cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pompeloko togatusa
Aurkikuntzaren historia
1895ean Juan Iturralde Suitek Iruñeko Nabarreria kaleko etxe bat eraikitzeko lanetan aztarna arkeologikoen aurkikuntzaren berri eman zuen Nafarroako Monumentu Historiko eta Artistikoen Batzordearen Aldizkarian. Obren aurretik Nafarroako Monumentu Historiko eta Artistikoen Batzordeak ohartarazi zuen kontuz egitekoak zirela lanak, Batzordea "ziur baitzegoen bertan erromatarren aztarna garrantzitsuak topatuko zirela". Prebentzio horren arrazoia izan zen lehentxeago bi edo hiru metroko sakoneran lurperatutako mosaiko-zoladura aurkitu zirela Kuria kalean egindako obretan.
Eta halaxe bada, Nabarrerian ere aurkitu ziren zeramika gorriko ontzi zatiak, kobrezko txanponak, hormen oinarriak, brontzezko togatus-aren eskultura hau bururik gabe, eta brontzezko beste buru bat ere bai, txikiegia izatez estatuarena izateko.
Beste pieza batzuekin aurkitu arren eskultura, kontestu arkeologikoaren ikerketa zuzenik ez zen egin. 21. menderako finkatu da, ordea, Pompaeloko foroa Nabarreria plazaren inguruan zela, eta hortaz foroarekin lotura izan lezake brontzeak.
Desagerpena eta identifikazioa
1906an, garai hartan indarrean zegoen legezko araudiaren arabera, jabeak (aurkitu zuenak) Batzordean gordailuan utzitako pieza erreklamatu zuen eta piezaren arrastoa galdu zen.
1970ean Versaillesen eta 1985ean New Yorken izan zela dokumentatu izan da, John Werner Klugeren bilduma pribatuan. 1996ko apirila eta 1997ko apirila bitartean Harvard Unibertsitateko Arte Museoak antolatutako " The Fire of Hephaistos: Large Classical Bronzes from North American Collections " izeneko erakusketan egon zen  2010ean Christie's enkante etxearen New Yorkeko abenduko katalogoan agertzen da, "Frantziaren hegoaldeko" jatorria adieraziz, azkenean inork erosi ez zuen arren. 2012an, Phillips de Pury & Company-k antolatutako " Dialogues Between Art & Design" erakusketan izan zen, saltzeko asmorik gabe.
Nafarroako Gobernuko Museo Zerbitzuak harrezkero egindako lanen ondoren, «epe luzeko mailegu baten bidez» bi urtez Iruñean erakusgarri egotea lortu zen, 2022tik 2024ko maiatza bitartean. 2023ko maiatzean, Nafarroako Gobernuak jabearekin estatua 620 000 dolarren truke erosteko aurreakordioa egina zuela iragarri zuen.
Burkau
Burkau Alemaniako udalerria da. estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
K.a. 292
K.a. III. mendearen taula (K.a. IV. mende | K.a. III. mende | K.a. II. mende)
K.a. 297 | K.a. 296 | K.a. 295 | K.a. 294 | K.a. 293 | K.a. 292 | K.a. 291 | K.a. 290 | K.a. 289 | K.a. 288 | K.a. 287
Dunckerocampus chapmani
Dunckerocampus chapmani Dunckerocampus generoko animalia da. Arrainen barruko Syngnathidae familian sailkatzen da.
Miroľa
Miroľa Eslovakiako udalerri bat da, Svidníkeko barrutian kokatuta. 6,11 km²ko azalera du eta 58 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1572. urtekoa da.
Lauresses
Lauresses Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Lot departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Lauresses udalerrian erroldatutako biztanleak 293 ziren. Familiak 127 ziren, horien artean 33 pertsona bakarrekoak ziren (25 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 45 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 41 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Ivaí
Ivaí Brasilgo udalerri bat da, Paraná estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Lauresses
Etxebizitza
2007an 202 etxebizitza zeuden, 127 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 36 bigarren erresidentzia ziren eta 40 hutsik zeuden. 201 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 127 etxebizitza nagusietatik 109 bere jabearen bizilekua ziren, 12 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 10 etxek bi gela zituzten, 20 etxek hiru zituzten, 35 etxek lau zituzten eta 62 etxek bost zituzten. 82 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 56 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 58 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 159 ziren, horien artean 117 aktiboak ziren eta 42 inaktiboak ziren. 117 pertsona aktiboetatik 111 lanean zeuden (67 gizon eta 44 emakume) eta 6 langabezian zeuden (1 gizon eta 5 emakume). 42 pertsona inaktiboetatik 30 erretiraturik zeuden, 4 ikasten zeuden eta 8 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Lauresses udalerrian 123 unitate fiskal zeuden, 289,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 11.644 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 10 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 iturgina zen eta 1 argiketaria.
2000. urtean Lauresses udalerrian 41 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.377 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Leucosticte nemoricola
Leucosticte nemoricola Leucosticte generoko animalia da. Hegaztien barruko Fringillidae familian sailkatua dago.
Margarita Parra Álvarez
Biografia
Margarita Parra Valentziako abokatu baten eta Madrilgo idazkari baten alaba bakarra da.
Valentzia hirian ikasi zuen eta gero Unibertsitatean sartu zen. Zientzia-adarrarekiko interesa haurtzaroko irakasleengandik sortu zitzaion, eta horrek kimikari buruzko jakin-min handia piztu zion.
Karrera zientifikoa
1976an hasi zituen ikasketak Valentziako Unibertsitateko Kimika Fakultatean, Burjassoteko campusean, 1973ko ikasketa-planaren arabera. Kimika Organikoaren adarrean espezializatu zen, eta, ondoren, Kimikan doktoratu zen 1986an, Valentziako Unibertsitatean. Aldi berean, unibertsitateko FPI bekaduna izan zen (ikertzaileen prestakuntza) 1983-1986 bitartean.
Doktoretza lortu zuenean, LRU (1986-1988) irakasle laguntzaile plaza bat jaso zuen, Inperial College London doktoratu ondorengo urtebeteko egonaldiarekin uztartu ahal izan zuena.
Valentziako Unibertsitateko Kimikako Graduko proiektuaren koordinatzailea ere izan zen. 2010eko urrian Valentziako Unibertsitateko irakasle izendatu zuten kimika organikoaren arloan. 2 hilabeteko egonaldia egin zuen Salamancako Unibertsitatean, itsas metabolitoen sintesirako funtsezko bitarteko gisa tetrahidropiranoen 2,2,6,6-tetrasustituidoen sintesia ikertzeko proiektu batean lankidetzan.
Gaur egun Valentziako Unibertsitatean katedra eta irakaskuntzan aritzen da.
Halaber, Aintzatespen Molekularraren eta Garapen Teknologikoaren (IDM) Unibertsitate arteko Ikerketa Institutuaren ikerketan laguntzen du.
Ikerketaren ildoaren barruan hainbat gai nabarmentzen dira, besteak beste:
Argitalpenak
Argitalpen ugarien artean, aldizkari zientifiko espezializatuetan argitaratutako artikuluak nabarmentzen dira: Journal of Natural Products, Journal of the Chemical Society, Tetrahedon, Tetrahedon Letters, besteak beste. Gainera, Valentziako Unibertsitateak 2007an argitaratutako liburuan espezializatutako liburuen argitalpenean parte hartu du Prestakuntza Iraunkorreko Zerbitzuak "10 Experiencias en innovación educativa: Jornada de intercambio de ideas entre docentes de química de universidades valencianas” PDI prestakuntzarako, 78 orrialde.
Ikerlari gisa, Margarita Parrak patente ezberdinak argitaratu ditu, beste ikertzaile batzuekin batera, hala nola:
Sariak
Irakasle gisa izandako lana hain nabarmena izan da, Valentziako Unibertsitateko Kimika Fakultatean Kalitatezko Irakaskuntza Saria eman baitzion 2006, 2007 eta 2018 urteetan.
George Michael
George Michael, jaiotza izenaz Georgios Kyariakou Panayiotou (Londres, Ingalaterra, 1963ko ekainaren 25a – Oxfordshire, Ingalaterra, 2016ko abenduaren 25a) abeslaria eta musikaria izan zen. Hamasei urte zituela, eskola utzi eta musika-talde bat sortu zuen, The Executive, Andrew Ridgeleyrekin batera. Kaleratu zuten lehen diskoak izugarrizko arrakasta izan zuen gazteen artean, besteak beste Wham Rap!, Come On!, Careless Whisper eta Club Tropicana kantuekin. 1984an, musika-zerrendetako aurreneko tokia lortu zuten Wake Me Up Before You Go-Go kantuarekin. 1986an, taldea desegin egin zen, eta George Michaelek arrakasta handiko karrera hasi zuen bakarrik: Faith (1987), Listen Without Prejudice Vol. 1 (1990), Older (1996), Songs from the Last Century (1999), Patience (2004). Bi sari garrantzitsu jaso zituen 1989an: britainiar kantari onenarena eta urteko disko onenaren Grammy saria (Faith).
Rhinogobius lindbergi
Rhinogobius lindbergi Rhinogobius generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Ibai Beltza
Ibai Beltza hainbat ibaien izena eta ezizena da:
Quarto Centenário
Quarto Centenário Brasilgo udalerri bat da, Paraná estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Nodosohoplites
Nodosohoplites ongi ezagunak diren ammonite izeneko zefalopodoen artean genero fosil bat da. Kretazeoan bizi ziren. , hau da, orain dela 145 milioi urtetik 66 milioi urtera gutxi gorabehera.
Reginaldo Ferreira da Silva
Reginaldo Ferreira da Silva (1993ko uztailaren 31 - ) Brasilgo futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Parma eta JEF United Chiba.
Tropidophorus cocincinensis
Tropidophorus cocincinensis Tropidophorus generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Gordon (Alabama)
Gordon Alabamako herri bat da. Houston konderrian kokatua dago. 2010ean 332 biztanle zituen, 40.1 kilometro koadrotan banatuta.
Plectorhinchus obscurus
Plectorhinchus obscurus Plectorhinchus generoko animalia da. Arrainen barruko Haemulidae familian sailkatzen da.
La Bordeta (Sants-Montjuïc)
La Bordeta Kataluniako Bartzelona hiriburuko Sants-Montjuïc barrutian dagoen auzo bat da. Sants auzoa eta Hospitalet de Llobregat udalerriaren artean kokatua dago.
Mangalore
Mangalore (ಕುಡ್ಲ; ಮಂಗಳೂರು) Indiako Tulu Nadu eskualdeko hiria da. 2009ko erroldaren arabera 612.374 biztanle zituen.
Pertsonaren estatusak
Estatusa pertsona batek gizartea n edo gizarte talde batean duen tokia da, hau da, pertsona batek, beste pertsona batzuekiko, egitura jakin baten barnean duen egoera da.
Pertsonaren estatusak ugariak dira, eta jaiotzez eskuratzen diren arren, behin behinekoak dira, eta denborarekin egoera berriak eskuratu daitezke. Estatusak, neurri batean, gizarteak gizabanakoek garatu beharreko rol ei buruz dituen itxaropenak markatzen ditu, denboraren joanarekin eta jasandako aldaketekin alda daitekeen ezaugarria izanik. Bestalde, estatusak eskubide eta obligazioak dakartza.
Estatus motak zuzenbide erromatarrean
Zuzenbide erromatar rean, estatusa pertsona baten eskubide eta ahalmenek osatzen zuten. Hori dela eta, Erroman pertsona fisikoa k hiru estatus izan zitzakeen: status libertatis, status civitatis eta status familiae.
Status libertatis
Beraz, bi pertsona mota bereizten ziren: askea eta esklabua. Pertsona askeen artean, bestalde, bi azpitalde bereizten ziren: ingenuo ( aske jaiotakoa), eta libertato (askatasuna lortu duen pertsona).
Esklabuak pertsona aske baten ondarearen parte kontsideratzen ziren. Hala ere, beren giza izaera aitortzen zitzaien, eta bizitza juridikoan jardun zezaketen, baina beti jabeen izenean eta haien onurarako.
Jabeek askatasuna eman ziezaieketen manumisio izeneko egintza formal baten bidez edo gatibualdia amaitzen zelako.
Manumisioaren bitartez askatasuna lortutako esklabuek erromatar hiritartasuna ere lortzen zuten. Azken hauek, ordea, klase sozial bat osatzen zuten, liberto izenarekin ezagunak, beren buruak aske jaio zirenetatik desberdinduz. Libertoak gizon aske eta hiritarrak izan arren, eskubide guztiekin, zenbait eginbehar moral zituzten haien patroi izan zenarekiko.
Esklabuek ezin zuten ondarerik izan, ezta eskubideen subjektu izan ere.
Esklabutzaren funtsezko bi kausa gerra n preso hartua izatea eta ama esklabu izatea ziren.
Status civitatis
Erromako ordenamendu juridikorako, nazionalitateari dagokionez, bi egoera zeuden. Alde batetik, gizon askea edo hiritar erromatarra zegoen, civis izenarekin ezaguna, hiri-estatuko eskubide osoko kidea zena, hau da, civitas erromatarreko kidea. Bestetik, eta herritar ez zena, peregrinus izendatua, hau da, erromatar estatuko lurraldean kokatutako hiri, udalerri edo kolonia batean bizilekua izan arren, erromatar hiritartasuna aitortuta ez zuen pertsona bat.
Pertsona batek hiritartasuna galtzen zuenean, capitis deminutio media nozitzen zuen. Hiritartasuna, ordea, berreskura zitekeen.
Beste herri batzuetakoak zirenei, hau da, Erroma tik kanpo bizi zirenei, barbaro edo barbari izena ematen zitzaien eta etsai bezala hartzen ziren. Hostes, berriz, Erromak elkarren aurkako harremanak zituen komunitateetako kide zirenean. Bi kategoria hauen arteko tarteko posizio bat, latinoen izaerarekin bat zetorren: latini.
Status familiae
Pertsona aske eta hiritar batek familia jakin baten barruan zeukan posizioa zen. Zentzu horretan, bai alieni iuris zirelakoak, hau da, aita ren botere aren menpe zeudenak, bai sui iuris zirelakoak, hau da, menpeko egoeran ez zeudenak, status familiae bat zuten. Azkenak bakarrik zuen gaitasun juridiko osoa, eta edozein motatako eskubideen titular izan zitekeen.
Estatusa soziologian
Soziologian, estatusen posizioak esleitzeko honako bi sailkapen hauek egin ohi dira: atxikitako estatusak edo eskuratuak eta objektiboak edo subjektiboak.
Atxikitako estatusak edo eskuratutako estatusak
Atxikitako estatusak dira oinordetzan jasotakoak, pertsona haiekin jaiotzen baita. Beste hitzetan, pertsonari jaiotzez ematen zaizkion estatusak dira hauek, pertsona horren trebetasun eta ezaugarri partikularrak edozein direla ere. Mota honetako estatusak aukeratzeko gaitasunik ez dago, borondatetik at baitaude. Iraganean, eta denbora luzez, garrantzi handia izan zuten estatus mota hauek pertsonen bizitzetan. Izan ere, estatus horiek bakoitzari esleitutako rolak markatzen zituzten, eta hauek aldatzeko aukerak murritzak izateaz gain, ahalegin handia eskatzen zuten. Hemen kokatu daitezke honako estatus-esleipenak: sexua, adina, familiaren leinua, kolorea, nazionalitatea, etab.
Bestetik, eskuratutako estatusak daude. Hauek ez dira automatikoak, esfortzuaren, talentuaren, ekintzen, lorpenen eta hori lortzeko trebetasun pertsonalen mende baitaude. Gizarte modernoek balorizazio-irizpideak dituzte, eta, horiei esker, estatus aldaketak gertatzea posible da, eta aurreko guztiaren arabera, merezimendua galtzeak estatusaren galera ere ekar dezake.
Estatus objektiboak edo estatus subjektiboak
Estatus objektiboa edo aitorpen soziala da gizarteak, kulturak edo pertsona garatzen den talde partikularrak gizabanako bati esleitutako estatusa, aldagai neurgarrietan edo behagarrietan oinarrituta, hala nola diru-sarrer en maila, lanbidea eta, oro har, etnia bezalako ezaugarri fisikoak.
Bestalde, estatus subjektiboak ditugu. Pertsona batek bere buruari ematen dizkion aintzatespenak dira,  inolako onespen sozial edo kulturalik izan gabe, eta ondorioz, besteek duten pertzepziotik desberdina izan daiteke. Hau da, pertsona batek duen hierarkia da, baina ez kanpo-onarpenetik abiatuz.
Estatus soziala
Estatus soziala, taldekideek gizabanakoari ematen dioten onarpen-mailaren araberakoa da, pertsona baten konpainia egokia baita gizarte- eta jokabide-itxaropen jakin batzuk dituen talde batean harreman estuak izateko. Gizartearen onarpen-mailek zehaztuko dituzte popularren, isolatuen, onartuen, marjinalen, igotzaileen, ezezagunen eta baztertuen arteko desberdintasunak. Ospea, lehen inpresioak, hitz egiteko gaitasuna, taldearekiko hurbiltasuna, harremanen iraupena, adimena, ezaugarriak eta gaitasunak, errendimendua, talde-interesa, balioen onarpena eta nortasun-ezaugarriak gizartearen onarpenean eragiten duten faktoreak dira, eta, beraz, baita lortutako estatus sozialean ere.
Diskriminazioa jokabide sozial desegokia da, interakzio sozial aren hainbat esparrutan agertzen dena.
Plusha
, Ingalaterrako Kornualles konderriko herrixka bat da.
Pertsonaren estatusak
Jatorriagatiko edo xenofobiagatiko diskriminazioa
Nazionalitatea dela-eta gizabanakoak baztertzen direnean gertatzen den diskriminazio mota da.
Sexu- edo genero diskriminazioa
Pertsona bati bere sexua gatik edo sexu-lehentasuna gatik egiten zaion arbuioa da. Bereziki emakume en eta LGTB komunitateko pertsonen aurka sortzen da (homosexualak, bisexualak, transgeneroak... )
Desgaitasunagatiko diskriminazioa
Desgaitasun mental a edo fisikoa duten pertsonen aurka gertatzen da, gizartearen laguntza behar baitute hezteko, lan bat lortzeko eta bizimodua ateratzeko, beste edozein pertsonak bezala.
Hala ere, ohikoa da kargu bat betetzeko lehen aukera ez izatea, eta, horrez gain, egunero eragozpenak izatea eraikinetan sartzeko edo horietatik irteteko; izan ere, eraikinetako arkitektura ez da horietan pentsatuta diseinatu.
Eskola-diskriminazioa
Eskola-jazarpen a da, azken urteotan gizartean garrantzi handia hartu duen terminoa.
Eskola-jazarpena ere ikasle en sektore bati fisikoki eta psikologikoki eragiten dion beste diskriminazio-mota bat da.
Estatus etikoa
Gizakiok gizarte batean bizi gara, eta beste pertsona batzuekin elkarreragiten dugu, eta gure ekintzek eragina izan dezakete gizartean; horregatik, dena ez dago baimenduta, eta oso ondo pentsatu behar dugu jardun aurretik.
Etika sozialaren ideiak pertsonek gizarte osoan ditugun balioei egiten die erreferentzia, gure jokabideak kalterik eragin ez dezan, baina gure eskubideak errespetatzen jarrai dadin.
Gizartean desiragarriak diren jokabideak dira, gizartea elkarbizitza rako gune ona izan dadin, bertan bizi ahal izateko. Etika sozialaren ideiak pertsona guztiek gauzatu beharko lituzketen ekintza eta jokabide egokiak ezartzea edo gizarte jakin baten barruan egitea saihestea eskatzen du.
Etika sozialaren ezaugarri nagusien artean honako hauek daude: giza portaera arautzen du, balio ak praktikan jartzea da, hala nola, besteekin adeitsuak eta eskuzabalak izatea, besteen eskubideak errespetatzea, pentsamendu-askatasuna errespetatzea…
Estatus ekonomikoa
Estatus ekonomikoaren kontzeptuak pertsona batek besteekin alderatuta gizartean duen posizioa adierazten du, bere diru-sarreren, hezkuntza ren eta enplegu aren arabera. Gainera, posizio horietatik hiru aberastasun maila sortzen dira: behe-klasea edo maila pobrea, erdi klasea edo langile klasea, eta goi klasea edo aberatsak.
Sexu estatusa
Sexu biologikoan oinarritutako bereizketak dira gehien erabiltzen den gizarte-kategorizazioaren irizpidea, bai denboran zehar, bai eta kultura ezberdinetan ere. Emakumeek beheko estatus-taldea osatzen dute, eta gizonek goragoko estatus-taldea, ezagutzen diren gizarte guztietan. Gutxienez urtebete lan egin zuen guztizko partzialaren ia erdia (% 46,2) langile-klasekoa da, laurden bat inguru klaseko ertainekoa (% 28,6) eta beste bat zerbitzu-klasekoa (% 25,2). klase pribilegiatuak biztanleriaren laurdena baino ez du hartzen. Generoen araberako banaketa aztertzen denean, bi fenomeno osagarri nabaritzen dira. Alde batetik, aldeak daude klase sozialaren araberako banaketan. Emakumeak gizonak baino gehiago biltzen dira langile-klasean:% 49,5 eta% 43,1. Inkestatutako gizonen ia erdia klase ertainean dago (% 33,5), baina emakumeen laurdena (% 23,3) baino ez. Zerbitzu klaseari dagokionez, emakumeen partaidetzak gora egiten du pixka bat (% 27,1) gizonekin alderatuta (% 23,4). Bestalde, "iñoiz lanik gin ez" ri dagokionez, argi eta garbi femeninoa da: emakumeen %18k adierazi du inoiz ez duela izan urtebeteko epean ordaindutako lanik, gizonezkoen % 4,8aren aurrean.
Estatus juridikoa
Pertsonaren izaera juridikoa zuzenbideak sortutako kontzeptua da. Hau eskubideak eta betebeharrak dituen gizabanakoa edo erakundea bezala definitu daiteke, hau da, pertsona fisiko edo pertsona juridikoa.
Bestalde, nortasun juridikoa erakunde bati esleitutako eskubide eta betebehar guztien titular izateko gaitasuna da. Gainera, harreman juridikoak izateko eta bere buruaren eta hirugarrenen aurrean erantzukizun juridikoa sortzen duten betebeharrak hartzeko eta jarduerak egiteko gaitasuna zehazten du.
Azkenik, kide guztiek helburu komun bat lortzen saia daitezke, edo, bestela, helburu jakin bat duen ondare jakin bat izan dezakete.
Fajac-en-Val
Fajac-en-Val Okzitaniako udalerria da. Administratiboki Aude departamenduko Frantziako udalerria da, Languedoc-Rousillon eskualdean.
Erionita-Ca
Erionita-Ca silikato motako minerala da eta erionite taldearen kidea da.
Ezaugarriak
Erionita-Ca silikato mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema hexagonalaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 3,5 - 4 da.
Dunckerocampus dactyliophorus
Dunckerocampus dactyliophorus Dunckerocampus generoko animalia da. Arrainen barruko Syngnathidae familian sailkatzen da.
Vidarbha
Vidarbha ( विदर्भ) Indiako Maharashtra barruko Nagpur eta Amravati dibisioek osatzen duten eskualdea da, muga definitu gabeak dituena. Eskuarki Maharashtrako 11 barruti hauek osatzen dutela esan daiteje: Amravati, Akola, Bhandara, Buldhana, Chandrapur, Gadchiroli, Gondia, Nagpur, Wardha, Washim eta Yavatmal. Eskualde osoak 97.382 km² inguru hartzen ditu (46.090 km² Amravati dibisioa, 51.336 km² Nagpur dibisioa). 2011ko erroldaren arabera, 21,93 milioi pertsona bizi ziren Vidarbhan.
Herrialdearen deskribapena
Bertako hizkuntza nagusia Maharashtrako ofiziala da, marathera, baina bertako Varhadi aldaera izenez ere ezagutzen da. Hindiera, gondera eta teluguz mintzo diren gutxiengoak ere badaude. Maharashtrako gainerako lurraldeetan bezala, erlijio nagusia hinduismoa da (80.1 %) baina Indiako beste eskualde batzuekin alderatuta komunitate budista indartsua dago (10,9 %, Maharashtra osoan: 5,8 %), eta Islama legoke hirugarren postuan (8,0 %).
Vidarbhak Maharashtrako Marathwada eta Khandesh eskualdeekin muga egiten du mendebaldean, Madhya Pradesh estatuarekin iparraldean, Chhattisgarhekin mendebaldean eta Telanganarekin hegoaldean. Geografikoki, Vidarbha Deccan goi-ordokiaren ipar-ekialdeko ertzean dago eta, beraz, klima beroa eta nahiko lehorra da mendebaldean, baina euritsuagoa, adibidez, ondoko Marathwada eta Khandesh-en baino. Nekazaritzako produktuak kotoia, laranjak eta arroza dira batez ere. Baliabide mineralen artean ikatz gogorra, bauxita, burdina, manganesoa eta kromo minerala, silikatoak eta kareharria daude. Nekazaritza erabilera eta finkamendu trinkoa izan arren, oraindik baso-eremu handiak daude han,  Maharashtrako basoen %56 Vidarbhan daude.
Historia
Erdi Aroan, Indiako hegoaldeko zati handiak hainbat maharaja eta sultan musulmanen menpe egon ziren, eta Vidarbha ere halako egoeran egon zen, XVI eta XVII. mendeetan fornalki Mogol Inperioan sartua, baina printze nahiko independenteek kudeatua. 1700. ostean, mogolen botere posizioa azkar gainbehera joan zen eta marathi jauntxoek India erdialdeko kontrola hartu zuten.
Raj britainiarraren mendean
Hala eta guztiz ere, marathak azkenean Ekialdeko Indietako Britainiar Konpainiaren armadak mendean hartu zituen, 1818an Vidarbhako ekialdeko Nagpur printzerri britainiarren meneko estatu gisa geratu zen. 1853an Nagpurreko azken maharaja hil zenean gizonezko ondorengorik gabe, bere herrialdea Britainiar Ekialdeko Indietako Konpainiak bereganatu zuen hutsegitearen doktrinaren arabera eta administratiboki Erdialdeko Probintzietan sartu zen. Vidarbhako mendebaldea (gutxi gorabehera gaur egungo Amravati dibisioa) Hyderabad eko Nizam- en menpe egon zen Berar izenarekin 1724tik. Britainiar Ekialdeko Indietako Konpainiarekin 1853ko itun batean, Nizamek Berarreko administrazioa britainiarrei utzi zetien pentsio baten truke, baina subirautza formala mantendu zen. 1936an bi probintziak batu ziren: Erdialdeko Probintziak eta Berar.
Indiaren independentziaren ondoren
1947an Indiak independentzia lortu ondoren, Indiako hainbat printze estatuak pixkanaka-pixkanaka estatu berrian integratzen joan ziren 1950era arte. 1950ean konstituzioa onartu ondoren eratutako estatu federal berrien mugaketa oraindik kolonial garaiko muga administratiboetan oinarritzen zen. India erdialdeko Madhya Pradesh estatu eratu berria, hein handi batean, britainiarren Erdialdeko Probintziei eta Berarrei zegokien, printzerri txikiago batzuk gehituta. Hala ere, Indiako lurraldea alderdi etniko-linguistikoen arabera berrantolatzeko deiak gero eta ozenagoak ziren eta, beraz, Jawaharlal Nehru lehen ministroak Estatuen Berrantolaketa Batzordea sortu zuen 1953an, zeina Indiako estatu federalen berrantolaketa bati aurre egiteko. Batzordeak 1955ean aurkeztu zituen bere proposamenak. Jatorrizko proposamenak Vidarbha Madhya Pradeshetik bereiztea eta eremua estatu bereizi batean bihurtzea aurreikusten zuen. Horren aurka agertu zen Maharashtra Batuaren Aldeko Mugimendua ( Samyukta Maharashtra Andolan ), maratherazko hiztun guztiak barne hartu behar zituen estatu federal bat helburu zuena.
1953ko irailean, Nagpur-eko Akordioa izenez ezagutzen den hitzarmena egin zen, marathera mintzatzen den eremu ezberdinetako politikariek jarrera komunak adostu zituzten. Nagpur-eko Akordioak marathera hizkuntza-eremua barne hartuko zuen estatu federal bat eratzea eskatzen zuen. Estatu honetako gobernua herrialdeko toki ezberdinetako ordezkariek osatu beharko lukete biztanleriaren proportzioan. Bi Auzitegi Nagusi sortu behar ziren, bata Bombay n (orain Mumbai) eta bestea Nagpurren. Estatuaren baliabideek proportzionalki mesede egin behar diete herrialdeko zatiei, herrialde azpigaratuei laguntza berezia emanez (Marathwada esplizituki aipatu zen hemen). Eratuko zen estatuko parlamentuaren saio bat gutxienez Nagpurren egin beharko litzateke urtero Bombay hiriburuan beharrean. Estatuen Berrantolaketa Batzordearen proposamenen inguruko eztabaidek, azkenean, Vidarbha estatu bereizi baten ideia baztertu zuten. Vidarbha Bombay estatuan sartu zen 1956ko Estatuen Berrantolaketa Legean, eta, aldi berean, Gujarat eta Maharashtra bi estatutan banatu zen lau urte geroago, 1960an. Vidarbha Maharashtrako parte da ordutik.
Autonomia eskaerak
Maharashtran sartu zenetik, behin eta berriz planteatu da Vidarbha estatu ezberdin batean banatzearen auzia. Bereziki, iritzi desberdinak plazaratu dira Nagpur-eko Akordioko xedapenak benetan bete ziren ala ez ebazteko orduan. Autonomia handiagoaren aldekoek Vidarbharen atzerapen ekonomikoa azpimarratzen dute Maharashtra kostaldeko eskualdearekin alderatuta eta Bombay/Mumbaiko gobernuaren utzikeriaren frogatzat aurkezten dute hori.
Alderdi politiko nagusiek jarrera desberdinak hartu dituzte gai honen inguruan. Bharatiya Janata Alderdiak (BJP) Vidarbha estatu bat sortzea defendatu zuen bere hauteskunde programan 1998ko legebiltzarrerako hauteskundeen aurretik, baina hori ez zen gauzatu ondorengo gobernu urteetan. Programaren elementua ez zen hurrengo hauteskundeetako BJPko hauteskunde programetan agertzen, seguru asko Maharashtrako Shiv Sena koalizio hinduista indartsu eta unionista bazkide funtsezkotza zutela kontuan hartuta, Shiv Senak Vidarbharen sezesioa zorrotz arbuiatzen baitu.
Hala ere, BJPko politikari indibidualek, hala nola, Nagpur-eko BJPko presidente ohi Nitin Gadkarik, ikuspuntu hau argi eta garbi defendatzen jarraitzen dute. Kongresuko Alderdiak hasiera batean jarrera negatiboa hartu zuen gai honen inguruan, baina gero estatuaren aldarrikapena 2014ko hauteskunde orokorren aurreko hauteskunde-manifestuan sartu zuen, baina 2014ko urrian berriro kendu zuen agendako puntua hauteskunde-manifestutik. Hala ere Sharad Pawar Kongresu Nazionaleko Alderdiko buruak gaiari buruzko erreferenduma egitearen alde egin zuen 2014ko urrian. Vidarbharen aldeko mugimenduak bultzada handia jaso zuen Indiako Parlamentuak 2013/2014 urteetan Telangana estatu berri bereizia sortzea ontzat eman zuenean, Vidarbha-rekin muga egiten duten telegu hizkuntzako eskualdeak hurbileko Andhra Pradesheik zatitu zenean. Hala ere, hainbat desberdintasun daude Telangana eta Vidarbharen artean. Azken honetan ez dago eskualdeko alderdi politikorik edo masa-mugimendurik Telanganan Telangana Rashtra Samithi eta beste batzuk izan badiren moduan. Telanganaren kasuan, ustez aberatsa izan daitekeen eskualde batek (zerga-bilketari dagokionez) eskualde pobreago batetik banandu nahi zuen. Vidarbharen kasuan egoera guztiz kontrakoa izango zen, hau da. Vidarbhak kontuan izan beharko luke orain arte kostaldeko eskualdetik barnealdera joandako diru-laguntzak lehortuko liratekeela sezesioa gertatuz gero.
Hala ere, hamarkada horretanm eskualdeko atsekabeari erantzunez, Mumbaiko gobernuak garapen programa zabalak jarri zituen martxan Vidarbharentzat.
Mičakovce
Mičakovce Eslovakiako udalerri bat da, Svidníkeko barrutian kokatuta. 4,71 km²ko azalera du eta 137 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1390. urtekoa da.
Nolaniceras
Nolaniceras ongi ezagunak diren ammonite izeneko zefalopodoen artean genero fosil bat da. Kretazeoan bizi ziren. , hau da, orain dela 145 milioi urtetik 66 milioi urtera gutxi gorabehera.
Olimpia Valencia
Olimpia Valencia López (Baltar, Ourense, 1898ko abenduaren 14a - Vigo, Pontevedra, 1987ko uztailaren 10a) Galiziako lehen ginekologoa izan zen.
Ibilbidea
Familia aberats bateko alaba bakarra zen: aita, hotel-industrialaria, 1910ean familiarekinVigora joan zena. Magisteritza ikasi zuen, eta Minerva Akademian prestatu zen. Irakaskuntzarako bokaziorik gabe, mediku egitea erabaki zuen. 1919an Santiagora joan zen Medikuntza karrera egitera, eta 1925ean lizentziatu zen, aparteko saria eta ohorezko matrikula eskuratuz. Urte horretan bertan Madrilera joan zen doktorego-tesi bat egitera, 1930ean La colesterinemia en la sangre en relación con la anestesia quirúrgica izenburuarekin aurkeztu zuena.
Madrilen, gero, atxikitako instituzionalistekin jarri zen harremanetan, eta hiru urtez egon zen Fortuny kaleko Residencia de Señoritas-en. Bertan, beste zeregin batzuk ere egiten zituen beka bat irabazteko eta, horrela, egonaldia ordaintzeko. 1926 eta 1927ko ikasturteetan, kultura orokorreko eskolak eman zizkien egoiliarrei. Hurrengo ikasturtean Eskola Institutu-ko, JAE ingurunetik sortutako irakaskuntza esperimentaleko erakundea, mediku titular izendatu zuten,
Vigoko etapa
1928an Vigora lekualdatu zen; Printzearen kalean medikuntza orokorreko eta ginekologiako kontsultategi bat martxan jarriz. Atean plaka bat eta prentsan iragarkiak jarrita ezagutarazi zen: "Olimpia Valencia. Emakumeen gaixotasunetan aditua". Erretiroa hartu arte bete zuen bere lanbidea, eta hasieran zailtasunak izan zituen emakume izateagatik. Olinpiak azken ikerketekin lotura mantendu zuen eta atzerrian ematen ari ziren teknikei eta aurrerapen medikoei buruz informatzeaz arduratzen zen. 1929an beka bat eskatu zion Ikasketak Hedatzeko Batzordeari, Alemaniako eta Suitzako ginekologia-kliniketan ezagutzak zabaltzeko.
Vigoko Akademia Mediko Kirurgikoaren sortzaileetako bat izan zen (1930), eta erakunde horretan presidenteorde izatera iritsi zen (1935). Ikertzaile gisa, txosten bat aurkeztu zuen Galiziako I. Jardunaldi Medikoetan (Coruña, 1929). 1934an komunikazio bat egin zuen Vigoko Akademian (La mujer gallega ante el homenaje a Paz Pardo). Vigoko Aliantza Frantsesaren kide sortzailea ere izan zen.
Galiziari lotutako kultura-kezka handiko emakumea zen, eta hainbat intelektual eta galiziazalerekin harremana izan zuen, hala nola Valentín Paz-Andrade, Álvaro das Casas, Ramón Fernández Mato. 1931ko ekainean Pontevedrako probintziako galiziar hautagaiei babesa emateko deialdi baten buru izatea onartu zuen, eta 1936ko ekainean beste bat, Galiziako Estatutuaren aldeko Plebiszituan. Bi dokumentuak emakumeek bakarrik sinatu zituzten. 1937ko otsailean atxilotu zuten, eta horrela lau egun eman zituen Guardia Zibilaren kuartelean, Alderdi Galleguistako kide izatea eta ezkertiarrekin tratua izatea egotzita. Bere portaerari buruzko txosten onek eta "dohaintza" batek aske uztea lortu zuten. Hurrengo urteak oso gogorrak izan ziren: "Gorria" zela salatuta baitzegoen, eta pertsona (paziente) askok beren kontsultara joateari utzi zioten. 1940ko hamarkadan Gizarte Segurantzan sartu zen eta 1960ko hamarkadan erretiroa hartu zuen.
Olimpia Valenciak laurogei urte baino gehiagorekin jarraitu zuen lanean bere kontsultategi partikularrean, lanbideari eta ikasketei eskainitako bizitza zorrotzarekin. 1987ko udan hil zen.
Burkhardtsdorf
Burkhardtsdorf Alemaniako udalerria da. estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Grand-Auverné
Grand-Auverné bretainiako udalerria da. Administratiboki Frantziako Loira Atlantikoa departamenduan dago, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 388 etxebizitza zeuden, 302 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 52 bigarren erresidentzia ziren eta 34 hutsik zeuden. 384 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 302 etxebizitza nagusietatik 226 bere jabearen bizilekua ziren, 72 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 4 etxek gela bat zuten, 34 etxek bi zituzten, 58 etxek hiru zituzten, 71 etxek lau zituzten eta 135 etxek bost zituzten. 208 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 146 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 123 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 440 ziren, horien artean 338 aktiboak ziren eta 102 inaktiboak ziren. 338 pertsona aktiboetatik 309 lanean zeuden (181 gizon eta 128 emakume) eta 29 langabezian zeuden (11 gizon eta 18 emakume). 102 pertsona inaktiboetatik 40 erretiraturik zeuden, 24 ikasten zeuden eta 38 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Grand-Auverné udalerrian 324 unitate fiskal zeuden, 799 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.209 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 30 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 5 eraikuntza enpresak ziren, 10 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 5 higiezinen enpresak ziren, 1 zerbitzu enpresa zen, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 2 igeltseroak, 1 zurgina, 2 iturginak eta 1 ile apaindegia.
2000. urtean Grand-Auverné udalerrian 55 nekazaritza-ustiategi zeuden, 2.360 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Kanami Nakamaki
Kanami Nakamaki (Osaka, Japonia, 1992ko ekainaren 5a) igeriketa sinkronizatuko igerilari japoniar bat da, 2016ko joku olinpikoetan brontze domina lortu zuen taldekako lehiaketan.
Kirol ibilbidea
Brontzezko bost domina irabazi zituen Munduko Igeriketa Txapelketan, 2015 eta 2017 urteetan.
Rio Branco do Sul
Rio Branco do Sul Brasilgo udalerri bat da, Paraná estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Herri Batasuna
Herri Batasuna Euskal Herriko alderdi politiko abertzale eta ezkertiar iraultzaile bat izan zen. Haren helburuak independentzia eta sozialismoa ziren. Espainian legez kanpo utzi zuten eta, Frantzian Batasuna legezkoa izaten segitu bazuen ere, ez zen inoiz Herri Batasuna izenarekin aurkeztu.
Historia
Herri Batasunaren historian hiru zati handi bereiz daitezke: lehena 1978tik 1991ra doa; bigarrena, 1991ŧik 1998ra, eta horren ondorioz, Euskal Herritarrok izenaren sorrera. 2001etik aurrera, ilegaltasunean, Batasuna izena izan du bere garaian Herri Batasuna izena izan zuenak. Azken urteotan, Ezker Abertzalea izena erabili da.
Sorrera eta lehenengo pausoak
1978an Herri Batasuna hauteskunde koalizio gisa sortu zen, hauteskunde deialdiei aurre egin ahal izateko. HB sortzeko prozesua baina lehenago hasi zen, bost alderdi politikok Altsasun sinatutako minimozko dokumentuaren lanketaren harira. Altsasuko Mahaia izena hartu zuen, bere hastapenetan. Hurrengo hilabeteetan bilerak egiten jarraitu zuten, eta hala, Herri Batasuna sortzeko hitzarmena 1978ko apirilaren 27an sinatu zuten. Aurreko bost alderdietatik, bat atzean gelditu zen eta, ondorioz, honako lau alderdiek sinatu zuten: Eusko Abertzale Ekintza (EAE), Euskal Sozialista Biltzarrea (ESB), Herri Alderdi Sozialista Iraultzailea (HASI) eta Langileen Alderdi Iraultzaile Abertzalea (LAIA). Haiez gain, beste pertsona ospetsu batzuek ere hartu zuten parte eraketa berrian.
Trokanter txiki
Trokanter txikia izterrezurraren lepoaren eta diafisiaren artean kokatutako prominentzia edo irtengunea da, muskulu psoasiliakoak txertatzeko baliatzen duena. Trokanter txikia trokanter nagusiari lotuta dago, izterrezurraren lerro intertrokanterikoaren bidez.
Patologia
Eskeletoaren osifikazio-prozesua osatu gabe duten haur eta nerabeen kasuan, trokanter txikia erauztearen ondoriozko hausturak gerta daitezke, psoas iliakoaren muskulu-uzkurdura bortitz baten ondorioz. Hala ere, helduetan trokanter txikiaren hausturak oso gutxitan gertatzen dira, eta gertatzen direnean, hezurrean metastasia eragin duen minbizi-prozesu baten bigarren mailakoak izaten dira.
Julio Caro Baroja plaza (Donostia)
Kokapena
Julio Caro Baroja plaza Gipuzkoan, Donostiako Benta Berri auzoan dago.
Leucosticte sillemi
Leucosticte sillemi Leucosticte generoko animalia da. Hegaztien barruko Fringillidae familian sailkatua dago.
Julio Caro Baroja plaza (Donostia)
Jatorria
Plaza honek Julio Caro Baroja euskal jatorriko antropologo, historialari eta hizkuntzalariaren izena hartzen du. Diziplina horietan aitzindari, lan eskerga utzi zuen bere atzean. Julio Caro Baroja Berako kanposantuan dago lurperatuta, Baroja familiak duen panteoian. Rafael Caro Raggio eta Carmen Barojaren semea, Pio Baroja idazlearen eta Ricardo Baroja margolariaren iloba izan zen. Etnografia eta historia arloetan lan egin zuen. Haren lehendabiziko ikerlanetan Euskal Herriko usadioak zituen hizpide, hala nola honako liburuetan: Los pueblos del norte de la península Ibérica (1943), Los pueblos de España (1946), Los vascos (1949). Euskal etnografia bizitza osoan zehar landu zuen. Eusko Ikaskuntzen Nazioarteko Aldizkariaren zuzendari izan zen 1983tik hil arte.
Herri Batasuna
Sorrera eta lehenengo pausoak
Euskadiko Ezkerrak garatutako proiektua baztertu zuten, haien iritzia erreformista zelako, eta haustura demokratikorako agertokia proposatzen hasi ziren. Horretarako, KAS Alternatiba landu zuten, Euskal Herriaren independentzia eta sozialismoa iparrorratz. Planteamenduak sostengu handia izan zuen; izan ere, oso denbora laburrean, laguntza batzarrak eta batzordeak sortu ziren Euskal Herriaren luze zabalean. HBren ideia sozialistak eta abertzaleak berretsiko zituzten tokiko batzordeak sortzen hasi ziren. Azkenean, 1978ko urrian, HBren barne egitura zehaztu, eta Batzorde Iraunkorra eta Aholku Batzordea eratu ziren.
Julio Caro Baroja plaza (Donostia)
Jatorria
XX. mendean, plaza bihurtu aurretik, Donostiako gune industriala zen zonalde hau. Hemen kokatu ziren hiriaren historian garrantzi handia izan zuten hainbat lantegi:
Herri Batasuna
Sorrera eta lehenengo pausoak
Lehen erronka 1978an bertan izan zen: Espainiako Konstituzioari buruzko erreferenduma. Azkenean, bi jarrera eztabaidatu ziren: aurkako botoa eta abstentzioa. Ofizialki, HBk aurkako botoa eskatu zuen, baina asko izan ziren atzerrikotzat ematen zuten Konstituzioari botorik eman ez ziotenak. Konstituzio horren aurka, arrazoi hauengatik egin zen bereziki: "monarkia ezarriko zuen konstituzio antidemokratikoa zelako; kapitalismoa bultzatzeaz gainera, langileen interesen aurkakoa zelako; eta erabat zentralista eta euskal herritarren aurkakoa zelako, azken batean autodeterminazio eskubidea ukatzen ziolako Euskal Herriari, eta euskara bigarren mailako hizkuntza bihurtzen zuelako". Eta egitura horrekin, HB lehen hauteskundeei aurre egiten hasi zen.
Julio Caro Baroja plaza (Donostia)
Plazaren egitura
Plazak Hartz Nagusia irudikatzen duen zazpi farola ditu. Farolak koloreetakoak dira eta bakoitzak konstelazioko izar baten izena du jarrita (Dubhe, Merak, Phecda, Megrez, Allioth, Mizar, Alcar eta Alkaid.). Lurrean koloreetako marra batzuk aurki ditzakegu, marra horiek konstelazio eta beste izarren ibilbidea irudikatzen dute. Gainera, plazaren konposaketa azaltzen duten bi plaka ere badaude.
Herri Batasuna
Sorrera eta lehenengo pausoak
Erreferendumaren emaitzek argi islatu zuten Euskal Herriak Espainiako Konstituzioaren inguruan zuen iritzia: abstentzioa eta aurkako botoa (beste alderdi batzuk ere eskatutakoa) izan ziren nagusi, eta Hego Euskal Herriko hautesleen % 34,55k bakarrik babestu zuten Konstituzioa.
Julio Caro Baroja plaza (Donostia)
Plazaren egitura
Plazan tabernak (Café Mario, Sport), denda (Lukas) eta Gipuzkoako Trafiko Zuzendaritzaren egoitza daude, besteak beste.
Herri Batasuna
Sorrera eta lehenengo pausoak
Lehen hauteskundeekin batera, HB bere ibilbidean konstantea izango den beste bide bat jorratzen hasi zen: masen gatazka eta herriaren aktibazioa. Horrela, 1978ko urrian, lehenengo manifestazioa deitu zuen, eta erabat aurkakoak ziren baldintzetan egin zuen. Espainiako Gobernuarekin itun iraunkorrak hitzartzeko irrikan zeuden alderdiaren barnean aurkako jarrerak bazeuden ere, azkenean, EAJk Espainiako Konstituzioaren erreferendumerako abstentzioa eskatzea erabaki zuen. Abstentzioaren jarrera justifikatzeko, eta Ezker Abertzaletik aldentzeko, 1978ko urriaren 28an, EAJk Terrorismoaren aurkako manifestazioa deitu zuen Bilbon. Egun eta hiri berean, HBk ere beste manifestazio bat deitu zuen, Atzoko eta gaurko gudarien alde goiburuarekin. Lehen manifestazioan istilurik izan ez bazen ere, bigarren manifestazioan polizia espainiarra oldartu egin zitzaien, eta bost zauritu larri eta hainbat zauritu arin eragin zituen.
Julio Caro Baroja plaza (Donostia)
Gertaerak
2014ean errebindikazio bat egon zen bertan, errepidean hildako bi motoristen omenez. Marka ezberdinetako moto ugari bildu ziren plazan (Harley-Davidson, Mobilette, Honda, Vespa...). Gerturatu ziren gehienek kamiseta beltz bat zeramaten soinean lema honekin "que no robe tu última curva". Horrez gain, firmak jaso zituzten eta bi minutuko isilunea egin zen.
Herri Batasuna
Sorrera eta lehenengo pausoak
Hilabete batzuk geroago, 1979ko martxoan, Espainiako Parlamenturako eta Senaturako hauteskundeak egin ziren, eta HBk lehen ezustea eman zuen. Lehenik eta behin, hauteskundeetarako proposatutako formularengatik harritu zuen; izan ere, hautatutako diputatuek euren aulkiak ez betetzeko konpromisoa hartu zuten. Horrek Espainiako estamentuen eta gainontzekoen gaitzespena eragin zuen, formula horrek hautesleen artean arrakastarik izango ez zuela uste baitzuten. Hain zuzen ere, hor gertatu zen bigarren ustekabekoa. 172.110 boto lortu zituen, bere oposizio nagusia zen Euskadiko Ezkerrak izandako botoen bikoitza hain zuzen ere. Emaitzek gainerako alderdiak harritu zituen. Guztira, hiru diputatu (Francisco Letamendia «Ortzi», Telesforo Monzon eta Periko Solabarria) eta senatari bat (Miguel Castells) lortu zituen. Egiaztagutunak jasotzera joaterakoan, Monzon EAJko diputatu gisa berrogei urte lehenago erabili zuen aulki berean eseri zen.
Julio Caro Baroja plaza (Donostia)
Gertaerak
Urtero Antiguako jaietan atrakzioak bertan jartzen dituzte.
Herri Batasuna
Hego Euskal Herriko antolaketa berria
1979ko hasieran egindako lehen hauteskunde haien ostean, Espainiako Estatuko egitura administratibo berria prestatzen hasi ziren, 1978ko Konstituzioan onartutakoari jarraiki. Administrazioaren deszentralizazioa jasotzen zen Konstituzioan, eta estatu egitura berriari forma eman behar zitzaion. Horretarako, bi estatutu prestatu ziren: bata Nafarroarako, eta bestea Araban, Bizkaia eta Gipuzkoarako.
Herri Batasunaren iritzia egoera horrek Hego Euskal Herriaren zatiketa betikotuko egingo zuen, eta horri aurre egiteko asmoz, Ezker Abertzaleak erreforma horrekin hautsiko zuen bestelako ikuspegia jarri zuen mahai gainean. Horrela oinarri zehatza zuen Kas Alternatibaz gain beste egitura-proposamen bat ere luzatu zuten, Autonomia Estatutu bateratu bat lortzeko bidean: Euskal Herriko Biltzarre Nazionala.
Araba, Bizkaia, Gipuzkoa eta Nafarroa batuko zituen biltzarra osatzea proposatzen zen, indar soberanistak elkartzeko. Proposamen horren helburu nagusia Espainiako Estatuari aurre egitea zen. Madrilen argi ikusi zuten zein zen biltzar horren zeregin eta helburua, eta azkar mugitu ziren proiektu hori oztopatzeko eta debekatzeko. 1979ko ekainaren 17an aurkeztu behar zen Biltzarra, eta aurkezpena bera debekatu eta galarazi egin zuen Espainiako Estatuak. Proiektuari forma emango zion behin-behineko taldea sortzera iritsi ziren, Hego Euskal Herrirako autonomia-estatutu berri bat ere idatzi zuten, baina Biltzarrak ez zuen fase teorikoa ere gainditu.
Egoera politiko horretan deitu zuten erreferenduma 1979ko urriaren 25ean, Araban, Bizkaian eta Gipuzkoan, Euskal Autonomia Erkidegorako Autonomia Estatutua erabakitzeko. HBk ez zuen onartu Hego Euskal Herriko lau herrialdeak barne hartuko ez zituen estatuturik eta, hori zela-eta, abstentzioa eskatu zuen. Ezker Abertzaleak positibotzat jo zuen azken emaitza; izan ere, hiru lurraldeetako hautesleen %53k egin zuen estatutuaren alde, eta ez zuten uste berme nahikoa zenik mota horretako proiektu baterako.