cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Adranodoro Sirakusakoa
Adranodoro (K.a. III. mendea) Hieron II.a Sirakusakoaren suhia zen, haren alaba Damaratarekin ezkonduta baitzegoen. Hieronek hil baino lehenago, gizon hau izendatu zuen, beste hamalauen artean, erregea izango zen hamabost urteko Hieronimori kontseilua emateko. Adranodorok beste kontseilariak kanporatu zituen beharrezkoak ez zirela esanez, honela Hieronimoren aholkulari nagusia bilakatu zen. Adronodorok Hieronimo konbentzitu zuen aliantza Erromatik Kartagora aldatzeko eta bera jarri zen harremanetan Hanibalekin. Hieronimo errege gaztea, ustela eta lizunkoia zen, geroko historialari batzuek Erromako Heliogabalo enperadorearekin konparatu dute. Deinomenesek zuzendutako konspirazio batean hil zuten, 13 hilabeteko agintaldi eskas baten ondoren. Tito Liviok kontatzen du, Hieronimo hil zenean, Adranodorok bere bizitzagatik beldurrez, errege familiarekin Ortigia uhartean giltzaperatu zela, Lentinin, erregea hila izan zela zurrumurruak zeuden bitartean.
Erromatarren aldeko fakzioa, botere hutsunea sortutakoa, Akradinan sartu zen eta, aletegi publikoa okupatu ondoren, hormek ondo babestua, agorara iritsi zen (egungo Sirakusako foroa), eta herri batzarrera deitu zuen. Alderdi demokratikoak Adranodori Ortigiaren giltzak ematea iradoki zion. Bere emazteak, amore ez emateko eta boterea tirano bezala hartzeko aholkatu zion arren, Adranodoro batzarrera agertu zen eta Ortigiaren giltzak eman zizkion, bere interes bakarra, Sirakusaren independentzia eta ondasun publikoa zela adieraziz. Uharteko gotorlekuan gordetako errege altxorra entregatu zuen, eta, beraz, Sopatrek eta Dinomenek (Lentiniren konspiratzailea) altxorraren zati bat ere ekarri zioten agorari. Adranodoro eta Temisto (Hieronimoren koinatua) magistratu eta armadako jeneral izendatu zituzten.
Hala ere, sirakusarrak ez ziren berataz fidatzen. Adradororen laguna zen komediante batek, Ariston izenekoak, esan zuen Adranodorok esan ziola Temistorekin (Gelonen semeren bat) saiatzen zirela boterea lortzen eta Kartagorekin aliantza ziurtatzeko hiriko Erromaren aldeko buruzagiak hiltzen. Hiriko magistratuek agindu zuten Adradoros hiltzea eta arlo horretaz soldaduak arduratu ziren, zeinek Adradoros senatuan sartzean hil zuten K.a. 214an. Herria matxinatu zen eta justizia eskatu zuen Adranodororen erailketaz. Sopater soldaduak eta beste batzuek argudiatu zuten Adranadorosen tirania, eta, gainera, hau izan zela Hieronimoren jarrera txarraren bultzatzailea. Are gehiago, Adranodoro eta Temistoren konspirazioa beren emazteek bultzatu zutela, Hieronen alabak eta bilobak. Emazteak eta Hieronen beste alaba bat hil zituzten herriko haserre bizia apaltzeko Sopaterrek areagotu zuena.
Atletismoa 2020ko Udako Olinpiar Jokoetan - Emakumezkoak 10.000 metro
Emakumezkoak 10.000 metro 2020ko Udako Olinpiar Jokoetako atletismo probetako bat izan zen. 2021eko abuztuaren 7an jokatu zen Japoniako Estadio Nazionalean. 9. aldia izan zen proba hau jokatzen zela, 1988ko Udako Olinpiar Jokoetan lehen aldiz egin zenetik.
Txapelketa eredua
Erronda bakarreko formatoa da, zuzenean finalean hartzen dute parte sailkatutako guztiek.
Congiopodidae
Congiopodidae arrain eskorpeniformeen familia da, Hego Hemisferioko itsaso epel eta azpiantartikoetan bizi dena. .
Genero eta espezieak
FishBaseren arabera, familiak egun 8 espezie ditu, 3 generotan banaturik. . Beste adituek Perryena generoa ere sartzen dute:
Iberdrola dorrea
Iberdrola dorrea Bilboko Euskadi plazan 2007. eta 2011. urteen artean eraiki zen bulegotarako etxe orratza da. Bilboko Abando auzoko Abandoibarra gune berriaren ikur nagusia da, eta César Pelli argentinarra izan zen arkitektoa. Guztira 41 solairu ditu, eta 165 metro luze da.
Aurrekariak
Dorreak helburu zuen aldundiak Bilbo guztian zeuzkan bulego ezberdinak batzea, hiriko hamaika eraikin ezberdinetan zehar banandurik baitzeuden. Horrez gain, dorrearen lehen solairuetan, pertsonentzako arreta-zerbitzua jartzeko asmoa zegoen. Dena dela, 2003. urtean Jose Luis Bilbao ahaldun nagusiak proiektua bertan behera utzi zuen, garestiegia izateagatik. Hurrengo urtean, 2004ean, Iberdrolak bere egoitza berria dorrean ezarriko zuela argitara eman zuen, eta beraz dorrea egiteko prest zegoela. Iberdrolak, dorrearen azkeneko hamar solairuetan ezarri zituen bere egoitza. Horrez gain, lehen zazpi solairuetan ABBA hotel kateak lau izarreko hotel berri bat eraikiko zituen, dorrearen gainerako bulego-solairuetatik bananduz. Hotelaren eta Iberdrolaren egoitzaren arteko bestelako bulegoak dorrearen sustatzaileak saldu zituen, hiriko enpresa ezberdinen artean.
Cesar Pelliren esanetan, Bilboko itsasadarrean sartzen diren barkuek ikusiko zuten lehen gauza da. Hori horrela izan zedin, dorrearen 36 solairuen gainean beste lau altxatuko ziren, dorreak behar zituen azpiegiturak ezarri eta eraikinari altuera handiagoa emateko, guztira 165 metro eskuratuz.
Dorrea Iberdrolaren egoitza berria denez, enpresa horrek Bilbon zituen beste eraikinak saldu zituen, Urkixo zumarkalean, Gardoki kalean eta Bilboko San Adrian auzoan. Urkixo zumarkaleko eraikina 2005 saldu zion Iberdrolak sustatzaile pribatu bati bertan bulegoak eta merkatalgune txiki bat eraikitzeko, FNAC delakoa. Eraikinaren birgaitze lanak 2006. urtearen azkenerako amaitu ziren.
Gardoki kalean Iberdrolaren egoitza nagusia zegoen. Eraikin honek Bilboko udalaren babesa dauka, duen balio historikoa dela eta. Bertan luxuzko etxebizitzak eraiki ziren, baina eraikinaren egitura mantenduz. Lan hauek egin zituzten bitartean Iberdrolako langile batzuk enpresak San Adrianen duen eraikinera eraman zituzten.
Meritaton-Tasherit
Kasu hau ez da bakarra Antzinako Egipton, baina bai une batekoa. Inperio Ertaineko kasu ilunen batzuk aparte utzita, Akenatonez gain, beste bi faraoik baino ez zuten intzesturik egin: bere aita zen Amenofis III.ak, bere alabetako laukin behintzat ezkondu zena, horietako bat Errege Emazte Handi kargura igoz, eta Ramses II.a ospetsua, nork alaba-emazte asko ere izan zituen, horietako bi (edo hiru) Errege Emazte Handiak. Akenatonen kasuan, ez zen bakarrik Meritatonekin ezkondu, baizik eta baita Ankesenamon eta, agian, Meketatonekin ere.
Iberdrola dorrea
Aurrekariak
Behin dorrea 2011n amaituta, eraikin guztietako langileak bertan (Iberdrola dorrean) bildu ziren.
Imanol Lazkano
Imanol Lazkano Uranga (Azpeitia, 1936ko urtarrilaren 12a) gipuzkoar bertsolaria da, Landetako Eskola deituaren kideetako bat, Joxe Lizasorekin eta Joxe Agirrerekin batera. Euskal Herriko Bertsozale Elkarteko lehendakaria izan zen 1987tik 2005era.
Meritaton-Tasherit
Meritaton-Tasheriten aztarnak, bere familiako gainontzekoenak bezala, Akenatonen erregealdiko 17. urtea baino lehenago galtzen dira. Beharbada, garai hartako beste hainbat ume bezala, edozein gaixotasunengatik hilko zen, edo izurri izurrite bategatik, iradoki den bezala.
Iberdrola dorrea
Zulaketa
Obrak 2007. urtearen hasieran hasi ziren, eta lau urte geroago burututa egotea da Iberdrolaren asmoa. Dorrearekin bi alboetan bi etxebizitza bloke eraikiko dira Carles Ferrater arkitektoak diseinaturik. Etxebizitza bloke hauek dorrearen aurretik eraikiko dira, eta lehenago amaitzekotan, lehenago amaituko litzateke dorrearen eraikuntza. Dorrearen lehen harria 2007ko martxoaren 26an jarri zen.
Ondorengo hilabeteetan lurzoruaren egokitze lanak hasi ziren. Inguruan dauden hainbat egitasmok, etxebizitzak, aparkalekua, Euskadi plaza berria... lanaren konplexutasuna areagotu egiten dute. 2007ko irailean behin egokitze lanak amaituta eta lurzoruaren zundaketa hasia zela, lurpeko solairuen zulaketa hasi zen. Horretarako lehenik eta behin, dorrearen oinplanoaren perimetroa zehaztu eta markatu zen.
Imanol Lazkano
Bizitza
1936ko urtarrilaren 12an jaio zen, Azpeitiko Landetako Antzibarrena baserrian. Antonio Lazkano eta Maria Urangaren hamar seme-alabetatik bosgarrena izan zen. Azpeitiko Maristetan ikasi ondoren, baserri-zurgin eta kontratista aritu zen lanean. 1966an ezkondu zen Arantxa Odriozolarekin; lau alaba izan zituzten.
Iberdrola dorrea
Zulaketa
Urrian, zulaketak bost metroko sakonera jo zuen. Aldi berean, Euskadi plazako lurpeko aparkalekuaren eraikuntzak aurrera jarraitu zuen, Iberdrola dorrearen kokagunetik oso hurbil. Abenduaren amaieran hamar metroko sakonera zeukan zuloak, eta 2008ko urtarrilean zulaketa lanak amaitutzat eman zituzten.
Imanol Lazkano
Bizitza
Umetatik izan zuen bertsoetarako zaletasuna; besteak beste, Juan Inazio Uranga aitonari entzundako bertso zaharrak edota Azpeitiko Santo Tomasetako bertso saioak (Uztapide-Basarri edo Zepai-Txapel bikoteak ziren ohikoak) izan zituen hezibide. 14 urte zituelarik lagunekin atera zen Santa Ageda eskean, eta hamabost kopla abestu zituen. Orduz geroztik, soldaduskako urtean izan ezik, ezkondu arte ibili zen koplari Santa Ageda bezperan.
Iberdrola dorrea
Lurpeko egitura
2008ko apirilean, dorrearen egitura lanak Afer taldeari esleitu zizkion Iberdrolak. Egitura eraikitzeko aurrekontua 40 milioi eurokoa izan zen. Ordurako, dorrearen zutabeak lurraren azpitik hogei metrora ezarriak zeuden eta 82.000 metro kubiko lur eta harri atera behar izan zituzten zulaketa prozesuan.
Imanol Lazkano
Bizitza
Egileorrekin kantatu zuen lehenbiziko aldiz plazan, 1954an, Azkoitiko Martirita auzoan. Garai hartan Joxe Lizaso bertsolariak taberna hartu zuen Landeta auzoan, Imanolen "lehenbiziko etxea" bihurtu zena. Landetako unibertsitate hartan bertsolari giro berezia zegoen, eta ilunabarretan mahaian eseri eta bata besteari adarra jotzen aritzen ziren; bertsoak ezezik, kantu zaharrak ere erruz abesten zituzten.
1970ean Binakako Bertsolari Txapelketa izabazi zuen, Jose Luis Gorrotxategi lagun zuela. 1982ko eta 1989ko txapelketa nagusietako finalista, Euskal Herriko Bertsozale Elkarteko lehendakaria izan zen 1987-2005 bitartean. 2003an Aho-bizarrik gabe izeneko memoria liburua argitaratu zuen. 50 urtetik gorako ibilbidearen ostean, 2012ko abenduan esan zion agur plazaz plazako jardunari.
Iberdrola dorrea
Lurpeko egitura
2008ko apirilaren erdialdean, Gipuzkoako Jaso enpresak lehen garabia jarri zuen, dorrearen ondoko etxebizitza blokearen eraikuntzarako. Maiatzaren hasieran, dorrearen lehen garabia instalatu zen, 90 metroko altuerarekin. Egun batzuk beranduago bigarren garabia jarri zen eta ekainean dorrearen beste aldeko etxebizitza blokearen garabia. Dorrearen altuera dela eta, erabiliko den dorre-garabi altuenak 205 metroko garaiera izango du. 2008ko ekainaren 6an Iberdrolak dorreari buruzko webgunea martxan jarri zuen eta aste berean, dorrearen 21 igogailuak Schindler enpresarenak izango zirela eman zen jakitera.
Ekainean dorrearen altzairuzko egitura eta egituraren erdialdea eraikitzen hasi zen, lurpeko lehen solairuetan. Lurpeko eraikuntza lanak errazteko, beste garabi txiki bat jarri zuten uztailean. Bien bitartean Carles Ferrater arkitektoaren etxebizitza blokeen lurpeko solairuen eraikuntza amaitu eta Deustuko zubiaren ondoko blokea lurgaineko solairuen eraikuntzarekin hasi zen. Pixkanaka burdinazko egitura eta enkofratuak gorantz egin zuen. 2008ko abenduan, dorrearen eraikuntza errazteko "egitura autogorakariak" jarri zituzten, lur gaineko eraikuntzarekin hastean, eraikuntza azkartzeko.
Lur gaineko egitura
2009ko urtarrilaren erdialdean, dorrearen lurpeko solairuen eraikuntza amaitu eta lur gaineko solairuak eta dorrearen sarrera eraikitzen hasi ziren. Urtarrilaren 16an, lurpeko egitura eraikitzeko jarritako garabia kendu zuten. Dorrearen nukleoa gorantz egiten jarraitu zuen eta kanpoaldeko lehen habeak jarri zituzten. Otsaila bukatzerako, lehen solairuaren eraikuntza ia amaiturik zegoen. Martxoaren erdialdean dorrearen sarrera edo lobbyaren bigarren maila ere amaitu zuten eta sarreran aste batzuk lehenago jarritako zinbria kendu zuten. Hirugarren solairua apirilaren amaieran altxatu zuten, ondorengo solairu guztiak, bulego solairu normalak ziren.
Hilaren amaieran, dorrearen ekialdeko fatxadan jasogailua instalatu zuten, langileen joan-etorria errazteko. Laugarren solairua, bulego erabilera izango zuen lehena, egun batzuk beranduago amaitu zuten. Maiatza hasieran, egituraren azken solairuan, Iberdrolaren publizitatea jarri zuten, hilabete batzuk lehenago jarritako egitura autogorakarietan. Maiatzaren 17an egituraren seigarren solairua amaitu zuten, eta maiatzaren 25ean zazpigarrena.
Ekainaren 7an zortzigarren solairua amaitu, eta hirugarren solairuko porlanezko egituran, kristalezko gortina-hormadun fatxadaren xaflak eusteko metalezko atalak jartzen hasi ziren. Ekainaren 11an, dorreak 50 bat metroko altuera zeukan, eta garabietako baten txarrantxaketa burutu zuten Jasoko langileek, dorretako baten altuera 110 metrora igoaraziz. Ekainaren 12an egituraren hamargarren solairua amaitu zuten. Astebete beranduago, hamaikagarrena altxatzea lortu zuten. Uztailaren 2an, bigarren dorrea 130 metroko altuerara igoarazi zuten, eta kristalezko fatxadaren lehen xaflak jartzen hasi ziren, aste batzuk lehenago ezarritako metalezko atalei esker. Artean dorreak hamairu solairu zituen. Uztailaren 16an, Iberdrolak dorrearen barrualdearen eraikuntza Balzola enpresari esleitu zion 20 milioi euroko aurrekontuarekin. Egun bat beranduago, eraikinaren kristalezko lehen solairua amaitu zuten, dorreak hamabost solairu zituela. Kristalezko bigarren solairua eta egituraren hamaseigarren solairua astebete beranduago amaitu zuten, uztailaren 26an.
Abuztuaren hasieran dorreetako bat berriro ere gorago igo zuten, 70 metro zituen egiturari lotuz. Uda garaian lanek etengabe jarraitu zuten gau eta egunez eta hilaren amaieran dorreak hogei solairu eta 84 metro zituen, berrogei urtez hiriko eraikinik altuena izandako BBVAren dorreak baino metro gutxi batzuk gutxiago. Azkenik, irailaren erdialdean, Iberdrola dorreak BBVAren eraikuntza gainditu zituen 22 solairu eta 91 metrorekin. Irailaren 23an, kristalezko fatxada jarrita zuten solairuak zortzi ziren. Bien bitartean, Iberdrola dorrea beteko zuten bezero eta enpresen bila hasi zen, lanean 600 langile baino gehiago zeuden bitartean.
Azaroaren 6an, 30. solairua altxatu zuten, Euskal Herrian lehen aldiz eraikuntza batek hainbeste solairu izan zituen lehen aldia. Azaroaren 13an, Iberdrola dorreak 31 solairu eta 119 metro zituen. 2009ko azaroaren amaieran, 33. solairua altxatzen hasi ziren, egiturak 130 metroko garaiera eskuratzen zuen bitartean. Bien bitartean, eraikuntza dorretako bat 185 metrora arte luzatu zuten.
Gorengo garaiera
Otsailaren 18an Iberdrola dorrearen egitura 165 metrora iritsi zen, eta ondorengo asteetan heliportuaren instalazioa burutu zen. Egun hartan ekitaldia egin zuten azken solairuan, Ignacio Sánchez Galán, Iberdrolako presidentea, Iñaki Azkuna, Bilboko alkatea, eta Jose Luis Bilbao, Bizkaiko ahaldun nagusiak. Martxoan dorrearen sarrera edo "lobby-a" osatzen zuen altzairuzko egitura eraikitzen hasi ziren. 2010eko uztailaren 7an kristalezko gortina hormaren instalazioa amaitu zuten, 40. solairuan kristalezko azken xaflak jartzean.
2011ko martxoaren 22an, dorrearen egiturari atxikita geratzen zen azken garabia kentzen hasi ziren. Dorrea zatika desmuntatu zuten eta martxoaren 28an burutu zuten. Garabia kentzearekin batera, dorrearen ekialdeko fatxadan jartzeko falta ziren azken kristalezko xaflak jarri zituzten. Bien bitartean, fatxada jartzen hasi zenetik pasa zen denbora zela eta martxoaren erdialdean kristalezko xaflak garbitu zituzten.
2011ko otsailean dorrearen goikaldean, Iberdrolaren logoa eta enpresaren izena jarri zituzten (kolore zurian). Dena den, astebete beranduago, letrek gehiegizko pisua zutela eta, kendu behar izan zituzten. Azkenik hilabete beranduago, letra berriak jarri zituzten, kasu hontan kolore berdea erabiliz. .
Krisialdi ekonomikoaren eragina dorrean
2007an lehertutako higiezinen burbuilak eragina izan du Iberdrola Dorrean. Afer taldearen Promotora Vizcainak esaterako dorrearen bulegoak saltzeko asmoa zeukan, baina 2008ko urrian, dorrean zuen partaidetza saltzeko prozesua hasi zuen. Azkenik Iberdrola geratu zen eraikuntza enpresaren partaidetzarekin. Akzioen eskualdaketa prozesu hontan, urriaren 16an Bilbao Bizkaia Kutxak 80 milioi euroko inbertsioa egin zuen dorrearen akziodun bihurtuz.
Horrez gain, Promotora Vizcainarena den Abba Hoteles enpresak dorrearen lehen solairuetan zabaldu nahi zuen hotela, bertan behera geratu zen.
2009ko uztailaren 2an Afer taldearentzako lanean zeuden bi kontratek lanak utzi zituzten, Aferrek ordaindu ez zielako.
Garndolbenmaen
Garndolbenmaen, bertakoek Garn deitzen dute, Galesko Gwynedd konderrian dagoen herri bat da. Porthmadog udalerritik sei milia ipar-mendebaldera dago. A487 errepidetik hurbil dago. Dolbenmaen eta Bryncir herrietatik ere gertu kokatze da.
Vedelha
Vedelha Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Ariège departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Bédeille udalerrian erroldatutako biztanleak 80 ziren. Familiak 36 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 16 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 12 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 55 etxebizitza zeuden, 33 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 17 bigarren erresidentzia ziren eta 5 hutsik zeuden. 54 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 33 etxebizitza nagusietatik 30 bere jabearen bizilekua ziren eta 3 alokairuan okupaturik zeuden; 1ek gela bat zuen, 2 etxek bi zituzten, 2 etxek hiru zituzten, 6 etxek lau zituzten eta 22 etxek bost zituzten. 22 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 14 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 14 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Inma Cuesta
Inmaculada Cuesta Martínez (Valentzia, ) zineman eta antzerkian aritutako aktorea da.
Vedelha
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia jarduerak
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra igeltseroa zen.
2000. urtean Bédeille udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden, 212 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Kako (argipena)
Kako izan daiteke:
Luis Fernández de Córdova
Luis Fernández de Córdova (San Fernando, 1798ko abuztuaren 2a – Lisboa, 1840ko apirilaren 22a), militar eta politikari espainiarra izan zen.
Biografia
Fernando VII.a Espainiakoaren erreinaldian absolutismoaren alde egin bazuen ere, Lehen Gerra Karlista isabelino bilakatu zen. Rodilen zuzendaritzapean, Mendazan, Arkijasen eta Bilboko lehendabiziko setioan Tomas Zumalakarregiren aurka borrokatu zuen.
Maria Kristina erregeordeak 1812ko Espainiako Konstituzioa berreskuratu zuenean, Sevillan matxinatu zen eta Portugalera ihes egin behar zuen.
NGC 6872
NGC 6872 galaxia bat da, Pavo konstelazioan. John Herschelek aurkitu zuen n.
María Braña de Diego
María Braña de Diego (Madril, 1912 - Zaragoza, 2007ko urriaren 27a) Espainiako museoetako arkeologoa, maistra eta kontserbatzailea izan zen. Kordobako Museoan, Prado Museoan, Museo Arkeologiko Nazionalean eta Espainiako Herriaren Museoan lan egin zuen. Segoviako Artxibo Historiko Probintzialeko lehen zuzendaria eta Espainiako Emakume Unibertsitarioen Elkarteko (AEMU) lehendakaria ere izan zen.
Mariak Eskola Institutuan egin zituen lehen ikasketak. 1933ko Mediterraneoko unibertsitateko itsas bidaietan parte hartu zuen. Espainiako arkeologian mugarria izan zen eta espainiar emakume asko erakarri zituen diziplinara. Filosofia eta Letrak ikasi zituen Madrilgo Unibertsitate Konplutentsean. 1945ean Artxibozain, Liburuzain eta Arkeologoen Kidego Fakultatiboan sartu zen; Museo Arkeologiko Nazionalean izan zuen lehen destinoa. Ondoren, Segoviako Ogasun Ordezkaritzako artxibo historikoetara eraman zuten. Handik Toledoko Museo Arkeologikoaren zuzendari izatera pasa zen 1950eko irailaren 29ra arte, orduan joan baitzen Museo Arkeologiko Nazionalera. 60ko hamarkadan Espainiako Emakume Unibertsitarioen Elkarteko buru izan zen. 1971n Prado Museora joan zen, eta han, Isabel de Ceballos-Escalarekin batera, Pedro Fernández Duránen ondareko dekorazio-arteen piezak katalogatu zituen.
Espainiako gerra zibilean, Caspeko umezurtzentzako ikastetxe batean maistra jardun zuen eta haiekin ihes egin zuen oinez Kataluniaraino. Diktaduran errepresaliak jasan zituen. Bere bizitzako azken urteetan Politeia Fundazioan parte hartu zuen.
Sośnicowice udalerria
Sośnicowice Poloniako Silesiako voivoderriko landa-hiri udalerri bat da, Gliwice barrutian kokatuta. 116,5 km²ko azalera du eta 2017ko datuen arabera 8778 biztanle zituen.
María Braña de Diego
Heriotza
Zaragozan hil zen 2007ko urriaren 27an, 95 urte zituela.
Gnorismoneura
Gnorismoneura Tortricidae familiako sits genero bat da. Bere espezie tipoa Gnorismoneura exulis da.
Domingo Rey d'Harcourt
Domingo Rey d'Harcourt (Iruñea, 1885 - Pont de Molins, 1939ko otsailaren 7a) nafar militarra izan zen. Artillerian koronel izandakoa, Gerra Zibila piztu zenean matxinoen alde egin zuen.
Teruelgo guduan atxilotua, frankistek traitoretzat hartu zuten. Errepublikanoek epaitu eta Kataluniako Ofentsibaren hasieran fusilatu zuten.
Yunyan Barrutia
Yunyan Barrutia (txinera sinplifikatuz: 云岩区; pinyineraz: Yúnyán Qū), Guiyang osatzen duten barrutietako bat da. 2005eko erroldaren arabera, 549.500 biztanle bizi ziren 67,5 kilometro koadroko azaleran.
Zaborren berreskurapen informal
Zaborren berreskurapen informala edo besterik gabe zaborretan ibiltzea kaleko zaborrontzi eta zabortegietan lehengai birziklagarriak (metalak, papera, kartoia, ...) eta aprobetxagarriak diren bestelako produktuak (altzariak, arropak, ...) jasotzeko jarduera ekonomiko informalari deritzo, zirkuitu ofizial eta legezkoetatik at. Gehienetan, baliabide eskasak dituzten pertsonek egiten duten jarduera da, gai eta produktu horiek salduz diru-sarrera osagarriak lortzeko asmoz.
Hondakin-biltzaileak
Datu fidagarri gutxi daude mundu osoko hondakin biltzaileen kopuruari eta demografiari buruz. Hondakin biltzaileei buruzko ikerketa akademiko gehienak kuantitatiboak baino gehiago kualitatiboak dira. Eskala handiko datuak sistematikoki biltzea zaila da, lanbidearen izaera informala, mugak, urtaroen araberako lan-indar gorabeheratsua eta lan-gune mugikor eta oso sakabanatuak direla eta. Gainera, ikertzaile askok ez dute datu kuantitatiboak ekoizteko asmorik, agintariek langile horien aurkako errepresioa justifikatzeko erabiliko diren beldur direlako. Beraz, eskala handiko zenbatespenak dira, batez ere, jatorrizko ikerketa-lagin oso txikietan oinarritutako estrapolazioak.
Lan metodoa
Anitz dira zaborretan ibiltzeko moduak, puntu komun zenbait badaude ere. Oro har, gehienetan bakarrik edo familian egiten den jarduera da. Gizarte-klase apaleko jendea izaten da zeregin hauetan ibiltzen dena, kultura maila eskasekoa kasu askotan eta horrek zaildu egiten du pertsonen arteko harremana lan-antolakuntza bat definitzeko. Indibidualtasun honek elkartasuna eragotzi eta zaborretako bilatzaileen arteko konkurrentzia handia ekartzen du gainera. Bestalde, lehenengo munduko hiri handietan gizartean gaizki ikusitako jarduera denez, ezkutuan eta bakardadean jarduten da, gauez askotan. Bi dira berreskurapenerako eremu nagusiak: zabortegiak, legezkoak (non zerbitzu publikoek jasotako zaborrak botatzen diren) zein legez kanpokoak, hirugarren munduko hiriguneetan batez ere, eta kaleko zaborrontziak. edo hirietan bizilagunek zaborrak noiz bota).
Zaborrak berreskuratzeko jarduerak hainbat aldi ditu:
Bildutako gaiak
Janariak ere bilatzen dira zaborretan. Praktika hau arriskutsua da, egoera txarrean, beste hondakinekin batera, edo gutxienez iraungipen-dataz kanpoko elikagaiak aurkitzen direlako zaborretan. Hirugarren munduan, ohikoa da gai organiko hauek berreskuratzea abereei eman edo ongarri moduan erabiltzeko. Lehenengo munduan, gauez supermerkatu eta hipermerkatuen kanpo aldeko zaborrontzietan miatzen duten pertsonak ugaldu dira, iraungipen-data bete berria edo betetzear duen janari bila. Askotan, zaborretako bilatzaileak zai egoten dira saltoki hauetako kanpo aldean, produktuak noiz botako zain. Estatu Batuetan mugimendu bat sortu da janariak dohainik eskuratzeko modu honen inguruan, freegan deritzen pertsonez osaturik.
Beste alde batetik, berrerabilgarriak diren produktuak ere biltzen dira zaborretan: arropak, altzariak, tresnak, jostailuak eta bestelako gaiak. Batzuetan berri berriak diren produktuak aurkitzen badira ere, garbiketa arrunta eta konponketa sinplea behar duten produktuak ere biltzen dira. Produktu hauek zaborretako bilatzaileak berak berrerabili (anitz dira zaborretatik euren lanetarako denetariko gaiak biltzen ditizten artistak, oholak edo bestelako osagaiak) edo saldu egin ditzake, zuzenean (bigarren eskuko azoketan esaterako) edo bitartekarien bitartez (brokanteak, esaterako). Objektu baliotsuak ere aurkitu dira zaborretan, artista ezagunen margolanak, zaharkinak eta abar.
Hirugarren mundua
Hirugarren munduan zaborren berreskuratzaile informalak agertzea, erabateko pobreziak eta zaborretako doako baliabideek dakarte. Garapen bidean dauden herrialdeetan, hirietako biztanleen %1 berreskurapen informalean aritzen dira; guztira 15 milioi lagun, gutxi gorabehera, 2007. urteko datuen arabera. Gehienak Txinan (6 milioi) eta Indian (milioi bat) dira, emakumeak eta haurrak proportzio handi batean Zaborren berreskurapenerako ez da inbertsio ekonomikorik behar, aparteko trebeziarik ere ez eta batzuetan bitartekariek erraztasunak eskaintzen dizkiete lanean aritzearen trukean (janaria, bizilekua). Gehienetan landatik hirira etorritako familiak dira lan honetan hasten direnak, berehalako bizimodua eskaintzen duen jarduera baita, gizarteko integraziorik behar ez duena. Horrela, gehienetan zaborretako miaketan ere ibiltzen den jendearekin batera bizi dira txabola-auzoetan bizitzen dira. Gizarteko beste taldeekin ez dago ia harremanik, bitartekariekin ez ezik. Honek guztiak zaildu egiten du gizarte-talde hauen integrazioa eta horrela ohikoa da gutxiespena eta bazterkeria beste gizarte-taldeen eskutik. Batzuetan, estatu-erakundeen erasoak jasan ere egin behar dituzte, lanbidean aritzeko oztopoak pairatuz (isunak, debekuak, eta batzuetan eraso fisikoak ere bai), baina euren egoerari irtenbidea emateko aukerarik eman gabe. Emakumezkoak sexu-erasoen biktima izaten dira. Adibide moduan Indiako Mumbai, Delhi eta beste hiri handiak har daitezke. Inguruko nekazaritza-lurraldeetatik etorkinen migrazio handia izan duten hiriak dira eta asko dira, pobrezia gorrian, slum (ingelesez) edo txabola-auzoetan bazterturik, zabor bilketa lanari ekin behar diotenak:
Berreskuratzaile hauen egoeraren hobetzea gizarte osoaren onespenetik etorri behar da, burutzen duten lana oso garrantzitsutzat joaz, hiri-hondakinen bolumena era nabarmen batean murriztu eta gai kopurua handia birziklatu egiten delako beraiei esker. Hortik aurrera, botere publikoen ekimena eta lankidetza ere oso garrantzitsua da, berreskuratzaile informalen antolakuntza eta hezkuntza sustatuz.
Herrialde aberatsak
Lehenengo munduko herrialdeetan berreskuratzaile informalaren tipologia guztiz ezberdina da. Fenomeno urbanoa da guztiz, hiriko kale edo periferiako lantegietara mugatu ohi dena eta pobrezia eta bazterkeriak eragindakoa gehienetan, hirugarren munduan bezalaxe, baina hirugarren munduan kolokan dagoena biziraupena den iraupena, herrialde aberatsetako hiri handietan diru-sarrera osagarriak lortu edota, euren bazterketa-egoeran etsirik, laguntza eske gizarte-zerbitzuetara jo nahi ez duten pertsonek aurrera eramaten duten jarduera da. Hirugarren munduan baino askoz ere jende gutxiago ere aritzen da. Bakardadean edo familia eta lagun-giro txikian egiten den jarduera da gainera, gizarteak jarduera horietan aritzea gaitzetsi egiten baitu. Arloteak eta eskaleak dira kasu askotan, bizimodu justua berdindu nahian, zaborrontzietan etekina edo baliozkoa izan daitekeen gauzaren bat bilatzen dituztenak, kontuan harturik gainera kalean pasatzen dituztela ordu gehienak. Arazo hauek ez dituzten pertsona antolatuagoak ere aritzen dira lan hauetan, automobil, furgoneta edo kamioi txiki batez, kaleak zeharkatuz botata dauden gai eta gauzak bilduz. Modu sistematikoagoan aritzen direnez, azken hauek etekin handiagoak lortzen dituzten jarduera honetatik. Azkenik, zaletasunez, han-hemenka eta noizean behin, ibiltzen diren pertsonak ere badaude, gauza erabilgarri edo baliozkoak aurkitu nahian, batzuetan lan artistikoetarako lehengai gisa erabiltzeko. Estatu Batuetan, esaterako, ez da hain nabarmena jarduera hauei egiten zaien mesprezua; sektore anitzek bizitzeko duten beste aukera bat besterik ez da.
Botere publikoak, legea eta berreskurapen informala
Hirugarren munduan gehienetan utzi egiten da jarduera hau aurrera eramaten, kontuan harturik lan hauetan aritzen direnek hiri hondakinen zati nabarmen berreskuratzen dituzten gaiak birziklatu egiten direla, hondakinen arazoa arinduz. Gainera, horren inguruan balio-kate garrantzitsua osatzen da bertako ekonomietan, bitartekariekin hasi eta gaiak birziklatzen dituzten lantegiekin zikloa osatu arte. Giza-talde hauek lan egiten duten eremuetan proiektu urbanistiko edo bestelakoak egiten direnean, ordea, eskasak dira langile hauei eskaintzen zaizkien aukerak eta askotan besterik gabe euren etxe xumeetatik erauziak dira. Bestela ere, egunerokoan poliziaren aldetik mehatxu eta xantaien biktima izaten dira, legezko inongo arrazoirik gabe Ez dira jazartzen, ordea, lan hauetan aritzen diren haurren egoera larriak, nazioarteko erakundeetatik behin eta berriz salatzen badira ere. Egoera hauek gainditzeko, Gobernuz Kanpoko Erakundeetatik berreskurapen informaleko jarduera hauek legeztatu eta bultzatzeko gomendioak egin dira, kooperatiben sorrera bultzatuz eta mikrokredituak emanez. Brasil da arlo honetan nabarmendu den herrialdeetako bat, neurri handi batean haurrak zeregin hauetatik kanpo uztea lortu baitu, hainbat programaren bitartez.
Lehenengo munduko hirietan, berriz, berreskurapen informalak sortzen dituen arazoak guztiz bestelakoak dira eta kaleetako garbitasunarekin loturik agertzen dira. Hiri askotan debekaturik dago zaborrontzietan miatzea. Donostian esaterako, espresuki jasota dago gizalegezko portaerari buruzko udal ordenantzan, debekatuta dagoela «hondakin urbanoak eta zaborrak eskukatzea edo aukeratzea, horiek zabalduta, bilketa oztopatuta edo ontzikiak aldatuta» Madrilen, esaterako, 750 euroko isuna jar diezaiokete zabol-poltsak ireki edo zaborrontzietatik gauzak ateratzen dituen pertsonari. . Espainian txatarra kalean modu informalean biltzea guztiz debekatu zuen 2011ko uztailean indarrean sartu zen Hondakin eta Kutsatutako Zoruen Legeak: txatar biltzaileei debekatu egin zitzaien kalean modu informalean txatarra biltzen zutenei txatarra erostea; ondorioz, Atzerakada Handia dela eta aurreko urteetan ugaldu ziren txatar biltzaile informalak desagertu egin ziren kaleetatik. Estatu Batuetan legala da, hiriko aginteak espresuki debekatzen ez duen bitartean. Dena den, malgutasunez aplikatzen den araua izaten da eta ez da arazorik zaborrontzietan miatu eta poltsak ateratzeko, baldin, bildu beharrekoak bildu ondoren, gainerako zaborrak zaborrontzira itzultzen badira. Herrialde aberatsetako zabortegien kasuan, legezko zabortegiak publikora itxita egoten dira eta erabat debekatuta egoten da sartu eta bertan zaborretan aritzea.
Ekonomia
Pobrezia egoeratik ateratzeko nahikoa ez bada ere, berreskurapen informala ezinbesteko diru-iturria da hirugarren munduko hirietako familia askorentzat. Mumbai hirian esaterako, urtero 1000 milioi dolarreko ekoizpena sortzen duen jarduera da. eta toki askotan batez besteko errentatik gorako etekinak ematen dituela egiaztatu da. Jarduera honek eraginkortasun-arazo asko erakusten ditu bere ekonomia-prozesuan. Berreskuratutako gaien gorabeherak, berreskuratzaileen sakabanaketa eta beraien arteko konkurrentziak aurkituko diren gai-kopuruari eta, beraz, lortuko den etekinari buruz aurresanak egitea zaildu eta beraz, lanbide finkoek dakarten egonkortasuna zaildu egiten du. Horrek produktibitatea gehitzeko egin litezkeen inbertsioak (kamioiak, esaterako) eragotzi ere egiten du. Balio-katean bitartekari gehiegi daudela ere egiaztatu da, berreskuratzaileei azkenean ordaintzen zaien prezioa murriztuz. Irtenbidetzat, jarduera horiek onerako sustatzen dituzten ekimenak eratu dira. Horrela, langileen irabaziak gehitzen dituzte, eta muturreko pobrezia modu egonkorrean ezabatu. Hiru taldetan sailka daitezke egoera hauek: berreskuratzaileen kooperatibak, mikroenpresak eta botere publikoekiko lankidetzarako ekimenak, zabor bilketa eta kudeaketa berreskuratzaile hauek sortutako enpresen esku utziz. Antolakuntza modu hauek gaiak birziklatzen dituzten lantegiekin harreman zuzena ahalbidetzen dute, bitartekariak kenduta eta gaiak saltzerakoan negoziazio-botere handiagoa emanda.
! Aldia ! Hobekuntza
Gizarte osoarentzat gainera onuragarria da jarduera hauen garapen eraginkorra, hondakinen bolumena murrizteaz gainera, plastiko, paper eta metalen inportazio gutxiago egin behar izatea ahalbideratzen dutelako, prezio garestiagoetan askotan eta horrela bertako lantegien lehiakortasuna gehituz. Sarri, zabor guztiaren %50-%80 bitarte jasotzen da berreskurapen mota honen bitartez. Jarduera informal hauek formal bihurtzeak gainera, ekonomia ezkutuaren atal bat azaleratzen du, zerga bidez ekarpen handiagoak lortuz.
Berreskurapen informala eta osasuna
Urtero 5 milioi pertsona hiltzen da hegoaldeko herrialdeetan, zaborren berreskurapen lanetan. Lan hauekin sorturiko osasun-arriskuak hauek dira:
Euskal Herrian
Euskal Herriko historian, traperoak izan dira berreskurapen informalaren pertsonaia nagusia. Herriz herri eta baserriz baserri, astoz eta gurdiz, denetariko gaiak erosteari ekiten zioten: trapuak, hezurrak, espartinak, botilak, artilea, latak. XIX. mendetik ezaguna da Jose Maria Iparragirrek lagun zuen Ramon Batista Alegiako traperoaren omenez egindako abestia:
1960ko hamarkadatik aurrera, traperoa desagertzen joan den ofizioa izan da, eta horrek bidea zabaldu die kamioiez lantegiz lantegi txatarra eta bestelako gaiak biltzen edo lokal itxietan txatar salerosle gisa metalak erosten dituzten profesionalei. Azken hamarkadetan ijitoak nabarmendu dira berreskurapen informalean aritzeagatik, pobreziak eta gizarte-bazterkeriak bultzaturik. XX. mendearen bukaeratik giza-talde hauek jasotzen dituzten gizarte-laguntzak (gizarte-soldata, esaterako) jaso arren, txatar bilketan jarraitu dute, gizarte-laguntzak galdu gabe diru-iturri osagarri eta ezkutua lortzeko aukera ematen dielako batzuetan, gizarte-zerbitzuek horren berri izan gabe, eta laguntzak bizimodua ateratzeko nahikoak ez direlako besteetan. 2002. urtetik, Europar Batasuneko mugak ireki zitzaizkienean, Hego Euskal Herrira heldutako errumaniar etorkinek osatu dute zaborren berreskurapen informalean aritzen den azken giza-talde nagusia. Etxebizitza eta lanposturik gabe, kasu batzuetan aire libreko kanpamenduak eraikitzaeri ekin zioten han eta hemen zaborretan aurkitutako gaiak berrerabiliz. Bizimodua ere zaborren berreskurapenetik ateratzen dute kasu askotan, kalez kale zaborrontzietan metalak eta bestelako produktuak bilatuz, kakoa eta aurkitutako gauzak sartzeko erosketa-gurditxoa harturik.
Halaber, bestelako arrazoiengatik zaborretako gauzak biltzen dituen jende arrunta ere bada. Gizartean zabor-kopurua murriztu eta berreskurapenerako kultura zabaldu da eta horrela asko dira kalean botatako altzariak edo bestelako objektuak jasotzen dituztenak. Horrela, ohikoa da kaleetan zaborrontzi ondoan utzitako arropak, liburuak, altzariak edo gailuak ikustea, horiek jaso nahi dituen jendeak besterik gabe eraman ditzan. Azken aldi honetan, gainera, produktu hauek saldu eta erosteko bigarren eskuko azokak antolatu dira. Dena den, oraindik ere gizarte-sektore gehienen aldetik gaizki ikusia dagoen jarduera da.
Cartoneo jarduera Argentinan
Betidanik, berreskurapen informala ohiko jarduera izan bada ere, Argentinan 2001 urtean lehertutako krisialdi ekonomiko eta sozialak cartoneo izeneko jardueraren hazkunde itzela eragin zuen. Ordura arte lanpostu finkoa eta soldata egonkorrak zituzten langileak pobrezia gorrian geratu ziren denbora gutxian. Ondorioz, langile hauek kalez kale, etxez etxe ibili eta kartoiaren eta paperaren bilketari ekin eta horrela cartoneo, hertsiki kartoiaren berreskurapen informala, bilakatu zen familia askoren sostengu nagusia. Egindako kalkuluen arabera, 40.000 cartonero edo kartoi-biltzaile ibiltzen ziren 2006 urtean Buenos Aires hirigunean eta horietatik erdiak krisi aurretik lanpostu finkoa zuten. Cartoneo edo cirujeo lanetan ibiltzen zirenen erdiak adin txikikoak ziren. Bizilagunekin adostuta lan egiten dute askotan, paper zuria (gai preziatunea), kartoia eta bestelako gaiak ia bereizita jasotzeko. Denetariko ibilgailuak erabiltzen dituzte: erosketa orgak, zaldi-gurdiz, edo erremolkedun bizikletaz. Buenos Aireseko periferiako katoneroek erdigunera joateko Tren Blanco izeneko tren berezi famatua hartu zuten 2002-2008 urte bitartean, eserlekurik gabea, euren ibilgailuak aise sartzeko.
Laster biltzaileak koooperatibetan antolatu ziren, antolakuntza, eraginkortasuna eta bitartekarien gehiegizko irabaziak berreskuratzeko. Hala ere, biltzaileen %90ek bere kabuz lan egiten jarraitzen dute, modu informalean. Zabor bilketaren zerbitzu publikoek errekuperatutako tonako kobratzen zutenez erakude publikoetatik, tirabirak sortu ziren zerbitzu hauekin. Negoziazio luzeen ondoren, cartoneroek zaborretan ibili eta gaiak jasotzearen gainean zegoen debekua bertan behera uztea lortu zuten 2003 urtean. Langileen antolakuntzaz, kooperatibetan bilduta esaterako, lan-segurtasunerako hobekuntzak lortu dira (eskularruen banaketa, gaixotasunen aurkako txertaketak, ...), kolore ezberdinetako poltsak banatu zaizkie bizilagunei, cartoneroek poltsak puskatu eta kaleetan zaborra sakabanatu behar izan ez dezaten, eta polizien gehiegikeriei buruzko postakutxa anonimoa, haurtzaindegiak, jantoki kolektiboak eratu dituzte. Politikan sartzeko aukerak izan badituzte ere, cartoneroen sindikatu bat sortuz esaterako, erantzun orokorra ezezkoa izan da. Cartonero kooperatiba bateko kide baten hitzetan:
Kairoko zabbaleen jendea
Kairo hiriko zabbaleen edo zabor-jendea da zaborren berreskurapen informalean aritzen den giza-talde nagusia: XIX. mendearen bukaeran wahiya edo oasis-jendea Goi Egiptotik Kairora mugitu zen eta bizimodu ateratzeko hiriko zaborretaz arduratzen hasi ziren, modu formal batean bizilagunekin adostuta, diru-trukean. 1930-1940 urteetan beste giza-talde bat heldu zen Kairora, zabor bilketa modu informalago batean egiteko. Zabbaleen izenez, haien ondorengoak dira egun ere berreskurapen lanetan jarduten dutenak, wahiya jendea bitartekari gisa eta zaborretarako sarbidea kontrolatzen aritzen den bitartean. Egiptoar gizarteko beste sektoreekin harremanik izan gabe, Zaborraren Hiria deritzon euren auzo propioan itxita bizi dira. Guztira 20.000 mila inguru zabbaleen bizi da Kairoko Muqqatam inguruan, txabola-auzo batean pobrezia gorrian eta osasun-arazo larriekin. Hala ere, zabbaleen jendeek euren etxeak eraiki, mikroenpresak eratu eta inbertsioak egin dituzte euren negozioak hobetzeko, debekatutako asto-gurdietatik kamioetara aldatuz adibidez. Denetariko gaiak biltzen dituzte, organikoak barne, txerrientzako janari moduan ere erabiltzen dituztenak, turisten hotelei saltzeko (jakina denez, musulmanek ez dute txerrikirik jaten), %85eko birziklapen-tasak lortuz eta beste milaka pertsonentzako lanpostuak sortuz gaien birziklapenaren arloan. Birziklapen arloan duten trebezia eredugarritzat jo da mundu osoan.
Hala ere, zabbaleen jendeari baimenak kendu eta zabor-bilketaren sistema multinazionalen eskuetan uzten joan dira azkenik botere politikoak, 2003. urtetik aurrera. Protesten aurrean, zaborren kudeaketarako enpresek zabbaleen jendearekiko lan-kontratuak egin ditu, jende hauen berreskurapen jarduera informala legeztatuz. Beste arazo bat zabbaleen jendea bizi den txabola edo etxe xumeen auzoena da: proiektu urbanistikoek auzo hiriek desegin eta zabbaleen jendea kilometro askotara bidaltzea aurreikusten dute, zabor-kudeaketarako instalazioekin batera, auzo tradizionalak deseginez eta euren jardueretarako ohiko guneak ezabatuz. Esan behar da gainera jende hau bazterkeria nabarmena jasaten duela egiptoar gizartean, euren jarduera gaizki ikusia izateaz gainera, kristau koptoak baitira horietako asko, Egipton nagusi diren musulmanak ondoan.
Berreskurapen informala zineman
2000 urtean Agnès Varda frantziar zinegileak Les glaneurs et la glaneuse (Hondar-biltzaileak, euskaraz) filmea plazaratu zuen, glaneurs edo uzta burutu ondoren utzitako ale edo fruituan biltzen aritzen diren pertsonen gainean. Filme horretan, zaborretan ibiltzen den jendearen bizimodua ere agertzen da eta egindako elkarrizketetan zaborretan ibiltzeko motibazioa eta egunerokoa azaltzen dira. 2002 urtean Vardak Deux ans après lehenengo filmearen jarraipena burutu zuen, non bi urte lehenago topatutako pertsonaiekin berriz ere biltzen den, euren bizimoduaren martxa ezagutzeko.
Doctor Juan Manuel Frutos
Juan Manuel Frutos Paraguaiko udalerri bat da, Caaguazúko departamenduan kokatua. 2017ko estimazioen arabera 24352 biztanle zituen.
Apogon nigripes
Apogon nigripes Apogon generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Apogonidae familian.
Amietophrynus turkanae
Amietophrynus turkanae Amietophrynus generoko animalia da. Anfibioen barruko Bufonidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Budyně nad Ohří
Budyně nad Ohří Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 2.205 biztanle ditu eta 33,58 kilometro koadroko azalera. Litoměřiceko barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1334 urtean egin zen.
Lama dei Peligni
Lama dei Peligni Italiako udalerri bat da. n kokatuta dago, Abruzzo eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Lama dei Pelignik honako udalerri hauekin egiten du muga:
Beluga (Alaska)
Beluga Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Kenai Peninsula Boroughn dago, Alaska estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
2322 Kitt Peak
2322 Kitt Peak asteroide baten izena da. urriaren 28an aurkitu zuen Indiana University-ek Brooklyn Behatokitik.
Izendapena
Hasiera batean asteroideak 1954 UQ izena zeraman.
Ezaugarri fisikoak
Magnitude absolutoa 13.1 da.
Supertramp
Supertramp britainiar rock progresiboko musika talde bat da. Garai arrakastatsuena 1970eko hamarkadan izan zuen, bere abesti ospetsuenak honako hauek direlarik: The Logical Song, Dreamer, Bloody Well Right, Give a Little Bit, Breakfast in America, Goodbye Stranger, Take the Long Way Home, It's Raining Again eta Cannonball.
1969an sortua, taldeak rock progresibo deritzona landu zuen bere lehenengo urteetan. Urteen poderioz, baina, bere estiloak bilakaera musikala izan zuen, pop musikarantz eboluzionatuz.
Taldearen sortzaileak eta abesti gehienen egileak Rick Davies eta Roger Hodgson izan ziren, azken hau izanik ere taldearen ahotsik ezagunena. XX. mendearen 70eko hamarkadaren bukaeran arrakasta handia lortu arren, taldearen kideak inoiz ez ziren musikaren izarrak izan, esaten baitzen Europako edo Amerikako edozein hiritako kaleetan ibil zitezkeela ezagutuak izan gabe. Izan ere, garai hartako rock izarren aldean, Supertrampek diskrezioa lehenetsi zuen beti, eta horrek anonimotasun handia eman zien taldekideei.
Bere karreraren gailurrean zela, taldeak 60 milioi disko baino gehiago saldu zituen. Breakfast in America bere lanik salduena bihurtu zen, 20 milioi aleko salmentekin.
Banda Erresuma Batutik AEBetara, Kaliforniara, mugitu zen 1976an, ospe handia lortzen hasi zirenean.
Taldearen abiapuntua 1969. urtea bada ere, bere lehenengo lan arrakastatsua ez zen 1974 arte iritsiko: Crime of the Century, Erresuma Batuko zerrendetan 4. tokira iritsi zena. Bere hurrengo lana Crisis, What Crisis? (1975) diskoak ez zuen lortu aurrekoaren arrakasta, ezta 1977an kaleratu zen Even in the Quietest Moments LPak, Erresuma Batuko zerrendetan 12. tokia lortu zuena. 1979an, ordea, Breakfast in America LPak gailurrera eraman zuen taldea, AEBko zerrendetan 1. tokira eta Erresuma Batukoen 3.era iritsi baitzen.
Rick Davies eta Roger Hodgsonen harreman pertsonal eta profesionala gero eta okerragoa izanik, Hodgsonek taldea utzi zuen 1983an; harrezkero Rick Davies izan da taldearen liderra.
Amietophrynus urunguensis
Amietophrynus urunguensis Amietophrynus generoko animalia da. Anfibioen barruko Bufonidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Viktor Amadeo II.a Savoiakoa
Viktor Amadeo II.a Savoiakoa (Vittorio Amedeo II di Savoia; Turin, 1666ko maiatzaren 14an - Moncalieri, 1732ko urriaren 31n) 1675-1732 bitartean Savoiako dukea, 1713-1720 bitartean Siziliako erregea eta 1720. urtetik 1732. urtera Sardiniako erregea izan zen.
Savoiako ohiko politika-moldea aldatu zuen: Espainiaren eta Frantziaren mendekotasunetik irten zen, eta Europako potentzia handien aurrean burujabetzari eusten jakin zuen.
Biografia
Augsburgeko Ligan (Aliantza Handia ere deitua) parte hartu zuen Frantziaren aurka, baina frantsesen aurka Staffardako (1690) eta Marsagliako (1693) guduak galdu ondoren, koalizioa bertan behera utzi eta Luis XIV.ari bakea eskatu behar izan zion 1696an. Turingo bakearen ondorioz (1696) berreskuratu zituen Pinerolo eta Cassale, eta alaba Maria Adelaida Borgoinako dukearekin ezkonarazi zuen.
Espainiako Ondorengotza Gerra garaian, Frantziako erregearen alde egin zuen hasieran, baina 1703. urtean Turin berreskuratzen lagundu zion austriar erregegaiaren alde jarri zen. 1706an, bere lehengusu Eugenio Savoiakoak lagunduta, Frantziako armada garaitu zuen Turinen, Piemonte askatu eta Frantzia inbaditu zuen. 1707ko uztailean Toulon setiatu zuen, baina atzera egin behar izan zuen, eta, frantsesek garaitua, Savoia galdu zuen. Jarrera neutrala hartu zuen orduan, eta Utrechteko hitzarmenetan (1713) Milanerriko parte bat, Monferrato eta Sizilia eskuratu zituen (Siziliako errege izendatua izan zen 1713an), eta Savoia berreskuratu. Sizilia, ordea, austriarren mendeko Sardiniaren truke aldatu zuen 1720an.
Harrezkero, Savoiako etxearen mendeko estatuen barne-antolakuntzaz arduratu zen, eta gobernu absolutista ezarri zuen. 1730. urtean, Karlos Manuel semearen eskuetan utzi zuen aginpidea.
Maisoncelle-et-Villers
Maisoncelle-et-Villers Frantziako udalerri bat da, Ardenak departamenduan dagoena, Champagne-Ardenne eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Sośnie udalerria
Sośnie Poloniako Polonia Handiko voivoderriko landa-udalerri bat da, Ostrów Wielkopolski barrutian kokatuta. 187,72 km²ko azalera du eta 2017ko datuen arabera 6606 biztanle zituen.
Maisoncelle-et-Villers
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du: