cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lawrence Kohlberg
Bosgarren etapa: kontratu sozialerako orientazioa
Etapa honetan agertzen den moral propioaren arrazoiketa, ezarritako lege eta arauak  egokiak diren ala ez biltzen duen hausnarketatik sortzen da. Gizarteak pertsonen bizitza kalitatean eduki dezakeen eraginean eta gizabanakoek erabilgarriak ez diren lege eta arauak alda ditzaketela pentsatzen da.
Eztabaida
Psikologo asko, Kohlberg-en ideiekin ados daude, nahiz eta, oraingoz, aurkikuntzak  ez diren behin betikoak. Gainera, garapen moralaren etapek orden berdina jarraitzen duten ala ez eztabaidatzen da. Psikologo batzuk hasierako etapek orden bat jarraitzen dutela diote, baina azkenekoek, berriz, aldaketei lotuta daude.
Eztabaidatua den beste puntuetako bat garapen moralen etapak kultura guztietara aplikagarriak diren ala ez da. Teoriko askok mantentzen dute deskribatutako etapa moralak, sozietate teknologiko batean bizi diren mendebaldeko  gizonengan bakarrik direla aplikagarriak.
Hans Küng
Hans Küng (Sursee, Suitza, 1928ko martxoaren 19a - Tübingen, 2021eko apirilaren 6a) suitzar idazle, teologo eta apaiz katolikoa izan zen.
Calendulauda alopex
Calendulauda alopex Calendulauda generoko animalia da. Hegaztien barruko Alaudidae familian sailkatua dago.
Hans Küng
Biografia
Filosofia- eta teologia-ikasketak egin zituen Erromako Unibertsitate gregorianoan. Apaiz egin zen 1955ean, eta ikasketak sakondu zituen Parisko Sorbonan eta Institutu Katolikoan. 1960an, Tubingako Unibertsitatean, teologia-katedradun izendatu zuten. Urtebete lehenago, Joan XXIII.ak Vatikano II.aren laguntzaile ofizial izendatu zuen, eta kargu horretan jardun zuen Kontzilioaren bukaera arte.
1963tik 1980ra irakasle aritu zen Tubingan, eta Ikasketa Ekumenikoen Institutua sortu eta zuzendu zuen han. 1980an alde batera utzi zuen ohiko katedra, eta teologiako bat sortu zuen: Concilium.
Lan aipagarrienak: Elizaren egiturak (1965); Eliza (1968), ''Zintzotasuna eta egiatasuna. Elizaren etorkizunaren inguruan (1970); Kristauaren askatasuna (1975); Kristau izatea (1977); Existitzen al da Jainkoa? (1979); Betiko bizitza (1983); Itxaropenari eutsi. Eliza berritzeko idazkiak (1993); Judaismoa. Iragana, oraina eta geroa (1993); Kristau pentsalari handiak. Sarrera txiki bat teologiari (1995); Mundu etika baterako proiektua (1995); Dying with Dignity (1998); My Struggle for Freedom: Memoirs'' (2003); Disputed Truth: Memoirs II (2008).
Egungo pentsamendu katolikoaren teologo aipagarri eta eztabaidatuenetako bat izan zen Küng, eta katolikoen zein protestanteen onespena jaso zuen, Vatikanoaren aurkakotasuna gorabehera. Tubingako Unibertsitatean Teologia Ekumenikoa irakasi zuen.
Saint-Gratien (Oise Harana)
Saint-Gratien Frantziako udalerria da, Val-d'Oise departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2007an 20.588 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Gratien udalerrian erroldatutako biztanleak 20.588 ziren. Familiak 8.555 ziren, horien artean 3.047 pertsona bakarrekoak ziren (1.401 bakarrik bizi ziren gizonak eta 1.646 bakarrik bizi ziren emakumeak), 2.233 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 2.459 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 816 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 9.337 etxebizitza zeuden, 8.766 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 161 bigarren erresidentzia ziren eta 411 hutsik zeuden. 2.096 etxeak ziren eta 6.810 apartamentuak ziren. 8.766 etxebizitza nagusietatik 4.406 bere jabearen bizilekua ziren, 4.216 alokairuan okupaturik zeuden eta 144 doan lagata zeuden; 815 etxek gela bat zuten, 1.455 etxek bi zituzten, 2.277 etxek hiru zituzten, 2.476 etxek lau zituzten eta 1.743 etxek bost zituzten. 5.744 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 4.976 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 1.915 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 13.927 ziren, horien artean 10.322 aktiboak ziren eta 3.605 inaktiboak ziren. 10.322 pertsona aktiboetatik 9.300 lanean zeuden (4.912 gizon eta 4.388 emakume) eta 1.022 langabezian zeuden (449 gizon eta 573 emakume). 3.605 pertsona inaktiboetatik 1.025 erretiraturik zeuden, 1.551 ikasten zeuden eta 1.029 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 804 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 11 janari enpresak ziren, 7 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 23 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 97 eraikuntza enpresak ziren, 153 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 31 garraio enpresak ziren, 48 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 38 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 35 finantziazio enpresak ziren, 33 higiezinen enpresak ziren, 155 zerbitzu enpresak ziren, 122 administrazio publikoko enpresak ziren eta 50 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 191 zerbitzu publikoetatik, 1 poliziaren kaserna zen, 1 lan bilaketa bulegoa, 1 posta bulegoa, 7 banku bulegoak, 2 funerariak, 12 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 1 ibilgailuen alokairu bulegoa, 5 autoeskolak, 9 igeltseroak, 15 margolariak, 16 zurginak, 11 iturginak, 12 argiketariak, 14 eraikuntza enpresak, 13 ile apaindegiak, 3 albaitariak, 1 aldi baterako lan enpresa, 38 jatetxeak, 16 higiezinen agentziak, 5 tintoreriak eta 7 apaindegiak.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 8 botika eta 2 anbulantzia zegoen.
T-a gurutzatu
T-a gurutzatu edo T-a estali itsas orroka taktika klasiko bat da. XIX eta XX. mendeetan garatu zen. Taktika horren arabera, gerraontzien ilara batek etsaiarenaren aurrean gurutzatzen da. Horrela, T-a gurutzatzen duenak bere kanoi guztiez destatu ahal du eta etsaiaren aurreko kanoietatik baino ez du sua jasoko. XIX. mendearen amaieran eta XX. hasieran asmatu zuten taktika hori, lurrun-galdaradun eta biratzen ziren kanoidun ontziak garatu zituztenean. Ontzi horiek azkarrago mugitzen eta biratzen ziren eta, gainera, ontzi zaharretan kanoiak mugiezinak ziren. Taktika hori zaharkituta dago, misilak eta hegazkinak asmatu zituztenetik, haien erasoak ez baitaude etsaien norabidearen mendean.
Saint-Gratien (Oise Harana)
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 7 haur-eskola eta 7 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Saint-Gratien udalerrian 2 Bigarren Hezkuntza ikastetxe zeuden 1.047 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
T-a gurutzatu
Taktika
Borrokarantz joatean, ontziek “atzealdeko lerroa” deitutako borroka-ilara bat egiten zuten. Horretan, atzeko ontziak aurrekoari jarraitzen zion, ilara batean edo paralelo batzuetan. Ilarako ontzi bakoitzak etsaiaren ilarako zegokionari tiro egiten zion, ilara paraleloetan mugitzen baitziren. Horrela, ontzi bakoitzak salbak jaurti ahal izango zituen arku zabal batzuetan, lagunen ontzien gainetik bota gabe.
Rayan Helal
Rayan Helal (1999ko urtarrilaren 21a ) frantziar txirrindulari bat da. Gizonezkoen esprint proban ibili zen 2018ko UCI Pista Txirrindularitzako Munduko Txapelketan.
T-a gurutzatu
Taktika
Kanoiak egiteko prozesuaren eta tiro egiteko kontrol sistemen aurrerapenek, urrutiagotik borrokatzea ekarri zuten. Esate baterako, Tsushima guduan (1905ean) 5,5 km-tik borrokatu ziren eta Jutlandiakoan (1916an), berriz, 18 km-tik. Sutauts marroia asmatzeak, horrek astiroago erretzen baitzen beltza baino, kanoi luzeagoak eta, beraz, zehaztasun handiagoa ekarri zituen. Gainera, sutauts beltza baino bareago hedatzen zenez, gutxiago kaltetzen zuen kanoiaren arima. Horrela, kanoiek gehiago irauten zuten eta egiteko prozesua ere errazten zuen. Radarra asmatu zenean, ontziek urrutiagotik, zehatzago eta gainera, gauez, egin ahal izan zuten tiro.
Guduak
Gudu handi hauuetan, gerraontziek T-a elkarri gurutzatu zioten:
Rayan Helal
2021eko ekainean, 2020ko Udako Olinpiar Jokoetan taldekako esprint probarako izendatu zuten Florian Grengbo eta Sébastien Vigierrekin batera. Bertan brontzezko domina lortu zuten.
2021eko Munduko Txapelketan, Roubaix-en, zilarrezko domina lortu zuen taldekako sprintean ere, urte bereko Europako txapelketan bezala.
Kazuya Iio
Kazuya Iio (飯尾 和也, 1980ko apirilaren 10a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Emir Kusturica & The No Smoking Orchestra
Emir Kusturica & The No Smoking Orchestra, Serbiako garage rock musika talde bat da. 1993an Belgrado hiriburuan sortua izan zen.
Kazuya Iio
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Verdy Kawasaki, Vegalta Sendai, Sagan Tosu eta Matsumoto Yamaga FC.
Hugo Viana
Aurreko atera begira dagoen aurrelari ezkerra da, alboetatik ere ibili ahal dena. Lisboako Sporting Clube de Portugalean hasi zen. Europako futbolari gaztearen Saria lortutakoan, Newcastle United FC taldeak erosi zuen 12 euroren truke. Ingalaterran bi urte eman ondoren, Sportingera utzita itzuli zen. 2005-06ko denboraldian Valentziara joan zen, berriro utzita, nahiz eta 2006ko martxoan erosi. 2007ko udan Osasunara etorri zen utzita, Iruñeko taldeak denboraldiaren amaieran jokalaria erosteko aukera badu ere. Nolanahi ere, talde berriarekin lehendabiziko lan saioan lesio larria jaso zuen Hugo Vianak, eta denboraldian ez zuen oso maiz jokatu. Hori zela eta, denboraldia amaitutakoan, Osasunak ez zuen erosi, eta jokalaria Valentziara itzuli zen.
Portugalgo selekzioaren 2001eko azaroaren 14an estreinako aldiz jokatu zuen, Angolaren aurkako lagunarteko partidan. 2002ko Munduko Futbol Txapelketan selekzioaren egon zen, nahiz eta gutxi jokatu. 2004ko Joku Olipikoetan, ordea, bai jardun zuela.
Luzhou
Luzhou (txinera sinplifikatuz: 泸州; pinyineraz: Lúzhōu), Sichuan probintzian kokatutako prefektura mailako hiria da. Guztira, 4.800.000 biztanle inguru dauzka 2005eko erroldaren arabera eta 12.247 kilometro koadroko azalera.
Sambourg
Biztanleria
2007an Sambourg udalerrian erroldatutako biztanleak 95 ziren. Familiak 36 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 4 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 16 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 42 etxebizitza zeuden, 35 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 4 bigarren erresidentzia ziren eta 3 hutsik zeuden. 41 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 35 etxebizitza nagusietatik 24 bere jabearen bizilekua ziren, 8 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 4 etxek bi zituzten, 3 etxek hiru zituzten, 6 etxek lau zituzten eta 21 etxek bost zituzten. 24 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 14 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 15 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 59 ziren, horien artean 41 aktiboak ziren eta 18 inaktiboak ziren. 41 pertsona aktiboetatik 37 lanean zeuden (16 gizon eta 21 emakume) eta 4 langabezian zeuden (4 gizon). 18 pertsona inaktiboetatik 6 erretiraturik zeuden, 6 ikasten zeuden eta 6 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra argiketaria zen.
2000. urtean Sambourg udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Berks konderria (Pennsylvania)
Berks konderria (Berks County) Pennsylvaniako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Reading da. 2010eko zentsuaren arabera 411,442 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Berks konderriak 22,423 kilometro koadro ditu. Horietatik 2,396 ura dira. Beste 221,834 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 183,49 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 411,442 pertsonetatik 383,761 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 67,355 dira. 16,517 beltzak edo afroamerikarrak. 536 amerikar natiboak ziren eta 58 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 5,244 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 374 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 4,952 pertsonek kokatzen zuten.
Sphenomorphus leptofasciatus
Sphenomorphus leptofasciatus Sphenomorphus generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Characidium declivirostre
Characidium declivirostre Characidium generoko animalia da. Arrainen barruko Crenuchidae familian sailkatzen da.
Quartell
Quartell Valentziako Erkidegoko udalerria da, Camp de Morvedre eskualdean eta Valentziako probintzian kokatua.
2011ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 1.473 biztanle zituen.
Yoshiyuki Kobayashi
Yoshiyuki Kobayashi (小林 慶行, 1978ko urtarrilaren 27a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Tokyo Verdy, Omiya Ardija eta Albirex Niigata.
Calendulauda poecilosterna
Calendulauda poecilosterna Calendulauda generoko animalia da. Hegaztien barruko Alaudidae familian sailkatua dago.
Françoise Vergès
Françoise Vergès (Parisko 11. barrutia, 1952ko urtarrilaren 23a) politologo eta ekintzaile feminista eta dekolonialista frantsesa da.
Familia eta genealogia
Aitona medikua eta garai kolonialeko kontsula izan zen. Bestalde, haren semeak, Françoiseren aitak, hainbat kargu izan zituen: diputatua, Europako diputatua, senataria, Reunioneko eskualde-kontseiluko lehendakaria eta Le Port-eko alkatea.
Haren herenamona, Marie Hermelinde Million des Marquets, Vergès ezkondutakoan, hainbat esklaboren jabe zen familia batetik zetorren. Reunionen 20 bat hektareako plantazio bat zuten, zeinean, 1848ko agiri baten arabera, “121 esklabo zituzten: 66 kreole, 12 malgaxe, 39 mozambiketar eta 4 indiar edo malayar”.
Ama, Laurence Deroin, zorey bat da, hau da, europar kontinenteko Frantziako lurraldean jaioa. 1924ko irailaren 22an sortu zen Ivry-sur-Seine-n, eta 2012ko azaroaren 3an hil zen Reunioneko La Possession udalerrian zuen etxean. PCFko ekintzaile eta enplegatua izan zen, eta Raymond Aubrac-ek zuzendutako Berreraikuntza eta Hirigintza Ministerioan lan egin zuen, komunistek gobernua utzi zuten arte, eta baita Laurent Casanova-ren Borrokalari Ohien Ministerioan ere. Laurence Deroinek eta Paul Vergèsek 1947an elkar ezagutu zuten Frantziako Alderdi Komunistaren kolonietako sailean, Parisen, eta 1949an ezkondu ziren. Laurence Deroin 1954an heldu zen Reunion uhartera lehen aldiz, 30 urte zituela, Raymond Vergès aitaginarrebak Paul senarrari Reunioneko PCFko federazioaren ardura hartzeko eskatu zionean. Laurence Union des femmes françaises elkarte feministaren aktibista izan zen eta 1958an Reunioneko Union des femmes de La Réunion (UFR) elkartearen sortzaileetako bat izan zen. Urte batzuetan, Saint-Denisen, La Librairie des Mascareignes liburu-denda izan zuen, eta geroago, Témoignages egunkarian lan egin zuen, non emakumeen egoerari buruzko atal bat zuzentzen baitzuen. PCRren hautagai izan zen hainbat hauteskunde-deialditan.
Françoise-ren ahizpa nagusia, Claude, 1949ko abuztuaren 1ean jaio zen. Medikua da eta Edmundo López Caizadilla doktorearekin ezkonduta dago; Panaman bizi da 1974az geroztik, eta alaba bat du, Sandra López. Horrez gain, Françoise Vergèsek bi neba ere baditu, PCRko militante ezagunak: Pierre eta Laurent.
Robert Chaudenson hizkuntzalariaren arabera, Françoise Vergèsen aitona, Raymond Vergès (1882-1957), izan zen “dinastia politiko komunista honen sortzailea”. Raymond “batez ere Marie Hermelinde Million des Marquets amonak hazi zuen. Marie 1832an jaio zen eta 1855ean Adolphe Vergès Itsas armadako langile xumearekin ezkondu zen.
Haurtzaroa eta ikasketak
Françoise Vergès bi urte zituenean joan zen Reunion uhartera. Bertan igaro zuen haurtzaroa, gurasoen borroka politikoen eraginpean.
16 urte zituela, gurasoek Reunion uzteko eta batxilergoa Aljerian ikasteko aukera eman zioten. 1970eko urrian Aljerreko Descartes institutuan ikasten hasi zen. Han, Jacques Vergès osabaren etxean bizi izan zen. Jacques Vergès Djamila Bouhired FLNko militantea epaitegiaren aurrean defendatu zuen abokatua zen. Françoise Vergèsek Aljeriak garai hartan bizi zuen askapen-borrokarekiko mirespena adierazi zuen. Bigarren Hezkuntzan zegoela, hainbat adiskide izan zituen independentziazaleen edo artista argeliarren seme-alaben artean. Batxilergoa ozta-ozta lortu zuen: ahozko proba bigarren deialdian gainditu zuen, geografiako ikasgaiari esker. 1970ean, arrazoiak guztiz ezezagunak direla, Jacques Vergès desagertu zen. Françoise, orduan, Georges Arnaud osabaren lagunarekin bizitzera joan zen. Batxilergoa amaitu ondoren, txinera eta arabiera ikasi zituen Aix-en-Proventzan denbora tarte labur batez, eta hiru hilabete geroago, Aljeriara itzuli zen Sciences Po Arger ikasketa politikoen zentroan ikastera, baina laster utzi zituen ikasketak, aktibismoan jarduteko.
Frantziako inguru feministan editore eta kazetari gisa lan egin ostean, 1983an Estatu Batuetara joan zen, eta han legez kanpo bizi izan zen noizbehinkako lan txikiak eginez. AEB utzi eta Mexikora joan zen, baina berriz ere itzuli zen Estatu Batuetara legalki, eta 1987an berriro hasi zen ikasten San Diegoko Kaliforniako Unibertsitatean. Bertan, zientzia politikoei eta ikasketa feministei buruzko ikastaroak egin zituen, geroago tesia egiteko asmoz. 1989an, Berkeleyko Kaliforniako Unibertsitatera joan zen, eta han, zientzia politikoetako tesia egin zuen Michael Paul Roginen zuzendaritzapean. 1995eko maiatzean doktoretza lortu zuen eta Frantziara itzuli zen. Haren tesia ''Monsters and revolutionaries. Colonial family romance and metissage'' izenburua zuen. Bere lanean, Vergès familiak 1930etik izan zuen ibilbide politikoa aztertu zuen, La Reunion uhartearen historia politikoan kokatuz, bere jatorritik gaur egunera arte.
2005ean, unibertsitate-irakaskuntzarako akreditazioa lortu zuen Gizarte Zientzietako Goi-mailako Ikasketen Eskolan.
Irakaslea eta ikertzailea
1996an Sussex-eko Unibertsitatean egon zen irakasle, eta 2000z geroztik Londresko Unibertsitateko Goldsmiths College-ko Center for Cultural Studies-ko kide da, eskolarik ematen ez badu ere. Esklabotza koloniala eta kreolizazio-fenomenoak aztertzen ditu, logika postkolonialak azpimarratzen dituzten teoria politikoak erabiliz.
Françoise Vergès, Frantziako Esklabotzaren Memoria eta Historiarako Batzorde Nazionaleko presidenteordea izan ondoren, bertako presidente izendatu zuten 2008ko otsailaren 13an, Maryse Condé-ren ordez, 2009ko maiatzaren 10eko dekretu baten bidez. Kargu horretan aritu zen 2013ra arte, eta bere agintaldia berritzeko aukerak polemika piztu zuen 2012-2013an.
2009an, Nicolas Sarkozy Frantziako presidentea lagundu zuen, Itsasoz Bestaldeko Estatu Orokorretako "zeharkako aditu" gisa, Antilletara egin zuen bidaian.
2014. urtean, Françoise Vergès “Global South(s)” katedraren titular izendatu zuten Fondation Maison des Sciences de l'homme nazioarteko goi-mailako ikasketetako eskolan 2018ra arte. 2017ko maiatzaren 10ean, Mission de la mémoire de l'esclavage, des traites et de leurs abolitions interes publikoko taldeko kide izendatu zuten.
Ekintzaile feminista eta dekoloniala
Lizeoan amaitutakoan, Françoise Vergèsek Nazioarteko Sorospen Gorrian, Palestina Batzordean, Larzac-eko borrokan, Espetxeetako Informazio Taldeetan eta Emakumeen Mugimenduan parte hartu zuen. Parisen, Mouvement de libération des femmes mugimenduan eta Antoinette Fouqueren "Psy et Po" taldean ere parte hartu zuen. 1978tik 1982ra argitaratutako Des femmes en mouvements aldizkariko kolaboratzaile izan zen, bai eta Éditions des femmes-ek 1981etik 1983ra plazaraturiko Femmes en lutte de tous les pays bildumakoa ere. Vergèsek hainbat borroka feminista eta antirrazistatan parte hartu du, bai nazioartean eta baita tokian tokiko inguruetan ere. Haien artean, nabarmentzekoa da Bintou Dembelé hip-hopper-ak sortutako Rualité elkartearekiko lankidetza.
Marche des femmes pour la dignité (MAFED) taldeko kidea da  (kolektiboaren deialdietan haren sinadura agertu ohi da ). Laurent de Boissieu kazetariaren ustez, talde hori "racialisme" gisa ezagun den eremu politikoan kokaturik dago, Parti des Indigènes de la République (PIR) alderditik hurbil. 2012ko otsailaren 9an, eskolek eta Luc Chatel Hezkuntza Nazionaleko ministroak beloa janzten zuten ikasleen amen aurka hartutako neurrien kontra Maman toutes égales (MTE) kolektiboak antolaturiko mitinean parte hartu zuen.
Sarritan Paroles d'honneur hedabidean parte hartu izan du. Horrez gain, Kultura Ministerioko Aniztasunaren Elkargoko kide ere bada, eta baita Décoloniser les arts kolektiboaren kide sortzaileetako bat ere.
2018ko maiatzean, “Bandung du Nord” nazioarteko biltzarrean parte hartu zuen, Decolonial International Network sareak “memoria koloniala zalantzan jartzeko” helburuarekin antolatutako jardunaldia. Bertan, hainbat akademiko eta ekintzaile ospetsu izan ziren, hala nola Angela Davis, Fred Hampton Jr. eta Muntadhar al Zaidi.
2018ko urriaren 3an, arrazakeriaren aurkako hainbat elkartez osaturiko Rosa Parks kolektiboaren aldarrikapena sinatu zuen, 2018ko azaroaren 30ean eta abenduaren 1ean antolatutako bi mobilizazio-jardunaldietan parte hartzeko deia eginez, "egiturazko desberdintasunen, arrazakeriaren, segregazioaren eta etengabeko mespretxuaren aurka protesta egiteko".
1958ko Eurovision Abesti Lehiaketa
1958ko Eurovision Abesti Lehiaketa urtero ospatzen den Eurovision Abesti Lehiaketaren hirugarren edizioa izan zen. Hilversumgo AVRO estudioetan ospatu zen, Herbeheretan, martxoaren 12an. Aurkezlea Hannie Lips izan zen.
Garailea André Claveau frantziarra izan zen, "Dors, mon amour" kantuarekin. Hirugarren postuan gelditu zen abestia, Italiako Domenico Modugnoren "Nel blu dipinto di blu", maiz "Volare" deitua, oso arrakastatsua bilakatu zen mundu mailan, eta Eurovisionen historiako ezagunenetarikoa da.
Hamar herrialdek hartu zuten parte, aurreko edizioan bezala: Suediak lehen agerraldia egin zuen, Erresuma Batuak partaidetza eten zuen bitartean.
Alderantzikagailu trifasiko
Alderantzikagailuak, edo KZ-KA bihurtzaileak, korronte zuzena korronte aldizkatzaile bihurtzeko erabiltzen diren zirkuitu batzuk dira. Alderantzikagailu baten eginkizuna sarrerako KZ tentsio bat irteerako KA tentsio simetriko batera aldatzea da, erabiltzaileak eskatutako izaria eta frekuentzia edukitzen ahaleginduz.
Alderantzikagailu trifasikoak korronte aldizkatzailea behar duten karga trifasikoak elikatzeko erabiltzen dira. Alderantzikagailu hauen erabilera batzuk honako hauek dira:
Sailkapena
Alderantzikagailuak orokorrean honela sailkatu ditzakegu:
Hiru alderantzikagailu monofasikoekin inplementatutako alderantzikagailu trifasikoa
Hiru alderantzikagailu monofasiko independente erabiltzen ditu, eta bakoitzak gainerako irteerekiko 120°ko desplazamenduko maiztasuna duen irteerako tentsioa sortzen du. Mota honetako alderantzikagailu trifasikoak hiru faseetara bereizitako sarbide bat beharrezkoa denean soilik dira hobetsiak, oso ohikoa ez den egoera. Mota honetako alderantzikagailuen desabantailak honako hauek dira: Alderantzikagailu hauek kontrolatzeko beharrezkoa da hiru erreferentziako seinale erabiltzea, fase bakoitzarentzat bat, zeinak 120° desfasatuak egon behar diren. Sortutako espektro harmonikoa zubi osoko alderantzikagailuaren oso antzekoa da maiztasun harmonikoei dagokienez, baina tentsio hauek izari txikiagoa dute. Ta, Tb eta Tc alderantzikagailu trifasiko baten zirkuituan erabiltzen diren transistoreak lirateke. Hurrengo ekuazioak zuzeneko tentsioaren eta alderantzikagailuaren parametroen arteko harremana erakusten du:
Eragiketa-eremuak
Alderantzikagailu trifasikoak hiru eragiketa-eremu ditu:
PWM alderantzikagailu trifasikoa
Alderantzikagailu trifasiko batean, pultsuko zabaleraren modulazioaren erabileraren helburua izarian eta frekuentzian irteerako tentsio trifasikoa modelatzea eta kontrolatzea da, sarrerako VD tentsio iraunkor batetik abiatuz. Uhin triangeluar bakar bat elkarren artean 120ºko desfasea duten hiru kontrol-tentsio sinusoidalekin konparatzen da, irteeran tentsio trifasiko orekatuen sistema bat lortzeko, PWMaren kommutazioa erabiliaz. PWM alderantzikagailu trifasikoentzat, VAB(t), VBC(t) eta VCA(t) tentsio osatuen batez besteko balio instantaneoen uhinen formak, etengailu idealen kasuan, 120ºko desfasea duten uhin sinusoidaletan oinarritzen dira. Aldiz, etengailuak idealak ez badira, denbora-etenaren ondorioz, VAB(t), VBC(t) eta VCA(t) tentsioek distortsio bat jasaten dute iAB(t), iBC(t) eta iCA(t) intentsitateak zerotik igarotzean. Era honetan, ezinbesteko maiztasunaren 6k ± 1 (k=1, 2, 3…) ordenako maiztasun baxuko harmonikoak agertzen dira, hau da, ezinbesteko maiztasunaren anizkoitz bakoitien harmonikoak, hiruaren anizkoitzenak izan ezik.
Uhin karratuko alderantzikagailu trifasikoa
Anplitude maximoaren modulazioaren tarteak balio altuak lortzen dituenean, gainmodulatutako PWM alderantzikagailu trifasikoa uhin karratuko batean degeneratzen da. Kasu honetan, etengailu bakoitza ezinbesteko frekuentziaren 180ºtan aktibatua dago eta irteera bereko bi etengailu ez dira inoiz aldi berean itxita edo irekita egongo. Gainera, 120ºko desfasea dago etengailu baten aktibatzearen eta maila bereko irteera kontsekutiboaren artean. Beraz, beti egongo dira hiru etengailu aktibatuta.
Baláže
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1529. urtekoa da.
Tschugg
Tschugg Suitzako udalerria da. Berna kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Lucía Pérez
Lucía Pérez Vizcaíno (Goó, Incio, Lugo, 1985eko uztailaren 5a) lugoar abeslaria da. 2011ko Eurovision Kantu Jaialdian Espainia ordezkatu zuen, Düsseldorfen (Alemania), «Que me quiten lo bailao» abestiarekin. Lehiaketa horretara aurkezten zen lehen emakume galiziarra izan zen.
Biografia
Oviedoko Unibertsitatean Musika Irakasletza ikasi zuen eta ondoren Pedagogian matrikulatu zen. 2002. urtean Galiziako telebista (TVG) kateko Luar programan amateurrentzako Canteira de Cantareiros lehiaketa irabazi zuen. Parte hartu zuen zazpi asteetan beste artista batek ere ez zion irabazi, azken lehia Alberto Cunharekin izan zuela.
Abeslari ibilbidea
2003. urtean Amores y amores izeneko lehen albuma kaleratu zuen, eta Galiziako urrezko diskoa jaso zuen, Espainiako urrezko diskoaren pareko salmenta-zifra proportzionala lortu baitzuen.
2004ko Gabonetan, bi gai berrirekin berrargitaratu zen diskoa, Queda mucha vida eta Torres de Compostela abestiekin hain zuzen ere. Queda mucha vida (Espainiako Minbiziaren Aurkako Elkartearen ereserkia), Chema Purónekin batera interpretatu zuen eta Torres de Compostela Xacobeoa zela-eta.
2006. urtean Txile eta Argentinara joan zen berriz, besteak beste, Valparaíso, Viña, Txileko Santiago, Buenos Aires eta Rosario hirietara.
Volar por los tejados izeneko albuma aldi berean kalerau zen Espainian eta Txilen eta Carla Bruniren Quelq’un m’a dit abestiaren gaztelaniazko bertsio bat ere badu, Alguien me contó izenekoa.
2009ko otsailean, bigarren aldiz hartu zuen parte Viña del Mar-eko Jaialdian, eta bi hilabete geroago, Galiziako Batzordeko lehendakari hautatu berri zen Alberto Núñez Feijóo Santiago de Compostelako Obradoiro plazan postua hartu zuenean, milaka pertsonen aurrean Galiziako ereserkia interpretatzeko aukeratu zuten.
2011. urteko otsailean, Destino Eurovisión saioan bi finalaurreko gainditu ondoren, ikusleek botoen %68rekin Espainiako ordezkari hautatu zuten 2011ko Eurovisión Kanta Jaialdian, Que me quiten lo bailao abestiarekin,.
2011ko martxoan, Warner Music-ek fitxatu egin zuen apirilean album berri bat ateratzeko, Cruzo los voces izenekoa. Disko horrek Eurovisioko kanta zuen: Que me quiten lo bailao; Abrázame hautagaitzan izandako beste balada eta bere hirugarren Volar por los tejados albumeko lan batzuk.
2011ko maiatzaren 14ko Eurovision jaialdiaren amaieran, 23. postuan geratu zen, 50 punturekin, 10 herrialderen botoak jaso eta gero, eta horrek ez zion kendu txalo zaparrada. 2009. urteaz geroztik, botoaren % 50 epaimahaikideek ematen dute, eta beste % 50, ostera, telebotoan jasotakoa da.
Urte horretan bertan kontzertu ugari eman zituen udan eta Gabonzaharreko Kanpaiak ere eman zituen Galiziako Telebistarako. 2012an, Heicho cantar, queridiña telebista-saioaren aurkezten hasi zen.
2023ako apirilaren 14an Galiziako telebistako Luar saioan hurrengo diskoan agertuko den La penultima abestia aurkeztu zuen.
Sariak eta aintzatespenak
Lucía Pérezek, besteak beste,
Atlantique (Benin)
Atlantique Beningo hegoaldeko departamendua da. Mendebaldean Mono eta Kouffo departamenduekin du muga, Zourekin iparraldean, Ouémérekin ekialdean, eta Ozeano Atlantikoarekin hegoaldean. 3.233 kilometro koadroko eremua hartzen du, eta 2013an 1.398,229 biztanle zituen. Ouidah da hiriburua.
Vinelz
Vinelz Suitzako udalerria da. Berna kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Ifanes e Paradela
Ifanes e Paradela (ofizialki União das Freguesias de Ifanes eta Paradela ) portugaldar freguesia bat da Miranda do Douro udalerrian dagoena. 44,70 km² azalera eta 325 biztanle ditu (2011 ). 2012/2013ko berrantolaketa administratiboan sortu zen, Ifanes eta Paradela antzinako parrokien agregazioaren ondorioz.
Airth
, Eskoziako udalerri bat da, Falkirk eremu administratiboan.
Gekko rossi
Gekko rossi Gekko generoko animalia da. Narrastien barruko Gekkonidae familian sailkatuta dago.
Sphenomorphus megalops
Sphenomorphus megalops Sphenomorphus generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Calendulauda sabota
Calendulauda sabota Calendulauda generoko animalia da. Hegaztien barruko Alaudidae familian sailkatua dago.
Joana Butroekoa
Joana Butroekoa (Gatika, c. 1440 - ?) XV. mendeko euskal idazlea izan zen. Gomez Gonzalez Butroeren alaba zen, Butroeko jauna eta oinaztarren buruzagia.
Biografia
Gatikan bizi zen dorretxe batean. Bere aitak ganboar batekin ezkondu nahi zuen, Olasorekin. Senargaiak aitari esan zion ganboarrek hil nahi zutela, baina ez zion kasurik egin. Aita hil zuten, baina hala ere ezkondu zuten. Ezkontzan honako eresia hau egin zuen Joanak:
Ignaz Pleyel
Ignaz Pleyel (Ruppersthal, 1757ko ekainaren 18a - Paris, 1831ko azaroaren 14a) Austriar musikagilea, musika-argitaratzailea eta pianogilea izan zen.
Bost urtez Joseph Haydnen ikaslea izan zen. 1789. urtean Estrasburgoko kapera-maisu izendatu zuten, eta hamar urtez egon zen zeregin hartan. Garai hartan idatzi zituen musika-lan gehienak (1787-1795). Frantziako iraultzak musikan eta erlijioan sortzen zituen etenen ondorioz, Londresa jo zuen, eta arrakasta handia lortu zuen, batez ere, sinfonia kontzertanteekin eta kuartetoekin. 1795. urtean Parisen hasi zen bizitzen, eta musika argitaletxe bat sortu zuen. Hogeita hemeretzi urtean lau mila lan argitaratu zituen, batez ere Luigi Boccherini, Beethoven, Muzio Clementi, Jan Ladislav Dussek eta Haydn musikagileenak. 1807. urtean Pleyelek piano-lantegi bat zabaldu zuen Parisen, urteak igaro ahala, gero eta ospetsuago bihurtu zena. Pleyelek hogeita bederatzi sinfonia idatzi zituen, berrogeita bost kuarteto harizko musika-tresnetarako, bi biolin-kontzertu, eta sei piano-sonata, besteak beste. 1815. urtean haren seme zaharrena, Camille (1788-1855), enpresako kide bihurtu zen; piano-jotzaile bikaina zen eta administratzaile ona. Chopin adiskide mina zuen, eta Pleyel aretoan egin zuen hark Parisko aurkezpena, baita azken kontzertua ere.
Palleville
Palleville Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Tarn departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Palleville udalerrian erroldatutako biztanleak 391 ziren. Familiak 132 ziren, horien artean 28 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 32 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 56 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 167 etxebizitza zeuden, 145 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 15 bigarren erresidentzia ziren eta 7 hutsik zeuden. 162 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 145 etxebizitza nagusietatik 110 bere jabearen bizilekua ziren, 24 alokairuan okupaturik zeuden eta 11 doan lagata zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 11 etxek hiru zituzten, 35 etxek lau zituzten eta 96 etxek bost zituzten. 124 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 58 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 82 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 265 ziren, horien artean 206 aktiboak ziren eta 59 inaktiboak ziren. 206 pertsona aktiboetatik 194 lanean zeuden (98 gizon eta 96 emakume) eta 12 langabezian zeuden (8 gizon eta 4 emakume). 59 pertsona inaktiboetatik 11 erretiraturik zeuden, 28 ikasten zeuden eta 20 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Palleville udalerrian 158 unitate fiskal zeuden, 439 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.223 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 12 komertzioetatik, 3 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 zurgina zen eta 1 iturgina.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra etxerako tresna denda bat zen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
St. Regis Chicago
St. Regis Chicago, lehen Wanda Vista Tower, 101 solairuko etxe orratz garai bat da Chicagon, Illinoisen eraikia      2016tik 2020era bitartean. 2020an hiriko hirugarren eraikin altuena bihurtu zen, Aon Zentroa gaindituz. Emakume batek diseinatutako munduko egiturarik altuena da (amaieraren unean; Jeanne Gang arkitektoaren lana) Lakeshore East eremuko garapenaren parte da eta Chicago ibaiaren gaineko bistak eskaintzen ditu Michigan lakutik gertu.
Jeanne Gang arkitektoak eta haren arkitektura-enpresak, Studio Gang Architects-ek, diseinatu zuten St. Regis. Gertu dagoen Aqua etxeorratza ere Gangen sorkintza da, eta hortaz, 2022 bitartean, horietxek dira emakume batek planifikatutako munduko bi egitura altuenak dira.
Deskribapena
Egiturak elkarri lotutako hiru dorre ditu, "zurtoin/stem" deritzenak, eta elkarrekin bermatzen dira zurtoin horiek eskailera-mailak bezala, altuera desberdinetan, txikiena heren bateko altuera duelarik, eta bigarrenak bi herenekoa. Zurtoinak forma piramidal trunkatuetatik abiatuta eratzen dira, enbor geometrikoen formarekin, eta dorre bakoitzari itxura ondulatzailea ematen zaio horrela: ondulazio itxura areagotzen dute aukeratutako beiren tonuek. Constantin Brancusi eskultorearen Zutabe amaigabea lanarekin alderatu dute konposizioa.
Jabeak
Eraikuntza finantzatu zuren miliar bat dolar inguru inbertituz Magellan Development Group taldeak eta Wanda Group talde txinatarrak, eta izen probisioanala izan zuen Wanda Vista Tower, baina aurrerago Magellan taldeak osoki erosi zuen txinatarren partea, eta partaidetza ireki zuen St. Regis Hotels & Resorts ostalaritza taldearekin, St. Regis izenarekin hotel bat irekitzeko dorrean (baina ez dorre osoan): izen berria hortik datorkio.
Quatretonda
Quatretonda Valentziako Erkidegoko udalerria da, Vall d'Albaida eskualdean eta Valentziako probintzian kokatua.
2011ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 2.472 biztanle zituen.
Nastasia Zürcher
Nastasia Zürcher Losada (Geneva, Suitza, 1988ko ekainaren 26a) galiziar-suitzar artista da, abeslaria, bokalista eta konpositorea. Margolaria ere bada. 2019an lehen erakusketa egin zuen.
Biografia
12 urtez hazi zen Genevan. Musikarien eta arte zaleen familia batean jaio zen. Sei urte zituela, bere borondatez, biolineko musika-prestakuntzari ekin zion, eta gero bateriarekin probatu zuen. Hamaika urterekin hasi zen kantu-eskolak jasotzen, eta laster sentitu zuen bide horetatik jarraitu nahi zuela.2000. urtetik Galizian, amaren aldeko aitona-amonen lurraldean, bizi da. Madrilen ere bi urtez bizi izan zen (2012-2014). Interpretazio eta Eszenatokiko Teknika ikasi zuen Artisten Nazioarteko Eskolan. Hainbat irakaslerengandik, hala nola Jesús Yanes, Sergio Sepí, Ramón Bermejo edo Hellen Rowsonengandik jaso zuen formazioa eta hainbat teknika ere bai, hala nola Jazzeko eta Ikasketa Musika Modernoko Diploma Profesionala, Santiago de Compostela Musika Eskolan. Richard Bona, Dean Bowman, Celia Mur edo Dani Reus-en klase magistralak ere jaso ditu. Formazioari garrantzi handia ematen dio.
Compostelako Coro de la Rana koru ezagunean parte hartu zuen hainbat urtez, eta bere solistetako bat izan zen. Rastrexos Project musika-taldeko kantaria izan zen. Ortigueira, Suitzako Jaialdian eta Galiziako hainbat ziklo eta perkusio eta mestizaje jaialditan parte hartu du. Nastasaren hitzetan: "Artista gisa, bizi-mailan eraikitzailea izan nahi dut, eta horren alde egin nahi dut. Gorputzaz ere adierazi behar behar delakoan dago."
Ibilbidea
2011. urtetik ahozko kontaketa eta teknikako eskolak ematen ditu Santiago de Compostela zentroan eta, besteak beste, Voice Craft prestakuntza (Estill Voice Training). Autoretza propioko hiru disko argitaratu zituen (musika eta letrak), eta galegoz, ingelesez, gaztelaniaz eta frantsesez kantatzen du. Haren lanak neo soul-etik, autorearen pop folk-etik eta beste musika sonoritateetatik jasotzen du, eta uneko musika panoramako bokalistarik zabalenetakoa da
2015. urtean, My Flight debut albuma argitaratu zuen. 2016. urtean, Musikaren Martín Codax saria irabazi zuen Blues/Funk/Soul kategorian. 2017. urtean bere bigarren estudio-albuma, Beat izenekoa, argitaratu zuen, beste behin ere bere gaiez osatua eta Adrián Saavedra konpositore eta abiatzaile galiziarraren produkziopean. 2018an, berriz ere finalista izan zen Martín Codax Sarietan, Munduko Musiken kategorian, bere lanetan bat egiten duten hainbat estiloren omenez.
2018. urtean, Galizia ordezkatu zuen Herbehereetako Liet Internacional jaialdian, "Espertos/ Esna" abestiarekin. Musikarien saria irabazi eta sailkapen orokorreko bigarren postuan geratu zen. Jaialdi ugaritan parte hartu zuen, disko bakoitzean egokitutako zuzeneko formatu desberdinarekin, esate baterako Beat Trío Adrián Saavedra eta Narci Rodriguez beatboxean, edo bigarren diskoan boskotea, jazzeko artista ezagunekin, hala nola LAR Legido baterian edo Javi GDJazz tronpetan zituela.
Galiziako musikarien elkarte profesionaleko (Asociación Músicas Al Vivo (MAV) Zuzendaritza Batzordeko kide izan zen, 2018tik 2022ra bitarteko idazkari eta diruzain gisa.
Oreichthys cosuatis
Oreichthys cosuatis Oreichthys generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Mizan Zainal Abidin Terengganukoa
Mizan Zainal Abidin ibni Almarhum Sultan Mahmud Al-Muktafi Billah Shah (Kuala Terengganu, 1962ko urtarrilaren 22a) Terengganuko 18. sultana da 1998tik. Malaysiako 13. errege (Yang di-Pertuan Agong) 2006-2011 aldian izan zen. Mahmud Terengganukoaren semea, bere aitaren oinordekoa izan zen sultanerrian 1998ko maiatzaren 15ean.
Scopelarchoides danae
Scopelarchoides danae Scopelarchoides generoko animalia da. Arrainen barruko Scopelarchidae familian sailkatzen da.
Oriente (São Paulo)
Oriente Brasilgo udalerri bat da, São Pauloko estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Vermelles
Vermelles Frantziako udalerria da, Pas-de-Calais departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Vermelles udalerrian erroldatutako biztanleak 4.308 ziren. Familiak 1.611 ziren, horien artean 402 pertsona bakarrekoak ziren (134 bakarrik bizi ziren gizonak eta 268 bakarrik bizi ziren emakumeak), 481 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 608 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 120 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 1.727 etxebizitza zeuden, 1.643 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 1 bigarren erresidentzia bat zen eta 83 hutsik zeuden. 1.561 etxeak ziren eta 112 apartamentuak ziren. 1.643 etxebizitza nagusietatik 977 bere jabearen bizilekua ziren, 623 alokairuan okupaturik zeuden eta 43 doan lagata zeuden; 44 etxek gela bat zuten, 89 etxek bi zituzten, 154 etxek hiru zituzten, 422 etxek lau zituzten eta 933 etxek bost zituzten. 1.285 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 736 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 583 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 2.735 ziren, horien artean 1.756 aktiboak ziren eta 979 inaktiboak ziren. 1.756 pertsona aktiboetatik 1.530 lanean zeuden (931 gizon eta 599 emakume) eta 227 langabezian zeuden (106 gizon eta 121 emakume). 979 pertsona inaktiboetatik 224 erretiraturik zeuden, 301 ikasten zeuden eta 454 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Vermelles udalerrian 1.714 unitate fiskal zeuden, 4.478,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.287 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 139 komertzioetatik, 5 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 2 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresak ziren, 4 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 21 eraikuntza enpresak ziren, 33 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 garraio enpresak ziren, 7 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 8 finantziazio enpresak ziren, 3 higiezinen enpresak ziren, 14 zerbitzu enpresak ziren, 21 administrazio publikoko enpresak ziren eta 16 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 50 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 banku bulegoa, 1 funeraria, 10 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 2 autoeskolak, 3 igeltseroak, 4 zurginak, 6 iturginak, 4 argiketariak, 5 eraikuntza enpresak, 7 ile apaindegiak, 4 jatetxeak, 1 higiezinen agentzia eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 12 establezimendu komertzialetatik, 2 supermerkatuak, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 3 okindegiak, 1 harategi zen, 1 liburu denda zen, 1 arropa denda zen, 1 elektrotresna denda zen eta 2 lore-dendak ziren.
Characidium etheostoma
Characidium etheostoma Characidium generoko animalia da. Arrainen barruko Crenuchidae familian sailkatzen da.
Vermelles
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Vermelles udalerrian 14 nekazaritza-ustiategi zeuden, 868 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an osasun-zentro 1  eta 3 botika zegoen.
2009an haur-eskola 1  eta 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Vermelles udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 341 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Ruth First
Ruth First (Johannesburgo, 1925eko maiatzaren 4a - Maputo, 1982ko abuztuaren 17a) apartheid aren kontrako hego afrikar kazetari, idazle eta ekintzailea izan zen. Berari igorritako gutun-lehergailu baten eztandaren ondorioz hil egin zuten errefuxiatuta bizi zen Mozambiken.
Familia eta hezkuntza
1906an Letoniatik Hego Afrikara iritsitako judutar jatorriko familia baten oinordekoa zen. Bere gurasoek, Julius First eta Mathilda Levetanek, 1921ean Hego Afrikako Alderdi Komunista sortu zuten.
Militantzia
1940. hamarkadan Hego Afrikako gobernu arrazistaren aurkako borrokan Afrikako Kongresu Nazionala rekin aliatuta zegoen Alderdi Komunistan militatzen hasi zen.
1946ean The Guardian astekari ezkertiarrean editore lanetan hasi zen.
Bigarren Mundu Gerra amaieran Hego Afrikan babesleku aurkitu zuten nazien presentzia irmoki salatu zuen.
Kolonizatutako herrien independentziarako eskubidea defendatu zuen bere idatzietan: "Nazio Batuen Erakundea k herri kolonizatuen askatasunerako eskubidea babestu behar zuela" idatzi zuen 1947ko ekainaren 19an The Passive Resister aldizkarian.
1963an Alderdi Komunistako eta Afrikako Kongresu Nazionaleko beste kide batzuekin batera atxilotu zuten. Epaiketa horretan Nelson Mandela, Walter Sisulu era Govan Mbeki ekintzaileei hil arteko espetxe zigorra ezarri zieten. First, bere aldetik, 117 egun isolaturik ukan zuten, esperientzia hura Hundred Seventeen Days (117 egun) liburuan kontatu zuen.
Exilioa eta erailketa
1964 Londresera joan zen errepresiotik ihes, bertan errefuxiatu eta apartheidaren kontrako borrokan murgildu zen berriz ere. 1972an Manchesterko unibertsitatean ikerlari moduan lan egin zuen eta 1973 eta 1978 urteen artean hitzaldiak ematen aritu zen Durhameko unibertsitatean. Egonaldiak ere egin zituen Maputoko Dar es Salaam eta Lourenco Marques unibertsitateetan.
1978ko azaroan Maputoko Eduardo Mondlane unibertsitatean hezkuntza ikerketa programaren zuzendari kargua onartu zuen. Handik ere, bere herriak oraindik pairatzen zuen apartheid erregimenarekin amaitzeko borrokan jarraitu zuen, arik eta Hego Afrikako Craig Williamson polizia nagusiaren aginduz 1982ko abuztuaren 17an erail zuten arte, bere izenean unibertsitatera igorritako bonba-gutun bat ireki eta eskuetan eztanda egiterakoan. Craig Williamson eta Roger Raven hilketa horregatik amnistiatuko dituzte.
Liburuak
Berak idatzitako 117 Days liburuan jasotzen dira bere bizitza, atxiloketa eta isolamendu garaiko pasarte gordinak.
Gillian Slovo alabak ere bere memoriak idatzi zituen, Every Secret Thing: My Family, My Country, 1997an.
Zineman
A World Apart (1988) filma bere alaba Shawn Slovok idatzi zuen etra Chris Mengesek zuzendu zuen, Apartheidaren borrokan dabilen Roth izeneko familia baten istorioa da, filma horretan Barbara Hershey aktoresak Ruth First ekintzailearen papera antzezten du.