cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
William Shakespeare
S hakespeare denboran zehar
XVII. mendean, Ingalaterrako antzerkigileen artean bigarren lekuan jartzen zuten Shakespeare, Ben Jonsonen ondoren, eta baziren Francis Beaumonten eta John Fletcherren atzetik hirugarren jartzen zutenak ere. Baina XVIII. mendearen hasieran lehen mailara jaso zuen kritikak, eta geroztik ez da handik jaitsi. Iruzkingile batzuek ez dute onartu nahi Shakespeareren obrak Ingalaterra barneko probintzia batean lehen mailako eskolara joandako gizonarenak direnik, eta drama horiek aristokrataren batek edo, gutxienez, Oxforden edo Cambridgen lizentziatutako batek idatziak direla frogatzen saiatu izan dira. Hala, Christopher Marlowe, Francis Bacon, Elisabet I.a Ingalaterrakoaren garaiko moja bati edota Jesusen Konpainiari berari egotzi izan zaie obra horien egile izatea.
XIX. mendean, Shakespeare Ingalaterrako Koblari Handia bilakatu zenean, bidezkoa izango zatekeen jakituriaren orakulu modukotzat eta sentikortasunaren eredutzat hartzea. Gaur egun, ordea, pentsa daiteke Shakespeare ez zela neutrala bere irudien erabileran soilik, irudi horien bidez adierazten zituen balio guztietatik ere aldendurik zegoela. Egia da antzerki-egituraren artetik poesia kutsu handia dariola noizean behin, baina ez gizabanakoaren sentimendu pertsonal gisa, edonork senti zezakeenaren adierazpide bezala baizik. Poetaren inpertsonaltasuna argitzeko, John Keats olerkariak dio poeta bera dela, paradoxaren paradoxaz, poetikotasun gutxieneko izakia.
Idazlan euskaratuak
William Shakespeareren hainbat lan euskaratuak izan dira:
Shakespeare pantailan
Shakespeareren biografiaren bertsio zinematografikoen artean honakoak daude: John Maddenek zuzendutako Shakespeare maitemindua (Shakespeare in Love) (1998), Ines Paris zuzendari eta gidoilariaren Migel eta William (Miguel y William) (2011), Miguel de Cervantes eta Shakespeareri buruz, eta Anonimoa (Anonymus) (2011), Roland Emmerich ek zuzendua. Azken film honek, bere lanen egiletzari buruzko balizko erantzun bat planteatzen du, konplot politiko baten barnean. 250 film inguru egin dira Shakespeareren testuetan oinarrituta, eta horrek agerian uzten du idazle honen lanaren eragin izugarria. Pantailara gehien eraman den lana Hamlet da, zinemarako 61 egokitzapen eta 21 telesailekin 1907 eta 2000. urteen artean. Shakespeareren lanetan oinarritutako film ezagunenak honako hauek dira:
Vix (Côte-d'Or)
Vix Frantziako udalerria da, Côte-d'Or departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Vix udalerrian erroldatutako biztanleak 108 ziren. Familiak 43 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 12 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 15 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Grone
Grone Italiako udalerri bat da. Bergamoko probintzian kokatuta dago, Lombardia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Vix (Côte-d'Or)
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 51 etxebizitza zeuden, 45 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 5 bigarren erresidentzia ziren eta 1 hutsik zegoen. 50 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 45 etxebizitza nagusietatik 42 bere jabearen bizilekua ziren, 2 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 7 etxek hitu gela zituzten, 9 etxek lau zituzten eta 30 etxek bost zituzten. 38 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 17 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 27 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 70 ziren, horien artean 53 aktiboak ziren eta 17 inaktiboak ziren. 53 pertsona aktiboetatik 49 lanean zeuden (24 gizon eta 25 emakume) eta 4 langabezian zeuden (2 gizon eta 2 emakume). 17 pertsona inaktiboetatik 7 erretiraturik zeuden, 6 ikasten zeuden eta 4 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 2 eraikuntza enpresak ziren eta 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra margolaria zen.
2000. urtean Vix udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Lacapelle-Biron
Lacapelle-Biron Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Lot eta Garona departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Lacapelle-Biron udalerrian erroldatutako biztanleak 443 ziren. Familiak 188 ziren, horien artean 56 pertsona bakarrekoak ziren (28 bakarrik bizi ziren gizonak eta 28 bakarrik bizi ziren emakumeak), 72 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 56 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 275 etxebizitza zeuden, 189 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 59 bigarren erresidentzia ziren eta 27 hutsik zeuden. 259 etxeak ziren eta 14 apartamentuak ziren. 189 etxebizitza nagusietatik 135 bere jabearen bizilekua ziren, 41 alokairuan okupaturik zeuden eta 13 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 7 etxek bi zituzten, 25 etxek hiru zituzten, 61 etxek lau zituzten eta 95 etxek bost zituzten. 146 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 79 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 88 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Lacapelle-Biron udalerrian 184 unitate fiskal zeuden, 415,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 13.521 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 28 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 4 eraikuntza enpresak ziren, 6 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren, 3 administrazio publikoko enpresak ziren eta 4 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 9 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 1 igeltseroa, 2 zurginak, 1 argiketaria, 1 ile apaindegia, 1 jatetxe eta 1 higiezinen agentzia.
2009an zeuden 4 establezimendu komertzialetatik, 2 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 1 okindegi zen eta 1 harategia zen.
2000. urtean Lacapelle-Biron udalerrian 22 nekazaritza-ustiategi zeuden, 325 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Mouans-Sartoux
Mouans-Sartoux Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Itsas Alpeak departamenduan dago, Proventza-Alpeak-Kosta Urdina eskualdean. 2007an 10.331 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Mouans-Sartoux udalerrian erroldatutako biztanleak 10.331 ziren. Familiak 4.008 ziren, horien artean 958 pertsona bakarrekoak ziren (350 bakarrik bizi ziren gizonak eta 608 bakarrik bizi ziren emakumeak), 1.180 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 1.504 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 366 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 4.657 etxebizitza zeuden, 4.062 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 379 bigarren erresidentzia ziren eta 216 hutsik zeuden. 3.198 etxeak ziren eta 1.430 apartamentuak ziren. 4.062 etxebizitza nagusietatik 2.774 bere jabearen bizilekua ziren, 1.075 alokairuan okupaturik zeuden eta 213 doan lagata zeuden; 158 etxek gela bat zuten, 483 etxek bi zituzten, 992 etxek hiru zituzten, 1.140 etxek lau zituzten eta 1.289 etxek bost zituzten. 3.466 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 1.750 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 1.950 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 6.632 ziren, horien artean 4.895 aktiboak ziren eta 1.737 inaktiboak ziren. 4.895 pertsona aktiboetatik 4.455 lanean zeuden (2.366 gizon eta 2.089 emakume) eta 440 langabezian zeuden (199 gizon eta 241 emakume). 1.737 pertsona inaktiboetatik 493 erretiraturik zeuden, 645 ikasten zeuden eta 599 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 1.279 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 11 janari enpresak ziren, 8 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 86 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 202 eraikuntza enpresak ziren, 252 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 36 garraio enpresak ziren, 68 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 43 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 56 finantziazio enpresak ziren, 98 higiezinen enpresak ziren, 212 zerbitzu enpresak ziren, 141 administrazio publikoko enpresak ziren eta 65 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 301 zerbitzu publikoetatik, 1 jendarmeria zen, 1 posta bulegoa, 7 banku bulegoak, 3 funerariak, 11 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 1 ibilgailuen alokairu bulegoa, 1 autoeskola, 52 igeltseroak, 20 margolariak, 26 zurginak, 33 iturginak, 31 argiketariak, 9 eraikuntza enpresak, 16 ile apaindegiak, 2 albaitariak, 1 aldi baterako lan enpresa, 41 jatetxeak, 29 higiezinen agentziak, 2 tintoreriak eta 13 apaindegiak.
2000. urtean Mouans-Sartoux udalerrian 16 nekazaritza-ustiategi zeuden, 420 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 3 botika eta 3 anbulantzia zegoen.
2009an haur-eskola 1 eta 4 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Mouans-Sartoux udalerrian 2 Bigarren Hezkuntza ikastetxe zeuden 653 ikaslekin.
Abererch
Abererch Galesko Gwynedd eskualdean dagoen Llŷn penintsulako udalerria da. Udalerriko biztanleriaren gehiengoa galesera hiztuna da. Haurtzaindegia eta lehen hezkuntzako ikastetxea ditu.
Chavannes (Cher)
Chavannes Frantziako udalerri bat da, Cher departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Chavannes udalerrian erroldatutako biztanleak 152 ziren. Familiak 68 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 28 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 20 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 105 ziren, horien artean 78 aktiboak ziren eta 27 inaktiboak ziren. 78 pertsona aktiboetatik 68 lanean zeuden (42 gizon eta 26 emakume) eta 10 langabezian zeuden (5 gizon eta 5 emakume). 27 pertsona inaktiboetatik 16 erretiraturik zeuden, 6 ikasten zeuden eta 5 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Chavannes udalerrian 77 unitate fiskal zeuden, 179 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.611 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen eta 1 jatetxe.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Eleuterio Sánchez
Eleuterio Sánchez Rodríguez, el Lute (Salamanca, 1942ko apirilaren 15a) frankismo garaiko lapur eta idazle ezaguna da.
Jatorria
Salamancan jaio zen 1942ko apirilaren 15ean, Pizarralesko auzoko txabola batean, mercheroen familia baten barnean (kinki izenez ezagutuak). Mercheroak talde sozial bat dira, ijitoen antzekoa baina arraza horretakoak izan gabe.
Kartzelako ibilbidea
20 urterekin ibai baten ertzean eserita zegoen, Extremaduran, goseak eta bere emaztea eta alaba elikatzeko beharrak bi oilo lapurtzera eraman zuten. Atxilotuta eta espetxeratua; Ricardo Alvarez epaileak, "gosete delitua"ri kasurik egin gabe, "gaizkile eta alfer" legea aplikatzen dio eta 2 urteko kartzela zigorra eta bere emazteari sei hilabetera kondenatu zituen.
Kartzelatik ateratzean Madrilen instalatu zen txabola-auzo batean eta 1965ean beste bi kideen laguntzaz, bitxitegi batean lapurtu zuten, zelatari bat hil zen eta 120.000 pezeta lapurtu zituzten. Gerra batzorde batek heriotza zigorra ezarri zioten, kartzelako 30 urteko zigorrera ordezkatu zioten. 1971an Santa Mariako Portuko kartzelan sartu zuten.
Bere azken atxiloketa 2006ko martxoaren 2an Punta Umbrían, bere emaztearen tratu txarretako salaketa batengatik. Sevillako audientziak bere absoluzioa baieztatu zuen genero indarkeriagatik 2008ko abenduan.
Ihesaldiak
1966an El Duesoko kartzelatik, Kantabrian, Madrilera aldatzen zuten bitartean, tren batetik martxan salto egin zuen eta hiru egunez ihes egin zuen.
1971n kartzelariekin zuen konfiantza aprobetxatuz urte zahar gauean ihes egin zuen. Bigarren ihesaldi hau mitikoa izan zen, hankan eta bularrean zauritua hainbat egunetan zehar ezkutatu zen Sevillako biltzailean. Zulo ilun batean, argizari baten argiarekin, bere nobela “Camina o revienta” idazten hasi zen. Bere historiaren errealitatea kontatzen du bere zaurien larritasunagatik hiltzearen arriskuarekin. Hiru urte pasa ziren ezagutu, atxilotu eta kartzelatu arte.
Kultura popularra
Madrilen atxilotuta zegoen bitartean, polizia bati ezizen bat bururatu zitzaion, momentu horretatik aurrera betirako berarekin batera joango zela, “El Lute”. Eleuteriok ezizen hori gorrotatuko du betirako, bera ez zen pertsonai bat izango zen ezizen horrekin.
Bere ihesaldiengatik El Lute ospetsua egin zen eta oso jarraitua izan zen, idazle, kazetari, soziologo, zine zuzendari, abeslari eta abarreko pertsonengatik. Puntu batera iritsi zen “irudiaren ustiapenaren” eskubideengatik 5 milioi pezeta baino gehiago eskuratu zituela.
Ikasketak
Puerto de Santa Maríako kartzelan, oso gaizki pasa zuen, tratu txarrengatik eta zelda txiki batean itxialdi batek, buruaz beste egitera pentsatzera eraman zuen, baina horren ordez ikasteari ekingo zion. Horrela Zuzenbide karrera aprobatu zuen UNEDen, eta Enrique Tierno Galvánen zuzenbide bulegoan abokatua izan zen. Gero elektrikaria egin zen.
Liburu autobiografiko batzuen egilea da: Camina o revienta (1977), Mañana seré libre (1979), Una pluma entre rejas (1981), Entre sombras y silencios (1983), Crónica de un campusiano (1987) eta Cuando resistir es vencer (2013). Abesti bat idatzi zuen “Quisiera”, 1980an Benidormeko Abestiaren festibalean lehen saria lortu zuen, Jeronimoren interpretazioarekin; lehenago 3,5 milioi pezeta kobratu zituen Boney M-en “El Lute” abestiaren egile-eskubideengatik, 1980an ezaguna egin zen.
Zine, telebista eta musika
Bere historia zinera eraman zen 1980. hamarkadan; El Lute: camina o revienta, bigarren zatia eduki zuena, El Lute II: mañana seré libre, Imanol Arias eta Victoria Abril protagonistak izan ziren eta hainbat sari irabazi zituzten.
Eleuterio antzerkian. Historia de un hombre libre (José Marraco 2012) Eleuterioren bizitzan inspiratuta dago. Hainbat abeslarik bere historiaren aipamenak egin zituzten bere abestietan, adibidez: Boney M Oceans of Fantasy 1979ko diskoan, Estopa 2004an, Haze 2001ean José Mercéren partaidetzarekin, Joaquín Sabina, Los Mojinos Escozidos, Los Chicos del Maiz, El Sicario, Hablando en Plata Squad taldekidea eta Perros Callejeros. RTVEko Cuéntame cómo pasó 77. kapituluan, 2004ean agertuko da eta El Caso: Crónica de sucesos telesailaren 5. kapituluan 2016ean.
Gaur egun
1986an, Eleuterio Sanchez Madrilgo bulego laboralista batean lan egiten zuen, Zuzenbide karrera bukatzen zuen, aldizkarietan artikuluak idazten zituen, akuarelekin margotzen zuen etab. Kartzeletan hitzaldiak eta elkarrizketa asko egin zituen. 1988an Kultur Ministerioak Estatu Batuetara gonbidatu zuten berari dedikatutako pelikulak aurkezteko American Film Instituteko Espainiako zine ziklora. Bost seme-alaba ditu hiru emakume ezberdinetatik. Gaur egun Niebla (Huelvako probintzian) eta Cabezabellosaren (Cáceres) artean bizi da.
Llanquihue
Llanquihue Txileko hegoaldeko komuna eta hiria da. Los Lagos eskualdeko Llanquihue probintzian kokatuta dago, izen bereko aintziraren ertzean, Osorno sumendiaren aurrean. 16.336 biztanle (2002).
Edward Furlong
Edward Walter Furlong (1977ko abuztuaren 2a, Glendale, Kalifornia) estatubatuar aktore eta musikari bat da. Antzeztutako film nabarmenen artean honakoak daude: Terminator 2: Judgment Day (1991) eta American History X (1998).
NGC 1323
NGC 1323 galaxia bat da, Eridanus konstelazioan. William Parsonsek aurkitu zuen n.
Mormyrus macrocephalus
Mormyrus macrocephalus Mormyrus generoko animalia da. Arrainen barruko Mormyridae familian sailkatzen da.
Cerovo
Cerovo eslaviar toponimo bat da, latinezko cerrus hitzetik eratorria eta euskaraz "turkiar haritz" dena.
Beša
Beša izan daiteke:
Maskulo Etxea
Maskulo Etxea ("Barraskilo Etxea" batueraz), Maskulo Etxi bezala ere ezaguna, Ondarroa ko eraikin zibil historikoa da; XX. mende hasieran aurrezki kutxa baten egoitza izateko eraikia, Espainiako Gerra Zibila ren ostean guardia zibil en koartela bihurtu zen. Hauek bertan 65 urtez egon ondoren, 2013an hainbat zerbitzu publikotarako egoitza bihurtu zen.
Izena
Eraikinari izen propiorik jarri ez bazitzaion ere, herriko jendeak fatxadako dorreen puntan dauden barraskilo ak ("maskuluk") erabili zituen etxea ("etxi") izendatzeko.
Kokapena
Eraikina San Inazio kalearen 21 zenbakian kokatua dago (23, guardia zibilaren arabera ), garai batean Erriberako errebala zen zonaldean. Gaur egunean herri erdigunea da.
Aurrezki kutxa
Lehen urteetan, eraikina Bizkaiko Aurrezki Kutxa ren egoitza izan zen.
Kuartela
II. Errepublika garaian, eraikina Miñoien egoitza izan zen. Guardia Zibila 1939an etorri zen bertara, udal agintari frankisten gestioen eraginez.
Guardia Zibilak 2000ko hamarkadan urtean utzi zuen eraikina. Indar armatu honen alde egitea herritarren artean ospakizunerako motiboa izan zen.
Rebets
Rebets Frantziako udalerria da, Itsas Sena departamenduan dagoena, eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Rebets udalerrian erroldatutako biztanleak 137 ziren. Familiak 51 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak), 16 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 23 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Maskulo Etxea
Zerbitzu publikoa
2006 urtean Ondarroako Udalak eraikinari erabilera soziala emateko asmoa adierazi zuen. 2007an Bizkaiko Foru Aldundia rekin zio hori zuen hitzarmena sinatu zuten.
2013 urtean, eraikinaren zati bat (beheko solairuaren 300 m2) menpekotasuna duten pertsonei zerbitzua emateko eguneko zentro bezala prestatu zen. Eguneko zentroa urrian inauguratu zen, 15 erabiltzailerentzako lekuarekin; eta leku hauek handituz joateko esperantzarekin. IMQ enpresak kudeatzen du. Era berean, 1. solairua ezgaitasun psikikodun pertsonen egoitza bezala prestatu zen, Gorabide elkarteak kudeatzen duena.
Rebets
Etxebizitza
2007an 72 etxebizitza zeuden, 53 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 18 bigarren erresidentzia ziren eta 1 hutsik zegoen. Etxebizitza guzti hauek 71etxeak ziren. 53 etxebizitza nagusietatik 43 bere jabearen bizilekua ziren eta 10 alokairuan okupaturik zeuden; 7 etxek hitu gela zituzten, 8 etxek lau zituzten eta 38 etxek bost zituzten. 40 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 13 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 37 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Maskulo Etxea
Zerbitzu publikoa
2016ean, beheko solairuaren zati bat Kamiñaldeko hondamendia ren eraginez kanporatutako auzokideei arreta emateko bulegoa prestatu zen, Alokabide erakundeak kudeatua. 2018an, Lea-Artibai ko Amankomunazgo ak bulego hau zerbitzu sozialen arreta emateko aldatu zuen.
Jabetza
Guardia zibila atera zenean, eraikina Bizkaiko Foru Aldundiaren esku geratu zen, salbu eta beheko solairua: haren jabetza Bilbao Bizkaia Kutxak mantendu zuen. Ondarroako Udalaren bitartekaritza lanaren ostean, kutxa honek beheko solairuaren jabetza Aldundiari esleitu zion; horretara, 2013tik eraikina Bizkaiko Foru Aldundiaren jabetzakoa da.
Rebets
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Lamprologus werneri
Lamprologus werneri Lamprologus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cichlidae familian.
Rebets
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 91 ziren, horien artean 76 aktiboak ziren eta 15 inaktiboak ziren. 76 pertsona aktiboetatik 71 lanean zeuden (40 gizon eta 31 emakume) eta 5 langabezian zeuden (1 gizon eta 4 emakume). 15 pertsona inaktiboetatik 5 erretiraturik zeuden, 4 ikasten zeuden eta 6 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen eta 3 higiezinen enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 zurgina zen eta 1 higiezinen agentzia.
2000. urtean Rebets udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Munetaka Printzea
Munetaka Printzea (宗尊親王) Japoniako Kamakura shogunerriko seigarren shoguna izan zen, 1252tik 1266 arte gobernatuz.
Go-Saga Enperadorearen lehen semea izan zen, eta Hojo klaneko erregeordeek kontrolatua zegoen. Tronua, hamar urte zituela hartu zuen, Kujo Yoritsugu, bosgarren shoguna izan zena, 24 urte zituenean, tronutik kendua izan zenean eta Hojo klanak, adin horrekin, gobernari txotxongilo izateko nagusiegitzat jo zuenean. Ondoren, waka idazle bat izango zen.
Maskulo Etxea
Gertakari historikoak
1975ean, salbuespen-egoera indarrean zegoela, maiatzaren 23an Koldo Arriola ikaslea, 18 urtekoa, eraikinaren barruan erahila izan zen. Gauean, bera eta beste bi ikaskide afari batetik "34" diskotekarantz zihoaztela, kuartelaren paretik euskaraz kantuan igaro ziren. Guardia zibilek altoa eman zieten, eta Arriola indarrez eraikinean sartu zuten; Pedro Rodriguez guardiak bi tiro emanda hil zuen. Biharamunean, gurasoek guardia baten deia jaso zuten gorpua kanposantuko deposituan zutela jakinarazteko. Hurrengo egunetan protesta mobilizazio handiak izan ziren herrian. 2010ean bere omenezko oroigarri bat ezarri zen bertan.
1982ko maiatzaren 2an Antonio Pablo Fernández Rico guardia zibila, 25 urtekoa, eraikinaren aurrean erahila izan zen. Sarreran guardia egiten ari zela, pertsona bat oinez hurbildu zitzaion, pistola batekin hiru aldiz tiro emanez. Hiltzaileak korrika ihes egin zuen, eta Deba ko errepidean bere zain zegoen auto batean ihes egin zuen. Fernández lurrean etzanda geratu zen, eta Gurutzetako Ospital era eraman zuten; ingresatu eta ordubetera hil zen, hiru tiroetatik bi leku hilgarrietan hartu baitzituen. Ekintza hau ETA ren Gorrotxategi komandoak burutu zuen, eta Jose Ramon Larrinagak 12 urteko espetxe zigorra jaso zuen, pistola ezkutatzea egotzita.
1990 urtean, ETAren beste komando batek eraikinari eraso egin zion granada-jaurtigailuak erabiliz. Julen Atxurra etakideari ekintza honetan parte hartzea egotzi zitzaion.
1990. hamarkadatik aurrera kale borroka k izandako goraldian, Ondarroako guardia zibilen kuartela hainbat aldiz erasotua izan zen:
Cremnochorites capensis
Cremnochorites capensis Cremnochorites generoko animalia da. Arrainen barruko Tripterygiidae familian sailkatzen da.
Washington Duke
George Washington Duke (1820ko abenduaren 18a – 1905eko maiatzaren 8a) Amerikako Gerra Zibilean borrokatu zuen tabakoaren industrialari eta filantropo estatubatuarra izan zen.
Hasierako Bizitza eta Gerra Zibila
Washington Duke 1820ko abenduaren 18an jaio zen, ekialdeko Orange konderrian, Ipar Carolinan, gaur egun Bahama udalerrian. Taylor Duke eta Dicey Jones-en hamar seme-alabetako zortzigarrena, Washingtonek partzuer gisa lan egin zuen, Mary Caroline Clinton-ekin ezkondu zen arte 1842an. Ezkontzaren garaian, bere aitaginarrebak bikoteari 72 hektarea eman zizkion, gaur Durham konderrian daudenak. Lurralde horretan hasi zen bere aberats karrera nekazari gisa. Bi seme izan zituen: Sidney Taylor Duke eta Brodie Leonidas Duke. Mary Duke 1847an hil zen 22 urte zituela.
1852. urtean, Duke-k etxalde bat eraiki zuen bere bigarren emaztearentzat, Artelia Roney, Alamance konderrikoa zena, Ipar Carolinakoa. Oraindik ere badago. Arteliak hiru seme-alaba erditu zituen 1853 eta 1856 bitartean: alaba, Maria Isabel Duke, eta semeak, Benjamin Newton Duke eta James Buchanan Duke ("Buck" gisa ezaguna). 1858an, Sidney semerik zaharrek sukar tifoidea harrapatu zuen eta hil egin zen. Artelia, nor izan zen Sidney zaintzen, gaixotasunak jota hil zen ere hamar egun geroago.
Oso gutxi dakigu Duke-ren gerraren aurreko iritzi politikoari buruzko. Hala eta guztiz ere, Ipar Karolinako Piamonte eskualdean gehienak Batasuneko posizioaren aldekoak ziren. Gainera, esklabotzaren arazoei buruzko iritzia eskualdean anbibalenteagoa izan zen, esklabutzaren alde edo aurkako sentimendu sendoa izatea baino, eta "pertsona zuriz osatutako kopuru handiak ez ziren esklabutza erakundearekin zuzenean lotzen". Hala ere, gehienak bere presentzia onartu zuen pentsatu gabe ". Badakigu Dukek 601 dolarretan eskuratu zuen Caroline izeneko pertsona esklabo bat zegoela eta auzoko bizilagun baten esklabu baten lana kontratatu zuela bere baserrian lan egiteko.
Ameriketako Estatu Batuetako Gerra Zibila hasi zenean, Duke 40 urte zituela, zaharregia Konfederazioaren zerbitzurako hasierako errekrutatzerako. Hala eta guztiz ere, 1862ko irailean onartutako Bigarren Konfederazio Errekrutatze Legeak adina 45 urtera igo zuen. Duke, jakitun zela militarki zerbitzura deitu izan ahal zutela, 1863ko urriaren 18an bere etxean salgai jarri zuen baserriko ekipamendu osoa. Armada Konfederatuan sartu zen, eta Charleston-en (Hego Karolina) eta Richmond-en (Virginia) zerbitzatu zuen, 1865eko apirilean Batasuneko indarrek harrapatu zuten arte. Kartzela Federalaren ondoren, baldintzapeko askatasunean geratu zen eta New Bernera itsasontziz bidali zuten, Hortik aurrera, 134 kilometro egin zituen etxera itzultzeko.
Isola di Fondra
Isola di Fondra Italiako udalerri bat da. Bergamoko probintzian kokatuta dago, Lombardia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Washington Duke
Tobako karrera eta Durham
Gerra ostean, Dukek tabakoaren fabrikazioaren aldeko apustua uztea erabaki zuen. 1865. urtean, laztozko txabola bat fabrika bihurtu zuen, eta Dukek "W. Duke and Sons" lehen konpainia hasi zuen eta "Pro Bono Publico" (jende onarentzat) izeneko pipako tabakoa ekoizten hasi zen. Dukeren arabera, Ben eta Buck, bere semeekin batera, 400 eta 500 kilo pipako tabakoa egunean ekoiztea lortu zituen. Bere konpainiak poliki aurrera egin zuenez, 1869. urtean etxebizitzan bi solairuko fabrika bat eraiki zuten. 1874an, Washington Duke bere baserrira saldu eta azkar hazten ari zen Durham hiriara familia mugitu zuen. Berak eta bere semeek Main Street-n fabrika bat eraiki zuten, eta Washingtonek hamar urte eman zituen "Pro Bono Publico" salmentako bidaiari gisa.
Isola di Fondra
Mugakideak
Isola di Fondrak honako udalerri hauekin egiten du muga:
Washington Duke
Tobako karrera eta Durham
1880. urtean, 66 urte zituela, Washington Duke bere negozioaren zatia Richard Harvey Wright-i, Franklin konterriaren inguruko nekazari bati, saldu zion. W. Duke & Sons & Co., bere semea Buck presidenteak zuzenduta, azkenean arrakasta handia lortu zuen zigarroen fabrikatzaile gisa. Negozio hau laster bihurtu zen 1890an Estatu Batuetako Tabakoen Enpresa, eta hainbat bazkidek bat egin zuten urratsean eta akzio mugikor baten bidez, munduko tabako fabrikatzailerik handiena bihurtu zen enpresa.
Enpresan partekatua saldu ondoren, Duke alderdi errepublikanoaren kide gisa tokiko politikarekin lankidetzan aritu zen, karitatea eta filantropia lanekin batera. Elizaren Metodologiaren aldeko kide eta iraultzaile gisa, Duke tokiko elizak eta goi mailako ikasketen instituzioak bultzatzen hasi zen ekonomikoki inbertituz. Bere eragina baliatuz, Duke-k Trinity College (ikastetxe metodista) lagundu zuen ekartzen Randolph konderritik Durham-era 1890. urtean. 1896an, erakundeak ekonomikoki borrokan ari zen bitartean, Duke Trinity-ri 100.000 dolar eman zizkion Trinity-en "ateak ireki zizkien emakumeei Gizonezkoen berdintasunean " baldintzapean. Eskertzeko hori, eskolak eskaini zion Dukeri berrizendatzea, eta Washingtonek gaitzetsi zuen.
Washington Duke 1905eko maiatzaren 8an hil zen 84 urte zituela. Hasieran, Durhameko Maplewood Hilerrian ehortzia izan zen (baina Duke Memorial Kapera amaitu ostean berriro lur eman zioten). 1910eko hamarkadan, Duke familiako kideak Duke Endowment (dohaintza fundazioa) bihurtuko zena hasi ziren antolatzen. Washingtonen seme gazteena, James B. Duke, 1924ko abenduan familia ondarea zementatu zuen, 40.000.000 dolar Duke Dohaintzaren bidez. Trinity College-k bere izena Duke Unibertsitatera aldatu zuen, Duke Washingtonen omenez, Trinitatearen aldekoa izan zena hamarkadetan. Gaur egun, Washington Dukearen estatua unibertsitateko Ekialdeko Campusean dago, urte askotan zehar diruz lagundu zuen eskolaren behaketan.
Megatyphlops
Megatyphlops Typhlopidae familiako narrasti genero bat da. Saharaz hegoaldeko Afrikan bizi dira.
Ambassador zubia
Windsor zubia (ingelesez Ambassador Bridge) AEB eta Kanadako mugen artean Detroit ibaia zeharkatuz bi herrialdeak elkar lotzen dituen zubi eseki bat da. AEBko Michigan estatuko Detroit hiria eta Kanadako Ontario estatuko Windsor hiria lotzen ditu. 2.300 metro luze ditu.
1929ko azaroaren 9an amaitua eta azaroaren 11an inauguratua.
NGC 1324
NGC 1324 galaxia espiral bat da, Eridanus konstelazioan. William Herschelek aurkitu zuen n.
Eva Llorach
Eva Llorach (Murtzia, 1979ko urriaren 21a) murtziar antzerki, zinema eta telebistako aktorea da. 2019an Goya saria lortu zuen, aktore berri onenaren saria.
Biografia
Murtziako Arte Dramatikoko Goi Eskolan, William Laytonen laborategian, Juan Carlos Corazza estudioan, eta John Strasberg-ekin ikasi zuen.
Aktore ibilbidea
Besteak beste, Eva en la nube, Jorge Izquierdoren Once días de julio, Carlos Vermuten Diamond flash eta Magical girl lanak eta Juan Cavestanyren Gente en sitios film luzeen protagonista izan da. Antzerkian, besteak beste, Urinetown eta Maté a un tipo, El desperdiciado trabajo del amor edo Aún no consigo besar eta Diego Bagnera zuzendari eta dramagile argentinarraren Este sueño que llamamos realidad interpretatu ditu.
Danza-Teatro izeneko talde eta konpainietan parte hartu du. Dramatizazioekin lankidetzan aritu da, Murtziako Unibertsitateko Hezkuntza Fakultateak eta Murtziako Abokatuen Elkargoak Bitartekaritza enpresarekin lankidetzan emandako bitartekaritza-masterretan, 2008tik 2013ra.
2019ko otsailaren 2an, Goya Sarien 33.edizioan, Goya saria jaso zuen, Quién te cantará filmean Violeta pertsonaiaz egindako interpretazioagatik.
Anderson (Wisconsin)
Anderson Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Iron konderrian kokatuta dago, Wisconsin estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Grumello del Monte
Mugakideak
Grumello del Montek honako udalerri hauekin egiten du muga:
Maß
Normalean maß hau katilu berezietan zerbitzatzen da. Horiek zeramikaz egin ohi ziren, batez ere buztina. XIX. eta XX. Mendeetan gehienak kristalezkoak izan ziren. Maß sarritan garagardoa edateko ontziaren laburdura gisa erabiltzen da, Maßkrug.
Amalfiko kostaldea
Amalfiko kostaldea (Costiera Amalfitana) Salernoko golkoan dagoen kostaldea da. Turismo-gune garrantzitsua, UNESCOk 1997an Gizateriaren Ondare izendatu zuen.
Lepidiolamprologus attenuatus
Lepidiolamprologus attenuatus Lepidiolamprologus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cichlidae familian.
Grand Nòble (Tolosa Okzitaniako tranbia)
Geltokia 2010ko abenduaren 11an ireki zen, Tolosa Okzitaniako tranbiaren linea Arenas eta Aeroconstellacion arteko luzapenarekin.
Historia
2010ko abenduaren 11an ireki zen Grand Nòble geltokia.
Konexioak
Ez dago beste konexioak geltokian.
Manifa
Manifa Errepelegan (Portugalete, Bizkaia) 2003an sortutako punk rock taldea da.
Biografia
2003ko maiatzaren 30ean Manifa bere lehenengo kontzertua eman zuen Bilborock salan. Bere lehengo kontzertuan abesti batzuk grabatu zituzten zuzenean eta maketa bat atera zuten “Manifa: Ruido del bueno”. Formazio honetan: Unax baterian, Asier gitarran, Imanol baxuan eta Mena ahotsa. 2004ean bigarren gitarra jolea gehitzen dute “Marpe”. Data hauetatik Josu sartzen da baxua jotzeko, Imanol ordezkatzen, horrela 2004ean gaur egun arte dagoen Manifako formazioa eratu zen: Unax baterian, Asier eta Marpe gitarra eta Mena ahotsa.
Andes (New York)
Andes Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Delaware konderrian dago, New York estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Manifa
Biografia
2003 eta 2006 artean zuzenean grabaturiko hiru maketa atera zuten, 2003an “Ruido del Bueno”, 2004an “Seguimos dando por culo” eta 2005ean “tocando los cojones en directo”. 2007an taldea gauzak serioago hartzen ditu eta bere lehenengo disko ofiziala kaleratzen dute: “Poder y fascismo”. Honek estudioan grabatuta dago eta aurreko maketen abestiak biltzen ditu beste bi abesti berri gehitzen “PePe el facha” eta “ Punki de el Corte Inglés”.
Disko honek 2007ko martxoan aurkezten dute kontzertu batekin Bilboko “Kafe Antzokian”. Euskal Herriko eta Espainiako hainbat lekuetan jo ondoren hiru urtetik, 2010eko uztailean bigarren diska editatu zuten “Working Class Records” seiluaren menpean, “Ni tan Buenos como quisieran, ni tan malos como piensan”. Bigarren diskarako, Manifa taldeari bururatzen zaio itsasontzi batean aurkeztea. Itsasontzi honek, “Txinbito” izenekoa Nerbioi ibaitik igaro zuen, Santurtzitik Bilbora, Sex Pistols Tamesis ibaian egin zuen bezala. Horretarako Manifa, Subversion X eta Flema argentinako punk taldearen konpainia izan zuen. 2010aren bukaeran lehenengo bideklip ofiziala publikatu zuen “Cuidaran de ti” abestiarekin.
2011an, beste kontzertu berezi bat egin zuten, aldi honetan Errepelega auzoan, kamioi baten gainean ibiltze bat egiten. Urte honetan ere, Manifa “monstruo-rock” batean sartu zen, “Aupa Lumbreiras” eta hurrengo urtean festibal honetan berriro errepikatu zuten eta nahiz eta eszenatoki “txikian” jo hainbat ikusle bildu zituzten. 2013ko apirilean hirugarren diska kaleratu dute Mungiako GAUA estudioetan grabatuta izan dena. Diska probokatzailea da zeinek eztabaida handia sortu du haien letra ausartengatik rock ingurunea kritikatzen.
Cochamó
Cochamó Txileko hegoaldeko komuna eta herria da. Los Lagos eskualdeko Llanquihue probintzian dago. 4.363 biztanle (2002).
Samanea
Samanea Fabaceaen familiako zuhaitz mota bat da. Deskribatutako 28 espezie biltzen ditu, eta horietatik 5 bakarrik onartu dira. Caesalpinioideae azpifamiliako Mimosoideaeari dagokio. Espezie mota Hego Amerikako Samanea saman da.
Barakaldo CF 2018-2019
Entrenatzailea: Aitor Larrazabal (2017-egun)
San Joan Ante Portam Latinam
San Joan Ante Portam Latinam Joan Ebanjelariaren martirioa gogoratzen duen izena da. Erromako Latina atearen aurrean olio irakinetan sartuz martirizatu omen zuten, eta Jainkoak inolako kalterik gabe salbatu omen zuen; une horren oroigarri da, hain zuzen, San Joan Ante Portam Latinam izena. Kopisten garaitik, liburugintzan dihardutenen santu zaindaria da (gaur egun, inprimatzaileen zaindaria): izan ere, liburuak eskuz kopiatu behar ziren garai haietan, tinta egiteko osagaiak galdara batean berotuz urtzen zituzten.
Euskal Herrian badira hainbat baseliza, San Joan Ante Portam Latinam gurtzen dutenak:
Pierre Schaeffer
Pierre Schaeffer (Nancy, Frantzia, 1910eko abuztuaren 14a - Aix-en-Provence, Frantzia, 1995eko abuztuaren 19a) frantses musikagilea eta ingeniaria izan zen.
Rock Around the Bunker
Rock Around The Bunker  Serge Gainsbourg-en hamabigarren estudioko diskoa da, 1975an kaleratua.
Pierre Schaeffer
Biografia
Frantses irrati-telebistako soinu-teknikaria zen, eta 1948. urtean ORTF musika-ikerketarako taldea sortu zuen. Musika konkretuaren sortzailea izan zen; À la recherche d´une musique concrete (1952, Musika konkretuaren bila) liburuan azaldu zituen oinarriak.
Rock Around the Bunker
Historia
Rock Around The Bunker diskoan Serge Gainsbourg-ek nazismoari eta Hirugarren Reichari buruz abesten du era garratz eta isekarian, eta bere haurtzaroa inspirazio-iturri gisa hartzen du, izan ere Sergek judutarra izateagatik nazien jazarpena pairatu zuen Frantziako okupazioan, eta izar horia eramatera behartuta izan zen. Abestietan umore beltz eta isekaria nagusia bada ere edukiaren aldetik, formaren aldetik, berriz, onomatopeiak, aliterazioak eta hitz-jokoak nabarmentzekoak dira.
Pierre Schaeffer
Biografia
1968. urtean Parisko Kontserbatorioko irakasle izan zen. Eragin handia izan zuen belaunaldi gazteagoko musikagileengan: P. Boulez, H. Stockhausen, L. Ferrari, I. Xenakis, besteak beste.
Rock Around the Bunker
Historia
Sergek bi abesti ez grabatzeko erabakia hartu zuen: Le silence du pape, nazismoaren aurrean Pio XIIk izandako jarrerari buruz, eta Mouvement Odessa, Ameriketara ihes egindako naziei buruz.
Pierre Schaeffer
Biografia
Lanak: 14 musika-tresnatarako suitea (1949), Gizon bakar batentzako sinfonia (1949), Orfeo 53 (1958), Soinu biziei buruzko estudioa (1958).
Isso
Mugakideak
Issok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Rock Around the Bunker
Azala
Diskoaren azalan Sergeren erretratu bat agertzen da, Sergek berak margotua.
Avalokitesvara
Avalokitesvara (Txinan Kuan-yin eta Japonian Kan-non) Mahayana budismoaren Bodhisattva garrantzitsuenetariko bat. Amitabharen hipostasia, betirako urrikalpenaren Bodhisattva da. Izan daitezkeen itxura guztiak hartzen ditu gizakia arriskuetatik salbatzearren. Budisten jainkozko itxurapen gurtuena agian, emakumezko jainko gisa irudikaturik ageri da sarritan (Bodhisattvak sexu zehaztu gabekoak badira ere), ontasuna, goxotasuna eta urrikia azpimarratzearren. Haren ezaugarriak loto-lore irekia eta ur edalontzia (egarri direnen oinazearen leungarri) dira. Txinan eta Tibeten hogeita hamahiru itxura eta izen desberdin hartzen ditu, haren ahalen alderdi sinboliko ugari kontatu gabe.
Rock Around the Bunker
Abestien zerrenda
Abesti guztiak Serge Gainsbourg-ek idatzi eta konposatu zituen, Smoke gets in your eyes izan ezik, 1933an Otto Harbach eta Jerome Kern-ek konposatu eta idatzi baitzuten.
Mormyrus macrophthalmus
Mormyrus macrophthalmus Mormyrus generoko animalia da. Arrainen barruko Mormyridae familian sailkatzen da.
Nasi campur
Nasi campur (literalki, arroz nahastua) Indonesiako eta Malaysiako gastronomiako arroz-plater bat da. Haragi jatorriko hainbat osagairekin nahasitako arroza da.
Ezaugarriak
Nasi campurra basmati arroz egoskiarekin zerbitzatzen da, haragi, barazki, kakahuete, arrautza eta ganba lehorrez estalia. Herrialde horietako oinarrizko elikagaia da.
Bertsioak
Arroz-plater mota horren Baliko bertsioa (nasi rames, ꦤꦱꦶꦫꦩꦼꦱ꧀ edo sega campur ꦱꦼꦒ​ꦕꦩ꧀ꦥꦸꦂ), hainbat osagairekin nahasita zerbitzatu ohi da: atuna plantxan, tofu frijitua, luzoker birrindua, espinakak, tempea, behi-haragia, barazki-currya, artoa, saltsa mina, etab. Arroz nahasi hori kale-janari gisa erabiltzen da askotan banana hostoen gainean.
Indonesiako txinatarrentzat, nasi campur terminoa arroza oilaskoarekin Hainan erara plateraren aldaera bat da, eta barbakoa txinatar puska batzuk ditu, hala nola, char siew delakoa, hau da, zerri errea eta zertxobait kurruskaria.
Acanthodactylus tilburyi
Acanthodactylus tilburyi Acanthodactylus generoko animalia da. Narrastien barruko Lacertidae familian sailkatuta dago.
Jean-Pierre Thystère Tchicaya
Jean-Pierre Thystère Tchicaya (Pointe-Noire, 1936ko urtarrilaren 7a - Paris, 2008ko ekainaren 20a) Kongoko Errepublikako jarduneko presidentea izan zen 1979an.
Parisen ikasi zuen eta Kongora itzuli zen Chaminade Lizeoa zuzentzera. Kongoko Laneko Alderdiaren sortzaileetako bat izan zen eta 1971n hezkuntza ministro izendatu zuten. Joachim Yhombi-Opangoren dimisioaren ondoren, hiru egunez behin-behineko presidentea izan zen (1979ko otsailaren 5etik 8ra), Denis Sassou-Nguessok boterea hartu zuen arte. 1979tik 1984ra ideologia eta hezkuntza arduraduna izan zen alderdiaren barruan. 1984an atxilotu eta 1988an amnistiatu izan zen. 1990ean alderdi bakarretik banandu eta oposizioko alderdi bat sortu zuen. Pascal Lissoubaren presidentetzan ministro izan zen eta gero Pointe-Noireko alkate 1994 eta 1997 bitartean. 1997ko gerra zibilean Bernard Kolélasek ministro izendatu zuen baina hilabete geroago Sassou-Nguessori babesa adierazi zion. Bere azken kargua parlamentuko presidentea izan zen 2002 eta 2007 bitartean.
Riimmajávri
Riimmajávri aintzira Enontekiö udalerri finlandiarrean dagoen aintzira bat da, Raittijärvi sami herrixkatik eta Norvegiako mugatik hurbil dagoena. Käsivarsi Eremu Basatian dago, Lappi osoko hegazti-espezie ugarienak aurki daitezkeen eremu basatian, hain zuzen; aliota txikiak, antzara nanoak, belatz handiak, elur-hontzak, eskandinaviako lagopodoak, ipar-belatzak, ipar-kaskabeltzak, laponiako kaskabeltzak, marikoi isats-luzeak, negu txontak eta papourdinak dira, esaterako, aintzira inguruan aurki daitezkeen hegazti-espezie batzuk. Inguruko baldintza latzei probetxu ateratzea lortu duten animalia ugari dago ere; hala nola, azeri zuri eta gorriak, elur-oreinak, erbinude zuriak, eskandinaviako lagopodo eta lursaguak, ipar-katamotzak, jatunak, mendi lemingak, lursagu txikiak eta tundrako satorrak.
Pitsusjärvi aintzira Riimmajávriren bizilagun nagusia da. Zuzenean Eskandinaviako mendietatik datorren Urtasjoki ibaiko urak betetzen du aintzira; bestalde, ateratzeko orduan, ura, Lätäseno ibaiaren bitartez, Botniako Golkoraino doa. Gutxi gorabehera, azarotik ekainera izoztua egon ohi da aintzira.
Aintzira oso ezaguna da arrantza munduan; izan ere, bertan, amuarrain marroi eta laponiako amuarrain artiko handienak arrantzatzera uda partean etorri ohi diren arrantzaleen kopurua handia da.
Cussac-sur-Loire
Cussac-sur-Loire Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Loira Garaia departamenduan dago, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Errealismo sozialista
Errealismo sozialista komunismoaren ideiak artean islatzea helburu duen korronte estetikoa da. Sobietar Batasunaren garaian korronte artistiko nagusienetako bat izan zen, batez ere Iosif Stalinen garaian. Txina eta beste hainbat herrialde sozialistetan ere badaude korronte honen obrak.
Cussac-sur-Loire
Biztanleria
2007an Cussac-sur-Loire udalerrian erroldatutako biztanleak 1.614 ziren. Familiak 613 ziren, horien artean 94 pertsona bakarrekoak ziren (43 bakarrik bizi ziren gizonak eta 51 bakarrik bizi ziren emakumeak), 224 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 240 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 55 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Errealismo sozialista
Sobietar Batasunean
Hirurogei urte inguruz Sobietar Batasuneko korronte artistiko ofiziala izan zen errealismo sozialista. Komunismoaren ideiek ondasunak guztionak direla esaten duenez, artearen ekoizpena propaganda erreminta indartsu gisa ikusi zen. 1917ko Urriko Iraultzan Proletkult (Proletarioen Kultura eta Ilustraziorako Erakundeak) deituriko instituzioa ezarri zuten boltxebikeek, eta arte zerbitzua proletarioen diktaduraren eskuetan jarri zen.
Cussac-sur-Loire
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Errealismo sozialista
Sobietar Batasunean
Sobietar Batasunaren hasierako urteetan lan mota asko egin ziren Proletkult instituzioaren baitan. Iraultza politikak, eta, erradikalak zein berritzaileak ziren arte korronteak osagarri bezala ikusiak zeuden. Artean konstruktibismoa eman zen nagusiki; poesian, berriz, abangoardia berriak.
Cussac-sur-Loire
Etxebizitza
2007an 673 etxebizitza zeuden, 616 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 20 bigarren erresidentzia ziren eta 37 hutsik zeuden. 651 etxeak ziren eta 20 apartamentuak ziren. 616 etxebizitza nagusietatik 508 bere jabearen bizilekua ziren, 99 alokairuan okupaturik zeuden eta 9 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 10 etxek bi zituzten, 40 etxek hiru zituzten, 209 etxek lau zituzten eta 353 etxek bost zituzten. 550 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 187 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 406 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Errealismo sozialista
Sobietar Batasunean
Hau guztia, ordea, ez zuten begi onez ikusi Alderdi Komunistako zenbait kidek, eta inpresionismoa edota kubismoa bezalako mugimenduak baztertu zituzten. Azken batean, “arte burges eta dekadente” gisa zeuden ikusiak. Irudikatu gabeko estiloak proletarioek ulertuko ez zituela iritzi zioten, eta ezingo zela propaganda egokia aurrera eraman. Beraz, errealismo sozialista estilo “dekadente” horien guztiei aurre egiteko jarrera zen.
Cussac-sur-Loire
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Errealismo sozialista
Sobietar Batasunean
Errealismo sozialista politika arloan kudeatzen hasi zen 1932an, Stalinek Arte erakundeen eta literaturaren berregituraketarako dekretua indarrean sartu zuenean. Idazle Sobietarren Batasuna sortu zen idazleen argitalpenak kontrolatzeko. Ildo ofizialetik aldentzen zen artista oro zigortua izan zen. Lanetako formak eta edukiak mugatuak ziren, hala, erotismoa, erlijioa, abstrakzioa, surrealismoa eta espresionismoa debekatuta zeuden. Era berean, barne-gogoetak, zentzugabekeriak, eta artea egiteko forma askeak ez zeuden onartuta. Honen guztiaren arrazoia zen proletarioek ez zituztela edukiak ulertuko eta, arte eredu horiek iraultzaren aurkakoak zirela.
Cussac-sur-Loire
Diru sarrerak
2009an Cussac-sur-Loire udalerrian 651 unitate fiskal zeuden, 1.795 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.552 euro zen.