cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Balidazio gurutzatu
Konputazio kontuak
Baliozkotze gurutzatuaren azelerazioaren muturreko adibide bat jazotzen da karratu txikien erregresio zuzenean, non lortutako emaitzak forma itxiko espresioak diren, hala nola iragarpen hondar-errorearen karratuen gehiketa (PRENSS).
Erabilpen desegokia eta mugak
Baliozkotze gurutzatuaren emaitzak baliagarriak izango dira baldin eta soilik baldin balidazio eta proba laginak populazio berberetik atera badira. Iragarpen modelodun aplikazio askotan, aztertuta izaten ari den sistemaren egitura denborarekin eboluzionatuz doa. Horrek aldaketa sistematikoak sor ditzake entrenamendu eta baliozkotze multzoen artean. Adibidez, akzioen balioa iragartzeko modelo batek 5 urte zehatzen datuak erabiltzen baditu entrenatzeko, ez dira emaitza errealistak lortuko hurrengo bost urteetan zehar populazio beraren iragarpen bezala erabiltzeko moduan.
Beste adibide bat, demagun norbaiti gaixotasun bat zehazki datorren urtean diagnostikatzeko arriskua iragartzen duen modelo bat garatzen dela. Modeloa entrenatzeko erabili diren datuak populazioaren lagin konkretu batetik (gazteak soilik edo gizonak soilik, esate baterako) badatoz, eta ostean, modelo hori populazio osoari aplikatzen bazaio, entrenamendu datuen baliozkotze gurutzatuaren emaitzak eta sailkapen errealarenak alde handiak izango lituzkete.
Zuzenki jokatzen bada eta baliozkotze lagina eta entrenamendu lagina populazio berekoak baldin badira, baliozkotze gurutzatua kasik inpartziala da. Haatik, era asko daude baliozkotze gurutzatua gaizki erabiltzeko:
Antzerki amateur
Definizioa
Iritziak desberdinak dira antzerkiari dagokionez "amateurra" definitzeko moduari buruz. Teknikoki hitz eginez, "afizionatua" bere zerbitzuengatik dirua onartzen ez duen edo eskaintzen ez zaion edonor da. Honen interpretazio bat hauxe da: “Profesionalaren trebezia falta duena, arte batean bezala”. Beste bat honako hau da: "Arte, zientzia, ikasketa edo kirol-jarduera batean diharduen pertsona bat, lanbide gisa baino denbora-pasa bezala."
Aktore amateur bat nekez izango da aktoreen sindikatu bateko kide, herrialde gehienetako sindikatuek politika zorrotzak baitituzte. Eszenako antzezle profesionalen gehiengoak beren trebetasunak garatu eta beren lanbidea ikasi dute, hala nola, Errege Akademian, prestakuntza-erakunde aitortuetan. Dramatic Art (Londres), Juilliard School (New York) edo National Institute of Dramatic Art (Sydney), eta afizionatuak ez dira normalean profesionalki trebatu.
Antzerki amateurra (dramatika afizionatua) honela definitu daiteke: «Inplikatutako pertsonek kobratzen ez duten antzerki emanaldietan, baina euren gozamenerako parte hartzen dutenak». Tokian tokiko antolatutako antzerki ekitaldiek entretenimendu iturri bat eskaintzen diote komunitateari, eta zaletasun dibertigarri eta zirraragarria izan daiteke, parte-hartzearen bitartez adiskidetasun lotura sendoekin. Antzerki talde afizionatu askok "amateur" etiketa eta horrek "afizionatu"-rekin duen lotura negatiboa baztertzen ditu, eta nahiago dute "elkarte dramatikoak", "antzerki-taldeak" edo "jokalariak" deituak izan, besterik gabe. Andrew Mckinnon eskoziar antzerkigile eta idazleak 2006an ikusi zuen "amateur" hitzak konnotazio negatiboa zuela. Afizionatu talde askok, beraz, "komunitate" talde bezala izendatzen dira.
Antzerki profesionalarekiko harremana
François Cellier-ek eta Cunningham Bridgeman-ek1914an idatzi zuten XIX. mendearen amaiera aurretik, aktore amateurrak mespretxu z tratatzen zituztela profesionalek. Savoy operan interpretatzeko lizentzia zuten “Gilbert eta Sullivan” konpainia amateuraren eraketaren ondoren, profesionalek aitortu zuten afizionatu elkarteek "musika eta dramaren kultura onartzen dutela. Gaur egun, legezko etaparako prestakuntza eskola baliagarri gisa onartzen dira eta boluntarioen mailatik, gaur egungo goi mailako aktore asko sortu dira". Amateurrek komunitateko zerbitzu bat egiten dutela argudiatzen jarraitzen dute, eta 1960ko hamarkadan oraindik ere bazegoen "bereziki profesionalen esparruan, antzerki amateurra benetan existitzen den erakundea zela "afizionatu dramatikoari garrantzia emateko" artearen asmorik gabeko dibertsio ahula." Edo "kide ezagunenak eta politikoki jakintsuenak protagonista izateko oinarri gisa." Hala ere, aktore profesional askok afizionatu mailan ikasi zuten beren lanbide a.
1988tik aurrera, Erresuma Batua n aktoreen Equity sindikatuko kide izatea ezin da derrigorrezkoa izan, eta interprete profesionalek edozein konpainia amateurrekin lan egin dezakete. Enpresa amateur batzuek zuzendari profesionalak hartzen dituzte, eta aldaketa hauek antzerki amateur eta profesionalaren arteko bereizketa lausotzen ari dira. Antzerki amateurrari batzuetan Erresuma Batuan "antzerki ez-komertziala" esaten zaio. Azken boladan, "amateur" eta "profesional" arteko bereizketa gehiago nahastu da, konpainia profesionalek komunitatearen parte-hartzea sustatu baitute euren ekoizpenetan tokiko konpainia amateurrak erabiliz. Horren adibide da Royal Shakespeare Company-k Uda-gau bateko ametsa-ren (A Midsummer Night's Dream) 2016ko bira. Ibilaldiko ikuskizunak bisitatutako 14 hirietako bakoitzean, konpainiak bertako kide amateurrak kontratatu zituen, Nick Bottom eta beste Mechanicals-en paperak antzezteko.
Bestalde, bai arlo akademikotik, bai kritikatik zein gremiotik bertatik, antzerkia amateurra, arte bezala eta sektore profesionalaren bizibide bezala hondatzen, interferitzen eta ahultzearen pertzepzio negatiboa egon da, eta arlo batzuetan oraindik ere badago. Pertzepzio hori aldatzen joan da, frogatu den heinean antzerki amateurrak profesionalari ez diola publikorik kentzen, baizik eta harekin sinbiosian sartzen dela publiko berriak erakartzeko, eta gainera ez-profesionalen bolumena aktore profesionalena baino askoz altuagoa dela. Ofizioz baita antzezpenaren pedagogia ra edo coaching-era dedikatzen diren aktoreentzat, horrela merkatu-hobi handiagoa da. Antzerki amateurren bolumenaren eta bizitasunaren adibide bat Erresuma Batua da, non 2.500 antzerki talde amateur baino gehiago daude, 2020an 30.000 emanaldi inguru garatu zituztenak.
Gaur egun, talde profesional askok, hala nola Espainiaren kasuan Arte Eszenikoen Akademiak edo Egile eta Editoreen Elkarte Nagusiak (SGAE), eskualdeko eta estatuko federazioei laguntzen die, edo lankidetzan aritzen dira. Halaber, Max Antzerki Sarietan, amateur kategoria propioa sortu dute.
Antzerki independentea
Badago antzerki ez-komertzialaren segmentu bat, hala nola ganbera antzerkia, antzerki esperimentala edo unibertsitate antzerkia, bere burua antzerki independentea bezala deitua izatea nahiago duena. Antzerki amateurrek zein profesionalek merkatuaren legeak jarraitzen dituztela ulertzen dute (antzerkia betetzea, kontuak errendatu, etab.), baina independenteek artearen mesedetan ikerketara eta artetik hurbilago dagoen hirugarren bide bat bilatzen dute.
2005eko Eurovision Abesti Lehiaketa
2005eko Eurovision Abesti Lehiaketa urtero ospatzen den Eurovision Abesti Lehiaketaren 50. edizioa izan zen. Kieveko Palats Sportu aretoan ospatu zen, Ukrainan. Finalerdia maiatzaren 19an jokatu zen, eta finala maiatzaren 21ean. Aurkezleak Maria Efrosinina eta Pavlo Shylko izan ziren.
Antzerki amateur
Erresuma Batuan
Eredugarria den Erresuma Batua n, jendeak antzerki afizionatuetan parte hartzen du antzezle, laguntzaile edo ikusle gisa, eta haur askok zuzeneko lehenengo antzerkia Gabonetako pantomima ren tokiko afizionatuen emanaldietan bizi izan dute. Antzerki amateurra batzuetan talentu eszeniko berrien garapenerako abiapuntu izan daiteke. Aktore profesional batzuek lehen esperientzia eszenikoa antzerki afizionatuetan izan zuten, hala nola Liam Neeson (Ballymena-ko Slemish aktorea), Jamie Dornan (Ballymoney-ko Holywoodeko aktoreak), James Nesbitt (Ulsterko gazteen antzerkia), eta Nathan Wright (Dudleyn). 2002an Erresuma Batuko antzerki afizionatuen aterki-erakunde nagusiak, National Operatic and Dramatic Association ("NODA") egindako inkesta batek adierazi zuen "Erresuma Batuko laguntza publikoa ezegonkorra dela", baina afiliatutako taldeen urteko fakturazioa 34 milioi £-koa izan zela, 25.760 emanaldi ekin eta 437.800 partehartzaileekin, horietatik % 29 hogeita bat urtetik beherakoak, eta ikuslegoa guztira 7.315.840koa izan zela. Dena den, 1991n Ingalaterra n egindako inkesta batek agerian utzi zuen antzerki amateurren taldeen % 19 baino ez zegoela "aterki" erakunde nazional batean afiliatuta, eta iradokitzen du NODAren geroko inkestak agian ez duela islatuko antzerki amateurrekiko oinarrizko komunitatearen parte-hartzearen benetako maila. 2012an, 2.500 antzerki talde amateur baino gehiago zeuden, 30.000 produkzio inguru eskaintzen.
2005eko Eurovision Abesti Lehiaketa
Garailea Greziako Helena Paparizou izan zen, "My Number One" abestiarekin. Greziaren lehen garaipena izan zen.
Antzerki amateur
Aterki-erakundeak
Nazio mailan antzerki amateurra ordezkatzen duten erakunde nagusien artean, Opera eta Dramaren Elkarte Nazionala (National Operatic and Dramatic Association - "NODA") 1899an sortu zen, eta 2005ean 2.400 antzerki konpainia amateur baino gehiago zituen. Guztira 3.000 pertsonatik gora ziren kide, musikalak, operak, antzezlanak, kontzertuak eta pantomimak antolatzen, antzoki profesionaletatik hasi eta herrietako aretoetaraino.
2005eko Eurovision Abesti Lehiaketa
Hogeita hemeretzi herrialde izan ziren partaide, aurreko edizioko errekorra baino hiru gehiago. Bulgaria eta Moldaviak lehen agerpena egin zuten, eta Hungaria sei urteko eten baten ostean bueltatu zen.
Lehiaketa
Lehiaketak finalerdi bat eta final bat izan zituen. Big 4 taldeko herrialdeak (Alemania, Erresuma Batua, Espainia eta Frantzia), eta beraiez aparte, aurreko edizioko lehen hamar sailkatuak zuzenki agertu ziren finalean. Gainontzako herrialdeek finalerdian jokatu zituzten finalerako hamar pase.
Antzerki amateur
Aterki-erakundeak
Britainia Handiko Antzerki Kofradiak (The Little Theatre Guild of Great Britain - "LTG") 100 antzoki afizionatu independente baino gehiago ordezkatzen ditu, 64 eta 450 eserlekuko auditorioekin. Eta Drama Jaialdien Elkarte Nazionalak (National Drama Festivals Association - "NDFA") berriz, 500 talde inguru hartzen ditu, 100 bat tokiko antzerki jaialdietan parte hartzen dutenak.
Hub
Hub hitzak adiera ezberdinak ditu:
Antzerki amateur
Aterki-erakundeak
Honakoak dira lurralde bakoitzeko erakundeak:
Ingalaterra
Ingalaterrako Antzerki Jaialdia ("AETF") tokiko antzerki-jaialdietan parte hartzen duten antzerki talde afizionatuentzat antolatzen da, eta ekitaldi bakarreko eta iraupen osoko antzezlanen antzeko jaialdiekin ere arduratzen da, antzerki konpainia amateurrak parte hartzen dutela. AETFk Ingalaterra osoko finalak antolatzen ditu, eta irabazleak Ingalaterra ordezkatuko du National Festival of Community Theatre-n, Ipar Irlanda ko, Eskozia ko eta Gales ko ordezkariekin batera.
Eskozia
Scottish Community Drama Association ("SCDA") 1926an sortu zen, Eskoziako antzerki komunitarioaren alderdi guztiak sustatzeko lan eginaz. SCDAk 50.000 £ko finantzaketa jaso zuen Scottish Arts Council-en eskutik 2014-5 urteetan.
Gales
Drama Association of Wales ("DAW") 1934an sortu zen, komunitateko jendeak draman sormenez parte hartzeko aukerak areagotzeko asmoz. Prestakuntza, idazketa ekimen berriak eta antzezlanak zein antzerki teknikoko liburuak dituen mailegu-liburutegi espezializatu zabal baterako sarbidea eskaintzen du.
Ipar Irlanda
Ulster Drama Jaialdien Elkartea ("AUDF") jaialdi bakoitzeko hiru ordezkarik osatzen dute, eta baita Churches Drama League eta Young Farmer Clubek ere. 1949an sortu zen, antzerki afizionatua sustatu eta bultzatu asmoz. Drama Jaialdiak antolatzeaz gain, Ulsterreko Drama Jaialdien arteko harremanak eta lankidetza sustatzen ditu, Ipar Irlandako eta beste eskualdeetako antzeko erakundeekin harremanak mantenduz."
Jaialdi nagusiak
Erresuma Batuan antzerki amateurreko tokiko jaialdi asko daude, eta baita bi nazio eta nazioarteko jaialdi garrantzitsu bat ere:
Lehiaketak
Erresuma Batuko erakunde ezberdinek antolatzen dituzten lehiaketa ugari daude:• The Little Theatre Guild of Great Britain (LTG) - Antzerkigintza lehiaketa, bizpahiru urtean behin antolatzen da. • National Drama Festivals Association (NDFA) - bi antzerki-lehiaketa antolatzen ditu, ziurtagiria eta diru-saria banatuz.
Euskal Herrian
Hezkuntza maila ezberdinetan antzerkiak garapen handia du, eta herri zein hiri guztietan daude elkarte amateurrak eta independenteak emanaldi ugari eskainiz urtero. Berezien artean honako ekimenak daude:
Genji Monogatari
Genji Monogatari (源氏物語) historiako lehenengo eleberria da hainbat adituren ustez. Murasaki Shikibu idazleak idatzi zuen 1000 eta 1008 urteen artean japonieraz. 50 kapitulutik gora ditu.
Bertan, gorteko printze baten amodio istorioak kontatuak dira, eta garaiko noble japoniarren bizitzaren lekukotzat hartzen da.
Istorioa zentral bat eduki beharrean, pertsonaien bizitza pasadizoka kontatzen da. Itzulpenak maiz zailak dira pertsonaiek ez daukatelako berezko izenik: denak haien titulu, funtzio edo harremanen arabera deituak dira, adb, "Gorentasuna" edo "Ezkerreko ministroa". Hau Heian Aroko nobleen ohitura bat litzateke; pertsonaiei izen propioak jartzea zakartzat eta familiarregitzat hartzen zen.
2005eko Eurovision Abesti Lehiaketa
Finalerdia
Taulan azpimarratutako herrialdeak pasa ziren finalera.
Sareen segurtasun
Sareen segurtasuna baimendu gabeko sarbidea, erabilera desegokia, sare informatiko baten aldaketa edo ukapena eta baliabideen irisgarritasuna saihesteko eta gainbegiratzeko erabiltzen diren politika eta jardunbide multzoa da. Horren helburua ez da bakarrik sare baten gaitasun birtualak babestea, baizik eta ezinbesteko datuak eta norberak duen informazioa babestea. Informazio horren galerak norberaren segurtasuna mehatxatuta egotea eragin dezake.
Sareen segurtasunak askotariko konputagailu sareak biltzen ditu, eguneroko bizitzan hainbat lan egiteko erabiltzen direnak (adibidez, enpresekin transakzioak, enpresekin komunikatu ahal izateko, etab). Sareak pribatuak zein publikoak dira. Pribatuak (hauen eskuragarritasuna mugatua da), etxeetako sarea edo enpresa bateko sarea izan daitezke; publikoak, ordea, edozeinen eskura daude. Sare pribatuak babesteko gomendatzen da bakoitzari izen bakarra eta horri dagokion pasahitza jartzea. Nahi izanez gero, sare batean pribatutasuna mantentzeko bi hosten arteko komunikazioa enkriptatu daiteke.
Sareen segurtasunen kontzeptua
Sareen segurtasunaren oinarria kautotzea da, normalean erabiltzaile eta pasahitz batekin. Kautotze prozesuak egiteko “faktore anitzeko kautotze“ terminoa erabiltzen da. Erabiltzaileak dakizkien datuekin (Pasahitza, PIN, ID…) kautotzeko, faktore edo urrats bateko kautotzea erabiltzen da, bi faktoreko edo urratseko kautotzea erabiltzaileak dauzkan datuekin (segurtasun-tokena, kreditu-txarteleko datuak, telefono mugikorrera bidalitako SMS mezua…) erabiltzen da eta hiru faktore edo urratseko kautotzea erabiltzaileak eta soilik berak berez dituen datuak (faktore biometrikoak, adibidez: hatz-marka, aurpegia, begia…) erabiltzen ditu. Kautotze prozesua bukatzen denean, suebaki batek sarbide politikak aplikatzen ditu, adibidez; sareko erabiltzaileei atzitu dezaketen zerbitzuak esleitzeko. Nahiz eta neurri hauek eraginkorrak izan kautotu gabeko sarbideak ekiditeko, suebakiek huts egin dezakete kaltegarriak diren datuak aztertzerako orduan, adibidez; saretik transmititzen ari den har informatikoa edota troiatarra. Antibirusa edo arrotzen kontrako aurre hartze sistemak (SPI) malware baten ekintza bat antzematen lagundu dezake. SPI batek irregulartasunetan oinarrituz sarea monitoriza dezake, esaterako, Wireshark aplikazioa erabil daiteke sareko trafikoa aztertzeko auditoretza edo maila altuko analisia egiteko xedearekin. Honeypot-ak sarean irisgarriak diren amu baliabideak dira. Sare batean zabal daitezke alerta goiztiar edo tresna zelatari gisa. Baliabide amu hauek arriskuan jartzen duten erasotzaileek erabilitako teknikak aztertu egiten dira erasoaren aurretik eta erasoaren ondoren, intrusio teknikak ikuskatzeko. Etorkizunari begira analisi horiek erabil daitezke sarea sendotzeko honeypot horrekin. Honeypot batek eraso baten arreta bidera dezake zerbitzarien ingurutik kanpo. Honeypot-ak erasotzailea xaxa dezake denbora galtzeko amu zerbitzariarekin, zerbitzari errealean dauden datuen arreta galarazten duen bitartean. Honeynet ahultasunekin konfiguratutako sare bat da, honen helburua honeypot-aren helburu bera da. Normalean honeynet-ak honeypot bat edo gehiagoz osatuta daude.
Sare arkitektura baten segurtasuna geruzez osatuta dago sakonera emanez defentsari Alejandro Corletti Estradak Seguridad en Redes bere liburuan proposatzen duen moduan.
Segurtasun Administrazioa
Segurtasunaren administrazioa egoeraren arabera alda daiteke. Etxe bateko edo enpresa txiki bateko sareak solik oinarrizko segurtasuna behar du, enpresa handiek, aldiz, pirateriaren eta zabor-postaren kontrako garapen eta mantentze handiko softwarea eta hardwarea behar dute.
Eraso motak
Sareak iturri kaltegarrien erasoen mende daude. Erasoak bi motatakoak izan daitezke: "pasiboak", sarkin batek sarearen bidez bidaiatzen duten datuak atzematen dituenean, eta "aktiboak", sarkin batek komandoak exekutatzen dituenean sarearen funtzionamendu normala eteteko edo sarearen bidez eskuragarri dauden aktiboak aurkitzeko eta haietara sarbidea lortzeko ikuskapena eta "espioitza" egiteko.
Sarean hainbat eraso jazo daitezke:
Bernart I.a Gilen Gaskoiniakoa
Bernart I.a Gilen (?-1009ko apirilaren 3a baino lehen ) Baskoniako dukea (996-1009) izan zen.
Drehnow
Drehnow Alemaniako udalerria da. Brandenburgo estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Bernart I.a Gilen Gaskoiniakoa
Biografia
Gilen Antso eta Urraka Gartziaren seme nagusia, anai txikia eta oinordekoa Antso Gilen zuen. Ademar Chabanneskoaren esanetan, bere heriotza "emakumeen konplotek" sortua izan zen
Ez zuen seme-alabarik izan.
Markel Bravo
Markel Bravo Román (Urduliz, Bizkaia, 1999ko martxoaren 30a) Euskal Herriko futbolaria da, Lezaman hezia. Eskuin atzelari moduan aritzen da.
Ibilbidea
''2022ko ekainaren 29an eguneratua. Datu ofizialak.''
Larhun
Larhun edo Larrun Nafarroa Garaiaren eta Lapurdiren artean dagoen mendia da, batzuen ustez Pirinioetako mendebaldeko muturra markatzen duena. Larrungo tren ttipiari esker, Euskal Herriko tontorrik bisitatuenetakoa da.
Larrungo tren ttipia
Euskal Herrian gaur egun alhan den kremailera tren bakarra da. 1924. urtean inauguratu zuten, eta, harrezkero, itxura berari heldu dio. Hasieratik izan da Larrungo trenaren eginbeharra turistak eramatea, tontorretik sekulako bistak baitaude: egun argi batean, Euskal Herriko zazpi probintziak ikus daitezke.
Folklore
Folklore, (ingelesezko folk, "herri" eta lore, "jakintza" hitzen lotunea) herri edo eskualde bateko ohitura, herri-literatura, sinesmen, kondaira, musika, eta abarrek osatutako multzoa da.
Herri edo nazio baten kontuak, musika, dantza, ahozko historia, atsotitzak, txisteak, usadioak eta ohiturak biltzen ditu.
Izena 1846ko abuztuaren 22an William Thoms arkeologo britainiarrak proposatu zuen, berak ordura arte izendatutako «antigoaleko herrikoiak» deitzeko. Hitza laster zabaldu zen adituen artean Dan Ben-Amos Pennsylvaniako Unibertsitatearen irakasleari esker. Folklore azterketak XIX. mendean hasi ziren. Lehen azterlariek nekazarien mundua hartu zuten aztergai, eta mundu modernotik nolabait kanpo ziren beste taldeak, ijitoak esate baterako. Haien helburua antzinako ohiturak eta usteak gordetzea zen, era horretan gizadiaren barne historia berregin ahal izateko. 1812an Grimm anaiek argitaratu zituzten Alemanian lehen maitagarrien ipuinak; haiei jarraiki Europa osoan hasi ziren ikerlariak genero askotako herri literatura jasotzen eta argitaratzen: ipuinak, kantak, esaera zaharrak, musika, eskulanak, antzeak. Sarritan abertzaletasuna zen lan horien bultzatzaile: talde baten folkloreak etnia nortasuna indartzen zuenez gero, maiz agertu zen folklorea askatasunaren eta nazio batasunaren aldeko borroketan. Ikerketek aurrera egin ahala, metodoa hobetu egin zen, eta analisi konparatiborako sailkapen baliozkoak egin ziren. Finlandar aditu talde batek, Kaarle Krohnen gidaritzapean, ikerketa metodo historiko-geografikoa garatu zuen: aztergaia lekuan eta espazioan kokatu, banaketa ereduak aztertzeko eta jatorrizko formak berregiteko. Metodo hau, estatistika erabiltzen zuena eta hasierakoa baino zehatzagoa, izan zen nagusi XX. mendearen lehen erdian.
Currian Vale
, Ingalaterrako Kornualles konderriko herrixka bat da.
Folklore
Etapak
Adituen folklorek lau etapa ezberdin ditu:
Artzenheim
Artzenheim Frantziako udalerria da, Rhin Garaia departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Artzenheim udalerrian erroldatutako biztanleak 775 ziren. Familiak 264 ziren, horien artean 44 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 28 bakarrik bizi ziren emakumeak), 72 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 124 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 24 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 288 etxebizitza zeuden, 271 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 17 hutsik zeuden. 260 etxeak ziren eta 26 apartamentuak ziren. 271 etxebizitza nagusietatik 216 bere jabearen bizilekua ziren, 45 alokairuan okupaturik zeuden eta 10 doan lagata zeuden; 12 etxek bi gela zituzten, 21 etxek hiru zituzten, 45 etxek lau zituzten eta 193 etxek bost zituzten. 234 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 85 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 170 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Juergasmoan
Juergasmoan Tapia eta Leturiaren euskal folk musika taldearen estudioko bigarren diskoa da. 1989an kaleratu zuten diskoa. "Juergasmoan" terminoa hitz-jokoa da, "juerga-asmoan" (parranda-asmoan) eta "orgasmoan" terminoak iradokitzen dituena. Abestien izenburuetan badira horrelako beste hitz-joko pare bat: "Parrandango" (parranda + fandango) eta "Eromeria" ("erromeria zoroa" edo).
Artzenheim
Diru sarrerak
2009an Artzenheim udalerrian 286 unitate fiskal zeuden, 803,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.757 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 22 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 5 eraikuntza enpresak ziren, 6 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 1 funeraria zen, 1 igeltseroa, 1 margolaria, 1 zurgina, 2 iturginak eta 1 jatetxe.
Juergasmoan
Lan horretan, laguntzaile talde zabala izan zuten ondoan: Mikel Artieda, Aitor Amezaga, Mixel Ducau, Jose Alberto Batiz, Anjel Valdes... Eta horiekin guztiekin taldearen soinua askoz elektrikoagoa bihurtu zen, trikitiaren ohiko doinuetatik aldenduta.
Artzenheim
Ekonomia jarduerak
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra 120 m2 baino gutxiagoko denda bat zen.
2000. urtean Artzenheim udalerrian 16 nekazaritza-ustiategi zeuden, 483 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Juergasmoan
Kantu gehienak oso herrikoi bihurtu dira. Eragin handia izan dute, urteak joan ahala, soinu joleen eta pandero joleen artean; 2022ko dantzaldietan oraindik ere jotzen ziren hainbat; beste estilotako taldeek berregindakoak... memoria kolektiboaren parte diren kantu eta doinu andana. Hamahiru kantuko bilduma batek denboran honela irautea ez da bat ere ohikoa. Disko horretako hainbat abesti euskal kantutegiaren klasiko bihurtu dira dagoeneko: "Maitatzen zaitudalako" (Joxan Ormazabalek idatzia), "Anbototik Gorbeara" eta "Hik lan eta nik jai" (Xabier Amurizak idatzia), baita Flaco Jimenez mexikarraren bi bertsio ere: "Maddalen" eta "Festarik festa".
Osotasun bat badu lanak, eta bidaiaren metafora begi-bistakoa da. Azalak berak argitzen du. Aurreko fotoan biak ageri dira, bizikleta gainean, portutik behera begira. Beraiekin dituzte soinu txikia eta panderoa. Kontrazalean berriz ere Tapi ta Letu, txalupan, itsasoan, hainbat soinu eta pandero bai, baina baita anplifikadoreak, kableak eta bost sokako banjoa ere. Piezen segida metafora horren baitan ederki esplikatua da.
Abestien hitzak
Abestien hitzetan tradizioa eta garaikidetasuna berriz ere: iturri zaharretik kopla berriak, (auto)kritika umoretsu-ironikoa, besta giroko gaiak;  hitz goxo, zorrotz zein bitxiek badute hemen tokia, guztia ederki asko uztarturik. Eta bizi dituen gizartearen halako panorama edo collage bat osatzen dute testuok. Joxantonio Ormazabalen, Xabier Amurizaren, Jakoba Errekondoren eta Joxerra Garziaren hitzak ere aukeratu dituzte album honetarako.
Triki pop-aren hasiera
Trikitiaren ohiko mugak apurtuta, Tapia eta Leturiak entzule berriengana eraman zituzten beren doinu dantzagarriak.
Juergasmoan-ek popularra vs. sofistikatua dikotomia faltsua zartatzen du. Trebezia teknikoa eta lengoaia ezberdinen ezagutza praxiak mamiturik. Kasu: soinuaren zein panderoaren banakako eta elkarren arteko lana altura handiko hegaldietan dabil hemen.
Harmoniaren gaiak ere badu mamia. Soinua jotzeko moduan, bistan denez, baina bereziki bozen lanketan. Koroak ez dira paraleloan sortutako ohiko lerro hutsak: harago doaz. Pop musikatik —musika anglosaxoitik, horrela esateko— edaten dute, eta gaur ohikotzat entzuten baditugu ere, freskotasun eta goxotasun harrigarria dute oraindik. Lau boz diferente daude, Joseba Tapia, Xabier Berasaluze, Begoña Tapia eta Edurne Iradirenak.
Gerora etorriko zenaren oinarria jartzen du disko honek (Triki-pop'n'shit). Triki pop horretan hasiko ziren beste talde batzuk ere Gozategi, Maixa ta Ixiar, Alaitz eta Maider... Baina mahai gainean jartzen diren kontzeptuak asumitu zirenerako Tapia eta Leturia dagoeneko beste toki batean ziren. 1997an Ero aterako dute (Tapia eta Leturia Band taldearekin), eta urtebete geroago, 1998an Danba. Eta horren ondoren ere, beti aitzinera begira. Badu zer ikasi eta zer pentsa, hala nahi duenak.
Abestien zerrenda
Orduan B aldea dator, eta azeleragailua barruraino sakatua da: countrya (Hik lan eta nik jai) tex-mexa (Maddalen, Festarik festa) Karibea (Besamotza) Two-Tone zerbait (Eromerian), eta, bukatzeko, herrira buelta, kanpoko gerra baten erruz itsu (Solferinoko itsua). Bidean, tronpetak, sinteak... unean unekoa janzteko lanabesak. Hauek dira diskoan azaltzen diren 13 abestiak:
Leonore Davidoff
Leonore Davidoff (New York, AEB, 1932ko urtarrilaren 31 - 2014ko urriaren 19a) soziologo eta historialari feminista estatubatuarra izan zen, aitzindaria emakumeen historiari buruzko ikerketetan eta genero-harremanei buruzko ikerketan, eremu publiko eta pribatuko genero-rolen banaketaren analisia txertatuz. 1987an Catherina Hall-ekin Fortunas familiares: hombres y mujeres de la clase media inglesa (1780-1850) lan eragingarria argitaratu zuen, klase ertain ingelesari buruzko lehen ikerketetako bat bihurtu zena, familiako lanaren banaketa sexuala, espazio publiko eta pribatuaren arteko harremana eta familia barruko harremanak edo garaiko erritual sozialak aztertuz.
Essexeko Unibertsitateko irakaslea izan zen, Paul Thompson soziologoarekin Historia Tailerretan parte hartu zuen eta 1975ean Londresko Liburutegi Feminista bihurtu zen Emakumeentzako Ikerketa eta Baliabideen Zentroa zuzendu zuen. 1989an Gender & History aldizkari akademikoaren sortzaileetako bat izan zen.
Biografia
Davidoff New Yorken jaio zen. Lau seme-alabetatik bigarrena zen, Idarena eta Leo Davidoffena, Ekialdeko Europako etorkin judu pobretuena. Connecticuteko komunitate protestante zuri batean hazi zen, eta horrek "marjinazioaren lezio goiztiar" gisa balio izan zion. Bere aita, Letoniako etorkina, neurokirurgialari bihurtu zen eta Albert Einste Medikuntza Fakultatearen sortzailea izan zen. Bere ama, Bostonen jaioa eta emigrante lituaniarren alaba, emakumeen eskubideen lehen defendatzaileetako bat eta ezkon-aholkularia izan zen. Neba eta ahizpa zaharrena ere medikuak izan ziren.
Davidoffek lehen mailako musika ikasketak egin zituen Oberlin College Ohion, eta ondoren soziologia. 1956an London School of Economics-en (LSE) maisutza egin zuen. Bere tesia emakume ezkonduen enpleguari buruzkoa izan zen ("Employment of Married Women"), eta emakumearen historiaren alorrean geroago egin zituen lanetarako oinarri izan zen, nahiz eta une hartan ez zen argitaratu, "Ez zegoen mugimendu feministarik harremanak izateko, eta berak ezin zuen inolako etorkizunik ikusi horretan".
LSEn egin zuen lehen urtean, Davidoffek David Lockwood ezagutu zuen, garai hartan soziologiako doktoregoko ikaslea, Britainia Handiko klase-izaerari buruzko ikerketa garrantzitsu bat egingo zuena. 1954an ezkondu ziren. Bere hiru seme-alabak jaio eta denbora batera, 1956tik aurrera, Leonorek bere familiarengan jarri zuen arreta eta ikerketa instituzionalerako edozein oinarri galdu zuen. Bizitza osorako eta ezkontza bikaina izan arren, Lockwood eta biak "ez zuten gizarte intelektual bat sortu": senarrak bere lana klase gaietan zentratzen jarraitu zuen, eta ez zion jaramonik egin generoari dimentsio sozial kritiko gisa.
Urte batzuk isolatuta sentitu ondoren, eta "unibertsitateen inguruan baina ez haietan", Davidoffek emakume helduentzat zen Cambridgeko Lucy Cavendish Collegen, babesa eta konexioak aurkitu zituen. Lockwood 1968an Essexeko Unibertsitatera joan zenean soziologiako irakasle gisa, Davidoff han hasi zen ikerlari lanetan. Eta 1975ean historia sozialeko irakasle bihurtu zen, eta Erresuma Batuko emakumeen historiako lehen masterrean irakatsi zuen. 1990ean ikerketa-irakasle izendatu zuten, eta urte batzuk geroago erretiratu egin zen. David Lockwood Davidoff baino hilabete batzuk lehenago hil zen, 2014ko ekainean. Bizirik diraute hiru seme-alabek, Ben, Matthew eta Haroldek, eta haien familiek. Berak eskatuta, 2014ko azaroaren 3ko hileta-elizkizuna Robert Frosten The Road Not Taken (Hartu gabeko bidea) poemarekin hasi zen.
Lanak
Davidoff Catherine Hallekin batera 1987an idatzitako Family Fortunes liburuagatik ezaguna da. Paul Thompson soziologoak eta ahozko historialariak adierazi zuen bezala: "Genero-ikuspegiek ekar ditzaketen ideia berrien erakustaldi bikaina da". Birminghameko hiriguneetako eta East Angliako landa-eremuetako familia-harremanen eta klase ertaineko negozioen kasuei buruzko ikerketak erabiltzean, Davidoffek eta Hallek XVIII. mendearen amaieran Ingalaterrako enpresa kapitalistaren bilakaera taxutu zuten. Lana sexuaren arabera banatzen zela erakutsi zuten, familia, ekonomia eta erlijio-sinesmenak aztertuz: gizonek eremu publikoan eta emakumeek eremu pribatuan, hau da, eremu bereizietan, nola jarduten zuten. Davidoffek eta Hallek honela deskribatu zuten Family Fortunes: "... XVIII. mendearen amaieratik XIX. mendearen erdialdera arteko klase ertain ingelesaren ideologiei, erakundeei eta praktikei buruzko liburua [...] Argudio nagusia sexua eta klasea beti elkarrekin aritzen direla da, klase-kontzientziak beti forma sexuatua hartzen duela, nahiz eta bien artikulazioa inoiz ez den perfektua ".
Lagoa do Mato
Lagoa do Mato Brasilgo udalerri bat da, Maranhão estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Gobiodon reticulatus
Gobiodon reticulatus Gobiodon generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Gobiodon rivulatus
Gobiodon rivulatus Gobiodon generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Dicaeum geelvinkianum
Dicaeum geelvinkianum Dicaeum generoko animalia da. Hegaztien barruko Dicaeidae familian sailkatua dago.
Matões do Norte
Matões do Norte Brasilgo udalerri bat da, Maranhão estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Seven Pillars of Wisdom
Seven Pillars of Wisdom ("Jakintzaren Zazpi Oinarriak") Thomas Edward Lawrence militarrak, ezizenez Lawrence Arabiakoa, profesionalki T. E. Lawrence gisa ezaguna, (1888-1935), idatzitako memoriak liburua da, azkena bere bibliografian. Izenburua Bibliako txatala da. Liburuan Lawrence Arabiakoak Arabiar Iraultza otomanoen aurkako borroketan, 1916-1918) bere ibilerak ejerzito britaniarraren eta arabiarren arteko ofizial bitartekari gisa narratzen ditu.
Liburuaren edizioak
Seven Pillars of Wisdom liburuak edizio eta moldaketa desberdinak ezagutu zituen. 1919. urteaz geroztik, testua hainbat aldiz berregituratu zuen eta, ondoren, Lawrenceko laguna zen George Bernard Shaw zenbait aldaketa proposatu zizkion, liburua hobetuz. 1922an, lehen edizio pribatuaren zortzi kopia bakarrik inprimatu ziren. 200 kopia argitaratu ziren bigarren edizio mugatuan, 1926an, testu laburtua jasoz. Hurrengo urtean, Lawrence-ek publiko orokorrarentzat best laburpen bat argitaratu zuen, Revolt in the Desert izenburupean. 1935an, berrogeita hamargarren urteurrenean, obra arrakastatsua bezala gelditu zen, 1926ko bertsioa berreskuratuz.
Liburua zineman
1962an David Lean zuzendariak liburua zinemarako moldatu zuen, Lawrence of Arabia izenburuarekin. Zazpi Oscar sariak irabazi zituen. American Film Institutearen arabera garai guztietako hamar filme onenen artean dago.
Sternopygus astrabes
Sternopygus astrabes Sternopygus generoko animalia da. Arrainen barruko Sternopygidae familian sailkatzen da.
Pavlos Kountouriotis
Pavlos Kountouriotis (Παύλος Κουντουριώτης; Hidra uhartea, 1855eko apirilaren 9a - Atenas, 1935eko abuztuaren 22a) greziar militar eta politikaria izan zen. Greziako presidentea izan zen 1924tik 1926ko apirilera eta 1926ko abuztutik 1929ra.
1875ean Greziako Itsas Armadan sartu zen. 1897ko Grezia-Turkia Gerran esku hartu zuen. 1908tik 1911ra Jurgi I.a Greziakoa erregearen landa-laguntzailea izan zen.
Bi garaipen garrantzitsu lortu zituen turkiarren aurka Elli eta Limnosko itsas guduetan Balkanetako Lehen Gerran eta almiranteorde mailara igo zuten.
La Seine (abestia)
"La Seine", euskaraz "Sena ibaia", Vanessa Paradis eta Matthieu Chedid bikoteak abestutako abestia da. Lana 2011ko ekainaren 27an plazaratu zen eta arrakasta handia izan zuen. Abestia Matthieu Chedidek idatzi eta konposatu zuen Un monstre à Paris filmarako. Vanessa Paradisen 29. single diskoa izan zen.
Bertsioak
Abestiak bertsio batzuk ezagutu ditu:
Abesti homonimoa
"La Seine" izenburua Flavien Monodek (hitzak) eta Guy Lafargek (musika) osaturiko abesti baten izenburua izan zen lehenik, Renée Lamyk sortua eta Pathé zigiluak 78 rpm disko batean banatua. 1948an Deauville Abesti saria irabazi zuen. Lina Margy, Joséphine Baker, Jacqueline François, Maurice Chevalier eta Colette Renardek ere abestu dute.
Achille Chavée
Achille Chavée, (Charleroi, Belgika, 1906ko ekainaren 6a - La Hestre, Belgika, 1969ko abenduaren 4a), poeta belgikarra izan zen.
Sternopygus branco
Sternopygus branco Sternopygus generoko animalia da. Arrainen barruko Sternopygidae familian sailkatzen da.
Kesovce
Kesovce Eslovakiako udalerri bat da, Rimavská Sobotako barrutian kokatuta. 7,66 km²ko azalera du eta 252 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1232. urtekoa da.
Veckring
Veckring Frantziako udalerri bat da, Mosela departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Veckring udalerrian erroldatutako biztanleak 678 ziren. Familiak 244 ziren, horien artean 32 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 24 bakarrik bizi ziren emakumeak), 68 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 108 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 36 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 464 ziren, horien artean 337 aktiboak ziren eta 127 inaktiboak ziren. 337 pertsona aktiboetatik 321 lanean zeuden (184 gizon eta 137 emakume) eta 16 langabezian zeuden (5 gizon eta 11 emakume). 127 pertsona inaktiboetatik 34 erretiraturik zeuden, 36 ikasten zeuden eta 57 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Veckring udalerrian 252 unitate fiskal zeuden, 697 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.723,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 14 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 4 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
Bernard Tschumi
Bernard Tschumi (Lausana, 1944ko urtarrilaren 25a) suitzar arkitektoa da. Aita Jean Tschumi arkitektoa zuen (1904-1962).
Veckring
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 1 margolaria zen, 1 argiketaria, 1 eraikuntza enpresa, 1 ile apaindegia eta 1 jatetxe.
Bernard Tschumi
Züricheko Eskola Politekniko Federalean ikasi zuen. Ondoren, irakasle izan zen Ingalaterran, Londresko Arkitektura Elkartean, eta orobat Estatu Batuetan, Architecture and Urban Studieseko Institutuan eta Princetongo unibertsitatean. Arkitekturaren teorialaria da, eta hainbat lan idatzi ditu, horietako asko Architecture and Disjonction lanean bilduak. 1983an, la Villetteko parkea (Paris) berritzeko lehiaketa irabazi zuen. Tschumik galeria luze bat eraiki zuen, Zientzien gunera eramaten duena, eta aisiarako hainbat gune eraiki zituen inguruan. Horrez gainera, Marne-la-Valléen, Parisko aldirietan, arkitektura-eskola bat sortu zuen, eta gaur egungo Arte Estudio Nazionala, Tourcoingetik hurbil. Tschumik arkitektura beste diziplina batzuekin lotzen du, hala nola zinemarekin, literaturarekin edo filosofiarekin.
Veckring
Ekonomia jarduerak
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra 120 m2 baino gutxiagoko denda bat zen.
Harpa
Harpa hari instrumentua da, hiruki formakoa, eskuez jotzen diren luzera desberdineko hariak dituena.
Hainbat harpa mota daude, mundu osoan hedatuta baitaude, baina Europan ezagunak dira folk harpa edo zeltiarra. Eskoziako gaeleraz clàrsach izena du, eta Irlandakoaz cláirseach. Izan ere, musika tresna hau Irlandako ikurretakoa da. Harpa-jole ezagunen artean, Nicanor Zabaleta donostiara dugu. Irlandan berriz, Turlough Carolanek ospe handia izan zuen.
Veckring
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Veckring udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Bernard Tschumi
Kanpo estekak
http://www.tschumi.com/
Zuberoako Andre Mariaren baseliza
Zuberoako Andre Mariaren baseliza (erronkaribarreraz: Xiberuako Andra Mariren baseliza) Erronkariko ibaxako Garde udalerrian XVI. mendean kristiau baseliza bat da.
Eraikina
Baseliza XVI. mendean eraikitako eraikin xumea da, XVII. eta XVIII. mendeetan zaharberritu zena. Barruan erretaula nagusia dago, XVII. mendeko bigarren erdian Joseph Fernándezekin kontratatua eta geroago Jokin Elizondok urreztatua, Jasokundearen mihise interesgarri batekin. Irudi titularra, XIII. mendeko tailu erromaniko bat da. Beste bi erretaula (Done Ibane eta Done Mikel, Done Jakue eta Doñe Ane) eta pulpitu barroko bat ditu.
Veckring
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Crégols
Crégols Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Lot departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Crégols udalerrian erroldatutako biztanleak 83 ziren. Familiak 40 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak) eta 24 seme-alabarik gabeko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 86 etxebizitza zeuden, 41 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 40 bigarren erresidentzia ziren eta 5 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 86etxeak ziren. 41 etxebizitza nagusietatik 36 bere jabearen bizilekua ziren, 4 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek gela bat zuen, 9 etxek hiru zituzten, 8 etxek lau zituzten eta 23 etxek bost zituzten. 24 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 22 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 16 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 garraio enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2000. urtean Crégols udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden, 180 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Ybarra, Mier y Compañía
Ybarra, Mier y Compañía Bizkaiko salerosketa konpainia bat izan zen, Jose Antonio Ybarrak, Jose Antonio Mierrek (de la Mier), Nicolas Maria del Llanok eta Jose Txabarrik 1827an eratua, urte bereko Bizkaiko meatzeei buruzko foru legearen epelean. Sozietateak aberastasun handia metatu zuen burdinolen zorrari eta azken gainbeherari lotuta, baita Lehen Karlistaldiko zerealen espekulazioaz zein esklabo trafikoaz ere. Bizkaiko industrializazio handirako oinarriak jarri zituen.
Aldiz, Lehen Karlistaldia hasterako (1833), enpresaburuek kapital hori beste ekonomia jarduera batzuetan inbertitu zuten, dibertsifikatu. 1839ko urrian, Jose Antonio bueltan zen Bordele eta Londresko erbestetik Karlistaldia amaituta, eta berriz heldu zioten burdinolekiko harremanari, mea hornituz eta burdina erosiz. Gerrako arriskuak kapital handia metatzeko balio izan zion Ybarra familiari, kontrabando, esklabo tratu eta, batez ere, lehengaien hornikuntzaren bidez. 1839 amaieran, Ybarra familiaren aldetik, Jose Antoniori Juan eta Gabriel semeak bildu zitzaizkion konpainiaren kudeaketan, bete-betean horretarako lan eginez.
1854an, Ybarra familia haren kapitalaren % 70en jabe zen, Mier gainerako % 30arena, baina urte horretan bertan hil zen. Sozietatea orduan desegin zen, eta haren lekua Ybarra Hermanos y Compañíak bete zuen.
Joseba Torre
Biografia
Arlo horretan egin zituen lehen lanak, Espainian, Frantzian eta Ingalaterran. Gaurko Musikaren Nazioarteko Elkarteak eta Unescoren Konpositoreen tribunak behin baino gehiagotan aukeratu dute Espainia ordezkatzeko.
Pablo Sorozabal Nazioarteko Lehiaketa irabazi zuen 1992an, eta besteak beste, Radio Nacional de Españak eskaintzen duen Ojo Crítico eta Eusko Jaurlaritzaren Musikaste sariak jaso ditu.
Hainbat lehiaketatan epaimahaikide izan da, eta Euskal Herriko Musikagileen Elkarteko lehendakaria da gaur egun.
Vayres (Gironda)
Vayres Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gironda departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Vayres udalerrian erroldatutako biztanleak 3.215 ziren. Familiak 1.218 ziren, horien artean 278 pertsona bakarrekoak ziren (133 bakarrik bizi ziren gizonak eta 145 bakarrik bizi ziren emakumeak), 376 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 497 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 67 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 1.357 etxebizitza zeuden, 1.236 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 17 bigarren erresidentzia ziren eta 104 hutsik zeuden. 1.213 etxeak ziren eta 140 apartamentuak ziren. 1.236 etxebizitza nagusietatik 866 bere jabearen bizilekua ziren, 348 alokairuan okupaturik zeuden eta 23 doan lagata zeuden; 11 etxek gela bat zuten, 59 etxek bi zituzten, 156 etxek hiru zituzten, 346 etxek lau zituzten eta 666 etxek bost zituzten. 964 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 506 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 640 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 2.084 ziren, horien artean 1.588 aktiboak ziren eta 496 inaktiboak ziren. 1.588 pertsona aktiboetatik 1.464 lanean zeuden (784 gizon eta 680 emakume) eta 124 langabezian zeuden (54 gizon eta 70 emakume). 496 pertsona inaktiboetatik 202 erretiraturik zeuden, 158 ikasten zeuden eta 136 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Vayres udalerrian 1.264 unitate fiskal zeuden, 3.194 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.359 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 31 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 banku bulegoa, 3 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 autoeskola, 2 igeltseroak, 6 margolariak, 6 zurginak, 1 iturgina, 1 argiketaria, 2 ile apaindegiak, 5 jatetxeak, 1 higiezinen agentzia eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 7 establezimendu komertzialetatik, 1 okindegi zen, 2 harategiak, 1 liburu denda zen, 1 altzari denda zen, 1 kirol-denda zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Vayres udalerrian 35 nekazaritza-ustiategi zeuden, 460 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an botika 1 eta anbulantzia 1 bat zegoen.
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Fred Halliday
Simon Frederick Peter "Fred" Halliday, (1946ko otsailaren 22a, Dublin, Irlanda - 2010eko apirilaren 26a, Bartzelona, Espainia) Irlandako historialari eta Britainiar Akademiako kidea izan zen. Nazioarteko harremanak eta Ekialde Hurbila landu zituen, bereziki Gerra Hotza, Iran, eta Arabiar penintsula. Besteak beste, Ronald Reagan AEBko presidentearen Hirugarren Munduarekiko doktrinaren osagaiak deskribatu zituen:
Espainiako Plaza (Sevilla)
Kokapena
Maria Luisa Parkearen barnean dago, bertatik hurbilen dagoen sarrera, Cid Campeadorren Glorieta delarik, aipaturiko monumentu honen eta antzinako Tabakoen Errege Fabrikaren parean. Sarrera irekia da, eta, bandalismoa eragozteko, gaueko 10etan itxi egiten da.
Historia
Espainiako Plaza, 1929ko Sevillako Iberoamerikar Erakusketako proiekturik enblematikoena izan zen, eta Anibal Gonzalez arkitekto sevillarrak proiektatu zuen, erakusketaren arkitekto zuzendaria ere bazena. Laguntzaile talde handi baten laguntza izan zuen, horien artean, Jose Luis de Casso eta Aurelio Gomez Millan arkitektoa zeudelarik. Eraikuntza lanak 1914an hasi ziren, Erakusketako proiekturik anbiziotsuena eta garestiena izan zelarik, bere eraikuntzan, aldi berean mila pertsona lan egiten ere aritu zirelarik. Harrigarria dirudi garai hartan, hain egoera ekonomiko zailean zegoen hiri bat, nola hasi zen tamaina hartako proiektu bat egiten. 1926an, Anibal Gonzalezek bere Erakusketako zuzendari kargutik dimititu ostean, proiektu honen amaieraren ardura, Vicente Traverrek hartzen du, barrutiaren itxidurak amaitu zituena eta plazaren erdian dagoen iturria gehitu zuena.