cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Florianus
Skiednis
Florianus waard yn 276 troch it westlik leger as opfolger keazen fan keizer Tasitus, dy't mooglik syn healbroer wie. It leger yn it easten keas lykwols Probus as keizer. Florianus hie in grutter leger, mar Probus wie de bettere generaal. Ek by it westlik leger wienen syn kwaliteiten bekend. It slagge Probus it leger fan Florianus der fan te oertsjûgjen dat sy him better net bestride koene. Florianus waard dêrnei troch syn eigen soldaten fermoarde. Hy hie amper 88 dagen regearre.
Aldgillis II
Aldgillis II is ien fan 'e legindaryske keningen fan 'e âlde Friezen, dy't nei alle gedachten net echt bestien hat, mei't der gjin betroubere histoaryske boarnen oangeande him binne. Hy soe libbe hawwe fan 719 oant 741, en soe de trêde soan fan kening Redbad west hawwe. Neffens it ferhaal folge er yn 734 Poppo op, dat de lêste histoaryske kening fan Fryslân wie. Poppo wie yn 'e Slach oan de Boarn, tsjin 'e Franken, kommen te sneuveljen. Dy nederlaach foarme de ein foar it Fryske Ryk bewesten de Lauwers. Aldgillis II soe dus inkeld sizzenskip oer de Fryske eilannen en Easterlauwersk Fryslân hân hawwe (it hjoeddeistige Grinslân en East-Fryslân).
Rifka Lodeizen
Rifka Lodeizen (Amsterdam, 16 oktober 1972) is in Nederlânsk aktrise.
Lodeizen is in dochter fan bydzjend keunstner Frank Lodeizen. Sy die eineksamen vwo en studearre Nederlânsk. Lodeizen spile in lytse rol yn in Filmakademyfilm en gie dêrnei nei aktearstudio De Trap dêr't sy yn it earste jier sitten bleau. By it grutte publyk waard har gesicht bekend fan reklamespotsjes foar de belestingtsjinst.
Sy hie in rol yn de telefyzjerige Unit 13, en wurke dêrneist yn kafee Wildschut. Filmregisseur Eddy Terstall ûntduts har dêr yn 1997 en joech har in rol yn Hufters & hofdames. Dêrnei spile sy yn ferkate Terstall-films. Foar har rol yn Simon waard hja nominearre foar in Gouden Kalf. Yn 2009 krige se yndie in Gouden Keal foar har rol yn Kan door huid heen fan Esther Rots. Yn 2019 krige se in Gouden Kalf foar har rol fan Astrid Holleeder yn de telefyzjerige Judas.
Redbad II
thumb|Print fan Redbad II, makke tusken 1618 en 1620 troch [[Piter Feddes]] thumb|It Fryske Ryk ûnder Redbad II. Redbad II is ien fan 'e legindaryske keningen fan 'e âlde Friezen, dy't nei alle gedachten net echt bestien hat, mei't der gjin betroubere histoaryske boarnen oangeande him binne. Hy soe libbe hawwe fan 760 oant 786, en soe in soan west hawwe fan 'e krektlyk legindarysk Aldgillis III. Redbad II soe kening west hawwe oer de Fryske eilannen en Easterlauwersk Fryslân (Grinslân en East-Fryslân). Nei syn dea yn 786, soene de Franken it gânse Fryslân anneksearre hawwe. Neitiid waarden de Friezen ûnder twang bekeard fan it heidensk leauwe ta it kristendom.
Nordahl Grieg
thumb|Nordahl Grieg yn WW I. Johan Nordahl Brun Grieg, (Bergen, 1 novimber 1902 – delsketten boppe Berlyn, 2 desimber 1943) wie in Noarsk dichter, skriuwer, sjoernalist en polityk aktivist. Hy wie in populêr dichter, mar ek in kontroversjele persoan yn syn tiid. As oertsjûge stalinist, wie er foarsitter fan de Noarske politike organisaasje 'freonen fan de Sovjet-Uny' (1935–1940).
Biografy
right|thumb|Stânbyld fan Nordahl Grieg yn Bergen Johan Nordahl Brun Grieg wie besibbe oan de ferneamde komponist Edvard Grieg en in broer fan de publisist Harald Grieg. Grieg studearre oan de Kening Frederickuniversiteit (no de Universiteit fan Oslo). Grieg syn debút as dichter wie 1922 mei de dichtbondel Omkring Kap det gode Haab, yn 1924 folge troch Skibet gaar videre ("It skip silet fierder"). Grieg wie yn 1927 korrespondint yn China en wie dêr tsjûge fan de boargerkriich tusken de Kwomintang en de Sineeske kommunisten. Itselde jier skreau er de toanielstikken En ung manns Kjaerlighet ("de leafde fan in jongkeardel") en Barabbas.
Fan 1933 oant 1935 wenne er yn de Sovjet-Uny. He wie offysjeel útnûge om de techniken en steat fan de Sovjet film te bestúdearjen. Doe't hy weromkaam yn Noarwegen, waard hy bekind as in fûleinich oanhinger fan Josef Stalin syn politiek, en waard de foarsitter fan de Freonen fan de Sovjet Uny yn it selde jier. Yn 1937, skreau hy de ferneamde ferdigening foar de Moskouske Gerjochten, wêrmei hy talryke Noarske skriuwers oanfoel die't kritiek hienen op dy gerjochten. Ek yn syn roman Ung må verden ennu være ferdigene er Stalin en de rjochtsaken. De oanhingers fan Leon Trotsky, dy't er as ferrieder beskôge, kritisearre er yn artikelen.
It stik Vår ære og vår makt (1935) wie in oanfal op it útrûpeljen fan seelju troch de skipfeartyndustry. Fan 1936 oant 1937 publisearre Grieg it magazine Veien Frem, dat yn it earstoan in tal foaroansteande skriuwers wist te lûken, dy't harren tebeklutsen doe't it blêd wakker stalinistyske stânpunten ferdigene; it betsjutte de ein fan it blêd. It drama Nederlaget (1937) gie oer de Kummune fan Parys.
Fan 1940 ôf stride Grieg tsjin de besetting fan de Nazy's en ûntkaam er nei Ingelân op deselde boat dy't ek de keninklike famylje en de goudreserves fan Noarwegen oan board hie.
Under WK II
Yn Grut-Brittanje tsjinne Grieg it Noarsk regear-om utens en die er mei oan patriottyske radioprogrammas. Hy waard tawiisd as oarlochskorrispondint oan de Noarske striidkrêften. Op it stuit dat er stoar wie er kaptein. Hy besocht Noarske ienheden yn Ingelân en makke ferslaggen fan harren wurk. Teffens besocht er Noarske militêren op Yslân en oare fierôf lizzende posten. Sa wie er simmer 1942 in tal wiken op it Noarske eilân Jan Mayen yn de noard-Atlantyske Oseaan, dêr't er it gedicht Øya i Ishavet skreau. Lykas ek oare oarlochsferslachjouwers gie er mei op missys boppe beset Jeropa.
Yn de nacht fan 2–3 desimber 1943 wie Grieg ien fan de ferslachjouwers by in Alliearde loftoanfal op Berlyn. Hy wie tawiisd oan it 460 Squadron fan de Royal Australian Air Force (RAAF). Grieg fleach mei yn in Lancaster Mk.III (serial number LM316, squadron koade "AR-H2") mei as skipper Flying Officer A. R. Mitchell, RAAF. Oanfallen op Berlyn wiene gefaarlik om't de haadstêd swier ferdigene waard en fier fan Brittanje lei. 460 Sqn ferlear dy nacht fiif bommesmiters en ien dêrfan wie LM316. Grieg en de oare sân bemanningleden stoarten mei harren tastel del en kamen om.
Neitins
Nordahl Grieg syn oarlochspoëzybondel, Friheten ("Frijheid", 1945) bliuwt behearren by de meastferkochte gedichtesamling fan Noarwegen. Hy krige yn 1957 in stânbyld yn Bergen. Yn 1990 kaam de musical Nordahl Grieg i våre hjerter ("Nordahl Grieg yn ús herten") út, skreaun fan Erling Gjelsvik mei muzyk fan Knut Skodvin. Novimber 2003 waard in betinkstien ûntfâlde by Berlyn op it plak dêr't syn Lancaster delstoarte op 2 desimmber 1943; 2010, waard de Nordahl Grieg videregående skole yn de wyk Rådal yn Bergen iepene.
Nordahl Grieg wie in freon fan de Ingelske skriuwer Graham Greene dy't oer it libben fan Grieg en militêre karriêre skreau yn syn biografyske wurk út 1980 'Ways Of Escape'.
Tjeerd Pasma
Tjiepke "Tjeerd" Pasma (Rinsumageast, 25 juny 1904 – Ede, 28 desimber 1944) wie in eardere Frysk moderne fiifkamper.
Pasma die yn 1928 mei oan de Olympyske Simmerspullen yn Amsterdam.
Pasma wie wachtmaster 1e klasse by de maresjesee doe't er yn 1928 mei die oan de Olympyske Simmerspullen. Dat wie bysûnder omdat meidwaan yn dy tiid allinne foarbehâlden wie oan offisieren. Mei't Pasma in goed sporter wie yn de jierren '20, en twa kear Nederlânsk Kampioen Heechljeppen wurden wie, mocht er dochs meidwaan.
By de Spullen waard er 35e by it ûnderdiel sjitten, 13e by it swimmen, 34e by it skermjen, 5e by it fjildrinnen en 24e by it springen. Mei dy risseltaten einige er yn it klassemint op it 24e plak.
Yn 1940 waard er earfol út it leger ûntslein. Fjouwer jier letter kaam Pasma as boarger om it libben yn Ede, troch in Dútske V1-bom dy't te betiid ta ûntploffing kaam.
Frânsk-Guyana
thumb|left|250px|Lizzing Frânsk-Guyana yn Súd-Amerika thumb|left|250px|Kaart Frânsk-Guyana Frânsk-Guyana (Frânsk: Guyane) is in oerseesk ryksdiel fan Frankryk. It is it eastlikste fan de trije Guyana's, en grinzget yn it westen oan Suriname, yn it noarden oan de Atlantyske Oseaan en yn it easten en suden oan Brazylje. De boppenrin fan de grins mei Suriname, de Marowyn, is net dúdlik fêstlein, wat it stripe fan betwist gebiet jout. Frânsk-Guyana is it grutste oerseeske gebietsdiel fan de Jeropeeske Uny.
Fan it Guiana Space Centre by de stêd Kourou ôf wurde de Arianeraketten fan de Europeeske romtefeartorganisaasje ESA lansearre.
Bestjoerlike yndieling
Frânsk-Guyana is ferdield yn twa arrondisseminten:
Frânsk-Guyana hat 22 gemeenten.
🇪🇺
61
Foarfallen
thumb|220px|''De opstân fan Boudicca.
Nikolaj Leontjewitsj Benois
Nikolaj Leontjewitsj Benois, Russysk: Никола́й Лео́нтьевич Бенуа́, ek Nicolas Benois (Sint Petersburch, A.S. 1 july 1813 - dêre, [A.S] 11 desimber 1898) wie in Russyske arsjitekt dy't yn Peterhof en oare bûtenwiken fan St. Petersburch wurke.
Biografy
Benois ûntwurp inkelde fan de earste treinstasjons yn Ruslân, benammen yn Strelna, Tsarskoje Selo en Nij Peterhof; dy lêste wurdt as syn masterwurk beskôge. Letter yn syn karriêre wurke er ek yn de Kaukasus, dêr't er it Simmerpaleis fan de Underkening yn Likani, Georgië ûntwurp. Hy ûntwurp ek it gebou fan it Sweedske teäter yn Helsinki (Nya Teatern, 1866).
Benois waard beïerdige yn St. Petersburch op it begraafplak Volkovo.
Hy boaske oan Camilla, dochter fan arsjitekt Alberto Cavos dy't it Mariinsky Teäter ûntwurp. It pear krige fjouwer soannen. Fan harren spesjalisearre Alexander Benois him yn dekorûntwerp, Albert Benois wie skilder en Leon Benois waard in foaroansteand arsjitekt. Syn dochter troude mei de byldhouwer Eugeny Aleksandrovitsj Lanceray, en út dat houlik kamen de keunstners Zinaida Serebriakova en Eugene Lanceray fuort. De akteur Peter Ustinov wie in oerpakesizzer.
Mila Kunis
Mila Kunis (folút: Milena Markovna Kunis; Oekraynsk: Милена Марківна Куніс, sekuere transliteraasje: Myljena Markivna Kunis; Russysk: Милена Марковна Кунис, sekuere transliteraasje: Miljena Markovna Kunis; Tsjernivtsi (Oekraïne),  14 augustus 1983) is in Amerikaansk aktrise fan etnysk Joadsk komôf. Hja waard fan 1998 ôf bekend yn 'e rol fan Jackie Burkhart yn 'e komeedzjesearje That '70s Show. Ek is se as stimaktrise by de populêre animaasjesearje Family Guy belutsen, wêrby't se de teksten fan dochter Meg Griffin ynsprekt. Sûnt 2008 is se dêropta as filmaktrise aktyf, mei rollen yn û.m. Forgetting Sarah Marshall, Black Swan, Friends with Benefits en Ted.
Jonkheid en oplieding
Kunis waard yn 1983 berne yn in Joadsk gesin yn Tsjernivtsi, yn 'e Oekraïne (doe noch part fan 'e Sovjet-Uny), in stêd dy't yn 'e Karpaten leit, net fier benoarden de Roemeenske grins. Har heit Mark Kunis is in meganisiên, dy't no wurket as taksysjauffeur, en har mem Elvira is in natuerkundeleararesse dy't no in apteek runt. Kunis hat in âldere broer dy't fan Michael hjit en berne is yn 1976. Yn 1991, doe't se sân jier âld wie, emigrearre Kunis mei har âlden en broer nei de Feriene Steaten. De redens dêrfoar wiene dat har âldelju yn 'e Oekraïne op ekonomysk mêd gjin takomst seagen, en teffens spile it oanboazjende antysemitisme yn 'e eardere Sovjet-Uny in rol by dy beslissing.
It gesin sette him nei wenjen yn Los Angeles, yn 'e Amerikaanske steat Kalifornje. Kunis ûnderfûn troch de emigraasje in slimme kultuerskok, en hat yn fraachpetearen oanjûn dat se har net folle fan it earste jier yn 'e Feriene Steaten tebinnenbringe kin, útsein dat it in ellindige tiid foar har wie. Se begriep neat fan 'e Amerikaanske kultuer en ferstie gjin wurd Ingelsk, dat it fielde foar har krekt as wie se blyn en dôf wurden. Uteinlik learde se de taal lykwols en akklimatisearre se ta de kultuer. Se folge de middelbere skoalle yn Los Angeles, oant se trochbriek mei har rol yn That '70 Show. Dêrnei learde se foar it meastepart troch in priveelearaar dy't har op 'e set fan dy searje ûnderwiis joech.
Aktearkarriêre
Doe't se njoggen jier wie, waard Kunis troch har heit ynskreaun foar aktearlessen. By har earste audysje, foar in Barbie-reklame, wie it daliks rekke en krige se de rol. Ferskate oare reklamespotsjes folgen. Har earste tillefyzjerol hie Kunis yn 1994, yn 'e soapsearje Days of Our Lives. Koarte tiid letter hie se in gastroltsje yn 'e searje Baywatch, en yn 1995 folge har earste filmrol, yn Make a Wish, Molly. Yn 1996 en 1997 hie se in lyts roltsje yn 'e searje 7th Heaven. Fierders hie se yn dy tiid in gastrol yn 'e plysjesearje Walker, Texas Ranger en rollen yn films as Piranha (1995), Santa with Muscles (1996), Honey, We Shrunk Ourselves (1997) en Gia (1998).
Yn 1998 waard Kunis cast yn 'e rol fan 'e kreaze mar ekstreem egoïstyske Jackie Burkhart, yn 'e komeedzjesearje That '70s Show, oer in groep ferfeelde tiners op it plattelân fan Wiskonsin yn 'e 1970-er jierren. Alle akteurs moasten teminsten achttjin jier wêze; Kunis, dy't fjirtjin wie, sei by har audysje dat se achttjin wurde soe (mar net wannear). Hoewol't de produsinten úteinlik útfigelearren wat se bedoelde, wiene se sa ûnder de yndruk fan har aktearprestaasje dat se har likegoed oannamen. That '70s Show wie tige súksesfol en rûn acht seizoenen lang, fan 1998 oant 2006. Foar Kunis en de oare jonge akteurs (Topher Grace, Ashton Kutcher, Danny Masterson, Laura Prepon en Wilmer Valderrama) foarme de searje de trochbraak. Kunis waard foar de rol fan Jackie Burkhart trije kear nominearre foar in Young Artist Award en fiif kear foar in Teen Choice Award.
Yn 1999 ferfong Kunis Lacey Chabert as stimaktrise yn 'e populêre tekenfilmrige Family Guy, fan Seth MacFarlane. Dy searje rint noch altyd en Kunis lient dêryn har stim oan it personaazje Meg, de dochter fan it gesin Griffin. Underwilens sette hja ek har wurk as filmaktrise fuort. Yn 2001 spile se yn Get Over It, mei Kirsten Dunst, en it jiers dêrop wie se te sjen yn 'e flopte horrorfilm American Psycho 2, mei William Shatner. Letter hie se ek rollen yn films as After Sex, Moving McAllister en Boot Camp, dy't alletrije útbrocht waarden yn 2007. As filmaktrise kaam Kunis har trochbraak yn 'e komeedzje Forgetting Sarah Marshall, yn 2008. Datselde jiers spile se hiermoardneresse Mona Sax yn 'e aksjefilm Max Payne, mei Mark Walhberg as tsjinspiler. Hoewol't dy film in finansjeel súkses wie, fûnen de measte resinsinten dat Kunis dêryn miscast wie.
Better waard har rol yn 'e komeedzje Extract (2009) ûntfongen, wêryn't se Ben Affleck en Jason Bateman as tsjinspilers hie. Yn 2010 spile Kunis fierders mei Denzel Washington yn 'e aksjefilm The Book of Eli, dy't útinoar rinnende resinsjes krige. Foar har fertolking fan 'e rol fan balletdûnseresse Lily, de aartsrivale fan it haadpersonaazje (spile troch Natalie Portman), yn 'e psychologyske skrillerfilm Black Swan (2010) krige Kunis lykwols in protte lof. Se wûn der in Saturn Award mei yn 'e kategory bêste byrol fan in aktrise, en teffens de Marcello Mastroianni Award op it Ynternasjonaal Filmfestival fan Feneesje. Fierders waard se nominearre foar û.m. in Golden Globe en twa Screen Actors Guild Awards. Foar dizze rol ûndergie Kunis in treningsprogramma dat û.m. in dieet fan 1.200 kaloryen deis en sân dagen yn 'e wike fjouwer oeren balletles omfieme. Under dy trening rûn se ferskate blessueres op, lykas in skuorde piis en in skouder út it potsje.
Yn 2011 spile Kunis mei Justin Timberlake yn 'e romantyske komeedzje Friends with Benefits, dy't in grut kommersjeel súkses waard. In jier letter wie se mei Mark Walhberg te sjen yn 'e komeedzje Ted, dy't skreaun wie troch Family Guy-skepper Seth MacFarlane. Dy film, oer in libbene teddybear en syn minsklike (no folwoeksen) eigner, waard goed ûntfongen troch de krisisy en wie ek in grut finansjeel súkses. Lettere films dêr't Kunis yn spile, wiene û.m. Oz the Great and Powerful (2013), Blood Ties (2013) en Third Person (2013), mei Liam Neeson en Olivia Wilde. Yn 2015 wie se te sjen yn 'e science fiction-rôlprint Jupiter Ascending, en yn 2016 spile se mei Kirsten Bell en Christina Applegate yn 'e komeedzje Bad Moms, dêr't it jiers dêrop in ferfolch op makke waard, A Bad Moms Christmas. Yn 2018 hie se mei Kate McKinnon de haadrol yn 'e spionaazje-aksjekomeedzje The Spy Who Dumped Me.
Priveelibben
Kunis hat heterochromia iridum, in ôfwiking dy't in kleurferskil ynhâldt tusken de iris fan it lofter- en rjochtereach. Kunis har rjochtereach is griis/blau en har loftereach is ljochtbrún/grien. Yn 2011 makke se bekend dat se troch dizze ôfwiking in groanyske foarm fan 'e eachkrupsje iritis hat, dy't derfoar soarge hie dat se in pear moannen earder blyn wurden wie yn ien each. Underwilens hie se in operaasje ûndergien om it probleem te ferhelpen.
Yn novimber 2011 beselskippe Kunis sersjant Scott Moore nei in bal fan it Amerikaanske Korps Mariniers yn Greenville, nei't dy har fia in YouTube-filmke útfrege hie wylst er noch legere wie yn Afganistan. Fan 2002 oant begjin 2011 hie Kunis in relaasje mei kollega-akteur Macaulay Culkin, mei wa't se noch altyd befreone is. Yn april 2012 begûn se in nije relaasje mei hat Ashton Kutcher, dy't krekt as sysels bekend wurden is troch syn rol yn That '70s Show. Kunis en Kutcher ferloofden har yn febrewaris 2014, en trouden yn july 2015 yn Oak Glen. Yn oktober 2014 skonk Kunis it libben oan harren dochterke Wyatt Isabelle, en yn juny 2016 waard befêstige dat Kunis op 'e nij swier is.
Kunis is in oanhingster fan 'e Demokratyske Partij en hat har yn 2008 en 2012 ynset foar de ferkiezing fan Barack Obama ta presidint fan de Feriene Steaten. Se is in útsprutsen kritikaster fan 'e Republikeinske Partij en hat û.m. oanjûn dat se har misledige fielt troch de wize dy't Republikeinen foar de moade hawwe om oer froulju te praten. Fierders hat se it der likemin op stean dat de Republikeinen allegeduerigen Jezus Kristus oeral by helje.
Kornet (ynstrumint)
thumb|Cornet (út Webster's 1911 encyclopedy) Mei kornet wurdt in oan de trompet besibbe koperblaasynstrumint bedoeld.
Yn ferliking mei de trompet is de kornet wat lichter te bespyjen troch syn widere mensuer. De toan fan de kornet is dêrtroch ek wat minder skel as dy fan de trompet. De kornet liket in soad op de trompet. It ynstrumint hat lykwols in oare skiednis: it stamt ôf fan de posthoarn. It ferskil sit him der benammen yn dat de kornet koanysker boud is: de diameter fan de buis is fan it mûlestik ôf smeller en hat dêrtroch in grutter ferrin. Ek is de kornet kompakter fan foarm, mei rommere bochten as de trompet. De kornet stiet meast yn Bes stimd, mar yn âlder repertoire komt de kornet ek yn A foar. Yn in brassband is der fierder rnoch de útfiering as Es-kornet (ek wol sopraan- of soprano-kornet neamd). Op dit ynstrumint koene solisten technysk tige drege stikken útfiere en it waard troch de tiid hinne in echt sjo-ynstrumint. Mei de iuwwiksel kaam jazz as muzykstreaming op en de kornet krige dêr dalik in wichtich plak. Yn de tweintichste iuw moast it ynstrumint mear en mear plak romje foar de trompet. Yn in brassband hat de kornet in wichtich plak. Dy orkestfoarm, û.o. wer te kennen oan in krekte besetting, hat tsien kornetten (9 yn Bes en 1 yn Es) op in folsleine besetting fan 25 koperblazers.
Karpaal tunnelsyndroom
thumb|200px|Karpaaltunnelsyndroom Karpaal-tunnelsyndroom (CTS) is in oandwaning yn de pols wêrby't de middelste senuw (nervus medianus) yn 'e knipe sit. De nervus medianus rint út de ûnderearm wei troch in iepening yn de hânwoartelbonkjes nei de hânpalm. Dizze iepening wurdt de karpale tunnel neamd. It karpale-tunnelsyndroom treedt op at it weefsel yn en om de karpale tunnel swold is. De klachten binne faak útienrinnend en fertoane in soad oerlaping mei oare CANS-oandwaningen wêrtroch't goede diagnoaze op basis fan de klachten min te jaan is. Mei elektromyografy (EMG) fan de belutsen spieren kin utslútsel krige wurde oft der al of net sprake is fan karpaal-tunnelsyndroom. As seker is dat de senuw bekneld is kin mei operatyf yngripen de druk op de senuw weinomd wurde. CTS is ien fan de meast foarkommende neurologyske oandwaningen yn de befolking en komt by froulju (noch) faker foar as by manlju. thumb|right|200px|Trochsneed pols
Symptomen
Typerende ferskynsels:
Behandeling
Der binne min ofte mear 5 mooglikheden:
Beslissing hinget ôf fan de slimmens, de duer, arbeidsomstannichheden en de foarkar fan de pasjint hjiroer.
Departemint Utert
It departemint Utert wie in Nederlânsk departemint fan 1802 oant 1810. De haadstêd wie de stêd Utert.
Nei it oprjochtsjen fan it Bataafsk Mienebest yn 1801 waard by wet fan 21 juny 1802 de yndieling afn it ryk fêstlein. De grinzen fan it eardere goa Utert fan de Bataafske Republyk waarden weromdraaid. De hearlikheid Fianen, dy't yn 1725 troch de Steaten fan Hollân oankocht waard, waard by Utert foege.
Nei it oprjochtsjen fan it keninkryk Hollân yn 1806 waard by wet fan 13 april 1807 de yndieling fan it ryk fêstlein. De grinzen fan it departemint bleaune likernôch itselde.
280px|thumb|left|Departemint Utert yn it Bataafsk Mienskip280px|thumb|center|Departemint Utert yn it keninkryk Hollân
Lândrost fan Utert yn it keninkryk Hollân wie Jan Hendrik van Lynden van Lunenburg (8 maaie 1807 – 28 desimber 1810).
Doe't it keninkryk Hollân op 9 july 1810 by it Earste Frânske Keizerryk foege waard, waard it departemint Utert mei it departemint Amstellân gearfoege ta it departemint Sudersee.
Keunstdûken op de Olympyske Simmerspullen 1984
De Olympyske Simmerspullen 1984 ek wol de XXIIIe Olympiade neamd waarden yn 1984 yn Los Angeles, de Feriene Steaten hâlden. It keunstdûken waard hâlden yn it McDonald's Olympic Swim Stadium.
Burton upon Trent
Burton upon Trent is in plak yn it distrikt East Staffordshire, yn it Ingelske greefskip Staffordshire. It plak hat anno 2011 sa'n 64.000 ynwenners en leit oan de rivier de Trent.
It plak is fanâlds ferneamd om syn bierbrouwerijen.
Moderne fiifkamp op de Olympyske Simmerspullen 1980
De Olympyske Simmerspullen 1980 ek wol de XXIIe Olympiade neamd waarden yn 1980 yn Moskou, de Sovjetuny hâlden.
Lokaasjes
De sporten fan de moderne fiifkamp waarden beoefene op de folgjende lokaasjes.
Medaljespegel
De top trije fan lannen dy't by de moderne fiifkamp medaljes wûn ha tidens de Olympyske Simmerspullen 1980.
Nyckle Haisma
thumb|Nyckle Haisma Nicolaas Jacobs Haisma (Ie, 18 maaie 1907 - Tjilatjap, 22 febrewaris 1943) wie in Frysk skriuwer.
Nei de jûnsskoalle en de ULO slagge Nyckle yn 1927 oan de kristlike kweekskoalle yn Dokkum. Underwilens hie er by de doe krekt oprjochte AFUK ûnder lieding fan Douwe Kalma ek al de Fryske Akte helle. De ryksbeurs dy't er oanfrege foar de haadakte joech him de ferplichting nei it beheljen fan de akte as ûnderwizer nei Nederlânsk-Ynje te gean.
Yn 1939 krige er in baan oan in u.l.o.-skoalle yn Cheribon op Java. Rillegau dêrnei waard Haisma yndield by de Lânstoarm en yn maart 1942, nei de kapitulaasje, bedarre de skriuwer as kriichsfinzene yn in Japansk ynternearringskamp yn Bandoeng. Yn in twadde kamp yn Tjilatjap skipe Haisma diftery, dêr't er op 22 febrewaris 1943 oan stoarn is. Nyckle Haisma leit begroeven op it earefjild Leuwigadjah op Java.
Nyckle Haisma debutearre yn 1927 yn "Yn ús eigen tael" mei twa proazasketsen. Fierwei it measte en it wichtichste fan syn literêre wurk hat Haisma yn Ynje en ûnder de yndruk fan syn ferbliuw yn de frjemdte skreaun: fersen, sketsen, in novelle, noch in (Hollânsktalich) berneboek en it wichtichste, syn dûbelroman oer Peke Donia, de koloniaal. Nei it ferskinen fan de novelle Simmer yn De Tsjerne is postúm oan him de Gysbert Japicxpriis takend, in earbetoan foar syn hiele oeuvre.
L' Union Provinciale
thumb|Segel fan de Lôzje L' Union Provinciale thumb|Ûnderskiedingskleuren  fan de Lôzje L' Union Provinciale
De Loge "L'Union Provinciale" is de âldste Frijmitselderslôzje fan Grinslân, dy't stifte is yn 1772. Se foarmet ien fan de âldste Frijmitselderslôzjes fan Nederlân. Sawol de ûnderskiedingskleuren (read en grien) as it segel fan De Loge "L' Union Provinciale" tsjutte der op dat de lôzje by har stifting de dan hearskjende sosjale en ekonomyske omstannichheden yn it positive beynfloedzje woe. Yn de tiid fan oprjochting wie der ommers frijwat skeel tusken Stêd en Ommelân. Troch de iuwen hinne hawwe de leden fan de lôzje wurke oan harren persoanlike foarming en besochten dan nei fermogen by te dragen oan in bettere mienskip. Al sûnt jier en dei lomt de Lôzje op de freedtejûn gear yn it Lôzjegebou fan de Frijmitselders oan de Turfsingel 46 yn Grins.
Tegelen
Tegelen (Tegelsk: Tegele) is in yn Limburchsk doarp dat by de gemeente Fenlo heart. Oant 2001 wie it doarp in selsstannige gemeente. Underdiel fan it doarpsgebiet fan Tegelen is it kleasterdoarp Steyl.
Skiednis
Sûnt de lette stientiid oant yn de earste helte fan de 20e iuw waard der by Tegelen op grutte skaal klaai wûn. By it winnen fan de klaai waarden ferskillende Romeinske ûnen fûn, dêr't dakpannen en potten bakt waarden. Tegelen ûntlient syn namme nei alle gedachten oan it Latynske 'Tegula' (ferlykje: tichel), dat dakpannen betsjut. Dy namme waard al troch de iere midsiuwske bewenners brûkt en komt nei alle gedachten fan de potte- en pannefabriken op it plak. Ut de klaailagen eastlik fan Tegelen waard al iuwenlang klaai wûn foar de keramyske yndustry. Oft 'Tegula' of in dêrmei besibbe namme yn de Romeinske tiid al de namme wie fan de doetiidske delsetting kin net mear mei wissichheid fêststeld wurde.
Fanwegen it grutte tal fossile fynsten yn de klaai fan Tegelen is it geologyske tiidrek Tiglyn nei Tegelen ferneamd, dat in diel fan it Pleistoseen is. Sa'n 2,4 oant 1,8 miljoen jier lyn hearske der in waarm en wiet klimaat. De klaai fan Tegelen, fakentiden meters dik, waard ôfset troch de Ryn. Yn it tiidrek Tiglyn rûn de Maas net by Tegelen lâns, mar mûne dy boppe Aken út yn de Ryn, dy't doe folle westliker streamde as hjoed-de-dei. thumb|left|Fossilen fan Eucladoceros tegulensis (Teylers Museum) Njonken planten, fisken en reuzebevers binne der yn de ferskillende ôfgravings fossilen fûn fan û.o. it Grut Tegelske hert (Eucladoceros ctenoides, earder: Eucladoceros tegulensis), it Lyts Tegelske hert (Cervus rhenanus), de Súdlike mammoet (Mammuthus), de Mastodont (Anancus arvernensis), de Etruskyske neushoarn (Stephanorhinus etruscus), de tapir (Tapirus arvernensis), it hynder (Equus stenonis), de hyena (Hyena perrieri), de Etruskyske bear (Ursus etruscus) en de panter (Panthera schreuderi).
Bysûnder is de fynst fan fossilen fan apen (Macaca sylvanus florentina), dy't grutte oerienkomst hiene mei de hjoeddeiske berberapen. Okkerdeis waard ek in fleanend iikhoarntsje ûntdutsen en in soarte fan sliepmûs, dy't tsjintwurdich allinne yn Japan foarkomt. thumb|left|Sint-Martinustsjerke De Sint-Martinustsjerke fan Tegelen waard al om it jier 800 yn biskoplike en kleasterargiven neamd. Troch de strategyske lizzing waarden al betiid ferskate kastielen en fersterke pleatsen boud, lykas it kastiel Holtmühle en de Oude Munt. Yn de midsiuwen waarden der yn en om Tegelen geregeld fjildslaggen útfochten en de oanbuorjende fersterke stêd Fenlo wie faak it doel fan dy troepen, dy't dan harren kampen yn Tegelen opsloegen. Yn 'e rin fan de tiid waarden yn Fenlo in kazerne boud en yn Blerick in fort, sadat legers yn de 16e iuw oant de 18e iuw regelmjittich plonderjend troch Tegelen teagen.
Nei de Frânske Tiid gie Tegelen definityf oer nei it Keninkryk der Nederlannen. Tegelen ûntjoech him begjin 19e iuw ta in regionaal yndustrysintrum. De tradisjoneel oanwêzige potte- en stien bakkerijen waarden grutte fabriken en letter kamen der staal- en tabaksfabriken by, sûnt 1900 oanfolle mei túnkerij. Sûnt healwei de 18e iuw bloeide de pottebakkerskeunst en dat bleau sa oant de Twadde Wrâldkriich.
Foar de Twadde Wrâldkriich makken in lyts tal fan dy fabrikanten de tsjinst út yn Tegelen. Hja holden it altiten mei inoar en wennen yn de ûnbidich grutte filla's, dy't hjir en dêr noch jimmeroan yn Tegelen steane. Harren arbeiders fertsjinnen net in soad en yn 'e Earste Wrâldkriich woene de fabrikanten dy leanen noch leger ha, want hja soene troch de ekonomyske blokkade fan Dútslân op 'e râne fan in bankrot stean. De arbeiders leine it wurk del en staakten oant de kassen leech wiene. Lang om let moasten hja wer oan it wurk, mar no tsjin in folle leger lean. Letter waard lykwols dúdlik dat der nea sprake west hie fan in driigjende faillisseminten en dat krektoarsom de winste troch de lege leanen ûnbidich heech west hiene. thumb|left|Alde gemeentehûs Nei de kriich naam it tal Tegelske fabriken stadichoan ôf. Alle izerjitterijen lykas De Globe, bekend fan putdeksels, ferdwûnen. De klaaiyndustry gie yn ynternasjonale hannen oer en ek mei de stienfabriken wie it dien. De striid tusken Tegelen en Fenlo hold oan mei't Fenlo ek yn 'e jierren 1950 jimmeroan wer besocht om it lytsere Tegelen te anneksearjen. It besoarge de ynwenners in soad argewaasje dat Tegelen oan 'e ein fan de 20e iuw troch Fenlo ek wol Venlo-Zuid neamd waard. Yn 2001 kaam der dochs in gemeentlike weryndieling: Tegelen waard mei Belfeld en Fenlo gearfoege ta de nije gemeente Fenlo. Sûnt ek de eardere gemeente Arcen en Velden fusearre mei de gemeente Fenlo is de tradisjonele rivaliteit tusken de ynwenners fan Tegelen en Fenlo ôfnommen.
It besjen wurdich
thumb|260px|Kastiel Holtmühle In soad fan de histoaryske bebouwing fan Tegelen is nei de Twadde Wrâldkriich ferdwûn. Yn 'e oarloch waard Tegelen net sa slim troffen as Fenlo, dêr't in grut part fan de binnenstêd yn pún lei. Yn it lêst fan de jierren 1960 binne in soad histoaryske gebouwen út de 17e en 18e om de tsjerke hinne ôfbrutsen. Yn 1967 baarnde de lêste wettermûne fan Tegelen ôf.
It 17e-iuwske kastiel Holtmühle wurdt no as hotel brûkt. It oarspronklike kastiel waard yn de 14e iuw boud. Njonken it kastiel binne der ek twa poartehuzen en in tsiendeskuorre.
Fan it yndustriële erfgoed is it Kranenbreukershuis bewarre bleaun, in oarspronklik yn 1766 as herberch boude pottebakkersfabryk.
Oan de Maas stiet it yn 1875 stifte kleaster fan de missykongregaasje Societas Verbi Divini (SVD), yn 'e regel oantsjut as de Missionarissen fan Steyl. It neogoatyske kompleks bestiet út it Sint-Michaelkleaster en in grutte kleastertsjerke mei in ûnder- en boppetsjerke. Oare kleasters yn Steyl binne it Hillich Hertkleaster en it Hillige Geastkleaster. De út de 18e iuw datearjende Villa Moubis waard yn 1876 troch nonnen út Münster oankocht en ferboud ta it Sint-Joazefkleaster. De lêste susters wennen dêr oant 1994 en dêrnei waard it kleaster ferboud ta apparteminten.
Yn de wyk Op de Heide eastlik yn it doarpsgebiet fan Tegelen leit oan de Dútske grins it grutte trappistenkompleks Abdij Ulingsheide.
Gea
Tegelen leit oan de Maas op in hichte fan likernôch 18 meter. Nei it easten ta rint de hichte fan it doarp oant hast 50 meter op. Dêr binne ek de klaaiôfgravings en it natoergebiet Holtmühle, dat yn Dútslân oanslút op it natoergebiet Ravensheide en it Brachterwald. Eastlik fan it doarp lizze de boarnen fan de Wijlderbeek, de Wittebeek en de Molenbeek. Noardlik leit de Onderste en Bovenste Molen en it natoergebiet Jammerdaalse Heide.
Eveneminten
De horeka hat altiten in wichtige rol spile yn it ferieningslibben fan Tegelen. Sa hie Tegelen oan it begjin fan de 20e iuw wol 130 kafee's. In soad dêrfan wiene net grutter as in hûskeamer, mei fral in funksje foar de oanbuorjende bewenners.
Sûnt 1931 wurde Tegelen de passyspullen organisearre, dy't sûnt 1975 ienris yn 'e fiif jier holden wurde yn it iepenloftteäter De Doolhof. Yn 2000 besochten 60.000 minsken de passyspullen.
It doarp hat meardere karnavalsferienings.
Alle jierren wurdt op de earste sneon fan septimber it Bluesrock Festival yn it Iepenloftteäter De Doolhof holden.
Summit (Nij-Jersey)
Summit is in plak (city) yn de Amerikaanske steat Nij-Jersey dat bestjoerlik ûnder Union County falt.
Arsjipeldoarp
Arsjipeldoarp is de benamming foar in doarpstype dêr't de huzen of wenwiken op ien of mear, troch fearten of sletten omjûne eilantsjes (pôlen), boud binne.
It doarpstype komt fanâlds fansels yn it wetterlân foar, mar net faak yn syn suvere foarm, mar de doarpen Molkwar, Grou en Tersoal binne arsjipeldoarpen.
De term is al goed 60 jier lyn betocht troch S.J. van der Molen en wurdt anno 2010 noch wol brûkt, sa as by it ûntwikkelingsplan foar Grou: 'het archipeldorp Grou'.
Poppe- en Berneweinmuseum
thumb|Poppen en berneweinen It Poppe- en Berneweinmuseum is in museum mei poppe- en berneweinen oan de Gealânswei yn Aldegea (Smellingerlân).
Waard yn 1996 opsetten troch Fennie van der Ploeg. It begûn mei skilderjen. Yn de rin fan de tiid skildere se mei oaljeferve, akwarelferve, mar tekene ek. Se makke poppen fan selshurdzjende, fimo- en modelene klaai. Doe't se yn 1999 in ûne kocht, koe se folle mear porseleinen poppen út sels ûntwurpen mallen meitsje. Neist berne- en babypoppen makket hja ek fantasijpoppen yn alle soarten en maten. Ek de klean binne eigenmakke. Der kamen geandewei ek ferskate attributen by lykas babywaachskealen om de poppen better te toanen. No binne der wyls ek âlde poppeweintsjes en sa'n 100 berneweinen, út de jierren 1840 - 1960. Doe't de âlde berneweinen kamen moasten der fansels ek poppen út dy tiid yn. It paste net mear yn de keamer en sadwaande moast 180 m² fan de pleats brûkt wurde. It museum is simmerdeis op tongersdeitemiddeis en freedtemiddeis te besjen en oars op ôfspraak (0512-371253).
Boksen op de Olympyske Simmerspullen 1924
200px|thumb|right|It Olympysk boks Stadion fan 1924
De Olympyske Simmerspullen 1924, ek wol de VIIIe Olympiade neamd waarden yn 1924 yn Parys, Frankryk hâlden. It boksen waard hâlden yn it Vélodrome d'hiver.
Vélodrome d'hiver
It Vélodrome d'hiver waard boud yn 1900 as ûnderdiel fan de wrâldtentoanstelling yn Parys. Yn 1909 waard it omboud ta Velodroom mei in lingte fan 253.16 m en yn it midden in rolskaatsbaan fan 2.700 fjouwerkante meter en krige it syn namme Vélodrome d'hiver. Yn 1924 wie it Olympysk Stadion foar it wrakseljen, boksen, skermjen en gewichtheffen. It Vélodrome waard 18 jier nei de Spullen bekend trochdat it yn de Twadde Wrâldkriich brûkt wie as sammelplak fan minsken dy't oppakt wiene nei in grutte razzia yn Parys. Yn 1959 is it velodrome ôfbrutsen om plak te meitsjen foar it Frânske ministearje fan Binnenlânske saken.
Medaljespegel
De top acht fan lannen dy't by it boksen medaljes wûn ha tidens de Olympyske Simmerspullen 1924.
Joe Jackson
thumb|Joe Jackson Joe Jackson (berne as David Ian Jackson yn Burton upon Trent, 11 augustus 1954) is in Britsk muzikant dy't tsjintwurdich yn Berlyn wennet. Hy is by it grutte publyk bekend mei it nûmer "Is She Really Going Out with Him?" (1979) dat ta de klassikers yn de popmusyk rekkene wurdt.
Mei Elvis Costello en Graham Parker foarme Joe Jackson de Britske foarhoede fan de New Wave dy't de yn de jierren 70 de punkscene muzikaal útdage. Nei in suksesfolle perioade mei populêre rock en new wave musyk yn it begjin fan syn karriêre lei Jackson him ta op kommersjeel minder oanslaande kombinaasjes fan stilen as pop, jazz en klassyk.
Biografy
Jackson begûn op jonge leeftyd fioele te spyljen, mar stapte al gau oer op de piano. Fan syn 16e ôf spilet er regelmjittich yn bars en clubs en kriget er in stúdzjebeurs foar de Keninklike Musykakademy yn Londen.
It foarútsjoch om in serieuze komponist te wurden luts him net echt, dat hy stapte de popwrâld yn mei de band Arms and Legs. De band foel nei twa net al te suksesfolle jierren útinoar. Dêrnei spile hy in skoft yn teaters en naam in tal demo's op. Yn 1978 krige hy in kontrakt by A&M Records.
Fuort dêrnei wurdt it album Look Sharp! opnommen en yn 1979 útbrocht. Yn 1980 folgje de albums I'm the man en Beat Crazy. De Joe Jackson band wie tige suksesfol mei har albums en wie in populêre live band. De groep bleau lykwols net lang by elkoar en Joe die in stap werom út de wrâld fan pop en rock en naam in album mei âlde jazz en swingnûmers op.
Hy ferhuze nei New York dêr't er mei it idee spile om in pop-album op te nimmen sûnder gebrûk te meitsjen fan gitaren. Elkenien ferklearre him foar gek, omdat de gitaar oant dat momint ít ynstrumint wie yn de popmusyk. Syn album Night and Day is lykwols in grut sukses (1982). It giet, lykas it lettere Night and Day 2, oer it libben yn New York. It album jout in goed byld fan de ferskillende musykstilen en kultueren dy't op dat stuit yn de Big Apple libje.
Joe Jackson syn leafde foar guon klassike, symfoanyske muzyk is suver yn al syn albums wol werom te hearren en stekt yn de rin fan syn karriêre mei regelmaat prominint de kop op. It ynstrumintale Symphony No. 1 en it klassike album Will Power binne dêr foarbylden fan. In kommersjeel sukses waarden dy albums net, al waard Symphony No. 1 wol beleanne mei in Grammy Award foar it Bêste Ynstrumintale Pop Album. Op dat album is ûnder oaren de gitaarfirtuoas Steve Vai te hearren. Hy wie de ienige dy't by steat wie in 'ûnmooglik te spyljen solo' yn Jackson syn komposysjes út te fieren. It besykjen fan Jackson om klassike en lichte musyk te kombinearjen waard troch it gruttere publyk wol wurdearre: Night Music (1994) en Heaven and Hell (1999) binne dêr foarbylden fan, wêrfan dy lêste it meast suksesfol wie.
Yn 2003 komt de Jackson Band nei jierren wer byelkoar en nimt de CD Volume 4 op, folge troch in wrâldtoer. It album Afterlive ûntstiet yn de rin fan dy toer. Fan Afterlive binne yn Nederlân twa ferzjes op 'e merk brocht: de ynternasjonale en ien dêr't in grut part fan it konsert fan 30 maaie 2003 yn de Heineken Music Hall oan taheakke is.
Deck the Halls (film út 2006)
Plot
Yn in lyts stedsje yn it westen fan 'e Amerikaanske steat Massachusetts wol de pleatslike eachdokter Steve Finch syn bern, de fyftjinjierrige Madison en de tsienjierrige Carter, in kryst besoargje dêr't hysels waarme oantinkens oan hat út syn bernetiid, mei sokke tradysjes as in grutte krystbeam yn 'e hûs, it brûken fan in advintkalinder, en it nimmen fan krystfoto's mei de hiele húshâlding klaaid yn gelikense krysttruien. Syn plannen begjinne mis te betearen as der midden yn 'e nacht op 1 desimber nije buorlju yn it leechsteande hûs oare kant de strjitte lûke. It binne autoferkeaper Buddy Hall, syn kreaze frou Tia en harren blonde tinertwillingdochters Ashley en Emily. Steve en syn frou Kelly komme de oare moarns mei de nije oerbuorlju yn 'e kunde as Buddy Hall harren krante stelt. Nettsjinsteande dat kinne Kelly en Tia fuort mei-inoar oer de wei, wylst de ienlike Madison freonskip slút mei Ashley en Emily. Dejingen dy't it probleem foarmje, binne Steve en Buddy, dy't inoar freonsk behannelje, mar inoar daliks al net lije meie.
Buddy Hall hat in flotte babbel en kin by wize fan sprekken wol snie oan 'e Eskimo's ferkeapje, mar hy rekket altyd o sa gau ferfeeld mei alles. Dêrom ferhúzje hy en syn gesin ek sa faak. Syn frou Tia warskôget him dat se dêr sa stadichoan har nocht fan hat. As Buddy ûntdekt dat de buert fan harren nije hûs op satellytbylden te sjen is fia de webside MyEarth (in parody op Google Earth), mar dat syn eigen hûs net sichtber is, beslút er om it sichtber te meitsjen mei krystferljochting. Dat plan set ridlik ûnskuldich útein, mar neigeraden dat Buddy frustearre rekket om't it him mar net slagget en meitsje syn hûs sichtber fanút de romte, rekket er it paad stadichoan bjuster. Syn krystfersiering begjint alderhanne bûtenspoarige dingen te ynkorporearjen, lykas in echte belslide, libbene kamielen, in ljochtjaand dak en in lûdsynstallaasje mei krystmuzyk dy't de buorlju oant fjouwer oere moarns út 'e sliep hâldt.
Hoevelaken
250px|thumb|lizzing fan Hoevelaken thumb|right|200px|Winkelstrjitte Hoevelaken thumb|right|200px|Winkelsintrum Hoevelaken thumb|right|200px|Tsjerke Hoevelaken thumb|right|200px|Huzinge Hoevelaken thumb|right|200px|Huzinge Hoevelaken Hoevelaken is in plak yn de Gelderske Fallei mei ± 10.000 ynwenners. Hoevelaken wurdt rekkene ûnder de gemeente Nijkerk, yn de provinsje Gelderlân. It wie oant it jier 2000 in selsstannige gemeente. De grins tusken de eardere gemeenten Hoevelaken en Hoogland waard by wet fan 18 desimber 1824 fêststeld.
Joe Jackson
Biografy
In grut part fan it wurk fan Jackson is ta syn frustraasje, net mear op de merk. It wurk opnommen by A&M is fia Polygram úteinlik yn hannen kaam fan Universal dy't in floed oan sammel- en 'Greatest Hit' albums útbrocht hat.
Deck the Halls (film út 2006)
Plot
Net inkeld hat Steve dêr lêst fan, mar Buddy kriget der yn it stedsje bekendheid mei, en dat bedriget Steve syn posysje as de "krystfanaat" en foarsitter fan 'e pleatslike krystferiening. Troch ferskate komyske ynsidinten groeit de fijânskip tusken de beide mannen. Sa wurdt de tradisjonele krystfoto fan Steve syn húshâlding yn gelikense krysttruien bedoarn as Buddy krekt op dat stuit oansetten komt mei de belslide, dêr't er in pear hynders foar spand hat dy't yn in greide bûten it stedsje "dochs mar wat omrûnen." As Steve syn bern út 'e slide hellet, slane de hynders mei him noch yn 'e slide op 'e rin en einiget er op in beferzen rivier dêr't er troch it iis sakket. By in oar ynsidint wurde de portieren fan Steve syn auto ôf skuord, en noch wer in oare kear geane de krystbeammen dy't er yn syn tún kweekt, yn flammen op troch in ûngemak mei in omreage blik diseloalje.
Hoevelaken
Skiednis
Yn 1132 waard in moerasgebiet ûntgûn en dêr kaam Hoevelaken te lizzen. Yn 1800 joech Napoleon Bonaparte opdracht om de Doarpsstrjitte te ferhurdzjen. Letter kaam dy yn ûnbrûk troch in nije autosnelwei dy't letter de A1 waard. Yn de twadde helte fan de 20e iuw is Hoevelaken hurd groeid. Dit komt mei troch de tv- en radiostudio's yn Hilfertsom. Nei 1950 makke Hoevelaken in eksplosive groei troch. Yn dizze perioade waarden it gemeentehûs (1954), it Griene Krúsgebou (1954) en it winkelsintrum De Wiekslag (1967) boud. De skiednis fan it doarp is beskreaun yn de útjefte "Hoevelaken 1132 - 1982", skreaun troch mr. Aart Veldhuizen, berne yn Hoevelaken en notaris yn Amersfoort; ferskynde as diel 8 yn de Amersfortia Reeks, ISBN 90-6109-322-8.
Joe Jackson
Biografy
Mei regelmaat hat Jackson yn de lêste tsien jier konsertsearjes jûn yn sawol de Feriene Steaten as Europa. Fan 2006 ôf mei syn âlde maten, bassist Graham Maby en drummer Dave Houghton. Yn 2008 ferskynde fan it trio de nije CD Rain. Fan de Europeeske tour yn 2010 is it album Live Musyk útjûn. Yn 2012 wurdt it album The Duke útjûn, mei Joe's ynterpretaasje fan de musyk fan Duke Ellington. Jackson hat foar dat projekt gearwurking socht mei in grut ferskaat oan artysten: rock ikoan Iggy Pop, de Iraanske sjongeres Sussan Deyhim, de Portugeeske band Zuco 103, en âlde bekenden as Steve Vai, Vinnie Zummo en Sue Hadjopoulos. It album wurdt produsearre troch Elliot Scheiner.
Orizjinele albums
thumb|Joe Jackson
Hoevelaken
Geografy
Ten westen fan Hoevelaken leit Amersfoort, dêr't Hoevelaken kwa foarsjennings bot op rjochte is.
Hoevelaken hat in doarpssintrum dat yn 2003 troch de gemeente opknapt is. Troch it sintrum rint de Westerdorpsstrjite mei oan de linkerkant it doarpsplein de Brink en oan de rjochterkant de Wiekslag. Op de Brink stiet Grand Café De Haen, dat earder doarpshûs De Stuw wie en dêr't ek in gemeenteloket yn sit. It âlde gemeentehûs is feroare yn in appartemintekompleks. Hoevelaken hat in oantal basisskoallen en in middelbere skoalle; fierders binne der trije tsjerken. Eat ten noarden fan Hoevelaken sit kultureel sintrum Sparrendam. Hoevelaken hat 4 yndustryterreinen: De Hogebrink, Overhorst, Horstbeek en De Wel.
Op sportgebiet hat Hoevelaken in fuotbal-, tennis-, hokky- en kuorbalfjild, twa sporthallen en in swimbad.
Ferkear en ferfier
Hoevelaken leit flak by it lykneamde knooppunt, dat in krusing is tusken de A28 en de A1, en hat op de A1 ek in ôfslach. Troch Hoevelaken rint de busline 102 (Amersfoort, Hoevelaken, Zwartebroek, Terschuur, Voorthuizen, Apeldoorn) en lâns Hoevelaken rint it spoar Amersfoort-Apeldoorn.
Mei koarten krijt Hoevelaken in stasjon, Stasjon Hoevelaken, dêr't treinen fan Connexxion stopje sille. Ut dit stasjon wei ride stoptreinen yn de rjochting Barneveld - Ede en yn de rjochting Amersfoort. De Intercity tusken Amersfoort en Apeldoorn sil net op dit takomstige stasjon stopje; foar de rjochting Apeldoorn sil dus altiten oerstapt wurde moatte yn Amersfoort.
Lângoed Hoevelaken
Ten westen fan Hoevelaken leit Lângoed Hoevelaken, in bosk mei dêryn it kastiel Huzinge Hoevelaken. It kastiel is sûnt 1963 eigendom fan Bouwfonds in eardere semi-oerheidsorganisaasje dy't yn it libben roppen wie om minsken mei in lytse beurs in keaphûs keapje kinne te litten, tsjintwurdich in fêstgoedûntwikkelder en finansier. It grutste gedielte fan de bosk is oankocht troch it Geldersch Landschap. Huzinge Hoevelaken stamt út 1928 en is boud troch de Hear Van Aalst dy't direkkeur wie fan de Nederlandse Handelsmaatschappij, tsjintwurdich ABN AMRO-konsern.
De famylje Van Aalst hat in nij lânhûs op it lângoed boud, omdat it âlde út de 17e iuw ferâldere wie en te min romte joech foar de grutte keunstkolleksje fan dr. C.J.K. van Aalst.
Dêrneist stie der oant 1936 noch in twadde lânhûs yn Hoevelaken mei de namme Weldam; tsjintwurdich is dit fillapark Weldam. Huzinge Weldam is sloopt yn 1936.
Flannaneilannen
150px|thumb|left|Lizzing fan de Flannan-Eilannen
Deck the Halls (film út 2006)
Plot
As Buddy syn hûs úteinlik hielendal yn 'e ljochtsjes set hat, besiket Steve om it spul te sabotearjen troch de stoppekast fol te loegjen mei snie. Syn snoade plan komt lykwols ta neat as bliken docht dat Buddy in needaggregaat hat. Buddy ûntdekt de sabotaazje, en slacht werom troch de stedskrystbeam te stellen en dy by Steve yn 'e hûs te setten, en ek troch in auto foar him te "keapjen", wêrfoar't er Steve syn hantekening ferfalsket om foar him in liening by de bank ôf te sluten. As Steve dêr efterkomt, slute de beide mannen in weddenskip ôf: se sille meidwaan oan 'e reedrydwestryd fan 'e pleatslike krystfestiviteiten; as Steve wint, hellet Buddy alle krystferljochting fuort, mar as Buddy wint, betellet Steve foar de nije auto. Steve blykt fierwei de bêste reedrider te wêzen, mar trochdat er oanhâldend hindere wurdt troch oare dielnimmers, wit Buddy úteinlik te winnen. Grimmitich byt Steve him dan ta dat er neat foarstelt en dat syn hûs mei alle krystferljochting noch altyd net sichtber is út 'e romte.
Dat docht Buddy goed sear, en hy kompinsearret syn minderweardichheidsgefoel troch in ûnbidige soad nije ljochten oan te skaffen. Dêr betellet er foar troch in kostbere faas, dy't in erfstik fan Tia har famylje is, te ferpânjen. As Tia dat ûntdekt, is se sa lulk dat se Buddy fierder yn syn eigen sop gearsiede lit en mei har beide dochters in keamer yn it pleatslike motel nimt. Underwilens wurdt Steve nachts út 'e sliep holden troch Buddy syn nije ljochten. Hy hat der skjin syn nocht fan, en keapet by in lûsje hanneler in grutte foarrie yllegaal fjoerwurk, ynklusyf in raket mei in fjoerwurkbom dy't eins yn in militêr arsenaal thúsheart. Dêrmei besiket er Buddy syn hûs op te blazen, mar troch syn eigen knoffeligens fljocht it ding ynstee by syn eigen skoarstien nei binnen, komt yn 'e iepen hurd telâne en set de wenkeamer mei Steve syn tradisjonele krystbeam yn ljochte lôge. Kelly hat dan ek har nocht fan Steve syn hieltyd healwizer wurdende strapatsen, en se lûkt mei de bern by Tia en de twilling yn om 'e kryst mei-inoar yn it motel te fieren.