cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Penis
By bisten
By de measte fûgelsoarten hawwe de mantsjes gjin penis, mar in kloäka, krekt as de wyfkes. Utsûnderings op dy regel binne de tuskenklasse fan 'e âldkakigen (Palaeognathae), dêr't û.m. de kasuarissen en emoes, kiwys, reä's en strúsfûgeleftigen ta hearre, en de skiften fan 'e flamingo-eftigen (Phoenicopteriformes) en de goeseftigen (Anseriformes), wêrûnder de einen, guozzen en swannen. Undersyk hat útwiisd dat hoannen by harren ûntwikkeling wol penisgroei fertoane, mar dat dat tsjinkeard wurdt troch in proteïne dat seldea befoarderet. Mooglik jildt soks ek foar oare penisleaze fûgels. By fûgels dy't àl in penis hawwe, is dy fan in hiel oare struktuer as by sûchdieren, mei't it by fûgels om in útwreding fan 'e wand fan 'e kloäka giet, en in ereksje ûntstiet troch tafier fan lymfe ynstee fan bloed. De Argentynske marein hat de langste penis yn ferhâlding ta syn lichemsgrutte fan 'e alle wringedieren, nammentlik trochinoar 20 sm, oftewol de helte fan 'e lichemslingte. De grutste dokumintearre penis by dizze soarte wie trouwens 42 sm lang.
Mantsjes fan it skift fan 'e skobhûdigen (Squamata) fan 'e reptilen, dat de slangen, hagedissen en wjirmhagedissen omfiemet, hawwe twa byinoarhearrende organen dy't hemipenes neamd wurde. By de fisken binne de organen gonopodium, andropodium en falva ûntwikkele út adaptearre finnen. De grutste penis yn ferhâlding ta lichemsgrutte fan alle bisten, sawol wringedieren as wringeleazen, is dy fan 'e rankpoatkreeften, dy't ien hawwe dy't wol fjirtich kear sa lang wurde kin as harren lichem. Dat is in adaptaasje wêrmei't se sûnder fan har plak te kommen it tichtstbywêzende wyfke berikke kinne.
Peshitta
De Peshitta, yn it Syrysk: ܦܫܝܛܬܐ, Pšīṭtā ("Ienfâldige" of "Miene"; folút: ܦܫܝܛܬܐ ܡܦܩܬܐ, Mapaqtā Pšīṭtā, wat "Ienfâldige Foarm" of "Miene Foarm" betsjut), is de standertferzje fan 'e kristlike Bibel foar de tsjerken fan 'e Syryske tradysje. De Peshitta ferfollet deselde rol foar it Syrysk as de Septuaginta foar it Gryksk en de Fulgaat foar it Latyn.
It Alde Testamint waard nei alle gedachten yn 'e twadde iuw út it Hebriuwsk wei oerset yn it Syrysk (yn in kanon dêr't û.m. ek Psalm 151, de Psalmen 152-155 en 2 Barûch ta rekkene wurde) en it Nije Testamint om deselde tiid hinne út it Gryksk wei. Sa ûntstie de Peshitta, yn 't earstoan noch sûnder de fiif omstriden nijtestamintyske boeken 2 Petrus, 2 Jehannes, 3 Jehannes, Judas en Iepenbiering. Dy fiif teksten waarden yn 616 tafoege yn 'e oersetting fan Tomas fan Harqel. De Peshitta fan 'e United Bible Society, út 1905, makket foar de missende boeken lykwols gebrûk fan nije oersettings troch de Ierske syriasist John Gwynn.
Fan 'e fyfde iuw ôf waard de Peshitta yn it Heine Easten rûnom brûkt, en hy oefene dan ek grutte misjonêre ynfloed út op 'e earste Georgyske, Armeenske, Arabyske en Perzyske bibeloersettings. It ferneamde nestoriaanske klaaitablet fan Sing-An-Fu bewiist dat de Peshitta yn 'e sânde iuw yn Sina bekend wie.
Hy waard foar it earst nei it Westen ta brocht yn 1555, troch de Syryske preker Mozes fan Mindin, dy't him foar it earst printsje litte woe, mar dêrfoar om 'e nocht om in patroan socht yn Rome en Feneesje, oant er yn Wenen ien fûn yn 'e persoan fan 'e keizerlike kânselier. Sa ferskynde de Peshitta op kosten fan keizer Karel V foar it earst yn druk by de Weenske printer Albert Widmanstadt.
Tennis op de Paralympyske Simmerspullen 1992
De IXe Paralympyske Simmerspullen waarden yn 1992 yn Barcelona, Spanje hâlden.
It wie de earste kear de it tennis op it programma stie fan de Simmerspullen.
Gryksk-Otterdokse Tsjerke
De Gryksk-Otterdokse Tsjerke is as selsstannige organisaasje ûntstien by it Grutte Skisma fan 1054, doe't fanwegen in dogmatysk skeel de paus fan Rome de patriarch fan Konstantinopel ekskommunisearre en vice versa. De ûnderskate hjoeddeiske Gryksk-otterdokse tsjerken binne mei-inoar en mei oare eastersk-otterdokse tsjerken (lykas de Russysk-, Georgysk-, Bulgaarsk-, Roemeensk- en Servysk-Otterdokse Tsjerke) feriene troch in mienskiplike leauwenslear en in mienskiplike foarm fan earetsjinst, en sjogge harsels net as aparte denominaasjes, mar as de ferskillende bestjoersienheden fan ien en deselde tsjerke (de Otterdokse Tsjerke). Dêrfandinne dat se sa goed as allegear de patriarch fan Konstantinopel erkenne as symboalysk tsjerklieder.
De ûnderskate Gryksk-otterdokse tsjerken
De eastersk-otterdokse tsjerken dy't ûnder de beneaming "Gryksk-otterdoks" falle, binne:
Tennis op de Paralympyske Simmerspullen 2000
De XIe Paralympyske Simmerspullen waarden yn 2000 te Sydney yn Austraalje hâlden.
Russysk-Otterdokse Tsjerke
De Russysk-Otterdokse Tsjerke (Russysk: Русская Православная Церковь, Russkaja Pravoslavnaja Cerkov’), ek wol bekend as de Otterdokse Kristlike Tsjerke fan Ruslân, is in kristlike tsjerke fan eastersk-otterdokse synjatuer, dy't fanâlds de steatstsjerke fan Ruslân is. It is in autosefale (selsbestjoerende) tsjerke ûnder it bewâld fan 'e patriarch fan Moskou en yn kommuny mei de oare eastersk-otterdokse tsjerken.
Skiednis
Neffens de leginde is de Russysk-Otterdokse Tsjerke stifte troch de apostel Andréas, dy't oan 'e ein fan 'e earste iuw Skysje en de Grykske koloanjes oan 'e noardkust fan 'e Swarte See besocht hawwe soe. Yn wurklikheid moat de stifting lykwols takend wurde oan grutfoarst Wladimir de Grutte, dy't de tsjerke yn Ruslân fêstige troch yn 988 syn ryk, Kiëv-Rus, te kristenjen. Yn 1448 waard it patriargaat fan Moskou ûnôfhinklik fan it Oekumenysk Patriargaat fan Konstantinopel, mar it duorre noch oant 1589 foar't de partriarch fan Konstantinopel dy ûnôfhinklikens ek tajaan woe en Moskou as fyfde eastersk-otterdokse partriargaat (nei Konstantinopel, Aleksandrië, Antiochië en Jeruzalim) erkend waard.
Under it Sovjet-rezjym hie de Russysk-Otterdokse Tsjerke slim te lijen, net allinnich troch druk fan bûtenút, mar teffens fanwegen ynterne rebûlje. Ferskate tsjerkeskuorrings datearje út 'e iere Sovjet-tiid. Boppedat skate de Russysk-Otterdokse Tsjerke bûten de Sovjet-Uny him ôf fan 'e ûnder kommunistysk tafersjoch steande memmetsjerke.
Yn oktober 2018 loek it Oekumenysk Patriargaat fan Konstantinopel in beslút út 1683 yn, dat ornearre dat de Oekraynsk-Otterdokske Tsjerke ûnder it gesach fan Moskou foel. Dat hie ta gefolch dat de Russyysk-Otterdokske Tsjerke in ein makke mei de bannen mei it Oekumenysk Patriargaat. Yn 2019 beskuldige Moskou it Oekumenysk Patriargaat fan Konstantinopel fan ketterij.
Hjoed de dei
Sûnt de ein fan 'e Kâlde Oarloch en it útinoar fallen fan 'e Sovjet-Uny hat de Russysk-Otterdokse Tsjerke yn Ruslân syn âlde posysje fan steatstsjerke grutdiels wer werom witten te winnen. Yn 'e mande mei alle autosefale tsjerken ûnder syn bewâld hat de Russysk-Otterdokse Tsjerke wrâldwiid likernôch in ledetal fan 150 miljoen; dat is likefolle as alle oare eastersk-otterdokse tsjerken mei-inoar. (Al moat dêrby oantekene wurde dat dat sifers binne fan 'e Tsjerke sels; oare boarnen skatte it tal leauwenden folle leger yn, en komme dêrby bgl. út op in 60 miljoen Russysk-otterdoksen yn Ruslân.) Under alle kristlike tsjerken stiet de Russysk-Otterdokse Tsjerke kwa oantal leden op it twadde plak, nei de Roomsk-Katolike Tsjerke. Neffens sifers út 2010 besloech de Russysk-Otterdokse Tsjerke 160 bisdommen mei 30.142 parochy's, betsjinne troch 207 biskoppen, 28.434 preesters and 3.625 diakens. Fierders wiene der 788 kleasters, mei dêrûnder 386 for mûntsen en 402 foar nonnen.
Yn 2016 wie it tal russysk-otterdokske kleasters yn Ruslân al tanommen ta 926, wylst it tal parochy's fan de Russysk-Otterdokske Tsjerke yn Ruslân oan it begjin fan 2019 al 38.000 telde.
Westsûaanske talen
De Westsûaanske talen of Echt Sûaanske talen binne in grutte famylje fan Yndiaanske talen út Noard-Amearika, dy't it grutste part fan 'e Sûaanske taalfamylje foarmje. Se binne besibbe oan 'e lytse Eastsûaanske of Katôbyske taalkloft.
Taalkundige en histoaryske oanwizings lykje op in súdlike oarsprong fan 'e Sûaanske folken te tsjutten. Oer in tiidrek fan mear as tûzen jier soene se fan Noard-Karolina en Firginia nei Ohio ta migrearre wêze, om dêrwei de rivier de Ohio streamôf te folgjen nei de delling fan 'e Mississippy. Sa bedarren se yn it gebiet dat no de Amerikaanske steaten Illinois, Wiskonsin en Minnesota foarmet, en dat sjoen wurdt as de widze fan 'e Westsûaanske folken.
De opbou fan 'e Westsûaanske taalfamylje is sa:
Lambertustsjerke (Lambertschaag)
De Lambertustsjerke of it Griene Tsjerkje (Groene Kerkje) is in tsjerkegebou yn it Noard-Hollânske doarp Lambertschaag (Frysk: Lambertskeech ). De tsjerke hat syn oarspronlike funksje ferlern en is hjoeddedei in kultureel sintrum.
Skiednis
De tsjerke waard nei alle gedachten earne yn de twadde helfte fan de 15e iuw boud en wie yn de roomske tiid wijd oan Lambertus fan Maastricht. De klok fan de tsjerke is getten yn 1495 en kin in oanwizing wêze fan de boutiid fan de tsjerke. De protestanten namen de tsjerke yn 1572 fan de katoliken oer en brochten feroarings oan it ynterieur oan. De katolike opfolger fan it Griene Tsjerkje stiet tsjintwurdich yn it oanbuorjende De Weere. De herfoarme tsjerke fan Lambertskaag waard yn de jierren 1970 tige brekfallich. Mei help fan in soad frijwilligers waard de tsjerke yngreven restaurearre. De tsjerke wurdt tsjintwurdich brûkt as kultureel sintrum.
Ynterieur
It liturgyske sintrum feroare nei de reformaasje fan it koer nei de súdlike muorre, dêr't de preekstoel fan 1633 kaam te stean, wylst it oargel in plak yn it eastlike koer krige. Yn de tsjerke hingje trije buorden mei de tekst fan Us Heit, de Leauwensartikels en De Wet. Fierder is der in 17e-iuwske kroanluchter.
Oargel
It oargel waard yn 1866 troch Van Dam boud mei gebrûk fan âlder materiaal. It ynstrumint besit 13 registers.
Gildoanyske Opstân
De Gildoanyske Opstân (Latyn: Bellum Gildonicum) wie in opstân yn it jier 398 ûnder lieding fan de militêre greve Gildo. Oan de opstân waard in ein makke troch de oerbefelhawwer fan it West -Romeinske ryk Stilicho. Us wichtichste boarne oer dit konflikt is it gedicht Bello Gildonico fan de Romeinske skriuwer Klaudianus (370-404).
Opstân fan Firmus
Gildo wie fan berber ske komôf en ien fan de trije soannen fan Nubel, in enoarme rike en machtige Moarske hear. Under it bewâld fan keizer Falentianus I resultearre de dea fan Nubel yn 372 yn in opfolgingskonflikt ûnder syn soannen. Firmus de âldste soan kaam as oerwinner út de strijd, nei't er earst syn jongste broer Zamma fermoarde hie. Lykwols betwiste Romanus, de gûverneur fan Afrika, Firmus’ oanspraak. Dêrnei brûkte Firmus syn ynfloed, en de ûnpopulêrens fan de gûverneur by it folk om de provinsje yn iepen opstân te krijen. Hy wurp him op as tsjinkeizer. As tsjinreaksje stjoerde it keizerlike hof it leger ûnder lieding fan generaal Teodoasius nei de opstannige provinsje, en troch it enerzjyke optreden fan dy generaal waard foarkomen dat Afrika har ôfskiede koe fan it Romeinske Ryk.
Firmus waard ferslein en finzen nommen wermei de opstân ûnderdrukt wie (373-374). Lykwols bleau it yn de provinsje dêrnei noch jierren lang ûnrestich om't gûverneur Romanus net ferfolge waard foar syn korupte bewâld, en syn malversaasjes troch gean koe.
Gildo gûverneur fan Afrika
As goed tjien jierren letter (386) keizer Teodoasius I besleat om de provinsje wer yn it gareel te krijen, jout er Gildo, in jongere broer fan Firmus, dy’t trou en moedich foar de Romeinen fochten hie ûnder de opstân fan syn broer de rang fan militaire Greve. Gildo krige fan 'e keizer de opdracht it Romeinske justysje yn 'e provinsje te herstellen. Nettjinsteande syn eardere goede reputaazje ûntpopte Gildo him yn 'e folgjende tolve jier (386-398 AD) as in wrede, bloedfergriemende tiran. Mei it bewâld oer de provinsje Afrika beskikte Gildo oer in besûndere posysje. De provinsje Afrika waard, nei de oerdracht fan 'e provinsje Egypte oan it easten, de noteskoar foar de stêd Rome. Gildo makke ferfolgens misbrûk fan Romes' ôfhinklikens foar it nôt om syn gesach út te wreidzjen. De splitsing fan 'e Romeinske regearing yn in westlik en eastik part nei de dea fan Teodoasius en de ferdieling fan it Ryk tusken syn soannen, Arkadius en Honoarius, wie ek yn syn foardiel. Lykwols wie der mear oan de hân. Gildo hie Teodoasius net stipe yn 'e boargeroarloch fan 394 tsjin Eugenius, en dêrmei hied er it wantrouwen by Teodoasius wekker makke De dea fan 'e keizer yn 395 foarkaam ferjilding, mar doe't de enerzjike Fandaalske regint Stilicho slagge wie mei it behear fan' e saken foar de jonge keizer Honoarius, koe Gildo straf allinich foarkomme troch him te ûnderwerpen oan it eastlike ryk, dêr't in oare regint Eutropius it foar it sizzen hie foar de allyksa jonge keizer Arkadius. Stillicho seach de oerstap fan Gildo nei it easten as ferrie tsjin Honorius en oerstjûge de senaat Gildo ta fijân fan 'e steat" te ferklearjen.
De oarloch yn Afrika
Doe 't Maskezel mei it leger syn tsjinstanner moete wie it earste doel om frede te sluten. By de gearkomst moete hy earst de standertdrager fan 'e Afrikaanske legioenen fan Gildo dy't wegere him oer te jaan. Maskezel sloech him dêrom mei syn swurd op 'e earm. As gefolch dêrfan hold de standertdrager de standert leger, wat troch de troepen ferkeard útlein waard as in teken fan yntsjinjen. Alle oare standertdragers fan 'e frontline folgen it foarbyld, en de ûntefreden kohorten kearden harren tsjin Gildo en setten utein mei it roppen fan de namme fan Maskezel. De Berberske hierlingen wiene fernuvere oer de ûntrou fan har Romeinske bûnsmaten en namen in tumultueuze flecht.
Neisleep
Maskezel ferstoar koart nei de dea fan Gildo. By syn triomfearjende oankomst oan it Romeinske hof yn Milaan, waard hy troch Stilicho mei in protte seremoanje ynhelle. Lykwols seach de oerbevelhawwer him as in konkurrint. Maskezelferdronk by in yngelok doe't hy, yn it selskip fan Stilicho, in brêge oerstiek en yn it wetter foel. Neffens boarnen wie it gjin ûngefal mar waard it mei opset dien op oarders fan Stilicho.
Nicolas Lombaerts
thumb|250px|Nicolas Lombaerts Nicolas Robert Christian Lombaerts (Brugge, 20 maart 1985) is in Belgysk fuotballer.
Tennis op de Paralympyske Simmerspullen 2004
De XIIe Paralympyske Simmerspullen waarden yn 2004 yn Atene, Grikelân hâlden.
Suicide Squad (film út 2016)
Suicide Squad is in Amerikaanske superheldefilm, aksjekomeedzje en swarte komeedzje út 2016 ûnder rezjy fan David Ayer, mei yn 'e haadrollen Will Smith, Margot Robbie en Cara Delevingne. De titel betsjut "Selsmoardienheid". It is de trêde film út 'e filmsearje fan it DC Extended Universe, dy't basearre is op 'e strips fan útjouwerij DC Comics. It ferhaal giet oer in stikmannich supersmjunten dy't ûnder twang troch de Amerikaanske oerheid rekrutearre wurde út finzenissen dêr't se lange selstraffen útsitte, om as team ynset te wurden tsjin boppenatuerlike bedrigings fan it lân. Suicide Squad krige fan 'e filmkritisy oer it algemien negative resinsjes, mar woeks yn 'e bioskopen út ta in reuseftich kommersjeel súkses. De film wûn yn 2017 de Oscar foar bêste fisazjy en hierstilearring. Yn 2020 kaam de spin-off-film Birds of Prey (mei Margot Robbie) út, en yn 2021 ferskynde de ferfolchfilm The Suicide Squad.
Plot
Yn 'e neisleep fan 'e dea fan Superman (sjoch: Batman v Superman: Dawn of Justice) bepraat Amanda Waller, in ûnmeilydsume en folslein ymmorele spesjaal aginte fan in net by namme neamde Amerikaanske ynljochtingetsjinst, har superieuren yn 'e Amerikaanske oerheid om it griene ljocht te jaan foar it gearstallen fan in spesjaal team dat wjerstân biede moat oan eventuele bedrigings fan 'e Feriene Steaten troch wêzens mei boppenatuerlike krêften. It team moat bestean út kriminelen en supersmjunten dy't op dit stuit yn Amerikaanske finzenissen sitte. Op papier hjit it Task Force X, mar it kriget al rillegau de bynamme Suicide Squad ("Selsmoardienheid"), mei't de leden justjes strafferlichting krije as se in misje ta in goede ein bringe, mar deade wurde sille as dat harren net slagget. Om 'e leden fan it Suicide Squad ûnder de tomme te hâlden, lit Waller nanotechnologyske bommen yn 'e halzen fan 'e teamleden ymplantearje, dy't se fan op ôfstân ta ûntploffing bringe kin.
Ien fan 'e earste leden fan it Suicide Squad is dr. June Moone, in Amerikaanske argeologe dy't by ûndersyk yn in ruïne in klaaien fleske briek dat de geast befette fan 'e Tsjoenster, in oerâlde froulike demon, dy't har neitiid geastlik besette. Om't de Tsjoenster gjin lichem hat, kin Waller gjin bom by har ymplantearje, mar se wit it wêzen te behearskjen troch har magyske hert yn gizeling te nimmen; as se dat ferwûnet, ferwûnet se dêrmei ek de Tsjoenster sels. Se wiist kolonel Rick Flag, de súksesfolste kommando út 'e Amerikaanske Striidkrêften, oan dr. Moone ta as bewekker en manipulearret harren sa dat Flag fereale rekket op Moone. Dêrtroch kin Waller ek Flag alles dwaan litte dat se wol.
De Tsjoenster is lykwols machtiger as dat Waller foar it ferstân hat; se kringt nachts Waller har sliepkeamer binnen mei de bedoeling om har hert werom te stellen. It docht bliken dat Waller dêr foarsoarchsmaatregels foar nommen hat, mar de Tsjoenster fynt ynstee in klaaien fleske út deselde ruïne yn it besit fan Waller werom, dat de geast fan har broer, de Ynkubus, befettet. Se lit syn geast frij en naait dan út mei it lichem fan dr. Moone. Waller reägearret dêrop troch har hert stikken te stekken, mar trochdat har broer har in diel fan syn krêften skinkt, kin de Tsjoenster dy ferwûnings te boppen komme. Tegearre mei har broer makket se har master fan 'e binnenstêd fan Midway City, dêr't se de befolking feroarje yn meunsters dy't harren wil dogge en plannen meitsje om 'e minskheid út te rûgjen as wraak foar wat de arrogante Waller dien hat.
Om regaad te meitsjen aktivearret Waller it Suicide Squad. De leden fan it team binne: It team stiet ûnder lieding fan kolonel Flag, dy't de Japanske swurdfjochtster Tatsu Yamashiru, better bekend as Katana, ynset om foar te kommen dat er troch syn eigen team deadien wurdt. Waller en Flag soargje derfoar dat de oare teamleden neat oer de bân tusken Waller en de Tsjoenster, noch oer de relaasje tusken Flag en Moone te witten komme.
As it Suicide Squad yn Midway City oankomt, wurdt harren helikopter delsketten, sadat se geandefoets fierder moatte. Captain Boomerang en Slipknot, dy't net yn it bestean fan nanotechnologyske bommen leauwe, prate ôf om tegearre út te naaien, mar as Slipknot útpykt, blaast Flag, troch in app op syn mobile tillefoan te aktivearjen, syn holle derôf, wat Captain Boomerang op oare gedachten bringt. Nei't se har in wei omheech fochten hawwe yn in wolkekliuwer om in tige wichtich persoan te ûntsetten dy't beslist neat oerkomme mei, ûntdekke de teamleden dat it om Waller sels giet. Foar't se har haadkertier yn 'e wolkekliuwer ferlit, sjit Waller al har meiwurkers dea om har eigen belutsenens by de rebûlje fan 'e Tsjoenster te fertsjustermoanjen.
Underwilens hat de Joker it plak opspoard dêr't syn faam Harley Quinn finzen holden waard (it Belle Rêve-tichthûs yn 'e Mississippydelta fan Louisiana) en is er ek oan 'e weet kommen dat se yndield is by it Suicide Squad. Troch sjantaazje mei syn gokskulden kriget er de wittenskipper yn oerheidstsjinst Van Criss safier dat dy de bom yn Harley har hals deäktivearret. As it Suicide Squad mei Waller, nei't se har ûntset hawwe, mei in helikopter fan it dak fan 'e wolkekliuwer ôfhelle wurde sille, docht bliken dat de Joker en syn trewanten de helikopter kaapt hawwe, sadat Harley ûntsnappe kin. Waller oarderet Deadshot om Harley dea te sjitten, mar de skerpskutter sjit foar it earst yn jierren mis. Dêrop lit Waller de hiele helikopter troch it leger delsjitte, mar Harley kin op it dak fan in foarbykommende wolkekliuwer springe en oerlibbet it. De helikopter mei de Joker deryn ferdwynt efter in oare wolkekliuwer en ûntploft. Mei de Joker dea hat Harley gjin doel mear yn har libben, dat se jout har út frije wil wer by de oare leden fan it team.
Waller set ôf yn in oare, lytsere helikopter, en ûnthjit ferfier foar it hiele team regelje te sillen. Har helikopter wurdt lykwols delhelle troch de Ynkubus, en Waller sels wurdt finzen nommen troch de Tsjoenster, dy't dêrtroch har hert bemachtiget, dat Waller by har hie. No't se wer folslein is, kriget se ek har folsleine krêften werom. It Suicide Squad set nei it wrak fan Waller har delstoarten helikopter, dêr't Deadshot yn har papierren de bân tusken Waller en de Tsjoenster en de relaasje tusken Flag en Moone gewaar wurdt. Neitiid twingt er Flag om alles oan 'e oare teamleden op te bychtsjen. It hiele team, Katana ynbegrepen, rint dêrop by Flag wei en siket in bar op om wat te drinken. El Diablo fertelt dêr de oare teamleden oer syn ysbaarlike boppenatuerlike macht op it mêd fan fjoer, dy't er sels net folslein behearskje kin en dêr't er by fersin syn frou en bern mei deabaarnd hat.
Flag ûntheft de teamleden fan harren misje en tebrekt syn mobile tillefoan (sadat er de bommen yn harren halzen net mear ôfgean litte kin) om sjen te litten dat it him mienen is. De groep beslút dêrop út frije wil om him te helpen. De basis fan 'e Tsjoenster en de Ynkubus is in metrostasjon. Flag syn peloton Navy SEAL-kommando's fan 'e Amerikaanske Marine en Killer Croc swimme troch it rioel nei de tunnel ûnder it stasjon, dêr't se in bom oanbringe. Underwilens falle Flag en de rest fan it team it metrostasjon binnen en bine de striid oan mei de Ynkubus, wylst de Tsjoenster drok dwaande is mei it ferwoastgjen fan 'e ynfrastruktuer fan 'e Amerikaanske Striidkrêften. El Diablo brûkt al syn pyrokinetyske krêften om 'e Ynkubus nei it plak fan 'e bom te lokjen, wêrnei't se by de eksploazje allebeide omkomme. De Tsjoenster biedt de oare leden fan it Suicide Squad oan om harren by har oan te sluten, en Harley beart dat se dat dwaan wol, mar brûkt dan it ferlerne swurd fan Katana om 'e Tsjoenster te ferwûnjen en har har hert wer te ûntnaderjen. Flag easket fan 'e Tsjoenster dat dy June Moone oan him weromjaan sil, mar hja wegeret, wêrnei't er har hert stikkenknypt. Dat wurdt de Tsjoenster har dea, mar neitiid klaut Moone harsels in wei út it lyk fan 'e Tsjoenster.
Waller, dy't spitigernôch op ûnferklearbere wize har finzenskip oerlibbe hat, ferskynt wer en jout alle oerlibjende leden fan it Suicide Squad tsien jier strafferlichting. Deadshot giet dêr net mei akkoart; hy wol syn dochterke sjen, en dêr jout Waller tastimming foar. Ek oare leden fan it team krije harren (reedlike) fersiken ynwillige. As de teamleden neitiid op 'e nij finzen sitte yn Belle Rêve, brekt der in groep swierbewapene en goed tariste mannen yn it diel fan it kompleks yn dêr't Harley fêstholden wurdt. Harren lieder is de Joker, dy't it delstoarten fan syn helikopter dochs oerlibbe blykt te hawwen. Hy rêdt Harley en set, nei't men oannimme mei, mei har ôf (al wurdt dat net yn byld brocht).
Yn in sêne dy't healwei de ôftiteling folget, hat Waller in moeting mei Bruce Wayne, better bekend as Batman. Dyselde stimt deryn ta om har te helpen yn ruil foar dossiers fan 'e oerheid oer de oanwaaksende mienskip fan lju mei boppeminsklike krêften, sadat er syn eigen superheldeteam gearstalle kin (sjoch: Justice League). Hy seit tsjin Waller dat se it Suicide Squad opheffe moat.
Produksje
Suicide Squad wie yn 2009 al oankundige. De film waard regissearre troch David Ayer nei in senario fan himsels op basis fan 'e strips oer it Suicide Squad fan útjouwerij DC Comics. As produsinten wiene Charles Roven, Richard Suckle, Zack Snyder en Deborah Snyder by it projekt belutsen, hoewol't de lêste beiden net op 'e ôftiteling fermeld waarden. Hja wurken yn opdracht fan 'e filmstudio's Warner Bros., RatPac-Dune Entertainment, DC Films en Atlas Entertainment. Foar de film wie in budget beskikber fan $175 miljoen.
De kamerarezjy wie yn 'e hannen fan Roman Vasyanov, en de filmmuzyk waard fersoarge troch Steven Price. De opnamen foar Suicide Squad setten op 13 april 2015 op lokaasje útein yn it Kanadeeske Toronto, dêr't yn 'e Pinewood Toronto Studios ek de measte binnendoarsênes filme waarden. De opnamen waarden ôfrûne yn augustus fan dat jier yn Chicago. Yn 2016 folgen noch ferskate reshoots om't Warner Bros. Suicide Squad in wat lichthertiger toan tahawwe woe, nei't op foargeande films út 'e DC Extended Universe-rige frijwat krityk kommen wie omreden fan 'e tsjustere, sombere toansetting. Datselde jiers waard foar Suicide Squad ek noch in koarte sêne mei The Flash troch Zack Snyder yn Londen filme as ûnderdiel fan 'e opnamen fan Justice League, wylst Ayer al mei de postproduksje oan 'e gong wie.
Distribúsje
De distribúsje fan Suicide Squad waard fersoarge troch Warner Bros. De film gie op 1 augustus 2016 yn New York yn premiêre en iepene op 5 augustus fan dat jier yn 'e Amerikaanske bioskopen. It byhearrende soundtrackalbum ferskynde op dyselde dei by de platemaatskippijen Atlantic en WaterTower Music. Op 15 novimber kaam Suicide Squad beskikber as digitale download en op 13 desimber waard de film útbrocht op dvd en blu-ray.
Untfangst
Fan 'e filmkritisy krige Suicide Squad oer it algemien negative resinsjes. Fral de plot, de rezjy, de filmmontaazje en de wize dêr't de personaazjes (yn it senario) op delset wurde, krigen in protte krityk. Wol waard it spyljen fan 'e cast priizge, yn 't bysûnder it optreden fan Margot Robbie as Harley Quinn, dêr't men graach mear fan sjen woe. Ek de special effects koene oer it algemien op goedkarring rekkenje.
Op 'e webside Rotten Tomatoes, dy't resinsjes sammelet, hie Suicide Squad in leech goedkarringspersintaazje fan 26%, basearre op 384 ûnderskate resinsjes. De konsensuskrityk fan 'e webside, gearstald út al dy resinsjes, stelt: "[De film] omfettet in talintearre cast en in bytsje mear humor as eardere DC Extended Universe-films, mar dat is net genôch om it teloarstellende resultaat te rêden fan in betize plot, personaazjes sûnder djipgong en in wifkjende rezjy." Op Metacritic, de wichtichste konkurrint fan Rotten Tomatoes, behelle Suicide Squad in goedkarringspersintaazje fan 40%, basearre op 53 resinsjes.
Opbringst
Suicide Squad brocht yn 'e bioskopen yn 'e Feriene Steaten en Kanada $325,1 miljoen op, en yn alle oare lannen en territoaria $421,7 miljoen. Wrâldwiid kaam de opbringst dêrmei út op $746,8 miljoen. Ofset tsjin it budget fan $175 miljoen betsjut dat in winst fan $571,8 miljoen, hoewol't dêr de (mânske) marketingkosten noch wol ôf moatte. It tydskrift Deadline Hollywood berekkene de skjinne winst op $158.450.000, wêrmei't Suicide Squad de op njoggen nei meast opbringende film fan 2016 wêze soe.
Prizen
Suicide Squad waard yn 2017 nominearre foar, en wûn, de Oscar foar bêste fisazjy en hierstilearring (Alessandro Bertolazzi, Giorgio Gregorini en Christopher Nelson). Dat wie de earste kear dat in film út 'e DC Extended Universe-rige in Oscar wûn hie. De film wûn ek de Critics' Choice Award foar bêste aktrise yn in aksjefilm (Margot Robbie), de Kids' Choice Award foar favorite soundtrack, de People's Choice Award foar favorite aktrise yn in aksjefilm (Robbie) en de Teen Choice Award foar favorite langferwachte film en favorite aktrise yn in langferwachte film (Cara Delevingne). Fierders waard Suicide Squad nominearre foar trije Grammy Awards, trije Saturn Awards, noch seis oare People's Choice Awards, in Empire Award, in MTV Movie Award, in Billboard Music Award en in BET Award.
Ferfolchfilms
Yn 'e gronologyske folchoarder fan 'e filmsearje fan it DC Extended Universe waard Suicide Squad foarôfgien troch Batman v Superman: Dawn of Justice, ek út 2016, en folge troch Wonder Woman, út 2017. Yn in sêne dy't healwei de ôftiteling fan Suicide Squad te sjen is, wurdt foarútblikt nei in oare film út 'e rige, Justice League, ek út 2017. Wat de aventoeren fan 'e personaazjes út Suicide Squad oangiet, waard de film folge troch de spin-off-film Birds of Prey, út 2020, wêryn't Margot Robbie weromkeart yn har rjupriizge rol fan Harley Quinn. In film oer it hiele team út Suicide Squad kaam út yn 'e simmer fan 2021 ûnder de titel The Suicide Squad (mei in lidwurd). Dêryn wiene Margot Robbie en ferskate oare leden fan 'e cast fan Suicide Squad wer fan 'e partij, mar Will Smith moast omreden fan oare ferplichtings ôfsizze en waard ferfongen troch Idris Elba.
Grutte Priis Formule 1 fan Hongarije 2007
Utslaggen fan de Grutte Priis Formule 1 fan Hongarije 2007 yn Mogyoród op 5 augustus 2007. It wie de alfde race fan 17 races fan de Formule 1 yn 2007. Hy waard op de Hungaroring hâlden. De race waard hâlden oer 70 omgongen, op it 4,3 km lange sirkwy foar in raceôfstân fan 306,6 kilometer.
Bloedbad fan Verden
It Bloedbad fan Verden, Dútsk Blutgericht von Verden, wie in slachting wêrby't yn it jier 782 4.500 lieders fan 'e Saksen, dy't kriichsfinzen nommen wiene troch de Franken, op befel fan Karel de Grutte deadien waarden. Dit barren, by Verden oan de Aller, yn 'e hjoeddeiske Dútske dielsteat Nedersaksen, is oerlevere troch in passaazje yn 'e Keninklike Frankyske Annalen. Guon histoarisy hawwe yn twifel lutsen oft it bloedbad wol wurklik plakfûn hat, mar harren krewearjen yn it foardiel fan Karel de Grutte is oer it algemien ôfwiisd. Under it nazy-rezjym (1933-1945) waard it foarfal misbrûkt foar propagandadoelen.
Histoaryske eftergrûn
Fan 772 ôf die de Frankyske keizer Karel de Grutte war om 'e Saksen derûnder te krijen. De snuorje dy't dêrop folge stiet bekend ûnder de gearfetsjende oantsjutting fan 'e Saksyske Oarloggen. Dêrby gie it net inkeld om in striid tusken twa folken, mar spile ek godstsjinst in tige wichtige rol, mei't de Franken kristlik wiene en de Saksen noch harren lânseigen heidenske leauwe oanhongen. Uteinlik moasten de Saksen belies jaan en kamen se ûnder it Frankyske jok, om deselde tiid hinne dat dat lot ek de Friezen trof. Mar nei ferrin fan tiid setten de Saksen it ûnder lieding fan Widukind yn 'e kant tsjin 'e útlânske oerhearsking en it har opleine kristendom. Tsjin 'e macht dy't Karel de Grutte tsjin harren gearrôp, koene se it lykwols net hâlde, en op 'e nij moasten se de striid oerjaan. By wize fan represaillemaatregel liet de keizer dêrop 4.500 leden fan 'e Saksyske hegerein, eallju en oare foaroanmannen, by Verden an der Aller ombringe. Widukind wie dêr lykwols net ûnder; hy wie ûntkomd nei Denemark.
Skiedsskriuwing
Wy witte allinne mar oer it Bloedbad fan Verden, om't it fernijd wurdt yn 'e Keninklike Frankyske Annalen, ûnder it jier 782. De tekst wol hawwe dat Karel de Grutte, nei't er yn 'e striid tsjin 'e Saksen twa gesanten, fjouwer greven en in stik as tweintich oare eallju ferlern wie, sa poermâl waard dat er de hiele hegerein fan 'e Saksen útrûgje woe. Hy joech oarder om 'e 4.500 kriichsfinzen lieders by Verden te ûnthalzjen.
Mei't der nea gjin archeologysk bewiis foar de slachting fûn is, hawwe guon histoarisy letter útholden dat hjir in skriuwflater fan in kopiïst yn it spul wêze moat: it Latynske wurd decollare ("ûnthalzje") soe nei harren tinken grif delocare ("deportearje") wêze moatte. Oare, iepentliker apologeten hawwe besocht om 'e oerwûne Saksen foar te stellen as ferrieders, dy't harren (ôftwongen) eed fan trou oan Karel de Grutte ferbrutsen hiene. De foaroansteande Italjaanske skiedkundige Alessandro Barbero, de auteur fan 'e gesachhawwende biografy Charlemagne: Father of a Continent ("Karel de Grutte: Heit fan in Wrâlddiel"), faget yn syn boek de flier oan mei sok skjinpraten fan Karel de Grutte, waans reputaasje neffens him duorjend besmodzge is troch it Bloedbad fan Verden.
Barbero tsjut fierders oan dat neffens him Karel de Grutte benammentlik ynspirearre waard ta syn die troch de Bibel. Dêrby ferwiist er nei de útrûging fan 'e Amelekiten troch de Israelityske kening David en dy syn praktiken nei de oerweldiging fan 'e Moäbiten (doe't er neffens it bibelferhaal twa fan eltse trije ynwenners fan it lân Moäb deameitsje liet). Barbero hâldt út dat Karel de Grutte him in wier kristlik kening toane woe troch him te spegeljen oan dy bibelske foarbylden.
Nazy-propaganda
Oan it begjin fan 'e tweintichste iuw waard it Bloedbad fan Verden eat dat fan belang wie foar Dútske nasjonalisten, mei't de Saksen sjoen waarden as wiere Dútsers dy't harren fersetten tsjin frjemde oerhearsking, en om't sels kristlike Dútsers Karel de Grutte assosjearren mei Frankryk en dus mei de fernedering dy't de Frânsen harren oan 'e ein fan 'e Earste Wrâldoarloch ûndergean litten hiene. Uteinlik late dat yn 'e nazy-tiid ta in jierlikse betinking fan 'e slachting. Yn 1935 ûntwurp lânskipsarsjitekt Wilhelm Hüboter in tinkteken, dat bekendstiet as de Sachsenhain (de "Saksebosk"), en dat oanlein waard op in plak dêr't it bloedbad mooglik plakfûn hat, mei as opskrift: "Oan 'e dooptsjinnige Dútsers, fermoarde troch Karel, de Slachter fan 'e Saksen." Behalven as plak fan 'e jierlikse betinking tsjinne dat ek as moetingsplak foar de SS.
Grutte Priis Formule 1 fan Dútslân 2005
Utslaggen fan de Grutte Priis Formule 1 fan Dútslân 2005 yn Hockenheim op 24 july 2005. It wie de tolfde fan 19 races fan de Formule 1 yn 2005. Hy waard op de Hockenheimring hâlden. De race waard hâlden oer 	66 omgongen, op it 4,6 km lange sirkwy foar in raceôfstân fan 301,9 kilometer.
You Only Live Twice (film)
You Only Live Twice is in Britsk-Amerikaanske Technicolor-spionaazjeskriller út 1967 ûnder rezjy fan Lewis Gilbert, mei yn 'e haadrollen Sean Connery as geheim agint James Bond en Akiko Wakabayashi en Mie Hama as de Bond girls Aki en Kissy Suzuki. De titel betsjut letterlik "Libbest Mar Twa Kear", en ferwiist op humoristyske wize nei it Ingelske sprekwurd you only live once ("libbest mar ien kear"). De film is basearre op 'e roman mei deselde namme út 1964 fan Ian Fleming.
It ferhaal folget de Britske MI6-agint James Bond as er ûndersykje moat wa't ferantwurdlik is foar de ferdwining fan twa romtefartugen, dy't de wrâld op 'e râne fan in kearnoarloch tusken de Feriene Steaten en de Sovjet-Uny brocht hat. It spoar liedt nei Japan, dêr't de ynternasjonale terroristyske organisaasje SPECTRE yn opdracht fan in net by namme neamde grutmacht (dúdlik de Folksrepublyk Sina) efter de ferdwinings blykt te sitten. Oan Bond de taak om dat te bewizen foar't in nije ferdwining in Amerikaanske oanfal op 'e Sovjet-Uny útlokket.
You Only Live Twice wie it fyfde diel út James Bond-filmsearje en folge as sadanich op Thunderball. In folgjend diel yn 'e searje, On Her Majesty's Secret Service, kaam út yn 1969. You Only Live Twice krige oer it algemien positive resinsjes fan 'e filmkritisy en wie in grut kommersjeel súkses yn 'e bioskopen. It wie lykwols ek de earste film yn 'e searje dy't minder opbrocht as syn foargonger, mei't de merk foar spionaazjeskrillers fersêde oan it reitsjen wie. Dêroan droegen ferskate neibearings fan 'e James Bond-films fan Eon Productions by, lykas Casino Royale, ek oer James Bond, dy't yn 1967 troch Columbia Pictures útbrocht waard.
Plot
It romtefartúch Jupiter 16, fan 'e Amerikaanske romtefeartorganisaasje NASA, wurdt yn in baan om 'e Ierde kaapt troch in grutter romteskip fan ûnbekende oarsprong, dat de Jupiter 16 "fangt" yn syn iepengeande, holle noas, mei de dea fan ien fan 'e Amerikaanske astronauten ta gefolch. It ûnbekende romteskip keart dêrnei werom nei de Ierde en ferdwynt earne yn 'e omkriten fan 'e Japanske See. Mei de Kâlde Oarloch yn folle gong binne de Feriene Steaten der hillich fan oertsjûge dat de Sovjet-Uny efter de ferdwining fan 'e Jupiter 16 sit.
It Britske regear is lykwols fan miening dat in trêde partij foar it ynsidint ferantwurdlik wêze moat, dy't in kearnoarloch tusken de Feriene Steaten en de Sovjet-Uny besiket út te lokjen. De Amerikanen spylje dy mysterieuze dieders alhiel yn 'e kaart troch in ultimatum nei de Sovjet-Uny te stjoeren: as der mei de Jupiter 17, dy't mei koarten lansearre wurde sil, wer soks barre sil, dan wurdt dat as in casus belli beskôge. Om foar te kommen dat it Amerikaanske regear mei syn ûnberette manear fan dwaan de Trêde Wrâldoarloch útlokket, set de Britske ynljochtingetsjinst MI6 syn bêste man op 'e saak: geheim agint James Bond.
Bond wurdt troch de dûkboat op 'e Japanske kust ôfset. Yn 'e haadstêd Tokio makket er by in wedstryd sumowrakseljen kontakt mei Aki, in aginte fan 'e Japanske geheime tsjinst, dy't him by Dikko Henderson bringt, in MI6-agint dy't yn Japan stasjonearre is. Henderson beweart bewiis te hawwen fan wa't der efter de ferdwining fan 'e Jupiter 16 sit. Neffens him is it net de Sovjet-Uny en ek net Japan, mar in oare Eastaziatyske grutmacht. (De namme fan 'e Folksrepublyk Sina wurdt yn 'e hiele film net neamd, mar it is dúdlik dat dy bedoeld wurdt.) Dy grutmacht hat it wurk útbestege oan in oare organisaasje, dy't him wer ferskûlet efter de fasade fan in grut Japansk bedriuw. Ear't Henderson nammen neame of syn bewiis presintearje kin, wurdt er lykwols fermoarde.
Bond efterfolget en deadet de moardner, en docht dan by wize fan momkape dy syn klean oan, wêrnei't er him troch de sjauffeur fan 'e flechtauto nei it plak ride lit dêr't de dieders wei komme. Dat blykt it haadkertier fan it bedriuw Osato Chemicals te wêzen. De sjauffeur, dy't noch altyd net merkt dat Bond net syn maat is, bringt him nei it kantoar fan 'e direkteur, dêr't Bond de man (mei muoite) oermasteret. Mear troch gelok as wiisheid ûntdekt er yn it kantoar in klûs, dêr't er ynbrekt en in protsje dokuminten út stelt. Dêrnei wit er hielhûds út it gebou te ûntsnappen, wêrby't er foar de haadyngong, dêr't er deasketten driget te wurden, rêden wurdt troch Aki.
Sy nimt Bond mei nei in ferlitten metrostasjon dêr't se ynienen útnaait. Bond efterfolget har, mar knoffelet by in iepenklappende faldoar del en glidet it kantoar yn fan "Tiger" Tanaka, de sjef fan 'e Japanske geheime tsjinst. De stellen papierren befetsje û.m. in foto fan it frachtskip de Ning-Po, dy't foarsjoen is fan in microdotboadskip dat stelt dat de Amerikaanske toeriste dy't de foto nommen hat, út feilichheidsomtinkens deamakke is. Dat makket dat Tanaka yngeand ûndersyk dwaan lit nei de Ning-Po. Underwilens nûget er Bond út om by him thús te genietsjen fan in bad en in massaazje. Bond syn masseuze blykt Aki te wêzen, mei wa't er oan it tútsjen rekket, wêrnei't er har meinimt op bêd.
De oare moarns giet Bond werom nei it haadkertier fan Osato Chemicals foar in formele moeting mei algemien direkteur Osato sels. Dêrby docht er him foar as de fertsjintwurdiger fan in Britsk bedriuw dat in saaklike oerienkomst mei Osato Chemicals slute wol. Under it petear bliuwt Osato tige freonlik, mar sadree't Bond it kantoar ferlitten hat, jout er syn sekretaresse Helga Brandt opdracht om Bond te fermoardzjen. It docht nammentlik bliken dat sawol Osato as Brandt heechpleatste funksjonarissen binne fan 'e ynternasjonale terroristyske organisaasje SPECTRE. Bûten it haadkertier fan Osato Chemicals wurdt Bond troch trewanten fan Osato ûnder fjoer nommen, mar Aki rêdt him op 'e nij.
Tanaka oarderet harren om troch te riden nei Kobe, dêr't de Ning-Po ôfmarre leit. As se yn 'e haven de sitewaasje hifkje, ûntdekke se dat it skip ûnderdielen ferfiert dy't nedich binne foar it oanmeitsjen fan raketbrânstof. Se wurde ynsletten troch in kloft rouwe havenarbeiders dy't foar Osato wurkje. Bond lokket dyselden efter him oan, sadat Aki ûntkomme kin om Tanaka te warskôgjen oer harren ûntdekking. Bond wart him duchtich, mar wurdt op 't langelêst fan efteren delslein.
Tanaka hat ûnderwilens útfûn dat de Ning-Po, dy't sabeare streekrjocht fan Kobe nei Sjanghai en wer werom fart, ûnderweis earne fracht lost. Hy beriddenearret dat dat barre moat by it eilân Matsu. Bond giet dêr op ferkenning út yn Little Nellie, in swierbewapene autogyro (in primityf soarte helikopter), dy't boud is troch Q, de kertiermaster fan MI6. Yn 'e neite fan in fulkaan op it eilân wurdt er oanfallen troch fjouwer helikopters, dy't er lykwols yn in loftgefjocht allegear delsjit. Dat jout Bond en Tanaka de befêstiging dat se deunby de basis fan SPECTRE binne, mar se kinne der út 'e loft wei neat fan gewaarwurde, dat se snappe net wêr't dy basis dan wêze kin.
Underwilens lansearret de Sovjet-Uny in eigen romtefartúch, dat yn in baan om 'e Ierde krekt as de eardere romtekapsule fan 'e NASA, troch in mysterieus romteskip 'ferswolge' en fuortfierd wurdt. De Sovjet-Uny jout de Feriene Steaten de skuld, wylst de Amerikanen derfan oertsjûge binne dat de Sovjets it sels dien hawwe om ûnskuldich te lykjen oan 'e ferdwining fan 'e Jupiter 16. De spannings tusken de beide supermachten boazje almar mear oan. It frjemde romteskip lânet op Matsu yn in holle fulkaan, dêr't in reuseftige basis fan SPECTRE yn ferstoppe sit. It masterbrein efter de operaasje blykt Ernst Stavro Blofeld te wêzen, de oant no ta mysterieuze lieder fan SPECTRE. Dyselde ûntbiedt Osato en Brandt yn syn privee-ferbliuw yn 'e basis en beskrobbet harren om't se Bond net deade hawwe. Osato skoot fuortendaliks de skuld troch nei Brandt, dy't dêrnei troch Blofeld yn in poel mei piranja's smiten wurdt en om libben opfretten te wurden. Osato kriget noch in lêste kâns om syn falen goed te meitsjen troch Blond om te bringen.
Bond moetet Tanaka en Aki yn Kyoto, dêr't se plannen meitsje om Matsu te ynfiltrearjen mei de ninja's dy't yn it trainingskamp fan Tanaka oplaat wurde. Bond wurdt opmakke om him der as in Japanner útsjen te litten en hy ferklaait him as in sljochtwei fisker. Om 'e momkape kompleet te meitsjen, moat er trouwe mei in Japanse, dy't net Aki wêze kin, om't sy net fan Matsu komt. Dy nachts kringt in slûpmoardner fan SPECTRE it trainingskamp binnen en besiket Bond te fergiftigjen as er mei Aki op bêd leit te sliepen. As se op it lêste momint yn 'e sliep bewege, is it ynstee Aki dy't fergiftige rekket. Bond wurdt wekker en deadet de slûpmoardner, mar Aki stjert foar't der help foar har komme kin.
Nei in twadde mislearre moardoanslach op Bond beslute hy en Tanaka haast te meitsjen mei de útfiering fan harren plan. Tanaka stelt Bond foar oan Kissy Suzuki, dy't fan Matsu komt en har foardwaan sil as syn frou. Nei in koarte brulloft bejouwe se har yn it selskip fan Tanaka nei Matsu, dêr't yn 'e foarbye dagen al hûndert ninja's temûk oan lân gien binne. Bond rekkenet op in houliksnacht, mar dat kin er wol ûnder de skuonsoallen skriuwe as Kissy oanjout dat harren regeling poer saaklik is. Hja komt oan 'e weet dat der koarby in peareldûkster fan it eilân omkommen is doe't se in beskate seegrot yngie. Bond en Kissy geane op ûndersyk út en ûntdekke dat de grot foarsjoen is fan in gifgasynstallaasje dy't dúdlik bedoeld is om eltse gleskegnuver om te bringen. Se ûntkomme mar nauwerneed oan 'e dea. Mei't de grot in âlde lavatunnel is dy't nei in fulkaan mear yn 'e midden fan it eilân liedt, riddenearret Bond dat dêr wat geande wêze moat dat it deiljocht net ferdrage kin.
De jûns beklimme Bond en Kissy de fulkaan om 'e krater ris fan deunby te besjen. Se ûntdekke dat de kratermar inkeld in beskildering op in metalen oerflak is, dat iepen en ticht skowe kin. Wylst Kissy weromgiet om Tanaka oer de ûntdekking te fertellen, klimt Bond temûk de basis fan SPECTRE binnen, dêr't er de finzen Amerikaanske astronaut en beide Russyske kosmonauten befrijd. Mei harren help stelt er in romtepak, wêrnei't er besiket it plak yn te nimmen fan ien fan 'e romtefarders fan SPECTRE. Dy steane nammentlik op it punt om útstjoerd te wurden om 'e Amerikaanske Jupiter 17 te kapen. Bond moat dat tsjin eltse priis sjen foar te kommen, mei't dat in oarloch tusken de Feriene Steaten en de Sovjet-Uny ûntsjinkearber meitsje soe.
As Bond lykwols ynstappe sil yn it romtefartúch fan SPECTRE, wurdt er troch syn ûnbekendheid mei de apparatuer opmurken troch Blofeld, dy't alles út 'e kontrôlekeamer wei fia befeiligingskamera's folget. Bond wurdt finzen nommen en by Blofeld brocht, wylst in reserve-romtefarder optromme wurdt om syn plak yn te nimmen. It is de earste moeting fan gesicht ta gesicht tusken Bond en Blofeld, dy't al sa faak op ôfstân mei-inoar te krijen hân hawwe. Blofeld grypt de gelegenheid oan om Bond de priis fan falen sjen te litten troch foar syn eagen Osato dea te sjitten (dy't ommers opdracht krigen hie om Bond te fermoardzjen mar dat net oprêden hat).
Yn 'e betizing dy't dêrtroch yn 'e kontrôlekeamer útbrekt, wit Bond te ûntsnappen. Hy jout him by Tanaka en Kissy, oan wa't er fertelt dat der yn 'e kontrôlekeamer in selsferneatingingsknop sit foar it romtefartúch fan SPECTRE. Mei help fan Tanaka-en-dy besiket Bond fia in omwei de kontrôlekeamer wer te berikken. Dêrfoar komt er troch de privee-fertrekken fan Blofeld, dêr't er dy syn mânske liifwacht Hans treft. De beide mannen reitsje yn in gefjocht ferwikkele dat einiget as Bond Hans yn 'e piranjapoel smyt. Yn 'e kontrôlekeamer drukt er de selsferneatigingsknop yn, wêrnei't it romtefartúch fan SPECTRE eksplodearret krekt foar't it de Jupiter 17 berikke kin. As de NASA dat waarnimt, stappe de Amerikanen werom fan 'e râne fan in kearnoarloch.
Underwilens is it Blofeld op Matsu slagge om te ûntsnappen, mar hy aktivearret it selsferneatigingssysteem fan 'e kraterbasis foar't er hielendal útpykt. Bond, Kissy, Tanaka en de oerlibjende ninja's ûntkomme troch de lavatunnel al swimmende nei see, dêr't fleantugen fan 'e Japanske Maritime Selsferdigeningsmacht rubberen rêdingsflotten foar harren útsmyt. Bond en Kissy klimme tegearre oan board fan ien dêrfan. Bond hellet har einlings oer om harren regeling mear as inkeld saaklik te meitsjen, krekt as der ûnder harren rêdingsflot in dûkboat omheech komt, sadat it rêdingsflot fêst komt te sitten op it dek fan 'e ûnderseeër. It blykt de dûkboat fan M te wêzen, dy't syn sekretaresse juffer Moneypenny stjoert om Bond deryn te roppen.
Rolferdieling
¹) De dialooch fan Mie Hama waard omreden fan har aksint yn 'e postproduksje fan 'e film neisyngronisearre mei it stimlûd fan Nikki van der Zyl. ²) De dialooch fan Michael Chow waard omreden fan syn aksint yn 'e postproduksje fan 'e film neisyngronisearre mei it stimlûd fan Frazer Hines.
Produksje
Oarspronklik wie it de bedoeling dat On Her Majesty's Secret Service de earstfolgjende James Bond-film nei Thunderball wurde soe. Filmprodusinten Harry Saltzman en Albert R. Broccoli stapten dêr lykwols fan ôf om't foar On Her Majesty's Secret Service hege en besnijde lokaasjes nedich wiene. Mei't de ferfilming fan 'e roman You Only Live Twice, dy't Ian Fleming yn 1964 skreaun hie, ienfâldiger liek, waard besletten dy film earst te dwaan.
You Only Live Twice waard regissearre troch Lewis Gilbert, dy't it oanbod earst ôfwiisde en troch produsint Broccoli bepraat wurde moast. Richard Maibaum, dy't de senario's fan alle foargeande James Bond-films hielendal of y.g.m. oaren skreaun hie, wie ûnbeskikber, dat dêrom wurke Gilbert op basis fan in skript fan berneboekeskriuwer Roald Dahl. Dyselde hie noch mar ien kear earder in senario skreaun, mar it waard fan heger belang achte dat er goed befreone west hie mei (de ûnderwilens ferstoarne) Fleming.