dat bot ferdigene wurdt troch it mantsje, tsjinoer oare klysters mar ek wol tsjinoer oare, lytsere fûgels.
Fuortplanting
It briedseizoen fan de Klyster rint yn Jeropa fan ein maart oant ein juny, Yn dy tiid briedt it wyfke twa of trije kear. It nêst wurdt makke troch it wyfke, meast op in twa meter hichte yn in strûk of beam. Ek wurdt it nêst wol makke yn bygelyks in daksgoate of yn in ferskûle hoeke yn in hok. It wyfke briedt de fjouwer of fiif aaien yn sa'n twa wiken út. Dernei bliuwe de jongen ek noch twa wike yn it nêst dêr't se troch beide âlden fuorre wurde.
Ingvild Deila
Ingvild Deila (Skien, 18 jannewaris 1987) is in Noarske aktrise. Se is bekend om har rollen yn sawol ûnôfhinklike films mei leech budzjet as grutskalige kaskreakers.
Se ferskynde earst yn film troch har rol as Mina yn FISH (2013); dit waard folge troch rollen yn 7 films, allegear yn 2014. Dat late ta har rol yn de Marvel Cinematic Universe as in World Hub wittenskipper yn Oslo yn Avengers: Age of Ultron (2015). Delia spile ek Princess Leia yn Rogue One (2016). Omdat de film him ôfspilet foar Star Wars: Episode IV - A New Hope út 1977, waard in mei in troch de kompjûter makke byld fan in jonge Carrie Fisher oer it gesicht fan Deila lein. Argyfbylden fan Fisher dy't "Hope" seit waarden brûkt om it personaazje in stim te jaan.
Taylor Hawkins
Oliver Taylor Hawkins (Fort Worth, 17 febrewaris 1972 – Bogotá, 25 maart 2022) wie in Amerikaansk drummer. Hy waard benammen bekend fan de band Foo Fighters.
Karriêre
Hawkins begûn by de eksperimintele band Sylvia en wie yn 1994 drummer yn de begeliedingsband fan Sass Jordan ûnder har Europeeske toernee. By it lêste optreden yn Hollywood learde er Alanis Morissette kinnen, fan 1995 oant maart 1997 wie er drummer by Morrisette's begeliedinngsband Sexual Chocolate, hy wie ek te sjen yn in tal fideoclips fan Alanis Morissette. thumb|left|200px|Taylor Hawkins yn 2018 Begjin 1997 krige Hawkins in tillefoantsje fan Dave Grohl mei de fraach of't er in drummer wist foar syn band Foo Fighters om 't se krekt harren drummer William Goldsmith ûntslein hiene. Taylor bea himsels oan en sadwaande waard hy de nije drummer fan de Foo Fighters. Hawkins wie foar it earst te sjen as drummer fan de band yn de fideoclip fan it nûmer Monkey Wrench hoewol't it nûmer sels ynspyle wie troch Grohl. Njonken drumme song Taylor ek in tal nûmers yn, ynstee fan Dave Grohl; sa is er te hearren op de nûmers Cold Day in the Sun en op in tal covers dy't de band opnaam hat.
Njonken Foo Fighters hat Taylor Hawkins oan in tal oare projekten en bands meiwurke. Sa brocht er mei syn eigen band Taylor Hawkins & The Coattail Riders trije albums út.
Yn 2012 waard bekend makke dat Hawkins de rol fan Iggy Pop op him nimme soe yn de film CBGB oer de klup mei deselde namme. Yn 2014 ferskynde in album fan it projekt, The Birds of Satan, dêr't ek ferskate Foo Fighters op meispylje. Ek spile Taylor Hawkins yn in Police-coverband. Police-drummer Stewart Copeland wie ien fan syn foarbylden.
Priveelibben
Taylor Hawkins waard berne yn Fort Worth Teksas, as jongste yn in gesin fan trije. Yn 1976 ferhuze de famylje nei Laguna Beach Kalifornje dêr't er fierder opgroeide. Hawkins boaske yn 2005 en krige mei syn frou trije bêrn.
Ferstjerren
Yn 2022 soe Hawkins mei de Foo Fighters op toernee troch Súd-Amearika, mar op 25 maart 2022, krekt foar in optreden yn Bogotá oan it begjin fan it toernee, waard Taylor dea fûn yn syn hotelkeamer. . Hawkins waard 50 jier âld. Letter die bliken dat er stoarn wie oan in kombinaasje fan drugs en medisinen.
Yn septimber dat jier joegen de Foo Fighters twa konserten ta neitins oan Hawkins, de earste yn it Wembley Stadium yn Londen, en de twadde yn it Kia Forum yn Los Angeles. Syn soan Shane Hawkins, spile yn it Wembley Stadium by it nûmer "My Hero" op de drums.
Leie (rivier)
thumb|Rin fan de Leie thumb|Boarne fan de Leie yn Lisbourg thumb|De Leie yn [[Kortrijk]] thumb|De Leie yn Gint De Leie (Frânsk: Lys) is in rivier yn Frankryk en België. It is in sydrivier fan de Skelde en mûnet út yn de stêd Gent. De rivier is sa 'n 200 kilometer lang en ûntspringt yn de gemeemte Lisbourg. De rivier foarmet oer 26 km de Belgysk-Frânske grins fan Armentiers oant Menen. De rivier wurdt sûnt de midsiuwen brûkt foar transport.
De boarne fan de Leie yn Lisbourg is ien fan de meast typyske foarbylden fan in artezyske boarne. It hydrografyske bekken fan de Leie beslacht mei-inoar 4727 km², dêrfan leit likernôch 2900 km² yn Frankryk en likernôch 1825 km² yn België. Fan Sint-Eloois-Fiive ôf oant Gent rint de boaiem licht skean ôf, dêrtroch ûntstiene in protte meanders.
Etymology
De Leie waard foar it earst neamd yn it jier 694 as Legia by, likernôch Sloten, de hjoeddeistige beafeartsoarde Oostakker-Thaddeus, deunby Gent. De fermelding as super fluvio Legia betsjut 'boppe de stream Leie'. It is net dúdlik hoe 't Legia útsprutsen waard, wat ymplikaasjes hat foar de mooglike orizjine. Der besteane twa konkurrearjende teoryen oer it komôf fan'e namme. Ofhinklik fan de útspraak fan de letter 'g' yn Legia wurdt in Keltyske of Belgyske oarsprong fermoede. Yn beide gefallen is it wurd lykwols werom te lieden ta in Yndo-Europeeske woartel lis, wat 'floeie of 'streame' betsjut.
Fjildslaggen
De rivier wie it plak fan trije fjildslaggen tusken de alliearden en it Dútske leger. Yn de Earste Wrâldoarloch yn 1918 wie de Leie it toaniel fan de Fjirde Slach om Ieper, dy 't diel útmakke fan it Dútske Maitiidsoffensyf en letter dat jier fan de Twadde Slach om de Leie, dy 't diel útmakke fan it Hûndertdagenoffensyf fan de alliearden. Yn de Twadde Wrâldoarloch wie de Slach oan de Leie part fan it Dútske offinsyf yn Flaanderen nei It Kanaal yn 1940.
Feroaringen oan de rin fan de Leie
Oarspronklik mûne de Leie út yn de Skelde oan wat no de Portus Ganda hjit, deun by it stee fan de Sint-Baafsabdij. Fan it âlde kronkeljende trajekt streamop fan Deinze binne op de measte plakken noch de âlde ôfsletten earms oanwêzich. De measte gemeentegrinzen lâns de Leie komme noch oerien mei it âlde trajekt. Yn de jierren 60 fan de 20e iuw waard de Nederskelde yn it stedssintrum dimpt tusken it gebou Geeraard de Duivelsteen yn Gint en de Leie. Sûnt novimber 2018 is dat opnij sa, de Reep is folslein iepen en de ferbining waard makke fia de Scaldisslûs. Dy slûs hat in kolk foar rûnfeartboaten en lytse plezierboaten, mei dêrneist in skean flak foar kano's en kajaks. De eigentlike mûning fan de Leie is no de Gentse Ringvaart, dy 't yn de jierren 60 fan de 20e iuw groeven waard om oerstreamingen yn it sintrum tsjin te gean en it skipfeartferkear flotter ferrinne te litten.
Troch it Ofliedingskanaal fan de Leie of Schipdonkkanaal, dat de Leie ferbynt mei it Kanaal Gent-Brugge, bleau de ûnderrin fan de Leie fan Deinze behoede fan it rjochlûken fan har meanders. Dêr is farren mei skippen fan 20 meter of langer net mooglik. Twa tredde fan it Leiewetter wurdt ôffierd troch it Schipdonkkanaal; it restearjend treddepart streamt yn de toeristyske Leie.
Binnenfeart
Fan 1997 ôf waard de Leie yngeand rjochtlutsen, ferbrede en útdjippe yn en om de stêd Kortrijk hinne. Dy wurken makken de Leie befarber foar kontenerskippen en skippen oant 1350 ton en fierder yn de takomst oant 3000 ton, CEMT-klasse Vb. Der kin dan mei trije lagen konteners fearn wurde. Yn dat gefal moat der wol konkurrearjend farren wurde, lykas dat fan 1992 ôf al foar 1000 - tonners dien wurdt.
Nei oanpassing fan it trije kilometer lange trajekt fan Kortrijk en Komen is de grutte tonnemaat mooglik oant Rijsel fia de sydrivier de Deule, dêr 't dit foar de oanpassingen noch 600 ton wie. De rivier wie 20 meter breed en no 32 meter. De maksimaal talitten djipgong waard 6,50 meter, de brêgen waarden nei 7 meter trochfearthichte brocht.
De skipfeart yn it Leiebekken wurdt fierder befoardere troch it Kanaal Bossuit-Kortrijk, dat de Leie ferbynt mei de Skelde, it Kanaal Roeselare-Leie en it Afleidingskanaal fan de Leie of Schipdonkkanaal, dat de Leie ferbynt mei it Kanaal Gent-Brugge.
Natuer
De Leiedelling hat de neifolgjende natuergebieten:
Fernuniversität Hagen
thumb|Haadgebou fan de Fernuniversität Hagen De Fernuniversität in Hagen (Ofstânsuniversiteit yn Hagen) is in Dútske universiteit dy't universitêr ôfstânsûnderwiis biedt. De universiteit is fêstige yn de stêd Hagen. Dêrneist hat de universiteit yn oare Dútske stêden en yn it bûtenlân regionale stúdzjesintra. Mei sa likernôch 75.000 studinten is it de grutste universiteit fan Dútslân.
De universiteit sette yn 1974 útein as universiteit en hegeskoalle. Sûnt 2003 wurde der inkeld noch universitêre stúdzjes oanbean. De universiteit kriget oerheidsjild en de diploma's fan de Fernuniversität Hagen binne lykweardich oan diploma's fan reguliere universiteiten.
Organisaasje
Yn april 2018 hie de universiteit 85 professoaren yn tsjinst.
Fakulteiten
De universiteit is hat de neikommende fakulteiten:
Regionale stúdzjesintra
De regionale stúdzjesintra binne dependânses fan de Fernuniversität Hagen yn Dútslân en it bûtenlân. Sa hawwe studinten de mooglikheid om (relatyf) tichtby hûs aktiviteiten by te wenjen, toetsen te meitsjen, literatuer te lêzen of fragen te stellen.
De 13 Dútske regionale stúdzjesintra binne fêstige yn: Berlyn, Bonn, Coesfeld, Frankfurt am Main, Hagen, Hannover, Hamboarch, Karlsruhe, Leipzig, München, Neuss, Nürnberg en Stuttgart.
It stúdzjemateriaal kin de hiele wrâld oer stjoerd wurde sadat in stúdzje yn it bûtenlân ek mooglik is. De universiteit hat gearwurkingspartners en stúdzjesintra yn: Eastenryk, Hongarije, Letlân, Ruslân en Switserlân.
Oantal studinten
thumb|400px|left|Untjouwing fan it tal studinten oan 'e Fernuniversität Hagen.
Stúdzjefûns
In provinsjaal stúdzjefûns waard yn 1948 troch Provinsjale Steaten fan Fryslân ynsteld foar it ferlienen fan bydragen yn de kosten fan oplieding oan ûnbemiddele jonge minsken fan goede oanlis, dy't yn Fryslân thúshearre. Ek wienen der troch de gemeente ynstelde stúdzjefûnsen mei soksoarte doel yn Ferwerderadiel, It Hearrenfean, Ljouwert, Snits en Weststellingwerf.
Stasjon Boazum
Stasjon Boazum (Bz) is in earder stoppplak oan it spoar fan Ljouwert nei Starum foar Boazum.
De halte wie iepene fan 16 juny 1883 oant 15 maaie 1938, fan 1 maaie 1940 oant 24 novimber 1940 en fan 1 novimber 1943 oant 17 july 1944. Yn 1958 waard it stasjonsgebou (út 1882) sloopt.
Ingested
Ingested  is in Ingelske metalband oprjochte yn 2006 yn Manchester. De band brocht yn 2009 syn debútalbum Surpassing the Boundaries of Human Suffering út. De teksten fan de band gean benammen oer ferkrêfting, nekrofily, moard en Dominânsje. Ingested hat seis studio-albums útbrocht.
Kurasau (likeur)
thumb|right|200px|De Kurasau likeur. De Kurasau is in likeur dy’t in makke wurdt op Kurasau.
De likeur wurdt al desenniums lang makke yn it hearehûs Chobolobo. Kurasau likeur waard foar it earst yn de 19e iuw makke en ferkocht troch de Senior famylje, in Joadske famylje fan Spaanske en Portegeeske komôf.
It wurdt makke fan de laraha, in soere sinasappel dy’t op Kurasau ferboud wurdt. De laraha wurdt iepensnien mei in houten mes. Dit moat oksydaasje fan de fruchten tsjin gean. Om de likeur te meitsjen wurdt de skyl fan de sinasappel drûge, wêrtroch de oalje der útkomt. Dêrnei wurdt de skyl foar in pear dagen yn alkohol en wetter lein, dan wurdt de skyl derút helle en wurde oare yngrediïnten derby dien. Nei it tameitsjen wurde de flessen mei de hân fold en wurdt der in koark op dien.
De drank smakket wat nei sinesappel, mei ferskate nivo’s yn bitterheid. It is eins kleurleas, mar mei kleurstoffen wurdt der in kleur oan de drank jûn, wêrtroch it in eksoatysk foarkommen krijt. De Kurasau is te krijen yn fiif ferskillende kleuren, kleurleas, read, grien, giel en blau. De blauwe ferzje is it meast ferneamd.
Oare likeuren wurde ek wol as Kurasaus ferkocht, mei ferskate smaken, bygelyks kofje, sûkelarje en rum rezyn.
De Strikel
De Strikel wie in Frysk kultureel moanneblêd, oprjochte yn jannewaris 1958 troch De Fryske Bibleteek, útjûn troch de firma Laverman yn Drachten.
It wie de fuortsetting fan It Heitelân. Redaksjesekretaris wie Adam Jaarsma. Hylkje Goënga waard ien fan de earste redaksjeleden. Se soe dat yn de 37 jier dat dit tydskrift bestie bliuwe, de lêste jierren as einredaktrise. It blêd wie opnomd yn it jierlikse apakket fan de Fryske bibleteek en hie in oplage fan ± 1200. Utjefte fan Laverman NV yn Drachten (1958-1971), Stichting Dit is Friesland (opnomd yn it moanneblêd Dit is Friesland, 1972), Utjouwerij Fryslân yn Grou (sûnt 1972). Einredakteur wie ûnder oaren Freark Dam. De Strikel is letter opgien yn moanneblêd De Moanne.
Stasjon Frjentsjer Halte
Frjentsjerter Halte (Fnh) wie in halte oan it spoar fan Tsjummearum nei Frjentsjer. Frjentsjerter Halte oan de Harlingerweg wie iepen fan 1 oktober 1903 oant 8 oktober 1933. It gebou út 1902 bestiet noch altiten.
Dit stasjon is boud nei it stasjonsûntwerp mei de namme Standerttype NFLS, dy't benammen brûkt waard by spoarstasjons yn Fryslân. It stasjon Frjentsjerter Halte wie fan it type NFLS halte 3e klasse.
Tusken 1935 en 21 novimber 1941 siet der in kibboets yn it gebou. Dy kibboets wie in hachsjara, in joadske lânbouskoalle. Goed 80 jonge sionisten waarden dêr taret op emigraasje nei Palestina.
Albert Swalue
Albert Otto Swalue, (doopt op 12 desimber 1683 - 1768), wie in keunstskilder fan Ljouwert. Hy skildere benammen blommen en dekoraasjes. Wurk fan him is yn it Frysk Museum.
Achmeatoer
250px|thumb|Achmeatoer yn Ljouwert 250px|thumb|Utsjoch fan de Achmeatoer op de binnenstêd mei it Saailân fan de boppeste ferdjipping fan de Achmeatoer De Achmeatoer is in kantoarflat yn it sintrum fan Ljouwert. It gebou is 115 meter heech en hat 24 ferdjippings. Dêrmei is de Achmeatoer it heechste gebou fan Ljouwert en tagelyk fan Fryslân en de rest fan hiel Noard-Nederlân.
De toer is boud yn opdracht fan Achmea Fêstgoed en ûntwurpen troch de arsjitekten Abe Bonnema en Jan van der Leij fan Bonnema Arsjitekten út Hurdegaryp. Yn 2002 is de toer oplevere. De Achmeatoer is oant fier yn de omkriten fan Ljouwert te sjen.
Karakteristyk binne de swarte platen fan natuerstien dy't oan it gebou fêstmakke binne. Yn 2001 en 2002 liet mei in stoarm in oantal fan dy platen los, wêrtroch't de strjitten deromhinne ôfsetten wurde moasten.
De Achmeatoer hat 4 liften dy't elts in faasje hawwe fan 21,6 km yn it oere (6 m/s). Oarspronklik hellen de liften sels 32,4 km yn it oere (9 m/s), mar trochdat minsken mislik waarden as gefolch fan de reedlik grutte fersnelling is de maksimale faasje no mei 10,8 km yn it oere fermindere (3 m/s). Op it heden jout dy faasje noch hieltyd in nuver gefoel. De earen gean by dy faasje tichtsitten trochdat in reedlik grutte ôfstân oerbrêge wurdt.
Beswieren
Troch nije foarskriften fan dyselde Ryksloftfearttsjinst is it net mear tastien om binnen in striel fan fjouwer kilometer om de fleanbasis heger te bouwen as 45 meter.
Heechste wolkekliuwer fan Noard Nederlân
De Achmeatoer is mei 115 meter fierwei de heechste wolkekliuwer fan Noard- en East-Nederlân. Yn Grins hawwe sy ea plannen hân foar in 150 meter hege toer, mar dy plannen binne lykwols ôfsein. Lykas de Aldehou is de Achmeatoer foar Ljouwert tige byldbeskiedend en is mei helder waar yn in grut part fan Fryslân te sjen.
thumb|left|320px|Sicht nei it súdwesten ta yn de observaasjeromte op de 26ste ferdjipping fan de Achmeatoer (2013)
Georges Pompidou
thumb|200px|Georges Pompidou (1965) Georges Jean Raymond Pompidou (5 july 1911 - 2 april 1974) wie in Frânsk politikus. Hy wie presidint fan Frankryk fan 1969 oant 1974.
Pompidou hearde yn 1945 by de stêf fan generaal De Gaulle. Nei't er yn april 1962 premier wurden wie, liet er him kenne as in tûk politikus. Yn maaitiid 1969 wûn er de ferkiezings foar it presidintskip en yn juny waard hy presidint.
Pat Smear
Pat Smear (berne as Georg Albert Ruthenberg) ( Los Angeles, 5 augustus 1959) is in Amerikaanske gitarist. Hy is benammen bekend as gitarist fan de Foo Fighters.
Karriêre
Smear groeide op yn Californië. Hy rjochte yn 1976 tegearre mei Darby Crash de band The Germs op mei bassist Lorna Doom en drummer Dottie Danger, in pseudonym fan Belinda Carlisle. Har plak waard letter ynnommen troch Don Bolles. Mei The Germs brocht er yn 1979 it album GI út. Letter spile er mei Nina Hagen en makke twa solo-albums: So you fell in love with a musician en Ruthensmear.
Hy ferskynde ek yn telefyzjesearjes en films, wêrûnder Blade Runner. Doe 't er oan de film Breakin' wurke, moete er Courtney Love, en yn 1993 waard er troch Kurt Cobain frege om ta stipe fan de toernee's by Nirvana te spyljen; Smear akseptearre it oanbod en gie mei op toernee. Dat duorre mar sa'n seis moanne om't Cobain himsels te koart die yn april 1994.
Nei de ein fan Nirvana rjochte drummer Dave Grohl de Foo Fighters op en frege Smear yn de band. Hy spile mei harren oant septimber 1997. Dêrnei wurke er oan in tal TF-reklamespots en wurke er as produsint. Yn 2005 kearde er werom by de Foo Fighters, earst alline om te stypjen by de toernee's, en fan 2010 ôf wied er wer in folweardig bandlid.
Namybje
Namybje of Namibië is in lân yn it suden fan Afrika. Der wenje om-ende-by 2.055.080 minsken. De haadstêd is Windhoek.
Lizzing
Namybje wurdt beginzge troch:
Lânskip
Yn it easten fan Namybje leit de grutte Kalahary woastyn. De Kaprivistripe is in lânstripe fan 450 by 50 kilometer yn it noard-easten, dat tusken Angoala, Sambia en Botswana leit en yn it easten ek oan Simbabwe grinzet.
Bestjoerlike divyzjes
Namybje hat fjirtjin regio's:
Skiednis
Al sûnt iere tiden wurdt Namybje befolke troch San-folken. Net dúdlik is wannear't de Damara harren yn it binnenlân festigen, mar nei alle gedachten wie dat noch foardat de earste Bantoe- yn Namybje kamen. Yn de 16e iuw lutsen Herero- en Owambostammen fanút it noarden it gebiet yn. Yn de twadde helte fan de 18e iuw festigen Namastammen har yn it suden en Kavango yn it noarden.
Yn 1793 waard it gebiet fan de Walfiskbaai troch De Nederlanners yn besit nommen en op de ein fan de 19e iuw in Dútske koloanje. Súd-Afrika krige sizzenskip oer it gebiet nei de Earste Wrâldkriich. Yn 1966 begjint de SWAPO mei in ûnôfhinklikheidsoarloch, mar it soe oant 1988 duorje foardat Súd-Afrika dêr tastimming joech foar mear selsstannigens. Sûnt 1990 is Namybje ûnôfhinklik en yn 1994 die Súd-Afrika ek ôfstân fan de Walfiskbaai.
Befolking
right|thumb|200px|In Jonge Himba-frou
Taal
Neffens de folkstelling fan 2001 binne de talen dy't it meast sprutsen wurde:
De offisjele taal, it Ingelsk, wurdt amperoan troch de befolking as memmetaal sprutsen. It is foaral bedoeld as neutrale taal tusken de ferskate befolkingsgroepen
Handley Page Hampden
De earste oanfallen mei de Hampden waarden dien op 4 septimber 1939, doel wie de Dútske float. Net ien bom wie lykwols raak. De Hampden hie goede fleaneigenskippen, mar hie te min bewapening om brûkt te wurden foar opraasjes by deiljocht (dat jilde oars foar alle Britske bommesmiters út dy tiid). Dêrom waard de Hampden nei 18 desimber 1939 allinne by nachtoperaasjes brûkt. In ferneamde missy mei hampdens wie de oafal op it Dortmund-Iemskanaal by Münster op 12 augustus 1940. Yn de nacht fan 25 op 26 augustus 1940 dienen de tastellen mei oan it earste massale bombardemint op Berlyn en letter op Keulen. De Hampdens waarden yn 1942 weromlutsen út de tsjinst by it Bomber Command. Dêrnei waarden sy noch wol brûkt by it Coastal Command as torpedo-bommesmiter (de Hampden TB Mk I) en ferkenningsfleanmasine.
De Hampden hat tsjinne by de loftmachten fan Austraalje, Kanada, Sweden (ien tastel), Nij-Seelân, Sovjet-Uny (ien eksimplaar) en it Feriene Keninkryk
Spesifikaasjes (Hampden T.B.Mk.I)
thumb|275px|De Hampden fan trjie kanten besjoen
Kleaster Fulda
Skiednis
Sturmius naam it stik lân plechtich yn besit en rjochte in krús op. It ûnlân waard rillegau ree makke foar de bou. Bonifatius joech persoanlik lieding oan de bou fan it kleaster en de tsjerke dy't wijd waard oan de Alderhillichste Ferlosser. Bonifatius beneamde Sturmius as earste abt fan de nije stifting, dy't alle besteande kleasters yn Dútslân yn gruttens en ferneamdens te boppe gean moast, en dy't in kweekskoalle foar prysters wurde moast. De kleasteroarder wie neffens dy fan de Abdij fan Monte Cassino. Sturmius gie sels nei Itaalje (748) om him dêr op de hichte te stellen. Om de folsleine selsstannigens fan de abdij feilich te stellen ferkrige Bonifatius in privileezje (4 novimber 751) fan Paus Zacharias dat de abdij direkt ûnder de Hillige Stoel pleatste en sa net ûnder episkopale (biskoplike) rjochtsfoech foel.
De abten fan Fulda waarden yn de 10e iuw de earste abt fan de Benediktinen yn Dútslân en Galje. Yn de 12e iuw waarden hja ek keizerlike kânseliers en yn de 13e iuw prinsen fan it keizerryk. Fulda wie it sintrum fan kleasterherfoarming yn de tiid fan it regear fan Hindrik II.
It prestiizje fan Fulda naam lykwols ôf yn de neifolgjende iuwen. Yn 1803 waard it sekularisearre nei de Reichsdeputationshauptschluss, mar waard yn 1829 in episkopale sit.
Fulda wie fan 1802 oant 1806 residinsje en besit fan de lettere kening Willem I
De kleasterbibleteek befette sa'n 2000 manuskripten. Dêr waard wurk bewarre sa as Tasitus syn Annales en de Codex Fuldensis. It kleaster wurdt beskôge as de widze fan de Ald-Heechdútske literatuer.
Grûnbesit yn Fryslân
It kleaster Fulda krige om 800 hinne in protte besit yn Fryslân, fral yn de omkriten fan Dokkum, mei omdat Bonifatius bannen mei Fryslân hie. De krekte grutte en lizzing fan dat besit is mar foar in part te efterheljen. De pacht bestie net allinnich út jild, mar ek wol, flaaks, weefsels en nôt koe de pacht mei foldien wurde. De pacht waard faak min opbrocht; dat ferbettere tydlik nei in reis fan abt Haldamar yn 944. Nei 1160 wurdt gjin Frysk besit fan Fulda mear neamd. De registers fan Fulda en Werden binne wichtige boarnen foar begryp fan de doetiidske ekonomyske- en agraryske tastân. Ek foar geografy, toponomy en antroponymy binne de registers ynstruktyf. Fulda hie yn Fryslân in advokatus, in fertsjintwurdiger, en rintmasters.
Hearskers oer Fulda oant de sekularisaasje
thumb|right|250px|Katedraal fan Fulda. thumb|right|220px|Stânbyld fan Sint Bonifatius (1830) yn Fulda right|thumb|220px|Prins-abt, prins-biskop Heinrich VIII von Bibra troch syn hofskilder Johann Andreas Herrlein Abten
Prins-abten Prins-abten & Prins-biskoppen
Stasjon Mullum-Hjerbeam
Stasjon Mullum-Hjerbeam (Mi) wie in halte oan it spoar fan Stiens nei Harns. It stopplak wie iepen fan 1 oktober 1903 oant 15 maaie 1935. thumb|Stasjon Mullum-Hjerbeam It stasjon is boud neffens it stasjonsûntwerp mei de namme Standerttype NFLS, dat benammen brûkt waard yn Fryslân. It stasjon Mullum-Hjerbeam hearde ta it type NFLS halte 3e klasse. It gebou, út 1902, bestiet noch.
Sundance Filmfestival
It Sundance Filmfestival (Ingelsk: Sundance Film Festival) is in filmfestival foar ûnôfhinklike films dat elts jier fan 'e ein fan jannewaris oant yn 'e earste dagen fan febrewaris holden wurdt yn 'e Amerikaanske steat Utah. It wurdt organisearre troch it Sundance Institute en bestiet sûnt 1978. De films fan it Sundance Festival wurde fertoand yn in stikmannich bioskopen en oare filmsealen yn Park City en Salt Lake City en yn it Sundance Resort, in wintersportlokaasje yn 'e bergen by Provo. Oarspronklik hiet it filmfestival it Utah/U.S. Film Festival en dêrnei it U.S. Film and Video Festival, oant it yn 1991 syn hjoeddeistige namme krige. Dy ferwiist nei in rol fan 'e bekende akteur Robert Redford, dy't fan it begjin ôf oan yn it evenemint behelle wie.
Algemiene beskriuwing
It Sundance Filmfestival is útslutend bedoeld foar Ingelsktalige ûnôfhinklike films (d.w.s. films dy't makke binne sûnder belutsenens fan in grutte filmstudio). Ofsjoen fan dat betingst kinne der sawol langspylfilms as koarte films oan meidwaan, en sawol spile films as dokumintêres. It Sundance Filmfestival is it grutste filmfestival foar ûnôfhinklike films yn 'e Feriene Steaten. Yn 2016 waard it besocht troch 46.660 minsken. It evenemint is fan grut belang as plak dêr't oanstoarmjend talint op it mêd fan rezjy syn films presintearje kin. It Sundance Filmfestival omfiemet ek in kompetysje mei kategoryen foar Amerikaanske en Ingelsktalige spylfilms en dokumintêres fan bûten de Feriene Steaten, mei ûnderskie tusken langspylfilms en koarte films. Fierders binne der in stikmannich tematyske kategoryen, mei de nammen: NEXT, New Frontier, Spotlight, Midnight, Premieres en Documentary Premieres.
Skiednis
It Sundance Filmfestival begûn yn septimber 1978 yn Salt Lake City as in projekt dat mear filmmakkers nei Utah helje moast. It hiet doe it Utah/U.S. Film Festival, en it waard oprjochte troch Sterling Van Wagenen (doedestiden it haad fan Wildwood, de filmstudio fan 'e ferneamde akteur, regisseur en filmprodusint Robert Redford) en John Earle, in lid fan 'e Utah Film Commission. Redford waard oerhelle om foarsitter fan it festival te wurden, en mei help fan Scott M. Matheson, de gûverneur fan Utah, waard úteinset om útslutend Amerikaanske films te presintearjen, it potinsjeel fan ûnôfhinklike films sjen te litten en de foardielen te toanen fan Utah as lokaasje om films op te nimmen.
Yn 'e earste jierren fan it filmfestival gie it benammen om in kompetysje tusken Amerikaanske ûnôfhinklike films, it wer ûnder de oandacht bringen fan guon âlde ûnôfhinklike films, it hâlden fan iepenbiere diskusjes tusken filmmakkers en it takennen fan 'e Frank Capra Award, ferneamd nei de bekende Amerikaanske swart-wytfilmregisseur Frank Capra. Yn 1979 ferliet Van Wagenen it projekt om in organisaasje op poaten te setten dy't him úteinlik ta it Sundance Institute ûntjaan soe. Syn plak as foaroanman fan it filmfestival waard koarte tiid oernommen troch Jim Ure en dêrnei troch Cirina Hampton Catania, dy't lykwols yn 1980 fuortgie om in karriêre as produsinte yn Hollywood nei te stribjen.
Inkele faktoaren holpen om it Utah/U.S. Film Festival groeie te litten. De wichtichste dêrfan wie it feit dat Robert Redford syn (populêre) namme oan it evenemint ferbûn, wat in wis resept wie foar in protte oandacht yn 'e media. Oard sprong it festival yn in gat, om't de Feriene Steaten hongerich wiene nei filmfestivals foar Amerikaanske films; it iennichste oare festival dat him dêrop talei, wie doedestiden it USA Film Festival yn Dallas.
Spin-offs op oare plakken
Fan 2006 oant en mei 2008 organisearre it Sundance Institute oan 'e Brooklyn Academy of Music (BAM) yn New York in minyfilmfestival mei de namme Sundance at BAM. Fan 2012 ôf wurdt (oarspronklik yn april, mar letter yn juny) yn 'e Britske haadstêd London it filmfestival foar ûnôfhinklike films Sundance London holden. Sûnt 2014 (mei útsûndering fan 2015) wurdt elts jier yn oktober yn Hongkong in oare spin-off fan it Sundance Filmfestival holden: Sundance Hong Kong.
Swimmen op de Olympyske Simmerspullen 1984
De Olympyske Simmerspullen 1984 ek wol de XXIIIe Olympiade neamd waarden yn 1984 yn Los Angeles, de Feriene Steaten hâlden. It swimmen waard hâlden yn it McDonald's Olympic Swim Stadium.
Night Demon
Night Demon is in Amerikaanske metalband oprjochte yn 2011 yn Ventura. De band brocht yn 2015 syn debútalbum Curse of the Damned út. De teksten fan de band gean benammen oer kwea, it tsjustere en demoanen. Night Demon hat twa studio-albums en ien live-album útbrocht.
Swimmen op de Olympyske Simmerspullen 1984
1500 meter Frije Slach
{| width=100%
Medaljespegel
De top tsien fan lannen dy't by it swimmen medaljes wûn ha tidens de Olympyske Simmerspullen fan 1984.
Uwe-Jens Mey
Uwe-Jens Mey (Warsjau, Poalen, 13 desimber 1963) is in earder Dútsk reedrider. Berne yn Poalen as soan fan in East-Dútsk diplomaat kaam Mey oant 1990 út foar East-Dútslân.
Hy die acht kear mei oan it Wrâldkampioenskip sprint en trije kear oan de Olympyske Winterspullen (yn 1984, 1988 en 1992). By dizze kampioenskippen waard Uwe-Jens Mey twa kear Olympysk kampioen op de 500 meter. Nei de spullen fan 1992 hold Mey op mei it reedriden op heech nivo.