cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Saint-Suliac
Activitats ecomòmiques
2000. urtean Saint-Suliac udalerrian 10 nekazaritza-ustiategi zeuden, 203 hektarea erabiltzen.
Equipaments sanitaris i escolars
2009an 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen.
Gertuen dauden udalerriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Urumea
Urumea (Goizuetan Errakaundi ) Euskal Herriko ibaia da, Ezkurra mendatean (Nafarroa Garaiko iparraldea) jaio eta Donostian (Gipuzkoako ipar-ekialdea) itsasoratzen dena. 46 kilometro luze da eta ibaiadar nagusiak Elama, Añarbe eta Landerbaso dira. Urumearen arroak 192 kilometro koadro ditu (gutxi gorabehera 200.000 biztanle) eta batezbesteko emariaa 10 m3/s da. Goizueta, Arano, Hernani, Astigarraga eta Donostia zeharkatzen ditu. Urnietaren zati nagusiak ere Urumeara isurtzen ditu urak.
Donostian
Antzina, Donostia inguruan Urumea ibaiak Zurriola izena zuen. Egungo Salamanka pasealeku aldean zegoen Donostia zaharreko auzo historikoak izen hori zeukan. Zurriola auzo hori desagertzean, berriz, udalbatzak ibaiaz bestaldeko hondartza hartara deitzea erabaki zuen, izena gal ez zedin.
Zazpi zubik zeharkatzen dute:
Nabigazioa
Duela ez asko, Hernaniko Portu auzoraino zegoen nabigatzeko modua. IV. mendean Chronographus anni 354 idazlanak azaltzen duenez, Urumea zazpi kilometroz nabiga zitekeen ibaian gora, egungo Hernani pareraino.
Wasp (komikia)
Janet Van Dyne edo Wasp (liztor) Marvel Comics argitaletxearen pertsonaia bat da, The Avengers superheroi taldeko kideetako bat. Stan Lee, Ernie Hart eta Jack Kirbyk sortu zuten eta lehenbiziko aldiz Tales to Astonish komiki liburuaren 44. zenbakian agertu zen (1963ko ekaina). Oro har, hainbat zentimetroko altueran uzkurtzeko, hego intsektoideen bidez hegan egiteko eta energia bioelektrikoaren ufadak jaurtitzeko ahalmenarekin irudikatzen dute.
Ant-Man (2015) filmeko cameo batean agertu zen eta gero Michelle Pfeiffer aktoreak antzeztu zuen Ant-Man and the Wasp (2018), Avengers: Endgame (2019) eta Ant-Man and the Wasp: Quantumania (2023) filmetan.
Bambara Maoudé
Bambara Maoudé Maliko udalerria da, Timbuktu eskualdekoa, 44 herriz osaturik dagoena. 1.370 kilometro koadroko eremua hartzen du, eta 2009an 16.864 biztanle zituen.
Stephanie de Zorzi
Stephanie Ysabel de Zorzi Landaeta (Turmero, Venezuela, ) italo-euskal jatorriko modelo venezuelarra da. Miss Venezuelan parte hartu zuen eta baita Miss Earth lehiaketan ere.
Y Ddraig Goch
Y Ddraig Goch (galesez Herensuge Gorria esan nahi du) Galesko ikur nagusietako bat da. Galesko banderan agertzen da, eta ziurrenik erromatar kolonizazioaren aztarna bat litzateke, erromatar gudarosteek euren zutoihal edo estandarteetan herensugeak eraman ohi baitzituzten.
Henrike VII.a Ingalaterrakoak ikurra Cadwaladr erregearengandik eskuratu zuen, Boswortheko gudura borrokatzera zihoala Tudor Etxea ordezkatzen duten kolore orlegi eta zuriz osatutako ondo batean ezarriz.
Nahiz eta milurte askotan zehar herensuge hau Galesi loturik egon, XX. menderarte ez zen herrialde honetako ikur ofiziala bilakatu.
Bolyeria multocarinata
Bolyeria multocarinata Bolyeria generoko animalia da. Narrastien barruko Bolyeridae familian sailkatuta dago.
Mena (Kornualles)
Mena, Ingalaterrako Kornualles konderriko herrixka bat da, Lanivet parrokian.
Saint-Dizant-du-Gua
Saint-Dizant-du-Gua Frantziako udalerria da, Itsas Charente departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Dizant-du-Gua udalerrian erroldatutako biztanleak 541 ziren. Familiak 246 ziren, horien artean 76 pertsona bakarrekoak ziren (24 bakarrik bizi ziren gizonak eta 52 bakarrik bizi ziren emakumeak), 93 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 61 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 374 etxebizitza zeuden, 249 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 70 bigarren erresidentzia ziren eta 55 hutsik zeuden. 365 etxeak ziren eta 7 apartamentuak ziren. 249 etxebizitza nagusietatik 202 bere jabearen bizilekua ziren, 40 alokairuan okupaturik zeuden eta 7 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 13 etxek bi zituzten, 31 etxek hiru zituzten, 80 etxek lau zituzten eta 122 etxek bost zituzten. 202 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 126 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 95 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Parvoscincus
Parvoscincus Scincidae familiako narrasti genero bat da. Filipinetan bizi dira.
Saint-Dizant-du-Gua
Diru sarrerak
2009an Saint-Dizant-du-Gua udalerrian 231 unitate fiskal zeuden, 481,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 13.432 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 30 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 8 eraikuntza enpresak ziren, 6 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 8 zerbitzu enpresak ziren eta 4 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 9 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 igeltseroa, 3 margolariak, 1 zurgina, 1 iturgina eta 2 ile apaindegiak.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen eta 1 etxerako tresna denda zen.
2000. urtean Saint-Dizant-du-Gua udalerrian 46 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.406 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
K.a. 121
K.a. II. mendearen taula (K.a. III. mende | K.a. II. mende | K.a. I. mende)
Mimirren putzua
Mimirren putzua, eskandinaviar mitologiaren arabera, jakinduria zegoen tokia da. Yggdrasil zuhaitzaren erroetatik gertu zegoen, eta Mimir izeneko Jotunak zaintzen zuen, bere izena, erraldoi honengandik jasotzen duelarik.
K.a. 121
K.a. 140ko hamarkada | K.a. 130ko hamarkada | K.a. 120ko hamarkada | K.a. 110ko hamarkada | K.a. 100ko hamarkada
K.a. 126 | K.a. 125 | K.a. 124 | K.a. 123 | K.a. 122 | K.a. 121 | K.a. 120 | K.a. 119 | K.a. 118 | K.a. 117 | K.a. 116
Mimirren putzua
Eskandinaviar mitoetako batean, Odin jainko Æsirrak, bere begietako bat eman behar izan zuen putzu horretatik edan, eta, horrela, jakinduria lortzeko.
Sergio Vázquez
Sergio Fabián Vázquez (1965eko azaroaren 23a - ) Argentinako futbolari ohia da.
La Chapelle-sur-Erdre
La Chapelle-sur-Erdre bretainiako udalerria da. Administratiboki Frantziako Loira Atlantikoa departamenduan dago, Loirerria eskualdean. 2007an 16.816 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an La Chapelle-sur-Erdre udalerrian erroldatutako biztanleak 16.816 ziren. Familiak 6.246 ziren, horien artean 1.272 pertsona bakarrekoak ziren (451 bakarrik bizi ziren gizonak eta 821 bakarrik bizi ziren emakumeak), 1.954 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 2.620 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 400 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 6.495 etxebizitza zeuden, 6.330 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 34 bigarren erresidentzia ziren eta 131 hutsik zeuden. 5.486 etxeak ziren eta 889 apartamentuak ziren. 6.330 etxebizitza nagusietatik 4.928 bere jabearen bizilekua ziren, 1.322 alokairuan okupaturik zeuden eta 80 doan lagata zeuden; 206 etxek gela bat zuten, 406 etxek bi zituzten, 612 etxek hiru zituzten, 1.171 etxek lau zituzten eta 3.936 etxek bost zituzten. 5.669 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 2.407 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 3.563 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 11.280 ziren, horien artean 8.055 aktiboak ziren eta 3.225 inaktiboak ziren. 8.055 pertsona aktiboetatik 7.599 lanean zeuden (3.931 gizon eta 3.668 emakume) eta 456 langabezian zeuden (212 gizon eta 244 emakume). 3.225 pertsona inaktiboetatik 1.094 erretiraturik zeuden, 1.441 ikasten zeuden eta 690 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an La Chapelle-sur-Erdre udalerrian 6.509 unitate fiskal zeuden, 17.461,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 23.127 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 867 komertzioetatik, 13 erauzte enpresak ziren, 6 janari enpresak ziren, 7 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 3 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresak ziren, 26 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 109 eraikuntza enpresak ziren, 170 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 29 garraio enpresak ziren, 24 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 43 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 58 finantziazio enpresak ziren, 58 higiezinen enpresak ziren, 169 zerbitzu enpresak ziren, 104 administrazio publikoko enpresak ziren eta 48 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 169 zerbitzu publikoetatik, 1 jendarmeria zen, 1 posta bulegoa, 8 banku bulegoak, 1 funeraria, 10 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 2 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekuak, 1 ibilgailuen alokairu bulegoa, 3 autoeskolak, 4 igeltseroak, 17 margolariak, 11 zurginak, 23 iturginak, 21 argiketariak, 6 eraikuntza enpresak, 11 ile apaindegiak, 6 albaitariak, 14 jatetxeak, 20 higiezinen agentziak, 3 tintoreriak eta 6 apaindegiak.
2000. urtean La Chapelle-sur-Erdre udalerrian 44 nekazaritza-ustiategi zeuden, 840 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an psikiatriko 1, 6 botika eta anbulantzia 1 bat zegoen.
2009an 4 haur-eskola eta 5 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. La Chapelle-sur-Erdre udalerrian 3 Bigarren Hezkuntzako ikastetxe eta 2 hezkuntza orokorreko lizeo.Bigarren Hezkuntzako ikastetxeetan 1.159 ikasle zeuden eta hezkuntza orokorreko lizeoetan 141.
La Chapelle-sur-Erdre udalerriak goi-mailako hezkuntza ez unibertsitarioko osasun-formakuntzako zentro bat zuen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Cava di Tirreniko Hirutasun Santuaren lurralde abadia
Cava di Tirreniko Hirutasun Santuaren abadia (Abbazia territoriale di Santissima Trinità di Cava de' Tirreni; Abbatia Territorialis Sanctissimae Trinitatis Cavensis) Italiako Salerno probintziako Cava de 'Tirreni udalerrian dagoen beneditar abadia bat da. Askotan, Cavako abadia deitzen zaio, kobazulo batean dagoelako.
XI. mendean sortu zen eta 1394an lurraldeko abadetxearen mailara igo zen.
1011: San Alferioren sorrera
Cavako abadiaren sortzailea Alferio Pappacarbone izan zen, Clunyko abadian sortutako jatorri lonbardiarreko Salernoko noblea, 1011n Arsiccia haitzulo handira erretiratu zena ermitau bizitza bat igarotzeko, honek dizipulu asko erakarri zituelarik monasterio txiki bat eraikitzeko, egungo abadiaren jatorrizko gunea.
XI.-XIII. mendeak: abade santuak
Abadiaren lehen hiru mendeetako abadeek distira eman zioten abadiari, lehen laurek Elizak onartutako santu izendapena lortuz (Alferio, Leone, Pietro eta Costabile), eta hurrengoetatik zortzi dohatsu bezala onartuak izan zirelarik (Simeone, Falcone, Marino, Benincasa, Pietro II, Balsamo, Leonardo eta Leone II).
Horien artean San Pedro I.a zegoen, Alferioren biloba, monasterioa nabarmen handitu zuena eta irismen handiko kongregazio monastiko bat sortu zuena, Ordo Cavensis (Cavaren Ordena), Italiako hegoalde osoan banatutako ehunka eliza eta monasterio zituena. Honek, bere eragina, penintsulako hegoaldean zehar hedatu zuen, Salernoko printzeen mesederako. 3.000 monje baino gehiagok jaso zuten San Pedroren abitoa. Urbano II Aita Santuak, 1092an Clunyn ezagutu zuena, abadia bisitatu eta basilika sagaratu zuen.
Printzeek eta jaunek lur haien jabetza edo haien gaineko eskubideak eskaini zituzten. Aita Santuak elizbarruti bihurtu zuen, eta, beraz, abadea, gainera, apezpiku izatera pasa zen, gainera, salbuespen pribilegioa emanez. Honela, Cavako abadeak, Aita Santuaren mende bakarrik zegoen jurisdikzio espiritual bat izatera iritsi zen, abadiak ahalmena zuen lur eta elizetan. Bere aldetik, Cava aita santuen gotorleku bat zen, non hauek erabateko konfiantza zuten, aita santuen aurkako espetxe bezala erabiltzeraino.
Villarrín de Campos
Villarrín de Campos Zamorako probintziako udalerria da, Tierra de Campos eskualdean dagoena.
2008ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 556 biztanle zituen.
Ronneburg (Hessen)
Ronneburg Alemaniako udalerria da. Hessen estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Nomeidae
Nomeidae arrain pertziformeen familietako bat da.
Genero eta espezieak
FishBasek 16 espezie dituela dio, baina ITISen arabera 18 dira:
Hona hemen zenbait generoen bilakaera:
Carlos Filipe Ximenes Belo
Carlos Filipe Ximenes Belo (Baucau, 1948ko otsailaren 3a) timortar apezpiku katolikoa da. 1996an Bakearen Nobel Saria jaso zuen José Ramos-Horta politikariarekin batera.
Bizitza
Bacauko familia behartsu batean jaio zen, 1948ko otsailaren 3an. Bufaloak zaintzen aritu zen 14 urte bete arte. 1980an apaiztu zen, Portugalen eta Erroman ikasi ostean. 1983an, Diliko administratzaile apostoliko izendatu zuen Joan Paulo II.ak. Ordudanik, etengabe salatu zituen Indonesiako Armadaren giza eskubideen kontrako ekintzak. Salaketa horien ondorioz, mehatxu ugari jasan izan zituen. Izan ere, timortarren babesleku izan zen Eliza askotan, eta Indonesiaren erasoen jomuga. Bakearen Nobel saria jaso zuen 1996an, José Ramos-Hortarekin batera, Ekialdeko Timorko gatazkari irtenbide baketsua emateko egindako lanarengatik.
Piedade de Ponte Nova
Piedade de Ponte Nova Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Chrasť nad Hornádom
Chrasť nad Hornádom Eslovakiako udalerri bat da, Spišská Nová Vesko barrutian kokatuta. 9,39 km²ko azalera du eta 884 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1280. urtekoa da.
1932ko Kontxako Bandera
1932ko Kontxako Bandera (Banderaren 40. ekitaldia) urte honetako irailaren 11 eta 18an jokatu zen, eta San Pedrok bere 10. Kontxako Bandera eskuratu zuen, seigarrena jarraian.
Kontakizuna
Zortzi traineruk hartu zuten parte estropadan, sei gipuzkoarrek, bizkaitar batek eta kantabriar batek. San Pedro eta Amaikak Baten arteko lehia izan zen. Lehenengo jardunaldiak sanpedrotarrak 23 segunduren aldeaz nagusitu ziren baina bigarren igandean donostiarrek 14 segundu errekuperatu zituzten. Ohorezko txanda Hondarribiak eta Empujek osatu zuten, maila ona emanez gainera. San Pedrok Hondarribiaren trukatu zuen trainerua eta donostiarrek beraien artean.
Kontsolazio txanda Castro Urdialesek irabazi zuen eguneko denborarik onena markatuz. Kontsolazio txandako traineruek ez zuten bandera lortzeko aukerarik. Honetaz gain aurreko igandeko denborek ez zuten balio eta horregatik Castro jabetu zen estropadako bosgarren postuaz Kaikuren aurretik.
Paratrypauchen microcephalus
Paratrypauchen microcephalus Paratrypauchen generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Ronshausen
Ronshausen Alemaniako udalerria da. Hessen estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Baguer-Morvan
Baguer-Morvan (bretainieraz Bagar-Morvan) Ille eta Vilaine departamenduan dagoen Bretainiako udalerria da.
David Bisconti
David Nazareno Bisconti (1968ko irailaren 22a - ) Argentinako futbolari ohia da.
Mariano Trípodi
Mariano Trípodi (1987ko uztailaren 3a - ) Argentinako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Tochigi SC.
Vilmar da Cunha Rodrigues
Vilmar da Cunha Rodrigues, Sabia (1982ko azaroaren 2a - ) Brasilgo futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Tochigi SC eta Matsumoto Yamaga FC.
Mochlus sundevalli
Mochlus sundevalli Mochlus generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Andrew Keith Jack
Andrew Keith Jack (1885eko irailaren 9a - 1966ko irailaren 26a) fisikari australiarra izan zen, Ross Sea Party-ko kidea izan zena Ernest Shackleton-en Trans-Antartika Espedizio Inperialaren baitan.
Keith Jack-ek Melbourneko Unibertsitatean ikasi zuen, 1914an zientzietako master batean (MSc) lizentziatu zen. Urtebete geroago Shackleton espedizioan sartu zen eta bertan tripulazioko beste kide batzuekin batera bi urtean Antartidan lehorreratuta geratu zen Aurora itsasontziaren galeraren ostean. Denbora horretan, aldizkari arrunt bat mantendu zuen bost liburukitan. Keith 1917an beste sei bizilagunekin batera salbatu zuten. Keith-ek argazki ugari ere egin zituen espedizioan zehar, eta horietako batzuk geroago koloreztatu zituzten linterna magikorako. Keith-en egunkariak, baita bere espedizioaren hainbat objektu ere, barometroa eta bi termometroen multzo bat ere oinordetzan utzi zizkion Victoria museora.
Espedizioaren ondoren, Keith gerra garaian lan egin zuen lehergailuen lantegi batean (Cordite Factory izenez ezaguna), kimikako trebetasunak erabiliz, azkenean Senior Assistant Manager bihurtu zen. Gerra ostean, Australiako Gobernurako lehergailuak eta segurtasuna kudeatzeko hainbat rol hartu zituen.
Goujounac
Goujounac Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Lot departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Goujounac udalerrian erroldatutako biztanleak 199 ziren. Familiak 82 ziren, horien artean 25 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 17 bakarrik bizi ziren emakumeak), 33 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 12 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 129 ziren, horien artean 89 aktiboak ziren eta 40 inaktiboak ziren. 89 pertsona aktiboetatik 82 lanean zeuden (46 gizon eta 36 emakume) eta 6 langabezian zeuden (1 gizon eta 5 emakume). 40 pertsona inaktiboetatik 11 erretiraturik zeuden, 10 ikasten zeuden eta 19 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Goujounac udalerrian 97 unitate fiskal zeuden, 197,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.605 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 16 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 7 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 6 zerbitzu publikoetatik, 2 igeltseroak ziren, 2 zurginak, 1 iturgina eta 1 jatetxe.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Goujounac udalerrian 14 nekazaritza-ustiategi zeuden, 240 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Les Rousses
Les Rousses Frantziako udalerria da, Jura departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Les Rousses udalerrian erroldatutako biztanleak 3.017 ziren. Familiak 1.345 ziren, horien artean 497 pertsona bakarrekoak ziren (224 bakarrik bizi ziren gizonak eta 273 bakarrik bizi ziren emakumeak), 339 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 424 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 85 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 3.066 etxebizitza zeuden, 1.364 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 1.566 bigarren erresidentzia ziren eta 137 hutsik zeuden. 753 etxeak ziren eta 2.280 apartamentuak ziren. 1.364 etxebizitza nagusietatik 744 bere jabearen bizilekua ziren, 555 alokairuan okupaturik zeuden eta 66 doan lagata zeuden; 91 etxek gela bat zuten, 228 etxek bi zituzten, 300 etxek hiru zituzten, 281 etxek lau zituzten eta 464 etxek bost zituzten. 1.097 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 722 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 552 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 2.080 ziren, horien artean 1.724 aktiboak ziren eta 356 inaktiboak ziren. 1.724 pertsona aktiboetatik 1.616 lanean zeuden (857 gizon eta 759 emakume) eta 108 langabezian zeuden (49 gizon eta 59 emakume). 356 pertsona inaktiboetatik 102 erretiraturik zeuden, 151 ikasten zeuden eta 103 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 281 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 9 janari enpresak ziren, 10 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 26 eraikuntza enpresak ziren, 57 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 7 garraio enpresak ziren, 33 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 14 finantziazio enpresak ziren, 22 higiezinen enpresak ziren, 13 zerbitzu enpresak ziren, 67 administrazio publikoko enpresak ziren eta 20 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 55 zerbitzu publikoetatik, 1 jendarmeria zen, 1 posta bulegoa, 5 banku bulegoak, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 1 autoeskola, 2 igeltseroak, 3 margolariak, 7 zurginak, 4 iturginak, 2 argiketariak, 1 eraikuntza enpresa, 4 ile apaindegiak, 1 albaitaria, 15 jatetxeak, 4 higiezinen agentziak eta 2 apaindegiak.
2009an zeuden 36 establezimendu komertzialetatik, 3 supermerkatuak, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 6 okindegiak, 1 harategi zen, 2 liburu dendak, 7 arropa dendak, 2 altzari dendak, 9 kirol-dendak, 1 lurrin-denda zen, 2 bitxi-dendak eta 2 lore-dendak ziren.
2000. urtean Les Rousses udalerrian 15 nekazaritza-ustiategi zeuden, 880 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an osasun-zentro 1, botika 1 bat eta anbulantzia 1 bat zegoen.
2009an haur-eskola 1 eta 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Les Rousses udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 356 ikaslekin.
Vidua fischeri
Vidua fischeri Vidua generoko animalia da. Hegaztien barruko Viduidae familian sailkatua dago.
Menadarva
, 'Merther Derwa', Ingalaterrako Kornualles konderriko herrixka bat da.
K.a. 122
K.a. II. mendearen taula (K.a. III. mende | K.a. II. mende | K.a. I. mende)
K.a. 140ko hamarkada | K.a. 130ko hamarkada | K.a. 120ko hamarkada | K.a. 110ko hamarkada | K.a. 100ko hamarkada
Francisco Sánchez de las Brozas
Francisco Sánchez de las Brozas (Brozas, Cáceres, 1523 - Salamanca, 1601), izengoitiz El Brocense deitua, espainiar humanista izan zen.
Bizitza
Salamancan ikasi zuen, eta hiri hartako Unibertsitatean erretorika, greziera eta filosofia irakatsi zituen. Erasmoren jarraitzaile zen, eta Inkisizioaren aurrera eraman zuten ebanjelioaren gainean idatziriko iruzkin batzuengatik. Erretorikari buruzko liburu batzuk idatzi zituen: De arte dicendi (1556, Mintzoaren antzeaz); Organum dialecticum et rehetoricum (1579, Dialektika eta erretorika egiturez); eta hizkuntza klasikoak ikasteko gramatika-liburuak aurkeztu zituen: Gramaticae Graecae compendium (1581, Gramatika grekoaren laburpena); Arte de saber latín (1595, Latina ikasteko bidea). Jakintza-lanak eta filosofia-lanak ere aurkeztu zituen. Horazioren eta Virgilioren lanak itzuli zituen gaztelaniara, eta Garcilaso poetaren lanen argitalpen kritiko bat prestatu zuen.
Ponto Chique
Ponto Chique Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Parawaous megacephalus
Parawaous megacephalus Parawaous generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Eusko-venezuelar
Eusko-venezuelarrak (vasco-venezolanos) XVI. mendetik aurrera Venezuelara iritsitako euskal herritar migratzaileen ondorengoek osatutako gizataldea da. Halaber, Hego Amerikako herrialde hartan hainbat euskal deitura daude eta bertako toponimian ere aztarnak ugari dira.
Aitzindariak
Joan Perez Tolosakoa 1546an ailegatu zen Cabo de la Vela eskualdera eta Coro eta Tocuyoko epailea izan zen. Hasieran Espainiako Inperioak Hispaniolatik gobernatu zuen kostaldea baina laster barnealdera egin zuten espedizioak El Dorado hiri mitikoaren bila (ad. Lope Agirre eta Pedro Urtsua 1561ean).
1728an Caracasko Gipuzkoar Konpainia sortu zen, bere garaiko ospetsuena zena. Monopolioari esker hainbat euskaldun ospetsu bilakatu ziren Venezuelan, tartean Blas Lezo.
Danišovce
Danišovce Eslovakiako udalerri bat da, Spišská Nová Vesko barrutian kokatuta. 4,30 km²ko azalera du eta 552 biztanle 2017ko datuen arabera.
Eusko-venezuelar
XX. mendetik aurrera
1939an, Espainiako Gerra Zibila zela eta, euskal herritar askok Venezuelan hartu zuten babes. Eleazar López Contrerasen gobernuak ekainaren 24an Le Havreko portutik zetorren "Cuba" itsasontziari ongietorria eman zion. Caracasko hedabideek kritikatu arren, handik aurrera hainbat euskaldun ailegatu ziren.
1950eko martxoaren 3an erbesteratuek Caracasko Euskal Etxea sortu zuten, Jose Antonio Agirre lehendakaria eta Jesus Galindez ordezkariaren bertan egonda. Eusko Gaztedi jada antolaturik zegoen eta baita ETArekin lotutako talde bat ere.
Toxicocalamus grandis
Toxicocalamus grandis Toxicocalamus generoko animalia da. Narrastien barruko Elapidae familian sailkatuta dago.
Moustiers-Sainte-Marie
Moustiers-Sainte-Marie Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Proventza Garaiko Alpeak departamenduan dagoena, Proventza-Alpeak-Kosta Urdina eskualdean. 2013an biztanle zituen.
K.a. 123
K.a. II. mendearen taula (K.a. III. mende | K.a. II. mende | K.a. I. mende)
Moustiers-Sainte-Marie
Biztanleria
2007an Moustiers-Sainte-Marie udalerrian erroldatutako biztanleak 705 ziren. Familiak 321 ziren, horien artean 120 pertsona bakarrekoak ziren (44 bakarrik bizi ziren gizonak eta 76 bakarrik bizi ziren emakumeak), 88 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 93 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 20 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
K.a. 123
K.a. 140ko hamarkada | K.a. 130ko hamarkada | K.a. 120ko hamarkada | K.a. 110ko hamarkada | K.a. 100ko hamarkada
Moustiers-Sainte-Marie
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
K.a. 123
K.a. 128 | K.a. 127 | K.a. 126 | K.a. 125 | K.a. 124 | K.a. 123 | K.a. 122 | K.a. 121 | K.a. 120 | K.a. 119 | K.a. 118
Moustiers-Sainte-Marie
Etxebizitza
2007an 629 etxebizitza zeuden, 332 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 261 bigarren erresidentzia ziren eta 36 hutsik zeuden. 417 etxeak ziren eta 174 apartamentuak ziren. 332 etxebizitza nagusietatik 174 bere jabearen bizilekua ziren, 122 alokairuan okupaturik zeuden eta 36 doan lagata zeuden; 23 etxek gela bat zuten, 40 etxek bi zituzten, 83 etxek hiru zituzten, 98 etxek lau zituzten eta 88 etxek bost zituzten. 205 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 190 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 104 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 478 ziren, horien artean 372 aktiboak ziren eta 106 inaktiboak ziren. 372 pertsona aktiboetatik 312 lanean zeuden (173 gizon eta 139 emakume) eta 60 langabezian zeuden (19 gizon eta 41 emakume). 106 pertsona inaktiboetatik 42 erretiraturik zeuden, 21 ikasten zeuden eta 43 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Moustiers-Sainte-Marie udalerrian 302 unitate fiskal zeuden, 650 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.839 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 161 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 4 janari enpresak ziren, 24 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 6 eraikuntza enpresak ziren, 55 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 5 garraio enpresak ziren, 36 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 finantziazio enpresak ziren, 11 higiezinen enpresak ziren, 7 zerbitzu enpresak ziren, 4 administrazio publikoko enpresak ziren eta 5 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 28 zerbitzu publikoetatik, 1 jendarmeria zen, 1 posta bulegoa, 1 banku bulegoa, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 3 igeltseroak, 1 iturgina, 1 ile apaindegia eta 19 jatetxeak.
Artins
Artins Frantziako udalerri bat da, Loir eta Cher departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Moustiers-Sainte-Marie
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden 18 establezimendu komertzialetatik, 2 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 1 okindegi zen, 2 harategiak, 2 arropa dendak, 10 etxerako tresna dendak eta 1 lore-denda zen.
Artins
Biztanleria
2007an Artins udalerrian erroldatutako biztanleak 285 ziren. Familiak 124 ziren, horien artean 39 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 31 bakarrik bizi ziren emakumeak), 46 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 31 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Moustiers-Sainte-Marie
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Moustiers-Sainte-Marie udalerrian 35 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.968 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
Artins
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Sokamutur
Sokamuturra zezenketa mota berezia da, bigantxa edo zezenko bati lepotik soka luze bat loturik, horrela animalia harantz eta honantz aske ibil dadin, Euskal Herriko eta inguruetako jaietan egin ohi den jolasa. Herri bateko kaleetan zehar zezena edo betizua aske izan ohi da, hainbat metrotako soka loturik daukala, eta bertan, hainbat ganaduzale eusten dituelarik. Herri ugaritan egin ohi dute herriko jai nagusi zein bigarren jaietan. Soka-muturra hainbat herritan egiten da: Tolosan, Azpeitian, Deban, Mutrikun...
Moustiers-Sainte-Marie
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Sokamutur
Historia
Gaztelaniaz toro enmaromado edo toro ensogado izenez ezagutzen den ekitaldi honek historia luzea du Euskal Herrian jada XVII. mendean Donostian sokamuturrak ospatzen zituztelako. 1715ean Azpeitiako San Inazio jaietan ere sokamuturra atera zuten, 1815ean Eibarko kroniketan jolasa egiten zutela aipatzen dute eta Labayruk Historia General del Señorío de Bizcaya bere liburuan 1730 inguruan bilbotarren jolasik gustukoenetariko bat zela zioen.
Artins
Etxebizitza
2007an 188 etxebizitza zeuden, 128 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 47 bigarren erresidentzia ziren eta 13 hutsik zeuden. 182 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 128 etxebizitza nagusietatik 105 bere jabearen bizilekua ziren, 18 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 8 etxek bi zituzten, 18 etxek hiru zituzten, 37 etxek lau zituzten eta 64 etxek bost zituzten. 114 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 44 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 67 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Sokamutur
Historia
1902an, Donostiako Udalak, izandako istripuak eta bere arriskugarritasuna zirela eta, sokamuturrak galarazi eta istilu larriak sortu zituen. Donostiako inauterietan ohiturazkoa zen igande eta jaiegunetan ekitaldi hauek ospatzea. Zezenkoa Iñigo kaletik Konstituzio plazara eramaten zuten, nahiz eta askotan animaliak "lasterka egiten zuen". Behin askatuta, inguruko kaleetatik ihes egitea saiatzen zuen oinezkoen ustekaberako. Plazara sartu eta berehala Udal Musika Bandak «Iriyarena» jotzen zuen.
Artins
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Sokamutur
Historia
Hainbeste istripu eta hildako izan zituzten ezen herrien artean debekuaren aldeko jarrera zabaldu baitzen eta 1902ko urtarrilaren 14an Udalak ekitaldia galarazi zuen. Erabakia hartu eta berehala istiluak sortu eta manifestariek harriak bota zituzten udal eraikin eta denda batzuetara. Gipuzkoa plazan poliziak tiroak egin behar izan zituen manifestariak geldiarazteko. Politikariek Gasteizko Goardia Zibilak eta Aldundiko mikeleteak kuartelera biltzea erabaki zuten, baita Valentzia eta Sizilia errejimentuak ere. Pixkanaka pixkanaka egoera baretu eta Gipuzkoako beste hainbat udalek ere ekitaldia galarazi zuten. Denboraren poderioz herri hauetan jolasa berreskuratu zuten, Donostian ordea ez.
Artins
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 155 ziren, horien artean 118 aktiboak ziren eta 37 inaktiboak ziren. 118 pertsona aktiboetatik 100 lanean zeuden (55 gizon eta 45 emakume) eta 18 langabezian zeuden (8 gizon eta 10 emakume). 37 pertsona inaktiboetatik 23 erretiraturik zeuden, 7 ikasten zeuden eta 7 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Artins udalerrian 128 unitate fiskal zeuden, 300 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.739 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 8 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren eta 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 eraikuntza enpresa eta 1 jatetxe.
2000. urtean Artins udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Moustiers-Sainte-Marie
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Geraniol
Geraniola alkohola eta monoterpenoidea, lipido saponifikaezina beraz.
Jatorria
Bestalde erleek ere ekoizten dute eta nektarra duten loreak markatzeko erabiltzen dute, bai eta erlauntzaren sarrera markatzeko ere.
Erabilerak
Arrosaren usaina du eta horregatik lurrinetan erabiltzen da. Zigarretari ere gehitzen zaio zaporea hobetzeko.
Eltxoentzako errepelente gisa ere erabiltzen da.
Bretainiako bandera
Gwenn-ha-du, Bretainiako bandera da eta bretainieraz zuria eta beltza esan nahi du. Loira Atlantikoa frantziar departamentuko bandera ez ofizial gisan ere erabiltzen da.
Haren neurriak ez daude ongi zehaztuta, 9:14 cm-tik 8:12 metrora doaz. Ez dute bakarrik elkarte kultural eta autonomistek erabiltzen, baita jende guztiak ere, orokorrean. Urte askoz, frantziar agintaritzak independetismoaren ikurtzat hartu izan du, baina joera aldatu egin da eta banderak jada ez du ñabardura politikorik, eraikin publikoetan agertzen baita, beste bandera ofizialekin batera. Bretainia guztian oso erabilia da eta udaletxe bretoi askotan ikusten da. Frantziar eskualdeetako banderen legislazio aldaketa dela eta, beharbada autoen matrikuletan ere ikusi ahal izanen da etorkizunean. Diseinu ohikoena goikaldean agertzen den irudikoa da.
Bandera historikoa, gurutze beltza
1188an Aitasantuak gurutzatu bretoiei eskaini zien berenganako onarpen edo omenaldi gisa, beste gurutzatuei eman zitzaizkien gurutze gorri, zuri, hori eta berdeekin batera (gaur egun gurutze eta bandera horiek herrialde eskandinavoetan erabiltzen dituzte). Ehun Urteko Gudan gurutzea kristau monarkien ezaugarri bilakatu zen. Eredu historiko hori da talde tradizionalistek nazionalisten aurrean defendatzen dutena, sustrai historikoak izateagatik eta estatubatuar oinarririk ez izateagatik.
Bretoi batzuen ustetan, bandera hura beltza eta zuria soilik erabiltzen zituen bakarra zen; halere, badira beste bandera zuri-beltzak darabiltzaten herrialde edo eskualdeak: Fribourg-eko kantoia, Zeuta, Kornualles eta Lisboa, besteak beste. Zinezkoa izan litekeena da desfileetan buru gainean eramaten den munduko bandera bakarra izatea.
Bandera abertzalea
Gaur egungo bandera bretoia Morvan Marchal-ek 1923an sortu zuen (1900-1963 urteen artean, zenbait erakunde politiko eta kulturaletako kide izan zen). Estatu Batuak eta Greziako banderak erabili zituen oinarritzat, garai hartan bi herrialdeok askatasuna eta demokraziaren ikur gisan ikusten baitziren.
Bederatzi lerro beltz horizontalek Bretainiako Dukerria historikoki banatzen duten elizbarrutiak dira. Bost lerro beltzek frantsesa eta galoa hitz egiten diren komunitateak irudikatzen dituzte (Dol-de-Bretagne, Nantes, Rennes, Saint-Malo eta Saint-Brieuc). Lau lerro zuriek bretainieraz hitz egiten diren elizbarrutiak irudikatzen dituzte (Trégor, Léon, Cornouaille eta Vannes. Erminioak Bretainiako Dukerriaren erreferentzia dira.
Menagissey
, Ingalaterrako Kornualles konderriko herrixka bat da.
Hohle Felseko venusa
Ezaugarriak
Tamaina txikia baina garrantzia handia du. Sei zentimetro baino ez du neurtzen, baina 40.000 urte inguru ditu, orain arte landutako lehen giza iruditzat jotzen zen Willendorfeko venusak baino 10.000 gehiago.
Horrenbestez, mamut hortzaren boliz egindako piezak gaur arteko teoria zalantzan jarri du, duela 40.000 urte giza irudirik zizelkatzen ez zela uste baitzen. Estatuatxoaren helburu zehatza zein den jakin ez arren, gainerako venusak bezala emankortasunari lotuta dagoela uste dute adituek, irudian bulba eta bularrak nabarmentzen baitira.
Muga Berria
Muga Berria (New Frontier) 1960ko Ameriketako Estatu Batuetako Hauteskunde Orokorren kanpainiko Alderdi Demokratak Los Angeles Memorial Coliseum estadioan ospatutako Biltzar Nazionalean John F. Kennedy presidentegaiak bere hitzaldian aipatu zuen izendapena da. Ondoren Alderdi Demokrataren leloa bilakatu, eta jada Kennedy presidentea hautatua zenean bere administrazioaren aldaketa politikoaren programaren izena ere bilakatu zen.
Hain zuzen ere, hiltzaldi hartan honakoa esan zuen:
Kennedyren programa oinarritzat hartuz, ekonomia bultzarazi, nazioarteko laguntza hornitu, defentsa nazionala baliabide gehiagorekin gaitu, NASA garatu eta jende beltzaren segregazioaren aurka borrokatu zen.
Muga Berriaren politika progresismoan oinarritu zen, herrialdeak isolazionismoa ekidin asmoz.
Roßdorf
Roßdorf Alemaniako udalerria da. Hessen estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Industria-antolamendu
industria-antolamendua, ekonomian eta produkzioan, enpresaren teoriaren ezagutza-eremua edo arloa da, ekoizpen-bideak eta enpresen eta merkatuen egituren arteko harremanak eta mugak lantzen dituena. Lehia perfektua, transakzio-kostua eta gobernu-ekintzak edo ekintza arautzaileak lantzen ditu, besteak beste.
Garrantzitsua da Industria-antolamenduaren Teoria deritzonaren inguruan garatutako formulazio teorikoei erreferentzia egitea. Joe Bain (1968) izan zen autore ugarik egindako ekarpenak sistematizatu zituena eta: "Egitura-Jokaera-Emaitzak" bezala ezagutzen den paradigma ezarri zuena merkatuen azterketa eta ebaluazioaren oinarrizko elementu gisa eta industria-egituraren eta lortutako emaitzen arteko erlazioak ikertzeko dagokion azpisektorearen arabera.
Industria-antolamenduaren historia
2009ko Pioneers of Industrial Organization liburuak Adam Smith- etik azken garaietara industria-antolamenduaren eremuaren garapena erakusten du, diziplina hazten eta garatzen lagundu duten Europako eta Estatu Batuetako pertsonaia garrantzitsuenen biografia ugari barne.
Oria
Araba eta Gipuzkoako Partzuergo Nagusiaren lurretan sortzen da, Zegamako mugan, Lizarratetik hurbil. Gero, Segura, Olaberria, Beasain, Ordizia, Itsasondo, Legorreta, Ikaztegieta, Alegia, Tolosa, Anoeta, Irura, Villabona, Zizurkil, Aduna, Andoain, Lasarte-Oria eta Usurbil zeharkaturik, Orioren eta Aiaren artean itsasoratzen da.
Oriako itsasadarrean –Usurbil, Aia eta Orio artean— balio ekologiko handiko padurak eta ibarrak daude. Halaber, Oria Garaia interesgarria da ekologiaren ikuspuntutik. Biak Natura 2000 sarearen barruan daude. Ibaiak oso baliagarriak ziren lehengo garaietan garraiorako. IV. mendean Chronographus anni 354 idazlanak azaltzen duenez, Oria egungo Usurbileraino zen nabigagarria ibaian gora.
Ibaiaren kutsadura
Egoera horren kausa dira, besteak beste, ibai ertzeetako industria jarduerak, arazketarik eza eta nekazarien isurketak. Hala ere, Euskadiko Ur Agentziak (URA) esan zuenez, arazoa ez zen ibaiak zikinago zeudela, baizik eta Europar Batasunak legeak gogortu zituela.
Pariah scotius
Pariah scotius Pariah generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Oria
Ibaiaren kutsadura
Gainera, Administrazio publikoek oraindik ere ez dituzte betetzen Europar Batasunaren 91/271 Zuzentaraua (1991. urtekoa) eta hura betearazteko Espainiako 11/1995 Errege Dekretua (1995. urtekoa). Hiriguneetako hondakin urak tratatzeari buruzko bi lege horietan zehaztuta dago hondakin ur guzti-guztiak bildu eta araztu egin behar zirela 2006ko urtarrilaren 1erako. Oria ibaian, ondoan industria jarduera handia duten Gipuzkoako beste ibai batzuetan bezala, oso atzeratuta doaz hondakin ur guztiak arazteko lanak.
Bide berdeak
Ibaiaren ibilbidean hainbat zatitan ibaiaren parean bizikletaz edo oinez ibil daiteke trafiko motordunetik bereizita, espazio irekietan. Bide berde moduan ikus daitezke.
Longecourt-en-Plaine
Longecourt-en-Plaine Frantziako udalerria da, Côte-d'Or departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Oria
Bide berdeak
Estatu espainiarrean baina, izen horrek formalki "trenbide trazatu zaharretan zehar doazen ibilbideak" adierazten ditu. “Vía verde” Fundación de los Ferrocarriles Españoles izenekoak Patente eta Marken Espainiar Bulegoan 1994an erregistratutako marka bat dela. Legearen indarrez, horren erabilera trenbide azpiegitura zaharretan barrena doazen ibilbideetara dago mugatuta. Frantzian aldiz Voie verte bizikleta-zidorraren parekoa da: oinezko eta zikloetarako bidea, trafiko motordunetik bereizia, espazio ireki, parke, lorategi edo basoetan zehar doana.[3] Andoain-Zegama eta Beasain-Ormaiztegi zatietan ez zen inoiz trenbiderik ibili, baina bide berdeak direla esan dezakegu, adiera zabalean.
Euskal kultura eta euskara
Benito Lertxundik, 1974an argitaratutako Oro laño mee batek... diskoan, Oria ibaia izeneko abestia sartu zuen.
Aipatzekoa da, Oria ibaiak zeharkatzen dituen udalerrietan euskara aldetik duen eragina, ibai honen goi eta behe ibarrek gipuzkera euskalkiaren bi azpieuskalki edo hizkera banatzen baititu:
Longecourt-en-Plaine
Biztanleria
2007an Longecourt-en-Plaine udalerrian erroldatutako biztanleak 1.252 ziren. Familiak 436 ziren, horien artean 64 pertsona bakarrekoak ziren (28 bakarrik bizi ziren gizonak eta 36 bakarrik bizi ziren emakumeak), 116 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 228 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 28 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 844 ziren, horien artean 650 aktiboak ziren eta 194 inaktiboak ziren. 650 pertsona aktiboetatik 608 lanean zeuden (322 gizon eta 286 emakume) eta 43 langabezian zeuden (13 gizon eta 30 emakume). 194 pertsona inaktiboetatik 52 erretiraturik zeuden, 95 ikasten zeuden eta 47 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Longecourt-en-Plaine udalerrian 445 unitate fiskal zeuden, 1.243,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.620 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 43 komertzioetatik, 3 erauzte enpresak ziren, 1 janari enpresa zen, 10 eraikuntza enpresak ziren, 10 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren, 3 administrazio publikoko enpresak ziren eta 6 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 19 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 2 igeltseroak, 2 margolariak, 3 zurginak, 2 iturginak, 2 argiketariak, 1 ile apaindegia, 3 jatetxeak eta 2 apaindegiak.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Amaia Aranzabal
Amaia Aranzabal (Bergara, Gipuzkoa, 1963ko abenduaren 8a) euskaldun mendizalea da. Historiako lehenengo euskal emakumea izan zen zortzimilako batera igotzen. Izan ere, Cho Oyura (8.201 m) iritsi zen 1992ko irailaren 16an Josu Bereziartua azpeitiar mendizalearekin batera. Egun gutxi batzuk geroago, Pilar Ganuza tontor bera zapaldu zuen, zortzimilako bat lortzen lehendabiziko emakume nafar bihurtu zena. Halaber, Amaiak parte hartu zuen, urte hartan bertan, Everestera joan zen espedizioan. Ibilbideari herriko "Pol-pol" mendi-taldearekin ekin zion, gerora "Lagun onak" azpeitiar taldean sartu zelarik. Pirinio eta Alpeetan ibili eta gero, hainbaten moduan Himalaian segitu zuen ibilbidea.
Josu Bereziartuarekin ezkondua dago eta 2 seme-alaba dituzte, Ainhoa eta Aintzel.
Vidua regia
Vidua regia Vidua generoko animalia da. Hegaztien barruko Viduidae familian sailkatua dago.
Menna (Kornualles)
Menna, Ingalaterrako Kornualles konderriko herrixka bat da.
Nottinghamgo Unibertsitatea
Nottinghamgo Unibertsitatea Nottinghamgo (Erresuma Batua) ikerketa-unibertsitate publikoa da. University College Nottingham izenarekin sortu zen 1881ean, eta 1948an errege forua eman zioten.
Nottinghamgo campus nagusia (University Park) Jubilee Campusarekin eta irakaskuntza ospitalea (Queen's Medical Center) Nottingham hiriaren barruan daude, hainbat campus eta kokapenekin Nottinghamshire eta Derbyshire konderrietan. Erresuma Batuatik kanpo, unibertsitateak campusak ditu Semenyih, Malaysia eta Ningbon, Txinan. Nottingham bost fakultateetan antolatuta dago, eta horien barruan 50 eskola, sail, institutu eta ikerketa zentro baino gehiago daude. Nottingham-ek 45.500 ikasle eta 7.000 langile inguru ditu, eta 656,5 milioi euroko diru-sarrerak izan zituen 2017/18an, horietatik 120,1 milioi diru-laguntzetatik eta ikerketa-kontratuetatik.