cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Verteuil-sur-Charente
Verteuil-sur-Charente Frantziako udalerria da, Charente departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Verteuil-sur-Charente udalerrian erroldatutako biztanleak 720 ziren. Familiak 322 ziren, horien artean 117 pertsona bakarrekoak ziren (40 bakarrik bizi ziren gizonak eta 77 bakarrik bizi ziren emakumeak), 121 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 68 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 391 ziren, horien artean 276 aktiboak ziren eta 115 inaktiboak ziren. 276 pertsona aktiboetatik 251 lanean zeuden (131 gizon eta 120 emakume) eta 25 langabezian zeuden (12 gizon eta 13 emakume). 115 pertsona inaktiboetatik 57 erretiraturik zeuden, 20 ikasten zeuden eta 38 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Verteuil-sur-Charente udalerrian 311 unitate fiskal zeuden, 645 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.138 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 42 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 3 janari enpresak ziren, 4 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 6 eraikuntza enpresak ziren, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 5 garraio enpresak ziren, 7 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 3 higiezinen enpresak ziren, 4 administrazio publikoko enpresak ziren eta 4 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden 4 establezimendu komertzialetatik, 3 okindegiak eta 1 harategia zen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Javier Gomá
Biografia
Javier Gomá Bilbon urte batzuetan lan egin zuen notario baten semea da. Filosofiaz interesaturik 2003an bere lehenengo liburua kaleratu zuen,Imitación y experiencia; lan horrekin 2004an Espainiako Saiakera Sari Nazionala irabazi zuen. Lehenengo liburu horren ondoren bere liburuek arrakasta handia izan dute. Gaur egun Madrilen bizi da. El País egunkarian eta Radio Nacional de España irratiaren kolaboratzailea da. 2012an Foreign Policy aldizkariak Iberoamerikako eragin handiago duten 50 intelektualen artean kokatu zuen. Partido de la Mayoria Selectaren sortzailea.
Ptolomeo I.a
Ptolomeo I.a Soter (Πτολεμαῖος Σωτήρ, Ptolemaĩos Sōtḗr, «Ptolomeo Salbatzailea»); Mazedonia, K.a. 367 aldean - Alexandria, K.a. 283) Egiptoko erregea izan zen K.a. 305etik 283ra bitartean. Lagiden dinastia grekoa sortu zuen Egipton.
Biografia
Alexandro Handiari lagundu zion Asiara, haren gudarosteen buruzagi baitzen, eta espedizio hari buruzko kronika bat idatzi zuen. Egiptoko eta Libiako satrapa izendatu zuten K.a. 323. urtean, eta Zireneraino hedatu zuen bere erreinua. Siria, Jerusalem eta Zipre konkistatu zituen ondoren. Seleuko I.a Nikator babestu eta harekin bat egin zuen Antigono Monoftalmosen eta haren seme Demetrioren aurkako borrokan eta garaipenean (K.a. 312). Asia Txikiraino eta Greziaraino hurbildu zen Ptolomeo, baina Zipreko kostaldearen aurrean itsas gudua galdu ondoren, gainbehera etorri zen itsasoan zuen nagusitasuna, eta Egipto eta Zirene baizik ez zitzaizkion geratu.
Bere burua errege izendatu zuen, eta faraoiek zituzten eskubideez jabetu zen. Zelesiria (K.a. 301), Zipre (K.a. 295-294) eta Zikladeetako babesgoa (K.a. 287) berreskuratu zituen ondoren. Alexandria egin zuen Egiptoko hiriburu, eta guztiz edertu zuen. Merkataritza, zientziak eta artea bultzatu zituen, bestalde.
William Merritt Chase
Hasierako urteak eta prestakuntza
Itsas armadan egonaldi labur bat egin ondoren, irakasleek New Yorkera joateko eskatu zioten bere prestakuntza jarraitzeko. 1869an iritsi zen hara eta lehenik denbora gutxian ikasi zuen Joseph Oriel Eatonekin eta geroago Diseinu Akademia Nazionalean sartu zen Lemuel Wilmarth Jean-Léon Gérôme artista frantses ospetsuaren ikaslearekin batera.
1870ean familiaren aberastasuna gutxitu zenean, Chase-k New York-etik abiatu zen Saint Louisera (Missouri), bere familia finkatuta zegoen lekura. Garai horretan, ospe handia hartzen ari zen bertako komunitate artistikoan bere familia laguntzen zuen bitartean. Hainbat sari irabazi zituen Saint Louis-eko erakusketa batean. 1871an Akademia Nazionalean erakutsi zuen bere lehen pintura. Gainera, bere talentuak liluratutako San Luis bildumagile aberats asko limurtu zituen, bi urteko bidaia bat ordaindu baitzioten Europara bere margolanen eta haien kolaborazioen truke Europako bildumetan egindako inbertsioak zaintzeko.
Europan, Municheko Arte Ederretako Akademian parte hartu zuen, garai hartako artista estatubatuar gazte askok aukeratutako tokian. Alexander von Wagner-ekin eta Karl von Piloty- rekin ikasi zuen, eta Walter Shirlaw eta Frank Duveneck artista estatubatuarren lagun egin zen.
Chase 1877an Veneziara bidaiatu zen Duveneck eta John Henry Twachtmanekin 1878ko udan Estatu Batuetara itzuli aurretik. Estatu Batuetan jada, bere Ready for the Ride erakutsi zuen sortu berri zuen "Society of American Artists" lanarekin, 1878an. New Yorken tailer bat ere ireki zuen 10. kaleko eraikin batean. Tilers taldeko kide izan zen, Winslow Homer, Arthur Quartley edo Augustus Saint Gaudens bezalako lagunak zituen artista eta aktore talde bat.
Aita, artista, irakaslea
1886an Alice Gersonekin ezkondu zen eta harekin zortzi seme izan zituen. New Yorken, Chase bere arropen eszentrikotasunagatik, bere ohiturengatik eta, batez ere, estudioagatik egin zen ezaguna. Albert Bierstadt-en Tenth Street-eko estudio zaharrera joan zen bizitzera eta bere artearen hedapen bat balitz bezala apaindu zuen. Luxuzko altzariz, dekorazio objektuz, hegazti disekatuz, ekialdeko alfonbrez eta musika tresna exotikoz bete zuen. Estudioa XIX. mendearen amaieran New Yorkeko goi-sozietatearen topagune izan zen, baina horretako eta gainerako egoitzetako mantentze lanak oso garestiak ziren berarentzat, eta 1895ean itxi eta altzariak enkantean jarri behar izan zituen.
Margotzeaz gain, oso interesatuta zegoen irakaskuntzan eta Shinnecock Hills Summer School eskola ireki zuen Long Island mendebaldean, New Yorken, 1891an, eta irakasle izan zen 1902ra arte. Chase-k plenirismoa besarkatu zuen eta askotan eskolak ematen zituen aire zabalean. 1896an "Chase School of Art" eskola ere ireki zuen, bi urte geroago "New York School of Art" bihurtu zena eta irakasle izan zen 1907ra arte. "Pennsylvania Academy of Fine Arts" delakoan ere irakatsi zuen 1896tik 1909ra; New Yorkeko Arte Ikasleen Ligan, 1878-1896 eta 1907-1911 artean, eta "Brooklyngo Arte Elkartean" 1887an eta 1891-1896 bitartean. Robert Henri- rekin batera, Chase mende aldaketako arte irakasle estatubatuar garrantzitsuenetako bat izan zen. Eragin handia izan zuen AEBetako ekialdeko kostaldeko margolarietan. Besteak beste, Arthur Frank Mathews, Xavier Martinez eta Percy Gray.
Ohoreak eta azken urteak
Hainbat sari jaso zituen bere herrialdean eta atzerrian, eta National Academy of Designeko kidea izan zen eta New Yorken 1885 eta 1895 artean "Society of American Artists" taldeko presidentea izan zen. John Henry Twachtman hil ondoren hamar Amerikar Pintoreetako kidea izan zen.
Azken urteotan bere sormena gutxitu egin zen, baina 1910eko hamarkadaren amaierara arte margotzen jarraitu zuen. Bere azken mintegietako bat Carmelen (Kalifornia) izan zen, 1914ko udan. New Yorkeko bere familiaren etxean hil zen 1916an. Gaur egun bere lanak Estatu Batuetako museo askotan daude ikusgai.
Lana
1880ko hamarkadaren amaieran hasi zen paisaiak margotzen. Interes hori ziurrenik Durand-Ruel saltzaile frantsesak 1886an frantses inpresionisten erakusketa egin ondoren sortu zitzaion. Bere paisaietan pertsonaiak biltzen ziren, batez ere emakumeak eta haurrak, jarrera lasai batean bankuetan, hondartzan edo belarretan etzanda. Bi serie nagusi ditu, biak inpresionista estilokoak: Prospect Park, Brooklyn-Central Park eta Shinnecock. Azken serie horren lanak inpresionismo amerikarraren onenen artean daude.
Anderson Luis da Silva
Anderson Luis da Silva (1972ko abenduaren 22a - ) Brasilgo futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Albirex Niigata.
Alcippe hueti
Alcippe hueti Alcippe generoko animalia da. Hegaztien barruko Pellorneidae familian sailkatua dago.
Avenida Palace hotela (Lisboa)
Avenida Palace hotela Lisboako eraikin historikoa da. XX. mende amaieran eraikia, frantses kutsuko estilo eklektikoa du. Portugalgo hotel ospetsuenetariko bat da.
Historia
1890 eta 1892 artean Companhia dos Caminhos de Ferro Portugueses erakundeak altxatu zuen, 1888an eraiki zen Rossioko geltokiaren osagarri gisa. Geltokia ere konpainia horrena zen. Eraikinaren estiloa eklektikoa da, frantses estiloko elementu askorekin. Arkitektoa José Luis Monteiro izan zen. 1977tik interes publikoaren izendapena du.
Hipoklorito
Hipoklorito deritze bai azido hipoklorosoaren anioiari ( ClO−) baita horren gatzei ere. Azido hipoklorosoaren esterrei ere hipoklorito esaten zaie, adibidez, tert-butil hipokloritoa.
Hipoklorito puru gehienak ez-egonkorrak izaten dira eta, ondorioz, ur-disoluziotan maneatzen dira. Beren aplikazio nagusia desinfektatzaile eta dekoloratzaile moduan eta uraren tratamenduan izaten da. Etxeko lixiba sodio hipokloritozko disoluzioa da. Halaber, klorazio eta oxidazio erreakzioetan ere usatzen dira.
Hipoklorito-gatzak
Hipokloritoak kloroa eta metal hidroxidoak uretan erreakzionarazten prestatzen dira. Kloroak (0 oxidazio-egoera) dismutazioa pairatzen du kloruro ioia (-1 oxidazio-egoera) eta hipoklorito ioia (+1 oxidazio-egoera) eratuz. Giro-tenperaturan egin behar erreakzioa kloratoak eratzea nahi ez bada.
Sodio hipokloritoa elektrokimikoki ere ekoizten da. Gatzuna elektrolizatzen da kloroa eratzeko zeinek dismutazioa pairatzen duen. Baldintza ez-azidoetan egin behar da erreakzioa kloroa disoluziotik burbuila moduan ihes egin dezan ebitatzeko.
Hipoklorito-esterrak
Hipoklorito-esterrak alkoholetatik abiatuz prestatzen dira hainbat erreaktibo baliatuz: kloroa, azido hipoklorosoa, dikloro monoxidoa eta hipoklorito-gatzak.
Phengaris arion
Phengaris arion Lycaenidae familiako tximeleta da, Europan hedaturik dagoena, Iberiar penintsulatik eta Britainia Handitik Siberian barrena Txina eta Japoniaraino.
Deskribapena
Tamaina handiko tximeleta bat da, 32-40 mm arteko hegal-zabalera du. Arrak kolore urdina du eta hegoen amaiera beltza da. Aurreko hegaletan puntu beltz nabarmenak ditu. Hegalen ertzetan marra zuri fin bat dauka. Hegalen azpialdea urdina da eta erdian puntu beltz ugari ditu eraztun zuriez mugatuak.
Emea antzekoa da, baina kolore ilunagoa du, eremu beltzak handiagoak baititu.
Bizi zikloa
Belaunaldi bakarra ateratzen du eta ekaina erdialdetik uztailera ikusten da hegan. Sugegorri-belar batean jartzen ditu arrautzak. Handik beldar arroxa handiak jaiotzen dira. Nahikoa elikatu ondoren lurrera erortzen dira eta jariatzen duten likido gozoaren bidez Myrmica sabuleti generoko inurriak erakartzen dituzte haien inurritegira eraman ditzaten.
Inurriak jariakin horietaz elikatzen dira eta aldi berean beldarra zaintzen dute. Beldarra inurritegiko larbez elikatzen da bere tamaina gutxi gora behera ehun aldiz haunditu arte. Pupa egoeran sartzen da ondoren eta azkenik uda iristearekin batera tximeleta heldua aterazten da.
Habitata
1.400 metrotako altueran aurki daiteke gehienez, baina gero eta urriagoa da, izan ere atsegin dituen belardiak gero eta murritzagoak dira. Belardi horietan bizi diren inurriez harremantzen da bere bizi zikloan eta gero eta urriagoak diren heinean espezie bien kopurua txikitzen ari da.
Kecerovský Lipovec
Kecerovský Lipovec Eslovakiako udalerri bat da, Košice-okolie barrutian kokatuta. 15,57 km²ko azalera du eta 115 biztanle 2017ko datuen arabera.
Bard-le-Régulier
Bard-le-Régulier Frantziako udalerria da, Côte-d'Or departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Bard-le-Régulier udalerrian erroldatutako biztanleak 66 ziren. Familiak 32 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 12 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 8 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 73 etxebizitza zeuden, 32 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 33 bigarren erresidentzia ziren eta 8 hutsik zeuden. 71 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 32 etxebizitza nagusietatik 28 bere jabearen bizilekua ziren eta 4 alokairuan okupaturik zeuden; 1ek bi gela zituen, 10 etxek hiru zituzten, 9 etxek lau zituzten eta 12 etxek bost zituzten. 23 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 15 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 12 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 36 ziren, horien artean 27 aktiboak ziren eta 9 inaktiboak ziren. 27 pertsona aktiboetatik 23 lanean zeuden (11 gizon eta 12 emakume) eta 4 langabezian zeuden (4 emakume eta 4 emakume). 9 pertsona inaktiboetatik 5 erretiraturik zeuden, 2 ikasten zeuden eta 2 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Hartz (musika taldea)
Hartz, Azkoitian 2016an sortutako rock musika taldea da.
Taldea
Hartz taldea Beñat eta Intzak sortu zuten. Kanta batzuk eginak zituztenean Axi entseguetan baxua jotzen hasi zen eta taldean sartu zen. 2016an Azkoitiko Matadeixen grabatu zuten taldearen aurreneko maketa.
Bard-le-Régulier
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Hartz (musika taldea)
Taldea
2018an bigarren diska atera zuten, Iraungitze datei. Beñatek jarraitzen du hasierako hirukotetik eta oraingoan Julen Hidalgo eta Jon Barkin izan zituen taldekide. Azkoitiko Matadeixen grabatu zuten. Aurkezpen giraren ostean Hidalgok taldea utzi eta Jorge Fernandez sartzen da.
2019an Mungiako Abadetxe estudioan grabaturiko Gaueko diskoa plazaratu dute.
Marimont-lès-Bénestroff
Marimont-lès-Bénestroff Frantziako udalerri bat da, Mosela departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Marimont-lès-Bénestroff udalerrian erroldatutako biztanleak 48 ziren. Familiak 20 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 4 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 8 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 22 etxebizitza zeuden, 20 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 2 bigarren erresidentzia ziren. 18 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 20 etxebizitza nagusietatik 15 bere jabearen bizilekua ziren eta 5 alokairuan okupaturik zeuden; 1ek gela bat zuen, 3 etxek hiru zituzten, 4 etxek lau zituzten eta 12 etxek bost zituzten. 17 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 13 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 6 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 31 ziren, horien artean 19 aktiboak ziren eta 12 inaktiboak ziren. 19 pertsona aktiboetatik 17 lanean zeuden (10 gizon eta 7 emakume) eta 2 langabezian zeuden (1 gizon eta 1 emakume). 12 pertsona inaktiboetatik 6 erretiraturik zeuden, 2 ikasten zeuden eta 4 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an herrian zegoen saltoki bakarra eraikuntza enpresa batena zen.
Les Rivières pourpres (filma)
Les Rivières pourpres (euskaraz Ibai Gorrindolak) 2000ko Mathieu Kassovitz frantziar zinema zuzendari, gidoigile eta aktoreak zuzendu eta idarzitako suspensezko thriller film bat da. 1998ko Jean-Christophe Grangé idazlearen Les Rivières pourpres eleberrian oinarritua dago. Jean Reno, Vincent Cassel, Nadia Farès, Dominique Sanda eta Karim Belkhadra aktoreek antzeztu zuten.
2004an Les rivières pourpres II - Les anges de l'apocalypse ("Ibai Gorrindolak II - Apokalipsiaren aingeruak") izeneko jarraipena izan zuen.
Argumentua
Frantzian eta egun berean, bata bestearengandik 300 kilometrora dauden bi leku ezberdinetan, bi poliziei oso kasu bitxiak ikertzeko ardura eman zaie. Pierre Niemans (Jean Reno), eskarmentu handiko eta kasu kriminalak konpontzeko berezko sen nekagaitza duen gizona da, Guernon hirira iritsi berri da, Alpeetan dagoen unibertsitatea hiria, bertan hilketa bortitz bat burutu baita. Bitartean, Max Kerkerian (Vincent Cassel) gazte bakartia, antzina auto lapurra izana, eta bere arrisku zaletasunak polizia bilakatzera bultzatuak Sarzac herrian hilerri batean jazotako profanazio kasu bati ikertzeari ekingo dio, bertako orain duela hamar urte hildako hamar urteko neskato baten hilobia irekitzen saiatu baitira. Ezustean bi kasuen arteko lotura azaleratuko da eta bi ikertzaileek dena argitzeko elkarlanean aritu beharko dira.
Riverside South
Riverside South, Ingalaterrako Londres hirian eraikitzen ari den bulego etxe orratz multzoa da. Dorrerik garaienak (Hegoaldeko dorreak) 230 metro eta 45 solairu izango ditu eta 2015ean amaitzea espero da.
Richard Rogers arkitektoak diseinatu zuen.
Squalius castellanus
Squalius castellanus Squalius generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Leposoma parietale
Leposoma parietale Leposoma generoko animalia da. Narrastien barruko Gymnophthalmidae familian sailkatuta dago.
Solastiar Emakume Elkartea
Laudioko Solastiar Emakume Elkartea, 1994an sortu zen. Lehena izan zen martxoaren 8 a ospatzen Laudio n, 1995ean.
Christianus Cornelius Uhlenbeck
Christianus Cornelius Uhlenbeck (Voorburg, Herbehereak 1866ko urriaren 18a - Lugano, Suitza, 1951ko abuztuaren 12a) herbeheretar hizkuntzalari eta antropologoa izan zen.
Solastiar Emakume Elkartea
Ibilbidea
Solastiar Emakume Elkartea Laudiokoa da. Elkartea 1994an sortu zen, eta 2019an 25. urteurrena ospatu dute. Elkartearen helburua emakumeen ahalduntzea landu eta berdintasuna lortzea da. Horretarako, elkarteak hitzaldiak, tailerrak eta bidaiak antolatzen ditu, emakumeek informazioa eta formazioa izateko.
Era berean, herriko elkarteekin eta erakundeekin batera, martxoaren 8 ko eta azaroaren 25 eko kanpainetan hartzen du parte. Izan ere, Solastiar Elkartea lehena izan zen martxoaren 8a ospatzen Laudion, 1995ean.
Takashi Kitano
Takashi Kitano (北野 貴之, 1982ko urriaren 4a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Albirex Niigata eta Omiya Ardija.
Zavala konderria (Texas)
Zavala konderria (Zavala County) Texasko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Crystal City da. 2010eko zentsuaren arabera 11,677 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Zavala konderriak 337,148 kilometro koadro ditu. Horietatik 1,121 ura dira. Beste 336,027 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 3,46 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 11,677 pertsonetatik 11,608 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 10,961 dira. 35 beltzak edo afroamerikarrak. 9 amerikar natiboak ziren eta 3 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 3 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 3 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 16 pertsonek kokatzen zuten.
Christianus Cornelius Uhlenbeck
Errusian egon zen, gero, Herbehereetako gobernuaren mandatuz, historia ikerketak egiten. 1892an, Amsterdamgo unibertsitatean hasi zen sanskritoko eta hizkuntza indoeuroparretako irakasle. Gero, Leidenera joan zen hizkuntza germanikoetako eta gramatika konparatuko eskolak ematera. Hizkuntza anitzi buruz egin zituen azterketak, batez ere Ipar Ameriketako indiarren hizkuntzez eta euskaraz. Euskarari buruzko azterketak RIEV eta Eusko Jakintza aldizkarietan argitaratu zituen. Germaniar eta balto-eslaviar hizkuntzei buruz ere ikerketak egin zituen.
1911ko udan, Wilhelmina Maria Uhlenbeck bere emaztearekin batera, Christianus Cornelius Uhlenbeckek Montanako oinbeltz amerindiarren erreserba bisitatu zuen.
Lan nagusiak: Características de la gramática vasca, La lengua vasca y la lingüística general, El carácter pasivo del verbo transitivo, o del verbo de acción, en ciertas lenguas de América del Norte. Ikerketa orokor horiez gainera, ugari idatzi zuen gai bereziagoez, esaterako, euskal fonetikaz, euskal atzizkiez, eta hizkuntza indoeuroparrekin, kaukasiarrekin eta Afrika iparraldeko hizkuntzekin euskarak izan litzakeen ahaidetasunez. Ohorezko euskaltzain izan zen.
Historiaren filosofia
Historiaren filosofia filosofiaren adarra da, garapena eta gizakiek historia sortzeko moduak aztertzen dituena. Platon izan zen historiaren filosofia lehen aldiz azaldu zuena, kontzeptu hori erabili gabe, eta Giambattista Vico historiaren filosofia erabili zuena lehen aldiz. Vicok historiaren filosofia proposatzen du mundu honetako gizarteen ibilbidea arrazionalki ulertzeko saiakera gisa.
Nannocharax lineomaculatus
Nannocharax lineomaculatus Nannocharax generoko animalia da. Arrainen barruko Distichodontidae familian sailkatzen da.
John Wick
John Wick 2014ko Chad Stahelski eta David Leitch estatubatuar zinema zuzendariek zuzendutako thriller neo noire film bat da. Keanu Reeves, Michael Nyqvist, Alfie Allen, Adrianne Palicki, Bridget Moynahan, Dean Winters, Ian McShane, John Leguizamo eta Willem Dafoe aktoreek antzeztu zuten.
John Wick: Chapter 2 (2017) eta John Wick: Chapter 3 – Parabellum (2019) jarraipenak dauzka.
Argumentua
John Wick (Keanu Reeves) soldatapeko hiltzailea erretiroan da, urte luzez New York hiriko Viggo Tarasov (Michael Nyqvist) mafiaburuarentzat lan egin eta gero. Johnen autoa ebatsi eta haren zakurra hil duen Iosef (Alfie Allen) gaizkilea hiltzeko asmoz, aitzina haren enplegatzaileen aurkako hilketak burutzen hasiko da John.
Doutor Camargo
Doutor Camargo Brasilgo udalerri bat da, Paraná estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
2002ko Miguel Indurain Sari Nagusia
'''IV. Miguel Indurain Sari Nagusia' (XLIX. Nafarroako Foru Erkidegoko Saria'') 2002ko apirilaren 6an Lizarran egindako txirrindularitza lasterketa izan zen, 177 kilometroko luzera zuena.
Poschiavo
Poschiavo (Poschiavo, lombardieraz: Pusciaaf, Puschlav, Puschlav) Suitzako udalerria da. Grisonia kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Iñaki Urkizu
Iñaki Urkizu Beobide, (Berastegi, Gipuzkoa, 1990eko uztailaren 4a - ) euskal herritar futbolaria da. Eskuin hegaleko postuan jokatzen du.
Estatistikak
''2019ko maiatzak 31n eguneratua. Datu ofizialak.''
Rod Stewart
Roderick David Rod Stewart (Londres, Ingalaterra, 1945eko urtarrilaren 10a -) ingeles kantautore eta musikaria da. Londresko Iparraldean jaio eta hezitu zen. Ingalaterra eta Eskoziako arbasoak ditu.
Bere ahots erlastuagatik, balada erromantiko eta rock gogorreko abestiengatik da ezaguna.
Bakarka abestuz nahiz The Steampacket, The Jeff Beck Group eta Faces taldeetan ere aritu izan da.
Bere abesti ospetsuenen artean honako hauek daude: "Maggie May", "You Wear It Well", "Sailing", "Tonight's the Night (Gonna Be Alright)", "I Don't Want to Talk About It", "Hot Legs", "Da Ya Think I'm Sexy?, "Downtown Train", "Some Guys Have All the Luck", "Young Turks", "This Old Heart of Mine", "Forever Young", "My Heart Can't Tell You No", "Rhythm of My Heart", "Baby Jane" eta "Stay with Me" (the Faces musika taldearekin batera).
Biografia
Futbolzale amorratua da, eta gaztetan Brentford Football Club taldean aritu zen. 1960ko hamarraldiaren hasieran, Europan zehar ibili zen alderrai, batez ere Espainian zehar, Wizz Jones ingeles abeslariarekin batera. Harekin ikasi zuen banjoa jotzen.
Ingalaterrara itzuli zenean, gitarra jotzen ikasi zuen, eta handik gutxira Jimmy Powell and the Dimensions taldearekin jotzen hastea lortu zuen. Ofizioa ikasi ondoren, Rhythm & Blues taldeekin, 1968an, Ron Woodekin batera, Jeff Beckekin elkartu zen Estatu Batuetan zehar bira bat egiteko.
1969an bakarlari gisa hasi zen, baina 1975. urtea arte The Faces taldean ere lan egin zuen.
Beste musikari batzuen kantuak kantatu izan ditu (Tom Waits, Sam Cooke, Elton John, Paul McCarthney), baina abesti bikainak idatzi ditu, halaber: "Jo's Lament", "Lady Day".
1971n errekor guztiak hautsi zituen, Every Picture Tells a Story diskoak eta "Maggie May" abestiak Britainia Handiko eta Estatu Batuetako disko eta abesti salduenen zerrendako lehen postua lortu zutenean.
Beste zenbait disko gogoangarri: Atlantic Crossing (1976); Footlose and Fancy Free (1977); Every Beat of My Heart (1986); Unplugged, Unplugged& and Seated (1993); You´re the Star (1995). 2000. urtean ahots-kordetako kantzerra dela-eta operatu egin zuten, eta urtebetez atseden hartu zuen, baina gerora hainbat disko (batez ere, bildumak) kaleratu ditu: Human (2001), It Had to Be You: The Great American Songbook (2002), As Time Goes By: The Great American Songbook 2 (2003), Stardust: The Great American Songbook 3 (2004), Thanks for the Memory: The Great American Songbook 4 (2005), Still the Same... Great Rock Classics of Our Time (2006), Soulbook (2009).
Mathew Ryan
Mathew David Ryan (Plumpton, Sidney, Australia, 1992ko apirilaren 8a), kirol arloan Mathew Ryan izen-deiturez ezagunagoa, futbol jokalaria da. Gaur egun Espainiako Ligako Lehen Mailako Errealean jokatzen du, atezain. Australiako selekzio nazionalarekin internazionala da, nahiz eta britaniar nazionalitatea ere baduen.
Transfermarkt, futboleko merkatuaren analisian espezializatutako webgunean ageri denez, 5 milioi euroko balioa du.
Selekzio nazionala
Ryan-ek 2012ko abenduaren 5ean egin zuen debuta Australiarekin, eta ordutik 60 partidu jokatu ditu. Aurretik 20 eta 23 urtez azpiko selekzioekin jokatu zuen.
Ordutik bi Munduko Txapelketa (2014 eta 2018) eta beste bi Asiako Kopa (2015 eta 2019) jokatu ditu. Munduko Txapelketetan hasierako fasean erori ziren. 2015ean Asiako Kopa irabazi zuen, eta 2019an final laurdenetan erori ziren.
Irure (argipena)
Irure zenbait lekuren izena da:
Rovaniemi (azpieskualdea)
Lappiko Kontseilua
Ondorengoa da Ipar Lappiko udalerriek 2013-2016 aldirako Lappiko Kontseilura bidalitako ordezkaritza :
Étroussat
Étroussat Frantziako udalerri bat da Allier departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Étroussat udalerrian erroldatutako biztanleak 690 ziren. Familiak 275 ziren, horien artean 89 pertsona bakarrekoak ziren (31 bakarrik bizi ziren gizonak eta 58 bakarrik bizi ziren emakumeak), 70 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 93 seme-alabarik gabeko bikoteak ziren eta 23 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 355 etxebizitza zeuden, 280 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 40 bigarren erresidentzia ziren eta 35 hutsik zeuden. 343 etxeak ziren eta 12 apartamentuak ziren. 280 etxebizitza nagusietatik 220 bere jabearen bizilekua ziren, 48 alokairuan okupaturik zeuden eta 12 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 9 etxek bi zituzten, 41 etxek hiru zituzten, 84 etxek lau zituzten eta 144 etxek bost zituzten. 234 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 127 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 117 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 408 ziren, horien artean 291 aktiboak ziren eta 117 inaktiboak ziren. 291 pertsona aktiboetatik 264 lanean zeuden (156 gizon eta 108 emakume) eta 27 langabezian zeuden (10 gizon eta 17 emakume). 117 pertsona inaktiboetatik 36 erretiraturik zeuden, 28 ikasten zeuden eta 53 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Étroussat udalerrian 290 unitate fiskal zeuden, 676 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.082,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 27 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 2 janari enpresak ziren, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 3 eraikuntza enpresak ziren, 11 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 1 funeraria zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 1 igeltseroa eta 2 iturginak.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen eta 1 drogeria zen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Cerniébaud
Cerniébaud Frantziako udalerria da, Jura departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Cerniébaud udalerrian erroldatutako biztanleak 64 ziren. Familiak 28 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak), 8 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 8 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 77 etxebizitza zeuden, 25 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 52 bigarren erresidentzia ziren. 66 etxeak ziren eta 11 apartamentuak ziren. 25 etxebizitza nagusietatik 20 bere jabearen bizilekua ziren, 4 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 4 etxek hiru zituzten, 6 etxek lau zituzten eta 13 etxek bost zituzten. 22 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 10 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 14 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 49 ziren, horien artean 32 aktiboak ziren eta 17 inaktiboak ziren. 32 pertsona aktiboetatik 30 lanean zeuden (18 gizon eta 12 emakume) eta 2 langabezian zeuden (2 emakume eta 2 emakume). 17 pertsona inaktiboetatik 11 erretiraturik zeuden, 4 ikasten zeuden eta 2 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 2 komertzioetatik, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen eta 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen.
2000. urtean Cerniébaud udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Oligoelementu
Oligoelementuak izaki bizidunek proportzio txikian duten bioelementuak dira (%0,1 baino proportzio txikiagoan). Kopuru txikian bada ere funtsezkoak dira bizitzarako, haien gabeziak asaldura larriak ekartzen baititu.
Oligoelementu askok entzimen jardueran parte hartzen dute.
Honako hauek dira aipagarrienak:
Induar
Denbora geologikoaren eskalan, Induarra Triasiko aroa banatzen den hiru garaietako bat den Behe triasiko garaiaren lehen aldi edo aroa da, Mesozoiko aroaren barnean dagoena. Aro hau duela 251 milioi urtetik duela 249 milioi urterarte hedatzen da, gutxi gora-behera. Induarra Permiar aroaren azken garaiaren ondorengoa eta Behe Triasikoko azken zatia den Olenekiar aroaren aurrekaria da, duela 251 milioi urte ingurutik duela 249 milioi urte ingururarteko garai guztia hartuz.
Garai honetan, planetaren zati handi bat bizitzarik gabe zegoen, mortua, beroa eta lehorra. Ur gehiena hipoxikoa edo oso oxigeno gutxikoa zen.
Sally Scales
Sally Scales (1989) artista australiar bat da. Emakume pitjantjatjara da, Pipalyatjarakoa, Anangu Pitjantjatjara Yankunytjatjara (APY) lurretako mendebaldeko muturrean, Hego Australian. Ama Josephine Micken du, kultur buruzagia eta Ninuku Arts zentroko artista; aita, Ushma Scales zena, larrugilea eta Maruku Arts zentroaren eta APY Ara Irititja kultur artxiboaren sortzaileetako bat. Amona ere margolaria zen.
APYko lehendakari kargua izandako pertsonarik gazteena eta bigarren emakumezkoa izan zen, eta APY Arte Center Collective jabetza indigenako enpresa taldearen bozeramaile; bertan aritu izan zen lanean 2013az geroztik. Kolektiboarekin lan egiteaz gain, Scalesek aholkularitza lanak egin izan zituen Arte Gallery of South Australiarentzat.
Uluruko Aldarrikapena aldatzeko gazteen lidergo taldeko kidea izan zen, Ross Riverren (Adelaida) Erreferendumaren Kontseiluaren Konstituzioari buruzko eskualdeko elkarrizketetan eta Uluruko konbentzio nazionalean parte hartu ondoren, 2017an. Orduz geroztik, Voice, Treaty and Truth (Ahotsa, adostasunak eta egia) lidergoko partaide izan da Sally.
2020an murgildu zen bete-betean arte jardueran, COVID-19 pandemiaren ondorioz. Adelaidako APY Gallery erakustaretoan egin zuen lehen erakusketa, 2021eko martxoan, sarrerak agortzeraino. Scalesek zenbait sari irabazi izan ditu, eta 2022ko National Aboriginal and Torres Strait Islander Arte Awards (NATSIAA) sarietan finalista izendatu zuten.
2022. urtean, Australiako gobernuarekin lan egiten duen taldeko kide izateko izendatu zuten, Voice to the Parliament (Ahotsa parlamentuan) izeneko erreferenduma egiteko prestalanak bere gain hartu dituena. Kontsulta historiko bat da, eta, arrakastarik badu, herrialde aborigenak etengabe ordezkatuta egongo dira Parlamentuko prozesuetan. Urte hartan, BBCko 100 Emakumeen zerrendan hautatu zuten, Julia Gillard politika izandakoak izendatuta; hauxe nabarmendu zuen: «Scalesek arte zoragarri baten sortzaile bezainbatean giza ulermenaren sortzaile bat da. Besteak argitu eta kilikatzerakoan, arrazakeriaren eta sexismoaren konbinazio maltzurrarekin amaitzeko beharrezkoak diren aldaketa askoren katalizatzailea».
Walter izeneko haur baten adopziozko ama da Scales.
Library of Congress Control Number
Library of Congress Control Number (LCCN) Ameriketako Estatu Batuetako Kongresuaren Liburutegiaren katologoa sailkatzeko sortutako sistema da, serie-zenbakiz osaturik. Mundu osoko Liburuzainek sistema hau erabiltzen dute Estatu Batuetan argitaraturiko liburuak sailkatzeko.
Falera
Falera Suitzako udalerria da. Grisonia kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Laurogeita hiru
Laurogeita hiru (83) laurogeita biaren ondoren eta laurogeita lauaren aurretik doan zenbaki naturala da.
Nannocharax lineostriatus
Nannocharax lineostriatus Nannocharax generoko animalia da. Arrainen barruko Distichodontidae familian sailkatzen da.
Falera
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Squalius cephaloides
Squalius cephaloides Squalius generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Koldo Zuazo
Koldo Karlos Zuazo Zelaieta (Eibar, Gipuzkoa, 1956ko urriaren 20a) hizkuntzalaria da, EHUko irakaslea (Dialektologia eta Euskararen Soziolinguistika arloetan) eta euskaltzain urgazlea. Euskalkiak ikertzen nabarmendu da; gaur egungo euskalkien sailkapena eta mapa (1998koa lehena, geroztik hainbat aldiz berritua) lan horren emaitzak dira, Louis Lucien Bonaparterenaz (1863) geroztik eginiko lehen berrikuspen handia. Euskara batuaren alde ere lan egin du eta, bereziki, euskalkien altxorra jasoko lukeen euskara batuaren ereduaren alde. Hartara, euskara batu estandarraren barruan "tokiko batuak" sortzearen aldekoa da.
Euskalkien sorlekuak
Euskalkien (eta, oro har, euskal hizkuntzako berrikuntzen) sei sorgune aipatu ditu, ia denak hiri girokoak (eta ez artzain gizartekoak):
a) Iruñea.
b) Gasteiz.
c) Bizkaiko erdigunea (Durango-Zornotza-Gernika-Bermeo ardatza).
e) Lapurdiko itsasbazterra.
f) Ekialdeko sorlekua ez omen dago argi zein izan ote zen: Zuazok ez du Bearno edo Huesca izatea baztertzen.
Euskalkien kronologia
Mitxelenak bezala, euskalki guztiak erromatarren garaiaz geroztikoak direla frogatutzat du: besteak beste, latinetiko maileguek euskalki guztietan bilakaera bera izan dute.
Iruñea bide da euskarako berrikuntzen lehenengo sorgunea. Mendebaleko euskalkia (Araba, Bizkaia, Deba ibarra) eta ekialdekoa (Zuberoa, Erronkari, Zaraitzu) gainerakoetatik bereizten lehenak izan ziren.
Mendebaleko euskara
Iraultzailea izan da Zuazok mendebaleko euskararen jatorriari buruz plazaratutako teoria: haren esanetan, mendebaleko euskalkiaren sorlekua segur aski Araba izan zen eta, zehazkiago, Gasteiz. Horren frogatzat, Bizkaiko, Nafarroa Garaiaren sartaldeko, Deba ibarreko eta Goierriko euskarek batera dituzten ezaugarriak aipatu ditu.
Euskalkien mapa
Euskalkiei buruzko bere ikerketak 1998 an modu grafikoan mapa koloretsu batean islatu zituen, «Euskalkiak, gaur» izenburuko artikuluaren bukaeran. Andoni Elordui marrazkilaria arduratu zen Zuazok buruan zeukan euskalkien mapa paperean jartzeaz eta geroztik lan hori «Koldo Zuazoren euskalkien mapa» izenaz ezaguna da. Gerora, 2014an, maparen bertsio eguneratua atera zuen Zuazok, aldaketa zenbaitekin.
Webgunea
Koldo Zuazok sortutako Euskalkiak webgunean, gaur egungo euskararen gaineko argibideak ematen dira: euskara batua, tokiko estandarrak, euskalkiak, hizkerak... Argibide teorikoez gainera, ikus-entzunezkoak ere eskura daude, 2015ean abian jarria, Euskal Herriko Unibertsitatearen babesean.
Fikzioa
Neure buruaren alde (eleberria). Alberdania, 2011.
Mikito Nishihara
Mikito Nishihara (西原 幹人, 1980ko ekainaren 10a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Albirex Niigata.
Kechnec
Kechnec Eslovakiako udalerri bat da, Košice-okolie barrutian kokatuta. 10,21 km²ko azalera du eta 1170 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1220. urtekoa da.
Gramado Xavier
Gramado Xavier Brasilgo udalerri bat da, Rio Grande do Sul estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Donibane Garaziko zubi berria
Zubi berria Donibane Garazi baxenabartar hiriburuan dagoen zubi bat da. Zubiak Donibane Garaziko harresien perimetrotik kanpo baina Alde Zaharraren barruan dauden Charles de Gaulle eta Floquet enparantzak lotzen ditu. Bere egitekoa, erromatar zubia estua ordezkatzea da, ibaiaren bi ertzetan ibilgailuen eta ibilgailuen trafikoa ahalbidetzeko.
Beherobiko Errobi ibaia zeharkatzen du.
Zubia
Hiru arkuarekin eraikia, harri gorrixkaz osatua dago, Donibane Garaziko eta Nafarroako beste hainbat eraikinetan erabiltzen den materiala.
Laax
Laax Suitzako udalerria da. Grisonia kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Laurogeita lau
Laurogeita lau (84) laurogeita hiruaren ondoren eta laurogeita bostaren aurretik doan zenbaki naturala da.
122 Leadenhall Street
122 Leadenhall Street, Ingalaterrako Londres hirian eraikitzea aurrikusten den bulego etxe orratz bat da. Guztira 225 metro eta 50 solairu dauzka eta 1969an toki berean altxatutako beste bulego dorre baten tokian eraikiko da.
Richard Rogers arkitektoak diseinatu zuen.
Anomalopus gowi
Anomalopus gowi Anomalopus generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Ptilocichla leucogrammica
Ptilocichla leucogrammica Ptilocichla generoko animalia da. Hegaztien barruko Pellorneidae familian sailkatua dago.
John Wick: Chapter 2
John Wick: Chapter 2 (euskaraz John Wick: 2. Atala) 2017ko Chad Stahelski estatubatuar zinema zuzendariak zuzendutako neo noir thriller film bat da. Keanu Reeves, Common, Laurence Fishburne, Riccardo Scamarcio, Ruby Rose, John Leguizamo eta Ian McShane aktoreek antzeztu zuten.
Argumentua
Zor bat kitatzeko asmoz erretirotik kriminalen mundura itzuli ondoren, John Wick (Keanu Reeves) soldatapeko hiltzaileak hura hiltzearen truke diru-sari bat ezarria dutela jakingo du.
Oreoglanis sudarai
Oreoglanis sudarai Oreoglanis generoko animalia da. Arrainen barruko Sisoridae familian sailkatzen da.
Teletengailu
Teletengailua edo urratsez urratseko errelea bulkada elektrikoen bidez urrutitik agintzen den etengailu elektromekaniko bat da. Gailu honek sarrerako seinalea irteera posibletako batera bideatzen du haien arteko konexioa ezarriz.
Teletengailuak oso erabiliak izan ziren hasierako telefonogune automatikoetan telefono deiak bideratzeko. Gainera, Bletchley Parkeko kode-hausleek etengabe bira egiten zuen motor batera konektatutako teletengailuak erabili zituzten Hirugarren Reicharen Enigma zifragailuak kriptoanalizatzeko.
Eiichiro Ozaki
Eiichiro Ozaki (尾崎 瑛一郎, 1984ko abenduaren 7a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Albirex Niigata eta Gainare Tottori.
Vervant (Charente)
Vervant Frantziako udalerria da, Charente departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Vervant udalerrian erroldatutako biztanleak 134 ziren. Familiak 64 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 20 bakarrik bizi ziren emakumeak), 20 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 20 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 70 etxebizitza zeuden, 61 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 2 bigarren erresidentzia ziren eta 7 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 69etxeak ziren. 61 etxebizitza nagusietatik 52 bere jabearen bizilekua ziren, 8 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek gela bat zuen, 2 etxek bi zituzten, 12 etxek hiru zituzten, 17 etxek lau zituzten eta 29 etxek bost zituzten. 47 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 27 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 27 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 75 ziren, horien artean 51 aktiboak ziren eta 24 inaktiboak ziren. 51 pertsona aktiboetatik 47 lanean zeuden (26 gizon eta 21 emakume) eta 4 langabezian zeuden (4 emakume eta 4 emakume). 24 pertsona inaktiboetatik 9 erretiraturik zeuden, 3 ikasten zeuden eta 12 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Vervant udalerrian 60 unitate fiskal zeuden, 143 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.232 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 2 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen eta 1 eraikuntza enpresa zen.
2000. urtean Vervant udalerrian 9 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Beaver konderria (Utah)
Beaver konderria (Beaver County) Utahko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Beaver da. 2010eko zentsuaren arabera 6,629 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Beaver konderriak 671,309 kilometro koadro ditu. Horietatik 533 ura dira. Beste 670,776 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 0,99 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 6,629 pertsonetatik 6,416 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 716 dira. 14 beltzak edo afroamerikarrak. 50 amerikar natiboak ziren eta 17 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 70 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 8 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 54 pertsonek kokatzen zuten.
Nannocharax luapulae
Nannocharax luapulae Nannocharax generoko animalia da. Arrainen barruko Distichodontidae familian sailkatzen da.
1986ko Kontxako Bandera
1986ko Kontxako Bandera (Banderaren 91. ekitaldia, garai hartan 84. ekitaldia bezala aurkeztu bazen ere) urte honetako irailaren 7 eta 14ean jokatu zen, San Juanek bere 6. Kontxako Bandera eskuratu zuen, 1963ko aurreko garaipenetik 23 urtetara.
Kontakizuna
Espero bezala sanjuandarren eta Zumaiaren arteko lehia estua izan zen. Lehenengo jardunaldian segundo bat eta 32 ehunenekoren aldea baino ez zen izan bien artean, bigarren igandean berriz 10 segundo atera zizkion San Juanek Zumaiari. Hirugarrena San Pedro izan zen 32 segundora.
Errekorren urtea izan zen, izan ere lehiaketa eremua 1945ean homologatu zenetik lehenengo aldia baitzen egun bakarrean 20 minututik jeisten zena, eta bi egunak batuta 40 minututik jeisten zena.
Bestalde aipatzekoa da San Pedro Kontxan lehian aritu zela, 1971 urtetik egon gabe zena, eta hirugarren eginez emaitza bikaina lortu zuela. Bi debutari ere izan ziren urte honetan, Mundaka eta Isuntza hain zuzen ere.
Donostiarren ordezkaria Ur-Kirolak izan zen, Aste Nagusiko klasifikatorioan Donostia eta Fortuna gainditzeagatik.
Kontxako Banderarako Sailkapen estropadan 13 traineru aritu ziren lanean, zazpi gipuzkoar, lau bizkaitar eta bi kantabriar. Estropada hau ere San Juanek irabazi zuen.
Bouère
Bouère Frantziako udalerria da, Mayenne departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Bouère udalerrian erroldatutako biztanleak 962 ziren. Familiak 366 ziren, horien artean 116 pertsona bakarrekoak ziren (56 bakarrik bizi ziren gizonak eta 60 bakarrik bizi ziren emakumeak), 116 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 127 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 7 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 460 etxebizitza zeuden, 375 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 43 bigarren erresidentzia ziren eta 42 hutsik zeuden. 446 etxeak ziren eta 13 apartamentuak ziren. 375 etxebizitza nagusietatik 279 bere jabearen bizilekua ziren, 90 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 31 etxek bi zituzten, 67 etxek hiru zituzten, 98 etxek lau zituzten eta 177 etxek bost zituzten. 268 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 163 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 173 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 522 ziren, horien artean 420 aktiboak ziren eta 102 inaktiboak ziren. 420 pertsona aktiboetatik 397 lanean zeuden (215 gizon eta 182 emakume) eta 22 langabezian zeuden (14 gizon eta 8 emakume). 102 pertsona inaktiboetatik 53 erretiraturik zeuden, 23 ikasten zeuden eta 26 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.