cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Escape to Athena
Opnamen
De opnamen foar Escape to Athena setten op 21 febrewaris 1978 útein en fûnen foar it meastepart plak op lokaasje op it Grykske eilân Roados. Hoewol't de cast en crew oer it algemien goed mei-inoar opsjitte koene, wie it in oar ferhaal foar de wurkrelaasje tusken de crew en regisseur Cosmatos. Neffens stuntman Vic Armstrong hiene de crewleden sa'n grouwéligen hekel oan 'e man, dat se syn hoed stielen en boppe-yn in mêst fêstspikeren. De efterfolging op motorfytsen troch de nauwe steechjes fan it Grykske stedsje, dy't in protte sjoggers it measte bybleaun is út 'e film, waard regissearre troch Armstrong en naam twa wiken yn beslach om te filmjen.
David Niven, in Britske akteur dy't yn 1978 al aardich op jierren rekke, stimde yn mei it spyljen fan 'e rol fan professor Blake om't syn soan David Niven jr. ien fan 'e produsinten fan Escape to Athena wie, en teffens om't er wol wer ris op Roados sjen woe, dêr't er yn 1961 de oarlochsfilm The Guns of Navarone opnommen hie. De Amerikaanske filmstjer William Holden, dy't syn freondinne Stefanie Powers op 'e filmset op Roados besocht, waard oerhelle om in cameo yn 'e film te dwaan as in kriichsfinzen sersjant dy't by de opstân yn it kriichsfinzenekamp belutsen is. Nei't men oannimme mei, moat dat in ferwizing foarstelle nei syn rol as de ûntsnapte kriichsfinzene sersjant Sefton yn 'e film Stalag 17 (1953). Dat smiet, foar lju dy't dy lêste film nea sjoen hawwe, yn Escape to Athena in wat riedseleftich tafoechsel fan mar in pear tellen op.
Distribúsje
De distribúsje fan Escape to Athena waard fersoarge troch de Associated Film Distribution. De film gie op 9 maart 1979 yn 'e Britske bioskopen yn premiêre yn in ferzje mei in spyldoer fan 125 minuten. Foar guon oare lannen en territoaria waard dêryn knipt, mei as resultaat in film mei in spyldoer fan 120 minuten yn Argentynje, fan 119 minuten yn Sweden en fan 101 minuten yn 'e Feriene Steaten.
Untfangst
Fan 'e filmkritisy krige Escape to Athena tuskenbeiden oant negative resinsjes. Der wie benammen krityk op dat de film sa'n "ynkonsekwinte miks fan komeedzje en militêre aksje" wie. Foar de motorfytsefterfolging krige Escape to Athena lykwols in protte lof ta taswaaid. Yn 2017 beoardiele Mark Hinchliff fan it tydskrift Motorbike Writer dat as de op twa nei bêste efterfolging op motors út 'e filmskiednis, nei dy yn The Great Escape (1963) en dy yn Skyfall (2012).
Anno 2023 hie noch Rotten Tomatoes, noch Metacritic, websiden dy't resinsjes sammelje, in beoardieling fan Escape to Athena.
List fan planetoïden 14001-14100
Dit is in list fan planetoïden 14001-14100.
Wish You Were Here (liet fan Pink Floyd)
Wish You Were Here is in nûmer dat oarspronklik opnaam is troch Pink Floyd en útbrocht op it album mei deselde namme. Wish You Were Here wie it twadde nûmer op it album.
Oer it nûmer
It Nûmer ferwiist nei Syd Barrett en hoe’t er de band ferliet.
Rôze Pompeblêd
Winners wienen:
Groukopflinters
Groukopflinters (Hesperiidae) binne in famylje fan oerdeiflinters yn it skift fan de flinters (Lepiodoptera)
De famylje fan de Groukopflinters bestiet út mear as 4.000 soarten. Dêrfan komme yn Europa 39 soarten foar. Groukopflinters wurde sa neamd omdat se yn ferhâlding in grutte kop hawwe. Se hawwe deselde wize fan fleanen as de nachtflintersoarten.
De rûpen fan groukopkes libje tusken blêden dy byinoar spuonne binne. It binnenste fan de blêden is beklaaid mei spinsel. Fan dêrút meitsje se koarte útstapkes nei bûten. Se frette har fol en geane werom de blêden yn. In opfallend ferskynsel is dat de rûpen har eigen keutels fier fuort sjitte sadat it eigen hús skjin bliuwt.
De flinters hawwe in lange roltonge. By guon skaaien moat der rûmte makke wurde foar de roltonge yn de pop. Guon roltongen wurde wol 16 mm lang.
De soarten yn dizze famylje like biologysk in soad opelkoar. Oer it algemien groeie de rûpen traach en lizze de flinters mar in pear aaikes. Se libje meastentiids yn it iepen fjild.
Klassifikaasje
Er binne sa’n 4.000 ferskillende soarten Groukopflinters. Faak wurde dizze soarten yndield neffens de neikommende ûnderfamyljes.
Keith Richards
thumb|Keith Richards, Baltimore, 2006 thumb|300px|Keith Richards, Voodoo Loungue World Tour 1995, [[Rio de Janeiro, Brazylje]] Keith Richards (Dartford, 18 desimber 1943) is in Ingelske gitarist, songwriter, sjonger, produsint en ien fan de oprjochters fan de Ingelske rockband The Rolling Stones.
Autobiografy "Life"
Op 26 oktober 2010 ferskynde de autobiografy "Life" fan Keith Richards. Yn 'e mande mei skriuwer James Fox sette Keith syn libben op papier. It boek wie al in bestseller eardat it te keap wie.
List fan planetoïden 52901-53000
Dit is in list fan planetoïden 52901-53000.
Baanhurdfytsen op de Olympyske Simmerspullen 2016
De Olympyske Simmerspullen 2016 fan de XXXIIe Olympiade waarden fan 11 oant en mei 16 augustus 2016 hâlden yn Rio de Janeiro. It baanhurdfytsen hie plak op de Velódromo Municipal do Rio.
Medaljespegel
De top-10 fan lannen dy't by it baanhurdfytsen medaljes wûn ha by de Olympyske Simmerspullen fan 2016.
Slymbeurs
thumb|Bursae sichtber rjochtsboppe- en -ûnder In slymbeurs of bursa is in mei focht fold 'kessentsje' tusken in sine en de ûnderlizzende bonkestruktuer by in knier, ticht by de oanhechting fan de sine op de bonke. De slymbeurs soarget foar it sa goed as wriuwingleas bewege kinnen fan de knier sûnder dat de sine oer de bonke of de hûd skuorret. Slymbeurzen sitte ûnder oaren op de hakke, earmtakke, skouder en heup. Untstekking fan in slymbeurs wurdt bursitis of slymbeursûntstekking neamd.
Shine On You Crazy Diamond
Shine On You Crazy Diamond is in nûmer dat oarspronklik opnaam is troch Pink Floyd yn de Abby Road studios en útbrocht op it album Wish You Were Here út 1975. Shine On You Crazy Diamond bestie út ferskate dielen dy't ferparte wie oer it album, Shine On You Crazy Diamond part 1 waard op 15 septimber 1975 útbrocht as twadde single fan it album.
Oer it nûmer
It nûmer is in oade oan Syd Barrett de eardere sjonger en gitarist fan Pink Floyd dy't yn 1968 ûntslein waard fanwegen syn ferslaving oan drugs en syn dêrtroch ûnfoarsisbere gedrach. Waters besiket yn dizze oade safolle mooglik fan Barretts efterbleaune gefoelens te ferwurkjen. Syd Barrett wie ûnferwachts oanwêzich yn de studio by de opnamen fan ûnder oaren dit nûmer.
Under Oaren
Under Oaren ofwol Onder Anderen wie fan 1986 oant 2012 in homokoar út Ljouwert. Yn 2006 wûn it koar it Rôze Pompeblêd.
De gearkomsten fan de destiidske soasjeteit fan it COC oan de Druifstreek einige faak yn spontaan gesang. It waard oanlieding ta de foarming fan in koar dat út sa'n 15 manlju bestiet. Diriginte Jildou Talman hâlde as frou de boel wat yn it lykwicht, yn desimber 1995 nimt Jaap Tjalma fan Grins it dirigearstokje oer. Renilde Duif út Enumatil wurdt de tredde fêste dirigint, sûnt 2011 is Gert-Jan Hoekstra dirigint.
Stasjon Snits Noard
thumb|Stasjon Snits-Noard/Skearnegoutum mei [[Waadrinner (spoarmaterieel)|Waadrinner'']] thumb|Stasjon Snits-Noard Snits Noard (Sneek Noord) is in stasjon yn Snits oan it spoar fan Ljouwert nei Starum.
Yn 1973 krige Snits as earste plak yn Fryslân in twadde stasjon, Snits Noard, geografyske ferkoarting: Sknd. It stasjon leit oan de Goeman Borgesiusleane yn Snits, op 53° 2' 27" N - 5° 39' 47" E. In stasjonsgebou hat dit stasjon nea hân; fan it begjin ôf oan stie der in abry.
Nei it suden is it folgende stasjon Stasjon Snits, op likernôch 1 kilometer en 3 minuten reistiid. Nei it noarden is Mantgum it folgende stasjon, op in lytse 11 kilometer dêr't 8 minuten reistiid foar nedich is.
De gemeenten Snits en Wymbritseradiel stjoerden oan op in takomstige ferskowing fan it stasjon nei in nij stasjon Snits Noard/Skearnegoutum. Sûnt is yn 2009 foar de útwreiding fan de tsjinstregeling fan twa kear de oere nei trije kear de oere, it wikselplak opskood fan Station Snits nei Snits Noard. Dêrta is it station fan ien spoar / ien perron útwreidde ta twa spoaren / twa perrons. It is net wis at de gemeente Súdwest-Fryslân no noch oanstjoerd op de ferplakking.
Nederkalifornysk rotsiikhoarntsje
It Nederkalifornysk rotsiikhoarntsje (wittenskiplike namme: Otospermophilus atricapillus) is in sûchdier út it skift fan 'e kjifdieren (Rodentia), de famylje fan 'e iikhoarntsjes (Sciuridae), de tûke fan 'e grûniikhoarntsjes (Marmotini) en it skaai fan 'e rotsiikhoarntsjes (Otospermophilus). Dizze soarte hat in tige behindich, fragmintearre ferspriedingsgebiet, dat beheind is ta trije net opinoar oanslutende enklaves op it Kalifornysk Skiereilân yn Meksiko. De IUCN klassifisearret it Nederkalifornysk rotsiikhoarntsje as in bedrige soarte.
Fersprieding
It Nederkalifornysk rotsiikhoarntsje is lânseigen op it Kalifornysk Skiereilân yn it noardwesten fan Meksiko, dêr't dizze soarte yn trije lytse, net opinoar oanslutende enklaves foarkomt yn 'e noardlike helte fan 'e dielsteat Súd-Nederkalifornje. It hiele areaal beslacht in oerflak fan mar 5.000 km². Neffens oare opjeften soe it Nederkalifornysk rotsiikhoarntsje ek noch yn it suden fan 'e oanbuorjende steat Nederkalifornje foarkomme.
Uterlike skaaimerken
It Nederkalifornysk rotsiikhoarntsje hat trochinoar in kop-romplingte fan 23–30 sm, mei in sturtlingte fan 20 sm en in gewicht fan 230–500 g. De sturt is koarter as de rest fan it lichem, mar yn ferhâlding ta oare grûniikhoarntsjes dochs tige oan 'e lingte. De pels is op 'e rêch spikkelbûnt dûnkerbrún op ljochtbrún, in kleuring dy't fuortkomt út it feit dat de yndividuele hierren dûnkerbrune en sânkleurige horizontale bannen hawwe. De sturt is ek spikkelbûnt, wêrby't de dûnkere kleurfariant útskaait nei swart en en de ljochtere nei witich of rôze. Op 'e skouders en de kop is de pels effen dûnkerbrún. Op 'e bealch is it hier ljochtbrún. Om 'e eagen hinne sit in ljochtere râne.
Hâlden en dragen
Oer it hâlden en dragen fan it Nederkalifornysk rotsiikhoarntsje en hoe't er him ferhâldt ta de ekology fan it Kalifornysk Skiereilân is net folle bekend. Om't se ek winterdeis fongen wurde kinne, binne de bisten foar 't neist it hiele jier rûn aktyf, of oars hawwe se mar in koart skoft dat se winterdeis yn 'e rêst binne. Der wurdt oannommen dat it menu fan dit bist net folle ferskilt fan nau besibbe soarten, lykas it Kalifornysk grûniikhoarntsje (Otospermophilus beecheyi). Dat soe betsjutte dat it Nederkalifornysk rotsiikhoarntsje in omnivoar is dy't him fiedt mei de stâlen fan planten en mei lyts dierte, lykas ynsekten en oare wringeleazen. Sels wurde Nederkalifornyske rotsiikhoarntsjes fretten troch û.m. de prêrjewolf en ferskate soarten rôffûgels en ûlen.
Status
It Nederkalifornysk rotsiikhoarntsje hat de IUCN-status fan "bedrige", mei't it ferspriedingsgebiet fan it bist beheind en fragmintearre is. Dêropta is der in tebekgong yn 'e populaasje metten, dy't feroarsake wurdt troch (oer)bejaging. Reden foar de bejaging is dat it Nederkalifornysk rotsiikhoarntsje troch de pleatslike befolking beskôge wurdt as skealik ûngedierte fanwegen syn oanfretten fan túnbougewaaksen.
Wâldfrysk
It Wâldfrysk is ien fan 'e fjouwer grutte Fryske dialekten. It wurdt sprutsen yn 'e Wâlden, it eastlike part fan 'e provinsje Fryslân, rûchwei tusken Dokkum yn it noarden, Ljouwert, de Alde Feanen en It Hearrenfean yn it westen en de Stellingwerven yn it suden. Yn it easten wurdt it begrinzge troch de provinsjegrins mei Grinslân en Drinte, útsein tusken Surhústerfean en Fryske Peallen, want dêr rint it Wâldfryske taalgebiet troch yn 'e provinsje Grinslân, yn 'e trijehoeke tusken de doarpen Mearum, De Wylp en De Grinzer Pein.
Namme
It Wâldfrysk tanket syn namme oan syn taalgebiet, dêr't beamwâlen brûkt wurde as ôfskieding tusken greiden en ikkers. Yn it westen en noardeasten fan 'e provinsje wurde foar dat doel sleatten brûkt, mar yn 'e Wâlden soe dan it wetter fluch yn 'e sânige grûn weisakje. left|thumb|250px|De lokaasje fan it Wâldfryske dialekt yn it [[Fryske taalgebiet.]]
Sprekkers
Neffens in skatting op grûn fan gegevens út 2004 soe it Wâldfrysk yn 'e provinsje Fryslân en yn 'e oangrinzgjende Grinslânske trijehoek Mearum-De Wylp-De Grinzer Pein sprutsen wurde troch likernôch 157.000 minsken. Hoefolle Friezen om utens oft Wâldfrysk sprekke, is net dúdlik.
Ferskillen mei it Klaaifrysk
De ferskillen tusken it Wâldfrysk en it Klaaifrysk, it oare grutte Fryske dialekt, binne sa lyts dat yn dit ferbân it wurd "dialekten" eins in te sterke term is; men soe better sprekke kinne fan "taalfarianten". Lykwols binne der in stikmannich – alteast foar Friezen – tige yn it each springende ferskillen, sawol op fonologysk as leksikaal mêd.
Fonologyske Ferskillen
Nei alle gedachten wurdt it bekendste ferskil tusken it Wâldfrysk en it Klaaifrysk foarme troch de wurden "my", "dy", "hy", "sy", "wy" en "by", dy't yn it Wâldfrysk útsprutsen wurde mei in [i], en dus rime op "bry" (de Frânske tsiis). Yn it Klaaifrysk wurde dizze wurden lykwols útsprutsen mei in [ɛi̭], en rime se op "brij". Fierders bestiet der in hast like bekend ferskil yn 'e útspraak fan 'e twaklanken "ei", "ai" en "aai". Dy wurde yn it Wâldfrysk krekt sa útsprutsen as yn it Nederlânsk, nammentlik as [ɛi̭], [ai̭], resp. [a:i̭]. Yn it Klaaifrysk, lykwols, wurdt de "ai" útsprutsen as koarte [ɔi̭], lykas yn it Dútske Leute, wylst sawol de "ei" as de "aai" reälisearre wurdt as de langere fariant [ɔ:i̭], dy't men yn it Frysk skriuwe kinne soe as "ôi". Mei oare wurden, yn it Wâldfrysk heart men yn 'e útspraak gjin ferskil tusken "ei" en "ij", wylst men yn it Klaaifrysk yn 'e útspraak gjin ferskil heart tusken "ei" en "aai".
Leksikale Ferskillen
Tusken it Wâldfrysk en it Klaaifrysk komme mar njoggentjin leksikale ferskillen foar. Foarbylden binne:
Nasjonaal Olympysk Komitee
right|150px In Nasjonaal Olympysk Komitee (NOK) is in organisaasje dy't de belangen fan yndividuele lannen yn it Ynternasjonaal Olympysk Komitee (YOK) behertiget, de "Olympyske Beweging" yn het oangeande lân fertsjintwurdiget en it Olympyske team gearstald dat oan de Olympyske Spullen meidocht. De 205 NOK's binne fertsjinwurige yn de Assosjaasje fan Nasjonale Olympyske Komitee (ANOK) dy't yn fiif Kontinentale organisaasjes ûnderferdield is. De ANOK komt eltse twa jier by ilnoar.
List fan Nasjonale Olympyske Komitee's
Dit is in list mei Nasjonaal Olympysk Komitees.
Hjoedeiske NOK's
{| class="wikitable" ! Lân !! YOK-koade !! Namme fan it NOK !! Oprjochting !! Lid YOK
Busstasjon Snits
It hjoeddeiske busstasjon, type perronbusstasjon, is yn 1984 iepene op in lokaasje dêr't al foar 1938 bussen stald waarden.
It stasjon hat 8 haltes dêr't ferskate streek-, steds- en belbussen halt hâlde. It stasjon hat in remize (inkele hûnderten meters fierderop), in oerdekte wachtromte, in blommestâl, iepenbier toilet, busparkearterrein en in dynamysk ynformaasjepaniel.
Linen
Alle ûndersteande konsesjes binne gund oan Connexxion.
Konsesesje Noard- en Súdwest-Fryslân
Fan dit stasjon ôf fertrekt yn de Snitswike ek de Snitsermarbus (line 38).
Another Brick in the Wall
Another Brick in the Wal is in nûmer dat oarspronklik opnaam is troch Pink Floyd tusken desimber 1978 en novimber 1979 en útbrocht op it album The Wall út 1979. Another Brick in the Wal bestie trije dielen dy't ferparte wie oer it album, Another Brick in the Wal part 2 wie it fiifde nûmer op it album en waard op 23 novimber 1979 útbrocht as earste single fan it album.
Oer it nûmer
Yn Another Brick in the Wall wurdt de Twadde Wrâldoarloch oantsjut as wer in stien yn de muorre; de heit fan Pink (haadfiguer yn it nûmer) moast fjochtsje op it fêstelân. It is de romantyske ferzje fan it ferhaal fan it libben fan Roger Waters sels, dy't syn heit ferlear yn de Twadde Wrâldkriich noch foardat er berne wurdt. Yn it nûmer is in koar te hearren dit binne bêrn fan in skoalle yn 'e buert fan de opname studio.
Singelbrêge (Snits)
De Singelbrêge wie in brêge yn Snits út de tiid doe't de Singel (Snits) noch net ynfold wie. De brêge lei yn it ferlingde fan de Koarte Piipsteech. Dêrmei fungearre er as de tsjerkebrêge fan de Sint-Martinustsjerke.
De lêste brêge op dit stee, wie yn 1908 in Hogendijk-brêge. Yn 1955 is de brêge fuorthelle, doe't ek dit stik fan de Singel demme waard.
Leo Ferrier
200px|right|thumb|Leo Ferrier Leo Henri Ferrier (Paramaribo, 14 septimber 1940 - dêre, 30 july 2006) wie in Nederlânsktalich skriuwer fan Surinaamsk komôf.
Slymbeursûntstekking
thumb|Bursitis fan de earmtakke Slymbeursûntstekking of bursitis is in ûntstekking fan in slymbeurs. Bursitis oppenearret him troch readheid, waarmte, swolling en pine op it plak fan de slymbeurs, sa as op de hakke, earmtakke, skouder of heup. Yn sa'n gefal moat de knier brûkt wurde om stiif wurden foar te kommen en better wurden te befoarderjen.
Leo Ferrier
Libben en wurk
Ferrier wie de jongste soan fan Eugenie Lionarons en Johan Ferrier, de earste presidint fan Suriname. Hy wie in broer fan skriuwster Cynthia McLeod en healbroer fan Joan Ferrier en Kathleen Ferrier. Hy waard ûnderwizer, en ferfear yn 1961 nei Nederlân. Ferrier wurke as haadûnderwizer yn De Haach en Amsterdam, en studearre piano oan it konservatoarium yn Utert.
Slymbeursûntstekking
In slymbeursûntstekking kin komme troch trauma of allegeduerige oerbelêsting. Groanyske bursitis is ien fan de oandwanings yn it RSI-spektrum. In akute bursitis kin in pear dagen oant wiken, mar bytiden maonnen oanhâlde. In net-ynfeksjeuze bursitis wurdt meast fansels better mei rêst. Yn slimmere gefallen binne pinestillers en ûntstekkingsremmers as NSAID's nedich. Ek fysioterapeutyske behannelingen binne mooglik.
Leo Ferrier
Libben en wurk
Hy debutearre as skriuwer yn 1968 mei de roman Atman. In jier letter folge El Sisilobi.
Sonoarawoastyn
De Sonoarawoastyn (Spaansk: Desierto de Sonora; Ingelsk: Sonoran Desert), is in woastyn yn Noard-Amearika dy't dielen fan it noardwesten fan Meksiko en it súdwesten fan 'e Feriene Steaten beslacht, wêrûnder in grut part fan it Kalifornysk Skiereilân. It is de hjitste woastyn yn beide lannen en is feneamd nei de Meksikaanske steat Sonoara, hoewol't er net ta de grinzen fan dat gebiet beheind is. De Sonoarawoastyn hat in oerflak fan krapoan 223.000 km². Kwa klimaat en plantegroei ûnderskiedt de Sonoarawoastyn him dúdlik fan oare, oanbuorjende woastinen, te witten: de Mojavewoastyn en de Woastyn fan 'e Grutte Dobbe yn it noarden en de Chihuahuawoastyn yn it easten.
Leo Ferrier
Libben en wurk
Letter hie Ferrier te lijen fan in depresje. Hy gie yn 1971 werom nei Suriname, dêr't er in skoft pianodosint oan de Folksmuzykskoalle wie. Fierders wie er oan it wurk yn it ûnderwiis en as stêfmeiwurker fan it Surinaamsk Museum.
Leo Ferrier stoar mei 65 jier oan longemfyseem.
Sonoarawoastyn
Geografy
De Sonoarawoastyn beslacht in oerflak fan 222.998 km². Dêrûnder falt rûchwei de westlike helte fan 'e steat Sonoara, yn it noardwesten fan Meksiko, en fierders hast it hiele Kalifornysk Skiereilân (útsein it uterste noardwesten en in diel fan 'e súdpunt). De woastyn omfettet sadwaande dielen fan trije Meksikaanske steaten, mei't it Kalifornyske Skiereilân ferdield is yn 'e steaten Nederkalifornje (Baja California) en Súd-Nederkalifornje (Baja California Sur). Yn 'e Feriene Steaten omfiemet de Sonoarawoastyn in diel fan it Amerikaanske Súdwesten, te witten: it súdwestlike fearn fan 'e Amerikaanske steat Arizona en it eastlike, binnenlânske part fan 'e súdpunt fan 'e steat Kalifornje, mei û.m. de Coachelladelling.
Yn it noardwesten giet de Sonoarawoastyn oer yn 'e drûgere Mojavewoastyn fan eastlik Kalifornje, noardwestlik Arizona en súdlik Nevada. Yn it easten bestiet der in selde soarte oergong mei de Chihuahuawoastyn yn Sonoara en Arizona. Op oare plakken wurdt de Sonoarawoastyn begrinzge troch berch- en/of wâldlân. De Sonoarawoastyn is dúdlik te ûnderskieden fan 'e omlizzende woastinen trochdat it der winterdeis subtropysk waarm bliuwt en der twa reintiden yn it jier binne, yn tsjinstelling ta bgl. de Mojavewoastyn mei syn drûge simmers en kâlde winters. De Sonoarawoastyn sels kin ferdield wurde yn ferskate subregio's, wêrûnder de Koloradowoastyn (ferneamd nei de rivier de Kolorado) en de Yuhawoastyn yn súdeastlik Kalifornje, de Yumawoastyn, Lechuguillawoastyn en Tonopahwoastyn yn súdwestlik Arizona en de Gran Altarwoastyn yn Sonoara.
Klimaat
De Sonoarawoastyn hat in aride subtropysk klimaat. It is de hjitste woastyn fan Noard-Amearika, mei temperatueren dy't by 't simmer wol oprinne kinne oant 50 °C. Yn 'e leger leine dielen fan 'e woastyn bliuwt it it hiele jier rûn waarm en komt reinfal mar út en troch foar mei ûngeregelde hoemannichten, faak minder as 90 mm yn 't jier. Yn 'e heger leine dielen fan 'e woastyn, benammen yn súdlik Arizona, bliuwt it ek it hiele jier rûn waarm, mar dêr falt jiers trochinoar 100 oant 300 mm rein yn in dúdlik patroan fan twa reintiden: simmers en winters.
Floara
De Sonoarawoastyn is gjin keale sânflakte. In protte planten witte der net inkeld te oerlibjen, mar tierje der wielderich. Faak hawwe se dêrfoar spesjale oanpassings ûntwikkele dy't se brûke om mei de hjittens en de drûchte om te gean. De meast ferneamde plant út 'e Sonoarawoastyn is de reuseftige, mei sydtûken tariste saguarokaktus (Carnegiea gigantea), dy't syn bekendheid tanket oan westernfilms en nearne oars yn 'e wrâld yn it wyld foarkomt. Oare planten dy't yn 'e woastyn foarkomme, binne beversturtkaktus (Opuntia basilaris), fiskheakkaktus (Ferocactus wislizeni), oargelpiipkaktus (Stenocereus thurberi), kreosoatstrûk (Larrea tridentata), kleefambroasia (Ambrosia dumosa) en ferskate soarten tsjolla (Cylindropuntia), ychelkaktus (Echinocereus), skiifkaktus (Opuntia) en nachtbloeiende sereüs (Peniocereus).
Yn 'e heger leine kriten komme ek strewellen foar, lykas blauwe palo verde (Parkinsonia florida), woastynizerhout (Olneya tesota), woastynwylch (Chilopsis linearis arcuata) en wyttoarnakasia (Concellia constricta). Yn 'e Koloradowoastyn fan súdeastlik Kalifornje komt ek de iennichste lânseigen palmsoarte fan dy Amerikaanske steat foar: de Kalifornyske waaierpalm (Washingtonia filifera).
Fauna
Yn 'e Sonoarawoastyn komme 246 soarten fûgels foar, 120 soarten sûchdieren, 100 soarten reptilen, 30 soarten fisken en 20 soarten amfibyen. It tal soarten ynsekten en oare wringeleazen dat der libbet, is ûnbekend, mar der binne allinnich al 1.000 lânseigen soarten bijen en holders.
Foarbylden fan fûgels dy't yn 'e Sonoarawoastyn foarkomme, binne de Meksikaanske readmosk (Haemorhous mexicanus), it kaktustomke (Campylorhynchus brunneicapillus), de grutte rinkoekoek (Geococcyx californianus), de hoale-ûle (Athene cunicularia) en de elfûle (Micrathene whitneyi). Foarbylden fan sûchdieren binne de súdlike sprinkhoanmûs (Onychomys torridus), de kaktusmûs (Peromyscus eremicus), de langpoatmûsgoffer (Perognathus longimembris), it rotsiikhoarntsje (Otospermophilus variegatus), de ezelhazze (Lepus alleni), de prêrjewolf (Canis latrans), de reade lynks (Lynx rufus) en it mûldierhart (Odocoileus hemionus). De Yumawoastyn yn Arizona, súdlik fan Tucson, is it iennichste plak dêr't de jagûar (Panthera onca) yn 'e Feriene Steaten yn it wyld foarkomt. Foarbylden fan reptilen yn 'e Sonoarawoastyn binne de sebrasturtleguaan (Callisaurus draconoides), de hoarnrattelslange (Crotalus cerastes), de Teksaanske rattelsange (Crotalus atrox) en it Gilameunster (Heloderma suspectum), ien fan mar in pear giftige hagedissen yn 'e wrâld.
Demografy
De Sonoarawoastyn is it heitelân fan santjin hjoeddeistige Yndiaanske etnyske groepen, wêrûnder de Jaky (Yaqui), Jûma (Yuma of Quechan), Kawylla (Cahuilla), Kokopa (Cocopah), Marikopa (Maricopa), Papago (Tohono O'odham), Pima en Tsjemehûevy (Chemehuevi). Der lizze sadwaande gâns Yndianereservaten yn it gebiet. Dêrnjonken wenje der ek in protte oare lju yn 'e Sonoarawoastyn, dy't tsjintwurdich in minsklike befolking hat fan teminsten mear as 10 miljoen persoanen. De grutste stêd yn 'e woastyn is Phoenix, de haadstêd fan Arizona, mei 4,7 miljoen ynwenners. Dêrnei folgje Tucson yn Arizona en Mexicali yn Nederkalifornje, dy't beide omtrint in miljoen ynwenners hawwe. Hermosillo, yn Sonoara, hat in befolking fan 900.000 minsken en Ciudad Obregón, ek yn Sonoara, hat 376.000 ynwenners. Yn 'e Coachelladelling fan Kalifornje, mei as wichtichste plak Palm Springs, wenje 365.000 minsken.
Swellesturtflinter
De Swellesturtflinter (Papilio machaon) is in soarte yn it skaai fan de Swellesturtflinters (Papilio).
Reade list fan deiflinters
De reade list fan deiflinters foar Nederlân (2006):
Swellesturtflinter
Foarkommen
De Swellesturtflinter kin op ferskate terreinen fûn wurde, lykas greiden mei in protte krûden, tunen, sompich lân en ekers. De Swellesturtflinter mei graach swalkje. De flinter kin dan ek hiele einen fleane. Yn geunstige simmers kin er ek yn Fryslân sjoen wurde. Mar sommige jierren is er ek net te sjen. Yn Limburch binne altyd Swellesturtflinters.
Op de reade list stiet de flinter as net bedrige.
Fleantiid
De flinter fljocht fan begjin april ôf oant ein juny en fan ein juny oant ein septimber, foaral tusken 25 july oant 5 augustus. Fljocht meast yn twa generaasjes, hiel soms yn trije.
Rûp
De rûp kin 50 mm lang wurde. De rûp is grut mei in ljochtgriene kleur. Elk segmint hat in swarte bân. De kop is gieleftich mei swarte tekens. De rûp feroaret bot tidens it groeien en ferfeljen. De rûpen ûntwikkelje by't simmer. As de rûp him ûnfeilich fielt dan wurdt it osmaterium útskulpe. Dat osmaterium is in soart foarke-eftich orgaan. Dêrmei kin de rûp in stank feroarsaakje om sa oanfallers fuort te jeien.
De rûp fret skermblommigen.
Fytskrossen op de Olympyske Simmerspullen 2020
De Olympyske Simmerspullen 2020 fan de XXXIIe Olympiade waarden fan 29 july oant en mei 1 augustus 2021 hâlden yn Tokio, de haadstêd fan Japan. It fytskrossen hie plak op it Ariake Urban Sports Park. It ûnderdiel Frije Styl stie foar it earst op it programma.
Medaljespegel
De top-7 fan lannen dy't by it Fytskrossen medaljes wûn ha tidens de Olympyske Simmerspullen fan 2020.
Bôgesjitten op de Olympyske Simmerspullen 2000
De Olympyske Simmerspullen 2000, ek wol de XXVIIe Olympiade neamd, waarden yn 2000 hâlden yn de Australyske stêd Sydney. It bôgesjitten waard hâlden yn it Sydney International Archery Park.
Lânkaartflinter
Foarkommen
De Lânkaartflinter is in tige algemiene flinter. Hy is faak te sjen by boskrânen, kapflakten en houtwâlen. It is in swermlustige soarte. Foar 1930 wie dizze flinter in ûngewoane ferskining yn Nederlân.
Op de reade list stiet de flinter as net bedrige.
Flinter
De foarjiergeneraasje sjocht der oars út as de simmergeneraasje. It ferskil sit him bygelyks yn de wjuklingte. Yn 'e maaitiid is dy 16 oant 18 mm; dy fan 'e simmer is 17 oant 21 mm. De ûnderkant fan de flinter fertoant altyd in lânkaartepatroan.
Fleantiid
De flinter fleant fan mids april oant ein juny en fan ein juny oant ein septimber. Se fleane foaral tusken 10 july oant 15 augustus. De Lânkaartflinter fleant yn twa generaasjes.
thumb|left|In rûp fan de Lânkaartflinter.
Rûp
De rûp kin 20 mm lang wurde. It liif is swart en is bedutsen mei wite spikkels. De toarns fan de rûp binne swart of oranje-giel. De rûp libbet yn lytse groepen byelkoar. Folwoeksen rûpen libje allinnich. De pop oerwinteret hingjend oan in stâle yn in krûdlaach.
De rûp fret de Grutte brânnettel.
Sjoch ek
center|thumb|400px|Fjouwer lânkaartflinters fan de twadde generaasje.
Stasjon Jellum-Boksum
thumb|225px|Stasjon Jellum-Boksum (1931) Makker: F.W. Scholte Stasjon Jellum-Boksum ( Jbx) wie in stopplak tusken Boksum en Jellum oan it spoar fan Ljouwert nei Starum; it lei by de krusing mei de Hege Dyk.
It stasjon is boud yn 1882, mar kaam earst yn gebrûk doe't 16 juny 1883 it spoar fan Ljouwert nei Snits iepene waard. It waard likernôch 55 jier brûkt, mar waard 15 maaie 1938 sletten, tegearre mei de oare lytse stasjons oan it spoar fan Ljouwert nei Starum. Lykas dy oare stasjons waard it yn 1940 noch koart brûkt: it waard op 1 juny wer iepene, mar op 24 novimber wer sletten.
It stasjon wie it earste tuskenstasjon op de rûte, op goed 5 kilometer fan it stasjon yn Ljouwert. Sa'n twa kilometer fierder nei it suden kaam dan Stasjon Bears. Yn de kanon It Muzyk Giet troch de Buorren wurdt songen oer it sjongen fan "Jellum-Boksum is in wiidferneamd stasjon!" Of dat ek wer in liet wie, en wêrom it stasjon sa wiidferneamd wie, wurdt der lykwols net by sein.
Fytskrossen op de Olympyske Simmerspullen 2016
De Olympyske Simmerspullen 2016 fan de XXXIe Olympiade waarden fan 17 oant en mei 19 augustus 2016 hâlden yn Rio de Janeiro. It fytskrossen hie plak op de Centro Olímpico de BMX.
Brún groukopke
It Brún Groukopke (Erynnis tages) is in soarte yn it skaai fan de Stofwjukgroukopflinters (Erynnis).
Foarkommen
De flinter is slim bedrige. De Brune Groukopkes komme allinnich noch foar yn Súd-Limburch. Se hâlde fan drûge skrale greiden en rûchten. It is in honkfêste soarte.
Op de reade list stiet de flinter as slim bedrige.
Flinter
De wjuklingte is likernôch 13 mm. De boppekant fan de wjukken is brún mei dizige grize plakken.
Fleantiid
De flinter fljocht fan begjin maaie ôf oant ein juny. Foaral tusken 10 maaie oant 5 juny. It Brún Groukopke fljocht yn ien en soms yn twa generaasjes.
Rûp
De rûp kin 20 mm lang wurde. It liif is gieleftich mei grien. De rûp is bedutsen mei wite hierkes. It Brune Groukopke oerwinteret as in healwaaks rûp, yn in kokon. Nei de winter ferpopket de rûp him.
De rûp fret fan de Tôchklaver, de Hynstehoefklaver en de Duveldrek.
Neckar
thumb|De rin fan de Neckar De Neckar is in sydrivier fan de Ryn yn it súdwesten fan Dútslân. De rivier ûntspringt op in hichte fan 706 m by Villingen-Schwenningen yn it Swarte Wâld. De rivier rint dêrnei it noardeasten yn oer Stuttgart nei Heilbronn en sa fierder. Dan rint de rivier mear yn westlike rjochting, om ûnder Mannheim yn de Ryn út te kommen. It streamgebiet fan de Neckar beslacht sa'n 14.000 km².
De Neckar is Plochingen foarby te befarren. Der binne 27 sluzen yn de Neckar. Heidelberch leit ek oan de Neckar.
Jetske Bilker
Jetske Bilker (Seisbierrum, 16 april 1960) is in Fryske skriuwster.
Libben en wurk
Yn 1986 krige Bilker in opdracht om in Fryske roman te skriuwen. Dat waard Imitaasjelear dat yn 1988 by de Koperative Utjouwerij útkommen is. Yn 1990 krige se der de Fedde Schurerpriis foar. Yn 1989 kaam se yn de redaksje fan it tydskrift 'Trotwaer' en waard letter einredakteur oant 1995.
Yntusken wenne se yn Grins en studearre ôf yn 1992. Dernei folgen tydlike banen, lykas by it Frysk ynstitút fan de RUG, by it NLMD yn De Haach. Nei tsien jier les jûn te hawwen yn de fakken Frysk en Nederlânsk oan de CSG Comenius yn Ljouwert, keas se yn 2006 folslein foar de literatuer.
Yn 1997 kaam by Utjouwerij Bornmeer de ferhalebondel In nacht fan hûs út, mei ferhalen oer eigentiidske tema's as relaasjeproblematyk.
Yn 2004 fersoarge Bilker it boekewikepresint dat de titel Oar plak oare tiid meikrige. Yn datselde jier folge de Nederlânske oersetting by útjouwerij Prometeus yn Amsterdam: Andere plaats, andere tijd Fan febrewaris 2003 oant july 2005 siet se yn 'e redaksje fan it Frysk ynternettiidskrift Farsk, tegearre mei Marc Kooij, Elske Schotanus en einredakteur Abe de Vries Se fersoarge it proaza en skreau kritiken.
Fan 2006 oant 2011 wie se fêste kritikus foar de Ljouwerter Krante foar it Frysk proaza. Yn oktober 2011 folge Doeke Sijens har op as kritikus.
Yn juny 2007 ferskynde it earste part fan de Harry Potterrige yn it Frysk yn in oersetting fan har hân. Ein augustus 2012 ferskynde har tredde roman: It libben fan in oar. Bilker sit mei Goffe Jensma en Jantsje Post yn de advyskommisje foar de Gysbert Japicxpriis 2013, de priis sil takend wurde oan oarspronklike Fryske poëzij út it tiidrek 2009-2012. Yn 2018, 2019 en 2022 sette se it boekewikegeskink, skreaun troch efterelkoar Griet Op de Beeck, Jan Siebelink en Ilja Leonard Pfeijffer yn it Frysk oer.
Oersettings
thumb|150px|[[Harry Potter en de Stien fan 'e Wizen]]
Berchfytsen op de Olympyske Simmerspullen 2016
De Olympyske Simmerspullen 2016 fan de XXXIe Olympiade waarden fan 27 july oant en mei 12 augustus 2016 hâlden yn Rio de Janeiro. It berchfytsen hie plak op de Centro de Mountain Bike.
Brúnoker groukopke
It Brúnoker Groukopke (Thymelicus sylvestris) is in soarte yn it skaai fan de Lytse Groukopkes (Thymelicus).
Foarkommen
thumb|Brúnoker groukopke (fr) It Brúnoker Groukopke is in algemiene stânflinter. Hy hâldt fan drûge greiden, boskrânen en stikjes gers yn 'e bosk. De soarte komt foaral foar yn it easten fan Nederlân. It is in honkfêste soarte.
Op de reade list stiet de flinter as net bedrige.
Flinter
De wjuklingte is likernôch 12 oant 15 mm. De boppekant fan de wjukken is ljochtbrún mei giel sûnder tekening. De wjukpunt hat faak in oare kleur, faak is dat grien-brún.
Fleantiid
De flinter is te sjen fan healwei juny ôf oant ein augustus, foaral tusken 10 en 30 july. Fljocht altyd yn 1 generaasje.
Rûp
De rûp kin 25 mm lang wurde. It liif is gersgrien mei in wytgriene line oer de rêch en de sydkant. De kop is gieleftich mei grien. De rûp oerwintert as healwaaks rûp. Se meitsje in kokon yn in toarre gersstâle. Yn 'e maaitiid en yn de foarsimmer begjinne de rûpen mei fretten en groeien.
Berchfytsen op de Olympyske Simmerspullen 2020
De Olympyske Simmerspullen 2020 fan de XXXIIe Olympiade waarden fan 26 july en 27 july 2021 hâlden yn Izu. It berchfytsen hie plak op de Izu Mountain Bike Course.
List fan planetoïden 53001-53100
Dit is in list fan planetoïden 53001-53100.
List fan planetoïden 14101-14200
Dit is in list fan planetoïden 14101-14200.
Nina Mercedez
Nina Mercedez, echte namme: Marcia Villareal (10 novimber 1979, Corpus Christi, Teksas), is in Meksikaansk-Amerikaanske neakenmodel, stripper, pornografysk aktrise en pornoprodusint en -regisseur.
Sy hat meidien yn 242 films en hat trije films regisearre.
Nina Mercedez hat Italjaanske en Meksikaanske foarâlden.
Reade list
In reade list is in list fan bedrige entiteiten. Almeast giet it hjirby om in list fan biologyske soarten. Der binne reade listen dy't wrâldwiid jilde, mar ek lânwide of streekwide listen.
Funksje
(In lienwurd út it Midfrânsk, fan function, dat weromgiet op it Latynske functio (modern Frânsk: fonction)
Reade list
In reade list jout foar alle soarten in tastân, dy't oanjout hoe slim at de soarte bedrige is. De list is soms ek opdield neffens dy tastannen.
De earste en lêste soarten wurde ek wol apart opnaam, op in swarte en in wite list. Utstoarn wurdt ek noch wol opdield mei in twadde tastân, ferdwûn, foar soarten dy't net mear yn de natuer foarkomme, mar dy't strikt naam noch net útstoarn binne om't der noch eksimplaren fan libje yn bistetunen of plantetunen.
Aureliaflinters
De famylje fan Aureliaflinters hat mear as 6.000 skaaien. It is dan ek in tige grutte famylje. Yn Noardwest-Europa komme 66 skaaien foar.
Slach by Okswertersyl
De slach by Okswertersyl is in fjildslach yn de Grutte Fryske Oarloch. It treffen barde op 18 juny 1417 by de Okswertersyl westlik fan Noardhorn en gie tusken de Skieringers, mei Sikke Sjaarda as oanfierder, en de Alliearden (famylje Tom Brok en de stêd Grins) dêr't Okko II tom Brok oan it haad fan stie.
Aureliaflinters
De foarpoaten fan Aureliaflinters hawwe gjin klauwen; se kinne der net mei rinne of klimme. Guon skaaien brûke dy poaten om harsels skjin te meitsjen. Ek brûke guon skaaien de foarpoaten om de weardplanten goed te befielen eart se aaikes lizze.
Klassifikaasje
Ta de famylje fan de Aureliaflinters hearre ûnder oaren de neikommende ûnderfamyljes en skaaien:
Slach by Okswertersyl
Oanrin
De Alliearde partij makke plannen om Grins werom te feroverjen en brochten in grutte float byinoar. Wylst de float wachte op de komst fan de Skieringers kamen yn Eelde in protte Ommelânske bûnsmaten fan Keno tom Brok byelkoar yn. Grins waard dêrtroch min befeilige en yn de nacht fan 13 en 14 septimber 1415 foel de stêd yn Alliearde hannen. Doe't Keno mei syn float lâne, flechte Koppen mei it Skieringer leger nei Kampen en dêrwei nei Snits en letter nei Boalsert. Koppen woe sa gau mooglik Grins wer yn hannen krije en yn Westerlauwersk Fryslân foarme hy syn leger opnij. Hy wreide it fierder út troch oare Skieringers te oertsjûgen mei te dwaan tsjin Keno en syn partij. Dêrby krige Koppen hommels help fan de Roomske kening Sigismund. It swiertepunt fan de oarloch ferpleatse him no fan East-Fryslân en de stêd Grins, nei it westen fan de Ommelannen.
De slach
It fersterke Skieringer leger sette begjin juny 1417 útein om de stêd Grins oan te fallen. Fan Westerlauwersk Fryslân út waard de Lauwers oerstutsen en ûnderweis waard earst it kleaster fan Aduard ynnomd om as fersterking brûkt wurde te kinnen. Keno wie yntusken fan East-Fryslân út mei syn leger de Ommelanners te help kaam. Op 18 juny stiene beide partijen tsjinoer elkoar by de Okswertersyl. Oanfierder fan de Skieringers wie de Frjentsjer haadling Sikke Sjaarda wurden, by de Alliearden stie Keno oan it haad.
Ofrin
Keno hie de Skieringers yn de knipe mar lykwols soarge syn sykte dat er werom gie nei Brokmerlân. Twa dagen nei de oerwinning slette Grins, Hunsingoa en Fivelgoa in nij ferbûn dêr't sy elkoar ûnthjitte gjin bûtenlânske oan te nimmen. In part fan Keno syn leger bliuwt efter yn Grinslân ûnder lieding fan Fokko Ukkena en Sibet fan Riustringen. Sy sette de efterfolging yn op de Skieringers dy't rjochting Achtkarspelen ferdreaun wienen en setten it op in plonderen en rôve.
Nes (It Hearrenfean)
Nes is ien fan de doarpen yn 'e gemeente It Hearrenfean. It doarp leit mei de bebouwing oan Akkrum, sadat meast sprutsen wurdt oer Akkrum-Nes. It doarp leit op it plak dêr't de Nesker Sylroede op de Boarn útkomt. De namme, dy't yn 1243 foar it earst neamd wurdt, hat it krigen fan de punt lân tusken dizze twa wetters. Under it doarp falle ek de buorskippen Bokkum, Burstum, Pean en Soarremoarre.
It doarp hat  ynwenners.
Skiednis
Oant yn de 19e iuw lei it grutste part fan it doarp yn de hoeke tusken Boarn en Sylroede westlik fan de terp by de Neskersyl. Akkrum en Nes leine oarspronklik likernôch oardel kilometer fan inoar ôf. Yn de 20e iuw hat der in grutte útwreiding west oan de súdkant fan de Boarn en oan it begjin fan de 21e iuw is oan de westkant fan de Sylroede de grutte útwreiding Boarnstee byboud. Tsjintwurdich is der gjin iepen romte mear tusken Nes en Akkrum.
Oant de gemeentlike weryndieling fan 1984 hearde Nes by de eardere gemeente Utingeradiel. Dêrnei makke it plak diel út fan de gemeente Boarnsterhim en sûnt 2014 fan de gemeente It Hearrenfean.
Mienskip
Nes docht in soad yn 'e mande mei it westlik oangrinzgjende doarp Akkrum en hat sûnt 1950 in mienskiplik doarpsbelang. Nes en Akkrum hawwe ek in mienskiplike Mulfyfunksjonele Akkomodaasje. Sûnt 2019 hat it doarp mei Akkrum in doarpskeamer.
Skoalle
thumb|260px|MFA Akkrum-Nes
Ferienings
It ferieningslibben fan Nes is mienskiplik mei Akkrum.
Befolkingsferrin
( Boarnen: 1840: Plaatsengids.nl; 2015 en 2020: Alle Cijfers )
Ferbinings
Nes leit oan de âlde Leppedyk en de A32, dêr't it lykwols allinnich oer de N392 ferbining mei hat. De A32 giet hjir ûnder it Leppe-akwadukt troch om't ek de Boarn troch Nes rint. Dy rivier komt út it easten fan Aldeboarn en rint nei it westen nei Akkrum. Yn it doarp giet fan de Boarn de Nesker Sylroede troch de Neskersyl nei it noarden, nei de Peanster Ie en fierder nei Grou.
Ferskaat
thumb|260px|Klokkestoel
Strjitten
Burstum, Bokkumerwâl, Burdinewei, De Harhammer, De Harke, De Iperen Poarte, De Oper, De Opstekker, De Reak, De Rolpeal, De Seine, De Strikel, De Syl, De Tiempeal, De Wurdze, It Harspit, It Swee, Kleasterwei, Pean, Soarremoarre, Sodumerdyk, Sylroedepaad.
Keatsferiening De Iendracht (Hitsum)
Keatsferiening De Iendracht (Nederlânsk en offisjeel: Kaatsvereniging De Eendracht) is in pleatslike feriening op it mêd fan keatsen yn it Fryske doarp Hitsum. Dizze keatsferiening organisearret elts jier de Ald-Meiers Partij, in keatswedstryd foar famkes fan 14 oant en mei 16 jier. De Iendracht is de grutste feriening fan Hitsum.
Skiednis
Keatsferiening De Iendracht waard op 6 maaie 1904 oprjochte, doe noch ûnder de namme Keatsferiening Nij Libben (offisjeel: Kaatvereniging Nieuw Leven). Yn it oanbuorjende Frjentsjer bestiene doedestiden twa keatsferienings, dy't 'Jan Bogtstra' (oprj. 1893) en 'De Iendracht' (oprj. 1896) hieten. Nei't dy yn 1937 fúzjearre wiene en besleaten de namme Keatsferiening Jan Bogstra oan te hâlden, waard nei bemiddeling troch dhr. R. Alkema, de doetiidske útbater fan keatskafee De Bogt fen Guné, bewurkmastere dat it eardere De Iendracht syn findel oerdroech oan Nij Libben. Dat moast him doe sadwaande omneame ta Keatsferiening De Iendracht.
In keatsfjild wie der yn dy tiid noch net yn Hitsum; fan 1913 ôf waard foar it keatsen in greide fan in boer Dijkstra brûkt, dy't De Finne hiet. Pas yn 1962 kaam der in formeel sportfjild yn it doarp. Fan âlds wie de keatsferiening yn Hitsum ek ferantwurdlik foar it organisearjen fan it doarpsfeest mei de merke. Dat waard lykwols meitiid te bewurklik, en dêrom waard yn 1939 in feestkommisje ynsteld, dy't him neitiid ûntjoech ta de selsstannige en noch altyd besteande Feriening foar Folksfermaken Hitsum.
Blessum
Blessum is in doarp dat yn de gemeente De Waadhoeke. Blessum leit noardlik fan Hilaard, súdeastlik fan Dronryp, westlik fan Boksum en súdwestlik fan Deinum. De doarpskearn fan Blessum leit om de Marijetsjerke midden yn it doarp.
Blessum hat  ynwenners.
Skiednis
Al yn de 9e iuw moat der bewenning op it stee fan it Blessum west ha. Ut dy tiid is in gouden pinkring fûn, mei in gravuere fan it Laam Gods. Blessum sels is bewesten de Middelsee yn de iere midsiuwen ûntstien. It doarp wurdt om 1250 as Blesingum neamd. thumb|left|Blessum, Buorren 3 It âldste hûs fan Blessum stiet oan de Buorren 6. De skuorre fan de pleats foar de tsjerke oer oan de Buorren 3 hat it heechste dak fan alle pleatsen yn Fryslân. Yn it haventsje leinen yn it begjin fan de 20e iuw de skûtsjes oan om turf te bringen en terpierde yn te laden, want ek de Blessumer terp is foar it grutste part ôfgroeven. Sintraal punt oan de Buorren foarmet de doarpspomp tusken Buorren 8 en Buorren 6. Al generaasjes steane de linebeammen yn de Buorren en om de tsjerke, ûnderhâlden troch de Blessumers. It ferhaal yn it boek 'De sûnde fan Haitze Holwerda' fan Ulbe van Houten spile op de pleats Terphûs oan de Blessumerdyk yn Blessum.
De greiden besuden en bewesten it doarp wurde noch altiten troch de slinken fan de eardere Middelsee trochsnien. Iuwenâlde tsjerkepaden rinne fan Blessum nei de doarpen Boksum en Deinum, mar it paad nei Hilaard is ferdwûn. Oant de jierren 1970 wurken de measte ynwenners fan Blessum op de seis pleatsen yn en om it doarp. Troch de meganisaasje sochten de arbeiders oars om wurk en minsken fan bûten ûntdutsen it doarpke oan 'e ein fan de Blessumerdyk.
Sûnt 2018 leit Blessum yn de gemeente De Waadhoeke, dêrfoar lei it doarp yn sawol de gritenij as de gemeente Menameradiel.
Tsjerken
left|thumb|De Marijetsjerke foar 1879
De oan Marije wijde tsjerke fan Blessum is fan omtrint 1250. Yn alle gefallen binne de âldste fûneminten om 1250 hinne troch muontsen makke. Yn it ynterieur falle de skilderde draperyen om it oargelfront op. Ek it oargel út 1659 is tige bysûnder en hielendal restaurearre. De súdlike gevel is foar it grutste part fernijd en hat grutte rûnbôgefinsters. De mânske toer hat wierskynlik noch in kearn út de 13e of iere 14e iuw, mar hy krige yn 1879 in ommitseling en der waard in ynsnuorre toerspits op set. Yn 'e Twadde Wrâldoarloch tsjinne de tsjerke as skûlplak foar ûnderdûkers en de toer om sjen as der Dútsers kamen.
Fan 1600 oant 1821 hie Blessum ek noch in skûltsjerkje foar de mennisten yn it hûs fan de Buorren 10, dêr't ek mennisten út Boksum hinne gyngen.
States
By Blessum hawwe twa states stien: thumb|260px|De homeiepeallen fan Ringiastate Oan de oprydleane tichtby de tsjerke steane twa homeiepeallen mei de namme Ringiastate. It paad liedt nei it stee dêr't ea Ringiastate stie. De earste bewenner wie Doeke Rinia. Yn 1469 wie hy rjochter yn it gebiet. De lêste Rinia fan Blessum wie Haye. Om 1570 kaam de state troch houlik en fererving yn besit fan de famyljes Bouritius en Fan Glinstra. Epeus fan Glinstra, griffier fan it Hof fan Fryslân (en boaske oan dichteresse Eelkje fan Bouricius), brûkte de state yn de simmermoannen as 'twadde wente'. Hûs en hof binne yn 1832 ôfbrutsen. Wismastate wie stamslot fan de Wissema's, it stie krekt besuden Blessum op in terp. Oan de súdkant de yn de 18e iuw sloopte Wismastate dêr't de stinzepoarte fan oant 1809 noch bestie, en oan de westkant de Ringiastate, in state út de 15e iuw yn de foarm fan in steatlike pleats dy't ek platsmiten waard. Yn 1809 is ek it poartegebou ôfbrutsen. Yn de tsjerke fan Blessum leit in grêfstien fan ien fan de Wissema's, Jan (1558-1616). Hy troude mei Lisck, dochter fan Doeke fan Eminga, abbekaat oan it Hof fan Fryslân.
Op beide stateterreinen binne nije pleatsen boud. Op it terrein fan Ringiastate barde dat yn 1823. Oan de kant fan de Buorren is in âldere herinnering oan de state bewarre bleaun. It binne homeiepeallen út de iere 18e iuw. De fjouwerkante groeve pylders binne kanneleard en drage byldhoude fazen yn barokfoarmen. De Buorren binne earder beseame west mei liedlinebeammen. Dizzen binne troch oare beammen ferfongen, mar om it tsjerkhôf steane noch wol liedlinebeammen.
Mienskip
thumb|260px|Tsjerke fan Blessum It doarp is sà lyts, dat de tsjerke tagelyk ek doarpshûs is. Doarpsbelang Blessum set him yn foar de leefberens fan it doarp. De tradisjonele skelnamme foar in Blessumer is 'ielreager' of 'baarch yn 'e beam'.
Ynfrastruktuer
Noardlik fan Blessum rint de Blessumer Feart, dy't útkomt yn it Van Harinxmakanaal. It âlde haventsje fan Blessum leit oan De Wâl, it ienige sydstrjitsje fan de Buorren. Oer de wei koe en kin it doarp allinnich fanút it easten oer de Blessumerdyk berikt wurde. Yn it noarden is yn 1863 it spoar Ljouwert - Harns komd en yn it lêste fearn fan de 20e iuw de Westergoawei mei ferkearspleinen, eastlik fan it doarp.
Strjitten
Blessumerdyk, Buorren, De Wâl, It Súd, Mieddyk.
Ruslân
Ruslân, offisjeel de Russyske Federaasje, is it grutste lân yn 'e wrâld, en leit foar in part yn Jeropa en foar in part yn Aazje. De haadstêd is Moskou en de presidint fan de federaasje is sûnt 2012 Vladimir Pûtin. Premier is sûnt 2020 Michail Misjûstin. De Russyske Federaasje is in atoommacht en ien fan de G8 lannen. Yn de Feriene Naasjes is Ruslân ien fan de 5 lannen mei in permanint fetorjocht.
Lizzing
Ruslân hat in oerflak fan 17.075.200 km². Der binne yn totaal 20.241,5 km oan lângrinzen, de kustliny is 37.653 km lang. Ruslân wurdt begrinzge troch: