cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Giltzurruneko displasia multikistiko
Diagnostikoa
Orokorrean diagnostikoa ultrasoinua ren bidez egiten zaio jaio aurretik haurrari, hau da, haurdunaldia n. Ekografia n tamaina anitzeko kiste en masa bat ikus daiteke, artean komunikatzen ez direnak eta estroma fibrotsu apur bat dutenak. Horretaz gain, beste giltzurrun a normala bada hipertrofia orekatzailea ager daiteke giltzurrun kontralateral horretan, umeki garaian jada agertu daitekeena. Hipertrofia hau ez bada garatzen, beste giltzurrun anomalia bat dagoela antzeman dezakegu.
Hala ere, batzuetan haurdunaldian ezin bada diagnostikoa konfirmatu ekografia jaio ostean egin beharko da.
Tratamendua
Ez dago Giltzurruneko displasia multistikoaren tratamendurik, giltzurrun ez funtzionala berez xurgatzen da pazientearen lehenengo bost urteetan. Sor daitezkeen arazoen intzidentzia oso baxua da. Era berean, zurgaketa hori beste nefronentzako gainkarga funtzional bat izango da eta epe luzean giltzurrun narriadura ekar dezake.
Gomendioak:
Nahiz eta tratamendurik ez egon gomendatzen da:
Tillman konderria (Oklahoma)
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 7,992 pertsonetatik 6,948 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 1,783 dira. 567 beltzak edo afroamerikarrak. 243 amerikar natiboak ziren eta 2 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 21 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 13 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 198 pertsonek kokatzen zuten.
Jasokuntzeko eliza (Urtasun)
Jasokuntzeko eliza Esteribarko Urtasun lekuan Erdi Aroko kristiau eliza bat da.
Eraikina
Litekeena da Erdi Arokoa izatea, XIII. mendekoa, ateak, arku-hondarren batek eta bataiarriak erakusten dutenez. Estalki barrokoak XVIII. mendean gehitu ziren, jatorrizko itxura aldatuz.
Habearte bakarreko oinplano angeluzuzena du, hiru atalekoa, burualde zuzena barne, eta laugarren atal bat, koruari dagokiona. Habeartea eta burualdea luneto-ganga barroko batez estalita daude. Ganga horrek nerbioak ditu, eta ertzak eta lore apaingarriak giltzarri gisa sendotzen ditu. Korua oinaldean dago, eta beheko estalkia dinteldua du; hala ere, ziurrenik XIII. mendekoa da sekzio karratuko ahokadurako arkua.
Kanpoaldean, harlanduxkako hormak ikusten dira behealdean, eta luzituta dorrearen goikaldean eta alboetan. Ateak XIII. mendeko arku zorrotz gotikoa du, hiru arkibolta angeluzuzenekin eta boladun hauts-babesarekin. Arkupe dinteldu sinple baten azpian dago, pilareen gainean. Dorrea, alboko erdi-puntuko gorputz prismatikoa, koruaren atalaren gainean dago. Jasokundeko Ama Birjinaren parrokiaren atearen aurrean hilarri bat dago, inskripzio honekin: esta SEPULTU/RA ES DE LOS/SEÑORES DEL/PALACIO D/E URTASUN (hilarri hau Urtasungo jauregiko jauneen da).
Elizaren buruan, burualde zuzenera egokitutako erretaula nagusi bat dago, XVIII. mendeko lehen erdiko barroko estilokoa. Ama Birjina eseriaren irudia XIII. mendekoa da, 1730ekoa, Vianako Printzea Erakundeak armarritu eta katalogatua. Gaur egun, landa-turismoko ostatua da, baina geroko konponketek eta kristalezko begiak jartzeak desitxuratu egin dute.
Bataiarria Erdi Arokoa da eta korupean dago.
Weetamoo
Weetamoo (edo Weetamoe, Namumpum, Tatapanunum, 1635-1676) Wampanoag buruzagi amerindiarra izan zen. Pokanoket-en Mattapoiset herrian jaio zen Rhode Island-eko Taunton ibaiaren eremuan. Weetamook Pocasset tribua gobernatu zuen 1620an, Rhode Islanden zegoena. 1675. urtean, Philip-en alderdira sartu zen kolonizatzaileen aurka Philip erregearen gudaren garaian. Taunton ibaian hil zen ingeles tropeetatik ihes egiten saiatzen ari zenean gerra garaian.
Greta Garbo
Greta Lovisa Gustafsson, «Greta Garbo» bere izen artistikoagatik ezaguna (Stockholm, 1905eko irailaren 18a - New York, 1990eko apirilaren 15a), bere bizitzaren zatirik handiena Estatu Batuetan bizi izan zen estatubatuar nazionalizatutako aktore suediarra izan zen, eta, 1920an eta 1930ean, Hollywoodeko hainbat ekoizpen zinematografikotan parte hartzeagatik, mutu zein soinudunetan, ospea lortu zuen nazioartean. Emanaldietatik 1941ean erretiratu zen. Bere ibilbide artistikoari modelo gisa ekin bazion ere, 1920an hasi zen antzezten. Bere lehen rol protagonista 1924ko Gösta Berlingenen saga film mutuan lortu zuen, Mauritz Stillerren zuzendaritzapean. Hurrengo urtean, Metro Goldwyn Mayer estudioek kontratatu zuten, eta laster joan zen Hollywoodera.
Hollywooden finkatuta, hogeita lau film filmatu zituen; «barre egiten ez duen emakumea» izena jarri zioten dramarako zituen aktore-baldintzengatik. Jokatu zituen ekoizpen mutuen artean Torrent —bere lehen film estatubatuarra—, Clarence Brownen Flesh and the Devil, Love, The divine woman eta A woman of affairs nabarmentzen dira.
1930ean, «Garbok hitz egiten du» esloganarekin publizitatua, bere lehen film soinuduna (Clarence Brownek zuzendua) estreinatu zen: Anna Christie, Oscar sarietarako emakumezko aktore onenaren lau izendapenetatik lehena. Azkenik, ohorezko sari bat eman zioten 1954an, baina ez zen jasotzera joan; haren ordez, Nancy Kelly joan zen.
1930eko hamarkadan, Clarence Brown, George Fitzmaurice eta Edmund Goulding zinemagileek zuzendu zuten, eta garai hartako aktore garrantzitsuenetako batzuekin batera aritu zen, hala nola Robert Montgomery, Clark Gable, Melvyn Douglas eta John Gilbertekin. Ernst Lubitschek zuzendutako Ninotchka (1939) komedian, Nina Ivanovna «Ninotchka» Yakushovaren papera oso goraipatua izan zen. Hil zenean, hogeita hamar bat film filmatu, bi film labur eta hainbat publizitate zituen eginak. 1999an, American Film Institutek Hollywoodeko historiako emakumezko bosgarren izar onena izendatu zuen.
Lehen urteak
Gretak 14 urte zituela aita hil egin zitzaion, eta eskola utzi behar izan zuen lan egiteko, eta, hala, familiari lagundu zion egoera ekonomiko penagarrian baitzeguden (ama eta bi neba). Gero, Pub izeneko biltegi batean lortu zuen lana, Stockholmen, eta berehala hautatu zuten saltoki handietako publizitate-kanpainetarako. Argazkia egunkarietan agertu bezain laster, publizitate-film labur baterako hautatu zuten Pub kate bererako. Argazkia egunkarietan agertu bezain laster, publizitate-film labur baterako hautatu zuten Pub kate bererako. Horrek, azken batean, filmen zaporea probarazi zion, laster beste film labur batean agertu baitzen. Eric Petscher komedia-zuzendari batek aukera txiki bat eman zion 1922an Luffar-Petter (Pedro Tranpatia) produkzioan, eta, laster, Greta gazteak beka bat jaso zuen Stockholmeko drama-eskola batean ikasteko.
1922 eta 1924 bitartean, Stockholmeko ospe handiko drama-eskola batean ikasi zuen. Hor, Greta Garbo ezizena ez ezik, zinemarako lehen papera ere jaso zuen. MGMko Louis B. Mayer liluraturik geratu zen Garboren indar dramatikoa ikustean, eta haren estudioetarako kontratatu zuen.
Transformazio faila
Faila transformatzailea bi plaka tektonikoren arteko muga eratzen duen faila mota da, desplazamendu horizontala duena. Erraz bereiz daiteke lurrazaleko hausturengatik.Faila transformatzaileen muturrak ozeano gandorrak, subdukzio zonak edo beste faila transformatzaileak elkartzen dituzte, beraz, faila transformatzaileak beste ertz bati lotuta amaitzen dira. Faila hauek ezagunak dira kontserbazio faila izenez ere, ez baitute litosfera sortzen ez eta suntsitzen ere.
Greta Garbo
Suediatik Hollywoodera
1924an, Garbok lehen aukera handia izan zuen, Mauritz Stiller zuzendari ospetsuak Gosta Berlingen legenda (Gosta Berlings Saga) filmean paper bat eman zionean. Film honen arrakastak onura ekarri zien biei; Greta eta Stiller M.G.M. handiak kontratatu zituen (Goldwyn Mayer metroa), Kalifornian.
Transformazio faila
Bi transformazio faila mota daude: ozeano dortsala segmentutan banatzen dituztenak eta plaka kontinentalen artean ertz pasiboak sortzen dituzten failak, bata bestearekiko horizontalki higitzen dira, litosfera suntsitu eta eratu gabe. Mota honetako transformazio faila famatuena/ospetsuena San Andres faila da, Kalifornian (Ameriketako Estatu Batuak).
Parus carpi
Parus carpi Parus generoko animalia da. Hegaztien barruko Paridae familian sailkatua dago.
Transformazio faila
== Faila transformatzaileen jatorria == Faila transformatzaileen jatorria azaltzeko ozeanoa sortu aurretik, gertatu den rift prozesua aztertu behar da. Rift prozesua hasi aurretik, kontinenteak ahultasun gune edo lerro batzuk izan ditzake, idealki, lerro hauek elkarrekiko paraleloak lirateke. Lerro hauekiko paraleloa den estentsio indar bat, hau da, elkarrengandik banatzeko joera duen indar bat, sortzen bada, indarraren norabidearekiko perpendikularrak diren hausturak sortuko dira. Haustura hauen ondorioz, ahultasun-planoak, urratze-faila bat bezala hasiko dira funtzionatzen, beraz, aurretik sortutako ahultasunak berrerabili egiten dira. Rift prozesua bukatzean, hausturek ozeano gandorra osatuko dute eta urratze failak bakarrik gandorren artean aktiboak diren faila transfromatzaile bihurtuko dira.
Greta Garbo
Suediatik Hollywoodera
Bere lehen filma Uharra (The Torrent) izan zen, eta pixkanaka Garbo zinema mutuko izar handienetako bat bihurtu zen, besteak beste, Maitasuna (Love) eta Emakume arina (A woman of affairs) filmekin. John Gilbert galaiarekin arrakasta handiko hiru film filmatu zituen. Idilio bat hasi eta ezkontzea erabaki zuten, baina Garbo ez zen ezkontzara aurkeztu, eta Gilbert egun horretan Louis B. Mayer ekoizlearekin borrokatu zen, hark barre egin baitzion. Maitasun-desadostasun hori gorabehera, Garbok eta Gilbertek elkarrekin lan egiten jarraitu zuten, eta Gilber izar gisa gainbehera bizi zenean, Garbok Suediako Kristina erregina filmeko paper baterako berreskuratu zuen.
Transformazio faila
Laburtuz, faila transformatzaileen jatorria rift prozesuaren ondoriozkoa da. Hau horrela dela Itsaso Gorrian ziurtatzen da, izan ere, bertako ozeano gandorreko faila transformatzaileak kontinenteraino jarraituta, aitzinako urratze failak direla ikusten da
Greta Garbo
Zine mututik soinudunera
Zinema mutuan izar bilakaturik, soinudun filmak etortzerakoan ere arrakasta izan zuen Garbok, horrelakorik lortu zuen bakanetakoak. Anna Christie (1930) izan zen Garboren lehen soinudun filma. Haren suediar doinua gorabehera, ikusleek filma oso gustoko izan zuten. Haren apetak zirela eta, MGMrekin ika-mika izan zuen. Bi urtez film batean ere ez zen agertu, baina azkenean Garbok bere filmen gaineko kontrol osoa erdietsi zuen. Lau aldiz Oscar sarirako izendapena jaso zuen, lauak 1930eko hamarkadan, Grand Hotel, Queen Christina, Anna Karenina eta Camille filmekin.
Mata Hari, Suediako Cristina erreginak edo Anna Kareninak filmeak, besteak beste, «Garbo»ren legenda finkatu egin zuten. Ninotchka filmatzean, antza denez, porrotaren beldurrez, lanbidea utzi nahi izan zuen, nahiz eta lehenagotik ee bere lanak gutxitzen hasia baitzen.
Erretiro goiztiarra
Ospearen gailurrean, 36 urte zituela, Hollywooden gehien kobratzen zuen aktorea zenean, zinean lan egiteari utzi zion, bizitza publikoa alde batera utzi nahian. Gainerako bizitza New Yorkeko apartamentu dotore batean pasatu zuen, Central Parketik gertu, artelanez inguratuta; Renoir, Pierre Bonnard eta Kandinskyren koadroak bildu zituen, besteak beste. Erabat baztertuta bizi izan zen, eta komunikabideekin kontakturik izan gabe. Ez zen festetara edo ekitaldi publikoetara joaten; Ohorezko Oscar bat eskaini ziotenean ere, baztertu egin zuen. Bere azken elkarrizketa laburra bezain harrigarria izan zen: kazetaria «Nik galdetzen dut...» esanez hasi zen, eta berak eten egin zion eta honela joan zen: «Zergatik galdetu?
Bere bizitzako hurrengo 30 urteetan, jet seteko pertsona famatu handiekin harremanetan egon zen, eta, 1941ean Bi apurpegidun emakumea filmetk agertu ez zen arren, ikusleek bere pertsonarekiko zuten interesa ez zen inoiz jaitsi; paparazziek etengabe jarraitzen zioten, eta zinemara itzuliko zen zurrumurruak (batzuk faltsuak, beste batzuk errealak) ez ziren inoiz falta izan. Garbok, geroago, hau esan zuen: «Nire bizitza ezkutalekuen, atzeko ateen, igogailu sekretuen eta inor ez gogaitzeko oharkabean pasatzeko modu posible guztien ibilbidea izan da». Garai bateko izar handia munduko presorik ezagunena bihurtu zen.
1960. urtean ezkutalekua aurkitu zutenetik, kazetariek azken unera arte jazarri zuten, eta etxearen aurrean guardia egin zuten haren atzetik, zahartzaroko argazkia ateratzeko. Horregatik, betaurreko ilun eta txapel handiekin ibiltzen zen beti aurpegia ezkutatuta. Neurri horiek ez ziren aski izan; behin baino gehiagotan atera zioten argazkia, baita hil zen urtean ere, eta 1976an People aldizkariak bere irudiak argitaratu zituen biluzik igerian, teleobjektiboz hartuak. Goiz erretiratu zen arren, dirutza handia bilbu zuen luxuzko Rodeo Drive alderdian (Beverly Hills, Los Angeles) egindako inbertsio higiezinei esker. Baina xumeki bizi izan zen, frugalki janda, eta, Aristoteles Onassis eta Cecil Beaton argazkilariaren adiskidetasuna landu zuen arren, oso modu diskretuan janzten zen eta ilea tindatu gabe eramaten zuen, oharkabean pasatzeko. Behin, Burt Reynolds-ekin joan zen taxiz, baina hark ez zuen ezagutu; ez zuen jakin nor zen agur esateko unera arte.
Heriotza
1990eko apirilaren 15ean hil zen New Yorken, 84 urte zituela. Stockholmeko Skogskyrkogården hilerrian lurperatua dago. Haren dirutza, 20 milioi dolarrekoa, New Jerseyko iloba batek jaso zuen.
Filmografia
Hona hemen bere filmak:
Greta Garbo hil ondoko lanak
Greta Garbo zinemaren ikono bihurtu zen, eta, hil ondoren, hainbat lan zinematografiko eta literario ekarri zuten gogora.
Literatura
César Arconada idazle palentziarrak 1926an Greta Garboren bizitza ospetsua argitaratu zuen. Ez da biografia konbentzionala, prosa bikain batekin idatzitako liburu abangoardista eta fantasiazkoa baizik.
Antonio Portela poetak poema bat eskaini zion Greta Garbori Dogos liburuan, eta doktore-tesia egin zuen Greta Garboren mitoa Espainiako eta Hispanoamerikako literaturan gaiaz, Luis García Jambrina irakaslearen zuzendaritzapean. Tesi hori Salamancako Unibertsitatean aurkeztu zen, 2013ko maiatzaren 27an.
Clarence Brown zinema-zuzendariaren eta aktorearen arteko harreman profesionala Óscar Esquiviasen "La casa de las mimosas" (2010) lanean islatuta dago.
Montero Glez idazleak Greta Garbo eta Mercedes de Acostaren arteko harreman lesbikoa gogoratu du El secretos de la Garbo Polvo en los labios  liburuan (Editorial Lengua de trapo, 2012).
Transformazio faila
Faila moten arteko desberdintasuna
Transformazio failek eta faila transkurrenteak erlazio handia daukate eta horren ondorioz, normalean nahasten dira. Biak desplazamendu irristagaitza edo alboz alboko mugimenduak dira; ordea, transformazio failek beste plaka limitearen edo beste faila motaren batasunean bukatzen dute. Faila transkurrenteak, berriz, batasunik gabe desagertzen dira. Gainera, transformazio failek faila linea guztian deformazio berdina daukate, transkurrenteek desplazamendu gehiago failaren erdialdean izanik. Azkenik, transformazio failek plaka tektoniko baten limite bat osatu dezakete, faila transkurrenteek, berriz, ez.
Faila transformatzaileen funtzionamendua
Transformazio failen efektua tentsioa arintzea da. Tentsio hau zenbait gauzengatik sortu daiteke: Lurraren lurrazalean edo zoruan dauden arroka geruzen konpresioagatik, luzapenagatik edo alboko tentsioagatik. Tentsio hau arintzeko, transformazio failek  tentsioa subdukzio zonetara eramaten dute.
Transformazio failak normalean aurkitzen dira gandor ozeanikoen edo hedapen zentroen segmentuak elkartzen. Gandor ozeanikoetan ozeano ohe konstantea sortzen ari da magma basaltikoa dela eta. Ozeano ohe berriak zaharra bultzatzen du eta ondorioz, zaharra kontinetetara pixkanaka-pixkanaka iristen da. Gandorren segmentuen arteko bereizketa honek (nahiz eta kilometro batzuk bakarrik diren), ozeano hondoaren parteak direkzio desberdinetan bultzatzea eragiten du. Ozeano hondoen alboko mugimendu horietan transformazio failak aktibo egon ohi dira.
== Faila transformatzaile motak == John Tuzo Wilsonek (1965) transformazio failen artean 6 mota ezberdindu zituen, transformazio failek batzen dituzten plaken arteko mugen arabera. Muga horiek bi ozeano-gandorren artean koka daitezke, gandorraren eta fosaren artean edo bi fosen artean.
Gandor-gandor faila transfromatzaileak
Mota honetako failek plaken arteko muga dibergenteen ozeano gandorretako bi zati elkartzen dituzte, eta zalantzarik gabe, transformazio failen artean arruntenak dira. Faila hauek, 100 km-ko batez besteko tartearekin, ozeano guztietako gandorretan zehar aurki daitezke, baina agian egitura nabarmenenak Ozeano Atlantikoko eta Indiako Ozeanoko ekuatore inguruan eta Ozeano Bareko hegoaldean aurki daitezkeenak dira.
Faila hauek eremu aktibo bat eta eremu ez aktibo bat izaten dute. Eremu aktiboa gandor ozeanikoen arteko gunea da, bertan, plakek aurkako norabidea baitute eta ez aktiboa gandor ozeanikoen kanpo geratzen dena, bertan, bi plakek norabide berdina baitute.
Orokorrean, ozeanoen zabalkuntza gandorrekiko perpendikularra da eta faila transformatzaileekiko paraleloa, beraz, failaren tamaina denboran zehar ez da aldatuko.
Gandor-fosa faila transfromatzailea
Itsas hobiko polaritatearen arabera mota honetako bi transformazio faila bereizten dira. Alde batetik, gandorra duen blokea subdukzio eremuaren bloke zamalkatzailea den kasua. Baldintza horietan transformazio faila luzatu egiten da denboran zehar eta luzapenaren abiadura gandorrak duen zabalkuntza-abiaduraren erdia izango da. Hego Amerikako hegoaldeko muturretik ekialdera mota honetako failen adibide bi aurki daitezke. Bestetik, ozeano gandorra duen blokea fosan hondoratzen denean. Kasu honetan, faila transformatzaileren luzera aldaketa, gandorren zabalkuntzarekin erlazionatuta egoteaz gain, subdukzitzen den proportzioarekin ere lotuta egongo da. Beraz, gandorraren zabalkuntza subdukzitzen den proportzioa baino handiagoa bada, faila luzatu egingo da eta subdukzitzen den proportzioa gandorraren zabalkuntza baino handiagoa bada, faila transformatzailea txikitu egingo da. Mota honetako failaren adibidea Txile hegoaldeko gandorra eta Hego Amerikako subdukzio eremua lotzen dituen faila izan daiteke.
Fosa-fosa faila transfromatzaileak
Mota honetako hiru transformazio faila bereizten dira muga konbergenteetako fosen polaritatearen arabera. Lehena, subdukzio eremuak elkarrengana okertzen direnean. Failaren tamaina proportzio berean luzatuko da, bi eremuetako subdukzio tasa berdina izango baita.
Bigarren aukera, subdukzio eremuak kontrako okerdura badute, faila transformatzailea txikitu egingo da, bloke hori subdukzitu baita. Gaur egun ez da horrelako egiturarik ezagutzen.
== Kontinentetako faila transformatzaileak == Faila transformatzaile kontinentalak desplazamendu handia (ehunka kilometrotatik gorakoa) dute. Aspaldiko ahultasun planoei jarraituz hedatzen dira eta ozeanoetakoekin konparatuz hauen ezaugarri nagusia plaken arteko mugimendua eta failaren norabidea ez dela zeratan paraleloa izan behar da. Horregatik, konpresio eta tentsio eremuak garatzen dira.
Faila transformatzaile kontinentalak 3 eremutan banatzen dira:
Faila transformatzaileen adibideak
Faila transfromatzaileak ez daude bakarrik ozeanoetan, nahiz eta hauek izan ohikoenak ozeano gandorrak lotzen dituztelako, kontinentean hainbat faila transfromatzaileen adibide daude:
Grand International Mansion
Grand International Mansion edo The Pinnacle (txineraz: 顶峰), Txinako Herri Errepublikako Guangzhou hirian dagoen bulego etxe orratza da. Egitasmoak hainbat aldaketa izan zituen, eta behin betiko diseinua 2009an aukeratu zen, dorrea heren bat altxatua zegoenean.
Eraikina Perla Ibaiko Dorrearen ondoan dago eta 360 metro eta 60 solairu ditu, nahiz eta, egituraren azken 60 metroak, antena bat diren.
Eraikuntza
Lehen harria 2008aren hasieran jarri zen eta zulaketa berehala hasi zen. 2008aren amaieran lurpeko solairuak eraikitzen hasi ziren eta azkenik 2009 ekainean, lur-gainekoak.
Miquel Barceló
Miquel Barceló (Felanitx, Mallorca, 1957ko urtarrilaren 8a) espainiar margolaria da.
Palmako Dekorazio Arteetako Eskolan eta Bartzelonako Arte Ederretako Eskolan ikasi zuen. Gero, Taller Lunatic arte kontzeptualeko taldean sartu zen, Mallorcan. 1976an, haren margolanak bakarrik biltzen zituen lehen erakusketa antolatu zen, Palmako Arte Museoan. 1981ean Sao Pauloko bi urtez behingo erakusketan parte hartu zuen, 1982an Kasselgo Dokumenta erakusketan, eta 1985ean Parisko bi urtez behingo erakusketan Espainia ordezkatzeko aukeratu zuten. Harrezkero, Europako eta Estatu Batuetako museo eta galeria nagusiek erosten dituzte Barcelóren koadroak. Erakusketa ugari egin ditu, batzuk oso areto ospetsuetan, hala nola Parisko Lambert galerian eta New Yorkeko Leo Casteli galerian. 1986an Bartzelonako Loreen Azokako kupula dekoratu zuen, Udalak eskaturik. 1986an Arte Plastikoen Sari Nazionala eman zion Espainiako Kultura-ministerioak. Operako eszenografia lanetan ere aritua da (besteak beste, Manuel de Fallaren El retrablo de Maese Pedrorako, Parisko Opera Komikoaren Antzokian). Lehorreko natura zein itsasokoa da Barcelóren obretako gai nagusia. 2003. urtean, Principe de Asturias de las Artes saria irabazi zuen. Margo-geruza lodiz egiten ditu bere margolanak, erliebe efektuak lortzeko. Gaur egun, espainiar margolaririk kotizatuenetariko bat da.
Miramar
Miramar Valentziako Erkidegoko udalerria da, Safor eskualdean eta Valentziako probintzian kokatua.
Zlosyň
Zlosyň Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 489 biztanle ditu eta 5.87 kilometro koadroko azalera. Mělník barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1340 urtean egin zen.
Wiesendangen
Wiesendangen Suitzako udalerria da. Zürich kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Michel Leiris
Michel Leiris (Paris, Frantzia, 1901eko apirilaren 20a - Saint-Hilaire, Frantzia, 1990eko irailaren 30a) frantsesezko idazlea eta etnologoa izan zen. 1924an mugimendu surrealistako kide egin eta Max Jacoben eraginpean Simulacre (Itxurak egin) lehen olerki-liburua argitaratu zuen. 1920ko hamarkadan idatzi eta 1946an argitaratutako Aurora bere eleberri bakarrean ere antzematen zaizkio surrealismoaren zantzuak. 1931n Afrikara joan zen etnologia-talde bateko idazkari gisa, eta urte batzuk geroago Antillak, Txina eta Kubara ere joan zen. Bidaia haien emaitzak dira, besteak beste, L´Afrique fantôme (1934, Afrika mamua) eta Cinq études d´ethnologie (1969, Bost etnologia ikerketa) saiakerak. Psikoanalisiak eraginda, L´âge d´homme (1939, Gizonaren adina) eta La reglè du jeu (Jokoaren araua) zikloa osatzen dute Biffures (1948, Ezabaketak), Fourbis (1955, Txikikeriak), Fibrilles (1966, Izpitxoak) eta Faible bruit (1976, Zarata ahula) liburuak idatzi zituen, autobiografiari tankera berri bat emanez. Aipagarriak dira, halaber, literaturgintza-zeremonietako errituekin parekatzen duten obrak: Le sacré dans la vie quotidienne (1938, Sakratutasuna eguneroko bizitzan) edota De la littérature considerée como une tauromachie (1964, Literatura tauromakiatzat hartua). Hil ondoren, Leirisen Journal (1992, Egunerokoa) argitaratu zen.
Porthloo
edo Porthlow, 'Porth Logh', Ingalaterrako Kornualles konderriko udalerri bat da, Scilly uharteetan.
Erronbikosidodekaedro metabirgutxitu
Geometrian, erronbikosidodekaedro metabirgutxitua Johnsonen solidoetako bat da (J81).
Johnsonen solidoak 92 dira; eta Norman Johnson-ek izendatu eta deskribatu zituen, 1966an.
Perla Ibaiko dorrea
Perla Ibaiko Dorrea edo Pearl River Tower (txineraz: 珠江大厦), Txinako Herri Errepublikako Guangzhou hirian dagoen bulego etxe orratza da. Eraikuntza lanak 2011an amaitu ziren eta 309 metro eta 71 solairu dauzka.
Arkitektoa
Skidmore, Owings and Merrill arkitekto talde estatubatuarrak diseinatutako etxe orratz honek, haizearen indarrarekin energia ekoizteko airesorgailuak izango ditu egiturako hainbat puntutan.
Eraikuntza
2005eko udazkenean, dorrearen diseinua erabakitzeko nazioarteko arkitektura lehiaketa antolatu zen, Skidmore, Owings and Merrill irabazle izan zirelarik. Lehen harria 2006ko irailaren 6an jarri zen eta makinera ondorengo asteetan hasi zen lanean. 2008ko urtarrilean, lurpeko solairuentzako zulaketa amaitu zen, eta ondoren, eraikuntza garabiak jarri eta lurpeko solairuak altxatzen hasi ziren.
2010eko martxoaren 17an, dorreak gorengo garaiera eskuratu zuen, azken solairuetako altzairuzko egitura jartzean.
Mosasaurus
Mosasaurus (Mosa eta σαύρος sauros 'musker' hitzen lotunea) duela 70-66 miloi urte bizi zen sauropsidoen generoa da. Lehenengo espezimen fosilaren aztarnak Maastrichteko kareharrizko harrobi batean topatu zituzten Mosan 1764an.
Kladograma
Hona hemen Aaron R. H. Leblanc, Michael W. Caldwell eta Nathalie Bardet 2012an proposaturiko kladograma:
Pseudoblennius marmoratus
Pseudoblennius marmoratus Pseudoblennius generoko animalia da. Arrainen barruko Cottidae familian sailkatzen da.
Tanquinho
Tanquinho Brasilgo udalerri bat da, Bahiako estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Bac de Rodako geltokia
Bac de Roda Bartzelonako metroaren geltoki bat da, Bartzelona udalerriko Sant Martí barrutian dago.
Geltokia 1997n inauguratu zen.
Sceloporus carinatus
Sceloporus carinatus Sceloporus generoko animalia da. Narrastien barruko Phrynosomatidae familian sailkatuta dago.
Josefen tunika
Josefen tunika (La túnica de José) Diego Velázquez Sevillako margolariaren lana da. El Escorial monasteriokoko Sakristia Nagusiaren museoan gordetzen da, Madrilgo El Escorial herrian. Artistaren beraren ekimenez margotu zuen, eta 1634 arte mantendu zuen bere esku. Garai hartan, Koroari saldu zion, Vulkanoren sutegia eta beste egileen lan batzuekin batera, Buen Retiroko jauregi berria apaintzeko.
Deskribapena
Irudietako bi gizon, bata bizkarra emanda eta bestea bularra agerian, bere anatomia, bere muskulatura biluzteko joera erakusten digu artistak, Bakoren garaipena edo Vulcanoren sutegia bezalako lanetan bezala. Pixkanaka-pixkanaka, Velazquezen obretan lekua hartzen joango da italiarren eragin hau; Michelangelori erreferentzia egitea saihestezina da.
Anaia guztiak ez dira agertzen, bost bakarrik.
Olio mihise gaineko teknika erabili zuen. Tamainua: 223 x 250 zm.
Historia
Margolana Velazquezek 1629-1631 urteen artean Italiara egin zuen lehen bidaia egin ondoren margotuta izango zen. Artistaren beraren ekimenez margotu zuen, eta 1634 arte mantendu zuen bere esku. Urte hartan, Koroari eman zion.
Badirudi Velazquezek argi-iluna alde batera utzi zuela eta argi orokor batek gertakaria gertatzen den gela inbaditzen duela. Era berean, koloreek (urdina, laranja, horia) Veneziako artisten eragin handia zuten, bai errege-bilduman zeuden koadroena, bai Velazquezek Italiako penintsulara egindako bidaian izan zituenena, Venezian eta Erroman geldialdiak egin baitzituen.
Gaia
Itun Zaharreko gai bat da, Jakoben semeak aitaren aurrean agertzen direnean bere seme kuttuna, Josef, otso batzuen erasoaren ondorioz hil dela esateko. Josefen anaiek, bere anaiak etengabe izaten zituen ametsez apur bat nekaturik, paretik kentzeko, merkatari egiptoar batzuei saltzea erabaki zuten. Haien bertsioa zuritzeko, froga gisa, Josefen arropak erakutsi zizkioten aitari, lehentxeago bildots baten odolez zikindu zituztenak.
Jakob, albistea jasotzen duen unean bertan dago margolanean jasota; horregatik, dagoen aulkitik altxatzeko keinua egiten du, besoak altxatuz, harridura keinuz bere seme kuttunaren heriotzaren berri izatean. Velazquezek koadroan sartutako txakurrak, agian gezurraz konturatuta.
Candespinako gudua
Candespinako gudua 1111ko urriaren 26an Alfontso I.a Nafarroakoak eta bere emaztea zen Urraka Gaztelakoak Sepúlvedatik gertu dagoen Campo de la Espinan egindako gudua izan zen. Alfontsoren garaipena berriro aste gutxi barru Viadangosko guduan errepikatu zen.
Historia
Gudua Alfontso eta Urrakaren arteko botera lortzeko borrokaren zati bat izan zen. Urrakaren basailua zen Henrike I.a Portugalgoak (Borgoinako dukerrian soldaduak erreklutatzen ari zela) Alfontso aliatu zuen Galiziako Erresuma bitan zatitzearen truke
Data
Guduaren data zehatza ezezaguna da
Zlukov
Zlukov Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 264 biztanle ditu eta 6.03 kilometro koadroko azalera. Táborko barrutian dago.
Forum 66
Forum 66 (txineraz: 论坛66), Txinako Herri Errepublikako Shenyang hirian eraikitzen dagoen etxe orratz egitasmoa da. Lau eraikinek osatzen dute, 384 metro eta 75 solairuko bulego dorrea, 350 metro eta 65 solairuko bulego dorrea, eta 200 bat metroko bi etxebizitz eraikin.
Eraikuntza
Eraikuntza lanak 2008an hasi ziren, baina Shenyang hiriak neguan duen klima gogorragatik 2009ko azaroan, eten egin ziren, eta udaberrira arte ez dira berriz eraikitzen hasiko.
Stellifer fuerthii
Stellifer fuerthii Stellifer generoko animalia da. Arrainen barruko Sciaenidae familian sailkatzen da.
Uchaud
Uchaud Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gard departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Uchaud udalerrian erroldatutako biztanleak 3.873 ziren. Familiak 1.521 ziren, horien artean 380 pertsona bakarrekoak ziren (149 bakarrik bizi ziren gizonak eta 231 bakarrik bizi ziren emakumeak), 498 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 498 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 145 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 2.428 ziren, horien artean 1.739 aktiboak ziren eta 689 inaktiboak ziren. 1.739 pertsona aktiboetatik 1.509 lanean zeuden (800 gizon eta 709 emakume) eta 230 langabezian zeuden (100 gizon eta 130 emakume). 689 pertsona inaktiboetatik 236 erretiraturik zeuden, 214 ikasten zeuden eta 239 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Uchaud udalerrian 1.637 unitate fiskal zeuden, 4.154,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.668 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 207 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresa zen, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 50 eraikuntza enpresak ziren, 41 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 8 garraio enpresak ziren, 8 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 6 finantziazio enpresak ziren, 12 higiezinen enpresak ziren, 17 zerbitzu enpresak ziren, 42 administrazio publikoko enpresak ziren eta 16 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden 11 establezimendu komertzialetatik, 2 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 2 okindegiak, 2 harategiak, 1 liburu denda zen, 1 arropa denda zen, 1 etxerako tresna denda zen, 1 elektrotresna denda zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Uchaud udalerrian 26 nekazaritza-ustiategi zeuden, 128 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 2 botika eta anbulantzia 1 bat zegoen.
2009an haur-eskola 1 eta 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Notropis heterolepis
Notropis heterolepis Notropis generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Aarberg
Aarberg Suitzako udalerria da. Berna kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Rianápolis
Rianápolis Brasilgo udalerri bat da, Goiás estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Žlunice
Žlunice Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 243 biztanle ditu eta 7.98 kilometro koadroko azalera. Jičíngo barrutian dago.
Dazed and Confused (filma)
Dazed and Confused 1993ko Richard Linklater estatubatuar zinema zuzendariaren filma da.
Žlunice
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1650 urtean egin zen.
Dazed and Confused (filma)
Argumentua
Institutuko azken eguna eta udako oporraldiko lehena da, protagonistek sekula ahaztuko ez duten eguna... gogoratzea lortzen badute, noski.
Le Touquet-Paris-Plage
Le Touquet-Paris-Plage Frantziako udalerria da, Pas-de-Calais departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Le Touquet-Paris-Plage udalerrian erroldatutako biztanleak 5.355 ziren. Familiak 2.996 ziren, horien artean 1.588 pertsona bakarrekoak ziren (522 bakarrik bizi ziren gizonak eta 1.066 bakarrik bizi ziren emakumeak), 907 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 362 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 139 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 12.317 etxebizitza zeuden, 3.106 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 9.024 bigarren erresidentzia ziren eta 187 hutsik zeuden. 4.413 etxeak ziren eta 7.697 apartamentuak ziren. 3.106 etxebizitza nagusietatik 1.802 bere jabearen bizilekua ziren, 1.198 alokairuan okupaturik zeuden eta 106 doan lagata zeuden; 305 etxek gela bat zuten, 423 etxek bi zituzten, 690 etxek hiru zituzten, 676 etxek lau zituzten eta 1.013 etxek bost zituzten. 1.763 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 1.739 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 589 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 3.086 ziren, horien artean 1.913 aktiboak ziren eta 1.173 inaktiboak ziren. 1.913 pertsona aktiboetatik 1.743 lanean zeuden (878 gizon eta 865 emakume) eta 170 langabezian zeuden (88 gizon eta 82 emakume). 1.173 pertsona inaktiboetatik 370 erretiraturik zeuden, 444 ikasten zeuden eta 359 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Le Touquet-Paris-Plage udalerrian 3.029 unitate fiskal zeuden, 5.563,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 23.025 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 757 komertzioetatik, 6 erauzte enpresak ziren, 19 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 8 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 26 eraikuntza enpresak ziren, 266 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 9 garraio enpresak ziren, 107 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 11 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 24 finantziazio enpresak ziren, 79 higiezinen enpresak ziren, 83 zerbitzu enpresak ziren, 68 administrazio publikoko enpresak ziren eta 50 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 147 zerbitzu publikoetatik, 1 poliziaren kaserna zen, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 8 banku bulegoak, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen alokairu bulegoa, 1 autoeskola, 1 igeltseroa, 6 margolariak, 4 zurginak, 3 iturginak, 3 argiketariak, 2 eraikuntza enpresak, 12 ile apaindegiak, 62 jatetxeak, 32 higiezinen agentziak, 2 tintoreriak eta 4 apaindegiak.
2009an zeuden 176 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 3 120 m2 baino gehiagoko dendak, 2 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 14 okindegiak, 7 harategiak, 4 arraindegiak, 2 liburu dendak, 90 arropa dendak, 9 etxerako tresna dendak, 11 zapata-dendak, 4 elektrotresna dendak, 6 altzari dendak, 4 kirol-dendak, 2 lur eta paretak apaintzeko dendak, 3 drogeria, 3 lurrin-dendak, 6 bitxi-dendak eta 5 lore-dendak ziren.
Moixent
Moixent (gaztelaniaz Mogente) Valentziako Erkidegoko udalerria da, Costera eskualdean eta Valentziako probintzian kokatua.
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 669 biztanle zituen.
Le Touquet-Paris-Plage
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1 eta 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Le Touquet-Paris-Plage udalerrian1 Bigarren Hezkuntzako ikastetxea eta 1hezkuntza orokorreko lizeoaBigarren Hezkuntzako ikastetxeetan 342 ikasle zeuden eta hezkuntza orokorreko lizeoetan 503.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Tulsa konderria (Oklahoma)
Tulsa konderria (Tulsa County) Oklahomako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Tulsa da. 2010eko zentsuaren arabera 603,403 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Tulsa konderriak 152,037 kilometro koadro ditu. Horietatik 4,344 ura dira. Beste 147,693 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 396,88 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 603,403 pertsonetatik 459,983 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 66,582 dira. 63,737 beltzak edo afroamerikarrak. 34,615 amerikar natiboak ziren eta 383 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 13,892 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 628 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 30,165 pertsonek kokatzen zuten.
Jesús Valdés
Jesús Valdés Orotz (Zangoza, - Iruñea, ) nafar militarra izan zen, Espainiako Lehor Armadako teniente-koronel izandakoa.
Toledoko Infanteria Akademian ikasi zuen. 1922an Al-Hoceimako lehorreratzean parte hartu zuen. Gerra Zibila piztu zenean, Errepublikaren alde egin zuen. 1939an teniente-koronel zela, Camarena de la Sierran errenditu zen.
Gerra-kontseilu batean heriotza zigorra jazo arren, zigorra kommutatu zuten. 1947an barkamena jazo zuen.
Montpinier
Montpinier Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Tarn departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Montpinier udalerrian erroldatutako biztanleak 166 ziren. Familiak 64 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 28 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 24 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 75 etxebizitza zeuden, 63 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 4 bigarren erresidentzia ziren eta 8 hutsik zeuden. 69 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 63 etxebizitza nagusietatik 45 bere jabearen bizilekua ziren, 14 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 3 etxek hiru zituzten, 10 etxek lau zituzten eta 47 etxek bost zituzten. 49 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 16 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 44 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 117 ziren, horien artean 84 aktiboak ziren eta 33 inaktiboak ziren. 84 pertsona aktiboetatik 72 lanean zeuden (41 gizon eta 31 emakume) eta 12 langabezian zeuden (5 gizon eta 7 emakume). 33 pertsona inaktiboetatik 14 erretiraturik zeuden, 12 ikasten zeuden eta 7 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Montpinier udalerrian 65 unitate fiskal zeuden, 167,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.177 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra zurgina zen.
2000. urtean Montpinier udalerrian 16 nekazaritza-ustiategi zeuden, 495 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Sant Martíko geltokia
Sant Martí Bartzelonako metroaren geltoki bat da, Bartzelona udalerriko Sant Martí barrutian dago.
Bakantea
Bakantea (frantsesez: La Bacchante) 1844-1847 tartean Gustave Courbetek margotutako oihal gaineko olio-margolana da. Egun Koloniako Gustav Rau Fundazioaren eskuetan dago.
Historia
1914an, Frédéric Muller et Cie d'Amsterdam etxeak salgai jarri zuen margolana. 1968 arte Van Nierop-en bilduman egon zen. Bilduma horretatik Londresko Lefevre Galleryk saldu zuen. Erosle berria Gustav Rau doktorea izan zen. Rauk bere izena darama Fundazioaren eskuetan utzi zuen. 2011 Courbet Museoak margolariaren eta Auguste Clésinger eskultorearen arteko lotura erakutsi zituen. Badago Clésingerren obra bat, Femme piquée par un serpent (1847), Bakantearekin gertutasun handia duena. .
Deskribapena
Margolanean lotan dagoen emakume biluzik ikusten da. Inguruan objektu desberdinak ikusten dira, horien artea kopa bat. Horrek Graziako Bako jainkoaren jarraitzaileak ziren Bakanteekin lotzen du. Argitan emakumearen azala gailentzen da.
Biluzi hau Courbeten lanetan ezagutzen den zaharrenetariko bat da. Biluziaren estiloan nabaria da margolaritzaren maisu handien eragina. Lan honek Courbeten lanean garrantzitsua izango den ildo bat markatzen du. Modeloaren jarrera erotikoa da, utzia, Pizkundeko Il Correggio margolariaren tradizioan.
Guebenhouse
Guebenhouse Frantziako udalerri bat da, Mosela departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Aretxabaletako Nazioarteko Ziklo-krosa
Aretxabaletako Nazioarteko Ziklo-krosa Aretxabaletan (Gipuzkoa) 1952 eta 1991 artean jokatu izan zen ziklo-kroseko lasterketa da.
Guebenhouse
Biztanleria
2007an Guebenhouse udalerrian erroldatutako biztanleak 416 ziren. Familiak 156 ziren, horien artean 28 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 39 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 66 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 23 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 163 etxebizitza zeuden, 154 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 4 bigarren erresidentzia ziren eta 5 hutsik zeuden. 149 etxeak ziren eta 13 apartamentuak ziren. 154 etxebizitza nagusietatik 140 bere jabearen bizilekua ziren, 12 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 9 etxek hiru zituzten, 26 etxek lau zituzten eta 117 etxek bost zituzten. 133 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 52 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 87 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 278 ziren, horien artean 190 aktiboak ziren eta 88 inaktiboak ziren. 190 pertsona aktiboetatik 167 lanean zeuden (102 gizon eta 65 emakume) eta 23 langabezian zeuden (7 gizon eta 16 emakume). 88 pertsona inaktiboetatik 26 erretiraturik zeuden, 23 ikasten zeuden eta 39 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Guebenhouse udalerrian 160 unitate fiskal zeuden, 404 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.565 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4 komertzioetatik, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
Aretxabaletako Nazioarteko Ziklo-krosa
Historia
1952 eta 1955 artean jokatu zen eskualde mailako lasterketa, aurreneko bi urtetan Pazko eguneko lasterketa izena eta ondoren Aretxabaletako ziklo-krosa. 10 urteko hutsunearen ondoren 1967an Nazioarteko lasterketari kin zitzaion. Urtero jokatu izan zen 1991 arte.
Guebenhouse
Ekonomia jarduerak
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra altzari denda bat zen.
2000. urtean Guebenhouse udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Cavignac
Biztanleria
2007an Cavignac udalerrian erroldatutako biztanleak 1.526 ziren. Familiak 701 ziren, horien artean 269 pertsona bakarrekoak ziren (148 bakarrik bizi ziren gizonak eta 121 bakarrik bizi ziren emakumeak), 179 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 152 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 101 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 820 etxebizitza zeuden, 712 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 4 bigarren erresidentzia ziren eta 104 hutsik zeuden. 502 etxeak ziren eta 316 apartamentuak ziren. 712 etxebizitza nagusietatik 349 bere jabearen bizilekua ziren, 344 alokairuan okupaturik zeuden eta 18 doan lagata zeuden; 7 etxek gela bat zuten, 117 etxek bi zituzten, 175 etxek hiru zituzten, 191 etxek lau zituzten eta 223 etxek bost zituzten. 582 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 354 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 242 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Dadildis Pallarskoa
Dadildis Pallarskoa IX. mendeko Iruñeko erregina ezkontidea izan zen.
Cavignac
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 992 ziren, horien artean 734 aktiboak ziren eta 258 inaktiboak ziren. 734 pertsona aktiboetatik 650 lanean zeuden (366 gizon eta 284 emakume) eta 84 langabezian zeuden (25 gizon eta 59 emakume). 258 pertsona inaktiboetatik 88 erretiraturik zeuden, 57 ikasten zeuden eta 113 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Cavignac udalerrian 752 unitate fiskal zeuden, 1.663 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.678 euro zen.
Dadildis Pallarskoa
Lope Bigorrakoa eta Fakilena Roerguekoaren alaba, Raimundo I.a Ribagorza eta Pallarskoaren arreba zen.
Cavignac
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 138 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 4 janari enpresak ziren, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 15 eraikuntza enpresak ziren, 41 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 5 garraio enpresak ziren, 6 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 10 finantziazio enpresak ziren, 7 higiezinen enpresak ziren, 13 zerbitzu enpresak ziren, 25 administrazio publikoko enpresak ziren eta 9 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
Dadildis Pallarskoa
Semeno Gartzez ezkondu (honen bigarren emaztea izan zen) eta seme bi izan zituzten:
Forstheim
Forstheim Frantziako udalerria da, Rhin Beherea departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Forstheim udalerrian erroldatutako biztanleak 536 ziren. Familiak 211 ziren, horien artean 47 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 31 bakarrik bizi ziren emakumeak), 70 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 78 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du: