cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
La Malena (dantzaria)
Biografia
Juana Vargas edo ezagunagoa La Macarrona izenarekin herrikidearen arerio bakartzat hartu zuten, eta, harekin batera, kafe abeslarien garaiko dantza flamenkoaren distira irudikatu zuen. Bere garboa, estilo fina, konpasa itzelak ziren. Zoragarria zen, arima eta zentzumenak erabiliz. Ezagutu zuten guztiek besoetako filigranaz hitz egiten zuten, grazia erritmikoaz. Kordobako Arte Flamenkoko Lehiaketa Nazionalak tango-dantzaldian esan nahi du, oinarrizko dantza horren saria La Malenak ematen baitu. Oso keinu esanguratsua izan zen Antonio Ruiz Solerrek Espainiako Jaialdietan besarkatu zuenean, eta, hala, omenaldi hunkitua egin zion dantza-garai bati bere zahartzaroan eta irakasle-eskolan. Fernando Trianakoak zuzenean probatu zuen, bere unerik onenean ezagutu baitzuen:"Bere besoak jartzeko eragatik eta bere irudi harroputzaren mugimendu handiengatik, erritmoz eta ijito-saltsaz beterik, beti izan zuen jendearen mirespena, eta gogo biziz txalotu zuen artista bikain horren arte zoragarria."
Tréban
Biztanleria
2007an Tréban udalerrian erroldatutako biztanleak 46 ziren. Familiak 20 ziren, horien artean 4 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak), 4 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 8 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 36 etxebizitza zeuden, 19 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 6 bigarren erresidentzia ziren eta 10 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 35etxeak ziren. 19 etxebizitza nagusietatik 17 bere jabearen bizilekua ziren eta 2 alokairuan okupaturik zeuden; 1ek hiru gela zituen, 7 etxek lau zituzten eta 11 etxek bost zituzten. 10 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 15 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 3 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 27 ziren, horien artean 19 aktiboak ziren eta 8 inaktiboak ziren. 19 pertsona aktiboak lanean(10 gizon eta 9 emakume) zeuden.. 8 pertsona inaktiboetatik 2 erretiraturik zeuden, 4 ikasten zeuden eta 2 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra lore-denda bat zen.
2000. urtean Tréban udalerrian 11 nekazaritza-ustiategi zeuden, 322 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Hawke's Bay eskualdea
Hawke's Bay eskualdea (ofizialki Hawke's Bay Regional Council, Te Matau-a-Māui maorieraz) Zeelanda Berriko eskualde bat da, Ipar Uhartean kokatua. Bi hiriburu ditu, hiririk garrantzitsuenak: Napier eta Hastings.
Buchegg
Buchegg Suitzako udalerria da. Solothurn kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Úhorná
Úhorná Eslovakiako udalerri bat da, Gelnicako barrutian kokatuta. 8,83 km²ko azalera du eta 143 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1383. urtekoa da.
Leutenheim
Leutenheim Frantziako udalerria da, Rhin Beherea departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Leutenheim udalerrian erroldatutako biztanleak 845 ziren. Familiak 328 ziren, horien artean 72 pertsona bakarrekoak ziren (28 bakarrik bizi ziren gizonak eta 44 bakarrik bizi ziren emakumeak), 108 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 140 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 374 etxebizitza zeuden, 335 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 4 bigarren erresidentzia ziren eta 35 hutsik zeuden. 329 etxeak ziren eta 45 apartamentuak ziren. 335 etxebizitza nagusietatik 275 bere jabearen bizilekua ziren, 53 alokairuan okupaturik zeuden eta 7 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 18 etxek bi zituzten, 44 etxek hiru zituzten, 68 etxek lau zituzten eta 202 etxek bost zituzten. 303 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 121 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 188 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 558 ziren, horien artean 442 aktiboak ziren eta 116 inaktiboak ziren. 442 pertsona aktiboetatik 414 lanean zeuden (229 gizon eta 185 emakume) eta 28 langabezian zeuden (11 gizon eta 17 emakume). 116 pertsona inaktiboetatik 38 erretiraturik zeuden, 26 ikasten zeuden eta 52 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Leutenheim udalerrian 346 unitate fiskal zeuden, 863 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 21.592 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 30 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 10 eraikuntza enpresak ziren, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 finantziazio enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 4 zerbitzu enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 13 zerbitzu publikoetatik, 1 banku bulegoa zen, 2 margolariak, 1 iturgina, 5 argiketariak, 3 jatetxeak eta 1 apaindegia.
2000. urtean Leutenheim udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Basabe
Jakingarriak
Gainera, abizen bat da, Arabako Basabetik datorrena. Bizkaiara ere hedatu egin zen abizena.
Pelochelys cantorii
Pelochelys cantorii Pelochelys generoko animalia da. Narrastien barruko Trionychidae familian sailkatuta dago. Dordoka gisa animalia bitxia da, ez baitu oskol zurrunik. Bere bizitzaren %95a harea edo lokatzaren azpian ezkutatuta igarotzen du, harrapakariengandik babesteko. Ur gezan bizi da, India, Bangladesh, Myanmar, Tailandia, Malaysia, Kanbodia, Vietnam, Txina, Filipinak, Indonesia, Papua Ginea Berria, Sumatra, Borneo eta Javako mendebaldean.
Arthenas
Arthenas Frantziako udalerria da, Jura departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Arthenas udalerrian erroldatutako biztanleak 149 ziren. Familiak 53 ziren, horien artean 15 pertsona bakarrekoak ziren (11 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 15 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 23 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Prefektura autonomo
Prefektura autonomoa (Txinera sinplifikatuz: 自治州; pinyineraz: Zìzhìzhōu), Txinako talde etnikoak gehiengo diren prefekturek duten egitura berezia da. Prefekturen maila berdinean daude. Normalean gune horretan bizi diren talde etniko garrantzitsuenen izena eraman ohi dute. Askotan Han etnia biztanlegoaren %60 baino gehiago izan arren, prefektura autonomoak antolatzen dira.
Txinako talde etnikoak
Txinako Herri Errepublika 56 talde etniko nagusik osatzen dute. Ugarienak kopuruaren aldetik (2000ko erroldaren arabera) honakoak dira:
Arthenas
Etxebizitza
2007an 73 etxebizitza zeuden, 63 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 4 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. 66 etxeak ziren eta 7 apartamentuak ziren. 63 etxebizitza nagusietatik 54 bere jabearen bizilekua ziren, 4 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 15 etxek hiru zituzten, 17 etxek lau zituzten eta 28 etxek bost zituzten. 50 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 25 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 28 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 94 ziren, horien artean 65 aktiboak ziren eta 29 inaktiboak ziren. 65 pertsona aktiboetatik 62 lanean zeuden (31 gizon eta 31 emakume) eta 3 langabezian zeuden (1 gizon eta 2 emakume). 29 pertsona inaktiboetatik 16 erretiraturik zeuden, 10 ikasten zeuden eta 3 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Arthenas udalerrian 62 unitate fiskal zeuden, 152 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.970 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 8 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 garraio enpresa zen, 4 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra igeltseroa zen.
2000. urtean Arthenas udalerrian 10 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Álvares Florence
Álvares Florence Brasilgo udalerri bat da, São Pauloko estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Erriberriko Errege Jauregia
Erriberriko Errege Jauregia edo Erriberriko gaztelua Nafarroako errege-erreginen egoitza izan zen, XIII. eta XIV. mendeetan Erriberrin eraikitako eraikin militarra. Karlos Noblearen erregealditik aurrera Nafarroako Erresumako Gortearen egoitza izan zen. Nafarroako kultura ondasuna izendatua dago. Alboan, atxikia du Andre Maria Erreginaren eliza.
Mythimna unipuncta
Mythimna unipuncta Noctuidae familiako sits bat da, nekazaritzarako oso kaltegarria. Adrian Hardy Haworthek deskribatu zuen 1809an. Amerikan du jatorria, Hego Amerikan zein Ipar Amerikan, baina gizakiak Europa, Asia eta Afrikara ereman du. Euskal Herrian ere aurki daiteke. Beldar direnean, lerroan mugitzen dira, nekazaritza-zelaiak hondatuz.
Erriberriko Errege Jauregia
Historia
Jauregia eraikitzerakoan ez zuten proiektu "osoa" egin eta mendeetan zehar eginiko etengabeko lanen emaitza da. Gaur egun, jauregia hiru zatitan banatua dago: Jauregi Zaharra (egun Espainiako Turismo Paradore dena), San Jurgi kaperaren hondakinak eta Jauregi Berria.
Mythimna unipuncta
Intsektu migratzaileak dira, normalki klima epeletara bidaiatzen dute udaberrian eta klima hotzagoetatik ihes egiten dute udazkenean. Errutea udan egin ohi dute. Emeak poligamoak dira, feromonak jariatzen dituzte eta hainbat arrekin ernaltzen dituzte arrautzak.
Erriberriko Errege Jauregia
Historia
Jauregi Zaharrak, izenak dioen bezala antzinakoenak, oinplano laukizuzena du eta erromatar garaiko praetorium-a dela uste da, babes sistemako eraikuntza garrantzitsuena. Horma eta dorreetako oinetan erromatar garaiko aztarnak aurkitzen dira, I. mendekoak.
Gaurko itxura ematen dioten lan nagusiak Antso VII.a Nafarroakoaren erreinaldian, XIII. mendean, hasiak izanda ere, gehiena XIV. mendearen bukaeran eta XV. mendearen hasiera artean egin zuten, batez ere 1402-1424 tartean. Garai hartako Nafarroako erregeak, Karlos Nobleak, gaztelua errege egoitza bihurtzea erabaki zuen eta beraz jauregiek behar zituzten apaingarriz bete zituen. Evreux leinuko errege hura ezagunagoa da kultura eta jauregiko luxuzko bizimoduagatik, bere kanpaina militarrengatik baino, eta horren lekuko da Erriberriko jauregia, garaian Europako luxuzkoenetariko bat.
Karlos III.a Leonor Trastamarakoarekin ezkondu zen 1375ean, eta zortzi seme-alaba izan zituzten. Horien artean zegoen Zuria erregina (erregealdia 1425-1441 artean), Vianako printzearen ama. Biek Erriberriko gorteko bizimodu lasaia gozatu zuten, XVI. mendea hasi arte.
1512ko Gaztela eta Aragoiko erresumen Nafarroako konkista eta gero jauregiaren hondatzea hasi zen, bakarrik erregeordeek noizean behin erabilia izan zelako. Pixkanaka-pixkanaka hondatzen ari bazen ere, XIX. mendearen hasieran oraindino zutik zegoen eta Iberiar Penintsulako Gerran, 1813an, Espoz y Minak erabaki zuen jauregia erretzea Napoleonen tropek erabil ez zezaten.
1923an Nafarroako Foru Aldundiak iragarri zuten lehiaketa gaztelua zaharberritzeko. Lehiaketaren irabazleak Javier eta Jose Iarnotz izan ziren eta egungo itxura sortu zuten lanak 1937an hasi zuten. Lanak oraindino bukatzeke daude izan ere gazteluaren jatorrizko egitura berreskuratzea dute helburu, antzinako eraikina eta zaharberritutakoa bereiziz. Tamalez, harresiak betetzen zuen barne-dekorazio joria behin betiko galduta dago, gaztelua inguratzen zuten kanpoaldeko lorategiak bezala.
Deskribapena
Karlos III.a Nobleak antzinako gaztelu zabaldu eta errege jauregia eraiki zuen. Askok "gaztelua" deitzen badute ere, gaztelua baino areago jauregia da, eraikitzerakoan bizileku-aldeak militar-aldeak baino inportanteagoak zirelako.
Jauregi Zaharra
Eraikin hau zen jauregi osoaren jatorrizko erdigunea. Erromatar garaiko oinarrien gainean eraikia, bisigodoek hartu zuten VII. mendean eta Antso Azkarra erregeak bisitatu, Tibalt dinastiakoek (Tibalt I.ak eta Tibalt II.ak) guztiz eraberritu zuten arte XIII. mendean.
Nafarroako konkistaren ondoren, erregeordeen egoitza izan zen urte batzuz. 1584an, Almazango markesak sarrera berria egin zion Filipe II.a Espainiakoaren armarriarekin, egun oso hondatua dagoena. XIX. mendeko sutearen eta ondorengo arpilatzeen ondoren, guztiz suntsituta utzi zuten, salbu-eta kanpo hormak eta dorreak. Egungo barnealdea osoki berria da, XX. mendeko bigarren erdialdean eraikia hotel bat ezartzeko.
Lau erpinetan dorre bana dago: "San Jurgi dorrea", "Presondegi dorrea", "Zikoinaren" edo "Talaiaren dorrea" eta izenik ez duen laugarrena.
San Jurgi kapera
Jauregi Zaharraren alboan kokatua, Andre Maria elizaren absidearen ondoan, San Jurgi kapera errege-erreginen otoizleku pribatua zen. Izan ere, Andre Maria eliza handiegia eta oparoegia zen eguneroko bizitzarako, eta ospakizun garrantzitsuetan soilik agertzen ziren.
XIV. mende amaieran eraikia, gune horri "Erreginaren jauregia" ere deitzen zaio, Leonor Trastamarakoak sustatu baitzituen obrak. Eraikuntzan Valentziako hargin musulmanek parte hartu zuten eta Martin Peritz Lizarrakoa izan zen hargin-maisua.
Hala ere, egun bi horma leihodun baino ez dira geratzen, beste guztiz hondatu baita. Lurrazpian ordea, jauregiko upategi bat gordetzen da oraindik.
Erregearen ganbera
Leiho gotiko zabalak eta sutondo handia dituen ganbera handi hau erregeak erabiltzen zuen, gonbidatuei harrera egiteko. Begizten ganbera ere esaten zaio, zurezko kasetoidun sabai osoan begiztak baitzeuden landurik, Karlos III.aren ikurretako bat zena.
Txoko batean dagoen irtengune txikia “retrait” delakoa zen, hau da, erregeak atseden hartzeko erabiltzen zuen lekua pribatua.
Erregearen galeria
"Erregearen galeria" Europako gotiko zibilaren adibide garrantzitsua da. Hegoalderatz begiratzen du eta "Laranjondo gaineko galeria" ere esaten zitzaion, begiratokiko behealdean zegoen laranjondo lorategiarengatik. Egun, "Masustondoaren patioa" dago behealdean, bertan masustondo zahar bat baitago.
Karlos III.aren bizitzaren azken urteetan, beirate koloredunez estali zen, aire-lasterrik izan ez zedin. Gainera, beste gela batzuetan bezala, zurezko sabaia, ederki landua, urreztatua zegoen. Arkuen trazeria begiratuz, erraz bereizten da zaharberritu den zatia (eskuinaldea) eta jatorrizkoa.
Erreginaren ganbera
"Erreginaren ganbera" edo "Aingeruen ganbera" Jauregi Berriko lehen solairuan dago, Erregearen ganberaren alboan, baina hego-ekialdera irekia. Gainerako gelak bezala, behinola guztiz apaindua zegoen: zurezko behe-oholak, kolorezko zeramika, tapiz, margo eta igeltsulanez. Pirinioetatik ekarritako zurez eginak ziren ateak, tapiz-gortina lodiz estaliak. Adreilu esmaltatuz zolaturik zeuden lurrak, ihizko lurreko tapizez estaliak, horietako batzuk Zipre edo Turkiatik ekarriak. Leihoen itxitura kolorezko beiratez, harzuriz edo ohial ezkoztuz egina zegoen.
Erreginaren galeria
Erreginaren ganberari atxikia eta Arkuen gelaren gainean kokatua, erdi-kalostra itxurako lorategi esekia da Erreginaren galeria. Gaur egun erabat zaharberritua dago, jatorrizko elementu gutxi ez baitira gelditu, horien artean filakteria duen aingeru bat eta zutabeen oinarriak.
Lorategiaren azpian, behe soilairuan, "Arkuen gela" dago, jauregiko gela ikusgarrienetakoa. Eraikuntza-eginkizun soila zuen, Erreginaren galeria eusteko egin baitzen, arku zorrotz handiz eraikia. Euria egitean edo lorategia ureztatzean, ura gela hontara isurtzen zen, erabilgaitz bihurtuz, batez ere neguan. Iragazgaitzeko lanak XX. mendean egin ziren. Gaur egun, agertoki bezala erabiltzen da Antzerki Klasikoaren Jaialdian.
Igeltsulanen ganbera
"Ganbera mudejarra" ere esaten zaio, hango hormen zati bateko igeltsulanen motagatik. Jatorrizko apainketa (partzialki) mantendu duen gela bakarra da: Erriberako maisu mudejarrek egindako 10 panel daude bertan. Marrazki geometrikoak, begiztak, ikur heraldikoak eta gaztainondo hostoak irudikatzen dituzte besteak beste.
Apaindurak antzinakoak eta aski delikatuak direnez, bisitarien kopurua mugatua dago.
Fenero portaleko dorrea
Dorre azpian dagoen sarbide portalea da Erdi Arotik egundaino bere horretan iraun duen bakarra. "Fenero portalea" deitzen da, Erriberrira zekarten belar ondua (erromantzez feno) handik sartzen baitzen. Portalearen gainean Nafarroako eta Evreuxko armarria dago.
Talaia dorrea
"Talaia dorrea" edo "Zelatariaren dorrea" izenekotik kontrolatzen zen ea kanpotik berririk heltzen zen Erriberrira. Talaiatik Uxue herriaren silueta ikusten da. Aragoiko erresumaren mugatik oso hurbil zegoenez, Uxuetik seinaleak egiten ziren inguruko herrietako behatoki edo talaietara, balizko arriskuez ohartarazteko.
"Joiosa Guardaren dorrea" ere esaten zaio (frantsesezko Joyeuse Garde esapidetik, euskaraz "Zaintza Alaia"), soldaduak zaintzan zeudelarik edaten, dadotan edo kartetan pasatzen baitzuten denbora. Egundaino gorde den leihoko trazeriak Betiereko begizta irudikatzen du, Karlos III.aren ikurretako bat.
Lau Haizeen dorrea
"Lau haizeen dorrea" lau aldeetara irekita dagoen dorrea da, hiru behatoki edo leiho gotiko handi dituena. Horregatik "Tres finestras dorrea" ere esaten zaio ("leiho" erromantzez finestra). Dorreko behatoki horietan jarriak, errege-erreginak eta aitoren semeek jauregiaren kanpoaldeko zelaigunean egiten ziren ikuskizunak ikusten zituzten, hala nola zezenketak, justak, torneoak eta pilota jokoak. Gangaren giltzarrian Nafarroa-Evreuxko armarria dago, jauregiko eta herriko beste hainbat tokitan bezala.
Hasieran, pasabide estu batek (estalia, beharbada) lotzen zituen Taiala dorrea eta Lau Haizeena. XVI. mendean hormabularrak eta arku sendo batzuk gehitu zizkioten dorreei haiek indartzeko.
Martin Peritz Lizarrakoa izan zen hargin-maisua.
Uharkaren dorrea
"Uharkaren dorrea" andel bezala erabiltzen zen eta hango harriak berunez loturik zeuden, zirrikituetatik urik isur ez zedin. Zeramikazko hodien bidez, Zidakos ibaitik dorrearen behealdera bideratzen zen ura, jarraian, horren oinarrian zegoen zurezko torloju batek uharkaren barneraino igotzen zuen.
Jauregi osoak berunezko hoditeria zuen, ura bideratzeko. Oraindik hormetan antzeman daitezke hodiak sartzen ziren erretenak, batez ere Masustondoaren patioan eta Lorategi Zaharrean.
Hiru koroen dorrea
"Hiru koroen dorrea" jauregiko ikusgarrienetakoa da: oktogono oinplanokoa, hiru gorputz ditu, goruntz gutxituz doazenak. Hortik datorkio izena. Ingurabidez eta matakanez inguraturiko solairuen gainaldean, bi tximinia artistiko ezarri ziren XX. mende erdialdeko zaharberritzean.
Horri buruzko kondaira baten arabera, erregeak eraikiarazi zuen horrela dorrea, bere seme-alabek jolastokia izan zezaten. Hala ere, ez dago halakorik baieztatzen duen agiririk.
Dorre nagusia
"Dorre nagusia" 40 m garai da, jauregiko puntu gorena. Hala ere, jatorrian ez zen hain handia, zaharberritzean goratu baitzuten. Gehitutako zatia argi ikusten da hormetako harlanduetan, behekoak zaharragoak eta latzagoak baitira eta goikoak berriagoak eta leunagoak.
Lorategi zaharra
Jauregi Berrirako egungo sarbidea dena, garai hartan "Lorategi zaharra" deitzen zioten, zuhaitz eta bestelako landare ugari baitzegoen han. Barnean zein inguruan jauregiak zituen lorategien adibide xume bat besterik ez da. Laranjondo, limoiondo, zidrondo, mingranondo edo jasminez beterik zeuden lorategiak, garai hartan landare exotikoak baitziren, oso estimatuak. Horien artean ziur aski Masustondo ospetsua eraman zuten.
Patioan Andre Maria elizaren absidea ikusten da, baita kanpandorreren oina ere.
Elurzuloa
Harresien kanpoaldean dago elurzuloa, baina jauregiari atxikia ia, leku ospelean. Arrautza-oskol itxura du eta haren azpian 8 m sakon den zulo edo putzua dago, non neguko izotz eta elurra gorde eta uda arte izozturik mantentzen zena. Horrela, edari hotzak edo izozkiak prestatzeko erabiltzen zituzten, baina baita ere janaria kontserbatzeko edo medikuntzan erabiltzeko. Isolazio termikoa bermatzeko, izotz-elurrak geruzatan ipintzen zen, lasto geruzak tartekatuz.
Globigerinita
Globigerinita Globorotalioidea superfamaliako generoetako bat da. Familiako ezaugarriak ditu eta gainera honako hauek:
Miozenoan bizi izan ziren.
Laquenexy
Laquenexy Frantziako udalerri bat da, Mosela departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Laquenexy udalerrian erroldatutako biztanleak 979 ziren. Familiak 335 ziren, horien artean 51 pertsona bakarrekoak ziren (39 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 91 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 177 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 354 etxebizitza zeuden, 345 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 1 bigarren erresidentzia bat zen eta 7 hutsik zeuden. 334 etxeak ziren eta 20 apartamentuak ziren. 345 etxebizitza nagusietatik 308 bere jabearen bizilekua ziren, 35 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 5 etxek bi gela zituzten, 15 etxek hiru zituzten, 69 etxek lau zituzten eta 257 etxek bost zituzten. 292 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 111 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 219 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 695 ziren, horien artean 514 aktiboak ziren eta 181 inaktiboak ziren. 514 pertsona aktiboetatik 486 lanean zeuden (264 gizon eta 222 emakume) eta 28 langabezian zeuden (14 gizon eta 14 emakume). 181 pertsona inaktiboetatik 55 erretiraturik zeuden, 77 ikasten zeuden eta 49 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Laquenexy udalerrian 352 unitate fiskal zeuden, 1.006,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 24.081 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 22 komertzioetatik, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 5 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 3 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren eta 2 administrazio publikoko enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 2 zurginak ziren, 1 iturgina eta 1 argiketaria.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra arropa denda bat zen.
2000. urtean Laquenexy udalerrian 10 nekazaritza-ustiategi zeuden, 744 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola 1 eta inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
La Vall d'en Bas
La Vall d'en Bas Kataluniako udalerria da, Garrotxa eskualdean eta Gironako probintzian kokatuta dagoena. 90,82 km²-ko azalera du eta 2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 2.780 biztanle zituen.
Bättwil
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Lagarde-Enval
Lagarde-Enval Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Corrèze departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Lagarde-Enval udalerrian erroldatutako biztanleak 744 ziren. Familiak 320 ziren, horien artean 84 pertsona bakarrekoak ziren (40 bakarrik bizi ziren gizonak eta 44 bakarrik bizi ziren emakumeak), 120 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 100 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 404 etxebizitza zeuden, 326 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 62 bigarren erresidentzia ziren eta 16 hutsik zeuden. 366 etxeak ziren eta 38 apartamentuak ziren. 326 etxebizitza nagusietatik 267 bere jabearen bizilekua ziren, 49 alokairuan okupaturik zeuden eta 10 doan lagata zeuden; 13 etxek bi gela zituzten, 42 etxek hiru zituzten, 94 etxek lau zituzten eta 177 etxek bost zituzten. 263 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 141 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 156 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Gare du Nord (Parisko metroa)
Gare du Nord Parisko metroaren geltokia da, Paris udalerriko 10. barrutian dagoena.
Saint-Michel (Charente)
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Lagarde-Enval
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 467 ziren, horien artean 333 aktiboak ziren eta 134 inaktiboak ziren. 333 pertsona aktiboetatik 314 lanean zeuden (160 gizon eta 154 emakume) eta 19 langabezian zeuden (13 gizon eta 6 emakume). 134 pertsona inaktiboetatik 68 erretiraturik zeuden, 42 ikasten zeuden eta 24 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Saint-Michel (Charente)
Etxebizitza
2007an 1.611 etxebizitza zeuden, 1.464 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 12 bigarren erresidentzia ziren eta 135 hutsik zeuden. 1.017 etxeak ziren eta 505 apartamentuak ziren. 1.464 etxebizitza nagusietatik 706 bere jabearen bizilekua ziren, 741 alokairuan okupaturik zeuden eta 17 doan lagata zeuden; 99 etxek gela bat zuten, 193 etxek bi zituzten, 295 etxek hiru zituzten, 439 etxek lau zituzten eta 437 etxek bost zituzten. 937 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 742 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 487 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Lagarde-Enval
Diru sarrerak
2009an Lagarde-Enval udalerrian 336 unitate fiskal zeuden, 768 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.002 euro zen.
Saint-Michel (Charente)
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.847 ziren, horien artean 1.357 aktiboak ziren eta 490 inaktiboak ziren. 1.357 pertsona aktiboetatik 1.175 lanean zeuden (585 gizon eta 590 emakume) eta 182 langabezian zeuden (87 gizon eta 95 emakume). 490 pertsona inaktiboetatik 203 erretiraturik zeuden, 148 ikasten zeuden eta 139 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Michel udalerrian 1.437 unitate fiskal zeuden, 2.922,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.591 euro zen.
Lagarde-Enval
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 25 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 6 eraikuntza enpresak ziren, 7 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen, 5 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
Saint-Michel (Charente)
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 122 komertzioetatik, 3 janari enpresak ziren, 5 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 9 eraikuntza enpresak ziren, 22 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 5 garraio enpresak ziren, 6 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 4 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 6 finantziazio enpresak ziren, 3 higiezinen enpresak ziren, 11 zerbitzu enpresak ziren, 42 administrazio publikoko enpresak ziren eta 6 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
Lagarde-Enval
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 8 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 1 igeltseroa, 1 margolaria, 2 zurginak, 1 argiketaria eta 1 ile apaindegia.
Saint-Michel (Charente)
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 22 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 posta bulegoa, 3 banku bulegoak, 2 autoeskolak, 1 igeltseroa, 2 margolariak, 1 zurgina, 2 iturginak, 1 eraikuntza enpresa, 2 ile apaindegiak, 5 jatetxeak eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 7 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 2 okindegiak, 2 liburu dendak, 1 arropa denda zen eta 1 kirol-denda zen.
Lagarde-Enval
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Lagarde-Enval udalerrian 25 nekazaritza-ustiategi zeuden, 612 hektarea erabiltzen.
Saint-Michel (Charente)
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an tratamendu laburretarako ospitale 1, iraupen erdiko (jarraipen eta errehabilitazio) tratamenduetarako ospitale 1  bat, tratamendu luzeetarako ospitale 1  bat, urgentzia zentro 1  bat, amatasun-klinika 1  bat eta 2 botika zegoen.
Ceratoglanis pachynema
Ceratoglanis pachynema Ceratoglanis generoko animalia da. Arrainen barruko Siluridae familian sailkatzen da.
Saint-Michel (Charente)
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1  eta lehen-hezkuntzako eskola 1  zegoen. Saint-Michel udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 535 ikaslekin.
Lagarde-Enval
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
Saint-Michel (Charente)
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
Saint-Michel udalerriak goi-mailako hezkuntza ez unibertsitarioko osasun-formakuntzako zentro bat zuen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Lagarde-Enval
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Lide Urrestarazu
Lide Urrestarazu Agirre (Ordizia, Gipuzkoa, 1999ko martxoaren 3a) mendi lasterkaria da.
Biografia
Txikitan hasi zen atletismoan Ordiziako Txindoki taldean. Gehienbat krosean eta iraupen probatan ibiltzen zen beste zenbait neskarekin. Espainiako Txapelketetako hainbat probatara joan zen, medikuntzako ikasketekin hasi zenean ostera, bakarrik entrenatzen hasi behar izan zuen.
2021ean Gaikar mendi taldekoekin Sevillara joan zen. Ordura arte, bakarrik entrenatzen zen, eta haien gonbita jaso zuen denboraldia osatu eta Espainiako Kopako lehen probara joateko. Lasterketa ondo atera zitzaion: laugarren amaitu zuen, eta lehena etorkizuneko mailakoen artean.
Handik bi astera, Espainiako Txapelketak ziren, eta euskal selekzioaren deia jaso zuen.Hamargarren postuan amaitu zuen. Emaitza ikusita, Espainiako Kopa osoan lehiatzeko aukera eskaini zioten. Gero, Kanaria Uhartean eta Malagan jokatu zituen Espainiako Kopako beste bi proba, eta Gorbeia Suzien mendi lasteketan, Andorran eta Limonsen (Italia) Munduko Kopakoak.
Emakume euskaldunak erreferente nagusi izan dira Liderentzat mendi lasterketetan, Oihana Kortazar zein Oihana Azkorbebeitia.
Ellis konderria (Texas)
Ellis konderria (Ellis County) Texasko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Waxahachie da. 2010eko zentsuaren arabera 149,610 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Ellis konderriak 246,502 kilometro koadro ditu. Horietatik 4,211 ura dira. Beste 24,229 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 60,69 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 149,610 pertsonetatik 133,148 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 35,161 dira. 13,161 beltzak edo afroamerikarrak. 565 amerikar natiboak ziren eta 87 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 811 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 155 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 1,683 pertsonek kokatzen zuten.
Sleepy Hollow (filma)
Sleepy Hollow, 1999ko Tim Burton estatubatuar zinema zuzendariaren fantasiazko filma bat da. Washington Irving idazlearen Sleepy Hollowko kondaira (1820) idazlanean oinarritua dago. Johnny Depp, Christina Ricci, Miranda Richardson, Michael Gambon, Casper Van Dien eta Jeffrey Jones aktoreek antzeztu zuten. Soinu banda Danny Elfman musikagileak konposatu zuen.
Zuzendaritza artistiko onenaren Oscar Saria irabazi zuen (Rick Heinrichs eta Peter Young).
Argumentua
1799. urtea, New York hiria. Ichabod Crane agentearen (Johnny Depp) nagusiek New Yorkeko estatuan dagoen Sleepy Hollow herrixkara joateko agindua ematen diote, han burua ebaki dieten hainbat biktima agertu direnez, kasua iker dezan. Bertaratzean, herritarrek gauero inguruetan ibili ohi den bururik gabeko zaldizko beldurgarriaren herriko kondaira kontatzen diote, hura hilketen erruduna dela baieztatzen diotelarik. Misterio hau argitzeko asmoz Ichabod polizia agente sinisgogorrak herriko Masbath (Marc Pickering) mutiko umezurtzaren laguntza edukiko du, azken honek bururuik gabeko zaldizkoak hil zuen bere aitaren heriotza mendekatu nahi duelarik.
Galata dorrea
Galata dorrea (turkieraz Galata Kulesi, antzina latinez Christea Turris, "Kristoren dorrea") Istanbulen dagoen Erdi Aroko dorre bat da, genovarrek Galata auzoan eraikia, Urrezko Adarraren iparraldean. Hiriko ikur nagusitako bat da, kono itxurako estalkiak zeruertzean ageri delako eta, gainera, bertatik hiri historikoaren ikuspegi zabala duelako.
Ezaugarriak
Bederatzi solairuko dorrea 66,90 metro garai da (62,59 m gailurreko apaindura gabe eta 51,65 m behaketa solairuan), eraiki zenean hiriko eraikuntza garaiena. Behe solairua itsas-mailatik 35 metrora dago. Kanpo diametroak 16,45 m ditu eta barnekoak 8,95 m, hormek 3,75 m lodi baitira.
Goiko solairuetan kafeetxe eta jatetxe bat dago, eta nightclub bat. Bi igogailu ditu, bisitariak goraino eramateko.
Historia
Dorrea Christea Turris izenarekin eraiki 1348an, Konstantinopoliseko genovar kolonian. Genovarren Galata gotorlekuaren erpin bat zen. egungo dorrea ez da nahastu behar Galata dorre zaharrarekin, bizantziarrek eraikia eta Megalos Pirgos izenekoa, Urrezko Adarraren sarrera kontrolatzen zuen katearen iparraldeko muturrean kokatua zegoena. Dorre hau beste kokapen batean zegoen eta ia guztiz suntsitu zen 1204ean Laugarren Gurutzadan.
Dorrearen goialdea, kono itxurako estalkiduna, hainbat alditan itxuraldatu zen Otomandar Inperioaren garaian, suteak atzemateko dorre bezala erabiltzen zena, batez ere 1717tik aurrera.
Evliya Çelebi otomandar historialari eta bidaiariaren arabera, 1630-1632 inguruan Hezarfen Ahmet Çelebi-k bertatik hegaldatu zen eta Bosforoaren beste aldeko Üsküdar hirian lurreratu (6 km harago), hegal artifizialak erabiliz.
Iker Treviño
Iker Treviño Aranzabal, Iker Trebiño moduan ere ezaguna (Eibar, Gipuzkoa) euskal bideogile eta argazkilaria da.
Ibilbide profesionala
Telebista eta bideogintzan lan asko egindakoa.
Soinuenea
Soinuenea (lehen Herri Musikaren Txokoa zena) Gipuzkoako Oiartzun udalerrian dagoen herri herri-musikari buruzko museo bat da. Herri Musikaren Txokoa 1996ko urtarrilean Oiartzungo Udala eta Juan Mari Beltran Argiñenaren artean egindako hitzarmenaren ondorioa da.
Beltranek herri-musikaren inguruan egindako lan guztia erakutsi eta zabaltzeko sortu zuten. Museo eta interpretazio zentro horretan liburutegia, fonoteka eta herri-musikako hainbat tresna topa daitezke. Interpretazio zentroa izateaz gain, inguruan bestelako egitasmoak ere gauzatzeko plataforma bikaina da Soinuenea. Herri Musika Zaleak elkartea da bertan sortutako egitasmo nagusia.
Museoak "HM Berriak" aldizkaria argitaratzen du.
Arditurrirako errepidean dago, Oiartzun-Arditurri bidegorritik gertu, Tornola kalean.
Le Tronchet (Sarthe)
Biztanleria
2007an Le Tronchet udalerrian erroldatutako biztanleak 135 ziren. Familiak 56 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 20 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 24 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Hobi
Hobia izan daiteke:
Le Tronchet (Sarthe)
Biztanleria
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 71 etxebizitza zeuden, 55 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 11 bigarren erresidentzia ziren eta 5 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 71etxeak ziren. 55 etxebizitza nagusietatik 45 bere jabearen bizilekua ziren eta 10 alokairuan okupaturik zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 6 etxek hiru zituzten, 18 etxek lau zituzten eta 29 etxek bost zituzten. 51 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 18 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 36 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 87 ziren, horien artean 68 aktiboak ziren eta 19 inaktiboak ziren. 68 pertsona aktiboetatik 65 lanean zeuden (31 gizon eta 34 emakume) eta 3 langabezian zeuden (3 gizon). 19 pertsona inaktiboetatik 15 erretiraturik zeuden eta 4 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an herrian zegoen saltoki bakarra zerbitzu enpresa batena zen.
2000. urtean Le Tronchet udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Chinchillaren ordenantzak
Chinchillaren ordenantzak Gartzia López de Chinchillak XV. mendean argitaratutako udal arauak dira.
Le Tronchet (Sarthe)
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Chinchillaren ordenantzak
Bizkaiko lur zabaleko ordezkariek ez zituzten erabakiak aintzat hartu, eta 1558ko Batzar Nagusietan hiribilduetako ordezkariek ere hartu zuten esku. 1630ean finkatu ziren hiribilduen eta lur zabalaren arteko legezko desberdintasunak, eta Filipe IV.a Espainiakoa erregeak balio gabe utzi zituen, ofizialki, Chinchillaren ordenantzak.
Karl Malden
Karl Malden, (Chicago, Illinois, 1912ko martxoaren 22a - Brentwood, Los Angeles, 2009ko uztailaren 1a), Mladen George Sekulovich sortua, estatubatuar aktorea izan zen.
Flushing (Kornualles)
Flushing, 'Nanskersys', Ingalaterrako Kornualles konderriko kostaldeko parrokia zibil eta herri bat da.
Karl Malden
Familia
Karl Maldenen aita Petar Sekulović serbiar siderugia langilea eta esne-saltzailea, eta ama berriz Minnie Sebera txekiar jostun eta aktorea izan ziren, Karl hiru semeetatik zaherrena izan zelarik. Chicagon jaio zen baina bost urte besterik ez zituela Indianako Gary herrira bizitzera joan ziren. Eskolan mutil ospetsua zen, institutoko saskibaloi taldeko izarra baitzen. Saskibaloi partida horietako batean bi aldizr sudurra puskatu eta harrezkero bere ibilbide osoan ezaugarri nagusietako bat izango zuen sudur desitxuratuarekin bizi izan da.
Ibilbidea
1930. urte amaieran, antzerki aktore gisa Broadwayen arrakasta lortu zuen, eta geroago, 1940an bere lehenbiziko estreinaldi zinematografikoa egin zuen They knew what they wanted filmearekin. Bigarren Mundu Gerran parte hartu ostean, bere ibilbidearekin aurrera jarraitu zuen eta 1940ko hamarkada amaieran Elia Kazan zinema zuzendariaren Boomerang (1947) edo Kiss of Death (1947) bezalako filmetan ikusi ahal izan zen.
1950eko hamarkadan Karl Maldenen ibilbideak indar handia hartu zuen eta Otto Premingerren Where the Sidewalk Ends, Henry Kingen The Gunfighter, Alfred Hitchcocken I Confess edo Elia Kazan zuzendariaren A Streetcar Named Desire eta On the Waterfront bezalako filma garrantzitsuetan parte hartu zuen.
1960ko hamarkadako urteak artistaren ibilbidean arrakastatsuak izaten jarraitu zuten, nahiz eta aurreko hamarkadan baino garrantzia gutxiagoko filmetan parte hartu. Fear Strikes Out (1957), Pollyanna (1960), Birdman of Alcatraz (1962), How the West Was Won (1962) edo The Cincinnati Kid (1965) filmak antzeztu zituen.
Muricilândia
Muricilândia Brasilgo udalerri bat da, Tocantins estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Forder (Kornualles)
Forder, Ingalaterrako Kornualles konderriko herri bat da.
Locustella amnicola
Locustella amnicola Locustella generoko animalia da. Hegaztien barruko Locustellidae familian sailkatua dago.
Comcast Center
Comcast Center, Ameriketako Estatu Batuetako Philadelphia hirian dagoen bulego etxe orratz bat da. Guztira 297 metro eta 57 solairu dauzka eta 2007an amaitu zuten eraikitzen.
2012ko Euskal Herriko Itzulia
2012ko Euskal Herriko Itzulia Euskal Herriko Itzuliaren 52. edizioa izan zen. 2012ko apirilak 2 eta 7 artean egin zuten, 6 etapatan banatutako 836,6 kilometroko ibilbidea eginez.
20 taldek parte hartu zuten: ProTour mailako 18 taldeek (euren parte-hartzea derrigorrezkoa izanik) eta Profesional Kontinental mailako talde biek antolakuntzak gonbidatuta (Utensilnord Named eta Caja Rural). Hala, 159 txirrindulariko pelotoi bat osatu zuten, talde bakoitzeko 8 txirrindularirekin (Garmin-Barracuda izan ezik).
Büren (Solothurn)
Büren Suitzako udalerria da. Solothurn kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Švedlár
Švedlár Eslovakiako udalerri bat da, Gelnicako barrutian kokatuta. 84,49 km²ko azalera du eta 2131 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1255. urtekoa da.
Cults (Fife)
Cults, Eskoziako parrokia txiki bat da, Fife konderriaren erdialdean.
Superman & Lois
Superman & Lois, Todd Helbing eta Greg Berlanti-k garatutako telesail estatubatuarra da. 2021eko otsailaren 23an estreinatu zen The CW-n.
Pelomedusa subrufa
Pelomedusa subrufa Pelomedusa generoko animalia da. Narrastien barruko Pelomedusidae familian sailkatuta dago.
Auxerreko dama
Artilea, K. a. VII. mendekoa da. K. a. 38an, Grezia Aro Iluna deitzen den horretatik irteten ari zenean. Daliko estilokoa den estatua kretar bat dela ezarri da.
Irudiaren nortasuna zalantzazkoa da: jainkosa bat izango zela proposatu da, ekialdeko jainkosak irudikatzen dituzten terrakotazko irudiekin nolabaiteko analogiagatik, baina, era berean, otoitz egiteko jarreran eskainia izango zen emakumea edo ugalkortasun gurtza baten zerbitzaria izango zela iradoki da.
Estatua Frantzian egotearen inguruabarrak ilunak dira: oso litekeena da estatua Eleuternan aurkitu izana XIX. mendean, antzinako hiri horretako nekropoli batean aurkitutako material arkeologiko ezberdinen antzekotasunagatik. Ezagutzen da, estatua, 1895ean, Auxerreko antzokiko atezainak erosi zuela, eta, operetako dekorazio bezala erabili ondoren, Auxerreko museora pasa zela, non, 1907an, Louvreko Museoko langile batek aurkitu zuen. 1909an Louvreko Museora pasa zen Henri Harpigniesen margolan batek trukatu ondoren.
Nova Prata do Iguaçu
Nova Prata do Iguaçu Brasilgo udalerri bat da, Paraná estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Sednoide
Sednoidea, 50 UA baino perihelio handiagoa eta 150 UA baino ardatzerdi handi handiagoa duen transneptunotar objektua da. Gaur egun, bi objektu baino ez dira sailkatzen sednoide gisa, Sedna eta 2012 VP113, biek ere 75 UA baino perihelio handiagoak dituzte. Hala ere, pentsatzen da, mota honetako askoz objektu gehiago daudela aurkitzeko. Objektu hauek ez duten inolako eraginik edo menpekotasunik Neptunorekiko. Banandutako objektuen barnean sailkatzen dira mota honetako objektuak. Hainbat astronomoek, horien artean Scott Sheppardek, diote objektu hauek barne Oorten hodeian edo Hillsen hodeian kokaturik daudela. Astronomoek hasiera batean esan zuten leku hau Eguzkitik 2000 UA ingurura zegoela, hau da, Sednaren afelioa hainbat aldietan biderkatuta lortzen den distantziara.
Gaur egun ez dakigu sednoideen orbita eliptikoak zerk eragin zituen, leku horretan sortu balira, hasiera batean, orbita zirkularra eduki beharko zuten, bestela, akrezioa ezingo zen gauzatu, objektu hauek dituzten abiadura azkarrengatik. Beraz, orbiten aldaketa azaltzeko hainbat hipotesi sortu izan dira: Jarraian dituzue lehen aipatutako sednoideen ezaugarriak: Bi objektuek ere perihelio zein ardatzerdi handi handiak dituzte baina periastroaren argumentuari dagokionez, antzekoa dute 0°tik (338°±38°)ra. Esandakoak frogatzen du objektu hauek ez dutela inongo loturarik Neptunorekin, bestela, aipatutako planetak, periastroaren argumentua ezberdinduko zielako. Honek ere Eguzki-sistemaren barnean objektu handi eta masibo bat egotearen teoria indartzen du.
Rohtee ogilbii
Rohtee ogilbii Rohtee generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Euskadi Ta Askatasuna
Euskadi Ta Askatasuna, ETA siglez ezagunagoa, Euskal Herriaren independentzia eta sozialismoa lortu nahi zituen erakunde armatu klandestinoa izan zen, 1958ko abenduan sortua, eta 2018ko maiatzaren 3an desegina. Euskal Nazio Askapenerako Mugimenduaren barruan, talderik esanguratsuenetarikoa izan zen, baita euskal gatazkak izan zuen partaiderik garrantzitsuena ere.
Pulleniatina
Pulleniatina Globorotalioidea superfamaliako generoetako bat da. Familiako ezaugarriak ditu eta gainera honako hauek:
Euskadi Ta Askatasuna
ETAk bere burua «nazio askapenerako euskal erakunde sozialista iraultzaile»tzat zuen. Goiburua «Bietan jarrai» zuen. Hainbat Estatuk (Ameriketako Estatu Batuak, Espainia, Frantzia eta Kanada ) eta nazioarteko erakundek (Europako Kontseilua, Nazio Batuen Erakundea, Europol eta abar) erakunde terroristatzat izendatu zuten.
Pulleniatina
Miozenotik Holozenora bizi izan ziren.
Euskadi Ta Askatasuna
1968tik 2010 arte, ETAren ekintza arruntenak lehergailu eta arma bidezkoak izan ziren, pertsonen nahiz ondasunen aurka. Gutxienez 758 gizabanako hil zituen, bereziki Espainiako segurtasun indarretako kideak, baina baita politikariak, epaileak, enpresaburuak, kazetariak, droga-trafikatzaileak eta halako kargu edo ogibide publiko berezirik ez zuten lagunak ere. Hainbat enpresabururi estortsioa egin zien, iraultza-zerga delakoa ordainarazteko; eta bahiketak ere egiten zituen.