cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Guanabano
Landarea
Hostoak sinpleak dira, 5-15 cmko luzera dutenak. Itxura obalatua dute, gogorrak eta leunak dira eta kolore berde iluna dute.
Idiurus macrotis
Idiurus macrotis Idiurus generoko animalia da. Karraskarien barruko Zenkerellinae azpifamilia eta Anomaluridae familian sailkatuta dago.
Guanabano
Landarea
Loreak axilarrak dira berez baina zurtoinaren edo adarren edozein lekutan kokatuta ikus daitezke. Hiru sepalo txiki dituzte, 5 mm baino txikiagoak, eta sei petalo dituzte, kanpoaldera hiru askeak eta barrualdera tolesturiko beste hiru. Petaloek hasieran kolore berdea izaten dute eta ondoren horixkak bihurtzen dira.
Fruitua
Fruitu handiak ematen ditu, annonazeoen artean handienak. Berez elkarturiko fruitu ugari dira. 170 hazi inguru izan ditzake bakoitzak. 14-40 cm arteko luzera hartzen dute, 10-12 cm arteko diametroa, eta batazbeste 2'9 kg pisatzen ditu. Fruituaren azala fina baina gogorra da. kolore berea du eta arantza ugari ditu gorantz begira. Mamia zuria da, zuntza asko duena eta oso usaintsua. Gzoa da.
Haziak zapalak dira eta 15-20 mm tamaina dute.
Banaketa
Ez da ezagutzen zehazki non sortu zen baina jatorriz Hego Amerikakoa da. hainbat adituk uste dute jatorria Kolonbian izango zuela, bertan aurkitzen baita barietate aniztasun handiena. Eremu tropikalean aurkitzen da gaur egun, itsas mailatik hasi eta 1.150 metrotako garaierararte. Amerikan eta Afrikan asko landatu bada ere ez dira azalera hadiak osatzen, normalean banakoen baratzetan agertzen da. Kafe landareari itzala emateko erabiltzen da Nikaraguan eta Costa Rican. Fruitua ematen goiztiarra denez mango eta ahuakate artean landatzen da.
Panenské Břežany
Panenské Břežany Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 598 biztanle ditu eta 5,79 kilometro koadroko azalera. Praga-Ekialdeko barrutian dago.
Capuchinos (Málaga)
Historia
Harresiz kanpo zegoen auzo bat zen, hiria kristauek hartu ondoren agertu zena, Malagan frantziskotar kaputxinoek antolatu zuten lehen komentuaren inguruan, hiri zaharraren iparmendebaldeko zatiko muino zabal batean eraikia, aurretik Santa Brígidaren ermita zegoen tokia. 1620an, hiriko udalak fraideei ermitaren inguruko lurrak eman zizkien. 1636an eliza berri bat eraiki zen, zeini, ondoren, komentua gehitzen zaion, eta inguruko kaleak eta plaza eraikitzen hasten dira. 1636 eta 1637ko izurria gertatu zenean, gaixoak hartu ziren tokia izan zen.
XIX. eta XX. mendeetan klase ertain eta baxuko auzo bat izan zen. 1845eko erroldaren arabera, dirudienez, Capuchinos kalea, oraindik eratzen ari zen eta garai hartan jende gutxi bizi zen bide bat zen. Ingurua ortuz, patataz, barazkiz, lorez eta behitegiz okupatua zegoen. Pixkana-pixkana, ortuak desagertzen joan ziren, XX. mendearen hasieran oraindik mantenduko diren arren, okindegi, buztindegi, zurrategi eta beste artisau industria batzuekin elkarbiziz.
Cilleros
Caceresko provintziaren iparraldean dago kokatuta, Santa Olallako mendilerroaren hegalean,  hainbat landaketen artean, adibidez: olibondo, mahasti, haritz, artelatz. Caceresko probintziaren, herri zabalenetarikoa da, 208,2 km2 edadura eta 481 m-ko altitudekin uraren nivela kontuan hartuta. Poblazioaren jatorria 1237-an sortu zen. Cilleros aletegi, bihitegi,garautegi, mandio esan nahi du.
Historia
Historiaurretik, populatze handia erakusten du gunea, hainbat  oinatz geratzen dira, esaterako, fuerteak leku estrategikoetan: El Castillejo, Valdecaballo, Santa Olalla.
Erromatar garaian herri txikiak aurkitu daitezke bi hiritar nukleoen artean: Coria eta Idanha-a-Velha (Portugal).
Erdi aroan Alcantarako Ordena alearen bilketaren lekua zen, horregatik bere izena.
1600 urteen artean Portugal eta Espainen artean hainbat gatazka gehien sufritu zuenetarikoa izan zen mugatik oso hurbil zegoelako.
Jean-Jacques Rousseau
Jean-Jacques Rousseau (Geneva, 1712ko ekainaren 28a - Ermenonville, 1778ko uztailaren 2a) suitzar idazle, musikagile eta filosofoa izan zen, frantsesez idazten zuena. Ilustrazioko pentsalari nagusietako bat izan zen. Lanik ezagunenak Gizarte-Hitzarmena, Aitorpenak eta Emilio, edo Hezkuntzaren gainean ditu.
Jean-Jacques Rousseau oso filosofo berezia izan zen bere garaian, haize kontra joan zena, eta maiz kritikatua haren ideiengatik. Ilustrazio garaiko baikortasun eta aurrerabide giroan, hark gizartea, aurrerapena, arteak eta zientziak kritikatu eta mespretxatu zituen, arrazoian oinarritua, haiek gizakiaren ustelkeria eta gaitz guztien iturria zirela ondorioztatuz. Hori zela-eta, Erromantizismoaren aitzindaritzat hartzen da, arrazoiaren aurrean sentimenduen garrantzia azpimarratzen duen korrontearena. Pedagogian lan handia egin bazuen ere, ekarpen garrantzitsuenak politika arloan egin zituen, eta haren ideiek eragin handia izan zuten Frantziako Iraultzan.
Bizitza
Rousseau Genevan jaio zen, 1712ko ekainaren 28an, frantziar jatorriko familia kalbinista batean. Ama galdu zuen jaio eta berehala, eta anaia bakarra oso gazterik joan zen etxetik. Beraz, Rousseauren heziketa aitaren gain gelditu zen; haren izaera fantasiatsuaren eraginez, Antzinako Grezia eta Erromako literatura irakurri zuen haurtzaroan, hala nola Plutarcoren Vitae parallelae. Hamabi urterekin lanean hasi behar izan zuen, aitak alde egin baitzuen justiziatik ihesi. Bera ere Suitzatik joan zen eta Annecyn bizilekua hartu zuen, Françoise-Louise de Warensen gerizpean. Horren bitartez 1728an Turinera joan eta katoliko bihurtu zen. 1731-1740 bitartean, Madame de Warensek Chambéryn zeukan etxean bizi izan zen. Urte horietan filosofia, kimika, matematikak, musika eta latina ikasi zituen, Warens andrearen maitale izateaz gain.
1742an Parisa joan zen, ospe eta diru bila, baina ez zuen arrakastarik izan, musika alorrean saiatu zen arren. Han Diderot eta beste filosofo batzuk ezagutu zituen, eta hiriko literatura giroetan sartzen ahalegindu zen. 1743an Veneziara joan zen Frantziako enbaxadorearen idazkari, eta urtebete eman zuen hiri hartan. Parisa itzulirik, opera bat estreinatu zuen, Les Muses galantes (1743, «Musa adeitsuak»), Jean-Philippe Rameauk, garai hartako musikari ospetsuenetako batek, gogor kritikatu zuena. Horrek zaputz handia egin zion, uste baitzuen Rameauk lagundu egingo ziola. Nolanahi ere, ordurako sona handia zuen musikaren alorrean, eta Encyclopédie-ko argitaratzaileek musikari buruzko artikulu batzuk eskatu zizkioten, gerora egin zuen Musika Hiztegia-ren oinarri izan zirenak.
Parachaenichthys georgianus
Parachaenichthys georgianus Parachaenichthys generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Bathydraconidae familian.
Jean-Jacques Rousseau
Bizitza
1745 hasieran, Thérèse Levasseur lixibagilearekin lotu zen; bost seme-alaba izan zituen harekin, eta Thérèseri bizitza guztian mantenua eman zion arren, umezurtzen erruki etxera bidali zituen bost haurrak, garai hartan askok egiten zuten bezala. Filosofoek eraso gogorrak egin zizkioten horregatik, eta eta hari ere atsekabe handiak sortu omen zizkion horrek aurrerantzean.
Aspergilo
Aspergilo (Aspergillus) generoa 200 espezie inguru dituen onddo mota bat da, Ascomycota filumean sailkatua. Onddoak, orokorrean, hiru talde nagusitan sailka daitezke, morfologiari dagokionez: legamiak (onddo zelulabakarrak), lizunak (hifa izeneko filamentuak dituztenak) eta perretxikoak (gorputz fruitu-emaile handiak dituztenak, kapela itxurakoak, askotan jan egiten direnak). Aspergillus onddoa lizunen taldean sailkatzen da, hifa luzeak baititu.
Aspergillus-en hifak tabikatuak dira, hots, ez dira multinuklearrak (trenkada bakoitzean nukleo bat egon ohi da). Hifa horiek adarkatu egiten dira, mizelio izeneko multzo bat osatuz. Aireko hifaren muturretan konidio izeneko egitura esferikoak daude, esporak direnak (konidiosporak ere deitzen zaie).
Jean-Jacques Rousseau
Bizitza
1750ean, ospe nabarmena erdietsi zuen Parisko ingurune sozial eta literarioan, Dijongo Akademiak lan bat saritu ziolako: Discours sur les sciences et les arts («Zientziei eta arteari buruzko hitzaldia»), zientzien eta arteen indarberritzeak ohiturak garbitzen lagundu ote zuen galderari erantzuten ziona. Bestalde, musika idazten jarraitu zuen eta arrakasta handia lortu zuen 1752an Le Devin du village («Herriko aztia») operarekin. Italiar musikaren nagusitasuna aldarrikatu zuen beti, Rameau eta beste zenbait frantses musikarien aurrean. Lettre sur la musique francaise (1753, «Frantses musikari buruzko gutuna») obran azaldu zituen musikari buruz zituen ideiak. Beti ere, ez zuen baliatu nahi izan musikako lan haiek eman zioten ospea.
Aspergilo
Aspergillus-en hifen muturrek itxura zirkularra dute, eta konidiosporak zirkulu horren periferia osoan hazten dira. Onddoa era asexualean ugaltzen da, konidiosporen bidez.
Tom Waits
Thomas Alan Waits 1949ko abenduaren 7an Ameriketako Estatu Batuetan jaiotako abeslari, musikagile eta aktorea da. Ahots lakar samarreko kantaria da Waits, estilo berezia atondu duena. Diskoetarako kantak sortzeaz gain, filmetarako musika ere konposatu du eta aktore jardun du hainbat pelikulatan (The Fisher King, Bram Stoker's Dracula, ...).
Jean-Jacques Rousseau
Bizitza
1754an Genevara joan zen, eta berriz besarkatu zuen kalbinismoa. Frantziara itzulirik, entziklopedistengandik aldentzen hasi zen, eta 1755ean Discours sur l’origine et les fondements de l’inégalité parmi les hommes («Gizakien arteko desberdintasunaren jatorriari buruzko gogoeta») liburua idatzi zuen; giza izaerari hondatzailetzat eta gizakien arteko desberdintasunen sorburutzat jo zituen historia eta zibilizazioa liburu hartan, eta kritika biziak eragin zituen horrenbestez entziklopedisten artean, aurrerabidearen eta arrazoiaren etsaitzat hartu baitzuten Rousseau. Parisen onik ez zuela, Montmorency aldera joan zen 1756an, Thérèse Levasseur eta honen amarekin, eta Louise d'Épinayk utzi zion etxe batean kokatu zen. Baina ondoko urtean alde egin behar izan zuen handik, d'Houdetot kondesarekin, Jean-François de Saint-Lamberten maitalearekin, maite harreman bat izan zuelako.
Tachybaptus
Tachybaptus Podicipedidae hegazti familiaren barruan sailkatzen den genero bat da. Mundu osoan zehar aurki daitezke, tropikoetan barne.
Tom Waits
Leku ilun, pertsonaia goibel eta giro etsigarriak Waitsen kanta askoren ezaugarri badira ere, balada eta abesti ederren sortzaile izan da eta sarri horietako asko beste abeslari batzuek gerora egindako bertsioak entzunda egin dira ezagunak. Hor dira, adibiderako, Bruce Springsteenek bertsionatutako Jersey Girl edota Rod Stewartek abestutako Downtown train, biak ala biak Waitsen kantak.
Jean-Jacques Rousseau
Bizitza
1761ean Julie ou La Nouvelle Héloïse («Julie edo Heloïse berria») gutun eleberria idatzi zuen, izadiaren araberako bizimoduaren alde, eta 1762an argitaratu zituen bere bi obra nagusiak: Émile, edo Hezkuntzaren gainean eleberri pedagogikoa eta Du Contrat social («Gizarte hitzarmena») politika saiakera. Elkarren osagarri aurkeztu zituen bi obra horiek. L´émile obran, kulturak gizakiaren berezko ontasuna hondatu duela azpimarratu zuen, erlijio eta heziketa molde naturaletara jo behar dela. Entziklopedistek atzerakoitzat salatu zuten bere ikuspegi idiliko horiengatik. Hala ere, aurrerabidea ezinbestekoa dela ohartua, gizartea berritu beharra aldarrikatu zuen Du Contrat social liburuan, eta gobernua hiritarren borondatearen araberako hitzarmen batez eratu behar dela aldarrikatu zuen, monarkia hitzarmen horretatik kanpo ezarri zuela. Frantziako gobernuak berehala kondenatu zituen bi liburu haiek eta Suitzan hartu zuen aterpe. Bernara joan zen lehenik, baina agintariek handik ere bota zutenez, Neuchatelera aldatu zen, Prusiako erregearen mendean baitzegoen. Han erantzun gogorrak idatzi zizkien bere aurkariei: Lettre a Monsieur de Beaumont («Gutuna Beaumont jaunari»), Parisko apezpikuak egin zizkion salaketei erantzunez, eta Lettres ecrites de la montagne («Menditik idatzitako gutunak»), Genevan zituen aurkariei eginiko ihardespena.
1766an Britainia Handira joan zen, David Hume filosofo ingelesak deiturik, baina geroago horrekin ere izan zituen liskarrak. Ordurako filosofoek eraso gogorrak eginak zizkioten, Voltairek bereziki Le Sentiment des citoyens («Hiritarren sentimendua») idazlanean. 1768an, Frantziara itzuli zen, hara-hona ibili zen alderrai, eta izena ere aldatu zuen; Lyonen eta Grenoblen bizi izan zen, eta 1770ean Parisen hartu zuen berriz bizilekua. Aldi hartan Dictionnaire de la musique (1767, «Musika hiztegia») argitaratu zuen, eta Pygmalion antzezlan lirikoa edo melodrama arrakasta handiz antzeztu zen. Behartasunean eman zituen azken urteak, partiturak kopiatzen eta bere azken idazlanak ontzen, Reveries du promeneur solitaire («Ibiltari bakartiaren lilurazko ametsak») besteak beste. 1778ko uztailaren lan hil zen, Ermenonvillen, Paristik hurbil; egun batzuk lehentxeago hila zen, maiatzaren 30ean, Voltaire, haren etsai handia.
Rousseauren lan batzuk, biografia kutsua zutenak batez ere, hura hil ondoren argitaratu ziren. Hala, Dialogues ou Rousseau juge de Jean-Jacques («Elkarrizketak edo Rousseau Jean-Jacquesen epaile») 1780 eta 1782 bitartean eman ziren argitara, eta Les Confessions («Aitorkizunak») bi liburukitan argitaratu ziren, 1782an eta 1789an. 1789ko Iraultzak erabateko goraipamena eta laudorioa ekarri zion; haren errautsak Panteoira eramateko antolatu zen segizioak jendetza ikaragarria bildu zuen.
Zientziei eta arteari buruzko hitzaldia
Discours sur les sciences et les arts izan zen Rousseauri ospea eman zion lehen idazlana. Dijoneko Akademiak galdera hau planteatu zuen: Zientzien eta arteen indarberritzeak morala garbitzen lagundu ote du? Ezezko enfatikoa izan zen Rousseauren erantzuna. Hitzaldiak bi zati nagusi ditu. Lehenengoa azterketa historikoa da, azaltzeko nola, historian zehar, zientziak eta arteak loratu diren garaietan, bertutea eta morala gainbehera etorri diren. Besteak beste, Antzinako Egipto, Antzinako Grezia (Atenas eta Esparta) eta Txinako adibideak erabiltzen ditu. Bigarren zatia arte eta zientzien azterketa da, dakartzaten arriskuak agertuz. Haren arabera, gizakiaren bizioak dira arte eta zientzien sorburua :
Arteak ere erasotuak dira bigarren zati honetan. Rousseauk dioenez, laudorioak jasotzea da artisten lehenbiziko nahia, beren lana besteena baino hobetzat hartua izan dadin. Eta gizartea gaitasun espezializatuak balioesten hasten denean, adorea, eskuzabaltasuna eta neurritasuna bezalako bertuteak gutxiesten ditu. Horrek beste arrisku bat dakarkio gizarteari: bertute militarraren gainbehera. Hala ere, eraso guzti hauen ondoren, hitzaldiaren amaieran goraipatzen dira ustelkeria saihestea lortu zuten pentsalari zentzudun batzuk, Bacon, Descartes eta Newton barne.
Gizakien ezberdintasunaren funtsa eta jatorriari buruzko hitzaldia
Gizakia naturatik urruntzea, hainbat ilustratuk aurrerapentzat hartutakoa, gainbehera gisa aurkeztu zuen Discours sur l’origine et les fondements de l’inégalité parmi les hommes lanean. Horrezaz gainera, legeak boteretsuak defendatzeko egiten zirela erantsi zuen, eta gizarteko desberdintasunak horren ondorio zirela. Jabetza pribatua kritikatu zuen, gizartea bi talde handitan banatzen dituelako: jabeak, hau da, boterea eta dirua dutenak; eta jabeak ez direnak, aurrekoen esklaboak eta txirotasun larrian bizi direnak. Azkenik, egoera hori konpontzeko gizakiak naturara itzutzeko beharra duela aldarrikatu zuen
Tom Waits
Waits Sonoma Countyn, Kalifornian, bizi da egun, emazte eta hiru seme-alabekin.
Jean-Jacques Rousseau
Julie edo Heloïse berria
Gizarte txiki baten bizitza ideala irudikatu zuen Rousseauk Julie ou La Nouvelle Héloïse liburuan, nobela baten tankera emanez. Familia baten antolamendua moldatu zuen —gurasoak, seme-alabak, morroi-neskameak, gainerako senideak, adiskideak— naturaren irakasbideen arabera bizi zena, baina natura hura ez zen basa, kulturak eta arrazoiak ernaldua baizik. Itxurakeria, hipokrisia, harrokeria, bekaizkeria eta azpikeria ezin onartuzkoak ziren giro hartan, gardentasunaren, kidetasunaren, xalotasunaren eta garbitasunaren mesedetan.
Tom Waits
Hastapenak
Tom Waits Pomonan, Kalifornian, jaio zen 1949ko abenduaren 7an. Gurasoak irakasleak ziren, aita eskoziar jatorrikoa eta ama norvegiarrekoa. Tomek hamar urte zituenean, 1960an, gurasoak banandu egn ziren, eta amarekin National Cityra (Kalifornia) joan zen bizitzera, Mexikoko mugatik gertu. Itxura baten auzoko baten etxean ikasi zuen bere kabuz pianoa jotzen, eta musikarako zaletasuna aitarekin Mexikora eginiko txangoetan ernatu zitzaion, autoko irratian entzundako hango doinuek azkartuta
Jean-Jacques Rousseau
Julie edo Heloïse berria
Harrigarri hura nola zen posible? Zein printzipiotan zegoen oinarritua elkarkidetasunezko gizarte hura? Eliseo Zelaiak, Greziako eta Erromako mitologian heroi eta bertutetsuen arimak hil ondoren biltzen diren lekua zen harmonia haren sinboloa. Hortaz, sinbolo horri jarraiturik, grinak, bihozkadak, orekatuak behar dute, arrazoiaren bidez araztuak. Hala bada, La Nouvelle Héloïse-k bi maitaleren bilakaera morala kontatzen du: Juliek eta Saint-Preux-ek beren grina sutsuari uko egin behar diote arrazoi moralengatik; oinaze ezin handiagotan egonagatik, beren maitasun grinari nagusituko zaizkio azkenik. Zentzumenen dei suharra menderaturik, beren kontzientziekin bakean baina beren maitasun grinari leial, elkarrekin biziko dira Julieren senarraren babespean. Bertutea eta zoriona elkar harturik daude alderdi askotako nobela honetan. Bertutea eta zoriona orobat dira familiartearen eta haurren heziketaren ardatz nagusiak. Eta gizarte txiki horretako bizitza ordenatua eta zoriontsua hiri handietako bizitza gaiztakeriaz, esklabotasunez eta zorigaitzez beteari kontrajartzen zaio.
Tom Waits
Hastapenak
1965ean Tom The System deituriko banda batean jotzen hasi zen, soul estilokoa; bitartean ikastetxean ziharduen eta pizzeria batean lanean hasia zen San Diegon. Sasoi hartako musika-eraginez honakoa aitortu zuen behin: "Blue Cheerrek ez ninduen liluratzen, hurbilagokoa nuen Bing Crosby".
Jean-Jacques Rousseau
Émile, edo Hezkuntzaren gainean
Émile, ou De l'éducation liburuan haren pentsamenduak ikuspegi pedagogikoa hartu eta hezkuntza eredu berria proposatu zuen. Haren arabera, umea gizarteratzean jasaten duen ontasun- eta inozentzia-galtzearen prozesua aztertu egin behar zen, hori saihesteko eta umeari gizakien prozesu naturalak jarraitzen uzteko, norberarekiko eta besteenganako maitasunean oinarritutako heziketa eskainiz.
Tom Waits
Hastapenak
Atezain lanetan zebilen gauez San Diegoko klub batean, eszenatokira igotzeko lehen aukera izan zuenean. 1970 zen eta bere ikuskizunaren ezaugarriak hauexek ziren: kanta-saioa eta berbaldi luzeak; hori guztia, sasoi hartan eragin zioten musikari eta idazleen nabardurez josia: Frank Sinatra, Bob Dylan, Lord Buckley, Hoagy Carmichael, Marty Robbins, Raymond Chandler, edo eta Stephen Foster. Aldi labur bat Amerikako Estatu Batuetako kostazainen artean eman bazuen ere, aurki izango zen Los Angelesen, Echo Park auzoan hain zuzen ere. Bertan bizi ziren garai hartan Eagles taldeko Glen Frey eta J.D. Souther, Jackson Browne, edo Frank Zappa. Herb Cohen musika ekoizlearekin sinatu zuen hainbat saio grabatzeko ausazko disko baterako (Bizarre Records zen diskoetxea). Hogetaka urte geroxeago ikusiko zuten argia grabaketa horiek, artean lan horietan gerora ezagun egingo zituen kanta asko biltzen baziren ere (The Early Years, Volume One eta Volume Two).
Jean-Jacques Rousseau
Gizarte hitzarmena
Zuzenbide politikoa sortzea izan zen Rousseauren anbizio nagusia; beraz, ez zuen zuzenbidea zer zen deskribatu nahi, aitzitik, zuzenbideak zer izan behar zuen bilatu nahi zuen edo, bestela esanda, gizarte eta aginpide zilegi baten oinarriak jartzea erabaki zuen. Gizabanako bakoitzari segurtasuna -gizabanakoaren bizitzako zoriona segurtasuna zen Rousseaurentzat gizarte bizitzan- ziurtatuko zion elkartze mota bat bilatu nahi zuen, aldi berean gizabanakoaren askatasuna ere ziurtatuko zuena.
Tom Waits
1970eko hamarkada: The Asylum Years
Waitsek Asylum Records diskoetxearekin sinatu zuen 1972an, eta zenbait saioren ondoren Closing Time diskoa atera zuten, jazz eta folk ukituak dituen lana. Lovin' Spoonful taldeko Jerry Yester musikariak ekoiztu zuen diskoa, eta, egia esan, harrera ona izan zuen, baina benetan ezaguna egin zen zenbait musikari dagoeneko ospetsuk lan horretako kanten bertsioak egin zituztenean. Estrainekoa Tim Buckley izan zen, Martha abestia bere egin zuena; 1974 Eagles taldeak Ol' 55 kanta bertsionatu zuen On the Border diskoan.
Jean-Jacques Rousseau
Gizarte hitzarmena
Thomas Hobbes eta John Lockeren filosofiaren kezka nagusiak bildu zituen hala. Rousseauk berezko pribilejioen edo indartsuenaren legean oinarritutako aginpide oro ukatzen zuen. Harentzat aginte zilegiak giza taldeen arteko hitzarmenetik sortua behar zuen, elkartasunezko hitzarmena zen beraz, eta ez mendetasunezkoa. Herria ez da bakarrik burujabetzaren sorburua, burujabetzaren erabiltzaile eta egile da. Gizabanako oro hiritarra da baita ere, eta eskubide orori betebehar bat dagokio: «norberak bere burua eta bere ahal guztia guztien borondatearen gidaritza gailenaren pean jarri beharra dauka».
Tom Waits
1970eko hamarkada: The Asylum Years
Charlie Rich, Martha and the Vandellas eta Frank Zappa artistekin ekin zion Waitsek jiratzeari eta zuzenean jotzeari. Bai kritikak, bai zaleek harrera ona egin zioten Waitsen 1974ko diskoari: The Heart Of Saturday Night. Berorri eginiko prentsa-oharrean Waitsek berak honako eraginak aipatu zituen bere musikarekiko: Mose Allison, Thelonious Monk, Randy Newman, George Gershwin, Irving Berlin, Ray Charles, Stephen Foster, eta Frank Sinatra.
Jean-Jacques Rousseau
Rousseau eta Euskal Herria
Les Confessions (1766) lanean esan zuen Rousseauk Manuel Ignacio Altuna azkoitiarra sekula ezagutu zuen pertsonarik toleranteena zela. Altunak eta Rousseauk Veneziara egindako bidaia batean topo egin zuten: ''Inoiz ez dio inongo laguni galdetu haren erlijioaz. Judu, protestante, turkiar, sintsa nahiz ateoa izateak ez zion inporta, gizaki zintzoa izanez gero.''
Tom Waits
1970eko hamarkada: The Asylum Years
1975ean motel batean ostatu hartu, eta disko bikoitza gorpuztu zuen: Nighthawks at the Diner du izena. Zuzeneko tankera eman zion grabaketari, kanten artean zati mintzatuak ezarriz, eta ahotsa hurrengo lanetan ezaugarri izan zuen tonua hartzen hasi zen. Urte berean Bonnie Raitt abeslariaren Home Plate lanean parte hartu zuen.
Errepidea, hotelak, kontzertuak. Sasoi hura gogora ekartzean Waitsek aitortu du lar edaten zuela: "Bizitzeko halako moldea zu ailegatu aurretik asmatua dago eta bertan egokitu besterik ez daukazu. Ez dago beste aukerarik."
Jean-Jacques Rousseau
Rousseau eta Euskal Herria
Liburu horretan bertan, halaber, euskal konstituzioen gorespena egin zuen, Gernikako arbola aipatuz:
Tom Waits
1970eko hamarkada: The Asylum Years
Small Change diskoak alkohola du eragin eta isla. The piano has been drinking edo Bad Liver and a Broken heart kantek zurrutaren kronikak dira. "Sinisten hasia nengoen mozkor izatea ez zela gauza txarra, bazuela halako zirrara bat. Baina aldi berean laga nahi nion edateari." Testuek Raymond Chandler eta Charles Bukowski idazleen eragina azaltzen dute, eta Tomen ahotsak badu Louis Armstrong-en ukitua. Album honetan abeslariaren kantuetako ezagunetakoa topa dezakegu: Tom Traubert's Blues.
Aspergilo
Aspergillus saprofitoa da, eta bizileku ugari ditu: lur-zorua, airea, ura, janariak, landareak, belarra eta deskonposizioan dagoen materia organikoa. Hautsean ere egon daiteke. Hezetasunak eta tenperatura altuek bere hazkuntza errazten dute.
Morone mississippiensis
Morone mississippiensis Morone generoko animalia da. Arrainen barruko Moronidae familian sailkatzen da.
Hypsiboas rhythmicus
Hypsiboas rhythmicus Hypsiboas generoko animalia da. Anfibioen barruko Hylidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Aspergilo
Onddo oportunista da, eta patologia larriak sor ditzake pertsona immunogutxituengan, aspergilosia izanik denen artean larriena. Aspergillus fumigatus da gaitz horren eragile nagusia. Aspergillus flavus eta Aspergillus niger beste patogeno batzuk dira. Genero honetako hainbat onddok aflatoxinak ere ekoizten dituzte, ondorio larriak dakartzaten toxina indartsuak, alegia.
Tom Waits
1970eko hamarkada: The Asylum Years
Foreign Affairs (1977) eta Blue Valentine (1978) ildo bereko produktuak dira, jazz eta blues estiloetan barna egindako saioak. Urte hauetan Rickie Lee Jones abeslaria du maitale Waitsek. Bestetik, 1978an Paradise Alley filmean agertu zen, zineman egiten zuen lehen lana; ekoizpen honetarako kanta bi konposatu zituen: "(Meet Me in) Paradise Alley" eta "Annie's Back in Town".
Asylum-ekoekin grabatu zuen azken diskoa Heartattack and Vine da, 1980ko produkzioa. Baladak dira tartean ("Jersey Girl" kasurako) eta Rhythm and Blues estiloko kanta bizi baina garratzak, aurrera begira Waitsen lanetan ezagutu ditugunen tankerakoak. Aldi horretan ere Francis Ford Coppola zinema zuzendariarekin hasi zen lanean, eta lehenengo hartu-emana One from the Heart filmerako hark eginiko enkargua. Bette Midler nahi zuen Waitsek bere ondoan izatea, baina lan kontuak eraginda ezin; aurretiko Foreign Affairs diskoan "I Never Talk to Strangers" kantatu zuten biek batera. Bette ezin erakarri, Crystal Gayle abeslari eta konpositoreak jardun zuen.
1980ko hamarkada: The Island Years
1980ko abuztuan Tom Waits eta Kathleen Brennan ezkondu egin ziren. One from the Heart filmaren sortze-garaia zen eta hor nonbait elkar ezagutu zuten. Geroztiko kanta asko izenpetuko du Tomekin batera, eta Pomonakoaren esanetan bere lanean gehien eragin duenetakoa da Kathleen. Itxura baten, Kathleenek ipini zuen Tom Captain Beefheart-en musikaren arrastroan.
Lehen esan bezala ohiko zituen pianoak eta gitarrak agertze txikiagoa zuten garai honetan bere lanetan, aspertzen edo hasia baitzegoen: "Eskuek txakurren jokabidea hartu ohi dute, dagoeneko egon diren lekuetara joaten baitira behin eta berriro. Kontu handia izan behar duzu jotzean, eta ahal delarik leku atseginetara joan. Luzean hartutako ohiturak hautsi behar dira eta ikasteari ekin behar diozu, esploratzeari. Horretan saiatzen naiz, nekez eta baldar moldatzen banaiz ere, hainbat instrumenturekin lan egiten, fagotarekin kasu." Jarraiko lanetan instrumentazioa ez zuen kontzeptu itxi eta estutzat hartu: lan egiteko zabaldutako moduak asko izan ziren. Soinu berriak arakatze saio horien pare leudeke abeslariak ahotsarekin egin zituen probak, ñabardura berriez jantzia agertuko baitziren. Konpositorea ere aldatu da: kanten hitzak abstraktuagoak dira, eta aurkezpen moduak ere halako eta bestelako moldeak agertuko ditu: blues zaharra, kabareta, rumba, antzerki musikatua (Kurt Weill musikagilearen eragina nabaria ei da), tangoa, Europako folk musika, jatorrizko country-a...
Franks Wild Years, 1986an Waits eta Brennan senar-emazteek taularatuko musikala izan zen, Gary Sinisek zuzendua. Waitsek Franken rola osatzen zuen antzokian, eta itxura baten gustuko zuen antzeztearena: urte berean Jim Jarmuschek zuzenduriko Down By Law filmean hartu zuen parte, bai aktore lanetan, bai soinu bandan (Rain Dogs diskoko kanta bi agertzen dira). Eta 1986an ere The Rolling Stones taldearen Dirty Work albumeko "Sleep Tonight" kantan pianoa jo eta ahotsa jarri zituen. 1987an argitaratu zen Franks Wild Years diskoa, izen bereko antzezlan hark eskaini zituen kanten bertsioak agertu zituena, oraingo honetan estudioan grabatuak. Hurrengo urtean Big Time dator, berau ere Kathleenekin idatziriko lana, eta film euskarrian eskainia.
1989an Thomas Baberen "Demon Wine" antzezlanean parte hartu zuen; egundainokoan ez du halako saio gehiagorik egin. Bill Pullman, Philip Baker Hall, Carol Kane eta Bud Cort antzez-lagun izan zituen. Lanak izan zuen harrera ez zen oso ona izan; edonola ere Waitsen interpretazioa bikaintzat jo zuten kritiko askok. 1989an The Replacements taldearen I'll Be You singlearen "Date to Church" kantan hartu zuen parte.
1990eko hamarkada
Antzerki mundura itzuli zen ostera ere Waits The Black Rider: The Casting of the Magic Bullets ikuskizunarekin, Robert Wilson zuzendariaren eta William S. Burroughs idazlearen laguntza tartean, 1990eko martxoaren 31n Hamburgo hirian estreinatu zutena. Proiektuak alemaniar herri literaturaren ipuin bat zuen oinarri: Der freischütz (Aske). Waitsek musika eta kantak sortu zituen, Burroughsek itxuratutako testuaren harian; Wilsonek taularatzea bideratu eta zuzendu zuen. Bertolt Brecht eta Kurt Weill sortzaileen lanak eragindako ekoizpena izan zen. Urte berean Waitsek Sylvia Plachy argazkilariaren Sylvia Plachy's Unguided Tour libururako grabazio bat atondu zuen, lanaren irudiei eta testuei laguntzeko.
1991n Tomek Primus taldearen Sailing the Seas of Cheese diskoan hartu zuen parte, rock alternatiboaren jarraitzaile askorenganako bidea eta ezagupidea eskaini ziona. Aipatu taldeko abeslari, konpositore eta baxu-jotzaile Les Claypoolekin lankidetzaren aurreneko pausua izan zen, izan ere, Claypoolek Waitsen ordutik aurrerako produkzio askotan jardun du. 1991 horretan ere Waitsek Jim Jarmuschen Night on Earth filmaren soinu-banda sortu zuen, zeina hurrengo urtean album bilakatu zuten.
Bost urte zeramatzan Waitsek estudio batean sartu barik disko bat grabatzeko. 1992an Bone Machine lanak grabaketa-aretora eraman zuen eta perkusioa eta gitarra nagusi dituen diskoa asmatu zuen; pianoa eta saxoa, gutxi. Steve Huey kritikoak honako hau idatzi zuen: "Agian Tom Waitsen lan honek artistaren isla egokienetako bat da... aurretiko saio esperimentaletan erakutsitako alde ilunak, iradokitako eldarniozko giroa,... horiek guztiak hortxe dira, eta tartean sekulako indarra, energia nonahi. Baina, beharbada, entzuleriarekin bat egiteko lan zaila dateke". Disko honek Grammy saria eskuratu zuen, urteko album alternatibo onenaren sailekoa hain zuzen.
1992an, Robert Wilson lagunarekin ostera ere, Alice antzezlan musikatuari ekin zion, eta abenduaren 19an antzeztu zen aurrenekoz Hamburgon. Paul Schmidt-ek Lewis Carroll idazlearen Alice saileko testuak egokitu zituen: Aliceren abenturak lurralde miresgarrian eta Ispiluan barrena eta Alicek han aurkitu zuena. Hamar urte geroago Waitsek ikuskizunerako Kathleen Brennanekin batera prestatutako kantak disko formatuan argitara eman zituzten.
1993an The Black Rider estudio lana sortu zuen Waitsek, hiru urte lehenagoko ikuskizunean oinarrituta, kantu bi berriak badira ere: Chase the Clouds Away eta In the Morning. William S. Burroughs bera entzuteko aukera dugu T'Aint No Sin abestian. 1993 horretan ere Gavin Bryars-ekin lan egin zuen haren Jesus' Blood Never Failed Me Yet 1971ko diskoaren edizio berriztatuan; halaber, Robert Altman zuzendariaren Short Cuts filmean ikusiko dugu, Raymond Carver idazle estatubatuarraren zinemarako egokitzapenean.Tomen hirugarren semea, Sullivan, urte horretan ere jaio zen.
Island Recordsek Waitsen Beautiful Maladies: The Island Years kaleratu eta gutxira, abeslaria Epitaph Recordsera jo zuen. 1998 zen. Andy Kaulkin, Epitaph diskoetxeko arduraduna eta Waitsen jarratzaile sutsua, txundituta zegoen: "gu bezalako etxe txiki bat aukeratzea ere ederra da gero!" Baina Waits gustura zegoen etxe berrian: "Bai, bitxia da Epitaph, musikarien etxea baita, eta musikariek eurek kudeatua. Lanerako gogo handia dute, gustu ona eta jende jatorra da. Gainera, Cadillac (autoa) bat oparitu zidaten."
Diskoetxe berrirako Waitsen lehen lanak Mule Variations zuen izena eta 1999koa da. Billboard aldizkariak lan bikaintzat jo zuen. 2000 urteko Grammy sarietako bat irabazi zuen (folk garaikide ildoko album onena; Hold On kanta ere izendatua zegoen Gizonezkoen Rock abeslarien sarirako). 1999an ere hainbat lankidetzatan aritu zen: More Oar (A Tribute to Alexander "Skip" Spence) diskoan hartu zuen parte, edo Mystery Men filmean ikusi ahal izan genuen, Heller doktorearena egiten.
2000. urtetik aurrera
2001. urtean Wicked Grin kaleratu zuten, Waitsen kanten bertsioek osatutako lana. Tom bera kanta gehienetan aritu zen, gitarra, pianoa edo ahotsean.
2002an, aldi berean disko bi argitaratu zituen Waitsek: Alice eta Blood Money. Aurretik landutako produktuak ziren, antzerkietan eskainiak, Lewis Carrollen Alice eta Georg Büchnerren Woyzeck literatur lanetan oinarrituak, hurrenez hurren. 2002ko honetan ere The Ramones taldeari eginiko omenaldi disko batean hartu zuen parte The Return of Jackie and Judy kanta bertsionatuz.
Real Gone diskoa 2004an ekoiztu zuten. Pianoak estrainekoz ez du lekurik Waitsen lan batean. Aurreneko aldiz ere kanta batek ukitu politikoa du: The Day After Tomorrow abestian soldadu batek etxera bueltatzeko poza azaltzen du, gerraz erabat gogaitua; testuak ez du zuzenean aipatzen Irakeko gerra, baina zein unetan sortua den ikusita lotura ezinbestekoa da. 2004ko horretan ere The Blind Boys of Alabama taldearen Go Tell It on the Mountain albumaren kanta batean abestu zuen, Grammy sarietan irabazle (Gospel tankerako disko onena). Eta Daniel Johnston abeslariari egindako omenezko disko batean ere (The Late Great Daniel Johnston: Discovered Covered, Gammon Records) haren King Kong kanta bertsionatu zuen.
2003an zinema lanetara itzuli zen. Iggy Pop abeslariarekin agertu zen Jim Jarmusch zuzendariaren Coffee and Cigarettes egokitzapenean, 1993ko film laburraren bertsio berrian. 2005ean Tony Scottek zuzendutako Domino filmean aritu zen (sermoilariarena egiten) eta Roberto Benigniren La Tigre e la Neve lanean (Tomek Tom Waitsena egin zuen, You Can Never Hold Back Spring abestu bitartean).
2008ko ekainean Waitsek kontzertuak emateari ekin zion: Glitter and Doom Tour deiturikoa AEBetan eta Europan zehar ibili zen. Uztailaren 12an Donostian izan zen, Kursaalean, Euskal Herrian aritu zen lehen aldian, 1800 lagunen aurrean.
2011ko otsailean Waitsek estudioan lanean ziharduela jakinarazi zuen, eta abuztuaren 23an albumaren izenburua aurreratu zuen: Bad as Me. Urriaren 24an salgai jarri zuten mundu zabalean.
Ekarpenak
1975ean hasita eta gaur arte artista askoren lanetan hartu du parte: Bonnie Raitt, Primus taldea, Ken Nordine, Thelonious Monster, Gavin Bryars, The Replacements, Chuck E. Weiss, Tin Hat Trio, Dan Hicks, Sparklehorse, Dave Douglas, Muse, Solomon Burke, We're a Happy Family - A Tribute to the Ramones, Los Lobos, Eels, ...
Descargamaría
Descargamaría Cáceresko probintziako udalerria da. Cácerestik 130 kilometrora dago. 2008ko erroldaren arabera 209 biztanle zituen 49,92 km²-ko azaleran.
Słupsk
Słupsk ( ahoskatua; Słupsk, Stolp) Polonia ipar-mendebaldeko hiria da, Pomeraniako voivoderrian. Darlowo Itsaso Baltikoaren hegoaldeko kostaldean kokatua dago, Słupia ibaitik gertu.
Alamo Lake (Arizona)
Alamo Lake Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. La Paz konderrian kokatuta dago, Arizona estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Vorța
Vorța Errumaniako udalerri bat da, Hunedoara konderrian. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Arpsdorf
Arpsdorf Alemaniako udalerria da. estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Vorța
Herriak
Udalerrian honako herriak daude:
Txuri Urdin IHT
Egoitza eta jokalekua Txuri Urdin izotz jauregian du.
Winstanleyita
Winstanleyita oxido motako minerala da.
Felix Soto
Felix Soto Azkarate (Bilbo, 1937 - ) euskal herritar politikari eta eskubaloi entrenatzaile ohia da. Donostiako zinegotzia izan zen Herri Batasunarekin 1979tik 1991ra. Tarte horretan hirigintza sailaren arduraduna izan zen sei urtez. Donostiako alkateordea izateagatik eta Uliako auzo-elkartean egindako lanagatik da ezaguna. Uliako Auzo Elkartearen sortzaileetako bat izan zen, eta gaur egun auzoaren alde lan egiten jarraitzen du.
1971 urtean, eskubaloi entrenatzaile zelarik, espainiar telebistan elkarrizketa bat egin eta amnistiaren aldeko mezua zabaldu zuen. Horren ondorioz, Espainiako eskubaloi-federazioak betirako kanporatu zuen.
Bizitza
Felix Soto Bilbon jaio zen, baina bere bizitzaren gehiena Donostian eman du. Ama Mutrikukoa zen eta aita Burgosko herri batean jaio zen, baina 2 urterekin Donostiara ekarri zuten. Gurasoak Amaran bizi ziren, eta Donostiatik ihes egin behar izan zuten 1936ko gerrarengatik. Azken trena hartu eta Mutrikura joan ziren lehenik, eta frankistek irabazi zutenean, Bilbora joatea erabaki zuten. Duela gutxi jakin du aita maisu industriala izan zela, eta Bilboko Burdin Hesia eraikitzen ibili zela. Frankistek burdin hesia gainditu zutenean amak kontaktua galdu zuen aitarekin, eta egoera horretan jaio zen Bilbon, 1937ko martxoaren 2an. Amak berarekin eraman zuen hasieran Asturiasera eta gero Bordelera. Gerora, amak jakin zuen aita Santoñan preso zegoela, eta semearekin Donostiara itzultzea erabaki zuen.
Banco Guipuzcoanon 14 urterekin hasi zen lanean eta Jubilatu arte banketxean aritu zen. Oso gaztetan ezkutuko sindikatu batean sartu zen, eta ondoren politikan. Lanean zeuden baldintza txarrei aurre egiteko elkartzen.
Ibilbide politikoa
1976an Amnistiaren Aldeko Batzordeen sortzailetako bat izan zen. Bertan pentsaera desberdinetako hainbat pertsona bildu ziren, besteak beste, Juani Mendiola, Mariasun Bergaretxe, Lourdes Auzmendi, Miguel Castells abokatua, Eduardo Txillida eskultorea, Rafael Ruiz Balerdi margolaria, eta Andoni Elizondo futbol entrenatzailea.
1979tik 1991ra Herri Batasunako zinegotzi izan zen Donostiako udalean. Alkateordea ere izan zen eta Hirigintzako Udal-Batzordeko burua, Jesus Maria Alkain alkatearekin lau urtez, eta Ramon Labaien alkatearekin beste bi urtez, legealdi erdian kargutik kendu zuten arte. Sei urte horietan hirigintza planak sustatu zituen auzo guztietan. Oso pertsona ezagun eta eztabaidatua izan arren talde politiko guztiek aitortzen zuten Sotoren zintzotasuna.
1962ko Plan Orokorrak ez zuen aurreikusten unibertsitate publikorako edo babes ofizialeko etxeetarako lurrik. Etxebizitza libreak eraikitzeko ziren Ibaetako lursail batzuk desjabetzea lortu zuen bertan campusa antolatzeko. Altzako Harri Berri parkeko lurrak ere etxebizitza dorreak eraikitzea zegoen pentsatuta, baina hori ere bertan behera uztea lortu zuen. Easo plazan ere antzera, etxeak eraikitzea zegoen aurreikusita. Lurrak Eusko Jaurlaritzarenak ziren, udalari zesio bat eginda geltoki zaharra bota zutenean lortu zuen plaza mantentzea kiosko batekin eta aparkalekua egitea lur azpian. Bestalde legeak behartu ez arren, hirian eraiki nahi ziren etxebizitzen %50a babes ofizialekoak izatea ezarri zuen. Sotoren gidaturiko Hirigintza batzordean parte hartzea irekia zen, eta herritarrek parte hartu zezaketen.
Ramon Labaien alkatea zela kultur etxeen sarea martxan jarri zuten. Kultur etxeak eraikitzeko lursailak lortu zituzten Grosen, Intxaurrondon, Antiguan, Loiolan, Egian, Altzan eta Amaran. Labaienek "hirigintzaren poeta" deitu izan zuen Soto noizbait. Jesus Mari Alkainen garaian hirigintza-planean Ibaeta ko eremu bat sartu zuten unibertsitaterako, geroago EHUko Gipuzkoako Campus a bihurtuko zena. 1983 an udaletxeko Espainiako bandera kentzeagatik epaiketara eraman zituzten Soto eta beste bi zinegotzi. Sei urte geroago egin zen epaiketa, sei urterako gaitasungabetzea jarri ziotenez zinegotzi kargua utzi behar izan zuen 1991 an.
Ptilinopus perousii
Ptilinopus perousii Ptilinopus generoko animalia da. Hegaztien barruko Columbidae familian sailkatua dago.
Bonifacio Iraizotz
Bonifacio Iraizotz Untziti (Iruñea, 1883ko maiatzaren 14a - Iruñea, 1951ko martxoaren 7a) nafar organo-jotzaile eta musikagilea izan zen; Píoren aita. Bere jaioterrian egin zituen piano-, organo-, harmonia- eta konposizio-ikasketak. 1911. urtean Iruñeko San Saturnino parrokia elizako organo-jotzaile izendatu zuten. Moteteak, mezak, Te Deum bat eta bestelako eliz musikak egin ditu.
Saint-Lambert-du-Lattay
Saint-Lambert-du-Lattay Frantziako udalerria da, Maine eta Loira departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Lambert-du-Lattay udalerrian erroldatutako biztanleak 1.701 ziren. Familiak 591 ziren, horien artean 124 pertsona bakarrekoak ziren (45 bakarrik bizi ziren gizonak eta 79 bakarrik bizi ziren emakumeak), 198 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 244 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 25 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 687 etxebizitza zeuden, 606 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 35 bigarren erresidentzia ziren eta 46 hutsik zeuden. 658 etxeak ziren eta 26 apartamentuak ziren. 606 etxebizitza nagusietatik 450 bere jabearen bizilekua ziren, 149 alokairuan okupaturik zeuden eta 7 doan lagata zeuden; 4 etxek gela bat zuten, 21 etxek bi zituzten, 91 etxek hiru zituzten, 145 etxek lau zituzten eta 346 etxek bost zituzten. 480 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 264 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 296 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 989 ziren, horien artean 797 aktiboak ziren eta 192 inaktiboak ziren. 797 pertsona aktiboetatik 744 lanean zeuden (396 gizon eta 348 emakume) eta 54 langabezian zeuden (18 gizon eta 36 emakume). 192 pertsona inaktiboetatik 65 erretiraturik zeuden, 79 ikasten zeuden eta 48 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Lambert-du-Lattay udalerrian 674 unitate fiskal zeuden, 1.821,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.915 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 17 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 banku bulegoa, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 autoeskola, 1 igeltseroa, 1 margolaria, 1 zurgina, 5 iturginak, 1 argiketaria, 1 ile apaindegia eta 2 jatetxeak.
2009an zeuden 4 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen, 1 drogeria zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Saint-Lambert-du-Lattay udalerrian 63 nekazaritza-ustiategi zeuden, 900 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Julen Iztueta
Ikasketak
Derrigorrezko ikasketak Anoetako Herri Ikastolan egin ondoren Batxilergo Artistikoa egin zuen eta Euskal Herriko Unibertsitatean Arte Ederrak ikastera joan zen Bilbora. Bartzelonako Unibertsitatean amaitu zuen karrera beka bati esker eta "Ikus-kultura eta Hezkuntza" masterra egin zuen bertan.
Lanak
2021ean 30 segundos de piel izeneko erakusketa egin zuen The Hub Studion, Bartzelonan.
2021ean Galerie 21 arte galeriak antolatutako Art Off Hamburg izeneko kultur ekitaldian parte hartu zuen Ispilu hutsak bildumarekin, Hanburgon (Alemania). Hainbat lekutatik hartutako irudiak moztuz eraikitako collageek osatzen dute Ispilu hutsak bilduma eta identitateari buruzko hausnarketa bat da.
Avilla (Arkansas)
Avilla Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Saline konderrian dago, Arkansas estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Adrasto
Adrasto (Ἄδραστος, Adrastos) Talaoren semea, Argosko errege mitikoa izan zen. Bere gaztetasunean, dinastien arteko ezinikusiek, Sizionen babestera eraman zuten, bertako errege izatera helduz.
Beranduago, Argosera itzuli ahal izan zuen. Han errege izan zenean, Polinizes hartu zuen Tebastik bere anaia Eteoklesek bota zuena, eta berriz tronuratzen saiatu zen. Honekin, Zazpiak Tebasen aurkako gerra hasi zen, non, Adrasto izan ezik, heroi guztiak hil ziren.
Baina, hamar urte beranduago, heroi guzti horiek mendekatuak izan ziren, hauen semeek, Epigonoek hasitako zigor espedizio batean. Epigonoak, Adrastok berak gidatuak ziren.
Garai historikoetan zehar, Adrasto, Megara, Sizion eta Argosen gurtzen zuten. Bere jatorria, landarediko numen bat izan zitekeela onar daiteke, beharbada Sizionekoa, ondoren, heroi kategoriara jaitsi eta Argosekin lotua izan zena.
Castèlnòu de Leveson
Castèlnòu de Leveson Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Aveyron departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Castelnau-Pégayrols udalerrian erroldatutako biztanleak 320 ziren. Familiak 128 ziren, horien artean 28 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 52 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 48 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 277 etxebizitza zeuden, 132 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 144 bigarren erresidentzia ziren eta 1 hutsik zegoen. 259 etxeak ziren eta 17 apartamentuak ziren. 132 etxebizitza nagusietatik 104 bere jabearen bizilekua ziren, 19 alokairuan okupaturik zeuden eta 9 doan lagata zeuden; 5 etxek bi gela zituzten, 19 etxek hiru zituzten, 42 etxek lau zituzten eta 66 etxek bost zituzten. 89 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 57 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 68 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 217 ziren, horien artean 177 aktiboak ziren eta 40 inaktiboak ziren. 177 pertsona aktiboetatik 173 lanean zeuden (96 gizon eta 77 emakume) eta 4 langabezian zeuden (2 gizon eta 2 emakume). 40 pertsona inaktiboetatik 10 erretiraturik zeuden, 18 ikasten zeuden eta 12 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Castelnau-Pégayrols udalerrian 143 unitate fiskal zeuden, 325 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.668 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 2 zurginak ziren, 1 iturgina eta 1 jatetxe.
2000. urtean Castelnau-Pégayrols udalerrian 35 nekazaritza-ustiategi zeuden, 2.310 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Jon Zabalo
Jon edo John Zabalo Ballarin, ezizenez Txiki (Manchester, Ingalaterra, 1892 – Londres, Ingalaterra, 1948) euskal herritar marrazkilaria eta irudigilea izan zen.
Bizitza
Donostiar jatorriko familia batean jaio eta hazi zen.
Madrilen Arkitektura ikasketak hasi eta Arte Ederretakoak amaitu zituen. Eduardo Lagarde, Anton Gezala, López Uralde eta abarrekin batera, Espainiako Gerra Zibilaren aurreko euskal herritar kartelgileen taldea osatu zuen.
Marrazkiak
Kartelgintza eta aldizkari, egunkari, iragarki eta liburuen ilustrazioa sarritan landu zuen (adibidez, 1922ko Gipuzkoako Artista Hasiberrien Erakustaldia, edota 1936ko Euskadiren Autonomia Estatutuaren aldeko 1931 eta 1933ko iragarki kanpaina). Haurrentzako liburuak nabarmentzekoak dira: Xabiertxo (1923), Txomin Ikasle (1931), Umearen laguna (1931), Martin Txilibitu, Zenbakizti lengaien ikastia, Garoa eleberriko azala eta El Pueblo Vasco, El Día, Argia, Vida Vasca (1924-1936), Euskalerriaren Alde (1911-1931), Antzerti, Poxpolin'', etabarretan burututako ilustrazioak ere azpimarratzekoak dira. Bere anaia Pablorekin elkarlanean Arquitectura popular del País Vasco eta Grafía y Ornamentación de la rotulación vasca (Buenos Aires, 1947) liburuak burutu zituen.''