cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Santo Domingo de la Calzada
Gastronomia
Azkenburuko propioa badu, "ahorcaditos" izenekoa. Arbendolezko kremadun hojaldrea da, bieira itxura duena, Donejakue bidearen sinboloa hain zuzen ere. José Alberto Hernando gozogileak sortu eta patentatu zuen eta gaur egun Errioxako ekitaldi instituzionaletako azkenburu ofiziala da.
Kirolak
Herriko kirol taldea CDFC La Calzada da. 2006an sortu zen eta futbol taldea 3. mailan du. Hermosilla izeneko saskibaloi eta atletiso taldeak ere baditu.
Semoine
Semoine Frantziako udalerria da Aube departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 116 etxebizitza zeuden, 93 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 5 bigarren erresidentzia ziren eta 18 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 116etxeak ziren. 93 etxebizitza nagusietatik 66 bere jabearen bizilekua ziren, 23 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 17 etxek hiru zituzten, 31 etxek lau zituzten eta 42 etxek bost zituzten. 78 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 52 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 31 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Henryd
, Galesko udalerri eta komunitate bat da, Conwy lurraldean. Conwy udalerritik 3,2 kilometro hegoaldera dago.
2011ko erroldaren arabera 715 biztanle zituen.
Elkar sariak
Elkar sariak Elkar Fundazioak 2016tik antolatu dituen sariak dira Elkar Fundazioak bultzatzen dituen beste proiektuen artean, sorkuntzari bideratuta dagoen Joseba Jaka beka  atera zuten 2016an eta 2018an, baita Proiektuari Elkar Saria, eta Ibilbideari Elkar saria proiektu berrientzako akuilua. Covid pandemiaren garaian etenda egon da saria.
Kategoriak eta sariak
Hiru kategoria hauek osatzen dute sariketa:
Myotis chinensis
Myotis chinensis Myotis generoko animalia da. Chiropteraren barruko Myotinae azpifamilia eta Vespertilionidae familian sailkatuta dago
Semoine
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 131 ziren, horien artean 94 aktiboak ziren eta 37 inaktiboak ziren. 94 pertsona aktiboetatik 75 lanean zeuden (48 gizon eta 27 emakume) eta 19 langabezian zeuden (9 gizon eta 10 emakume). 37 pertsona inaktiboetatik 13 erretiraturik zeuden, 7 ikasten zeuden eta 17 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Susan Saint James
Susan Saint James, jaiotza izenez Susan Jane Miller (Los Angeles, Kalifornia, 1946ko abuztuaren 14a) estatubatuar zinema eta telebista antzezlea da. Arrakastarik handiena, 1960ko hamarkada amaieran eta 1970eko hamarkadan protagonizatu zituen telesailekin erdietsi zuen: The Name of the Game (1968-1971), Gene Barry, Anthony Franciosa eta Robert Stackekin eta McMillan & Wife (1971-1977), Rock Hudsonekin.
Semoine
Diru sarrerak
2009an Semoine udalerrian 90 unitate fiskal zeuden, 229 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.490 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 10 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 1 janari enpresa zen, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2000. urtean Semoine udalerrian 20 nekazaritza-ustiategi zeuden, 2.652 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Michigan
Michigan Ameriketako Estatu Batuetako estatu bat da, Aintzira Handien lurraldean. Estatu Batuetako mendebaldean dago kokatua. Bere hiriburua Lansing da baina hiri garrantzitsuena Detroit da. Guztira 10 milioi biztanle ditu. Biztanle gehienak hirietan bizi dira, hegoaldean.
Ingurune naturala eta klima
Lower eta Upper penintsulek osatzen dute. Klima kontinentala da, ez oso gogorra, Aintzira Handiak hurbil daudelako.
Morgantown (Mississippi)
Morgantown Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Adams konderrian dago, Mississippi estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Eusko-uruguaitar
Eusko-uruguaitarrak (vasco-uruguayos) euskaldun jatorria eta uruguaitar herritartasuna duten gizabanakoak dira.
Historia
Bruno Maurizio Zabalak 1726 Montevideo sortu zuenetik hainbat etorkin ailegatu ziren Uruguaira. XIX. mendearen bigarren zatian bigarren olatua ailegatu zen, Espainiako Gerra Zibilaren amaiera arte iraun zuena.
Bertoko gaztelaniak ere zenbait euskal mailegu ditu: arropei pilcha edo zerbait zaharrari cascarria diote.
Espainiako enparantza (Bartzelona)
Bartzelonako Espainiako enparantza (katalaneraz Plaça d'Espanya) hiriburu katalandarraren enparantza nabarmenetakoa da. Eixample barrutian dago. 1929ko Nazioarteko Erakustaldirako eraikia izan zen, Josep Puig i Cadafalch eta Guillem Busquets arkitektoen proiektuen arabera eta Antoni Darderrek amaitu zuen. 200 metroko diametroa du.
Enparantzaren erdian Josep Maria Jujolek 1928an proiektatutako iturria dago. Aintzineko Madrilerako errepidean zegoen muino baten gaineko Bartzelona udalerriaren bukaera agertarazten zuen gurutze bat zegoen lekuan kokatzen da. Gurutze hau Creu Coberta bezala ezagutzen zen eta Sants Barrutiko auzo nagusienetako bati izen eman zion. Jujolek monumentu hau uraren omenez planteiatu zuen. Multzo eskultoriko bakoitzak espainiar kostaldeak bustitzen dituen itsaso edo ozeanoetako bat irudikatzen du. Eskultura guzti hauek Miquel Blay eskulturgilearen eskutik sortu ziren. Mediterraneoa, Ebro ibaiarekin gazteez inguratutako gizon gazte batez irudikatzen da. Ozeano Atlantikoa, Tajo eta Guadalquivir ibaiek gazteez inguratutako bi agureekin irudikatzen dira. Kantauri itsasoa, bere arroa osatzen duten ibai motz eta azkarrak irudikatzen dituen nerabe gaztetxoekin.
Haisera batean idazkiak zituzten hiru zutabe erraldoiek Erlijioa, Arteak eta Heroitasuna ordezkatzen dituzte, alboetako Nabigaketa, Osasun Publikoa eta Oparotasunaren irudikatzeekin batera, lan guzti hauen egileak Miquel eta Llucià Oslé anaiak direlarik. Iturriak Tomàs Llovet eskulturgileak brontzez altxatu zituen hiru Garaipenez inguratutako pebeteroak amaitzen dute. Iturriaren zati hau Miguel Primo de Rivera diktatzailearen ideietara ederki asko atxikitzen zaio, Jujol beraren esanetan "pebeteroak zibilizazioa defendatzearren Espainiak eginiriko etengabeko sakrifizioa irudikatzen baitu". Enparantza honetatik ikusita Veneziar Dorreak nabarmentzen dira, Ramon Reventósen sorkuntza dira, bai eta beste hainbat monumentu eta eraikin enblematiko ere.
Aranjuezko errege jauregia
Aranjuezko errege jauregia Espainiako Errege Etxearen egoitzetako bat da Aranjuezko hirian dagoena (Madrilgo Erkidegoa). Patrimonio Nacional erakundearen ardura da jauregiaren kudeaketa eta mantenua. Jauregia Tajo ibaiaren ertzean dago. 2001ean UNESCOk Gizateriaren Ondare izendatu zuen jauregia eta bere ingurunea.
Filipe II.a Espainiakoak eman zuen jauregia eraikitzeko agindua. Beranduago, Fernando VI.a Espainiakoak eta Karlos III.a Espainiakoak hainbat handitze-lan burutu zituzten jauregian.
Capdeville
Capdeville XIX. mendeko bertsolari lapurtarra, Rothschild deitua. Trebetasun berezia zuen pilota-partidetako tantoak kantatzen.
Odorrana morafkai
Odorrana morafkai Odorrana generoko animalia da. Anfibioen barruko Ranidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Trillo (Espainia)
Trillo Guadalajarako udalerri bat da, La Alcarria eskualdean dagoena. 2011ko urtarrilaren 1eko erroldan 1.483 biztanle zituen.
Alvito (Italia)
Alvito Italiako udalerri bat da. Frosinoneko probintzian kokatuta dago, Lazio eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Kii mendizerrako toki eta erromes bide sakratuak
Kii mendizerrako toki eta erromes bide sakratuak UNESCOk 2004an Gizateriaren Ondare izendatu zuen Kii penintsulan kokaturiko eremu hau. Guztira 242 elementu sartzen dira izendapen honen barnean. Gehienak Yoshino-Kumano Parke Nazionalaren barnean daude.
Izendaperanen arrazoiak
Historikoki eta gaur egun ere hainbat erromesaldi erlijiosorentzako garratzitsua izanik babestzeko helburuaz sortu zen. Xintoismoak eta budismoak bat egiten duten ingurune honen lehen aipamenak duela 1.200 urtekoak dira. Kii penintsulako paisaiak ere hartu dira kontutan, errekak, ibaiak eta ur-jauziak besteak beste.
Alexandra Feodorovna
Alexandra Feodorovna (Александра Фёдоровна; Darmstadt, Hesseko Dukerri Handia, Alemaniako Inperioa, 1872ko ekainaren 6 - Jekaterinburg, Errusiako Sobietar Errepublika Sozialista Federatiboa, 1918ko uztailaren 17a) Errusiako enperatriza izan zen, Nikolas II.a Errusiakoaren emazte gisa eta Errusiako Inperioko azken agintaria. Ezkondu aurretik Alix Hessekoa eta Rhinekoa izenez ezaguna zen, Viktoria Erresuma Batukoaren biloba zen. Errusiako Eliza Ortodoxoak onartu zuen eta Alexandra Feodorovna izena eman zion. 1918an boltxevikeek erail zuten etxe batean preso zutela, eta 2000. urtean kanonizatu zuten, Santa Alexandra Pasioaren Eramalea izenarekin.
1982ko Frantziako Tourra
1982ko Frantziako Tourra Itzuli Handi honen 69. edizioa izan zen. 1982ko uztailak 2 eta 25 artean ospatu zen. 3507 kilometroko ibilbidea egin zen prologo bat eta 22 etapatan banatuta. Bosgarren etapa, taldekako erlojupeko bat zena, ez zen ospatu bere ibilbideari eragiten zioten manifestazioen ondorioz. Horren ondorioz, bederatzigarren etapa bi sektoretan banatu behar izan zen horietako lehena taldekako erlojupeko eran ospatuz. 170 txirrindularik parte hartu zuten 10 txirrindulariko 17 taldetan banatuta, proba soilik batek amaitu zuelarik bere txirrindulari guztiekin. Garaileak, laugarren aldiz Bernard Hinault izan zena, proba batez beste 37,470 kilometro orduko abiaduran bete zuen.
Parte-hartzaileak
NP: Ez zuen etapa hasi; A: Etapan zehar abandonatu zuen; HD: Kontrolez kanpo.
Profundulus
Profundulus arrain ziprinodontiformeen generoa da. FishBaseren arabera, Profundulidae familiako genero bakarra da. Generoaren kideak iparraldeko Ertamerikan bizi dira.
Espezieak
Egun, zazpi espezie ditu:
Pekotxeta
Pekotxeta Luzaide udalerriko auzo bat da, Euskal Herriko Nafarroa Garaia lurraldean kokatuta, Pirinioak eskualdean.
Bertako biztanleak luzaidarrak dira.
Izena
Pekotxeta toponimoa hainbat modutan agertu da historian zehar:
Geografia
Pekotxeta Luzaideko ibarran dago.
Ingurune naturala eta klima
Luzaide Pirinioen iparraldeko isurialdean dago. Egoera horrek, orografia gorabeheratsu baten erdian, Ibañetaren oinean eta altuera handiko mendiz inguraturik, Iruñarekin komunikatzea zailtzen du, errepide bihurgunetsu eta korapilatsu batean barrena egiten baitira. Klima epela eta hotza da. Luzaiden prezipitazio nabarmenak daude, Nafarroako gainerako zonalde piriniar ozeanikoan bezala. Hilabeterik lehorrenean ere euri asko egiten du. Hemengo klima Cfb gisa sailkatzen da Köppen-Geiger sistemaren bidez. Urteko batez besteko tenperatura 10,7°C da. Urtebetean, prezipitazioa 1 577 milimetrokoa da.
Luzaiden dagoen itsasoaren mailatik 320 metrora Nafarroako Gobernuak 1974an jarritako estazio meteorologikoa dago.
Euskara
Luis Luziano Bonapartek, 1869an, Luzaide sailkatu zituen, behe-nafarrera euskalkian, Baigorri, Arberoa eta Ortzaize ibarretan hitz egiten zena.
Koldo Zuazok, 2010ean, Luzaidek nafar-lapurtera euskalkian sailkatu zituen.
Oharrak
<references group="lower-alpha" />
2000ko Udako Olinpiar Jokoetan parte hartutako euskal herritar kirolariak
Parte hartzaileak kirolaren arabera
Nazioarteko Olinpiar Batzordeak onartutako 28 kirol olinpikoetatik 12an hartu zuten parte euskal kirolariek, denak Espainiako selekzioarekin.
Kirolarien zerrenda
Hona hemen Sydneyko Olinpiar Jokoetan parte hartu zuten euskal kirolarien zerrenda.
{| class="wikitaula sortable" ! Kirolaria !! Kirola !! Jaioterria !! Parte-hartzeak
Odorrana narina
Odorrana narina Odorrana generoko animalia da. Anfibioen barruko Ranidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Méréaucourt
Biztanleria
2007an Méréaucourt udalerrian erroldatutako biztanleak 14 ziren.4 zeuden familia guztiak seme-alabak zituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 8 etxebizitza zeuden, 5 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 2 bigarren erresidentzia ziren eta 1 hutsik zegoen. Etxebizitza guzti hauek 8etxeak ziren. 5 Etxebizitza nagusi guztiak euren jabeen bizileku ziren;1ek bi gela zituen, 1ek hiru zituen eta 3 etxek bost zituzten. 4 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. A 4 etxetan bi ibilgailu edo gehiago zeuden.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 12 ziren, horien artean 11 aktiboak ziren eta1 inaktiboa zen. 11 pertsona aktiboetatik 10 lanean zeuden (6 gizon eta 4 emakume) eta 1 langabezian (1 emakume eta 1 emakume). Pertsona inaktibo bakarra ikasten zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Atlanta Hawks
Atlanta Hawks NBAn jokatzen duen AEBetako Georgia estatuko Atlantako saskibaloi taldea da.
2009-2010eko denboraldiko taldea
{|
Sepahan FC
Sepahan FC (izen osoa, Foolad Mobarakeh Sepahan Esfahan Football Club, ) Irango futbol talde ezaguna da, Isfahan hirikoa. Irango futbol liga bost aldiz irabazi du eta Asiako txapeldunordea izana da.
Tórtola de Henares
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 801 biztanle zituen.
Phaethornis longirostris
Phaethornis longirostris Phaethornis generoko animalia da. Hegaztien barruko Trochilidae familian sailkatua dago.
Pico (Italia)
Pico Italiako udalerri bat da. Frosinoneko probintzian kokatuta dago, Lazio eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Picok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Yoshino-Kumano Parke Nazionala
Yoshino-Kumano Parke Nazionala (吉野熊野国立公園) Japoniako Honshu uhartearen erdialdean dagoen Parke Nazional ezaguna da. 1936an ezarri zen eta Mie, Nara eta Wakayama prefeturetako hainbat eremu hartzen ditu bere barnean.
Ondasun nabarmenak
UNESCOk 2004ean Gizateriaren Ondare izendatu zituen Kii mendizerrako toki eta erromes bide sakratuak bertan daude.
Mexiko Berria
Mexiko Berria Ameriketako Estatu Batuetako hego-mendebaldeko estatua da. Hiriburua Santa Fe du, baina hiri garrantzitsuena Albuquerque da. 315.194 km2 ditu eta 2007 an, 1.969.915 milioi biztanle zituen. Ingelesa eta gaztelania hizkuntza erabilienak dira eta biztanle gehienak protestanteak dira, katoliko asko ere dagoen arren.
Geografia
Coloradoko goi-ordokiaren zati bat eta Mendi Harritsuen hegoaldea hartzen du. Klima kontinentala da, eta euri gutxi egiten du. Grande ibaia eta Pecos, aurrenekoaren ezkerraldeko adarra, aipagarrienak dira.
Ekonomia
Nekazaritzak ez du munta handirik, lurraren eta klimaren ezaugarrien ondorioz. Hala ere, kotoia, laboreak-eta lantzen dira. Abeltzaintzan, ardiak, behiak eta txerriak nagusi dira. Meagintzan, uranio hobi handiak nabariak dira eta, horiez gain, petrolioa, gasa, ikatza... Industrian, petrolio findegiek, zentral nuklearrek eta elikagaiek garrantzi handiena dute.
Hilmar-Irwin (Kalifornia)
Hilmar-Irwin Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Merced konderrian dago, Kalifornia estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Lüküze
Lüküze Lüküze-Altzümarta udalerriko herriburua da, Nafarroa Behereko Amikuze eskualdean. Herri honek, Altzümarta gabe, 1842 arte aparteko udalerria osatu zuen.
Izenaz
Dokumentazio historikoan lekuizen hau forma desberdinetan agertzen da: Luxa (XII. mendean), Sancta Maria de Lucse (1160an), Luc (1249an), Lucxa (1264 an), Luxa (1264an), Luixe (XIII. mendean Baionako kartularioan), Lucxa (1384an), Nostre-Done de Lucxe (1472an Okzitaniako Bastidaxarreko notarioen idazkietan) eta Lixe (1650ean). Jean-Baptiste Orpustan adituak latinezko lucu ("baso (sakratu)") hitzetik eratorria dela uste du. Okzitaniako Luc edota Herrialde Katalanetako Lluc lekuizenekiko jatorri berbera izango luke.
Eskualde honetan hainbat kasutan gertatzen den bezala, etxe noble edo jauregi batek zeukanetik eman zitzaion izena herriari.
Kokapena
Amiküze eskualdea historikoki zatituta zegoen hiru eremuetatik Barhoa izenekoan kokatuta dago. Herriaren mugak hauexek dira: iparraldean Altzümarta udalkidea; ekialdean hurbilen duen herria dago, Garrüze Amiküzeko burua izan zena eta Donejakue Bidean puntu gakoetakoa; hegoaldeko muga Algeruko errekak marrazten du, Bithiriñako lurretatik bereiziz; aldiz, mendebaldekoa, Behauzerekikoa, Laharminako errekak egiten du.
Aipatu herri guztiak amikuztarrak dira.
Orografia
Herria bera 100 mtik pasatzen bada, bere lurren barruan garaiera handiagoak lortzen dira, batez ere D 14 errepidetik hegoaldera:
Brechainville
Brechainville Frantziako udalerria da, Vosgeak departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Lüküze
Demografia
Berezko udalerri gisa ageri den erroldei dagokienez, 1793koan 285 biztanle zituen eta desagertu baino lehenagoko 1836koan 332. INSEEren datuak dira; fusioaren osteko udalerriaren datuak jakiteko, ikus Lüküze-Altzümarta.
Brechainville
Biztanleria
2007an Brechainville udalerrian erroldatutako biztanleak 48 ziren. Familiak 16 ziren, horien artean 4 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak), 8 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 4 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Lüküze
Udalerri-aldaketak
1842 arte herri honek udalerri propioa izan zuen. Urte horretan Altzümartarekin fusionatu zen; harrezkero Lüküze-Altzümartako udalburua da.
Brechainville
Etxebizitza
2007an 27 etxebizitza zeuden, 23 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 1 bigarren erresidentzia bat zen eta 2 hutsik zeuden. 26 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 23 etxebizitza nagusietatik 18 bere jabearen bizilekua ziren, 3 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 1ek hiru zituen, 2 etxek lau zituzten eta 18 etxek bost zituzten. 18 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 7 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 13 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Lüküze
Ekonomia
Nekazaritza eta abeltzaintza izan dira herritar gehienen lanbideak. Azken urteotan, Amiküze osoan bezala, industria sektorea ere garatu dira.
Brechainville
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 31 ziren, horien artean 23 aktiboak ziren eta 8 inaktiboak ziren. 23 pertsona aktiboetatik 22 lanean zeuden (14 gizon eta 8 emakume) eta 1 langabezian (1 gizon). 8 pertsona inaktiboetatik 5 erretiraturik zeuden, 1 ikasten zegoen eta 2 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Brechainville udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Shigellosi
Shigellosia disenteria mota bat da, Shigella izeneko bakterio gram-negatibo talde batek eragindako gaixotasun infekziosoa. Shigellarekin infektatutako pertsona gehienek honako hauek dituzte: hanturazko beherakoa, sukar handia, sabeleko min akutua, gorakoak eta goragalea, infektatu ondoren, egun batean edo bitan. Beherakoa ia beti mukoodoltsua eta usaingabea da.
Krimeako Barruti Federala
Krimeako Barruti Federala Errusiako barruti federala izan zen. Errusiako banaketa administratibo guztiak, barruti federaletan banatuak daude (федеральные округа, singularrean: федеральный округ). Horietako bakoitza, zuzenean Errusiako presidenteak izendatutako ordezkari batek administratzen du.
2014ko martxoaren 21ean sortu zen barruti federalak, Errusiak Ukraina Krimeako penintsula anexionatu zuenean. Herri administrazioen efizientzia arintzeko asmoz, 2016ean barrutia desegin zen eta Krimea Hegoaldeko barrutian sartu zen.
Horizonte (argipena)
Horizonte hitzak adiera zenbait ditu:
Odorrana nasica
Odorrana nasica Odorrana generoko animalia da. Anfibioen barruko Ranidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Alkaxuri
Alkaxuri edo Irubelakaskoa Baztango (Nafarroa Garaia) mendia da, Nafarroa Behereko (Bidarrai) mugatik gertu dagoena. 967 mko garaiera du. Aritzakun eta Urritzateko haranak bereizten ditu.
Gorramendi mendilerroaren iparraldeko muturrean dago kokaturik, Iparlako mendilerroaren mendebaldean.
Rémuzat
Rémuzat Frantziako udalerri bat da,Drôme departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Rémuzat udalerrian erroldatutako biztanleak 313 ziren. Familiak 144 ziren, horien artean 52 pertsona bakarrekoak ziren (28 bakarrik bizi ziren gizonak eta 24 bakarrik bizi ziren emakumeak), 36 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 36 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 20 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 199 ziren, horien artean 146 aktiboak ziren eta 53 inaktiboak ziren. 146 pertsona aktiboetatik 125 lanean zeuden (59 gizon eta 66 emakume) eta 21 langabezian zeuden (9 gizon eta 12 emakume). 53 pertsona inaktiboetatik 24 erretiraturik zeuden, 13 ikasten zeuden eta 16 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Rémuzat udalerrian 142 unitate fiskal zeuden, 308 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.247 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 24 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 5 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 3 higiezinen enpresak ziren, 4 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 10 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 3 igeltseroak, 1 margolaria, 1 iturgina eta 2 jatetxeak.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen eta 1 okindegia zen.
2000. urtean Rémuzat udalerrian 9 nekazaritza-ustiategi zeuden, 339 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an botika 1 eta anbulantzia 1 bat zegoen.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Prochilodontidae
Prochilodontidae Characiformes ordenako ur gezako arrain-familia da, hegoaldeko Paraguain eta iparraldeko Argentinan bizi dena. Familiak 21 espezie ditu, 3 generotan banaturik:
Charlotte Hornets
Charlotte Hornets NBAn jokatzen duen saskibaloi talde bat da, Charlotte hirikoa (Ipar Carolina, Ameriketako Estatu Batuak). 2004tik 2014ra arte, Charlotte Bobcats izena izan zuen.
Phaethornis superciliosus
Phaethornis superciliosus Phaethornis generoko animalia da. Hegaztien barruko Trochilidae familian sailkatua dago.
Zaventem
Zaventem (nederlanderazko ahoskera: ) Belgikako erdialdeko udalerri bat da, Flandriako Brabante probintziakoa. Dijleland zonaldean kokatzen da, Bruselako Gerriko Berdea (Groene Gordel) osatzen duten 3 eskualdetako bat. Udalerriak herri hauek hartzen ditu barnean: Nossegem, Sint-Stevens-Woluwe, Sterrebeek eta Zaventem bera. 2013ko urtarrilaren 1ean 31.715 biztanle zituen.
Odorrana nasuta
Odorrana nasuta Odorrana generoko animalia da. Anfibioen barruko Ranidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Hautsaren kronika
Hautsaren kronika Inazio Mujikak idatzitako ipuin bilduma da, 1994an Alberdania argitaletxeak plazaratua.
Hamabost narrazioz osatutako liburu honek irabazi zuen urte hartako Espainiako Kritika Saria, euskarazko narratibari emana. Hainbat benetako leku (Paris, Galizia, Lisboa, Silos, Euskal Herria) eta pertsonaia historiko (Mata-Hari, Picaud, Lizardi) eta alegiazko agertzen dira liburuan barrena.
Adriatikoa
Adriatikoa edo Itsaso Adriatikoa Mediterraneoaren beso bat da, Italiar penintsula Balkanetako penintsulatik bereizten duena, eta Apeninoen mendilerroa Alpe Dinarikoen mendilerrotik. Hegoaldean Itsaso Jonikoarekin muga egiten du, bien arteko muga Otrantoko itsasartea delarik
132.000 km2-ko azalera du, 200 km-ko zabalera maximoa (mendebaldetik ekialdera), eta 800 km-ko luzera maximoa (iparraldetik hegoaldera). Batez beste 240 metro sakon da, eta sakonera maximoa 1.222 metrokoa du.
Mendebaldeko itsasbazterrean Italia dago, eta ekialdekoan Eslovenia, Kroazia, Bosnia-Herzegovina, Montenegro eta Albania.
Portu nagusiak, garraiatutako tonen eta bidaiarien kopuruari dagokionez, Venezia, Split, Rijeka, Ancona, Bari, Brindisi, Ploče, Durres, Ravenna eta Trieste dira.
Bertan itsasoratzen dira Po, Soča (Isonzo), Krka, Neretva, Drin, Bojana eta Vjosë ibaiak.
Kroazia
Iparraldetik hegoaldera:
Uharteak
Kroaziako kostaldetik gertu daude uharterik handienak: Cres eta Krk (biek ala biek 406 km2 inguruko azalerarekin), Brač (hirugarren zabalena 396 km2rekin eta altuerari dagokionez altuena). Irla kroaziar guztien artean 47 daude populaturik modu iraunkorrean.
Guztira 1.300 uharte edo irla daude, horietatik 1.250 inguru Kroaziakoak. Hortik kanpo, 100 baino gehiagok osatzen dute Veneziako hiria eta inguruneak.
Myotis cobanensis
Myotis cobanensis Myotis generoko animalia da. Chiropteraren barruko Myotinae azpifamilia eta Vespertilionidae familian sailkatuta dago
Joanes Antxeta
Joanes Antxeta (Azpeitia, 1533 aldean – Iruñea, 1588ko azaroaren 30a) gipuzkoar eskultore manierista izan zen, Euskal Herriko eskola erromanistaren sortzailea. Gipuzkoan eta Nafarroa Garaian lan asko egin zuen, eta Valladolid, Burgos, Briviesca, Gasteiz, Jaka eta Zaragozan ere jardun zuen. Bestalde, ikasle eta jarraitzaile asko izan zituen, haren lana areago zabaldu zutenak.
Antxetaren lanaren garrantzia garbi adierazi zuen bere maisuetako batek, Juan de Juni eskultore handiak; Junik, gaixorik, Medina de Riosecoko Santa Mariako erretaula bukatu ezin zuela-eta, Antxeta aipatu zuen testamentuan, lana amaitzeko eskultore egokiena hura zelakoan.
Bizitza eta lanak
Antxetaren bizitza ez da ondo ezagutzen; urte askoan, gainera, bi Antxeta eskultore zirela uste izan da, Joanes bat, eta Migel Antxeta, nafarra, bestea. Egun, nahiko frogatua dago azken hori ez zela existitu, eta nahasketa bat gertatu zela, besteak beste, abizenarekin.
Estitxu Arozena
Estitxu Arozena Albizu (Mutriku, 1975eko urtarrilaren 7a-) bertsolari nafarra da.
Joanes Antxeta
Bizitza eta lanak
Ia segurua da Italian izan zela gaztetan, eta italiar eskultore handiak ezagutu zituela han: Quattrocentoko Donatello eta Jacopo della Quercia eta, batez ere, urte haietan lanean ziharduen Michelangelo. Antxetare|n lanak guztion eragina ageri badu ere, Michelangelorena du nagusia: haren David-en inspirazioa azpeitiarraren eskulturen besoek duten indarrean igartzen da; Moises hainbatetan errepikatu zuen, Jakako Aita Jainkoaren irudian bereziki, eta Tafallan Erromako Santa Maria sopra Minervako Kristo berpiztua hartu zuen eredutzat. Horiez gainera, Florentziako Medicitarren kaperako beste eredu batzuk, edota Sixtotar kaperakoak, sarritan ageri dira Antxetaren irudi eta xehetasunetan. Bestalde, Antxetaren lanak badu harremanik italiar manieristekin, Baccio Bandinelli, Giovanni Francesco Rustici eta Annibale Fontanarekin besteak beste.
1565-1570ean Valladoliden zen; baliteke Gaspar Becerraren laguntzaile gisa joan izana hara. Becerrak Astorgako erretaula handia egin zuen, eta nonbait Antxetak ere parte hartu zuen hartan. Valladoliden harremanetan jarri zen Juan de Juni eta haren taldekideekin; Juniren jarraitzaile ziren, Becerrak bultzaturiko erromanismoaren ildotik. Haien lantegietan aritu bide zen lanean, eta ofiziale gisa parte hartu zuen Simancasko Salvador elizako erretaulan, egileak Juan Bautista Beltrán eta Inocencio Berruguete erromanistak zirela.
1560etik aurrera, kanpoko lanak utzi gabe, Euskal Herrian jardun zuen, eta azkenean Iruñean zabaldu zuen lantegia. 1572an Asteasuko San Pedro elizako erretaula nagusia egiteko hitz eman zuen, Pierre Picartekin erdibana; honek Lope Larreakoarekin lan egiten zuen, eta hurrengo urtean Picartek eta Larreak haren eskubide guztiei uko egin zieten, Antxetaren alde; Antxetak 1575ean bukatu zuen lana, egun galdua.
Garai hartan egingo zuen lanik bere jaioterrian, Azpeitian; han bizi zen, eta handik egin zuen Zumaiako San Pedroko erretaula nagusia, 1577. urtean bukatua; Martin Arbizuk mihiztatu zuen. Zumaiakoa Antxetaren lan garrantzitsuenetako bat da, eta osorik dago, baina predela edo behe zerrenda bat du ondotik erantsia, goragotzen duena. Jatorrizkoak predela bat eta bi gorputz ditu, hiru kaletan banaturik, eta burua; arkitektura soila da, habe klasikoekin, apaingarririk gabea ia. Alboko kaleetan erliebeak daude, eta erdiko eskulturak ia askeak dira. Predelan Azken Afaria eta Oinen Garbiketa daude irudikatuta, eta sagrarioaren alboetan, marko biribilduetan, San Marko eta San Mateoren irudiak ageri dira; lehen gorputzean, erdian, San Pedroren irudia dago, eta alboetan haren bizitzako bi gertaera, bokazioarena eta aingeruak kateetatik askatu zuenekoa; bigarren gorputzean Jasokundea ageri da, eta Deikundea eta Andre Mariaren jaiotza albo banatan. Buruaren gainean, hainbat santuren irudiez gainera, Kalbario eder bat dago.
Estitxu Arozena
Lanak
Hiru hilabeterekin Lesakara ekarri zuten aitaren (Manolo Arozena bertsolari Goizuetarra) lan aferak tarteko eta hantxe bizi da egun. Lesakako bertso eskolatik irtendako lehen belaunaldiko kidea; hamasei urterekin plazetarako urratsa eman zuen.
Neska izateak hausnarketarako bidea ireki eta sexuen arteko desberdintasunen eta harremanen gainean sakontzera eraman du, baita akademikoki ere. Psikologia eta Sexologia ikasketak burutu zituen. Egun, Bortzirietako bertso-eskolaren irakaslea da.
Joanes Antxeta
Bizitza eta lanak
Erretaula honetan bete betean ikusten da Antxetaren estiloa, erromanismoaren ezaugarri guztiak bateratzen dituena. San Pedro aita santu gisa ageri da: jantziaren tolesak zabalak eta bakanak dira, oin bat maila batean igota baitauka; gorputza, beraz, oso modu sintetikoan dago irudikatua, burua ez bezala: begitartea oso serioa du, bizarra kizkur sakonez betea, eta tiara handi bat du buruan. Jasokundea Gaspar Becerrak ezarritako ereduaren jarraipena da, ez bakarrik Antxetaren lan guztietan agertzen dena, baita erromanista ororengan ere, hala nola Lope Larreakoa, Ambrosio Bengoetxea eta abarren lanetan. Afariko eta Oin Garbiketako erliebeak ere penintsulako iparraldeko lanetan errepikatu ziren gero; Zumaiako honetan handitasuna eta eredu klasikoek ekarritako baretasuna eta zorroztasun psikologikoa elkartzen dira. Gauza bera gertatzen da San Pedroren bizitzako gertaeretan, Antxetak geroko lanetan ere erabili baitzuen, hala nola Moneoko erretaulan; beste eskultoreengan ere izan zuten oihartzunik, Lope Larreakoarengan adibidez.
1575-1576. urteetan, Martin Arbizu mihiztatzailearekin orduan ere, Zuazola komendadorearen kaperako erretaula egin zuen, Azkotiko parrokia elizan. Galdua da egun, baina ezagutzen da ikonografia: Pietatea eta Santiago ageri ziren erdiko kalean, santuak alboetan eta Kalbarioa buruan. Artean ere Azpeitian bizi zela, Gasteizko San Migel elizako erretaula nagusia egiteko kontratua hitz hartu zuen 1575ean, Esteban de Velasco gasteiztar eskultorearekin batera eta Iñigo Zarragaren diseinuaren arabera. Zergatik ez dakigu, baina arazoak sortu ziren Elizaren eta Velascoren artean; Elizak irabazi zuen auzia, eta obraren eskubideak Antxetari eman zizkion Velascok. Bakarrik ezin zuela eta, Lope Larreakoarekin egin zuen. Erretaula horretatik pieza batzuk geratzen dira: Antxetarenak bide dira Zigorraldiaren eta Arantzazko Koroatzearen erliebeak, eta Daviden eta Moisesen bi erliebe txiki.
1576-1578 bitartean, Burgosko Las Huelgas monasterioko erretaula egin zuen, Martin Ruiz de Zubiate eskultorearekin batera; erretaula hartatik erliebe eder batzuk gordetzen dira, eta Andre Mariaren eta santuen hainbat irudi. Oso interesgarriak dira, Antxetaren italiar hezkuntza agertzen baitute biluziaren edertasunaren ikusmolde klasikoan. 1580 aldean, Burgosko katedraleko erretaula nagusiko Jasokundearen eta Koroatzearen taldeak egin zituen, eta Koruko Andre Maria, De la Fuente kalonjearen eskaeraz. De la Fuente Iruñeko gotzain zela hil zen, eta haren oinordekoek Antxetari eskatu zioten haren herrian, Burgosko Moneon, hari eskainitako kaperan erretaula egitea.
Estitxu Arozena
Lanak
Euskal Herriko Txapelketetan kantatua da 1993tik 2005era, eta Nafarroako Bertsolari Txapelketa birritan irabazitakoa, 1995 eta 1998an
Ondoko bertsoa, 1995ean Leitzan kantatutakoa da, Nafarroako Bertsolari Txapelketa irabaztean:
Joanes Antxeta
Bizitza eta lanak
Joanes Antxeta Iruñean hil zen, 1588an. Katedraleko klaustroan hilobiratu zuten, idatzi adierazkor honekin: “Hemen datza Antxeta, bere obrak ez zituena, ez goretsi, ez gutxietsi”.
Estitxu Arozena
Lanak
2021eko Nafarroako Bertsolari Txapelketan txapela jarri zion Saioa Alkaizari.
Joanes Antxeta
Estiloa
Antxetaren obra guztiek kalitate tekniko handia dute: trebetasun handiz garatu zituen Michelangeloren manierismoaren baliabide guztiak, hasieran aipaturiko italiar ereduen arabera. Juni ere maisu izan zuen; baina, Michelangeloren eraginez, Junik baino indar handiagoa du Antxetak, eta Juniren lanetan lazgarria dena, hunkigarri gertatzen da Antxietarengan.
Trentoren ondorengo gizona zen Antxeta, elizak mundua arau espiritualen arabera gauzatzea helburu zuen garaikoa. Hala, Michelangeloren formak Kontraerreformaren xedeen bortiztasunak beretu zituen: garai hartako nahasmen espirituala irudien gehiegizko keinuetan ageri da, haien estuasun izugarrian, adierazkortasunean; Antxetaren erretauletan gainezka egiten duen enfasia haren garai mistikoen adierazpen bortitzen pareko dela esan daiteke.
Pazayac
Pazayac Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Dordoina departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Pazayac udalerrian erroldatutako biztanleak 828 ziren. Familiak 310 ziren, horien artean 47 pertsona bakarrekoak ziren (9 bakarrik bizi ziren gizonak eta 38 bakarrik bizi ziren emakumeak), 89 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 122 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 52 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 534 ziren, horien artean 380 aktiboak ziren eta 154 inaktiboak ziren. 380 pertsona aktiboetatik 347 lanean zeuden (203 gizon eta 144 emakume) eta 33 langabezian zeuden (11 gizon eta 22 emakume). 154 pertsona inaktiboetatik 47 erretiraturik zeuden, 34 ikasten zeuden eta 73 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 9 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 7 margolariak eta 1 albaitaria.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 okindegi zen eta 1 altzari denda zen.
2000. urtean Pazayac udalerrian 24 nekazaritza-ustiategi zeuden, 315 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Arpoi
Arpoia gizakiak, historiaurretik, arrantzatzeko erabili izan duen xabalina bat da. Hasiera batean, bere muturra adarretik banatzen zen harrapakinean jotzen zuenean.
1864an Sven Foyn kapitain norvegiarrak, balearen arrantza lanbide zuena, buru eztandagarridun arpoia asmatu zuen. Honekin, ehiza prozesua azkartu eta "gizalegezkoagoa" egitea bilatzen zuen, harrapatutako balea berehala akabatuz.
Urpeko arrantzan ere erabiltzen da
Eujenio Onegin
Eujenio Onegin (Евгений Онегин) Alexander Puxkin errusiar idazlearen hitz neurtuz idatzitako eleberri bat da. Errusierazko literaturako idazlan klasiko garrantzitsuenetako bat da, eta bere protagonista ondorengo errusiar literatur heroien eredu bilakatu zen. 1825–1832 artean atalka argitaratu zen, eta 1833an jada bilduma osoa. Eleberri hau oinarritzat hartuz Piotr Ilitx Txaikovski errusiar musikagileak izenburu bereko opera bat konposatu zuen.
Argumentua
Aurrerago, Lenskik, aurrez gertatutakoaz jakitun izan gabe, Onegin Taniaren santuaren jaira gonbidatuko du: Tania, bere arreba Olga eta gurasoekin bakarrik. Jai honetan Oneginek jada faltan botatzen hasia den mundu sofistikatua oroitarazten dion dantzaldi handi bat topatuko du. Lenskiz mendekatzeko (eta baita bere burua dibertitzeko ere), Oneginek Olgarekin dantzatu eta neskatan egingo du. Lenskik hau ikusirik jeloskor eta haserretuta alde egin eta biharamunean Onegini duelu batera desafiatuko du. Dueluan Oneginek Lenski hil eta ihes egingo du.
Taniak Oneginen etxaldea bisitatu eta alboetan oharrak dituzten haren liburuak irakurriko ditu, haiek irakurriz Oneginen izaera literatur heroien nahas-mahasa bat besterik ez dela usteko du, eta "benetazko Oneginik" ez dela existitzen. Geroago familiak Tania Moskura eraman eta hiriburuko gizartean aurkeztuko dute.
Handik urte batzuetara, Oneginek, halabeharrez, printzea den bere lehengusuarekin topo egingo du, hark harrera ekitaldi batera gonbidatuko du. Han berriz ere Taniarekin topo egingo du, hasiera batean hura ote den zalantza egingo duelarik; bere lehengusuari galdegin eta hark bere emaztea dela erantzungo dio. Tania mundu berri honetan asko aldatu da eta bere edertasunak Oneginengan ahaldura eragingo du, hari ezezkoa eman izana sekulako hanka sartzea izan zela jabetzen delarik. Nahiz eta Tania ezkondua egon, Onegin haren maitasuna berreskuratzen saiatuko da, baina Taniak ez ikusiarena egingo du. Oneginek gutun bat idatziko dio, baina ez du erantzunik jasoko.
La estanquera de Vallecas
La estanquera de Vallecas (euskaraz Vallescaseko tabako-saltzailea) 1987ko Eloy de la Iglesia euskal herritar zinema zuzendariaren komedia dramatikoa da. José Luis Alonso de Santos antzerkigilearen izen berdineko antzezlanean oinarritua dago. Bertan, Emma Penella, José Luis Gómez, José Luis Manzano, Maribel Verdú, Antonio Gamero, Antonio Iranzo eta Juana Ginzo aktoreek antzeztu zuten.
Filma honetako soinu bandako Vallekas (1987) abesti nagusia Patxo Andion euskaldun kantautoreak konposatu eta abestu zuen
Argumentua
Leandro (José Luis Gómez), langabezian dagoen igeltseroa, eta Tocho (José Luis Manzano), haren laguna den mutil gaztea, Madril hiriko Vallecas auzoko tabako-denda batean lapurreta egiteko asmoz sartuko dira, baina estankoko Justa (Emma Penella) dendariaren ezusteko jarrerak euren asmoz zapuztuko du. Estankoaren kanpoaldean auzotarrek lapurrei oihu eta mehatxatu egingo diete, hortaz bi lapur kaskarrei dendako atea ixitea beste erremediorik ez zaie geldituko. Auzotarrek polizia ohartarazi eta haiek iristean kanpoaldeko plaza hustu eta gekari berrien zain kanpoaldean kokatuko dira. Estankoaren barnean, bi lapur lagun eta urduriak euren bi "bahituak" diren Justa dendaria eta Angeles (Maribel Verdú) ilobarekin liskarra izango dute, baina egoera baretzen doan heinean lauen arteko ezusteko adiskidetasuna sortuko da...
Odorrana orba
Odorrana orba Odorrana generoko animalia da. Anfibioen barruko Ranidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Belaiko lepoa
Belaiko lepoa Barazea eta Kartxela mendien arteko mendatea da; 1.727 m. Erronkari eta Zuberoa bereizten ditu, eta muga-mugan dago.
Sora (Italia)
Sora Italiako udalerri bat da. Frosinoneko probintzian kokatuta dago, Lazio eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Sorak honako udalerri hauekin egiten du muga:
Myotis csorbai
Myotis csorbai Myotis generoko animalia da. Chiropteraren barruko Myotinae azpifamilia eta Vespertilionidae familian sailkatuta dago
Grandyle Village (New York)
Grandyle Village Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Erie konderrian dago, New York estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Aubigny-en-Artois
Aubigny-en-Artois Frantziako udalerria da, Pas-de-Calais departamenduan dagoena, Nord–Pas-de-Calais eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Aubigny-en-Artois udalerrian erroldatutako biztanleak 1.306 ziren. Familiak 492 ziren, horien artean 138 pertsona bakarrekoak ziren (47 bakarrik bizi ziren gizonak eta 91 bakarrik bizi ziren emakumeak), 141 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 173 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 40 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 544 etxebizitza zeuden, 508 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 8 bigarren erresidentzia ziren eta 27 hutsik zeuden. 415 etxeak ziren eta 126 apartamentuak ziren. 508 etxebizitza nagusietatik 343 bere jabearen bizilekua ziren, 149 alokairuan okupaturik zeuden eta 17 doan lagata zeuden; 13 etxek gela bat zuten, 32 etxek bi zituzten, 73 etxek hiru zituzten, 125 etxek lau zituzten eta 266 etxek bost zituzten. 369 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 242 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 186 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 860 ziren, horien artean 595 aktiboak ziren eta 265 inaktiboak ziren. 595 pertsona aktiboetatik 549 lanean zeuden (306 gizon eta 243 emakume) eta 46 langabezian zeuden (25 gizon eta 21 emakume). 265 pertsona inaktiboetatik 55 erretiraturik zeuden, 109 ikasten zeuden eta 101 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Aubigny-en-Artois udalerrian 525 unitate fiskal zeuden, 1.304,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.982 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 102 komertzioetatik, 3 janari enpresak ziren, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 7 eraikuntza enpresak ziren, 29 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 garraio enpresak ziren, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 8 finantziazio enpresak ziren, 7 higiezinen enpresak ziren, 8 zerbitzu enpresak ziren, 22 administrazio publikoko enpresak ziren eta 8 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 31 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 4 banku bulegoak, 4 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 2 autoeskolak, 1 igeltseroa, 1 margolaria, 2 zurginak, 1 argiketaria, 1 eraikuntza enpresa, 5 ile apaindegiak, 1 albaitaria, 2 jatetxeak, 2 higiezinen agentziak eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 16 establezimendu komertzialetatik, 2 supermerkatuak, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen, 1 harategi zen, 1 liburu denda zen, 3 arropa dendak, 1 etxerako tresna denda zen, 1 zapata-denda zen, 1 lur eta paretak apaintzeko denda zen, 2 drogeria eta 2 lore-dendak ziren.
2000. urtean Aubigny-en-Artois udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen. Aubigny-en-Artois udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 497 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Ehun eta laurogeita hamazazpi
Ehun eta laurogeita hamazazpi (197) ehun eta laurogeita hamaseiaren ondoren eta ehun eta laurogeita hemezortziaren aurretik doan zenbaki osoa da.
Kanadako historia
IX. mendea - XV. mendea
IX. mendean irlandarrek, bikingoek Islandiatik bidali baitzituzten, San Lorenzoko golkoan hartu zuten egoitza. 1000. urte inguruan bikingoak Leif Eriksonen agintepean Labradorko kostaldera joan ziren, eta Vinland (“Mahasti lurraldea”) jarri zioten izena lurralde hari. Lehen talde horiek ez ziren ordea zabaldu.
Saint-Léons
Saint-Léons Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Aveyron departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Kanadako historia
IX. mendea - XV. mendea
1497an Giovanni Caboto veneziarrak esploratu zituen, Ingalaterraren zerbitzutan, Labrador, Ternua eta Ingalaterra Berriko kostaldeak. 1543an Jacques Cartier, San Lorenzo ibaian gora, Hochelagako indiar herrira heldu zen.
Saint-Léons
Biztanleria
2007an Saint-Léons udalerrian erroldatutako biztanleak 340 ziren. Familiak 125 ziren, horien artean 36 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 28 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 49 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Kanadako historia
XVI. mendea - XVII. mendea
XVI. mendearen bigarren erdian euskal baleazaleek Ternuako kostaldeetan hartu zuten egoitza eta dirudienez baita Eskozia Berrian ere; gero frantsesek egotzi zituzten handik, XVII. mendearen lehen erdian. Lehen kolonizazio saioak Samuel Champlainek egin zituen, eta hark fundatu zuen Quebec 1608an lehen frantses kolonoak eramanda.
Saint-Léons
Etxebizitza
2007an 230 etxebizitza zeuden, 127 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 85 bigarren erresidentzia ziren eta 18 hutsik zeuden. 215 etxeak ziren eta 15 apartamentuak ziren. 127 etxebizitza nagusietatik 102 bere jabearen bizilekua ziren, 18 alokairuan okupaturik zeuden eta 7 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 6 etxek bi zituzten, 21 etxek hiru zituzten, 30 etxek lau zituzten eta 68 etxek bost zituzten. 91 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 61 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 51 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Phaethornis malaris
Phaethornis malaris Phaethornis generoko animalia da. Hegaztien barruko Trochilidae familian sailkatua dago.
Kanadako historia
XVIII. mendea
Ingalaterrak, Utrechteko Itunaren bidez (1713), Acadia (Eskozia Berria), Ternua eta Hudsongo badia eskuratu zituen. Zazpi Urteko Gerran berriz ere istiluak sortu ziren Frantziaren eta Ingalaterraren artean koloniaren nagusitasuna zela eta, eta frantsesek Quebec (1759) eta Montreal (1760) galdu zituzten. Parisko hitzarmenak Frantzia Berria Ingalaterrari ematea berretsi zuen. Britainiarren agintepean, 1774an, Quebeceko akta izenpetu zen, koloniako lehen konstituzio legea; konstituzio haren arabera Kanadako biztanleak britainiar herritarrak ziren; lege penal ingelesaren mende zeuden, baina lege frantses zaharrei eutsiz.
Saint-Léons
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen: