cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Épécamps
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 6 ziren, horien artean 4 aktiboak ziren eta 2 inaktiboak ziren. 4 pertsona aktiboak lanean(3 gizon eta 1 emakume) zeuden.. 2 pertsona inaktiboetatik 1 ikasten zegoen eta 1 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Carloway
, 'Càrlabhagh', Eskoziako Lewis uhartean dagoen udalerri eta barruti bat da, Kanpoko Hebridetan.
Margolaritza
Margolaritza edo pintura arte nagusien mota tradizionaletakoa da, azal batean (horma, papera, oihala, kristala, egurra eta abar) margoa edo pintura aplikatzean datzana. Margolana izena hartzen dute arlo honetan egindako irudiek, eta pintorea edo margolaria da arlo honetan lan egiten duen artista. Margolaritzari dagokiona eta bereziki margolaritzazko lanak piktorikoak direla esaten da.
Margolaritza eta teknika
Margolariaren lanaren emaitza erabilitako materialaren eta teknikaren araberakoa da.
Bost material oinarrizko erabiltzen dira margolan orotan: euskarria; koloregaiak edo pigmentuak; pigmentuok ore gotor bat osatuz elkartzen dituen aglutinatzailea; aglutinatzaileari gehitzen zaion disolbatzailea, erabilgarriagoa izan dadin; eta, azkenik, euskarriaren eta margo geruzaren artean zabaltzen den estalgarria edo bitarteko geruza.
Antzinatik margolan ororen oinarri materiala izan dira beti elementuok.
Material horietakoren bat aldatzeak, aglutinatzailea eta disolbatzailea aldatzeak batez ere, teknika aldatzea dakar.
Materialak
Euskarriaren eta margoaren bitarteko geruzaren edo estalgarriaren helburua euskarria eta margoa babestea da, elkar ukitzean sor litezkeen kimika erreakzio kaltegarri eta suntsitzaileetatik babestea alegia. Geruza estalgarri edo babesgarri hori leunagoa edo zakarragoa izango da, margo geruzari zer itxura eman nahi zaion. Margotu ere egin daiteke, margolanaren koloreen arteko harremana edo, besterik gabe, margotze lana bera erraztearren.
Margo geruza jatorri mineral, organiko edo sintetikoko kolore pigmentuez osatua dago. Pigmentuek denek ez dute argia igarotzen berdin uzten, denek ez dute errefrakzio indize bera, handiagoa edo txikiagoa baizik, aglutinatzailearen arabera.
Hylophorbus rufescens
Hylophorbus rufescens Hylophorbus generoko animalia da. Anfibioen barruko Microhylidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Margolaritza
Materialak
Hau da, errefrakzio indizea handitu ahala koloreak opakoagoak bihurtzen dira, eta gardenagoak, berriz, txikitu ahala. Argia aglutinatzailean zehar hedatzen da, eta, beraz, haren lodieraren eta duen pigmentu kopuruaren arabera aldatzen da errefrakzio indizea. Gel zeharrargi moduko bat izaten da: suspentsioan dauden pigmentuen artean argia igarotzen uzten du eta aldi berean, bernizaren antzera, babestu egiten da. Erdi Aroko olio egosiek eta akrilatozko erretxina zeharrargiek, polimerizazio bidez sortutako molekula handiak izanik, disolbatzaileak behar dituzte, baina disolbatzaile horrek ez du eraginik izan behar, pinturaren mugimendu mekanikoan ez bada.
Pintura lehortzeko behar den denbora gutxitzearren eta margo geruza babesgarri batez estaltzearren, margolari eta kimikariek berunezko eta manganesozko lehorgarriak gehitu zizkioten aglutinatzaileari, eta erretxinazko berniz natural eta sintetikoak egin zituzten.
Teknikak
Akuarelak eta gouacheak ur margo gomadunak erabiltzen dituzte: goma arabiarra aglutinatzaile gisa eta ura disolbatzaile gisa. Akuarelak aglutinatzaile gutxi izaten du eta gouacheak, berriz, asko. Hori dela eta, gouache teknikaz egindako margolanak opakoagoak dira eta gardentasun efektu gutxiago dute. Gardentasun efektuok, berriz, oinarrizkoak dira akuareletan. Akuarela ez da oso itsaskorra eta euskarriaren (papera) kolorearen eta egituraren efektuak azalarazten ditu. Argiak eta egurats gertakariek kalte handia egiten diote. Horregatik, kristalez babestu behar da eta argi biziak zuzenean joko ez duen leku batean jarri. Akuareletan, beraz, bertatik bertara egin behar da lan, eta damutasunik gabe, ez baitago zuzenketarako aukerarik.
Gouachea akuarela suerte bat da, baina hura baino dentsoagoa, margulagoa eta hitsagoa. Lehortzen denean are gehiago histen da. Erdi Aroan gai naturaletatik ateratzen zituzten gouacherako pigmentuak; gaur egun, berriz, zenbait materialen sintesiz lortzen dira, zelulosaren sintesiaz, gehienbat. Pastela, berriz, pinturaren eta marrazkiaren arteko bat da. Akuarela bezala, marrazkiak koloreztatzeko erabili zen hasieran. Ez du ur beharrik margotzeko, pigmentu hautsez oratutako makilatxo moduko batzuk baitira margook. Italian asmatu zen XVI. mendearen hasieran, odol lapitzaren marrazki teknikaren aldaera gisa. Odol lapitzak ez bezala, pastelak aglutinatzailea (ura gomarekin edo eztiarekin) behar zuen, eta baita gogortzaileren (talkoa edo kaolina) bat ere. Erantsitako kaolin proportzioaren arabera, bi pastel mota bereizten dira: gogorra, trazu zorrotzez pintatzeko, edo biguna, ikatz ziriaren edo odol lapitzaren antzera pintatzeko. Pastela erabiltzeko, euskarriak zimurtsua behar du izan, materia ongi finka dadin. Teknika honen bilakaera, beraz, paperaren bilakaeraren parekoa izan da. Teknikaren bilakaera horretan aparteko garrantzia izan zuten paper tindatuek, paperaren arabera kolore batzuk edo bestek nabarmentzeko aukera ematen zutelako. XVIII. mendean, era guztietako paper mota bereziak azaltzean, Italiako eta Frantziako artistek beste pintura molde bat landu zuten, pastelaren teknikan prestalan gisa egiten ziren marrazkietatik eta zirriborroetatik bereizten eta benetako pinturara hurbiltzen zirela. Nolanahi ere, pastelaren mekanikak lotura estua izaten jarraitzen du marrazkiarekin, ez baita pintzelen beharrik, eta makilatxoekin zuzenean margotzen da.
Formula horren bidez edozein gainaldetan pintatzen zen: oholak, hormak, margo-oihalak eta, noski, pergamino eta paper gainean. Gehienetan, euskarriaren gainean, estalgarri geruza bat zabaltzen zen, pinturak hobeto hel zezan. Oholak kola eta igeltsuzko ore batean murgildutako lihozko oihal mehez estaltzen ziren. Horrela, denboraren poderioz egurra pitzatzen bazen ere margoa ez zen hondatzen. Tenpera pinturak, baina, eragozpen ugari zuen: ez zuen, adibidez, pintura geruzak bata bestearen gainean jarriz gardentasun efekturik lortzen uzten. Gainera, pintura hori berehala lehortzen da eta ezin zaio pintura freskoaz azken ukiturik eman.
XV. mendeaz geroztik pintoreen margolaritza teknika kutunena olioa izan zen.
Teknika hori besteak baino hobeto egokitzen zen pintura kontzepzio berrietara eta argi-ilunen efektuetan, antzeko bi tonu leuntasunez elkartzeko aukera ematen zuen. Halaxe lortu zen margoen fusioa, pintoren gehienen nahia.
Tradizioak dioenez, Van Eyck anaiek asmatu zuten olio pintura. Kontuak kontu, XV. mendeko flandriar margolari horiek olio-margolaritza erabiltzeko modu berria asmatu zuten. Izan ere, olioa lehendik ere erabiltzen zen pinturan, baina beste osagai batzuekin nahastuta, eta berniz babesgarri gisa, gainera. Olio egosia hura baino trinkotasun gutxiagoko disolbatzaile batekin (ura eta arrautza emultsio bat edo esentzia lurrinkor bat) elkartu ahal izatean lortu zen pintura mota horri etekin guztia ateratzea. Teknika berria eta tenperan zuten esperientzia baliatuta, Van Eyck anaiek margo geruza baten gainean hura erabat ezkutatu gabe beste bat zabaltzea lortu zuten, halako moduan ezen, optikaren efektuengatik, sekula ikusi gabeko tonuak lortu ziren.
Teknika berri hura berehala zabaldu zen. Leonardok, adibidez, sfumatoa asmatu zuen, olioa disolbatzailean nahastuta erabiliz. XVI. mendeko pintore veneziarrek, Tizianok gehienbat, lausotuaren teknika asmatu zuten; gero, barrokoko maisuek hobetu zuten. Handik hara pintura kolorezko orban multzoa bihurtu zen, eta lausotasunek, gardentasunek eta margo geruzaren egiturak berak sortzen zituzten efektuen bidez orbanok forma zehatza hartzen zuten behatzailearen begian.
Baina olioak ere bazituen eragozpenak. Denbora igarotzean horitu egiten zen eta zenbaitetan, herdoilduta, obraren jatorrizko margoak eraldatzen zituen.
XVI. mendean, olioaren erabilera zabaltzeaz gainera, margo-oihalak egurrezko armazoietan josita erabiltzen hasi ziren.
Hala, tamaina handiko lanak biribilkatuta garraia zitezkeen. Horrela erabiltzeak baina ez zion onik egiten oihalari, arrakala txikiak sortzen baitziren pinturan. Oihalaren geruza babesgarriagatik ere sortu zen arazorik, bai pinturaren olioak babesgarrian zehar irazita oihala erretzen zuelako, bai olioa desagertuz gero koloreek distira guztia galtzen zutelako.
Pinturagatik eta euskarriarengatik ez ezik pinturaren babesgarri zabaltzen zen bernizarengatik ere izaten zen arazorik: denbora igaro ahala horitu eta pitzatu egiten zen. Margolana bukatutakoan bernizik ez eman beharrik izateko, zenbaitetan pinturak berak izaten zuen berniza, baina halakoetan, koadroaren gainaldean aldaketarik izanez gero, galdu egiten ziren suspentsioan dauden pigmentuak, eta izugarri zailtzen ziren garbitze eta zaharberritze lanak.
Formula kimiko industrial berriei esker gaur egun ez da horrelako arazorik.
1840. urteaz gero olio pintura metalezko hodi estandarretan saltzen da.
Margo binilikoak eta akrilikoak erretxina sintetikoen erabileratik sortu ziren.
Pintura horiek, uretan nahastuta erabilita, tenperaren edota are akuarelaren antzekoak dira. Akrilato molekulei esker margo geruza gotor eta meheak ateratzen dira, oso kolore distiratsukoak. Margo horrek duen erretxinari esker margo geruzak bata bestearen gainean zabal daitezke. Eragozpen bat badu ordea, berehala lehortzen da. Edozein gainaldetan zabal daiteke, ez du aldez aurretik inolako babesgarririk behar.
Margolanen salmenta
Grafiko interaktibo honetan garestien saldu diren margolanak aurkezten ditugu:
Pizkundekoak
Margolari klasikoen artean, Berpizkunde garaian nabarmendu ziren Leonardo da Vinci, Raffaello, Botticelli, Michelangelo eta Albrecht Durer handiak, besteak beste.
Barrokoak
Barrokoan bestela Rembrandt, Pieter Paul Rubens eta Diego Velázquez oso nabarmentzekoak dira.
Erromantikoak
Erromantizismoan azpimarratzekoak dira Eugène Delacroix, Jean-François Millet, Théodore Géricault eta Francisco Goya, besteak beste.
Modernoak
Arte modernoan, Edvard Munch, Vasili Kandinski, Gustav Klimt, Joan Miró eta Pablo Picasso, beste batzuen artean.
Euskal Herriko margolariak
Euskal artisten artean, Aurelio Arteta, Jose Luis Zumeta eta Menchu Gal dira aipagai, bereziki.
Silver Blaze
Silver Blaze, jatorrizko ingelesezko izenburua The Adventure of Silver Blaze, Arthur Conan Doyle eskoziar idazleak argitaratutako Sherlock Holmes detektibe ospetsuari buruzko kontakizun laburra da. 1892an kontakizun labur eta solte modura The Strand Magazine aldizkarian argitaratu zen. Ondoren, 1893an, aldizkari horretan argitaratutako Sherlock Holmesi buruzko beste hainbat kontakizun laburrekin batera Sherlock Holmesen memoriak liburuan argitaratu zen.
Argumentua
Sherlock Holmes eta Watson doktorea trenez joan dira Dartmoorera, Silver Blaze lasterketa-zaldi ospetsuaren desagertzea eta John Straker zaldiaren entrenatzailearen hilketa ikertzeko. Silver Blaze Ross koronelarena da, King's Pyland-eko ukuilu famatuen jabea. John Straker, zintzotasun frogatuko gizona omen dena, prestatzaile gisa aritzen da. Handik bi miliara, Capletonen ukuiluak daude, Lord Backwaterrenak. Hori Desborough zaldiaren jabea da, Wessex Kopako Silver Blazeren aurkari handiarena. Fitzroy Simpson izeneko apustu-artekari bat atxilotu dute ustezko errudun gisa.
Beraz, Ingalaterrako lasterketa-zaldi ezagunenetako bat desagertzeak eta haren prestatzailearen hilketak zaldi-tradizio horretako herrialde bat hunkitu dezakete. Kontakizuna Sherlock Holmesek eta Watson doktoreak Scotland Yardeko Gregory inspektorearen eskaerari erantzutea erabakitzen dutenean hasten da. Holmesek honela definitzen du Gregory: "gaitasun izugarriko gizona da, eta, asmamen handiago izate hutsarekin, ibilbide aparta egingo luke bere lanbidean".
Holmesek irtenbide azkar eta harrigarria emango dio kasuari. Izan ere, Silver Blaze lasterketara itzuliko da eta John Straker bere konplotaren biktima izan dela argituko du.
Kamuflaje (argipena)
Kamuflaje hitzak zerbait ikus ez dadin ezkutatu edo mozorrotzeko ekintza da. Erabilera zenbait ditu:
Kasseedorf
Kasseedorf Alemaniako udalerria da. estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Ossa de Montiel
Ossa de Montiel Albaceteko udalerria da, Sierra de Alcaraz y Campo de Montiel eskualdean dagoena.
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 2.706 biztanle zituen.
Habère-Poche
Habère-Poche Frantziako udalerria da, Savoia Garaia departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Habère-Poche udalerrian erroldatutako biztanleak 1.193 ziren. Familiak 496 ziren, horien artean 172 pertsona bakarrekoak ziren (124 bakarrik bizi ziren gizonak eta 48 bakarrik bizi ziren emakumeak), 116 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 180 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 28 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 1.092 etxebizitza zeuden, 508 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 540 bigarren erresidentzia ziren eta 44 hutsik zeuden. 578 etxeak ziren eta 510 apartamentuak ziren. 508 etxebizitza nagusietatik 358 bere jabearen bizilekua ziren, 125 alokairuan okupaturik zeuden eta 25 doan lagata zeuden; 51 etxek gela bat zuten, 55 etxek bi zituzten, 83 etxek hiru zituzten, 109 etxek lau zituzten eta 210 etxek bost zituzten. 400 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 216 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 260 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 824 ziren, horien artean 670 aktiboak ziren eta 154 inaktiboak ziren. 670 pertsona aktiboetatik 633 lanean zeuden (368 gizon eta 265 emakume) eta 37 langabezian zeuden (19 gizon eta 18 emakume). 154 pertsona inaktiboetatik 46 erretiraturik zeuden, 51 ikasten zeuden eta 57 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Habère-Poche udalerrian 505 unitate fiskal zeuden, 1.214 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.701 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 86 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 9 eraikuntza enpresak ziren, 15 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 5 garraio enpresak ziren, 11 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 3 higiezinen enpresak ziren, 3 zerbitzu enpresak ziren, 33 administrazio publikoko enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 14 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 1 igeltseroa, 1 margolaria, 3 zurginak, 1 iturgina, 1 argiketaria, 2 ile apaindegiak eta 3 jatetxeak.
2009an zeuden 7 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen eta 5 kirol-dendak ziren.
2000. urtean Habère-Poche udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden, 207 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola 1 eta inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Mohelnice (Plzeň-South barrutia)
Mohelnice Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 61 biztanle ditu eta 2,94 kilometro koadroko azalera. Plzeň-Hegoaldea barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1131 urtean egin zen.
Mohelnice nad Jizerou
Mohelnice nad Jizerou Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 99 biztanle ditu eta 2,67 kilometro koadroko azalera. Mladá Boleslaveko barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1410 urtean egin zen.
Paterna del Madera
Paterna del Madera Albaceteko udalerria da, Sierra del Segura eskualdean dagoena.
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 473 biztanle zituen.
Denys Arcand
Georges-Henri Denys Arcand (Deschambault, 1941eko ekainaren 25a-) zinema zuzendari, gidoigile, ekoizle eta aktore quebectar emankorra da.
Ezaguna da batik bat Le déclin de l'empire américain eta Les invasions barbares pelikulengatik, azken honekin Oscar eta beste hainbat sari irabazi dituelarik.
Utahita
Utahita sulfato motako minerala da.
Ezaugarriak
Utahita sulfato mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema triklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 4 - 5 da.
La Fosse-Corduan
La Fosse-Corduan Frantziako udalerria da Aube departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an La Fosse-Corduan udalerrian erroldatutako biztanleak 215 ziren. Familiak 92 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 44 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 24 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 104 etxebizitza zeuden, 90 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 11 bigarren erresidentzia ziren eta 3 hutsik zeuden. 103 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 90 etxebizitza nagusietatik 77 bere jabearen bizilekua ziren, 12 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 4 etxek bi gela zituzten, 19 etxek hiru zituzten, 26 etxek lau zituzten eta 41 etxek bost zituzten. 63 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 41 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 43 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 130 ziren, horien artean 88 aktiboak ziren eta 42 inaktiboak ziren. 88 pertsona aktiboetatik 80 lanean zeuden (40 gizon eta 40 emakume) eta 8 langabezian zeuden (1 gizon eta 7 emakume). 42 pertsona inaktiboetatik 24 erretiraturik zeuden, 9 ikasten zeuden eta 9 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an La Fosse-Corduan udalerrian 91 unitate fiskal zeuden, 210,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.626 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen eta 1 ile apaindegia.
2000. urtean La Fosse-Corduan udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden, 402 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Meuschenia scaber
Meuschenia scaber Meuschenia generoko animalia da. Arrainen barruko Monacanthidae familian sailkatzen da.
Borve (Lewis)
Borve, 'Borgh', Eskoziako Lewis uhartean dagoen udalerri bat da, Kanpoko Hebridetan.
Seberetxe
Seberetxe (Zeberitxa modura ere agertzen da zenbait iturritan) Buia (Bilbo, Bizkaia) auzoko jauregi barrokoa da, XVII. mendean eraikitakoa. Etxaldeari ere ematen dio izena.
Oin laukiduna da, bi solairu eta ganbara dituena. Herritartasunaren eta kultoaren arteko nahasketa du jauregiak. Bi armarri ditu eta bi balkoi. Jabego pribatukoa da. Sarrerako hiru erdi-puntako arku handiak dira eraikinaren ezaugari ikusgarrienak.
Bilbo eta Urduña lotzen zituen errege bidearen ondoan dago kokaturik. Gaur egun, AP-68 autobidetik ikusten da jauregia.
Mus crociduroides
Mus crociduroides Mus generoko animalia da. Karraskarien barruko Murinae azpifamilia eta Muridae familian sailkatuta dago.
Sara Saftleven
Sara Saftleven ( Utrecht, 1645eko maiatzaren 26a - Naarden, 1702 ), Holandako Urrezko Mendeko margolari holandarra izan zen.
Curzay-sur-Vonne
Curzay-sur-Vonne Frantziako udalerri bat da, Vienne departamenduan dagoena, eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Sara Saftleven
Herman Saftleven paisaia-pintorearen alaba zen, eta hark irakatsi zion margotzen. . Hiru aldiz ezkondua, ez zuen seme-alabarik izan. Saftlevenen anetan aipagarriak ei dira gugana heldu ez diren natura hilak, loreen pinturak. Bi marrazki besterik ez zaigu ailegatu eta Boymans Van Beuningen Museoan daude.
Curzay-sur-Vonne
Biztanleria
2007an Curzay-sur-Vonne udalerrian erroldatutako biztanleak 458 ziren. Familiak 190 ziren, horien artean 52 pertsona bakarrekoak ziren (28 bakarrik bizi ziren gizonak eta 24 bakarrik bizi ziren emakumeak), 75 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 55 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 249 etxebizitza zeuden, 194 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 18 bigarren erresidentzia ziren eta 37 hutsik zeuden. 232 etxeak ziren eta 14 apartamentuak ziren. 194 etxebizitza nagusietatik 150 bere jabearen bizilekua ziren, 41 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 12 etxek bi zituzten, 32 etxek hiru zituzten, 57 etxek lau zituzten eta 92 etxek bost zituzten. 151 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 104 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 76 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 10 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen eta 3 zerbitzu enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen eta 1 argiketaria.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Curzay-sur-Vonne udalerrian 22 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.104 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Middle Valley (Tennessee)
Middle Valley Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Hamilton konderrian dago, Tennessee estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Kamuflaje
Kamuflajea animaliak edo objektuak ikusiak ez izateko tekniken multzoa da, bai ikusteko zailak egiten (kripsis) edo zerbait mozorrazten (mimesis). Adibide ezagunak, tigrearen marrak edo soldaduen uniformeak dira.
Hitza frantsesezko camouflage hitzetik dator, 1914an italierazko camuffare ('ezkutatu') aditzetik eratorria.
Aitzol Zubizarreta
Aitzol Zubizarreta Ormaetxea (Bilbo, Bizkaia, 1974) euskal telebista aurkezlea da. Nahiz eta Bilbon jaio, gernikarra da. Kazetaritza ikasi zuen Leioan.
Telebistaren munduan Canal Bizkaian hasi zen eta handik Euskal Irrati Telebistara pasatu zen. 2005etik 2008ra, ETB 2ko Teleberri albistegia aurkezten aritu zen, Julio Ibarrak albisteak aurkezteari utzi zionean hasi zen alegia. ETB3ko Mundua Gaur eta ETB 2ko El Punto eta Mundo.Hoy saioetan ibili zen. 2013an Eusko Jaurlaritzako Kultura eta Hezkuntza Saileko komunikazio arduradun izendatu zuten.
Chlidonias albostriatus
Chlidonias albostriatus Chlidonias generoko animalia da. Hegaztien barruko Laridae familian sailkatua dago.
Bragar
, 'Bràgar', Eskoziako Lewis uhartean dagoen udalerri bat da, Kanpoko Hebridetan.
Schashagen
Schashagen Alemaniako udalerria da. estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Las Juniás
Las Juniás Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Aveyron departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Almont-les-Junies udalerrian erroldatutako biztanleak 489 ziren. Familiak 184 ziren, horien artean 36 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 20 bakarrik bizi ziren emakumeak), 76 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 64 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Mohelno
Mohelno Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 1.342 biztanle ditu eta 17,5 kilometro koadroko azalera. Třebíčeko barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1367 urtean egin zen.
Las Juniás
Etxebizitza
2007an 221 etxebizitza zeuden, 185 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 21 bigarren erresidentzia ziren eta 15 hutsik zeuden. 197 etxeak ziren eta 23 apartamentuak ziren. 185 etxebizitza nagusietatik 143 bere jabearen bizilekua ziren, 33 alokairuan okupaturik zeuden eta 9 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 7 etxek bi zituzten, 11 etxek hiru zituzten, 28 etxek lau zituzten eta 138 etxek bost zituzten. 162 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 77 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 99 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 275 ziren, horien artean 217 aktiboak ziren eta 58 inaktiboak ziren. 217 pertsona aktiboetatik 214 lanean zeuden (119 gizon eta 95 emakume) eta 3 langabezian zeuden (1 gizon eta 2 emakume). 58 pertsona inaktiboetatik 29 erretiraturik zeuden, 21 ikasten zeuden eta 8 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Almont-les-Junies udalerrian 182 unitate fiskal zeuden, 475 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 13.789 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 19 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 1 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 3 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 4 zerbitzu enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 6 zerbitzu publikoetatik, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 2 igeltseroak, 1 eraikuntza enpresa eta 1 jatetxe.
Kalo
Kaloa Europa hegoaldeko ijitoen hizkuntza da, Romaniaren dialektoa. Iberiar penintsulan hitz egiten da batez ere. Jatorrizko hizkuntzaren elementuak gordez, gaztelaniaren edo katalanaren zenbait hitz eta, batik bat, euren gramatika bereganatu ditu.
Las Juniás
Ekonomia jarduerak
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra lore-denda bat zen.
Kalo
Talde etniko horren bizimodu gogorra eta estigma historikoagatik, hizkuntza hau ezkutatutako hizkuntza izan da: taldekoak ez zirenek ez ulertzeko erabiltzen zen. Hori dela eta, gaur egun, gramatika eta sintaxia galdua dago neurri handi batean. Ijitoen kolektiboak eta Gobernuz kanpoko erakundeetatik, bultzatzeko eta berreskuratzeko ahaleginak egiten ari dira.
Las Juniás
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Almont-les-Junies udalerrian 65 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.240 hektarea erabiltzen.
Kalo
Mailegu linguistikoak
Aldibidez, gaztelaniak edo beste erromantze hizkuntzetatik ere, bere hitzen mailegu linguistikoekin aberastu dira.
Las Juniás
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Peñas de San Pedro
Peñas de San Pedro Albaceteko udalerria da, Sierra de Alcaraz y Campo de Montiel eskualdean dagoena.
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 1.291 biztanle zituen.
Las Juniás
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Hylophorbus sextus
Hylophorbus sextus Hylophorbus generoko animalia da. Anfibioen barruko Microhylidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Alien: Isolation
Alien: Isolation The Creative Assembly k sortutako survival horror generoko bideo-jokoa da. Sega enpresak Microsoft Windows, Linux, Play Station 3, Play Station 4, Xbox 360 eta Xbox One-erako argitara atera zuen 2014ko urriaren 7an. Alien izeneko film-sagaren parte da.
Meuschenia trachylepis
Meuschenia trachylepis Meuschenia generoko animalia da. Arrainen barruko Monacanthidae familian sailkatzen da.
Alien: Isolation
Jokoa
Pelikularekin erlazionatuta dauden jokoak ez bezala, Alien: Isolation en hilezina den xenomorfo bakarra dago. Hau dela eta, jokalariek ezkutu-teknikak erabili behar dituzte bizirauteko. Xenomorfo hau protagonista usaina, mugimendua eta soinua erabiliz ehizatzeko programatuta dago.
Jokalaria hainbat objektuen ondoan makurtu ahal da. Handik jokalariak bere inguruan gertatzen dena ikus dezake burua makurtuz gero. Jokalariak korrika egiteko aukera du, baina honek soinua sortzen du eta xenomorfoak aurki dezake. Bestalde, jokalariak piztiaren leku-aldaketen berri izateko mugimendu-detektagailu bat eramaten du; aitzitik, argia eta soinua sortzen ditu. Hori gutxi izango balitz bezala, protagonistak mahaien azpian eta kutxatilategien barruan ezkuta dezake eta arnasketari eutsi ahal dio soinuak egitea saihesteko.
Jokoak ez dauka heads-up display; beraz, jokalariak informazioa batzeko inbentarioa erabili behar du. Jokoan protagonistak bere burua defendatu ahal izateko erreminta eta armak fabrikatzeko sistema bat du. Espazio-ontzian zehar hackeatu daitezkeen ordenagailu eta bestelako dispositiboak aurki daitezke. Honen bidez, jokoaren hainbat jarduera aktibatzen dira.
Sinopsia
Weyland-Yutani enpresako Amanda Ripley ingeniaria eta desagertutako Ellen Ripley ren alabaren istorioa kontatzen da. 2137an Christopher Samuel androideak U.S.C.S.S. Nostromoren; hots, Ellen desagertu baino lehen lan egin zuen ontziaren, kutxa beltza berreskuratu dutela esaten dio. Weyland-Yutaniko taldeak Sevastopol espazio-geltokira abiatzen dira. Zoritxarrez, ez dute harekin harremanetan jartzen lortzen. Waits mariskala ren abisu-mezu bat jasotzen dute soilik.
Espazio-ibilaldi bat egitea erabakitzen dute, baina leherketa batek tripulatzaileei eusten zien kablea apurtzen du, Amanda bakarrik geratuz. Geltokira heltzean, Ripleyk ia hutsik dagoela antzematen du. Geratzen diren pertsona bakarrak nahiko beldurtuta daude, dauden lehengai bakarrengatik borrokatzen dira eta haien taldekoak ez direnei tiro egiten diete.
Amandak Axel izeneko gizon bat ezagutzen du. Hasieran hiltzeko mehatxua egiten dio, baina Amandak U.S.C.S.S. Nostromoren kutxa beltza aurkitzen laguntzeko konbentzitzen du. Ibiltzen ari diren bitartean, Axelek ikusten duen edonor hiltzen duen munstro bati buruz hitz egiten dio. Geroago, izaki honek Axel hiltzen du. Hau, xenomorfo izenez ezagutzen den kreatura estralurtarra da. Amandak hegaldiaren grabazioa aurkitzen du, baina bere datuak hondatuta daudenez ezin ditu irakurri.
Alien eta androideak saihestu eta protagonistak Samuelsekin hitz egiteko aukera du. Laguntza behar duela eta Nina zaurituta dagoela jakinarazten dio. San Cristobalgo medikuntza-estaziora joaten da, Khulman medikua aurkituz. Honek ingeniariari ebakuntza-gunean sendagaiak egon litezkeela esaten dio, baina harrera-lekua utzi bezain pronto xenomorfo batek hiltzen du.
Xenomorfoaren mehatxutik ihes egiteko Amandak lehergailu bat erabiltzea erabakitzen du. Zoritxarrez, uxatzea lortzen du soilik. Ripleyk Samuels eta Nina berriz topatzen ditu, Waits mariskala eta Ricardo izeneko laguntzailearekin daudela. Ripleyk mariskalari azalpenak eskatzen dizkio eta honek alien hura U.S.C.S.S. Nostromoren kutxa beltza ekarri zuen ontzidian, Anesidora n, etorri zela esaten dio. Amandak Marlow ri, Anesidoraren kapitainari, hainbat gauza galdetzen dizkio eta hurrengo historioa kontatzen dio: Marlow eta bere eskifaia Ripleyren ama duela 15 urte lurreratu zen planetoide berberean egon ziren. “Ingeniari” izeneko izakien ontzidia aztertu eta esploratu ondoren, arrautzez beteriko gela bat aurkitu zuten. Bere emakumea, Catherine Foster, aurpegi-besarkatzaile izeneko organismo batengatik kutsatu zen, Anesidorara bueltatu, eta, han, Lingard medikua k Marlowren emakumearen barruan parasito ezezagun bat zegoela jakin eta ordutik gutxira xenomorfoa Catherinen gorputik atera zen.
Androideen inguruko inkognita argitzen saiatu eta hurrengoa ondorioztatzen dute: Apolo ren, Sevastopolen sistema teknologiko eta telekomunikazioaz arduratzen den inteligentzia artifizialaren, agindua izan zen. Samuelsekin hitz egiten dute. Amanda honengana joaten da eta Apolorekin hitz egiten saiatzen ari dela ikusten du. Apolok androidea akabatzen du. Hau baino lehenago, Samuelsek Apolorengana heltzeko bideak irekitzen ditu. Zerbitzarian eta interfazean sartuta, Amandak ez du lortzen androideak desaktibatzea Weyland Yutaniko lege batengatik. Lege honek xenormorfoa bizirik mantentzea eskatzen du ere. Amandak xenomorfoak Sebastopoletik alde egin duela esan baina honek erreaktoreak ikertuak izan ez direla erantzuten dio. Ripley horra joan eta alienaren habia aurkitzen du, honek bahitutako pertsonekin batera. Pertsona horiei esker xenomorfo berriak jaio dira. Habia suntsitzeko asmoz Amandak erreaktoreak hondatzen ditu, baina alien batzuk ontzigainera heltzea lortzen dute.
Ricardo Amandarekin harremanetan jartzen da Nina eta Marlowren arteko elkarrizketa bat erakusteko. Nina Weyland Yutaniren langilea da, eta xenomorfoarengatik Sebastopolera joan zen. Gainera, Marlowri askatasuna eskaintzen dio Anesidora hurbil dagoela baliatuta. Ripleyk kapsula baten bidez ontziditik ateratzen da, Anesidoraren korrontea aktibatu, Taylor bahitu duela esan eta Nostromoren kutxa beltza erakusten du. Amandak Ellenen, bere amaren, mezu bat entzuteko aukera du. Bertan, Nostromon gertatutako guztia azaltzen dio. Mezu hori entzun ostean, Marlowk leherketa baten bidez alien guztiak hiltzea erabakitzen du. Erreaktoreak gainkargatzen ari denean, Ninak kolpe bat ematen dio eta seko geratzen da. Bi emakumeek prozesua ezeztatzeko leherketaren potentzia jaistea lortzen dute. Ripleyk Nina hil eta alde egitea lortzen du, Anesidora suntsituz.
Nahiz eta ontziarekin betirako amaitzea ez lortu, nahiko kaltetuta dago. Amanda Torrens ekin harremanetan jartzen da eta Ricardoren bila joatean, aurpegi-hartzaile batek eraso egin duela ikusten du. Sebastopoletik ateratzean, alien batek bahitu eta habia berri batera eramaten du. Zorionez, Amandak hortik alde egin eta haize esklusara heltzen da. Ontzidia Sevastopoletik era manualean aingurak goratu behar ditu. Tamalez, bizirik ateratako xenomorfoek inguratzen dute. Amandak Torrensera salbu heltzea lortzen du. Hor dagoela, xenomorfo bat ontzidian sartu dela eta Verlaine eta Connor hil direla konturatzen da. Ripleyren asken itxaropena konporta irekitzea da: aliena eta berarekin espaziora kanporatzeko. Amanada espazioan flotatzen ikusten da. Bat-batean begiak irekitzen ditu: ontzidi bat gerturatzen ari da.
Trading Places
Trading Places, 1983ko John Landis estatubatuar zinema zuzendariaren komedia film bat da. Dan Aykroyd, Eddie Murphy, Ralph Bellamy, Don Ameche, Denholm Elliott eta Jamie Lee Curtis aktoreek antzeztu zuten. Soinu banda Elmer Bernstein musikagileak konposatu zuen.
Mark Twain idazlearen The Prince and the Pauper (Printzea eta Txiroa) kontakizun laburraren eragina edo egokitzapen modernoa dela ere esan izan da.
Argumentua
AEB, Filadelfia. Randolph (Ralph Bellamy) eta Mortimer Duke (Don Ameche) negoziogizon adinduek giza naturari buruzko bi tesi edo pentsakera ezberdinak dituzte: batentzat, gizakien izaera berezkoa eta genetikaren araberakoa den bitartean, bestearentzat heziketa eta maila sozialaren araberakoa da. Eztabaida hori kitatu eta beren teoriak egiaztatzeko asmoz apustua egin, eta sozialki elkarren artean muturrean bizi diren bi pertsonen patuak aldatu eta zer jazotzen zaien ikusiko dute: Louis Winthorpe III (Dan Aykroyd) aberats ongi hezitu ustehandia eta Billy Ray Valentine (Eddie Murphy) kaleko etxegabe behartsu lotsagabearen bizitzak elkartrukatuko dituzte.
Bitxikeriak
Film honetako Randolph Duke (Ralph Bellamy) eta Mortimer Duke (Don Ameche) pertsonaia aberatsak 1988an John Landisek zuzendutako Coming to America filmean berriz ere aktore berdinek antzeztuta agertu ziren, baina hartan umore ukitua emanez kaleko bi etxegabe dira, gainera film honetan etxegabearen papera antzezten duen Eddie Murphy aktoreak Zamundako printze aberatsaren papera eginez Randolph eta Mortimerri diru kopuru itzela oparitzen die, honela hiru aktoreek antzezten dituzten maila sozial ezberdinetako pertsonaien bidez bi filmeen arteko lotura umoretsu eta ironikoa egiten da.
NA-2131
NA-2131 edo Erronkariko kanposantuko rrepidea, Nafarroako herri errepidea da, NA-137 nafar errepidearen 26,08 kilometroan hasi eta Erronkarin dagoen Gaiarreren omenezko mausoleora arte doa. Errepide laburra da, 0,73 kilometro baino ez ditu.
Grosse Ile Township (Michigan)
Grosse Ile Township Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Wayne konderrian dago, Michigan estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Kemen Lertxundi
Kemen Lertxundi (Ondarroa, Bizkaia, 1979) euskal abeslari eta olerkigilea da. Kemenek solfeo eta klarinete ikasketak egin zituen eta gaur egun musikako irakaslea da.
Taldekideak
Bere taldea ondorengo kideek osatzen dute:
Timoma
Timoma tumore multzo mota da mediastinoan dagoen timoan sortutakoa. Sarritan onbera den arren, portzentaia batean gaiztoa ere izan daiteke. Ohikoa ez bada ere, miastenia gravis (MG) izeneko gaixotasunarekin duen loturagatik aski ezaguna da.
Sintomak
Pazienteen herenak ez du sintomarik azaltzen, beste heren batengan timoma inguruko organoetan zabaltzeagatik disfagia, eztula eta bularreko mina agertu daitezke eta beste heren batek, azkenik, lotutako gaixotasun autoimmuneek eragindako sintomak jasango ditu. Azken kasu honetan, gogorarazi behar da timoma duten gaixoen %30-50ek miastenia gravis ere batera pairatzen dutela, eta MG dutenen artean %10-15ek timoma ere badutela. Lotutako beste eritasun autoimmuneen artean, bestela, lupus eritematosoa, anemia aplasikoa eta immunoeskasiak daudela.
Diagnostikoa
OTA edo eskanerra oso proba diagnostiko garrantzitsua da, alde batetik hainbat kasutan sintomarik agertzen ez delako, eta bestetik klinikagatik susmo sendoa egonez gero tumorea ondo kokatzen duelako eta baita zabaltze maila antzeman ere.
Behin irudiaren bidez ikusita, biopsia batek zehaztuko du mota onbera edo gaiztoa den eta azpimota ere bai.
Halaber, azetilkolinaren errezeptoreen aurkako antigorputzak odolean topatzeak miastenia gravisen diagnostikoa bideratuko zuen.
Pronostikoa
Gaixotasun autoimmuneekin elkartutako timomek normalean pronostiko ona dute. Orokorrean, 5 urtetarako biziraupena batez beste %70ekoa da.
Aurkako faktoreen artean, bestela, ingurualdeko inbasioa, metastasiak (pleura, giltzurrun, hezur, gibel edo garunean) edo trakea edo aparatu baskularra hartuta egotea eta tamaina 10 cm-koa edo handiagoa edo adina 30 urte baino gutxiagokoa edukitzea daude.
Mota histologikoaren arabera ere pronostikoa aldatuko da, mota epitelial eta mistoak okerrenak izanda.
Tratamendua
Kirurgia tratamendu nagusia da. Tumore handia eta gaiztoa bada, ebakuntza baino lehen kimioterapia beharrezkoa izango da, eta erradioterapia ere erabilgarria izan daiteke.
Stuttgart
Stuttgart (suabieraz Schtugert), Baden-Württemberg (Alemania) estatuko hiriburua da, Alemaniako hego-mendebalean. 2010eko abenduan 606.588 biztanle zituen hiriak, eta Stugartten ingurune metropolitanoak 5 milioitik gora, Alemaniako laugarrena da beraz.
Izan ere, Stuttgart Alemania hego-ekialdeko industria gune nagusia da. Auto lantegiak, ingeniaritza elektrikoa eta makinagintza dira industria jarduera nagusiak. Ehungintza, garagardo, kimika, papergintza eta musika tresnagintzak ere garrantzi handia dute. Hala ere Stuttgart inguratzen duten muino eta ibarrak mahastiz estalita daude, eta honek Alemaniako ardo ekoizle nagusietakoa bihurtzen du.
Etimologia
Hiriaren izena alemanezko Stutengarten hitzaren aldaera da, zeinak "behortegia" esan nahi duen. Honen adierazle da armarria ere. Bestalde Schwabenmetropole (Suabiako metropolia) ezizena ere badu, izan ere Suabiako eskualde historikoaren hiriburua baita.
Geografia eta klima
Stuttgart Oihan Beltza eta Jura mendigunearen artean dago. Ibar zabal baten erdian kokaturik dago, mahastiz inguratuta, horregatik bertakoek zwischen Wald und Reben ("mahasti eta baso artean") dagoela esaten dute. Ibarreko muinorik garaiena Bernhartshöhe da, 549 metroko altuera duena, eta bertako ibai nagusia Neckar da.
Klima ozeanikoa du. Urtarrila da hilerik hotzena (batezbeste 0 °C) eta uztaila eta abuztua beroenak (20 °C-ko batezbestekoa). Württenberg baino bero eta hezeagoa denez Stuttgarter Kessel ezizena ere jaso izan du, hau da, "Stuttgarteko galdara".
Mojné
Mojné Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 253 biztanle ditu eta 8,5 kilometro koadroko azalera. Český Krumloveko barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1552 urtean egin zen.
Uvanita
Uvanita oxido motako minerala da.
Stuttgart
Sorrera
Suabiako Liudolf dukeak bere behortegientzako toki egokia zela erabaki zuenean hasi zen hiriaren historia. X mendeko Hungariako Gerretan erabiltzeko behorrak behar zirela eta Stuttgart handituz joan zen eta bere inguruan herria sortzen hasi zen. 1.300 urtearen inguruan Württembergeko kondeak bertan ezarri ziren eta 1321erako "hiri" titulua eskuratu zuen. Germaniako Erromatar enperadoreek Württembergeko kondeak duke bihurtu zituzten 1495ean eta Stuttgart "Dukeen egoitza" bihurtu zen.
Balitora longibarbata
Balitora longibarbata Balitora generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Balitoridae familian.
Stuttgart
Aro modernoa
XVI. mendeko garapenari Hogeita Hamar Urteko Gerrak jarraitu zion (1618-1648), eta gero Luis XIV.a Frantziakoaren inbasioak. Inbasioek kalte handia egin zioten hiriari, baina industria iraultzak ekonomia hazkundea ekarri zuen berriz ere. XVIII mendean Ludwig Herzog Württenbergeko dukeak ilustrazioaren ideiei jarraituz beretzako hiri berri bat sortu zuen Stuttgartetik 12 kilometro iparraldera, Ludwigsburg hain zuzen ere, baina 1775ean Karl Eugen Dukeak Stuttgarten jauregi berria eraiki (Neues Schloss) eta bertara bizitzera joan zen. Stuttgartek hiriburutza berreskuratu zuen horrela.
Uvanita
Ezaugarriak
Uvanita oxido mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema ortoerronbikoaren arabera sortzen ditu kristalak.
Stuttgart
Aro modernoa
Napoleondar Gerrek Germaniako Erromatar Inperio Santua deuseztean, Stuttgart Württenbergeko Erresumaren hiriburua bihurtu zen eta 1871ean Alemaniako Inperioa osatu zuen. Urte honetan bertan Gottlieb Daimlerrek automobila asmatu zuen Cannstadteko lantegi txiki batean eta berehala hiriko biztanleria bikoiztu egin zen, 91.000tik 176.000ra.
XX mendea
Lehen Mundu Gerra bukatzean, eta Alemaniako Iraultzaren ondorioz, Dukeek alde egin behar izan zuten eta Stuttgart Württenbergeko Estatu Askeko hiriburua bihurtu zen. Hirugarren Reichak judu ugari deportatu zituzten trenez Rigara eta beste asko kontzentrazio-esparrutan sartu zituzten. Bigarren Mundu Gerran 53 bonbaketa jasan zituen eta hiriaren %68a suntsiturik gelditu zen. Frantziarrek 1945eko apirilaren 21ean eskuratu zuten erresistentziarik ia aurkitu gabe. 1948an estatubatuarren okupazio eremuan gelditu zen eta hauek Baden-Württemberg estatua eratu zuten.
Hylophorbus tetraphonus
Hylophorbus tetraphonus Hylophorbus generoko animalia da. Anfibioen barruko Microhylidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Mokošín
Mokošín Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 175 biztanle ditu eta 1,7 kilometro koadroko azalera. Pardubiceko barrutian dago.
Mus famulus
Mus famulus Mus generoko animalia da. Karraskarien barruko Murinae azpifamilia eta Muridae familian sailkatuta dago.
Mokošín
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1131 urtean egin zen.
Poliziaren gehiegikeria Ameriketako Estatu Batuetan
Poliziaren gehiegikeria mundu osoan orokortutako indarkeria da. Jarraian, AEBtako datuak ageri dira.
Datuak
NAACP eskubide zibilen aldeko elkarteak argitaratu zuenez, 1999 2014ra 76 pertsona hil zituen poliziak. Denak arma gabe zeuden, eta gutxiengo etniko baten kide ziren, batez ere, beltzak.
Azken hildakoak
Jarraian, poliziaren gehiegikeriaren ondorioz azken hildakoen zerrenda ageri da.
Stuttgart
Ondasun nabarmenak
Stuttgart Neues Schloss inguruan antolaturik dago gaur egun. Jauregiak eta bere lorategi eta parke zabalek hiraren erdigunea osatzen dute. Lorategiei paralelo Königstrasse kaleak jarraitzen dio eta berau da alde zaharreko kale peatonal nagusia. Hona hemen inguruan dauden eraikin eta parkeen zerrenda:
Ekonomia
Stuttgar batez ere autogintzagatik da ezaguna. Bertakoak dira Daimler AG (barnean Mercedes-Benz) eta Porsche enpresak. Porscheren ikurrean Stuttgarten armarria ageri da. Bestalde zientzia eta ikerketa talde ugari daude, Stuttgart izanik Alemania osoan patente gehien ateratzen dituen eskualdea.
Azkenik ardo eta garagardogintza ere garrantzitsuak dira. Württenbergeko mahastiek 11.520 hektarea estaltzen dituzte, hauetatik 400 hirian bertan. Lehenengo mahatsondoak 1108an landatu ziren eta XVII menderako jadanik Germaniako Erromatar Inperio Santuko hirugarren ekoizle handiena zen.
Kirolak
Hiriko futbol talde nagusia VfB Stuttgart da, bost Bundesliga eta Alemaniako hiru koparen irabazlea. Europako txapelketetan ere bi aldi izan da finalista, UEFA Kopan 1989an eta Errekopan 1998an.
Beste kirol batzuen artean aipatu behar futbol amerikarraren bi talde eta futbol australiarraren bat ere badaudela. Emakumezkoen boleibol taldea den CJD Feuerbach hiru aldiz izan da Alemaniako txapelduna. SV Cannstatt waterpolo taldeak ere irabazia badu Alemaniako txapelketa.
Hiri senidetuak
Stuttgart ondorengo hiriekin senidetuta dago:
Stuttgarteko halaber, senidetza hitzarmen berezia-k ditu ondorengo hiriekin:
Mokrá-Horákov
Mokrá-Horákov Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 2.760 biztanle ditu eta 12,16 kilometro koadroko azalera. Brno-Landako barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1352 urtean egin zen.
Bolintxu
Bolintxu izeneko harana Bilboko hegoaldean dago, Arnotegi eta Pagasarri mendien artean. Pagasarri mendiaren ekialdeko magalean dagoen erreka labur eta aldapatsua da. Basoak ditu, zenbait baserrirekin batera. Haran honetan dago Buia auzoa, baita Seberetxe auzoa eta izen bereko jauregia ere.,
Fauna eta flora
Askoren iritziz, Bilboko azken haran basatia da, zaindu beharreko altxor naturala. Besteak beste, Uhandrea, iberiar baso-igela, okila, mariorratza, sanjose-lorea, mailukia eta ezkurra erraz aurkitzen dira ingurune honetan.