cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Erromantizismo berantiar
François-Auguste René Rodin (1840-1917)
Rodin, Inpresionismoko eskultore kontenporaneo Frantsesa izan zen. Eskultore modernoen aita zela esaten zuten. Arte Dekoratiboen eskolan ikasi zuen arte ederretako eskolan hiru aldiz ukatuta izan zen. Bere lehenengo lanak neoklasikoak dira. 1863an Rose Beuret ezagutu zuen, berarekin eskondu zen eta geroago bere modeloa izango zena. 1875an Italiara bidaiatu zuen han Don Ateloren eta Miguel Angelen eskultura errenazentistagatik erakargarrita sentituko da giharretan oinarrituko da. Hain perfektua zen bere eskultura “La edad de bronce” pertsonek modeloaren gorputzatik zuzenean aterata zegoela esaten zutela eta ez buztinatik. Honek Parisko artista garrantsitzuen artean jartzea egin zion. Bere eskultura bi marra desberdinetan banandu zen; lehenengoa “alimentaria” eskultura apaingarria zen eta bigarrena “transgresora” honi erreferentzia egiten dioten obrak bere enkargu garrantsitzuenak dira. Los burgueses de Calais (1884) eta el célebre Monumento a Balzac (1897). Rodinek anatomia ikertu zuen giza gorputza tresna baten moduan erabiltzeko espresibitate psikologian eta giza sentimenduetan. “Las puertas del Infierno (1880-1917) obran erreflejatzen da. Inpresionista dira argiak eta modelaketaren teknikak baina formak, materia lana eta texturak expresionista diren trazuak ikusten usten digute. Eskulturak moldatze lanarekin egiten zituen, gaur egun pieza hauek brontzez landuak esagutzen ditugu baina Rodin igeltsuarekin egiten zuen. Igeltsua moldatu egiten zuen, material honek ezabatzeko erabilita eta eskultoreak botatzen zutena marmolezko eskultura kritikatzeko. Bere mezua argi zegoen: Itxura garrantzitsuagoa da eraikita dagoen materiala baino.
Camille Claudel (1864 -1943)
Claudel, eskultore frantsesa zen, Paul Claudel-en ahizpa. 1882an Arte ederretako eskolan Rodin esagutzen du eta berarentzat modeloa eta musa bat izan zen, baita ere berarekin kolaboratzen du La puerta del Infiernoko figurak egiterako orduan. Bere erlazio txarra “La edad madura” obran plasmatu zuen, eskultura honetan Camile belaunikoz eta suplikatzen dago, Rodineri bere eskuak ematen, honek bizkarra ematen dio, emakume bat erdi Aingeru erdi zorgin eramaten dagoen bitartean azken hau Rose Beuret da, Rodin-en emakumea. Claudel-en obrak arrakasta izaten dauden bitartean bera tailerrean iskutatzen da sentibera krisi batean. 1905ko abenduan bere azkeneko expozisioa egiten du, bere etxetik irten barik egon zela eta bere obrak destruitzen hasi zen. Manikomio batean egon zen bere azken 30 urteak.
Mariano Benlliure y Gil (1862-1947)
Mariano, Valentzian jaio zen artista familia batean, autodidakta izan zen eta ez zen eskola bakar batera joan baina bai egon zen tailer batzuetan marrazten, zizelkatzen eta zinzelkatzen. 1881an Romara jan zen eta han bizi izan zuen. 1887an Madrilera joan zen eta han Arte ederretako esposizio nazionaletan parte hartuko zuen, fama hartzen. Kritikak laguntza eman zieten eta hauek sasoi horren pertsonai eraginetariko batean bilakatzea egingo zion. Bere eskultura klasizismoa eta errealismoa elkartzen ditu, plastika modernistaren eragin batzuekin. Artista zorrotza eta detailista zen, baliabide piktorikoak erabili zituen, argi jokoak bezala. Bere gaiak erlijiosoak, taurinoak, hileta monumentuak eta oroitzapenezko gaiak baina gehien egin zuena erretratuak ziren. Antonio Trueba-ren monumentua XIX.mendearen oroitzapenezko lehenengo eskultura espainarra izan zen. Honek eserita dago erlaxatuta parke publiko baten eserlekuan. Naturalitatea errepresentzatzen du geroago eskultore asko imitatuko zuten. Bere obretatik azpimarratu dezakegu General Martinez Campos-en zaldizko estatua Madrilen dagoena. Antiheroizko estatua bat da, errealismo fotografikokoa. Zaldizkoa nekez zamalkatzen du, bitartean zaldia burua bueltatzen dago harraskatzeko. Bere produkzioa zabala izan zen, eskultore aldakorra izan zen horregatik popularitate asko hartu zuen, eta enkargu asko lortu ztuen Madrilen, Europan eta Amerikan baita ere. Premio asko irabazi zituen.
Žalobín
Žalobín Eslovakiako udalerri bat da, Vranov nad Topľouko barrutian kokatuta. 11,88 km²ko azalera du eta 856 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1451. urtekoa da.
Montlivault
Montlivault Frantziako udalerri bat da, Loir eta Cher departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Montlivault udalerrian erroldatutako biztanleak 1.321 ziren. Familiak 534 ziren, horien artean 114 pertsona bakarrekoak ziren (59 bakarrik bizi ziren gizonak eta 55 bakarrik bizi ziren emakumeak), 194 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 202 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 24 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 856 ziren, horien artean 686 aktiboak ziren eta 170 inaktiboak ziren. 686 pertsona aktiboetatik 631 lanean zeuden (330 gizon eta 301 emakume) eta 55 langabezian zeuden (29 gizon eta 26 emakume). 170 pertsona inaktiboetatik 71 erretiraturik zeuden, 52 ikasten zeuden eta 47 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Montlivault udalerrian 550 unitate fiskal zeuden, 1.372,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.009 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 43 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 9 eraikuntza enpresak ziren, 10 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 5 garraio enpresak ziren, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren, 2 zerbitzu enpresak ziren, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 5 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 11 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 4 igeltseroak, 1 margolaria, 1 iturgina, 1 argiketaria, 1 ile apaindegia eta 1 jatetxe.
2009an zeuden 4 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen eta 2 harategiak ziren.
2000. urtean Montlivault udalerrian 23 nekazaritza-ustiategi zeuden, 737 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
El Salvadorko Gerra Zibila
El Salvadorreko Gerra Zibila 1980 eta 1992 artean Erdialdeko Amerikako herrialde horrek izandako gerra izan zen, herrialdeko armada (FAES) eta gerrilla (FMLN) aurrez aurre izan zituena. Egindako kalkuluek diote 75.000 salvadortar hil edo desagertu zirela hamabi urte haietan.
Aurrekariak
Aurrekari zuzen moduan, 1970eko hamarkadan zehar El Salvadorrek jasandako desoreka sozial eta politikoa oso nabarmentzekoa da.
Bestela, 1826 eta 1829 artean herrialdeak lehendabiziko gerra zibila izan zuen, lurraldea Erdialdeko Amerikako Probintzia Batuen barruan zegoenean eta Espainiatik independentzia lortu eta 5 urtetara.
Nazioarteko testuingurua
Gerra Hotzaren garaian kokatu behar dugu guda zibil salvadortarra, AEB eta SESBen arteko polarizazio urteetan alegia. Herrialdeko armadak lehenengoen sostengua eduki zuen, gerrilla komunistak bigarrenen ingurukoek, batez ere Kubako erregimenak eta Nikaraguako FSLNk.
UCAren martiriak
1989ko azaroaren 16an San Salvadorreko Universidad Centroamericana (UCA) delakoan 6 jesuita hil zituzten soldaduek, tartean Ignacio Ellacuria euskalduna, Ignacio Martin-Baro, Segundo Montes, Joaquin Lopez y Lopez, Juan Ramon Moreno eta Amado Lopezekin batera.
Zortzi urte lehenago, armadaren ingurukoek Oscar Romero apezpikua erail izan zuten.
Bake hitzarmena
1992ko urtarrilaren 16an "Chapultepeceko Bake Hitzarmena" delakoa sinatu zuten bi aldeek Mexiko Hirian, eta horren bidez gerra amaitu zen.
Luís de Camões
Luís Vaz de Camões (Lisboa, 1524 aldean- Lisboa, 1580ko ekainaren 10a ) portugaldar olerkaria izan zen. Haren lanik garrantzitsuena Os Lusíadas poema epikoa da. Horrezaz gain, soneto, oda, egloga eta elegia ugari idatzi zituen, portugesez eta gaztelaniaz. Hiru komedia ere argitaratu zituen. Portugalgo Pizkundeko poeta handiena izan zen.
The Wicker Tree
The Wicker Tree (euskaraz Zumitzezko Zuhaitza), 2011ko Robin Hardy ingelesak zuzendutako beldurrezko film bat da. Christopher Lee, Graham McTavish, Jacqueline Leonard, Henry Garrett, Honeysuckle Weeks, Clive Russell eta Brittania Nicol aktoreek antzeztu zuten.
Drygarn Fawr
Drygarn Fawr, Galesko Powys autoritate unitarioan dagoen mendi bat da. 645 metroko garaiera du.
Luís de Camões
Biografia
Luis Vaz de Camõesen gainean asko idatzi baldin bada ere, oso gutxi dira, egiazki, haren bizitzari buruz ezagutzen diren datuak. Camõesen biografoak poetaren idazlanetatik ateratako aipamen eta erreferentzietan oinarritu dira, batez ere, haren bizitza osatuz (edo asmatuz) joateko.
Lehen urteak
1524an edo 1525ean jaio zen, Lisboan, batzuen ustez, eta Coimbra, Santarem edo Alenqueren beste batzuek diotenez. Simao Vaz de Camões eta Ana de Sa-ren semea zen. Aita, aidanean, galiziar jatorrikoa eta aitoren semea («cavaleiro-fidalgo») zuen. Duela gutxi, nolanahi ere, zalantza batzuk sortu dira Luisen semetasunari (legezkoa ala sasikoa) eta odol garbitasunari buruz (kristau zaharra ala berria); eta, horrekin batera, haren familiaren pobrezia eta jatorri apala berretsi dira. Zeharkako aipamen batzuek eta, batez ere, haren obrak islatzen duen kultura zabalak pentsarazten dute Coimbran ikasi zuela, non, Luisen osaba bat, Bento Camões, Gurutze Santua monasterioko priore eta Unibertsitateko kantzelari baitzen.
The Wicker Tree
Robin Hardyk idatzitako Cowboys for Christ (2006, Kristoren Cowboyak) eleberrian oinarritua dago, eta Christopher Lee aktoreak antzeztutako The Wicker Man (1973) kultuzko filmari aipamen egiteaz gain harekin zenbait pararelismo ere baditu.
Luís de Camões
Lehen urteak
Ez dago, hala ere, Camõesek unibertsitatean ikasi zuela frogatzen duen dokumenturik. 1550erako Lisboan bizi zen, eta gauza jakina da jauregietako eta goi mailako nobleen aretoetan bezainbat ibiltzen zela aldirietako tabernetan eta emagaldu-etxeetan. Ceutara eginiko espedizio militar batean parte hartu zuen, eta hantxe galdu zuen eskuineko begia. Lisboara itzuli zenean, espetxean eta deserriturik egon zen Ribatejoko lurretan (Constâncian, beharbada), aidanez, bere etxekoandreaganako -Violante de Andrade, Francisco de Noronharen, Linharesko bigarren kondearen, emaztea- eta haren alaba Joanaganako maitasun suharra zela eta. Berriro Lisboara etorririk, gorteko olerki liskarretan, amodio-gorteatzeetan eta kale borroketan eman zuen denbora. 1552an, borroka horietako batean, on Gonçalo Borges zauritu zuen, erregearen ahaide bat, eta gartzelan sartu zuten. Zaurituak barkaturik, Camoes erregearen zerbitzuan itsasoratzeko baldintzarekin utzi zuten aske, 1553an.
El Molino
El Molino (euskaraz Errota) Kataluniako Bartzelona hiriburuko kafe-antzoki bat da. XIX. eta XX. mendean zehar Europa osoko kafe-antzoki ospetsuenen artean sailkatu zen. Bertan musika, kabaret, antzerki eta flamenko ekitaldiak izan ohi dira.
Luís de Camões
1553tik 1568ra
Hiru urtetarako soldadu sarturik, Indiarako itsasoratu zen, eta handik, Malabarrera eta Malakako itsasartera egindako espedizioetan hartu zuen parte (Camõesek berak aipatzen ditu, hurrenez hurren, O Poeta Simónides, falando elegian, eta Junto dum seco, fero e estéril monte abestian). Pedro Mariz, haren lehen biografoaren arabera, Macaura jo zuen gero, eta zendu eta absenteen ondasunen arduradun kargua izan zuen lurralde hartan. Handik Indiara itzultzerakoan, Mekong ibaia itsasoratzen den inguruan, Camões zetorren barkua urpera joan zen, eta zituen ondasun guztiak galdu zituen, bere burua eta Os Lusíadas izan ezik. Behin Goan zela, gartzelan sartu zuten dirua bidegabe erabili izanaren salaketapean eta, geroago, berriro espetxean egon zen, zorrak zirela eta.
Dirudienez, beltzak eta gorriak ikusi zituen Indiako egonaldian, aldi labur bat salbuetsita (1561-1564), On Francisco Coutinho erregeordearen babesa izan baitzuen urte horietan. 1568an, Portugalera itzultzeko asmotan itsasoratu zen eta Mozanbiken aurkitu zuen haren lagun Diogo do Couto historialariak: idatzitako olerkiak Parnaso izenburupean bildu eta argitaratzeko prestatzen ari zen, miseria gorrian bizi zen bitartean, baina ostu egin zizkioten prestatzen amaitzerak. Coutok eta beste lagun batzuek bidaia ordainduta, urte hartan bertan itzuli zen Portugalera.
El Molino
1898. urtean Pajarera Catalana ("Kataluniar Txoritegia") izenez iriki zuten, 1910. urtean Frantziako Paris hiriburuko Moulin Rouge kafe-antzoki ospetsuaren gisara Petit Moulin Rouge ("Errota Gorri Txikia") berrizendatu zuten, 1939. urtea ondoren diktadura frankistarekin batera izena gaztelaniaz jarri eta Rouge ("Gorri") hitza kentzera behartu zuten, azken hori "gorri" hitzak politikan ezkerrrarekin zuen loturarengatik zela eta. Azkenean El Molino izenaz gelditu zelarik.
Luís de Camões
1568tik aurrera
Berriro Lisboan, Os Lusíadas argitaratu zuen 1572an eta Sebastian I.a erregearen errenta murritz bat lortu ondoren, hari esker bizi izan zen txirotasun handian -haren biografoei kasu egitera, javatar morroi baten laguntzari esker-, harik eta 1580ko ekainaren 10ean hil zen arte. On Gonçalo Coutinho aitoren semeak ordaindu zituen poetaren hiletak eta hilerriko gastuak, eta haren aginduz ezarri zuten hilobiaren gainean hilarri bat, idazkun honekin: «Aqui jaz Luis de Camões, Principe dos Poetas de seu tempo. Viveu pobre e miseravelmente, e assi morreu».
Erromantizismoaren garaian, poeta madarikatu, jeinudun eta ez ulertuaren irudia ezarri zitzaion Camõesi: erantzunik gabeko amodioz jositako bizitza gorabeheratsua, miserablea eta dohakabea egotzi zioten. Baina irudi erromantiko hori alde bat utzita, beste bat ateratzen da, askoz aberatsagoa eta konplexuagoa, haren bizitza pertsonaletik eta idatzita utzi zuen obratik. Hasteko, kultura zabalaren jabe zen: Erdi Aroko kultur tradizioa bezainbat ezagutzen zituen Pizkundeko filosofia, zientzia eta literatura berrikuntzak. Baina hezkuntza ez ezik, bizitzako esperientzia ere aberatsa zuen: kortesano, Lisboako herri giroa ezagutzen zuen hiritar, Ceutan soldadu, Indiara bideko bidaiari, abenturazale, kolonietako burokrata, eta bere gailentasun moralaz eta artistikoaz konbentziturik eta harro zegoen idazle. Horiexek izan ziren, hain zuzen ere, Camõesen obraren hiru zutabeak: ikasketak, esperientzia eta jeinu sortzailea. Bera bizi zela, Os Lusíadas olerki epikoa eta beste zenbait poema baizik ez zen argitaratu. Hil eta gero argitaratu ziren haren poesia lirikoa, antzezlanak eta eskutitzak.
Idazlanak
Os Lusíadas (1572, «Lusoren ondorengoak» edo «Portugaldarrak») poema epiko handiak, Afrika, India eta Ekialde Urruneko lurraldeetan barrena ibili zenean bizi izandako gertakizunak ekarri zituen gogora. Hamar kantuk osatzen duten epopeia horretan, Portugalen historia eta Vasco da Gamaren aurkikuntzak eman zituen ezagutzera. Errenazimentu garaiko italiar moldeei jarraituz moldatua da; obra hori Portugalgo poema nazional bihurtu zen.
Baina Camões, Portugalgo olerkari epiko handiena ez ezik, poeta liriko bikaina izan zen. 1568an, olerki bilduma bat prestatzen aritu zen Mozanbiken, O Parnaso izenburupean, baina ostu egin zizkioten Lisboara itzultzerako. Rimas izeneko poema liburua egilea hil eta gero argitaratu zuten, 1585ean. Camõesen olerkietako gai nagusia ezinezko amodioa da -maitasunezko neoplatonismoa-, sofrikarioan gozatzen dena, eta malenkoniak protagonismo berezia du haren olerkigintzan. Histura hori, pixkanaka-pixkanaka, ezkortasun bilakatzen joan zen, esaera poetikoen bitartez adierazten zela: «ongia ihesi doa, gaitza hazi egiten da urteekin»; «amodio itsuz gaixo dago, sentitzen duena, aurka egiten diona, obeditzen diona»; «ezerk ez du irauten bizitza honetan: berehala desagertzen da nekez baizik heltzen ez dena».
Rimas olerki liburuan denetik baldin badago ere -italiar estiloko canções deituak, elegiak, Virgiliorenen tankerako eglogak, lirika galego-portugesaren tradizioan kokatzen diren olerkiak-, Camõesen konposizio lortuenak, segur aski, sonetoak izan ziren. Izan ere, Petrarcak Europa osoan izan zituen jarraitzaile hoberenetakoa izan zen, baina, horrekin batera, portugaldarraren sentiberatasunari egotzi behar zaizkion lorpenak erdietsi zituen. Hala, Camõesen maitasun sentimendua ez da agortzen Petrarcaren jarraitzaile gehienen neoplatonismo hutsalean; aldiz, gardentasuna eta zintzotasuna ezaugarri dituen olerkigintza da harena. Horren adibideak dira Alma minha gentil, que te partiste eta Amor é fogo que arde sem se ver soneto ospetsuak:
Esandako guztiaz gainera, hiru antzezlan utzi zituen idatzita Camõesek, 1645 arte argitaratu ez baziren ere. Esan liteke, hirurak Gil Vicenteren Pizkundeko antzerki hasi-masikoaren jarraipen direla, lirikatik gehiago dutenak dramatik baino, bertsozko hainbat konposizio, hala nola erromantzeak, pastorelak, etab, tartekatzen zaizkiela. Horrela, Anfitriões («Gonbidatzaileak») izenekoan, Plauto imitatu zuen, baina aitortu behar da komikotasun handiko egoera sortu zuela; Filodemo, eleberri tankerakoa, Goan antzeztu zuten, 1555ean, egilea Malakako itsasartean borrokan zela, eta obra horretan La Celestina-ren nolabaiteko eragina ikusi dute batzuek; El-Rei Seleuco izeneko fartsan, berriz, pertsonaiak Mahai Biribileko zaldunen artetik hartuak daude eta protagonistak bere maitalea uzten dio semeari. Antzezlan hori zela eta, Camõesek arazoak izan zituen gortean: antzekotasun nabaria baitzegoen Joanes printzeak -aurrerago Joanes III.a- geroago ugazama izango zuenarekin izandako maitasun harremanen eta obran deskribatzen zen egoeraren artean.
Peter Hilse
Peter Hilse (Friburgo, 1962ko maiatzaren 8a) alemaniar txirrindulari ohi bat da, profesionala 1985 eta 1992 artean. Bere garaipenik handienak Espainiako Vueltan lortu zituen, 1989ko edizioan etapa bat irabaziz.
Palmaresa
1985
1986
1987
1988
1989
1990
1991
1992
300 (filma)
300 2006ko Zack Snyder estatubatuar zinema zuzendariaren historia eta akziozko filma bat da. Bertan, Gerard Butler, Lena Headey, David Wenham, Rodrigo Santoro, Vincent Regan eta Michael Fassbender aktoreek antzeztu zuten.
Frank Miller eta Lynn Varley komikigileen 300 komikian oinarritua dago, bertan Termopiletako guduan 300 espartar eta pertsiaren arteko borroka era librean egokitu eta komikiari ahal bezain leial kontatzen delarik.
2014an 300: Rise of an Empire ("300: Inperio Baten Sorrera") izeneko jarraipena izan zuen.
Argumentua
Bertan K. a. 480. urtean jazotako Termopiletako gudua azaltzen da. Xerxes I.a Pertsiakoaren (Rodrigo Santoro) asmoa Antzinako Grezia konkistatzea da, ondorioz Mediar Gerrak hasi ziren, bertan Pertsia eta Grezia borrokatu zirelarik. Pertsiar gudaroste erraldoi bat Greziako lurraldetan barneratu eta Atenas hiriburura iristekotan zen, hortaz, egoera larri honen ondorioz, Atenasek Espartako Leonidas I.a (Gerard Butler) atenastarrekin batera pertsiarren aurka borrokatu zedin konbentzitu zuen. Honela bada, Leonidas I.a eta 300 espartar pertsiarrei aurrer egitera atera ziren (haiei arkadiar talde bat ere batu zitzaielarik), Termopiletako gudu ospetsuan 300 espatar eta arkadiarrak ehundaka milaka gerlariz osatutako sekulako pertsiar gudaroste erraldoi batekin borrokatu zirelarik.
Elisabet Katolikoaren Ordena
Graduak
Hurrengo graduak ditu:
Ruesnes
Biztanleria
2007an Ruesnes udalerrian erroldatutako biztanleak 445 ziren. Familiak 164 ziren, horien artean 32 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 52 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 56 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 24 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 173 etxebizitza zeuden, 164 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 4 bigarren erresidentzia ziren eta 5 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 168etxeak ziren. 164 etxebizitza nagusietatik 144 bere jabearen bizilekua ziren, 16 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 2 etxek bi zituzten, 11 etxek hiru zituzten, 30 etxek lau zituzten eta 120 etxek bost zituzten. 133 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 62 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 84 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 322 ziren, horien artean 226 aktiboak ziren eta 96 inaktiboak ziren. 226 pertsona aktiboetatik 203 lanean zeuden (123 gizon eta 80 emakume) eta 23 langabezian zeuden (8 gizon eta 15 emakume). 96 pertsona inaktiboetatik 31 erretiraturik zeuden, 32 ikasten zeuden eta 33 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Ruesnes udalerrian 171 unitate fiskal zeuden, 446 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.614,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 7 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 zurgina, 1 argiketaria eta 1 higiezinen agentzia.
2000. urtean Ruesnes udalerrian 11 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Rhamdella cainguae
Rhamdella cainguae Rhamdella generoko animalia da. Arrainen barruko Heptapteridae familian sailkatzen da.
Francisco Lagos Cházaro
Francisco Jerónimo de Jesús Lagos Cházaro Morteo ( Tlacotalpan, Veracruz ; 1878ko irailaren 20a - Mexiko Hiria ; 1932ko azaroaren 13a ) politikari eta abokatu mexikar bat izan zen, 1915ean Mexikoko bitarteko presidentea izan zena.
1893ko Home Nations Txapelketa
1893ko Home Nations Txapelketa Errugbi txapelketa honen hamaikagarren ekitaldia izan zen. 1893ko urtarrilaren 7an hasi eta martxoaren 11n bukatu zen. Gales izan zen lehenengo aldiz txapelduna, partida guztiak irabaziz gainera.
Puntuazio sistema
Entseguak bi puntu balio zituen eta gauzatzeak beste hiru. Dropak eta markako goalak lau puntu balio zituzten eta zigor kolpeak hiru.
Txapelketako sailkapenari dagokionez irabazitako partidak bi puntu balio zituen, berdindutakoak bat eta galdutakoak zero.
Historia
Galesek hiru partidak irabazi zituen eta Koroa hirukoitza eskuratu zuen aurrenengo aldiz.
Palmaresa
1893 arteko bakarkako garaipenak. (*) 1889ko garaipena kontuan hartuta
Ferndale (Kalifornia)
Ferndale Kaliforniako hiri bat da. Humboldt konderrian kokatua dago. 2010ean 1,371 biztanle zituen, 2.7 kilometro koadrotan banatuta.
Ryota Okada
Ryota Okada (岡田 亮太, 1988ko irailaren 9a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Fukushima United FC.
Marraceko geltokia
Marrac Lapurdiko autobus geltoki bat da, Baiona udalerriko Marracq auzoan kokatuta dagoena.
Geltokia 2021eko apirilaren 26an ireki zen.
Historia
Geltokia 2021eko apirilaren 26an ireki zen jendearentzat, Tram'Busaren linearen trazatuaren zati gisa.
Lehenago "Marracq" bezala ezagutzen zen.
Glaucocerinita
Glaucocerinita sulfato motako minerala da eta glaucocerinite taldearen kidea da.
Ezaugarriak
Glaucocerinita sulfato mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema hexagonalaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 1 da.
Arguello
Arguello Italiako udalerri bat da. Cuneoko probintzian kokatuta dago, Piemonte eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Arguellok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Saint-Herblon
Saint-Herblon bretainiako udalerria da. Administratiboki Frantziako Loira Atlantikoa departamenduan dago, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Herblon udalerrian erroldatutako biztanleak 2.160 ziren. Familiak 787 ziren, horien artean 132 pertsona bakarrekoak ziren (66 bakarrik bizi ziren gizonak eta 66 bakarrik bizi ziren emakumeak), 271 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 351 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 33 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 841 etxebizitza zeuden, 792 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 7 bigarren erresidentzia ziren eta 42 hutsik zeuden. 821 etxeak ziren eta 17 apartamentuak ziren. 792 etxebizitza nagusietatik 666 bere jabearen bizilekua ziren, 122 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 41 etxek bi gela zituzten, 63 etxek hiru zituzten, 201 etxek lau zituzten eta 486 etxek bost zituzten. 643 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 261 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 494 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.362 ziren, horien artean 1.075 aktiboak ziren eta 287 inaktiboak ziren. 1.075 pertsona aktiboetatik 993 lanean zeuden (536 gizon eta 457 emakume) eta 82 langabezian zeuden (41 gizon eta 41 emakume). 287 pertsona inaktiboetatik 143 erretiraturik zeuden, 59 ikasten zeuden eta 85 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Herblon udalerrian 871 unitate fiskal zeuden, 2.447,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.626 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 73 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 3 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 7 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 12 eraikuntza enpresak ziren, 11 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 5 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 4 finantziazio enpresak ziren, 3 higiezinen enpresak ziren, 9 zerbitzu enpresak ziren, 10 administrazio publikoko enpresak ziren eta 4 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 20 zerbitzu publikoetatik, 1 banku bulegoa zen, 4 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 igeltseroa, 5 margolariak, 1 zurgina, 1 iturgina, 1 argiketaria, 2 ile apaindegiak, 3 jatetxeak eta 1 higiezinen agentzia.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Saint-Herblon udalerrian 58 nekazaritza-ustiategi zeuden, 2.415 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Jun Shimizu
Jun Shimizu (清水 純, 1985eko maiatzaren 21a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Fukushima United FC.
Rhabdalestes aeratis
Rhabdalestes aeratis Rhabdalestes generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Alestidae familian.
Bagnasco
Bagnasco Italiako udalerri bat da. Cuneoko probintzian kokatuta dago, Piemonte eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Bagnascok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Ipuin harrigarriak
Ipuin harrigarriak 1980. urtean haurrentzako egindako euskal ipuin tradizionalen bilduma izan zen. Elkar argitaletxeak argitaratu zituen.
Jose Migel Barandiaranek bildutako ipuinak izan ziren, Margarita Altunak egokitu eta Angel Vadillok ilustratu zituztenak. 1982 eta 1985 artean Irakasleen Elkarteak bultzatuta Elkar argitaletxeak lau liburuki berri atera zituen eta bildumari Resurreccion Maria Azkuek jasotako ipuinak gehitu zitzaizkion. Angel Vadillok ilustratu zituen guztiak.
2005. urtean Berria egunkariak argitalpen berria egin zuen. Mitxel Muruak idatzi zituen eta Joxantonio Ormazabalek ipuin batzuk egokitu zituen eta Angel Vadilloren ilustrazioak mantendu ziren.
1980ko edizioa
Elkar argitaletxeak Ipuin harrigarriak 1 izenarekin argitaratu zuen eta hamar ataletan zortzi ipuin bildu zituen:
1983ko edizioa
Lau liburuki argitaratu zituen Elkarrek berriz, aurrez aipaturiko ipuinekin eta beste berri batzuekin.
2005eko edizioa
Berria egunkariak argitaratu zituen zortzi liburukitan.
Paracentropogon vespa
Paracentropogon vespa Paracentropogon generoko animalia da. Arrainen barruko Tetrarogidae familian sailkatzen da.
Pistoi
Pistoia, barne-errekuntzako motor baten oinarrizko elementuetako bat da.
Zilindro baten hormen barnera, segmentu edo eraztun deituriko uztai malgu batzuen bidez egokitzen den enbolo bat da. Mugimendu alternatibo bat egiten du, zilindroa betetzen duen fluidoa bere presio eta bolumena aldatzera behartuz edo fluidoaren presio eta bolumen aldaketa mugimendu bihurtuz.
Biela eta birabarkiaren artikulazioaren bidez, bere mugimendu alternatiboa, azken honetan, birakari bihurtzen da.
Gehyra lazelli
Gehyra lazelli Gehyra generoko animalia da. Narrastien barruko Gekkonidae familian sailkatuta dago.
Brehy (Žarnovicako barrutia)
Brehy  Eslovakiako udalerri bat da, Žarnovicako barrutian kokatuta. 12,36 km²ko azalera du eta 1049 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1283. urtekoa da.
Estèla e Sant Cirici
Estèla e Sant Cirici Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Alpe Garaiak departamenduan dagoena, Proventza-Alpeak-Kosta Urdina eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Étoile-Saint-Cyrice udalerrian erroldatutako biztanleak 35 ziren. Familiak 16 ziren, horien artean 4 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak), 4 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 4 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 33 etxebizitza zeuden, 14 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 18 bigarren erresidentzia ziren eta 1 hutsik zegoen. 29 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 14 etxebizitza nagusietatik 9 bere jabearen bizilekua ziren, 4 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek bi gela zituen, 3 etxek hiru zituzten, 4 etxek lau zituzten eta 6 etxek bost zituzten. 9 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 8 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 5 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 16 ziren, horien artean 11 aktiboak ziren eta 5 inaktiboak ziren. 11 pertsona aktiboetatik 10 lanean zeuden (7 gizon eta 3 emakume) eta 1 langabezian (1 gizon). 5 pertsona inaktiboetatik 1 erretiraturik zegoen, 3 ikasten zeuden eta 1 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 2 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2000. urtean Étoile-Saint-Cyrice udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Peachtree Road
Peachtree Road Elton John abeslari britainiarrak 2004an plazaratu zuen estudioko diskoaren izenburua da. Izenburua Estatu Batuetako Atlanta hiriko kale batena da; bertan, Johnek etxe bat du. Album hau da artistak berak bakarrik ekoiztutako lehenengoa da.
Ezaugarriak
Hau izan zen artistaren 28. albuma. Albuma Estatu Batuetako estudioetan grabatu zen: The Rocket Record Companyn eta Universal Recordsen. Azala Sam Taylor-Wood argazkilariak egin zuen; bertan Douglasville izeneko aldea ikusten da, Atlataren inguruan. Estatu Batuetako zerrendetan 13. lekua lortu zuen, eta Britainia Handian 27.a. Recording Industry Association of Americak 2004an Urrezko Diskoa eman zion.
Vincelles (Jura)
Vincelles Frantziako udalerria da, Jura departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Vincelles udalerrian erroldatutako biztanleak 341 ziren. Familiak 154 ziren, horien artean 40 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 20 bakarrik bizi ziren emakumeak), 51 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 47 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 235 ziren, horien artean 194 aktiboak ziren eta 41 inaktiboak ziren. 194 pertsona aktiboetatik 186 lanean zeuden (97 gizon eta 89 emakume) eta 8 langabezian zeuden (6 gizon eta 2 emakume). 41 pertsona inaktiboetatik 12 erretiraturik zeuden, 15 ikasten zeuden eta 14 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Vincelles udalerrian 164 unitate fiskal zeuden, 380,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.778 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 9 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 garraio enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 argiketaria zen eta 1 apaindegia.
2000. urtean Vincelles udalerrian 18 nekazaritza-ustiategi zeuden, 90 hektarea erabiltzen.
Saint-Félix (Lot)
Saint-Félix Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Lot departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Félix udalerrian erroldatutako biztanleak 415 ziren. Familiak 153 ziren, horien artean 30 pertsona bakarrekoak ziren (15 bakarrik bizi ziren gizonak eta 15 bakarrik bizi ziren emakumeak), 54 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 61 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Vincelles (Jura)
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Saint-Félix (Lot)
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 183 etxebizitza zeuden, 159 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 13 bigarren erresidentzia ziren eta 11 hutsik zeuden. 175 etxeak ziren eta 8 apartamentuak ziren. 159 etxebizitza nagusietatik 139 bere jabearen bizilekua ziren, 19 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek gela bat zuen, 2 etxek bi zituzten, 19 etxek hiru zituzten, 45 etxek lau zituzten eta 92 etxek bost zituzten. 143 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 57 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 93 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 241 ziren, horien artean 185 aktiboak ziren eta 56 inaktiboak ziren. 185 pertsona aktiboetatik 183 lanean zeuden (94 gizon eta 89 emakume) eta 2 langabezian zeuden (1 gizon eta 1 emakume). 56 pertsona inaktiboetatik 33 erretiraturik zeuden, 10 ikasten zeuden eta 13 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Félix udalerrian 174 unitate fiskal zeuden, 461 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.065 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 12 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 2 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 2 zerbitzu enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen eta 1 jatetxe.
2000. urtean Saint-Félix udalerrian 17 nekazaritza-ustiategi zeuden, 531 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Gonneville-sur-Scie
Gonneville-sur-Scie Frantziako udalerria da, Itsas Sena departamenduan dagoena, eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Gonneville-sur-Scie udalerrian erroldatutako biztanleak 435 ziren. Familiak 153 ziren, horien artean 18 pertsona bakarrekoak ziren (9 bakarrik bizi ziren gizonak eta 9 bakarrik bizi ziren emakumeak), 48 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 74 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 13 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 170 etxebizitza zeuden, 148 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 18 bigarren erresidentzia ziren eta 3 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 170etxeak ziren. 148 etxebizitza nagusietatik 133 bere jabearen bizilekua ziren, 12 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 9 etxek bi gela zituzten, 20 etxek hiru zituzten, 34 etxek lau zituzten eta 86 etxek bost zituzten. 114 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 52 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 82 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Gonneville-sur-Scie udalerrian 150 unitate fiskal zeuden, 440 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.716 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 6 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra igeltseroa zen.
2000. urtean Gonneville-sur-Scie udalerrian 12 nekazaritza-ustiategi zeuden, 497 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Ekainaren 10
Ekainaren 10a gregoriotar egutegiaren urteko ehun eta hirurogeita batgarren eguna da, 162garrena bisurteetan. 204 egun falta dira urtea amaitzeko.
Jaiak eta urteurrenak
Jaieguna ospatzen da ondoko herrian:
Kanpo estekak
Ekainaren 9 | Urteko egutegi | Ekainaren 11
Trevadlock
, Ingalaterrako Kornualles konderriko herrixka bat da.
Acció per la República
Acció per la República (euskaraz, Errepublikaren aldeko Ekintza; AxR) Kataluniako alderdi politiko progresista eta independentista da, Junts per la República (Errepublikaren alde, Elkarrekin) korrontekideek sortutakoa, egun Junts per Catalunya (JxCat) koaliziopean. Alderdiak bere burua independentista, errepublikano, ekologista, feminista eta progresista modura definitzen du, Herbehereetako Democrats 66 alderdia erreferente ideologiko modura edukiz. "Fronte errepublikano eta patriotiko" baten aldekoa da, "apurtze-politika" baten defentsan, bestelako alderdi independentistekin batera.
Alderdikide ezagunetatik, bereziki aipagarri dira Kataluniako conseller-ohia den Ferran Mascarell eta Agustí Colomines historialaria.
Historia
Esan bezala, alderdiak bere sorrera-unea JxCat barruko Junts per la República mugimenduan kokatzen da, Elsa Artadi-k, Eduard Pujol-ek, Josep Riera-k, Aurora Madaulak eta Antoni Morral-ek planteatutakoa 2018ko martxoan. Mugimenduaren ideologiaren aipagarrienetakoa, 2019ko martxoan proposatutako JxCat eta Kataluniako Ezker Errepublikanoaren (ERC) arteko talde parlamentario "unitario eta bakarraren sorreraren" defentsa dugu, bai Espainiako Kongresu zein Senatuan.
Mugimenduaren alderdi-bilakatzea 2019ko uztailean plazaratu zen, sortze-prozesua urte bereko azarora arte ez bazen eman. Alderdia postkonbergentziaren berbatzearen aurkakoa da, Kataluniako Europar Alderdi Demokrataren (PDeCAT) orbitatik aldenduz, eta Carles Puidgemont-en figuraren alde posizionatuz eta bere pertsonan Kataluniako independentziaren buru izateko "legitimizazio-bidea" defendatuz. Hala, AxR-ko kide asko Puigdemonten Crida Nacional per la República-ko (CNxR) kide dira ere. 2020ko uztailaren 1ean, AxR-k JxCat koalizioa plataforma berri batera mutatzeko alde posizionatu zen, non CNxR kide izango zitekeen ere; Puigdemontek uztailaren 25ean bere alderdi berria aurkeztuko zuela iragarri zuen arte, ordu batzuk geroago.
2020ko uztailaren 19an, AxR-k, ez-ohiko batzar batean, "modu indibidualean" Puigdemonten Junts per Catalunya-rekin (Junts) batera aurkezteko alde bozkatu zuen, "alderdi berriaren sorreran modu aktiboan parte hartuz".
Zuriñe García
Zuriñe García García (Gurutzeta, Barakaldo, Bizkaia, 1980ko urriaren 13a) euskal sukaldari saritua da.
Rhabdalestes brevidorsalis
Rhabdalestes brevidorsalis Rhabdalestes generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Alestidae familian.
Poiseul-la-Grange
Poiseul-la-Grange Frantziako udalerria da, Côte-d'Or departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Zuriñe García
Ibilbide pertsonala
Lehen 9 urteak Basaurin bizi izan zituen. Ondoren, Galdakaora joan zen, eta han bizi izan zen 24 urte bete arte. Orain Igorren bizi da Alize alabarekin. Haren aita, Tomás García, ardo-saltzailea izan zen; ama, Antonia García, etxekoandrea. Hiru anai-arrebetatik gazteena da bera, Sonia eta Ivan dira beste biak. Txikitan, amarekin kroketak edo albondigak egiten entretenitzen zen. Amamak ere sukaldatzen zuen.
Poiseul-la-Grange
Biztanleria
2007an Poiseul-la-Grange udalerrian erroldatutako biztanleak 72 ziren. Familiak 32 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak), 4 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 12 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Zuriñe García
Ibilbide pertsonala
Basauriko Gaztelu ikastetxean eta Galdakaoko Biharko Gizonak ikastetxean ikasi zuen. Geroago, Galdakaoko Andra Mari Bigarren Hezkuntzako Institutuan jarraitu zituen ikasketak. Galdakaoko Ostalaritza Eskolako ikaslea izan zen.
Poiseul-la-Grange
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Zuriñe García
Ibilbide profesionala
Ostalaritzan Basauriko Beitia jatetxean hasi zen lanean, zerbitzari gisa. Bizkarra okindegia eta gozotegian (Galdakao) ere saltzaile gisa lan egiten zuen. Sukaldaritzako Erdi Mailako ikasketak amaitu zituenean, Vinuesako (Soria) Alvargonzález hotelean lan egin zuen, Óscar García chef onddoen adituarekin batera.
Poiseul-la-Grange
Etxebizitza
2007an 62 etxebizitza zeuden, 32 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 20 bigarren erresidentzia ziren eta 10 hutsik zeuden. 59 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 32 etxebizitza nagusietatik 23 bere jabearen bizilekua ziren, 7 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 1ek bi zituen, 1ek hiru zituen, 11 etxek lau zituzten eta 18 etxek bost zituzten. 28 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 21 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 7 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Zuriñe García
Ibilbide profesionala
2001ean hasi zen praktikak egiten Andra Mari jatetxean, eta berehala kontratatu zuten. Pastelgintzan eta sarrerako plateretan egin zituen bere hastapenak, Eneko Atxarekin batera. Gero haragian zentratutako sukaldaritzara pasatu zen Igor Aguirre eta Espinazorekin, eta azkenik arrainen mundura, Josemi Olazabalagarekin, 2011n sukaldeburu bihurtu zen arte.
Poiseul-la-Grange
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Zuriñe García
Ibilbide profesionala
Andra Mari jatetxeko lagunek 'La Laureles' deitzen zioten maitekiro, bere gisatu guztiei zuhaixka horren orri bat eransteko zuen zaletasunagatik. Janari tradizionala eta berehalako kontsumoko produktuak nahiago ditu.
Poiseul-la-Grange
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 45 ziren, horien artean 34 aktiboak ziren eta 11 inaktiboak ziren. 34 pertsona aktiboetatik 29 lanean zeuden (20 gizon eta 9 emakume) eta 5 langabezian zeuden (1 gizon eta 4 emakume). 11 pertsona inaktiboetatik 4 erretiraturik zeuden, 1 ikasten zegoen eta 6 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen eta 2 zerbitzu enpresak ziren.
Zuriñe García
Ibilbide profesionala
2021eko abenduan Andra Maritik irten zenean, Michelin izarra zuen jatetxe baten buru ziren bi emakume bizkaitar sukaldarietako bat zen – Nieves Barraganez gain. Gainera, lokaleko 2 Repsol Eguzkiak mantendu zituen. Orain El Paladar La Habana jatetxean egiten du lan, Portugaleteko (Bizkaia) Puente Colgante Boutique Hotelean. EITBko "Trio de ases" programako kidea ere bada.
2017ko Zaharberritzaile Onenaren Euskadi Gastronomia Saria jasotakoa da, epaimahaiak bere erabakia justifikatu zuen «bere sorkuntza guztietan transmititzen duen sentsibilitate handiagatik». Bere ibilbidean zehar ekitaldi gastronomikoetan parte hartu du eta lehiaketetako epaimahaikide izan da. Gizarte-jardueretan, turismoa sustatzeko jardueretan, emakumearen ahalduntzean eta elikadurarekin eta elkartasunarekin lotutako beste jarduera batzuetan lagundu du. Balmasedako Olla Ferroviaria Kofradiak Meritu Kofrade izendatu zuen.
Poiseul-la-Grange
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Poiseul-la-Grange udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.211 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Marià Fortuny
Josep Marià Bernat Fortuny i Marsal (Reus, 1838ko ekainaren 11n - Erroma, 1874ko azaroaren 21) pintore kataluniarra izan zen, XIX. mendeko espainiar margolari garrantzizkoenetarikoa Goyarekin batera.
Oso umetatik umezurtza, haren aitona haren tutore eta babesle izan zen lehenengo urteetan eta haren gaztaro goiztiarrean. Domènec Soberano eskultorearen tailerrean hasi zen lanean eta berau, Mariàren hobekuntzaz jabeturik, Arte Ederretan matrikulatu zuen.
Bere obrarik garrantzitsuenenak La batalla de Tetuán (Tetuango guda) eta La Vicaría (Bikarioetxea 1870an egina) dira biak Kataluniako Arte Museo Nazionalean daudelarik.
Gehyra multiporosa
Gehyra multiporosa Gehyra generoko animalia da. Narrastien barruko Gekkonidae familian sailkatuta dago.