cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Varennes-lès-Narcy
Etxebizitza
2007an 449 etxebizitza zeuden, 341 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 75 bigarren erresidentzia ziren eta 33 hutsik zeuden. 442 etxeak ziren eta 6 apartamentuak ziren. 341 etxebizitza nagusietatik 301 bere jabearen bizilekua ziren, 35 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 24 etxek bi zituzten, 66 etxek hiru zituzten, 116 etxek lau zituzten eta 132 etxek bost zituzten. 262 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 148 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 170 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 501 ziren, horien artean 354 aktiboak ziren eta 147 inaktiboak ziren. 354 pertsona aktiboetatik 331 lanean zeuden (179 gizon eta 152 emakume) eta 23 langabezian zeuden (15 gizon eta 8 emakume). 147 pertsona inaktiboetatik 80 erretiraturik zeuden, 27 ikasten zeuden eta 40 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Varennes-lès-Narcy udalerrian 350 unitate fiskal zeuden, 819 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.070 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 16 komertzioetatik, 5 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 zerbitzu enpresa zen, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 8 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 margolaria, 1 zurgina, 3 iturginak, 1 jatetxe eta 1 apaindegia.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Scipio (Utah)
Scipio Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Millard konderrian kokatuta dago, Utah estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mulchén
Mulchén Txileko erdialdeko komuna eta hiri bat da. Biobío eskualdeko izen bereko probintzian kokatuta dago. 2002ko erroldan, 29.003 biztanle zituen.
Toponimia
Mulchén hitzak Mapudungunez maputxeen lurraldea esan nahi du.
Pain (musika taldea)
Pain (PAIN letra larriz osoki idatzi ohi du taldeak bere izena) Suediako heavy metal talde bat da eta Peter Tägtgren ekoizlearen proiektua, zeina aldi berean Hypocrisy death metal taldearen abeslari eta konpositore gisa ezaguna den.
Bilakaera
Estilistikoki, ordea, Tägtgren-en alboko proiektua eta bere talde nagusia desberdinak dira, Pain-en musika metal alternatibo gisa deskriba daiteke elektronika eta techno eraginekin. 1996ko debutak rock industrialaren eraginez metal ilunerantz jotzen zuen dena dela.
Tägtgren-ek 1996an sinatu zuen bere lehen akordioa Nuclear Blast zigilu alemaniarrarekin eta urte hartan bertan Pain estreinako lana kaleratu zuen, urteetan bere kabuz idatzi eta esperimentatu zuena. Proiektuko hurrengo diskoetan bezala, Tägtgren da pieza eta moldaketa guztien erantzule bakarra, salbuespenak salbuespenak berak jotzen ditu instrumentu guztiak. Musika-proiektu gisa deskribatu izan da talde baino gehiago, baina zuzeneko ikuskizunak ere egiten ditu Pain-ek eta horietan musikari profesionalek talde baten eran laguntzen diote Tägtgreni.
Chiusanico
Chiusanico Italiako udalerri bat da. Imperiako probintzian kokatuta dago, Liguria eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Chiusanicok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Diego Lopitz III.a Harokoa
Diego Lopitz III.a Harokoa —Didacus Lupi— (? – Bañares, 1254ko urriaren 4a), Bizkaiko zazpigarren jauna izan zen (1236-1254).
Biografia
Aita Lope II.a Diaz Harokoa eta ama Urraka Alfontso Leongoa izan zituen. Bere ama Alfontso IX.a Leongoaren alaba naturala izan zen. 1236an bere aita ordezkatu zuen. Bere agintaldiaren hasieran Fernando III.a Gaztelakoa bere osabari zintzotasuna erakutsi zion, baina honek Errioxan zituen lurraldeak kendu eta Gaztela Zaharra utzi zionean matxinatu zen. Diegok hainbat aldiz matxinatu eta barkamena lortu zuen.
1252an Fernando hil eta Alfontso X.a Jakintsua, Diego Lopitzen lehengusua, errege berri izendatu zuten. Diegok tirabirak izan zituen erregearekin eta, hori zela eta, arnegatu (Erdi Aroan jaun feudalek bere nagusia utzi zezaketen), eta nagusi berria bilatu zuen, hau da, Nafarroako erregea.
1254ko urriaren 4an Bañaresko bere jauregian hil zen, bere erreumatismo baretzeko ur irakinean sartu eta kiskali zenean. Naiarako Andre Maria Erreginaren monasterioko nobleen kriptan lurperatu zuten.
Ezkontza eta seme-alabak
Diego Lopitzek Bearnoko bizkondea zen Gilen II.aren alaba Konstantze ezkondu zuen.
NGC 4175
NGC 4175 galaxia bat da, Coma Berenices konstelazioan. William Herschelek aurkitu zuen n.
Diego Lopitz III.a Harokoa
Ezkontza eta seme-alabak
Bost seme-alabak izan zituzten:
Luz Casanova
Luz Casanova (Avilés, 1873ko abuztuaren 28a - Madril, 1949ko urtarrilaren 8a) Jesusen Bihotz Sakratuaren Dama Apostolikoak Kongregazioaren sortzailea izan zen.
Biografia
Florentino Rodríguez-Casanova, Oviedoko gobernadore zibila, eta Leónides García San Miguel eta Zaldúaren, Onteroko markesaren alaba. Bere aitabitxia Julián García San Miguel eta Zaldúa izan zen, Justizia Ministroa.
Aita eta aitona hil ondoren, familia Madrilera joan zen 1885ean. Hiriburuko behartsu eta babesgabeekin, bereziki kaleetan bizi ziren emakumeekin, arduratu zen. 1897an Lourdesko santutegira erromes joan ondoren, “Patronato de Enfermos” sortzea erabaki zuen.
1902an eskola bat ireki zuen, gerora auzo marjinaletako haur eta gazte pobreen hezkuntzari laguntzeko sortutako ikastetxe txikien sarea osatuko zuena.
1910ean “Patronato de Enfermos” sortu zen, langile pobreei laguntza mediko eta espirituala emateko asmoz. 1924an helburu horri heltzeko komunitate bat sortu eta kongregazioa sortzeko baimena eskatu zuen. 1927an Madrilgo gotzainak “Jesusen Bihotz Sakratuaren Dama Apostolikoak” kongregazioaren sorrera onartu zuen.
1929an, Críspulo Moro Cabeza arkitektoak Madrileko Habana pasealekuko 198 zenbakian Jesusen Bihotz Sakratuaren Ama Apostolikoen Nobiziatuaren lanak aurrera eraman zituen. Eta 1930ean, taldeak bere lanbide erlijiosoari ekin zion.
Contault
Contault Frantziako udalerria da, Marne departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Luz Casanova
Biografia
Une horretatik aurrera, kongregazioa geografikoki zabaldu eta etxeak ireki zituen Granadan, Bartzelonan, Valentzian eta baita Erroman ere.
Contault
Biztanleria
2007an Contault udalerrian erroldatutako biztanleak 70 ziren. Familiak 24 ziren, horien artean 4 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak), 12 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 8 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Luz Casanova
Biografia
Gerra zibila kolpe latza izan zen kongregaziorako, baina behin amaituta, berriro ekin zioten gizarte-lanari. 1943an, Pio XII.a aita santuak kongregazioaren konstituzioari behin-behineko onespena eman zion.
Contault
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 33 etxebizitza zeuden, 27 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 3 bigarren erresidentzia ziren eta 3 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 33etxeak ziren. 27 etxebizitza nagusietatik 26 bere jabearen bizilekua ziren eta 1 alokairuan okupaturik zegoen; 2 etxek bi gela zituzten, 3 etxek hiru zituzten, 5 etxek lau zituzten eta 17 etxek bost zituzten. 21 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 18 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 8 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 43 ziren, horien artean 32 aktiboak ziren eta 11 inaktiboak ziren. 32 pertsona aktiboetatik 31 lanean zeuden (16 gizon eta 15 emakume) eta 1 langabezian (1 emakume eta 1 emakume). 11 pertsona inaktiboetatik 7 erretiraturik zeuden, 3 ikasten zeuden eta 1 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an herrian zegoen saltoki bakarra «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa batena zen.
2000. urtean Contault udalerrian 9 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Jesus Garai
Jesus Garai Vecino (Bilbo, 1930eko irailaren 10a - 1995eko otsailaren 10a), Bilboko Athletic Klubeko jokalaria izan zen.
Gazax-et-Baccarisse
Gazax-et-Baccarisse Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gers departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Gazax-et-Baccarisse udalerrian erroldatutako biztanleak 95 ziren. Familiak 39 ziren, horien artean 13 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 9 bakarrik bizi ziren emakumeak), 13 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 13 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Jesus Garai
Garai hartan ohiko jokalariak hauek izaten ziren: Carmelo, Orue, Garai, Canito, Mauri, Maguregi, Artetxe, Markaida, Uribe, Arieta eta Gainza (kapitaina).
Gazax-et-Baccarisse
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Jesus Garai
1958an Madrilen jokatu zuten Kopa txapelketaren finala oso partida berezia izan zen, Real Madril-i bere zelaia den Santiago Bernabeu estadioan bertan irabazi baitzioten. Kontuan hartu behar da urte hartan Real Madril Europako txapelduna izan zela eta Di Stefano jokalari bikaina zeukatela.
Gazax-et-Baccarisse
Etxebizitza
2007an 48 etxebizitza zeuden, 42 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 5 bigarren erresidentzia ziren eta 2 hutsik zeuden. 45 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 42 etxebizitza nagusietatik 33 bere jabearen bizilekua ziren, 7 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 1ek bi gela zituen, 3 etxek hiru zituzten, 16 etxek lau zituzten eta 21 etxek bost zituzten. 28 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 11 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 26 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Jesus Garai
1960. urtean Bartzelona futbol taldeak fitxatu zuen sei milioi pezetaren truke. Historian zehar Athleticek saldu zuen lehenengo jokalari garrantzitsua izan zen. Dirutza horri esker, ipar aldeko tribuna berria eraiki ahal izan zuen Athleticek hurrengo urtean. Kontu bitxia izan zen tribuna berri hori inauguratu zen egunean Athleticek Bartzelonaren kontra jokatu zuela, eta Garaik San Mamesen bisitari moduan jokatzen zuen lehenengo aldia zela, hain zuen ere. Miserikordiaren aldetik dagoen tribuna hura Garai tribuna moduan ere ezaguna izan zen urte askotan.
Gazax-et-Baccarisse
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Jesus Garai
Bartzelonan bost denboralditan jokatu zuen, eta gero beste bat Malagan.
Espainiar selekzioarekin 29 aldiz jokatu zuen, horietako batzuk Txileko munduko txapelketan1962an.
Gazax-et-Baccarisse
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 57 ziren, horien artean 37 aktiboak ziren eta 20 inaktiboak ziren. 37 pertsona aktiboetatik 34 lanean zeuden (19 gizon eta 15 emakume) eta 3 langabezian zeuden (2 gizon eta 1 emakume). 20 pertsona inaktiboetatik 14 erretiraturik zeuden, 4 ikasten zeuden eta 2 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra zurgina zen.
2000. urtean Gazax-et-Baccarisse udalerrian 15 nekazaritza-ustiategi zeuden, 330 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Chalifert
Chalifert Frantziako udalerria da, Sena eta Marne departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Chalifert udalerrian erroldatutako biztanleak 1.174 ziren. Familiak 438 ziren, horien artean 114 pertsona bakarrekoak ziren (65 bakarrik bizi ziren gizonak eta 49 bakarrik bizi ziren emakumeak), 101 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 174 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 49 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Scincella vandenburghi
Scincella vandenburghi Scincella generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Chalifert
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 498 etxebizitza zeuden, 440 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 40 bigarren erresidentzia ziren eta 18 hutsik zeuden. 400 etxeak ziren eta 84 apartamentuak ziren. 440 etxebizitza nagusietatik 336 bere jabearen bizilekua ziren, 89 alokairuan okupaturik zeuden eta 15 doan lagata zeuden; 50 etxek gela bat zuten, 36 etxek bi zituzten, 54 etxek hiru zituzten, 87 etxek lau zituzten eta 213 etxek bost zituzten. 353 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 179 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 231 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 842 ziren, horien artean 641 aktiboak ziren eta 201 inaktiboak ziren. 641 pertsona aktiboetatik 591 lanean zeuden (308 gizon eta 283 emakume) eta 49 langabezian zeuden (30 gizon eta 19 emakume). 201 pertsona inaktiboetatik 52 erretiraturik zeuden, 99 ikasten zeuden eta 50 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Chalifert udalerrian 409 unitate fiskal zeuden, 1.060,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 24.459 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 44 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 9 eraikuntza enpresak ziren, 10 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren, 7 zerbitzu enpresak ziren, 5 administrazio publikoko enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 11 zerbitzu publikoetatik, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 1 igeltseroa, 3 margolariak, 1 iturgina, 1 argiketaria, 2 eraikuntza enpresak eta 1 jatetxe.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra 120 m2 baino gutxiagoko denda bat zen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Log4j
Log4j Apache Software Foundation-ek Javan garatutako kode irekiko liburutegia da, eta software-garatzaileei erregistro-mezuak idazteko aukera ematen die, exekutatze-denboran transakzio jakin bat jasota uzteko. Log4j funtzioak mezuak garrantziaren arabera iragazteko aukera ematen du. Mezuen irteerako konfigurazioa eta granulartasuna exekutatze-denboran egiten da, kanpoko konfigurazio-fitxategiak erabiliz. Log4J beste lengoaia batzuetan inplementatu da, hala nola: C, C++, C, Perl, Python, Ruby eta Eiffel.
2021eko abenduaren 9an zero eguneko zaurgarritasun bat aurkitu zen, "Log4Shell" izenarekin. "Azken hamarkadako ahultasun bakunik handiena eta kritikoena" bezala izendatu zen.
Libermont
Libermont Frantziako udalerria da, Oise departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Libermont udalerrian erroldatutako biztanleak 202 ziren. Familiak 72 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 16 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 36 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 89 etxebizitza zeuden, 74 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 10 bigarren erresidentzia ziren eta 5 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 89etxeak ziren. 74 etxebizitza nagusietatik 63 bere jabearen bizilekua ziren eta 11 alokairuan okupaturik zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 10 etxek hiru zituzten, 24 etxek lau zituzten eta 38 etxek bost zituzten. 59 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 22 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 45 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 133 ziren, horien artean 99 aktiboak ziren eta 34 inaktiboak ziren. 99 pertsona aktiboetatik 86 lanean zeuden (52 gizon eta 34 emakume) eta 13 langabezian zeuden (6 gizon eta 7 emakume). 34 pertsona inaktiboetatik 15 erretiraturik zeuden, 4 ikasten zeuden eta 15 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Klorometano
Klorometanoa edo metil kloruroa CH3Cl formulako konposatu organokloratua da. Usain ahuleko gas kolorge eta sukoia da.
Erreaktibo oso erabilia den arren industria kimikoan, ez da normalean erabiltzen agertzen kontsumitzaileentzako produktuetan.
Libermont
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
Nematocharax costai
Nematocharax costai Nematocharax generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Characidae familian.
C-2 linea (Bilboko Renfe Aldiriak)
2019. urtean, 3 214 000 bidaiari eraman zituen, sareko 4tik 2.
Libermont
Ekonomia jarduerak
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra igeltseroa zen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
C-2 linea (Bilboko Renfe Aldiriak)
Historia
1980an, "Trenbide Aldirien Plana" onartu zen, Renfe Aldiriaken lehen 12 sareak garatzeko, horien artean Bilbo dagoelarik. 1989an, Javier Bustunduy RENFEko "aldiriko" unitate operatiboko lehen zuzendari bihurtu zen, sare horien sorrera sustatuz. Asmoa zen egungo trenbide-zerbitzuak birmoldatzea eta hiri handien inguruan beste zerbitzu berri batzuk sortzea, metropoli-garraio erakargarri eta moderno bat sortuz. Beste helburu bat zen herritarrek autoa etxean uztea eta, horren ordez, trenez joatea. Izan ere, lehen uste zen trenak erdiguneraino baino ez zirela iritsi behar, eta asmoa zen erabiltzaileek "nahierara" aukeratu ahal izatea trenetik jaitsiko ziren tokia, haien helmugaren arabera, eta beste garraiobide batzuk hartu ahal izatea, hala nola metroa.
Orduan, hiru linea inauguratu ziren:, eta linea. Linea horrek, zehazki, Bilbo–Abando Indalecio Prieto eta Urduña geltokiak arteko ibilbidea egiten zuen.
1999 urtera arte, eta lineen helmuga, Santurtzi eta Muskizetik abiatuta hurrenez hurren, Bilbo–Naxa geltokia izan zen. Bilboko erdigunean ibiltzen ziren trenek, Olabeagako geltokia pasatu ondoren, gaur egungo Abandoibarra gunea zeharkatzen zuten, eta itsasadarrari jarraituz, Bilbo–Parke/Guggenheim geltokian geldialdia egiten zuten. Handik Uribitarte eta Erripa kaiak igaro eta Naxako geltokira heltzen ziren. Aldiz, linearen zerbitzuek Abandoko geltokia zuten helmugatzat.
Bilbao Ría 2000 erakundeak bultzatuta, Bilboko Renfe Aldirien Trenbidearen Hegoaldeko Saihesbidearen proiektua egin zen, zeinaren bigarren fasea Aldirien Hegoaldeko linea baitzen, eta Olabeaga eta Naxa arteko trenbidea aldatzean zetzan, Bilbo erdigunean zehar ibiliko zen trenbide berri bat sortuz. Hala, 2000 urtean Santimami, Autonomia, Ametzola eta Zabalburu geltoki berriak ireki ziren, eta eta lineak Abandoko geltokira bideratu ziren trenbide berrietatik. Abandoko geltokia Renferen aldiriko trenen linea guztien geltoki-buru bihurtu zen.
2004an Santimamiko geltoki intermodala eraiki zuten, trenbidea Bilboko metroa, Bilboko tranbia eta Bilbao Intermodalekin lotzen dituena.
2009an Desertu–Barakaldo geltokia eta Arrontegi zubiaren arteko trenbidearen estalketa-lanei amaiera eman zitzaion.
2021eko urtarrilaren 1ean, ekaitz handi batzuen ondorioz tximistak jo zuen Muskizko geltokian, eta matxura bat izan zen geltoki horretako zein Putxetako geralekuko instalazio elektrikoetan. Horren ondorioz, Ortuella eta Muskiz arteko zerbitzua eten egin zen, eta hiru geltokien artean autobus anezka bat martxan jartzean arindu zen. Hasiera batean, urtarrilaren 23ra arteko aldi baterako zerbitzu bati buruz hitz egiten ari zen, egun horretan Renfek eta Adifek zerbitzua berrezartzea aurreikusten baitzuten. Hala ere, konponketa-denbora aurreikusitakoa baino gehiago luzatu zen. Horregatik, errepide bidezko anezkaren ordez, tren bidezko anezka-zerbitzua jarri zen, arazoa ez baitzen trenbidean aurkitzen, kableatuan baizik. Kontuan izan trena ez zegoela elektrizitatez hornituta, erregai-motorrez baizik.
Bidea
eta linearen trenak Abandoko Indalecio Prieto geltokitik ateratzen dira, Castejon—Bilbo burdinbidearekin batera, eta Zabalburuko geralekura iristen dira, Abando inguruan. Handik, linea utzi eta Castejonera joango dira, iparralderantz Ametzolako geltokirantz, Bilbo—Santander burdinbidearekin batera. Handik, bakarrik, Abando inguratzen jarraitzen du Autonomia geltokira iritsi arte, tranbiaren azpitik, eta Santimamira doa, San Mames estadioaren azpitik. Hemen dago Santimamiko geltokia, Termibus, tranbia eta metroarekin korrespondentzia duena. Tuneletik irten ondoren, Olabeagako geltokia agertzen da, Basurtuko Unibertsitate Ospitalearen atzean. ,, , eta Bilboko itsasadarraren artean "harrapatuta" dagoen tarte baten ondoren, Zorrotzako geltokira iristen da, auzo homonimoan. Jarraian, Kadagua ibaia zeharkatzen du, Barakaldon sartzen da eta Lutxanako geltokira iristen da. Handik, itsasadarrarekiko paraleloan jarraitzen du, Arrontegi zubiaren azpian, Bizkaiko labe garaien etorbidearen azpian, Desertu–Barakaldoko geltokira iristeko. Kastaños errekastoa gurutzatu ondoren, linearen trenak Santurtzira desbideratzen da bidea, Bilbo—Santurtzi burdinbidetik, edo zuzen jarraitzen du Galindoko geltokira, Muskizeko norabidean. Ondoren, autobidearen azpitik gurutzatu eta Trapagaranen sartu Trapagaran geltokitik. Jarraian, Trapagaran inguratu eta Uriosten sartuko da, Urioste geltokian. Ondoren, errepidearen azpitik gurutzatzen du eta Ortuellako Sagrada Familia gelditzen da. Horri esker, Ortuellako hirigunearen azpitik tunel bat hartu eta Ortuellako geltokira bertara iritsi daiteke. Handik, Gallartako industrialdea inguratzen du Gallartako geltokira iristeko, Abanto-Zierbenan. Ondoren, Gallartako erdigunea tunel batetik zeharkatzen du eta, ibilbide bihurgunetsu baten ondoren, Muskizen amaitzen du, Muskizko geltokian.
Ustiapena
Gaur egun, Renfe Operadora enpresak ustiatzen du linea.
Batez besteko denborak
Ibilbideko batez besteko denborak adierazgarriak dira, eta trafikoaren edo beste ezusteko batzuen arabera alda daitezke.
Klorometano
Klorometanoa atmosferan aurki daiteke iturria naturala edo industriala izan daitekeelarik. Halaber izarrarteko espazioan ere detektatu izan da klorometanoa.
C-2 linea (Bilboko Renfe Aldiriak)
Flota
Linean 3 ibilgailuk egiten dute lan guztira.
Tarifak
Linea honek Bilboko Renfe Aldiriak sareko tarifak aplikatzen ditu.
.ci
.ci Boli Kostari dagokion herrialdeentzako goi mailako domeinua da.
Klorometano
Ekoizpena
Modu natural batean sortzen da metil kloruroa ozeanoetan, eguzki-argiak itsas aparreko materia organikoari eta kloroari eragiten dienean.
.ci
Kanpo estekak
Toppdomän
Klorometano
Ekoizpena
Dena dela, industrian baliatzen den klorometanoa sintetikoa da. Bi bide nagusi daude.
Metanoletik abiatuta da sintetiza daiteke. Zink kloruroa (ZnCl2) katalizatzaile gisa usatuz hidrogeno kloruroa burbuilarazten da metanoletan. Katalizatzailea alumina (Al2O3) bada, azido klorhidrikoa eta metanola nahasten dira 350 ºC-tan.
Metil kloruroa sintetizatzeko metanoa zuzenean klora daiteke. Erradikal askeen bidezko erreakzio bat da, non kloro erradikalak termikoki, fotokimikoki edo katalizatzaileen bidez ekoizten diren. Normalena erreakzioa termikoki abiaraztea da. Produktu kloratuen nahaste bat sintetizatzen da: klorometanoa, diklorometanoa, kloroformoa eta karbono tetrakloruroa. Destilatuz banatzen dira.
Scituate (Massachusetts)
Scituate Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Plymouth konderrian dago, Massachusetts estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
C-2 linea (Bilboko Renfe Aldiriak)
Guneak
Lineak Bizkaiko Garraio Partzuergoaren 3 gune zeharkatzen ditu:
Bidaiariak
Azkeneko bi hamarkadetan bidaiari gehieneko urtea 2000 izan zen, 5 679 000 balioztapen egin zirela.
Ordutik, eta 2011ra arte, linearen erabilpena urtez urte jeitsiz joan da, linearekin gertatu bezala, neurri txikiago batean bada ere, 2002tik Bilboko metroaren 2. linea martxan jarri eta ondorengo luzapen ezberdinak direla eta, bidaiari asko hurbildu da metrora.
Klorometano
Erabilera
Adibidez, metil kloruroa dimetildiklorosiloxanoa sintetizatzeko erabiltzen da, Müller-Rochow sintesian. Dimetildiklorosiloxanoa silikonen sintesian aitzindari lanak egiten ditu.
C-2 linea (Bilboko Renfe Aldiriak)
Bidaiariak
Bestalde, 2003ko azaroan linearen ixtea ere nabaritu da, izan ere garaian Bilbo–Parke/Guggenheim geltokia Renfeko aldirien sareko geltokirik erabiliena izan zen. Hala, 2012an izandako igoera txikia salbu, gainontzeko urteetan urtez urte bidaiarien beherakada gertatu da.
Klorometano
Erabilera
Klorometanoa Wurtz-Fittig erreakzioan eta Friedel-Crafts erreakzioetan alkilbentzenoak ekoizteko baliatzen da zeintzuk aminen metilazioan usatzen diren.
Schistura zonata
Schistura zonata Schistura generoko animalia da. Arrainen barruko Nemacheilidae familian sailkatzen da.
C-2 linea (Bilboko Renfe Aldiriak)
Bidaiariak
2003tik 2004ra bidaiarien beherakada nabaria gertatu zen, Bizkaiko Garraio Partzuergoaren hitzetan lan-gatazkek zerbitzuan eragindako gertakarien kausaz.
2005ean Bilboko metroa Sestaora heldu ondoren lanegunetan bidaiarien beherakada nabaria gertatu zen, hurrengo urtean 2,5 milioi bidaiari galdu zirela. Antzeko joera ikusi zen 2007an metroa Portugaletera eta 2009an Santurtzira heldu ondoren. Azken luzapen hau ireki eta gero, 2010ean beherakadarik handiena gertatu zen aurreko urtearekin alderatuz, linearen bidaiarien %47a galdu zela, ia 6,8 milioi bidaiari garraiatzetik 3,6 milioi garraiatzera pasaz.
2007an lineak milioi erdiko bidaiarien beherakada jasan zuen. Urte horretatik aurreragoko beherakadak txikiak izan dira, urtero 100 000 bidaiari inguru galdu direla. Urteroko beherakaden zergatien artean Renfe Creditrans sarera sartu ez izana identifikatu zen. 2010ean, lehenbiziko aldiz, 3 milioi bidaiari baino gutxiago ibili ziren linean zehar. Urte horretan Creditrans sistemara sartu zen, eta hurrengoan azken urteotako beherakadarik txikiena gertatu zen, 20 000 lagunekoa. Gainera, beherakadak geldiunea izan zuen 2012an, urte horretan bidaiari kopuruak igoera txiki bat izan zuela. Urte horretan linea 3 milioi bidaiari kopurua berreskuratzetik hurbil egon zen.
Hala ere, urte bete geroago bidaiarien beherakadak aurrera jarraitu du, 2 689 000 eta 2014an 2 562 000 bidaiari garraiatuz.
2014an hondoa jo eta hurrengo bi urteetan bidaiarien igoera gertatu da, nahiz eta oso ahula izan, 2016an 2 616 000 bidaiari zenbatu zirela.
2015 eta 2019 artean, bidaiari kopurua handitzen hasi zen, 2015ean 2 916 000 izatetik 2019an 3 214 000 izatera.
Etorkizuna
Geltoki hauetan lanak egitea aurreikusi da:
Gainera:
Ruby pistola
Ruby pistola erdiautomatikoa, Eibar motako pistola edo Eibarko pistola Lehen Mundu Gerrako arma laguntzaile frantziarra izan zen. Nazioarteko arma oso zabaldua, 1903 FN Eredutik abiatuta diseinatu zen, John Moses Browning-en diseinu bat, Belgikako FN Herstal enpresak ekoitzia, eta Espainiako 50 enpresak baino gehiagok ekoitzi zuten, baina batez ere Gabilondo eta Urrestik ("Gabilondo Ruby" ofizialki).
Gabilondo eta Ruby
1914an, Lehen Mundu Gerra hasi baino lehen, Gabilondo pistola erdiautomatiko gogor bat egiten hasi zen, 1903 modeloko FN modeloan oinarritua eta 7,65 x 17 Browning kartutxoa erabiltzen zuena. Kargagailuaren edukiera 9 kartutxokoa zen ohiko 6 edo 7 kartutxoen ordez, eta hori ez da ohikoa garai hartan. Pistola Ameriketara esportatu behar zuten, eta, nahiz eta kalibre txikia izan, salmenta militar edo polizialetarako diseinatu zuten. Espainiako eta Euskal Herriko fabrikatzaile batzuek FN kopiatu zuten 1905az geroztik. Ahalmen handiagoko kargagailuaz gain, badirudi La Ruby Esperanza y Uncetak egindako "Victoria" izeneko pistolaren kopia zuzena dela. Pistola horrek Pedro Careagak 1911n patentatutako ezaugarriak zituen, eta Esperanza y Unceta konpainiak 1912an patentatutakoak. Patente horiek armazoian muntatutako asegurua (eskutokiko aseguru baten ordez) eta barne-mailua (kanpoko mailu baten ordez) estaltzen zituzten.
Gabilondok 1915ean bidali zituen pistolaren aleak Frantziako Gobernura, eta hark era guztietako pistolak behar zituen, baita gerraren garai goiztiar hartan ere. 1915eko maiatzean probak amaitu ondoren, frantsesek Ruby "Pistolet Automatique de 7 millimètre 65 genre Ruby" gisa hartzea erabaki zuten, eta kontratu bat sinatu zuten Gabilondorekin, hilean 10.000 pistola ekoizteko. Abuztu aldera, kopurua 30.000koa zen, eta geroago 50.000 pistolakoa hilean. Tamaina handia izan arren, enpresak ia ezin zion aurre egin hasierako kontratuari eta Ruby lau bazkiderekin fabrikatzea erabaki zuen:
Kontratuak ezartzen zuen enpresa bakoitzak gutxienez 5.000 pistola sortuko zituela hilean. Gabilondok 10.000 pistola ekoitziko lituzke, kalitate-kontrola egingo luke eta Baionako agintari frantsesak hornitzeaz arduratuko litzateke. Behar ziren pistola-kopurua handitzen zenez, enpresak erabaki zuen kontratuaren prezioan erostea erabakitako kopuruarekin alderatuta sortutako pistola-soberakinak. Eskaria handitzen ari zen bitartean, Gabilondok beste hiru bazkide hartu zituen Ruby egiten laguntzeko. Kalkuluen arabera, Gabilondok 250.000 eta 300.000 Ruby pistola egin zituen guztira. Gabilondok egindako pistola gehienak kalitate onekoak ziren, baina besteak ez ziren hain onak.
Ruby motako beste fabrikatzaile batzuen pistolak
Ruby motako zenbait pistolek akabera kaskarra zuten, eta altzairuzko pieza desegoki tenplatuak. Pieza horiek, erabilera-aldi labur baten ondoren, higatu egiten ziren, eta pistola bere kasa jaurti zitekeen. Gaizki fabrikatutako Ruby pistolen beste arrisku bereizgarri bat huts egiteko joera zuten segurtasun-mekanismoak ziren, gaizki muntatu zirelako edo bizi-segurtasuneko piezetarako egokiak ez ziren materialak erabili zituztelako. Nahiz eta Ruby motako pistola akastunak edo arriskutsuak izan, azpikontratista zehaztugabeek sortuak, Ruby basikoak ondo asmatutako diseinua zela frogatu zuen, eta kalitatezko piezekin behar bezala fabrikatuta, pistola oso preziatua zela, fidagarria eta doia zelako, nahiz eta erabiltzaile batzuek ez zuten ikusten mailurik. Zenbait iturritako Ruby motako 710.000 pistola inguru onartu zituzten frantsesek, eta 1920 inguruan 580.000 inguru Frantziako armadako armategietan gorde ziren. Beste herrialde aliatu askok eta gerraren ondoren sortutako herrialde berri batzuek ere, hala nola Finlandiak eta Jugoslaviak, Ruby motako pistolak erabili zituzten.
Frances Marion
Frances Marion, izen osoa Marion Benson Owens, (San Frantzisko, Kalifornia, 1888ko azaroaren 18a - Los Angeles, Kalifornia, Ameriketako Estatu Batuak, 1973ko maiatzaren 12a) kazetaria, idazlea eta zinema gidoigilea izan zen. XX. mendeko emakume gidoigilerik hoberenetakoa.
Frances Marion izenpean gidoi andana idatzi zituen Mary Pickford zinema izarrentzat, baita 20ko zein 30eko hamarkadetako beste aktore askorentzat ere. 1930ean, The big house filmarengatik Oscar jaso zuen lehen emakumea izan zen. 1932an berriro irabazi zuen The Champ filmarengatik.
Urte askotan MGM estudioetarako lan egin bazuen ere, 1946an Hollywoodetik joan zen antzezlan eta eleberriak idazteko nahian.
Bank of America Stadium
Bank of America Stadium Ipar Carolina estatuko Charlotte hirian dagoen amerikar futbol estadio bat da. 1992an eraiki zen eta Carolina Panthers, Belk Bowl eta ACC Championship Game taldeen jokalekua da.
Chiusavecchia
Chiusavecchia Italiako udalerri bat da. Imperiako probintzian kokatuta dago, Liguria eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Chiusavecchiak honako udalerri hauekin egiten du muga:
Hanna-Barbera
Hanna-Barbera Productions, Inc. estatubatuar animazio estudioa izan zen. 1957an Metro-Goldwyn-Mayerren zuzendariak ziren William Hannak eta Joseph Barberak sortu zuten. Telesaila asko sortu zituzten baita ezagunak ere, adibidez Harriketarrak, Jetsondarrak, Huckleberry Hound, Yogi Hartza, Jonny Quest edo Scooby-Doo.
1991n Turner Broadcastingek erosi eta Cartoon Networken barnean sartu zuten. 1997an, Time Warnerrek Cahuenga Boulevardeko bere estudioa itxi eta langileak Warner Bros.era eraman zituzten.
Ros Dumhach
(ingelesez Rossport edota Rosdoagh) Irlandako udalerri bat da, Mayo konderrian dagoena. Gaeltacht eremuan dago, irlandera hiztunen eremua.
Kongo Belgikarra
Kongo Belgikarra (frantsesez: Congo Belge; Belgisch-Congo) 1908-1960 bitartean Belgikaren mende egondako kolonia izan zen. Bere mugak bat datoz gaur egungo Kongoko Errepublika Demokratikoarenekin. Belgikako parlamentuak sortu zuen, 1908ko azaroaren 15ean, ordura arte Belgikako errege Leopoldo II.aren jabetza izandako Kongoko Estatu Burujabea ordezteko.
Belgikako erregearen Afrikako jabetza honen azalera Belgikarena baino 80 bider handiagoa zen, eta Leopoldo II.a munduko lehenengo merkataria zen boli eta kakaotan. Baina Kongoko Estatu Burujabean gertatzen ari ziren izugarrikeriak ezagutu zirenean, Europa eta Estatu Batuetako gobernuek presio handia egin zuten, eta Leopoldok Belgikako gobernuaren esku utzi behar izan zuen eskualdea. Koloniak, 1960ko ekainaren 30ean Kongo-Leopoldvillek independentzia aldarrikatu zuen arte iraun zuen. 1971n Zaire izena hartu zuen; 1997an, Mobutu boteretik kendu zutenean, Kongoko Errepublika Demokratikoa izena eman zioten.
Kongoko Estatu Burujabea
Leopoldo II.ak Belgikarentzako kolonia bat erosi edo lortu nahi zuen 1865an tronura iritsi baino lehenago ere. Belgikako gobernu zibilak ez zuen interes handirik inperioaren eraikuntzaren amets horrekiko. Anbizio handiarekin, eta burugogorkeriarekin, Leopoldok bere kasa aritzea erabaki zuen.
Europan gatazka handia sortu zen Erdialdeko Afrikaren kontrola zela eta, tentsio diplomatikoarekin, batez ere oraindik jabetza aldarrikapen zehatzik ez zuen Kongo ibaiaren arroari zegokionez. 1884ko azaroan Otto von Bismarckek hamalau herrialderen konferentzia antolatu zuen, Berlingo Konferentzia izena emango zitzaiona, Kongoko krisiari konponbidea aurkitu asmoz. Berlingo Konferentzian bertan ez zen formalki lurralde esleipenik egin, baina Europako potentziek arau batzuk adostu zituzten eskualdea gatazkarik gabe banatzen zutela ziurtatzeko. Arau horiek Kongoren arroa merkatu-libreko eskualde gisa identifikatzen zuten. Baina Leopoldo II.ak irabazi handia eskuratu zuen Berlingo Konferentzian eta bere jabe bakarreko elkarte "filantropikoak" lurraldearen gaineko kontrol handia eskuratu zuen: 2.334.000 km2. Lurralde hori Kongoko Estatu Burujabea izango zen.
Kongoko Estatu Burujabea enpresa pribatu baten bidez kontrolatzen zuen Leopoldo II.ak, gobernuz-kanpoko elkarte baten bidez, Nazioarteko Afrikar Elkartea (Association Internationale Africaine). Estatuaren lurrek gaur egungo Kongoko Errepublika Demokratikoaren lurralde osoa hartzen zuten eta 1885tik 1908ra bitarte iraun zuen, Belgikako gobernuak bere gogoaren aurka lurraldearen kontrola hartu zuen arte. Leopoldo II.aren administrazioaren azpian Kongoko Estatu Burujabea desastre humanitarioa izan zen. Ez dagoenez zentsu zehatzik oso zaila da jakitea zein izan zen heriotza kopuru zehatza, baina esplotazioa gupidagabea izan zen eta bertakoek kolonoek ekarritako gaixotasun berriei aurre egiteko modurik ez zuten. 1889-1890ko gripe errusiarrak milioika hildako eragin zituen Europan, tartean Balduino Belgikakoa, 1891an birusaren eraginez hil zena. Leopoldoren Force Publique armada pribatuak kongoarrak izutu zituen eta lan egitera behartu lehengaiak ateratzeko. Euren bizitzak eta gizarteak guztiz suntsitu zituzten, eta bertakoen aurkako biolentzia oso handia izan zen. Force Publique honek 1892-1894ko kongoar-arabiar Gerran parte hartu zuen Zanzibar eta Swahili esklabo merkatarien aurka.
Casement Txostenaren argitalpenarekin britainiar, europar eta amerikar komunikabideek Kongoko Estatu Burujabean gertatutakoa salatu zuten 1900ko hamarkadan. 1904an Leopoldo II.a derrigortu zuten nazioarteko batzorde parlamentario bat onartzera Kongon gertatzen zena aztertzeko. 1908an, presio publikoa eta maniobra diplomatikoek Leopoldo II.aren aginte pertsonalarekin amaitu eta Kongo Belgikaren kolonia bilakatu zen, Kongo Belgikarra izenarekin.
Kongo Belgikarra
1908ko urriaren 18an Belgikako parlamentuak Kongo Belgikako kolonia gisa batzearen alde bozkatu zuen. Sozialitek eta alderdi erradikaleko gehiengoak anexioaren aurka bozkatu zuten, eta euren kanpaina anti-kolonialista zela eta hauteskundetan babes handiagoa jasoz. Hala ere, baziren sozialista batzuk usten zuten Belgikak Kongo anexionatu behar zuela eta lan humanitarioa egin behar zela kongoarrak laguntzeko. Alderdi katolikoko bi kidek eta liberaleko diputatuen erdiak Karta Kolonialaren aurka bozkatu zuten, katoliko gehienek eta liberalen beste erdiak alde bozkatu zuen bitartean. 1908ko azaroaren 15ean Kongo Belgikarra Belgikako Erresumaren kolonian bilakatu zen, nahiz eta Leopoldo II.a saiatu zen lurraldearen zati bat koroaren lurralde gisa mantentzen.
Belgikako gobernuak 1908an administrazioa eskuratu zuenean, Kongoko egoera hobetu zen hainbat eremutan. Hainbat enpresa kontzesionariok ezarritako esplotazio izugarria eta biolentziaren erabilera arbitrarioa asko murriztu ziren. Kautxua lortzeko egiten ziren krimenak gelditu ziren, hala nola mutilazioak eta esklabotza. Karta Kolonialaren 3. artikuluak honela zioen: «Inor ezin da derrigortu lan egitera konpainia edo norbanakoen irabaziak eskuratzeko».
Kongoko Estatu Burujabetik Kongo Belgikarrerainoko trantsizioak ibilbidea aldatu bazuen ere, hainbat eremutan jarraikortasuna nabarmena izan zen. Baron Wahis gobernadore-orokorrak bere bulegoan jarraitu zuen, adibidez, eta Leopoldo II.aren administrazioaren gehiengoak ere jarraitu zuen. Kongoko baliabide natural eta mineralen merkataritzak garrantzia handia zuen Belgikako ekonomian eta hedapen kolonialaren parte izaten jarraitu zuen, baina bestelako lehentasunak ere ezarri ziren, osasungintza eta hezkuntza tarteko.
Gobernua
Kongo Belgikarraren gobernatzea 1908ako Karta Kolonialean zehaztu zen. Botere exekutiboa Bruselan zegoen Gai Kolonialetako Ministerioan zetzan, eta horrek Kontseilu Kolonialaren babesa zuen. Belgikako Parlamentuak zuen botere legegilea.
Kongo Belgikarrean Gobernadore-orokor bat izendatzen zen, Boman hasieran eta 1926tik aurrera Léopoldvillen. Hasieran lau probintzia sortu zituzten, bakoitzean ordezkari batekin, eta azpian barrutiak zeuden (24 guztira) eta euren azpian lurraldeak (130-150) zeuden. Lurralde bakoitzean "nagusi tradizional" bat zegoen, antolaketa tradizionalaren ordezkari.
Botere judizialari dagokionez, sistema bikoitza zuten. Alde batetik Belgikako epaitegi sistema bat zegoen eta, bestetik, tribu ezberdinetako nagusiek osatutako "gorte indigenak" (tribunaux indigènes. Bigarrenak ezin zuen erabakirik hartu lehenaren babesik gabe.
Kongon bizi ziren belgikarrek ez zuten eskubiderik bizitza politikoan parte-hartzeko. Guztia Bruselatik egiten zen eta 1936n 728 administrari zeuden Belgikan Kongo distantziatik kudeatzen. Kongon ez zegoen antolaketa politikorako eskubiderik.
Polizia indar lokala zegoen, Force Publique izenekoa, Belgikako mandatupean. Ez zen egon belgikar soldadurik Kongon 1950eko hamarkadara arte.
Nazioarteko gatazkak
Kongo Belgikarra bi mundu gerratan zuzenean sartuta egon zen. Lehen Mundu Gerran Force Publique eta Alemaniako armada kolonialaren arteko gatazka egon zen Tanganikan, laster gerra izango zena Ingalaterra eta Belgikaren arteko elkarte batek 1916 eta 1917an Alemaniako lurralde koloniala inbaditu zuenean. Ekialdeko Afrikako kanpainaren parte izan zen gertakari hau. 1916an Belgikako Force Publiqueren agintari orokorra zen Charles Tombeurrek 15.000 gizonez osatutako armada osatu zuen eta Kigalirako bideari ekin zion. Kigali 1916ko maiatzaren 6an hartu zuten eta hortik Taborara joan ziren irailaren 19an, borrokaldi latz baten ostean. 1917an Mahenge konkistatu zuten, eta Kongo Belgikarreko armadak Ekialdeko Afrika Alemaniarraren herena kontrolpean zuen. Gerra amaituta, Versaillesko Itunan erabakitakoaren arabera, Alemaniak hainbat lurralderen kontrola beste potentzia batzuen esku utzi behar zituen, tartean Ekialdeko Afrika Alemaniarreko mendebaldeko sekzioa. 1924ko urriaren 20an Ruanda-Urundi, gaur egungo Ruanda eta Burundiz osatua Belgikaren esku geratu zen, Nazioen Ligaren mandatu gisa, Usumbura hiriburua zelarik.
Bigarren Mundu Gerran Kongok garrantzia handia izan zuen Belgikako deserriratutako gobernua babesteko (ikus, Bigarren Mundu Gerra sekzioa). Kongo Belgikarreko hegazkin-pilotuek Britainiako guduan parte hartu zuten, baita Hego Afrikako aire-armadarekin. Kongo Belgikarreko indarrek Italiaren aurkako gerran parte hartu zuten Etiopian, eta Asosa, Bortaï eta Saïoko setioan irabazi zuten. 1941eko uztailaren 3an Pietro Gazzera italiar jeneralak errendizioa aurkeztu zuen kongoarren aurrean. Birmaniako kanpainan ere Britainiar Armadaren esku egon ziren kongoar soldaduak.
Politika ekonomikoa
Kolonizatzaileen helbururik nagusiena Kongoren ustiaketa ekonomikoa zen. Horretarako tresna garrantzitsua trenbidearen eraikuntza zen, meatzaritza eta nekazaritza bultzatu ahal izateko.
Lehen Mundu Gerra arte
Kautxua zen Kongo Belgikarraren esportazio nagusia, baina bere garrantzia jaitsi zen munduko esportazioen %77tik %15era Hegoekialdeko Asiako britainiar kolonietan kautxua eskuratzen hasi zirenean. Kongoko kautxua ez zen zuhaitzetatik lortzen, baizik eta Landolphia owariensis lianatik eta, beraz, ez zen Asiakoa bezain erraza eskuratzen. Kautxu hori lortzeko esklabotza eta mehatxua erabiltzen ziren, eta kalkuluen arabera 10 milioi pertsona hil ziren esplotazio honen ondorioz 1885-1908 bitartean.
Ondorioz, ustiaketa modu berrien bila hasi ziren, bereziki Katanga probintziako kobre meatzaritza. Belgikaren jabetza zen Union minière du Haut-Katanga enpresak kobre meatzaritzaren ustiapenaren gaineko kontrola zuen, eta zuzenean zuen Mozambikeko Beira hiriraino trenbidea. Lehen Mundu Gerraren ondorioz kobrearen eskaria handitu zen eta produkzioa 997 tonatik 1911n 27.462 tonara igaro zen 1917an, eta 1920an berriro jaitsi zen 19.000 tonaraino. Kobrearen urtzea Lubumbashin egiten zen. Gerraren aurretik kobrearen gehiengoa Alemaniari saltzen zitzaion, baina gerra garaian Britainia Handiak erosi zuen, gerra esfortzuari aurre egin ahal izateko; salmentarekin eskuratutako diruarekin Broquevilleren gobernua mantentzen zen, gerra zela eta deserrian zegoena. Gerra garaiarekin ere urre eta diamante meatzaritza hedatu zen. Lever Bros. britainiar enpresak palma-olioaren negozioa handitu zuen gerran, eta kakao, arroz eta kotoi produkzioa ere areagotu zen. Trenbide eta barku linea berriak ireki ziren produkzio guzti hau garraiatu ahal izateko.
Lehen Mundu Gerraren ondorioz "derrigorrezko landatze" sistema ezarri zen (cultures obligatoires) kongoar nekazariak kotoi, kafe eta intxaurrak landatzera derrigortuz, esportatu ahal izateko. Lurralde administrazioak eta estatuko agronomoek nekazaritza ekimen hau gain-begiratu eta, beharrezkoa balitz, nekazariak zigortzeko eskumena zuten, derrigorrezko landatzeari uko egiten bazioten.
Gerrarteko garaia
Lehen Mundu Gerra amaituta Belgikako gobernuak inbertsio masiboa egiten hasi zen Kongoko azpiegitura ekonomikoak hobetzeko. 1921ean Belgikako gobernuak 300 milioi franko laga zizkion Kongo Belgikarrari azpiegitura publikoak indartu eta koloniako enpresa pribatuen loraldia babesteko. Aldi berean hainbat konpainia publiko pribatizatzeari ekin zioten, tartean Kilo-Moto meatzeak eta La Société Nationale des transport fluviaux. Lehen Mundu Gerraren ostean lehentasuna garraio azpiegiturei eman zitzaien, adibidez Matadi eta Léopoldville eta Elisabethville eta Port Francqui arteko trenbideei. 1920 eta 1932 biartea 2.450 kilometro trenbide eraiki ziren. Gobernuak portuen eraikuntzan inbertitu zuen, bereziki Boma, Matadi, Léopoldville eta Coquilhatvillen. Elektrizitatea eta lan hidraulikoak ere egin ziren hiri nagusietan. Aireportu bat eraiki zen eta Brusela eta Leopoldville batzen zituen lehen telefono linea eraiki zen. Garai honetan eraiki ziren azpiegituren %50 gobernuak ordaindu zituen, beste erdia konpainia komertzialek ordaindu zituzten bitartean. Union Minière du Haut Katanga enpresak, nagusiki, diru pribatu kopuru handia jaso zuen, eta kobrea eta kobaltoa ustiatzen zituen Katangan, diamanteak Kasain eta urrea Iturin. Sartzen zen diru horrekin Société Générale de Belgique konpainiak inperio ekonomikoa eraiki zuen Kongo Belgikarrean. Mozkin oso handiak eskuratzen zituzten konpainia pribatuek eta mozkin horietako batzuk esku pribatuetara joaten ziren Europan, dibidendu eran.
1920ko hamarkadako goraldi ekonomikoan kongoar gazteek nahiago izan zuten nazioarteko konpainiatan lan egin, batez ere hirietan egiten zutelako lan eta soldata handiagoak eskaintzen zituztelako herrixketan baino. Langileen kontratazioa hainbat enpresa espezializatuk egiten zuten garai honetan (Robert Williams & Co, Bourse du Travail Kasaï,..) eta, kasu batzuetan, gobernuaren laguntza izan zuen, Office de Travail-Offitra delakoaren bidez. Katangan zeuden langile asko urtaroaren araberako migratzaileak ziren, batez ere Tanganika, Angola, Ipar-Rhodesia eta Ruanda-Urundikoak.