cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bartzelonako tranbia
Historia
Sant Martí - Besòs (Trambesòs) korridoreari dagokionez, tranbia berriz sartzeko proiektuaren zati izan zen, baina data desberdinetan erabaki zen. Korridore horren lehen azterketak 1989an egin ziren, eta 2001eko maiatzean ATMk 2001-2010ko Azpiegituren Plan Zuzentzailean sartu zuen Besòsko tranbiaren eraikuntza, 170 milioi euro inguruko kostuarekin.
2002ko urtarrilean ATMk Sant Martí - Besòs korridorearen proiektua onartu zuen, eta eraikuntza eta ustiapena Tramvia Metropolità S. A. (TramMet) enpresari esleitu zitzaion, Baix Llobregateko tranbiaren esleipenduna ere izan zena.
Antso VI.a Nafarroakoa
Erreinaldia
Antso VI.a 1194ko ekainaren 27an hil zen eta Iruñeko katedralean lurperatu zuten. Bere hilobia eta aztarnak aztertuta, hezurren aparteko luzera dela ta, Marfan sindrome zuela ondorioztatu da.
Ezkontza eta seme-alabak
1157ko ekainaren 2an, Carrión de los Condesko San Zoiloren monasterioan Gaztelako Alfontso VII.a erregearen alaba Antsarekin ezkondu zen. Bost seme-alaba izan zituzten:
Bartzelonako tranbia
Lehen proposamenak
Eraikuntzako lehen fasearen trazatua, azkenik, gaur egungoa izan zen, hiru ibilbidetan antolatua: Francesc Macià eta Bon Viatge; Francesc Macià eta Sant Martí de l'Erm (orain Llevant-Les Planes); eta Francesc Macià eta Sant Feliu | Consell Comarcal.
Müezzinzade Ali Paşa
Ali Pasha, egungo turkieraz Müezzinzade Ali Paşa otomandar itsasgizon bat izan zen, flota inperialeko almirante nagusia 1569 (Piyale Pasha ordezkatu zuen urtea) eta 1571 artean.
Bartzelonako tranbia
Lehen proposamenak
2003ko ekainean, Felip Puig Lurralde Politika eta Herri Lan sailburuak aurreratu zuen Baix Llobregateko tranbia martxan jarri ondoren, bigarren fase bat planteatuko zela iparralderantz Quatre Camins eta hegoalderantz Hospital de Bellvitgeraino.
Trambesòsen hasierako ibilbidea bi adarretan banatzen zen: Ciutadella parketik Gorgeraino eta San Adrià geltokiraino, bata Gran Via de les Corts Catalanestik eta bestea avinguda Diagonaldik.
Müezzinzade Ali Paşa
Muezzin baten semea, Selim II.a sultanaren faboritoa izatera iritsi zen eta honen alabetako batekin ezkondu zen. Zipre uhartea 1570ean konkistatu eta inbaditu zuen 188 ontzik osatutako flotako komandanteetako bat izan zen.
Batez ere, 1571ko urriak 7an Lepantoko guduan otomandar flotaren komandante buruzagia izan zelako gogoratzen da. Ali Pashak gudu hartan Selim sultanak eman zion bandera berde handi bat zeraman, "Kalifen Bandera" bezala ezagutzen zena. Urrez brodatuta Koraneko bertsikuloak eta Jainkoaren izena hogeita zortzi mila aldiz errepikatuta zeramatzan. Bere galerak Joan Austriakoak zuzentzen zuen Real izeneko galerarekin borrokatu zuen. Bere ontzian zegoela, Ali Pashak muskete baten tiroa jasan zuen buruan, eta jarraian, espainiar soldadu batek burua moztu zion eta buru hau pika batean jarri zen. Gertaera horrek, guduan jasandako porrotarekin batera, otomandarrei konfiantza kendu zien.
Bartzelonako tranbia
Lehen proposamenak
Hain zuzen ere, ez ziren toki beretik abiatzen, batek Iparraldeko geltokira abiatu behar baitzuen, eta besteak Wellington kaletik (Ciutadellako geltokia). Azkenik, Iparraldeko geltokiaren adarra ez zen egin, eta lerro hau, Glòriesra hasiko zen. Joan Carsi TramMeteko zuzendari teknikoaren arabera, "adar honen eraikuntza geldiarazteko erabakia politikoa izan zen, ez teknikoa, [Bartzelonako] Udalak hartu zuena, eta ez enpresak ez Metropoliko Garraio Agintaritzak ez dute inolako erantzukizunik".
Bi sareen batasuna
Hirurehun pertsona inguruk manifestazioa egin zuten Gràciako lorategietara, urte bereko irailean Trambaix eta Trambesòs lotzeko. Deialdia Langile Komisioak sindikatuak antolatu zuen txirrindularien kolektiboekin, Bartzelona Andarekin eta LPPrekin batera.
Urrian bi azterlan aurkeztu ziren, Diagonalek tranbiak lotzeari buruzkoak. Alde batetik, tranbia ustiatzen duen TramMet enpresak lotura bideragarria zela zioen bat aurkeztu zuen. Beste alde batetik, LPPak eskatutako azterlan bat aurkeztu zen, non Diagonaletik igarotzen ziren autobusen okupazioa, abiadura eta erregulartasuna baloratzen ziren.
TramMeten azterlanean, tranbia avinguda Diagonaldik lotzen zen, Francesc Macià eta Glòries artean, trafikoa aldatu gabe eta 18 km/h-ko abiadura komertzialarekin (Trambaix eta Trambesòs zerbitzuen antzekoa). Trammeten arabera, 5 kilometro inguruko batasunarekin bakarrik bikoiztu daiteke bidaiari kopurua. LZPren ikerketaren arabera, ustiapenaren kostua autobusarena baino txikiagoa izango litzateke tranbian, eta urtean 9 milioi eu ro aurreztea ahalbidetuko luke.
Bartzelonako Udalak, ordea, tranbia sartzeak zirkulazio sistema aldatzera behartuko zuela adierazi zuen, semaforoei denbora gehiago ematera behartuko zuela eta trafiko handiko beste bide batzuk kaltetuko zituela; defendatzaileek, aldiz, defendatu egiten zuten, gainera, etorbidea birmoldatzeko aukera emango zuelako. Urte amaieran Bartzelonako Udalak avinguda Diagonalaren konexioa baztertu zuen. Orduan, Jordi Hereu Bartzelonako alkateak (PSC) adierazi zuen Udala ez zela aldekoa, tranbiak 18 km/h-ra sartzeak Eixampleko trafikoa oztopatuko zuelako. Hala ere, batasuna 2001-2010 aldirako Azpiegituren Plan Zuzentzailean (PDI) agertzen zen, nahiz eta ez zen zehaztu nola. Udalak ez zuen baztertzen tunel baten bidez egitea, baina nahiago zuen edukiera handiagoko beste garraio bat eraikitzea.
2006. urtearen amaieran, Kataluniako Garraio Azpiegituren Planean tranbien sarea zabaltzeko azterlana sartu zen.
Jordi Hereuk (PSC), garai hartan Bartzelonako alkatea zenak, 2008an Jordi Portabellaren (ERC) proposamena onartu zuen, hau da, Diagonaleko tranbiaren proiektua herri-kontsultaren menpe jartzea, alkatearen arabera loteslea ez dena. Horretarako, Diagonal Proiektuaren Bulegoa jarriko litzateke martxan, Diagonal eraberritzeko lehen proiektua egiteko eta Francesc Macià eta Glòries arteko etorbidea antolatzeko proposamena egiteko.
Parte-hartzea erroldaren % 11,38koa izan zen, non boto-emaileen % 79,84k (erroldaren % 9,08k) C aukeraren alde egin zuen ("aurreko bien burua"). CiUk aukera hori defendatzen zuen, eta PPk, berriz, ez bozkatzeko edo irtenbide horren alde egiteko deia egin zuen. A aukera, PSCk eta ICVk defendatua, bi tranbiak bulebar bihurtutako Diagonal baten bidez, ibilgailuen trafikoa eta erdiguneko tranbia elkartzean zetzan. Hautesleen % 11,88k onartu zuten aukera hori. Azkenik, B aukerak tranbiak ere lotu nahi zituen, baina Diagonal rambla bat eginez, non trafikoa alboetara bilduko zen. Aukera horrek ez zuen inongo alderdiren babesik eta boto gutxien jaso zituen alderdia izan zen ( % 8,28).
Trambaix
Trambaix tranbiaren sareak Baix Llobregat eta Bartzelona lotzen dituen zatian jasotzen duen izena da. Batez beste 60 000 bidaiari garraiatzen ditu lanegun bakoitzean. 2004ko apirilaren 3an ireki zen.
Guztira, eta izeneko hiru ibilbide ditu, Bartzelonako Francesc Macià geltokian hasi eta L'Hospitalet de Llobregat, Esplugues de Llobregat, Cornellà de Llobregat, Sant Joan Despí, Sant Just Desvern eta Sant Feliu de Llobregat aldera doazenak. Sareak 15,1 kilometroko luzera du bide bikoitzean, 1 435 mm-ko zabalera, 29 geltokiarekin.
Energia elektrikoz hornitzeko, lineak korronte zuzeneko 750 volteko tentsioa ematen duten sei batxo-zentral elektriko ditu. Ukipen-haria 150 mm karratuko sekzioa da, eta hari eusteko metalezko makilak jarri dira.
Tranbia erreserbatutako plataforma batetik doa, beste bide batzuekiko bidegurutzeetan izan ezik, baita erregulazio semaforiko batetik ere, eta horrek 20 km/h-ko abiadura komertziala gaindi lezake. Gaur egun, zerbitzu guztien batez besteko abiadura komertziala 18 km/h-koa da, hiriko autobusen 12 km/h-koa, eta Bartzelonako metroarena 29 km/h-koa baino txikiagoa.
Trambesòs
Trambesòs tranbiaren sareak Sant Adrià de Besòs, Badalona eta Bartzelona lotzen dituen zatian jasotzen duen izena da. Batez beste 25 000 bidaiari garraiatzen ditu lanegun bakoitzean. 2004ko maiatzaren 8an ireki zen.
Guztira, eta izeneko hiru ibilbide ditu, Bartzelonako Glòries geltokian hasi eta Badalona eta Sant Adrià de Besòs aldera doazenak. Sareak 14,1 kilometroko luzera du bide bikoitzean, 1 435 mm-ko zabalera, 27 geltokiarekin.
Energia elektrikoz hornitzeko, lineak korronte zuzeneko 750 volteko tentsioa ematen duten sei batxo-zentral elektriko ditu. Ukipen-haria 150 mm karratuko sekzioa da, eta hari eusteko metalezko makilak jarri dira.
Maiztasuna
Urtarrilaren 1ean (urte amaiera) eta ekainaren 24an (Donibane jaia) etenik gabeko zerbitzua dago gau osoan zehar.
Katenaria
Plataformaren trazaduraren distantzia, guztira, 29,2 kilometrokoa da; gehienak bide bikoitzekoak dira, eta gainerako ibilgailuetatik bereizita daude, elkarguneetatik izan ezik. Trenbideak zabalera estandarrekoak edo nazioartekoak dira (1 435 mm) eta soropila duen lur gainean daude eta, beste sekzio batzuetan, asfaltoan.
Bide bakarreko 3 zati baino ez daude: lineko Sant Joan Despí tartea, Bon Viatge eta Llevant-Les Planes artean; lineako sekzioa, Montesa eta Rambla de Sant Just artean; eta, azkenik, Kale Nagusiaren trazadura, La Farinera eta Can Jaumandreu artean.
Augustów landa-udalerria
Augustów Poloniako Podlasiako voivoderriko landa-udalerri bat da, Augustów barrutian kokatuta. 266,61 km²ko azalera du eta 2017ko datuen arabera 6.834 biztanle zituen.
Bartzelonako tranbia
Katenaria
Katenariak korronte zuzeneko 750 volteko elektrizitatea ematen du. Ibilbidearen zatirik handienean kaleko farolak aprobetxatzen dira eusteko.
Geltokiak
Gaur egun 56 geltoki daude. Ia guztiek 60 metroko luzera eta 35 zentimetroko altuera duten nasak dituzte. Nasen konfigurazioa aldatu egiten da kale-atalaren arabera. 34 geltoki daude, bi alboko nasa dituztenak; 15 geltokiak nasa bakarra dute erdiko uharte moduan, eta 5 geltokiak alboetako nasa bat dute, oinezkoen erdiko rambla batekin.
Bi salbuespen daude: Ernest Lluchko geltokia, 3 trenbidekoa, 3 alboko nasa dituena; eta Llevant-Les Planesko geltokia, bide bakarrekoa, 1. alboko nasa duena. Lehenengo bideko 2. bideko nasak eta bigarreneko nasa bakarrak 30 metroko luzera dute.
Tranbiaren geltokiek izaera diskretuko diseinu komuna dute, eta beirazkoak eta material metalikozkoak dira. Bi sarbide dituzte, mutur bakoitzean bana, mugikortasun urriko pertsonentzat erabat egokituta. Markesinak Antoni Roselló i Rafael Caceresek diseinatu ditu. Geldialdi bakoitzak itxarote-denborari buruzko pantaila bat, ibilbideari eta lineen ordutegiei buruzko informazio panel bat eta txartelak saltzeko makina bat ditu.
Semaforoak
Azpiegitura tranbiaren igarobidean olatu berdea aplikatzeko diseinatuta dago, eta tranbiak 20 km/h-ko abiadura ertainetik gora zirkulatzea ahalbidetu behar du. Premisa hau betetzen den atal bakarra, baina, Sant Feliu de Llobregat eta Sant Just Desvern arteko adarrera da. Tranbia Laureà Mirótik Espluguesera eta Diagonaletik Poblenoura igarotzean 18 km/h-ko abiadura komertziala erregistratu zen. Abiadura komertzial baxuena dagoen tokia Diagonal da, Les Corts barrutian, non abiadura 16 kilometro orduko abiaduraraino jaisten den.
Semaforoen arteko koordinazioa udalen esku dago, ez baitute lehentasun hori ahalik eta gehien hartu tranbientzat, denentzat eta operadorearen eta erabiltzaileen eskaerentzat, aurreikusitako abiadura komertzialera iritsi ahal izateko.
Ibilgailuak
Gaur egun 41 trenak daude, 23 Trambaixekoak eta 18 Trambesòsekoak. Erabilitako modeloa Alstomgo Citadis 302 bat da, 32 metro eta 2,65 metroko altuera duena.
Citadis Alstom enpresaren eredu estandarizatu bat da, eta ustiategi bakoitzaren beharren araberako ukituak egiten zaizkio. Sistema horrek eraikuntza zatitu eta osagaien aldaketak gehiago errazten ditu
Moduluen araberako konfigurazioak eskarira egokitzeko aukera ematen du. 5 modulurekin zirkulatu ohi dute, baina 7ra arte luza daitezke, beharrezkoa izanez gero. Konposizio bikoitzean ere zirkulatu dezakete.
Bidaiariak
2019an, Bartzelonako tranbiak bidaiarien errekorra hautsi zuen seigarren urtez jarraian, eta 30 milioi erabiltzailera hurbildu zen, aurreko urtean baino % 2,36 gehiago. Laneguneko batez bestekoa 100 000 bidaiaritik gorakoa da
Geltokirik erabiliena Francesc Macià da, orduko 6 800 erabiltzailerekin lanegunetan, ondoren l'Illa (orduko 4 500 erabiltzaile) eta Glòries (orduko 4 100 erabiltzaile).
Etorkizuna
Trambaix eta Trambesòs sareak avinguda Diagonal bidez konektatuko dira. Halaber, tarte horietan honako hauek egingo dira:
Gainera, hedadura gehiago daude, baina gaur egun aztertzen ari dira:
Máfil
Máfil Txileko hegoaldeko komuna eta hiri bat da. Los Ríos eskualdeko Valdivia probintzian dago. 2002ko erroldan, 7.185 biztanle zituen.
Ophthalmolycus bothriocephalus
Ophthalmolycus bothriocephalus Ophthalmolycus generoko animalia da. Arrainen barruko Zoarcidae familian sailkatzen da.
Four Men and a Dog
Four Men and a Dog (euskaraz "Lau Gizon eta Txakur bat") 1990ean Belfasteko Folk Jaialdian ezagutarazi zen irlandar musika herrikoia jotzen duen taldea da. Talde honek usadiozko irlandar musika beste musika motekin nahasturik jo ohi du, rocka, jazza, bluesa, bluegrassa, swinga, salsa, polka eta baita rapa barne direla. Jatorriz taldearen izena kidea eta abeslaria den Mick Dalyren ezizenetik eratorritakoa da: "The Black Dog" ("Txakur Beltza). Mick gaur egun Kevin Dohertyk ordezkatzen du.
1994an The Band talde ospetsuarekin topatu eta New Yorkeko estatuan dagoen Woodstock herriko Levon Helm´s estudioan beren Doctor A's Secret Remedies bilduma grabatu zuten, honetan Garth Hudson eta Randy Ciarlante musikariak gonbidatu zituztelarik. Erresuma Batuko biran Rick Danko musikaria Four Men and a Dog taldera gehitu zitzaion, bira honetan taldeko betiko abesti ospetsuenak jo zituztelarik.
Goito
Goito Italiako udalerri bat da. Mantuako probintzian kokatuta dago, Lombardia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Goitok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Lasioglossum alphenum
Lasioglossum alphenum erle espezie bat da, Lasioglossum generoan eta Halictidae familian.
Exeter (New York)
Exeter Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Otsego konderrian kokatuta dago, New York estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
A 63
A 63, Euskal kostaldeko Autobidea edo Landetako Autobidea Frantziako hego-mendebala eta Ipar Euskal Herria zeharkatzen dituen autobidea da. Hiru zatitan banatuta dago:
Historia
1984an, A 63 autobideak Autoroute de la Côte Basque (ACOBA) enpresa zuen kontzesionarioa, gero Autoroutes du sud de la France (ASF) elkartuko zuena. Lehenengo tarteunea Donibane Lohizuneko Saihesbidea zen, 1972an eraikia.
Soja-saltsa
Historia
Antzinako Txinan, Zhou dinastiaren amaiera heltzear zegoela, haragia gatzarekin kontserbatzen zen, gazitze deitutako teknika batekin. Helburua elikagaiak kontserbatzea eta egoera onean ez zeuden haragien zaporea hobetzea zen. Izan ere, ehiza, arrantza eta uztaren bilketa urteko garai zehatzetan gauzatzen zen, eta lortutako elikagaiak urteko beste garai batzuetarako kontserbatu behar zen. Soja-saltsa kontserba horiek lortzeko nahiaren bitartez sortu zen. Haren efektua elikagaien deshidratazioa lortzea zen, zaporea indartuz eta bakterio batzuk ekidinez. Gazitze prozesuaren ondorioz sortzen zen likidoa ongailu gisa erabiltzen hasi zen.
Denborarekin, begetarianismoa Asia ekialdetik zabaldu zen budismoa zela eta. Horregatik, haragizko jatorria zuten ongarriak jatorri begetalak zituzten ongarriek ordeztu zituzten; soja-saltsak esaterako. Denborarekin, soja-saltsaren erabilera Asiako beste herrialdeetara hedatuz joan zen; hala nola, Japoniara, Filipinera, Malaysiara eta Indonesiara.
Soja-saltsa Japoniara XVII. mendean heldu zen. Lehenengo japoniar soja-satsa Yuasan egiten hasi zen, misoa elaboratzean sobratzen zen likidoarekin. XVI eta XVIII mendeen artean, gaur egun ezagutzen dugun soja-saltsaren oso antzekoa zen. Soja zein soja-saltsa japoniar sukaldaritzako funtsezko osagai bilakatu ziren. Gaur egun kontsumitzen diren soja-saltsa marka gehienek japoniar jatorria daukate, bertan gatza ordezkatzeko erabiltzen duen osagaia baita, eta plater gehienetan presente dago.
Soja-saltsa Europara heldu zen merkataritza herbeheretarren bitartez. Hasieran goi-mailako biztanleak bakarrik ziren gai kontsumitzeko. Orain, globalizazioaren garapenarekin, soja-saltsa mundu osoko sukaldeetan aurki daiteke.
Ekoizpen tradizionala
Soja-saltsa tradizionalki elaboratzeko ezinbestekoak dira soja, garia, gatza eta ura. Horrekin batera, hartzidura prozesuaren elaborazioa fase garrantzitsua da, soja-saltsa soja aleen eta gari txigortuaren hartziduraren bitartez egiten baita. Zenbat eta gehiago hartzitu, orduan eta zapore indartsuagoa izango du produktuak. Elaborazio prozesuak urte bete inguru irauten du.
Hearst uhartea
Hearst uhartea kupula formako uharte bat da, izotzez estalia eta Weddell itsasoan dago, Rymill lurmuturretik 6 kilometro ekialdera, Antartikako Palmer Lurraldearen ekialdeko kostaldean.
Estropada (oro har)
Estropada itsasontzien arteko norgehiagoka da. Terminoa belaontzietako lehiaketetan zein arrauneko ontzietako lehiaketetan erabiltzen dugu. Euskal Herrian eta Kantauri itsasbazter osoan, traineru estropada aipatu ohi da estropada izen soilaz.
Bela
Bela-estropadak bela arinekoak edo gurutzadurako belakoak izan daitezke. Bela arineko errekak buiek edo balizek markatutako ibilbide baten gainean egin ohi dira, normalean triangelu formakoak, eta horien konfigurazio arruntena triangelu olinpikoa deitzen da. Gurutzadurako belan, balizatutako ibilbideez gain, portutik porturako estropadetan nabigatzen da. Ibilbideak itsaso desberdinak zeharkatzen dituenean, estropada ozeanikoa edo transozeanikoa esaten zaio.
Hona hemen bela-estropada nabarmen batzuk:
Arraunketa
Arraun-estropadak itsaso zabalean, itsasadarretan, ibai-ibilguetan, zingiretan, urtegietan edo lakuetan egiten dituzte.
Arraunketa olinpikoaren modalitatean, estropadarik ohikoenak ibai, urtegi edo laku bateko erreka-eremuan egiten dira. FISAren arabera, nazioarteko eta nazioko lehiaketetako distantzia ofiziala 2000 metrokoa da. Beste distantzia batzuen gaineko arraun-lehiaketak ere badaude, hala nola 1.000 metro, 6.000 metro edo beste distantzia batzuen gainekoak. Estropada horietan 6 arraun-ontzi aritzen dira aurrez aurre, buiek mugatutako estropada-eremu bateko sei kaleetan.
Traineru estropadak, berriz, beste modalitatekoak dira.
Hearst uhartea
Uharteak iparraldetik hegoaldera 58 kilometroko luzera eta 11 kilometroko zabalera du, eta 365 metrotaraino iristen da.
Hearst uhartearen gainetik hegan igaro zen lehena Sir George Hubert Wilkins izan zen, 1928ko abenduak 20an. Une hartan Antartikar kontinentearen zati zela uste zen, eta ondorioz Hearst Lurraldea bezala izendatu zuen, William Randolph Hearsten omenez, espedizioa finantzatzen lagundu zuena.
Hearst uhartea berriz 1940an bisitatu zuten, baita bere forma aurkitu ere, USASeko kideek, kostalde hau lurretik eta airetik esploratu zutenak. Eurek Wilkins Uhartea deitu zuten. Aireko argazkien azterketek, alabaina, uharte handi hau Wilkinsek Hearst Lurraldetzat hartu zuen bera dela frogatu dute.
Lurralde aldarrikapenak
Argentinak Hearst uhartea Suaren Lurraldea, Antartika eta Hego Atlantikoko Uharteak probintziako Argentinar Antartika departamendu barnean sartzen du, Txilerentzat Magallanes eta Txileko Antartika eskualdeko Txileko Antartikako Probintziako Antartika hiriaren zati da, eta Erresuma Batuarentzat Britainiar Antartikaren zati.
Herrialde aldarrikatzaileen izendapenak:
Soja-saltsa
Ekoizpen tradizionala
Hasteko, soja lurrunetan egosten da, eta garia txigortu eta birrintzen da, biak batu aurretik. Nahastean, hartzidura gauzatzeko, Aspergillus onddoa gehitzen zaio. Horrela, koji izeneko pasta bat sortzen da.
Kojia zurezko erretiluetan jartzen da 2-3 egunez. Hartziduran, almidoiak azukre sinpleetan, proteinak aminoazidoetan eta olioak gantz-azidoetan deskonposatzen dira. Kojia ur eta gatzaren disoluzioarekin nahasten da. Horrek hainbat hilabete irauten du. Denbora horretan, nahasketa soja-saltsaren kolorea, zaporea eta usaina hartzen doa.
Nahasketa heldutakoan, soja-saltsa erauzten da. Saltsa hori deposituetan gordetzen da egun batzuetan zehar osagai desberdinak bereizi ahal izateko. Olioa azalera igotzen da eta osagai solidoak hondoan geratzen dira. Amaitzeko, lurrunetik igarotzen da saltsa berotzeko.
Ekoizpen artifiziala
Soja-saltsa produzitzeko metodo moderno erabiliena hidrolisi azidoaren bitartez egiten dena da. Metodo horrekin hartzidura ez da beharrezkoa, eta horregatik produkzio prozesua askoz laburragoa bilakatzen da.
Hasteko soja masari koipea kentzen zaio eta azido klorhidrikoarekin irakiten da sojaren proteinak deskonposatzeko. Nahasketa iragazi eta findu aurretik, sodio hidroxidoarekin neutralizatzen da. Soja-saltsa hidrolizatuak ez duenez hartzidurarik izan, saltsaren zapore eta usain gehiena desagertzen dira. Horregatik gatza, karamelu eta arto-jarabea bezalako gehigarriak jartzen zaizkio.
Osagaiak
Soja-saltsa tradizionala lau osagai nagusiz osatuta dago: soja, garia, gatza eta ura. Baina osagai hauek arreta handiarekin aukeratu behar dira kalitatezko saltsa lortzeko. Horrekin batera, Aspergillus onddoa gehitzen zaio fermentazioa edo hartzidura gauzatzeko.
== Motak ==
Iluna
Erabilienetako da, eta bere kolore ilunak eta zapore handiak bereizten du. % 16 baino gehiago gatza da. Japonian ekoizten den soja-saltsa gehiena iluna da.
Hemozianina
Hemoglobinaren aldean, baina, hemozianinak ez du burdinik bere molekulan, kobrea baizik. Hori dela-eta, oxidatzen denean kolore urdina hartzen du (gogoratu hemoglobinak gorri kolorea duela oxigenoa garraitazen duenean).
Soja-saltsa
Argia
Iluna baino kolore argiagoa eta zapore leunagoa dauka. Arraina, barazkiak zein zopak prestatzeko erabili ohi da, zaporea ematen duelako osagaien kolorea mantentzen den bitartean. Ilunak baino gatz gehiago dauka.
Tamari
Testura lodiagoko saltsa da, zapore handikoa. Gatz kopuru gutxi izateak bereizten du. Soja aleak soilik erabiltzen ditu, beraz ez dauka garirik. Horregatik zeliakoentzat egokia da.
Hemozianina
Krustazeoak, moluskuak eta araknidoak dira pigmentu urdin hau bere odolean dutenak.
Soja-saltsa
Hartzidura berezikoa
Saltsa lodia, iluna, zaporetsua eta garestia izateagatik bereizten da. Orokorrean, bakarrik erabiltzen da osagarri gisa, adibidez sashimiarentzako.
Produkzioa eta exportasioak
Nahiz eta soja-saltsaren jatorria Asiako ekialdetik datorren, 2019an soja ekoitzi eta esportatu zuten munduko herrialde nagusiak Brasil (114,27 milioi tona), Ameriketako Estatu Batuak (96,79 milioi tona) eta Australia (55,26 milioi tona) izan ziren, Txina (15,72 milioi tona) laugarren postuan geratu zen bitartean.
Saltsa motei dagokionez, Japonian ekoizten den % 80 inguru saltsa iluna da. Marka ezagunenak Kikkoman eta Yamasa dira. Bertan ekoizten den % 15 ordea argia da. Tamari saltsa gehienbat Chubu eskualdean elaboratzen da, Japoniako erdialdean; hartzidura berezikoa gehienbat Yamaguchin eta zuria Aichin.
Bestalde, hidrolisiaren bitartez ekoiztutako soja-saltsa merkeagoa da bere elaborazioak denbora gutxiago irauten duelako. Mota horretako saltsa merkeagoa eta iraunkorragoa izatean, normalean pakete txikietan edo aurrez prestatutako elikagaietan aurki daiteke. Batzuetan ekoizleek hidrolisi eta hartzidura prozesuak konbinatzen dituzte, elaborazio luzeko soja-saltsaren antzeko zaporea eta eskuragarriagoa den saltsa lortu nahian.
Onurak
Soja-saltsaren propietateetako bat antioxidatzailea dela da, hortaz, zelulen oxidazioa saihesten du eta gaixotasun ugari ekiditen, adibidez minbizia eta zirkulazio-arazoak. Singapurreko Unibertsitateak egindako ikerketa batean adierazten da soja-saltsa ardo beltza eta laranja baino antioxidatzaile hobea dela, eta horregatik gomendatzen dela elikagaiak saltsarekin prestatzea.
Gainera, sojaren proteinak kolesterol txarraren maila hobetzen du. Bere ahalmen antioxidatzaileari esker, atake kardiobaskularrak jasateko arriskua murrizten du, eta obesitatea, estresa, hipertentsioa eta diabetesa ekiditen ditu. Beraz, bihotzeko gaixotasunak izateko arriskua murrizten du.
Bestalde, bere propietateetako bat isoflabona izatean, hezur-osasun hobea izaten laguntzen du, kaltzioa hezurretan atxikiz. Hala ere, soja ez da kaltzio iturria, kaltzioa beste produktuetatik lortu behar da.
Elikagaiak soja-saltsarekin prestatzean, horien kaloriak murrizten ditu. Gainera, saltsak zapore oso indartsua eta nabarmengarria izatean, gutxi erabiltzearekin nahikoa da elikagaiek horren zaporea izateko. Are gehiago, saltsa honek kalorien kontzentrazio baxua dauka, eta gatza edo olioa ordezkatzeko produktu gomendagarria da.
Kalteak
Kalitatearen eta kontsumitzen ari den soja-saltsaren arabera, gatz kopurua handitu egiten da, eta hori osasunerako kaltegarria izan daiteke. Osasunaren Mundu Erakundeak gomendatze duenaren arabera, egunean gehienez 2 gramo sodio kontsumitu beharko lirateke. Gehienbat kalitate baxuko produktuak kontsumitzean, adibidez merkeenak diren saltsak, gomendatutako sodio kopurua gainditu egiten da koilarakada bakar batekin. Horregatik ez da osasungarria soja saltsa gehiegi kontsumitzea, are gehiago etiketa begiratu gabe.
Erabilera sukaldean
Soja-saltsa mundu osoko sukalde askotan oinarrizko elementu bilakatu da, eta ez bakarrik gatza ordezkatzeko osagarri gisa.
Saltsa hau janari japoniar askotan erabiltzen da, adibidez sushi eta sashimiaren saltsa nagusia da. Saldak egiteko ere erabiltzen da, baita barazki egosien zein arrainaren osagarri gisa. Soja-saltsa zenbait plater egiteko ezinbestekoa da; hala nola sukiyaki eta ramena.
Henrike VI.a Germaniako Erromatar Inperio Santukoa
Henrike VI.a Germaniako Erromatar Inperio Santukoa (Nijmegen 1165eko azaroa-Mesina 1197ko irailak 28), Alemaniako erregea izan zen 1190 eta 1197 bitartean, eta enperadorea, 1191tik 1197 arte.
Frederiko I.a Bizargorri eta Beatriz Borgoñakoa Borgoñako Kondesaren semea zen. Konstanza I.a Siziliakoarekin ezkondu zen. Erromatarren errege koroatua izan zen Bambergen 1169ko ekainean, eta enperadore bezala 1193an, Zelestino III.a aita santuaren aldetik, Erroman, bere emaztearekin batera. 1190 eta 1193an, Henrike Lehoia buru zuten eta aita santuaren eta Rikardo I.a Ingalaterrakoa Lehoi Bihotz erregearen laguntza zuten bere aurka egiten zuten noble alemaniarrei gailentzea lortu zuen, Henrikek, Ingalaterrako erregea preso hartzea lortu zuelarik, bere bigarren arrakastaren ondoren. Aipaturiko garaipena gora-behera, Alemaniako tronua oinordekotzako bihurtzeko bere xedea ez zuen lortzerik izan (alemaniar nobleziarekin, aita santuarekin eta Ingalaterrarekin izan zituen gatazken arrazoia), baina, 1194an, 1191n huts egin zuen saiakera baten ondoren, Siziliako tronua lortu zuen, konkistatu ondoren (koroa, bere emaztearen herentzia bezala aldarrikatu zuen).
Abitibi
Abitibi Quebeceko konderriko eskualde-udalerria da, Kanadan. Abitibi-Témiscamingue administrazio-eskualdean dago eta hiriburua Amos da.
Saint-Pierre-en-Port
Saint-Pierre-en-Port Frantziako udalerria da, Itsas Sena departamenduan dagoena, Normandia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 601 etxebizitza zeuden, 376 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 204 bigarren erresidentzia ziren eta 21 hutsik zeuden. 555 etxeak ziren eta 27 apartamentuak ziren. 376 etxebizitza nagusietatik 278 bere jabearen bizilekua ziren, 80 alokairuan okupaturik zeuden eta 18 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 28 etxek bi zituzten, 52 etxek hiru zituzten, 117 etxek lau zituzten eta 176 etxek bost zituzten. 310 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 194 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 122 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 508 ziren, horien artean 358 aktiboak ziren eta 150 inaktiboak ziren. 358 pertsona aktiboetatik 310 lanean zeuden (176 gizon eta 134 emakume) eta 49 langabezian zeuden (20 gizon eta 29 emakume). 150 pertsona inaktiboetatik 65 erretiraturik zeuden, 27 ikasten zeuden eta 58 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 34 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 6 eraikuntza enpresak ziren, 7 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 6 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 higiezinen enpresak ziren, 2 zerbitzu enpresak ziren, 4 administrazio publikoko enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 14 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 1 margolaria, 2 zurginak, 1 iturgina, 1 argiketaria, 1 ile apaindegia, 4 jatetxeak eta 2 higiezinen agentziak.
2009an zeuden 6 establezimendu komertzialetatik, 2 120 m2 baino gehiagoko dendak, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen eta 2 harategiak ziren.
2000. urtean Saint-Pierre-en-Port udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an botika 1 eta anbulantzia 1 bat zegoen.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Islamorada (Florida)
Islamorada Floridako herri bat da. Monroe konderrian kokatua dago. 2010ean 6,427 biztanle zituen, 18.8 kilometro koadrotan banatuta.
Lancaster (New York)
Lancaster  New York estatuko herri bat da. Erie konderrian kokatua dago. 2010ean 10,352 biztanle zituen, 6.99 kilometro koadrotan banatuta.
Abbans-Dessous
Abbans-Dessous Frantziako udalerria da, Doubs departamenduan dagoena, Franche-Comté eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Abbans-Dessous udalerrian erroldatutako biztanleak 241 ziren. Familiak 79 ziren, horien artean 17 pertsona bakarrekoak ziren (17 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 17 bakarrik bizi ziren emakumeak), 17 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 37 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 95 etxebizitza zeuden, 88 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 4 bigarren erresidentzia ziren eta 2 hutsik zeuden. 82 etxeak ziren eta 10 apartamentuak ziren. 88 etxebizitza nagusietatik 75 bere jabearen bizilekua ziren, 8 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 2 etxek bi zituzten, 17 etxek hiru zituzten, 22 etxek lau zituzten eta 47 etxek bost zituzten. 74 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 32 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 49 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 153 ziren, horien artean 127 aktiboak ziren eta 26 inaktiboak ziren. 127 pertsona aktiboetatik 120 lanean zeuden (63 gizon eta 57 emakume) eta 6 langabezian zeuden (5 gizon eta 1 emakume). 26 pertsona inaktiboetatik 10 erretiraturik zeuden, 6 ikasten zeuden eta 10 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Abbans-Dessous udalerrian 88 unitate fiskal zeuden, 249 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.455 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Annopol udalerria
Annopol Poloniako Lublingo voivoderriko landa-hiri udalerri bat da, Kraśnik barrutian kokatuta. 151,13 km²ko azalera du eta 2017ko datuen arabera 8.839 biztanle zituen.
Nomada erigeronis
Nomada erigeronis erle espezie bat da, Nomada generoan eta Apidae familian.
Chirens
Chirens Frantziako udalerri bat da, Isère departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Chirens udalerrian erroldatutako biztanleak 1.966 ziren. Familiak 733 ziren, horien artean 118 pertsona bakarrekoak ziren (57 bakarrik bizi ziren gizonak eta 61 bakarrik bizi ziren emakumeak), 263 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 287 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 65 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 840 etxebizitza zeuden, 743 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 57 bigarren erresidentzia ziren eta 40 hutsik zeuden. 784 etxeak ziren eta 56 apartamentuak ziren. 743 etxebizitza nagusietatik 628 bere jabearen bizilekua ziren, 101 alokairuan okupaturik zeuden eta 14 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 28 etxek bi zituzten, 54 etxek hiru zituzten, 194 etxek lau zituzten eta 467 etxek bost zituzten. 551 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 240 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 469 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.355 ziren, horien artean 999 aktiboak ziren eta 356 inaktiboak ziren. 999 pertsona aktiboetatik 937 lanean zeuden (515 gizon eta 422 emakume) eta 61 langabezian zeuden (25 gizon eta 36 emakume). 356 pertsona inaktiboetatik 135 erretiraturik zeuden, 115 ikasten zeuden eta 106 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Chirens udalerrian 801 unitate fiskal zeuden, 2.216 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.705 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 93 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 39 eraikuntza enpresak ziren, 17 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 garraio enpresak ziren, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 3 higiezinen enpresak ziren, 8 zerbitzu enpresak ziren, 7 administrazio publikoko enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 40 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 4 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 igeltseroa, 13 margolariak, 5 zurginak, 4 iturginak, 5 argiketariak, 2 eraikuntza enpresak, 2 ile apaindegiak, 1 jatetxe eta 2 higiezinen agentziak.
2009an zeuden 4 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen eta 3 okindegiak ziren.
2000. urtean Chirens udalerrian 18 nekazaritza-ustiategi zeuden, 480 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gonzaga
Gonzaga Italiako udalerri bat da. Mantuako probintzian kokatuta dago, Lombardia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Gonzagak honako udalerri hauekin egiten du muga:
Varenne (Parisko metroa)
Varenne Parisko metroaren geltokia da, Paris udalerriko 7. barrutian dagoena.
El mayorazgo de Basterretxe
Euskal Herriko lehendabiziko filmetako bat izateaz gain, honetan ikurrina irudietan agertu zen lehendabizikoz. Baserri-melodrama Pierre Lhande iparraldeko jesuitaren Mirentxu eleberrian oinarrituta zegoen.
Ceylalictus variegatus
Ceylalictus variegatus erle espezie bat da, Ceylalictus generoan eta Halictidae familian.
El mayorazgo de Basterretxe
Helburua
Donostiako Principe antzokian proiekzioa iragartzen zuen publizitateak honela zioen: "Eskualdeko gertaera zinematografikorik handiena da. Bertako film honetan euskal giroa, euskal artistak, euskal paisaiak eta euskal ekoizpena daude. Dena da euskal jatorrikoa film honetan, pasa den mendeko ohiturak erakusten baititu, eta errealismo handiz agertzen dira pantailan, inolako gasturik baztertu gabe". Esku programak azalpen hau ematen zuen filmari buruz: "Film honetan ederto ikus daitezke nolakoak ziren pasa den mendeko euskal ohitura xume eta patriarkalak. Baserria maitatzea, itsasoaren grina sentitzea, amodio xamurrak izatea. Zekenkeriaren eta lukurreriaren aurka egotea. "Euskal Herriko antzina-antzinako ohiturak eta bizimodua goraipatzea (lurra landu eta itsasoa bizitu) melodrama honen ezaugarri nagusia da. Horren irudiak hurbilago daude garai hartan goraka zihoan euskal abertzaletasunetik Edurne, modista bilbaína (1924) "proletario" film aurrekaria baino
Arazoak
Besteak beste, filmazioan zehar diru arazoak izan zituzten. Prostitutarena egiteko benetako profesionalengana jo behar izan zuten, benetako aktoreek ez baitzeuden horrelakorik antzezteko prest. Eta ez hori bakarrik, oztopo horietaz gain, Gobernadore Zibilaren jazarpen politikoa jasan behar izan zuen, izan ere, hasiera batean, gidoia irakurritakoan, dantza folkloriko batean ikurrina agertzea debekatu zuen. Beste egun batean, filmeko aktoreek eta estrek garaiko arropak jantzita joan behar izan zuten Bilbon zehar filmatzeko lekuraino, eta Azkona anaiek Gobernadorearen ohar bat topatu zuten hurrengo egunean egunkarian, baimenik gabeko agerraldi folklorikoak debekatzen zituena.
Estreinaldia
El mayorazgo de Basterretxe 1928ko abenduaren 19an eman zuten lehen aldiz Donostiako Principe Antzokian. Jendaurrean eta kritikarien artean arrakasta izan zuen, egindako diru gastua amortizatu ez zuten arren. Zoritxarrez, estreinaldia film soinudunak agertzearekin batera egin zen, eta horrek alde batean baztertu zuen Azkona anaien filma Madrilen edo Bartzelonan erakusteko aukera.
Argumentua
XIX. mende erdialdean kokatzen da akzioa. Basterretxetarren baserria, Aizkorrin, Bizkaiko kostaldeko herri batean, dago. Arrantza eta nekazaritza dira herri horretako jarduera nagusiak. Josetxu, baserriko maiorazkoak nekazaritza-lanak utzi eta itsasora jo nahi du inondik ere. Haren arreba Mirentxu Txominekin, herriko dantzari nagusiarekin, maitemindu da.
Hiruren zoriona arriskuan jarri nahian dabil Don Timoteo, kosta ahala kosta Basterretxetarren ondasunez jabetu nahi duen indianoa. Lagarto herritar gaiztoak kezka zabaldu du Basterretxetarren artean, Don Timoteoren eta Pakitoren, Mirentxuren atzetik dabilen jauntxoaren diru-laguntzaz.
Don Timoteok traineru eta arrantza-apareju batzuk saldu dizkio Josetxuri eta haien balioa, hiru mila erreal, ordaintzeko konpromisoa hartu du honek. Paquitok edatera gonbidatu du Txomin, mozkortu arte, eta hiriburuko putetxe batera joateko konbentzitu du. Bitartean, Tasio, Basterretxetarren nagusia, hil du Lagartok.
Txomin da susmagarri handiena eta baserria galduko du Josetxuk Don Timoteori zorra ordaintzen ez badio.
Telmatochromis brichardi
Telmatochromis brichardi Telmatochromis generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cichlidae familian.
Thoiry (Savoia)
Thoiry Frantziako udalerria da, Savoia departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Thoiry udalerrian erroldatutako biztanleak 420 ziren. Familiak 148 ziren, horien artean 28 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 40 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 64 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Blanus strauchi
Blanus strauchi Blanus generoko animalia da. Narrastien barruko Amphisbaenidae familian sailkatuta dago.
Thoiry (Savoia)
Biztanleria
Erroldatutako biztanleak
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 246 ziren, horien artean 189 aktiboak ziren eta 57 inaktiboak ziren. 189 pertsona aktiboetatik 181 lanean zeuden (100 gizon eta 81 emakume) eta 8 langabezian zeuden (4 gizon eta 4 emakume). 57 pertsona inaktiboetatik 25 erretiraturik zeuden, 17 ikasten zeuden eta 15 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Thoiry udalerrian 162 unitate fiskal zeuden, 459 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.982 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 margolaria zen eta 2 zurginak.
Brachyhypopomus walteri
Brachyhypopomus walteri Brachyhypopomus generoko animalia da. Arrainen barruko Hypopomidae familian sailkatzen da.
Thoiry (Savoia)
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Thoiry udalerrian 21 nekazaritza-ustiategi zeuden, 270 hektarea erabiltzen.
NGC 2613
NGC 2613 galaxia espiral bat da, Pyxis konstelazioan. William Herschelek aurkitu zuen n.
Thoiry (Savoia)
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Bitartekari (musika)
Bitartekaria, musikan, musika eskala bateko hirugarren nota da. Tonikoaren akordeko notetako bat da. Nota hau, nagusiena da tonalitate edo eskalaren "modalitate"ari dagokionez, eskala bat nagusia ala txikia den adieraziko baitu.
Ophthalmolycus campbellensis
Ophthalmolycus campbellensis Ophthalmolycus generoko animalia da. Arrainen barruko Zoarcidae familian sailkatzen da.
Bombus steindachneri
Bombus steindachneri erle espezie bat da, Bombus generoan eta Apidae familian.
Exeter (Rhode Island)
Exeter Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Washington konderrian kokatuta dago, Rhode Island estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Lansing (New York)
Lansing  New York estatuko herri bat da. Tompkins konderrian kokatua dago. 2010ean 3,529 biztanle zituen, 11.94 kilometro koadrotan banatuta.
Emuen Gerra
Emuen Gerra edo Emuen Gerra Handia (ingelesez: Emu War) bizitza basatia kudeatzeko operazio militar bat izan zen, Australian 1932ko amaieran burutua, Mendebaldeko Australiako Campion barrutian erotuta omen zeuden emu emeen kopuruagatiko kezka publikoari erantzuteko. Emuen populazioa geldiarazteko saiakera hutsala izan zen; hegan egiten ez duen Australiako hegazti handi honen aurka Lewis pistoladun soldadu armatuak erabili zituzten eta, ondorioz, hedabideek "Emuen Gerra" izena eman zioten. Hegazti batzuk hil zituzten arren, emuen populazioak iraun egin zuen, eta uztak suntsitzen jarraitu zuen.
Aurrekariak
Lehen Mundu Gerra ren ondoren, Australia ko soldadu beterano ugari, britainiar beterano batzuekin batera, Mendebaldeko Australia ko landa-eskualde batean kokatu ziren. 1929an Depresio Handia hasi zenean, nekazari horiek beren gari-sailak handitzera animatu ziren, gobernuak sorospen moduan laguntza ekonomikoak emango zutela esaten zuten bitartean. Baina inoiz ez ziren gauzatu laguntza ekonomiko hauek. Gomendioak eta agindutako dirulaguntzak egon arren, gariaren prezioek behera egiten jarraitu zuten, eta 1932ko urrian arazoak areagotu egin ziren nekazariek, sasoiko uztari ekiteko prestatzen ari zirela, garia emateari uko egiteko mehatxua egin zutenean.
Nekazariek aurre egin beharreko zailtasunak areagotu egin ziren 20.000 emu iritsi zirenean. Emuak aldizka migratzen dira beren kumatze-garaiaren ondoren, barnealdeko eskualdeetatik kostaldera joanez. Emuek aurkitu zuten landutako lurrak leku ona zirela bizitzeko, eta landa-lurraldean sartzen hasi ziren, batez ere Chandler eta Walgoolan inguruko nekazaritza-lur marjinaletan. Emuek uztak jan eta hondatu zituzten, aurretik kalitate oso txarrekoak baitziren. Gainera, zulo handiak sortu zituzten untxiak igarotzea eragozteko erabiltzen ziren hesi berezi batzuetan, Australian izurrite bat direnak, eta horrek arazo nabarmenak eragin zituen.
Nekazariek hegaztiei buruzko kezkak azaldu zituzten, laboreak suntsitzen baitzituzten, eta soldadu ohien ordezkaritza bat bideratu zen Sir George Pearce Defentsa ministroarekin biltzeko. Lehen Mundu Gerran zerbitzatu ondoren, kolonoek jakin bazekiten metrailadoreak eraginkorrak zirela, eta haiek ematea eskatu zuten. Ministroa ados egon zen, baina baldintzekin: armak militarrek erabili behar zituzten, eta tropen garraioa Mendebaldeko Australiako gobernuaren bidez finantzatuko zen, eta nekazariek janaria, ostatua eta ordainketa emango zituzten munizioengatik. Pearcek ere hedapenaren alde egin zuen, hegaztiak soldaduentzat tiro-praktika egokia izango zirela argudiatuz, nahiz eta orain argudiatu den gobernuko politikari batzuek operazio hori Mendebaldeko Australiako nekazari desolatuentzako propaganda-pizgarri gisa ikusten zutela; horregatik, Fox Movie ko argazki-zuzendari bat ere bidali zen.
Garapena
Partehartze militarra 1932 ko urrian hasi behar zen. "Gerra" Gwynydd Purves Wynne-Aubrey Meredith agindupean burutu zen Australiako Errege Artilleria ren maiorra. Honek, bi Lewis metrailadorez eta 10.000 kartutxoz armatutako soldadu pare batzuen burua zen. Operazioa, hala ere, euri-aldi batengatik atzeratu zen, eta, horren ondorioz, emuak eremu zabalago batean sakabanatu ziren. 1932ko azaroaren 2an atertu zuen euriak eta orduan bai zabaldu ziren tropak nekazariei laguntzeko aginduekin. Espedizioan Pickering Brookeko hiru gazte ere sartu ziren operazioaren berri entzutean tartean sartzea erabaki zutenak, Vic eta Bert Francias anaiak eta haien lagun Ray Owen, Campion eraino joan zirenak Chevy kamioi batean.
Lehen saiakera
Azaroaren 2an, gizonak Campionera joan ziren, eta berrogeita hamar emu inguru atzeman zituzten. Maiorrak tropeleko bi gizon bildu zituen, S. McMurray sarjentua eta J. O 'Halloran artilleriakoa, helburuei erasotzeko. Hegaztiak armen tiramenetik kanpo zeudenez, bertako kolono ak emuak enboskada batera erakartzen saiatu ziren, baina txoriak talde txikitan banatu ziren eta lasterka joan ziren, eta ezinezkoa izan zen haiei asmatzea. Hala ere, metrailadorearen lehen boladak ez baitziren eraginkorrak izan urruntasunagatik, bigarren tiro sail batek hegazti kopuru txiki bat hiltzeko gai izan zen. Geroago, egun berean, talde txiki bat aurkitu zuten, eta dozena bat hegazti inguru hil zituzten.
El Rocíoko erromeria
El Rocíoko erromeria (Romería de El Rocío) Espainiako erromesaldirik garrantzitsuena da. Erromeria urtero ospatzen da, mendekoste asteburuan, El Rocíoko amabirjinaren omenez. Asteburu horretan El Rocío herrixkan (Almonte, Huelvako probintzia) ehunka mila erromes elkartzen dira.