Saiakuntza
Historia
Bere "optika" liburuan, ezagutzaren eta ikerketaren ikusp egi berria deskribatzen du, zentzu esperimentalean:"We should, that is, recommence the inquiry into its pr inciples and premisses, beginning our investigation with an inspection of the things that exist and a survey of the conditions of visible objects. We should distinguish the properties of particulars, and gather by induction what pertains to the eye when vision takes place and what is found in the manner of sensation to be uniform, unchanging, manifest and not subject to doubt. After which we should ascend in our inquiry and reasonings, gradually and orderly, criticizing premisses and exercising caution in regard to conclusions—our aim in all that we make subject to inspection and review being to employ justice, not to follow prejudice, and to take care in all that we judge and criticize that we seek the truth and not to be swayed by opinion. We may in this way eventually come to the truth that gratifies the heart and gradually and carefully reach the end at which certainty appears; while through criticism and caution we may seize the truth that dispels disagreement and resolves doubtful matters. For all that, we are not free from that human turbidity which is in the nature of man; but we must do our best with what we possess of human power. From God we derive support in all things."Haren azalpenaren arabera, beharrezkoa da froga bat egitea, gizakiaren izaeraren ondorioz emaitzak subjektiboak eta sentikorrak izateko sentikortasunez hertsiki kontrolatua. Gainera, ikuspegi kritikoa behar da aurreko aztertzaileen emaitzetan eta emaitzetan:"It is thus the duty of the man who studies the writings of scientists, if learning the truth is his goal, to make himself an enemy of all that he reads, and, applying his mind to the core and margins of its content, attack it from every side. He should also suspect himself as he performs his critical examination of it, so that he may avoid falling into either prejudice or leniency." Beraz, aurreko aztertzaileen emaitzak emaitza esperimentalekin alderatzea beharrezkoa da esperimentu objektibo baterako; ageriko emaitzak garrantzitsuagoak dira. Azkenean, horrek esan nahi du ikertzaile esperimental batek iritzi edo emaitza tradizionalak baztertzeko adinako adorea aurkitu behar duela, batez ere emaitza horiek esperimentalak ez badira, baizik eta deribazio logiko/mental baten ondorio badira. Kontsiderazio kritikoko prozesu honetan, gizakiak berak ez du ahaztu behar iritzi subjektiboetara jotzen duela, "aurreiritzien" eta "errukiaren" bidez, eta, beraz, kritikoa izan behar du bere hipotesiak eraikitzeko moduari buruz. Francis Bacon (1561 – 1626), XVII. mendeko filosofo ingeles eta zientzialari aktiboa, zientzia esperimentalaren defendatzaile eraginkorra bihurtu zen Berpizkunde Ingelesean. Galdera zientifikoak dedukzioz erantzuteko metodoarekin (Ibn al-Haythamen antzekoa) ez zen ados egon eta honela deskribatzen du: "Having first determined the question according to his will, man then resorts to experience, and bending her to conformity with his placets, leads her about like a captive in a procession. " Baconek behaketa errepikagarrietan edo esperimentuetan oinarritutako metodo bat nahi zuen. Nabarmenki, lehenik metodo zientifikoa gaur egun ulertzen dugun bezala agindu zuen."There remains simple experience; which, if taken as it comes, is called accident, if sought for, experiment. The true method of experience first lights the candle [hypothesis], and then by means of the candle shows the way [arranges and delimits the experiment]; commencing as it does with experience duly ordered and digested, not bungling or erratic, and from it deducing axioms [theories], and from established axioms again new experiments."Hurrengo mendeetan, metodo zientifikoa hainbat arlotan aplikatu zuten pentsalari eta zientzialariek aurrerapen eta aurkikuntza garrantzitsuak egin zituzten. Adibidez, Galileo Galilei k (1564 – 1642) denbora zehatz neurtu zuen eta gorputzaren erorketa baten abiadurari buruzko neurketa eta ondorio zehatzak egiteko esperimentatu zuen. Antoine Lavoisier (1743-1794), kimikari frantziarra, esperimentuak erabiltzen ditu eremu berriak deskribatzeko, hala nola errekuntza eta biokimika, eta masaren kontserbazioaren teoria garatzeko (materia). Louis Pasteurrek (1822-1895) metodo zientifikoa erabili zuen bat-bateko belaunaldiaren teoria nagusia ezeztatzeko eta gaixotasunaren germenen teoria garatzeko. Nahasgarriak izan daitezkeen aldagaiak kontrolatzeak duen garrantziaren ondorioz, nahiago da laborategiko esperimentuak egitea, ahal denean ondo diseinatuta.