cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ekonomialari Euskaldunen Biltzarra
Hastapenak: UEUko Ekonomia saila
Udako Euskal Unibertsitateko (UEU) Ekonomia saila 1980an sortu zen, Baleren Bakaikoaren eskutik. Aurretik, 70 hamarkadan Gurutz Ansola azpeitiarraren lanak aitzindari izan ziren euskarazko ekonomian, material eskasia nagusi zen garaian. Argia eta Anaitasuna aldizkariko artikuluren batzuk salbu, ez zen deus idatzirik euskaraz eta ekonomiaz.
1974-75ean Donostiako ESTE n mintegi bat ematen zuen astero Bakaikoak berak eta 1977-78an Bergarako UNED en beste bat. UEUren saila ekonomialari euskaldunen lehen topagune izan zen, udako ikastaroetan ekonomia txertatuz. Sarrikoko fakultatean ekonomia euskaraz ikasteko aukera zabaltzen joan zen hortik aurrera. Aitzindarien artean Karmele Fernandez Agirre ere bazen, ekonomialarientzat estatistika liburuak argitaratu zituena, UEUren beraren eskutik.
XXI. mendean jada, beste zenbait lanbidetan egindakoaren ildotik (informatikariak, kasu), biltzar formatua eratzea erabaki zuten, bi urterik behingo biltzar formatuan. Beti ere, ekonomia alorreko ekarpen eta fenomeno berriak komunitate euskaldunaren ikuspuntutik aztertu asmoz. Ekimen horretarako Ekonomisten Euskal Elkargoarekin lankidetza abiatu zuen UEUk 2019rako, baita UPV-EHUren elkarlana ere 2021etik aurrera.
Buenos Airesko Unibertsitatea
Buenos Airesko Unibertsitatea (UBA) Argentinako Buenos Aires hirian dagoen unibertsitate publiko nazionala da. 1821eko abuztuaren 12an sortu zuten Buenos Airesko probintziako gobernadore Martín Rodríguezek eta bere gobernuko ministro Bernardino Rivadaviak. UBA Argentinako unibertsitate handiena da eta Ameriketako ikasketa gune ospetsuenetako bat da. 2020an, 66. postuan kokatu zen QS World University Ranking-ean, Iberoamerikako unibertsitate onena izendatu baitzuten, irakaskuntza kalitatean, ikerketa mailan eta nazioartekotzean oinarrituz. Herrialdearen ikerketa zientifikoaren % 30 inguru unibertsitate honetako 64 ikerketa institututan egiten da. Nobel saridun bost argentinarrak unibertsitate honetako ikasleak eta/edo irakasleak izan dira (Carlos Saavedra Lamas, Bernardo Houssay, Luis Federico Leloir, Adolfo Pérez Esquivel eta César Milstein). 16 presidente Argentinako UBAn graduatu ziren, Alberto Fernández azkena izanik.
Unibertsitateko estatutuaren oinarrien arabera, «zuzenbide publikoko erakundea da, eta helburuak hauek dira: kultura sustatzea, zabaltzea eta kontserbatzea [...] harreman zuzena eta iraunkorra izatea pentsamendu unibertsalarekin eta arreta berezia jartzea arazo argentinarrei».
Henry Campbell-Bannerman
Sir Henry Campbell-Bannerman (Glasgow, 1836ko irailaren 7a - Londres, 1908ko apirilaren 22a) britainiar politikaria izan zen. Erresuma Batuko lehen ministroa izan zen 1905tik 1908ra.
Glasgow eta Cambridgeko Unibertsitateetan ikasi zuen, eta familiako ehungintza-enpresan lan egin zuen. Alderdi Liberaleko kidea izan zen eta 1868an eserleku bat irabazi zuen Parlamentuan. Legebiltzarreko kide izan zen hurrengo berrogei urteetan.
Hainbat gobernutan parte hartu zuen, eta Gerrarako estatu-idazkaria izan zen Gladstone eta Roseberyren gobernuetan. 1899an, Alderdi Liberaleko eta oposizioko buru bihurtu zen.
1905ean Arthur Balfour lehen ministroak dimisioa eman zuen eta Campbell-Bannermanek koalizio gobernua eratu zuen. Parlamentua desegin zuen eta gehiengo zabalarekin irabazi zituen hauteskundeak deitu zituen. Osasun-arazoengatik dimisioa eman zuen 1908ko apirilaren 3an, eta hemeretzi egun geroago hil zen 10 Downing Streeten.
Lagunartean "CB" izenez ezagutzen zen. Merkataritza-askatasun, Irlandarako Home Rule eta baldintza sozialen hobekuntza babestu zituen. Grebetan eragindako kalteengatik sindikatuei erreklamazioak egitea debekatu zuen, haurrentzako otorduak doan sartu zituen eskoletan eta udalei latifundisten lurrak erosteko aukera eman zien.
Cavatore
Cavatore Italiako udalerri bat da. Alessandriako probintzian kokatuta dago, Piemonte eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Cavatorek honako udalerri hauekin egiten du muga:
Abdülhak Hâmit
Abdülhak Hâmit (Konstantinopla, 1852ko urtarrilaren 2a – Istanbul, 1937ko apirilaren 12a) poemagile eta dramagile turkiarra zen. Formazioz diplomatikoa izanik, europar mendebaldeko kulturarekin harremanetan jarri zuten bidaia ugari egin zituen. Victor Hugo, Shakespeare, Jean Racine eta Corneille sartu zituen turkiar literaturan.
Lanak
Bere obra nagusien artean hauek aurki daitezke:
Karol Szymanowski
Karol Maciej Szymanowski (Tymoszówka, Ukraina, 1882ko urriaren 6a - Lausana, Suitza, 1937ko martxoaren 29a) poloniar musikagilea izan zen. 1906-1908. urteetan Berlinen eta Leipzigen bizi izan zen, eta Wagner, Reger eta Strauss musikagileen lanak aztertu zituen. Haien eragina nabaria da idatzi zituen lehen sinfonietan. Geroago, Stravinskik eta Debussyk ere eragina izan zuten haren lanetan. 1926. urtean Varsoviako kontserbatorioko zuzendari izatera iritsi zen. Pianista bikaina zen, eta maila handiko lanak idatzi zituen musika-tresna horretarako. Szymanowskiren lan aipagarriak dira: operak, Hagith (1912-1913), Rogerio erregea (1920-1924); Harnasie (1926-1931) balleta; pianorako Metopak (1915) eta Maskarak (1916); Laugarren sinfonia (1931-1932); Stabat Mater (1925-1926), eta korurako Veni Creator (1930).
Pont Marie (Parisko metroa)
Pont Marie —Cité des Arts azpititulua duena— Parisko metroaren geltokia da, Paris udalerriko 4. barrutian dagoena.
Zefeo
Greziar mitologian Zefeo bi greziar errege garrantzitsuren izena da:
Ezagunena Andromedaren aita eta Kasiopearen senarra zen. Elkarrekin, zefenarrak gobernatzen zituzten, gaur egungo Etiopian (Joppa) bizi ziren herri bat. Hiru pertsonaiek, Perseo eta Andromedaren mitoaren funtsesko zati dira. Istorio honetako gainontzeko pertsonaia nagusi guztiak bezala, Zefeok, iparraldeko hemisferioan ikus daitekeen konstelazio bati izena ematen dio, Zefeo konstelazioa, alegia. Zefeo, Belo, Egiptoko erregearen semea zen, hau, aldi berean, Poseidonen semea zelarik. Hil ondoren, Egiptoko tronua Persesentzat izan zen, Perseo eta Andromedaren semearentzat.
Zefeo, benetako konstelazio baten familiako aita da. Honen saga iparraldeko hemisferioko zeruetan nagusi da. Bere emaztea Kasiopea da, erregina harroa, eta bere alaba, Andromeda ederra, eta honen bidez ezagutzen da hobeto. Konstelazio honek gurtzeko moduko istorioa du. Mesopotamian Babiloniako hiri-estatuko erregearekin identifikatua zen, hau, aldi berean, Belen lurreko semetzat hartzen zena, Itun Zaharreko Baalena, Enlil deitua sumertar tradizioan. Azken pertsonaia honek, Zefeoren mito astrala ulertu eta interpretatzeko gako bat ematen du. Babiloniarrek, zerua "hiru bidetan" banatu zuten, Ea, Enlil eta Anu jainko kosmikoen artean banatu zituztenak. Enlilek, behealdeko bidea zaintzen zuen, iparraldeko polo inguruan aurkitzen ziren izarrek osatua, hauen artean Zefeo zegoelarik. Batzuetan, errege hau, zorrotz eta autoritario bezala aurkeztu izan da, zeruko poloaren gainean zangalatrau eseria, Enlil zeruko jainkoaren leinuko ondorengoa izateari omen eginez. I. mendeko Manilio olerkari latindarrak, bere mitologia tratatuan beste hainbatetan bezala, Zefeoren interpretazio xehetu bat eskaintzen du, non, errege hau, bere botereaz gozatzen zuen pertsonaia harro bat bezala deskribatzen duen. Greziar mitologian ohi jasotzen duen tratua, izaera ahuleko pertsona batena da, bere emaztearen gutizien mende dagoena. K. a. III. mendeko Arato olerkariak, erregearen deskribapenik klasikoena eskaintzen du: "bi eskuak luzatuta dituen bat bezala", inongo zalantzarik gabe, jainkoei erregutzeko jarrera, Kasiopea erreginaren harrokeriagatik Poseidon jainkoak euren lurrak zigortzen dituelako.
Zefeo izeneko beste erregea, Aleo, Arkadiako erregearen semea zen. Zefeok, Tegeako errege izaten amaituko zuen, Peloponeson. Zefeo, ezaguna da argonautetako bat izan zelako, Jason eta beste hainbat pertsonekin urrezko ahari-larruaren bila joan zenetako bat.
Australoheros minuano
Australoheros minuano Australoheros generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cichlidae familian.
Sara
Sara Lapurdiko hegoaldeko udalerri bat da, Ezpeletako kantonamenduan kokatua. Xareta elkartea osatzen du, Ainhoa, Urdazubi eta Zugarramurdi udalerriekin batera.
Izena
Euskarazko Sara eta frantsesezko Sare izenek itxura hauek izan dituzte frantses testuetan:
Auzoen izenak
Sarak auzo hauek ditu:
Ingurune naturala
Larrun mendiak Sara iparraldean dauka, eta herria tontorrera igotzeko abiapuntuetariko bat da.
Herritik Urdazuriren hainbat ibaiadar igarotzen dira: Tontolo, Uzkain, Arraio eta Galerdi errekak, eta Lizunia erreka horren isurkideekin, Beherekobenta, Portua (Helbarrunek honekin bat egiten du ) eta Hiruetako errekak (eta azken horren isurkide Urio eta Tonba errekak).
Herria
Eyalar (Ihalar) errebalean Santa Katalina ermita dago; tenplu horren inguruan herriko etxerik zaharrenak daude.
Saran nora ezean ibil­tzea gozamena da: etxe dotoreen fatxadetako anagrama eta idazkunei erreparatzea, eta xistera partida bat ikustea pilotaleku luze‑luzean. 1867ko plaka batean herriak Michel Miricuari eta Parisko bi andreri —ur hunen ekartzaileak— ur edangarria herrira ekartzea ordaindu izana eskertzen die.
Sarako elizak dorre trinkoa du eta, erlojuaren ondoan, Urruñako hausnarketaren antzekoa:
Hilerriaren ondoan, nabe bakarreko eliza handia dago. Koru hirukoitza du ohol­tzan. Hobi‑lauzazko zorupean ehortzi zuten 1644an Pedro Axular erretorea, euskal literaturako prosalari hoberentzat jotzen dutena eta Gero idatzi zuena. Presbiterioaren oinetan seroren hilobia dago, epitafio honekin:
Elizan zerbitzu osagarriak emateko langile edo laguntzailetzat hartu ohi diren serora horiek (horixe da, hain zuzen, atzerakoien planteamendua) goren mailan jarri dituzte Saran, lehentasunezko hilobia eman baitiete. Alboko horman gurtzen duten Kristoa, berriz, karlistadetan errefuxiatutako nafarrek 1836an zizel­katua eta oparitua da. Beste errefuxiatu bat Joxe Migel Barandiaran ataundarra izan zen; 1983an herriak ere omenal­dia egin zion, eta plaka batean jasota geratu da.
Historia
Hego Euskal Herriarekin duen 32 kilometroko luzerako mugak (Zugarramurdi, Etxalar eta Bera udalerriak mugakide ditu) haren historian eragin handia izan du. 1693an, mugaz gaindiko lapurretaz babesteko, Luis XIV.ak arma-olak egiteko baimena eman zion herriari.
1790 ean, Ainhoa, Azkaine eta Sara barnean hartzen zituen kantonamendu bateko buru izan zen, Uztaritzeko distrituaren mendekoa zena.
1794ean, Frantziar Iraultzaren ondorengo izualdian, Itsasuko 47 gazteren ihesaldiaren ondoren, Osasun publikorako komiteak (1794ko martxoaren 13 edo II. urteko haizekorraren 13ko dekretua), Ainhoa, Azkaine, Ezpeleta, Itsasu, Sara eta Zuraideko bizilagun guztiak (gizon, emakume eta ume) atxilotu zituen, eta mugatik hurbil zeuden udalerriak communes infâmes edo "udalerri zitalak" izendatu. Neurria Biriatu, Kanbo, Larresoro, Luhuso, Lekorne eta Makea udalerrietara zabaldu zen.
Herritarrak etxe nazionaletan bildu zituzten, bai Uztaritzeko barrutian, bai Jean-Jacques Rousseau bezala Grande Redoute barrutian. Baina benetan, Baiona, Capbreton, San Bisentse eta Ondresko elizetan bilduak izan ondoren, deportatu zituzten, nahiko egoera txarrean gainera, Lot, Lot-eta-Garona, Gers, Landak, Behe Pirinioak (Bearnoko aldea) eta Hautes-Pyrénées departamenduetara.
Itzulitakoan, deportatuek ondasun gehienak lapurtuta edota hautsita aurkitu zituzten, 1794ko irailaren 29 eta urriaren 1ean Uztaritzeko Direktorioak emandako dekretuen ondorioz. Horrela zioen dekretuak: «Sara, Itsasu, Azkaine, Biriatu eta Serres antzinako udalerriak, bertako biztanleak segurtasun orokorraren faboretan zortzi hilabetez deportatuak izan zirenak, ez dira landuak izan. Askatasuna berreskuratzen dutenak, beren etxeetara itzultzean, ozenki eskatzen dituzte jatekoak, gizonaren lehendabiziko beharra ase ezin dutelako: gosea». Ondasunak berreskuratzeko aski lan ere izan zuten, ebatsitakoa erregistratua ez, baizik arpilatua izan zelako.
D'Hondt metodoa
D'Hondt metodoa —D'Hondt sistema eta D'Hondt legea izenez ere ezaguna— alderdikako zerrenden bidezko ordezkaritza proportzionaleko hauteskundeetan hautetsiak banatzeko metodo bat da, batezbesteko handiena darabilena. Victor D'Hondt matematikariak sortu zuen, eta harengandik hartu du izena. Metodoa ez da zatiketazko beste metodo zabalduena —Sainte-Laguë metodoa— bezain proportzionala, D'Hondt metodoak alderdi politiko handien alde egiten baitu neurri batean, alderdi txiki banakatuei kalte eginda.
Hautetsiak banatzeko era
Boto guztiak zenbatutakoan, zatitzaileak kalkulatzen dira V/N eginez (V-k zerrenda batek jasotako boto kopurua adierazten du eta N bat eta banandu beharreko kargu kopuruaren arteko zenbakia da). 1 eta N artean dauden zatitzaileekin botoen zatiketak kalkulatu ondoren, karguen esleipena zatiketen emaitzak handienetik txikienera ibiliz egiten da, karguak agortu arte.
Adibidea
Demagun hauteskunde batzuetara bost alderdi aurkeztu direla, guztira 7 hautetsi aukeratuko direla (N=7), eta jasotako botoak honako hauek direla:
Sara
Historia
1936-1953 bitartean Espainiako Gerra Zibiletik babestu asmoz, Aita Barandiaran ataundar etnologo ospetsua Saran bizi izan zen eta 1936an Sarako lezeak publikora aurkeztu zituen.
1978an Sarako herritarrak erreferendum batera deitu zituzten eta Larruna igo behar zuen errepide bat egiteari ezetz esan zioten. Horrek ziurrenik, Larrungo tren ttipiaren biziraupena ziurtatu zuen.
D'Hondt metodoa
Adibidea
Azaldutako prozedurari jarraituz, A alderdiak 3 hautetsi lortuko lituzke; B alderdiak, beste 3; eta C alderdiak, bakarra. Kortxeteen artean ([]) dagoen zenbakiak esleitze ordena erakusten du.
Kanpo estekak
Scrutin proportionnel plurinominal
Gonocephalus lacunosus
Gonocephalus lacunosus Gonocephalus generoko animalia da. Narrastien barruko Agamidae familian sailkatuta dago.
Sara
Demografia
Eskualdeko herri handienetakoa zen Sara XIX. mendean biztanle aldetik, 2.000 biztanle inguru baitzituen. Hala ere, XX. mendearen bigarren erdialdean ez zuen izan inguruko beste herri batzuek izan zuten hazkundea, eta XXI. mendearen hasieran izandako biztanle emendatzearen ondorioz, 2.500 izatera iritsi zen.
Ekonomia
XVII. mendean, Sarako udalerrian hazkundea gertatu zen. Sarako gizonak itsasora arrantza-lanetan joan ohi ziren, eta emakumeek, aldiz, laborantza lanak egiten zituzten. Azken hori luzaroan herriko ekonomiaren oinarria izan zen. Bertzalde, XVIII. mendean, Frantzia (Ipar Euskal Herria) eta Espainiaren (Hego Euskal Herria) mugak ongi ezarri edo zehaztu ziren, eta, geroztik, kontrabandoa hasi. Era berean, XIX. mende a arte jo zuen burdin meategi bat izan zen udalerrian. Azkenik, XX. mendean, turismoaren sektorea ere herrira iritsi zen.
Azpiegiturak
Senperetik Sarara joateko, RD-3 errepidea erabiltzen da. Azkainetik, berriz, RD-4 errepidea. Nafarroa Garaian dauden Beraraino ailegatzeko RD-406 eta Ibardin mendatea (315 m), eta Etxalaraino RD-906 eta Lizarrieta mendatea (507 m) hartu behar da.
Donibane Lohizunera joateko, badira autobusak.
Euskara
Sarako udalerrian, nafar-lapurtera mintzatzen da, Sara-Ainhoa inguruko hizkera. Herrian euskaldun ak asko dira. 1968an, 1.921 herritarretatik 1.850 euskaldunak ziren. Euskarazko esaera zahar batek zera dio: "Sara, astia".
Hezkuntza
Udalerriak ikastetxe hauek ditu: herriko ikastola, haur-eskola eta Saint-Joseph deritzon eskola pribatua, 1983tik aurrera elebiduna.
Literatura
Sarako kultur mugimendurik garrantzitsuena da Sarako Eskola literatur mugimendu lapurtarra. Sarako, Donibane Lohizuneko eta Ziburuko apaizak frantziskotarren komentu batean biltzen ziren, euskarazko idazlanak prestatu zein eztabaidatzeko. Erlijioa izan zen gehienean landutako gaia.
Dena dela, hainbat adituk, hala nola Patxi Salaberrik, kolokan jartzen dute benetan «eskola» batez aritzeko aukera dugunik, hau da, haien artean benetako adiskidetasun harremanik ote zenik. Aditu haien ustez, garai bateko idazleak biltzeko etiketa bat baino ez da.
Pierre Lotik 1897ko Ramuntcho eleberri ospetsuko Etchezar fikziozko herria Saran oinarritu zuen.
Mitologia
Etsai edo deabrua zera izan zen, Sarako lezetan bizi zen herensugea. Bertan, eskola bat omen zuen, eta zientziak, arteak eta letrak irakasten zituen.
Mariren seme biek, Mikelats gaiztoak eta Atarrabi zintzoak, eskola honetan ikasi zuten. Ikasketak bukatzean, Etsaiak zozketa lagun ikasleren bat aukeratu, eta betiko berarekin egon beharra zuen. Mikelats ek Sarako galsoroak erre nahi zituen. Atarrabi k, Sarako apaiza zenak, otoitz egin eta uzta libratu zuen.
Sarako gazteek Zanpantzar izeneko lastozko maniki a hausterre-eguneko gauean gurdi batean paseatzen dute herriko auzoetan, hileta baten plantak eginez. Batzuk doluzko jantzian, eta beste zenbaitzuk kandelak eramaten dituzte; guztiek, gerora, herriko plazan manikia erretzen dute.
Coleodactylus elizae
Coleodactylus elizae Coleodactylus generoko animalia da. Narrastien barruko Sphaerodactylidae familian sailkatuta dago.
Hiroshi Ura
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Renofa Yamaguchi FC.
Hodrušita
'''Hodrušita]] =
mineral bat da eta cuprobismutite homologous series taldearen kidea da.
Ezaugarriak
Hodrušita elementu kimiko mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema monoklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 4 - 5 da.
Mathieu Hirigoyen
Mathieu Hirigoyen (Baiona, 1999ko urtarrilaren 25a) lapurtar errugbilari da, hirugarren lerroko hegal postuan jokatzen duena. Biarritz Olympique taldean aritu zen eta Frantziako gazte mailako selekzioarekin munduko txapelduna izan zen.
Biografia
Angeluko Isatsak taldean futbolean jokatzen hasi zen gazte mailan. 2017an Biarritz Olympique taldean sartu zen eta berehala egin zuen debuta 18 urtez azpiko Frantziako selekzioarekin eta ondoren 20 urtez azpikoarekin. 2019an Munduko gazte mailako txapelduna izan zen. Barbarians français (7ko errugbia) selekzioarekin ere jokatu zuen 2021ean eta Tongari 42-17 irabazi zion.
2022an Stade Français taldeak fitxatu zuen hiru urtetarako.
NGC 285
NGC 285 galaxia bat da, Cetus konstelazioan. Francis Preserved Leavenworthek aurkitu zuen n.
Ristolas
Ristolas Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Alpe Garaiak departamenduan dagoena, Proventza-Alpeak-Kosta Urdina eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Ristolas udalerrian erroldatutako biztanleak 93 ziren. Familiak 36 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 8 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 12 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 124 etxebizitza zeuden, 39 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 83 bigarren erresidentzia ziren eta 2 hutsik zeuden. 55 etxeak ziren eta 68 apartamentuak ziren. 39 etxebizitza nagusietatik 24 bere jabearen bizilekua ziren, 10 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 3 etxek bi zituzten, 7 etxek hiru zituzten, 12 etxek lau zituzten eta 16 etxek bost zituzten. 27 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 16 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 21 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 66 ziren, horien artean 59 aktiboak ziren eta 7 inaktiboak ziren. 59 pertsona aktiboetatik 58 lanean zeuden (29 gizon eta 29 emakume) eta 1 langabezian (1 gizon). 7 pertsona inaktiboetatik 1 erretiraturik zegoen, 4 ikasten zeuden eta 2 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 11 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 5 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 2 administrazio publikoko enpresak ziren.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra zurgina zen.
Saint-Jean-de-Losne
Saint-Jean-de-Losne Frantziako udalerria da, Côte-d'Or departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Jean-de-Losne udalerrian erroldatutako biztanleak 1.204 ziren. Familiak 508 ziren, horien artean 208 pertsona bakarrekoak ziren (92 bakarrik bizi ziren gizonak eta 116 bakarrik bizi ziren emakumeak), 124 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 108 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 68 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 576 etxebizitza zeuden, 509 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 24 bigarren erresidentzia ziren eta 42 hutsik zeuden. 204 etxeak ziren eta 364 apartamentuak ziren. 509 etxebizitza nagusietatik 174 bere jabearen bizilekua ziren, 316 alokairuan okupaturik zeuden eta 19 doan lagata zeuden; 15 etxek gela bat zuten, 74 etxek bi zituzten, 160 etxek hiru zituzten, 146 etxek lau zituzten eta 114 etxek bost zituzten. 185 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 272 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 98 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 677 ziren, horien artean 500 aktiboak ziren eta 177 inaktiboak ziren. 500 pertsona aktiboetatik 393 lanean zeuden (242 gizon eta 151 emakume) eta 108 langabezian zeuden (48 gizon eta 60 emakume). 177 pertsona inaktiboetatik 38 erretiraturik zeuden, 40 ikasten zeuden eta 99 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Jean-de-Losne udalerrian 492 unitate fiskal zeuden, 1.012 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.094 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 138 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 4 janari enpresak ziren, 2 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresak ziren, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 17 eraikuntza enpresak ziren, 26 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 14 garraio enpresak ziren, 11 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 11 finantziazio enpresak ziren, 7 higiezinen enpresak ziren, 11 zerbitzu enpresak ziren, 23 administrazio publikoko enpresak ziren eta 8 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 46 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 7 banku bulegoak, 1 funeraria, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 2 autoeskolak, 2 igeltseroak, 7 margolariak, 3 iturginak, 1 argiketaria, 3 ile apaindegiak, 7 jatetxeak, 6 higiezinen agentziak, 1 tintoreria eta 2 apaindegiak.
2009an zeuden 15 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 2 okindegiak, 2 harategiak, 3 liburu dendak, 1 arropa denda zen, 1 etxerako tresna denda zen, 1 zapata-denda zen, 1 elektrotresna denda zen, 1 kirol-denda zen eta 2 lore-dendak ziren.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zeuden 2 osasun-ekipamenduak botika ziren.
2009an haur-eskola 1  eta lehen-hezkuntzako eskola 1  zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Pheucticus aureoventris
Pheucticus aureoventris Pheucticus generoko animalia da. Hegaztien barruko Cardinalidae familian sailkatua dago.
Hemigymnus melapterus
Hemigymnus melapterus Hemigymnus generoko animalia da. Arrainen barruko Labridae familian sailkatzen da.
Cella Monte
Cella Monte Italiako udalerri bat da. Alessandriako probintzian kokatuta dago, Piemonte eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Cella Montek honako udalerri hauekin egiten du muga:
Espainiako errugbiko Lehenengo Nazional maila
Espainiako errugbiko Lehenengo Nazional maila (Primera Nacional de Rugby) Espainiako errugbi ligako bigarren maila izan zen 1982tik 1998ra, eta hirugarren maila 1998tik 2013-14 denboraldian desagertu zen arte.
Historia
1972tik 1982ra jokatu zen Espainiako Bigarren Mailako liga izan zen Lehenengo Nazionalaren aurrekaria. 1982-83 denboraldian multzo bakarreko Ohorezko maila eratu zen, eta "Lehenengo Nazional maila" izena eman zitzaion bigarrenari. 1983-84 denboralditik aurrera, zortzi taldeko lau multzoz osaturik egon zen: Iparraldea (bertan zeuden euskal taldeak), Levante, Erdi-Hegoaldea eta Ipar-mendebaldea. Multzo bakoitzeko txapeldunek beste lehiaketa bat jokatzen zuten, Ohorezko mailara zein igoko ziren erabakitzeko
1985-86 denboraldian, Espainiako Errugbi Federazioak lehenbiziko maila berrantolatu zuen, eta hamar taldeko bi multzo izatera pasatu zen: Iparralde-Levante eta Ipar-mendebalde-Hegoalde-Erdialde; euskal taldeek lehenbizikoan jokatzen zuten, Katalunia eta Valentziakoekin. 1991-92 denboralditik aitzina, 12 taldeko multzo bakarrean jokatu zen, 1994-95 denboraldian, berriz, lehengo antolaketa mooldera itzuli zen, 8 taldeko lau multzo, eta hurrengo denboraldian 10 taldeko multzoak izatera pasatu zen.
1998-99 denoraldian, "Primera Especial" maila sortu zuen federazioak, egungo Ohorezko B, 8 talderekin; ondorioz, Lehenengo Nazionala Espainiako 3. maila bilakatu zen. Azkenik, 2014-15 denboraldian Ohorezko B maila hiru multzo izatera pasatu zen, eta Lehenengo Nazionala desagertu.
1998tik 2014ra
Hego Euskal Herriko taldeak Lehenengo Nazionaleko Iparraldeko multzoan aritzen ziren.
Takuma Kuroda
Takuma Kuroda (黒田 拓真, 1992ko otsailaren 18a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Renofa Yamaguchi FC.
Jean Giraud
Jean Henri Gaston Giraud, ezizenaz Moebius (1938ko maiatzaren 8a, Paris - 2012ko martxoaren 10a, Paris) frantziar komikigile bat izan zen. Blueberry da haren pertsonaiarik ezagunena, eta beste hainbat komiki ere sortu izan du, horien artean Le garage hermetique. Halaber, beste arlo batzuetan lan egin izan du, hala nola zineman eta bideo-jokoetan. Frantsesez argitaratu izan du nagusiki, baina ingelesez ere lan batzuk kaleratu ditu.
Bizitza
Txikitatik erakutsi zuen marrazkilaritzarako zaletasuna, eta 1954. urtean Parisko Arte Aplikatuetako Eskolan sartu zen. Handik bi urtera egin zituen bere lehenengo lan profesionalak, Parisko agerkarietan, eta lan haiekin erakarri zuen Jijé belgikar gidoigilearen arreta. Soldadutzatik itzuli ondoren Jijéren estudioan sartu zen, laguntzaile.
1963an aldaketa handia gertatu zen Girauden bizitzan, Fort Navajo marrazteko enkargua egin baitzioten. Jean-Michel Charlierrena zen gidoia, eta harekin eman zion hasiera Blueberry teniente ospetsuaren kontakizun sailari. Arrakasta handia izan zuen istorioak, eta hainbat hizkuntzatara itzuli zen; haren sortzailea hil ondoren ere, Giraudek eman zion jarraipena sailari. Garai hartan hartu zuen Moebius ezizena, eta Hara Kiri aldizkarian hasi zen lanak argitaratzen. Giraud izenez sinatu zuen Blueberryren saila, eta Moebius ezizenaz bere gustuari jarraituz eta belgikar egileen eraginpean egindako lanak.
Arrakasta handia lortu zuen Pilote eta L´Echo des Savanes aldizkarietan egindako lanekin, eta 1975ean Humanoide Elkartuak taldea sortu zuen, Philippe Druillet, Bernard Farkas eta Jean-Pierre Dionnetekin; talde hark sortu zuen 1970eko hamarraldiko agerkari ospetsuenetako bat, Métal Hurlant, Ameriketan Heavy Metal izenaz argitaratua. Agerkari hartan argitaratu zituen Arzach, Garaje hermetikoa eta Agur luzea.
Ridley Scotten Alien, zortzigarren bidaiaria filmerako zenbait marrazki egin zituen, eta 1980an zientzia fikziozko beste abentura bateko marrazkiak egin zituen, estetizismoaren joerari jarraituz. Estilo horretan egin zituen Starwatcher edo Venecia Celeste lamina bilduma bikainak, esaterako. Animazioko zenbait filmetan parte hartu du, arrakasta handiz, baina sekula ez du alde batera utzi komikietako marrazkigile lana.
Ismay (Montana)
Ismay Montanako herri bat da. Custer konderrian kokatua dago. 2010ean 19 biztanle zituen, 1.08 kilometro koadrotan banatuta.
Saint-Jacques-des-Guérets
Saint-Jacques-des-Guérets Frantziako udalerri bat da, Loir eta Cher departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Jacques-des-Guérets udalerrian erroldatutako biztanleak 85 ziren. Familiak 41 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 22 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 11 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Arturo Goyeneche
Arturo Domingo Goyeneche (Buenos Aires, 1877ko abuztuaren 4a - Ib., 1940ko azaroaren 29a) argentinar politikari antipertsonalista erradikala izan zen, 1938ko otsailaren 20a eta 1940ko azaroaren 26a bitartean Buenos Airesko alkatea izan zena, Roberto Marcelino Ortiz presidenteak izendatua. Diputatu nazionala ere izan zen, 1919 eta 1921 artean ganberako buru izateko heldu zen. 30eko hamarkadan zehar, zenbait "buruzagiren" laguntzaz, hiriaren hegoaldeko lurraldean bere boterea eraikitzen hasi zen, La Boca auzoetako, orduan portuko lurraldeko,  prostituzioak kudeatzen zituzten hainbat pertsonaiekin lotuz, Erradikalismoaren eta enpresa britainiarrei lotutako eskirol handiputzen arteko aliantza bat ehunduz.
Saint-Jacques-des-Guérets
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Arturo Goyeneche
Alkatea izan zen garaian, Buenos Airesko Obeliskoa eraistea agindu zuen ordenantzari betoa jarri zion, zuela denbora gutxi inauguratua baina biztanleek gaizki hartua. 1939an, ospitalea zabaltzeko lursail berriak eskuratu zituzten, baina, denbora gutxian, Arturo Goyeneche alkateak hainbat enpresariri saldu zizkien balioaren hamarren bat baino gutxiagoan, horregatik Ortiz presidentearen ingurua eta Buenos Airesko Batasun Zibiko Erradikaleko hainbat politikari ikertu ziren.
Haren gorpuzkiak La Rekoleta hilerriko familiaren mausoleoan daude. Bere seme Juan Carlos joera naziak zituen politikaria izan zen.
Saint-Jacques-des-Guérets
Etxebizitza
2007an 60 etxebizitza zeuden, 39 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 17 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. 59 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 39 etxebizitza nagusietatik 32 bere jabearen bizilekua ziren, 6 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 2 etxek gela bat zuten, 4 etxek bi zituzten, 12 etxek hiru zituzten, 11 etxek lau zituzten eta 10 etxek bost zituzten. 26 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 22 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 13 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Abtwil
Abtwil honako herrietako bat izan daiteke:
Saint-Jacques-des-Guérets
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 49 ziren, horien artean 39 aktiboak ziren eta 10 inaktiboak ziren. 39 pertsona aktiboetatik 33 lanean zeuden (19 gizon eta 14 emakume) eta 7 langabezian zeuden (2 gizon eta 5 emakume). 10 pertsona inaktiboetatik 6 erretiraturik zeuden, 1 ikasten zegoen eta 3 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 2 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen eta 1 eraikuntza enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra zurgina zen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Inter Fútbol Sala
Inter Fútbol Sala Madrilgo Torrejón de Ardoz herriko areto-futbol taldea da, Espainiako zein Nazioarteko txapelketetan palmares onena duena.
Historia
Jose Maria Garcia irrati esatariak sortu zuen 1977an Hora XXV izenarekin hainbat lagunarteko jokatzeko. 1980. hamarkadan indarra hartu zuen Interviú aldizkariaren babesa medio eta horrela gelditu zitzaion gaur egungo izena, Inter Fútbol Sala. Bost aldiz irabazi du UEFA Kopa (Europako Areto-futboleko Kopa gorena) eta beste bostetan Kontinentearteko Kopa.
Bronkitis akutu
Bronkitis akutu edo bronkitis larri bronkioetako mintzaren hantura mota da. Bronkitis honetan arnasbideetan hantura, sukarra, eztula eta zorne karkaixak azaltzen dira. Bronkopneumonia sor daiteke bronkitis larriaren ondorioz, biriketako mintzera edo trakeara hedatzen bada.
David Solomon Sassoon
Familia
Sassoon Bombayn jaio zen Solomon eta Flora Sassoonengandik, David eta ama Flora Londresera joan ziren bizitzera 1902an, Aita 1894an hil ondoren
Eskuizkribu-biltzailea
Sassoonek asko bidaiatu zuen hebrear liburuak eta eskuizkribuak biltzeko asmo bakarrarekin, gero bi liburuki batean katalogatu zituen, Ohel David izenekoa. Bere liburuen eta eskuizkribuen bilduma pribatuaren garrantzia ezin da gehiegi baloratu, jakintsuei aukera ematen baitie XIX. mendeko judu-komunitate ezberdinek erabilitako hogeita lau erritu liturgiko desberdin batzuk aztertzeko: Alepo, Askenazi, egiptoarra, italiarra, Afrika iparraldekoa (Maroko), Tunis, Tilimsen, Karaita, Sefardi (gaztelania), Bene Israel, Cochin, Turkia, Yemen, besteak beste.
Sassoonek 412 eskuizkribu eta hogei inkunableren jabea izan zen jatorriz, eta horietako arraroena Bagdadetik berreskuratu zuen. 1914rako, Sassoon bildumak 500 eskuizkribu zituen. 1914 eta 1932 artean, Katalogoa argitaratu zenean, eskuizkribuak 1.220 izatera iritsi ziren, eta horietatik 1.153 Katalogoan guztiz deskribatuta daude. Davidek eta bere amak 1925ean Lur Santua bisitatu zutenean, Isaiah ben Mali di Trani Zaharraren Rabinoren erabakiak (XIII. mendea) eskuratu zituen Hullinen (MS 702. zk., kat. 697 or.). Berak lortutako eskuizkribu garrantzitsuenetako bat Yehudai Gaon errabinoaren Sefer Halakhot Pesuḳot da, 1911n Yemengo judu batengandik lortu zuen lana, baina Babilonian edo Persian IX edo X. mendean idatzia. Sassoon-ek Yemenen ere eskuratu zuen Maimonidesen Zalantzatien gida eskuz idatzia, XIV. mendean Espainian (1397) idatzia. Sassoonek Yemenen lortu zituen hamasei lan liturgikoetatik (siddurim), lehena XVI. mendearen hasierakoa da (1531 K.o.). Eskuizkribu horien azterketak agerian uzten du Yemengo juduek erabiltzen zuten liturgia aldaketak jasan zituela Mendebaldeko eraginak Penintsulan sartu ondoren.
Agian, Sassoon-en erosketarik preziatuena Farhi Bible da, Alepon erosi zituen 359 ilustrazio baino gehiago dituen kodexa. 1366 eta 1383 urteen artean Eliseo Crescasek idatzi omen zuen Proventzan. Gaur egun Suitzako banku-ganbera korazatu batean gordetzen da. Sassoonek berreskuratutako beste altxor bat Damaskoko Pentateukoa da, 1915ean Damaskon erosi zuen eta Jerusalemgo Judutar Liburutegi Nazionalak eta Unibertsitate Liburutegiak 1975ean eskuratu zuen kodexa. 1923ko irailean erosketa bereziki esanguratsua izan zen Samuel Hanagiden Diwana (MS 589. zk., Kat. 451–460 orr.), Oxford University Press- ek Sassoon-en sarrera batekin argitaratu zuena 1924an Samuel ha-Levi b. Joseph ibn Nagrela (993-1056) Ingalaterrako normandiarren konkista baino hamar urte lehenago hil zen.
Sassoon-ek bildutako eskuizkribu eta inkunable asko Londresko Sotheby's-ek enkantean jarri zituen Zurichen eta New Yorken, 1975 - 1994 urteen artean, Sassoon ondarearen britainiar zerga-betebeharrak asetzeko. Gaur egun, David Solomon Sassoon-en hebreerazko eskuizkribuen bilduma pribatutik geratzen den zatirik handiena Torontoko Unibertsitatean dago gordeta, Kanadan, nahiz eta bere ondareko eskuizkribu multzo txiki bat British Libraryn dagoen, eta liburutegiari eskaini zizkiotenak. zergaren ordez, edo 1970eko hamarkadan Sotheby's enkantean erosi ziren.
Bere semea, Solomon David Sassoon (1915–1985), hezitzailea, rabinoa, filantropa eta diru-biltzailea izan zen, eta eskuizkribu juduen bildumazalea ere izan zen.
Japalura chapaensis
Japalura chapaensis Japalura generoko animalia da. Narrastien barruko Agamidae familian sailkatuta dago.
NGC 286
NGC 286 galaxia bat da, Cetus konstelazioan. Francis Preserved Leavenworthek aurkitu zuen n.
Liaison (telesaila)
Liaison franko-britainiar telesaila da, Virginie Bracek Apple TV+erako sortua.
Sinopsia
Garai batean maitale izandako zerbitzu sekretuetako bi agente dira istorio honetako protagonistak. Euren helburua: nazioartean zibererasoak gauzatzen hasi den talde bat atzematea.
Ussel (Lot)
Ussel Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Lot departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 63 etxebizitza zeuden, 36 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 22 bigarren erresidentzia ziren eta 5 hutsik zeuden. 59 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 36 etxebizitza nagusietatik 33 bere jabearen bizilekua ziren eta 3 alokairuan okupaturik zeuden; 1ek bi gela zituen, 14 etxek hiru zituzten, 8 etxek lau zituzten eta 13 etxek bost zituzten. 23 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 20 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 13 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 41 ziren, horien artean 28 aktiboak ziren eta 13 inaktiboak ziren. 28 pertsona aktiboetatik 27 lanean zeuden (15 gizon eta 12 emakume) eta 1 langabezian (1 gizon). 13 pertsona inaktiboetatik 5 erretiraturik zeuden, 1 ikasten zegoen eta 7 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 6 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen eta 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 margolaria eta 2 zurginak.
2000. urtean Ussel udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Hoelita
'''Hoelita]] =
substantzia organiko motako minerala da.
Ezaugarriak
Hoelita substantzia organiko mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema ortoerronbikoaren arabera sortzen ditu kristalak.
Segundo Barruetabeña
Segundo Barruetabeña (Muxika, 1904 - ?? ) euskal txirrindulari bat izan zen, Muxikako Zugastieta auzoan jaioa, profesionala 1923 eta 1930 artean.
Pheucticus ludovicianus
Pheucticus ludovicianus Pheucticus generoko animalia da. Hegaztien barruko Cardinalidae familian sailkatua dago.
Gorputz luteo
Gorputz luteoa edo gorputz horia guruin endokrinoa da, aldi baterakoa eta ziklikoa, obulazioaren ostean De Graafen folikuluko barneko tekako zelulen bizkarretik garatzen dena. Progesterona jariatzen duten luteinazko zelulak dira bere ezaugarri histologikoa eta horietatik datorkio izena.
Haurdunaldiaren kasuan, gorputz luteoa haurdunaldiaren hirugarren hilabetearen hasierara arte hazi egiten da, hormona-ekoizpenaren funtzioari eusten dio eta, ondoren, poliki-poliki desagertzen da.
Obulua ez bada ernaltzen, eta, beraz, giza gonadotropina korionikoak (GGK) erreskatatzen ez badu, gorputz luteoa 10 edo 12 egunetan desagertzen da, eta, ondorioz, hormona-ekoizpena gutxitzeak hilekoa askatzen du.
Yuma Hiroki
Yuma Hiroki (廣木 雄磨, 1992ko uztailaren 23a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Renofa Yamaguchi FC.
Cereseto
Cereseto Italiako udalerri bat da. Alessandriako probintzian kokatuta dago, Piemonte eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Ceresetok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Boleibola 2020ko Udako Olinpiar Jokoetan
Boleibola 2020ko Udako Olinpiar Jokoetan 2021eko uztailaren 24tik abuztuaren 8ra bitarte jokatu zen, txapelketa moduan, Ariake Arenan, Tokion eta Shiokaze Parkean hondartza-boleiaren kasuan.
Gizonezkoen txapelketa bana eta emakumezkoen beste bi jokatu ziren, modalitate bakoitzean. 24 boleibol talde eta 48 hondartza-bolei taldek hartu zuten parte.
Yuki Kagawa
Yuki Kagawa (香川 勇気, 1992ko uztailaren 2a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Renofa Yamaguchi FC.
Donostiako elizbarrutia
Donostiako elizbarrutia (latinez eta ofizialki: Dioecesis Sancti Sebastiani) Erromatar Eliza Katolikoaren Euskal Herriko elizbarrutietako bat da, Gipuzkoa osoa barne hartzen duena. Iruñeko eta Tuterako eliz probintziaren parte da. Apezpikuaren egoitza Donostian dago. 2022ko abenduaren 17tik, Fernando Prado Ayuso da apezpikua.
Pamela Adie
Biografia
Pamela Calabarrekoa da, Cross Riverrekoa. Gizon batekin ezkonduta zegoen arren, argi eta garbi lesbiana zela jakinarazi zuen 2011n bere familiako kideekin eztabaidatu ondoren egindako iragarki batean.
Karrera
Pamelak Enpresen Administrazioko Maisutza titulua lortu zuen Webster Unibertsitatean, eta Baltimoreko Unibertsitatean osatu zituen ikasketak. Wisconsin-Goi Mailako Unibertsitateko enpresen administrazioko lizentziatura lortu zuen.
Donostiako elizbarrutia
Historia
Pio XII.ak 1949ko azaroaren 2an sortu zuen Donostiako elizbarrutia, Quo Commodius buldaren bitartez, Gasteizko elizbarrutitik banandurik.
Pamela Adie
Karrera
LGBT eskubideen defendatzaile gisa jarraitu zuen bere lana, eta ofizialki Nigeriako lehen aktibista lesbiana izan zen. Munduko Ekonomia Foroan ere izan zen 2017an, eta "Meet Leading LGBT Rights Activists" en inaugurazio-edizioan hitz egin zuen. Foroan, LGBT pertsonak lantokian sartzearen garrantziaz hitz egin zuen.
Nigeriako lesbianei buruzko lehen dokumentala idatzi, zuzendu eta ekoitzi zuen, Under the Rainbow (2019) izenekoa, bere bizitza pertsonalean zentratzen dena. 2019an, 2018an hasitako Mary Chirwa Sariaren inaugurazio-ediziorako hamar izendaturen artean aurre-hautatua eta izendatua izan zen. Bere lidergo ausarta aitortzeko izendatu zuten.
Ìfé
Adie Uyaiedu Ikpe-Etim zuzendariak zuzendu zuen jorubera hizkuntzan "maitasuna" esan nahi duen Ìfé filmaren ekoizlea izan zen. Elkarrekin hiru egun ematen dituzten bitartean maitemintzen diren bi emakumeren istorioa kontatzen du. Nigeriako lehen film lesbiko luzetzat jotzen da, eta zentsuraren inguruko kezkak ere sortu ziren filmaren generoagatik. Pelikularen estreinaldia atzeratu egin zen zentsura-arazoengatik, eta Adie, filmaren zuzendariarekin batera, espetxeratze posible batekin mehatxatua izan zen agintarien aldetik, filma nazioartean estreinatzeko asmoagatik.
Donostiako elizbarrutia
Egitura
Donostiako elizbarrutia 15 artziprestaldeetan banatzen da, eta honako udalerriak hartzen ditu barnean:
Joliet (Montana)
Joliet Montanako herri bat da. Carbon konderrian kokatua dago. 2010ean 595 biztanle zituen, 0.77 kilometro koadrotan banatuta.
CSA (argipena)
CSA siglek hainbat termino ezberdin ordezkatu ditzakete:
Mino probintzia
Mino probintzia, formalki, Mino no Kuni idatzia (japonieraz 美濃国); Japoniako antzinako probintzia bat zen, gaur egungo Gifu prefekturaren hegoaldeko zati osoa hartzen zuena. Bere hiriburua Taruitik gertu zegoen arren, bere gaztelurik garrantzitsuena Gifun zegoen.
Wado aroaren seigarren urtean (713), probintzia hau eta Shinano probintzia zeharkatzen zituen bidea, handitua izan zen, bidaiarien igarotzea errazteko, hauen kopurua handitu egin baitzen. Sengoku aroan, Saitō Dōsanek kontrolatu zuen, eta, ondoren, Oda Nobunagak kontrolatutakoa izatera pasa zen lehenetako bat izan zen, eta honen oinordekoak, Nobunaga bera hil ondoren eta boterea Toyotomi Hideyoshik hartu ondoren ere kontrolatu zuten. Sekigaharako gudua, probintzia honen mendebaldeko mugan gertatu zen, mendietatik gertu, Chūbu Eskualdea eta Kinki Eskualdearen artean.
Tone Ng Shiu
Tone Ng Shiu (Napier, Zeelanda Berria, 1994ko maiatzaren 26a), Zelanda Berriko 15eko eta 7ko errugbi jokalaria da.
Japalura dymondi
Japalura dymondi Japalura generoko animalia da. Narrastien barruko Agamidae familian sailkatuta dago.
Tone Ng Shiu
Ibilbidea
Ng Shiuk, 2017an, New Zealand Sevens taldean egin zuen nazioarteko debuta. 2019ko Zelanda Berriko Rugby Sevens-en, Urteko Jokalari izendatu zuten. 2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, Zeelanda Berriko selekziorako hautatu zuten zazpiko errugbirako.
Siwa
80 km-ko luzera eta 20 km-ko zabalera duen eremu hau Egiptoko lekurik isolatuenetariko bat da, non 23.000 lagun, gehienak berebere, bizi dira. Antzinean Ammonium izenaz ezaguna, oasia natura parke izendatu zuten.
Tone Ng Shiu
Olinpiar Jokoak
2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, Tokio 2020an (Tokio), zilarrezko domina irabaziko du Zeelanda Berriko taldearekin, Fijiko taldearen atzetik (urrezkoa) eta Argentinakoaren (brontzezkoa) aurretik sailkatuz. Hauek osatuko dute Zeelanda Berriko taldea: Kurt Baker, Dylan Collier, Scott Curry, Andrew Knewstubb, Ngarohi McGarvey-Black, Tim Mikkelson, Sione Molia, Etene Nanai-Seturo, Tone Ng Shiu, Amanaki Nicole, William Warbrick, Regan Ware eta Joe Webber-ek.
Ben Bentil
Benjamin "Ben" Bentil (Sekondi-Takoradi, Ghana, -) ghanatar saskibaloi jokalaria da. Hegal-pibot postuan jokatzen du eta egun Bilbao Basket taldean dabil.
De Graafen folikulu
De Graafen folikulua ugaztunen obulutegian, garapen-bidean dagoen obulua eta folikuluko likidoa bere baitan dauzkan besikula da, folikulu-zelula anitzez inguratua. XVII. mendearen bigarren zatian Regnier de Graafek aurkitu, deskribatu eta bere izena eman zion. Folikulugenesiaren hirugarren eta azken etapa da.
Wentzeslao IV.a Bohemiakoa
Wentzeslao IV.a Bohemiakoa (Václav, Wenzel; Nurenberg, 1361eko otsailaren 26a – Praga, 1419ko abuztuaren 16a) Bohemiako erregea 1363-1419 bitartean eta Germaniako enperadorea 1378-1400 urteetan izan zen, Karlos IV.aren semea. Ez zuen aginpide sendoz gobernatzen jakin, ez Alemanian (matxinatu egin ziren Alemaniako hegoaldeko herriak) ez eta Bohemian ere, eta Joan Nepomuzeno hil zutenean (1393), nobleen eta elizako goi karguen esku utzi zuen Bohemiako aginpidea. Ez zen gai izan Bohemiak jasaten zuen gizarte eta izpiritu krisialdiari aurre egiteko eta Jan Hus txekiar erreformatzailearengan jarritako konfidantza galdu zuen. Hil ondoren husiten arteko gerra hasi zen. Haren anaia Sigismundo izan zuen ondorengoa.
Gonatodes astralis
Gonatodes astralis Gonatodes generoko animalia da. Narrastien barruko Sphaerodactylidae familian sailkatuta dago.
Windows Vista
Windows Vista Microsoft Windowsen sistema eragilea da, Windows XP-ren ondorengoa. Garatzen ari ziren bitartean, LongHorn bezala ezagutzera eman zen, azkenik Windows Vista izena emanez. 2006ko azaroaren 30ean irten zen merkatura.
NGC 287
NGC 287 galaxia bat da, Pisces konstelazioan. John Herschelek aurkitu zuen n.
Maniac Mansion
Maniac Mansion (euskaraz Maniakoaren Etxaldea edota Eroaren Etxaldea) 1987an Lucasfilm Games estatubatuar bideo-joko enpresak merkaturatutako abentura grafiko bat izan zen. Kaleratu zen bezain laister abentura grafikoen generoko zaletuen goraipamena jaso zuen, gehienbat bere jolasgarritasuna eta garai hartako bideo-jokoen munduan sarrarazi zituen ideia berriengatik ere. Bestalde, bideoko hau garai bateko aurrekontu txikiko beldurrezko estatubatuar filmen islada bat ere bada.
Pertsonaiak
Garai hartako abentura grafiko gehienek ez bezala, Maniac Mansion bideo-jokoaren hasieran jokatu aurretik jokalariak hainbat pertsonai gazteren artean hiru aukeratu zitezkeen (halere Dave aukeratzea derrigorrezkoa zen), bakoitzak bere gaitasun eta ahuleziak zituelarik. Honako hauek ziren:
Taldea zerrenda honetako beste bi pertsonaiekin osatu behar zen.