cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Operaren Lagunen Bilboko Elkartea
Operaren Lagunen Bilboko Elkartea edo OLBE —gaztelaniazko ABAO siglez ere ezaguna— operaren mundua bilbotarren artean herritar talde batek 1952an sortutako elkartea da.
Urtero opera denboraldia antolatzen dute, 46 urtez Coliseo Albia antzokian, eta 1990eko hamarkadaren amaieratik Euskalduna Jauregian.
Babesleak
Elkarteak, administrazioen eta enpresa pribatuen dohaintzak jasotzen ditu, eta horrez gain, opera emanaldietarako sarrerekin lortzen du finantzaketa.
Corvus orru
Corvus orru Corvus generoko animalia da. Hegaztien barruko Corvidae familian sailkatua dago.
Pierre Charles Fournier de Saint-Amant
Pierre Charles Fournier de Saint-Amant (1800ko irailaren 12a - 1872ko urriaren 29a) frantziar xakelari bat izan zen, bai eta Le Palamède xake aldizkariaren argitaratzailea ere.
1842an Howard Staunton ingeles xakelariaren aurka partida galtzeagatik ezaguna da, bi xakelarien maila paregabea zela eta, maiz Munduko Xake Txapelketaren final ez ofizialtzat joa.
Antton Telleria
Antton Telleria Lopetegi (Tolosa, 1993) tolosar kazetaria, musikaria, aurkezlea eta umoregilea da.
Ibilbide profesionala
EITBko hainbat saiotan egin du lan, irrati zein telebistan. Gaztea irratian Ze martxa! eta Akabo Bakea saioetan aritu zen eta gaur egun Dida irratsaioan aritzen da, bere anaia Julen Telleriarekin. Telebistan, besteak beste, ETB1eko Gure Kasa saioko aurkezle izan zen, hemen ere anaiarekin batera.
Umoregile moduan hainbat bakarrizketa egin ditu Barre librea saioan eta bere lehen ikuskizuna aurkeztu zuen 2021eko martxoan, Nekatutak izenekoa.
Musika
Irrati eta telebistetako lanetaz gain musikarekiko zaletasun handia du Telleriak. Perkusio ikasketak egin ondoren, bateriajolea da Adi! musika taldean. Horretaz gain, txarangetan ere jotzen du.
Lauri Kristian Relander
Lauri Kristian Relander (Kurkijoki,1883ko maiatzaren 31 - Helsinki, 1942ko otsailaren 9a) Finlandiako bigarren presidentea izan zen 1925etik 1931ra.
Filosofia eta agronomia ikasi zituen Helsinkiko Unibertsitatean eta Nekazaritza Ligan sartu zen. 1910etik 1913ra eta 1917tik 1920ra diputatua izan zen eta 1917an alderdiko buruzagietako bat zen. 1919an parlamentuko presidente hautatu zuten eta 1920an Viipuri probintziako gobernadore izendatu zuten.
1925ean Finlandiako presidente hautatu zuten. Ezkerrari eskatu zion demokrazia onartzea eta eskuinari errepublika onartzea. Kanpo-politikan finlandiarren isolamenduak jarraitu zuen.
Kizito
San Kizito (Buganda, 1872an — Namugongo, Buganda, 1886ko ekainaren 3a) Ugandako martirietako bat izan zen, Mwanga II.a Bugandako erregeak hildako martiririk gazteena.
Bizitza
1872 inguruan jaio zen Bugandako erresuman (Uganda modernoaren lurraldea). Aita Lukomera zuen izena eta mbamba leinukoa zen, eta ama Wangabira, fumba leinukoa. Karlos Lwangak hainbat aldiz salbatu zuen Kizito erregeak usteltzetik eta 1886ko maiatzaren 25ean bataiatu zuen, beste lau katekumenorekin batera. Bataioan Kizitori emandako izena ezezaguna da. Ekainaren 3an, Namugongon, Mwanga II.ak 31 kristau erre zituen bizirik, eta horietatik gazteena Kizito izan zen. Kizitoren azken hitzak «Agur lagunak, gure bidean gaude» izan ziren.
Kanonizazioa
1920an, Benedikto XV.a aita santuak dohatsu bilakatu zuen eta 1964ko urriaren 18an Paulo VI.a aita santuak kanonizatu zuen. Jaieguna ekainaren 3an ospatzen da. Haurren eta lehen hezkuntzako ikastetxeen zaindaritzat hartzen da.
Tacoronteko mentzeierria
Tacoronteko mentzeierria, Tenerife uhartea, gaztelar konkistatzaileak heldu zirenean banatuta zegoen bederatzi mentzeierrietako bat zen.
Gaur egungo Tacoronte udalerria baino askoz handiagoa zen lurralde bat hartzen zuen, lurralde horren barnean, egungo Santa Ursula, La Victoria de Acentejo, La Matanza de Acentejo eta El Sauzal udalerriak ere hartzen ziuelarik.
Tacoronteko mentzeierriko ekonomia, nagusiki, abeltzaintzan oinarritzen zen (ahuntzak, ardiak, zerriak). Nekazaritza eta itsaso eta basoetako baliabideen esplotazioa ere garatzen zen.
Tacoronteko mentzeierria, gerra alderdietako partaideetako bat izan zen, Tegueste, Taoro, Icod eta Dautekoekin batera. Gerra alderdiek, zorrotz aurre egin zieten gaztelar tropei, hauen aurkako gudu odoltsuak libratuz, uhartea konkistatzea eragozteko asmoz. Gudu horietako bi, amaierako balantze ezberdinekoak, mentzeierri honetan gertatu ziren, Acentejoko lehen gudua edo Acentejoko sarraskia eta Acentejoko bigarren gudua edo Acentejoko garaipena. Bigarren gudu hau amaitu ondoren, Teneriferen konkista amaitzen da, handik hilabete batzutara, Gaztelako Koroara erantsia izango dena.
Howard Schulz
Howard Schulz (Brooklyn, New York, 1953ko uztailaren 19a) estatubatuar enpresari bat da. Lehenago Starbucks-eko zuzendari nagusia izan zen. Gaur egun honen presidente exekutiboa da eta baita Seattle SuperSonics-eko jabea ere. Zuzendaritza Batzordeko kidea izan zen Square, Inc-an. 1998an, Schultz-ek Maveron sortu zuen, inbertsio talde bat, Dan Levitanekin. 2016an, Forbes aldizkariak Ameriketako Estatu Batuetako 232 pertsona aberatsenen artean kokatu zuen Schultz. 2016ko abenduaren 1ean, Schultz-ek bere dimisioa aurkeztu zuen Starbuckseko zuzendari nagusi gisa, 2017. urteko apirilean. Orduan Presidente exekutiboko kargua hartu zuen, Kevin Johnsonekin batera.
Bizitza
Howard Schultz maila ekonomiko nahiko baxuko familia bateko anaia nagusia zen (hiru ziren). Horregatik bere gurasoek esfortzu ekonomiko handia egin behar izan zuten Howard unibertsitatera joan ahal izateko.
Canarsie High Schoolean hasi zen ikasten, eta honen ondoren Northern Michigan University-an lizentziatu zen komunikazioetan. Ikasketak amaitu eta gutxira, Xerox enpresan hasi zen lanean ikasle moduan. Beranduago Hammarsplast enpresan sartu zen, eta honen presidenteorde bihurtu zen denborarekin.
Schultzek enpresa honen jabeak ezagutu nahi izan zituen eta harrituta geratu zen hauek bere artikuluarenganako zuten irrikagatik. Horregatik jabeetako bat konbentzitu zuen Starbucks-en zuzendari moduan kontratatzeko.
Lokaletan giro bikaina sortu zuen, eta bezeroen bigarren etxea bezalakoa izateko helburuarekin aldatu zituen dendak.
Bi enpresetan egin du lan bizitzan zehar, lehenegoa Hammarsplast, plastikozko konposatuak lantzen dituen enpresa bat, Suediako Perstorp enpresaren filial moduko bat. Howard enpresa honen presidenteorde bihurtzera heldu zen. Bigarrena, Starbucks.
1982an Howard-ek Italiara egin zuen bidaia oso garrantzitsua izan zen negozio honetarako, Italian hartu zituen ideiak oso arrakastatsuak izan zirelako, eta Estatu Batuetako kafearekiko kultura aldatu zuelako, Italiakoa ezarriz.
Starbucks denden diseinua, antolaketa edo giroa eta baita produktu batzuk, hala nola “expresso” famatua Italiako kafetegietatik kopiatu zuen, eta honek arrakasta itzela izan zuen.
Starbucks munduko kafe enpresa handiena da, munduan zehar 24.000 lokal baino gehiago ditu 70 herrialdetan banatuta. 150.000 langile ditu. Munduko 660. pertsona diruduena da eta 2,8 mila milioi euroko fortuna du. 1982an, Schultz Sheri Kerschekin ezkondu zen eta bi seme-alaba izan dituzte: Jordan (1986an jaioa) eta Addison Schultz (1989an jaioa). Jordan Schultz, Huffington egunkariko kirol-idazlea da.
Jugoslaviako Liga
Jugoslaviako Lehen maila (kroazieraz Prva Liga, serbieraz Пpвa Лигa), Jugoslaviako Erresuman (1918-1941) lehenik eta ondoren Jugoslaviako Errepublika Federal Sozialistan (1945-1992) jokatu zen futbol txapelketa nagusia izan zen. Honetaz gain Jugoslaviako Kopa ere jokatu zen.
Howard Schulz
Bizitza
Jordan Breanna Hawesekin ezkondu zen 2011ko irailean.
1996an, Howard eta Sheri Schultz-ek Schultz Family Foundazioa sortu zuten, gaur egun bi ekimen nazional onartzen dituena: Aurrera gaztedia. Honek, 16 eta 24 urte bitarteko gazteen enplegua sustatzen du (ikasten edo lan egiten ez daudenentzat). Aurrera beteranoak. Honen helburua 9/11-ko ondorengo militarren bizitza zibilerako trantsizioa erraztea da.
Kurrilo arrunt
Kurrilo arrunta (Grus grus) gruidae familiako hegaztia da, Eurasiako iparraldean bizi dena. Euskal Herrian negu partean ikusten dugu, urrian iritsi eta martxoan egiten du alde.
Jugoslaviako Liga
Podiuma
1923 eta 1992 arteko txapelketa guztiak kontutan harturik.
Kurrilo arrunt
Deskribapena
Kurriloa lertxun itxurako hegazti handia da, 96-119 cm arteko luzera eta 180-222 cm arteko hego-zabalera dituena. 5'7 kilogramo pisatzen ditu batazbete. Kolore grisa nagusitzen zaio, hegoen muturretan beltza bihurtzen dena. Burua eta lepoa beltzak dira, pileo gorria du eta begien parean marra zurixka batzuk hasten zaizkio lepoan zehar mantentzen direnak. Begia ere gorria da. Lertxunek baino moko laburragoa du, gris-berdexka kolorekoa. Hanka luzeak ditu, hauek ere gris kolorekoak. Kurrilo gazteek kolore arrea izaten dute.
Jugoslaviako Liga
Jugoslaviako Erresumako Liga (1923-1940)
Serbiar, Kroaziar eta Esloveniarren Erresuma deitu zen herrialdean 1923an antolatu zen lehenengo futbol liga. Hasiera batean Kopa txapelketen eredua jarraitu zuen eta 1927an liga itxura hartu zuen. Kroaziako eta Serbiako klubek irabazi zituzten titulu guztiak.
Kurrilo arrunt
Deskribapena
Ibilera dotorea du. Hegan ari denean lepoa eta hankak luzatu egiten ditu eta taldeek "V" itxurako egitura hartzen dute. Oso zaratatsua da, tronpetaantzeko zaratak urrutitik entzuten dira.
Zuhaitz sare
Zuhaitz sareek (hierarkikoa edo mistoa) zuhaitz erako banaketa fisikoa dute. Sare mistoa ohikoena da eta beste topologien elkartzeaz osatzen da: izarra, eraztuna, bus. Bus eta eraztun sareen arteko nahasketa edota hierarkizatutako eraztun multzo baten ondorioz gauzatzen da.
Kurrilo arrunt
Habitata
Kolonia handienak Eskandinavian eta Errusian eratzen ditu. Errusian bertan 100.000 kurrilo zenbatu izan dira. Taiga eremuetan, landaretza baxuko tokietan dauden hezegune eta zingirak okupatzen ditu. Neguetan Afrikara (Maroko eta Etiopiatik hegoalderantz), hegoaldeko Europara eta hegoaldeko Asiara (Pakistanera eta ekialdeko Txinara) migratzen da eta bertako nekazal eremuetan agertzen da (arroz soroetan bereziki). Ilunabarrean toki hauek utzi eta lo tokietara joaten da, padura eta aintziretatik gertu.
Jugoslaviako Liga
Jugoslaviako Errepublika Federal Sozialista (1945-1992)
Bigarren Mundu Gerra bukatu ondoren berriz ekin zitzaion Liga jokatzeari. Zagrebeko hiru taldeek (Građanski, Concordia eta HAŠK) bat egin zuten Dinamo Zagreb taldea sortuz. Serbian ere talde berriak osatu ziren Belgradeko Izar Gorria (Crvena Zvezda) eta Partizan Beograd.
Kurrilo arrunt
Elikadura
Orojalea bada ere landare jatorriko elikagaiek dietaren %90-98 osatzen dute.
Jugoslaviako Liga
Ondorengo Ligak
Jugoslavia banatu zenean herrialde bakoitzak bere liga sortu zuen, Serbia eta Montenegrok ezik, biek batera jarraitu baitzuten Jugoslaviako Ligarekin, harik eta hauek ere banatu ziren arte.
Zuhaitz sare
Funtzionamendua
Normalean hub edo switch baten bidez eratutako sare nagusi bat du. Honetatik gainerako estazioak adarkatzen dira. Sare nagusi honetan informazioren fluxua hierarkikoa da.
Kurrilo arrunt
Elikadura
Ugalketa garaian landare jatorriko elikagaiak jaten ditu gehienbat, sustraiak, errizomak, tuberkuluak, fruituak, hostoak eta haziak. Dieta osatzeko intsektuak, armiarmak eta zizareak harrapatzen ditu, proteina kopuru bat behar baitu txitek garapen egokia izan dezaten.
Zuhaitz sare
Funtzionamendua
Estazio baten hutsegiteak komunikazioa ez du hondatzen.
Kurrilo arrunt
Elikadura
Negualdiaren hasieran ezkurrak jaten ditu ugari eta hauek amaitzen direnean uzta bildu ostean zelaietan gelditzen diren zekale haziak, bulboak eta lekaleak jaten ditu. Tarteka zizareak, barraskiloak eta inoiz ornodun txikiren bat ere bai.
Zuhaitz sare
Funtzionamendua
Mezua estazio guztietatik zabaltzen da. Honen ondorioz sareak:
Kurrilo arrunt
Ugalketa
Eztei-dantza konplexuak egiten dituzte sexu bietako kideek, beti ere toki lasai eta bereizietan, mugimendu, jauzi eta erakusketa bitxiak dituztenak, eta oso zaratatsuak. Bikotea eratu ondoren aintzira ertzeko landare baxuak baino gorago habia eraikitzen du adaxkak eta zurtoinak era desordenatuan ezarriz eta bertan emeak bi arrautza jartzen ditu. Guraso biek txitatzen dituzte hilabete batean zehar eta txitak jaiotzen dira, normalean egun batzuen diferentziaz. Lehenengo txitak gurasoen zaintza eta elikagai gehiago jasotzen ditu eta sarritan bigarrenak ez du aurrera egiten. 67-70 egun pasa behar dituzte txitek hegan egiten hasteko. Familiak bat eginda jarraitzen du migrazioan eta negu parte osoan ere. Helduak gazteak baino lehenago itzultzen dira kumatze eremuetara.
Taxonomia
Carl von Linneok deskribatu zuen 1758 urtean Systema naturae liburuan. Ardea grus izena jarri zion, Ardea "koartza" da eta grus "kurriloa". 1760 urtean Mathurin Jacques Brisson zoologo frantsesak sorturiko Grus generoan sartu zen.
Antzina hiru azpiespezie sailkatu ziren, G. g. grus, G. g. lilfordi eta G. g. archibaldi, baina gaur egun denak batera biltzen dira.
Joseph Fouché
Joseph Fouché (Le Pellerin, Frantzia, 1759ko maiatzaren 21a - Trieste, 1820ko abenduaren 25a) frantses politikaria izan zen.
Zuhaitz sare
Kanpo estekak
Network topology
Pirinio Garaiak
Pirinio Garaiak (Hautes-Pyrénées, ahoskatua; Nauts Pirenèus / Hauts Pirenèus,  ahoskatua) Frantziako 65. departamendua da. Okzitania eskualdean dago.
Historia
Departamenduko eskualde historikoa Bigorra izan zen, batzuetan independente eta bestetan Gaskoniaren barnean zegoena. Ehun Urteko Gerraren garaietan, Bretignyko hitzarmenaren ondorioz, eskualdearen gehiengoa ingelesen eskuetan geratu zen. XVI. mendearen hasieran, Nafarroako errege-erreginen lurjabea zen, Henrike III.a Nafarroakoak 1620an bere lurrak Frantziako Erresumarekin batu zituen arte.
1790eko martxoaren 4an, Frantziako Iraultzaren garaian, Bertrand Barère diputatuaren lanari esker egungo departamendua eratu zuten. 2016ko urtarrilaren 1ean Midi-Pyrénées eskualdea (departamendua bere barnean zegoen) Languedoc-Roussillon eskualdearekin batu eta Okzitania eskualde berria sortu zuen.
Geografia
Pirinio Atlantikoak, Gers eta Garona Garaia departamenduak eta Huescako probintzia mugakideak ditu. Departamenduak zenbait eskualde geografiko ezberdinak ditu: hegoaldean, Espainiako mugatik gertu, mendi altuak ditu (tartean Vignemale, Pic du Midi de Bigorre edota Néouvielle eta Arbizon mendizerrak). Erdialdean altuera ertaineko muinoak ditu eta iparraldean, berriz, nekazaritzarako aproposa den lur laua du. Gainera Pirinio Atlantikoetan bi exklabe txiki ditu, Erdi Aroko aztarnak direnak.
Joseph Fouché
Biografia
Oratoriako ikasle eta ondoren irakasle izan zen; 1789an iraultzarekin bat egin zuen. Konbentzioan hautetsia izan zen (1792), La Montagneko diputatuekin batera eta erregearen heriotzaren aldeko botoa eman zuen. Lyongo federalisten eta erregezaleen matxinada zapaltzera bidali zuten, Izu Handia antolatu zuen, eta Lyongo metrailatzaile izengoitia jarri zion jendeak. Gizon zitala zen, Iraultzaren ondorengo II. uteko Thermidor-eko kolpea (1794ko uztailaren 27a) bultzatu zutenetakoa; hala ere Thermidoreko Konbentziotik baztertua izan zen, atxilotua eta ondoren amnistiatua.
Pirinio Garaiak
Geografia
Tarbe inguruko eskualdea departamenduko hiriburu ekonomiko eta administratiboa da. Lurdak, departamenduko bigarren hiria dena, erromes-industria du eginkizun nagusia. Bagnères-de-Bigorre, Argelès-Gazost, Vic-en-Bigorre, Rabastens-de-Bigorre, Maubourguet edota Lannemezan herriak ere bertan daude.
Joseph Fouché
Biografia
Barrasi esker Poliziako ministro izendatu zutelarik (1799), Brumaireko 18ko estatu-kolpea prestatzeko, Bonaparteren esku jarri zuen Frantzia osoan antolatu zuen espioi sarea. Talleyrandek Otrantoko duke (1809) eta probintzia iliriarretako gobernari izendatu zuen.
Pirinio Garaiak
Geografia
Aturri ibaiaren goi-ibilgua igarotzen da erdialdetik eta Neste ibaiak ureztatzen ditu ekialdeko lurrak. Lannemezango goi-ordokiek hartzen dute departamenduaren iparraldea.
Joseph Fouché
Biografia
Poliziako ministro izan zen Ehun Egunetan, behin-behineko gobernukide izendatu zuten Waterlooko guduaren ondoren eta Borboien itzulera prestatu zuen. Poliziako ministro izan zen berriro eta Dresden (1815) enbaxadore izendatu zuten. 1816ko legearen ondorioz, erregea hil zutenen artekotzat zigorturik, Pragan eta Linzen egon zen, eta austriar egin zen; azkenean Triestera erretiratu zen.
Pirinio Garaiak
Hizkuntzak
Bidegurutze honetan, hiztun frantsesak elkarbizi dira okzitanieradunekin. Haiengandik hurbil, mugaz bestaldean, aragoieradun eta euskaldun hiztunak bizi dira.
Ekonomia
Laborantza (garia, garagarra, patata, artoa, mahatsa), abere hazkuntza (behi, ardi eta zaldi azienda), Tarbe inguruan biltzen den industria (tresneria mekanikoak eta aeronautikoak, kimika industria, zapatagintza) eta turismoa (udalekuak, negu kiroletarako azpiegiturak, Lurdarako erromesaldiak) dira ekonomia jarduera nagusiak.
Turismo
Parke nazionalek eta natura-erreserbek (Néouvielleko Natura-Erreserba edota Pirinioetako Parke Nazionala) departamenduaren zati handi bat osatzen dute, barnean Gavarnieko zirkua edota Pont d'Espagne dituztenak. Mendizaleentzat eskualde turistikoa da.
Jada antzinaroan bere ur termalak ezagunak ziren eta erreka hauen inguruan Cauterets, Luz-Saint-Sauveur edota Bagnères-de-Bigorre herriak jaio ziren.
Eskualdeko aintzirarik ezagunena Lac Bleu d'Ilhéou da, Cauteretsetik hego-mendebaldean dagoena.
Gainera, Luz-Saint-Sauveurren 'Jazz a Luz' izeneko jazz jaialdia eta Tarben 'Equestria' eta 'Tarbes en Tango' jaialdiak ospatzen dituzte.
Kurrilo arrunt
Euskal Herrian dituen izenak
Munduko kurrilo espezieen artean, Euskal Herrian bizi den bakarra da. Tokian tokiko euskalkiak dokumentatu ahal izan diren eremuan, honako formak jaso izan dira euskaraz hegazti honentzat: kurrilo edo kurrillo, grulla, kurlo eta lertsun.
Folklorea
Hegazti dotorea izanik hainbat armarri eta sinbolotan agertzen da, eta herrialde batzuetako zigiluetan ere ohikoa da kurriloaren ilustrazioak agertzea. Aipatzekoa da esate baterako Lufthansa Alemaniako aire konpainiaren sinboloa kurriloa dela.
Préhy
Préhy Frantziako udalerria da, Yonne departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Préhy udalerrian erroldatutako biztanleak 125 ziren. Familiak 53 ziren, horien artean 11 pertsona bakarrekoak ziren (11 bakarrik bizi ziren gizonak), 15 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 19 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 71 etxebizitza zeuden, 54 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 10 bigarren erresidentzia ziren eta 8 hutsik zeuden. 68 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 54 etxebizitza nagusietatik 44 bere jabearen bizilekua ziren, 8 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 2 etxek bi zituzten, 5 etxek hiru zituzten, 11 etxek lau zituzten eta 35 etxek bost zituzten. 41 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 26 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 26 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 83 ziren, horien artean 68 aktiboak ziren eta 15 inaktiboak ziren. 68 pertsona aktiboetatik 64 lanean zeuden (35 gizon eta 29 emakume) eta 4 langabezian zeuden (1 gizon eta 3 emakume). 15 pertsona inaktiboetatik 8 erretiraturik zeuden, 5 ikasten zeuden eta 2 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Préhy udalerrian 59 unitate fiskal zeuden, 143,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 21.679 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren eta 2 finantziazio enpresak ziren.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra margolaria zen.
2000. urtean Préhy udalerrian 19 nekazaritza-ustiategi zeuden, 828 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Pedro Gómez Valderrama
Pedro Gómez Valderrama (Bucaramanga, Kolonbia, 1923ko otsailaren 13a - 1992ko maiatzaren 7a) gaztelania idazlea, kazetaria eta diplomatikoa izan zen.
Bizitza
Zuzenbidea eta Zientzia Politikoak ikasi zituen Bogotan, Londresen eta Parisen. Kolonbian hainbat kargu publikoren ardura izan zuen bere esku, eta diplomatiko gisa ere nabarmendu zen atzerrian, baina letren alorrean da, batez ere, ospetsua, bera baita Mito aldizkariaren belaunaldiaren idazle nagusietako bat. Aldizkari horren sorreran parte hartu zuen 1955. urtean, eta aldizkari hartan eman zituen argitara bere lan aipagarriak, garai hartako kolonbiar idazle handienenekin batera, harik eta 1962. urtean aldizkaria desagertu zen arte. Mitoren inguruan sorturiko mugimenduko kide gisa, kolonbiar literaturan "aldaketa" kontzeptua praktikan jartzen ahalegindu zen Gómez Valderrama.
Idazle nekaezina izan zen, eta artikuluez gainera, hainbat ipuin, saiakera eta eleberri idatzi zituen bere karreran. Bereziki nabarmentzekoak dira Gómez Valderramaren ondoko obra hauek: Muestras del diablo (1958, Deabruaren erakusketak), El Retablo de Maese Pedro (1967, Maese Pedroren erretaula), La procesión de los ardientes (1973, Sutsuen prozesioa), Invenciones y Artificios (1975, Asmakizunak eta tramankuluak), La otra raya del tigre (1977, Tigrearen beste marra) eta La Nave de los Locos (1984, Eroen ontzia).
Artedius notospilotus
Artedius notospilotus Artedius generoko animalia da. Arrainen barruko Cottidae familian sailkatzen da.
Juillaguet
Juillaguet Frantziako udalerria da, Charente departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Juillaguet udalerrian erroldatutako biztanleak 131 ziren. Familiak 53 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak), 16 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 21 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 70 etxebizitza zeuden, 56 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 5 bigarren erresidentzia ziren eta 9 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 70etxeak ziren. 56 etxebizitza nagusietatik 45 bere jabearen bizilekua ziren, 9 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 6 etxek bi gela zituzten, 10 etxek hiru zituzten, 11 etxek lau zituzten eta 28 etxek bost zituzten. 48 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 21 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 29 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 77 ziren, horien artean 58 aktiboak ziren eta 19 inaktiboak ziren. 58 pertsona aktiboetatik 53 lanean zeuden (30 gizon eta 23 emakume) eta 5 langabezian zeuden (2 gizon eta 3 emakume). 19 pertsona inaktiboetatik 7 erretiraturik zeuden, 5 ikasten zeuden eta 7 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Juillaguet udalerrian 58 unitate fiskal zeuden, 140,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.777 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra argiketaria zen.
2000. urtean Juillaguet udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Lisle-sur-Tarn
Lisle-sur-Tarn Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Tarn departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Lisle-sur-Tarn udalerrian erroldatutako biztanleak 4.171 ziren. Familiak 1.701 ziren, horien artean 480 pertsona bakarrekoak ziren (204 bakarrik bizi ziren gizonak eta 276 bakarrik bizi ziren emakumeak), 569 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 536 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 116 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 2.068 etxebizitza zeuden, 1.752 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 117 bigarren erresidentzia ziren eta 199 hutsik zeuden. 1.801 etxeak ziren eta 260 apartamentuak ziren. 1.752 etxebizitza nagusietatik 1.207 bere jabearen bizilekua ziren, 499 alokairuan okupaturik zeuden eta 46 doan lagata zeuden; 17 etxek gela bat zuten, 100 etxek bi zituzten, 285 etxek hiru zituzten, 532 etxek lau zituzten eta 818 etxek bost zituzten. 1.245 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 788 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 768 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 2.443 ziren, horien artean 1.820 aktiboak ziren eta 623 inaktiboak ziren. 1.820 pertsona aktiboetatik 1.648 lanean zeuden (884 gizon eta 764 emakume) eta 172 langabezian zeuden (70 gizon eta 102 emakume). 623 pertsona inaktiboetatik 262 erretiraturik zeuden, 160 ikasten zeuden eta 201 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Lisle-sur-Tarn udalerrian 1.842 unitate fiskal zeuden, 4.383 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.612 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 229 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 4 janari enpresak ziren, 2 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 5 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 47 eraikuntza enpresak ziren, 32 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 9 garraio enpresak ziren, 10 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 4 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 10 finantziazio enpresak ziren, 19 higiezinen enpresak ziren, 39 zerbitzu enpresak ziren, 32 administrazio publikoko enpresak ziren eta 15 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 76 zerbitzu publikoetatik, 1 jendarmeria zen, 1 posta bulegoa, 3 banku bulegoak, 2 funerariak, 3 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 autoeskola, 10 igeltseroak, 10 margolariak, 7 zurginak, 6 iturginak, 6 argiketariak, 1 eraikuntza enpresa, 6 ile apaindegiak, 1 albaitaria, 6 jatetxeak, 9 higiezinen agentziak, 1 tintoreria eta 2 apaindegiak.
2009an zeuden 12 establezimendu komertzialetatik, 2 120 m2 baino gehiagoko dendak, 4 okindegiak, 1 harategi zen, 2 liburu dendak, 1 altzari denda zen eta 2 lore-dendak ziren.
2000. urtean Lisle-sur-Tarn udalerrian 134 nekazaritza-ustiategi zeuden, 3.872 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1 eta 3 lehen-hezkuntzako eskola zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
The Kings of Summer
The Kings of Summer (euskaraz Udako Erregeak) edo Toy's House (Toyren Etxea), 2013ko Jordan Vogt-Roberts estatubatuarrak zuzendutako drama}}-[[komedia film bat da. Nick Robinson, Gabriel Basso, Moisés Arias, Mary Lynn Rajskub, Erin Moriarty, Marc Evan Jackson, Megan Mullally, Alison Brie eta Nick Offerman aktoreek antzeztu zuten.
2013ko Sundanceko Zinemaldian estreinatu zen.
Argumentua
AEB, Ohio, Joe Toy (Nick Robinson) mutil nerabeak ezin du Frank (Nick Offerman) aita ezkongabearekin denbora gehiagoz bizitzea gehiago jasan. Joeren laguna den Patrick Keenan (Gabriel Basso) ere beren gurasoekin (Megan Mullally eta Marc Evan Jackson) eztabaidatu eta Joerekin elkartzean basoan bizitzera joatea erabakiko dute, bidai horretan Biaggio mutil bitxia lagun izango dute. Hiru nerabeak basoan beren kaxa heuren jana lortzen eta etxola bat eraikitzen ikasiko dute, baina aurrerago beren elkarbizitza zailtzen joango da.
Zábřeh
Zábřeh Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 13,666 biztanle ditu eta 34.58 kilometro koadroko azalera. Šumperk barrutian dago.
Camarsac
Camarsac Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gironda departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Camarsac udalerrian erroldatutako biztanleak 913 ziren. Familiak 350 ziren, horien artean 48 pertsona bakarrekoak ziren (24 bakarrik bizi ziren gizonak eta 24 bakarrik bizi ziren emakumeak), 141 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 145 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 371 etxebizitza zeuden, 351 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 2 bigarren erresidentzia ziren eta 17 hutsik zeuden. 363 etxeak ziren eta 8 apartamentuak ziren. 351 etxebizitza nagusietatik 286 bere jabearen bizilekua ziren, 61 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 5 etxek bi gela zituzten, 35 etxek hiru zituzten, 94 etxek lau zituzten eta 217 etxek bost zituzten. 300 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 136 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 199 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 594 ziren, horien artean 438 aktiboak ziren eta 156 inaktiboak ziren. 438 pertsona aktiboetatik 408 lanean zeuden (210 gizon eta 198 emakume) eta 30 langabezian zeuden (13 gizon eta 17 emakume). 156 pertsona inaktiboetatik 79 erretiraturik zeuden, 45 ikasten zeuden eta 32 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Camarsac udalerrian 360 unitate fiskal zeuden, 951 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.388 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 31 komertzioetatik, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 7 eraikuntza enpresak ziren, 8 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren, 3 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 4 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 12 zerbitzu publikoetatik, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 4 zurginak, 1 iturgina, 1 argiketaria, 1 eraikuntza enpresa, 2 ile apaindegiak eta 1 jatetxe.
Antzandobi
Antzandobi da hegaztien klaseko paseriformeen ordenako Laniidae familiako kideen izen arrunta.
Camarsac
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Camarsac udalerrian 9 nekazaritza-ustiategi zeuden, 195 hektarea erabiltzen.
Antzandobi
Elikadura
Elikatzeko ohiturengatik dira ezagun eta bereziak antzandobiak. Izan ere, intsektu eta ornodun txikiz elikatzen dira. Azken horien artean sugandila eta narrasti txikiak, sagu eta satitsuak, edota baita hegazti txikiren bat ere. Harrapariak dira, beraz (Euskal Herriko txori txikien artean ohitura hori daukaten bakarretakoak dira). Eta, behin harrapatuta, harrapakinak inguruko arantza edo alanbredun hesietan zintzilikatzen dituzte, hurrengo egunetarako gordailu gisa.
Camarsac
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Antzandobi
Antzandobiak Euskal Herrian
Euskal Herrian hiru antzandobi espezie bizi dira. Txori forma arruntekoak izanik, baina tamainaz handixeagoak, euskaraz jaso izan diren izenetan horrekin zerikusia dutenak nabari dira: begihandi, buruhandi, burunagusi, karrakari, karraska, pepetanbor, pikaporta, pikumotz, txorigaizto, txorihandi...
Euskal antzandobi espezieen artean, bi udakoak dira, migrariak (kaskagorria eta arrunta, negua Afrikan pasatzen dutenak), eta handia dago, urte osoan aurkit daitekeena Ebroko isurialdean:
Munduko espezieak
Munduan zehar, beste espezie hauek ere badira:
Prionopidae eta Malaconotidae familiak gertukoak ditu eta antzina antzandobien artean sailkatzen ziren. Adibidez, Malaconotidae familiako Laniarius atrococcineusak antzandobi sabelgorri du izen arrunta.
Séricourt
Séricourt Frantziako udalerria da, Pas-de-Calais departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Séricourt udalerrian erroldatutako biztanleak 52 ziren. Familiak 16 ziren, horien artean 8 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 8 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Camarsac
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Séricourt
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 27 etxebizitza zeuden, 18 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 5 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 27etxeak ziren. 18 etxebizitza nagusietatik 16 bere jabearen bizilekua ziren eta 2 alokairuan okupaturik zeuden; 6 etxek lau gela zituzten eta 13 etxek bost zituzten. 17 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 8 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 11 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 35 ziren, horien artean 26 aktiboak ziren eta 9 inaktiboak ziren. 26 pertsona aktiboetatik 22 lanean zeuden (12 gizon eta 10 emakume) eta 5 langabezian zeuden (5 gizon). 9 pertsona inaktiboetatik 3 erretiraturik zeuden, 2 ikasten zeuden eta 4 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen eta 2 zerbitzu enpresak ziren.
2000. urtean Séricourt udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden, 222 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Luxilus zonistius
Luxilus zonistius Luxilus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Trueba zinema (Bilbo)
Trueba zinema Bilboko Abando auzoko Colon de Larreategi kaleko 9. zenbakian egondako zinema da.
Zinemak ateak ixtean, eraikina behera bota eta hotel bat eraiki zuten bertan, "Abando Hotela".
Dolors Piera
Dolors Piera Llobera ( Puigvert de Agramunt ( Lleida ), 1910eko uztailaren 21a - Santiago de Chile, 2002ko urtarrilaren 20a ) irakasle sindikalista izan zen. Hezkidetza eta Freinet-en pedagogia defendatu zituen eta UGT - Unión General de Trabajadores (Langileen Batasun Orokorra) sindikatuaren Irakaskuntzako Langileen Federazioaren sortzaileetako bat izan zen. Lleidako misio pedagogikoak antolatu zituen. Mugimendu feministan engaiaturik, 1937an sortutako Unió de mujeres de Catalunia (Kataluniako Emakumeen Batasuna) erakundeko idazkari nagusia izan zen, eta baita PSUC - Partit Socialista Unificat de Catalunya (Kataluniako Alderdi Sozialista Batua) alderdiaren Emakumeen Batzordearen arduraduna ere. Bartzelonako Udalaren lehen emakume zinegotzia ere izan zen.
Biografia
Lehen urteak
Dolors Piera familia errepublikazale batean jaio zen. Amaren aitona, Pau Llobera, Lehen Errepublikako miliziano boluntarioa eta Puigvert de Agramunteko Errepublikanoen Etxearen sortzaileetako bat izan zen. Aitak, maisukatalanista eta aurrerakoiak, pedagogia berritzeko mugimenduan parte hartu zuen. Dolorsek ikasgela batean igaroko zuen bere haurtzaroaren zati handi bat aitarekin batera.
Pierak irakasle-ikasketak egin zituen Lleidako Eskolan (1924-1928). Eskola hartan Montessori Metodoa zabaltzen saiatzen ziren zenbait irakasle berritzailek lanean segitzen zuten, nahiz eta Primo de Rivera jeneralaren diktaduraren garaia izan. Bere irakasleen artean Pepita Úriz zegoen.
Dolors eta bere aita Lleidako Café Exprés-eko solasaldietara eta hiri bereko Ateneoan antolatutako ekintzetara joan ohi ziren. Haien artean, azpimarratzekoak dira 1926an antolatutako hitzaldiak, non Alexandre Galí, Rafael Campalans eta Pere Bosch i Gimpera-k parte hartu baitzuten. Horrez gain, Batec taldearen sortzaileen artean egon ziren. Talde horren helburua eskola laikoa sustatzea eta Célestin Freinet-en metodo pedagogikoa zabaltzea zen.
Ibilbide profesionala
Dolors Pierak 18 urterekin hasi zuen bere ibilbide profesionala Bartzelonako Xuclà kaleko Nesken Eskola Nazionalean. 1929an behin-behineko maistra postua lortu zuen 1916an sortutako Bartzelonako Udalaren Eskola Patronatuan. Garai hartan hasi zen harremanetan jartzen mugimendu feministarekin eta, aldi berean, bere prestakuntza politikoan sakondu zuen.
1931-1932 ikasturtean behin-behineko irakasle aritu zen Bell Lloc de Urgell-en eta, handik gutxira, Balaguerren. Han aurkitu zuen berriro Pepita Uriz, Hezkuntzako Langileen Federazioa (FETE-UGT) sindikatuaren eta PSUC alderdiaren sortzaileetako bat. Dolors Pierak FETEn sartzea erabaki zuen eta bertako kide gogotsua izango zen handik aurrera.
Pierak, garai hartan, Bloc Obrer i Camperol (Langileen eta Nekazarien Blokea) erakundearen inguruko zirkuluetan mugitzen zen eta 1934an Asturiasko gertaeren ondorioz izan ziren errepresialatuen haurren harrera-batzordearen partaide izan zen. Bikotekidearekin batera, eskualdeko presoak laguntzeko batzordean sartu zen.
1935ean UGTko Bartzelonako Irakaskuntza Federazioko Idazkaritza Nagusiaren ardura hartu zuen. Horrez gain, Katalunia ordezkatu zuen 1936an Madrilen egin zen irakasle sindikatuen Estatuko Kongresuan eta Pariseko Irakasleen Munduko Kongresuan ere Kataluniako ordezkaria izan zen. Sindikatuaren aldizkariaren zuzendaria ere izan zen: L'Escola Proletària.
Alfafar
Alfafar Valentziako Erkidegoko udalerria da, Horta Sud eskualdean eta Valentziako probintzian kokatua.
Dolors Piera
Ibilbide profesionala
Gerra zibilaren hasieran, FETE sindikatua berrantolatu eta FCTE - Kataluniako Irakasleen Langileen Federazioa bihurtu zen. Bertan, Dolors Piera Bartzelonako Irakasle Nazionalen Ataleko idazkari hautatu zuten. FCTEk kongresu bakarra egin zuen Bartzelonan 1938ko urtarrilean.
Alfafar
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 20.853 biztanle zituen.
Dolors Piera
Ardura sindikaletik militantzia politikora
Uztailaren 18ko estatu kolpearen ondoren, Villafrancako Batzorde Iraultzailean sartu zen. Urte bereko uztailean PSUC - Partit Socialista Unificat de Catalunya (Kataluniako Alderdi Sozialista Batua) alderdian sartu zen eta bertan Batzorde Exekutiboko kide izan zen, Emakumeen Komisioaren arduraduna izanik. Bartzelonara joan zen bizitzera eta bertan bikotekide izango zuen Pere Aznar ezagutu zuen.
1937an, gerra zibila betean, Emakumearen Kongresuaren antolaketan parte hartu zuen eta bertan La unidad nos dará la victoria (Batasunak emango digu garaipena) txostena aurkeztu zuen. Unió de Dones de Catalunya (Kataluniako Emakumeen Batasuna) erakundearen sortzaileetako bat ere izan zen eta haren idazkari orokorra izendatu zuten. Urte berean, Bartzelonako zinegotzi gisa, Pasionariari lagundu zion Parisko Neguko Belodromoan egindako mitinean.
PSUC alderdiarekin 1937ko urrian Bartzelonako Udalean hautatutako lehenengo emakume zinegotzia izan zen. 1938ko abuztuan Kultura Zinegotzi izendatu zuten. Kargu horretan lan handia egingo zuen Bartzelonara ihesean etorritako errefuxiatuen beharrei erantzuten. 1939ko urtarrilean tropa frankistek hiria okupatu zuten arte jarraitu zuen zinegotzi ardurarekin. PSUCeko kidea izan zen 1940ko hamarkadan kanporatu zuten arte.
Erbestea
Errepublikanoek gerra galdutakoan, Dolors Piera Parisera erbesteratu zen. Han, Haurrentzako Nazioarteko Bulegoan lan egin zuen eta 4 hilabete eman zituen naziek atxilotuta Fresnesko espetxean. Askatu zutenean, berak eta bere neba Josepek Frantziatik alde egin behar izan zuten. Kuba transtatlantikoan Dominikar Errepublikara joan zen eta gero Txilen finkatu zen. 1940ko martxoan iritsi zen, han berriz ere aurkitu zuen Pere Aznar bikotekidea eta haien seme-alabak jaio ziren. Piera berriro hasi zen irakasle lanetan eta Bialik Eskolako zuzendariordea eta Andersen Eskolako zuzendaria izan zen 1970 arte.
Dolors Pierak bere militantzia feminista aktiboarekin jarraitu zuen Txilen. Santiagoko Emakumeen Biltzarra antolatu zuen eta Kataluniako Zentroaren sustatzaileetako bat ere izan zen.
1977an Bartzelonan izan zen bisitan eta bertan Estatutuaren aldeko irailaren 11ko manifestazioan parte hartu zuen.
2002an Txileko Santiagon hil zen eta bertan izan zen hilobiratua.
Esker onak
2006ko martxoan, UdL - Lleidako Unibertsitateko Aukera Berdintasunerako eta Emakumearen Sustapenerako Dolors Piera Zentroa sortu zen, Emakumearen Ikasketen Diziplinarteko Mintegiaren (SIED) eta Lleidako Unibertsitatearen (UdL) arteko hitzarmenaren bidez. Dolors Piera Zentroaren helburuak honako hauek dira: genero-arloko ikerketa eta irakaskuntza sustatzea, profesionalak prestatzen laguntzea eta errealitatea eraldatzea, gizarte justuagoa eta berdintasunezkoagoa izan dadin.
Vilafranca del Penedèseko Dolors Piera ikastetxe publikoak 1934an herri horretan irakasle postua izan zuen pedagogoa gogorarazten du.
2018az geroztik, Lleidako Balàfia barrutiak Dolors Piera izena duen plaza bat du, auzo-erakundeek luzaroan eskatutako errekonozimendua.
Bartzelonako hiriak ere, non zinegotzi izan baitzen, plaza bat eskaini dio Poblenou auzoan maistra errepublikar eta erbesteratuari.
'Patafisika
'Patafisika edo patafisika Frantzian XX. mendearen bigarren erdian sortutako kultura mugimendu bat da, surrealismoari estuki lotua. Izena Alfred Jarry idazlearen liburu batetik hartua izan zen: Gestes et opinions du docteur Faustroll, pataphysicien (1897-1898). Lan horretan inspiratuta Jarryren zale batzuek zientziaren parodia proposatu zuten, patafisika alegia; patafisikaren helburu nagusia zera izango litzateke: "irtenbide imaginarioen eta salbuespenak erregulatzen dituzten legeen ikerketa".
Etimologia
«Patafisika» hitza ἐπὶ τὰ μετὰ τὰ φυσικά («epí ta metá ta physiká») formularen uzkurdura da eta itzulpena hauxe izango litzateke: "fisika ondoren dagoenaren inguruan dagoen zera hura".
Mugimendu hau izendatzerakoan hitza aurretik jartzen den apostrofoak zalantza handiak eragin ditu. Jarryren esanetan apostrofo horren funtzioa calembour izeneko hitz joka saihestea izango litzateke. Dena dela, baieztapen horrek umore adierazpena ematen du zeren eta "patafisika" bera "metafisika"rekin calembour baita ("patte à physique", "pas ta physique", "eta pâte à physique"). Apostrofoak ez du hitzaren esanahia aldatzen. Beste pentsalarientzat apostrofoak sustantiboa eta adjektiboa bereizi egiteko aukera emango luke: sustantiboa apostrofoaz eta adjektiboa ikur hori gabe.
Sortzaileak
"Société de recherches savantes et inutiles" (Bilaketa Akademiko eta Alferrikako Elkartea) lemapean, 1948an Collège de 'Pataphysique sortu zen. Elkarteren lehenengo sortzaileak Mélanie Le Plumet, Oktav Votka eta J-H Sainmont. Elkarteak, erakunde zientifikoen parodia, aldizkari bat argitaratu zuen, Viridis Candela (Kandela berdea); bertan Boris Vian, Eugène Ionesco, Alfred Jarry, Julien Torma, Oulipo eta beste sinadura ezagunak edo gero ezagunak izango zirenak agertu ziren.
Sean Scully
Sean Scully (Dublin, 1945eko ekainaren 30a) irlandar margolaria da.
Croydon College of Art eskolan, Newcastle Unibertsitatean, eta Harvarden egin zituen ikasketak. 1973-1975 bitartean Chelsea School of Arten eta Londresko Unibertsitateko Goldsmith Collegen lan egin zuen irakasle gisa. Bien bitartean bakarkako bere lehen erakusketa egin zuen, Rowan Galleryn (1973). Lehen aldi figuratibo kaligrafiko baten ondoren, 1970eko hamarraldiaren hasieran abstrakziora egin zuen, Pollocken eta Mondrianen argitasun plastikoaren eraginpean. Denbora horretan sareta modukoak egiten jarraitu zuen, lerro diagonalekin, gainaldeari eta sakontasunari buruzko hausnarketa moduan. 1975ean Estatu Batuetara joan zen eta eskolak eman zituen Princeton Unibertsitatean. Erakusketak egin zituen Santa Monicako Torutue Galleryn (1975), eta New Yorkeko Buffy-Gibbsen. 1974tik aurrera halako kromatismo itzaltsu bat agertu zen bere obran, eta bere konposizioak estatikoagoak eta zorrotzagoak egin ziren: "gotorleku koadroak" ziren. 1980ko hamarraldian pintzelkada lodiak eta era askotako egiturak eta koloreak erabiliz hasi zen margotzen. Scullyk "marra" erabili du bere obra osoaren ezaugarri nagusitzat, mendebaldeko kulturaren topiko bat delako, eta kultura horri buruzko gogoeta egiten saiatzen da marraren bidez.
Siegbert Tarrasch
Siegbert Tarrasch (Breslau, Prusiako Erresuma, 1862ko martxoaren 5a - Munich, Bavaria, 1934ko otsailaren 17a) alemaniar xakelaria izan zen.
XIX. mendearen amaiera aldera eta XX. mendearen hasierako xakelari onenetakoa eta ondorengoegoan eragin handienetakoa izan zuen. 1903an parte hartutako 13 txapelketatik 7 irabazi zituen, bere garaiko beste edonork ez bezala.
Xakearen teorizatzailea izan zen, Wilhelm Steinitzen irakaspenak bereganatu eta oraindik eta errefinamendu handiago batera eraman zituen, horrek xakearen garapen garrantzitsua ekarri zuen.
Basoilo handi
Basoilo handia (Otis tarda) otidae familiako hegaztia da, Eurasian bizi dena. Otis bere generoan espezie bakarra da.
Europa osoko lehorreko hegazti handiena da. Hegoaldeko eta erdialdeko Europako eskualde epeletan bizi diren espezimenak ez dira migratzaileak, Asiakoek berriz, hegoalderantz jotzen dute neguan.
Deskribapena
Hegazti handia da. Hanka eta lepo luzeak ditu eta upela itxurako gorputza. Estepako bizimodura moldaturik dago eta lasterkaria bada ere hegan egiteko gaitasuna ere badu. Munduan dagoen hegazti hegalari handiena da.
Sexu dimorfismo handia duen espeziea da, emea tamainaz heren bat txikiagoa baita. Arrek 90-105 cm-ko altuera hartzen dute, 2'1-2'7 metroko hego zabalera eta batez beste 9-10 kg-tako pisua. Inoiz aurkituriko handiena Mantxurian aurkitu zen (Txinan) eta 21 kg pisatu zituen. Emeak 75-85 cm garai eta 3'1-8 kg-ko pisua.
Bizkarraldean luma gorri-arreak dituzte eta azpialdea zuria da. Hankak eta lepoa grisak dira.
Elikadura
Basoilo handia orojalea da eta urte sasoiaren arabera aldatzen da. Abuztuan dietaren %48'4a landareek osatzen dute, %40'9a ornogabeek eta %10'6a haziek.
Ugalketa
Martxoa aldera hasten dira gorteatzen. Ordurako arrak udako lumajea izaten du eta negu partean arren artean izandako lehiek bakoitzaren lurraldea mugatzen dute. Emeen aurrean egiten dituzte gorteiamenduak ikusgarriak izaten dira, dantzan hasten da eta eztarria puzten du futbol baloi baten tamaina hartu arte. Ondoren lepoa jaitsi eta atzera botatzen dute burua gora begira dutela eta isatsa tentetu eta zabaltzen du.
Kopulatu eta arrautzak jarri ondoren emea arduratzen da arrautzez. Arrautzek 79'4 x 56'8 mm neurtzen dute eta 150 gramo pisatzen dituzte. Habiarik ez dute egiten, lurrean zulo bat egiten dute soilik. Habiak elkarrengandik gertu jartzen dituzte bikoteek, 9 metro inguruko distantziara.
Basoilo handia Euskal Herrian
Euskal Herriko azken basoilo handiak Nafarroako Bardean daude.