cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lapurdi, Nafarroa Beherea eta Zuberoako zuzenbide eta erakunde publikoak antzinako erregimenean
Erakunde erlijiosoei dagokionez, esparru publikoa hartzen dutenaren neurrian ere aztertzen direnak ere, ez zen izan, historia osoan zehar, lurralde hauetan garrantziko ordezkaritza bakarra ere ezarri zuen fundazio erlijioso bat bera ere. Honen kausatzat lurralde hauen ebanjelizazio berantiarra jotzen duelarik Goyhenechek. Modu berean ondorioztatu liteke azkenik, beti diozesi ezberdinetan banatuak izan zirela lurraldeak. Kanpoko interesei jarraiki, esan liteke.
Madaillan
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Madaillan udalerrian 63 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.435 hektarea erabiltzen.
Lapurdi, Nafarroa Beherea eta Zuberoako zuzenbide eta erakunde publikoak antzinako erregimenean
Bibliografia
GOYHENECHE, Etienne; "Instituciones administrativas del País Vasco-francés en la Edad Media"; A.H.D.E.; XLIII (1973); pp. 207-262. DRAVASA, Etienne; "Panorama de Labourd en los siglos XVII y XVIII"; AHDE, XLIII (1973); pp. 263-270.
Madaillan
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
1966ko Munduko Futbol Txapelketa
Final laurdenak
0  4
Aleksandr Griboedov
Aleksandr Sergeievitx Griboedov (Александр Сергеевич Грибоедов; Mosku, 1795eko urtarrilaren 15agreg./urtarrilaren 4ajul. - Teheran, 1829ko otsailaren 11greg./urtarrilaren 30ajul.) errusiar diplomazialari, antzerkigile, olerkari eta konpositorea izan zen. Filologia ikasi zuen Moskuko Unibertsitatean eta gero armadan sartu zen, husar errejimendu batean. Ondoren, Teherango enbaxadan diplomazialari izendatu zuten. Garai hartan, errusiarren aurkako sentimenduak zeuden Persian, Turkmenchay Itunaren ondorioz. 1829ko otsailaren 11n hiru esklabo armeniar enbaxadan babestu ziren. Griboedovek haiek entregatzeari uko egin zionean, zohikatzak enbaxada eraso zuen eta defendatzaile guztiak sarraskitu zituen. Hurrengo ekainean, Kaukason, Aleksandr Puxkinek Griboedoven gorpuzkiak zeramatzan gurdi batekin topo egin zuen. Gurdia Tbilisira bidean zihoan, non Griboedov lurperatua izan zen, San Davideko monasterioa.
1966ko Munduko Futbol Txapelketa
Final laurdenak
2 1
Aleksandr Griboedov
Ospetsu egin zuen lana Asmamema izatearen zoritxarra (Горе от ума, Gore ot Uma) antzezlana da. 1823an idatzia, Errusiako aristokraziaren satira bat da.
1966ko Munduko Futbol Txapelketa
Final laurdenak
1 0
Finalerdiak
2 1
3. eta 4. postuak
1  2
Finala
4 2
Lapte
Lapte Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Loira Garaia departamenduan dago, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Lapte udalerrian erroldatutako biztanleak 1.458 ziren. Familiak 593 ziren, horien artean 188 pertsona bakarrekoak ziren (86 bakarrik bizi ziren gizonak eta 102 bakarrik bizi ziren emakumeak), 193 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 196 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 972 etxebizitza zeuden, 609 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 272 bigarren erresidentzia ziren eta 91 hutsik zeuden. 897 etxeak ziren eta 70 apartamentuak ziren. 609 etxebizitza nagusietatik 477 bere jabearen bizilekua ziren, 118 alokairuan okupaturik zeuden eta 15 doan lagata zeuden; 8 etxek gela bat zuten, 37 etxek bi zituzten, 107 etxek hiru zituzten, 189 etxek lau zituzten eta 268 etxek bost zituzten. 430 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 276 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 264 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Poesiaren Venusa
Poesiaren Venusa (espainieraz La Venus de la poesía) Julio Romero de Torres margolari andaluziarraren lana da. 1913an margotua. Erretratu alegoriko hau egile andaluziarraren ospetsuenetariko bat da. Obraren jabetza BBVA banketxearena da baina Bilboko Arte Ederren Museoan ikus daiteke. Tizianoren margolaritzan inspiratuta dago, zehatz-mehatz bere Venus organista batekin margolanean.
Lapte
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 877 ziren, horien artean 613 aktiboak ziren eta 264 inaktiboak ziren. 613 pertsona aktiboetatik 567 lanean zeuden (343 gizon eta 224 emakume) eta 46 langabezian zeuden (15 gizon eta 31 emakume). 264 pertsona inaktiboetatik 126 erretiraturik zeuden, 54 ikasten zeuden eta 84 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Poesiaren Venusa
Azterketa
Erretratua egiteko Romero de Torresek modelo desberdinak erabili zituen. Aurpegirako Raquel Meller kupletistarena erabili zuen. Poeta, bestetik, geroago Mellerren senarra izango zen, Enrique Gómez Carrillo idazle guatemalarra da.
Lapte
Diru sarrerak
2009an Lapte udalerrian 643 unitate fiskal zeuden, 1.570,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.575 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 61 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 7 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 15 eraikuntza enpresak ziren, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 5 garraio enpresak ziren, 6 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 7 zerbitzu enpresak ziren, 8 administrazio publikoko enpresak ziren eta 4 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 20 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 2 igeltseroak, 2 margolariak, 5 zurginak, 3 iturginak, 1 argiketaria, 2 ile apaindegiak eta 2 jatetxeak.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen eta 2 okindegiak ziren.
2000. urtean Lapte udalerrian 71 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.200 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Hostozabal
Hostozabalak hosto zabalak eta lauak dituzten zuhaitzak edo zuhaixkak dira, hosto estuak, azidularrak edo ezkatatuak dituzten koniferoen aldean. Azpimarratu behar da "hostozabal" termino deskriptiboa dela, ez taxonomikoa; izan ere, gaur egun hostozabal gehienak landare angiospermoak diren arren, badira gimnosperma hostozabal batzuk ere, hala nola Ginkgo biloba, eta loredun landareak agertu aurreko iraganean gimnosperma hostozabal ugariak ziren.
Europan dauden zuhaitz hostozabalen generoak honako hauek dira:
Due Date
Due Date 2010eko Todd Phillips estatubatuar zinema zuzendariak zuzendutako film komikoa da.
Argumentua
Peter Highmanek eta Ethan Tremblayk erlojuaren kontrako bidaia zoroa egingo dute AEBetan barrena, lehenaren semearen jaiotzarako garaiz heldu nahian.
Bridgton (Maine)
Bridgton Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Cumberland konderrian dago, Maine estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Gaztelako xaboi
Gaztelako xaboia (jabón de Castilla) oliba olioz, urez eta sodio karbonatoz (edo gaur egun, soda kaustikoz) egindako xaboia da. Gaztelako Koroan eskala handian ekoizten zutelako eta handik Europa eta Amerikako toki askotara esportatzen zelarik, batez ere Aro Modernoan, horrela du izena. Gaztelako Koroa xaboi mota honen ekoizle bakarra ez zen arren, ekoizleen artean nagusia izaten zen.
Maria Gebara
Maria Gebara Manrike (María de Guevara Manrique; ?-1683), Escalante eta Tahaluko kondesa izenarekin ere ezaguna, Espainiako Urrezko Mendeko espainiar idazle bat izan zen, Espainiako literaturan emakumeen ahotsa altxatu zuen lehendabizikoetakoa.
Gaztelako xaboi
Ez da Marseillako xaboiarekin nahastu behar, honek jatorri desberdinetako landare-olioak erabiltzen baititu (ez soilik oliba-olioa).
Maria Gebara
Biografia
Euskal jatorriko Pedro Ladrón de Guevara eta Francisca de Mendoza senar-emazteen hirugarren alaba. Luis de Guevara y Avendaño osabaren titulua heredatuz, Escalanteko bigarren kondesa izan zen. Bere idatziak Valladoliden sinatuak dira.
Gaztelako xaboi
Usadioz, erabilitako sodari mazacote (zapero) edo barrilla zioten eta zenbait landareren (askotan salikorniaren) errekuntzatik eratorritako errautsetatik ateratzen zuten. Itsas algen errautsetatik ere lortzen zuten.
Saint-Dalmas-le-Selvage
Biztanleria
2007an Saint-Dalmas-le-Selvage udalerrian erroldatutako biztanleak 132 ziren. Familiak 64 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 20 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 8 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 185 etxebizitza zeuden, 66 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 103 bigarren erresidentzia ziren eta 16 hutsik zeuden. 116 etxeak ziren eta 70 apartamentuak ziren. 66 etxebizitza nagusietatik 53 bere jabearen bizilekua ziren, 8 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 9 etxek bi zituzten, 22 etxek hiru zituzten, 15 etxek lau zituzten eta 18 etxek bost zituzten. 28 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 41 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 17 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 81 ziren, horien artean 61 aktiboak ziren eta 20 inaktiboak ziren. 61 pertsona aktiboetatik 58 lanean zeuden (34 gizon eta 24 emakume) eta 3 langabezian zeuden (2 gizon eta 1 emakume). 20 pertsona inaktiboetatik 10 erretiraturik zeuden, 2 ikasten zeuden eta 8 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Dalmas-le-Selvage udalerrian 40 unitate fiskal zeuden, 95 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.434 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 15 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 5 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren eta 2 zerbitzu enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 6 zerbitzu publikoetatik, 2 igeltseroak ziren, 1 iturgina, 1 argiketaria eta 2 jatetxeak.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra 120 m2 baino gutxiagoko denda bat zen.
The Apostle
The Apostle (euskaraz Apostulua) 1997ko Robert Duvallek zuzendu, ekoiztu, idatzi eta antzeztutako drama filma bat da. Berak, Farrah Fawcett, Miranda Richardson, Billy Joe Shaver, Billy Bob Thornton, June Carter Cash, Todd Allen eta Walton Goggins aktoreek antzeztu zuten.
Saint-Dalmas-le-Selvage
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Saint-Dalmas-le-Selvage udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Sceloporus adleri
Sceloporus adleri Sceloporus generoko animalia da. Narrastien barruko Phrynosomatidae familian sailkatuta dago.
Saint-Dalmas-le-Selvage
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
The Apostle
1997ko Gizonezko aktore onenaren Oscar Sariaren (Robert Duvall) izendapena jaso zuen.
Argumentua
Euliss (Robert Duvall) predikari mendekostear karismadun eta begiokerrak bere emazte Jessiek (Farrah Fawcett) erlijio berdineko apaiza gaztea den Horacekin (Todd Allen) adarrak jartzen dizkiola ohartzean, bere onetik atera eta emaztearen maitalea hilko du. Orduan Texas estatutik ihes egin eta Louisianako herri batean bizitzen jarri beharko da. Han, bertako irrati bateko idazkaria den Toosieren (Miranda Richardson) laguntzaz bere parrokia berregin eta jarraitzaile talde berri bat biltzea lortuko du. Baina, nahi ala nahi ez, atzean lagatako iragana beti ate joka itzuli ohi da.
Gardefort
Biztanleria
2007an Gardefort udalerrian erroldatutako biztanleak 120 ziren. Familiak 58 ziren, horien artean 15 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 11 bakarrik bizi ziren emakumeak), 25 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 18 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 100 etxebizitza zeuden, 55 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 38 bigarren erresidentzia ziren eta 8 hutsik zeuden. 98 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 55 etxebizitza nagusietatik 52 bere jabearen bizilekua ziren, 2 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 2 etxek bi gela zituzten, 10 etxek hiru zituzten, 18 etxek lau zituzten eta 26 etxek bost zituzten. 42 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 24 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 26 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 77 ziren, horien artean 53 aktiboak ziren eta 24 inaktiboak ziren. 53 pertsona aktiboetatik 49 lanean zeuden (26 gizon eta 23 emakume) eta 5 langabezian zeuden (4 gizon eta 1 emakume). 24 pertsona inaktiboetatik 15 erretiraturik zeuden, 5 ikasten zeuden eta 4 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Gardefort udalerrian 62 unitate fiskal zeuden, 139 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.193 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 2 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen eta 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra argiketaria zen.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra liburu denda bat zen.
2000. urtean Gardefort udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Wilhelm Eduard Weber
Wilhelm Eduard Weber (Wittenberg, - Göttingen, ) alemaniar fisikaria izan zen.
Gardefort
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Wilhelm Eduard Weber
Bizitza
Halleko unibertsitatean egin zituen ikasketak. Halle, Göttingen eta Leipzigeko unibertsitateetako irakaslea izan zen. Elektrizitateari eta magnetismoari buruzko lanak egin zituen. Carl Friedrich Gaussekin batera Lurraren elektromagnetismoa aztertu zuen, eta lehenengo telegrafo elektrikoa egin zuten biek. Elektrizitatearen garapenean eragin handia izan zuen, elektrizitatea neurtzeko unitate absolutuen sistema eman baitzuen, gauss unitate magnetikoan oinarritua.
NGC 1556
NGC 1556 galaxia espiral bat da, Dorado konstelazioan. John Herschelek aurkitu zuen n.
Cristina Castro
Cristina Castro Salvador (Bilbo, 1969ko apirilaren 4a - ) euskal atleta ohia da, distantzia motzetan aditua.
Senarra Jon Azkueta atleta ohia du.
Ibilbidea
Behin izan zen Olinpiar Jokoetan, 1992an hain zuzen ere. Hona hemen bere emaitzak txapelketa nagusietan:
Hawala
Hawala edo hewala (حِوالة, transferentzia), baita havaleh persieraz eta xawala edo xawilaad somalieraz ere, funts-transferentzia informaleko sistemetako bat da. Hawala hitzak "transferentzia" edo "kablea" esan nahi du arabiar banku-jargan. Euskarazko "abal" hitzak, gaztelaniazko, katalanezko eta frantsesezko aval, edo italierazko vallo hitzak hawala hitzarekin lotura zuzena dutela dirudi.
Ezaugarriak
Hawalaren erakargarritasuna kostu txikienak izatea, azkartasuna, dokumentazio gutxi, segurtasun handiagoa eta finantza sistema formala baino burokratikoagoa ez izatea dira. Bestalde, «hawaladar»rek (abal-emaileek) kobratutako komisioak sistema formalekoak baino txikiagoak dira, askotan kanbio-tasak sortutako diferentzialetatik ateratakoak. Sistemaren bizkortasuna mekanismo operatibo erraz batek bultzatzen du: telefonoz, faxez edo e-mailez ematen zaizkie ordenak korrespontsalei, eta 24 orduko epean funtsak etxean jasotzen dituzte.
Nola funtzionatzen duen
Irudian, Hawala nola funtzionatzen duen azaltzen dugu: (1) bezero bat (ezkerreko aldean) hiri bateko «hawaladar» batera hurbiltzen da (X) eta diru kopuru bat (gezi gorria) ematen dio (B, eskuineko aldea), beste leku batean entregatzeko instrukzioekin. Diruarekin batera, pasahitz baten antzeko zerbait zehaztu ohi du, dirua eskuratuko duena identifikatzeko (gezi urdinak). (2B) «Hawaladar X»-ak «Hawaladar M»arekin harremanetan jarriko da eta hitzemandako pasahitzaz informatuko dio. Gero, ordaintzaileak (A) hartzaileari (B) pasahitzaren berri emango dio. Hau «Hawaladar M»ra hurbildu eta adostutako pasahitza (2a) esango dio. Pasahitza zuzena bada, «Hawaladar M»-k B hartzaileari (3b) transferitutako kopurua emango dio, normalean komisio txiki baten truke. «Hawaladar X», funtsean, «Hawaladar M»ren enpresari dirua zor dio; beraz, «Hawaladar M»ak konfiantza izan behar du «Hawaladar X»ek zorra kitatzeko emandako hitzaz.
Eragina ekonomian
Agintari ekonomikoek ezin dute transferitutako diru kopurua zehaztu, baina ordainketa-balantzatik eta immigrazio datuetatik sortutako kalkuluen arabera, milaka milioi dolar mugitzen direla suposatzen da. Herrialde batzuetan hawala debekatuta dagoen arren, ezinezkoa da funts-transferentzia informaleko sistemak modu eraginkorrean kontrolatzea, sinpleak eta anonimoak direlako.
Emakumeen kirol
Emakumeen kirola terminoa soilik parte-hartzaile emakumezkoak dituzten kirol-jarduera zein -lehiaketak izendatzeko erabiltzen da. Hau da, partaide guztiak emakumeak dira. Emakumeen kirola amateur ra edota profesionala izan daiteke. Hala ere, emakumeen kirola ez da gizonena bezain ospetsua eta jarraitua.
Emakumeen parte-hartzea kiroletan gizonena baino baxuagoa izan da. Izan ere, tradizioz ekintza publikoak diren ekintzetan (lan munduan, politikan eta kulturan, kasu) emakumeen parte-hartzea txikiagoa izan da beti​. Emakumeak kiroletan sartzea prozesu berantiarra izan da eta era askotako mugak izan ditu. Batez ere estereotipo sozial eta kulturalei aurre egin behar izan diete; batez ere, gizonen eta emakumeen arteko desberdintasun en kontra egin behar izan dute, oso zabalduta dagoen pentsamendua baita. Historian zehar zenbait aldaketa eta borroka izan dira emakumeen kirola sustatzeko asmotan. Esan daiteke emakumeen kirola XIX. mendean hasi zela. Garai horretan, nabaria zen berdintasun eskubidea lortzeko emakumeen borroka. Izan ere, kirola ere bazegoen lortu nahi zituzten aurrerapausoen artean.
Hasiera
Emakumeen kirolaren jatorriaren data zehatza ez da oso argia. Hasieran, kirola gizonek bakarrik praktikatzen zuten eta ekitaldia ikustera joateko baimenik ere ez zuten emakumeek. Andrazkoen lehenengo kirol ekitaldiak Grezia n eman ziren, Olinpia n, k. a. 776 urtean​. Bertan Joko Pitiko ak, Istmiko ak eta Nemeo ak sortu ziren. Horiek guztiek osatzen zituzten Joko Phanelemiko zeritzenak. Jokoak lau urtean behin ospatzen ziren, Zeus jainkoaren ohoretan. Alegia, Zeusi balentria eta indarra erakutsi nahi zioten. Horretarako, biluzik lehiatzen ziren, haien gorputz zaindu eta indartsuak erakutsiz. Hori dela eta, emakume ezkonduek ez zuten ekitaldiak ikusteko eskubiderik, soilik emakume ezkongabeak joan zitezkelarik. Gainera, garai hartan emakumea objektu estetiko bezala ikusia zegoen.
Esparta n, aldiz, emakume gazteak korrikan eta gimnasian aritzen ziren, gizonen parean ​. Beste salbuespen bat Deliar Joko ak dira. Horiek Febo Jainkoaren eta Artemis Jainkosaren omenez egiten ziren, eta emakumeek zein haien semeek sarrera baimendua zuten. Garai hartan, kirol ekitaldietara joateko eskubidea arautzen zuen legea oso zorrotza zen; esaterako, emakumeak joan edo joateko ahaleginetan harrapatuz gero, heriotza-zigorra ezartzen zitzaien. Joko horietan, ordea, bazegoen modu bat emakumeek parte har zezaten, nahiz eta zuzenean ez izan. Adibide baterako, emakume dirudunek euren zaldiak eskaintzen zituzten, gizonak koadriga karreretan lehiatu zitezen. Beraz, emakume dirudunek zaldi onak zituztenean, lehiara eramaten zuten eta irabaztekotan, haiek ziren txapeldunak, emakumeak, alegia. Hau da, koadriga gidatzen zuten gizonek ez zuten irabazten, zeramaten zaldiaren jabeek baizik; hortaz, irabazlea emakumea izan zitekeen. Hain zuzen ere, horrela azaleratu ziren lehengo emakume irabazleak. Modu honetan, Cinisa, Esparta ko errege-erreginaren alaba, izan zen Jokoen lehengo irabazlea.
Joko Olinpiko modernoak
Joko Olinpiko en edo Olinpiar Jokoen sortzailea Pierre de Coubertin izan zen. Honen esanetan kirol instalazioetan emakumeak egotea antiestetikoa, interes gabekoa eta okerra zen ​. Beraz, Joko Olinpiko Modernoen lehenengo aldietan emakumearen presentziarik ez zen egon. Hala ere, Stamata Revithi aipatu behar da. Emakume greziar honek 1896ko Olinpiadetako maratoi a egin zuen, nahiz eta gizonek egin zuten egun berean ez egin. Egun bat beranduago egin zuen, zenbait testigantza zituelarik. Hala ere, ez zitzaion kirol instalazioetan sartzen utzi​.
Joko Olinpikoetan emakumearen presentzia lehengo aldiz 1900ean izan zen, Paris en. Bertan 997 atletetatik soilik 22 emakumeak ziren. Hala ere, Pierre Coubertin fundatzailearen jarrera ikusita, Alice Milliat ek 1921an emakumeentzako Joko Olinpikoak sortu zituen. 1911an sortutako Femina Sport klub eko kide zen, eta 1917an Emakumezkoen Kirol Federazio Frantsesa (frantsesez, Fédération Sportive Féminine Internationale edo FSFI) sortzen lagundu zuen, diruzain eta geroago presidente bihurtuz ​.
XIX. mendearen amaiera, kirol ekitaldien nahia ez zen lehia egotea, baizik eta elkartzeko gune bat osatzea ​. Emakumeen helburua bertan etekin ekonomikoak lortzea zen, ongintzarako bideratuta zegoena. Baina konturatu ziren ezberdintasunerako bide bat zela eta markak gainditzen hasi ziren, lehiakortasuna handitzen. Mundu mailan lortu den konkistarik handiena 1912an gertatu zen, Suitzar Batzorde Olinpikoak ur probak programa ofizialean sartu zituenean. Igeriketa, horrela, lehen emakumezkoen kirol olinpikoa bihurtu zen​.
2012an, Londreseko Joko Olinpikoetan, izan zen lehengo aldia non emakumeek parte hartu zuten kirol guztietan​.
Espainian
Hasieran, emakumearen presentzia kiroletan eskasa izan zen bertako pentsamendua zela eta. Izan ere, lehen, emakumeak etxeko lanak egitera bideratua zeuden bitartean, gizonek etxetik kanpoko ekintzak egiten zituzten. Hala ere, estatus altua zuten emakumeek kiroletan parte hartzen zuten. Hau da, burgesia ko edo aristokrazia ko kide zirenak. Kasu honetan kirolak ezin zuen zalantzan jarri haien femeninotasun a edo emakume izatea eta, beraz, golf-a edo tenis-a bezalako kirolak praktikatzen zituzten ​.
Espainiako Gerra Zibil ean berriro emakumeen kirola debekatu zen eta zenbait hamarkadetan Joko Olinpikoetara joateko eskubiderik ez zuten izan. Hua da, 60ko hamarkadara arte ezin izan zuten Jokoetan parte hartu.
Errepublika garaia
Batez ere Bigarren Errepublika n emakumeen kirolak bultzada esanguratsu bat izan zuen. Urte garrantzitsuak izan ziren emakumeen kirola sustatzerako orduan ​.
Franko garaia
Frankismo an (1939-1975) emakumeen papera kiroletan nahiko murritza izan zen. Garai honetan emakumeen kirolak transformazio bat jasan zuen faxismo aren ikuspegia oinarritzat hartuta ​. 1941eko otsailaren 22ko Dekretuan azpimarratu zen moduan, kirola ekintza asoziatibo eta pedagogikoa izatetik, estutu autoritarioaren eredu sozial eta politikoa zabaltzeko erraminta bat izatera pasatu zen ​.
Gainera, aldaketa soziokultural esanguratsu batzuk ere kontuan hartzekoak dira. Esate baterako, telebistaren agerpena osa garrantzitsua izan zen. Izan ere, telebista agertzearekin batera, kirola kontsumitzeko era ere aldatu egin zen. Honetan, futbola ren garrantzia azpimarratu behar da.
Emakumeak kirolatik aldentzeko argumentuak oinarri desberdinak izan zituzten. Besteak beste, argumentu zientifiko-medikoak, erlijiosoak eta politikoak. Argumentu zientifiko-medikoei dagokienez, kontuan izan behar da garai honetan emakumearen egitekorik inportanteena ama izatea zela. Beraz, higiene eta gorputz osasunerako programak finkatzea ezinbestekoa zela pentsatzen zen. Horrek, estereotipoen agerpena ekarri zuen. Hau da, emakumea gizaki ahul moduan ikusten zen. Beste argumentu bat, esan bezala, erlijioarena izan zen. Garai horretan katolizismoa oso indartsua zen eta, eliza kontserbadoreak inposatutako arauak zehatz mehatz bete behar zituzten. Hori dela eta, janzkera eta ekintzak nolakoak izan behar ziren araututa zegoen elizatik. Argumentu politikoei dagokienez, pentsamendu neotradizionala jarraituz, garai horretan uste zen bakoitzak bere rol ak zituela eta emakumearena etxean egotea zela, heien ume eta senarrak zaintzen ​.
Beraz, frankismoaren garaian emakumeen egitekoa batez ere etxean zegoen. Hau da, garaiko pentsamenduaren arabera, etxeko lanak egiten egon behar ziren emakumeak eta haien egitekorik edo helbururik inportanteena ama izatea izan behar zen. Hori dela eta, emakumeen kirola alde batera utzi zen, maskulinitatearekin lotzen hasi baitzen.
Gaur egun
Gainera, emakumeek arazoak edo barrerak edukitzen jarraitzen dute biologikoki, hezkuntzari dagokionez, sozio-kulturalki eta kirolari buruz hitz egiterako orduan. Horretaz aparte, emakumeen kirola gutxiago kontsumitzen da. Izan ere, hedabideetan ematen zaion trataera oso desberdina da gizonen kirolarekin konparatuz ​.
Gaur egun emakumeen presentzia gizarteko esparru ezberdinetara zabaltzen ari da, eta orain artean gizonaren eremu mugatu ziren alderdi askotan ikus ditzakegu emakumeak. Aldaketa horren isla ere nabaritzen hasi da kirolaren munduan ere. Kirolaren munduan emakumearen parte-hartzeak goraka egin duen arren, gehiago dira, oraindik orain, kirola egiten duten gizonezkoak ​.
Zapalkuntza eta genero desberdintasunak
Zapalkuntza eta genero desberdintasun en beste adierazle bat da kirola. Kiroletan emakumeen eta gizonen arteko desberdintasunak agertzen dira. Kirol batzuetan ematen den bazterketatik hasita, genero estereotipoetara, kiroletan parte hartzeko aukeretatik pasatuz. Hau da, genero biek ez dute aukera berdinak kirolak praktikatzeko. Eskura dituzten baliabideak ez dira berdinak eta sozietateak ez du laguntzen; ikuspegi sexista oraindik existitzen da gure gizartean eta horrek estereotipoak edukitzea dakar. Horren ondorioz, bereizketa bat egiten da. Oraindik ere gizonezkoen eta emakumezkoen arteko desberdintasunak daude kirolei dagokienez. Maskulinitateari lotutako kirolak daude eta femeninotasunari lotutakoak ere bai. Ikuspegi sexista bat dago. Izan ere, oraindik indarra erakustearen beharra dago. Kiroletan kontaktu fisikoa eta borroka erakusteko joera dago, non emakumea ez dagoen ondo ikusita. Boxeo an, esate baterako, ez dago emakume askorik, maskulinitatearekin lotutako kirol bat delako ​.
Deklarazio honen bertsiorik gaurkotuena, Helsinkikoa da, Finlandian 2014ko ekainiaren 12tik 15era onartu zena, Emakumea eta Kirola talde lan internazional-eko munduko 6. konferentzian. 2014ra arte Brightoneko Deklarazioa 419 organizaziok berretsi zuten.
Mendebaldeko kultura k duela gutxi arte babestu duen idea hurrengoa da: emakumeak eta gizonak desberdinak direla eta, gainera, emakuemak gizonak baino ahulagoak direla. Tradizionalki feminitateari lotutako estereotipoak pasibitatea, sentsibilitatea eta sumisio a izan dira eta, maskulinitateari lotutakoak, aldiz, aktibitatea, gogortasuna eta agresibitatea. Beraz, emakumeek kirol batzuk praktikatzea txarto ikusia zegoen.
Naserismo
Naserismoa arabiar ideologia politiko nazionalista da, Egiptoko presidente ohia izan zen Gamal Abdel Nasserren omenez hala deitua. 1950 eta 1960ko hamarkadetan garrantzi handia izan zuen panarabiar politikak zehazterako orduan eta gaur egungo mundu arabiarrean eragin handia du. Herrialde batzuetan mugimendu nazionalistatan eraldatu zen 1970eko hamarkadan zehar. 1967ko Sei Eguneko Gerran Nasserrek galdu zuenez mugimendu hau oso kaltetua izan zen. Nasser 1970an hil zen eta Anwar El Sadat oinordekoak bere politikak asko berrikusi eta eraldatu zituen. Naserren garaian mugimendu politiko hauetako ordezkari asko Egiptok diruz lagunduak izan zirenez Egiptoren agentetzat zituzten askok.
Emakumeen kirol
Trataera hedabideetan
Gizonen kirolari eta emakumeen kirolari eskainitako trataera hedabideetan ez da berdina. 2008an, adibidez, kirol emisio guztietatik % 90,15 gizonen kirolei eskainita egon ziren, % 4,75 emakumezkoen kirolari eta % 5,11 kirol mistoari.
Naserismo
Naserismoak politika sozialistatzat har daitezkeen batzuk garatu zituen eta Ekialdeko Blokea edo mendebaldeko sozialismotik ezberdintzeko Arabiar sozialismo hitzak erabiltzen ziren. Ideologikoki kapitalismoaren aurkariak ziren, baina komunismoa ere ukatzen zuten, ez zutelako ikusten bateragarria arabiar kulturarekin.
Naserismoak euren lurretako jatorri islamiar eta kristaua onartzen zuten, baina batez ere, Baathek bezala, ideologikoa sekularra zuten. Honek 1950eko hamarkadan arazoak sortu zizkien Anaia Musulmanekin. Nasser mendebaldeko herrien inperialismoaren aurkaria zen eta sionismoa inperialismo horren erakusgarria zela uste zuen.
Saint-Lin (France)
Saint-Lin Frantziako udalerria da, Deux-Sèvres departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Lin udalerrian erroldatutako biztanleak 375 ziren. Familiak 145 ziren, horien artean 40 pertsona bakarrekoak ziren (24 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 49 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 40 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Emakumeen kirol
Trataera hedabideetan
Gainera, emititzen diren kirolak betentzako eta bestearentzako ere desberdinak izaten deira. Gizkonezkoen kasuan, futbola, motoziklismo a, saskibaloi a, zaldizko kirol a, tenis, eskubaloi a, areto-futbol a, eskupilota, errugbi a, txirrindularitza eta automobilismo a dira hedabideetan gehien lantzen diren kirolak. Emakumezkoen kasuan, aldiz, saskibaloia, boleibol a, atletismo a, gimnasia, boxeoa, futbola, golfa eta igeriketa dira, orden horretan. Hau da, oraindik ere ikus daiteke maskulinotasunari eta femeninotasunari tradizionalki lotutako kirolak lantzen direla.
Saint-Lin (France)
Etxebizitza
2007an 178 etxebizitza zeuden, 151 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 13 bigarren erresidentzia ziren eta 14 hutsik zeuden. 170 etxeak ziren eta 8 apartamentuak ziren. 151 etxebizitza nagusietatik 105 bere jabearen bizilekua ziren, 40 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 11 etxek bi zituzten, 21 etxek hiru zituzten, 28 etxek lau zituzten eta 88 etxek bost zituzten. 107 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 64 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 74 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 234 ziren, horien artean 177 aktiboak ziren eta 57 inaktiboak ziren. 177 pertsona aktiboetatik 156 lanean zeuden (87 gizon eta 69 emakume) eta 21 langabezian zeuden (8 gizon eta 13 emakume). 57 pertsona inaktiboetatik 26 erretiraturik zeuden, 19 ikasten zeuden eta 12 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Lin udalerrian 151 unitate fiskal zeuden, 370 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 13.261 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 12 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 4 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 3 igeltseroak ziren, 1 margolaria, 1 zurgina eta 2 jatetxeak.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Elizabeth McGovern
Elizabeth Lee McGovern (Evanston, Illinois, 1961eko uztailaren 18a) estatubatuar aktore eta abeslaria da. Robert Redforden Ordinary People, Sergio Leoneren Once Upon A Time In America eta Miloš Formanen Ragtime bere film nabarmenenak dira. 1981ean Taldeko emakumezko aktore onenaren Oscar Saria Ragtime filmagatiko izendatu zen. Antzerkiko eta telebistako aktorea (Downton Abbey telesaila) da ere.
Saint-Antoine-la-Forêt
Saint-Antoine-la-Forêt Frantziako udalerria da, Itsas Sena departamenduan dagoena, Normandia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Antoine-la-Forêt udalerrian erroldatutako biztanleak 992 ziren. Familiak 356 ziren, horien artean 56 pertsona bakarrekoak ziren (28 bakarrik bizi ziren gizonak eta 28 bakarrik bizi ziren emakumeak), 100 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 176 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 24 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 377 etxebizitza zeuden, 360 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 8 bigarren erresidentzia ziren eta 9 hutsik zeuden. 373 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 360 etxebizitza nagusietatik 319 bere jabearen bizilekua ziren, 39 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 7 etxek bi gela zituzten, 24 etxek hiru zituzten, 117 etxek lau zituzten eta 212 etxek bost zituzten. 302 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 122 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 222 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 686 ziren, horien artean 506 aktiboak ziren eta 180 inaktiboak ziren. 506 pertsona aktiboetatik 476 lanean zeuden (255 gizon eta 221 emakume) eta 30 langabezian zeuden (16 gizon eta 14 emakume). 180 pertsona inaktiboetatik 61 erretiraturik zeuden, 57 ikasten zeuden eta 62 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Antoine-la-Forêt udalerrian 361 unitate fiskal zeuden, 1.006,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.502 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 20 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 2 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 3 higiezinen enpresak ziren, 5 zerbitzu enpresak ziren eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 iturgina zen eta 1 eraikuntza enpresa.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra brikolaje denda handi bat zen.
2000. urtean Saint-Antoine-la-Forêt udalerrian 12 nekazaritza-ustiategi zeuden, 546 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
NA-127
NA-127 edo Zangoza-Sause errepidea, Nafarroako interes orokorreko errepidea da, N-240 nafar errepidearen 40,46 kilometroan hasi eta Zaragozako probintziako mugara arte doa. Errepidea 7,82 kilometro luze da.
Cirrhimuraena yuanding
Cirrhimuraena yuanding Cirrhimuraena generoko animalia da. Arrainen barruko Ophichthidae familian sailkatzen da.
Pseudoboodon
Pseudoboodon Lamprophiidae familiako narrasti genero bat da. Afrikan bizi dira.
Stuart Christie
Stuart Christie ( Partick, Glasgow, 1946ko uztailaren 10a - 2020ko abuztuaren 15a ) eskoziar hizkuntzalaria, itzultzailea, autobiografoa eta militante anarkokomunista izan zen. Bere azken urteetan anarkismoari eta talde armatuei buruzko liburuen editorea eta idazlea izan zen.
Biografia
1962an, 16 urte besterik ez zituela, Stuart Glasgowko Anarkisten Federazioan sartu zen.
Handik gutxira, 18 urterekin, Londresetik Parisera joan zen eta gero Madrilera, Barne Defentsan (DI) sartu zen, Lanaren Konfederazio Nazionalaren ekintza klandestinoan, Francisco Franco diktadore espainiarraren erailketzeko nahian. Hau izan zen buruzagi espainiarra amaitzeko hainbat saiakeretako azkena. Ingalaterratik irten aurretik, Stuart elkarrizketatu zuten Malcolm Muggeridge telebistako saio baterako (aurrez ezagutzen den harremanetarako MI6, UK Intelligence Secret Service), nori esan zion Espainiak Franco kentzeko egingo zuen onerako.
Stuart 1964ko abuztuaren 11n atxilotu zuten, Espainian, Madrilen autostop egiten ari zela Fernando Carballo Blanco kontaktu batekin topo egiteko. Gerra Kontseiluan, bi lehergailu edukitzeagatik garrote bidezko heriotza zigorra ezarri zioten. Stuartek telebista ingelesari emandako elkarrizketaren grabaketa Espainiara iritsi zen eta beren aurka eragin negatiboa izan zuen. Azkenean, heriotza zigorra 20 urteko kartzela zigorragatik aldatu zioten.
Hiru urtez preso egon ondoren, Stuart Christie 1967ko irailaren 21ean askatu zuten, Espainiako gobernuaren aurkako nazioarteko kanpaina baten ondoren, Bertrand Russell filosofo ingelesaren edo Jean-Paul Sartre filosofo frantziarraren gisako ezkertiar ezagunen laguntzarekin, konspirazio karguak eta armak eta lehergailuak eduki arren.
1971n, Espainiako kartzeletatik aske utzi eta lau urtera, The Angry Brigade taldeko kide izatea ere egotzi zioten; kargu horietatik absolbitu egin zuten.
Aske utzi zutenean, Erresuma Batura itzuli zen, mugimendu anarkistan aktibismoarekin jarraituz. Gurutze Beltz Anarkista birsortu zuen, Albert Meltzerrekin batera Black Flag egunkaria sortu zuen, Cienfuegos Press, Anarchist Review aldizkariak, Orkadia uharteetako hilabetekari bat bultzatu, The Free-Winged Eagle eta Cienfuegos Press argitaletxea sortu zuen, gaur egun ChristieBooks dena.
2020ko abuztuaren 15ean zendu zen, biriketako minbizia pairatu ondoren.
Editore
Christie editoreak "Cienfuegos Press" (1972), "Cienfuegos Anarchist Review" (1977-82), "Refracte Publications" (1982), "The Meltzer Press" (1996), "Christiebooks" eta "Christiebooks.com" sortu zituen.
Itzultzaile
Stuartek espainiar egileen hainbat liburu ingelesera itzuli ditu, esaterako Quico Sabaté, Sabate: An Extraordinary Guerrilla de Antonio Téllezen biografia.
Gainera, hainbat lanen ingelesezko itzulpenak editatu zituen, hala nola, Josep Peiratsen The CNT in the Spanish Revolution (Paul Sharkey-k itzulia eta Chris Ealhamek zuzendu, ohar eta editatu).
Anaia Musulmanak
Anaia Musulmanak (arabieraz: جميعة الإخوان المسلمين Yami'at al-Ijwan al-Muslimin, hitzez hitz «Anaia Musulmanen Elkartea»; askotan الإخوان المسلمون Al-Ijwan al- Muslimun, «Anaia Musulmanak», edo besterik gabe الإخوان Al-Ijwan, «Anaiak») erakunde islamista bat da, hau da, bere politika islamean oinarritzen duen antolakunde politikoa. Hasan al-Banna politika eta erlijio buruzagi egiptoarrak 1928an sortu zuen erlijio erakundea. Hasiera batean talde fundamentalista zen, baina gaur egun talde zabala da, oinarri sozial handikoa, eta Yihadaren barruan indarkeriarik gabeko bideak erabiltzen dituen alderdia da.
Anaia Musulmanek Koranean edo Hadith edo musulmanen tradizioen liburuan oinarrituriko gizarte mota jarri zuten eredu, Mendebaleko moldeetatik berex, baina zientzia eta teknologia mailako aurreramenduari uko egin gabe.
Historia
Kapitalismotik eta sozialismotik aparteko ekonomia sistema proposatu zuten. Britainiarren aurka borrokatzeko, 1940an alemaniar naziekin jarri ziren harremanetan; Bigarren Mundu Gerraren ondoren, isilpeko erakunde armatu sendo bat eratu zuten Anaia Musulmanek.
Ahmad Mahar eta Nuqrashi Pasha Egiptoko Lehen Ministroak hil zituzten 1945 eta 1948an. 1949an Hasan al-Banna hil zuen Egiptoko poliziak atentatu batean. Anaia Musulmanek beren laguntza eman zuten Faruk erregea botatzeko, baina ez zuten inola ere estatuaren laikotasuna onartu eta iraultzako gobernuak legez kanpora ezarri zuen erakundea 1954ko urtarrilean.
Urte bereko urrian Nasseren aurkako atentatu batean huts egin ondoren, zapalkuntza handia jasan zuten Anaia Musulmanek eta erabat ahuldu zen taldea. Haren ideiek, ordea, bizirik diraute egun ere gaur egungo Egipton eta beste lurralde arabiar askotan.
Egiptoko Anaia Musulmanak
Anaia Musulmanen erakundea 1928an sortu zuen Hasan el-Bannak eta islamaren doktrina oinarri duen taldea da. 1954an legez kanporatu egin zuen taldea orduan agintean zegoen buruzagiak, Gamel Abdel Naserrek.
Anaia Musulmanek Hosni Mubarak boteretik kendu ondoren Justizia eta Askatasuna alderdia sortu zuten, eta hark irabazi zituen hauteskundeak, Mohamed Mursi bilakatuz presidente.
1992.eko ekainaren 8an, Anaia Musulmanek Farag Foda idazlea hil zuten.Hosni Mubarak lehendakariak hilabeteak zeramatzan konponbidea lortu nahian baina hilketa horrek hautsi egin zuen bidea. Berriro ere errepresioa, atentatuak, atxiloketak...
Hurrengo urtean, integristen indarkeriak beste helburu bat aurkitu zuen: turismoa. Komando batek granadak jaurti zituen Karnakeko tenpluan, argi eta soinu-ikuskizun bat ematen ari zirela; uztailean, beste alde batetik, hainbat autobus metrailatu zituzten Luxorren; urrian, Nilo ibaian zehar mendebaldeko turistaz beteta dabiltzan luxuzko ontzien kontra egin zuten. 1992-1993 denboraldia zapuztuta geratu zen eta hoteletan milaka bezerok atzera egin zuten.
Egiptoko talde armatuko kideek nazioarteari azaldu ziotenez, atentatuen bidez, Egiptoko gobernuaren errepresioarekin bukatu eta atxilotuta zeuden kideak askatzea lortu nahi zuten.
Gertakari horien ondoren integristak eta segurtasun indarrak borroka bizian hasi ziren: Poliziak Alexandria eta Kairoko auzoak miatu zituen goitik behera; Imbadako auzoa zarratuta izan zuten aste batzuetan.
Asuit, eskualderik islamistena, militarrek hartuta dago egon zen. Islamdar komandoek, berriz, polizia taldeei ereso eta 200 lagunetik gora hil ziren; Kairo erdiko kafetegi batean ere bonba bat jarri zuten eta turista batzuk hil ziren.
Egoera latzak behartuta, Abd al-Halim barne ministroak kargua utzi zuen, bigunegia zelakoan.
2011ko Egiptoko Iraultzaren ondorioz eta Hosni Mubarak boteretik kendu ondoren Anaia Musulmanak legeztatutako alderdi bat bihurtu zen. Anaia Musulmanak, Justizia eta Askatasuna alderdia sortu zuten, eta hark irabazi zituen hauteskundeak, Mohamed Mursi bilakatuz presidente.
2014ko irailaren 22an, Anaia Musulmanen "ekintza oro" debekatu zituen Egiptoko auzitegi batek. Anaiartearen diru kontu guztiak blokeatzeko agindua ere eman zuen. Anaia Musulmanen kontrako salaketa Tagamu alderdiak jarri zuen, eta salatzaileen arabera, anaiarteak talde armatu sekretu bat zeukan, zeinak gobernuz kanpoko erakundeen 2002ko legea urratzen zuen.
2013ko abenduaren 25ean, Anaia Musulmanak «talde eta erakunde terrorista» izendatu zituen ofizialki Egiptoko Gobernuak; hemendik aurrera, terrorismoaren aurkako legeetara joko zuen taldearekin harremana daukan edonor zigortzeko. Egiptoko Ministroen Kontseiluak aho batez hartu zuen erabakia, eta hura jakinarazi bezain pronto hasi ziren neurria indarrean jartzen: ordu gutxiren buruan 60 islamista baino gehiago atxilotu zituen Poliziak Egiptoko hainbat hiritan, istiluak eragitea eta indarkeria bultzatzea egotzita. Sarekadan Gomaa Amin Mustafa Anaia Musulmanen buruzagi eta Askatasuna eta Justiziako diputatu ohiaren semea eraman zuten atxilo; Egiptoko berri agentzien arabera, Torako espetxera eraman zituzten biak. Han zeuden preso azken hilotan atxilotutako islamista gehienak; haietako 450 gose greban zeuden.
2014ko abuztuaren 6an, Egiptoko auzitegi batek berretsi egin zuen Anaia Musulmanen hamabi kideri ezarritako epaia, eta heriotza zigorrera kondenatu zituen. 2013an polizia bat hiltzea leporatzen zieten. Ekainean ezarri zieten kondena, eta herrialdeko auzitegi gorenak berretsi zuen orain. Akusatuek ezin zuten jarri helegiterik. Hamabi kondenatuetatik, bost ihesi zeuden.
Flamingo Berria
Flamingo Berria Euskal Telebistak sortutako telesaila da, 1992 eta 1994 artean ETB 1ean igorrita.
Sinopsia
Telesailean diskoteka bateko pertsonaiei gertatzen zaizkienak agertzen dira era umoretsu batean.
Berlingo
Berlingo Italiako udalerri bat da. Bresciako probintzian kokatuta dago, Lombardia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Berlingok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Sceloporus anahuacus
Sceloporus anahuacus Sceloporus generoko animalia da. Narrastien barruko Phrynosomatidae familian sailkatuta dago.
Marseillako xaboi
Marseillako xaboia (Sabon de Marselha; Savon de Marseille, ahoskatua) landare-olioz egindako xaboi tradizional bat da, Marseillan egina eta 1370 inguruan lehen aldiz saldu zutena. Marseillan, XV. mendean, hezur-hautsez (potasio asko zuten) eta landare-koipez baliatzen ziren xaboigintzarako. 1688an, Luis XIV.ak, Colberten ediktu baten bidez, Marseillako xaboia izenaren erabilera Marseillako eremuan egindako oliba-olioz egindako xaboietara mugatzeko arauak indarrean sartu zituen, Gaztelako xaboiaren imitazioz. Gaur egun, lege honek indarrean dirau, nahiz eta araudiak orain beste landare-olio batzuk erabiltzea baimentzen duen.
NGC 1557
NGC 1557 izar bat da, Hydrus konstelazioan. John Herschelek aurkitu zuen n.
La Jonchère-Saint-Maurice
Biztanleria
2007an La Jonchère-Saint-Maurice udalerrian erroldatutako biztanleak 777 ziren. Familiak 348 ziren, horien artean 124 pertsona bakarrekoak ziren (56 bakarrik bizi ziren gizonak eta 68 bakarrik bizi ziren emakumeak), 100 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 88 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 36 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 492 etxebizitza zeuden, 353 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 82 bigarren erresidentzia ziren eta 57 hutsik zeuden. 440 etxeak ziren eta 50 apartamentuak ziren. 353 etxebizitza nagusietatik 275 bere jabearen bizilekua ziren, 74 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 13 etxek bi zituzten, 50 etxek hiru zituzten, 102 etxek lau zituzten eta 187 etxek bost zituzten. 212 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 154 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 135 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Diru sarrerak
2009an La Jonchère-Saint-Maurice udalerrian 357 unitate fiskal zeuden, 804 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.700,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 42 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 5 eraikuntza enpresak ziren, 10 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 3 finantziazio enpresak ziren, 4 zerbitzu enpresak ziren, 6 administrazio publikoko enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen eta 1 harategia zen.