cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Saint-Jean-de-Laur
Saint-Jean-de-Laur Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Lot departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Jutta Leerdam
Ibilbidea
Gainera, hiru domina irabazi zituen Banakako Distantziako Abiadura-patinajeko Europa-Txapelketan, 2020 eta 2022 urteetan, eta urrezko domina bat irabazi zuen 2021eko Izotz Gaineko Distantzia Laburreko Abiadura-patinajeko Europa-Txapelketan.
Leerdam junior mailako munduko txapeldun izan zen 2017ko Munduko Junior Txapelketan Helsinki-n, Finlandian. Hurrengo urtean, 2018ko Txapelketetan Salt Lake City-n, Estatu Batuetan, bigarren geratu zen Joy Beune herrikidearen atzetik.
Saint-Jean-de-Laur
Biztanleria
2007an Saint-Jean-de-Laur udalerrian erroldatutako biztanleak 203 ziren. Familiak 88 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 32 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 28 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Jutta Leerdam
Ibilbidea
2017-18 denboraldian ISU Junior Mundu Kopan lehiaketa irabazi zuen 1.000 m eta 1.500 m probetan. Herbehereetako esprinteko txapeldun juniorra ere izan zen.
2018an, profesional egin zen, eta Team IKOko kide egin zen.
Saint-Jean-de-Laur
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Jutta Leerdam
Bizitza pertsonala
Leerdamek Koen Verweij patinatzaile herbeheretarrarekin harremana du.
Saint-Jean-de-Laur
Etxebizitza
2007an 196 etxebizitza zeuden, 91 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 99 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. 189 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 91 etxebizitza nagusietatik 81 bere jabearen bizilekua ziren, 9 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek bi gela zituen, 16 etxek hiru zituzten, 28 etxek lau zituzten eta 46 etxek bost zituzten. 74 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 40 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 42 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Jutta Leerdam
Txapelketaren ikuspegi orokorra
Iturria  :
Munduko Kopa Ikuspegi Orokorra
Iturria> :
Artieda (Aragoi)
Artieda edo Artieda de Aragón Zaragozako probintziako udalerria da, Aragoin, Espainia. 2008an 102 biztanle zituen 14 kilometro koadroko azaleran. Jacetania eskualdean dago.
Etimologia
Koldo Mitxelena k azaltzen du, Nafarroako Artieda herriaz ari delarik, Artieda toponimoa, aurreko Arteeta baten aldaera litzatekeela eta Arteeta, Arteak dauden lekua bide da (Art(h)e + -eta atzizki multzokaria). Mikel Belaskok Mitxelenaren azterketa bera aplikatzen dio Argoiko Artiedari, Nafarroan bertan dauden bi Artetari eta Burgosen, Mena Haranean dagoen Artietari.
Beste teoria batek dio, Artieda, "arto"-ak (gaztelaniaz elorri beltza eta bestelako landare batzuentzat erabiltzen den izena) dauden lekua. Aragonen bertan, beste toponimo batzuk landare horren izenarekin lotuta leudeke: Artos, Artosa, Artal...
Ondarea
Casa de los Diezmos (hamarrenen etxea), Antso I.a Gartzeitz Iruñeako erregeak eta Toda Azearitz erreginak dohaintza(n) eman zuten 918ko martxoaren 128an.
Saint-Jean-de-Laur
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Artieda (Aragoi)
Ondarea
Sant Martín parrokia-eliza, XII. mendeko eliza erromanikoa da, eta XVI et XVII. mendeetan berritua.
Saint-Jean-de-Laur
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 136 ziren, horien artean 76 aktiboak ziren eta 60 inaktiboak ziren. 76 pertsona aktiboetatik 69 lanean zeuden (39 gizon eta 30 emakume) eta 7 langabezian zeuden (3 gizon eta 4 emakume). 60 pertsona inaktiboetatik 34 erretiraturik zeuden, 14 ikasten zeuden eta 12 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Jean-de-Laur udalerrian 101 unitate fiskal zeuden, 230 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.562 euro zen.
Artieda (Aragoi)
El Forau de la Tuta aztarnategia
Besteren artean, izen eusko-akitanierazko izenak dituzten inskripzioak aurkitu dira.
Saint-Jean-de-Laur
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 11 komertzioetatik, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 4 eraikuntza enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen eta 2 zerbitzu enpresak ziren.
Artieda (Aragoi)
Senidetutako herriak
2022an, arkeologoek jakitera eman zuten nekropolia topatu zutela eta bertan eusko-akitanierazko izen berriak aurkitu dituztela, oraindik argitaratu ez direnak.
Saint-Jean-de-Laur
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 2 zurginak eta 1 iturgina.
2000. urtean Saint-Jean-de-Laur udalerrian 11 nekazaritza-ustiategi zeuden, 520 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Booleren aljebra
Booleren aljebra Elektronika Digital, Informatika, eta Matematika alorretan eragiketa logikoak adierazteko erabiltzen den egitura aljebraiko bat da.
Matematikan eta logika matematikoan, aljebra boolearra aljebraren adar bat da. Oinarrizko aljebrarekin bi modutan desberdintzen da. Lehenik eta behin, aldagaien balioak egiazko eta gezurrezko balioak dira, normalean 1 eta 0 bezala adierazita; oinarrizko aljebran, aldiz, aldagaien balioak zenbakiak dira. Bigarrenik, aljebra boolearrak operadore logikoak erabiltzen ditu, hala nola (y) konjuntzioa ∧ gisa adierazten dena, ∨ gisa adierazten den (o) disjuntzioa eta ¬ gisa adieraziten den (ez) ezeztapena. Oinarrizko aljebrak, berriz, batuketa, biderketa, kenketa eta zatiketa bezalako eragile aritmetikoak erabiltzen ditu. Aljebra boolearra, beraz, eragiketa logikoak deskribatzeko modu formal bat da, oinarrizko aljebrak zenbakizko eragiketak deskribatzen dituen bezala.
Aljebra boolearra George Boole-k sartu zuen The Mathematical Analysis of Logic (1847) bere lehen liburuan, eta An Investigation of the Laws of Thought (1854) liburuan azaldu zuen zehatzago. Huntingtonen arabera, Boolear aljebra terminoa Henry M. Sheffer-ek iradoki zuen lehen aldiz 1913an, nahiz eta Charles Sanders Peirce-k «Algebra boolearra konstante batekin» izenburua eman zion bere The Simpleest Mathematicsen lehen kapituluari 1880an. Aljebra boolearra oinarrizkoa izan da elektronika digitalaren garapenean, eta programazio-lengoaia moderno guztietan agertzen da. Multzoen teorian eta estatistikan ere erabiltzen da.
Historia
George Boole (1815 eko azaroaren 2 a - 1864 ko abenduaren 8 a) matematikari ingelesa izan zen egitura aljebraiko hau sistema logiko gisa definitu zuen lehenengoa. Lehen aldiz The Mathematical Analysis of Logic izeneko liburuxka batean argitaratu zuen 1847 an eta ondoren liburu garrantzitsuago batean: An Investigation of the Laws of Thought on Which are Founded the Mathematical Theories of Logic and Probabilities (1854).
Aljebra boolearra, aljebraren adar bat da, matematiketatik ezagutzen dugun logika proposizionalaren bidez zirkuituak sinplifikatzeko inplementatzen dena. Boolen aljebrari esker zirkuituak irudikatu eta hauen funtzionamendua irudikatu dezakegu bool aljebraren legeen bidez. George Boolek ez zuen programatzeko asmorik, urte haietan teknologia ez baitzegoen hain aurreratua. Berak giza pentsamendua aztertu nahi izan zuen, eta lehen aipatu dugun bezala, logika proposizionala lotu eta horrekin kalkuluak egin eta hark ikertutakoa An Investigation of the Laws of Thought on Which are Founded the Mathematical Theories of Logic and Probabilities liburuan argitaratu zuen. George Boole gehiago kezkatzen zen edukien itxuragatik edukiagatik baino, eta, beraz, gehiago interesatzen zitzaion kalkuluak nola egiten zituen kalkulatzen zuena baino. Aurrerago garatutako guztia, D 'Morgan edo Bertrand Russell bezalako zientzialarien lege gehiagoz babestu zuten. Hain zuzen ere De Morganen legeak ezezko proposizioen funtzionamenduak nolakoak ziren azalduko zituena. Logika-mota hau filosofian ere oso presente dago, baina ez zitzaion konputazioari aplikatu 1930era arte.
1930ean, Claude Shannon zientzialari eta informatikariak kommutazio-zirkuituak aztertzen ari zela, zirkuituak ebazteko Boolen kommutazio aljebraikoa inplementatu zezakeela konturatu zen. Shannonek jada eskura zuen gailu matematiko abstraktua “A Investigation of the Laws of Thought”, eta, beraz, bere kommutazio-aljebra formulatu zuen, bi elementuren aljebra boolearra bezala, zeinak 1 eta 0 izango liratekeen. Zirkuituen ingeniaritzako hanbituan, ez dago beste aljebra boolear batzuk kontuan hartzeko beharrik, eta, beraz, "kommutazio-aljebra" eta "aljebra boolearra" askotan modu berean erabiltzen dira. Horrek bizitzan eragin handia izango zuen, batez ere ordenagailuen sorkuntzan.
Definizio formala
Booleren aljebra gutxienez \perp eta \top (edo 0 eta 1) elementuak dituen E multzo bat da, zeinaren barnean bi barne-lege (\vee eta \wedge) definitzen diren, propietate hauek betetzen dituena:
Oinarrizko propietateak eta legeak
Kontuan hartuz 1 zenbakia logika proposizionaleko egia eta 0, gezurra dela. Eragiketetan logika proposizionalarekin antzekotasun aurki daitezke, besteak beste, biderketa logikoa(\land) konjuntzioa izanik edo batuketa logikoa(\vee) disjuntzioa.
Lehenengo teoremak dio edozer baliori 1 gehituz bat izango dela, hau da egiari egia gehituz edo gezurrari egia gehituz ondorioa egia izango dela. Gainera aljebra boolearran aipatu beharra dago batuketak, batuketa logikoa izena duela.
Bigarren teoremak dio A zenbakiari (1 edo 0 ) batekin biderkatzean bere emaitza A izango dela. Hau biderketarekiko elementu neutroa izanik. Batuketa logikoaren antzera, biderketa eragiketari biderketa logikoa  deritzo.
Hurrengo teoremak adierazten du A zenbakiari 0 gehituz emaitza bere burua izango dela, hain zuzen ere batuketa logikoaren elementu neutroa 0 dela.
Ildo beretik, hurrengo teoremek azpimarratzen dute bi gorputzen arteko eragiketa, hots,  bai biderketa logikoa bai batuketa logikoa bere emaitza bereburua izango dela.
Booleren aljebraren ordena:
Ordena Booleren aljebran
Jakinda Booleren aljebra dela, honako hau egiazta daiteke:
a\lor b=b
Baldintza hauetakoren bat betetzen duten a, b proposizioei dagokienez, aurretik b) proposizioa betetzen dutela baiezta daiteke. Proposizio edo predikatuen kasuan a b baino indartsuagoa edo dominantea dela esaten dela, edo b a baino ahulagoa dela, eta irudikatzen dugula:
Adibidez, proposizioetan:
a =Lurzorua zikina dago
b = Lurzorua oso zikina dago
Ondorioztatu ahal dugu hurrengoa : (Lehenengo proposizioa)
a\lor b = b
Bai lurzorua zikina dago edo lurzorua oso zikina dago.
Bitik edozein gertatzen bada, lurzorua oso zikina dagoela duela edo lurzorua zikina dago, argi eta garbi  lurzorua  zikina dago.
Lurzorua oso zikina dagoela eta lurzorua zikina dagoela esaten badugu, eta bi baldintzak betetzen badira, lurzorua oso zikina dago.
Bestalde, lurzorua oso zikina ez dagoela edo lurzorua oso zikina dagoela egia da.
Lurzorua oso zikina ez badago, lurzorua pixkabat zikina egon daiteke edo lurzorua zikina ez dagoela adierazten du; lurzorua oso zikina ez dagoela edo lurzorua zikina dago, aukera guztiak hartzen ditu barnean.
Lurzorua oso zikina badago baina lurzorua zikina ez badago ez da egia izango
Lurzorua oso zikina badagoela eta aldi berean lurzorua zikina badagoela esaten badugu, baieztapena argi eta garbi faltsua da.
Baieztapen murriztaileena indartsuena da eta ahulena gutxien murrizten duena, kasu honetan:
Proposizioak lurzorua oso zikina dago edo lurzorua zikina dago gogorragoa edo dominanteagoa da.
Aljebra Boolearraren garapena
Aljebra boolearra, 1-etan eta 0-etan oinarritzen den logika da, eta hauen arteko eragiketak adierazteko, egiazkotasun taulak erabiltzen dira. Hauek ere, beste modu batzuetan adieraz daitezke, normalean, diagramen (ate logiko) bidez. Hala ere, taula hauek oso luzeak izatera iritsi daitezkeenez, 4 aldagai edo gutxiago daudenean Karnaugh-en mapak erabiltzen dira eragiketa horiek ahalik eta gehien sinplifikatzeko. Horrela, diagramak askoz laburragoak egin daitezke.
Diagramak (Ate Logikoak)
Artikulu printzipala: Ate logiko
Aljebra boolearra diagramen bidez adierazi daiteke, ate logikoak erabiliz. Hainbat motatako ate logikoak daude eta hauen interakzioen bidez eragiketa desberdinak adieraz daitezke. Ate hauek aldagai bat edo gehiago jaso eta bakarra itzultzen dute, 1 edo 0. Hainbat ate logiko desberdin daude eta bakoitzak aljebra boolearreko eragiketa bat egiten du.
OR ate logikoa:
OR ate logikoa batuketa logikoa adierazteko erabiltzen da, eta “+” ikurraren bidez adierazten da. Ate honek jasotzen duen balioetako bat gutxienez 1 bada, 1 itzuliko du, bestela 0.
AND ate logikoa:
AND ate logikoa biderketa logikoa adierazteko erabiltzen da, eta “·” ikurraren bidez adierazten da. Ate honek jasotzen duen balioetako bat gutxienez 0 bada, 0 itzuliko du, bestela 1.
NOT ate logikoa:
Hiru ate logiko hauen konbinazioetatik beste batzuk lortzen ditugu. OR eta NOT interakzioak elkartuz, NOR ate logikoa sortzen da, eta AND eta NOT interakzioak elkartuz NAND ate logikoa.
NOR ate logikoa:
NOR ate logikoak esan bezala OR eta NOT elkartzen ditu, hau da, OR ate logikoak hainbat aldagai jasotzen ditu eta bakarra itzultzen du. Jarraian, aldagai hori NOT ate logikoak jasotzen du eta bere alderantzizkoa itzultzen du.
NAND ate logikoa:
NAND ate logikoak esan bezala AND eta NOT ateen konbinaziotik lortzen da. NOR-en kasuan bezala, AND ate batek hainbat aldagai jaso eta bakarra itzultzen du. Ondoren, NOT ate batek jasotzen du aldagai hori eta bere alderantzizkoa itzultzen du.
Normalean, NAND eta NOR dira ate logiko erabilienak, hauen konbinazioekin gainontzekoak lor daitezkeelako.
XOR (OR esklusiboa):
OR esklusiboak batuketa logikoa, biderketa logikoa eta alderantzizkoa konbinatzen ditu.
NOR esklusiboa:
NOR esklusiboak, OR esklusiboa eta NOT konbinatzen ditu, hau da, OR esklusibo ate batek hainbat aldagai jasotzen ditu eta bakarra itzultzen du. Gero itzuli duen aldagai hori NOT batek jasotzen du eta horren alderantzizkoa itzultzen du.
Karnaugh-en mapak
Artikulu printzipala: Kharnaughen mapak
Gure sistemak 4 aldagai edo gutxiago dituenean, diagramak sinplifikatzeko Kharnaugh-en mapak erabiltzen dira. Mapa hauek oso modu sinplean funtzionatzen dute eta oso lagungarriak dira. Mapak erabiltzeko nagusiki 4 pausu jarraitu behar dira:
Lehenik eta behin jasotako sistemaren egiazkotasun taula osatu beharko dugu.
Behin taula eginda dagoenean, batekoak 2n - ko multzoetan bilduko ditugu, baina horretarako ere arau batzuk jarraitu behar dira:
Erabilpenak
Bi egoeratako unitate minimoetan gordeko balira, eta unitate hauekin operatuko balitz. Arrazoi nagusia da fisikoki oso erraza delako bi egoeratako unitate minimo bat lortzea, adibidez: “itzalia eta piztua”,”piztua eta itzalia”, “1 eta 0”... edo elektronikan gehien erabiltzen dena, “tentsioa dago edo ez”. Aparatu elektronikoen hardwarearen diseinu eta funtzionamendua horretan oinarritzen da.
Elektronikako sistemarik oinarrizkoenak diodoak eta trantsitoreak dira. Hauek konbinatuz ate logikoak sor daitezke. Diodo bat itxia dagoela esaten da korronotea pasatzen denean, eta honi 1 balioa ematen zaio. Irekia dagoenean berriz, ez dago tentsiori, eta 0 balioa ematen zaio. Ate logikoak baldintza batzuk betzen direnean isten eta irekitzen diren elementuak dira, eta horrela korrontea modu konplexuagoan manipulatzea lortzen da. Oinarrizko ate logikoak AND, OR eta NOT ateak dira, eta hauek konbinatuz lortzen diren XOR, NOR eta NAND.
Aurkikuntza honekin elektronikako hainbat oinarrizko elementu sortu dira, hala nola: kodifikadoreak, dekodifikadoreak, memoriak edo mikroprozesatzaileak. Hauek funtzionarazteko zirkuitu logikoak erabiltzen dira. Sistema logiko baten zirkuitua lortzeko egiazkotasun taula batekin hasten da, eta hor sistema elektronikoak egiten duena txertatzen da, eta hortik haren funtzio logikoa eskuratzen da. Karnaughen mapak erabiliz (3 aldagai arte) edo beste metodo batzuen bitartez (adibidez Quine-McCluskey-ren metodoa 4 aldagai baino gehiagorekin lan egiteko) funtzio hori sinplifikatu egiten da. Azkenik zirkuitu logikoaren grafoa lortzen da.
Villedoux
Villedoux Frantziako udalerria da, Itsas Charente departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Villedoux udalerrian erroldatutako biztanleak 1.115 ziren. Familiak 419 ziren, horien artean 78 pertsona bakarrekoak ziren (39 bakarrik bizi ziren gizonak eta 39 bakarrik bizi ziren emakumeak), 137 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 184 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 20 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 443 etxebizitza zeuden, 427 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 7 bigarren erresidentzia ziren eta 9 hutsik zeuden. 430 etxeak ziren eta 13 apartamentuak ziren. 427 etxebizitza nagusietatik 363 bere jabearen bizilekua ziren, 62 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 10 etxek bi zituzten, 47 etxek hiru zituzten, 140 etxek lau zituzten eta 228 etxek bost zituzten. 372 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 166 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 240 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 732 ziren, horien artean 570 aktiboak ziren eta 162 inaktiboak ziren. 570 pertsona aktiboetatik 523 lanean zeuden (284 gizon eta 239 emakume) eta 47 langabezian zeuden (13 gizon eta 34 emakume). 162 pertsona inaktiboetatik 67 erretiraturik zeuden, 46 ikasten zeuden eta 49 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Villedoux udalerrian 450 unitate fiskal zeuden, 1.186,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.945 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 32 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 12 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 2 finantziazio enpresak ziren, 2 higiezinen enpresak ziren, 2 zerbitzu enpresak ziren, 3 administrazio publikoko enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Villedoux udalerrian 9 nekazaritza-ustiategi zeuden, 715 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Grahamichthys radiata
Grahamichthys radiata Grahamichthys generoko animalia da. Arrainen barruko Thalasseleotrididae familian sailkatzen da.
Adnan Khashoggi
Adnan Khashoggi (عدنان خاشقجي, /ʕædˈnæːn xæːˈʃuqdʒiː/; Meka, 1935ko uztailaren 25-Londres, 2017ko ekainaren 6) enpresaburu, arma trafikatzaile eta munduko gizon aberatsenetarikoa izan zen.
Tomohiro Taira
Tomohiro Taira (平 智広, 1990eko maiatzaren 10a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako FC Machida Zelvia.
Adnan Khashoggi
Biografia
Saudi Arabiako Mekan jaioa, etnia turkiarraren partaidea zen. Aitak oso maila ona zuen Saudi Arabiako errege-familiako medikua izan baitzen. Khashoggik Stanford Unibertsitatean ekonomia ikasi zuen eta laster mendebaldeko zein arabiako eliteekin oso harreman onak izan zituen. Amerekitekako Estatu Batuetan eta Egipton ere ikasi zuen. 1960an Sandra Daly-rekin ezkondu zen; emakumea islamera egin zen, Soraya Khashoggi izena hartuz. 1980an berriro ezkondu zen, Laura Biancolini italiarrarekin, eta honek ere islamera egin zuen. Bizitzan zehar eskandalu eta ekintza biolentoekin lotura zuzena izan zuen, Iran-Contra eta Lockheed eskandaluaren afereekin, besteak beste. 1988an, Suitzan atxilotu zuten eta espetxean ere egon zen Filipinetako Ferdinand Marcos diktadorearekin negozio ilegalak izateagatik.
Nahiz eta bere biografia izan, erabateko inpunitatean bizi zen ondoren. Esaterako Espainiako Marbellan etxetzar bat zuen eta udara oro Puerto Banúsen atrakatzen zuen bere yate, Nabila izenekoa. Londreseko St. Thomas Hospitalean hil zen 2017an, Parkinsonen gaixotasunerako tratamendurako ospitalaren sail batean.
Leonidas Proaño
Leonidas Eduardo Proaño Villalba (San Antonio de Ibarra, Ekuador, 1910eko urtarrilaren 29a - Quito, 1988ko abuztuaren 31) apezpiku erromatar katolikoa izan zen. Haren pentsaera Askapenaren Teologiaren ildoan ezarri ohi da.
Zirkuituen diseinu
Zirkuituen diseinua elektronikaren zati bat da, eta hainbat metodologia aztertzen ditu zirkuitu elektroniko bat garatzeko, analogikoa zein digitala.
Leonidas Proaño
Bizitza
Ibarra hiriko San Diego Apaiztegi Txikian sartu zen. Hiriburuko San Jose Apaiztegi Handian sartu zen 1930 inguruan eta bertan ikasi zituen Filosofia eta Teologia. Apaiztu egin zen 1936an. Apezpiku egin ondotik egun gutxira, 1954 urtean, Riobambara heldu zen, elizbarrutiaren ardura hartzeko.
Zirkuituen diseinu
Integratzean osatzen duten osagai-kopuruaren arabera, integrazio-eskala desberdinak aipatzen dira. Eskalen arteko mugak lausoak dira, baina SSI (Small Scale of Integration) esaten zaie konplexutasun txikiko zirkuituei (dozena batzuk osagai txip berean), MSI (Medium Scale of Integration) eta LSI (Large Scale Integration) konplexutasun ertaineko eta handiko zirkuituei, eta, azkenik, VLSI (Very Large Scale Integration) zirkuitu oso konplexuetarako, ehunka milioi transistorerainokoak. Azken kategoria horretan mikroprozesadore modernoak sartuko lirateke.
Leonidas Proaño
Bizitza
"Guadalupeko Ama Birjina" Etxe Indigena sortu zuen 1958 urtean. CELAM Latinoamerikar Apezpiku Batzordearen aurrean ordezkari lana bete zuen. Hain zuzen ere, CELAMen bitartez Latinoamerikako Institutu Pastoral Ibiltaria eratu zuen. Ekuadorko Herri Irrati Eskolak (ERPE) sortu zituen herri indigenen alfabetatze, heziketa eta ebanjelizazio programak burutzeko asmoarekin. Vatikanoko II. kontzilioan parte hartu zuen.
Zirkuituen diseinu
Diseinua hainbat mailatan egiten da. Alde batetik, zati fisikoa daukagu, zirkuitua osatzen duten osagai elektronikoen benetako egitura, dimentsioak eta materialak diseinatzen dituena. Gainetik, gero eta maila altuagoko diseinu-metodoak aurki ditzakegu, hardwarea deskribatzeko lengoaietara iritsi arte. Horiei esker, sistema baten bloke funtzionalen deskribapenak sar daitezke, simulatzeko, egiaztatzeko eta zirkuitu fisikoa automatikoki sortzeko, sintesi-tresna egokiarekin. Hardwarea deskribatzeko lengoaia ezagunenak eta erabilienak VHDL eta Verilog dira. Oro har, zirkuitu analogikoek ez dute automatizazio-maila hori ahalbidetzen, eta diseinu artisauagoa behar da, osagaien banaketa fisikoak funtsezko zeregina baitu azken emaitzan. Zirkuitu integratuen diseinuaren automatizazioan, "zirkuituaren diseinua" terminoak askotan zirkuitu integratuaren eskemak sortzen dituen diseinu-zikloaren igarotzeari egiten dio erreferentzia. Oro har, hori da diseinu logikoaren eta diseinu fisikoaren arteko urratsa.
Leonidas Proaño
Bizitza
Hitzaldi ugari aurkeztu zituen, Ekuadorren bertan nahiz kanpoan, lan pastoralaz edo Latinoamerikako gizartearen, ekonomiaren eta kulturaren auziaz. Indigenek hala eskatuta, Joan Paulo II.a aita santuak "Indiarren Apezpiku" izendatu zuen.
Zirkuituen diseinu
Zirkuituen gaineko ikuspuntuak
Zirkuituak diseinatzeko prozesuari jarraitu behar zaio askotariko kasuetan, sistema elektroniko konplexuetatik zirkuitu integratu baten barruko banakako transistore etaraino. Zirkuitu sinpleen kasuan, sarritan pertsona batek egin dezake diseinu-prozesua, planifikatutako edo egituratutako diseinu-prozesu berezirik behar izan gabe. Baina zirkuitu konplexuagoen diseinurako, gero eta ohikoagoak dira diseinatzaile-taldeak, simulazio konputazional adimendunak lagunduriko hurbilketa sistematikoari jarraitzen diotenak.
Leonidas Proaño
Bizitza
1973 urtean gerrilaritzat salatu zuten eta Erromara agertu behar izan zuen, baina salaketa guztiak absolbitu zizkioten, nahiz eta 1976an preso egon Guillermo Rodríguez Lara jeneralaren diktadurapean. 1985an uko egin zion apezpikutzari eta Pastoral Indigenaren presidente izendatu zuten.
Zirkuituen diseinu
Zirkuituen gaineko ikuspuntuak
Zirkuitu integratuen diseinuaren automatizazioan, "zirkuituen diseinua" terminoa diseinu-zikloan zirkuitu integratuaren eskema sortzen duen urratsari dagokio maiz. Diseinu logikoaren eta diseinu fisikoaren arteko urratsa izan ohi da. Hala, zirkuitu integratuak sistema konplexuak diren heinean, diseinua hainbat mailatan egiten da. Batetik, alderdi fisikoa dugu, zirkuitua osatzen duten osagai elektroniko en egitura erreala, dimentsioak, materialak... Gainetik, gero eta maila altuagoko diseinu-metodoak aurki ditzakegu, hardwarea deskribatzeko lengoaietara (HDL) iritsi arte. Horiei esker, sistema baten bloke funtzionalen deskribapenak sar daitezke ordenagailu bidezko simulaziorako, egiaztapenerako eta baita zirkuitu fisikoa sintesi-tresna egokiarekin automatikoki sortzeko ere. Hardwarea deskribatzeko lengoaia ezagun eta erabilienetako batzuk VHDL eta Verilog dira. Oro har, zirkuitu analogikoen kasuan oraindik ez da garatu automatizazio-maila hori, eta diseinu artisauagoa behar da, non osagaien banaketa fisikoak funtsezko zeregina baitu azken emaitzan.
Leonidas Proaño
Bizitza
Hainbat Honoris Causa doktorego jaso zituen bai Ekuadorren eta bai atzerrian ere. Bakearen Aldeko Rothko Saria (Houston, AEB) jaso zuen 1986 urtean eta Giza Eskubideen aldeko Bruno Kreiski Saria (Austria), 1988an. Hil aurretik Ekuadorko Indiar Herria Fundazioa sortu zuen. Quiton zendu zen 1988ko abuztuaren 31an.
Zirkuituen diseinu
Prozesua
Zirkuituen diseinu tradizionalak zenbait etapa izan ohi ditu. Batzuetan, hasteko, diseinu-zehaztapen bat idazten da zirkuitua behar duen bezeroarekin hitz egin ondoren. Proposamen teknikoa egin ahal izango da, bezeroaren zehaztapenaren baldintzak betetzeko. Hurrengo etapan, zirkuituaren diagrama eskematiko bat sintetizatzen da, paperean, zehaztapenak betetzen dituen zirkuitu elektriko edo elektroniko abstraktu bat, alegia. Osagaien balioak kalkulatu behar dira, funtzionamendu-zehaztapenak zehaztutako baldintzak betetzeko. Diseinuaren zuzentasuna egiaztatzeko simulazioak egiten ahalko dira.
Leonidas Proaño
Bizitza
2008an Ekuadorko Biltzar Konstituziogileak Leonidas Proaño nazioaren ikur eta belaunaldi guztiendako eredu deklaratu zuen.
Zirkuituen diseinu
Prozesua
Diseinuaren prototipo-txartel bat edo beste prototipo motaren bat gauzatu behar da, eta prototipoak zehaztapenak betetzen dituen egiaztatzeko saiakuntzak egin behar dira. Saiakuntzok zirkuitua aldatzea eragin dezakete, zehaztapenak betetzen direla lortzeko. Gauzatze-metodo bat eta erabiliko diren osagai eta material guztiak hautatu behar dira. Osagaiei eta maketazioari buruzko informazioa aurkezten zaie marrazkilariei eta diseinu-ingeniariei eta prototipoak ekoizteko teknikariei. Horren ondoren, zenbait prototipo-motaren probak edo saiakuntzak egiten dira, bezeroaren eskakizunak betetzen direla bermatzeko. Oro har, fabrikazioko azken eskemak sinatu eta onartu egiten dira, eta diseinu ondoko zerbitzuak egon daitezke (osagaien zaharkitzea, etab.).
Espezifikazioa edo zehaztapena
Zirkuituak diseinatzeko prozesua zehaztapenarekin hasten da, eta horrek diseinu amaituak eman behar duen funtzionaltasuna ezartzen du, baina ez du adierazten nola lortuko den. Hasierako zehaztapena, funtsean, bezeroak zirkuitu amaitua lortzea nahi duenaren deskribapen tekniko xehatua da, eta hainbat baldintza elektriko izan ditzake, hala nola zirkuituak zer seinale jasoko dituen, zer seinale igorri behar dituen, zer elikadura-iturri dauden eskuragarri eta zenbat energia kontsumitu daitekeen. Espezifikazioak diseinuak bete behar dituen parametro fisiko batzuk ere ezar ditzake (eta normalean hala egiten du), hala nola tamaina, pisua eta hezetasunarekiko erresistentzia, tenperatura tartea, irteera termikoa, bibrazioarekiko tolerantzia eta azelerazioarekiko tolerantzia.
Diseinu-prozesuak aurrera egin ahala, diseinatzaileak maiz itzuliko dira espezifikaziora eta aldatu egingo dute diseinuaren aurrerapena kontuan hartzeko. Horrek bezeroak emandako zehaztapenak doitzea eta zirkuituak onartua izateko pasatu behar dituen probak gehitzea ekar dezake. Zehaztapen gehigarri horiek askotan erabiliko dira diseinu bat egiaztatzeko. Gatazkan sartzen diren edo bezeroaren jatorrizko zehaztapenak aldatzen dituzten aldaketak ia beti bezeroak onartu beharko ditu, jardun ahal izan baino lehen.
Bezeroaren beharrak behar bezala identifikatzeak saihestu egin dezake "diseinuaren jarioa" esaten zaion baldintza bat, hasierako itxaropen errealistarik ez dagoenean eta, gero, diseinu-prozesuan bezeroarekin erabat ez komunikatzean gertatzen dena. Emaitzen arabera defini daiteke; "mutur batean behar baino funtzionaltasun handiagoa duen zirkuitu bat dago, eta bestean funtzionaltasun okerra duen zirkuitu bat dago". Hala ere, aldaketa batzuk espero daitezke, eta jardunbide egokia da aukerak ahalik eta denbora luzeenean irekita mantentzea, errazagoa baita ordezko elementuak zirkuitutik kentzea aurrerago jartzea baino.
Diseinua
Diseinu-prozesuak zehaztapenetik hasierara igarotzea dakar, amaieran fisikoki eraikia izateko beharrezkoa den informazio guztia biltzen duen planora. Normalean, etapa batzuk igarotzen dira, nahiz eta zirkuitu oso sinple batean urrats bakar batean egin daitekeen. Prozesua normalean zirkuituak egin behar dituen funtzioen bloke-diagrama batekin hasten da. Etapa honetan ez da bloke bakoitzaren edukia kontuan hartzen, bloke bakoitzak egin behar duena bakarrik, eta hori batzuetan "kutxa beltzeko" diseinu gisa hartzen da. Ikuspegi horrek aukera ematen du ataza ziurrenik oso konplikatua ataza txikiagoetan banatzeko. Ataza horiek sekuentzian egin daitezke edo diseinu-talde bateko kideen artean bana daitezke.
Gero, bloke bakoitza zehatzago aztertzen da, oraindik etapa abstraktu batean, baina emango diren funtzio elektrikoen xehetasunetan askoz ere enfasi handiagoarekin. Etapa honetan edo ondorengo etapetan, ohikoa da ikerketa edo modelatu matematiko asko behar izatea zer den eta zer ez lortzeko. Ikerketa honen emaitzak atzeraelikatu egin daitezke diseinu-prozesuaren aurreko etapetan; adibidez, blokeetako bat ezin bada diseinatu horretarako ezarritako parametroen barruan, beharrezkoa izan daiteke beste bloke batzuk aldatzea haren ordez. Puntu honetan, ohikoa da kontuan hartzea nola frogatu diseinuak zehaztapenak betetzen dituela eta nola probatuko den (autodiagnostikorako tresnak barne har ditzakeela). Azkenik, zirkuituaren banakako osagaiak aukeratzen dira diseinu orokorrean funtzio bakoitza gauzatzeko, etapa honetan osagai bakoitzaren diseinu fisikoa eta konexio elektrikoak ere erabakitzen dira, diseinu honek artelan forma hartzen du normalean zirkuitu inprimatuko plaka bat ekoizteko. Etapa honek denbora asko behar izaten du, aukera ugari daudelako. Etapa honetako diseinuaren murrizketa praktiko bat estandarizazioa da; osagaiaren balio jakin bat, berriz, zirkuitu bateko kokapenen batean erabiltzeko kalkula daiteke, balio hori ezin bazaio hornitzaile bati erosi, orduan arazoa oraindik ez da konpondu. Hori saihesteko, "katalogo-ingeniaritza" kantitate jakin bat aplika daiteke, diseinu orokor baten barruan zeregin mundutarrenak ebazteko.
Garapen teknologiko azkarreko eremu bat zirkuitu nanoelektronikoen diseinuaren eremua da.
Kostuak
Oro har, zirkuituak diseinatzearen kostuak zerikusi zuzena du amaierako zirkuituen konplexutasunarekin. Zenbat eta konplexutasun handiagoa izan (osagai kopurua eta diseinuaren berritasuna), orduan eta ordu gehiago beharko ditu ingeniari kalifikatu batek produktu funtzional bat sortzeko. Prozesua aspergarria izan daiteke, xehetasun edo ezaugarri zehatzak sortzeko edozein denbora, material eta eskulan behar izan baitaiteke. Nola transistoreen edo kodeken tamainak aldatzearen ondorioak kontuan hartu Elektronika malguaren munduan, osagai elektroniko malguak sortzeko PEN edo PET bezalako materialekin asko erabiltzen diren poliimidazko substratuak ordezkatzeak kostuak 5 faktoretik 10era murriztu ditzake.
Zirkuitu bat diseinatzearen kostuak unitate bakoitzeko ekoizpen-kostuak baino askoz handiagoak izaten dira ia beti, zirkuituaren diseinuaren mende baitaude, neurri handi batean, ekoizpen-kostua eta zirkuituaren funtzioa.
Egiaztapena eta proba (edo testa)
Zirkuitu bat diseinatu ondoren, egiaztatu eta probatu egin behar da. Egiaztapena diseinu baten etapa bakoitzetik pasatzeko eta espezifikazioak eskatzen duena egingo duela ziurtatzeko prozesua da. Hori, askotan, oso prozesu matematikoa da, eta diseinuaren konputagailu bidezko simulazioak beharrezkoak izan daitezke, eskala handian. Edozein diseinu konplexutan, oso litekeena da problemak etapa honetan topatzea eta eragina izan daiteke diseinu-lanaren zati handi bat berregin behar izatea arazo horiek konpontzeko.
Probak (edo testak) egiaztapenaren mundu errealeko kontrapartea dira; probek berekin dakarte gutxienez diseinuaren prototipo bat gauzatzea fisikoki, eta, gero (espezifikazioan adierazitako proba-prozedurekin edo hari erantsitakoekin batera), egiaztatzea zirkuituak benetan egiten duela diseinua abiatzean proposatu zena.
Diseinurako Softwarea
Diseinu prozesuan zeharreko lanak arintzeko, software berezia erabil daiteke: editore grafikoak, simuladoreak (logikoak zein fisikoak), silizio konpiladoreak... Mota horretako software-programek zirkuitu merkeagoak eta eraginkorragoak sortzea ahalbidetzen dute, mota guztietako zirkuituetarako.
VHDL hardwarea deskribatzeko lengoaia oso lagungarria da zirkuituko blokeen arkitekturak definitu eta simulatzeko.
Prototipoak gauzatzea
Prototipoak gauzatzea oso etapa garrantzitsua da produktu konplexu bat egin behar denean. Zirkuituen diseinuak diseinatzaileak behartzen ditu etapak gainbegiratu eta akatsak konpontzera. Zirkuituen diseinua oso lan zorrotza da, akatsik egin gabe egin beharrekoa. Zirkuituen diseinatzaileek askotan probak egin behar izaten dituzte beren diseinuak eraginkortasunez funtzionatzen duela ziurtatzeko, eta, batez ere, segurua dela kontsumitzaile batentzat erosi eta erabiltzea. Prototipoak egitea edozein lan elektrikoren etapa garrantzitsua da, oso zehatza eta zuzena. Prototiporik erabili gabe, diseinuan egindako akatsak katastrofikoak izan zitezkeen. Zirkuituaren funtzionaltasunaren zuzentasuna eta segurtasuna bermatu behar dira. Prototiporik egin gabe zirkuitu akastuna merkaturatzen bada, arriskuak askotarikoak izan daitezke: kable beroak, suteak... Horren ondorioz, erabiltzailea arriskuan egon daiteke eta, kasurik okerrenean, erre edo min handia hartuko du.
Emaitzak
Zirkuitu elektriko bakoitza zirkuituko plaka-simulagailu batekin hasten da, azken osagaiak nola muntatuko diren eta zirkuituak birtualki nola funtzionatuko duen erakusten du. Plano bat diseinu teknikoaren eta azken produktuaren marrazkia da. Eginda dagoenean, planoa erabiltzen da zirkuitua muntatzeko. Zirkuituak edozer gauza egin dezake: xurgagailua, telebista handi bat zinema-areto batean... Horrek guztiak denbora asko darama eta behar diren ezagutza batzuk. Zirkuitu elektrikoa oinarrizkoa da eguneroko bizitzan.
Dokumentazioa
Oro har, edozein diseinu komertzialek dokumentazio-elementu bat ere izango du; dokumentazio horren izaera zehatza aldatu egiten da zirkuituaren tamainaren eta konplexutasunaren arabera eta erabiliko den herrialdearen arabera. Dokumentazioak, gutxienez, diseinurako zehaztapenak eta saiakuntza-prozedurak bilduko ditu, eta indarrean dagoen araudiaren araberako deklarazioa. EBn, azken puntu hori, normalean, EBren Adierazpen gisa hartuko da. Adierazpen horretan, bete diren Europako zuzentarauak zerrendatuko dira, eta betetzearen arduraduna izendatuko da.
Parc de Castilhongo geltokia
Parc de Castilhon (euskaraz: Castilhongo parkea) Okzitaniako autobus geltoki bat da, Tarnose udalerrian kokatuta dagoena.
Geltokia 2021eko apirilaren 26an ireki zen.
Historia
Geltokia 2021eko apirilaren 26an ireki zen jendearentzat, Tram'Busaren linearen trazatuaren zati gisa.
Lehenago "Mora-De Gaulle" bezala ezagutzen zen.
Forest-Saint-Julien
Forest-Saint-Julien Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Alpe Garaiak departamenduan dagoena, Proventza-Alpeak-Kosta Urdina eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Forest-Saint-Julien udalerrian erroldatutako biztanleak 270 ziren. Familiak 110 ziren, horien artean 32 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 35 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 35 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 172 etxebizitza zeuden, 111 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 58 bigarren erresidentzia ziren eta 3 hutsik zeuden. 151 etxeak ziren eta 22 apartamentuak ziren. 111 etxebizitza nagusietatik 68 bere jabearen bizilekua ziren, 36 alokairuan okupaturik zeuden eta 7 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 4 etxek bi zituzten, 21 etxek hiru zituzten, 33 etxek lau zituzten eta 52 etxek bost zituzten. 89 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 58 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 43 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 167 ziren, horien artean 132 aktiboak ziren eta 35 inaktiboak ziren. 132 pertsona aktiboetatik 128 lanean zeuden (62 gizon eta 66 emakume) eta 4 langabezian zeuden (1 gizon eta 3 emakume). 35 pertsona inaktiboetatik 13 erretiraturik zeuden, 12 ikasten zeuden eta 10 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Forest-Saint-Julien udalerrian 112 unitate fiskal zeuden, 284 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.755,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 16 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 7 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
Josu Ibarbia
Josu Ibarbia Perurena (Ibarra, 1995eko maiatzaren 9a-) gipuzkoar futbolaria da, batez ere eskuin atzelaria. Portugaleten jokatzen du.
Forest-Saint-Julien
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 3 igeltseroak, 1 margolaria, 1 iturgina eta 1 ile apaindegia.
Josu Ibarbia
Ibilbidea
Uzturpe Ikastola n hasi zen futbolean zazpi urte zituela. Tolosan egin zuen kimuetako bigarren urtea eta Errealekin hainbat txapelketa jokatu zituen. Errealaren haurra mailetara pasa zen eta handik aurrera Errealean egon da. 2014/2015 denboraldian gazte mailetatik Sansera igo eta Real Uniónera laga zuten. 2015eko maiatzean kontratua 2017 arte luzatu zuen errealarekin.
Forest-Saint-Julien
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Josu Ibarbia
Ibilbide profesionala
''2020eko maiatzak 8an eguneratua. Datu ofizialak.''
Profondo rosso
Profondo rosso (euskaraz Gorri sakona), 1975eko Dario Argentok zuzendutako giallo film bat da. David Hemmings, Daria Nicolodi, Gabriele Lavia, Macha Méril eta Clara Calamai aktoreek antzeztu zuten.
Argumentua
Italia, Turin, Marcus Daly (David Hemmings) ingeles jazz musikariak Helga Ulmann (Macha Méril) alemaniar mediumaren erailketa basatiaren lekuko izango da, eta berehala haren hiltzaile sadikoa topatzeari ekingo dio.
Bergolo
Bergolo Italiako udalerri bat da. Cuneoko probintzian kokatuta dago, Piemonte eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Bergolok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Hemidactylus hunae
Hemidactylus hunae Hemidactylus generoko animalia da. Narrastien barruko Gekkonidae familian sailkatuta dago.
Esperanza Parada Pedrosa
Esperanza Parada Pedrosa (San Lorenzo de El Escorial, 1928ko otsailaren 18a - Madril, 2011ko urtarrilaren 31), Madrilgo errealista taldeko espainiar margolaria izan zen.
Biografia eta ibilbide profesionala
Esperanza Parada Pedrosak Madrilgo Peña Akademian hasi zuen bere margolari-karrera, non ikasle nabarmena izan zen. Bertan Madrilgo Arte Ederren Eskolan sartzeko prestatzen aritu zen, nahiz eta ez zen inoiz erakunde horretan sartu.
1940ko hamarkadan, marrazteko praktika Madrilgo Círculo de Bellas Artes-en burutu zuen, bertan gerora 50eko hamarkadako belaunaldiko artistak izango zirenak ezagutu eta lagun egin zituen: Lucio Muñoz, Amalia Avia, Antonio López, María Moreno, Isabel Quintanilla, Francisco López eta Julio López Hernández, Carmen Laffón, Esperanza Nuere eta Madrilgo San Fernando Arte Ederren Eskolan ikaskide gisa izan zituen beste batzuk.
Calais Centujean (Bordeleko tranbia)
Calais Centujean Bordeleko tranbiaren geltoki bat da, Begla udalerrian dago.
Esperanza Parada Pedrosa
Biografia eta ibilbide profesionala
1962an bere ikaskide Julio López Hernández eskultorearekin ezkondu zen, eta harekin bi alaba izan zituen, Marcela eta Esperanza López Parada.
50eko hamarkada
1954an Paradak urteetan Gloria Alcahud, Coro Solís eta Amalia Avia ikaskideekin batera partekatu zuen Peña Akademia  uztea erabaki zuen, estudio propiora aldatzeko.
1956an, Paradak Kultura Ministerioaren beka bat lortu zuen Italian ikasteko, bidaia bere laguna eta margolaria zen Amalia Aviak lagunduta egin zuen.
Bere lehenengo banakako erakusketa 1957an egin zuen, Madrilgo Sala Macarrón aretoan, bere garaiko artisten lanak erakusten zituen galeria pribatu bakarrean.
60ko hamarkada
Hamarkada horretan, formatu txikiko domina eta erliebeak egin zituen, bai Espainian bai atzerrian, eta, Fábrica Nacional de Monetaren aginduz, Pueblos de España pintura-seriea eman zuen. 1964an, Biosca Galerian lan egin ondoren, Juana Mordó Galeriako taldean sartu zen, Madrilen irekitako lehen arte-aretoetako batean. Lan horrek aukera eman zion bere prestakuntza zabaltzeko, han azaldu eta erakusketak egin zituzten artistekin harremanetan jarri zenean: El Paso taldea, artista geometrikoak, informalismoa, abstrakzioa eta pintore eta eskultore figuratibo eta errealistak.
Bruz
Bruz (bretainieraz Bruz) Ille eta Vilaine departamenduan dagoen Bretainiako udalerria da, Bro Roazhon lurralde historikoan. Rennes hiriaren metropoli eremuaren barnean dago. 2012ko erroldaren arabera 16.670 biztanle ditu.
Esperanza Parada Pedrosa
60ko hamarkada
Lanagatik, familia-bizitzagatik eta baliabide ekonomikoen beharragatik, Juana Mordó galeristaren idazkari lanetan hasi zen Parada, eta bere senarraren, Julio López Hernándezen, karrera artistikoa lehenetsi zuen, berearen gainetik. Horrela, bere pintura-jarduera ia baztertuta geratu zen, harik eta 1992an, familia-okupazioetatik askatuago, ''Otra realidad. Compañeros en Madrid ''erakusketak bere lana ahanzturatik erreskatatu eta bere karrera artistikoari berriro ekiteko estimulatu zuen arte.
90eko hamarkada
Pinturara itzuli eta taldekako erakusketa batzuetan parte hartu zuen, betiere Madrilgo errealisten taldeari lotuta. Hala, 1992an Beste errealitate bat izeneko erakusketan parte hartu zuen. Madrilgo lankideak, Álvaro Martínez Novillo, María José Salazar eta Javier Tusell komisarioak eta Humanismo eta Demokrazia Fundazioak eta Caja Madridek antolatuak. Marcelino Botín Fundazioak ere aurkeztu zuen erakusketa, Santanderren, eta Zaragozan, Zaragozako Erakusketa eta Kongresu Zentroan, Ibercaja bankuari esker.
Bruz
Geografia
Rennes hiritik 14 kilometro hegoaldera dago. Vilaine ibaiaren ibaiadarrek zeharkatzen dute herria, aipagarrienak Seiche eta Boël dira.
Historia
neolito garaian populatua izan zen, hori erakusten dute herrian dauden bi menhirrek.
Esperanza Parada Pedrosa
2000. urtea
Urte horietan, Arte Ederren Eskolako hasierako taldea finkatu egin zen errealismo formalaren barruan, eta haren partaideek Madrilgo mugimendu errealista deiturikoa eratu zuten. Ekoizpena gehitu egin zen, eta talde horrekin parte hartu zuen hamarkada horretan egin ziren erakusketetan.
2002an, Madrileko Leandro Navarro galerian eta Luz de la Miran, Esteban Vicente de Segovia Arte Garaikidearen Museoan, Nocondas erakusketak antolatu ziren.
Bruz
Historia
Redones leinu zeltiarraren lurraldea zen erromatarrek okupatu zuten arte. Rennes eta Rieux arteko errepide erromatarra bertatik pasatzen zen. Mendeetan zehar Bruz biztanleria txikia zuen nekazal eremu bat izan zen.
Esperanza Parada Pedrosa
2000. urtea
2016. urtean bere lanak Madrilgo Thyssen Museoan egon ziren, Madrilen bizi eta lan egin duten margolari eta eskultore errealisten taldeari eskainitako erakusketa garrantzitsuan, Realistas de Madrid (Madrileko Errealistak) izenburuarekin.
2017. urteko uztailean, Murtziako Ramón Gaya Museoak erakusketa bat eskaini zuen, eta bertan, lehen aldiz, bere obra asko bildu ziren, dominak eta erliebe txikiak barne. Azken horiek ere domina eman zioten. 2017an, Errealistak erakusketa Valladolideko Patio Herreriano museoan izan zen ikusgai.
Bruz
Historia
1730an Pont-Péan meategia ireki zen jarduera ekonomiko berria ekarriz. 1787-88 artean tentsio une larriak bizi izan ziren burges eta nobleen artean, berehala Frantziako Iraultza ekarriko zutenak. XX mendea hasterako 1000 langile zituen meategiak eta herria ere handitzen hasi zen.
Esperanza Parada Pedrosa
2000. urtea
2018an, Salamancako Unibertsitatearen 800 urteko ospakizuna zela eta, Salamancako Domus Artium 2002 DA2 Domus Artiumek aurkezten duen errealitateak liluratuta utzi zuen erakusketa kolektiboa.
Trevelver
, Ingalaterrako Kornualles konderriko herrixka bat da, St Minver parrokian.
Esperanza Parada Pedrosa
Pintura-estiloa
Esperanza Parada Pedrosak, Madrilgo errealisten taldeko artisten kultura- eta sorkuntza-zirkuluarekin lotuta egon arren, oso garapen pertsonala izan zuen. Hala, Paradak bere ibilbidean zehar, errealismoa ez ezik, abangoardien beste planteamendu estetiko batzuk ere aztertu zituen, hala nola kubismoa, inpresionismoa edo Parisko Eskola. Interes horren ondorioz, bere obran plano tartekatuak eta kolore soilak erabiltzeko bilakaera ikus daiteke.