cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Eskualdeko Hiri Garraioa (Iruñerria)
Lineak
Sarea garatu den bitartean, guztira 5 linek ez dute funtzionatu, batez ere eskaera txikia dutelako eta ibilbidea beste linea batekin ordeztu dutelako. Hona hemen:
Geldialdiak
Eskualdeko Hiri Garraioaren sarea 547 geldialdiak osatzen dute, sare osoan zehar banatuta. Horietatik 400 markesinak dira, eta horietatik 103k denbora errealeko informazio-pantailak dituzte. Jasotzen duten izena kale horretakoa da, hurbilen dagoen atariaren zenbakiarekin batera, hala nola. Distantzia onargarrira ez badago, aurreko ataria hartuko da erreferentzia gisa, eta "parean" seinaleztatuko da,. Geldialdia ez badago inolako eraikinetik gertu, orduan izendatzen da intersekzionatzen duen kalerik hurbilena, adibidez,.
Disuasio-aparkalekuak
Gaur egun, sareak disuasio-aparkaleku ofizial bat baino ez du. Trinitarioena da, eta  lineen eskura. Aparkaleku horretara sartzean, irakurgailu batek ibilgailuaren matrikula erregistratzen du. Bertan daudenek aparkalekua uzten dutenean, eskubidea dute, matrikula eta guzti, hiribilduko doako 4 txartel ateratzeko,. Horrek hiriaren erdiguneraino igotzeko aukera ematen du (gehienez 4 geltoki), eta, behin hara iritsita, Kosterapearaino jaitsiko da berriro, ibilgailua aparkalekutik kentzeko. Txartelek 24 orduko balioa dute.
Ustiapena
Gaur egun, Transports Ciutat Comtal enpresak ustiatzen du sarea.
Ordutegia
Bere ordutegiaren arabera, bi linea multzo handi bereizten dira: eguneko lineak eta gaueko lineak. Lehenengoak 06:30etik 22:00etara aritzen dira normalean, eta linea da goiztiarrena, 06:25ean ematen du lehen zerbitzua larunbatetan, eta  linea, berriz, beranduen, larunbatetan 07:10ean. Amaiera-orduari dagokionez, linea, 22:48an lanegunetan amaitzen dena, zerbitzua amaitzen duen azken linea da,  linearen ordez, azken zerbitzua 21:55ean ematen duena.
Gaueko lineek 23:00ak pasata egiten dute lan, eta egunaren arabera aldatu egiten da amaiera-ordua: igandetik ostegunera bitarteko gauak 00:30erako amaituko dira; ostiraletako gauak, berriz, 04:00ak arte luzatuko dira, eta larunbatetakoak, berriz, 06:00ak arte. linea, irteera 22: 40an duena, zerbitzua hasten duen bere kategoriako lehena da, eta  lineak, 23:00etan hasten direnak, ikusten uzten diren azkenak direlarik. Geroago linea ibiliko da, larunbat gauetan 06:30ean.
Maiztasunak
Oro har, lineek oso maiztasun handia dute beren neurriko beste hiri batzuekiko: linea, 6 minutuko maiztasunarekin lanegunetan, azkarrena da, eta  linea, berriz, motelena, lanegunetan zerbitzu bat ematen baita orduro. Lanegunetako linea guztietatik, linea batek 10 minutu baino maiztasun txikiagoa du, 13k 10 eta 15 minutu arteko itxaronaldia dute, 9 lineak 15 eta 30 minutu arteko maiztasuna dute eta bakar batek, k, 30 minutu baino gehiagoko zerbitzua du.
Bidaiarientzako informazioa
Autobus guztiek GPS bilagailu bat dute, eta une oro atzerapenak, aurrerapenak edo bestelako arazoak daudela jakinarazten die. Informazio hori datu-zentral batera ere bidaltzen da, plataformetan banatzeko. Honako hauek dira:
Horretaz gain, autobusen barruan, gidariek irrati transzeptagailu zerbitzua dute, eta horrek berehala jartzen ditu harremanetan Mankomunitateko bulegoetan dagoen zentral koordinatzailearekin. Bidaiarientzat, argi-panel bat dago, autobusa iristen den geltokien berri ematen duena, honela:. Geldialdirik ez badago, proiektatu data eta ordua honela:.
Flota
Gaur egun, Eskualdeko Hiri Garraioaren sarea osatzen duen flota hiru motatan banatzen da: autobus artikulatuak, autobus arruntak eta mikrobusak. Gainera, autobusak erregai fosilek (diesel), elektrizitateak (elektrikoa) edo biek batera (hibridoa) erabat propultsatuta egon daitezke. 2022tik aurrera, autobus hibridoak eta diesela jartzeari utziko zaio, eta, horrela, gas naturalez propultsatutako ibilgailuei utziko zaie pasatzen.
Autobusak zuriak, horiak eta berdeak dira, Iruñerriko Mankomunitatearen koloreak eta mankomunitatearen logotipoa eta gaur egun zerbitzua ematen duen enpresarena daramatzate. Barrualdea argitsua da, eta bi koloretako eserlekuak ditu: urdinak eta gorriak. Eserleku gorriak mugikortasun arazoak dituzten pertsonei, adinekoei, haurdun dauden emakumeei eta gaixoei zuzenduta daude; urdinetan, berriz, edonor eser daiteke. Bi gune daude, bigarren atearen parean daudenak, besaulki edo gurpildun aulkientzat erreserbatuak, baita arrapala tolesgarri bat ere ate horretan 2009tik.
Iruñerriko Mankomunitateak hainbat autobus izan ditu probetan, fidagarritasuna frogatzeko eta etorkizunean diesela eta antzekoak ez diren beste energia batzuk izateko. Hirian probatzen aritu zen autobus-modelo horietako bat Pilavesa izan zen, eta zerbitzuaren sareko eta lineetan probatu zen 2011n. Gainera, beste mota batzuetako eta beste erregai batzuetako autobusekin probak egin dira, MAN Lion's City Hybrid batekin, esaterako. Zerbitzuaren linean probatu zen 2013an. Halaber, Volvo 7900 Hybrid bat probatzen aritu ziren urte horretan bertan, zerbitzuaren linean, eredu horretako 4 unitateak ekarri baino lehen, gerora hirira iritsiko zirenak zerbitzuaren flota berritzeko 2015eko ekainean. Geroago, 2017an, Mercedes-Benz markako autobus bat probatzen aritu ziren (Biobus izenarekin hirian probatzen aritu ziren modelo batzuen lehena), zerbitzuaren lineetan Citaro GNC modeloa. Denbora horretan, Aratzurin kokatutako lantegi batean ekoitzitako biogasarekin elikatzen zen, urte horretan martxan jarri zituen ibilgailu-ontzientzat energia berriak sartzeko proiektu baten barruan. Geroago, probatu zen bigarren autobusa Solaris Urbino 12 GNC bat izan zen eta lineetan, Aratzurin egindako biogasez elikatua. Probatzen aritu zen hirugarren autobusa Citywide modeloko Scania bat izan zen, hura ere biogasez elikatua eta eta lineetan probatzen aritu zena. Autobus horiek guztiak probatzen aritu ziren denbora batez, eta ez ziren proba horietara gehiago joan, baina mankomunitateak agintzen du 2030erako neutroa izango dela emisioei dagokienez, eta, horretarako, aurreikusten du eskualdeko hiri-garraioko autobus-flota osoak biogasez elikatuko duela, hiri-hondakinak biltzeko ibilgailu-flota osoak bezala.
Iruñerriko Hiri Garraioak biodiesel izeneko erregai ekologikoa erabili zuen 2007az geroztik, eta urte horretatik hiribilduen flotaren % 50ean erabili zen. 2010ean, zerbitzuaren flota osora zabaldu zen, hau da, 140 autobusetara. 2014an, Iruñerriko Mankomunitateak erregai hori erabiltzeari uztea erabaki zuen, arrazoi ekonomikoak zirela medio; izan ere, 2009an, mankomunitateak hiri-garraioko zerbitzua kontratatzeko agiri bat ezarri zuenean, 10 urtez, flotak erregai mota hori erabil zezala eskatu zuen, eta erabiltzen jarraitu zen, baina 2013an Transports Ciutat Comtal konpainiak emakidaren orekaren haustura ekonomikoa salatu zuen, eta erabiltzeko derrigortasuna kentzea erabaki zen. Mankomunitateak agindu zuen, horren ordez, 4 autobus hibrido jarriko zituela martxan linean zerbitzua eman zezaten, eta, gainera, diesela eta elektrizitatea konbinatuko zituztela, igorpenak eta flota horrek sortzen zuen gastu ekonomikoa murrizteko; izan ere, denbora horretan, gainera, zerbitzuko flotaren % 100 errekuntzakoa zen. Autobus guztiak, zirkulatzen ari ez badira, Ezkabako kotxetegietan aparkatzen dira, Iruñeko Txantrea auzoan, autobidearen eta Ezkabako tuneletan parean.
Kotxetegiak mugak ditu, hala nola perimetroa bereiztea, espazio-mugak eta maldak; beraz, ez dira egokiak etorkizuneko handitzeetarako. Horregatik guztiagatik, eta bereziki autobusak hartzeko lekurik ez dagoelako, Iruñerriko Mankomunitateak autobusak beste leku batera lekualdatzea aztertu du. Eskualdeko hainbat lekutan hainbat kokaleku aztertu ondoren, Iruñeko Santa Luzia auzoan orube bat egitea erabaki da, garai batean San Agustin ikastetxeak hartzen zuena. Aukera horren onuretako bat da industrialde baten barruan sartuta egotea, autobusen moduko ibilgailu handientzako irisgarritasun ona izatea eta gas-azpiegituretarako sarbidea izatea; izan ere, etorkizunean, flota osoak (hondakinak biltzeko kamioi guztiek bezala) biometanoarekin funtzionatzea aurreikusten da, Imarkoaingo birziklatze-planta berriaren % 70-80an, eta Aratzuriko hondakin-uren araztegiko gainerako % 30a Aratzuriko hondakin-uren araztegian izango litzateke, eta, horrela, ibilgailuak garbi egongo lirateke. Gaur egun, proiektua geldirik dago, Iruñeko Udalak partzela hori lortzeko zain, baina aurretik Birpartzelazio eta Urbanizazio Proiektuak aurkeztu behar dira. Horregatik, egoera konpontzeko hainbat aukera aztertzen ari dira.
Tarifak
Prezioak eta sarrerak berdinak dira eta balio berdina dute zerbitzu osoan, ez dago ezberdintasunik irismerari edo lineari dagokionez. Iruñerriko Mankomunitateak eguneratzen ditu urtero. Hauek dira 2022rako tarifak:
Iruñerriko Mankomunitateak eta Nafarroako Gobernuak finantzatzen dute sarea, %35 eta %65, hurrenez hurren.
Zerbitzuaren kalitatea
Hainbat ikerketaren arabera, erabiltzaileek zerbitzuarekin duten batez besteko asebetetzeak gora baino ez du egin. 2015ean, KEOren Garraio Publikoarekiko Herritarren asebetetzeari buruzko Inkestak laugarren postua ematen zion Eskualdeko Hiri Garraioari, Bilbo, Xixón eta Logroñoren atzetik, 2018ko abuztuan, OSURek bigarren postua ematen zion bere Hiri Zerbitzuen Satisfakzioaren lehen Barometroan, NBus, Lizarrerria Bus eta Tuterako hiribusa, soilik Euskadikoaren atzean kokatuz. Bilbobusekin batera, Bilbon, Zehazki, 5 puntutik 5 puntu eman zitzaizkion pilaketarik ez egoteagatik; 5etik 4 puntualtasunari dagokionez, pantailetan iragarritakoaren arabera, eta 5etik 3 atzerapenari dagokionez.
Mankomunitateak 2017an egindako Eskualdeko Hiri Garraioaren asebetetze Azterlanaren arabera, sareko batez besteko nota 10etik 7,8koa izan zen, inoizko handiena, haien arabera. Gainera, ordutegiei eta maiztasunei buruzko informazioak 7,9 puntu lortu zituen, eta ordutegien puntualtasuna 7,6koa izan zen.
Neurririk ez badago ere, Eskualdeko Hiri Garraioaren sareko iruzur-tasa oso txikia da, bi faktore nagusirengatik: batetik, aurreko atetik bakarrik sartzea, gidaria dagoen tokitik; horri esker, arau-hausleak erraz detekta daitezke, eta, bigarrenik, autobus guztietan bideozaintza-kamerak egotea. Autobus bakoitzeko hiru kamera daude, eta ibilgailu artikulatuetan sei ere bai; horiek barnealdearen ikuspegi orokorra lortzen dute, bai eta atzeko ate bakoitzaren ikuspegi zabaldua ere, eta gidariak sarrera iraunkorra du horietara.
Bai, "simpa" esaten zaion horretan saiatu dira, hau da, ordaindu gabe sartzen, baina, halakoetan, Foruzaingoak azkar jardun zuen, arau-hausleei isuna jarriz eta autobusetik kanporatuz.
Eskualdeko Hiri Garraioaren flotako autobusen %100ak arrapala bikoitza du atzeko lehen atean, bat automatikoa eta bestea eskuzkoa. Gainera, altuera berean, autobus guztiek gurpildun aulkientzat gordetako bi gune dituzte, eta horiek besaulkiekin partekatzen dituzte. Gainera, itsuek aginte bat dute, eta, presioa egitean, autobus bat gertu badago, azken horrek megafonia bat aktibatuko du, zer lineatakoa den, zer norabidetan doan eta pertsonarengandik zer distantziatara dagoen adierazteko.
Istripuak
Zorionez, Eskualdeko Hiri Garraioaren sareak ez du ia istripu handirik erregistratzen, eta gehienak matxurak edo oso ohikoak ez diren talka txikiak dira. Hona hemen azken urteotako arrakastarik nabarmenenetako batzuk:
Horrez gain, maiztasun handixeagoarekin gertatzen dira, nahiz eta ibilbide guztien zati txiki bat izan, autobusetako matxura mekanikoak. Horiek ez dute ondoriorik ez oinezkoentzat, ez beste gidarientzat, ez ibilgailuentzat. Kasu horietarako, bi errefortzu-autobus jarri ohi dira itxaronaldian, eta, matxura izan den lekura azkar joateko eta bidaiariak autobusetik jasotzeko; horrela, zerbitzuan ahalik eta eragin txikiena izango du.
Bidaiariak
Eskualdeko Hiri Garraioak 2019an ezarri zuen bidaiari kopuruaren errekorra, 40 000 000 bidaiari baino gehiagorekin. Zantzu guztien arabera, hurrengo urtean joerak gora egiten jarraituko zuen, eta, hala, berriro ere errekorra hautsiko zen, baina COVID-19 pandemiak gutxieneko hilabete kritikoetan utzi zuen jendetza, eta 2020an erregistratu zen sareko jendetza txikienaren errekorra, 23 000 000 bidaiarirekin.
Etorkizuna
Denborak aurrera egin ahala, argi geratu da Iruñerriak ahalmen handiagoko garraiobide berri bat behar duela hiriguneak lotzeko; izan ere, autobus-zerbitzua, eraginkorra izan arren, ez da nahikoa erregai fosilen erabilera gero eta gehiago murrizten duen eskaerari erantzuteko. 2000ko hamarkadaren amaieran, tranbia sare bat sortzea proposatu zen, baina azkenean baztertu egin zen. Horren ondoren, metro sare bat sortzea edo Zaragoza-Altsasu burdinbidea hiriaren erdigunetik tunel moduan sartzea proposatu da. Hala ere, proposamen horietako bakar bat ere ez da paperetik haratago igaro.
2016an, Iruñerriko Mankomunitateak Iruñerrirako Hiri Mugikortasun Iraunkorreko Plana aurkeztu zuen, epe ertaineko desplazamendu-estrategia bat, Iruñerriko garraioa metropoliaren, multimodalaren eta multipolarraren ikuspegitik diseinatu nahi duena, garraiobide jasangarriak eta periferia-periferia harremanak sustatuz, Iruñeko erdigunetik nahitaez igaro gabe.
Plan horrek, besteak beste, egungo autobus-sarea hobetzea aurreikusten zuen, 5 enbor-lineetan oinarritutako igarotze azkarreko autobus sistema bat sortuz, 20 linea osagarrirekin, linea arteko transbordo azkar eta adimendunekin. Sistema horri Sare Nagusia deituko litzaioke. Honako 5 linea hauetan oinarrituko litzateke: Epe luzerako estrategiaz gain, badira Iruñerriko Mankomunitateak eragindako udalen eskutik egin nahi dituen epe laburreko beste jarduera batzuk:
Oharrak
<references group="lower-alpha" />
Gramma dejongi
Gramma dejongi Gramma generoko animalia da. Arrainen barruko Grammatidae familian sailkatzen da.
Nova Módica
Nova Módica Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Mongleath
, 'Mongleudh', Ingalaterrako Kornualles konderriko herrixka bat da, Budock Water parrokian.
Korear izen
Korear izena herrialde hartan ohiturazkoa den izen sistema da, hau da, hasieran abizena eta gero ponte izena ezartzen duena. Bai Ipar Korean, bai Hego Korean erabiltzen da korear izena. Koreeraz ireum edo seong-myeong deritzo korear izenari (ireum ponte izena da, zentzu hertsian; eta seong, abizena). Egun, 250 korear abizen besterik ez dago, eta ohikoenak Kim, Lee eta Park dira. Hiru horietakoren bat duten korearrak hango biztanleen ia erdiak dira.
Usadiozko korear izenak silaba bakarrekoak dira, batez ere 1812ko Koreako Izendapen Legeaz geroztik. Ez dute mendebaldeko hainbat herrialdean ohikoa den bigarren izenik, eta, izen bereziak ez errepikatzeko, Txinan bezala, belaunaldi izena erabiltzen dute.
Abizenak bon-gwan edo klanetan banaturik daude, leku jakin baten edo arbaso komun baten inguruan bilduak.
Hiru Erresumetan (K.a. 57 – k. o. 668) jadanik koreerazko izenak izan arren, txinatar karaktereren sarrerarekin batera jatorrizko abizenak aldatu ziren. Mongolen eraginpean, agintariek beren jatorrizko korear izenak mongoliar izenetara aldatu zituzten. Gainera, XX. mende hasierako japoniar okupazioan, korearrak japoniar izenak hartzera behartu zituzten. Egun, korear gehienak tradiziozko ordena mantentzearen aldekoak diren arren, badira mendebaldeko ordena erabiltzea erabaki dutenak.
Carataunas
Carataunas Granadako udalerria da, Alpujarra Granadina eskualdean dagoena.
Txusa Padrones
Bizitza eta Politikagintza
Txusa Padrones Barakaldon jaio zen 1961ean. Geografia eta Historia ikasi zuen Euskal Herriko Unibertsitatean eta 1989 urtetik aurrera Asti-Leku Ikastolan ibili da irakasle.
Barakaldoko Udaleko zinegotzi izan zen 2011 eta 2015 urteetan eta 2015 urtetik Bizkaiko Batzar Nagusietako kidea da EH Bildu alderdiaren partez eta horren Euskara eta Kultura Batzordeko eleduna.
1994ko Eusko Legebiltzarrerako hauteskundeetan Eusko Legebiltzarrerako Bizkaiko hautagaia izan zen Herri Batasuna alderdiaren partez eta hurrengo urteko udal hauteskundeetan Barakaldoko alkategai izan zen alderdi berdinaren partez.
Nikolai Marr
Nikolai Iakovlevitx Marr (Kutaisi, Georgia, 1865eko urtarrilaren 6agreg./1864ko abenduaren 25ajul. - San Petersburgo, Sobietar Batasuna, 1934ko abenduaren 20a) georgiar hizkuntzalari, arkeologo eta etnografoa izan zen.
Biografia
1900etik aurrera San Petersburgoko Unibertsitateko irakasle izan zen. Kaukaso aldeko hizkuntzak aztertu zituen. Georgia eta Armeniako literatura-argitalpenak egin zituen, eta Kaukasoko hizkuntzen eta euskararen artean lotura bilatzen ahalegindu zen.
1924tik aurrera, hizkuntzen teoria monogenetiko deritzona proposatu zuen: hizkuntza guztiak bakar batetik datozela, hizkuntza bakoitzaren bilakaera gizartearen egitura sozioekonomikoaren ondorioa dela, eta bilakaera horrek nazio-gertaerekin baino gizartearen klase-banaketarekin zerikusi handiagoa duela dioen teoria, hain zuzen. Teoria hori, hizkuntzalaritza eta marxismoa uztartzen dituena, izan zen hizkuntzalaritza-teoria ofiziala Sobietar Batasunean, 1950ean Stalinek gaitzetsi zuen arte.
Sinn (Hessen)
Sinn Alemaniako udalerria da. Hessen estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Trachyboa gularis
Trachyboa gularis Trachyboa generoko animalia da. Narrastien barruko Tropidophiidae familian sailkatuta dago.
Motacilla tschutschensis
Motacilla tschutschensis Motacilla generoko animalia da. Hegaztien barruko Motacillidae familian sailkatua dago.
Lytir
Lytir edo Lýtir, eskandinaviar mitologiako jainkotzat hartzen da. Baina ezagunagoa da antzinako jainko bat bezala, beharbada historiaurrekoa, eta, horregatik, Vanir bezala hartua, eskandinaviar mitologiako lehen jainkoak izan zirenak. Bere izena, antzinako eskandinabierazko hlutr hitzarekin lotzen da, "zatia" esan nahi duelarik. Lytir, Flateyjarboken agertzen da, non suediar errege batek, jainkoari aholkua eskatzen dion. Bere gurtzan, völvak aritzen zirela ezagutzen da. Lytir ez da beste inon aipatzen, baina bere izena, bere izenaren elementuak izan zitzaketen suediar hitzetan agertzen da, Lytisberg edo Lytislunda kasu.
Tytthoscincus
Tytthoscincus Scincidae familiako narrasti genero bat da, Asiako hego-ekialdean bizi dira.
Cástaras
Cástaras Granadako udalerria da, Granadako Alpujarra eskualdean dagoena.
2008ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 266 biztanle zituen.
Oľšavka (Spišská Nová Vesko barrutia)
Oľšavka  Eslovakiako udalerri bat da, Spišská Nová Vesko barrutian kokatuta. 3,02 km²ko azalera du eta 194 biztanle 2017ko datuen arabera.
Crurotarsi
Crurotarsi (grezieraz aldaka gurutzatuak) Archosauromorpharen barruko talde bat da. Lehengo Pseudosuchia taldearen ordezko izena da. Definizioz Avemetatarsaliaren klado-ahizpia da eta krokodiloetatik hegaztietatik baino gertuago dauden animaliak biltzen ditu.
Crurotarsi Archosauriaren barruko bi klado alabetako bat da. Buruhezurra normalki masiboa da, batez ere Ornithodiresekin alderatuta. Muturra mehea da eta luzea izaten da normalki. Lepoa motza eta indartsua da eta lurrari itsasita edo altxata ibil daitezkeen espezieak daude. Gorputza askotan babestua dago. Crurotarsi batzuek 3 metro baino gehiago neurtzera iritsi dira.
Filogenia
Crurotarsiren balizko kladograma.
Gramma linki
Gramma linki Gramma generoko animalia da. Arrainen barruko Grammatidae familian sailkatzen da.
Mimaropa
Mimaropa (lehen Hego-mendebaldeko Eskualde Tagaloa deitua) Filipinetako eskualdea da, Luzon uhartean dagoena. Bere izena eskualde osatzen duten lau probintzietatik datorkio: Mindoro, Marinduque, Romblon eta Palawan hain zuzen ere.
Frœningen
Frœningen Frantziako udalerria da, Rhin Garaia departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Frœningen udalerrian erroldatutako biztanleak 601 ziren. Familiak 240 ziren, horien artean 48 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 28 bakarrik bizi ziren emakumeak), 88 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 88 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 263 etxebizitza zeuden, 243 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 20 hutsik zeuden. 241 etxeak ziren eta 22 apartamentuak ziren. 243 etxebizitza nagusietatik 210 bere jabearen bizilekua ziren, 26 alokairuan okupaturik zeuden eta 7 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 14 etxek bi zituzten, 25 etxek hiru zituzten, 45 etxek lau zituzten eta 158 etxek bost zituzten. 214 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 89 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 133 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 417 ziren, horien artean 297 aktiboak ziren eta 120 inaktiboak ziren. 297 pertsona aktiboetatik 276 lanean zeuden (158 gizon eta 118 emakume) eta 21 langabezian zeuden (10 gizon eta 11 emakume). 120 pertsona inaktiboetatik 49 erretiraturik zeuden, 38 ikasten zeuden eta 33 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Frœningen udalerrian 265 unitate fiskal zeuden, 651,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 21.378 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 33 komertzioetatik, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 3 eraikuntza enpresak ziren, 8 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren, 5 zerbitzu enpresak ziren, 6 administrazio publikoko enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 3 argiketariak ziren, 1 ile apaindegia eta 1 jatetxe.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra etxerako tresna denda bat zen.
2000. urtean Frœningen udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden, 176 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra anbulantzia zen.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Sphagnopsida
Sphagnopsida bi ordena barneratzen dituen goroldio klase antzina da. Ordena honetan Sphagnum generoko goroldioak sartzen dira.
Taxonomia
Bi klase sartzen dira sphagnopsida ordenean:
Erreferentziak
- Goffinet, Bernard; William R. Buck (2004). «Systematics of the Bryophyta (Mosses): From molecules to a revised classification». Monographs in Systematic Botany. Molecular Systematics of Bryophytes. ISBN 1-930723-38-5. Testu «  Botanical Garden Press »
- Buck, William R. & Bernard Goffinet. (2000). "Morphology and classification of mosses", 71-123. orria. in A. Jonathan Shaw & Bernard Goffinet (Eds.), Bryophyte Biology. (Cambridge: Cambridge University Press). ISBN 0-521-66097-1.
Saint-Pierre-le-Bost
Saint-Pierre-le-Bost Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Creuse departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Pierre-le-Bost udalerrian erroldatutako biztanleak 153 ziren. Familiak 64 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 16 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 20 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 106 etxebizitza zeuden, 67 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 26 bigarren erresidentzia ziren eta 14 hutsik zeuden. 105 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 67 etxebizitza nagusietatik 58 bere jabearen bizilekua ziren, 7 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 2 etxek bi zituzten, 11 etxek hiru zituzten, 16 etxek lau zituzten eta 36 etxek bost zituzten. 62 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 27 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 29 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 86 ziren, horien artean 59 aktiboak ziren eta 27 inaktiboak ziren. 59 pertsona aktiboetatik 52 lanean zeuden (27 gizon eta 25 emakume) eta 7 langabezian zeuden (3 gizon eta 4 emakume). 27 pertsona inaktiboetatik 13 erretiraturik zeuden, 7 ikasten zeuden eta 7 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Pierre-le-Bost udalerrian 70 unitate fiskal zeuden, 156,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 12.673 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4 komertzioetatik, 1 garraio enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen eta 2 administrazio publikoko enpresak ziren.
2000. urtean Saint-Pierre-le-Bost udalerrian 18 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.212 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Venera 6
1969ko urtarrilak 10ean jaurtia, Venera 6 zunda, Venera 4 eta Venera 5en oso antzekoa zen, baina askoz erresistenteagoa diseinuari dagokionez. Artizar planetaren atmosferara gerturatu zenean, kapsula bat bidali zen ontzi nagusitik, Artizarraren atmosferan, 1969ko maiatzak 7an sartuz. Kapsula honek, paratxutean jaisten ari zen bitartean datuak hartzen joan ziren tresna zientifikoak zeramatzan. Zundak, datuak, 51 minutuz igorri zituen.
Avaray
Avaray Frantziako udalerri bat da, Loir eta Cher departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Nova Serrana
Nova Serrana Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Avaray
Biztanleria
2007an Avaray udalerrian erroldatutako biztanleak 722 ziren. Familiak 294 ziren, horien artean 74 pertsona bakarrekoak ziren (41 bakarrik bizi ziren gizonak eta 33 bakarrik bizi ziren emakumeak), 102 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 106 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 363 etxebizitza zeuden, 294 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 52 bigarren erresidentzia ziren eta 17 hutsik zeuden. 320 etxeak ziren eta 43 apartamentuak ziren. 294 etxebizitza nagusietatik 240 bere jabearen bizilekua ziren, 47 alokairuan okupaturik zeuden eta 7 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 18 etxek bi zituzten, 48 etxek hiru zituzten, 77 etxek lau zituzten eta 149 etxek bost zituzten. 222 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 120 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 147 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 435 ziren, horien artean 357 aktiboak ziren eta 78 inaktiboak ziren. 357 pertsona aktiboetatik 326 lanean zeuden (174 gizon eta 152 emakume) eta 30 langabezian zeuden (17 gizon eta 13 emakume). 78 pertsona inaktiboetatik 38 erretiraturik zeuden, 20 ikasten zeuden eta 20 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Avaray udalerrian 293 unitate fiskal zeuden, 712 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.518,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 27 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 7 eraikuntza enpresak ziren, 6 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren, 3 zerbitzu enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 margolaria, 3 zurginak, 1 iturgina eta 1 jatetxe.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra harategi bat zen.
2000. urtean Avaray udalerrian 9 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.044 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Euskal Preso Politikoen Kolektiboa
Euskal Preso Politikoen Kolektiboa (EPPK) euskal preso politikoek osaturiko taldea da, jatorri politiko eta erakunde ezberdinetakoak, xedetzat eragile politiko modura kartzelatik Euskal Herriaren askatasunaren alde eragitea duena. Preso politikoak direla aldarrikatzen dute. Estatuek, ordea, izaera politikoa ukatu egiten diete.
EPPKren izaera
EPPKren ikuspegitik, Frantziak eta Espainiak Euskal Herriaren eskubideak urratzen dituzte, izateko eta erabakitzeko ahalmena ukatzen diotenez. Eta ukazio horrek sortzen du Euskal Herriko gatazka politikoa eta armatua. Horretara, gatazka horretan Euskal Herriaren alde lan egin eta borrokatzeagatik atxilotu, torturatu eta kartzelaratu dituztenez, gatazka politikoaren eragile eta ondoriozkoak direla esaten dute, eta, horretara, jatorri eta izaera politikoa dutela.
Kolektiboak honela definitzen du bere burua: “Jatorri eta izaera politikoa dugun heinean, kartzelatuak izan garen euskal herritarrok EPPK osatzen dugu, Euskal Herriaren alde egiten segitzeko asmoz. Kartzela esparrutik eta molde bateratuaz eragiteko tresna dugu, izan ere, Kolektiboa. Gatazka politikoarekiko loturari irmoki eutsi eta gure parte-hartzea euskal prozesu politikoan bideratzeko tresna modukoa, alegia. Hori, besterik ez baita EPPK”.
EPPKren sustraiak
Gaur egungo kolektiboa, ordea, 1977ko abenduan azken euskal preso politikoa Espainiako espetxetik irten eta handik 20 egunetara, 1978ko urtarrilean espetxera sartutako euskal herritarrekin mamitzen hasi zela esan daiteke.
EPPKko kideak
Askotan hedabideetatik ETAko presoen kolektibo modura identifikatzen badute ere, ETA erakundeaz gainera jatorri politiko ezberdinetako presoek osatzen dute Euskal Preso Politikoen Kolektiboa, nagusiki Dena da ETAren ondorioz gartzeleratutako presoak. Horien arteko askok ez du inoiz ETArekin inongo loturarik izan: ezker abertzaleko militanteak, "Egin" egunkariko langileak, kale-borrokan jarduteagatik atxilotutakoak, Amnistiaren Aldeko Mugimenduko kideak, Segiko kideak eta oro har Euskal Herriaren askatasunaren alde jarduteagatik espetxean diren presoak. Dena dela, Espainiako eta Frantziako tribunalen arabera, horiek guztiak espetxean daude ETAren estrategiarekin bat egiten dutelako. Zentzu horretan, eta Garzon epaileak garatutako teoriaren arabera, denak ETAkoak dira eta horregatik espetxeratu zituzten.
2009ko ekainaren 29an, 731 ziren.
2009ko urriaren 20an 164 euskal preso politiko zeuden frantziar espetxeetan sakabanatuak eta 577 espainiar espetxeetan. Gaixotasun larriak dituzten bost euskal preso politiko zituzten etxean preso.
2009ko azaroaren 3an 742 lagunek osatzen zuten Euskal Preso Politikoen Kolektiboa. Hauetatik hamaika zeuden Euskal Herrian, 167 frantziar estatuko espetxeetan sakabanatuak eta 565 espainiar estatuko gainerako espetxeetan sakabanatuak. Bost ziren etxean preso dituztenak.
2009ko abenduan, bost preso Kolektiboaren egituratik kanpo kokatu zirela iragarri zuen EPPK-k zabaldutako ohar baten bidez.
2010eko martxoan, Aberri Eguneko atarian eginiko agirian, beste sei kide Kolektibotik irten direla azaldu jakinarazi zuen
2012 apirilean, Euskal Preso Politikoen Kolektiboak 640 preso inguru biltzen zituen bere barnean, 82 espetxetan barreiatuta.
2013ko abenduaren hasieran, 527 ziren EPPK-ko presoak.
EPPKren mintzakidetza
1996ko uztailaren 11n EPPKk jakinarazi zuen mintzakide talde bat izendatuta zuela Kolektiboaren izenean jarduteko: Juan Lorenzo Lasa Mitxelena, Jesus Mari Zabarte Arregi, Mercedes Galdos, Begoña Sagarzazu, Unai Parot, Gloria Rekarte eta Jon Gaztelumendi.
2005eko maiatzaren amaieran, mintzakideak hauek direla adierazi zuen: Juan Lorenzo Lasa Mitxelena, Ana Belen Egues, Daniel Dergi eta Argi Perurena.
Buztanikara zitrino
Buztanikara zitrinoa (Motacilla citreola) Motacilla generoko animalia da. Hegaztien barruko Motacillidae familian sailkatua dago.
Euskal Preso Politikoen Kolektiboa
EPPKren mintzakidetza
2011ko otsailean, Gernikako Akordioko sinatzaileek EPPKko mintzakideekin bilduko zirela adierazi zuten. Une horretan mintzakidetza taldea honako preso hauek osatzen zutela argitaratu zen: Juan Lorenzo Lasa Mitxelena, Ana Belen Egues, Ramon Sagarzazu eta Argi Perurena.
EPPKren bitartekaritza
2012ko uztailaren 1ean kaleratutako ohar baten bidez Mintzakidetza taldeak jakinarazi zuen espetxe politikaren ezagutza zuzena duten hainbat lagunei bitartekari lana egiteko eskaera zehatza luzatu zietela. Hurrengo egunean aurkeztu zen jendaurrean kolektiboaren eskakizunari erantzunez bitartekari lan horretan jardungo duen taldea. Beraien egitekoa «eragileei mintzaidetzarekiko harremanak ireki eta garatzeko erraztasunak ematea» izango zela zehaztu zuten.
EPPKren zuzendaritza
2012ko ekainaren 16an EPPK-k ezagutzera eman zuen kolektiboaen zuzendaritza taldearen osaketaoa: Guztira 20 kide dira, aurretik jakinarazitako mintzakidetza taldekoak gehi beste 14: Frantziako espetxeetan diren 7 kide eta Espainiako espetxeetan diren beste 7.
Hartara, kolektiboaren Zuzendaritza osatzen duena:
Xabier Alegria Loinaz (Lezo/Puerto III)-mintzakide-
Ana Egues Gurrutxaga (Elduaien/Algeciras)-mintzakide-
Jon Olarra Guridi (Donostia/Granada)-mintzakide-
Mikel Albisu Iriarte(Donostia/Lyon)-mintzakide-
Marixol Iparragirre Guenetxea(Eskoriatza/Lyon)-mintzakide-
Lorentxa Gimon (Angelu/Rennes)-mintzakide-
Iñaki Lopez de Bergara Astola (Legutio/Arles)
Jon Salaberria Sansinenea (Donostia/ Fleury Merogis)
Iñaki Esparza Luri (Iruñea/ Lannemezan)
Pello Eskisabel Urtuzaga (Lasarte/ Clairvaux)
Oihana San Vicente Saez de Zerain (Gasteiz/ Fleury Merogis)
Ainhoa Mujika Goñi (Donostia/ Granada)
Ana Lizarralde Palacios (Bilbo/ Granada)
Antton Lopez Ruiz (Elorrio/ Puerto I)
Josetxo Arizkuren Ruiz (Iruñea/ A Lama)
Idoia Martinez Garcia (Arrigorriaga/ A Lama)
Arantza Garbaio Ruiz (Bilbo/ Algeciras)
2017ko zuzendaritza berria
Euskal Preso Politikoen Kolektiboaren zuzendaritza berria hautatzeko bozkak egin ziren 2017. urtean. Ondoko hauek hautatu ziren : - Estatu frantsesean: Marixol Iparragirre, Iratxe Sorzabal, Mikel Albisu eta David Pla. - Estatu espainiarrean: Ainhoa Mujika, Anabel Egues, Jon Olarra eta Josetxo Arizkuren.
Parot Doktrina baliogabetu arte espetxean denbora gehien zeramatzaten kideak
2013an Parot Doktrina baliogabetu arte, espetxean denbora gehien zeramatzaten EPPKren kideak hauexek ziren:
Jesus Mari Zabarte Arregi (Arrasate), 1984ko ekainaren 15etik. Egundo guztira espetxean denbora gehien egin duen euskal preso politikoa da, 1973-1977 eta 1978-1979an ere espetxean izan zen-eta.
Pakito Lujanbio Galdeano (Hernani). 1984ko uztailaren 15etik.
Jon Aginagalde Urrestarazu (Donostia). 1984ko abuztuaren 7tik.
Jose Ramon Martinez de la Fuente Intxaurregi (Gasteiz). 1985eko urtarrilaren 30etik.
Juan Lorenzo Lasa Mitxelena (Errenteria). 1985eko urtarrilaren 30etik.
Jose Gabriel Urizar Murgoitio (Arrasate). 1985etko otsailaren 26tik.
Jose Felix Zabarte Jainaga (Elorrio). 1985eko uztailaren 2tik.
Denbora gehien eginda kalean diren kideak
Jon Bilbao Moro (Erandio-Astrabudua), 1982ko urtarrilaren 15etik 2010eko irailaren 13ra arte egon zen Espainiako kartzeletan, guztira 28 urte eta 8 hilabete.
Jose Maria Sagardui Moja (Zornotza), 1980ko uztaiaren 8tik. 2011ko apirilaren 13an kaleratu zen.
Jon Agirre Agiriano (Aramaio), 1981eko ekainaren 11tik. 2011ko maiatzaren 3an kaleratu zen.
Jon Aldana Zelaia (Barakaldo). 1984ko maiatzaren 9tik.2012ko martxoaren 9an kaleratu zen.
Kolektiboaren dinamikak
Euskal Preso Politikoen Kolektiboak dinamika iraunkorra darama isolamendu politikoaren aurka eta estatus politikoaren alde. Itxialdiak, gose grebak eta mota guztietako protestak egin ditu, hiru alorretan, orobat: espetxeko egoerei aurre egiteko, zigortutako kideekin elkartasunean eta borroka politikoan indarra egiteko.
1999ko urrian, esterako, txandakako gose greba kolektiboari ekin zion eta 2000ko maiatzaren 27ra arte iraun zuen. Tarte horretan 302 presok hartu zuten gose grebaren lekukoa, eta 7.694 gose egun egin zituzten guztira. Daniel Dergik (63 egun) eta Josetxo Arizkurenek (56 egun) egin zuten gose greba luzeena.
Iñaki de Juanak 2006. eta 2007. urteetan egindako gose grebak izan dira EPPKren kide batek egindako luzeenak.
Lorentxa Gimonek 39 eguneko gose greba egin zuen 2010eko hasieran Roanneko (Frantzia) espetxean bertan bakarturik zutelako. Azkenean Renneseko espetxera eraman zuten
Espainiako gobernuak 2009ko urrian presoen aurrez-aurreko bisitetara zihoaren etxeko eta lagunak miatzeko neurriak bertan behera utzi zituela-eta, EPPK- borrokaldia bertan behera uztea erabaki zuen 2010eko martxoan Hurrengo egunetan, Aberri Egunaren bezperan kaleratutako agirian, egoera eta eztabaida politikoaren gaineko ikuspegiaz gain, espetxeetako borrokaldiaren norabideak ere zehaztu egin zituzten.
2011ko azaroaren 13an argitaratutako agiriaren bidez, gaixo zeudenek, baldintzapean aske behar zuketenek eta bizi guztiko zigorra zutenek aske uzteko eskaerak egiteko erabaki kolektiboa hartu zuela jakinarazi zuen EPPKk.
2012ko urtarrilaren 9tik 13ra bitartean borrokaldia egin zuten espetxe guztietan; alde batetik, urte bukaeran abiarazitako eskaerak babesteko, eta, bestalde, Bilboko urtarrilaren 7ko herri mobilizazio orokorrarekin bat egiteko.
2012ko apirilaren 30ean Espainiako gobernuak euskal preso politikoak gizarteratzeko programa berria zabaldu zuen. Horren aurrean, EPPK-k ohar bat kaleratu zuen, maiatzaren 5ean, programa hori errefuxatu eta presio eta txantaiarik gabe urrats berriak emateko prestasuna adierazteko
2012ko ekainaren 16an plazaratutako oharrean EPPK-k salbuespen legeak indargabetzea, sakabanaketa amaitzea eta presoak Euskal Herrira ekartzea eskatu zien zien Espainiako eta Frantziako gobernuei. Presoen auzia konpontzeko erronkari eusteko eskatu zioten euskal gizarteari. Hartara, mobilizatu beharra azpimarrau zuten presoek, eta haiek ere halaxe egiteko asmoa dutela jakinarazi zuten. Espetxe bakoitzeko «dinamika iraunkorrekin» jarraituko zutela zehaztu zuten, hileroko azken ostiraletan «aldarrikapen eta mugimenduak» egiten segituz.
2011-12 eztabaida prozesua
2011ko abenduaren 10ean zabaldutako agiriaren bidez jakinarazi zuten, besteren artean, kolektiboaren norabidea markatzeko eztabaida prozesu berria abiatuta zutela 2011-12 urteetarako. Hartara, eztabaidaren muina "Kolektiboaren ildo politikoa zehaztu eta eguneratzea" zela zehaztu zuten, eztabaida bideratu ahal izateko Euskal Herriko espetxeetan biltzeko aldarria egiten zutelarik.
Eztabaida horren ondorioz, ildo politikoa zehaztu, antolakuntza berritu eta mintzakidetza talde berria izendatu zuen.2012ko apirilaren 13an GARA eta Berria egunkarietan emandako elkarrizketa baten bidez, EPPK-k bere antolakuntza berritu zuela eta mintzakide talde berria izendatu zuela jakinarazi zuen.
2012ko ekainaren 2an EPPK-k Gernikako Elai Alai aretoan aurkeztu zuen 2011ko udazkenean hasitako barne eztabaidaren ondorioak jasotzen dituen adierazpena. Besteak beste, esan zuen borroka armatuaren garaia gainditutzat jotzen zuela, eta egoera politikoa aztertuta, espetxe politika konponbiderako prozesuaren kontrako estrategiaren barruan jarri, eta presoak «bahitu politiko gisa» erabiltzen ari direla salatu zuen, eta «damuketa-salaketara» bidea «erabat arbuiatu» zuen. Haatik, presoak gatazka politikoaren erakusgarri direla esan zuen, eta ohartarazi zuen irtenbideak «integrala» izan beharko duela; gatazkaren arrazoiei heldu beharko zaiela, presoak kaleratu beharko direla, eta bermatu beharko dela ez dela preso gehiago sortuko. Presoen kaleratzea erraztu beharra ere plazaratu du, «prozesu politikoan parte hartzeko». Halaber, EPPK-k «preso eta iheslari politikoak gatazkaren parte eta ondorio» direla baieztatu zuen adierazpen horretan; gatazkak «kaltetuak eta biktimak» eragin dituela, eta jabetu zirela «alde anitzetako minaz». Hala ere, esan zuen biktimen auzia «gatazka betikotzeko» erabiltzen ari dela.
2012ko ekainaren 16an eztabaida prozesuaren ondorioz izendatutako EPPKren zuzendaritza taldea ezagutzera eman zuen eta talde horretako kideen izenak ere jakinarazi zituen.
Gernikako Akordioa
2011ko urtarrilean Gernikako Akordioaren sinatzaileekin harremanetan jartzea eskatu zuen Euskal Preso Politikoen Kolektiboak. 2011ko otsailean, Gernikako Akordioko sinatzaileek EPPKko mintzakideekin bilduko zirela adierazi zuten. Bide horretan, EPPKk agiri bat bidali zuen 2011ko otsailaren 27an Gernikako Akordioaren sinatzaileek Donostian egindako ekitaldi nazionalera. 2011ko irailean bat egin zuen Gernikako Akordioarekin hilaren 24an kaleratutako agiri batez
Foro Soziala
Bake Prozesua Indartzeko eratutako Foro Sozialak egindako Gomendioei erantzuteko, espetxeetan eztabaidatu ondoren, Adierazpena zabaldu zuen EPPK-k 2013ko abenduaren 28an. Horretan, besteren artean, EPPK-k adierazi zuen urrats berriak egingo dituela konponbidearen bidean eta prozesu eskalonatua izango dela.
Durangon 2014ko urtarrilaren 4an egindako agerraldi batean EPPKren bidea babestu zuten EPPKren bitartekariek eta azken hilabeteetan askatutako preso ohiek. Arduraz jokatzeko eskatu zieten eragileei, eta amnistia eta autodeterminazioa eskatu zuten
2014ko azaroaren 13an, EPPKko presoek hainbat kexa aurkezten hasi ziren, sakabanaketa salatzeko. Sakabanaketak giza eskubideak urratzen zituela salatzeko helburuarekin, Espainiako Auzitegi Nazionalean idatziak aurkezten hasi ziren. 50 preso inguruk bide hori hartu zuten, eta, euren eskubideen urraketa salatzeaz gain, Euskal Herrira ekartzeko eskatu zuten.
2015eko urtarrilaren 9an, EPPK-k «prestasun osoa» adierazi zuen Jaurlaritzarekin ere harremanak izateko, izan ere, Foro Sozialaren gomendio batzuek bat egiten zutela adierazi zuen, baita Bake eta Bizikidetza Idazkaritzaren Zuzen Bidean proposamenean jasotzen zirenekin, eta «adosgune horietan» sakontzeko nahia adierazi zuen.
Aldarrikapenak
EPPKk estatus politikoa aldarrikatzen du bere kideentzako. Eskabide hori, Euskal Herriratzearekin batera, honako eskubide hauetan mamitzen dela zehaztu dute:
• Tratu duin eta begirunezkoa jasotzeko Eskubidea:
-Tortura eta tratu krudelik ez.
-Ez isolamendurik, ez jipoirik.
• Osasun Eskubidea:
-Osasun zainketa duina.
-Ez interbentziorik, ez murriztapenik.
-Euskaraz ere komunikatzeko askatasuna.
-Euskaldun legez, beren garapen integrala euskaraz burutzeko askatasuna.
-Ikasteko zangotrabarik ez.
-Ikasketak euskaraz ere burutu ahal izateko aukera.
• Ama eta aitatasuna eskubidea:
-Duintasun osoz presoen ama izateko eskubidea
-Aitarekin komunikazioei trabarik ez.