cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Comenius
Jaioterri eta aldirietan
Brána jazyků (txekieraz "Hizkuntzen atea") Txekiar Errepublikan 2005eko urritik 2007ko ekainera garatutako helduentzako hezkuntza proiektuak –gehienbat irakasleen hizkuntza trebeziaz ari denak- Janua linguarum reserata ("Hizkuntzen ate irekia") bere liburuaren izenburua hartu zuen
Sárospataken (Hungaria) irakasle-eskola batek bere izena darama; egun Miskolceko unibertsitatearen menpean dago.
Mazedoniako Skopjeko lehen mailako eskola bati Jan Amos Komenski (Comenius mazedonieraz) izena jarri zitzaion. 1963an hiri horretako eraikin ugari eraitsi zuen lurrikara izugarriaren ostean Txekoslovakiako gobernuak emandako diruaz egina da.
Fundacja Komeńskiego ("Comenius Fundazioa") Poloniako GKE bat da, 10 urtetik beherako umeei aukera berdintasuna eskaintzeari dedikatua.
Munduan zehar
1892an Comenius Hall deritzon eraikina eraiki zen Moravian College unibertsitatean (Pennsylvania, AEB). Urte berean bere jaiotzaren hirugarren mendeurrenaren ospakizunak sona handikoak izan ziren hezitzaileen artean eta Comenian Society izenekoa sortu zen, bere lanen argitalpen eta ikerketa garatzeko.
Aurrekoak bezala jatorri erlijioso moraviarra duen Salem College ikastetxeko (Ipar Carolina, AEB) hezkuntza departamentuak urtero Comenius Symposium antolatzen du bere omenez, hezkuntza munduaren egungo gaiez aritzen dena.
Cotton Matherren arabera Harvard Unibertsitatean (Massachusetts, AEB) presidentea izateko eskatu zioten baina nahiago izan zuen Suediara joatea.
"Comenius Domina" UNESCOk banatzen dituen sari entzutetsuenetakoa da; hezkuntzaren gaineko ikerketak eta berrikuntza bultzatzea du xede.
Roberto Rossellini zinema-zuzendariak Comenius eta bereziki bere "zuzeneko ikusmenaren teoria" hartu zituen italiarrak zituen teoria didaktikoen garapenerako, uste baitzuen mundua etorkizun utopiko batean murgil lezakeela.
AEBetan ere bada Comenius Foundation izena daraman fundazio bat.
Comenius Europako proiektua
"Nazioen irakaslearen" izena hartu du Europako Batasunak 2002tik ikastetxeen arteko harremanak bultzatzeko programa bat izendatzeko. Ikas-komunitatearen estamentu guztiei (ikasle, irakasle, familia, GKE, instituzioak...) zuzenduta dago. Lehen urteetan hiru ikasturterako proiektuaz izaten ziren eta 2009tik aurrera bi urtekoak izaten dira.
Euskal Herriko hainbeste ikastetxek esku hartzen dute aipatu proiektuan.
Erethistoides vesculus
Erethistoides vesculus Erethistoides generoko animalia da. Arrainen barruko Erethistidae familian sailkatzen da.
Karlos X.a Frantziakoa
Karlos X.a Frantziakoa (Versaillesko jauregia, 1757ko urriaren 9a - Gorizia, Austriar Inperioa, gaur egun Italia, 1836ko azaroaren 6a), Artoisko kondea (frantsesez: comte d'Artois) tituluaz ezagunagoa, Frantziako eta Nafarroako erregea izan zen, 1824-1830 bitartean. Frantziako azken errege Borboia izan zen.
Bizitza
Luis XV.aren biloba eta Luis XVI.a zein Luis XVIII.a erregeen anai txikia zen. Frantziako Iraultza garaian Ingalaterrara ihes egin zuen. Luis XVII.aren ondorengoa izan zen. Anaiak ez bezala, Karlos X.ak monarkia absolutua ezarri nahi izan zuen berriro. Parisko herria 1830ean matxinatu zen (Uztaileko Iraultza); erregeak Borboi etxearen jatorrizko adarraren aldarrikapenei uko egin eta bere biloba Henrike Artoiskoaren alde abdikatu zuen. Hala ere, Luis Filipe Orléanseko dukeak ez zuen abdikazioa berretsi eta berau errege izendatu zuten. Ondoren erbesteratu zen. 1836an hil zen, Austriar Inperioan.
Ezkontza eta seme-alabak
1773an Viktor Amadeo III.aren alaba Maria Teresarekin ezkondu zen; lau seme-alaba izan zituzten:
Saint-Barthélemy (Vaud)
Saint-Barthélemy Suitzako udalerria da. Vaud kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Rio Grande (Rio Grande do Sul)
Rio Grande Brasilgo udalerri bat da, Rio Grande do Sul estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Bizarbeltz
Edward Teach edo Edward Thatch, askoz ere ezagunagoa Bizarbeltz ezizenaz (1680- 1718ko azaroaren 22a, Ocracoke, Ipar Carolina) ingeles pirata nabarmen bat izan zen. Mendebaldeko Indietako eta Hamahiru Kolonietako kostaldeetan bereak eta bi egiten jardun zuen, pirata lanbidean hasi aurretik Britainiar Itsas Armadako itsasgizona ere izana zen.
Batzuek diotenez Benjamin Franklinek Bizarbeltzi buruz idatzi omen zuen olerki batek honela dio:
1599 Giomus
1599 Giomus asteroide gerrikoan aurkitutako 1599. asteroidearen izena da. 1950eko azaroak 17an aurkitu zuen Louis Boyerrek Aljerretik. Bere behin-behineko izendapen zientifikoa 1950 WA zen. Bere izena Frantziako Gien herriagatik jasotzen du.
Jim Courier
James Spencer "Jim" Courier (Sanford, Florida, 1970eko abuztuaren 17a) estatubatuar tenislari ohia da.
Grand Slameko lau txapelketa irabazi zituen. Roland Garros txapelketa irabazi zuen 1991n eta 1992an eta Australiako Irekia 1992an eta 1993an. Bost ATP World Tour Masters 1000 txapelketa ere irabazi zituen. Erretiratu ondoren, telebistako tenis-esataria da.
Raalte
Raalte Herbehereetako Overijssel probintziako herria da. 2010eko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera, herriak 36.791 biztanle zituen.
Saint-Christophe-des-Bardes
Saint-Christophe-des-Bardes Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gironda departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Christophe-des-Bardes udalerrian erroldatutako biztanleak 522 ziren. Familiak 202 ziren, horien artean 44 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 28 bakarrik bizi ziren emakumeak), 63 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 67 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 28 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 229 etxebizitza zeuden, 203 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 10 bigarren erresidentzia ziren eta 16 hutsik zeuden. 211 etxeak ziren eta 18 apartamentuak ziren. 203 etxebizitza nagusietatik 110 bere jabearen bizilekua ziren, 72 alokairuan okupaturik zeuden eta 21 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 14 etxek bi zituzten, 27 etxek hiru zituzten, 61 etxek lau zituzten eta 101 etxek bost zituzten. 141 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 109 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 80 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 343 ziren, horien artean 251 aktiboak ziren eta 92 inaktiboak ziren. 251 pertsona aktiboetatik 228 lanean zeuden (122 gizon eta 106 emakume) eta 23 langabezian zeuden (11 gizon eta 12 emakume). 92 pertsona inaktiboetatik 31 erretiraturik zeuden, 34 ikasten zeuden eta 27 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 24 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 1 eraikuntza enpresa zen, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 4 higiezinen enpresak ziren, 4 zerbitzu enpresak ziren eta 2 administrazio publikoko enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 1 zurgina, 1 argiketaria eta 3 jatetxeak.
2000. urtean Saint-Christophe-des-Bardes udalerrian 61 nekazaritza-ustiategi zeuden, 720 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Lerista stylis
Lerista stylis Lerista generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Ozatlán
Ozatlán El Salvadorko Usulután departamenduko udalerri bat da. 2007ko erroldaren arabera 12443 biztanle zituen.
Popocatépetl magaleko monasterioak
Popocatépetl magaleko monasterioak UNESCOk Gizateriaren Ondare izendatutako 14 monasterio dira, XVI. mende hasieran frantziskotarrek, domingotarrek eta agustindarrek eraikiak Mexikoren konkistaren lehen urteetan. Eskualdearen ebanjelizazioan garrantzi handia izan zuten, europar kultura eta erlijio berriaren iturburu bihurtu baitziren. Popocatépetl sumendiaren magalean eraiki ziren, Atlatlauhcan, Cuernavaca, Hueyapan, Tetela del Volcán, Yautepec, Ocuituco, Tepoztlán, Tlayacapan, Totolapan, Yecapixtla eta Zacualpan de Amilpas Calpan, Huexotzingo eta Tochimilco herrietan.
Ezaugarriak
Monasterio hauek egitura eta apaindura soilekoak dira, gehienak plateresko estilokoak. Eraikin nagusia (eliza) tamaina handikoa eta itxura laukizuzenekoa da, sarri hormabular sendo almenez hornituak, gotorleku itxura emanez.
Monasterio hauek segida jakin bat jarraituz eraiki ziren. Lehenik atariaren hormak, kapera irekia (capilla abierta) eta erpineko kaperak (capillas posas) eraiki ziren. Gero, elizaren nabea eta alboko eraikinak. Segida honek garrantzi handia zuen, bertako populazioa kristautzeko atariak eta kapera irekiak erabili baitziren hasiera-hasieratik, zeremonia erlijiosoak haize zabalean egiteko ohitura baitzuten. Aurrerago beste elementu batzuk ere gehitu zitzaizkien, hala nola, dorrea, alboko kaperak eta, batzuetan, bigarren patio bat eta solairu bat monasterioan bertan.
Espainiako eta Europako monasterio ereduak ez bezala, Espainia Berrikoen ezaugarri bereizia eraikinaren eta gune irekien arteko erlazioa da, batez ere patio handian edo atariari emandako garrantzia.
Hamalau monasterioak
Pueblan:
Non piangere, Liù
"Non piangere, Liù" (euskaraz "Ez negar egin, Liu") Giacomo Pucciniren Turandot operaren aria ospetsua da. Hitzak Giuseppe Adami eta Renato Simonirenak dira.
Gaia
Aria hau Calaf, "Printze Ezezaguna"k abesten du, operaren lehengo ekitaldian. Eszena jauregi inperialaren aurrean ematen da. Aurreko arian ("Signore, ascolta!" - "Entzun, ene jauna!"), Liuk Calafi bere bizitza arriskuan ez jartzeko; kontua da Turandot printsesarekin ezkontzeko asmakizun joku arriskutsu batean jokatu behar duela. Calafek, orduan, negar ez egiteko eskatzen dio.
Ariaren hitzak
<poem lang="it" style="float:left;">Non piangere, Liù se in un lontano giorno io t'ho sorriso per quel sorriso, dolce mia fanciulla m'ascolta il tuo signore sarà, domani, forse, solo al mondo Non lo lasciare... portalo via con te Dell'esilio, addolcisci a lui le strade Questo...questo, o mia povera Liù, al tuo piccolo cuore che non cade chiede colui che non sorride più! <poem style="margin-left:2em; float:left;"> Ez negar egin, Liu! Bai, egun urrun batean Nik irribarre egin nizun. Irribarre horregatik, Nire neskato gozoa, Entzun: Zure jauna egongo da, bihar, agian munduan bakarrik. Ez ezazu abandonatu, eraman ezazu zurekin! Erbestetik, goxatu bere bidea. Hau... hau, nire Liu, gaixoa, Horixe eskatzen diot zure bihotz txikiari. ez dela desagertzen, eskatzen dizu jada irribarrerik egiten ez duena.
Messeturm
Messeturm, Alemaniako Frankfurt hirian dagoen bulego etxe orratz bat da. Guztira 257 metro eta 55 solairu dauzka eta 1990ean amaitu zuten. Bertan, Europako Banku Zentralaren egoitza nagusia dago.
1600 Vyssotsky
1600 Vyssotsky asteroide gerrikoan aurkitutako 1600. asteroidearen izena da. 1947ko urriak 22an aurkitu zuen Carl Alvar Wirtanenek Lick behatokitik. Bere behin-behineko izendapen zientifikoa 1947 UC zen.
Abaíra
Abaíra Brasilgo udalerri bat da, Bahiako estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Soricomys montanus
Soricomys montanus Soricomys generoko animalia da. Karraskarien barruko Muridae familian sailkatuta dago.
Brestov nad Laborcom
Brestov nad Laborcom (Берестів над Лабірцём, Берестів-над-Лабірцем, Berestiv-nad-Labirtsem) Eslovakiako udalerri bat da, Medzilaborceko barrutian kokatuta. 6,04 km²ko azalera du eta 108 biztanle 2017ko datuen arabera.
Magdeburgeko katedrala
Magdeburgeko katedrala (Magdeburger Dom), ofizialki Santa Katalina eta San Maurizioren katedrala (Dom zu Magdeburg St. Mauritius und Katharina), Alemaniako katedral gotiko zaharrena da. Magdeburg hirian dago eta Alemania erdialdeko katedral luterano garrantzitsuena da.
Brestov nad Laborcom
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1434. urtekoa da.
Magdeburgeko katedrala
Historia
Aurrez 937 urteko San Maurizio abade-etxe beneditarra zegoen tokian eraiki zen katedrala. Magdeburgen bizi zen Oto I.a enperadoreak finantziatua izan zen. Bertan koroatu zuten Germaniako Erromatar Inperio Santuko enperadore eta bertan hilobiratua izan zen 977an. Katedralaren aurrean enperadoreen jauregia (Kaiserpfalz) eraiki zen.
Luis XVII.a Frantziakoa
Luis XVII.a Frantziakoa (Versaillesko jauregia, 1785eko martxoaren 27a - Templeko espetxea,Paris, 1795eko ekainaren 8a) de iure Nafarroako eta Frantziako erregea (1793-1795) izan zen 1793 eta 1795 urte bitartean. Horretaz gain, Normandiako dukea ere izan zen 1785tik 1789ra.
Magdeburgeko katedrala
Historia
Magdeburg hiriak su hartu zuen 1207an eta katedral berria eraikitzen hasi ziren 1209an. Enperadoreen jauregiaren hondakinetako harriak ere erabili zituzten eraikin handiagoa egin ahal izateko. Hiru mende behar izan zituzten katedral berria egiteko, 1520an sagaratu baitzen.
Luis XVII.a Frantziakoa
Luis XVI.a eta Marie Antoinetteren semea, aita hil zutenean, preso zegoen eta ez zen inoiz koroatua izan. Luis VI.a Nafarroakoa ere izan zuen titulua. Torturak jaso ondoren, tuberkulosiak hil zuen.
Biografia
Luis Versaillesko jauregian jaio zen 1785eko maiatzaren 27an eta Luis XVI.aren eta Marie Antoinetteren bigarren semea izan zen, Maria Teresa Frantziakoa eta Luis Joseren ondoren. Yolande de Polastron, Polignaceko dukesa zena, Frantziako infanteen aña izendatu zuten eta Marie Antoinette erreginak, Agathe de Rambaud aukeratu zuen Normandiako dukea zaitzeko. 1789an, bere Luis Jose anaia zaharragoa hil zenean, Delfin egin zuten, hau da, Frantziako tronuaren oinordeko.
Alain Decauxek horrela idatzi zuen:
Magdeburgeko katedrala
Historia
Bigarren Mundu Gerran bonbaketetan suntsitua izan zen eta berriz berreraiki beharra izan zen. 1955ean ireki zen.
Luis XVII.a Frantziakoa
Biografia
Bere laguna Louise Elisabeth, Tourzeleko markesa, Luis XVI.a Frantziakoaren eta bere emaztea Marie Antoinetteren seme-alaben azkeneko aña izan zen.
Magdeburgeko katedrala
Ezaugarriak
Bereziki aipatzekoak dira koroko aulkiak eta katedralaren marmolezko eta porfirozko zutabeak.
Luis XVII.a Frantziakoa
Urte larriak: espetxeratzea, erreinaldia eta heriotza
1792an, familia osoa espetxeratu zuten eta errege-erreginak, Luis eta bere arreba Maria Teresa Frantziakoa eta hauen izeba Isabel Pariseko Templeko presondegian sartu zituzten.
1793ko urtarrilaren 21ean, Luisen aitari lepoa moztu zioten eta monarkikoek Luis XVII.a gaztetxoa izendatu zuten hurrengo errege. Absolutismoaren ikur, Katalina II.a Errusiakoak laguntza osoa eman nahi izan zion errege berriari eta Luis XVII.aren erregealdia onartzen ez zuen oro bere erreinutik kanporatuko zuela agindu zuen. Monarkikoen laguntza sutsua jaso zuen eta haien estandarteetan Vive Louis XVII irakur zitekeen.
1793ko abuztuaren 14an, Marie Antoinette erregina ohiaren aurkako epaiketa hasi zen eta Tinville fiskalak amaren aurka deklaratzea behartu zuen Delfina. Epaimahaiaren aurrean, umeak ama eta izeba salatu behar izan zituen masturbaziora bultzatu zutelako eta sexu harremanetara behartu zutelako. Haserre, Marie Antoinettek jendaurrean zeuden emakumeei eskatu zien laguntza eta liskar galantak piztear egon ziren. Hala ere, urrian, erregina izandakoak gilotinan bukatu zituen bereak eta semeak preso jarraitu zuen baldintza penagarrienetan, Antoine Simon zapatagilearen begiradapean.
Ziurrenik, 1795eko ekainaren 8an, peritonitis larri batek hil zuen Luis txikia Templeko espetxean. Hil eta bi egunetara, haren gorpua Pariseko Santa Margarita hilerrian zegoen izenik gabeko hilobi batean ehortzi zuten beste gorpu batzuekin batera, eta hortxe galdu zen Luis XVII.aren arrastoa.
1795ean, bere osaba zen Proventzako kondeak Luis XVIII.a izena hartu zuen beretzat, dinastiaren zenbakia errespetatuz, baina 1814ra arte ez zen errege izatera iritsiko.
Luis XVII.aren bihotza
Philipe-Jean Pelletan izeneko mediku errepublikarra ari zitzaion Luis XVII.ari autopsia egiten eta, momentu historikoa zela-eta, bihotza atera eta, alkohol etilikoz beteriko pote batean sartuz, bere etxeko liburutegian ezkutatu zuen. Pelletan hil zenean, bihotza errekisatu eta Parisko Artzapezpikutzaren babesean geratu zen.
1830ean, berriro egin zuen eztanda iraultzak eta Parisko Artzapezpikutzaren eraikina suntsituta geratu zen. Pelletanen semeak berreskuratu zuen ditxosozko potea. Luis XVII.aren bihotza hemendik hara ibili zen urtetan eta esku askotan ibili zen Karlos Borboikoarengana iritsi baino lehen. Hau, Frantziako tronurako erregenahia zen eta Frohsdorfeko gazteluan gorde zuen altxorra, Vienan.
Bigarren Mundu Gerra garaian, bere alabak Italiara eraman zuen bihotza eta, 1975ean, honen alabek Bauffremonteko dukeari eman zioten, Frantziako Memorialaren presidenteari (Urtero antolatzen dute hauek meza Luis XVI.a, Luis XVII.a eta Marie Antoinetteren ohorez. Denboraren joanean, Bauffremonteko dukeak Pariseko St. Deniseko kabildoari eman zion eta hantxe geratu zen ikusgai, norena zen argitu gabe. Münster unibertsitateko Ernst Brinkmann eta Lovaina unibertsitateko Jean Jacques Cassiman irakasleen ikerketek Marie Antoinette eta bere bi ahizpen ile batzuk aztertu zituzten eta ADNa konprobatu. Horri esker, 2000ko apirilean, erreginaren ADNa eta Templen hil zen mutiko haren bihotza lotzea lortu zuten.
2004ko ekainaren 8an, Pariseko Saint Denis basilikan Luis XVII.ari eskainitako hiletak ospatu ziren eta haren bihotza errege kriptan gorde zuten, aita Luis XVI.a eta ama Marie Antoinetteren ondoan.
Kondaira
Luisen heriotzaren inguruko misterioak faltsukeria ugari piztu zuen eta Delfin faltsu ez gutxi agertuz joan ziren. Ezagunenetakoa Karl Wilhelm Naundorff izango zen.
Kasu berezia izan zen Pierre Benoît Delfin faltsuarena, bere burua Delfina zela esan ez zuen bakarra. Argentinan bizi zen ingeniari frantsesa zen eta zurrumurru ugari zebilen haren inguruan: Templetik alde egitea lortu zuela, Calaiseko arrantzaleen artean hezi zela eta Pierre Benoîten nortasuna beretu zuela. Gerora, Buenos Airesera alde egin eta familia egin zuen han. Ez zen sekula argitu nola hil zen, baina sendagile frantses batek pozoitu ote zuen esan ohi da. Marie Antoinetterena izan zitekeen txikorda ile-hori bat eramaten omen zuen beti gordeta. Margolaria omen zen, baina 3 erretratu besterik ez zaizkio ezagutzen; Delfinaren ama, arreba eta izebarenak. Berak egindako marrazki bat ere aurkitu zen, hizkiak era barrokoan lotuz: L.C.R.F.P.B. Horrela interpretatu zituzten hizki haiek: Luis Carlos.Rey de Francia.Pierre Benoît
Txerokiera
Txerokiera ( Tsalagi Gawonihisdi, ahoskatua) txerokiek hitz egiten duten irokes hizkuntza da. Hizkuntza polisintetikoa eta tonala da, idazteko bere silabario berezia duena.
Gaur egun Estatu Batuetako amerindiar hizkuntzarik osasuntsuenetarikoetako bat da, batez ere bere literatura eta egunkaria –Cherokee Phoenix (ᏣᎳᎩ ᏧᎴᎯᏌᏅᎯ, Tsalagi Tsulehisanvhi)– dituelako. . Bere hiztunak Qualla Boundary eremuan (Cherokee, Ipar Carolina) eta Oklahomako zenbait konderritan bizi dira.
Amerindiar hizkuntzen artean osasuntsuenetarikoetako bat izan arren, galtzeko zorian dagoela adieratzen dute hizkuntza ikertu duten batzuek.
Fonologia
Txerokierak hamaika kontsonante ditu:
Gainera sei bokal ditu:
Diptongo bakarra du:
Silabarioa
Sequoyah izeneko txerokiak silabario bat asmatu zuen beste hizkuntza idatzi jakin barik. Hona hemen da transilterazio ohikoarekin batera:
Arraia (pilota)
Arraia edo marra da, luzeko pilota jokoetan, bi taldeen joko-eremuak mugatzen dituen ohizko marra (pasamarra) balio gabe utzi eta joko eremua banatzen duen muga berria ezartzen duen behin-behineko marra, baldintza berezi horretan jokatuko da tanto bat. Pilota eremu jakin batean gelditu den puntuak edo alboko marratik irten den puntuak ezartzen du marra berria non kokatuko den. Bote-luzean, laxoan eta errebotean erabiltzen da; ez ordea pasakan, hau ere luzeko jokoa den arren.
Pilota puntu horietan geratu den jokaldi berezi batzuetan ezartzen da arraia, eta ondoren tanto bat jokatzen da muga berri horrekin. Garrantzi berezia du luzeko jokoetan, tanto horiek baitira taldeek jokalekuaren alde edo eremua aldatzeko duten aukera bakarra, baita sakea eskuratzekoa ere. Errebotean, arraiak eremu berezi batean bakarrik egiten dira, eta ez kantxa osoan, bote-luzean eta laxoan bezala.
Frontisaren kontra jokatzen diren modalitate ezagunenetara ohitura dudenentzat, jokoa ulertzen zail egiten die arraiak eta joko eremuaren aldeko borrokak, baina era berean hori ere bada luzeko jokoaren aberastasunetako bat.
Joan Didion
Joan Didion (Sacramento, Kalifornia; 1934ko abenduaren 5a - New York, 2021eko abenduaren 23a) estatubatuar idazle eta kazetaria izan zen, ezaguna idatzi zituen nobela eta saiakerengatik.
Hara hara
Hara hara Hara generoko animalia da. Arrainen barruko Erethistidae familian sailkatzen da.
Joan Didion
Haurtzaroa eta gaztaroa
Didion gazte hasi zen idazten, bost urte baino ez zituela, nahiz eta, dioenez, ez zuen bere burua idazletzat ikusi harik eta bere lanak editatu zituzten arte. Haur lotsati eta liburuzaletzat zuen bere burua, eta jendaurrean aritzeak eragiten zion antsietatea gainditzera behartu zuen bere burua, antzerkiaren eta jendaurrean hitz egitearen bidez. Eskuetara iristen zitzaion guztia irakurtzen zuen. Nerabezaroan, Ernest Hemingwayren liburuak tekleatzen zituen, esaldien egiturek nola funtzionatzen duten ikasteko.
Didionen haurtzaroko heziketa ez zen ohikoa izan. Haurtzaindegira joan bazen ere eta lehen mailako ikasketak egin bazituen ere, normalean ez zen eskolara joaten; izan ere, II. Mundu Gerran aita Armadako Aireko Gorputzean zegoen eta behin eta berriz lekualdatzen zuten familia. 1943an edo 1944 hasieran, familia Sacramentora itzuli zen, eta aita Detroitera joan zen, II. Mundu Gerrako defentsarako kontratuak negoziatzera. Where I Was From 2003ko lanean, Didionek idatzi zuen hainbeste bider lekuz aldatzeak betiko outsider sentitzea eragin ziola.
Ibilbidea
Voguen zazpi urte egin zituen. Han zegoela, eta Kaliforniarekiko herriminez, lehen nobela idatzi zuen, Run River, eta 1963an argitaratu zen. John Gregory Dunne idazle eta kideak lagundu zion liburua editatzen, eta biak elkarrekin bizitzera joan ziren apartamentu batera. Urte bat geroago ezkondu ziren, eta Didion Kaliforniara itzuli zen senarrarekin. 1968an, ez-fikzioko lehen liburua argitaratu zuen: Slouching Towards Bethlehem, Kaliforniako bere bizipenen kazetaritza-lanen bilduma bat.
1970ean, Didionen Play It as It Lays nobela argitaratu zen, zeina Hollywooden kokatua baita. 1977an, berriz, A Book of Common Prayer argitaratu zuen. 1979an, The White Album argitaratu zuen; hori ere aurrez beste hedabide batzuetan (Life, Esquire, The Saturday Evening Post, The New York Times eta The New York Review of Books) argitaratutako oharren bilduma bat da.
Bestalde, Salvador (1983) saiakera publikatu zuen 1983an, zeina senarrarekin El Salvadorren egindako bi asteko bidaia baten ondoren idatzi zuen. Hurrengo urtean, Democracy nobela argitaratu zuen; bertan, oinordeko aberats baten eta gizon helduago baten arteko maitasun afera kontatzen da, Gerra Hotzaren eta Vietnamgo Gerraren testuinguruan. 1987an Miami argitaratu zuen, ez-fikzioko lana, Miamin bizi ziren Kubako atzerriratuen berri ematen duena.
1992an, After Henry argitaratu zuen, geografiari buruzko hamabi saiakeraren bilduma, Henry Robbinsen oroimenez idatzia; bera izan zen Didionen editorea 1966tik 1979an hil zen arte. 1996an, The Last Thing He Wanted thriller erromantikoa argitaratu zuen.
Didionek eta Dunnek (senarra) elkarrekin lan egin zuten beren ibilbidean. Biek hainbat gidoi idatzi zituzten elkarrekin, besteak beste, Play It As It Lays Didionen nobelaren egokitzapena (1972an); filmeko protagonistak Anthony Perkins eta Tuesday Weld izan ziren. Halaber, bikotea zortzi urtez Jessica Savitch kazetariaren biografia Up Close & Personal filmerako egokitzeko lanean aritu zen.
Qingdaoko portua
Ezaugarriak
Qingdaoko portuaren sorrera ezezaguna da, hiriaren sorrera data zehatza ezagutzen ez den moduan. XIX. mendean merkataritza asko garatu zen alemaniarren etorrerakin batera. Ondorengo japoniaren okupazioak, eten egin zuen garapen hori.
Qingdaoko portuak mundu osoko 450 porturekin ditu harremanak (tartean Bilboko portuarekin). Garraiatutako zama laukoiztu egin da azken urteetan eta 1999an 72 milioi tona garraiatzetik 2007an 265 milioi tona garraiatzera heldu da.
Joan Didion
Ibilbidea
Didionek The Year of Magical Thinking idazteari 2004ko urriaren 4an ekin zion, eta 88 egun geroago amaitu zuen eskuidatzia, Gabon Zahar egunean. Bere senarraren heriotzaren eta bien alabaren, Quintana Roo Dunne Michaelen, gaixotasun larriaren aurrean izan zuen erantzunari idatzitako narrazio-lana da.
2006an, Everyman's Library-k We Tell Ourselves Stories in Order to Live argitaratu zuen, Didionen lanen zati handi baten bilduma bat; berak idatzi zituen lehen zazpi ez-fikziozko lanak osorik bilduta daude, eta John Leonard kritikariaren hitzaurrea du.
2007an, The Year of Magical Thinking lanaren antzerkirako egokitzapena idazten hasi zen. Scott Rudinek ekoitzi zuen, eta Broadwayko estreinaldian Vanessa Redgravek antzeztu zuen. Antzerkirako idaztearekin hasieran zalantzati bazegoen ere, generoa, berria berarentzat, zirraragarria iruditu zitzaion.
2011n, Knopf-ek Blue Nights argitaratu zuen, zahartzeari buruzko memoria bat. Liburuaren ardatza Didionen alaba da, zeina hil baitzen The Year of Magical Thinking argitaratu baino lehenxeago. Bien arteko harremana "zintzotasun harrigarriz" landu zuen bertan. Halaber, Didionek ume bat adoptatu eta hezterakoan bizi izan zituen kezkez eta zahartze-prozesuaz ere hitz egiten du.
2017an, Netflixen berari buruzko dokumental bat eman zuten argitara: ''Joan Didion. The Center Will Not Hold'' izenekoa. Haren ilobak zuzendu zuen, Griffin Dune k.
Kazetaritza berria
Kazetaritza berriaren xedea zera da: egitateak kontatzea, teknika literarioak baliatuta. Honela ere deskribatzen da estilo hori: sormenezko ez-fikzioa, kazetaritza intimoa edo literatura ez-fikziokoa. Kazetaritza Berriko idatziak "egitateak soilik kontatzetik" harago joaten dira, eta egoerarekin eta agertokiekin autoreak izan zitzakeen hartu-emanetan jartzen dute ardatza. Gainera, estiloak aukera ematen dio autoreari era askeagoan sortzeko. Horrek lagundu diezaioke autoreari egia eta errealitatea bere begietatik errepresentatzen. Subjektibotasuna erakustea da Kazetaritza Berriaren ezaugarri nagusia. Hala, autorearen ahotsa garrantzitsua da irakurlearen iritziak eta pentsaerak sortzerakoan, lanari dagokionez.
Didionen Slouching Towards Bethlehem izan daiteke Kazetaritza Berriak esan nahi duenaren eredu; izan ere, 1960ko hamarkadako Ameriketako bizitzen balio kulturalak eta esperientziak aztertzen ditu. Didionek bere sentipen eta oroitzapenak txertatzen ditu lehen pertsonan, banakoen kaosa eta mundua nola antzematen duten deskribatzerakoan. Hala, Didionek kazetaritza konbentzionalari uko egiten dio, eta saiakerarako zera subjektibo bat eraikitzen du, berea den estilo bat.
Idazteko estiloa
Didioni funtsezkoa iruditzen zaio esaldiaren egitura bere lanean transmititzen ari denari dagokionez. New York Timeseko "Why I Write" (1976) artikuluan adierazi zuenez, "esaldi baten egitura aldatzeak esaldi horren esanahia aldatzen du, kameraren kokalekuak argazkian agertzen den objektuaren esanahia aldatzen duen bezala... Hitzen ordenak garrantzia du, eta nahi duzun kokalekua zure buruko ideian topa daiteke... Irudiak esaten dizu nola ordenatu hitzak, eta hitzen ordenak esaten dizu, edo niri esaten dit, zer gertatzen den irudian".
Didionengan eragin handia izan zuen Ernest Hemingwayk; haren idatziek erakutsi zioten Didioni esaldien ordenak zer eragin duen testuan. Henry Jamesen eragina ere izan zuen, zeinak "esaldi perfektu, zeharkako eta konplikatuak" baitzituen, eta George Elioten eragina ere izan zuen.
Errore-detekzio
Matematikan, informatikan eta informazio-teorian, erroreen detekzioa eta zuzenketa teknika garrantzitsua da datuen integritatea ziurtatzeko. Hainbat prozedura eta gailu erabiltzen dira horretarako.
Hainbat ordenagailuren eta dispositiboren arteko komunikazio etengabea, askotan datu-komunikaziorako diseinatu gabeko kanalen bitartez (telefono-lineak esaterako), zarata sor dezake, eta horren ondorioz erroreak.
Datuen integritatea ziurtatzeko lortu behar da erroreak hautematea, eta ahal den neurrian zuzentzea (edo komunikazioa errepikatzea). Erroreak detektatu eta zuzendu ahal izateko transmititutako datu-blokeetan erredundantzia txertatzen da, bit gehigarriak barneratuz.
Oinarrizko bi estrategia garatu dira erroreen detekzioari eta zuzenketari begira:
Paritate sinplea (paritate horizontala)
Bidali nahi dugun datu-kateari bit gehigarri bat, paritate bita, eranstean datza. Bit gehigarri horren balioarekin ziurtatuko da 1 egoeran dauden biten kopurua bikoitia dela. Hartzaileak datu-katea aztertzean ziurtatu beharko du, paritate-bita ere kontuan hartuta, bat egoerako biten kopurua bikoitia dela; eta hala ez bada errorea detektatzen da.
Teknika honen ahulezia da bit baten errorea detektatzen duela baina erroredun bitak bi badira (edo kopuru bikoitia) erroreak ez direla detektatuko.
Lerista varia
Lerista varia Lerista generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Puerto El Triunfo
Puerto El Triunfo El Salvadorko Usulután departamenduko udalerri bat da. 2007ko erroldaren arabera 16584 biztanle zituen.
Villars-le-Terroir
Villars-le-Terroir Suitzako udalerria da. Vaud kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Sevillako Udala
Sevillako Udala Sevillan ardura politikoa duten lau administrazioetako bat da Andaluziako Junta, Espainiako Estatuko Administrazio Orokorra eta Sevillako Diputazioarekin batera.
Bayonne
Bayonne New Jersey estatuko Hudson Konderrian kokaturik dagoen hiria da, Jersey Cityko hegoaldean.
Tradizioaren arabera, Bayonne izena Baiona euskal hiriaren izen frantsesetik dator. Esaten da higanot frantsesak bertara joan zirela bizitzera Amsterdam Berria sortu aurretik. XVII. mendearen erdialdean, valoniar frantsesdunak Holanda Berriaren biztanleriaren gehiengoa ziren eta litekeena da hiriari Bayonne izena jarri izana. Hala ere, ez dago hori adierazten duen froga historikorik. Beste teoria batek dio hiriaren izena bi badia artean kokatua egotearen ondorioa dela, Bay-on edo ''on the Bays. Bayonneko ontzioletan desegin zuten La Normandie'' frantses transatlantikoa 1947an.
Jaguariúna
Jaguariúna Brasilgo udalerri bat da, São Pauloko estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Rijssen-Holten
Rijssen-Holten Herbehereetako Overijssel probintziako herria da. 2010eko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera, herriak 37.082 biztanle zituen.
Lorenzo Albizua
Lorenzo Albizua Egiluz (Arrigorriaga, 1920ko urriaren 12a - 1981eko azaroaren 19a) bizkaitar futbolaria izan zen, erdilari moduan aritu zena.
Biografia
1942an Athletic Clubean sartu eta ligan Granadaren aurkako partidan debuta egin zuen, 4 eta 1 irabaziz. Zurigorriekin, 50 partida baino ez zituen jokatu. Bi urtez jokatu gabe egon ondoren, 1948an Barakaldo Club de Fútbol taldera pasa zen eta urtebete beranduago Unión Deportiva Salamancak sinatu zuen, 1949-1950 denboraldian Bigarren Mailako bere kirol ibilbideari amaiera emanez.
Gabriela Jauregi
Gabriela Jauregi (México Hiria, 1979) mexikar idazlea, poeta eta literatura kritikaria da.
Ibilbidea
Gabriela Mexiko Hirian jaio eta hazi zen. Ikasketa gehienak Estatu Batuetan egin zituen, Riversideko Kaliforniako Unibertsitatean sorkuntza-idazketan maistra egin zen, Irvineko Kaliforniako Unibertsitatean literaturako maistra ikasketak egin zituen Kaliforniako Hegoaldeko Unibertsitatean  literatura konparatuan doktoretza egin zuen. Argitalpenak ingelesez eta gaztelaniaz egin ditu, Controlled Decay poesia-bilduma (2008) eta La memoria de las cosas (2015) ipuin-bilduma barne. Halaber, Taller de taquimecanografía (2012) lanaren egileetako bat izan zen. Sur+ argitaletxeen kolektiboaren sortzaileetakoa da. Gainera, Aura Estrada Sariaren epaimahaiko lehendakaria ere bada.
2017an, Bogotá39 zerrendan sartu zen, non Latinoamerikako 39 urtetik beherako idazle garrantzitsuenak aipatzen diren.
Qinhuangdaoko portua
Qinhuangdaoko portua, Txinako Herri Errepublikako Qinhuangdao hiriko portua da. Herrialdeko seigarren porturik handiena, garraiatutako zamaren arabera (248,9 milioi tona 2007ko datuen arabera).
Jakingarriak
Askotan "Hebeiko portua" ere esaten zaio, Hebei probintziako hiriburuko portua delako.
Hara horai
Hara horai Hara generoko animalia da. Arrainen barruko Erethistidae familian sailkatzen da.
Manuel Barrenetxea
Manuel Barrenetxea Bilbao (Plentzia, 1924ko martxoaren 31 - Bilbo, 1998ko abenduaren 9a) bizkaitar futbolaria izan zen, atzelari moduan aritu zena.
Biografia
Lehen mailean 144 partida jokatu zituen, Athletic Clubean eta Racing de Santanderren.
Aktiboek bermatutako titulu
Aktiboek bermatutako tituluak (ingelesez, asset-backed security) bonu bilakatutako finantza aktiboak dira. Kapital falta duten bankuek maileguak pilatu eta bono bihurtzeko bidea da. Bonu horiek Europako Banku Zentralak erosiko ditu eta, horri esker, likidazio-arazoak zituzten bankuek mailegu berriak emateko aukera izango dute.
Pello Sarasola
Pello Sarasola Barandiaran (1964ko abuztuaren 17a, Hernani, Gipuzkoa - 2015eko uztailaren 2a, Algorta, Bizkaia), telebistaren arloko euskal profesional bat izan zen, Ikus-entzunezko komunikazioan aditua.
Deustuko Unibertsitatean Zientzia politikoan lizentziatua. 1989an EITBn Ikerketa eta Audientzia saileko teknikari bezala lanean hasi zen, eta 1995-1999 artean Programazio eta Saioen zuzendaria. 2003an EITB laga eta 2003-2011 artean Antena 3 kateko zuzendaria izan zen.
Magdeburgeko urezko zubia
Magdeburgeko urezko zubia (Kanalbrücke Magdeburg) Europako urezko zubirik luzeena da. Magdeburg hirian dago eta Elba ibaia zeharkatzen du.
Historia
Mittelland kanalak eta Elba ibaiak Magdeburg inguruan bat egiten zuten baina itsasontziek 12 kilometrotako buelta eman beharra zeukaten eta ondoren Rothensee itsasontzi igogailua erabili ubidearen eta ibaiaren arteko altuera diferentzia gainditzeko.
Zubia egiteko lanak 1997an hasi ziren eta 500 milioi eurotako kostua izan zuten. 2003an ireki zen zubia.
Westendtower
Westendstraße 1, Alemaniako Frankfurt hirian dagoen bulego etxe orratz bat da. Guztira 208 metro eta 53 solairu dauzka eta 1993an amaitu zuten.
Magdeburgeko urezko zubia
Ezaugarriak
Zubiaren luzera 918 metrotakoa da, hauetatik 228 Elba ibaiaren gainetik eta gainerakoa lurgainean. Zabalera 34 metrotakoa da eta uraren sakonera 4'25 metrotakoa.
Westendtower
Kohn Pedersen Fox arkitekto taldeak diseinatu zuen.
Rédange
Rédange Frantziako udalerri bat da, Mosela departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Rédange udalerrian erroldatutako biztanleak 895 ziren. Familiak 378 ziren, horien artean 114 pertsona bakarrekoak ziren (59 bakarrik bizi ziren gizonak eta 55 bakarrik bizi ziren emakumeak), 130 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 126 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 402 etxebizitza zeuden, 381 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 1 bigarren erresidentzia bat zen eta 20 hutsik zeuden. 314 etxeak ziren eta 88 apartamentuak ziren. 381 etxebizitza nagusietatik 292 bere jabearen bizilekua ziren, 85 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 19 etxek bi zituzten, 61 etxek hiru zituzten, 109 etxek lau zituzten eta 190 etxek bost zituzten. 276 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 170 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 153 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 591 ziren, horien artean 408 aktiboak ziren eta 183 inaktiboak ziren. 408 pertsona aktiboetatik 381 lanean zeuden (221 gizon eta 160 emakume) eta 27 langabezian zeuden (8 gizon eta 19 emakume). 183 pertsona inaktiboetatik 38 erretiraturik zeuden, 52 ikasten zeuden eta 93 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Rédange udalerrian 346 unitate fiskal zeuden, 807 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.120 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 15 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 2 janari enpresak ziren, 6 eraikuntza enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 1 banku bulegoa zen, 2 igeltseroak, 1 margolaria, 1 iturgina, 1 jatetxe eta 1 higiezinen agentzia.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Rédange udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Iñaki Barrenetxea
Iñaki Barrenetxea hauetako bat izan daiteke:
San Agustín (El Salvador)
San Agustín El Salvadorko Usulután departamenduko udalerri bat da. 2007ko erroldaren arabera 6518 biztanle zituen.
Hong Kongeko portua
Hong Kongeko portua Txinako Herri Errepublikako Hong Kong hiriko portua da. Herrialdeko zazpigarren porturik handiena, garraiatutako zamaren arabera (245,4 milioi tona 2007ko datuen arabera).
Kokapena
Hong Kong hiriko lehen portua Victoria portuan eraiki zen, hiria sortu zen portu naturalaren inguruan.
Ezaugarriak
Hong Kongeko portua kontainer gehien mugitzen dituen Txinako portua da Shanghaiko portuarekin batera. Hori dela eta, kontainer garraioaren zama errazteko hamaika terminal daude portuan, horietatik handiena, 9 Hegoalde terminala, 490.000 metro koadroko azalerarekin.
BAB2
BAB2 Lapurdiko Angelu udalerrian dagoen merkataritza-gune bat da. Jean-Léon Laporte etorbidean dago, Euskal Kosta-Aturri aglomerazio elkargoan, eta Angelu eta Baionaren arteko mugan.
Carmila merkataritza-gune taldearen jabetzakoa da. 1982an ireki zen, eta denera 42 100 m²-ko azalera du, horietatik 13.000 m² Carrefour taldearen merkataritza-gunearenak dira, gainontzeko eraikinean 90 denda inguru daude.
Garraiobideak
Chronoplus autobus zerbitzuaren A1, 5 eta 8 lineak bertan geltokia dute.
1972
1972 (MCMLXXII) larunbatez hasitako bisurtea izan zen, 2. milurtekoko 972. eguna, XX. mendeko 72. urtea eta 1970ko hamarkadako 3. urtea.
Habura
Habura Eslovakiako udalerri bat da, Medzilaborceko barrutian kokatuta. 27,82 km²ko azalera du eta 505 biztanle 2017ko datuen arabera.
Azedako itsasargia
Azedako itsasargia (Farol da Azeda Portugalgo Setubalen dago. 1940an inauguratu zen.
Ezaugarriak
Dorrea zilindrikoa eta zuria da, eta goialdean bi zerrenda horizontal gorri ditu. Linterna eta balkoia ere gorriak dira. Dorrea ur-biltegi ere bada, hiria hornitzeko.
Kokapena
Muino baten tontorrean dago, Rua Nova Sintraren iparraldean, Rua Carlos Danieletik gertu, altuera txikiagoko Doca Pesca itsasargitik 2,8 km. ipar-ekialdera.
Lerista viduata
Lerista viduata Lerista generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Vuarrens
Vuarrens Suitzako udalerria da. Vaud kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Dramelay
Dramelay Frantziako udalerria da, Jura departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Dramelay udalerrian erroldatutako biztanleak 31 ziren. Familiak 12 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak) eta 4 seme-alabarik gabeko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 15 ziren, horien artean 14 aktiboak ziren eta1 inaktiboa zen. 14 pertsona aktiboetatik 12 lanean zeuden (6 gizon eta 6 emakume) eta 2 langabezian zeuden (1 gizon eta 1 emakume). Pertsona inaktibo bakarra "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zegoen.
Ekonomia jarduerak
2007an herrian zegoen saltoki bakarra «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa batena zen.
2000. urtean Dramelay udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden, 321 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Montgaillard (Tarn eta Garona)
Biztanleria
2007an Montgaillard udalerrian erroldatutako biztanleak 83 ziren. Familiak 40 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 16 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 8 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 61 etxebizitza zeuden, 40 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 16 bigarren erresidentzia ziren eta 5 hutsik zeuden. 59 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 40 etxebizitza nagusietatik 34 bere jabearen bizilekua ziren, 5 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 2 etxek bi gela zituzten, 5 etxek hiru zituzten, 17 etxek lau zituzten eta 16 etxek bost zituzten. 40 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 20 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 16 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen eta 2 zerbitzu enpresak ziren.
Espainiako futbol ligako lehen mailako 1988/1989ko denboraldia
Espainiako futbol ligako lehen mailako 1988/1989ko denboraldiko sailkapena eta goleatzaile nagusien informazioa.
Montgaillard (Tarn eta Garona)
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Montgaillard udalerrian 14 nekazaritza-ustiategi zeuden, 340 hektarea erabiltzen.
Hara jerdoni
Hara jerdoni Hara generoko animalia da. Arrainen barruko Erethistidae familian sailkatzen da.
San Buenaventura (El Salvador)
San Buenaventura El Salvadorko Usulután departamenduko udalerri bat da. 2007ko erroldaren arabera 4726 biztanle zituen.
Juníngo gudua
Juníneko bataila armada errealistek eta abertzaleek Peruko independentzia prozesuan izan zuten azken guduetako bat izan zen, 1824ko abuztuak 6an.
Cerradomys langguthi
Cerradomys langguthi Cerradomys generoko animalia da. Karraskarien barruko Cricetidae familian sailkatuta dago.
Dentsitate erlatibo
Dentsitate erlatiboa gai baten dentsitatearen eta erreferentziatzat hartzen den beste gai baten dentsitatearen arteko erlazioa da. Grabitate espezifiko ere deitzen zaio, baina dentsitate erlatibo terminoa lehenesten da erabilera zientifiko modernoan.
Eskuarki, uraren dentsitatea hartzen da erreferentziatzat, hau da, urarekiko dentsitate erlatiboa esan nahi du gehienetan. Hartara, «korindoiaren dentsitate erlatiboa 4ra hurbiltzen da» irakurtzen badugu, korindoiaren urarekiko dentsitate erlatiboa adierazi digute.
Dentsitate erlatiboak ez du unitaterik, bi dentsitateren arteko erlazioa denez. Gai baten dentsitate erlatiboa bat baino txikiagoa baldin bada, erreferentzia baino dentsitate txikiagokoa da; bat baino handiagoa baldin bada, berriz, erreferentzia baino dentsitate handiagokoa da. Dentsitate erlatiboa zehazki bat baldin bada, dentsitate berdinekoak dira; hau da, bi gaien bolumen berdinek masa berdina dute. Erreferentziako gaia ura baldin bada, bat baino dentsitate erlatibo txikiagoko gai batek flotatu egingo du ur gainean. Adibidez, izotz puska batek, 0,91 inguruko dentsitate erlatiboa izaki, flotatu egingo du. Bat baino dentsitate erlatibo handiagoa duen gai bat, ordea, hondoratu egingo da.
Ertaroko zubia
Ertaroko zubia Zaraitzu ibaxako Otsagabia udalerrian Erdi Aroko harrizko zubi bat da, Anduña ibaiaren gainean.
Zubia
Zubiak Irigoien eta Urrutia auzoak lotzen ditu.
Bruno Ganz
Bruno Ganz (Zürich, Suitza, 1941eko martxoaren 22a - Au, 2019ko otsailaren 16a) suitzar antzezlea izan zen.
Biografia
1969an, Goetheren Torquato Tasso obraren antzezpenean parte hartu zuen, Edith Clever eta Jutta Lamperekin batera. Joera iraultzaileak bultzatuta, Berliner Schaubühne konpainiaren sorrera sustatu zuen, eta konpainia horretako antzezle izan zen 1970etik 1975era. Talde harekin jokatu zituen, besteak beste, Ibsenen Peer Gynt, Kleisten "Homburgeko printzea" eta Gorkiren "Udatiarrak" (1975). Gorkiren obra hura zinemara eraman zuen, eta beste zenbait film ere egin zituen, hala nola "O-ko markesa" (1975, Eric Rohmer), "Amerikar adiskidea" (1977, Wim Wenders), "Aiztoa buruan" (1978, Reinhard Hauff), Brasilgo mutikoak'', "Nosferatu, gaueko banpiroa" (1978, Werner Herzog), "Hiri zurian" (1983, Alain Tanner) eta "Berlin gaineko zerua" (1987, Wim Wenders).
1993-1994an, Salzburgon jardun zuen Shakespeareren Coriolano antzezten. Azpimarratzekoak dira, halaber, Friedrich Hölderlinen olerkiez Ganzek egindako interpretazio sentiberak. Thomas Bernhardek Ganzi eskaini zion "Ehizaldia" obra.
2004an Der Untergang filman Adolf Hitlerren papera antzeztu zuen.
Iriarteko jauregia
Iriarteko Armagintzako Kaporalgo jauregia Zaraitzu ibaxako Otsagabia udalerriko Labaria auzoan Erdi Aroko jauregi bat da.
Eraikina
Ofizialki armagintzako kaporal gisa ageri zen, eta kuartelak bidali zituen 1513tik, gutxienez. Joan Iriarteren jabea 1575. urtean izan zen mesedegarri, urtean 20 000 marabedi oheratuz, 1606an izen bereko semeari eta 1655ean Joan Frantzisko Iriarte bilobari. Kontuen Ganberak 1723an Madrilera bidalitako zerrendan, Otsagabia hiribildua eta haren erregimentua agertzen dira titular gisa. Antzinako armarria urdinezkoa zen, eta gero eta gehiago ziren zilarrezkoak, urrezko hiru izarrekin batera; ikus daitekeenez, Urrutiko jauregiaren oso antzeko armak ziren.
Simões Filho
Simões Filho Brasilgo udalerri bat da, Bahiako estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.