cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kreditu-txartel
Kreditu-txartela zerrenda magnetiko, mikrotxipa eta erliebezko zenbakidun plastikozko txartel bat da. Banku eta aurrezki kutxa batek jaulkia da eta haren jabe den pertsonari kreditu-txartelaren sistemaren barnean dauden negozio eta saltokietan ordaintzea ahalbideratzen dio, bai sinaduraz, NANrekin batera edo kreditu-txartela soilik erakustearekin. Txartelaren titularrak txartelaren jaulkitzaileari (banku bat gehienetan) hitzartutako zenbatekoak eta gainerako karguak ordaintzeko hitza ematen dio.
Kreditu-txartela eta zordunketa-txartela desberdinak dira. Zordunketa-txarteletan titularrak bere banku-kontuan duen dirua erabiltzen du, momentuan kentzen dena, kreditu-txarteletan berriz, bankuak maileguan ematen duen dirua erabiltzen du eta, gehienetan, hurrengo hilabeteko lehen egunean egiten da ordainketa.
Kreditu-txartel batean hirugarren erakunde batek esku hartzen du. Merkatuko kreditu-txartel ezagunenen artean Visa, American Express, MasterCard eta Diners Club daude, besteak beste.
Kontzeptua
Txartel bat erosketetan erabiltzeko kontzeptua Edward Bellamy k deskribatu zuen 1887 an Looking Backward eleberri utopikoan. Bellamyk kreditu txartel terminoa hamaika aldiz erabili zuen eleberri honetan, nahiz eta gobernuko hiritar baten dibidendua gastatzeko txartel bati buruz ari zen, mailegua eskatu beharrean, zordunketa txartel baten antzekoagoa eginez.
Kargu-txanponak
Kargu-txanponak eta antzeko artikuluak XIX. mendearen amaieratik 1930 eko hamarkadara arte erabili ziren. Hainbat forma eta tamainatan zetozen: zeluloide z (plastiko mota goiztiar bat), kobrez, aluminioz, altzairuz eta beste metal zurixka batzuez egindako materialekin. Zama-txanpon bakoitzak zulo txiki bat izaten zuen, giltzategi batean sartzeko, giltza bat bezala. Zordunketa-txanpon horiek, oro har, sailetako dendetan, hoteletan eta abarretan zordunketa-kontuak zituzten bezeroei ematen zitzaizkien. Zordunketa-txanpon batek, normalean, zordunketa-kontuaren zenbakia eta merkatariaren izena eta logoa izaten zituen.
Kargu-txanponek salmenta-ordainagirian zordunketa-kontuaren zenbaki bat kopiatzeko modu erraz eta azkarra eskaintzen zuen. Horrek bizkortu egiten zuen kopia-prozesua, lehen eskuz egiten zena. Akats kopurua ere murriztu zuen, salmenta frogagirian zenbakien forma estandarizatu bat baitzuen. Bezeroaren izena ez zegoenez kargu-txanponean, ia edonork erabil zezakeen. Horrek, batzuetan, nortasun okerreko kasu batetara eramaten zuen. 1930eko hamarkadatik aurrera, merkatariak kargurako txanponetatik Charga-Plate berrira pasatzen hasi ziren.
Lehen kreditu-txartelak
Charga-Plate, 1928an garatua, kreditu-txartelaren aurrekoetako bat izan zen, eta Estatu Batuetan erabili zen 1930eko hamarkadatik 50eko hamarkadaren amaierara arte. Xafla metalikozko laukizuzen bat zen, bezeroaren izena, hiria eta estatua erliebean grabatuta zituena. Paper txartel txiki bat zeukan atzealdean, sinadura bat egiteko. Transakzioaren erregistroak informazioa erliebean inprimatzen zuen, inprimatzaileak zinta tindatu bat karga-orriaren kontra sakatuz. Charga-Plateak merkatariek jaulkitzen zizkieten, eskala handian, beren ohiko bezeroei, gaur egungo saltoki handietako kreditu-txartelen oso antzera. Kasu batzuetan, plakak denda igorlean gordetzen ziren, bezeroen esku egon beharrean. Baimendutako erabiltzaile batek erosketa bat egiten zuenean, langile batek plaka berreskuratzen zuen dendako artxiboetatik, eta gero erosketa prozesatzen zuen.
1934 an, American Airlines eta Aire Garraioko Elkarteak prozesua are gehiago sinplifikatu zuten Aire Bidaia Txartela ren etorrerarekin. Zenbaki-eskema bat sortu zuten, txartelaren jaulkitzailea eta bezeroaren kontua identifikatzen zituena. Aireko Bidaia Txartel batekin, bidaiariek "orain erosi, eta gero ordaindu" zezaketen bidaia bat beren kredituaren kontra, eta ehuneko hamabosteko deskontua jaso zezaketen hegazkin-linea onargarrietan. 1940 ko hamarkadan, Estatu Batuetako hegazkin konpainia nagusi guztiek, 17 hegazkin linea ezberdinetan erabil zitezkeen Aire Bidaia Txartelak eskaintzen zituzten. 1948 an, Aireko Bidaia Txartela Aireko Garraioaren Nazioarteko Elkarteko kide guztien artean nazioarteko balioa zuen lehen kreditu-txartela bihurtu zen .Ralph Schneider rek eta Frank McNamara k, Diners Club eko sortzaileek, 1950 ean zabaldu zuten bezeroek merkatari ezberdinekin txartel bera erabiltzearen kontzeptua. Diners Club-ak lehen zordunketa txartela ekoiztu zuen eta kontu osoa kontu egoera bakoitzarekin ordaintzeko eskatu zuen. Horren ondoren etorri ziren Carte Blanche eta, 1958 an, American Express, kreditu-txartelen mundu mailako sare bat sortu zuena (hasiera batean, kargu-txartelak ziren, geroago kreditu-txartelaren ezaugarriak hartu zituztenak).
Ezaugarriak
Kreditu-txartel gehienen tamaina 85,60 bider 53,98 milimetrokoa da, eta izkinak biribilduta daude, 2,88-3,48 milimetroko erradioarekin, ISO/CEI 7810 ID-1 arauaren arabera, kutxazain automatikoko txartelen eta bestelako ordainketa-txartelen tamainaren arabera, hala nola, zordunketa-txartelena.
Txartel zenbakia
Kreditu-txartelek ISO/CEI 7812 zenbaki-araua betetzen duten inprimatutako edo erliebedun banku-txartelaren zenbakia dute. Txartelaren zenbakiaren aurrizkiak, Bankuko Identifikazio Zenbakia (industrian BIN bezala ezagutzen dena), kreditu-txartelaren zenbakia zein bankuri dagokion zehazten du. MasterCard eta Visa txartelen lehen sei digituak dira. Hurrengo bederatzi digituak kontu indibidualaren zenbakia dira, eta azken digitua baliozkotasuna egiaztatzeko kodea da.
Kreditu-txartelaren zenbaki nagusiaz gain, kreditu-txartelek jaulkipen eta iraungitze-datak ere badituzte, baita kode gehigarriak ere, hala nola jaulkipen-zenbakiak eta segurtasun-kodeak. Kreditu-txartel guztiek ez dituzte kode gehigarrien multzo berberak, eta ez dute digitu kopuru bera erabiltzen.
Teknologia
Tradizionala banda magnetikoarena da. Hala ere, mikrotxipa duten kreditu-txartelena zabaltzen ari da. Teknologia hau Roland Moreno k garatu zuen. Txartelean integratutako zirkuitu elektroniko batek egiten ditu haren erabilerari buruzko kontrol gehienak, eta segurtasun handiagoa eskaintzen die erabiltzaileari eta banku igorleari: mikrotxipak babes elektronikoko gailuak biltzen ditu, txartelaren urraketa edo haren informazioa baimenik gabe irakurtzea eragozten dutenak.
Azken teknologia contactless da, kreditu-txartelak terminalera edo saltokiko terminalera hurbilduta soilik ordaintzea ahalbidetzen duena, identifikatzeko sartu beharrik gabe. Contactless teknologiak 20 €-tik beherako erosketak txartelarekin ordaintzeko aukera ematen du, sinadurarik edo PINik gabe, eta, horrela, saltokietan gauzak arinago eros daitezke. Kopuru horretatik gora PINa sartu behar izaten da, segurtasun arrazoiengatik.
The Incredible Sarah
Argumentua
Filmak Sarah Bernhardt (1844-1923) aktorearen osperako igoera meteorikoa kontatzen du. Rosine Bernard izenarekin jaioa, prostituta frantziar baten alaba ez-legitimoa zen. Sarah XIX. mendeko antzerki-aktorerik ospetsuena izatera iritsi zen.
Sariak
Filma bi Oscar sarietarako izendatu zuten, jantzi diseinu onenaren (Anthony Mendleson) eta zuzendaritza artistiko onenaren (Elliot Scott eta Norman Reynolds) sariak. Glenda Jackson aktore onenaren Urrezko Globo sarirako ere izendatu zuten.
Malcolm Elliott
Palmaresa
1984
1985
1986
1987
1988
1989
1990
1991
1992
1993
1994
Tubular Bells
Abestiaren piano-solo zirraragarria 1973ko The Exorcist filmako soinu bandaren zati eta filmaren beraren doinu ospetsua bilakatu zen.
Tubular Bells Mike Oldfielden bakarkako lehenengo diskoa izan zen, baina ordurako ibilbide sendoa egina zuen musika munduan musikariak. 15 urte besterik ez zituela, The Sallyangie folk taldea sortu zuen bere arreba Sallyrekin, eta disko bat ere grabatu zuten elkarrekin: Children of the Sun (1969). Gainera, Kevin Ayersek (Soft Machine) bere bakarkako proiektua laguntzeko sortutako The Whole World taldeko partaide ere izan zen bi diskotan: Shooting at the Moon (1970) eta Whatevershebringswesing (1971).
Tubular Bellsek segitzen du izaten Oldfielden lanik goraipatuena, eta behin baino gehiagotan jo du harengana. 1992an Tubular Bells II argitaratu zuen, eta gerora iritsiko ziren Tubular Bells III (1998) eta Tubular Bells 2003 (2003) lanak.
1973ko jatorrizko edizioa
Alde bat
Bi aldea
Deluxe edizioa (2009)
Edizio horretan, jatorrizko diskoarekin batera beste bi konposizio eta mix berri bat jaso ziten.
«The Sailor's Hornpipe» Olfieldek konposatutako musika tradizionalaren moldaketa da.
Chiluita
Chiluita sulfato motako minerala da.
Dibergentzia Handia
Dibergentzia Handia XXI mendetik historialarien artean zabaldutako kontzeptu historikoa da, XVIII. eta XX. mendeen artean Mendebaldeko eta Ekialdeko zibilizazio eta inperioen arteko dibergentzia edo banatzea agerian jartzen duena, Mendebaldea bere nagusitasun teknologiko, politiko eta ekonomikoarekin Ekialdeko zibilizazioei gailendu zitzaienean. Nabarmendu behar da XVIII. mendea baino lehenago, Ekialdeko zibilizazioak, bereziki Txina, izan zirela aitzindari teknologian eta ekonomian, eta Europako herrialdeak atzeratuak zirela haien aldean. XVIII. mendean, berriz, Europan eta Ipar Amerikan izandako aldaketa politiko eta ekonomikoei esker, kapitalismoa eta Industria Iraultza garatzeko kondizioak gauzatu zirela, azkenean Europako eta Ameriketako Estatu Batuetako nagusitasuna ekarriko zuena mundu osoan, lehengo zibilizazio horiek bazterrean utziz eta esan bezala Dibergentzia Handia eraginez.
Samsu-Iluna
Samsu-Iluna (amorriteraz: Shamshu; baita ere Samsuiluna, Šamšu-iluna edo Schamschu-iluna) Babiloniar Inperioko erregea izan zen, K.a. 1749 eta K.a. 1712 bitartean gobernatu zuena.
Bizitza
Hammurabi ospetsuaren semea zen. Haren erregealdian, Babiloniar Inperioak probintzia ugari galdu zituen. Larsako Rim-Sin II.aren aurka borrokatu zen. Borrokaren zatirik gehiena, Elamen eta Sumerreko mugan gertatu zen, Rim-Sin II.a hartua eta exekutatua izan aurretik. Berak ere, gerran zehar, Ur eta Uruk hiriak partzialki suntsitu zituen.
Iluma-Iluk, Isingo azken erregea izan zen Damiq-Ilishuren semea zela sinestaraziz, Samsu-Ilunaren aurkako matxinada sortu zuen Sumerren. Iluma-Iluk Sumer hegoaldeko Nippurren askapena lortu zuen. Elamgo errege zen Kutir-Nahhuntek ere, Samsu-Iluna eraso zuen, hau garaituz, eta Elam, berriz ere, Babiloniagandik independente bihurtu zen.
Samsu-Ilunaren agintaldian, kasitarrek Babiloniar Inperioa inbaditu zuten lehen aldiz, K.a. 1741ean. Hau, Gandash buruzagiaren agindupean gertatu ei zen, kasitarrek Babiloniaren konkistatzaile gisa gogoratu baitzuten, Gandashen agintaldian kasitarrekin zerikusia duen ebidentzia testualik ezagutzen ez den arren.
Haplochromis fuelleborni
Haplochromis fuelleborni Haplochromis generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cichlidae familian.
Solbiate
Solbiate Italiako udalerri bat da. Comoko probintzian dago, Lombardia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Solbiatek honako udalerri hauekin egiten du muga:
NGC 944
NGC 944 galaxia bat da, Cetus konstelazioan. Francis Preserved Leavenworthek aurkitu zuen n.
Artziko jauregia
Artziko Armagintzako Kaporalgo jauregia Artzibarko Artzi herri hustuan Erdi Aroko jauregi bat da.
Trichomycterus knerii
Trichomycterus knerii Trichomycterus generoko animalia da. Arrainen barruko Trichomycteridae familian sailkatzen da.
Pleurogrammus azonus
Pleurogrammus azonus Pleurogrammus generoko animalia da. Arrainen barruko Hexagrammidae familian sailkatzen da.
NGC 945
NGC 945 galaxia espiral bat da, Cetus konstelazioan. William Herschelek aurkitu zuen n.
Villamediana de Iregua
Villamediana de Iregua Errioxako udalerria da, 2020an 8.359 biztanle zituena. Logroño hiriburuaren mugakidea da hego-ekialdean.
Geografia
Izena ematen dion Iregua ibaiaren eskuialdeko ertzean kokaturik dago, Alberite eta Logroñoren artean. Hiriburutik 5 kilometro eskasera dago.
Izena
Villa-Metrana izenean du jatorria, Iregua ibaian behera Alberite eta Vareia artean kokaturik zegoen herria izateagatik. 1056ko agiri batean agertzen da aurreneko aldiz gaur egungo "Villamediana" izena idatzita, "Zabeth barba-rubia et Joannes Longo de Villamediana testis".
Historia
Erromatarren garaiko hainbat aztarna aurkitu dira Villamedianako eremuan egin diren hainbat indusketatan. Asentamendu tenplario baten aztarnak er badaude Logroñotik datorren bidean Villamedianako sarreran ezkerretara dagoen muino batean.
Erdi Aroko hainbat agiritan aipatzen da herria. 1054. urtean Estefania Foixkoa erreginak Hermesinda Gartzeitz alabari herriaren jabetza eman zion herentzian. 1162. urtean Juberan Pedro Jimenez Cameroseko jaunak Ruete eremua eman zion monasterio bati eta lekukoetako bat Villamedianakoa zen. 1187. urtean Villamedianako lekuko bat agertzen da Aldonza Ruizek (Lope I.a Diaz Harokoaren alargunak) Naldako ondasunak ematen dituen agiri batean.
Logroño barneko herrixka bat izanik hainbat istilu izan zituzten hiriaren eta herrixkaren artean, abere lurrak zirela, uren aprobetxamendua zela... 1597ko abenduaren 30ean bake ituna egin bazuten ere istiluek jarraitu zuten eta 1680an Logroñotik banatzea lortu zuen. Ordutik aurrera "aldea" izateari utzi eta "villa" bihurtu zen.
Biztanleriaren bilakaera
Logroñoren metropoli eremuaren parte da. XX. mendean zehar 2.000 biztanletik behera izan zuen. 2005 eta 2011 artean etxe ugari eraiki ziren eta logroñotar ugari joan zen Villamedianara bizitzera. Honek aldaketa demografiko nabarmena ekarri zuen eta 2020an 8.000 biztanletik gora zituen, 2001ekoa hirukoiztuz.
Ekonomia
Villamedianaren jarduera ekonomiko nagusiak nekazaritza eta abeltzantza izan dira historian zehar. Gaur egun ere badiraute baina industriaren presentzia ere gero eta nabarmenagoa da.
Kultura
Villamedianako jai nagusiak Santa Eufemiaren omenezkoak dira, irailaren 12 eta 16 artean ospatzen direnak. Honetaz gain urtarrilaren 17an San Anton eguna ospatzen dute, otsailaren 5ean Santa Ageda eta maiatzaren 15ean San Isidro, nekazarien eguna.
Kazuyuki Toda
Kazuyuki Toda (japonieraz: 戸田 和幸, 1977ko abenduaren 30a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Villamediana de Iregua
Kultura
Kirol talde nagusia Club Recreativo Villamediana da, 2005ean sortu zena. 2009an Club Natación Iregua igeriketa taldea sortu zen eta bertako igerilariek nazioartean ere egin dute igeri. Pilota eskola ere badu eta Jesús Ruiz Bastida pilotariaren izena darama frontoiak. Bartzelonako Joko Olinpikoetan zilarrezko domina eskuratu zuen.
Lohitako barbarin
Lohitako barbarina (Mullus barbatus) Mullidae familiako ur gaziko arraina da, ipar-ekialdeko Ozeano Atlantikoan, Itsaso Beltzan eta Mediterraneo itsasoan bizi dena.
Lohietako barbarinak bi azpiespezie ditu:
Boulder City (Nevada)
Boulder City Nevadaeko hiri bat da. Clark konderrian kokatua dago. 2010ean 15,023 biztanle zituen, 540.08 kilometro koadrotan banatuta.
Sugar City (Colorado)
Sugar City Coloradoko herri bat da. Crowley konderrian kokatua dago. 2010ean 258 biztanle zituen, 0.997 kilometro koadrotan banatuta.
Haplochromis fuscus
Haplochromis fuscus Haplochromis generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cichlidae familian.
Zazpiribai
Ez Dok Amairu taldeak Baga Biga Higa ikuskizunarekin izandako arrakasta ikusita, Ipar Euskal Herrian antzeko zerbait sortzea otu zitzaion Manex Pagolari 1970eko hamarkadaren hastapenetan. «Guk ere ez ote dugu horrelako zerbait abiatzen ahal, sortzen ahal? Ikusteko gure entzuleak hobeki zerbitzatzen ditugula, eta gu kantariok poxi bat gehiago trebatzen, kantu edertiak aitzinatzen. Batzuk besten ondotik kantuz aritzea ez da segur bazter utzi behar...», idatzi zuen Pagolak beste hainbat kantariri bidalitako gutun batean, 1971n.
Pantxoa Carrerek dioenez, 1950eko hamarkadan «Benito, Laboa, Lete, beste aldeko kantariak hona etortzen hasi zirenean, hemengo jendeak "zein ondo kantatzen duen kantari espainol horrek" esaten zuen. Ideia hori hautsi nahian, euskaldunak ginela erakutsi nahian, bi aldeetako kantariak bildu nahi izan genituen eta Zazpiribai —zazpi herrialdeei bai, Eskual Herriari bai— antolatu genuen. Ikuskizunak izugarrizko arrakasta izan zuen».
Zazpiribairekin hasitako bideak jarraipena izan zuen Ortziken ikusgarriarekin.
Chinchorroita
Chinchorroita mineral bat da.
Ezaugarriak
Chinchorroita elementu kimiko mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema triklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak.
Trichomycterus landinga
Trichomycterus landinga Trichomycterus generoko animalia da. Arrainen barruko Trichomycteridae familian sailkatzen da.
Superior (Colorado)
Superior Coloradoko herri bat da. Boulder konderrian kokatua dago. 2010ean 12,483 biztanle zituen, 10.284 kilometro koadrotan banatuta.
Alberto de la Bella
Alberto de la Bella Madueño (Santa Coloma de Gramenet, Bartzelonako probintzia, 1985eko abenduaren 2a) kataluniar futbolaria da. Ezker hegaleko atzelari bezala jokatzen du ohi. Gaur egun, Las Palmas talde kanariarrean jokatzen du Donostiako Real Sociedad taldean urteak eta urteak eman ondoren, tartean Atenasko Olympiacosen utzita.
Draco guentheri
Draco guentheri Draco generoko animalia da. Narrastien barruko Agamidae familian sailkatuta dago.
NGC 946
NGC 946 galaxia bat da, Andromeda konstelazioan. Édouard Stephanek aurkitu zuen n.
Toques
Toques Galiziako A Coruñako probintzian dagoen Terra de Melide eskualdean kokatzen den udalerria da.
Parrokiak
A Capela (Santa María) | Mangoeiro (San Tomé) | Ordes (Santa María) | Paradela (San Paio) | San Martiño de Oleiros (San Martiño) | San Xiao do Monte (San Xiao) | Santa Eufemia do Monte (Santa Eufemia) | Santa Mariña de Brañas (Santa Mariña) | Vilamor (Santo Estevo) | Vilouriz (Santiago)
Yasuhiro Hato
Yasuhiro Hato (japonieraz: 波戸 康広, 1976ko maiatzaren 4a - ) Japoniako futbolari ohia da.
The Remains of the Day (filma)
The Remains of the Day (euskaraz Egunaren Hondarrak) 1993ko James Ivory estatubatuar zinema zuzendariaren drama filma bat da. 1989ko Kazuo Ishiguro japoniar idazlearen The Remains of the Day eleberrian oinarritua dago. Bertan, Anthony Hopkins, Emma Thompson, James Fox, Christopher Reeve, Hugh Grant, Peter Vaughan eta Ben Chaplin aktoreek anteztu zuten.
Zortzi Oscar Sarietarako izendapenak jaso zituen, nahiz eta bat bera ere ez irabazi izan.
Argumentua
1958, Stevens (Anthony Hopkins), maiordomo perfekzionista eta leiala Ingalaterrara itzuli da. Orain Lewis (Christopher Reeve) estatubatuar aberatsarentzat lan egiten du, azken hau orain dela hogei urte Stevensek maiordomo eta pertsona gisa bere urterik onenak bizi izan zituen Darlington Hall etxaldeko nagusi berria delarik. Garai zaharretan etxalde hartan 1930eko hamarkadako politikari eta pertsonaia nabarmenenak bildu ohi ziren, Europan garrantzizko gertakariak izango zirenei buruz mintzatzera. Abagagune horrek Stevensi garai hartako eztabaida politiko garrantzitsu askoren lekuko izateko aukera eman zion. Era berean, bere bizimodu errutinarioak sekulako aldaketa jaso zuen, giltzazain berria den Kenton andereinoaren (Emma Thomson) ailegatzea. Stevens hartaz isilpean maiteminduko da, Kenton andereinoa ere hartaz maiteminduko da, baina Stevensek bere lanari erabateko lehentasuna eman eta bere sentimenduak sekretuan gordeko ditu, horrek ekarriko dion frustrazioarekin.
Sorico
Sorico Italiako udalerri bat da. Comoko probintzian kokatuta dago, Lombardia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Soricok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Burrunbazale
Burrunbazale Ordiziako txaranga bat da. Beti Argi bandako zenbait kideren artean osatu zuten 2006. urtean.
Alkartasuna Rondaila eta Beti Argi Bandak bezala, Ordiziako Muxika Dorretxean burutu ohi ditu bere entsaioak eta, normalean, igande arratsaldean izaten dira.
Pleurogrammus monopterygius
Pleurogrammus monopterygius Pleurogrammus generoko animalia da. Arrainen barruko Hexagrammidae familian sailkatzen da.
Caliente (Nevada)
Caliente Nevadaeko hiri bat da. Lincoln konderrian kokatua dago. 2010ean 1,130 biztanle zituen, 4.84 kilometro koadrotan banatuta.
Villarejo (Errioxa)
Villarejo Errioxako udalerria da, 2005ean 39 biztanle zituena.
Cranleigh
Cranleigh herrixka eta parrokia zibil handia da, Ingalaterrako handiena aldarrikatua, ia 8 milia (13 km) Surreyko Guildford-eko hego-ekialdean. Guildford Horsham-ekin lotzen duen A281-ren ekialdean dago, A-errepidea ez den errepide alternatibo batean. Weald-en (baso handi bat) ipar-mendebaldeko muturrean dago eta Winterfold basoko berehala hego-ekialdean, Greensand gailurreko basoaren gainerako eremua.
Coulx
Coulx Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Lot eta Garona departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Coulx udalerrian erroldatutako biztanleak 221 ziren. Familiak 88 ziren, horien artean 19 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 11 bakarrik bizi ziren emakumeak), 34 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 27 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 107 etxebizitza zeuden, 89 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 13 bigarren erresidentzia ziren eta 5 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 106etxeak ziren. 89 etxebizitza nagusietatik 77 bere jabearen bizilekua ziren, 8 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 6 etxek hiru zituzten, 25 etxek lau zituzten eta 55 etxek bost zituzten. 80 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 49 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 35 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 127 ziren, horien artean 93 aktiboak ziren eta 34 inaktiboak ziren. 93 pertsona aktiboetatik 87 lanean zeuden (55 gizon eta 32 emakume) eta 7 langabezian zeuden (2 gizon eta 5 emakume). 34 pertsona inaktiboetatik 13 erretiraturik zeuden, 10 ikasten zeuden eta 11 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Coulx udalerrian 92 unitate fiskal zeuden, 216,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.193 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 10 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen eta 2 zerbitzu enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 igeltseroa, 1 margolaria eta 1 jatetxe.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Sormano
Mugakideak
Sormanok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Michealene Risley
Lehen urteak
Risley Clawsonen jaio eta hazi zen, Michiganen, nerabezaroa Troyn igaro aurretik. Bishop Foley Bigarren Hezkuntzako Eskolan graduatu zen 1978an, eta, gero, Míchigango Estatuko Unibertsitatean, Telekomunikazioetako lizentziatura batekin. Hainbat urte eman zituen Hollywooden Disney, Amblin eta Mattel bezalako enpresentzat lanean.
Ibilbidea
Risley idazlea, ekoizlea eta Tapestries of Hope filmaren zuzendaria da. Betty Makoni gizarte-ekintzaileak Girl Child Network fundazioaren bidez Zimbabueko sexu-abusuen biktima diren gazteei laguntzeko ahaleginetan jarraitzen du. Risley kartzelan sartu zuten, eta gero Zimbabueko gobernuak Hego Afrikara erbesteratu zuen, Makonirekin Afrikan egon zen denboran filmatu zituen irudiengatik. Estatu Batuetara itzuli ondoren, Risley Emakumearen aurkako Indarkeriari buruzko Nazioarteko Legea onartzeko bultzadaren kide garrantzitsu bihurtu zen, bere filmarekin etengabeko aktibismoa egin baitzuen. 2010eko irailean estreinatu zen Estatu Batuetako 105 zine aretotan.
Sega bideo-jokoen konpainiako entretenimendu-zuzendari gisa izandako esperientziaren ondoren, 2000. urtean Marvel Comicsen produkzioko, garapeneko eta kontsumo-produktuetako lehendakariorde izendatu zuten. 2003an Fresh Water Haven sortu zuen. Erakunde horrek filmak, dokumentalak eta liburuak ekoizten, garatzen eta merkaturatzen ditu, erreforma bat behar duten munduko arazoen inguruan kontzientziatzeko. 2003an, Flashcards idatzi, zuzendu eta ekoitzi zuen, haurren sexu-abusuari buruzko film laburra. Sari ugari irabazi zituen, eta PBS n eman zen herrialde osoan.
This Is Not the Life I Ordered superbenta liburuaren egileetako bat izan zen Risley, Deborah Collins Stephens, Jan Yanehiro eta Jackie Speier-ekin batera.
Lardizabalaceae
Familia honetan 7 genero daude, 40 espezie zurkara inguru ezagunekin. Denak liana dira, salbu-eta Decaisnea generokoak, zuhaixka pakikauloak baitira. Hostoak aldizkakoak eta elkartuak dira, gehienetan palmatuak.
Espezie guztiak Asia ekialdean aurkitzen dira, Himalaiatik Japoniara, salbu-eta Lardizabala eta Boquila generoak, biak Hego Amerika hegoaldekoak (Txile eta Argentina).
Generoak
Hauek dira 7 generoak:
Zista
Zista ( grekerazko κίστη edo alemanezko Kiste hitzetik), batzuetan trikuharri-kutxa edota harkutxa ere deitua, hilobi megalitiko txiki bat da, hildakoen gorpuak edo horien errautsak biltzen dituena, batzuekin zenbait hornidurekin batera, harlauza txikiek inguratuta.
Horrelakoak Europan eta Ekialde hurbilean (Asia mendebaldean) aurki daitezke. Beste egitura batzuen barruan ager daitezke, ala nola: Cairn bat, tumulu bat eta harrespil baten barruan. Neolitikotik Erromatartze garaira arte erabili ziren mota horretako egiturak. Azken kasuan, ezin da megalitoen artean klasifikatu, kutxa itxurako hilobia, adreiluz egina izaten baita.
Batzuetan zaila da erabakitzea egitura bat trikuharria edo zista den. Kasu horietan, irizpidea da, zista katalogazioa ematen zaiola metro karratua baina txikiagoa bada. Tipologikoki (formaren aldetik) trikuharria eta zista berdinak dira, baina ohiko ezberdintasun bat hau da: zista batean, gorpuzkin berriak sartzeko, estalkia ken daiteke, eta trikuharri batean, aldiz, zutik dauden harlauzetako bat kendu behar da.
NGC 947
NGC 947 galaxia espiral bat da, Cetus konstelazioan. John Herschelek aurkitu zuen n.
Vandenesse-en-Auxois
Vandenesse-en-Auxois Frantziako udalerria da, Côte-d'Or departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Vandenesse-en-Auxois udalerrian erroldatutako biztanleak 271 ziren. Familiak 103 ziren, horien artean 21 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 17 bakarrik bizi ziren emakumeak), 39 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 43 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 163 etxebizitza zeuden, 103 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 40 bigarren erresidentzia ziren eta 20 hutsik zeuden. 153 etxeak ziren eta 6 apartamentuak ziren. 103 etxebizitza nagusietatik 71 bere jabearen bizilekua ziren, 23 alokairuan okupaturik zeuden eta 9 doan lagata zeuden; 1ek bi gela zituen, 17 etxek hiru zituzten, 35 etxek lau zituzten eta 50 etxek bost zituzten. 81 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 44 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 50 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 183 ziren, horien artean 134 aktiboak ziren eta 49 inaktiboak ziren. 134 pertsona aktiboetatik 130 lanean zeuden (75 gizon eta 55 emakume) eta 4 langabezian zeuden (3 gizon eta 1 emakume). 49 pertsona inaktiboetatik 16 erretiraturik zeuden, 10 ikasten zeuden eta 23 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Vandenesse-en-Auxois udalerrian 105 unitate fiskal zeuden, 255 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.390 euro zen.
Villanueva del Río–Minasko geltokia
Villanueva del Río–Minas Sevillako Renfe Aldirien geltokia da, udalerrian kokatuta dagoena.
Vandenesse-en-Auxois
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 21 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 7 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 4 zerbitzu enpresak ziren eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2000. urtean Vandenesse-en-Auxois udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola 1  eta inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola 1  zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Annecyko Nazioarteko Animazio Zinemaldia
Annecyko Nazioarteko Animazio Zinemaldia (frantsesez, Festival International du Film d'Animation d'Annecy, FIFA), 1960an sortu zen eta ekainaren hasieran ospatzen da Annecy hirian, Savoia Garaian. Hasiera batean jaialdia bi urtetik behin egiten bazen ere, 1997az geroztik urtero egiten da. CITIA (Cité de l'image en mouvement d'Annecy) arduratzen da jaialdiaren antolaketaz.
Sarrera
Zinemaldiko atal ofizialean teknika desberdinetan oinarritzen diren animaziozko filmak izaten dira: marrazki bizidunak, paper ebakiak, plastilina, stop motion, 3D, etab. hainbat kategoriatan sailkatuak: film luzeak, film laburrak, telebistarako filmak, enkarguzkoak, ikasleek egindakoak, Interneterako sortutakoak, etab.
Jaialdia animazioaren sektorearen hitzordu garrantzitsua da. Lehiaketarekin batera, mundu mailako primiziak aurkezten dira bertan, atzera begirako emanaldiak izaten dira, omenaldiak, filmei eta egileei buruzko topaketak, erakusketak eta aire zabaleko proiekzioak gauero Le Pâquier-en (Annecy).
Aldi berean, animaziozko filmen nazioarteko merkatu bat antolatu ohi da Annecyn 1986az geroztik.
Historia
1960ko hamarkadan Savoiako eskualdean zine-klub oso aktiboa zegoen. Animatzaileak zinema-jardunaldietako kideekin elkartu ohi ziren eta horrek animazioko zinemaren nazioarteko jardunaldien sorrera (frantsesez, Jica - Journées internationales du cinéma d'animation) erraztu zuen Annecyn. Kide fundatzaileak Pierre Barbin, André Martin eta Michel Boschet izan ziren. 1956an, zine-klubeko zuzendaritza-taldea Cannesen izan zen Jica-ren lehen edizioan parte hartzeko, zinemaldi handitik kanpo. Canneseko Zinemaldian antolatutako animazio-jardunaldiek ez zuten funtzionatu: zinemako izarrek ikusleen eta kazetarien arreta osoa erakartzen zuten. Orduan sortu zen Annecyn animazio-jaialdi bat antolatzeko ideia.
1968ko maiatzeko gertaerek jaialdia eten egin zuten. 1971ean antolatzaileen eta ASIFAko kideen (frantsesez, Association internationale du film d'animation) artean eztabaidak izan ziren zinemaldian aurkeztuko ziren filmak hautatzeko moduari buruz. 1975era arte zinemaldiak parte-hartze handia izan zuen, bai profesionalen, atzerriko ordezkaritzen, harpidedunen eta ikusleen aldetik. Ordenagailua erabiliz egindako lehen irudiak iristeak zatiketa sortu zuen artista konbentzionalen eta modernoenen artean. 70eko hamarkadaren amaierarako, bistan da etorkizunera begiratu eta orientazioa aldatu behar dela.
1982an hiru helburu aurkeztu zitzaizkion batzar nagusiari: "animazio-zinema garatzen laguntzea; Annecyn nazioarteko kultura-adierazpen bat ziurtatzea; hirirako, eskualderako eta Frantziarako kultura-ekintzako bitarteko izatea". Luc Xiberras-ek hartu zuen helburu berri horiek abian jartzeko konpromisoa. Idazkaritza iraunkorra Paristik Annecyra eraman zen.
1983an, Bonlieu-ko kultura-zentroan egin zen edizioa, eta, hartara, aldi bereko proiekzioak egin ziren, hainbat film-formatutan eta hainbat euskarritan. Horrekin batera, filmen merkatua eta hitzaldiak egiten hasi ziren. Urte horretako edizioa animaziozko zinemaren funtzio, kultura eta teknika guztiei irekia egon zen eta arrakasta handia izan zuen. 1983an enkarguzko filmetarako lehiaketa ireki ondoren, telebistako filmetarako lehiaketa bat ere sortu zen 1985ean.
1985ean, Animaziozko Filmaren Nazioarteko Azokaren (Marché International du Film d'Animation, MIFA) lehen edizioa egin zen. Garai hartan, Ameriketako Estatu Batuetako zinema-estudioen presentzia gero eta nabariagoa izaten hasi zen, batez ere, oscar saria irabazitako Disney-ren 9 film jendaurrean erakutsi ondoren. 1987an Warner zinema ekoiztetxeari omenaldia egin zioten, eta 1989an Walt Disney Pictures-en ordezkaritza garrantzitsu batek hartu zuen parte lehen aldiz. 1983tik 1997ra bitartean, akreditatutako parte-hartzaileen kopurua 900etik 4.300era igo zen, eta film-kopurua 386tik 1.271era. Horren guztiaren ondorioz, Annecyko zinemaldiaak komunikabideetan gero eta estaldura handiagoa hartu zuen, 1990eko hamarkadaren amaieran ia 300 kazetarirekin. 1983tik aurrera jaialdiak izan duen arrakastari esker, bertaratzen den kulturaren eta ekonomiaren arloko profesionalen kopurua handitu da.
1993an pantaila erraldoi bat jarri zen aire zabalean Le Pâquier-en (Annecy), proiekzio publikoetarako.
1998an Jean-Luc Xiberras hil ondoren, 1999an Serge Bromberg ordezkari artistiko izendatu zuten.
2000ko hamarkadan, Annecyko jaialdiak gora egiten segitzen du, gero eta estreinaldi gehiago daude eta ekitaldiaren estaldura mediatikoa gero eta handiagoa da. Frantzian eta Europan animaziozko filmen produkziora hasten da.
2012ko jaialdiaren amaieran, Marcel Jean izendatu zuten ordezkari artistiko, 1999tik postu horretan zegoen Serge Bromberg ordezkatuz. 2015. urtean, emakumeak omentzea erabaki zuen eta emakumezkoez soilik osatutako epaimahai bat osatu zuen, historia markatu duten emakumezko zuzendariek egindako lana ospea emateko asmoz. Lehiaketan atal berriak sortu zituen, sarietarako hautatutako filmak balioesteko. Horrela sortu ziren film laburren Off Limits (2014), Perspectives (2017) eta Jeune public (2017) atalak, baita film luzeen lehiarako beste atal berri bat ere: Contrechamp (2019).
2020ko 15etik 19ra aurreikusita zegoen 60. edizioa bertan behera utzi behar izan zen koronabirusaren gaixotasun-pandemiagatik. Jaialdiaren antolaketa-batzordeak egindako iragarkiaren arabera, hurrengo edizioa 2021eko 14tik 19rako iragarri zuten. Azken urteotako programa webgune ofizialean ikus daiteke.
Euskal ekoizpenak Annecyn
Animazioaren sektorea indarra hartzen ari da. Badira urte batzuk euskal zinegileak Annecyko jaialdira bertaratzen direnak.
2022an bi euskal filmen mundu mailako estreinaldia izan zen. Uniko ekoiztetxea (Bilbo) ‘Unicorn Wars’ Sail Ofizialean lehiatu zen (Alberto Vázquez). Bestalde, ‘Los demonio de barro’ Contrechamp Feature Films in Competition atalean. “Los demonios de barro” Nuno Beatok zuzendu du, eta stop-motion teknika 2D animazioarekin konbinatzen ditu. Sardinha em Lata (Portugal), Caretos Films A.I.E. (Galicia), Basque Films (Pais Vasco) eta Midralgar (Francia) enpresen koprodukzioa da. Gainera Pablo Polledrik zuzendutako ‘Loop’ film laburra animazio-merkatuan izan zen (Uniko ekoiztetxea, Bilbo). ‘El sueño de la Sultana’ proiektua ere bertan izan zen.
Ricciren kurbadura-tentsore
Ricciren kurbadura tentsorea,  Gregorio Ricci-Curbastroren omenez izendatuta dago. Tentsorea geometria diferentzialean, Riemannen metrika edo pseudo-Riemannen metrikaren aukera baten bidez barietate batean definitutako objetua bat da. Ricciren tentsorea, Riemannen kurbadura tentsorearen indizeen kontrakzio bat da. Orokorrean kontsidera daiteke, era lokalean, tentsore metrikoaren geometriaren aldaketaren neurritzat espazio euklidearra edo pseudo-eruklidearrarekin konparatuz.
Annecyko Nazioarteko Animazio Zinemaldia
Palmaresa
Jaialdiaren webgunean informazio zabalagoa aurki daiteke.
Ricciren kurbadura-tentsore
Ricciren tentsorea karakterizatu daiteke neurtuz bere deformazioa geodesiken  ibilbidean zehar. Erlatibitate orokorrean, pseudo-Riemannen metrika dakarrena, hau islatzen da Ricciren tentsorearen agerpenean  Raychaudhuri-ren ekuazioetan. Neurri batean arrazoi honengatik, Einsteinen eremu ekuazioak espazio-denbora, pseudo-Riemannen metrika baten bidez deskribatu daitekela proposatzen dute, Ricciren tentsorearen eta unibertsoko materiaren erlazio simple bat dena. Ricciren tentsorea R_{ij} edo Ric moduan adierazten da.
Annecyko Nazioarteko Animazio Zinemaldia
Annecyko kristala (film luzeak)
Informazioa zabalago frantsesezko Wikipedia artikuluan aurki daiteke.
Ricciren kurbadura-tentsore
Ricciren tentsorea, tentsore metrikoa bezala forma bilineal simetriko bat esleitzen dio barietateren espazio tangente bakoitzari. Errazagoa den operadore batekin analogia bat eginez, Rimannen geometrian Ricciren tentsorea funtzioen analisiaren Laplacearraren antzekoa papera jokatzen du. Kasu honetan Riemannen kurbadura tentsorea bigarren ordenako deribatuz osatutako tentsore bat izango litzateke. Hala eta guztiz ere,  analogia hau beste bide batetik egin daiteke.
Hiru dimentsiotako topologian, Ricciren tentsorea informazio guztia dauka. Orden altuagoko informazioa Riemannen tentsorean kodetuta dago. Ricciren tentsorearen sinpletasunagatik, geometria eta analisiaren tresna askoren erabilpena ahalbidetzen du. Honek Poincaréren ustearen ebazpenera eraman zituen Richard S. Hamilton eta Grigory Perelman.
Ricciren tentsorea lortzen da deribatu kobariantea trukatzen bada tentsore Lapacearrarekin. Honela azaltzen da bere agerpena Bochnneren formulan, Riemannen  geometrian edonodik agertzen dena. Adibidez, hau azaltzen du zergaitik Shing-Tung Yau estimatutako gradientea ia beti Ricciren tentsorearen behe mugaren menpekoa den.
2007 urtean John W. Lott, Karl-Theodor Sturm eta Cedric Villanik frogatu zuten Ricciren tentsorearen behe mugak metrikaren espazioaren estrukturaren arabera ulertu ahal zirela Riemannen barietatetan.
Definizioa
Lehen azpisailak Ricciren tentsorearen definizioa adierazten du aljebra linealarekin eta aldagai anitzeko kalkuluarekin eroso sentitzen diren irakurleentzat. Ondorengo azpiatalek terminologia sofistikatuagoa erabiltzen dute
El Villar de Arnedo
El Villar de Arnedo Errioxako udalerri bat da, 2005ean 651 biztanle zituena. Mahastiak, almendrondoak, olibondoak eta laboreak lantzen dituzte.
Ricciren kurbadura-tentsore
Sarrera eta definizio lokala
Izan bedi U -ren azpimultzo ireki bat, eta i eta j zenbaki-pare bakoitzeko 1 eta n artean, funtzio leun bat
El Villar de Arnedo
Bilakaera historikoa
Adituek diotenez, El Villar de Arnedo oso-oso zaharra da. Herri hura, hots, El Villar de Arnedo, Erdi Aroan sortu zuten; Arnedoko kolonoek, hain zuzen ere. Sortu ondoren, Fuero Arnediano deitu zuten. Fernandez de Velascotarren jaurerrian sartuta zegoen.
Ricciren kurbadura-tentsore
Sarrera eta definizio lokala
non U-n p bakoitzarentzat matrizea simetrikoa eta alderanzgarria den. Izan bedi U-n p bakoitzerako aurreko matrizearen alderantzizkoa. R_{ij} funtzioak modu esplizituan definitzen dira formula hauen bidez:
Arantxa Echevarría
Arantxa Echevarría Carcedo (Bilbo, 1968) bizkaitar zinema zuzendari eta gidoigilea da. Madrilgo Complutense Unibertsitatean ikasi eta hainbat film labur zuzendu zituen 2017an Carmen y Lola bere opera prima egin baino lehen.
El Villar de Arnedo
Bilakaera historikoa
1689ko abuztuaren 15an, Karlos II.a Espainiakoak hiribildu izendatu zuen. Ordutik 1775. urte arte Burgosko probintziakoa izan zen. Handik aurrera, 1883. urte arte, Soriako probintzian izan zen. Urte hartan, Logroñoko probintzian sartu zuten, eta geroztik Errioxakoa da.
Ricciren kurbadura-tentsore
Sarrera eta definizio lokala
Formula horretatik zuzenean ikus daiteke R_{ij}-k R_{ji}-ren berdina izan behar duela edozein i eta j-rentzat. Orduan, ikus daitezke R_{ij} funtzioak, U-ren edozein p punturi n\times n matrize simetriko bat lotuz. U-ko balio matrizialen mapa horri g_{ij} funtzioen bildumarekin lotutako Ricciren kurbadura deritzo.
El Villar de Arnedo
Nola heldu
El Villar de Arnedora heltzeko, N-232 eta L-123 dira errepide nagusiak.
Ricciren kurbadura-tentsore
Sarrera eta definizio lokala
Aurkezten den bezala, ez dago ezer intuitibo edo naturalik Ricciren kurbaduraren definizioan. Aztergai gisa hurrengo propietate nabarmena betetzen duelako nabarmentzen da. Izan bedi   beste multzo ireki bat, eta izan bedi mapa leun bat, zeinen lehenengo deribatuen matrizea honakoa den:
El Villar de Arnedo
Nola heldu
Badaude beste herri batzuk El Villar de Arnedoren ondoan daudenak. Hauexek dira: Arnedo, Calahorra, Alfaro, Ausejo, Logroño eta Haro.
Ricciren kurbadura-tentsore
Sarrera eta definizio lokala
zein alderanzgarria den edozein q \in V-rako. Defini dezagun matrize bideradura bidez:
El Villar de Arnedo
Jaiak
El Villar de Arnedoko biztanleek bi festa nagusi dituzte:
Argent-sur-Sauldre
Argent-sur-Sauldre Frantziako udalerri bat da, Cher departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an biztanle zituen.
El Villar de Arnedo
Biztanleriaren bilakaera
El Villar de Arnedoko biztanle kopurua 1900urtetik 2009urtera asko murriztu da; 1900 urtean 1222 biztanle zegoen eta 2009urtean; askoz gutxiago, 661.
Ricciren kurbadura-tentsore
Sarrera eta definizio lokala
Produktuaren araua eta katearen araua erabiliz, erlazio hau kalkula daiteke g_{ij} funtzioen bildumako Ricciren kurbaduraren eta funtzioen bildumako Ricciren kurbaduraren artean, edozein q-rako V-n:
Argent-sur-Sauldre
Biztanleria
2007an Argent-sur-Sauldre udalerrian erroldatutako biztanleak 2.255 ziren. Familiak 1.022 ziren, horien artean 361 pertsona bakarrekoak ziren (166 bakarrik bizi ziren gizonak eta 195 bakarrik bizi ziren emakumeak), 357 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 239 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 65 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Ricciren kurbadura-tentsore
Sarrera eta definizio lokala
Hori nahiko ustekabekoa da; izan ere, R_{ij} definitzen duen formulan g_{ij} definitzen duen formula zuzenean konektatuz gero, ikusten da i-tik eratorritako hirugarrenak ere hartu beharko direla kontuan, R_{ij}-en definizioaren lehen lau terminoetako bigarren deribatuek J-ren osagaien gainean jarduten dutenean sortzen direnak. "Miraria" da Ricciren kurbaduraren definizioa osatzen duten lehenengo deribatuen, bigarren deribatuen eta alderantzizko deribatuen bilduma izugarria behar bezala konfiguratuta dagoela, i-ren deribatu horiek guztiak bertan behera uzteko moduan, eta bat R_{ij} eta erlazionatzen dituen matrize nabarmen garbiko aurreko formularekin geratu zen. Are nabarmenagoa da termino-ezeztapen hori; izan ere, R_{ij} eta lotzen dituen matrize-formula g_{ij} eta lotzen dituen matrize-formularen berdina da.
Villarroya
Villarroya Errioxako udalerria da, 2005ean 11 biztanle zituena.
Ricciren kurbadura-tentsore
Sarrera eta definizio lokala
Terminologia sofistikatu bat erabiliz, honela laburbil daiteke Ricciren kurbaduraren definizioa:"Izan bedi U -ren  azpimultzo ireki bat. Matrize alderantzikagarrien espazioan n\times n simetriko gisa baloratzen den g gainazal baten mapatze leuna eginez, (g-ren osagaien zenbait deribatu partzial dituen formula konplexu baten bidez), Ricciren g kurbadura U-ren mapatze leun gisa defini daiteke n\times n matrize simetrikoen espazioan."
Argent-sur-Sauldre
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Ricciren kurbadura-tentsore
Sarrera eta definizio lokala
Ricciren kurbaduraren propietate nabarmen eta ustekabekoa honela laburbil daiteke:"Izan bedi J difeomorfismo baten eta V-etik U-ra irekitako beste multzo baten matrize jacobiarra. produktu matrizialak emandako funtzio matrizialaren Ricciren kurbadura produktu matrizialak ematen du, non R-k g-ren Ricciren kurbadura adierazten baitu."Matematikan, propietate hori aipatzen da esanez Ricciren kurbadura "zenbateko tentsoriala" dela, eta Ricciren kurbadura definitzen duen formula adierazten du, konplexua izanagatik ere, garrantzi handikoa dela geometria diferentzialaren arloan.Termino fisikoetan, propietate hori "kobariantza orokorraren" adierazpena da, eta horregatik erabili zuen Albert Einsteinek erlatibitate orokorra formulatzean R_{ij} definitzen duen formula. Testuinguru honetan, mapatzea aukeratzeko aukerak y erreferentzia-markoen artean aukeratzeko aukerak adierazten dute; Ricciren kurbaduraren "ustekabeko propietatea" fisikaren ekuazioak erreferentzia-esparru baten mende ez egotearen printzipio orokorraren isla da. Hori hurrengo azpiatalean barietate bereizgarrien ikuspegitik aztertzen da, nahiz eta azpiko edukia azpiatal honetakoaren ia berdina izan.
Argent-sur-Sauldre
Etxebizitza
2007an 1.292 etxebizitza zeuden, 1.040 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 141 bigarren erresidentzia ziren eta 111 hutsik zeuden. 1.175 etxeak ziren eta 115 apartamentuak ziren. 1.040 etxebizitza nagusietatik 669 bere jabearen bizilekua ziren, 343 alokairuan okupaturik zeuden eta 28 doan lagata zeuden; 13 etxek gela bat zuten, 98 etxek bi zituzten, 235 etxek hiru zituzten, 356 etxek lau zituzten eta 338 etxek bost zituzten. 749 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 532 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 344 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.314 ziren, horien artean 964 aktiboak ziren eta 350 inaktiboak ziren. 964 pertsona aktiboetatik 875 lanean zeuden (484 gizon eta 391 emakume) eta 89 langabezian zeuden (58 gizon eta 31 emakume). 350 pertsona inaktiboetatik 183 erretiraturik zeuden, 78 ikasten zeuden eta 89 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Argent-sur-Sauldre udalerrian 1.054 unitate fiskal zeuden, 2.289 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.615,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 110 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 5 janari enpresak ziren, 1 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresa zen, 9 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 19 eraikuntza enpresak ziren, 26 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 garraio enpresak ziren, 11 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 5 finantziazio enpresak ziren, 5 higiezinen enpresak ziren, 6 zerbitzu enpresak ziren, 8 administrazio publikoko enpresak ziren eta 8 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 35 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 3 banku bulegoak, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 autoeskola, 4 igeltseroak, 2 margolariak, 3 zurginak, 4 iturginak, 1 argiketaria, 1 eraikuntza enpresa, 3 ile apaindegiak, 5 jatetxeak, 2 higiezinen agentziak eta 1 apaindegia.