cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nazioarteko Aire Garraio Erakundea
Nazioarteko Aire Garraioko Elkartea (IATA) (ingelesez International Air Transport Association) elkarte pribatu bat da, eta bertako kide dira munduko aire-konpainia gehienak; egoitza nagusia Montrealen du. Elkarteko kideek (1995ean berrehundik gora) nazioarteko lotura erregularren %95 baino gehiago ziurtatzen dute. Garraiatzaileek 1,25 mila milioi aire-bidaiatik gora egiten dituzte urtean bidaiariekin, eta 20 milioi tonako karga garraiatzen dute airez.
Marrazki
Teknikak
Horretarako erabili zuten, adibidez, Luca Signorelli, Michelangelo, Rafael eta Carraccik.
Joana Heidrich
Joana Heidrich, (Zurich, Suitza, 1991ko urriaren 2a), hondartzako boleibolean lehiatzen den kirolari suitzarra da.
Nazioarteko Aire Garraio Erakundea
Aireko konpainiak, sortu zirenetik bertatik, ohartu ziren beharrezkoa zela nazioarteko erakunde batek estatuek sortutako erakundeen jarduerak osatzea. Horrela, 1919an, Europako sei konpainiek International Air Traffic Association taldea sortu zuten Hagan. Talde haren helburua zen garraioa prestatzea eta antolatzea, guztien aurreramendua ekarriko zuen lankidetza lortzeko xedeaz. Munduko bi Gerren bitarteko aldian antolatu zen elkartea, eta berehala frogatu zen bere eraginkortasuna (elkarteko kideen arteko harremanei dagokionez, biltzar orokorretako lana prestatzeko batzorde bereziak sortu eta garraio- eta tarifa-alorreko araudiak ezarri ziren).
Yinentulus
Yinentulus Protura animalia taldeko genero bat da. Acerentomidae familiaren barruan sailkatzen da.
Nazioarteko Aire Garraio Erakundea
Historia
IATAren lanak hiru jarduera nagusi hartzen ditu bere baitan: ordutegiak osatzea eta koordinatzea; garraio-txartelak bateratzea; tarifei eta garraio-baldintzei buruzko hitzarmenak lortzea. Chicagoko Konferentziaren ondoren (1944), International Air Traffic Associationeko idazkariak eta Air Transport Association of America (ATA) erakundeko presidenteak Konferentzia hartako lanetan parte hartu zuten herrialdeetako aire-garraiatzaileak bildu zituzten Habanan; 1945ean International Air Transport Association elkarte bezala antolatu zen.
Helburuak
IATAren helburuak dira, alde batetik, aireko garraio seguru, erregular eta ekonomikoak indartzea, eta bestetik, aire-garraioko konpainiei sortzen zaizkien arazoak konpontzeko aukera ematea. IATAren barruko antolamendua hau da: biltzar orokor bat, urtero biltzen dena presidentea hautatzeko, eta batzorde betearazle bat, kudeaketa zuzentzen duena eta batzorde iraunkorren betebeharrak zehazten dituena. 1968an IATAko kudeaketa-batzorde asko Genevara aldatu ziren. IATAko lanak lantaldeetan eta batzordeetan egiten dira, eta talde horietan gai jakinen azterketarako adituak biltzen dira. Talde eta batzorde horien gainetik, aireko konferentzietan adituak eta konpainietako zuzendariak biltzen dira. IATAk lan handia egiten du ibilbide beraren gaineko tarifak bateratzen, maiztasunak eta ordutegik egokitzen, bidaia-agentziak antolatzen, estatuen arteko aireko garraioak eragiten dituen trabak arintzen, eta ahal dela, ezabatzen.
Marrazki
Teknikak
Ikatz-ziria antzinatik ezagutzen zen, baina ez zen XIX. mendea arte zabal erabiltzen hasi. Harri beltzak baino kontraste-efektu nabarmenagoa egiten du paper zuriaren gainean.
Joana Heidrich
2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, Tokio 2020an (Tokio), esku hartu zuen, eta brontzezko domina eskuratu zuen hondartzako boleibolean Suitzako taldearekin, Anouk Vergé Depré-rekin batera, AEBren eta Australiaren atzetik.
Marrazki
Teknikak
Duen leuntasunagatik eta zehaztasunagatik, XIX. mendeko maisu marrazkilari nagusien lanabes begikoena bihurtu zen lapitza: besteak beste, Delacroix, Ingres, Corot eta Degasek erabili zuten. Marrazteko beste teknika batzuek kolorea erabiltzeko aukera ematen dute. Odol-lapitza (gorri koloreko buztin burdinaduna), adibidez, freskoen zirriborroak egiteko erabili ohi zen; uretan nahasten zen, eta pintzel batez marrazten zen. Freskoetan ez ezik, ohiko euskarrietan ere erabiltzen zen, paper gainean, adibidez, biluziak eta erretratuak egiteko batez ere, erabilerraza zelako. Leonardo da Vincik eta Michelangelok -eta manierismoaren jarraitzaileek geroago- maisutasunez erabili zuten teknika hori. Geroago ere, XVII eta XVIII. mendeetan, akademietako modeloen biluzietan eta zenbait paisaiatan erabili zuten. Inpresionistek, Renoir, Morisot edo Manetek, batez ere erretratuetan erabili zuten teknika hori.
Batzuetan, odol-lapitzarekin batera, harri beltza eta klera zuria erabiltzen zen, kolorez aberasteko marrazkia. Hiru koloreko teknika hori modan egon zen XVI. mendean, erretratuetarako. XVIII. mendean, Wateauk oraindik erabiltzen zuen bere buruen zirriborroetarako.
Pastelaren teknikan hauts koloreztatuzko makilatxo batzuk erabiltzen dira. Teknika horri esker, ezin hobeto adieraz daiteke materialaren egitura, azalarena batez ere.
XVIII. mendean sortu zen eta berehala jarraitzaile asko izan zituen pastelak, bukaeran olio-lanekin duen parekotasunagatik beharbada. XVIII. mendean, Chardin, La Tour edo Perroneau izan ziren teknika hau hobekien menderatu zuten maisuak, eta XIX. mendean, berriz, Degas, zeinak bakarrik edo olioarekin nahasita erabili baitzuen.
Euskarriak
Bertan marrazkiak egiteko erabili diren lehenengo materialak abereen larru prestatuak (larrutxak edo pergaminoak) izan dira.
Gero, papera zabaldu zenean, kolore eta egitura desberdinak saiatzeko aukera izan zuten marrazkilariek.
Kartoiak tamaina handiko lanetarako erabili ziren, zirriborroen eta obra bukatuaren bitarteko urrats gisa. Batez ere, harri beltza eta ur-margoa erabiltzen da kartoietan.
Euskarri guztien artean kalko-paperak aparteko garrantzia izan zuen, aukera ematen baitzuen irudi bat nahi adina aldiz errepikatzeko, nahi zen emaitza lortu arte. XIX. mendeko marrazkilari handi gehienek, behintzat, Ingres, Degas edo Gustave Morauk, adibidez, euskarri hori erabili zuten azken emaitzaren bitarteko urrats gisa.
Nork eta noiz eginak diren
Marrazkiak, askotan, margolan baten, eskultura- edo arkitektura-lan baten bitarteko urratsa besterik ez dira, gorago esan den bezala. Horregatik, XV., XVI. eta XVII. mendeetako marrazki gehienek ez dute sinadurarik ez datarik. Baldin badute, faltsua izaten da, geroago jarria. Halakoetan, erabilitako teknika eta euskarria aztertzeak, beste obra batzuetan erabilitako teknika eta euskarriekin alderatzeak, lagundu dezake lana noiz eta nork egina den zehazten. Marrazkiaren eta obra bukatuaren arteko antzekotasunak aztertzea izaten da marrazki horren jatortasuna zehatzeko eta egilea zein den jakiteko biderik zuzenena. Kontuan izan behar da obra bukatuak zuzenketak eta gorabeherak izan ditzakeela hasierako marrazkiarekiko, eta hori lagungarria izan daitekeela marrazkiaren egilea eta jatortasuna ezagutzeko.
Batzuetan, marrazkia egin zen garai bereko edo geroxeagoko bildumagileen zigiluak eta markak azaltzen dira marrazkiaren paperaren gainean, obraren egilea aipatuz.
XVIII. mendean hasi zen zabaltzen marrazkian egilearen izena jartzeko ohitura. Egilearen izenpea azaltzeak marrazkia bitarteko zirriborrotzat ez ezik artelantzat ere hartzen hasia zela erakusten du. XIX. mendetik aurrera, berriz, marrazki gehienak izenpetuta daude.
Leucippus fallax
Leucippus fallax Leucippus generoko animalia da. Hegaztien barruko Trochilidae familian sailkatua dago.
Pelophryne lighti
Pelophryne lighti Pelophryne generoko animalia da. Anfibioen barruko Bufonidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Banco de Crédito de la Unión Minera
Banco de Crédito de la Unión Minera Bilbon 1901ean jaiotako banketxea izan zen. Hasiera hasieratik jarrera oldarkorra mantendu zuen eta hori esker hainbat bezero lortu zuen.
1914ko abuztuaren 31n ordainketa-etendura bat adierazi zuen, errusiar eta japoniar zorrekin arazoak zituelako. Bizkaiko ekonomiarentzat izugarrizko kolpe suposatu zuen eta beste bankuek kaudimena erakutsi zuten arte ez ziren gauzak bere onera etorri. Hurrengo urteko martxoaren 15ean, bankuak berriro ateak ireki zituen.
1925eko otsailaren 10ean berriro ordainketa-etendura bat adierazi zuen. Kontseilariek bankuaren funtsak erabili zituen Burtsan espekulatzeko eta 1920–21eko depresioan dena galdu zuten. Galerak ezkutatzeko bezeroen dirua erabili zuten eta dena azaldu zenerako bankuak 252 milioiko galerak zituen. Porrota erabatekoa izan zen eta itun ekonomikoaren berrikustea aurreratu ere egin behar izan zuten. Bizkaiko Foru Aldundiak 75 milioiko obligazioak jaulki behar izan zituen. 1926ko martxoan hartzekodunen hitzarmena adostu zuten.
Moyon
Moyon Frantziako udalerria da, Mantxa departamenduan dagoena, Normandia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 474 etxebizitza zeuden, 431 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 13 bigarren erresidentzia ziren eta 30 hutsik zeuden. 419 etxeak ziren eta 31 apartamentuak ziren. 431 etxebizitza nagusietatik 242 bere jabearen bizilekua ziren, 184 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 20 etxek gela bat zuten, 16 etxek bi zituzten, 78 etxek hiru zituzten, 96 etxek lau zituzten eta 221 etxek bost zituzten. 337 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 186 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 194 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 628 ziren, horien artean 476 aktiboak ziren eta 152 inaktiboak ziren. 476 pertsona aktiboetatik 445 lanean zeuden (241 gizon eta 204 emakume) eta 32 langabezian zeuden (14 gizon eta 18 emakume). 152 pertsona inaktiboetatik 67 erretiraturik zeuden, 46 ikasten zeuden eta 39 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Moyon udalerrian 430 unitate fiskal zeuden, 1.098 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.737 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 48 komertzioetatik, 6 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 12 eraikuntza enpresak ziren, 14 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 finantziazio enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen, 5 administrazio publikoko enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 19 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 2 banku bulegoak, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 2 igeltseroak, 1 margolaria, 7 zurginak, 1 iturgina, 1 eraikuntza enpresa, 1 ile apaindegia eta 2 jatetxeak.
2009an zeuden 5 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen, 1 harategi zen, 1 drogeria zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Moyon udalerrian 68 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.862 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Diancistrus pohnpeiensis
Diancistrus pohnpeiensis Diancistrus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Bythitidae familian.
Xenops
Xenops Furnariidae familiako hegazti genero bat da.
Zangentulus
Zangentulus Protura animalia taldeko genero bat da. Acerentomidae familiaren barruan sailkatzen da.
La Ferté-Saint-Aubin
La Ferté-Saint-Aubin Frantziako udalerria da, Loiret departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an La Ferté-Saint-Aubin udalerrian erroldatutako biztanleak 7.010 ziren. Familiak 2.791 ziren, horien artean 727 pertsona bakarrekoak ziren (245 bakarrik bizi ziren gizonak eta 482 bakarrik bizi ziren emakumeak), 857 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 979 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 228 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 3.086 etxebizitza zeuden, 2.824 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 131 bigarren erresidentzia ziren eta 132 hutsik zeuden. 2.736 etxeak ziren eta 328 apartamentuak ziren. 2.824 etxebizitza nagusietatik 1.894 bere jabearen bizilekua ziren, 859 alokairuan okupaturik zeuden eta 71 doan lagata zeuden; 56 etxek gela bat zuten, 208 etxek bi zituzten, 479 etxek hiru zituzten, 785 etxek lau zituzten eta 1.296 etxek bost zituzten. 2.180 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 1.263 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 1.257 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Pange lingua
Pange lingua (eusk.: 'abes ezazu mihi') gorazarre nagusienetariko bat da, Tomas Akinokoak Corpus Christirako moldatua. Ostegun Santuan ere abestua, Benantzio Fortunatoren hitz batzuekin hasten da.
La Ferté-Saint-Aubin
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 4.470 ziren, horien artean 3.465 aktiboak ziren eta 1.005 inaktiboak ziren. 3.465 pertsona aktiboetatik 3.213 lanean zeuden (1.625 gizon eta 1.588 emakume) eta 253 langabezian zeuden (139 gizon eta 114 emakume). 1.005 pertsona inaktiboetatik 370 erretiraturik zeuden, 377 ikasten zeuden eta 258 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an La Ferté-Saint-Aubin udalerrian 2.870 unitate fiskal zeuden, 7.069 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.570 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 327 komertzioetatik, 9 janari enpresak ziren, 3 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 1 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresa zen, 20 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 35 eraikuntza enpresak ziren, 71 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 13 garraio enpresak ziren, 26 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 16 finantziazio enpresak ziren, 24 higiezinen enpresak ziren, 47 zerbitzu enpresak ziren, 32 administrazio publikoko enpresak ziren eta 28 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 94 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 3 banku bulegoak, 1 funeraria, 11 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 2 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekuak, 1 ibilgailuen alokairu bulegoa, 2 autoeskolak, 3 igeltseroak, 1 margolaria, 9 zurginak, 8 iturginak, 6 argiketariak, 1 eraikuntza enpresa, 9 ile apaindegiak, 2 albaitariak, 17 jatetxeak, 10 higiezinen agentziak eta 5 apaindegiak.
2009an zeuden 31 establezimendu komertzialetatik, 2 supermerkatuak, 2 brikolaje denda handika, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 4 okindegiak, 3 harategiak, 3 liburu dendak, 4 arropa dendak, 2 etxerako tresna dendak, 1 zapata-denda zen, 2 altzari dendak, 2 kirol-dendak, 1 drogeria zen, 1 bitxi-denda zen eta 3 lore-dendak ziren.
2000. urtean La Ferté-Saint-Aubin udalerrian 15 nekazaritza-ustiategi zeuden, 756 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zeuden 3 osasun-ekipamenduak botika ziren.
2009an 3 haur-eskola eta 4 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. La Ferté-Saint-Aubin udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 633 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Bailleulval
Biztanleria
2007an Bailleulval udalerrian erroldatutako biztanleak 269 ziren. Familiak 96 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 32 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 48 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 100 etxebizitza zeuden, 96 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 1 bigarren erresidentzia bat zen eta 3 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 100etxeak ziren. 96 etxebizitza nagusietatik 87 bere jabearen bizilekua ziren, 8 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 2 etxek bi gela zituzten, 3 etxek hiru zituzten, 23 etxek lau zituzten eta 68 etxek bost zituzten. 76 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 35 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 52 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 166 ziren, horien artean 122 aktiboak ziren eta 44 inaktiboak ziren. 122 pertsona aktiboetatik 118 lanean zeuden (66 gizon eta 52 emakume) eta 4 langabezian zeuden (2 gizon eta 2 emakume). 44 pertsona inaktiboetatik 19 erretiraturik zeuden, 12 ikasten zeuden eta 13 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Bailleulval udalerrian 97 unitate fiskal zeuden, 273 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.630 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 15 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 4 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 garraio enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 3 zerbitzu enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 zurgina eta 1 jatetxe.
2000. urtean Bailleulval udalerrian 12 nekazaritza-ustiategi zeuden, 528 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Elie Wiesel
Eli Wiesel (Wiesel Lázár; Sighetu Marmației, Transilvania, Errumania, - New York, ) jatorriz errumaniarra eta frantsesez idazten duen Estatubatuar idazlea izan zen. Wieselen lanak haren bizitzako bi esperientziaren oihartzuna dira: batetik, hamasei urte zituela Auschwitz eta Buchenwald kontzentrazio-esparruetan bizi izandako esperientzia, eta, bestetik, Sigheten bizi izandako fede hasidista.
1956an, jaioterritik irtetera behartu zuteneko pasadizoa idatzi zuen yiddish hizkuntzan: Et le monde se taisait (Eta mundua isilik gelditu zen). Handik bi urtera, La Nuit (1958, Gaua) argitaratu zen Frantzian, kontzentrazio-esparruei buruzkoa. Wieselek berak zioen ez erotzeko idazten zuela, edo erotasunaren hondoa jotzeko, bestela: Paroles d'étranger (1982, Atzerritarraren hitzak). L'Aube (1960, Egunsentia) eta Le Jour (1961, Eguna) lanetan, beste krisi-egoera batzuk jorratzen ditu. Egilearen tradizio bikoitza nabarmentzen dute lan horiek, yiddish ipuinarena, batetik, eta inspirazio hasidikoko eleberri espirituala, bestetik. 1966an, Sobietar Batasuneko juduen egoerari buruko inkesta baten ondoren, saiakera lan bat, Les Juifs du silence (Isiltasunaren juduak), eta antzerki-lan bat, Zalmen ou la Folie de Dieu (1968, Zalmen edo Jainkoaren erotasuna) idatzi zituen. 1968an, Médicis saria jaso zuen Le Mendiant de Jérusalem (Jerusalemgo eskalea) lanagatik. Judu hasidikoaren fedea azaltzen du Célébration hassidique (1972, Ospakizun hasidikoa), Célébration biblique (1975, Ospakizun biblikoa), Contre la mélancolie (1981, Malenkoniaren kontra), Célébration talmudique (1991, Ospakizun talmudikoa) lanetan. Le Testament d'un poète juif assassiné (1980, Poeta judu erail baten testamentua) obran, judu komunista gazte baten istorioa kontatzen du. Zapalkuntza eta esetsaldi antisemita oinarrizko gaiak dira Wieselen lanean, baina baita itxaropena, erbestealdia eta mundu galdu baten nostalgia ere. Le Cinquième Fils (1983, Bosgarren semea) eta L'Oublié (1989, Ahaztua) lanetan, Wieselen lanaren beste garrantzizko gai bat agertzen da: aita-seme harreman zaila. 1963an, Estatu Batuetako hiritartasuna hartu zuen, eta Bostongo Unibertsitateko Giza Zientzietako katedraburu izendatu zuten. 1986an, Bakearen Nobel Saria eman zioten, eta bi memoria-liburu argitaratu zituen: Tous les fleuves vont à la mer (1994, Ibai guztiak itsasora doaz) eta Et la mer n'est pas remplie (1996, Eta itsasoa ez dago beteta).
Manuel Lloret
Manel Lloret Zaragozi (Muro d'Alcoi, 1981eko abuztuaren 4a -). 2005ean txirrindularitza profesionalean debutatu zuen Comunidad Valenciana taldearekin.
Yamatentomon
Yamatentomon Protura animalia taldeko genero bat da. Acerentomidae familiaren barruan sailkatzen da.
Wenyingia
Wenyingia bi genero ezberdinen izena da:
Diancistrus robustus
Diancistrus robustus Diancistrus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Bythitidae familian.
Efrén Vázquez
Efrén Vázquez Rodríguez (Bilbo, 1986ko irailaren 2a - ) bizkaitar motozikleta gidari profesionala da. Ángela Vilariño auto pilotuarekin ezkondua dago.
2007ko txapelketan 250 z.k. kategorian hartu zuen parte Aprilia taldearekin eta 2008an, Blusens Aprilia Junior taldean, 125 z.k. kategoriazko Munduko Txapelketan. 2008an Efren CEP txapelduna izan zen. 2009tik Karlos Argiñanoren Bainet Derbi taldean dago.
Errekaldetarrak 2014an bere ibilbidearen lehendabiziko garaipena lortu zuen, Indianapolisko Sari Nagusian hain zuzen ere. Herri Torrontegi bere entrenatzaile izandakoak lasterketa bat irabazi zuen azken alditik, hogeita bost urte igaro zuen eta podiumaren gorengo mailara igotako bigarren euskal pilotu bilakatu zen.
Anouk Vergé-Dépré
Anouk Vergé-Dépré, (Berna, Suitza, 1992ko otsailaren 11a), hondartzako boleibolean lehiatzen den kirolari suitzarra da.
2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, Tokio 2020an (Tokio), esku hartu zuen, eta brontzezko domina eskuratu zuen hondartzako boleibolean Suitzako taldearekin, Joana Heidrich-rekin batera, AEBren eta Australiaren atzetik.
Magnum Force
Magnum Force (euskaraz Magnum Indarra) 1973ko Ted Post estatubatuar zinema zuzendariaren ekintza filma bat da. Clint Eastwood, Hal Holbrook, Mitchell Ryan, David Soul, Felton Perry, Robert Urich eta Tim Matheson aktoreek antzeztu zuten.
Harry Zikina Callahan inspektorearen saileko bigarren filma izan zen, aurretik Dirty Harry (1971) eta ondoren The Enforcer (197) filmak jarraitu zuelarik.
Argumentua
Harry Callahan (Clint Eastwood) kasuak argitzeko batere ohikoak ez diren bere metodoen ondorioz poliziaburuek zigor gisa Hilketa sailetik Zainketa sailera lekualdatu dute. Une berean, San Francisco hirian hilketak jazotzen hasi dira, hortaz, Harryren buruzagia den Neil Briggs (Hal Holbrook) tenienteak hilketa horiek argitzeko Callahan inspektorea berriz ere Hilketa sailera itzularaztea derrigortua egongo da. Ikerketak hilketa horien egilea Polizia saileko norbait dela adierazten du. Callahanek hilketa horien atzean zaintzaile gisa bere kabuz eta klandestinoki hilketak burutzen ari den polizia talde bat dagoelako susmoa du, hots, epaileek burututako lanarekin gustura ez, eta euren eskutik ustezko justizia egiten ari diren poliziak. Hortaz, Callahanen helburua lehez kanpo jarduten duten polizia ustel horiek nortzuk diren jakin eta atzematea izango da.
Monchy-Lagache
Monchy-Lagache Frantziako udalerria da, Somme departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Monchy-Lagache udalerrian erroldatutako biztanleak 733 ziren. Familiak 286 ziren, horien artean 56 pertsona bakarrekoak ziren (13 bakarrik bizi ziren gizonak eta 43 bakarrik bizi ziren emakumeak), 115 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 98 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 17 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 328 etxebizitza zeuden, 286 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 14 bigarren erresidentzia ziren eta 27 hutsik zeuden. 323 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 286 etxebizitza nagusietatik 221 bere jabearen bizilekua ziren, 57 alokairuan okupaturik zeuden eta 9 doan lagata zeuden; 9 etxek bi gela zituzten, 25 etxek hiru zituzten, 69 etxek lau zituzten eta 183 etxek bost zituzten. 211 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 130 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 117 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 464 ziren, horien artean 329 aktiboak ziren eta 135 inaktiboak ziren. 329 pertsona aktiboetatik 275 lanean zeuden (161 gizon eta 114 emakume) eta 54 langabezian zeuden (22 gizon eta 32 emakume). 135 pertsona inaktiboetatik 39 erretiraturik zeuden, 43 ikasten zeuden eta 53 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Monchy-Lagache udalerrian 273 unitate fiskal zeuden, 726,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.825 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 16 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 4 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 margolaria zen, 2 iturginak eta 1 ile apaindegia.
2000. urtean Monchy-Lagache udalerrian 11 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Pelophryne linanitensis
Pelophryne linanitensis Pelophryne generoko animalia da. Anfibioen barruko Bufonidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Pelophryne macrotis
Pelophryne macrotis Pelophryne generoko animalia da. Anfibioen barruko Bufonidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Aldaztorrea
Aldaztorrea, Aldaztorrean nengoanean edo Aldaztorrean izenburuarekin izendatu da ahozko tradiziotik datorkigun balada hau. Ezagutzen diren bertsioak iturri bakarra omen daukate: Azkue
Baladaren gaia amaginarreba gaiztoaren gaia da, Europako hegoaldeko hainbat ahozko literaturatan jorratua, Frantziako anderea baladan bezala.
Hona Azkuek berak Euskalerriaren Yakintzan, IV. alean, (169 eta 170. orrialdeetan) kopiatu zuen bertsioaren aldaera bat egungo grafiara egokitua. (Koldo Biguri, Joseba Lakarra eta Blanca Urgellen edizioari begira ere egin da honako bertsio hau):
Soulages-Bonneval
Soulages-Bonneval Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Aveyron departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Soulages-Bonneval udalerrian erroldatutako biztanleak 275 ziren. Familiak 114 ziren, horien artean 28 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 37 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 41 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 182 etxebizitza zeuden, 116 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 39 bigarren erresidentzia ziren eta 26 hutsik zeuden. 160 etxeak ziren eta 22 apartamentuak ziren. 116 etxebizitza nagusietatik 87 bere jabearen bizilekua ziren, 23 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 4 etxek bi gela zituzten, 20 etxek hiru zituzten, 37 etxek lau zituzten eta 55 etxek bost zituzten. 106 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 58 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 51 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 174 ziren, horien artean 137 aktiboak ziren eta 37 inaktiboak ziren. 137 pertsona aktiboetatik 127 lanean zeuden (70 gizon eta 57 emakume) eta 10 langabezian zeuden (3 gizon eta 7 emakume). 37 pertsona inaktiboetatik 21 erretiraturik zeuden, 8 ikasten zeuden eta 8 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 22 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 6 eraikuntza enpresak ziren, 6 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 zerbitzu enpresa zen eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra 120 m2 baino gutxiagoko denda bat zen.
2000. urtean Soulages-Bonneval udalerrian 25 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.722 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
David Muñoz Bañón
David Muñoz Bañón (Elx, Alacanteko probintzia, Espainia, 1979ko ekainaren 9a -). 2001ean txirrindularitza profesionalean debutatu zuen KELME-Costa Blanca taldearekin.
Palmaresa
2002 2005 2006
Caprifoliaceae
Caprifoliaceae landare loredunen klado bat da, barnean 860 espezie inguru, 42 generotan banaturik dituena. Ia mundu osoan zehar hedatua dago.
Taxonomia
Diervilloideae Caprifolioideae s.l. Linnaeoideae Morinoideae Dipsacoideae Valerianoideae
Zangoza Berria
Zangoza Berria Zangozako Alde Zaharreko hiru burgu historikoen eta zaharrena bat da, Euskal Herriko Nafarroa Garaia lurraldean kokatuta, Zangozerria eskualdean.
Burgua
Hasierako Erdi Aroko hiriguneak Iruñeko San Zerningo pentagonoa gogorarazten duen plano bat du, eta, beraz, Karrika Nagusia, kasu honetan ibaiaren gaineko zubi batean amaitzen dena, eta hiriko merkatari-ardatz, tertziario eta soziala izaten jarraitzen duena. Burgu honi (Zangoza Berria deitua) beste txikiago bat (Zangoza Hiribildua) gehitu zitzaion, ardatza Hiribildu karrika duena. Lehen kasuan, batez ere, Erdi Aroko herentzia ez da elizetan eta jauregietan bakarrik ikusten, baita etxadien barruan ere, baratzeak, etxetxoak eta etxe isolatuak, eta partzela-sare konplexu eta atomizatua.
Laster harresiz kanpo sortu ziren bi burgu edo auzo, 1150 inguruan Oltrakoa, ibaiaren eskuinaldean, San Andres elizako zubitik gertu, eta Castillon burgua 1171ean, Antso VI.a Jakituna zubiaren aurreko muinoaren gainean, Done Eztebe elizarekin.
Azken burgu hau, Castillon, XIV. menderako desagertu zen. Oltraz gain, etxe batzuk baino ez dira geratzen Tafallako errepidean.
Oharrak
<references group="lower-alpha" />
Nazioen Sari Nagusia
Nazioen Sari Nagusia (Grand Prix des Nations), erlojupeko txirrindularitza proba bat izan zen, urtero Frantzian ospatzen zena, irailean. Lehen aldiz 1932an ospatua, aldi berean, klasikoa bat eta erlojupeko Munduko Txapelketa ofiziotsu bezala hartua zen.
UCIk 1994an Munduko Txapelketa ofiziala sortu izanak eta 1996an Atlantako Olinpiar Jokoetako erlojupeko probak, Nazioen Sari Nagusiaren garrantzia biziki murriztu zuten nazioarte mailan. 2005ean, UCI ProTour sartu ondoren, lasterketa desagertu egin zen.
Bere azken edizioetan, probak, 70 kilometroko distantzia zuen. Lehenago, 1970 eta 1990eko hamarkaden artean, egin beharreko distantzia 90 kilometrokoa zen, eta, bere lehen edizioetan, 1950eko hamarkadaren erdialdera arte, ibilbidea 140 kilometrokoa zen.
Diancistrus springeri
Diancistrus springeri Diancistrus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Bythitidae familian.
Nazioen Sari Nagusia
Lasterketa honetan erregistratutako batez besteko abiadurarik handiena, Lance Armstrongek lortu zuen, 2000ko edizioan, 49,404 kilometro orduko abiadarekin.
Jacques Anquetil, 9 garaipenekin, lehiaketa honetan garaipen gehien lortu dituen txirrindularia da. Bigarrena, Bernard Hinault da, 5ekin, eta, hirugarren postuan berdindurik, Charly Mottet eta Antonin Magne daude, hiruna garaipenekin.
Proba hau irabazi duen espainiar bakarra, Luis Ocaña izan zen, 1971n.
Palmaresa
Oharra: 2000ko ekitaldia Lance Armstrongek irabazi arren, 2012an titulu guztiak kendu zioten
Pelophryne misera
Pelophryne misera Pelophryne generoko animalia da. Anfibioen barruko Bufonidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Colorado
Colorado Ameriketako Estatu Batuetako estatua da, Estatu menditsuen gunean kokatua dagoena. 1876az geroztik du estatu izaera. Iparraldean Wyomingekin, hegoaldean Mexiko Berriarekin, hegomendebaldean Arizonarekin, ekialdean Nebraska, Kansas eta Oklahomarekin, eta mendebaldean Utahrekin egiten du muga.
Mendi, ibai eta lautadetan ugaria delako da ezaguna. 2008an 4.939.456 biztanle zituen, 2000. urtean baino %14 gehiago. Hiriburua Denver du, baita hiri garrantzitsuena ere.
Richard E. Grant
Richard Grant Esterhuysen (Mbabane, 1957ko maiatzaren 5), Richard E. Grant bezala ezaguna, eswatiniar eta ingeles aktorea da.
Colorado
Hidrografia
Garrantzi handiko ibaiak jaiotzen dira Coloradoko estatuan: Missourira doan Platte eta Mississippira doan Arkansas ibaiak sortaldean, eta Rio Grande, Colorado eta Green ibaiak sartaldean.
Ecklak
Ecklak' Alemaniako udalerria da. estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Colorado
Klima
Klima kontinental lehorra da. Eguzkitsua. Tenperaturak gorabehera handiak izaten ditu, Colorado estatuko lurraldeen altueraren arabera.
Hazi
Hazia ernalkuntzaren ondoren obulua eraldatzean —ernalkuntzaren ondorengo garapen-fasean, alegia— sortzen den organoa da.
Colorado
Historia
XVI. mendean sartu ziren espainiar konkistatzaileak Coloradoko lurraldean; haiek izan ziren Coloradora iritsi ziren lehen europarrak. 1706. urtean, Juan de Ulibarri jabetu zen lur haiez Espainiako koroaren izenean. Estatu Batuek bere egin zuten Coloradoko iparraldea 1803. urtean; gainerakoa, Mexikorena zen aldea, 1848-1850. urteetan lotu zitzaion Estatu Batuen zatiari eta 1876. urtean Estatu Batuetako 38. estatu bihurtu zen.
Leucippus baeri
Leucippus baeri Leucippus generoko animalia da. Hegaztien barruko Trochilidae familian sailkatua dago.
Hazi
Hazian, enbrioia (garatzen denean landare berria emango duena), enbrioiaren estalkia edo endospermoa (elikagaiak dituena) eta haziaren estalkia edo tegumentua bereizten dira. Tegumentua era askotakoa izan daiteke: gogorra, biguna, kolore desberdinetakoa, etab.
Colorado
Ekonomia
Ibarrak ureztatzeko bide artifizialak erabiltzeak aurreramendu handia ekarri dio nekazaritzari eta hainbat gai berri landu ahal izan dira bertan: laboreak, azukre erremolatxa, patata. Fruituak lantzen dira mendebalean. Abere hazkuntza mendialdean (behi eta ardi aziendak). Argi indarra sortzeko eta landak ureztatzeko ura duten dituzten urtegi handiak daude. Lurpea oso aberatsa da: urrea eta zilarra (meatze hauek erabat ustiatu eta hustu ziren 1880-1920 urteetan), molibdenoa (Climax, 3.000 m-an dagoena, munduko mobdileno hobi handiena da), ikatza, petrolioa eta uranioa ateratzen dira. Janari industria, metalurgia, inprimategiak eta elektronika ere garrantzi handikoak dira.
Benantzio Fortunato
San Benantzio Honorio Klemente Fortunato (Venantius Honorius Clementianus Fortunatus; Treviso, c. 530 - Poitiers, c. 600) Poitiersko apezpikua (597) eta olerkaria izan zen. Poemak (Carmina, 11 liburu), hagiografiak (Vita Radegundis, Vita Martini) eta ereserkiak (Pange lingua eta Vexilla regis) idatzi zituen.
Ez zuten inoiz kanonizatu—993raino, san Ulrich Augsburgokoara arte, ez zuten horrelakorik egiten—baina jada Erdi Aroan beneratzen zuten.
Hazi
Haziak biribilak izaten dira; gehienak txikiak dira, eta kotiledoi edo hazi-hostoak izaten dituzte; gramo batetik beherako pisua izaten dute, baina badira astunagoak (27 kilotik gorakoren bat bada). Landare guztien haziek ez dute denbora bera behar izaten heldutasunera iristeko.
Angiospermoetan, fruituaren barnean dago, eta gimnospermoetan, berriz, biluzik.
Gimnospermoek sasifruituak dituzte; adibidez, pinaburua. Gimnospermoetan, enbrioiak, megagametofitoak (endospermoaren antzekoa baina haploidea da), epispermoak, nucellus-ak eta megasporaren mintzak osatzen dute hazia.
Angiospermoek benetako fruituak dituzte. Angiospermoen barruan, bi mota daude: monokotiledoneoak eta dikotiledoneoak. Monokotiledoneoetan, enbrioiak kotiledoi bakarra izaten du; dikotiledoneoetan, bi kotiledoi izaten ditu. Angiospermoetan, enbrioiak, endospermoak eta epispermoak osatzen dute hazia. Enbrioiak eta endospermoak, barruan, lipidoak, almidoia eta proteina-mota asko dituzte.
Illeville-sur-Montfort
Illeville-sur-Montfort Frantziako udalerria da, Eure departamenduan dagoena, eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Illeville-sur-Montfort udalerrian erroldatutako biztanleak 795 ziren. Familiak 274 ziren, horien artean 46 pertsona bakarrekoak ziren (29 bakarrik bizi ziren gizonak eta 17 bakarrik bizi ziren emakumeak), 87 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 137 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 307 etxebizitza zeuden, 275 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 22 bigarren erresidentzia ziren eta 9 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 306etxeak ziren. 275 etxebizitza nagusietatik 247 bere jabearen bizilekua ziren, 24 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 10 etxek bi zituzten, 32 etxek hiru zituzten, 71 etxek lau zituzten eta 161 etxek bost zituzten. 197 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 99 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 162 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 531 ziren, horien artean 387 aktiboak ziren eta 144 inaktiboak ziren. 387 pertsona aktiboetatik 347 lanean zeuden (202 gizon eta 145 emakume) eta 41 langabezian zeuden (20 gizon eta 21 emakume). 144 pertsona inaktiboetatik 36 erretiraturik zeuden, 51 ikasten zeuden eta 57 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Illeville-sur-Montfort udalerrian 305 unitate fiskal zeuden, 864,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.321 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 9 zerbitzu publikoetatik, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 1 margolaria, 1 zurgina, 2 iturginak, 1 argiketaria, 1 eraikuntza enpresa eta 1 ile apaindegia.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra arropa denda bat zen.
2000. urtean Illeville-sur-Montfort udalerrian 30 nekazaritza-ustiategi zeuden, 480 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Juan Martín del Potro
Juan Martín del Potro (Tandil, ), Delpo ezizenaz ezaguna, argentinar tenislaria da. 2009an Estatu Batuetako irekia irabazi zuen, orain arte lortutako txapelketa nagusiena. Finalerdian Rafael Nadal egotzi eta finalean Roger Federer irabazi zuen.
Courtelevant
Biztanleria
2007an Courtelevant udalerrian erroldatutako biztanleak 392 ziren. Familiak 144 ziren, horien artean 22 pertsona bakarrekoak ziren (11 bakarrik bizi ziren gizonak eta 11 bakarrik bizi ziren emakumeak), 54 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 61 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 7 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 158 etxebizitza zeuden, 147 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 4 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. 128 etxeak ziren eta 29 apartamentuak ziren. 147 etxebizitza nagusietatik 119 bere jabearen bizilekua ziren, 26 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 5 etxek bi gela zituzten, 10 etxek hiru zituzten, 42 etxek lau zituzten eta 91 etxek bost zituzten. 128 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 58 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 86 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 252 ziren, horien artean 192 aktiboak ziren eta 60 inaktiboak ziren. 192 pertsona aktiboetatik 166 lanean zeuden (93 gizon eta 73 emakume) eta 25 langabezian zeuden (11 gizon eta 14 emakume). 60 pertsona inaktiboetatik 19 erretiraturik zeuden, 18 ikasten zeuden eta 23 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Courtelevant udalerrian 166 unitate fiskal zeuden, 436 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.092 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 6 komertzioetatik, 2 eraikuntza enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren eta 2 higiezinen enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoak zurgina ziren.
2000. urtean Courtelevant udalerrian 9 nekazaritza-ustiategi zeuden, 249 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Pelophryne murudensis
Pelophryne murudensis Pelophryne generoko animalia da. Anfibioen barruko Bufonidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Sirtaki
Sirtaki (συρτάκι) greziar jatorriko dantza herrikoia da.
Berez, ez da greziar usadiozko dantza bat, bai ordea hasapiko dantzaren bertsio geldi eta arinen arteko nahasketa bat. Mikis Theodorakis musikagileak Zorba the Greek filmaren soinu bandarako burututako moldaketaren ondorioz, Zorbaren dantza edota Zorba izenak ere hartu ohi ditu.
Koreografia
Sirtakia eskuak aldamenekoen bizkar gainean jarriak dituzten lerro edota biribilak osatzen dituzten gizon taldeek dantza egin ohi dute. Lerro osaketa usadiozkoa da. Erritmoa 4 denboratakoa da, maiz abiaduraz azkartu eta 2 denboretara aldatzen delarik. Ondorioz, dantza mantso hasi eta pixkanaka bizituz dialarik, baina orokorrean ez du jauzirik izaten.
Chauffecourt
Chauffecourt Frantziako udalerria da, Vosgeak departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Chauffecourt udalerrian erroldatutako biztanleak 32 ziren. Familiak 12 ziren, horien artean 4 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak), 4 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 4 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 13 etxebizitza zeuden, 12 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 1 hutsik zegoen. Etxebizitza guzti hauek 13etxeak ziren. 12 etxebizitza nagusietatik 11 bere jabearen bizilekua ziren eta 1 alokairuan okupaturik zegoen; 3 etxek lau gela zituzten eta 9 etxek bost zituzten. 10 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 5 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 7 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Banteay Srei
Banteay Srei edo Banteay Srey (ប្រាសាទបន្ទាយស្រី) Kanbodian dagoen X. mendeko tenplu bat da, Shiva jainko hinduari eskainia. Angkor gunean dago, Phnom Dei muinotik gertu, antzina, Erdi Aroko hiriburu izan ziren Yasodharapura eta Angkor Thomenak izan ziren tenplu multzo nagusitik 25 kilometro ipar-ekialdera. Banteay Srei, nagusiki, hareharri gorriz eraikia da, berez, harresietan taila landu eta apaingarriak ahalbidetzen duten baliabideaz: tailak oraindik ikus daitezke. Eraikinak, berez, eskalan eginiko miniaturak dira, oso ez ohikoa, Angkorreko eraikinen estandarrarekin alderatuz gero. Faktore horiek tenplua oso ezagun bihurtu dute turisten artean, eta luze-zabal osoan bitxi preziatu edo khmer artearen bitxia bezala laudatua izatera eraman du.
Tenplua, multzoko guztietatik, emakumeek eraiki zuten bakarra da, X. mendearen amaieran, eta, berari buruz, ziur aski, guztietatik ederrena dela diote. Eraikitzeko, hareharri gorrixka bat aukeratu zen, eta gainontzekoak baino tenplu txikiagoa den, inongo zalantzarik gabe, ezinbestean bisitatu beharrekoa da Angkorrera iritsitakoan. Bere erliebe eta eskulturak, xehetasun ñimiñoeneraino landuta daude eta, haren harresien artean, bikain kontserbatutako hiru dimentsioko irudiak dauzka.
Khmer arte klasikoaren maisulan gailentzat hartzen da, eta zenbait barrutiz osatuta dago: haien aurrealdeetan, elezahar sakratuen atalak irudikatzen dituzten erliebe narratiboak daudee.
Saint-Gervais-sur-Roubion
Saint-Gervais-sur-Roubion Frantziako udalerri bat da,Drôme departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Gervais-sur-Roubion udalerrian erroldatutako biztanleak 771 ziren. Familiak 304 ziren, horien artean 80 pertsona bakarrekoak ziren (28 bakarrik bizi ziren gizonak eta 52 bakarrik bizi ziren emakumeak), 108 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 88 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 28 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 391 etxebizitza zeuden, 315 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 45 bigarren erresidentzia ziren eta 31 hutsik zeuden. 331 etxeak ziren eta 56 apartamentuak ziren. 315 etxebizitza nagusietatik 230 bere jabearen bizilekua ziren, 77 alokairuan okupaturik zeuden eta 8 doan lagata zeuden; 5 etxek gela bat zuten, 17 etxek bi zituzten, 48 etxek hiru zituzten, 93 etxek lau zituzten eta 152 etxek bost zituzten. 216 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 132 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 164 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 484 ziren, horien artean 371 aktiboak ziren eta 113 inaktiboak ziren. 371 pertsona aktiboetatik 329 lanean zeuden (182 gizon eta 147 emakume) eta 42 langabezian zeuden (13 gizon eta 29 emakume). 113 pertsona inaktiboetatik 46 erretiraturik zeuden, 35 ikasten zeuden eta 32 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Gervais-sur-Roubion udalerrian 314 unitate fiskal zeuden, 766,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.684 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 36 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 8 eraikuntza enpresak ziren, 10 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren, 4 administrazio publikoko enpresak ziren eta 4 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra lurrin-denda bat zen.
2000. urtean Saint-Gervais-sur-Roubion udalerrian 31 nekazaritza-ustiategi zeuden, 850 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.