cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Michel de Montaigne
Bere pentsamenduaren garapena
1578tik gaixorik, minarekiko borrokan, heriotza gero eta gertuago ikusiko du. Ikergai berria izango da berarentzat, bere ideia propioen jabe dela pentsatzen du, originalak. Harrokeriaz atalean bere burua epaituko du, eta zentzu ona daukanaren meritua onartuko du: “Iritzi onak ditudala uste dut (baina, nork ez du hori uste norberaz?): Horren inguruan daukadan frogarik hoberenetakoa nireganako estima falta da”. Badaki bere ideiak berarekiko erlatiboak direla, ez du nahi jendeak sinetsi behar ez denean sinestea, Montaigneren ustez, bere ideiak bere gogo-aldarteak marrazten dituen pinturak besterik ez dira, ez du nahi bere jarraitzailerik: “Besteek formatzen dute gizona; Esan nion, eta gaizki formaturiko gizona marraztu zidan”
Montaigneren ezagutza
Horrela, gradualki bere izaerara moldatuko den filosofia pertsonal bat lantzera iritsiko da, nahiz eta hurbiltasun handiz ikusten duen filosofia grekoaz horniturik egon. Pierre Villey-ren ustez, Montaigneri ez zaio sistema bat bilatu behar, bere ideien arteko lotura bakarra bere pertsona, bere gustuak, bere beharrak eta bere ohiturak baitira.
Montaigneren epikureismoa denborarekin areagotuko da, baina eszeptiko izaten jarraituko du, eta ezingo du bere usteengan konfitatu. Montaigneren ezagutza, jende arruntarentzako ezagutza bat da, hori zelarik bere lanaren helburua. Natura jarraitzen erakusten digu, askatasunaren mantentzea, geure buruan gehiegi ez sinestean, tolerantzian, bizitzarekiko maitasunean eta hau dastatzen jakitean, plazeren inguruan, etab.
Haur hezkuntza
Haurren hezkuntzaz, pedanteriaz eta esperientziaz entseiuetan, haur hezkuntzaren inguruan zituen ikuspuntuak azaltzen ditu. Egun garrantzitsuak diren zenbait gai lantzen dituelarik.
Hezkuntzaren inguruan Montaignek zeukan ikuspegia, garaiko praktiken aurkakoak ziren, arazoak ikuzten zituen bai metodoan eta baita ere materian. Bere ikaskuntzak klasikoen irakurketan oinarritu izan arren, ez zuen uste ikasketak halabeharrez liburuen bidez egin behar zirela esaten zutenekin, bere ustez haurrak era ezberdinetara hezi behar ziren. Ikasleei informazioa emateko metodoekin ez zegoen ados ezta ere, izan ere, hauei emandako informazioa egia absolututzat onarraraztea gaizki ikusten zuen, zalantza debekatu zitzaiela uste zuen, eta ondorioz ikasleek ezer ez zutela ikasten ondorioztatu zuen. Ikasleak informazioa barneratu eta behin barneraturik landu beharra dauka, berea egin behar du.
Tutore on baten aukeraketa ezinbestekoa zen Montaignerentzat, honakoa ikaslearen heziketa abiadurara moldatu behar zen, elkarrizketa bat bermatu behar zen irakaslearen eta ikaslearen artean eta horretarako ikaslea hitz egiten lehena izatea ahalbidetu beharra zegoen. Horrekin lortu nahi zuena zen ikasleak beren baitan ikastea, bere buruari galdetuz eta beren akatsez konturatuz. Tutoreak debatea eta eztabaida sustatu behar zituen halaber.
Esperientzia ezinbestekoa da Montaigneren hezkuntza sisteman. Tutoreak ikasleak esperientziaz irakatsi behar dituela defendatzen zuen, memorizatze hutsak ez duelako balio gehiegirik. Liburuen bidez soilik ikasirik, eta memoriara bakarrik erreduzituz, ikasleak heldu pasibo bilakatzen direla esaten du, itsuki obeditzen dutenak inolako pentsatzeko gaitasunik gabekoak. Esperientzia liburuen gainetik dago bere ustez. Bidaiak, praktika eta giza interakzioa sustatu behar ziren bere ustez. Ikasleak, horrela, ikasle aktibo bilakatuz
Euskaratutako lanak
Pentsamenduaren Klasikoak bilduman liburu hauek argitaratu dira:
Mendiorotz
Mendiorotz (historiki Orozmendi deitua) Lizoainibar-Arriasgoiti udalerriko Lizoainibar ibarreko leku bat da, Euskal Herriko Nafarroa Garaia lurraldean kokatuta, Pirinioaurrea eskualdean.
biztanle zituen.
Bertako biztanleak mendioroztarrak dira.
Federico Martín Aramburú
Federico Martín Aramburu (La Plata, 1980ko urtarrilaren 20a - Paris, 2022ko martxoaren 19a) argentinar errugbilaria izan zen, erdiko postuan aritzen zena. 22 partida jokatu zituen Argentinako errugbi selekzioarekin, eta Frantziako 2007ko Munduko Errugbi Kopan hirugarren postua lortu zuen selekzioko kidea izan zen. Parisen eraila hil zen.
Mendiorotz
Geografia
Mendiorotz Lizoainibar ibarran dago.
Ingurune naturala eta klima
Lizoainibar Pirinioaurreko ibarra da, Eguesibar eta Longida lotzen dituen lautada da. Ibaia zeharkatzen du Erro ibaiak, Irati-Aragoi ibaiaren adarrak.
Federico Martín Aramburú
Bizitza
Federico Martín Aramburu La Platan jaio zen 1980ko urtarrilaren 20an. Buenos Aires Handiko Club Atlético San Isidron hasi zuen bere kirol ibilbidea. 2004an, Biarritz Olympiquek kontratatu zuen. Bi aldiz izan zen Top14ko txapeldun Lapurdiko taldearekin, 2005ean eta 2006an. Perpinyanen eta Akizen ere jokatu zuen, baita Glasgow Warriorsen ere. Argentinarekin hirugarren izan zen 2007ko Munduko Kopan. 22 partida jokatu zituen selekzioarekin.
Mendiorotz
Ingurune naturala eta klima
Ibarreko klima azpi-mediterraneoa da, urteko batez besteko tenperatura 12 eta 13 gradu ingurukoa, eta batez besteko prezipitazioak 800 mm eta 1 000 mm bitartekoak. Urteko egun euritsuak 90 izaten dira, batez ere udaberri eta udazkenean. Uda garaian, bi hilabete lehor izaten dira, uztaila, eta, batez ere, abuztua.
Herrigunearen inguruko basoetan, birlandatutako pinuak dira nagusi. Birlandaketa hauek XIX. mendetik aurrera egin ziren, inguruko zerrategiek zuten hazkunde azkarreko zuhaitzen beharra zela eta. Oraindik ere, 100-120 hektarea gordetzen da.
Federico Martín Aramburú
Bizitza
Erretiratu ondoan Biarritzen bizi izan zen, eta turismo alorreko enpresa batean egin zuen lan, Hegarty bazkidearekin. Biarritz Olympiqueko bazkideen elkarteko presidente izan zen 2015etik 2018ra, eta administrazio kontseiluko kide ere izan zen.
Mendiorotz
Estazio meteorologikoak
Lizoainibarren dagoen Beortegi herrian, itsasoaren mailatik 580 metrora, Nafarroako Gobernuak 1998n jarritako estazio meteorologikoa dago.
Historia
1835-1845eko udal-erreformetara arte, Lizoainibarko diputatuak eta herriko erregidoreak gobernatzen zuten lekua, herrikoen artean aukeratzen zena. Hamabost etxe erabilgarri eta hiru hondatu zituen, beharbada Konbentzioaren gerraren (1793-1795) aztarna, Euskal Herriko beste herri askotan ikus daitekeen bezala. 1847an, parrokiako abadea auzotarrek aurkezten zuten; inguruko herrietara joateko bideak baino ez zituen, eta horiek egoera txarrean zeuden. XX. mendearen hasieran landa kutxa bat sortu zen eta eskola bat zuen.
Federico Martín Aramburú
Bizitza
2022ko martxoaren 19an, tiroz hil zuten Parisen. Shaun Hegarty kirolariarekin zebilen Boulevard Saint-Germain auzoan, eta taberna batean iskanbila izan zuten bi pertsonarekin. Banatu egin zituzten han zeuden beste batzuek, baina, geroago, auto batean itzuli ziren bi pertsona horiek, eta kalean tirokatu zuten Aramburu. Lauzpabost tiro jaso zituen errugbilari ohiak. Ustezko hiltzailea, Loik Le Priol eskuin muturreko militantea, hiru egun geroago atxilotu zuten Hungarian.
Mendiorotz
Demografia
biztanle zituen Mendiorotzek.
Euskara
Koldo Zuazok, 2010ean, Lizoainibar atzerakada-eremuan sailkatu zituen, non euskarak hain atzerakada handia izan duen, non bertako hiztunik apenas geratzen den.
Mendiorozko azpieuskalkia pirinioaurrera da.
Euskararen Foru Legea
Nafarroako Gobernuak onartutako Euskararen Foru Legeari jarraituz, Lizoainibar-Arriasgoiti eremu mistoko udalerria da. 2010eko erroldan, herritarren % 10,62ek zekien euskaraz.
Oharrak
<references group="lower-alpha" />
Boutavent
Boutavent Frantziako udalerria da, Oise departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Boutavent udalerrian erroldatutako biztanleak 67 ziren. Familiak 32 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 12 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 8 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 44 ziren, horien artean 29 aktiboak ziren eta 15 inaktiboak ziren. 29 pertsona aktiboetatik 23 lanean zeuden (16 gizon eta 7 emakume) eta 6 langabezian zeuden (3 gizon eta 3 emakume). 15 pertsona inaktiboetatik 7 erretiraturik zeuden, 5 ikasten zeuden eta 3 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 1 eraikuntza enpresa zen eta 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen eta 1 argiketaria.
2000. urtean Boutavent udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Artaxerxes III.a Oko
Artaxerxes III.a Oko (, Artaxšaçā; K.a. 425 aldean - Babilonia, K.a. 338), Persiar erregea izan zen K.a. 358 eta K.a. 338 bitartean. Artaxerxes I.ak bezala, anai-arrebak hil zituen aginpideari eusteko. Egipto konkistatu zuen. Bagoas bizirrak hil zuen.
NGC 1594
NGC 1594 galaxia espiral bat da, Eridanus konstelazioan. Lewis A. Swiftek aurkitu zuen n.
Váceko elizbarrutia
Váceko elizbarrutia (Váci egyházmegye, Dioecesis Vaciensis) Erromatar Eliza Katolikoaren hungariar elizbarrutietako bat da. XI. mendean ezarri zen. Apezpikuaren egoitza Vácen dago. Egun apezpikua Zsolt Marton da.
Bordighera
Bordighera Italiako Liguria eskualdeko Imperia probintziako hiri eta udalerri bat da.
Historia
Hiria K. a. IV. mendean sortu zuten liguriarrek.
Mexiko Hiriko Hirigune Historikoa
Mexiko Hiriko Hirigune Historikoa gaur egungo Mexikoko hiriburua hazi zen jatorrizko hirigunea eta gune arkitektonikoa da. Izaera hori (Tenplu Nagusiko gune arkeologikoan islatua) antzinako Mexiko-Tenochtitlaneraino aztertu daiteke. Hiriko eremu horren eremua bi irizpideren arabera defini daiteke. Zentzu administratiboan, Erdialdeko kolonia osoari eta Cuauhtémoc demarkazioko beste hamazazpi kolonien zati bati dagokie. Bestalde, Antropologia eta Historiako Institutu Nazionalak mugatutako monumentu historikoen eremuari dagokio. Presidentearen 1980ko apirilaren 11ko dekretu bidez mugatu zen, 9.7 kilometro koadroko eremu baten barruan; espainiarren konkista aurreko hiria sortu zen uhartetxo zaharraren erdigunea eta ondoren koloniala izan zena ere barne hartu eta zati batean gainditzen ditu.
Bordighera
Historia
Historikoki neguko resort garrantzitsu bat izan da, bereziki Ingalaterrako bisitari jubilatuentzat, eta ospetsua da bere kostaldeko paisaia ederragatik. Bere lore eta palmondoak oso ospetsuak dira, esportatuak izan direlarik, eta Erromako San Petri basilikan Erramu Igandean erabilitako palmondo hostoak hemendik datoz. Côte d'Azurreko floraren bilduma bakarra erakusten duen museo bat dago.
1682tik Napoleon Bonaparteren garairarte, Bordighera inguruko haranetako herriek osatutako errepublika txiki baten hiriburua izan zen.
Mexiko Hiriko Hirigune Historikoa
Eraikin historikoak
Zentsu ofizialen arabera eraikin hauek aurki daitezke aipatutako eremu horretan:
Bordighera
Historia
Hiri honetan ospatu zen 1941eko otsailean Bordigherako elkarrizketa ospetsua Francisco Franco eta Benito Mussolini diktadoreen artean.
Kultura
George MacDonald idazle eskoziarra hemen bizi izan zen, baita lan egin ere urte garai batzuetan. Bere etxea britainiar koloniaren gune kultural garrantzitsua izan zen. Antzinako eliza anglikanoaren hilerrian lurperatua dago.
Mexiko Hiriko Hirigune Historikoa
Zentro historikoa erreskatatzea
2000. urtean, Mexiko Hiriko Zentro Historikoaren Fideikomisoa sortu zen. Fideikomisoak, Mexikoko Unibertsitate Nazional Autonomoarekin eta Institutu Politekniko Nazionalarekin batera, zonaldearen diagnostiko bat egin zuen, zegoen egoeratik erreskatatzeko eta hura astintzen zuen delinkuentziari aurre egiteko. Horrela, 2001eko abuztuan, Jauregi Nazionalean, Zentro Historikoa erreskatatzeko akordio bat sinatu zuten Errepublikako presidente Vicente Foxek, Barruti Federaleko gobernuburu Andrés Manuel López Obradorrek eta Hirigune Historikoari lotutako herritarren kontseilu batek, besteak beste: Guillermo Tovar de Teresa, hiriko kronikaria; Jacobo Zabludovsky, kazetaria, eta Carlos Slim, enpresaria.
Bordighera
Kultura
Hiri honetan hil zen, 1908an, Edmundo de Amicis idazle ospetsua, bere lanen artean 1886ko Cuore (Bihotza) liburua nabarmentzen delarik.
Bordigherak, aitzina, Bordigherako Umorearen Nazioarteko Jaialdia hartzen zuen, historieta, tira komikoa, zine komedia, marrazki bizidun eta umorismoari orokorrean eskainitako jaialdirik garrantzitsuenetako bat zena. 1947an inauguratu zuen Cesare Perfetto kazetariak eta 52 aldiz ospatu zen 1999 arte.
Mexiko Hiriko Hirigune Historikoa
Zentro historikoa erreskatatzea
Ordutik aurrera, bai Mexiko Hiriko gobernua bai ekimen pribatua arduratu ziren ingurua biziberritzeaz, abandonuan zeuden etxebizitzak erreskatatuz, eraikin historikoak zaharberrituz, segurtasuna areagotuz eta inguruko hiria hobetuz. Erreskate horrek eta agintariek ingurua elkarbizitza publikorako eta turismoaren erakarpen gisa mantentzeko hartutako konpromisoak Hirigune Historikoa herrialdearen eta hiriaren erreferente bihurtu zuten.
Boaedon maculatus
Boaedon maculatus Boaedon generoko animalia da. Narrastien barruko Lamprophiidae familian sailkatuta dago.
Masquières
Masquières Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Lot eta Garona departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 100 etxebizitza zeuden, 65 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 30 bigarren erresidentzia ziren eta 5 hutsik zeuden. 91 etxeak ziren eta 7 apartamentuak ziren. 65 etxebizitza nagusietatik 57 bere jabearen bizilekua ziren, 7 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 3 etxek gela bat zuten, 4 etxek bi zituzten, 7 etxek hiru zituzten, 24 etxek lau zituzten eta 27 etxek bost zituzten. 50 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 27 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 35 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 101 ziren, horien artean 66 aktiboak ziren eta 35 inaktiboak ziren. 66 pertsona aktiboetatik 56 lanean zeuden (29 gizon eta 27 emakume) eta 10 langabezian zeuden (4 gizon eta 6 emakume). 35 pertsona inaktiboetatik 10 erretiraturik zeuden, 8 ikasten zeuden eta 17 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Masquières udalerrian 74 unitate fiskal zeuden, 180 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 13.689 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 7 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 2 zerbitzu enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 margolaria zen eta 1 zurgina.
2000. urtean Masquières udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden, 276 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Cerveno
Cerveno Italiako udalerri bat da. Bresciako probintzian kokatuta dago, Lombardia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Cervenok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Gordiichthys randalli
Gordiichthys randalli Gordiichthys generoko animalia da. Arrainen barruko Ophichthidae familian sailkatzen da.
Marcos Aguirre
Marcos Sebastián Aguirre (Arroyito, Kordobako Probintzia, Argentina, 1984ko martxoaren 30a) Club Atlético Lanús- en jokatu zuen futbolari argentinarra da. 2008-2009 denboraldian maileguan jokatu zuen Real Valladoliden.
Kathetostoma averruncus
Kathetostoma averruncus Kathetostoma generoko animalia da. Arrainen barruko Uranoscopidae familian sailkatzen da.
Francesco Lana de Terzi
Francesco Lana de Terzi (Brescia, Lombardia, 1631 - Brescia, Lombardia, 1687ko otsailaren 22a) italiar jesuita, matematikaria, naturalista eta aitzindari aeronautikoa izan zen. Brescian, fisikako eta matematikako irakaslea izan zen, huts-aireontziaren kontzeptua zehaztu zuen eta Aeronautikako Aita bezala ezaguna izan zen bere ahalegin aitzindariengatik, aeronautikako alorra zientzia bihurtuz "aire nabigazio teoria zehaztasun matematikoz egiaztatua" ezartzean. Braille sistema bihurtu zen ideia ere garatu zuen.
Aireontzien diseinua
1670. urtean, Francesco Lana de Terzi-k Prodromo izeneko liburua argitaratu zuen, "Ontzi hegalari bat" deskribatzen zuen Saggio di alcune invenzione nuove premesso all'arte maestra izeneko kapitulu bat zeukana. Otto von Guericke- en esperimentuek bultzatuta, Magdeburgeko hemisferioekin, 1663. urtean, Lana de Terzi-k airea baino arinagoa zen itsasontzi baten ideia garatu zuen. Bere diseinua, inoiz eraiki ez zena, masta zentral bat zuen bela batekin. Belaontzi bat bezala zuzenduko litzateke. Kobrezko esferei lotutako lau masta zituen. Esfera bakoitzak kobrezko geruza mehea eta 7,5 metroko diametroa izango luke. Terzik kalkulatu zuenez, esferaren pisua 180 kilogramo litzateke. Esferako aireak 290 kilogramo pisatuko lukela ere kalkulatu zuen. Hutsunea sortzeko esferetatik airea ateratzen da, eta inguruko airea baino arinagoak izango zirenean, 6 bidaiarientzako behar adinako sostengua emango lukete.
Garai hartan, inork ez zuen kobrezko xafla hain mehea egiteko trebetasunik, eta, bestetik, inguruko airearen presioak esferak zapalduko lituzke. Ideia ez zen inoiz frogatu praktikan. Gainera, Francesco Lana de Terzik jakitun zen gerra arma gisa erabil zitekeela eta hiriei airetik eraso egin. "Jainkoak ez dezala inoiz onartu makina hau eraikiko denik... mundu guztiak konturatuko bailitzakelako inor ez litzatekeela izango erasoetatik salbu... burdin pisuak, su-bolak eta bonbak altuera handitik jaurti daitezke".
Itsuentzako alfabetoa
Bere Prodromo liburuan, itsuentzako bere asmakizunaren alfabeto berri bat sartu zuen. Aurreko idazketa-sistemetan ez bezala, Lanaren alfabetoa ez zen oinarritzen eskuzko edo inprimatutako idazketa imitatzean, baizik eta zeinuetan (gidoietan) oinarrituta zegoen, eta ukimenaren bidez antzeman zitezkeen. Asmakizunaren arrakasta galarazi zuen xehetasun bakarra zera da: Lanak ez zuen ulertu ukitzean puntuak gidoiak baino errazagoa zela hautematea. Louis Braille frantsesak urte batzuk geroago sumatu zuen eta bere izena daraman itsuentzako idazketa-sistema garatu zuen.
A-73
A-73 edo Burgos - Aguilar de Campooko Autobia Burgos eta Aguilar de Campoo lotzen dituen autobia da.
Nimbochromis fuscotaeniatus
Nimbochromis fuscotaeniatus Nimbochromis generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cichlidae familian.
Natalie Geisenberger
Natalie Geisenberger (Munich, 1988ko otsailaren 5a), luge lasterkari alemaniarra da. Historiako lugelari onenetakoa da. Zazpi domina irabazi ditu Neguko Olinpiar Jokoetan, horietako sei urrezkoak, eta Munduko txapelduna bederatzi aldi izan da.
Ibilbidea
Sei urte zituela familia Alpeetan dagoen Miesbach hirira aldatu zen eta bertan hasi zen zaletzen 10 urterekin luge kirolean. Gazte mailako Munduko Kopan hamalau proba irabazi zituen eta hiru urtetan izan zen sailkapen orokorreko txapelduna. Emaitza horiek kontutan hartuta berehala sartu zen Alemaniako luge selekzioan. 2007ko urtarrilaren 20an egin zuen debuta selekzioarekin eta bigarrenb postuan gelditu zen Altenbergen, Alemanian.
2008an Europako txapelketa irabazi zuen eta 2009an munduko txapelduna izan zen errelebo proban. 2010ean izan zituen aurreneko Olinpiar Jokoak baina brontzezko dominaz konformatu behar izan zuen.
Lau urtez jarraian Lugeko Munduko Kopako sailkapenean bigarren egin ondoren 2012-13 denboraldian lortu zuen aurreneko txapelketa. Ordutik aurrera beste sei urtetan irabazi du.
2014, 2018 eta 2022ko Neguko Olinpiar Jokoetan bakarka zein talde errelebotan txapeldun olinpikoa izan zen, guztira urrezko sei domina.
2019-20 denboraldian ez zen lehiatu, haurra izan baitzuen, baina 2020-21 denboraldian itzuli eta Munduko Kopa irabazi zuen berriz.
Balbins
Balbins Frantziako udalerri bat da, Isère departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Balbins udalerrian erroldatutako biztanleak 394 ziren. Familiak 152 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 60 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 64 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 168 etxebizitza zeuden, 149 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 14 bigarren erresidentzia ziren eta 5 hutsik zeuden. 167 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 149 etxebizitza nagusietatik 130 bere jabearen bizilekua ziren, 18 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek gela bat zuen, 1ek bi zituen, 10 etxek hiru zituzten, 38 etxek lau zituzten eta 99 etxek bost zituzten. 128 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 57 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 87 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 249 ziren, horien artean 172 aktiboak ziren eta 77 inaktiboak ziren. 172 pertsona aktiboetatik 160 lanean zeuden (88 gizon eta 72 emakume) eta 12 langabezian zeuden (4 gizon eta 8 emakume). 77 pertsona inaktiboetatik 23 erretiraturik zeuden, 28 ikasten zeuden eta 26 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Balbins udalerrian 152 unitate fiskal zeuden, 397 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.911 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 19 komertzioetatik, 7 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen, 3 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 zurgina, 2 iturginak, 2 argiketariak eta 1 ile apaindegia.
2000. urtean Balbins udalerrian 12 nekazaritza-ustiategi zeuden, 427 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Ikonostasi
Ikonostasi bat (grezierazko εἰκονοστάσι(-ον), eikonostási(-on), "ikono tokia") erlijiozko margolan eta ikonoz osatutako horma da, eliza batean nabea eta santutegia banatzen dituena. Bizantziar errituko elizetan erabiltzen da, batez ere Eliza Ortodoxoan.
Aldarea eta eukaristiaren ospakizuna ezkutatzen ditu elizan bildu direnengandik, eta ikono sorta erakutsi ordena jakin bat jarraituz.
Historia
Jatorrian, Antzinaro Berantean, balustrada txiki batek banatzen zituen presbiterioa (aldarea) eta nabea, batzuetan gortina batek estalia. 843tik aurrera, irudien gurtza berrezartzean, balustrada honen gainean ikonoak ipintzen hasi ziren.
Baina badirudi ikonostasiaren garapena geroago izan zela, Eskandinaviako eta Errusiako zurezko elizak eraiki ahala. Eliza hauek ezin zuten Bizantzion garatutako fresko edo mosaiko lanak zurezko hormetan jaso, harrizko eta adreiluzko hormetarako pentsatuak. Horrela, programa teologiko nagusia ikonostasian biltzen hasi zen.
Egitura
Ikonostasian hiru ate daude:
Ikonostasi bakoitzean, Kristo eta Ama Birjinaren ikonoak agertu behar dira gutxienez.
Emoia flavigularis
Emoia flavigularis Emoia generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Boaedon olivaceus
Boaedon olivaceus Boaedon generoko animalia da. Narrastien barruko Lamprophiidae familian sailkatuta dago.
Balleray
Balleray Frantziako udalerria da, Nièvre departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Balleray udalerrian erroldatutako biztanleak 206 ziren. Familiak 80 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 32 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 20 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Balleray udalerrian 86 unitate fiskal zeuden, 212 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.574 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 2 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen eta 1 finantziazio enpresa zen.
2000. urtean Balleray udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden, 354 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Euskal Herriko landareak eta inguruetakoak sailkatzeko gako irudidunak
Euskal Herriko landareak eta inguruetakoak sailkatzeko gako irudidunak jatorriz (jatorrizko izenburua, Claves ilustradas de la flora del País Vasco y territorios limítrofes) Aranzadi Elkarteak eta Arabako Natur Institutuak elkarlanean egindako lan mardula da, gaztelaniaz 1999an eta euskaraz 2004an argitaratua. Egile nagusiak bost ziren: Iñaki Aizpuru Oiarbide, Carlos Aseginolaza, Pedro Maria Uribe-Echebarria, Pello Urrutia eta Iñaki Zorrakin. Dena dela, lantaldea zabalagoa izan zen. Liburuan, deskribatutako espezie guztien marrazkiak ageri dira, Carlos Enrique Hermosillak, Erikarta Lekuonak eta Iñaki Zorrakinek eginak. Liburu osoa dohainik dago eskuragarri Interneten, hala euskaraz nola gaztelaniaz.
Lurraldeak
Flora honetan Ebroko haranaren eta Bizkaiko Golkoaren arteko landare baskularrak biltzen dira; beste mugak hauek dira: Atturri ibaia iparraldean eta Ebro ibaia hegoaldean zein Ason ibaia mendebaldean eta Aspe (Bearno) eta Aragón Subordán ekialdean. Ikertutako lurraldea 20.600km² izan ziren. Euskal Herritik kanpo beste lurraldetako inguru batzuk aztertu ziren: Kantabria, Burgos, Soria, La Rioja, Zaragoza eta Huesca.
Aupa Etxebeste!
Aupa Etxebeste! 2005ean Asier Altuna eta Telmo Esnalek zuzendutako euskal filma da. Komedia hau 12 urtez euskaraz egin zen lehendabiziko filma da. Hori zela eta, arrakasta handia izan zuen Euskal Herrian zein nazioartean.
Ordurarte, euskarazko elkarrizketak dituen inoizko pelikularik ospetsuenetariko bat izan zen: 71.951 ikusle izan zituen, 341.462,88 €-ko kopurua bilduz 2019an bigarren zatia estreinatu zen, Agur Etxebesteǃ.
Sinopsia
Patrizio Etxebeste, txapelak egiten dituen enpresaburu eta alkategaia, zeukan diru guztia xahutu duela konturatzen da. Horrexegatik, familiak ezin du Marbellara oporretara joan urtero bezala. Herriko inor hortaz kontura ez dadin itxurak mantendu beharko dituzte hilabete osoa etxean sartuta geldituz. Honek elkarrekiko harremanetan eragina izango du.
Hemerorhinus heyningi
Hemerorhinus heyningi Hemerorhinus generoko animalia da. Arrainen barruko Ophichthidae familian sailkatzen da.
Artaxerxes IV.a Arses
Artaxerxes IV.a Arses ((, Artaxšaçā; ?-K.a. 336), Persiar Inperioko erregea izan zen K.a. 338tik hil zen arte.
Artaxerxes III.a Oko ren seme gazteena, Bagoas ministroak bere familia erail zuenean errege handi bilakatu zen.
AhoLab
AhoLab taldea Euskal Herriko Unibertsitateko ikerkuntza-taldea da, 1995. urteaz geroztik euskarazko hizketa modu automatikoan lan egiten duena Bilboko Goi Ingeniaritzako Eskolan. Euskararen gaineko ikerketa aplikatua dute xede nagusi, baina beste hizkuntza batzuetan ere ikertzen eta produktuak garatzen aritzen dira. Inma Hernaez Rioja irakasleak sortu zuen.
Taldeak sortu dituen produktu ezagunenak Bizkaieraren Fonoteka, eta AhoTTS ahots-sintetizagailua dira.
Txillardegi, Jose Ignacio Hualde eta Iñaki Gaminde hizkuntzalarien lanak baliatu dituzte sintetizagailuetan euskarazko hizketa sortzeko
Iñaki Gaminderekin Bizkaiko herri-euskararen hainbat lekukoren audio- eta bideo-grabazio batzen dituen Bizkaieraren Fonotekea datu-base fonetikoa sortu zuten. T
Teknologia hau pertsonen arteko komunikazioan lagungarria izan daiteke ere, besteak beste, itzulpenak irakurrita eskaintzen edota ahots-ezgaitasun bat duten pertsonen kasuan.
Máirtín Ó Cadhain
Máirtín Ó Cadhain ( ahoskatua; An Spidéal, Connemara, 1906 - 1970eko urriaren 18a) gaelerazko idazle irlandarra izan zen.
Ceto
Ceto Italiako udalerri bat da. Bresciako probintzian kokatuta dago, Lombardia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Koldo Biguri
Juan Luis "Koldo" Biguri Otxoa de Eribe (Gasteiz, Araba, 1962ko abuztuaren 25a) euskal idazlea, euskaltzain urgazlea eta itzultzailea da. Jaioterrian Euskal Filologia ikasi ondoren, itzulpengintzan dihardu 1992az geroztik. Txikipediaren bultzatzaileetako bat da.
Unibertsitateko irakaslea
2000. urtean, Euskal Morfologiako irakasle aritu zen Napoliko Unibertsitatean. eta gaur egun, Euskal Herriko Unibertsitateko Letren Fakultatea n irakasten du.
Itzultzaile eta interprete
Itzuli dituen liburuak 50 baino gehiago dira. 1992an hasi zen literatura itzultzen, gehienbat literatura italiarra. Euskal Itzultzaile, Zuzentzaile eta Interpreteen Elkarteko (EIZIE) lehendakaria 2000-2002 bitartean, eta Senez aldizkariko zuzendaria 1994-1999 bitartean. Euskaltzain urgazle izendatu zuten 1996ko martxoaren 29an. Euskal itzultzaile aitzindarien memoria historikoa lantze dabil, Lurdes Auzmendirekin batera, EIZIEk argitaratzen duen “Itzulpen Antologia” bilduman.
Itzulpenak
Literaturako lan ugari euskaratu ditu Bigurik; batez ere, XX. mendeko italierazko lanak:
Puygros
Puygros Frantziako udalerria da, Savoia departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Gaspar Castellano y de Gastón
Gaspar Castellano y de Gastón (Ejea de los Caballeros, Zaragozako probintzia, 1928ko maiatzaren 18 -2019ko apirilaren 21) abokatu eta eskuineko politikari espainiarra izan zen; Nafarroa Garaiarekin eta UPN alderdiarekin lotura zuzena izan zuen. 1981 eta 1982 artean Aragoiko Gobernuaren Presidentea izan zen. Nafarroan Baztango zinegotzia eta Nafarroako Gorteetan parlamentaria gisa 1995tik 1999ra aritu zen.
Biografia
1928an La Berné herri hustuan jaio zen, Ejea de los Caballeros herrian, Zaragoza. Aitaren familiak Tuteran zuen bere jatorria. Bere ama Iruritakoa zen eta bertan eman zuen Castellanok bere haurtzaroa. Zaragozako Unibertsitatean zuzenbidea ikasi zuen eta Doktoreago ikasketak burutu zituen. Administrazioan kargu ugari bete zituen ondoren eta Zaragozako Zuzenbideko Fakultatean irakasle lana egin zuen. Politika mailan Zaragozako Diputazioan Ahaldun Nagusia izan zen. Franco hil ondoren UCD alderdiaren militantea izan zen. Aragoiko autonomian Diputazioaren eta Gobernuaren presidentea izan zen 1991tik 1992ra, lurralde horren Autonomia Estatutua eztabaidatzen zen garaian. 1995tik 1999ra Baztanen zinegotzia eta Nafarroako Parlamentuan parlamentaria izan zen, biak UPN alderdiaren eskutik. 1999tik Euskal Herriko Unibertsitatean irakasle izan zen. Historia Doktoreago tesia Opusen Nafarroako Unibertsitatean egin zuen, Baztango Gaston de Iriarte familiari buruzko ikerketa lana eginez. 2006an irakurri zuen. Hil zenean bere gorpuzkinak Baztanera eraman zituzten, familiaren hilobira.
Puygros
Biztanleria
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 178 etxebizitza zeuden, 136 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 32 bigarren erresidentzia ziren eta 10 hutsik zeuden. 168 etxeak ziren eta 9 apartamentuak ziren. 136 etxebizitza nagusietatik 115 bere jabearen bizilekua ziren, 16 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 3 etxek bi zituzten, 17 etxek hiru zituzten, 34 etxek lau zituzten eta 80 etxek bost zituzten. 118 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 52 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 76 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 234 ziren, horien artean 182 aktiboak ziren eta 52 inaktiboak ziren. 182 pertsona aktiboetatik 174 lanean zeuden (98 gizon eta 76 emakume) eta 9 langabezian zeuden (3 gizon eta 6 emakume). 52 pertsona inaktiboetatik 16 erretiraturik zeuden, 21 ikasten zeuden eta 15 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Puygros udalerrian 143 unitate fiskal zeuden, 378,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.994 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 13 komertzioetatik, 6 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 garraio enpresa zen eta 5 zerbitzu enpresak ziren.
Amélie Helga Lundahl
Amélie Helga Lundahl (Oulu, 1850eko maiatzaren 26a - Helsinki, 1914ko abuztuaren 20a) finlandiar margolaria izan zen.
Estocolmoko Arte Ederretako Eskolan ikasi zuen, eta gero Parisko Académie Julian- en ikasketak jarraitzeko beka lortu zuen. 1870eko hamarkadan Bretainiara egindako bisitaren ondorioz paisaiak eta erretratuak margotzen hasi zen.
Puygros
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 6 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 zurgina, 1 iturgina, 2 argiketariak eta 1 eraikuntza enpresa.
2000. urtean Puygros udalerrian 18 nekazaritza-ustiategi zeuden, 385 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Astrofotografia
Astrofotografia astroen argazkietan oinarritzen den astronomiaren alorra da. Xafla fotometriko baten sentikortasuna begiarena baino txikiagoa da, baina argi gutxi ematen duten iturburuetatik iristen diren fotoiak jasotzeko aukera ematen du (esposizio-denbora luzea erabiliz gero, giza begiak hautematen ez dituen erradiazio ikusgai ahul-ahulak ere agertzen baita argazkian). Teleskopio handiek begiak baino fotoi-kopuru handiagoa jasotzen dute, eta fotografia-tresna bat erantsita gizonaren begiak berez ikusi ezin dituen izarrak ikusteko aukera ematen du. Aurrerapen handiak izan dira astronomiaren alor horretan, argitasuna biderkatzeko tresnak aurkitzea batez ere.
Gaur egun, sistema digitalak erabiltzen dira (CCD edo CMOS zirkuitu integratuak), eta iragazki bereziak erabiltzen dira nahi den espektro-lerroaren argazkia egiteko; hala, argi-iturriaren konposizioari buruzko informazioa lor daiteke.
Bulls Gap (Tennessee)
Bulls Gap Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Hawkins konderrian kokatuta dago, Tennessee estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Boaedon virgatus
Boaedon virgatus Boaedon generoko animalia da. Narrastien barruko Lamprophiidae familian sailkatuta dago.
Styloctenium wallacei
Styloctenium wallacei Styloctenium generoko animalia da. Chiropteraren barruko Pteropodidae familian sailkatuta dago.
NGC 1595
NGC 1595 galaxia bat da, Caelum konstelazioan. John Herschelek aurkitu zuen n.
Sozion Alexandriakoa
Sozion Alexandriakoa izenez bi pertsonaia ezberdin ezagutzen dira:
Milan-San Remo
Milan-San Remo Italia ko txirrindulari lasterketa klasiko bat da. Egun bakarreko lasterketen artean luzeenetako bat da, 290 kilometro ingururekin. Lehen edizioa 1907an egin zen. Italian antolatzen diren egun bakarreko lasterketetan, ospetsuena eta garrantzitsuena da.
Txirrindularitzako monumentuak izenaz ezagutzen diren bost proba klasikoetako bat da, Flandriako Tourra, Paris-Roubaix, Lieja-Bastogne-Lieja eta Lonbardiako Giroarekin batera. Munduko Txirrindularitza Koparen zati izan zen hura ospatu zen denbora guztian zehar (1989-2004), baita UCI Pro-Tourrekoa (2005-2007) eta UCI World Ranking/UCI World Tourrekoa ere (2009tik aurrera).
Haren garrantziagatik, Clasicissima izenaz ezagutzen da, baita Udaberriko lasterketa izenaz ere, urtero martxoaren azkenaurreko larunbatean egiten baita, eta Milan go hotzetik liguriar Rivierako eguzkitara pasatzen da.
Eddy Merckxek hamaika aldiz parte hartu zuen proba horretan, 1966 eta 1976 bitartean, eta zazpitan irabazi.
Ibilbidea
Lasterketaren ibilbidea oso gutxi aldatzen da urtetik urtera. Oso ikusgarriak dira Sanremora iritsi aurreko azken kilometroak: hor, txirrindulariak itsasotik oso gertu pasatzen dira. Alabaina, azken urteetan helmuga ez da beti toki berean egon.
Azken 30 kilometroetako Cipressa eta Poggio muinoak txirrindulariek gainditu behar dituzten mendaterik garrantzitsuenak dira, baina pelotoia hausteko modukoak ez direnez, talde nahiko handi bat iristen da helmugara, eta garailea talde-sprint masibo handian erabakitzen da.
Roque Mesa
Taldeak
Roquek hurrengo taldeetan jokatu du:
Saint-Aubin-lès-Elbeuf
Saint-Aubin-lès-Elbeuf Frantziako udalerria da, Itsas Sena departamenduan dagoena, Normandia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Aubin-lès-Elbeuf udalerrian erroldatutako biztanleak 8.097 ziren. Familiak 3.429 ziren, horien artean 1.027 pertsona bakarrekoak ziren (442 bakarrik bizi ziren gizonak eta 585 bakarrik bizi ziren emakumeak), 1.062 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 945 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 395 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 3.680 etxebizitza zeuden, 3.470 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 20 bigarren erresidentzia ziren eta 190 hutsik zeuden. 2.124 etxeak ziren eta 1.543 apartamentuak ziren. 3.470 etxebizitza nagusietatik 1.957 bere jabearen bizilekua ziren, 1.455 alokairuan okupaturik zeuden eta 58 doan lagata zeuden; 18 etxek gela bat zuten, 223 etxek bi zituzten, 854 etxek hiru zituzten, 1.194 etxek lau zituzten eta 1.181 etxek bost zituzten. 2.287 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 1.868 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 1.126 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 5.230 ziren, horien artean 3.593 aktiboak ziren eta 1.637 inaktiboak ziren. 3.593 pertsona aktiboetatik 3.109 lanean zeuden (1.634 gizon eta 1.475 emakume) eta 485 langabezian zeuden (228 gizon eta 257 emakume). 1.637 pertsona inaktiboetatik 549 erretiraturik zeuden, 520 ikasten zeuden eta 568 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Aubin-lès-Elbeuf udalerrian 3.468 unitate fiskal zeuden, 8.033 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.279 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 260 komertzioetatik, 5 erauzte enpresak ziren, 5 janari enpresak ziren, 5 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 1 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresa zen, 27 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 23 eraikuntza enpresak ziren, 47 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 17 garraio enpresak ziren, 12 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 5 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 20 finantziazio enpresak ziren, 4 higiezinen enpresak ziren, 27 zerbitzu enpresak ziren, 45 administrazio publikoko enpresak ziren eta 17 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 55 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 posta bulegoa, 2 banku bulegoak, 2 funerariak, 5 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 autoeskola, 3 igeltseroak, 3 margolariak, 2 zurginak, 6 iturginak, 3 argiketariak, 3 eraikuntza enpresak, 10 ile apaindegiak, 1 albaitaria, 2 aldi baterako lan enpresak, 5 jatetxeak, 2 higiezinen agentziak, 1 tintoreria eta 2 apaindegiak.
2009an zeuden 17 establezimendu komertzialetatik, 2 supermerkatuak, 2 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 5 okindegiak, 3 harategiak, 1 arraindegi zen, 2 liburu dendak eta 2 lore-dendak ziren.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an tratamendu laburretarako ospitale 1, urgentzia zentro 1  bat, amatasun-klinika 1  bat, 4 botika eta anbulantzia 1  bat zegoen.
2009an 3 haur-eskola eta 4 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Saint-Aubin-lès-Elbeuf udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 372 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Holzminden
Holzminden Alemaniako herri bat da, Saxonia Beherea estatuan kokatua, Ipar Renania-Westfalia estatuarekin duen mugatik gertu, Weser ibaiaren ibilbidean.
Historia
Herri honi buruzko lehen aipamena, IX. mendean dago, Holtesmeni izenarekin, baina izen hau, ez dagokio, zehazki, oraingo Holzmindeni, Altendorf herrixkari baizik. Herrixka hau, Holzminden herriarekin batu zen 1922an.
Kathetostoma binigrasella
Kathetostoma binigrasella Kathetostoma generoko animalia da. Arrainen barruko Uranoscopidae familian sailkatzen da.
Lamprophis capensis
Lamprophis capensis Lamprophis generoko animalia da. Narrastien barruko Lamprophiidae familian sailkatuta dago.
Hemerorhinus opici
Hemerorhinus opici Hemerorhinus generoko animalia da. Arrainen barruko Ophichthidae familian sailkatzen da.
Kathetostoma canaster
Kathetostoma canaster Kathetostoma generoko animalia da. Arrainen barruko Uranoscopidae familian sailkatzen da.
Nikolai Rimski-Korsakov
Nikolai Andreievitx Rimski-Korsakov (Tikhvin, Errusiar Inperioa, 1844ko martxoaren 18agreg./martxoaren 6ajul. – Liubensk, Errusiar Inperioa, 1908ko ekainaren 21agreg./ekainaren 8ajul.) errusiar musikagile, orkestra-zuzendari eta pedagogoa izan zen, Bostak musikagile taldekoa.
Oso egile emankorra izan zen. Orkestrarako musika landu zuen bereziki eta maisuki ("Capriccio Espagnol" eta "Scheherazade").
Bizitza eta obra
1856. urtean San Petersburgoko itsasoko armadaren eskolan sartu zen.
1861. urtean Balakirev musikagilea ezagutu zuen eta musika ikasketak osatu zituen harekin. Urte berean Bosten Taldean sartu zen.
1871. urtean San Petersburgoko kontserbatorioko konposizio eta orkestrazio irakasle izendatu zuten. 1873. urtetik aurrera karrera militarra utzi eta musikari emana bizi izan zen; aldi berean Musorgskiren eta Borodinen lanak orkestrarako moldatu eta osatu zituen.
1886-1900. urteetan orkestra zuzendari gisa aritu zen, batik bat Parisen.
Rimski-Korsakovek ikasle ugari izan zituen, besteak beste: Liadov, Stravinski, Ippolitov-Ivanov, Miskovski, Prokofiev, Respighi eta Glazunov.
Rimski-Korsakoven obrak mendebaleko teknikak eta errusiar sena elkartzen ditu; musika tresnen laguntza, bestetik, aberastasun handiz erabiltzen du.
Rimski-Korsakoven lan nagusiak dira: operak: Ivan Izugarria (1868-1872); Maiatzeko gaua (1878); Elurrezko emaztegaia (1880-1881); Mlada (1889-1890); Sadko (1894-1896); Mozart eta Salieri (1897); Kitezen hiri ikustezinaren elezaharra (1903-1904); Urrezko oilarra (1907); orkestrarako, Sadko (1867); Espainiar kapritxoa (1887); Scheherezade (1888); ahotserako lan asko, pianorako kontzertuak, ganbera musika, 100 bat doinu eta 150 bat errusiar herri kantuen moldaketa.
Harmonia eta orkestrarako musikagintzari buruzko liburuak idatzi zituen.
Jean Marais
Jean Marais, izen osoz Jean Alfred Villain-Marais, (Cherbourg, 1913ko abenduaren 11a - Cannes, 1998ko azaroaren 8a) aktore frantsesa izan zen. Zinema eta antzerki zuzendari ere jardun zuen; horretaz aparte idaztea eta pintatzea gustuko izan zuen. Frantziako eta Europako zinema zuzendari onenekin egin zuen lan: Guitry, Cocteau, Renoir, Demy, Lelouch, Bertolucci, Delannoy, Clément, Pabst, Lacombe, Visconti, Gance...
Bizitza
Antzerkirako ikasketak egin eta lanean hasia bazen ere, ez zuen arrakastarik lortu harik eta 1937an Jean Cocteau ezagutu zuen arte. Beronek abiaraziko du ganoraz Maraisen ibilbidea zinema eta antzerkiaren munduan, aurretik figurazio lan bakanak eginak bazituen ere. Euren artean berehala sortu zen maitasun harremana, Cocteau hil bitartean iraun zuena (1963). Zuzendariak eskaini zion lehen lanean ez zuen tutik ere esaten, hain zen eskasa Maraisen ahotsa. Hori zuzendu asmoz erretzeari ekingo dio eta itxura batean ahotsa aldatu zitzaion.
1944an Arnaud et Artémideu antzezlana prestatzen eta eskaintzen saiatu zen. Frantzia okupatu hartan, kolaborazionistek boikota egin omen zioten, eta bertan behera utzi behar izan zuen ikuskizuna. Marais, dena den, nazien kontrako erresistentziarako ikur bilakatu zen.
La Belle et la Bête (1946), Les Parents terribles (1948) eta Orphée (1949) filmak dira Marais eta Cocteauren arteko lanean mugarri. Bai kritikak, bai ikusleek oso ondo hartu zituzten aipatu filmak eta aktorearen lana. 1950etik aurrera beste zuzendari batzuen eskutik egin zuen lan: Luchino Visconti, Jean Renoir, edo Sacha Guitry, besteak beste. 1959an berriro egingo du lan Cocteaurekin Le testament d'Orphée filmean. Tartean antzerkiari eskainiko dizkio bere eginahal gehienak.
1960tik aurrera ostera ere arituko da zineman eta munta apaleko abenturazko filmetan ikusiko dugu, ezpatariarena egiten behin baino gehiagotan. Sasoi honetan ere aipatzekoa da Fantômas pertsonaiari eskainitako trilogia (1964-1966).
NA-137
—Burgi-Izaba-Frantzia errepidea edo Zigoze-Ereta errepidea— Nafarroa Garaiko errepide bat da. Errepidea Zigoze eta San Martingo Harria lotzen du, Burgi, Erronkari eta Izaba zehartzen.
Jean Marais
Bizitza
Hortik aurrera antzerkia izango du lanerako esparru eta gutxi dira zinemara egindako itzulerak; ez, haatik, nolanahikoak. Hortxe dira Jacques Demy, Claude Lelouch edo Bernardo Bertolucci zuzendari ospetsuekin eginiko lanak.
Jean Mareis 1998ko azaroaren 8an hil egin zen Cannesen, bihotzekoak jota.
NA-137
Historia
Erronkaribarreko bide zaharra ibilgailuen zirkulaziora egokitzearen emaitza da errepidea.
Udalerriak
Hauek dira errepideak zeharkatzen dituen udalerriak:
Trafikoa
Nafarroako Gobernuak lau extazio ditu errepide horretan. Burgi, Erronkari, Urzainki eta Izaba herriaren ingurunuetan daude kokatuta.
Dinamo Mosku Bandy Club
Dinamo Mosku Bandy Club Errusiako bandy talde arrakastatsuena da, Munduko onenetakoa ere bai Dinamo Mosku talde kirolanitzaren bandy atala da. Mosku hirian du egoitza.
Bandy Txapeldunen Kopa
Bandy Txapeldunen Kopa urtero jokatzen den taldeen arteko bandy txapelketa da. Suedia eta Errusiako talde onenek bakarrik hartzen dute parte, Suediako zortzi taldek eta Errusiako lauk. Inoiz Finlandiako talderen bat gonbidatu dute. Edsbyn hirian jokatzen da. Aurredenboraldiko txapelketa izaten da, irailean jokatzen dena.
Misfits (telesaila)
Misfits britainiar telesail bat da, Howard Overmanek E4 katearako sortua.