علوم_اعصاب_اختیار
آزمایش
این آزمایش شامل درخواست از داوطلبان برای پاسخ دادن به یک سیگنال برای رفتن با فشار دادن یک دکمه الکترونیکی "رفتن" در سریع‌ترین واکنش ممکن است. در این آزمایش سیگنال رفتن یک محرک دیداری بود که توسط یک مانیتور نشان داده می‌شد (مطابق با عکس یا چراغ سبز). مدت زمان واکنش شرکت کننده‌ها در این مرحله که "آزمایش‌ها پاسخ اولیه" توصیف شد جمع‌آوری می‌شوند. آزمایش‌ها پاسخ اولیه نیز پیشرفت داده شدند به طوری که در ۲۵٪ سیگنالها برای رفتن بلا فاصله سیگنال "ایست" یا "تصمیم بگیر" نمایش داده می‌شد. بقیهٔ سیگنال‌ها با تأخیر و به‌طور تصادفی تا ۲ ثانیه بعد از سیگنال رفتن رخ دادند. هر کدام از اینها به‌طور مساوی و در ۱۲٫۵٪ موارد رخ می‌دادند. این سیگنال‌های جدید با تعویض رنگ مانیتور نمایش داده می‌شدند (قرمز برای حالت اول و زرد برای حالت دوم). ۷۵٪ از سیگنالهای رفتن سیگنالی به دنبای نداشتند و هدف شرکت کنندگان همان فشردن دکمه در سریع‌ترین حالت ممکن باقی ماند. با دیدن سیگنال رفتن اولیه، شرکت کننده بلافاصله قصد دارد دکمه "رفتن" را فشار دهد. به شرکت کننده دستور داده می‌شد که در صورت مشاهده سیگنال توقف، قصد فوری خود را برای فشار دادن دکمه "رفتن" لغو کند. شرکت کننده در هنگام دیدن سیگنال "تصمیم بگیر" باید تصادفاً میان فشار دادن یا ندادن دکمه انتخاب کند. در آزمایش‌های "سیگنال تصمیم بگیر" باید از فشار دادن ناگهانی دکمه در هنگام دیدن سیگنال رفتن خودداری کند و بعد تصمیم بگیرد. به دلیل تصادفی بودن مدت تأخیر بعضی مواقع اینکار ممکن نبود (چرا که سیگنال ثانویه در بعضی مواقع بسیار دیر نمایش داده می‌شد). آن آزمایش‌هایی که در آن نمونه بدون دیدن سیگنال بعدی به صورت ناگهانی به سیگنال رفتن واکنش نشان می‌داد نمایانگر زمان واکنش در حدود ۶۰۰ میلی ثانیه است. آن آزمایشاتی که در آنها سیگنال تصمیم خیلی دیر نشان داده شد، و شرکت کننده قبلاً انگیزه خود را برای فشار دادن دکمه رفتن را اعمال کرده بود نیز زمان واکنش در حدود ۶۰۰ میلی ثانیه است. آزمایشاتی که در آنها سیگنال توقف نشان داده شده و شرکت کننده با موفقیت به آن پاسخ داده‌است، زمان پاسخ را نشان نمی‌دهند. آزمایشاتی که در آنها یک سیگنال تصمیم‌گیری نشان داده شده‌است، و شرکت کننده تصمیم گرفته‌است دکمه رفتن را فشار ندهد، نیز زمان پاسخ را نشان نمی‌دهد.. آزمایشاتی که در آن یک سیگنال تصمیم‌گیری نشان داده می‌شود، و شرکت کننده قبلاً انگیزه خود را برای فشار دادن دکمه حرکت انتخاب نکرده‌است (که طبق فرضیه باید می‌کردند) ولی فرصت تصمیم‌گیری داشته زمان واکنش نسبتاً کند تری و در حدود ۱۴۰۰ میلی ثانیه را نشان می‌دهد. از شرکت کننده در پایان آن "آزمایش تصمیم بگیرید" که در آن آنها واقعاً دکمه فشار را فشار داده‌اند پرسیده شده‌است که آیا آن را ناگهانی فشار داده‌اند یا بر اساس تصمیم آگاهانه ای که بعد از دیدن سیگنال گرفته‌اند. با این حال، براساس داده‌های زمان پاسخ، به نظر می‌رسد که بین زمانی که کاربر فکر می‌کند فرصت تصمیم‌گیری دارد، اختلاف وجود دارد (و در نتیجه فشار دادن ناگهانی نبوده)-در این مورد فشار دادن دکمه و وقتی که تصور می‌کردند ناگهانی آن را فشار داده‌اند (طبق سیگنال رفتن اولیه)-که سیگنال تصمیم برای پیروی کردن از آن نمایش داده شد. این آزمایش شامل درخواست از داوطلبان برای پاسخ دادن به یک سیگنال برای رفتن با فشار دادن یک دکمه الکترونیکی "رفتن" در سریع‌ترین واکنش ممکن است. در این آزمایش سیگنال رفتن یک محرک دیداری بود که توسط یک مانیتور نشان داده می‌شد (مطابق با عکس یا چراغ سبز). مدت زمان واکنش شرکت کننده‌ها در این مرحله که "آزمایش‌های پاسخ اولیه" توصیف شد جمع‌آوری می‌شوند. آزمایش‌های پاسخ اولیه نیز پیشرفت داده شدند به طوری که در ۲۵٪ سیگنالها برای رفتن بلا فاصله سیگنال "ایست" یا "تصمیم بگیر" نمایش داده می‌شد. بقیهٔ سیگنال‌ها با تأخیر و به‌طور تصادفی تا ۲ ثانیه بعد از سیگنال رفتن رخ دادند. هر کدام از اینها به‌طور مساوی و در ۱۲٫۵٪ موارد رخ می‌دادند. این سیگنال‌های جدید با تعویض رنگ مانیتور نمایش داده می‌شدند (قرمز برای حالت اول و زرد برای حالت دوم). ۷۵٪ از سیگنالهای رفتن سیگنالی به دنبای نداشتند و هدف شرکت کنندگان همان فشردن دکمه در سریع‌ترین حالت ممکن باقی ماند. با دیدن سیگنال رفتن اولیه، شرکت کننده بلافاصله قصد دارد دکمه "رفتن" را فشار دهد. به شرکت کننده دستور داده می‌شد که در صورت مشاهده سیگنال توقف، قصد فوری خود را برای فشار دادن دکمه "رفتن" لغو کند. شرکت کننده در هنگام دیدن سیگنال "تصمیم بگیر" باید تصادفاً میان فشار دادن یا ندادن دکمه انتخاب کند. در آزمایش‌های "سیگنال تصمیم بگیر" باید از فشار دادن ناگهانی دکمه در هنگام دیدن سیگنال رفتن خودداری کند و بعد تصمیم بگیرد. به دلیل تصادفی بودن مدت تأخیر بعضی مواقع اینکار ممکن نبود (چرا که سیگنال ثانویه در بعضی مواقع بسیار دیر نمایش داده می‌شد). آن آزمایش‌هایی که در آن نمونه بدون دیدن سیگنال بعدی به صورت ناگهانی به سیگنال رفتن واکنش نشان می‌داد نمایانگر زمان واکنش در حدود ۶۰۰ میلی ثانیه است. آن آزمایشاتی که در آنها سیگنال تصمیم خیلی دیر نشان داده شد، و شرکت کننده قبلاً انگیزه خود را برای فشار دادن دکمه رفتن را اعمال کرده بود نیز زمان واکنش در حدود ۶۰۰ میلی ثانیه است. آزمایشاتی که در آنها سیگنال توقف نشان داده شده و شرکت کننده با موفقیت به آن پاسخ داده‌است، زمان پاسخ را نشان نمی‌دهند. آزمایشاتی که در آنها یک سیگنال تصمیم‌گیری نشان داده شده‌است، و شرکت کننده تصمیم گرفته‌است دکمه رفتن را فشار ندهد، نیز زمان پاسخ را نشان نمی‌دهد.. آزمایشاتی که در آن یک سیگنال تصمیم‌گیری نشان داده می‌شود، و شرکت کننده قبلاً انگیزه خود را برای فشار دادن دکمه حرکت انتخاب نکرده‌است (که طبق فرضیه باید می‌کردند) ولی فرصت تصمیم‌گیری داشته زمان واکنش نسبتاً کند تری و در حدود ۱۴۰۰ میلی ثانیه را نشان می‌دهد. از شرکت کننده در پایان آن "آزمایش تصمیم بگیرید" که در آن آنها واقعاً دکمه فشار را فشار داده‌اند پرسیده شده‌است که آیا آن را ناگهانی فشار داده‌اند یا بر اساس تصمیم آگاهانه ای که بعد از دیدن سیگنال گرفته‌اند. با این حال، براساس داده‌های زمان پاسخ، به نظر می‌رسد که بین زمانی که کاربر فکر می‌کند فرصت تصمیم‌گیری دارد، اختلاف وجود دارد (و در نتیجه فشار دادن ناگهانی نبوده)-در این مورد فشار دادن دکمه و وقتی که تصور می‌کردند ناگهانی آن را فشار داده‌اند (طبق سیگنال رفتن اولیه)-که سیگنال تصمیم برای پیروی کردن از آن نمایش داده شد.