cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Borland
1991n Ashton-Tate Corporation enpresaren jabe egin zenean, datu-baseen merkatuan protagonista nagusi bihurtu zen; bateratzeko unean 450 milioi dolarreko irabaziak zituzten bien artean. Hala ere, Paradox eta Quattro Pro datu-baseen programak merkatura ateratzeko izandako atzerapenek galera handiak eragin dizkio enpresari.
Phelsuma nigra
Phelsuma nigra Phelsuma generoko animalia da. Narrastien barruko Gekkonidae familian sailkatuta dago.
Lussas
Biztanleria
2007an Lussas udalerrian erroldatutako biztanleak 910 ziren. Familiak 359 ziren, horien artean 101 pertsona bakarrekoak ziren (40 bakarrik bizi ziren gizonak eta 61 bakarrik bizi ziren emakumeak), 113 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 137 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 458 etxebizitza zeuden, 369 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 64 bigarren erresidentzia ziren eta 25 hutsik zeuden. 408 etxeak ziren eta 47 apartamentuak ziren. 369 etxebizitza nagusietatik 274 bere jabearen bizilekua ziren, 83 alokairuan okupaturik zeuden eta 12 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 12 etxek bi zituzten, 66 etxek hiru zituzten, 113 etxek lau zituzten eta 177 etxek bost zituzten. 279 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 156 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 185 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 574 ziren, horien artean 426 aktiboak ziren eta 148 inaktiboak ziren. 426 pertsona aktiboetatik 377 lanean zeuden (212 gizon eta 165 emakume) eta 48 langabezian zeuden (21 gizon eta 27 emakume). 148 pertsona inaktiboetatik 42 erretiraturik zeuden, 55 ikasten zeuden eta 51 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Lussas udalerrian 375 unitate fiskal zeuden, 923 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.162 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 48 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 4 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 14 eraikuntza enpresak ziren, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 6 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 4 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren, 5 administrazio publikoko enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 21 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 5 igeltseroak, 3 margolariak, 3 zurginak, 1 iturgina, 2 ile apaindegiak eta 5 jatetxeak.
2000. urtean Lussas udalerrian 38 nekazaritza-ustiategi zeuden, 468 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Vittefleur
Biztanleria
2007an Vittefleur udalerrian erroldatutako biztanleak 627 ziren. Familiak 277 ziren, horien artean 87 pertsona bakarrekoak ziren (55 bakarrik bizi ziren gizonak eta 32 bakarrik bizi ziren emakumeak), 107 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 83 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 381 etxebizitza zeuden, 276 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 86 bigarren erresidentzia ziren eta 18 hutsik zeuden. 328 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 276 etxebizitza nagusietatik 207 bere jabearen bizilekua ziren, 65 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 19 etxek bi zituzten, 55 etxek hiru zituzten, 63 etxek lau zituzten eta 137 etxek bost zituzten. 160 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 128 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 107 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 392 ziren, horien artean 264 aktiboak ziren eta 128 inaktiboak ziren. 264 pertsona aktiboetatik 234 lanean zeuden (141 gizon eta 93 emakume) eta 30 langabezian zeuden (11 gizon eta 19 emakume). 128 pertsona inaktiboetatik 55 erretiraturik zeuden, 26 ikasten zeuden eta 47 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Vittefleur udalerrian 275 unitate fiskal zeuden, 634,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.568 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 18 komertzioetatik, 3 janari enpresak ziren, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 3 administrazio publikoko enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 1 margolaria zen, 1 zurgina, 1 eraikuntza enpresa, 1 ile apaindegia eta 1 jatetxe.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen eta 1 harategia zen.
2000. urtean Vittefleur udalerrian 16 nekazaritza-ustiategi zeuden, 187 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Eskoziako Galeria Nazionala
Eskoziako Galeria Nazionala (ingelesez National Gallery of Scotland) Eskoziako Edinburgh hiriburuan dagoen museo bat da. Hain zuzen ere, Princes Street Gardens parkean dago, The Mound izeneko muinoan eta Eskoziako Errege Akademiaren alboan. A mailako eraikina izendaturik dago.
Museoa
Museo honetan Berpizkunde arotik hasi eta gaur egun arteko Eskozia nahiz nazioarteko hainbat arte derretako artelanak eta margolan daude. Honako margolari ospetsuen margolanak daude: Tiziano, Botticelli, Leonardo da Vinci, Zurbarán, El Greco, Diego Velázquez, Rembrandt, Antoine Watteau, Francisco de Goya, Vincent van Gogh, Paul Cézanne, John Singer Sargent, Paul Gauguin, Georges Pierre Seurat, Claude Monet, Robert Burns...
Historia
1859an inauguratu zen, William Henry Playfair arkitektoak diseinatu zuelarik.
Josefov
Josefov (alemanez Josephstadt, ezagunagoa Judutar auzoa izenaz) Txekiar Errepublikako Praga hiriburuko auzo txiki bat da, historikoki juduen auzoa izan zen. Pragako Auzo Zaharrarekin aurrez-aurre kokatzen da, Moldava ibaiaren ibarrean.
Lady
Lady (레이디) Hego Koreako pop musika-taldea izan zen. 2005ean sortua, Hego Korean pertsona transgeneroz bakarrik osatutako lehenengo taldea izan zen. Sinae, Sahara, Binu eta Yuna taldekideek osatzen zuten laukotea. Taldeak oso ibilbide laburra izan zuen, 2007an desegin zen eta.
Kinoshitalita
Kinoshitalita silikato motako minerala da eta brittle mica taldearen kidea da.
Ezaugarriak
Kinoshitalita silikato mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema monoklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 2,5 - 3 da.
Lady
2005eko apirilean taldeak bere disko bakarra argitaratu zuen, taldearen izena izenburutzat zuena.
Manosa
Manosa formula duen monosakaridoa da, aldehido taldea (CHO) lehenengo karbonoan duena. Sei karbono dituenez hexosa bat da. Hainbat landaren polisakaridoetan eta animalien glikoproteinetan dagoena.
Etimologia
Bere izena Bibliatik dator, hebrearrek mana izeneko jana haien Egiptoko exodoan jasotzen zuten janaritik, alegia. Mana hori Ekialde Hurbileko basamortuetako zuhaixka batzuei (lizar loredunei) darien gai azukredun batekin lotu da.
Ezaugarriak
Bi enantiomero baditu ere gluzidoetan ohikoa den bezala D-isomeroa bakarrik azaltzen da naturan. Ziklatzerakoan pirano (eraztun hexagonala) egitura hartzen du, baina furano (eraztun pentagonala) ere har dezake.
Bouy
Bouy Frantziako udalerria da, Marne departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Bouy udalerrian erroldatutako biztanleak 453 ziren. Familiak 165 ziren, horien artean 32 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 44 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 81 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 172 etxebizitza zeuden, 166 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 3 bigarren erresidentzia ziren eta 3 hutsik zeuden. 169 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 166 etxebizitza nagusietatik 140 bere jabearen bizilekua ziren, 21 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 1ek bi zituen, 9 etxek hiru zituzten, 33 etxek lau zituzten eta 122 etxek bost zituzten. 133 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 70 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 85 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 291 ziren, horien artean 207 aktiboak ziren eta 84 inaktiboak ziren. 207 pertsona aktiboetatik 199 lanean zeuden (112 gizon eta 87 emakume) eta 8 langabezian zeuden (1 gizon eta 7 emakume). 84 pertsona inaktiboetatik 29 erretiraturik zeuden, 26 ikasten zeuden eta 29 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Bouy udalerrian 169 unitate fiskal zeuden, 477,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.264 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 7 komertzioetatik, 2 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 zurgina zen eta 1 iturgina.
2000. urtean Bouy udalerrian 11 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Tithoniar
Tithoniarra Nazioarteko Batzorde Estratigrafikoak ezarri duen Jurasiko Berantiarreko hirugarren eta azken adina da, edo Goi Jurasikoko azken estaia. Orain dela 152.1 ± 0.9 Ma eta 145.0 ± 4 artean hedatzen da. Tithoniarraren aurretik Kimmeridgiarra izan zen eta, ondoren, Kretazeoko Berriasiarra.
Izendapena
Tithoniarra Albert Oppel literatura zientifikoan aurkeztu zuen 1865ean. Tithoniar izena ezohikoa da izen geologikoetan, greziar mitologiatik datorrelako leku izenetik beharrean. Titono, Troiako Laomedonen semea zen eta Eosekin maitemindu zen, egunsentiko greziar jainkosa. Bere izena aukeratu zuen etapa estratigrafiko honetarako Tithoniarra Kretazikoaren egunsentiarekin eskutik helduta aurkitzen delako. Tithoniarraren oinarriari GSSPren marka falta zaio. Tithoniaren oinarrizko definizioa Gravesia ammonite generoaren lehen agerpena da.
Lan-kanta
Lan-kanta lan fisiko eta errepikakorrak egiten dituzten pertsonek a capella abestutako abesti erritmikoa da; ziurrenik, lan horiek egitean asperdura gutxitzea da abesti horien arrazoia; era berean, abesti horien erritmoak lanak egiten dituzten pertsonen mugimendu fisikoa sinkronizatzeko balio du. Kantu horien hitzak, maiz, inprobisatu egiten dira kantatzen den bakoitzean: inprobisazio horri esker, langileek gai jakin batzuei buruz hitz egin dezakete, hala nola esklabotzatik ihes egiteari buruz (esklabo estatubatuarren kasuan) edo itsasontzi bateko kapitainaz eta lan-baldintzez kexatzeko (sea shantyen kasuan). Horregatik, laneko abestiak lagungarriak izan daitezke langileen arteko batasun sentimendua sortzeko. Bluesaren aitzindaritzat ere hartzen da.
Alilo
Aliloa kimika organikoan CH2=CH−CH2− formula duen talde erradikal monobalente asegabea da, alil alkoholari hidroxilo taldea kenduta lortzen dena.
Sintesi kimikoan alilo taldea oso erabilia da. Substratu batean alilo taldea txertatzeari alilazio esaten zaio. Nomenklaturan alilo taldeak alil forma hartzen du, etsenplurako, alil ioduro edo alil kloruro.
Historia
Alilo izena baratxuriaren izen zientifikotik eratorria da: Allium sativum. Izan ere, Theodor Wertheim kimikari austriarrak baratxuri-oliotik alil konposatu bat isolatu zuen eta Schwefelallyl izena jarri zion, hots, sufre-aliloa.
Soulangis
Biztanleria
2007an Soulangis udalerrian erroldatutako biztanleak 423 ziren. Familiak 166 ziren, horien artean 40 pertsona bakarrekoak ziren (24 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 55 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 67 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 203 etxebizitza zeuden, 170 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 14 bigarren erresidentzia ziren eta 18 hutsik zeuden. 202 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 170 etxebizitza nagusietatik 148 bere jabearen bizilekua ziren, 17 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 4 etxek bi gela zituzten, 26 etxek hiru zituzten, 54 etxek lau zituzten eta 87 etxek bost zituzten. 150 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 62 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 96 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Soulangis udalerrian 189 unitate fiskal zeuden, 478 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.934 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 17 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 4 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 6 zerbitzu publikoetatik, 1 margolaria zen, 2 iturginak, 1 ile apaindegia, 1 jatetxe eta 1 higiezinen agentzia.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra harategi bat zen.
2000. urtean Soulangis udalerrian 20 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.705 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Hebrear urtebetetze
Hebrear urtebetetzea norbait hebrear egutegiaren arabera jaio zen eguna da. Hebrear egutegia egutegi gregorianoarengandik eta islamiar egutegiarengandik ezberdina izateagatik, urte gehienetan bi urtebetetzeak ez datoz bat. Normalean, 19 urtetan behin bat datoz.
Hebrear urtebetetzea ospatzeko data jakin nahi duen pertsonak lehenik zehaztu behar du data hebrear egutegian eta ondoren dagokion eguna egutegi zibilean. Azken hau zailagoa da, hebrear egunak arratsaldean hasi eta amaitzen direlako, beraz, iluntzean jaiotako pertsona batek hurrengo egunean dauka urtebetetzea. Urte arrunteko adar hilabetean jaiotakoek adar alef hilabetean ospatzen dute bisurteetan.
Tradizionalki, mutikoen lehen ile-mozketa (upsherin) hirugarren hebrear urtebetetzean ospatzen da, bereziki judu hasidisten artean.
Mutilen hamahirugarren hebrear urtebetetzearen hurrengo egunari Bar Mitzvah deitzen zaio, eta nesken hamabigarren hebrear urtebetetzearen hurrengo egunari, Bat Mitzvah. Hala ere, komunitate askotan nerabe guztiek, generoa edozein dela ere, hamahiru urterekin ospatzen dute.
Pougues-les-Eaux
Pougues-les-Eaux Frantziako udalerria da, Nièvre departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Pougues-les-Eaux udalerrian erroldatutako biztanleak 2.509 ziren. Familiak 1.012 ziren, horien artean 320 pertsona bakarrekoak ziren (124 bakarrik bizi ziren gizonak eta 196 bakarrik bizi ziren emakumeak), 340 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 296 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 56 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 1.178 etxebizitza zeuden, 1.037 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 56 bigarren erresidentzia ziren eta 85 hutsik zeuden. 966 etxeak ziren eta 208 apartamentuak ziren. 1.037 etxebizitza nagusietatik 772 bere jabearen bizilekua ziren, 251 alokairuan okupaturik zeuden eta 14 doan lagata zeuden; 14 etxek gela bat zuten, 91 etxek bi zituzten, 209 etxek hiru zituzten, 266 etxek lau zituzten eta 457 etxek bost zituzten. 721 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 449 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 472 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.505 ziren, horien artean 1.084 aktiboak ziren eta 421 inaktiboak ziren. 1.084 pertsona aktiboetatik 1.015 lanean zeuden (529 gizon eta 486 emakume) eta 69 langabezian zeuden (28 gizon eta 41 emakume). 421 pertsona inaktiboetatik 176 erretiraturik zeuden, 115 ikasten zeuden eta 130 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Pougues-les-Eaux udalerrian 1.050 unitate fiskal zeuden, 2.358 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.390 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 119 komertzioetatik, 3 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 8 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 15 eraikuntza enpresak ziren, 19 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 7 garraio enpresak ziren, 11 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 9 finantziazio enpresak ziren, 7 higiezinen enpresak ziren, 9 zerbitzu enpresak ziren, 16 administrazio publikoko enpresak ziren eta 13 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 31 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 posta bulegoa, 2 banku bulegoak, 1 funeraria, 1 autoeskola, 2 igeltseroak, 4 margolariak, 2 zurginak, 1 iturgina, 2 argiketariak, 2 eraikuntza enpresak, 5 ile apaindegiak, 4 jatetxeak, 1 higiezinen agentzia eta 2 apaindegiak.
2009an zeuden 11 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 2 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 2 okindegiak, 1 harategi zen, 1 liburu denda zen, 1 altzari denda zen, 1 drogeria zen eta 2 lore-dendak ziren.
2000. urtean Pougues-les-Eaux udalerrian 10 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.212 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Arrodèth
Arrodèth Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Pirinio Garaiak departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Arrodets-ez-Angles udalerrian erroldatutako biztanleak 114 ziren. Familiak 44 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak), 16 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 16 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 69 etxebizitza zeuden, 43 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 23 bigarren erresidentzia ziren eta 3 hutsik zeuden. 59 etxeak ziren eta 9 apartamentuak ziren. 43 etxebizitza nagusietatik 26 bere jabearen bizilekua ziren, 15 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 7 etxek hiru zituzten, 20 etxek lau zituzten eta 14 etxek bost zituzten. 39 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 12 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 31 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 80 ziren, horien artean 56 aktiboak ziren eta 24 inaktiboak ziren. 56 pertsona aktiboetatik 50 lanean zeuden (29 gizon eta 21 emakume) eta 6 langabezian zeuden (2 gizon eta 4 emakume). 24 pertsona inaktiboetatik 6 erretiraturik zeuden, 4 ikasten zeuden eta 14 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an herrian zegoen saltoki bakarra administrazio publikoko enpresa batena zen.
2000. urtean Arrodets-ez-Angles udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden, 90 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Iñigo Orozko
Iñigo Orozko Andonegi (Donostia, 1993ko uztailaren 16a) Euskal Herriko futbolaria da. Aurrealari gisa aritzen da.
Kirol Ibilbidea
''2023ko ekainaren 5ean eguneratua. Datu ofizialak.''
Onddo urregorri
Onddo urregorria (Boletus chrysenteron) Boletaceae familiako onddo espezie bat da. Kalitate eskaseko jangarria. Haragi oso biguna, usain eta zaporerik gabea. Nolanahi ere, beste onddo batzuekin nahastea gomendatzen da, eta, horrez gain, behar adina gozatzea.
Deskribapena
Kapela: 4 eta 9 mm arteko diametrokoa, arre-txigortu edo arre-oliba kolorekoa, inoiz ere ez gorri bizia. Lehenik hemisferikoa, gero ganbila eta azkenean ia laua, forma irregularrekoa, tomentu fin-fin batekin, eta zahartzean pitzatu egiten da.
Tutuak: Luzeak, hori-oliba edo hori-berdexka kolorekoak.
Poroak: Nahiko handiak, angelutsuak, horixkak, gero berdexkak.
Hanka: Zilindrikoa, oinarrian mehetua, gerezi koloreko puntutxoz estalia, hondo horixka estaltzen duena; kolore hori hau, argi eta garbi ikus daiteke goiko aldean, tutuetatik oso gertu.
Haragia: Biguna, arrea edo horixka zikina; gorrixka azalaren azpian, zaurietan, pitzaduretan eta oinaren oinarrian. Pixka bat urdindu eta gorritu egiten da aireak ukitzean. Fruta garratzen usain leuna eta zapore ahula, apur bat gozoa.
Etimologia: Boletus terminoaren etimologia eztabaidagarria da. Chrysenteron epitetoa grekotik dator “krysos” hitzetik, urrea esan nahi du, eta “enteron” hitzetik, barrua esan nahi du. Bere haragi horiagatik.
Jangarritasuna
Gutxi estimatua eta sukaldaritzako balio handirik gabea.
Nahasketa arriskua
Boletus subtomentosus ondoarekin, baina honen haragia ez da gorritzen airearekin.
Boletus ferrugineus, Boletus truncatus eta Boletus armeniacus ere antzekoak dira.
Sasoia eta lekua
Udan eta udazkenean aurkitzen da, koniferoen eta hostoerorkorren basoetan. Ohikoa da, baina ez oso ugaria.
Banaketa eremua
Ipar Amerika, Europa, Afrikako iparraldea, Asiako iparraldea, Zeelanda Berria.
Ameriketako Estatu Batuen Independentzia Gerra
Ameriketako Estatu Batuen Independentzia Gerra (American Revolutionary War edo American War of Independence) Britainia Handiak Ipar Amerikan zituen Hamahiru Kolonien eta Britainia Handiaren arteko gerra izan zen, 1775etik 1783ra bitartean gertatua. Yorktowngo setioan britainiarrek izandako porrotak eta Parisko Ituna sinatzeak amaitu zuten gerra.
Errege-gutunez XVII. eta XVIII. mendeetan ezarriak, Amerikako koloniak, neurri handi batean, autonomoak ziren barne-arazoetan, eta oparoak, merkataritzan Britainia Handiarekin eta Karibeko koloniekin salerosketak eginez, baita Europako beste potentzia batzuekin ere, Karibeko beren biltegien bidez. 1763ko Zazpi Urteko Gerran, britainiarrek frantsesak garaitu ondoren, Erresuma Batuko koroaren eta bere 13 kolonien arteko tirabirak merkataritza, ipar-mendebaldeko politika eta zerga neurrien inguruan sortu ziren, Zigilu Legea eta Townshend Ekintzak barne. Oposizio kolonialak 1770eko Bostongo Sarraskia ekarri zuen, Britainia Handiarekiko independentziaren ideia bultzatu zuena. Aurreko zerga-neurriak indargabetu baziren ere, Parlamentuak Tea Legea onartu zuen 1773an, eta neurri horrek Bostongo Tearen Matxinada ekarri zuen abenduaren 16an. Horri erantzunez, Parlamentuak, 1774ko erdialdean, Lege Onartezinak deiturikoak ezarri zituen, Bostongo portua itxi; Massachusettseko gutuna ezeztatu, eta kolonia britainiar gobernuaren kontrolpean jarri zuen.
Neurriak egonezina sortu zuen kolonietan, eta horietako 12k ordezkariak bidali zituzten Filadelfiara 1774ko irailaren hasieran, protesta bat antolatzeko Lehen Kongresu Kontinental gisa. Britainia Handiko Jurgi III.a Erresuma Batukoari bakea eskatzeko dei batean, Kongresuak eskaera bat egin zion, baina baita Kontinental Elkartea izeneko britainiarren produktuen aurkako boikota ere egingo zuela Lege Onartezinak bertan behera uzten ez baziren. Nahiz eta irtenbide baketsu bat lortzeko ahaleginak egin, borrokak hasi ziren, Westminsterreko sarraskiaren ondoren 1775eko apirilaren 19an Lexingtongo guduarekin, eta, ekainean, Kongresuak Kontinenteko Armada bat sortzea baimendu zuen George Washington komandanteburu zuela. Nahiz eta Parlamentuaren barruko fakzio batek kontra egin Iparraldeko Ministerioak hertsapen politika ezarri zuen, eta bi aldeek gero eta saihestezinago ikusten zuten gatazka. 1775eko uztailean, Kongresuak Jurgi III.a Erresuma Batukoari bidalitako Oliba Adarraren Eskaera atzera bota zuen, eta, abuztuan, Parlamentuak matxinada-egoeran deklaratu zituen koloniak.
1776ko martxoan Boston galdu ondoren, Sir William Howe britainiar komandanteburu berriak New York eta New Jerseyko kanpaina hasi zuen. Azaroan, New York harrapatu zuen Washingtonek Trenton eta Princetonen garaipen txiki baina esanguratsuak lortu aurretik, eta horrek konfiantza itzuli zien abertzaleei. 1777ko udan, Howek Filadelfia hartzea lortu zuen, nahiz, urrian, John Burgoyneren agindupeko indar bereizi bat errenditu behar izan zen Saratogan. Garaipen hori funtsezkoa izan zen Frantzia eta Espainia bezalako botereak konbentzitzeko Estatu Batu independente bat entitate bideragarria zela. Armada kontinentala neguko kuarteletan sartu zen, Valley Forgen, non von Steuben jeneralak gudu unitate antolatua bihurtuko zuen.
Frantziak laguntza ekonomiko eta militar informala eman zion matxinadaren hasieratik AEBri, eta, Saratogaren ondoren, bi herrialdeek akordio komertziala eta aliantza itun bat sinatu zituzten 1778ko otsailean. Independentziarako bermearekin Kongresua Frantziarekin batu zen Britania Handiaren aurkako gerra globalean, eta Antilla frantziarrak defenditzeko hitza eman zuen. Espainia ere Frantziarekin aliatu zen Britainia Handiaren aurka Aranjuezko Itunean (1779), nahiz eta amerikarrekin ez formalki aliatu. Hala eta guztiz ere, Louisianako portuetarako sarbideak armak eta hornigaiak inportatzeko aukera ematen zien abertzaleei, eta Espainiako Golkoko Kostako kanpainak, berriz, hegoaldeko funtsezko baseak kendu zizkion Errege Itsas Armadari.
Horrek 1778ko estrategia kaltetu zuen, Howeren ordezkoak, Sir Henry Clintonek, Estatu Batuetako hegoaldera eraman baitzuen gerra. Hasieran arrakasta izan bazuen ere, 1781eko irailean, Yorktowneko indar frantziar-amerikar batek Cornwallis setiatu zuen. Goarnizioak porrot egin ondoren, Cornwallis, urrian errenditu zen. Britainiarrek Frantziarekin eta Espainiarekin izan zituzten gerrak beste bi urtez luzatu ziren arren, Britainia Handiak Amerikan zituen indarrak, oro har, portuetara eta mendebaldeko gotorlekuetara mugatzen ziren, eta, Ipar Amerikan, berriz, borrokak eten egin ziren neurri handi batean. 1782ko apirilean, Iparraldeko ministerioa britainiar gobernu berri batek ordezkatu zuen, amerikar independentzia onartu eta Parisko Ituna negoziatzen hasi zena. Ituna 1783ko irailaren 3an berretsi zenean onartu zuen Britainia Handiak independentzia amerikarra, eta gerra ofizialki amaitu zen. Versaillesko tratatuek Frantzia eta Espainiarekin zituzten gatazkak konpondu zituzten.
Iraultzaren aurrekariak
Ipar Amerikako ekialdeko kostaldean, Britainia Handiko koroaren jabetzako hamahiru kolonia zeuden. Jabetza horietan, lehenengo errepublika sortu zen eta bertako gobernua konstituzio baten bidez araututa gelditu zen. Horretarako, biztanleak britainiarren agintetik irten ziren, eta gainera, berdintasuna eta askatasuna sustatzen zituzten ideia iraultzaile nagusiak antolaketa politiko eta sozial berrian sartu ziren.
Kolonietako gizartea etorkin jario etengabeen eraginezkoa zen; gizarte horretan, ez zeuden Europako sistema feudal zorrotzaren ezaugarriak; jaraunspenezko nobleziarik ere ez zegoen. Hegoaldeko kolonietan (Virginia, Carolina, Georgia) sistema esklabista antolatu zen (500.000 esklabo beltz); sistema horretan, esklaboak tabakoa, azukre eta kotoiaren laborantzan egiten zuten lan.
Bertako gizartea honako hauek osatzen zuten: lur-jabe txikiek eta handiek; hirietako langile askeek, mendebaldean lur berriak okupatzeko eta baliabideak ustiatzeko aukera zuten langileak; merkataritza-trafiko aktiboa kontrolatzen zuten merkatari ek eta azkenik, esklaboak ugariagoak ziren hegoaldeko kolonietan. Hamahiru kolonietako hiri eta porturik garrantzitsuena Filadelfia zen, eta 1760an, gehienez jota, 25.000 biztanle zituen.
Independentzia Gerra
Amerikako kolonia britaniarren altxamendua, independentzia-gerra baino gehiago, benetako iraultza izan zen. Britainia Handiaren aurkako askatasun-gogoa kolonien barruan gelditu zen agerian.
Kolonoek bidegabeko tratua jasaten ari zirela uste zuten, metropolira aberastasuna eta zergak bidali arren, guztiz baztertuta zeudelako, eurengan eragina zuten erabaki guztietan. Egoera horren ondorioz, XVIII. mendearen erdialdetik aurrera, Britainia Handiarekiko menpekotasun gogorraren aurkako iritzia zabaldu zen.
Ingalaterrak Frantziari Zazpi Urteko Gerra (1756-1763) irabazi ondoren (metropoliak kolonoen laguntza handia jasota, bai laguntza militarra eta baita baliabide ekonomikoak ere), kolonoek eskainitako laguntza garrantzitsua ez zen behar bezala saritu. Aldiz, zerga-presioa gogortu egin zen, gerraren gastuak finantzatzeko. Horrela, azukrearen eta beste produktu batzuen gaineko zerga berriak sortu ziren. 1773ko abenduaren 16an, Bostoneko portuan istilu larria egon zen, Tearen Matxinada. Altxamendu horren zergatia Londresko gobernuak tearen merkataritzari ezarritako zerga berria izan zen. Kolono gazte batzuek, indiarrez mozorroturik, Ekialdeko Indien Konpainiako hiru itsasontzitako kargamentua itsasora bota zuten, konpainia horrek tea Ipar Amerikara esportatzeko monopolioa lortu baitzuen. Tropa ingelesek gogor zapaldu zuten altxamendua eta gobernuak Boston go portua ixteko agindua eman zuen; baina, horren eraginez, haserrea biztanleria osora zabaldu zen.
Gobernu britainiarraren errepresio-neurrien ondorioz, Independentziaren gerra hasi zen. 1775 eko data eman ohi da gerraren hasiera data bezala, istiluak lehenagotik bazetozen ere. Kolonoek milizianoen armada eratu zuten eta agintean George Washington (1732-1799) jarri zuten. Washingtonen lehenengo arazoa tropak ekipatzeko armarik eta muniziorik ez edukitzea izan zen. Gerraontzirik ere ez zeukanez, ingelesek erabateko nagusitasuna zuten itsasoan. Beraz, atzerriko potentzien laguntza lortu behar izan zuten. Frantziak, Britainia Handiaren aurkari nagusia zenez, George Washington ek armadarako behar zituen armamentua eta munizioak bidali zituen. Lehenengo batailetan, armada britainiar indartsuak nagusitu ziren; hala eta guztiz ere, Saratogako batailan matxinoek kolpe gogorra eman zioten armada ingeleseko gorputzetariko bati, eta horren ostean, gerraren garapena aldatzen hasi zen.
1779an, gerra nazioarte zabalago batera hedatu zen: Frantziak eta Espainiak gerran sartzea erabaki zuten. Frantziak mendekurako gogoa zeukan, Zazpi Urteko Gerra (1748-1756) galdu ondoren, eta Espainiak galdutako jabetzak berreskuratu nahi zituen, Gibraltar eta Menorca esaterako. Horren guztiaren ondorioz, bi herri horiek Ingalaterraren aurka mobilizatu zituzten tropak. 1781ako urriaren 19an, Britainiarren armada errenditu egin zen Yorktowngo batailan eta 1783an, Britainia Handiak Estatu Batuen independentzia onartu zuen, Parisko Itunean.
Lehenengo Konstituzio Modernoa
1787an, antzinako kolonietako berrogeita hamabost ordezkari Filadelfian bildu ziren, konstituzio berri bat idazteko. Joeren arteko paktua lortu zen: gobernu federal bakarra eratuko zen, errepublikako presidentearekin eta legegintzako bi ganberarekin (Ordezkarien Etxea eta Senatua; baina, aldi berean, estatu bakoitzak barne-politikan eskumen handiak izango zituen gobernu autonomoa eduki ezean.
1787ko konstituzioa, bestalde, ilustratuek defendaturiko berdintasunaren eta askatasunaren printzipioetan oinarritzen zen. Erregimen errepublikanoa eta demokratikoa ezarri zen eta emendakin batzuk kenduta, 1789an behin betiko onetsitako konstituzioa indarrean dago gaur egun ere.
Ipar Amerikako independentziak eta demokraziak eragin handiaz izan zuten, Europako iritzian eta politikan. Errepublika berriak eta Konstituzioari erantsitako giza eskubideen adierazpenak saihestu egiten zuten beltzen esklabotzaren gaia; gai hori Sezesio-gerran ebatzi zen (1861-1865); arazo horren ondorioz, gaur egun ere arrazen diskriminazioa erakusten duten egoerak ageri dira.
Marnans
Biztanleria
2007an Marnans udalerrian erroldatutako biztanleak 136 ziren. Familiak 50 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 21 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 17 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 79 ziren, horien artean 62 aktiboak ziren eta 17 inaktiboak ziren. 62 pertsona aktiboetatik 57 lanean zeuden (32 gizon eta 25 emakume) eta 5 langabezian zeuden (3 gizon eta 2 emakume). 17 pertsona inaktiboetatik 9 erretiraturik zeuden, 3 ikasten zeuden eta 5 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Marnans udalerrian 54 unitate fiskal zeuden, 135 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.899 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra margolaria zen.
2000. urtean Marnans udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Joanna Rowsell
Bere arrakastarik handienak 2012ko Londreseko Olinpiar Jokoetan emakumezkoen taldean eta 2016ko Rioko Olinpiar Jokoetan lortutako urrezko dominak izan ziren, baita Munduko Txapelketako bost titulu ere, lau taldekako jazarpenean (2008, 2009, 2012 eta 2014) gehi bat 2014ko Munduko Txapelketan.
Kirol ibilbidea
Rowsell 2004an jaso zuen British Cycling 's Talent Team programak, bere eskolan probatu ondoren. Europako eta Munduko Junior Track eta Road Championships txapelketetan parte hartu zuen urte hauetan.
2006an, hirugarren amaitu zuen Britainia Handiko Txapelketa Nazionalean eta, ondoren, Global Racing talde profesionalarentzat sinatu zuen 2007 denboraldian. Lehen urtean hirugarren amaitu zuen 3 kilometroko jazarpenean eta National Track Championships lasterketan. Errepidean bigarren amaitu zuen British National Circuit Championships taldean.
2008an ikusi zuen Rowsell Nicole Cooke-led Team Halfords Bikehut taldean.
2012an, Londresko Track Cycling World Cup-eko olinpiadak prestatzen irabazi zuen, bai taldekako jazarpena, bai banakako jazarpena otsailean. Rowsell Dani King eta Laura Trott taldekideen aurkako jazarpen taldeko kidea izan zen, taldekako jazarpen ekitaldia irabazi eta munduko errekor berri bat ezarri zutenean 2011-12 UCI Track Cycling World Cup-ean, Londresen. 2012ko UCI Track Cycling World Championships txapelketan errekorra hautsi zuten. Londresko 2012ko Udako Olinpiar Jokoetan, Rowsellek urrezko domina irabazi zuen King eta Trotten aurkako taldekako jazarpenean. Havingek jada mundu mailako denbora errekorrak ezarri zituen ekitaldi honetan.
2016ko Udako Olinpiar Jokoetan urrea irabaztea
2013an, Rowsellek collarbone bat hautsi zuen Londresko txirrindularitza jaialdian, baina, bost aste geroago, ebakuntza egin eta burko batekin Wattbiken entrenatu ondoren, emakumezkoen Purtrona irabazi zuen Ganteko Nazioarteko belgiar Olumen pistan.
2014ko irailean, Rowsellek Wiggle-honda taldea utziko zuela iragarri zuen, eta Pearl Izumi Sports Tours International squad taldean parte hartuko zuela, 2015etik bi urtera.
2017ko martxoaren 14an, Rowsellek kiroletik erretiratuko zela iragarri zuen. -alde egiteko erabakia inoiz egin behar izan dudan gogorrena izan da-esan zuen-. "Mundua gehiago eskaini behar dudala uste dut.
Bizitza pertsonala
Rowsellek alopezia areata du, orrazkera galtzearen ondorio den baldintza.
Britainiar Inperioaren Ordenako (MBE) kide izendatu zuten txirrindularitzako zerbitzuengatik 2013ko Urte Berriko ohoreetan.
Bere anaia gaztea, Erick Rowsell, errepideko txirrindulari bat da.
Erretiroa hartu ondoren, giza biologia ikasi zuen Manchesterreko Unibertsitate Metropolitanoan, 2020an St George 's Hospital Medikuntza Eskolan medikuntzako ikasle izan aurretik.
Trino Arizkorreta
José Trino Arizkorreta Sein (Donostia, 1902ko irailaren 1a - 1964ko urriaren 25a) euskal herritar futbolaria izan zen.
Biografia
Espainiako futbol selekzio nazionalarekin hiru partidutan izan zen internazional jokalari bezala. Gainera, 1928ko Olinpiar Jokoetan aritu zuen.
Betós
Betós Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gers departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Bétous udalerrian erroldatutako biztanleak 88 ziren. Familiak 37 ziren, horien artean 11 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 7 bakarrik bizi ziren emakumeak), 11 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 4 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 11 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 46 etxebizitza zeuden, 36 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 8 bigarren erresidentzia ziren eta 2 hutsik zeuden. 42 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 36 etxebizitza nagusietatik 20 bere jabearen bizilekua ziren, 15 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek bi gela zituen, 11 etxek hiru zituzten, 6 etxek lau zituzten eta 18 etxek bost zituzten. 27 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 18 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 18 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ajuria (argipena)
Ajuria izenak hainbat adiera du:
Betós
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ajuria (argipena)
Ajuria euskal deitura ere bada, pertsona hauena adibidez:
Betós
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 56 ziren, horien artean 36 aktiboak ziren eta 20 inaktiboak ziren. 36 pertsona aktiboetatik 34 lanean zeuden (16 gizon eta 18 emakume) eta 3 langabezian zeuden (2 gizon eta 1 emakume). 20 pertsona inaktiboetatik 7 erretiraturik zeuden, 5 ikasten zeuden eta 8 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 2 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen eta 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Cedar Rock (Ipar Carolina)
Cedar Rock Ipar Carolinako herrixka bat da. Caldwell konderrian kokatua dago. 2010ean 300 biztanle zituen, 3.03 kilometro koadrotan banatuta.
Kiszkowo udalerria
Kiszkowo Poloniako Polonia Handiko voivoderriko landa-udalerri bat da, Gniezno barrutian kokatuta. 114,49 km²ko azalera du eta 2017ko datuen arabera 5404 biztanle zituen.
Midwest (Wyoming)
Midwest Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Natrona konderrian dago, Wyoming estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Tierras Altas (Soria)
Tierras Altas edo La Sierra, horrela esaten baitiote bertako herritarrek, lurralde bat da Soria probintziakoa (Gaztela eta Leon, Espainia), eta probintziaren ipar aldean kokatuta dago. Turismoaren ikuspegitik, paisai gogorreko lurraldea da, klima gogorragatik eta lekua ere babesgabea delako.
Ebro ibaiaren arro hidrografikoaren barruan dago, eta bertan iknita mordoa aurkitu dira, asko eta asko dinosauroen oinatzak. Azken aldian, bestalde, erromatar garaiko hilarri asko aurkitu dira, eta horietako batzuek antzinako euskarazko edo akitanierazko hitzak erakusten dituzte, hala nola, “Antestius Sesenco” izena azaltzen duenak.
Ipar-mendebalean Tierras Altas eskualdeak muga egiten du Cameros eskualde ia erabat errioxarrarekin (Montenegro de Cameros Soria probintzian dago), mendebalean El Valle eskualdearekin, ipar ekialdean Arnedo eskualde errioxarrarekin, ekialdean Alhama-Linares eskualde errioxarrarekin, hego-ekialdean Tierra de Agreda delakoarekin eta hegoan Campo de Gomara eskualdearekin. Tierras Altas lurraldearen gunea San Pedro Manrique herrian dago.
Tierras Altas trantsumantzia gune inportantea izan zen, udako bazkalekuei esker. Oncala herrian, hain zuzen, museo bat egin da trantsumantziari eskainia.
Demografia
Eskualde honek, Soria probintziak berak bezala, arazo demografiko larria dauka, Europako populazio-dentsitate tasarik apalenetakoa baitu, baina seguruenik eskualde hau egongo da egoerarik kritikorik eta larrialdi sozialik handienean, kasu honetan populazio-dentsitatea 2,32 biz/km²-koa baita, Espainiakoa 83,6 biz/km²-koa den bitartean.
80. hamarraldia ezkero, lortu da populazioari eustea, baina joera negatiboarekin. Horregatik, eskualde horren arazoa da pupulazioa zahartzen ari dela eta belaunaldien arteko erreleborik ez dagoela, eta horrek eragin lezake udalerri horietako asko erabat hustutzea.
NGC 3485
NGC 3485 galaxia espiral bat da, Leo (konstelazioa) konstelazioan. William Herschelek aurkitu zuen n.
Moultrie (Georgia)
Moultrie  Georgiako estatuko hiri bat da. Coweta konderrian kokatua dago. 2010ean 14,268 biztanle zituen, 42.32 kilometro koadrotan banatuta.
Lyas
Lyas Frantziako udalerri bat da Ardeche departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Lyas udalerrian erroldatutako biztanleak 563 ziren. Familiak 242 ziren, horien artean 68 pertsona bakarrekoak ziren (48 bakarrik bizi ziren gizonak eta 20 bakarrik bizi ziren emakumeak), 83 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 87 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 317 etxebizitza zeuden, 244 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 40 bigarren erresidentzia ziren eta 34 hutsik zeuden. 257 etxeak ziren eta 58 apartamentuak ziren. 244 etxebizitza nagusietatik 180 bere jabearen bizilekua ziren, 60 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 5 etxek gela bat zuten, 28 etxek bi zituzten, 30 etxek hiru zituzten, 49 etxek lau zituzten eta 133 etxek bost zituzten. 152 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 87 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 131 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Pisseloup (Marne Garaia)
Pisseloup Frantziako udalerria da, Marne Garaia departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Lyas
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 393 ziren, horien artean 284 aktiboak ziren eta 109 inaktiboak ziren. 284 pertsona aktiboetatik 253 lanean zeuden (127 gizon eta 126 emakume) eta 31 langabezian zeuden (18 gizon eta 13 emakume). 109 pertsona inaktiboetatik 48 erretiraturik zeuden, 32 ikasten zeuden eta 29 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Pisseloup (Marne Garaia)
Biztanleria
2007an Pisseloup udalerrian erroldatutako biztanleak 52 ziren. Familiak 21 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 4 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 9 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 55 etxebizitza zeuden, 26 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 19 bigarren erresidentzia ziren eta 10 hutsik zeuden. 52 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 26 etxebizitza nagusietatik 21 bere jabearen bizilekua ziren, 4 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek bi gela zituen, 7 etxek hiru zituzten, 8 etxek lau zituzten eta 11 etxek bost zituzten. 22 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 11 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 9 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Lyas
Diru sarrerak
2009an Lyas udalerrian 243 unitate fiskal zeuden, 580 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.381 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 17 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 6 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 6 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 igeltseroa, 1 margolaria, 2 iturginak eta 1 argiketaria.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Lyas udalerrian 10 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Saldukeria
Saldukeria edo traizioa leialtasuna zor zaion zerbait edo norbait saltzea da. Sarritan, traidoretzat jotzen denean, salaketa horiek eztabaidagarriak eta eztabaidagarriak izaten dira pertsona ezin denean identifikatu kide den taldearekin, edo, bestela, ez dago ados kargua betetzen duten taldeko buruekin.
Legeari dagokionez, traizioa nazioarekiko jokabide desleiala da. Estatu bakoitzak zehatz-mehatz zehazten ditu bere baitarako traizio-krimena dakarten egintzak.
Pisseloup (Marne Garaia)
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen: