cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Noardlik healrûn
Op de ierde lizze de measte wrâlddielen, útsein Austraalje en Antarktika, foar in part of hielendal op it noardlik healrûn. Aazje en Súd-Amearika lizze foar in part op it súdlik healrûn en de Yndonesyske eilannen binne it ienige part fan Aazje dat súdlik fan de evener leit.
Troch it Koriolis Effekt waaie de winen yn sykloanen op it noardlik healrûn loftsom (tsjin de klok yn) en op it súdlik healrûn rjochtsom (mei de klok mei)
Boppe de poalsirkel is it simmerdeis de heule dei ljocht, wylst it winterdeis heule dagen tsjuster is.
Op it noardlik healrûn kin de Poalstjer as oriïntaasje brûkt wurde. Op it súdlik healrûn is dizze stjer net te sjen. Wol binne der oare stjerren en stjerrebylden dy’t op it noardlik healrûn net sjoen wurde kinne en op it súdlik healrûn wol.
המיספירה
Boerdspul
Boerdspullen binne spullen dy't op in boerd spile wurde, meastentiids mei stikken, stiennen of fiches.
thumb|220px|Damspul; in klassyk boerdspul
Klassike boerdspullen
thumb|220px|[[Dobbelstien|Dobbelstiennen]] Dit binnne foar it grutste part nulsomspullen mei folsleine ynformaasje neffens de spulteory.
Chaturanga - Checkers - Sineesk skaken - Backgammon - Damjen - Guozzeboerd - Go - Halma - Hex - Hnefatafl - Mankala - Moolje - Reversi (Othello) - Skaken - Shogi - Ur
Designer boerdspullen
Designer games binne in nij soarte strategyske boerdspullen foar folwoeksenen en bern. Dizzen wurde ek wol German games of Euro Games neamd.
Abalone - Amon-Ra - Babel - Carcassonne - Caylus - De Grutte Dalmuti - El Grande- Eufraat & Tigris - Gipf - Goa - Kolonisten fan Catan - La Città - Louis XIV -Nautilus -Notre Dame - Pentago - Puerto Rico - Robo Rally - Tikal - Ticket To Ride - Torres - Union Pacific - Yinsh
Koöperative boerdspullen
Koöperative boerdspulllen binne selskipsspullen wêrby't men mei ynstee fan tsjin elkoar spilet (lykas by wenstige kompetive spullen), om in mienskiplik doel te berikken. De "tsjinstanner" is hjirby it spul sels.
Fantasy
Darkworld - Heroquest - Ridderstriid - Heroscape - Descent: Journeys in the Dark
Sciencefiction
Starquest
Horror
Atmosfear - When Darkness Comes - Zombies!!! - Monsters Menace America - Arkham Horror
Hatred (film út 2016)
De film Hatred of Volhynia (orizjinele Poalske titel: Wołyń) is in Poalske film út 2016. As ynternasjonale titel wurdt ek wol Hatred: Murder of the Innocent brûkt. De film spilet yn de tiid fan 1939 oant 1943 en it sintrale tema is de folkemoard op de Poalske mienskip fan Wolhynje en East-Galysje.
De film waard op it 41e Poalske Filmfestival fan Gdynia nominearre foar de Gouden Liuw en krige foar it kamerawurk, foar it bêste debút en de bêste make-up in ûnderskieding.
Ferhaal
As de Twadde Wrâldoarloch útbrekt rûke Oekraynske nasjonalisten harren kâns om troch kollaboraasje mei de besetter Wolhynje te suverjen fan alles wat net-Oekraynsk is. Yn 'e simmer fan 1943 en fral op de Bluoderige Snein fan 11 july 1943 besiket hja de wrede oanfallen fan de Oekraïners te oerlibjen.
Lybje
Lybje, folút: Libyske Republyk, (Arabysk: ليبيا‎ Lībiyyā) is in Arabysk lân yn Noard-Afrika.
Geografy
Lybje bestiet út trije histoaryske regio's: Tripolitaanje yn it noardwesten, de Fezzan yn it súdwesten en Syrenaika yn it easten.
Lizzing
It lân wurdt begrinze troch:
Lânskip
Yn it uterste suden oan de noardkant fan de Sahara, rikke útrinners fan it Tibesti-massyf oant 2285 meter hichte. Oan de kust leit de haadstêd Tripoly en de antike stêden út de Aldheid.
Iere skiednis
right|thumb|In kaart basearre op ûndersyk troch de Grykske filosoof, Strabo (63/64 f.K. – 24 n.K.), hoe grut it gebiet mei de namme "Lybje" eartiids wie. Neffens archeologyske fynsten wie it Libyske kustgebiet al yn de 8e iuw f.K. bewenne troch de Neolityske mins. Dy minsken wiene betûft yn it buorkjen. It gebiet dêr't hjoed "Lybje" mei oantsjutten wurdt, is letter troch ferskate folken beset: de Feneesjers, Kartagen, Griken, Romeinen, Fandalen en Bisantinen hawwe allegear it gebiet (of in part dêrfan) beset holden. Inkeld fan de Grykske en Romeinske besetting binne der ruïnes of oare saken dy't weromferwize nei dy tiid.
De Feneesjers wienen de earsten dy't hannelsposten yn Lybje stiften, doe't de hannelers fan Tirus (it hjoeddeiske Libanon) kommersjele relaasjes mei Berberstammen makke hienen en ferdraggen makken om gearwurking yn it eksploitearjen fan dy grûnstoffen te fersekerjen.
20e iuw en hjoeddeisk
Nei de Twadde Wrâldkriich waard Lybje in ûnôfhinklike monargy. Troch in steatsgreep troch it leger ûnder lieding fan kolonel Moammar al-Qadhafi waard de kening yn 1969 te fal brocht. Under ynfloed fan de Egyptyske presidint Nasser werneamde hy it lân Libysk-Arabyske Republyk (1969-1977), mar bruts letter alle bannen mei oare Arabyske lieders. Hy waard in diktator en lei Lybje yn 1971 eigen betochte ideology op (in mingeling fan sosjalisme en islam). De betrekkingen mei it Westen fermindere nei in bomoanslach op in Berlynske diskiteek dy't fral troch Amerikaanske soldaten besocht waard yn 1986, wêrop Amerikaanske fleantugen Tripoly en Bengazy bombardearen. Letter, yn 1988, fûn de troch Lybje plande Lockerbie-oanslach plak, wêrby in soad Amerikanen ferûngelokken. Yn de jierren 90 waard it lân isoleare troch ynternasjonale sanksjes, mar nei de oanslaggen op 11 septimber 2001 waard Qadhafi in bûnsmaat fan it westen yn de kriich tsjin it terrorisme.
Yn febrewaris 2011 bruts der yn neifolging fan de Arabyske Maaitiid yn de omlizzende lannen in acht moannen duorjen opstân út tsjin Qadhafi's bewâld. Rebellen, dy't yn Benghazi de Nasjonale Oergongsrie foarmen, krigen militêre stipe fan de NAFO en oermasteren yn augustus de haadstêd Tripoli. Lang om let waard op 20 oktober 2011 Moammar Qadhafi sels oppakt en deade. De Nasjonale Oergongsrie hat yntusken de Libyske Republyk festige en herfoarmingen oankundige, wêrûnder de ynfiering fan de sharia.
Demografy
Lybje is ien fan de tinstbefolke gebieten op de wrâld. Fan de befolking wennet 90% yn de smelle kuststripe.
Befolking
It Libyske folk is in mingsel fan ynhiemske Berberfolken en Arabieren dy't letter arrivearren. De lytse Toearek- en Toeboestammen yn it suden hawwe noch hieltyd in nomadyske of semy-nomadyske wize fan libjen.
Godstsjinst
It meastepart fan de befolking 97% is oanhinger fan de soennityske islam. Fierders is der in lytse kristlike minderheid besteande út koptyske kristenen en katoliken
Ekonomy
De befolking wennet foar 90% yn de smelle kuststripe. Amper 2% fan it lân kin brûkt wurde foar lânbou, dêr't it grutste part fan yrrigearre wurdt. De ekonomy driuwt foaral op de enoarme foarried oalje.
It Soal (Gaasterlân)
It Soal is in feart yn de gemeente De Fryske Marren. De feart rint besuden Aldemardum besuden en bylâns de Sânfeartsdyk en de Sânfeart yn de Huitebuorster Bûtenpolder. De feart komt oan de eastkant út yn It Hûnenêst oan de Iselmar.
De namme It Soal jildt sûnt 15 maart 2007 as de offisjele namme, as ferfanging foar de eardere offisjele namme De Zool.
Moetingstsjerke (Mearum)
De Moetingstsjerke (Ontmoetingskerk) oan de Krúswei yn Mearum (Grinslân) wie in grifformearde tsjerke en is tsjintwurdich ien fan de tsjerken fan de protestanske gemeente Mearum-Noardwyk.
Skiednis
De tsjerke waard boud foar de grifformearde gemeente fan Mearum, dy't op 12 april 1852 troch dûmny T.F. de Haan ynstituearre wie. Yn dat jier waard in earste tsjerke foar de fan de Nederlânsk Herfoarme Tsjerke ôfskieden gemeente boud. De gemeente woeks yn ledetal hurd oan en alle rillegau wie de gemeente oan in nije tsjerke ta. Yn 1926 waard de hjoeddeiske krústsjerke yn gebrûk nommen op in lokaasje dy't skeef achter de earste tsjerke leit. Nei't de nijbou op 30 desimber 1926 yn gebrûk nommen waard is de earste tsjerke ôfbrutsen. Yn de rin fan de tiid is de tsjerke oanboud.
Op 15 septimber 2013 ûntstie nei in lang proses út de herfoarme gemeente Mearum-Noardwyk en de grifformearde tsjerke fan Mearum de protestantske gemeente Mearum-Noardwyk. De eardere grifformearde tsjerke is it plak dêr't de protestanske gemeente alle sneinen byinoar komt.
Oargel
It oargel waard yn 1962 boud troch Ernst Leeflang út Apeldoarn. Nei in restauraasje is it oargel op 1 july 2000 wer yn gebrûk nommen.
Pankoekstermole
De Pankoekstermole is in mealreeë poldermole en ryksmonumint tusken Wytmarsum en Burchwert yn de gemeente Súdwest Fryslân.
De mole stiet ûngefear 2,5 km ten easten fan Wytmarsum, tichtby de Harnzerfeart. It is in houten achtkante mole, dekt mei reid, mei stiennen fjildmuorren. Hy waard yn 1900 boud om (tegearre mei de yn 1955 sloopte mole De Foarútgong) de ûngefear 700 ha grutte Easthimmerpolder te bemeallen. De Pankoekstermole ferfong in út 1817 datearjende mole dy't it jier derfoar ôfbaarnd wie. De nije mole krige in selsswichting.
Yn 1967 krige de Pankoekstermole in diselmotor. Neidat de mole yn 1976 troch de bou fan in gemaal tusken Boalsert en Skettens syn funksje ferlern hie, waard dizze wer weihelle. By in yn datselde jier foltôge restauraasje fan de mole krige dy in âldhollânsk wjuksysteem.
Sûnt 1977 is de Pankoekstermole eigendom fan de Stifting De Fryske Mole. Hy is op ôfspraak te besichtigjen.
Eppie Dam
Eppie Dam (De Pomp, 5 maart 1953) is in ûnderwizer, dichter en skriuwer út Sleat.
Libben
Yn tsjerklike fermiddens makke er namme as skriuwer fan eigentiidske teksten fan lieten en liturgyen dy't passe yn ferskate perioades fan in tsjerklik jier. Hy skreau lieten tegearre mei Hindrik van der Meer dy't de meldijen komponearre. Foar de Stifting It Fryske Boek skreau er yn 1989 it boekewikegeskink, de novelle De tomaat. Dat wie it earste boek sûnt jierren dat spesjaal skreaun wie as in boekewikegeskink. Syn berneboeken wolle net moralisearjend wêze. It giet him mear om ferdraachsumheid, oprjochtens en solidariteit. It giet oer ûnderwerpen dy't de bern fan no dwaande hâlde. De bernebibel Woord voor Woord fan Karel Eykman sette Eppie Dam oer yn it Frysk en ferskynde as Wurd foar Wurd.
Eppie Dam is in de Fryske literatuer hast de iennichste dy't in bulte oer sport en benammen fuotbal skriuwt. Sa skreau er yn 2001 Foppe, portret fan in bysûnder gewoan minske. Ek skreau er in biografy oer Abe Lenstra en yn 2007 ferskynde it libbensferhaal fan Henk Kroes. foar ferskate Fryske tydskriften en kranten hat er kollums skreaun. Oer sport, mar ek oer taal, literatuer, ûnderwiis en natoer. 65 fan dy kollums waarden útjûn ûnder de titel Damstikken.
David Meese
David Meese (Ljouwert, 25 desimber 1723 - Frjentsjer, 23 augustus 1770) wie in Frysk botanikus (bryolooch) bekend fan syn boek Flora frisica yn 1760. De ôfkoarting Meese wurdt brûkt om him oan te tsjutten as beskriuwer fan in plantesoarte.
Libben en wurk
Meese wie fan ienfâldich komôf en wie in autodidaktyske krûdedokter. Meese syn betûftens op dat mêd waard erkend troch de Universiteit fan Frjentsjer, dêr't er yn 1752 de lieding krige oer de botanyske tún.
Yn 1760 publisearre Meese in Fryske floara, de Floara frisica, dy't it Linneaanske klassifikaasjesysteem, fan Carolus Linnaeus, folge. Dêrnei folge de publikaasje fan de yn twa dielen ferskynde Plantarum rudimenta e.d. yn 1763, skreaun yn sawol it Latyn as it Nederlânsk. Hy wie ferneamd om syn eksperiminten yn 'e fysiology fan moassen. Hy ûndersocht de fersprieding fan it gewoane hiermos, Polytrichum kommune, en wie ien fan de earsten dy't in ferslach skreau oer de morfology fan it kymjen fan spoaren.
Meese wie ek de útfiner fan in spesjale siedmasine, in houten wein mei twa tsjillen mei gatten yn de efterberje om sied troch te litten.
De moassoarte Meesia waard nei him ferneamd yn 1788 troch syn tiidgenoat, de Dútske botanikus en dokter Johann Hedwig.
Lycklama-Bosk
thumb|Lycklama-Bosk yn 1820 Lycklama-Bosk of Lycklama-Bosch wie in state yn Nijemardum yn de gemeente Gaasterlân, no Súdwest-Fryslân. Op it steed fan dit hûs stiet no in pleats. De "griene singel" mei ikebeammen is der noch; dat wie de oprydleane nei it hûs Lycklamabosk.
De state waard nei 1630 boud. Yn 1630 ferkeapje de bern fan Ieme Sybrensin it besit fan harren heit oan grytman Rintcke Lycklama fan Weststellingwerf. Rintcke en syn frou stiftsje dêr in bûtenpleats foar harren soan Hans Lycklama, dy 't yn 1637 grytman fan de gemeente Gaasterlân waard. It hûs bliuwt oant yn de 18e iuw yn de famylje Lycklama. Yn 1710 is Regnerus Lycklama fan Wyckel eigener; yn dat jier wurdt hy grytman fan Gaasterlân. Hy waard ek wol Baron Rengers neamd.
Yn de 19e iuw fererve it yn de famylje fan Swinderen. De State waard yn 1845 sloopt. Njonken Huze Lycklama Bosk hat in kleaster stien, dat om 1800 hinne sloopt is.
Om 1850 wenne op dizze state Petronella Antonia Rinia fan Nauta, in suster fan Geertruida yn de buert fan har jongere suster Geertruida Wilhelmina Godarda Johanna Rinia fan Nauta, dy't op Riniastate yn Aldemardum wenne. Se wenne grif op de pleats, omdat de state doe al ôfbrutsen wie. It wie in riant bûtenguod op ûngefear in kertier geans fan Riniastate.
List fan planetoïden 2001-2100
Dit is in list fan planetoïden 2001-2100.
Lena Horne
thumb|200px|left|Lena Horne,1941, foto [[Carl van Vechten.]] thumb|right|260px| Lena Horne Lena Mary Calhoun Horne (New York City, 30 juny 1917 – dêre, 9 maaie 2010 ), wie in aktrise, jazz-sjongster e minskerjochten-aktiviste.
Se wie yn de jierren ’30 en ’40 ien fan de earste swarten dy’t trochbrutsen yn de showbisness. Horne begûn har karriêre as dûnseres yn The Cotton Club, in ferneamde nachtklup yn New York. Letter gie hja nei Hollywood, dêr’t se yn tsientallen films spile, ûnder oare yn The Wis út 1978.
As jazz-sjongster makke se tsientallen platen, dêr’t se fjouwer Grammy’s mei wûn. Lena Horne spile fierder in grutte rol yn de Amerikaanske boargerrjochtenbeweging.
Belslide
thumb|right|225px|Belslide
In belslide is in slide dy't lutsen wurden troch hynders, rindieren of oare lûkdieren, en meast brûkt wurdt foar ferdivedaasje en foar de pronk.
It wurdsje bel hat te krijen mei de bellen dy't oan de slide en ek de hynstetugen sitte. Omdat de sliden net folle lûd meitsje soargje de beltsjes der foar dat elkenien gau genôch oan de kant gean kin. Der wurdt ek gauris in klokkespul brûkt op de sliden.
De âldst bekende belslide is dy fan Hylke Kingma út de 18e iuw. De Stifting Behâld Belsliden hat sa'n 500 belsliden werom fine kind en op de foto setten mei in beskriuwing. De helt fan dy sliden is boud nei de Twadde Wrâldkriich. Benammen op de Waadeilannen Skylge en It Amelân binne noch in soad sliden bewarre. De sliden fan de eilannen hawwe boppedat in eigen styl, wat grif gearhinget mei de pleatslike timmerlju dy't de sliden bouden. It wiene meast boeren dy't in belslide stean hienen, men moast der ommers in hynder foar hawwe en dus ek lân en jild. It barde ek wol dat in dokter in slide hie. It Fryske lânskip mei in soad beferzen wetter winterdeis soarge dat der yn Fryslân in soad belsliden wienen. It brûken moat al yn de 16e iuw ynboargere wêze, soks is noch wol te sjen op âlde skilderijen.
In arretikker is in slide út Fryslân. It is in fraai beskildere, lytse bakslide foar ien of twa persoanen, bedoeld om lutsen te wurden troch in Frysk Hynder. Der binne ek belsliden mei it bakje fan in sjeas om yn te sitten. De kampioenen by grutte wedstriden op de keunstiisbaan Thialf meitsje oan de ein ek altyd in eareronde. Eartiids waarden in soad wedstriden hâlden, it belslydjeien. It gie der dan net allinnich om wa't hurdst koe mar der wiene ek prizen foar de moaiste presintaasje. In Frysk kostúm kaam dan ek goed ta syn rjocht.
Eduardo Chillida
thumb|250px|Skulptuer Berlyn (2000), kantoar fan de [[Bûnskanselier yn Berlyn]] thumb|250px| Monumint foar Thyssen (1971), [[Düsseldorf]] Eduardo Chillida Juantegui, Baskyske stavering: Eduardo Txilida Juantegi (San Sebastian, 10 jannewaris 1924 – dêre, 19 augustus 2002) wie in Spaansk-Baskyske byldhouwer.
Biografy
Fan 1943 oant 1946 studearre Chillida arsjitektuer yn Madrid. Yn 1949 ferhuze hy nei Parys, wêr't hy in atelier ynrjochte. Yn 1949 waard hy kurator fan it "Musée National d´Art Moderne Salon de Mai". Yn 1950 (neffens oare boarnen: 1951) gie hy werom nei San Sebastian. Fan 1959 oant 1977 die hy mei oan ferskate documenta-tentoanstellings: documenta II, documenta III, 4. documenta en documenta 6 yn Kassel. Yn de tachtiger en njoggentiger jierren waarden der wichtige retrospektiven organisearre yn New York City, Bonn, Münster, Berlyn, Frankfurt am Main en San Sebastian.
Yn syn earste wurken lei Chillida him noch ta op de minsklike foarm (meastal torso's en bustes yn stien útfierd). Lettter waarden syn bylden massiver en abstrakter en kreëarre hy mear monumintale wurken foar de iepenbiere romte (faak yn beton, granyt, getten izer of waarfêst stiel). Gauris joech er de bylden Baskyske nammen.
Syn grutste ûnfoltôge wurk is in gat yn de Tindayaberch op it Kanaryske eilân Fuerteventuera. It wie de bedoeling om it hert fan de berch út te dollen mei in kubus fan 50 by 50 meter. Dy lege romte moast dan 'in plak fan tolerânsje' wêze. De lokale oerheid woe der in nij wrâldwûnder fan meitsje, mar natoerbewegings hawwe de plannen oant no ta opkeard.
Chillida hearde ta de wichtichste byldhouwers fan de tweintichste iuw. Alle besikers fan San Sebastian wolle 'De Wynkaam' sjen. De grutte earms fan stiel stekke út oer de see en omklamje de hoarizon. Se binne oan de stêd skonken troch Chillida. Op it byldepark
Soalsleat
De namme Soalsleat jildt sûnt 15 maart 2007 as de offisjele namme, as ferfanging foar de eardere offisjele namme Zoolsloot.
Eduardo Chillida
Byldeparken
Syn wurken wurde tentoansteld yn foaroansteande byldeparken, lykas:
The Dukes of Hazzard (film)
The Dukes of Hazzard is in Amerikaanske aventoerekomeedzje en aksjekomeedzje út 2005 ûnder rezjy fan Jay Chandrasekhar, mei yn 'e haadrollen Seann William Scott en Johnny Knoxville. De titel betsjut "De Dukes fan Hazzard" (d.w.s. de leden fan 'e famylje Duke út Hazzard County), mar mei't duke it wurd foar "hartoch" is en hazard it wurd foar "gefaar", kin it ek oerset wurde as "De Hartoggen fan Gefaar". De film is basearre op 'e populêre tillefyzjesearje út 'e 1980-er jierren mei deselde namme. It ferhaal folget de neven Bo en Luke Duke, harren nicht Daisy en harren omke Jesse as se sjen moatte foar te kommen dat de korrupte countykommissaris baas Hogg en syn trewant sheriff Rosco P. Coltrane de hiele county nei gychem helpe. Fan 'e filmkritisy krige The Dukes of Hazzard oer it algemien negative resinsjes, mar yn 'e bioskopen wie de film kommersjeel ridlik súksesfol. Yn 2007 waard der in prequel makke, The Dukes of Hazzard: The Beginning, dy't direkt-op-fideo útbrocht waard.
Plot
De neven Bo en Luke Duke, út Hazzard County yn 'e Amerikaanske steat Georgia, fertsjinje de kost mei it smokkeljen fan moonshine (oftewol yllegaal stookte alkohol), dat produsearre wurdt troch harren omke Jesse. Se ferfiere it spul yn in oranjekleurige Dodge Charger út 1969, dy't de jonges de namme General Lee jûn hawwe, nei de Konfederearre generaal Robert E. Lee. Bo en Luke lizze it oan ien wei troch oan mei kreaze fammen, wat harren gauris min bekomt as se breinroere heiten of bruorren efter har oan krije. Boppedat binne se oanhâldend deilis mei de net al te snuggere pleatslike sheriff Rosco P. Coltrane, dy't se allegeduerigen te fluch ôf binne. Dat is al jierren sa en it is suver tradysje wurden.
Yn 'e oanrin nei de jierlikse edysje fan 'e pleatslike autorally, dy't Bo mei de General Lee al fjouwer kear op rige wûn hat, eskalearret de sitewaasje lykwols sûnder warskôging. Sheriff Coltrane docht hûssiking by de Dukes, mar om't de stokerij fan omke Jesse te goed ferburgen is, plantet er dêr gereid foar it stoken fan alkohol dat er sels meibrocht hat. It docht bliken dat de troch- en trochkorrupte countykommissaris fan Hazzard derefter sit: Jefferson Davis Hogg, better bekend as baas Hogg. Dyselde ûnteigenet it boerespultsje fan 'e Dukes daliks en set de Dukes op 'e strjitte.
Omke Jesse, de neven en harren tsjeppe nicht Daisy Duke, dy't as servearster yn 'e pleatslike kroech wurket, lûke tydlik yn by harren buorfrou Pauline, dy't in eachje hat op omke Jesse. Fan har fernimme de Dukes dat harres net it iennichste boerespultsje is dat Rosco en Hogg ûnteigene hawwe. Bo en Luke geane op ûndersyk út, treffe in bewekke boukeet oan, brekke yn en stelle de brânkast dy't se dêr oantreffe. Nei't se dy iepenbrutsen hawwe mei de help fan 'e geastlike steurde angelderswinkelman Sheev, ûntdekke se dat Hogg dêryn geologyske boarmeunsters bewarret.
Underwilens risselwearret sheriff Coltrane om 'e General Lee yn beslach te nimmen as "bewiismateriaal". De auto is earder by in efterfolging troch de lulke buorman Bill Pullman (nei't er Luke mei syn dochter Laurie trappearre hie) swier skansearre rekke en stiet sadwaande op dat stuit yn 'e pleatslike garaazje fan Cooter Davenport. Dy ropt de help fan in stikmannich fan syn maten yn om 'e sheriff foar te wêzen. Mei feriene krêften bouwe de monteurs de General Lee yn ien nacht om ta rally-auto, kompleet mei nije fervelaach (mei de Konfederearre flagge op it dak) en in nije klakson.
Bo en Duke binne wisberet om baas Hogg te dwerseidzjen, mar it docht bliken dat Hogg en Coltrane in arrestaasjebefel tsjin 'e neven útfurdige hawwe, sadat se earst de kampusplysje en letter it Atlanta Police Department efter harren oan krije. De beide neven wurde klemriden en arrestearre, wêrnei't se yn 'e pleatslike sel ferdwine. Dy jûns komt baas Hogg del om syn oerwinning yn te wriuwen, wêrby't er harren fertelt dat er de jierlikse autorally sa pland hat dat dy persiis gearfalt mei de harksitting dy't er wetlik hâlde moat om himsels in fergunning foar it begjinnen fan in iepen stienkoalmyn te ferlienen. Hy hat de ferneamde autokoereur Billy Prickett betelle om oan 'e rally mei te dwaan, sadat nimmen de harksitting opmerke sil en der net ien wêzen sil dy't beswier oantekenet.
Sanskryt
thumb|right|300px|It wurd Sanskryt yn it Devanagary-alfabet Sanskryt, ek Ald-Yndysk neamd, is in Yndo-Jeropeeske taal en heart by de Aryske of Yndo-Iraanske taalgroep. It wie de klassike taal dy't eartiids sprutsen waard troch de Yndo-Aryske bewenners fan it Pre-Yndyske skiereilân en Pakistan. It Sanskryt wie foar 1200 f.Kr. oant en mei hjoed de dei yn gebrûk as literêre taal, mar is lykwols sûnt 500 f.Kr. net langer mear de taal dy't troch it gewoane folk sprutsen wurdt.
The Dukes of Hazzard (film)
Plot
De oare dei is de deis fan 'e rally en de harksitting. Bo en Luke wurde troch in pear plysjes út Atlanta ôffierd nei in tichthûs earnewêr oars yn 'e steat, mar ûnderweis litte de plysjes har ôfliede troch in tsjeppe jonge frou (Daisy) dy't mei autopech oan 'e kant fan 'e dyk stiet. Wylst de beide plysjes inoar de loef besykje ôf te stekken om yndruk op har te meitsjen, wurde Bo en Luke befrijd troch Katie-Lynn en Annette, wêrnei't se ûntkomme yn 'e General Lee. Efterfolge troch auto's fan it Atlanta Police Department, de Steatspatrûlje fan Georgia en oare plysjekorpsen sette Bo, Luke, Katie-Lynn en Annette dat út nei Hazzard. Der ûntstiet in probleem as útkomt dat Luke efter de rêch fan Bo om al jierren in relaasje ûnderhâldt mei Katie-Lynn, it famke dêr't Bo sa fereale op is. Mar nei't Bo, dy't efter it stjoer sit, eltsenien de stupen op it liif jage hat mei syn riidstyl, biedt Luke syn ûntskuldigings oan en prate de neven it skeel út.
Sanskryt
De stavering fan it Sanskryt is wiidweidich beskreaun troch de Yndyske gelearde Paniny dy't nei alle gedachten tusken de 7e en de 3e iuw f.Kr. libbe hat en waans wurk foaral in foarskriuwende funksje krige doe't it Sankryt stadichoan ophâlde as sprektaal en hieltyd mear de taal fan de gelearden waard.
The Dukes of Hazzard (film)
Plot
Werom yn Hazzard freegje Bo en Luke Billy Prickett om help, om't Hazzard úteinlik ek syn berteplak is, mar it docht bliken dat Prickett him skammet foar syn plattelânske komôf en dat de county om him net gau genôch yn in stienkoalmyn feroare wurde kin. Underwilens ferklaait Daisy har yn in bikiny om 'e helpsheriff Enos Strate, dy't fereale op har is, út te kloarkjen oer wêr't baas Hogg en sheriff Coltrane har ophâlde. It is foar har in kâld keunstke om fan him gewaar te wurden dat dy op 'e pleats fan 'e Dukes binne, dêr't se omke Jesse en buorfrou Pauline finzen hâlde. Wat sy lykwols net wit, om't Enos dat net wit, is dat it in mûklaach is om Bo en Luke op te pakken.
Sanskryt
Tanksy Paniny kin de taal tsjintwurdich noch hieltyd bestudearre wurde. Syn krekte beskriuwings stelle taalkundigen ek yn steat mei help fan Ald-Grykske en Litauske ferbûgings- en aksintpatroanen, in krekte yndruk te krijen fan de syntaksis en lûden fan de Proto-Yndo-Jeropeeske taal, dêr't wittenskippers fan tinke dat dy de oarsprong is fan alle eardere en tsjintwurdige Yndo-Jeropeeske talen.
The Dukes of Hazzard (film)
Plot
De beide neven litte har lykwols sa maklik net bedrage; ynstee lokje se alle helpsheriffs en steatsplysjes dy't harren by de pleats opwachtsje mei, wylst Daisy en Cooter de eigentlike befrijing fan omke Jesse en Pauline útfiere. Underwilens geane Katie-Lynn en Annette mei Sheev nei de rally om te besykjen en krij de ynwenners fan Hazzard safier dat se har ynstee nei de harksitting bejouwe. Om't de paranoïde Sheev it lykwols foar de moade hat om oan 'e rinnende bân gearspanningsteoryen op 't aljemint te bringen, leaut net ien harren as se it plan fan baas Hogg út 'e doeken dogge.
Sanskryt
Sanskryt is de alderâldst bekende, en dertroch wichtichste, Yndo-Jeropeeske taal. De âldste foarm fan Sanskryt wurdt Vedysk neamd, nei de Vedas; religieuske teksten.
The Dukes of Hazzard (film)
Plot
Bo jaget mei de General Lee mei in sturt fan efterfolgjende plysje-auto's nei de start fan 'e rally ta, wylst Luke en omke Jesse de wite slide fan baas Hogg stelle en efter de plysjes oan geane. Omke Jesse foarmet syn flessen eigenstookte alkohol om ta molotovcocktails, dêr't er de plysje-auto's mei ûnklear makket. Dat stelt Bo by steat om Billy Prickett te ferslaan en foar de fyfde kear efterinoar kampioen te wurden. As Bo en Luke de gearklofte mannichte tasprekke, krije de lju einlings en te'n lêsten foar it ferstân dat Sheev diskear de wierheid spriek, dat eltsenien set mei tûzen hasten ôf nei it pleatslike gerjochtsgebou, dêr't de stelde tiid foar de harksitting dan sa stadichoan hast om is. Baas Hogg lit de tagongsdyk tichtsette mei plysje-auto's, mar Cooter en Daisy soargje derfoar dat de General Lee oer de barrikade springe kin, en Luke riidt de auto fan baas Hogg rjocht op 'e barrikade yn, dêr't er trochhinne batst. Sa arrivearje alle doarpsbewenners krekt foar't de tiid om is yn it gerjochtsgebou, dêr't se allegearre beswier meitsje tsjin 'e fergunning. De rjochter beslút dêrop de fergunning yn te lûken.
As baas Hogg arrivearret mei de plysje om Bo en Luke op te pakken, makket Daisy fan 'e gelegenheid gebrûk om gûverneur James T. Applewhite fan Georgia, dy't troch baas Hogg útnûge wie foar de rally, te freegjen om 'e beide neven amnesty te ferlienen. Likemin as oare manlju kin de gûverneur har skientme wjerstean, dat ta argewaasje fan baas Hogg foldocht er oan dat fersyk. Dêrop freget omke Jesse ek mei-iens mar amnesty oan, en as de gûverneur witte wol wêrfoar, slacht Jesse baas Hogg knock-out. Neitiid wurdt der feest fierd yn Hazzard, wêrby't omke Jesse de muzyk fersoarget. Bo en Luke binne ûnderwilens mei Katie-Lynn en Annette útpykt yn 'e General Lee. Se sette de auto earne yn in fjild mei stynske weet del en dêrnei giet Luke mei Katie-Lynn op 'e efterbank, wylst Bo foar yn 'e auto mei Annette frijt. It leafdesspul wurdt lykwols rou fersteurt as Luke syn oare faam Laurie Pullman op it toaniel ferskynt mei har heite jachtgewear en de neven har halje-trawalje út 'e fuotten meitsje moatte.
Rolferdieling
De noch libjende haadrolspilers út 'e oarspronklike tillefyzjesearje, John Schneider (Bo), Tom Wopat (Luke) en Catherine Bach (Daisy) waarden cameo's yn 'e film oanbean, mar dêr betanken se foar om't se gjin goed wurd oerhiene foar it senario.
Produksje
The Dukes of Hazzard waard regissearre troch Jay Chandrasekhar nei in senario fan John O'Brien. De film wie basearre op 'e tige populêre tillefyzjesearje The Dukes of Hazzard, út 'e 1980-er jierren, fan tillefyzjeprodusint Gy Waldron. By it filmprojekt wie as produsint Bill Gerber belutsen foar de filmstudio's Village Roadshow Pictures en Warner Bros.. Foar de film wie in budget beskikber fan $50 miljoen. De kamerarezjy wie yn 'e hannen fan Lawrence Sher, en de filmmuzyk waard fersoarge troch Nathar Barr.
Voyage (album fan ABBA)
Voyage is it njoggende studio-album fan ABBA. It album waard troch de jieren hinne opnaam yn Stockholm en waard op 5 novimber 2021 útbrocht. It album wie it earste studio-album fan ABBA sûnt The Visitors út 1981.
Skiednis
It album waard op 2 septimber 2021 oankundige yn in livestream op YouTube. De popgroep hie yn 2018 al sein dat se twa nije nûmers opnaam hiene, I Still Have Faith in You en Don't Shut Me Down, dy't yn de livestream oankundige waarden as de earste singles fan it album (dûbelde A-kant)
Jokbonke
De jokbonke (Latyn: Os zygomaticum) makket diel út fan de plasse en sit by in minske oan beide siden fan de holle oan de foarkant, boppe de wang en is ûnderdiel fan de eachkas en fan de wand fan de noasholte. Plak en foarm fan de jokbonken bepale mei hoe't it antlit fan in minske derút sjocht.
The Dukes of Hazzard (film)
Distribúsje
De distribúsje fan The Dukes of Hazzard waard fersoarge troch Warner Bros. De film gie op 5 augustus 2005 yn 'e Amerikaanske bioskopen yn premiêre. Lykas faak it gefal is mei Amerikaanske films, binne der fan The Dukes of Hazzard twa ferzjes yn omrin: in sensurearre ferzje dy't yn 'e bioskoop draaid hat, en in ûnsensurearre ferzje mei mear neakenens, krêftwurden en geweld dy't op dvd útbrocht is.
Voyage (album fan ABBA)
Skiednis
Just a Notion wie oant no ta bekend as ien fan 'e nea ôfmakke nûmers út de track "ABBA Undeleted", ferskynd yn de box-set Thank You for the Music út 1994. It nûmer Little Things waardt útbrocht as krystsingle.
The Dukes of Hazzard (film)
Untfangst
Fan 'e filmkritisy krige The Dukes of Hazzard oer it algemien negative resinsjes. Sa joech Roger Ebert fan 'e Chicago Sun-Times de film 1 fan 4 stjerren. Hy omskreau The Dukes of Hazzard as in "ferstânsferlamme, efterhelle banaliteit" en parte der it twadde plak oan ta fan syn ranglist fan minste films fan it jier. Syn kollega Richard Roeper neamde The Dukes of Hazzard sels de alderminste film fan 2005. Owen Gleiberman fan it tydskrift Entertainment Weekly joech de film lykwols in 8 op in skaal fan 1 oant 10. Hy skreau: "It is fansels rommel, mar wol perfekt yn byld brochte rommel: in komeedzje dy't tûk genôch is om te witten hoe dom oft er wêze moat."
Voyage (album fan ABBA)
Skiednis
ABBA hat bekend makke dat Voyage wol echt harren lêste album is en dat it album yn tsjinstelling ta The Visitors ek echt as in goed ein fielt.
The Dukes of Hazzard (film)
Untfangst
Op 'e webside Rotten Tomatoes, dy't resinsjes sammelet, hat The Dukes of Hazzard in leech goedkarringspersintaazje fan 14%, basearre op 168 ûnderskate resinsjes. De konsensuskrityk fan 'e webside, gearstald út al dy resinsjes, omskriuwt de film as: "In domme, ûnnoazele en flauwe ferfilming fan in tillefyzjesearje, wêrby't de plot ienfâldichwei in ekskús is om ferskate auto-efterfolgings oaninoar te knoopjen." Op Metacritic, de wichtichste konkurrint fan Rotten Tomatoes, behellet The Dukes of Hazzard in goedkarringspersintaazje fan 33%, basearre op 36 resinsjes.
Opbringst
The Dukes of Hazzard brocht yn 'e bioskopen yn 'e Feriene Steaten en Kanada $80,3 miljoen op, en yn alle oare lannen en territoaria $30,8 miljoen. Wrâldwiid kaam de opbringst dêrmei út op $111,1 miljoen. Ofset tsjin it budget fan $50 miljoen betsjut dat in winst fan $61,1 miljoen, hoewol't dêr de marketingkosten noch wol ôf moatte.
Prizen
Sjongster Jessica Simpson, dy't yn The Dukes of Hazzard har debút as aktrise makke yn 'e rol fan Daisy Duke, wûn de People's Choice Award foar favorite liet yn in film foar har cover fan it ferske These Boots Are Made for Walkin' fan Nancy Sinatra, dat diel útmakke fan 'e soundtrack. Hja wûn ek de priis foar bêste trochbraak by de Teen Choice Awards. The Dukes of Hazzard waard fierders nominearre foar twa MTV Movie Awards, foar bêste team op it wite doek (Seann William Scott, Johnny Knoxville en Jessica Simpson) en foar meast seksy optreden (Jessica Simpson). De film waard ek nominearre foar sân Golden Raspberry Awards, de 'prizen' foar de minste prestaasjes op it mêd fan film, mar 'wûn' dêr net ien fan.
Prequel
Yn 2007 kaam in prequel fan The Dukes of Hazzard út ûnder de titel The Dukes of Hazzard: The Beginning. Dy film helle lykwols de bioskoop net, mar waard ynstee direkt-op-fideo útbrocht.
The Good Dinosaur
The Good Dinosaur is in Amerikaanske bernefantasy-aventoerefilm út 2015 yn 'e foarm fan in kompjûteranimearre lange tekenfilm. De film stie ûnder rezjy fan Peter Sohn. De haadrollen waarden ynsprutsen troch Raymond Ochoa en Jack Bright, mei ûnderstypjende byrollen foar û.o. Frances McDormand en Sam Elliott. De titel betsjut "De Goede Dinosaurus". De film ferkent in alternative skiednis (wat as…), wêryn't de dinosauriërs nea útstoarn binne en har nei miljoenen jierren ûntwikkele hawwe ta yntelliginte wêzens dy't yn huzen wenje en oan lânbou en feehâlderij dogge. It ferhaal folget Arlo, in jonge Apatosaurus, dy't fier fan hûs en hiem rekket en in lange tocht troch de wyldernis folbringe moat om wer thús te kommen. Dêrby slút er in ûnwierskynlike freonskip mei in lid fan in soarte dy't troch de dinosauriërs as skealik ûngedierte beskôge wurdt: de minskheid. The Good Dinosaur krige oer it algemien positive resinsjes fan 'e filmkritisy. Yn 'e bioskopen wie it in beskieden kommersjeel súkses, mar troch de mânske marketingkosten kaam de film net út 'e kosten. The Good Dinosaur wurdt sadwaande beskôge as de earste flop fan 'e súksesfolle tekenfilmstudio Pixar.
Plot
Yn in alternative skiednis skeart de ynslaner fan Chicxubub, de asteroïde wêrfan't it ynslaan op 'e Ierde 65 miljoen jier lyn it útstjerren fan 'e dinosauriërs feroarsake, ûngefaarlik by de Ierde lâns. De dinosauriërs libje sadwaande gewoan troch. Tsientallen miljoenen jierren letter hawwe se har ûntjûn ta yntelliginte, selsbewuste wêzens dy't huzen bouwe en oan lânbou dogge.
Lang om let beslút Henry om Arlo te helpen troch him in hiel ienfâldige taak te jaan. De boeren hawwe lêst fan ûngedierte dat de nôtopslach binnenkringt en it rispe stynske weet opfret. Arlo moat de nôtopslach bewekje en soargje dat der gjin ûngedierte mear yn komme kin. Henry helpt Arlo sels om in fâle op te setten, dêr't de ynkringer mei fongen wurde kin. As it ûngedierte dan fertize yn in net op 'e grûn leit, moat Arlo it mei in kneppel deaslaan en sa it probleem foar iens en foar altyd oplosse. Arlo set fol goede moed útein mei syn taak, mar as it ûngedierte in ferwyldere minskejonkje blykt te wêzen, kin er it net oer syn hert ferkrije om it dea te slaan en lit er it ynstee frij.
Henry is tige teloarsteld yn syn soan as er foar it ferstân kriget wat der bard is. Hy nimt Arlo mei de wyldernis yn om it jonkje te sykjen en dochs noch dea te meitsjen, mar yn in djip ravyn yn 'e bergen wurde se oerfallen troch needwaar. As de rêstich fuortskolferjende rivier oerspield wurdt troch in hommels opkommende floedweach, wit Henry Arlo nei in hege richel op 'e ravynkant te slingerjen, mar sels is er te swier en klim omheech. Fan gefolgen wurdt er troch de floed fuortspield, wêrnei't er ferdrinkt. Neitiid kampt Arlo mei slimme skuldgefoelens oer syn heite dea. Dy besiket er fan him ôf te praten troch te riddenearjen dat it minskejonkje de skuld fan alles is om't hy en syn heit sûnder it jonkje net yn 'e bergen west hiene doe't de floedweach opkaam.
Letter foarmje Arlo en Spot in bân as Arlo syn famylje mist. It docht nammentlik bliken dat Spot in wees is waans beide âldelju dea binne. Se tsjogge tegearre fierder, op 'e siik nei de wei nei hûs. As der swierwaar losbrekt, kriget Arlo in flashback nei de dea fan syn heit. Hy rekket yn panyk en draaft fuort, mar Spot fynt him werom troch syn skerpe rooksin te brûken. Se moetsje in groepke pterodaktylen (fleanende dinosauriërs), ûnder lieding fan 'e mei skaaimerken fan in sektelieder bejeftige Tongerklap, dy't op 'e siik binne nei wêzens dy't yn it minne waar ferwûne rekke binne en dêrom in maklike proai foarmje. As de pterodaktylen Spot fersline wolle, naait Arlo mei him út. Tongerklap-en-dy efterfolgje harren mar wurde fuortjage troch Tyrannosaurus rex-broer en -suster, Nash en Ramsey. Dy beiden blike, nettsjinsteande harren uterlik, tige freonlik te wêzen.
Nash en Ramsey binne op 'e siik nei harren heite keppel oeroksen, dy't Nash kwytrekke is. Se nimme Arlo en Spot mei nei harren kamp en harren heit Butch. Arlo biedt oan om Spot mei syn skerpe noas op it spoar fan 'e útnaaide keppel te setten. Yn ruil dêrfoar wol er graach dat Butch-en-dy him meinimme nei it earstfolgjende wetterplak, dêr't er immen hopet te finen dy't wit hoe't er thúskomme moat. Butch nimt it foarstel oan. De oare deis spoart Spot sûnder muoite de keppel oeroksen op, dy't lykwols net útnaaid blykt te wêzen, mar stellen troch in binde Velociraptor-feedieven. Arlo en Spot lokje de fjouwer Velociraptors út harren skûle, wêrnei't Butch, Nash en Ramsey harren oanfalle en fuortjeie kinne. Neitiid jouwe Arlo en Spot harren, lykas ôfsprutsen, by de feedriuwerij. Underweis nei it wetterplak komme se lykwols om in hege berch hinne, en dan sjocht Arlo ynienen yn 'e fierte in oare berch, dy't er weromken en dy't earder efter de neiere berch ferburgen wie. Hy wit dan wat kant oft er út moat om nei hûs en nimt ôfskie fan Butch-en-dy.
Underweis nei hûs sjogge Arlo en Spot yn 'e fierte in folwoeksen minsklike hoalebewenner. Spot toant belangstelling om dy kant út, mar Arlo, dy't oan syn lytse maat begûn is te hingjen, hâldt him tsjin en nimt him mei dêrwei. As se de foet fan 'e bekende berch beklimme, stekt der wer swierwaar op. Se wurde oerfallen troch de pterodaktylen, dy't Spot meiskuorre de loft yn en Arlo oer de râne fan in klif triuwe. Hy kneppelet in hiel ein del, mar syn fal wurdt brutsen troch plantegroei. Wylst er dêr heal yn 'e sûs leit, kriget er in fizioen fan syn heit, dy't him nei hûs liede wol. Arlo stiet eefkes yn twastriid, mar seit dan dat er net mei kin om't er syn freon sykje en rêde moat. Syn heit sjocht mei goedkarring op him del en seit dat er grutsk op him is foar't er ferdizenet en weiwurdt.
Arlo fynt de pterodaktylen werom yn itselde ravyn dêr't syn heit omkommen is. Spot hat him dêr ferskânze yn in holle beam. Arlo weeft ôf mei de pterodaktylen, mar as der in nije floedweach troch it ravyn raast, sjocht er yn dat er Spot nea op 'e tiid berikke kin. Nettsjinsteande dat besiket er it dochs. Se wurde allebeide troch de floechweach fuortspield, streamôf, oer in hege wetterfal hinne. Yn it wetter wit Arlo Spot te berikken, en hy rêdt syn tsjin dy tiid bewusteleaze freon troch him mei te skuorren nei de igge as se foarby de wetterfal yn kalmer wetter bedarje.
Wannear't se mei syn beiden it boerespultsje fan Arlo syn famylje benei komme, ferskynt op in heuvelrâne yn 'e fierte it silhûet fan 'e folwoeksen hoalebewenner wer, dy't diskear beselskippe wurdt troch in frou en twa bern. Arlo beseft no dat er earder egoïstysk west hat troch Spot by syn eigen soarte wei te hâlden, dat hy bringt it jonkje by de oare minsken. Alle leden fan 'e minsklike húshâlding toane grutte belangstelling foar Spot. It jonkje wol nei in earste yn 'e kunde kommen wer nei Arlo ta, mar Arlo triuwt him mei tsjinnichheid werom. Mei syn snút makket er yn 'e grûn in rûnte om Spot en de minsken hinne, ta teken dat se byinoar hearre. As Spot einlings beseft wat Arlo bedoelt, nimme de beide freonen yn triennen ôfskie, foar't Spot mei syn nije gesin ôfset. Arlo, op syn beurt, keart einlings en te'n lêsten werom op 'e pleats, dêr't er mei grutte blydskip ynhelle wurdt troch syn mem, Buck en Libby. Neitiid pleatst er in ôfdruk fan syn poat op 'e muorre fan 'e nôtopslach, tusken de poatôfdrukken fan syn heit en mem yn.
Produksje
Yn 2009 krige filmmakker Bob Peterson in idee foar in film mei dinosauriërs yn 'e haadrol en minsken as húsdieren. De film kaam úteinlik The Good Dinosaur te hjitten en waard regissearre troch Peter Sohn. Dyselde wurke nei in senario fan Meg LaFauve op basis fan in ferhaal fan harsels, Sohn, Peterson, Erik Benson en Kelsey Mann. As produsint wie Denise Ream by it projekt belutsen foar de filmstudio's Pixar en Walt Disney Pictures. John Lasseter, Lee Unkrich en Andrew Stanton hiene as útfierende produsinten it tafersjoch oer de hiele produksje. Foar The Good Dinosaur wie in budget beskikber fan $175 oant 200 miljoen, ôfhinklik fan 'e boarne dy't men leauwe wol. De kamerarezjy wie yn 'e hannen fan Mahyar Abousaeedi (kamera) en Sharon Calahan (beljochting), en de filmmuzyk waard fersoarge troch Mychael Danna en Jeff Danna.
Distribúsje
De distribúsje fan The Good Dinosaur waard fersoarge troch Walt Disney Studios Motion Pictures, de distribúsjedifyzje fan The Walt Disney Company. De film gie op 10 novimber 2015 yn Parys yn premiêre, en iepene dêrnei op 25 novimber yn 'e Amerikaanske bioskopen. It byhearrende soundtrackalbum ferskynde op 21 novimber by platemaatskippij Walt Disney Records. The Good Dinosaur kaam op 23 febrewaris 2016 beskikber as digitale download en waard dyselde deis ek útbrocht op dvd en blu-ray.
Untfangst
Fan 'e filmkritisy krige The Good Dinosaur oer it algemien positive resinsjes, û.o. fan Kenneth Turan fan 'e Los Angeles Times, Manohla Dargis fan The New York Times, Joe Morgenstern fan The Wall Street Journal en Justin Chang fan Variety. Net alle resinsinten wiene sa goed oer de film te sprekken. Richard Roeper fan 'e Chicago Sun-Times fûn it in "frjemd, tige by tige lomp en dûnker aventoer […], ûngelikens en nuver." Mark Kermode fan 'e Britske krante The Guardian skreau dat The Good Dinosaur wol prachtich is op in sêne-foar-sênebasis, mar "nea in koherint gehiel wurdt, in krúsjale flater foar in film by Pixar, dêr't it ferhaal oars altyd op it earste plak kaam."
Op 'e webside Rotten Tomatoes, dy't resinsjes sammelet, hat The Good Dinosaur in goedkarringspersintaazje fan 75%, basearre op 220 ûnderskate resinsjes. De konsensuskrityk fan 'e webside, gearstald út al dy resinsjes, stelt: "The Good Dinosaur leveret alderprachtichste animaasje ôf yn 'e tsjinst fan in weardich ferhaal, dat, sels al kin it de hege standerts dy't troch Pixar set binne net alhiel belykje, dochs noch ynnimlik, famyljefreonlik fermaak opsmyt." Op Metacritic, de wichtichste konkurrint fan Rotten Tomatoes, behellet The Good Dinosaur in goedkarringspersintaazje fan 66%, basearre op 37 resinsjes.
Opbringst
The Good Dinosaur brocht yn 'e bioskopen yn 'e Feriene Steaten en Kanada $123,1 miljoen op, en yn alle oare lannen en territoaria $209,1 miljoen. Wrâldwiid kaam de opbringst dêrmei út op $332,2 miljoen. Ofset tsjin it budget fan $175 oant 200 miljoen betsjut dat in winst fan teminsten $132,2 miljoen. Dêr moatte lykwols noch wol de marketingkosten ôf, en dy wiene blykber sa heech dat Disney, neffens de webside IndieWire, úteinlik foar The Good Dinosaur in ferlies ynboeke moast fan $85 miljoen.
Balthasar van der Ast
thumb|280px|Stillibben mei fruchten en blommen. 1620-1621. Amsterdam, [[Ryksmuseum Amsterdam.]] Balthasar van der Ast (Middelburch, 1593 of 1594 - Delft, desimber 1657) wie in Nederlânsk keunstskilder fan blomstillibbens.
Libben
Balthasar van der Ast wie de soan fan in begoedige wolhanneler. Hy studearre by syn sweacher Ambrosius Bosschaert (1573-1621, troud mei syn suster Maria) yn Middelburch en gie mei him nei Utert. Dêre wurdt er yn 1618 neamd. It jier derop wurdt er lid fan it Sint-Lucasgilde. Hy rekket goed befreone mei Roelant Savery, mei wa't er niget oan blommen en bisten dielde. Yn 1632 ferfarde er nei Delft, dêr't er troude mei Margrieta Jans van Buijeren. Sy krigen twa bern, Maria en Helena. Van Asten hat de rest fan syn libben yn Delft trochbrocht. Hy leit begroeven yn de Alde Tsjerke.
Van der Ast hat de trije soannen fan Bosschaert it skilderjen bybrocht nei it fersjerren fan harren heit.
Wurk
Van der Ast skildere tige ferfine stillibbens fan fruit en blommen yn de trant fan Bosschaert. Syn komposysjes en kleurgebrûk binne tige útbalansearre. Starichoan waarden syn doeken grutter en de komposysje yngewikkelder oant er letter pronkstillibbens op de wize fan Jan Davidsz. de Heem skildere.
Van der Ast wurdt ek beskôge as pionier fan it skilderjen fan skulpen, ek ynsekten en hagedissen hearden ta syn ûnderwerpen.
Amsterdam (gemeente)
Amsterdam is in gemeente yn Nederlân. It is in gemeente yn de provinsje Noard-Hollân. Wichtichste plak binnen de gemeente is de stêd Amsterdam. Fierder omfiemet de gemeente de doarpen Driemond, Durgerdam, Holysloot, Ransdorp, Ruigoord, Schellingwoude en Zunderdorp.
Ien
Trije kearnen
De grutste fan dizze kearnen, Zuideinde neamd, leit oan de dyk fan Haulerwyk nei Noarch. Noardlik hjirfan, oan de wei nei Steenbergen, leine noch twa kearnen. Ungefear in kilometer nei it noarden leit de Middenbuert of Middelboer. Fan hjirút rint in dyk nei Ien-West. Wer in kilometer noardliker leit de kearn Noordeinde of Noorderboer. Beëasten Ien leit it Eenerdiep, dat ek wol it Groote diep neamd wurdt. Dit is de boppeloop fan it Peizerdjip. Oer it djip leit de Eenerbrêge.
Skânsen
De Swartendyksterskâns is in út de 16e iuw datearjend ferdigeningsbolwurk tsjin de Biskop fan Munster. Dizze wei hjit de Skânswei, mar stie eartiids bekend as de Swartendyk en wie de wichtichste ferbining fan Fryslân mei Drinte. As beskerming fan dizze wei is hjir yn de sechtjinde iuw in skâns boud. In oare skâns mei de namme Portugal lei east fan Ien.
Wrâldferneamd
Oan it begjin fan de jierren fyftich wie Ien in oantal jierren wrâldferneamd omdat hjir destiids in kapper siet, de fan oarsprong Haachske Marienus van Rooyen, dy't in remeedzje foar kealheid útfûn hawwe soe. Keale of kealjende besikers kamen sels út Noard-Amerika en it Fiere Easten. It hiergroeimiddel bliek úteinlik net it winske resultaat op te leverjen. De kapper ferdwûn, nei't sein waard skatryk, nei ûnbekende oarden.
Sondeler Feart
De Sondeler Feart is in feart yn de gemeente De Fryske Marren. De feart rint fan Sondel neist de Sondelerdyk nei it súdeasten. Krekt foarby de Sondeler Leien bûcht de feart mei in bocht nei it noardeasten en hjit dan Nije Feart.
De namme Sondeler feart jildt sûnt 15 maart 2007 as de offisjele namme, as ferfanging foar de eardere offisjele namme Sondelervaart.
Karl Bûlla
thumb|right|200px|Selsportret Bûlla Karl Karlovitsj Bûlla of Karl Ostwald Bulla (Russysk: Карл Карлович Булла; Lübeck, 26 febrewaris 1855 – Ösel, 28 novimber 1929) wie in Russysk fotograaf fan Dútsk komôf. Hy wie ien fan de earste fotosjoernalisten yn de wrâld en wurdt wol beskôge as de ‘heit’ fan de Russyske reportaazje-fotografy.
Biografy
Bûlla waard berne yn Lübeck. Yn 1865 rûn er fan hûs en festige him yn Sint-Petersburg. Hy sette dêr in bedriuwke yn fotografysk materiaal op (letter droech er dêrmei by ta wichtige ûntjouwings yn de fototechnyk) en begûn 1875 syn earste fotostudio. Fan 1886 ôf krige er permisje fan de Peterbuckske plysje om oeral foto's te meitsjen en makke sa namme as reportaazjefotograaf. Syn sjoernalistike fot's ferskynden dêrnei faak yn belangrike tydskriften (Russyske en bûtenlânske) en nei 1894 bygelyks ek op tal fan. Rillegau waard er sjoen as de bêste fotograaf fan Sint-Petersburch.