اس-۲۰۰_آنگارا/وگا/دوبنا
موشک‌ها
موشک این سامانه دارای یک پیش‌ران اصلی و چهار بوستر (پیش‌ران کمکی) سوخت جامد است. این پیش‌رانه‌های کمکی که حدود ۴٫۹ متر طول و ۴۸ سانتی‌متر عرض دارند، بین ۳ تا ۵٫۱ ثانیه کار کرده و سپس جدا می‌شوند. پیشران اصلی موشک نیز با توجه به برنامه‌ریزی مورد نظر متناسب با شرایط پروازی هدف بین ۵۱ تا ۱۵۰ ثانیه کار می‌کند و موشک را به برد مفیدی بین ۱۵۰ تا ۳۰۰ کیلومتر می‌رساند. موشک‌های این سامانه بین ۱۰٫۶ تا ۱۰٫۸ متر طول، ۰٫۸۶ متر قطر و ۷۱۰۰ تا ۸۰۰۰ کیلوگرم جرم دارند. برای کمینه برد قابل درگیری با هدف در منابع اعداد مختلفی شامل ۷، ۱۷ و ۶۰ کیلومتر و برای کمینه ارتفاع هدف قابل درگیری نیز ارتفاع ۳۰۰ متر ذکر شده‌است. سرجنگی ۲۱۵ یا ۲۱۷ کیلوگرمی آن نیز از نوع انفجاری ـ ترکشی بوده و دارای ۱۶۰۰۰ ترکش ۲ گرمی یا ۲۱۰۰۰ ترکش ۳٫۵ است و شعاع مرگبار این کلاهک جنگی سنگین‌وزن که با فیوز مجاورتی یا دستوری منفجر می‌شود بیش از ۲۰ متر تخمین زده شده‌است. بنابراین اگر هواپیمای هدف در مراحل نهایی مانور بدهد باید راهی برای دور شدن از موشک به میزان بیش از ۲۰ متر پیدا کند در حالی که قدرت مانور و سطح فناوری هدایت در نمونه‌های نهایی اس-۲۰۰ نیز بهبود پیدا کرده‌است؛ نحوه هدایت این موشک در فاز ابتدایی دستوری رادیویی، در فاز میانی اینرسی و در فاز نهایی و رسیدن به هدف از نوع راداری نیمه‌فعال است. در برخی نمونه‌ها نیز از سامانه‌های آشیانه‌یابی راداری و اختلالات الکترونیکی صحبت به میان آمده‌است. موشک‌های این سامانه در صورت شلیک به بردهای کمتر از ۸۰ کیلومتر مستقیماً به سمت هدف حرکت کرده و در صورت شلیک به بردهای بیش از آن ابتدا با زاویه بیش از ۴۵ درجه اقدام به اوجگیری به ارتفاع بالا (متناسب با درگیری با هدف مورد نظر) می‌کند تا از پرواز در ارتفاعات پائین و نیروی مقاوم بیشتر هوا در این ارتفاعات پرهیز کنند. بهسازی S-200 در ایران به‌طور کلی شامل اصلاحات در بخش‌های پردازش، فرستنده، گیرنده، جنگ الکترونیک و تحرک‌پذیری سامانه بوده‌است. یکی از فعالیت‌های به انجام رسیده برای بهسازی سامانه S-200، تعویض تمامی اجزای آنالوگ آن با تجهیزات دیجیتال است. اما دربارهٔ بهسازی S-200 باید گفت رادار پی-۱۴ توسط کشور سازنده که در اینترنت منتشر شده نشان دهنده استفاده از قطعات دارای فناوری حالت جامد (Solid State) است که باعث بهبود ویژگی‌های فنی و عملیاتی رادار شده‌است از جمله توانایی مقابله بهتر با جمینگ‌های فعال، اخلال‌های پالسی غیرهمزمان و بازتاب‌های نامطلوب پس زمینه مانند نقاط شهری و ارتفاعات و عوارض طبیعی، توانایی بسیار بهتر در پردازش داده‌ها، تبادل اطلاعات به‌طور خودکار با سایر سامانه‌های دفاع هوایی، ترکیب و تشخیص داده‌های دریافتی از چندین رادار و سایر منابع اطلاعاتی. برای این منظور تجهیزات ضد فریب و اخلال دیجیتال، برای مقابله با اخلال‌های غیرفعال و غیرهمزمان، تجهیزات خودکار کسب اطلاعات راداری و مجموعه جمع‌آوری داده‌ها مورد بهسازی قرار گرفته‌اند. تجهیزات ضداخلال و فریب مبتنی بر سلول‌های عملیاتی تفکیک‌پذیر در یک واحد قابل تعویض با یکدیگر ترکیب می‌شوند. بدین ترتیب محافظت الکترونیکی همزمان از رادار در مقابل اخلالهای غیرفعال و غیرهمزمان را در مناطق مربوطه بدون از دست دادن کیفیت و کارائی رادار در کل منطقه تحت پوشش ضمانت می‌کند. همچنین تجهیزات کسب و جمع‌آوری داده در کامیون تجهیزات رادار نصب شده و محدودیت فاصله پست‌های فرماندهی و کنترل تا رادار برداشته شده‌است. همچنین اطلاعات بیش از ۱۲۰ هدف توسط این رادار به‌طور همزمان قابل پردازش است. سامانه اخلالگر پلنا که تخصص آن عملکرد علیه رادارهای هوابرد و هواپیماهای جمع‌آوری الکترونیک است با ایجاد اخلال مؤثر در سامانه‌های دشمن، تا محدود ۲۵۰ کیلومتری رادارهای خودی را محافظت کرده و تا فاصله ۸۰ کیلومتری امکان هدفیابی برای رادارهای هوایی دشمن را از بین می‌برد، به این معنی که دشمن باید حداقل ۸۰ کیلومتر به سمت مواضعی که تحت پوشش پلنا هستند نزدیک شود که در این صورت به شدت در معرض آسیب از سوی پدافند خودی قرار می‌گیرد. احتمال عملکرد موفق نمونه‌های اولیه این سامانه در حالت کمینه ۸۰ درصد بوده‌است. مشخصات سیستم پدافند موشکی S- 200 نوع: سام / سطح به هوا کشور سازنده: شوروی سال ورود به خدمت: ۱۹۶۷ تا به حال شرکت سازنده: Almaz/Antei Concern of Air Defenc / Petr Grushin design bureau نمونه‌ها: S-200, S-200V (S-200VE), S-200D (S-200DE), S-200A وزن: ۷٫۱ تن طول: ۱۰٫۸ متر کلاهک: متلاشی شونده با قدرت انفجاری بالا به وزن ۲۱۷ کیلوگرم برد عملیاتی: ۳۰۰ کیلومتر سقف پروازی: ۴۰ کیلومتر سرعت: ۲۵۰۰ متر بر ثانیه معادل ۷٫۵ ماخ! در ایران: