cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Velebit
Senj aldean hasten da eta 145 kilometro hegoalderantz egin ondoren Knin ondoan bukatzen. Adriatikoaren aldean mendilerroak labar biluziak ditu eta barnealdeko maldak basoek estaltzen dituzte.
Mendi garaienak
Mendirik garaienak Velebit hegoaldean daude.
1534ko konklabea
1534ko konklabea aita santua hautatzeko egindako bilera izan zen. Bileraren lekua Jauregi Apostolikoa (Erroma) izan zen eta Paulo III.a hautatu zuten aita santu gisa.
Serrasalmus auriventris
Serrasalmus auriventris Serrasalmus generoko animalia da. Arrainen barruko Serrasalmidae familian sailkatzen da.
The Darkest Hour (filma)
The Darkest Hour (euskaraz Ordurik Ilunena), 2011ko Chris Gorak estatubatuarrak zuzendutako zientzia-fikziozko thriller film bat da. Emile Hirsch, Olivia Thirlby, Max Minghella eta Rachael Taylor aktoreek antzeztu zuten.
Yamparáez probintzia
Yamparáez probintzia (Provincia de Yamparáez) Boliviako Chuquisaca departamenduko probintzia bat da. 1472 km²ko azalera du eta 2001eko erroldaren arabera 29567 biztanle zituen.
The Darkest Hour (filma)
Argumentua
Errusia, Mosku, estatubatuar gazte talde bat hirira iristeko unean estralurtarren inbasio bat hasi da. Errusiar Historiako bero olatu handienetakoan termometroek 40 gradutara iritsi dira. Bi gazte polizia auto batean azpian mugikorrerako kobertura bila dabiltz, eta huts-hutzik dagoen Plaza Gorria abandonatuko dute. Ez daude bero zakarretik babesteko itzal baten bila, estralurtar kamuflatuek atzeman ez ditzaten ihesi baizik. Duela egun batzutetatik, gazte hauek eta beren lagunak lurpean babestera derrigortuak egongo dira, hiria, nahiz gainontzeko mundua, estralurtarrek sarraskitu baidute. Orain ezkutatu egin beharko dute, hornigai gutxi dituzte eta etsi-etsian leku seguru bat topatu nahi dute, moskutar turismogune nagusienean topatzea zaila dena.
Orxeta
Orxeta Valentziako Erkidegoko udalerria da, Marina Baixa eskualdean eta Alacanteko probintzian kokatua.
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 870 biztanle zituen.
Daichi Fukushima
Daichi Fukushima (福島 大地, 1977ko abuztuaren 1a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Ventforet Kofu.
Aranburu Farmazia Museoa
Botikan sartu, eta bertan urte luzeotan barrena erabili izan diren produktu eta lanabesak aurkituko ditugu. Azken mendean sendagaiek bizi izan duten eboluzioa erakutsi nahi dugu; lehengo produktu naturalen ordez produktu kimikoetarainoko bilakaera, formula magistralen ordez espezialitate farmazeutikoetara. Gainera, farmazialarien lanbideak analisien arloarekin eta beste arlo zientifiko batzuekin izandako lotura aurkeztu nahi izan dugu
1549–50eko konklabea
1549–50eko konklabea aita santua hautatzeko egindako bilera izan zen. Bileraren lekua Jauregi Apostolikoa (Erroma), Cappella Paolina izan zen eta Julio III.a hautatu zuten aita santu gisa.
Totalitarismo
Diktadura eta despotismoaz haratago, estatu totalitarioek helburu jakin bat izaten dute, industrializazioa edo beste herri bat menderatzea, adibidez, eta estatuaren baliabide guztiak horren mende jartzen dituzte; legezko erakunde politiko guztiak desagertarazi eta guztiz berriak diren beste batzuk ezartzen dituzte, eta ohitura politiko eta judizial guztiak baztertzen dituzte. Hasieran, herritarren partaidetza bultzatzen da, eta geroago nahitaez eskatzen da. Indarkeria eta giza eskubideen urraketa estatuaren helburua lortzearren justifikatzen dira. Horretarako, polizia lege eta arauetatik kanpo aritzen da. Bestalde, legegintzaren ardura pertsona bakar batean biltzen da. Figura horien boterea esparru guztietara hedatzen da, bereziki propagandaren eta liderraren kultura.
Estatu totalitarioen adibideak izan dira Alemania Nazia (1933-1945 bitartean) eta Sobietar Batasuna, Iosif Stalinen mende (1924-1953 bitartean), biak alderdi bakarrean eta lider karismatiko batean oinarriturik. Bi kasuetan estatuak herriaren erabateko babesa eskuratu zuen bere buruzagiaren bitartez. Baina babes hura ez zen besterik gabe gertatu, komunikabideen eta garraio sistema berrien bultzadaren eraginari esker baizik.
Villaverde de Pontonesko geltokia
Villaverde de Pontones Espainiako Kantabriako probintziako tren geltoki bat da, udalerrian kokatuta dagoena.
Egoera
Geltokia honako burdinbide hauen ibilbidearen zati da:
Mullaghmore penintsula
Mullaghmore penintsula edo Mullahmore lurmuturra, An Mullach Mór, Mullaghmore Peninsula edo Mullaghmore Head, Irlandako mendebaldeko Sligo konderriaren iparraldeko kostaldean dagoen penintsula txiki bat da.
Penintsulako herri bakarra Mullaghmore da eta alde banatra bi hondartza bikain ditu. Handik Ben Bulben eta Dartry mendien ikuspegi bikaina dago.
Bertan, Classiebawn gaztelua dago.
Guria ostatuan
Guria ostatuan, Ruper Ordorikaren hamabostgarren diska da, 2016an argira ateratakoa. Azalaren diseinua Carmelo Ortiz de Elgearen margolana baten moldaketa da. 2017ko azaroaren 29an Euskal Herriko Musikaren Bulegoaren saria jaso zuen. Musika beltzaren zenbait elementu erakusten ditu. Estudioan Live formula erabiliz grabatu zen, hau da, zuzenean.
Ezaugarriak
Diskoa Ruper Ordorikaren ohiko elementuak erakusten ditu: musika lehuna, kantak musika tresnekin oso lagundua. Guria Ostatua Oñatin benetan esistitu zen baina diskoan elementu sinboliko gisa agertzen da: Guria elkarrekin egoteko espazio babestua da, zatatatik hurrun dagoena. Diskoan entzuten den bateria Van Morrisonen Astral weeks disko mitikoan erabiliz zen.
Abestiak
Kanta gehienak Ruper Ordorikarenak dira:
Gonyosoma oxycephalum
Gonyosoma oxycephalum Gonyosoma generoko animalia da. Narrastien barruko Colubridae familian sailkatuta dago.
Keita Tanzawa
Keita Tanzawa (丹沢 啓太, 1977ko abenduaren 27a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Ventforet Kofu.
Pentsamendu ekonomikoaren historia
Pentsamendu ekonomikoaren historiak ekonomia politikoaren garapena aztertzen du, pentsamendu espezifiko honen jatorritik gaur egunera arte, sistema ekonomikoari buruzko hainbat teoria edo ikuspegi aztertuz.
Antzinaroa
Ekomomiaren gaineko lehen pentsamendua lotua zegoen eguneroko bizitzarekin. Ekonomia oraindik ez zen autonomoa, lehenengo eztabaidak lotuago baitzeuden moralarekin teoriarekin baino; aberastasuna sortu eta handiagotzea ez ziren ardatza gogoetetan, batez ere antzinakoen iritziz gizakiak ezin omen zuelako munduaren antolamendua aldatu. Merkataritza, prezioen gorabeherak, dirua, maileguaren interes tasa edo halako merkataritza edo finantza jokabide batzuen gaineko iritzi morala zen funtsezkoena; eta hori guztia bideratuta zegoen batez ere moral zein jokabide arau erabilgarriak formulatzera.
Ekonomiari buruzko kontzeptu zaharrenetakoak agertzen dira, adibidez, Hesiodoren lanetan, Teogonia eta Lanak eta egunak. Teogonian, Pandoraren mitoaren istorioan, Pandoraren kutxatik askatzen diren gaitzen artean eskasia ere badago. Eskasirik gabe ez legoke trukerik eta preziorik ere. Lanak eta egunak idazlanean, nekazaritza enpresa baten kudeaketari erreferentzia eginez, eraginkortasunaren kontzeptua agertzen da. Xenofontek, Ekonomiko lanean alderdi ekonomikoaren garrantzia azpimarratzen du, ez bakarrik familiaren kudeaketari dagokionez (hitzaren etimologia greziar zehatzean, alegia), baizik eta kontzeptu hori armada eta estatua bezalako entitate kolektiboetara zabalduz. Grezieraz, - Oikos ( "etxe", baita "familia jabetza" gisa ekarri). eta nomos - (arau, legea) dira ekonomia hitzaren jartorria.
Nekazaritzako lan banaketa antolatuak lurraren produktibitatea areagotzea ekarri zuela ere ulertu zuen Xemofontek.
Aristotelesek truke edo merkataritza "naturala" eta "ez naturala" banatu zituen, non lehena gizakiaren behar primarioen asetzeari zegokion, eta, beraz, fisikoki mugatua zen; baina bigarrenak, berriz, finantza-funtzioa zuen eta, beraz, potentzialki izaera mugagabea zuen. Aristotelesek epai etiko bat ere eman zuen zuen, merkataritza eta diruaren erabilera bidezkotzat jotzekotan, bakarrik oinarrizko beharrak asetzeko esparru "naturala" onetsiz.
Erdi aroa
Aristotelesen gogoetak eskolastikaren tradizioak beretzat hartu zituen, batez ere Tomas Akinokoarekin ( 1225 - 1274 ). Erdi Aroan, beraz, eztabaida teologikoa nagusitu zen lukurreria (maileguak interesetan) eta saltzailearentzako sari justua bezalako gaietan. Geroago ( XVI. mendea ) Tomas Akinokoaren irakaspenak Salamancako eskolak hartu eta garatu zituen. Erdi Aroan, arabiarrek ere ekonomiaz jardun zuten. Hain zuzen ere, Tunisko Ibn Khaldunek ( 1332 - 1406 ) teoria politiko eta ekonomikoari buruz idatzi zuen bere Prolegomena lanean. Testu horretan biztanleriaren dentsitatea lanaren banaketarekin lotu zien, eta horrek hazkunde ekonomikoa eragiten zuen biztanleriaren hazkundearekin zirkulu birtutetsu bat sortuz. Khaldun-ek asmatu zuen baita ere egun Laffer-Khaldun kurba izenez ezagutzen den kontzeptua: hau da, zerga-sarrerak zerga-tasekin lotzen dituen alderantzizko u itxurako funtzioa.
Aro modernoaren hastapenak
Kapitalismoaren lehen zantzuak hastearekin batera, behar besteko baldintzak egongo dira zientzia hausnarketa egin ahal izateko ekonomiaren berezko funtzionamendu legeen gainean. Kontestu horretan protestantismoak merkataritza askearen lehen formulazio batekin lagundu zuen, geroago Hugo Grotiusek ( 1583 - 1645 ) termino normatiboetan formulatua.
Faktore historikoak funtsezkoak izan ziren gainera burgesia klase sozial moduan jaiotzea, denboraren joanean nagusi bilakatuko dena; haren jarduera kapitala metatzean eta balioztatzean oinarrituko da. Estatu modernoak sortzen joan zirenez, eta hauen helburuetrako bat botere ekonomikoa handitzea izanik, horrek ere lagundu zuen ekonomia jardueraren logika eta aberastasuna sortu eta bereganatzeko modalitateak gogoeta gisa erabiltzera, eta XVII. mendetik aurrera ekonomia ikerketak ugaritu egin ziren.
Merkantilismoa
Eskola bereziki interesgarria da merkantilismoarena, ekonomiaren teoria espezifikoa formulatzeko lehenengo saioa izan zelako. Ordu arte, ekonomiak etxeko gestioa baino ez zuen kontuan izaten, baina hortik aurrera gizarte osoari heldu zion.
Garai hartan diruaren zirkulazioa ia metal preziatuetara mugatzen zen eta herri batzuek, Ingalaterra barne, urre edo zilar mea ustiagarririk ez zeukatenez gero, beste herrietatik lortu behar izaten zuten. Helburu merkantilistak lortzeko, estatuak eskuhartze handia izan behar zuen ekonomia jardueran, bai industria nazionala sustatuz, bai nazioarteko merkataritza arautuz, inportazio gastuak gutxitu beharra baitzegoen (hainbat salgairen inportazioari muga arantzel handiak ezarriz, ahalik eta gehien mugatzearren), eta horretarako enpresa nazionalak sustatu eta babestu ez ezik, esportazioak ere bultzatu behar izan zituzten (ekoizkin nazionalak atzerrira ateratzeko dirulaguntzak emanda).Inportatzen zena baino gehiago esportatuz soberakina lortzea zen helburua, hau da, merkataritza balantzan superabita lortzea urrea erakartzeko modu bat zen eta, ondorioz, herria aberasteko.
Eskola merkantilista nazionalak
Merkantilismoa politika ekonomiko nagusia izan zen Europan bi mendetan baino gehiagotan, eta estatuz estatuko eskola sorta bat sortu zuen, denek ideia bateratu bat zutela, alegia, zenbat eta urre eta metal preziatu gehiago lortu, orduan eta aberatsagoa herria. Merkantilismo ingeles edo holandarra izan zen merkantilistena, analisi onduen eta garbienak egin zituena. William Petty, Thomas Mun eta Josiah Child izan zituen ordezkari nagusiak.
Merkantilismo espainiarra izan zen agertzen lehena eta protekzionismorantz jo zuena, urrea atzerrira eraman ez zezaten. Korronte honetako pentsalariak izan ziren Luis Ortiz, Juan de Mariana eta Damián de Olivares.
Merkantilismo frantziarrak industrializazio publikoa iragarri zuen nolabait, eta bere ordezkaritzat jo daitezke Jean-Baptiste Colbert (nahiz eta bere ikuskera partikularrari colbertismo ere esaten zaion), Antoine de Montchrestien eta Jean Bodin.
Fisiokrazia
Fisiokraziaren eskolak Frantziako erresuman baino ez zuen eraginik izango eta hamarraldi batzuetan besterik ez, eta hala ere oso interesgarria da ekonomia ideiak nola aurreratu ziren aztertzeko. Eskola horrek, izadi jakintzen analogiaz baliatuta, ekonomia jarduera gobernatzeko legeak aurkitzea zuen helburu nagusia, eta, gainera, lege horiek mundu zabalean baliagarri izatea.
Fisiokratek aurpegi eman zioten Frantziako agintean Colbert-ek bultzaturiko politika merkantilistari, frantziar industria bultzatu baitzuen nekazaritzaren kaltean, sektore honek jasan behar izan zituelako zerga zamarik handienak, ia bertan behera lagata egoteaz gainera. Fisiokratek naturara itzuli beharra aldarrikatu zuten, eta nekazaritzari zeregin erabakigarria aitortzen zioten; hala, nekazaritza erreforma egin beharra azaltzen zuten, Erdi Aroko nekazaritzaren hondar guztiak kentzearren.
Korronte honetako erdigunea François Quesnay-k (Luis XV.aren gorteko medikua) idatziriko lan bakarra da, Tableau Economique, non konparatzen baititu giza gorputzaren funtzionamendua eta gizarte jardueraren antolamendua. Haren koadroa makroekonomia ereduaren lehenengo adierazpentzat jo daiteke, Quesnayren iritziz, ekonomia jarduera sistema da, diru fluxuzko zirkuitua, ekonomia sektoreen elkarrekiko mendekotasunaren adierazgarria.
Pentsamolde honen iritziz, nekazaritza da ekonomiaren sektore sortzaile bakarra, alegia, besteen euskarri den soberakinaren sortzaile bakarra eta, ideia hori abiapuntutzat hartuta azalduko dute aberastasunak nola zirkulatzen duen garai hartako gizartea osatzen zuten klaseen artean, nekazariak (balio iturriarekin zuzenean lan egiten dutenak) ez ezik, eskulangileak (klase elkorra, beren ustez, lehendik naturan ziren gauzak eraldatu besterik egiten ez dutelako) eta lurren jabeak (sortutako soberakinetik bizi dira) ere bereizten baitituzte.
Gainera, ordena naturalean oinarritutako sistema ekonomiko baten funtzionamendua azaltzeko arrazoibide deduktiboa baliagarria zela frogatzen aitzindari izan ziren fisiokratak.
Horrela ikusita, ekonomilariaren zeregina natura ordena hori aurkitzea izango da, gobernariarena, aldiz, inongo mugarik gabe jarduten uztea izango da, Estatuaren berariazko eskuhartze guztiek nahastu egingo baitute natura ordena hori. Hara hor, beraz, “laissez-faire, laissez-passez” esamoldearen zergatikoa, ekoiztu eta saltzeko askatasuna aldarrikatzen duena korporazio, aduana eta abarrak antolatzeko arauen gainetik.
Eskola klasikoa, kapitalismoaren formulazio teorikoa
XVIII. mendetik aurrea hainbat gauza aldatuko dira, Europako biztanleria gehituko da eta, ondorioz, baita oinarrizko ondasunen eskaria ere; nekazaritza feudalak ezin dio eskari berriari erantzun, manufakturak antolatzen ahaleginduko dira, eskari handiago hori ase nahian. Eskulangintzatik handizka manufakturatzera igarotzeko garaia da, hau da, industriaren jaiotza, kapitalismoaren hastapenak. Geroago, lurrun makina erabiltzeak ekonomia jarduera aldatuko du: industria aroa hasiko da.
Testuinguru horretan, XVIII. eta XIX. mendeetan, Ingalaterran eta Frantzian, egileek eskola klasikoa deitu izan dutena osatu zen. Ekonomilari klasikoak eraldatuz doan ekonomia baten lekuko dira, jarduera berriak abiarazteak lekarkeen aberastasunaz liluraturik daude eta haiexek izango dira kapitalismo jaioberriaren defendatzailerik sutsuenak. Ekonomia hazkundeak luzaro iraunarazteko prozesuarekiko interesa izango da eskola klasiko horretako kideak batzen dituen lokarria.
Kezka nagusitzat erabiliko dituzte ekonomia hazkundeak epe luzera izan ditzakeen arazo eta ahalbideak, baita trukeak eskuhartze exogenorik gabe denok onura eskuratzeko moduan gauza daitezkeelako ustea ere.
Klasikoek merkatu librearen bertuteak aldarrikatu zituzten, baina oso oinarri desberdinak erabilita geroko ekonomilari belaunaldiek baliaturikoen aldean: klasikoen iritziz merkatu araugabeak garrantzi handiagoa izango du hazkunde mekanismo gisa ekonomia baliabideen banaketa hobetzeko jardunbide moduan baino.
Eskola horretako kide guztien ezaugarri hauek azpimarra ditzakegu, elkarren artean desberdintasun nabarmenak izan arren:
Teoria klasikoak funtsezko eginkizun ideologikoa izango du, klase menderatzaileen interesak arrazoitzen ahalegintzen baita, bereziki burgesia jaioberriarenak.
Adam Smith (1723-1790)
Adam Smithek 1759an argitaratuko du lehenengo lana, Sentimendu moralen teoria, eta liburu horretan saiatuko da gizarte ordena naturalaren izaera formulatzen, egilearen aburuz gizakiak boterea eta aberastasuna miresteko joera izatea delako gizarte ordenaren funtsa. Glasgoweko familia xume batean jaio zen Smith eta teologia ikasten hasi zen, baina berehala utzi zuen bide hori ekonomiari heltzeko.
Azken buruan, kapitalak produktibitatea gehitu dezake zereginak banatuta, zeren eta, Smith-ek azaltzen duenez, zereginak banatuta langileen trebetasuna eta espezializazioa areagotu ez ezik, denbora ere aurrezten baita, zereginetik zereginera igarotzerakoan izaten diren une hilak desagertzen direlako, eta, azkenik, horrelako antolamendu batek langileen sormena ere handitzen duelako.
Smith, ekonomilaria den aldetik, truke balioaz interesatuko da, ondasunen prezioa zehaztuko duen baloreaz, salgaien lan kantitatea delako trukea finkatzeko arau bakarra, lana delako bi gauza desberdinen arteko izendatzaile komuna. Balioaren kontzeptu horrek barneratzen ditu errentaren banaketa hastapen arautzaile nagusiak: balio lanaren teoriak azalduko digu zein den ondasunen balio naturala, hau da, ekoizpenean esku hartzen duten eragileak ordaintzeko behar den hura: lana, kapitala eta lurra. Eta kontestu honetan:
Malthus (1776-1834)
Egun Thomas Robert Malthus-en izena estuki datxekio malthusianismo deritzon kontzeptuari, hau da, ekonomia zein demografia hazkundeekiko mesfidantza halako bati, oso ondorio txarrak izan ditzakete eta. Pesimismoa guztiz gailentzen zaio bere arrazoiketa osoari, Adam Smith-ek ez bezala, ezein ekonomia aldaketaren osagai negatiboa aztertzen baitu. Malthusen lanik ezagunena Biztanleriaren hastapenaren gaineko saioa da eta 1798an argitaratu zen lehenengo aldiz. Liburuaren gaia garai hartako eztabaida guztietako muina zen; liburua kaleratu aurretik Ingalaterran berrantolatu berri zuten behartsuei laguntzeko legeria, familia ugariei sariak eta pizgarriak emateko, haiexek aberasten baitzuten herria semealabak mundura ekarrita; gainera garai bertsuan lehenengo biztanle errolda argitaratu zuten eta horretan egiazta zitekeenez, biztanleria nabarmen hazia zen XVIII.. endearen azken aldean (iritzi zabalduenak esan arren populazioa astiro gehitzen zela).
Malthus-ek azalduriko oinarrizko argudioaren arabera, biztanleria progresio geometrikoan hazten den bitartean, janari ekoizpena progresio aritmetikoan baino ez da gehitzen. Biztanleria gehitu ahala, lur berriak landu behako dira eta horiek gero eta elkorragoak izango dira, lurrak gero eta etekin txikiagoa ematen duela dioen legearen arabera.
Biztanleriaren eta ekoizpenaren hazkundeen erritmoen arteko aldeak pesimismo sakona sortuko dio Malthus-i; ez zuen inoiz pentsatu nolako aukerak eskain zitzakeen nazioarteko merkataritzak, ezta teknika aurreramenduak nolatan alda zezakeen janarien eskaintza.
Hori dela eta mekanismo arautzaile batzuk ezartzearen aldeko jarrera hartu zuen, hala nola jaiotzak borondatez mugatzea edo gizarte desberdintasunek beren hartan iraunaraztea.
Miseria populazioa arautzeko osagai onargarria da, ez dago zertan behartsuei lagundu, laguntzak gehiago ugaltzera adoretzen dituelako, eta azkenik miseria handituko baita biztanle guztientzat.
Jarrera hori ulertzeko beharrezkoa da garai hartako egoera gogora ekartzea, burgesia sistema kapitalista berria eraikitzen ari da eta aristokraziaren boterea aldarrikatzen du. Horretarako, aberastea eta klase nagusia izatea galarazten dizkion oztopo guztiak erauzi beharko ditu. Nekazaritzako eta industriako jarduera berriak eta nazio barneko zein nazioarteko merkataritza aberastasun iturburu berriak izango dira; behartsuak bigarren izango dira kezken artean, zeharrez baino ez dutelako metatzen lagunduko.
David Ricardo (1772-1823)
Bankari baten seme zen David Rivardo, eta ekonomiarako dohainak eta sena erakutsi zuen, baita negozio pertsonaletarakoak ere, ez oso gauza arrunta ekonomilarieen artean. 1817. urtean argitaratu zuen Ekonomia politikorako eta zerga sistemarako oinarriak lanak ekonomia ideien bilakaera baldintzatuko du, zenbateraino eta egun ere Ricardo-ren pentsamenduz beterik egoteraino. Ricardorengan Smith-en eta Malthus-en arrazoiketa ia osoa aurkitzen dugu, ordenamendu liberalaren eta jabetza pribatuaren justifikazioa, hain zuzen ere; nahiz eta teorietan aurrekoak baino urrunago doan eta ekonomia teoria, baita ekonomia marxista bera ere, zordun den harekiko.
Ricardo-ren ustetan, salgaiaren balioa adieraz daiteke hori ekoizten erabilitako lan faktorearen unitateen bitartez (zuzenean zein zeharka ezarrita, makinetan erabilitakoa gehituta). Gero, Ricardo-k bere buruari galdetuko dio ea zein den lurjabearen errentaren izaera (kontuan izanik rent hitz ingelesak alokairua ere esan nahi duela). Errenta izango da maizterrak ugazabari lurra lantzearen truke ordainduriko saria. Ricardoren errentaren teoriak esango digu ekonomia itxi batean kapitalaren ezein hedakuntzak hondar lurren lanaren produktibitatea murriztea ekarriko duela eta, lansaria aldatzen ez denez gero, murrizte horrek etekin tasa orokorra murriztuko duela, lurjabearen errenta gehituko den bitartean. Azal dezagun mekanismoa: halako populazio batek lurrik onenak lantzen hasiko da; biztanleria gehitu ahala, sailak luberritu beharko dira eta kalitate txikiagoko lurrak landu, etekin txikiagoa lortzeko; ekoizkinen prezioa aldatuko da etekinak gero eta txikiagoak direlako, prezioak finkatu beharko dira-eta, hain errentagarri ez den ustiapenaren kostuak berdintzeko lain. Sistema horrek aukera emango die lurrik onenen jabeei errenta bat eskuratzeko, hau da, lurrik txarrenaren ustiapen kostuaren (kostua produktuaren beraren prezioa da eta errenta, hutsaren hurrengoa) eta lurrik emankorrenaren kostuaren arteko aldea.
Ricardo-k azalduriko errentaren oinarria lur guztien emankortasuna berdina ez izatean datza. Lurrik txarrenak landu behar direnean, lurrok ekoizpen kostu handiagoa izango dute, eta ondorioz emaitzei merkatu prezio handiagoa ezarri beharko diete, ekoizpen kostuaren baliokidea. Prezioak lurrik txarrenen kostuaren arabera doitu behar izateak berez dakarkie errenta lurrik onenen jabeei, eta errenta hori lurjabeok eskuratuko dute. Ricardo-ren aburuz, “produktu naturalen balio konparatiboa gehituko du azken lurretan eginiko lan soberakinak eta ez jabeari ordaindu beharreko errentak”.
Errentaren teoriak erakutsitakoaren arabera, errentak eta nekazaritza produktuak batera gehitzen badira, erabat aldatuko da gizarte produktuaren banaketa: lurjabeen errentak gehitzen badira, janari ondasunen prezioaren mendeko lansariak ere handituko dira. Horrelako baldintzetan etekinak murriztuko dira eta kapital metaketa motelduko da, eta azkenik egoera egonkorra sortuko da, hau da, biztanleriak eta ekoizpenak beren hartan geratuko dira.
Aurrerapen teknikoak eta, batez ere, nazioarteko merkataritzak, atzerriko produktu merkeagoak mugarik gabe inportaturik, prezioen goranzko joera oreka dezakete.
Ricardo, hain zuzen ere, merkataritza librearen aldekoa da (mugak irekitzea, arantzel eskubideak iraungitzea) eta industriaren eta merkatari burgesen interesak aldezten ditu. Portugaleko ardoak eta Ingalaterrako oihalak adibidetzat hartuta, kanpo merkataritzaren Abantaila Konparatiboen Teoria prestatu zuen eta horren bitartez demostratu nahi izan zuen herri guztiek etekina eskura dezaketela merkataritzatik kostu erlatibo txikiak dauzkaten ondasunak esportatuz eta gero eta nazio kostu erlatiborik handienak dauzkaten ondasunak inportatuta. Horrela bi nazioekjasoko dituzte nazioarteko merkataritzaren abantailak.
Garai hartako eztabaidagai gehienetan, Ricardo-k pentsamolde klasikoaren joera nagusia onartu eta hedatu zuen; oro har gobernuak ekonomia jardueran esku hartzearen aurka agertu zen eta gogoz bultzatu zituen merkatu beregainaren bertuteak.
Jean-Baptiste Say (1767-1832)
Jean-Baptiste Say-k ezagutu zuen Frantziako egoera ekonomikoa ingelesaren oso bestelakoa zen; industrializazioa berriagoa zen eta ez halako basatia, demografia presioa ere txikiagoa. Ekonomia Politikaren Tratatua argitaratu zuen 1803. urtean eta liburuan Smith-en ekonomia liberalismoa eta iraultza frantziarraren ideia politiko eta filosofikoak, industria, jabetza pribatua eta lehia librea, bizi-bizi defendatu zituen.
J. B. Say-ren ekarririk garrantzizkoena merkatuen legea deritzona da eta ekonomia orekaren ideia azaltzen du. Lege horrek bi proposamen dakartza:
Marxismoa
Klasikoek kapitalismoaren jaiotza aurrerapenaren eta askatasunaren sinonimo gisa ezagutu bazuten ere, Karl Marx (1818- 1883) kapitalismoaren hedatze arinak sorturiko tentsioen lekuko izango da; haren aurkako jarrera hartuko du jabetza pribatua, indibidualismoa eta ekonomia liberalismoak direla eta, baita borrokatu ere lan esplotazioaren aurka eta ekonomia eredu zuzenagoaren alde.
Marxismoa ezin jo dezakegu ekonomia teoriatzat, gizartearen funtzionamenduaren gaineko kontzepzio globaltzat baino, eta hori dela bitarte ez ditu ekonomia gertaerak gizarte bizitzako gainontzeko osagaietatik bereiziko.
Ekonomiaren funtzionamendua arautzeko legeak aurkitzen eta ulertzen saiatzen ziren pentsalari klasikoek ez bezala, Marxek bere lanak joko ditu errealitatea aldatzeko lanabestzat. Tartean, Ekonomia politikoaren kritika eta lau liburuk osaturiko Kapitala maisulana kaleratu zituen, nahiz eta Marx bizi zela lehenengoak baino ez zuen argia ikusi, 1867an. Helburu izango du mendebaldeko gizarteen bilakaera eta, bereziki, estadio kapitalistarena aztertzea.
Horretarako Marxek zientzia metodo berria erabiliko du, dialektika eta materialismo historikoa oinarri harturik.
Dialektika eta materialismo historikoa
Metodo dialektikoa, Historiaren bilakaera ez delako ez etengabea ezta progresiboa ere, kideen arteko borrokek eta kontrakotasunek sorturiko aldaketen ondorioa baizik; gizataldeen borroka etengabea ere dialektikoa delako eta oposizio hori agertzen delako balioa sortzeko prozesuan bertan. Horrela aurkezten digu Marxek lanaren balioaren teoria.
Materialismo historikoa, lana baldintza sozial eta historiko jakinetan egiten delako eta, bereziki, ekoizpenaren antolamendu kapitalistak gizarte klase bati (kapitalista) uzten diolako beste gizarte klase batek (proletarioa) sorturiko balioaren zati bat.
Gainera, Marx-ek bere metodoa barneratuko du analisi marko dinamiko batean eta horren bitartez aztertuko du ekonomia sistema jakin bateko (kapitalismoa) bi klaseen arteko oposizioa (dialektikoa), sistema hori gaindituta, beste estadio bat lortu ahal izateko, alegia, sozialismoa; modu bertsuan gertatu baitzen klase oposizioa feudalismoan eta ondorioz sistema berria jaio, kapitalismoa.
2014 Bolivian
Jarraian, '''2014. urtean Bolivian''' izandako gertaerak azaltzen dira.
Pentsamendu ekonomikoaren historia
Balioa eta lana
Lanaren prozesua osatzen duten hiru elementuetatik, lan indarra baizik ez da ekoizlea, lan indarra da ordainez hartzen duen balioa baino balio handiagoa sor dezakeen bakarra, eta horrexegatik, hain zuzen, lanaren indarra da plusbalioaren sorburua.
Balioaren arazoari heldu aurretik ordea, salgaiaren kontzeptua aztertzen du Marxek, eta merkatuan dauden salgai guztien artean oso salgai berezia izango da lan indarra, horretantxe baitago balioaren sorburua.
Anhiers
Anhiers Frantziako udalerria da, Nord departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Pentsamendu ekonomikoaren historia
Balioa eta lana
Lan indarra salgai gisa hartu ahal izateko, bi baldintza behar ditu bete:
Anhiers
Biztanleria
2007an Anhiers udalerrian erroldatutako biztanleak 992 ziren. Familiak 316 ziren, horien artean 64 pertsona bakarrekoak ziren (32 bakarrik bizi ziren gizonak eta 32 bakarrik bizi ziren emakumeak), 84 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 148 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 20 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Pentsamendu ekonomikoaren historia
Balioa eta lana
Marx-en balioaren teoriaren bitartez esatea daukagu salgai hori ekoizteko beharrezko den lan bizia eta lan hila gehituta osatzen dela merkantziaren balioa.
Anhiers
Etxebizitza
2007an 340 etxebizitza zeuden, 326 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 14 hutsik zeuden. 339 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 326 etxebizitza nagusietatik 205 bere jabearen bizilekua ziren, 107 alokairuan okupaturik zeuden eta 14 doan lagata zeuden; 10 etxek gela bat zuten, 18 etxek bi zituzten, 36 etxek hiru zituzten, 65 etxek lau zituzten eta 197 etxek bost zituzten. 238 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 130 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 132 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Pentsamendu ekonomikoaren historia
Balioa eta lana
Lan hilak osagai ditu kapital aldaezina eta ekoizpen prozesuko bitartekoen eta objektuen balioa, eta ekoizterakoan salgaiei, merkantziei balioa eransten diete.
Anhiers
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 652 ziren, horien artean 418 aktiboak ziren eta 234 inaktiboak ziren. 418 pertsona aktiboetatik 338 lanean zeuden (204 gizon eta 134 emakume) eta 80 langabezian zeuden (42 gizon eta 38 emakume). 234 pertsona inaktiboetatik 47 erretiraturik zeuden, 83 ikasten zeuden eta 104 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Anhiers udalerrian 324 unitate fiskal zeuden, 968,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.644 euro zen.
Pentsamendu ekonomikoaren historia
Plusbalioaren kontzeptua
Bestalde, lan beharrezkoa kapital aldakorra izango da, ekoizteko erabilitako lan indarraren balioa, ekoiztu bitartean merkantziari balioa eransten baitio. Lan soberakina plusbalioa da, lan indarraren balioa gainditzen duen lanaldiko zatia, eta horixe izaten da ekoizpen bideen jabeek hartzen dutena.
1521–22ko konklabea
1521–22ko konklabea aita santua hautatzeko egindako bilera izan zen. Bileraren lekua Jauregi Apostolikoa (Erroma) izan zen eta Adrian VI.a hautatu zuten aita santu gisa. Konklabeak bi hautagai nausi zeuden, Guilio di Medici eta Alessandro Farnese, nahiz eta Colonna familiak eta beste kardinal batzuek euren hautagaitza zapuztu zuten.
39 kardinal hautatzaile izan ziren eta sede vacantearen luzapenak oso garesti bilakatu zuen konklabea, gehiegi ere euren hautagaiak jarri nahi zituzten Karlos V.a Germaniako Erromatar Inperio Santukoaren, Frantzisko I.a Frantziakoaren eta Henrike VIII.a Ingalaterrakoaren funtsentzat.
Pentsamendu ekonomikoaren historia
Plusbalioaren kontzeptua
Kapitalistak plusbalioaz jabetzeari esplotazio harremana esaten zaio. Merkantzia balioztatzeko formula teoria ekonomiko marxistaren bizkar-hezur analitikoa da; merkantziaren balioa analizatzeaz gainera, enpresa, enpresa talde edo ekonomia osoaren ekoizpena hartu eta irudika dezake halaber.
Marx-en iritziz kapitalaren zikloa –kapitalaren mugimendua ere esaten zaio– ez da diru kapitala edo ekoizpen kapitala soilik, ikuspegi zabalagoz aztertu behar da, halako egitura sozial eta historiko jakin batekin erlazionaturiko kapital sozial gisa.
Anhiers
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 15 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 5 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 margolaria, 2 iturginak eta 1 argiketaria.
Pentsamendu ekonomikoaren historia
Plusbalioaren kontzeptua
Sorturiko ekoizpen bitartekoen kopurua ezkapital bihurturiko ekoizpen bitartekoak ere izango dira kapitala.
Anhiers
Ekonomia jarduerak
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra 120 m2 baino gutxiagoko denda bat zen.
Pentsamendu ekonomikoaren historia
Plusbalioaren kontzeptua
Kapitalista diru kapitalaren jabea da eta diruzko kapitalaz ekoizpen kapitala sortzen du, alegia, ekoizpen bitartekoak (makinak), kapital konstante deritzona (K), eta lansariak, kapital aldakorra (A) izenekoa. Kapital konstantea eta kapital aldakorra elkartuta merkantziak lor daitezke; M ekoizpen kapitalaz M’ merkantzia lortzen da (merkantzia kapitala). Merkantzia horrek D’ diru balioa dauka, hasierako D diru balioa baino handiagoa.
Anhiers
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Anhiers udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra osasun-zentro zen.
Pentsamendu ekonomikoaren historia
Plusbalioaren kontzeptua
Hasieran kapitala ekoizpen kapital bihurtzen da (banaketaren esfera), gero merkantzia kapitala (banaketaren esfera) eta, azkenik, trukatu egiten da diru kapital berria eskuratuta (banaketaren esfera). Mugimendu horren erdian ekoizpen prozesu bat dago, ezaugarri duena kapital aldakorra eta kapital konstantea (makinak, bitarteko ondasunak, lehengaiak) konbinatzea. Ekoizpen prozesuaren ezaugarri izango da kapital konstantearen eta kapital aldakorraren (K/A) erlazioa, alegia, kapitalaren konposizio organikoa.
Anhiers
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Pentsamendu ekonomikoaren historia
Plusbalioaren kontzeptua
Gainera plusbalioa izango da lan indarrak sorturiko balioaren eta indar hori kostatu denaren arteko aldea. Horrela adierazita, plusbalioa izango da lan soberakinaren diruzko adierazpena: ekoizpen harremanek plusbalioa sortzen uzten dute, baita kapitalistei horretaz jabetzen ere, hau da, kapitalari lana esplotatzen.
Langileen esplotazioa plusbalio tasa dela bitarte (Pl/A) neurtuko da; sorturiko lan soberakinaren eta lan beharrezkoaren arteko erlazioa da, edo, bestela esanda, lan ordaindutik lan ordaindu gaberako aldea.
Anhiers
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Pentsamendu ekonomikoaren historia
Plusbalioaren kontzeptua
Plusbalioa sortu eta bereganatzea da ekoizpen modu kapitalistaren erdigunea eta klase terminoen bitartezko analisiarena, plusbalioa prozesu baten emaitza da-eta, non batzuek lan indarra saltzen duten eta besteek indar hori merkantzia bihurtzen.
Marx-en iritziz, kapitalaren erreprodukzio eredu sinplean kapitalistek plusbalio osoa kontsumitzen dute ekoizpen gastuak (K, A) berdindu ondoren, beraz, hasierako kapitalaren antzera berreraikitzen da.
Baina plusbalioaren zati handi bat prozesuan berrinbertitzen bada, orduan metaketaz edo kapitalaren erreprodukzio hedatuaz hitz egingo dugu.
Elkarren osteko etapa horiek biak, erreprodukzio sinplea eta erreprodukzio hedatua, bitarte direla, Marx-ek ageri-agerian jarri zuen kapitalismoaren izaera dinamikoa (kapitalaren erreprodukzio hedatua gidari).
Pentsamendu ekonomiko neoklasikoa
Marxismoaren ondoren garatutako pentsamendu eskola berri honetako kideek nabarmen jasoko dute ekonomilari klasikoen eragina, aurrerapenaren izenean su eta gar defendatuko dituztelako jabetza pribatua eta indibidualismo liberala, nahiz eta, besteek ez bezala, balioaren teoria berri bat plazaratuko duten ondasunen baliagarritasuna oinarri hartuta.
Gainera, analisiaren muinak merkaturantz joko du, ekonomia baliabideak izendatzen dituen tresna den aldetik. Neoklasikoek analisiak beste modu batera bideratzearen zergatikoa beren garaiko gizartean izandako aldaketetan datza; mendebaldeko ekonomiak inoiz ez bezala hazi ziren, klasikoek edo Marx-ek iragarritako oztoporik gabe; antza denez, aurrerapenak tentsioak larriagotu beharrean, konpondu egiten baititu.
Horiek horrela, merkatu sistema integrazio tresna izango da batez ere, eta gizarteari onurarik handiena emateko moduan izendatuko ditu baliabideak. Merkatu prezioen analisia izango da lehen ardura, eta atzerago gelditzen da klasikoen eta marxisten interesa pizten zuten makroekonomia eremuko gai batzuk.
Ekonomia neoklasikoaren muina Lionel Robbin s-ek formulaturiko definizioak jasotzen du ondoen, egileak dioenez: “ekonomiak giza-jokaera erlazio gisa aztertzen du, helburuak eta hainbat modutara erabil daitezkeen bitarteko urri batzuk jartzen baititu harremanetan”.
Horrela, klasikoak sistema arautzeko ekonomia legeak aztertzen saiatzen diren bitartean, neoklasikoek subjektuaren jokabidea analizatuko dute, gizabanakoa bera aztertuko dute:
Analisi neoklasikoaren kontzeptu zentrala homo economicus delakoarena da, hau da, gizaki bakoitzak bere ongizatea bilatzen du besteak gorabehera; gizabanakoa ez da besteetatik bereizten lansari, ondasun, kontsumo, ekoizpen eta abarrak direla eta. Gizakiaren portaera aztertzen da ez ondasunak ekoiztu eta banatzeko modua azpimarratuz, baizik eta eskasiaren arazoari eta zentzuz aukeratzekoari heltzeko moduan, alegia, ahalik eta etekin edo norberarentzako baliagarritasunik handienak bilatzen.
Teorilari neoklasikoek natura zientziak oinarri hartzen diraute argudio eta teoria «puruak» ematerakoan; zientzia laborategiko ikerketaren antzeko horrek bide emango die matematikak ekonomia analisian sartu eta erabiltzeko. Joera honetako autore nagusiak dira William Stanley Jevons (1835-1882), Leon Walras, Vilfredo Pareto, Alfred Marshall ingelesa (1842-1924) eta Carl Menger austriarra (1840-1921),
Jevons
William Jevons-ek berehala erakutsi zuen ekonomiarekiko interesa eta, batez ere, trenbideko tarifekikoa; horra hor zergatik planteatu zuen merkantzien balioarena. Horretarako klasikoek emandako erantzunak (lan balioa) aztertu zituen eta, ekonomian jardunda, teoria hori baliogabetzat jo zuen, oso zaila delako kontsumitu aurretik zenbaterainoko lana egin den neurtu eta kuantifikatzea. Jevons-en iritziz, aldiz, gizakiak ondasunak kontsumitzera jotzen du ondasun horien azken baliagarritasun graduaren arabera, hau da, ondasunotatik eskuratzen duen atseginaren arabera.
Erabilgarritasun balioa-ren teoriaren arora heldu gara, 1870. urtean batera, baina nork bere aldetik, Jevons-ek, Menger austriarrak eta Walras frantsesak landutako kontzeptuaren arabera.
Balioaren jatorria ez da lana, ezta ekoizpen kostua ere, merkantziei erantsiko zaien azken baliagarritasun gradua baizik. Gizabanako bakoitzak bere baliagarritasun funtzioa presta dezake (Menger-en taula deritzona) eta eskura dituen ondasunetan zein nahiago dituen taula horretan jaso.
Baliagarritasun hori beste era batera neurtzen da, ekoiztu edo lortu nahi den azken unitatea kontuan hartuta: lehenengo ogi zatia bigarrena baino baliagarriagoa da, eta hau hirugarrena baino gehiago eta horrela etengabe. Beharrizanak ase ahala, baliagarritasun marjinala (alegia, lorturiko azken ondasunaren baliagarritasuna), txikiagotuz doa ia beti zeroraino heldu arte.
Horrela, iraultza marjinalista dugu aurrez aurre.
Esaterako, egarri garela baliagarritasun (Jevons-en usteen arabera, balio) handiagoa aitortzen zaio lehenengo basokadari bigarren basokadari eransten zaion baliagarritasuna (balioa) baino. Demagun neurri unitate bat daukagula eta hori erabilita kuantitatiboki zein subjektiboki neur ditzakegula ondoko janari eta edari unitateei aitorturiko baliagarritasuna.
Hori dela bitarte azal dezakegu zenbaterainoko garrantzia aitortzen dien halako lagun batek lehenengo basokadari (10) eta aurreneko ahamenari (9), eta, gainera, handiagokoa erantsi diola edariari janariaribaino, baita lehenengo janari unitateari bigarren edari unitateari baino gehiago, eta horrela taula osoa azaldu arte.
Bestalde, eman dezagun janari eta edari unitateek truke prezio bera dutela (salneurria = 50), eta kontua dela jakitea ea zenbat janari edo edari unitate erosiko dituen harako lagun hark bere baliabideen arabera.
Baliagarritasun funtzioa abiapuntutzat hartuta, neoklasikoek baliagarritasun marjinalaren kontzeptua eratzen dute, hau da, lorturiko edo eskuraturiko azken ondasun unitateak dakarkigun baliagarritasuna edo asebetetasuna.
Walras
Leon Walras (1834-1910) ekonomilari frantses baten semea zen. Walras lehenetako bat izango da matematikak ekonomia analisira ekartzen. Suitzan bizi izan zen, ekonomia irakasle izan zen eta Lausanako eskola sortu zuen.
1874. urtean Walras-ek Ekonomia politika hutsaren elementuak lana argitaratuko du, izenburutik bertatik adierazita ekonomia gizarte zientzia izatetik zientzia hutsa izatera igaro dela. Lan horrek ezin hobeto jasotzen du Walras-en pentsaera, egileak ekonomia ereduaren beharra plazaratzen duenez gero.
Arani probintzia
Arani probintzia (Provincia de Arani) Boliviako Cochabamba departamenduko probintzia bat da. 506 km²ko azalera du eta 2001eko erroldaren arabera 24053 biztanle zituen.
Pentsamendu ekonomikoaren historia
Pareto
Vilfredo Pareto (1848-1923) zientzia zehatzak ikasten hasi bazen, baina ekonomiara aldatu zen, eta Walras-en ondorengoa izan zen Lausanako Unibertsitateko ekonomia politikako katedran.
Walras-en arazoetatik gertu, Paretok orekaren eredua hobetu zuen ekonomia optimoa deritzon nozioa gehituta, hau da, halako ekonomia egoera jakin bat, non produktuak edo faktoreak beste ezein modutan banatuta ere, banako baten baliagarritasuna ezin den gehitu besteren bati kalte egiteke. Azken buruan, horrelako egoera batean ezin da gizaki baten egoera hobetu beste batenari kalte egin gabe. Optimoa lortzeko bide bakarra lehia garbi eta perfektuaren eredua izango da (Walrasek eta Pareto-k biok batera landutako eredua).
Lehia garbi eta perfektuaren ereduak adieraziko digu nolakoa izan behar duen ekonomia munduak eredu neoklasikoaren arabera. Merkatu ekonomia ondoen biltzen duen eredu arauemaile gisa agertzen da, eta hori lortzeko honako bost baldintzok bete beharko dira: • Merkatuen atomizatzea: eskaintzaileek eta eskatzaileek ugari izan behar dute, haietariko inork ondasunen prezioak zehazten eraginik izan ez dezan.
Ekonomia agente bakoitzak mugarik gabe zehaztu behar ditu bere eskaintza eta eskari mailak.
Keynesianismoa
1918tik 1919 arteko gerraondoko latza eta 1929tik 1933 arteko Depresio Handia ditu oinarrian keynesianismo deritzan ekonomia zientziaren iraultzak. Depresio Handia John Maynard Keynes (1883-1946) teorilari britainiarrak azaldu zuen, artean Cambridgeko irakaslea zelarik, dibisa espekulatzailea, idazlea, gobernuaren aholkularia, eta, oro har, gizon burutsua. Merkatuaren mekanismoan osoko enplegu mailari eutsiko dion automatismorik ez dagoela esatea izan zen Keynes-en heresiarik handiena.
Keynes itzaltsuago bilakatu zen Versailleseko Bake Konferentzian (1919-1920) eginiko lanen ondorioz, Bakearen ondorio ekonomikoak lanean proposatu zuenean Alemania ez zutela zigortu behar gero mendekurik izan ez zedin.
Depresioan Keynes guztiz ospetsu izateraino helduko da, aurka egin baitzion Ingalaterran urre patroia berriro indarrean jarri nahi zuen politika kontserbadoreari, baita diruaren gaineko lan batzuk argitaratu ostean, 1936. urtean Lanari, Interesari eta Diruari buruzko teoria orokorra bere lanik garrantzizkoena plazaratu zuelako.
Keynes-en iritziz ekonomia nazional baten funtzionamenduaren logikak makroekonomia aldagai garrantzitsuenen arteko harreman dinamikoak izan behar ditu bermetzat: errenta edo produktua, inbertsioa, kontsumoa eta aurrezkia. Keynes-en iritziz, langabeziaren jatorria inbertsio mailen jaitsiera da, eta hori azaltzeko lau gogoeta nagusi aurkeztu zituen bere liburuan: Estatuak nahitaezkoa du eskuhartzea osoko enpleguari eutsiko badio. Inbertsio pribatua ahultzerakoan, estatuak esku hartu behar izaten du ekonomiako gastu maila bermatzeko, dela zerga politikaren bitartez (errentak nola edo hala orekatuko direla bermatzeko), dela diru politikaren bidez (diru zirkulazioa erraztuta eta interes tasa txikia ezarrita, inbertsioa sustatzeko).
Merkatu ekonomiaren esparruan, estatuaren ekintza arautzailearen aldeko agertu zen Keynes, ekonomia hazkundea bultzatu ez ezik, langabeziaren aurka borrokatzeko ere.
Keynes-ek orokortzat jotzen du bere teoria, zeren eta bere iritziz neoklasikoek ekonomia orekaren kasu bat baino ez zuten kontuan hartu, hain zuzen ere osoko enpleguarena; berak, aldiz, hori ez ezik beste batzuk ere gogoan zituen, esaterako langabezia eta guztizko orekarena.