cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hunspach
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 15 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 6 zerbitzu publikoetatik, 1 banku bulegoa zen, 1 iturgina, 1 ile apaindegia, 2 jatetxeak eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 okindegi zen eta 1 harategia zen.
2000. urtean Hunspach udalerrian 19 nekazaritza-ustiategi zeuden, 513 hektarea erabiltzen.
Scafell
Scafell ( edo ahoskatua ) edo Sca Fell, lehen Scawfell deitua, Ingalaterrako Lake District eskualdeko mendia da, 964 metroko altuera duena. Eskualdeko eta Ingalaterra osoko bigarren mendirik altuena da, aurrean Scafell Pike izanda.
Hunspach
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Scafell
Tontorrean cairn bat du.
Nová Bystrica
Nová Bystrica Eslovakiako udalerri bat da, Čadcako barrutian kokatuta. 125,26 km²ko azalera du eta 2762 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1661. urtekoa da.
Coma Pedrosa
Pic de Coma Pedrosa (2942 m) Pirinioetako mendia da; Andorrako tontorrik altuena da. La Massana parrokian dago, frantses estatuko mugatik hurbil, beraz Okzitaniarekiko mugatik hurbil.
Izenaz
Aldiz, Andorrako gobernuak bere kartografia ofizialean "Pic de Coma Pedrosa" hobesten du.
Ibilbidea
Errepidez Andorra la Vella-la Massana-Arinsal bidea egin eta gero ezkerretara jo eta izen bereko eski estaziora heldu beharrean, aurrera segi eta tunel baten azpitik pasatuko dugu. GR 11 hartuko dugu; la Massana eta Vall Ferrerako aterpearen (Pallars Sobirà) arteko zatian gaude.
Ibiliz hasita mendiaren izen bera duen erreka (riu de Coma Pedrosa) gorantz segituko dugu, mendebaldera. Escaleseko basoko zubira (1785 m) helduko gara (30 min). Coma Pedrosako lepoaren ezkerrean izen bereko aterpea (2220 m) dago; urte osoan zehar zainduta dago (ordubete eta 25 min). Irteerarik ez dagoela dirudienean (2635 m) ipar-ekialderantz jo behar dugu, errekaren beste aldera pasatuta (ordubete eta 55 m); oraindik GR 11ren bidetik gabiltza. Bassa de l'Estany Negre izeneko aintzira txikia pasatu eta gero GRa utzi eta eskuinetara joko dugu (2 ordu eta 20 min); marka hori batzuen laguntza dugu eta Estany Negre bigarren lakuaren gainetik (bere ekialdetik eta ekialderantz jota) pasatu ostean zatirik gogorrena geratzen zaigu, harrien artean. Mendilerrora heldu ondoren (2 ordu eta 35 min) ipar-ekialderantz segituko dugu tontorrera heldu arte (3 ordu eta 10 min).
Jakingarriak
Mendebalderantz izan ezik (Baiau mendia hurbil baitu) oso ikuspegi zabalak eskaintzen ditu: Pica d'Estats, Montcalm, Cassamanya, Andorrako haran batzuk...
Negu gorrian eta elur kantitate handia dagoenean ez da gomendagarria joatea, bestela teknikoki urte osoan zehar igoera ez da bereziki zaila, desnibelagatik gogorra bada ere. Goi mendi giroko igoera polita da.
Benissa
Benissa Valentziako Erkidegoko udalerria da, Marina Alta eskualdean eta Alacanteko probintzian kokatua.
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 13.221 biztanle zituen.
Haploblepharus fuscus
Haploblepharus fuscus Haploblepharus generoko animalia da. Arrainen barruko Scyliorhinidae familian sailkatzen da.
Lenka Ilavská
Lenka Ilavská (Liptovský Mikuláš, 1972ko maiatzaren 5a) ziklista profesional eslovakiar ohia da. Erlojupeko espezialista izan zen eta Italiako Giroa eta Emakumeen Euskal Bira irabazi zituen.
Palmaresa
1992
1993
1994
1995
1996
1997
1998
2000
2001
Ameiva praesignis
Ameiva praesignis Ameiva generoko animalia da. Narrastien barruko Teiidae familian sailkatuta dago.
Pseudophoxinus zeregi
Pseudophoxinus zeregi Pseudophoxinus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Jorge Manuel Theotocópuliren erretratua
Jorge Manuel Theotocópuliren erretratua (Retrato de Jorge Manuel Theotocópuli) 1597 eta 1603 bitartean Grekoak bere semeari egindako erretratua da, bere Toledoko garaiaren amaieran, alegia. Jorge Manuel Theotocópulik, Grekoaren semeak, bere aitarekin sarritan kolaboratu zuen. Horrela izan zen, esaterako, Illescasen Karitatearen Ospitalearen Kaperan. Margolana Sevillako Arte Ederren Museoan erakusten da.
Azterketa
Margolan honek Grekoaren ohiko estetika jarraitzen dio: iluntasuna, seriotasuna, goleta handiak... Semeak eskuetan margolariaren tresnak erakusten ditu; hauen erreprodukzioak garrantzi handia du lanean ezen, fondo beltzaren gainean, eskuak eta tresnak batetik, Jorge Manuel Theotocópuli aurpegia bestetik, margolanaren elementu nagusiak baitira. Protagonistaren goleta zehaztasun handiz margotuta dago. Margolariaren aurpegiak azkartasuna eta gaztetasuna azaltzen du. Eskuek mugimendu sentzazioa igortzen dute. Orokorrean, margolanak Veneziako eskolaren planteamenduak zaintzen ditu.
Kexaa
Kexaa (ofizialki Quejana / Kexaa) Aiarako udalerriko herrietako bat da. 2007ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera, auzoak 52 biztanle ditu.
Ondasun nabarmenak
Bertara joateko bide estu bat hartu behar da eta bidean, bihurgune batean dago bertara joateko zubia. Bihurgunean kanpai bat duen kanpai-horma dago eraikin erlijiosoa han inguruan dela abisatzen. Zubiaren beste aldean hiru eraikin ziren, bata hondatua eta beste biak atxikiak, eraikin-unitate bakarra osatuz, eta gaur egun etxebizitzak direlarik. Daturik ez den arren, badirudi eraikinak sarreraren defentsarako eginak zirela.
Horien ostean hiri-gune bat dago, plazatxo forma duena eta eraikin nagusietarako sarbidea dena. Eraikin horien itxurari erreparatuz gero, bata bestearen jarraipen dira nahiz eta bakoitzak bere erabilera propioa eta ondokoaren independentea izan.
Aipatutako plaza horretara heltzearekin bat honako hauek ditugu bertan:
Jauregiak sarrera independentea du baina besteetan sartzeko abade-etxearen beheko solairutik igaro behar da, eta ondoren hiru erabilpen ezberdinak banatzen dituen patio baten bitartez.
Garraioa
Eskualdeko Garraioa sareak linea bat ditu herrian:
Bledsoe konderria (Tennessee)
Bledsoe konderria (Bledsoe County) Tennesseeko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Pikeville da. 2010eko zentsuaren arabera 12,876 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Bledsoe konderriak 105,347 kilometro koadro ditu. Horietatik 84 ura dira. Beste 105,264 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 12,22 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 12,876 pertsonetatik 12,191 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 255 dira. 469 beltzak edo afroamerikarrak. 52 amerikar natiboak ziren eta 3 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 17 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 5 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 139 pertsonek kokatzen zuten.
Tendu
Tendu Frantziako udalerria da, Indre departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Tendu udalerrian erroldatutako biztanleak 550 ziren. Familiak 219 ziren, horien artean 53 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 33 bakarrik bizi ziren emakumeak), 81 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 81 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Angelo Schiavio
Angelo Schiavio (Bolonia, 1905eko urriaren 15a - ibidem 1990eko irailaren 17a) italiar futbolari eta entrenatzailea izan zen.
Tendu
Etxebizitza
2007an 291 etxebizitza zeuden, 224 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 42 bigarren erresidentzia ziren eta 25 hutsik zeuden. 275 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 224 etxebizitza nagusietatik 163 bere jabearen bizilekua ziren, 52 alokairuan okupaturik zeuden eta 9 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 13 etxek bi zituzten, 32 etxek hiru zituzten, 79 etxek lau zituzten eta 99 etxek bost zituzten. 180 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 89 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 119 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 353 ziren, horien artean 288 aktiboak ziren eta 65 inaktiboak ziren. 288 pertsona aktiboetatik 258 lanean zeuden (145 gizon eta 113 emakume) eta 30 langabezian zeuden (8 gizon eta 22 emakume). 65 pertsona inaktiboetatik 32 erretiraturik zeuden, 14 ikasten zeuden eta 19 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Angelo Schiavio
Bere ibilbide osoa Bologna FC taldean jokatu zuen, bere jaioterriko taldean. Italiako lau liga irabazi zituen eta taldearen historiako golegilerik onena da. Italiako futbol selekzio nazionalarekin 1934ko Munduko Futbol Txapelketa eta 1928ko Olinpiar Jokoetako brontzezko domina irabazi zituen.
Erretiratu ondoren Bolonia eta Italiako selekzioa zuzendu zituen.
Tendu
Diru sarrerak
2009an Tendu udalerrian 243 unitate fiskal zeuden, 600 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.155 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 1 zurgina eta 2 iturginak.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzial guztiak okindegiak ziren.
2000. urtean Tendu udalerrian 19 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.860 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Venouse
Venouse Frantziako udalerria da, Yonne departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
El Poble Nou de Benitatxell
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 5.399 biztanle zituen.
Venouse
Biztanleria
2007an Venouse udalerrian erroldatutako biztanleak 286 ziren. Familiak 108 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 32 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 48 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 129 etxebizitza zeuden, 108 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 8 bigarren erresidentzia ziren eta 13 hutsik zeuden. 126 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 108 etxebizitza nagusietatik 96 bere jabearen bizilekua ziren, 9 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 13 etxek hiru zituzten, 31 etxek lau zituzten eta 62 etxek bost zituzten. 91 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 36 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 67 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 188 ziren, horien artean 150 aktiboak ziren eta 38 inaktiboak ziren. 150 pertsona aktiboetatik 146 lanean zeuden (81 gizon eta 65 emakume) eta 4 langabezian zeuden (1 gizon eta 3 emakume). 38 pertsona inaktiboetatik 13 erretiraturik zeuden, 20 ikasten zeuden eta 5 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Venouse udalerrian 117 unitate fiskal zeuden, 317 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.619 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 10 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 2 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen eta 3 zerbitzu enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 zurgina eta 1 iturgina.
2000. urtean Venouse udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Tommy Hilfiger
Thomas Jacob Hilfiger (New York, 1951ko martxoaren 24a), Tommy Hilfiger bezala hobeto ezagutua, moda diseinatzaile estatubatuarra da. Bere izena daraman enpresaren sortzailea da.
Bizitza eta karrera
Tommy Hilfiger bederatzi umeek osatutako familia irlandar baten bigarren semea da. Oso txikia zenetik modaren munduan lan egingo zuela argi izan zuen. 1969n arropa hippiearen banatzaile bezala lan egiten hasi zen. Geroago, 70. hamarkadaren amaiera eta 80. hamarkadaren hasieraren artean (disko era) Jordache arropa markan lan egiteari ekin zion.
Urte batzuk geroago, 1985n, bere lerro propioa sortu zuen. Ia batere ezagutua izanik, mezu hau zuen kanpaina kaleratu zuen: "Gizonezkoen arropen lau diseinatzaile hoberenak: Ralph Lauren, Perry Ellis, Calvin Klein eta Tommy Hilfiger dira". Ordutik aurrera, Tommy Hilfiger mundu mailako arropa marka garrantzitsuenetarikoa bihurtu da.
Strathyre
, 'An t-Iomaire Riabhach', Eskoziako barruti eta etxalde bat da, Stirling konderrian.
Tommy Hilfiger
Bizitza eta karrera
Bestalde, Tommy zurrumurru famatu baten biktima izan zen. Esaten dutenez, Oprah Winfrey ren programan bere arropa "klase altuetako pertsona zurientzat dela eta bere jantziak txerriei botako liekeela Afro-amerikar bati eman baino lehen". Hala ere, gertakari hori ez da inoiz ere ez telebistan agertu, eta ez dago interneten ikusteko aukerarik. Azkenean, Tommy Oprahren programara joan zen eta hori guztia gezurra zela azaldu zuen.
Haploblepharus kistnasamyi
Haploblepharus kistnasamyi Haploblepharus generoko animalia da. Arrainen barruko Scyliorhinidae familian sailkatzen da.
Macieira (Santa Catarina)
Macieira Brasilgo udalerri bat da, Santa Catarina estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Rubem Fonseca
Rubem Fonseca (Juiz de Fora, Minas Gerais, 1925eko maiatzaren 11 - Río de Janeiro, 2020ko apirilaren 15a) brasildar kronikaria eta eleberrigilea izan zen. Brasilgo hiri-neorrealismoaren idazle nagusietako bat izan zen.
Biografia
Zuzenbide-ikasketak egin zituen Rio de Janeiroko Unibertsitatean (1948), eta administrazio-ikasketak, New York eta Bostongoetan. 1963an plazaratu zuen lehenengo literatura-lana, kontakizun-bilduma bat: Os Prisioneiros. Handik bi urtera, Pen Club saria irabazi zuen A Coleira do Cão ipuin-bildumagatik. Garai hartako beste lan aipagarriak El cobrador (1970), O Homem de Fevereiro ou Março (1973) eta Feliz año nuevo (1975) dira. Garai hartan, eleberriez gainera, zinema-gidoiak ere idatzi zituen: Relatório de um Homem Casado (1973) eta A Extorsão (1975), adibidez.
Fonsecaren eleberriek Estatu Batuetako polizia-eleberrien eragin nabarmena dute. Horien bidez, hirietako gizarte materialista, teknokrata, garatu gabe eta bortitzeko pertsonaiak erretratatzen eta parodiatzen ditu: O Caso Morel (1973), A Grande Arte (1983), Bufo & Spallanzani (1985). Agosto (1990), berriz, eleberriaren eta kronika politikoaren artean sailka daiteke: Brasilgo lehendakari Getúlio Vargasek bere buruaz beste egin aurreko gertaerak kontatzen ditu.
Beste eleberri batzuk: Do Meio do Mundo Prostituto Só Amores Guardei ao Meu Charuto (1997), O doente Molière  (2000), Mandrake: A Bíblia e a Bengala (2005) eta O Seminarista (2010). Ipuin laburrak ere idatzi ditu, hala nola Feliz Ano Novo (1975), Contos Reunidos (1994), Histórias de Amor (1997), Secreções, Excreções e Desatinos (2001) eta Ela e Outras Mulheres (2006).
Cynoglossus pottii
Cynoglossus pottii Cynoglossus generoko animalia da. Arrainen barruko Cynoglossidae familian sailkatzen da.
Katu-jan
Katu-jana katuek kontsumitzen duten janaria da. Katuek elikagai dietetikoen eskakizun bereziak dituzte. Zenbait nutriente, baita bitamina eta aminoazido asko ere, fabrikazioan erabiltzen diren tenperatura, presio eta kimikako tratamenduek degradatzen dituzte eta, hortaz, elikadura-gabeziak saihesteko fabrikazioan gehitu behar dira. Taurina aminoazidoa, adibidez, haragian aurkitzen dena degradatzen da prozesatzean zehar, hortaz, taurina sintetikoa normalean geroago gehitzen da. Etengabeko taurina gabeziak erretinako endekapena, ikusmen galtzea eta bihotz-gelditzea eragin ditzake.
Bronkitis
Bronkitisa, bronkio arnas bideen inflamazioa da. Arnas bide horien funtzioa, oxigeno a daraman airea biriketara eramatea da, eta era berean karbono dioxido dun airea kanporatzea. Inflamazio horrek eztula eragiten du eta maiz mukositatea ere agertzen da. Mukositateak arnas bideak taponatzen ditu eta airearen sarrera zaildu egiten da. Horrez gain, arnasteko zailtasuna, bularreko presioa eta arnasestua eragin ditzake. Gaixotasun honi dagokionez, ohikoagoa da udazkenean eta neguan agertzea, tenperatura hotzei esker gaixotasuna eragiten duten mikroorganismoak ugaldu egiten baitira.
Kutsatzea
Gaitzaren eragile nagusienetakoak bronkioen hantura eta infekzioa eragiten duten mikroorganismoak dira. Gehienetan birus ak dira, gripea rena edo hotzeria rena bezalakoak. Kutsatzeko bi bide ezagutzen dira:
Bronkitis akutua:
Agertu berria eta iraupen gutxikoa. Bronkitis mota honen eragileak, gripea edota hozkeria eragiten duten birus berak izaten dira askotan. Hori dela eta, hozkeria egun batzuez luzatzean maiz agertzen da. Birus hauek ostalariaren ahuleziaz baliatzen dira arnas bideetan barrena joateko hauek infektatuz. Ohikoagoa izaten da ume txikietan, asmatikoetan, erretzaileetan, adinekoetan eta defentsa ahuleko pertsonetan.
Bereziki ume eta haurrekin izan behar da kontua, bronkiolitis era deriba litekeelako. Bronkiolitisa bronkioloen eta bronkio txikienen infekzioa da. Haurren 70%ak lehen urtean infekzio hau pairatzen duela estimatzen da, Espainiako Neonatalogia Sozietatea ren arabera.
Bronkitis kronikoa:
Epe luzetarako afekzio bat da, edozein momentutan berragertu daitekeena edo inoiz ez joan. Orokorrean, hilabete ugari irauten dituen eztula da eta ondoren berriro agertzen da bi urtez edo gehiagoz jarraian. Gaixotasun osaezin honetan, arnas bideak inflamatuta mantentzen dira. Inflamazio honen ondorioz, hodi hauetako barneko estaldurek (mukosa geruzak) mukosa gehiago jariatuko dute.
Bronkitis kronikoa kasu askotan enfisemarekin batera ager daiteke eta bi hauek batera BGBK edo biriketako gaixotasun butxatzaile kronikoa (Ingelesez "COPD" eta gaztelaniaz "EPOC") sortzen dute.
Eragilea den kausaren arabera, hiru taldetan sailkatzen dira:
Inferkziosoa:
Ohikoa da sukarraren gerpena. Bi azpimota dutugu:
Irritatiboa:
Tabakoak edo kutsadurak eragindakoa
Alergikoa:
Alergeno zehatzen aurrean, indibiduo bakoitzaren arabera, gaixotasunaren agerpena. Alergeno ohikoenen artean polena, animalien epitelioa, akaroak… aurkitzen dira.
Sintomak
Sintoma ohikoenen artean eztula, karkaxa eta arnasa hartzeko zailtasunak dira. Sukarra ere agertu daiteke. (37-38 °Ctik aurrera). Bestalde, diagnostikatutako bronkitisa kronikoa bada, esan beharra dago sulfuro dioxidoaren mailak asko igotzen direla, beste hainbat aireko toxiko bezala; are gehiago erretzaileak diren pazienteetan. Epe luzean oso arriskutsua den gaixotasuna da, eta tratamendua ez bada jartzen, eta gaixotasuna asko garatzera iristen bada birikak zorrozki mindu daitezke eta arnasketa arazo edota arazo kardiakoak izan daitezke ondorio larrienetakoak.
Sintomen artean honako hauek aurkitzen dira:
Diagnostikoa
Diagnostikoa egiterako orduan, ezinbestekoa da kontuan hartzea pazienteartearen ingurugiroa eta bizi ohiturak. Besteak beste, lanbidea (fabrika batean) edo erretzailea den, hau da, aireko partikula narraiatzaileekiko duten espozizioa aztertu behar da.
Hala ere, gaixotasunaren lehen egunetan zehar zaila izan daiteke bronkitisaren sintomak hotzeria ohiko batenarekin desberdintzea. Horretarako, medikuak behin auskultatu ondoren, silibantziarik edo soinu ez ohikorik entzuteko, behar bada proba diagnostiko desberdinak eska ditzake, besteak beste:
Tratamendua
Kausa gehienetan birikoa denez, gehienetan antibiotikoak ez dira beharrezkoak ezeraginkorrak direlako, nahiz eta medikuak errezetatu ahal izan sobreinfekzio bakteriano baten arriskua ikustekotan.
Tratamenduaren helburua, batik bat, diagnostikatutako sintomen hobekuntzara zuzenduko da eta ez berez bronkitisa sendatzeko. Bestalde, ezberdina izango da gaixotasun eragin duen kausaren arabera.
Horrez gain, oinarrizko aholku  batzuk daude bronkitisa kontrolatzen eta denboran zehar luzatzea edo okertzea ekidin dezaketenak:
Konpantzia
Konpantzia, Gipuzkoan Faisaien uhartea eta Lapurdin Konferentziako/Konferentziaren uhartea/irla izenez ere ezaguna, jatorriz Intzura, Bidasoa ibaiaren bokaletik gertu dagoen uhartea da, Pausu, Irun eta Hendaia artean. 6.820 m2 ditu eta inor ez da bertan bizi. Antzina Hondarribiaren esku izan zen, baina gaur egun Irun eta Hendaia hirien esku dago. Bi hiriak arduratzen dira, txandaka, uhartea zaintzeaz; txanda bakoitza sei hilabetekoa da. Espainiako eta Frantziako estatuen artean dago, eta bi estatu horiek dira uhartearen jabeak.
Izena
Gipuzkoan Faisaien uhartea deitzen zaion arren, itzulpen oker bat dela dirudi, eta Konpantzia deitu izan diote euskaraz (antza denez, konferentzia izenetik eratorria) edo Konferentziako uhartea du, Faisaien uhartea Hendaia aldean, ibaiaren eskuinaldean, zegoen padura-uharte handiago bat baitzen, egun lehorrari erabat eratxikia (gaur egungo Intzura edo Les Joncaux auzo berria, Hendaian). Uharteak Ospitalearen Irla eta Intzura zituen izenak lehenago.
Historia
1659. urtean, bertan izenpetu zuten Luis de Harok, Filipe IV.a Espainiako erregearen ordezkariak, eta Mazarinok, Luis XIV. Frantziako erregearen lehen ministroak, Pirinioetako Bakea. Hitzarmen horren arabera, besteak beste, Frantziako eta Nafarroako erregeak Espainiako erregearen eskutan utzi zuen Nafarroa Garaia. Kataluniako iparraldea (Roselló, Cerdanya), aldiz, Frantziako estatuaren barne geratu zen. Hortaz, Pirinioetako mendiak hartu ziren Espainiako eta Frantziako estatuen arteko muga gisa, eta bitan banaturik geratu ziren Euskal Herria eta Katalunia. Bakea Luis XIV.a Frantziakoaren (Eguzki Erregea) eta Maria Teresa Espainiako infantaren arteko ezkontzarekin izenpetu zen.
Lauko Aliantzaren Gerran, frantses armadek Araba, Bizkaia eta Gipuzkoako lurraldeak okupatu zituzten; aldiz, hitzarmen batera heldu eta, Frantzia eta Espainiako dinastien arteko aliantza berriaren lokarri, bi koroek Louise Elizabeth (12 urte) eta Maria Ana Victoria printzesak elkartrukatu zituzten Konpantzian 1722ko urtarrilaren 6an, geroko estatu ezteietan horiek emazte egiteko: Asturiasko printzearena eta Luis XV.a rena (5 urte), hurrenez hurren.
Thornhill (Stirling)
Thornhill, 'Cnoc na Driseig', Eskoziako herri bat da, Stirling konderrian.
Cecropis semirufa
Cecropis semirufa Cecropis generoko animalia da. Hegaztien barruko Hirundinidae familian sailkatua dago.
Johan Ludvig Runeberg
Aurrekariak
Runeberg suedieraz hitzegiten zuen famili batean jaio zen Jakobstaden, Botniako Golkoaren ertzean. Zortzi urterekin, Runeberg bere osabarekin bizitzera bidali zuten eta Oulu n joan zen eskolara. Vaasa ko hirian ikasi zuen, eta geroago Turkuko Errege Akademian, non Johan Vilhelm Snellman eta Zacharias Topeliusekin adiskidetu zen. Bere ikasketak, batez ere, latina eta greziera hizkuntza klasikotara jo zuten. Filosofian Masterra lortu zuen 1827an. Tutore gisa lan egin zuen(1822-1826), irakasle  Alexander Errege Unibertsitatea n (1830), eta irakasle ere Suediararako Helsingfors Lizeoan (1831-1836). 1837tik aurrera Porvoo n bizi izan zen, non Latindar Literatura irakasle gisa lan egin zuen, Porvooko Gymnasiumean. Finlandiako saloi anfitrioi zen  Natalia Castrén (1830-1881) bere kultur lagun taldeko kide izan zen.
Poesia
Bere olerki askok Finlandiako landa giroa erakusten dute. Ezagunena Bonden Paavo da, (Paavo Nekazaria, Saarijärven Paavo), Saarijärvi parroki txiroko baserritar nekazari bati eta bere determinazioari buruz, bere "sisu" (adorea) eta amaigabeko fedea Probidentzian, klima gogorra eta uzta txarreko urteen aurrean. Hiru aldiz, gaueko izotz zuriak bere laboreak suntsitu zituen. Aldi bakoitzean, floema bikoitza nahasten zuen bere zuhaitz azalezko ogian gosez ez hiltzeko eta inoiz baino gogorrago egiten zuen lan, padura gaueko izozteak jasango ez zituen lur lehorrean bihurtzeko. Laugarren urtean, Paavok, azkenik, uzta emankorra lortu zuen. Bere emaztea pozez, Jainkoari eskerrak ematen dizkio eta Paavori hirinez eginiko ogiaz gozatzeko esaten dio baina Paavok emazteari berriz ere ogian zuhaitz azala nahastu dezala dio, bere bizilagunaren laborea izoztearen erruz galdu denez, bere uztaren erdia emango bait dio.
Aukeratutako lanak
Runebergen lan nagusiak Älgskyttarna (Ehiztari guztiak, 1832) olerki idealista eta Kung Fjalar (Fjalar Erregea, 1844) olerki epikoa biltzen ditu. Fänrik Ståls Sägner (Ensign Stålen istorioak, Vänrikki Stoolin tarinat finlandieraz) olerki heroikoa, 1848 eta 1860 artean idatzia, Kalevalaz kanpo, finlandiar olerki epikorik garrantzitsuenetzat hartzen da eta1808-1809ko Errusiaren kontrako Finlandar Gerrari buruzko ipuinak ditu. Gudan, Suediak Finlandia lotsagarriki galdu zuen, eta azken hau Errusiar inperioaen Dukerri Handia bihurtu zen. Olerkiak, pasarteka antolatua, bi aldeen gizakitasuna nabarmentzen du, finlandarren ausardia goraipatzen duen bitartean. Lehen olerkia,  Vårt land (Gure lurra, Maamme finlandieraz) Finlandar Ereserki bihurtu zen.
Lexartzu
Lexartzu (ofizialki Lejarzo / Lexartzu) Aiarako udalerriko herrietako bat da. 2007ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera, auzoak 11 biztanle ditu.
Johan Ludvig Runeberg
Bizitza
Bere lehengusu txikia zen Fredrika Runeberg zen bere emaztea, Tengström ezkongabetan, poemak eta nobelak idatzi zituenak. Zortzi seme-alaba izan zituzten, zaharrena Walter Runeberg eskultorea izanik.
Ondarea
Runeberg Eguna (Runebergin päivä) urtero otsailaren 5ean ospatzen da, bere jaiotzaren egunean. Runeberg tarta deituriko almendra zaporedun pastela (finlandieraz: Runebergintorttu; suedieraz: Runebergstårta) salgai izaten da urtarrilaren hasieratik otsailaren 5a arte.
Johan Ludwig Runebergen estatua, bere seme Walter Runebergek egina, Helsinki ko bihotzean, Esplanadin eraikia dago.
Runeberg Finlandiako oroitzapen txanponaren motibo gisa hautatua izan zen, Johan Ludvig Runeberg eta Finlandiako poesia oroitzapenezko 10 €-ko txanponan. 2004ean sortu zen bere jaiotzaren 200. urteurrena ospatzeko. Txanponaren aurrealdea Runebergen aurpegiaren erretratu liraindua da. Atzekaldean, 1831ean suedieraz idazten zen Helsingfors Tidningar egunkariaren letra mota ageri da, Runebergek lan gehiena suedieraz idatzi bait zuen.
Coliseum Burgos
Coliseum Burgos Burgosko Ekialdeko Barrutian dagoen zezen-plaza da, erabilera anitzeko pabiloia duena. Arlanzón ibaiaren ondoan, El Plantio kirol-instalazioetan dago, tenis-pistak, igerileku klimatizatuak eta udakoak, eta kiroldegia dituztenak.
Jatorrian 1967an inauguratu zen eta 2015ean birmoldatu zuten erabilera anitzeko pabiloiaren funtzioa betetzeko (zezenketa, kirola, kontzertuak eta beste jarduera batzuk). Hasieran 12.000 ikusletik gorako edukiera zuen, eta birmoldaketaren ondoren, gaur egun edukiera aldatu egiten da instalazioaren erabileraren arabera, ia 9.500 pertsonara arte.
Ameiva provitaae
Ameiva provitaae Ameiva generoko animalia da. Narrastien barruko Teiidae familian sailkatuta dago.
Pseudopungtungia nigra
Pseudopungtungia nigra Pseudopungtungia generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Hospental
Hospental Suitzako udalerria da. Uri kantonamenduan dago. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Concinnia amplus
Concinnia amplus Concinnia generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Angel Rekalde
Biografia
Nerabetan, herriko giro politizatuan, ETAn hasi zen militatzen 16 urterekin. 1975ean 17 urterekin preso hartu, baina hilabete batzuen buruan askatu zuten. Hurrengo urtean berriro atxilotu zuten Martuteneko espetxetik ihesaldi bat antolatzen ari zirela, eta Guardia Zibilak atxilotu zuen berriro, bederatzi egunez izan zutelarik inkomunikatuta. Tarte horretan jasotako torturak kontatu zituen Paco Etxeberria antropologoak zuzendutako eta Eusko Jaurlaritzak enkargatutako txostenerako.
Beste atxiloketa batzuen ondoren, klandestinitatera igaro zen. 1982an epaitu zuteneko epaiaren arabera, 1980ko otsailaeen 1ean Ispasterren izandako atentatuan egile gisa parte hartu zuen (sei guardia zibil eta bi etakide hil ziren ekintza hartan). 1981eko maiatzaren 11n, Gipuzkoako zenbait herritan egindako sarekadan, Guardia Zibilak atxilotu zuen Eibarren. Indar polizialen bertsioaren arabera, guardiei aurre egin zien Rekaldek eta tiroka erantzun zuten haiek; sabelean tiro zauriak zituela larri eraman zuten erietxera. 1982an epaitu zuten Madrilgo Audientzia Nazionalean eta 162 urteko espetxe zigorra ezarri zioten, hildako guardia bakoitzeko 27 urte.
Espetxean 1999. urtera arte egon zen Rekalde. Bertan hasi zituen kazetaritza ikasketak, eta berreuskaldundu ere egin zen. Bere lehen liburua ere espetxean zela idatzi zuen, 1990ean (Herrera. Prisión de guerra).
Libre zela aurkeztu zuen tesia eta egin zen doktore, eta 2005. urtean Nabarralden koordinatzaile gisa hasi zen.
Epizootia
Epizootia animalia-kopuru handi bati modu bizkorrean erasaten dion gaixotasun kutsakorra da, herrialde osora edo are kontinente osora ere berehala hedatzen dena. Gizakien arteko epidemiaren kidekoa da. Terminoa nahiko zaharkiturik dago eta egun epidemia erabiltzen dute.
Gaixotasun hauek kontrolatzeko Epizootien Nazioarteko Bulegoa (OIE) sortu zuten.
Palau
Palau, izen ofiziala Palauko Errepublika (palaueraz: Beluu er a Belau; ingelesez: Republic of Palau) Ozeano Barean kokatutako uharte-estatu burujabea da, 340 uharte inguruk osatua. 459 kilometro koadroko eremua du, eta 21.503 biztanle zituen 2016an. Hiriburua Ngerulmud da, eta hiri handiena Koror.
Geografia
Palau Mikronesian dago, Papua Ginea Berritik 650 kilometro iparraldera, Filipinetatik 890 kilometro ekialdera, Guametik 1.330 kilometro hego-mendebaldera eta Tokiotik 3.200 kilometro hegoaldera dago. 8 uharte nagusik eta 250 atoloi baino gehiagok osatua da; uharte nagusiak Angaur, Babeldaob, Koror eta Peleliu dira. Sumendi uharteak edo koralezkoak dira, eta erdia baino gehiago hutsik daude. Mendirik altuena Ngerchelchuus (242 metro) da, Babeldaob uhartean dagoena.
Babeldaob, Koror eta Peleliu uharri-gune berean daude. Angaur, aldiz, uharte ozeaniko bat da, hainbat kilometro hegoalderantz. Kayangel atoloia uharte hauen iparraldean kokatzen da. Uhartedi nagusitik 600 kilometrora Hego-mendebaldeko uharteak daude (sei uharte); Hatohobei eta Sonsorol estatuak osatzen dituzte.
Klima ekuatoriala dute, oso beroa eta hezea. Euria urte osoan egin dezake, guztira 3.800 milimetro, nahiz eta uztaila eta urria bitartean gehiago egiten duen. Tifoi eskualde nagusitik kanpo dago eta, hortaz, bakan izaten dira.
Historia
Lehenbiziko biztanleak K. a. 3. edo K. a. 3. milurtekoan iritsi ziren Palaura, Indonesia edo Filipinetatik ziur asko. Irletako hilerriak Ozeania osoko ehorzketa-zeremoniaren arrastorik zaharrenak dira. Pigmeo populazio bat ere izan zen, duela 900 urte inguru desagertu zena. Ehunka urtez, palauarrek gizarte matrilineala izan dute; praktika horrek aurrekariak ditu Javan. Palauko usadioaren arabera, lurra, dirua eta tituluak emakumezkoen bidez oinordetzen ziren. Klanetako lurrak emakume tituludunen eta lehen alaben bitartez jaraunsten jarraitzen dute. Hala ere, Japoniak sartutako sentimendu patrilineala indarra hartzen ari da.
Zalantzan dago noiz gertatu zen lehendabiziko kontaktua Europarrekin. Ez dago argi Rui Lopez de Villalobos itsasgizonak 1543an irlak ikusi zituen edo ez. Erabateko frogarik ez dagoen arren, aditu batzuen ustez baliteke hegoaldeko uharteak ikusi izana. Nolanahi ere, europarrek aurkitu zuten Ozeano Bareko azken uharteetakoa izan zen Palau. Guam, Marianak, Mikronesia eta Marshall Uharteak bezala, Palau Espainiako Ekialdeko Indietako zati izan zen, eta Filipinetatik gobernatu zuten, 1898ko Espainia-Estatu Batuak Gerra arte. Desagigoaren ostean, Alemaniari saldu zizkion uharteak Espainiak.
1914-1944 bitartean Japoniaren mendeko lurraldea izan zen. Hiru hamarkada horietan, Japoniak kultura aldaketa ezarri zuen, eta merkatuko ekonomiak amaiera eman zion tribuen jabetzari. Japoniarrek han ezarri zuten beren itsas base handiena Bigarren Mundu Gerran, eta Estatu Batuek base hura mendean hartu zutelarik, Nazio Batuen Erakundeak Estatu Batuen babespean jarri zuten Palau 1947an. Bigarren Mundu Gerraren amaierarako Palauko bertako biztanleen kopurua 45.000tik 6.000ra murriztu zen.
1978an, Palauk uko egin zion Mikronesiako Estatu Federatuetan sartzeari, hizkuntza eta kultura desberdintasunak zirela-eta. 1979an konstituzio bat idatzi zen; konstituzio haren arabera arma nuklearrak edo hondakin erradioaktiboen biltegiak ezartzea debekatzen zen, atzerritarrei bertako lurrak erostea eragozten zitzaien, etab. Baina, Estatu Batuen presioen ondoren, konstituzioan hainbat aldaketa sartu ziren eta Estatu Batuekiko elkartasun askeko hitzarmena onartu zen 1987an. Hurrengo urtean legez kanpo utzi zen konstituzioaren aldaketa baina, azkenean, 1994an onartu zen Estatu Batuekiko hitzarmena. Palau Estatu Batuei elkarturiko estatu burujabe bihurtu zen horrela (Estatu Batuen esku dago Palauko defentsaren ardura). Burujabetasuna lortu ondoren eta 2001. urtea arte, Kuniwo Nakamura izan zen Palauko agintaria. 2000, 2004, 2012 eta 2016an, Tommy Remengesau Jr. hautatu zuten lehendakari.
Politika
Gaur egungo konstituzioa 1981ean sartu zen indarrean. Konstituzio horren arabera, herrialdea errepublika demokratikoa da; presidentea da estatuburua eta gobernuburua. Aginpide legegilea Senatuak eta Ordezkarien Ganberak osaturiko Nazio Biltzarraren esku dago. 2006an hiriburua Kororretik Melekeok estatuko Ngerulmud herrixkan eraikitako bulego berrietara lekualdatu zen.
Banaketa administratiboa
Palau hamasei estatutan banaturik dago (1984ra arte udalerri estatusa zutenak):
Historikoki, biztanlerik gabeko Chelbacheb edo Rock Islands uhartediak ez du estaturik osatu, eta ez da inongo estaturen barruan sartua, baina Kororrekin lotu ohi da.
Banaketa etnikoa
Palauarrak %73 dira, karolinarrak %2, eta asiarrak (filipinarrak, txinatarrak eta korearrak batez ere) %21,7 (2015eko datuak).
Hizkuntzak
Palau osoan bi hizkuntza ofizial daude: ingelesa eta palauera; azken hau ez da, inguruko hizkuntza gehienak bezala, hizkuntza polinesiarra edo mikronesiarra eta, Marianetako chamorrorekin batera, azpitaldea osa lezake familia malayo-polinesiarrean.
Palauko estatu batzuetan beste hizkuntza batzuk ere dira koofizialak :
Oso hiztun gutxi dituzten azken bi hauek hizkuntza mikronesiarrak dira, eta uhartedi nagusitik aldenduta dauden uharte horietan mintzatzen dira. Arrazoi historikoengatik japonierak zabalpen handia izan du, eta tagaloa da uhartediko laugarren hizkuntza, inolako estatus ofizialik gabea; batez ere 1990eko hamarkadatik aurrera Filipinetatik etorritakoen hizkuntza da.
Erlijioa
Katolikoak %45,3 dira, protestanteak %34,9 (ebanjelikoak %26,4, adbentistak %6,9), Modekngeiren jarraitzaileak %5,7, musulmanak %3, mormoiak %1,5 (2015eko datuak).
Ekonomia
Ekonomiari dagokionez, ez da herrialde aurreratua, eta Estatu Batuen laguntza tekniko zein ekonomikoaren mende dago. Nekazaritza bertako beharrak asetzera bideratua da; fruta tropikalak lantzen dira batez ere. Arrantza ere egiten da, eta diru asko ateratzen du estatuak atzerriko itsasontziei arrantzarako baimenak saltzetik; dena dela, legez kanpoko arrantza oso zabalduta dago. Turismoa garrantzi handiko jarduera eta atzerriko dibisen iturria da, baina eragozpen handiei aurre egin behar izan die, uharteetara iristeko eragozpenak eta azpiegitura kaskarrak zirela-eta; azken urteetan aurrerapen handiak egin dira, Ozeano Bareko hegazkin bidezko komunikazioaren garapenari esker batez ere.
Elmore Leonard
Elmore Leonard (New Orleans, Louisiana, Ameriketako Estatu Batuak, 1925eko urriaren 11 - Detroit, Michigan, 2013ko abuztuaren 20a) ingelesezko idazlea izan zen.
Bizitza
Bigarren Mundu Gerran soldadutza itsas armadan egin ondoren, Detroiteko Unibertsitatean doktoregoa egin, eta publizitate-agentzia batean hasi zen lanean. Lehen fikzio-lanak aldizkari arruntetan argitaratu zituen. 1953an plazaratu zuen lehen eleberria, The Bounty Hunters. 1961ean, Hombre bosgarren eleberria argitaratu ostean, publizitatea utzi, eta fikzio-lanak idazten jardun ahal izan zuen, eleberri horretan oinarrituriko Hombre filmak (1967) izandako arrakastari esker. Lehenik, hiriko krimenei buruzko eleberrietara 1970eko hamarkadan aldatu aurretik, filmetarako istorioak idatzi zituen: Joe Kidd (1972) eta Mr. Majestyk (1974), besteak beste.
1983an idatzitako Stick eta LaBrava idazlanekin arreta gehiago erakarri bazuen ere, Glitz (1985) eleberriak eman zion onarpen zabalena. Bandits (1987), Get Shorty (1990), Maximum Bob (1991) eta ondorengo beste eleberriek arrakasta handia izan zuten, eta best-sellerrak izan ziren Estatu Batuetan. Eleberri horietako batzuekin, LaBrava eta Maximum Bobekin, esaterako, hainbat sari bereganatu ditu AEBn. Beste zenbait lan: Riding the Rap (1995), Cuba Libre (1998), Tishomingo Blues (2002), Mr. Paradise (2004), Up in Honey's Room (2007) eta Road Dogs (2009).
Laura Dreyfus Barney
Laura Dreyfus Barney, Clifford Barney jaiotakoan, (Cincinnati, 1879ko azaroak 30 - Paris, 1974ko abuztuak 18) idazlea, filantropoa eta Bahá'í fedearen irakaslea izan zen
Laurak gogotsu lan egin zuen, batez ere, haurren eta emakumeen eskubideen alde, eta Nazioen Ligako zein UNESCO erakundeen zenbait batzordetan parte hartu zuen. Egindako zerbitzuengatik, Frantziako Ohorezko Legioa ren zaldun izendatu zuten 1925an eta ofizial 1937an.
Bere lan nagusian Some Answered Questions liburuan (Erantzundako Zenbait Galdera) Haifara egindako bisitetan 1904 eta 1906 artean 'Abdu'l Bahá maisuarekin izandako elkarrizketak biltzen dira.
1879-1900
Albert Clifford Barney eta Alice Pike Barney-ren alaba izan zen. Aita jatorri ingeleseko tren-bagoien fabrikatzaile baten semea zen. Amak frantziar, holandar eta alemaniar jatorria zuen, eta Washington hiriko gizartean artista nabarmena izan zen.
Laura eta bere ahizpa zaharrena Natalie Clifford Barney tutore pribatuek hezitakoak izan ziren Estatu Batuetan. 1886an, Frantziara bidali zituzten Les Ruches ikastetxera, Marie Souvestre feministak sortutako barnetegira, alegia.
1900-1928
Urte batzuk pasa ondoren, Parisen ikasten ari zela May Bolles ezagutu zuen (ezkondutakoan Maxwell), Kanadako bahá'í bat, eta fede hura aitortu zuen 1900 urtean. Lauraren amak ere bahá'í fedea aitortuko zuen laster.
1911n Hyppolyte Dreyfus-ekin ezkondu zen (ezkondutakoan, Hippolyte Dreyfus Barney), Frantziako lehen bahá'í-a.
Kanpo loturak
Laura Dreyfus-Barney-ren idazlanak eta berari buruzkoak Interneteko artxibategietan
Laura Dreyfus-Barney-ren idazlanak LibriVox-en (jabari publikoko audioliburuak)
Saint-Grégoire (Tarn)
Saint-Grégoire Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Tarn departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Grégoire udalerrian erroldatutako biztanleak 418 ziren. Familiak 164 ziren, horien artean 32 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 56 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 60 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 193 etxebizitza zeuden, 167 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 21 bigarren erresidentzia ziren eta 5 hutsik zeuden. 181 etxeak ziren eta 11 apartamentuak ziren. 167 etxebizitza nagusietatik 134 bere jabearen bizilekua ziren, 31 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 15 etxek hiru zituzten, 47 etxek lau zituzten eta 102 etxek bost zituzten. 127 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 53 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 105 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 277 ziren, horien artean 218 aktiboak ziren eta 59 inaktiboak ziren. 218 pertsona aktiboetatik 205 lanean zeuden (111 gizon eta 94 emakume) eta 13 langabezian zeuden (5 gizon eta 8 emakume). 59 pertsona inaktiboetatik 18 erretiraturik zeuden, 22 ikasten zeuden eta 19 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Grégoire udalerrian 175 unitate fiskal zeuden, 443 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.420 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 10 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 2 margolariak, 3 zurginak, 1 iturgina, 2 argiketariak eta 1 higiezinen agentzia.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra brikolaje denda handi bat zen.
2000. urtean Saint-Grégoire udalerrian 21 nekazaritza-ustiategi zeuden, 516 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Bizar-xafla
Bizar-xafla bizarra mozteko bizar-aitzurrean kokatzen den xafla da. Brontze Aroan jada xaflak izan arren (xaflarik antzinena K.a. 18.000 urtekoa da ), bizar-xafla modernoak XVIII. mendean agertu ziren.
Haploblepharus pictus
Haploblepharus pictus Haploblepharus generoko animalia da. Arrainen barruko Scyliorhinidae familian sailkatzen da.
Avermes
Biztanleria
2007an Avermes udalerrian erroldatutako biztanleak 3.827 ziren. Familiak 1.703 ziren, horien artean 546 pertsona bakarrekoak ziren (201 bakarrik bizi ziren gizonak eta 345 bakarrik bizi ziren emakumeak), 594 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 438 seme-alabarik gabeko bikoteak ziren eta 125 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 1.831 etxebizitza zeuden, 1.731 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 20 bigarren erresidentzia ziren eta 80 hutsik zeuden. 1.405 etxeak ziren eta 423 apartamentuak ziren. 1.731 etxebizitza nagusietatik 1.069 bere jabearen bizilekua ziren, 651 alokairuan okupaturik zeuden eta 11 doan lagata zeuden; 37 etxek gela bat zuten, 133 etxek bi zituzten, 277 etxek hiru zituzten, 575 etxek lau zituzten eta 709 etxek bost zituzten. 1.224 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 834 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 748 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 2.562 ziren, horien artean 1.878 aktiboak ziren eta 684 inaktiboak ziren. 1.878 pertsona aktiboetatik 1.735 lanean zeuden (858 gizon eta 877 emakume) eta 142 langabezian zeuden (70 gizon eta 72 emakume). 684 pertsona inaktiboetatik 356 erretiraturik zeuden, 205 ikasten zeuden eta 123 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Avermes udalerrian 1.712 unitate fiskal zeuden, 3.901,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.246 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 169 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 2 janari enpresak ziren, 2 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 18 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 15 eraikuntza enpresak ziren, 53 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 7 garraio enpresak ziren, 13 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 3 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 8 finantziazio enpresak ziren, 5 higiezinen enpresak ziren, 20 zerbitzu enpresak ziren, 12 administrazio publikoko enpresak ziren eta 10 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 41 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 2 banku bulegoak, 1 funeraria, 12 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 3 igeltseroak, 1 margolaria, 2 zurginak, 3 iturginak, 3 argiketariak, 1 eraikuntza enpresa, 3 ile apaindegiak, 7 jatetxeak eta 1 tintoreria.
2009an zeuden 13 establezimendu komertzialetatik, 1 hipermerkatu zen, 1 supermerkatua zen, 1 brikolaje denda handia zen, 2 okindegiak, 1 harategi zen, 1 arropa denda zen, 3 altzari dendak, 1 kirol-denda zen, 1 drogeria zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Avermes udalerrian 22 nekazaritza-ustiategi zeuden, 195 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zeuden 2 osasun-ekipamenduak botika ziren.
2009an 2 haur-eskola eta 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Olešná (Čadcako barrutia)
Olešná  Eslovakiako udalerri bat da, Čadcako barrutian kokatuta. 19,77 km²ko azalera du eta 1951 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1619. urtekoa da.
Pseudopungtungia tenuicorpus
Pseudopungtungia tenuicorpus Pseudopungtungia generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Andoni Zubiaurre
Andoni Zubiaurre Dorronsoro (Ordizia, 1996ko abenduaren 4a-) euskal herritar futbolaria da. Atezain gisa jokatzen du.
Kirol Ibilbidea
''2023ko ekainaren 5ean eguneratua. Datu ofizialak.''
Saint-Pierre-du-Lorouër
Saint-Pierre-du-Lorouër Frantziako udalerria da, Sarthe departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Pierre-du-Lorouër udalerrian erroldatutako biztanleak 369 ziren. Familiak 144 ziren, horien artean 44 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 32 bakarrik bizi ziren emakumeak), 48 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 52 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak