cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hegazti idazkari
Elikadura
Ohiko hegazti harrapariek ez bezala, hegazti idazkariek lurrean korrika eginez ehizatzen dute. Bikoteek elkarrekin egiten dituzte erasoak, batzuetan gazteek ere hartzen dute parte. Harrapakin ohikoenak intsektuak (otiak eta kakalardoak), ugaztunak (saguak, erbiak, mangostak...), karramarroak, muskerrak, sugeak, dortokak, txori txikiak, arrautzak... Ez dira sarraskijaleak, baina animalia hilberriak aurkituz gero, jateko balia ditzakete. Ehizatzeko, hankak erabiltzen ditu: erpeekin harrapatu eta lurraren kontra zapaldu eta kolpatzen ditu, hil arte.
Taniajacoita
Taniajacoita mineral bat da eta ruizita taldearen kidea da.
Ezaugarriak
Taniajacoita elementu kimiko mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema triklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak.
Azal (fruitua)
Erabilerak
Bere zaporearen eta lodieraren arabera, azala jangarria izan daiteke. Hala gertatzen da gerezi, mertxika, sagar, madari eta beste fruitu batzuekin. Beste batzuetan, bananan eta pomeloan, adibidez, azalak ez dira jangarriak.
Hegazti idazkari
Hilkortasuna
Ez dute harrapari ezagunik. Arrano nagiek batzuetan idazkariak erasotu eta harrapakina lapurtzen diete, baina ikusi izan da aurre egin eta buruan kolpatuz lurrera botatzea ere.
Bizkarroiak izaten dituzte eta hilkortasunaren erantzule nagusiak hauek dira: hematozooen (odoleko parasito) artean ohikoenak Leucocytozoon beaurepairei eta Hepatozoon ellisgreineri dira ; ektoparasitoen artean, zorriak daude, Neocolpocephalum cucullare eta Falcolipeurus secretarius.
Gizakien kulturan
Egipto Garaiko Abu Zaidan indusketa eremuan Naqada III kulturako (K.a. 3200) bolizko laban batean hegazti idazkari baten irudia ikusten da. Horrek erakusten du gaur egun baino iparralderago ere bizi zela.
Afrikan animalia adierazgarria izan da alde batetik duen itxura bereziagatik eta bestetik suge eta izurrien aurka laguntzen zuelako usteagatik. Onuragarria izate horregatik bakean utzi izan zaio historikoki, orain, ordea, idazkarien kopurua jaisten hasi da. 1969an Sudango armarrian irudikatu zen eta 2000n Hegoafrikako armarrian sartu zen, biak ala biak gau egun hartzen duen eremuaren muturretan daude. Afrikako herrialde askotako zigiluetan ere irudikatu izan da, baita hegaztia existitzen ez den herrialdetan ere. Nazio Batuen Erakundeak ere atera izan ditu zigiluak idazkariaren ilustrazioarekin.
Kenyako Masai leinuak ol-enbai izena ematen dio, "gezi bat". Beren medikuntza tradizionalean haren atalak erabili izan dituzte. Lumak erre ondoko kea epilepsia tratatzeko, egunean bi arrautza jatea burukomina kentzeko eta haren gantza egosi eta edan haurrak hazteko edota abereen osasuna indartzeko. Xhosa leinuak inteligentziaren erreferente dauka eta inxhanxhosi esaten dio. Zulu leinuak intungunono deitzen dio.
Mehatxuak eta kontserbazio maila
1968an Afrikako Natura eta Natur Baliabideen Kontserbaziorako Konbentzioak hegazti idazkaria babestu zuen. Naturaren Kontserbaziorako Nazioarteko Erakundeak (IUCN) espezie kaltebera izendatu zuen 2016an baina populazioaren jaitsiera azkarra ikusita 2020an galzoriko espezie izendatu zuen.
Banaketa eremu handia badu ere, populazio txikiak dira. Hegoafrikako Kruger Parke Nazionalean, esate baterako, populazioa jaitsi egin da, landaretza asko hazi delako, eta idazkariak zelai zabalak behar ditu ehizatzeko.
Millheim (Pennsylvania)
Millheim Pennsylvaniako borough bat da. Centre konderrian kokatua dago. 2010ean 904 biztanle zituen, 3.43 kilometro koadrotan banatuta.
Lilit Teryan
Lilit Teryan edo Liliet Teryan (1930eko abenduaren 31 - 2019ko martxoaren 7a) Irango jatorri armeniarreko eskultorea izan zen. Teheranen debekatuta zegoenean eskultura irakasteari utzi behar izan zion. 2008an hasi zen erakusketak egiten eta gero berriro irakasten. Irango eskulturaren Ama deitu izan diote.
Biografia
Teryan Teheranen jaio zen 1930ean. Hiriko Naderi inguruan jaio zen. Bere gurasoak Armeniakoak ziren. Bere ama Frantzian artista gisa trebatu zen eta aita Teherango Bankuan lan egiten zuen. Amak bere alabari gaitasun artistikoak trebatzen lagundu zion.
Parisen arte formakuntza formala egin zuen Beaux Art Academy-n.
Eskultura irakasteko trebatu zen eta Iranen irakasten lehenetariko bat izan zen. Teherango Unibertsitateko Arte Dekorazioen Fakultatean irakatsi zuen. Iraultzaren ostean eskulturaren irakaskuntza legez kanpokoa bihurtu zen eta irakaskuntza ezkutuan jarraitu behar izan zuen.
Teheranen bere lana lehen aldiz ikusi zuten Teheran Silver Publishing-eko erakusketa batean 2008an. Handik denbora batera eskultura irakasten hasi zen berriro Azad Unibertsitatean. Irango eskulturaren Ama deitu izan diote.
Armeniako alfabetoaren sortzailea den Mesrop Mashtots eta Yeprem Khan Irango heroi nazionalaren estatua bat sortu du. Estatua Teherango Santa Maria elizan dago.
Teryan 2019an hil zen bere jaioterrian eskailera batzuetatik erori ostean.
Azal (fruitua)
Erabilerak
Zitrikoen azalak mingotsak dira eta, orohar, gordinik ez dira jaten. Azukreztatzeko, marmeladak egiteko edota fruitu zopa prestatzeko erabiltzen dira.
Béthencourt-sur-Somme
Béthencourt-sur-Somme Frantziako udalerria da, Somme departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Béthencourt-sur-Somme udalerrian erroldatutako biztanleak 133 ziren. Familiak 50 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 21 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 21 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 61 etxebizitza zeuden, 48 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 11 bigarren erresidentzia ziren eta 2 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 61etxeak ziren. 48 etxebizitza nagusietatik 31 bere jabearen bizilekua ziren, 13 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 2 etxek bi zituzten, 11 etxek hiru zituzten, 14 etxek lau zituzten eta 19 etxek bost zituzten. 29 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 21 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 22 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Burunge hizkuntza
Tanzaniako Dodoma eskualdeko 13,000 gizon-emazteren mintzaira da Burunge hizkuntza, 2002ko datuen arabera.
Zaccanopoli
Zaccanopoli Italiako udalerri bat da. Vibo Valentiako probintzian kokatuta dago, Calabria eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Zaccanopolik honako udalerri hauekin egiten du muga:
Paraliparis attenuatus
Paraliparis attenuatus Paraliparis generoko animalia da. Arrainen barruko Liparidae familian sailkatzen da.
Kelso (Eskozia)
Historia
1128a Kelsoko abadia sortu zen eta aurrez herrixka txiki bat bazegoen ere monjeek bultzada eman zioten herriari. Tweed ibaiaren beste aldean Roxburgh eratu zen. XVI mendeko Eskoziako Erlijio Erreformaren ondoren abadia bertan behera utzia izan zen eta Kerr familiak hartu zituen monjeenak ziren lurrak. XVII menderako Kertarrak herriaren jabe bihurtu ziren.
XVIII mendean hainbat jauregi eraiki ziren Kelso inguruan, aipagarrienak Floors gaztelua eta Mellerstain House. Sir Walter Scott idazle handia Kelsoko Grmatika eskolara etorri zen 1783an eta Kelso "Eskoziako herri polit eta erromantikoena" zela esan zuen. 1803an ibaia gurutzatzeko Rennie's Bridge eraiki zen, izena John Rennie of Haddingtonek eraikia izanagatik jaso zuen baina gaur egun Kelsoko zubia izenaz ezagutzen da. Zubiaren kostoa asumitzeko bertatik pasatzeko ordaindu beharra zegoen eta herritarrek matxinada ezaguna egin zuten 1854an. Hiru urte beranduago bada ere peajea kendu egin zuten.
Béthencourt-sur-Somme
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 garraio enpresa zen eta 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen.
2000. urtean Béthencourt-sur-Somme udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola 1 eta inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
La Chapelle-Saint-Laud
La Chapelle-Saint-Laud Frantziako udalerria da, Maine eta Loira departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an La Chapelle-Saint-Laud udalerrian erroldatutako biztanleak 589 ziren. Familiak 214 ziren, horien artean 36 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 20 bakarrik bizi ziren emakumeak), 57 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 97 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 24 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 247 etxebizitza zeuden, 216 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 18 bigarren erresidentzia ziren eta 12 hutsik zeuden. 244 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 216 etxebizitza nagusietatik 180 bere jabearen bizilekua ziren, 33 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 6 etxek bi gela zituzten, 35 etxek hiru zituzten, 50 etxek lau zituzten eta 125 etxek bost zituzten. 174 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 70 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 131 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 356 ziren, horien artean 280 aktiboak ziren eta 76 inaktiboak ziren. 280 pertsona aktiboetatik 258 lanean zeuden (129 gizon eta 129 emakume) eta 21 langabezian zeuden (9 gizon eta 12 emakume). 76 pertsona inaktiboetatik 34 erretiraturik zeuden, 18 ikasten zeuden eta 24 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an La Chapelle-Saint-Laud udalerrian 220 unitate fiskal zeuden, 625 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.075 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 8 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
Dasypops schirchi
Dasypops schirchi Dasypops generoko animalia da. Anfibioen barruko Microhylidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
La Chapelle-Saint-Laud
Ekonomia jarduerak
2000. urtean La Chapelle-Saint-Laud udalerrian 14 nekazaritza-ustiategi zeuden, 294 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Paviako probintzia
2965 km²-ko azalera eta 493.829 biztanle zituen 2001ean.
Udalerriak
Probintziak 190 udalerri ditu, garrantzitsuenak hurrengoak direlarik:
Txotxongilo Taldea
Txotxongilo taldea haurrei zuzendutako txotxongilo talde bat da. Donostian, 1971 urtean hasi zuen bere lana eta gelditu gabe jarraitu du orain arte. Asko izan dira, 22 hain zuzen ere, Txotxongilo taldeak estrenaturiko ikuskizunak. Ikuskizun bakoitzean estiloa, ipuina, berau kontatzeko era eta teknika aldatzen saiatuz, horrela txotxongilo arte honetan bide berriak ireki nahirik. Hala ere, ipuin guztiak, edertasunaren bilakaeran eta haurren ganako errespetuan oinarritzen dira.
Historia
Enkarni Genuak eta Manolo Gómezek 1958an ezagutu zuten elkar, Donostiako Antiguoko Los Luisetan antzerkia egiten ari zirela. Harrezkero euren bizitzak antzerkigintzari lotuta egon dira.
60ko hamarkadan, Donostian antzerki talde afizionatuen gorakada egon zenean, bertako zenbait konpainiatan hartu zuten parte: Antiguoko Los Luises, Antigona, Donostiako T.E.U. …
Manolok, 1964an, beste zenbait gazterekin Donostiako Teatro Estudio taldea sortu zuen, eta zuzendari lanak egiteari ekin zion. Harrezkero 30 ikuskizun baino gehiago zuzendu ditu; batzuk antzerkigintza unibertsaleko egileenak: Chejov, Ionesco, Tennesse Willams eta Genet; eta beste batzuk hurbilekoenak: Paco Sagarzazu, Valle Inclán…
1971n Manolok eta Enkarnik totxongilo talde bat sortu zuten, haurrentzat eta familientzat: Txotxongilo taldea. Talde honekin 20 lan baino gehiago estreinatu dituzte, gehienak eurek idatziak eta zuzenduak. Bestalde, hainbat lan ere egokitu dituzte, Herri honetako haurrentzat urtetan erreferente izan direnak: Erreka Mari, Altxor Bat Patrikan, Itsasminez… Talde honek Euskal Herriko herri gehienetan antzeztu du, eskenatoki handienetan, herrixka txikienetan, edozein gelatan… Nazioarteko eta Espainiako txotxongilo eta antzerki jaialdi askotan ere parte hartu dute, eta bidaia asko egin dituzte atzerrira: Alemania, Txekoslovakia, Miami, Kuba, Mexiko, Ekuador…
1982an Txotxongiloen Nazioarteko Jaialdia abiatu zuten, Tolosako Ekinbide Etxeko kide batzuekin batera. Gaur egun jaialdi hori mundu osoko txotxongilolarien artean da ezaguna. Gaur egun jaialdi horretan laguntza ematen jarraitzen dute, eta baita TOPIC proiektuarekin ere (Tolosako Nazioarteko Txotxongilo Zentroan).
UNESCOren arriskuan dauden munduko hizkuntzen atlas interaktiboa
UNESCOren arriskuan dauden munduko hizkuntzen ekarreraginezko atlasa (ingelesez, UNESCO Interactive Atlas of the World's Languages in Danger) UNESCOk eginiko eta eguneratutako txosten bat da; erakundeak, hiztun komunitateak eta bestelakoak munduko hizkuntzen egoerari buruz ohartarazteko helburua du, baita munduko hizkuntza aniztasuna eta hizkuntza gutxituak edo zaurgarriak babestea ere. Horretarako, munduan arriskuan edo kaltetuta dauden hizkuntzen zerrenda bat argitara eman dute. Gainera, erakunde ugarik hizkuntza kalteberen egoera ebaluatzeko baliatzen dute.
Txotxongilo Taldea
Historia
Guztira 20 antzezlan baino gehiago argitaratu dituzte haurrentzako, eta baita ere 13 ipuin eta 21 disko. Ikastolen Elkartearekin batera dramatizazioa eskolan lantzeko metodo bat ere argitaratu zuten: Bene beneta… katua berbetan.
UNESCOren arriskuan dauden munduko hizkuntzen atlas interaktiboa
Historia
Atlasa lehen aldiz 1996an argitaratu zen, paperezko bertsioan, mapaz betetako 12 orritan. Bigarren edizioa 2001ean argitaratu zen: 14 orri zituen eta 800 hizkuntza baino gehiago zerrendatuta zekartzan. 2005ean zabaldu zen, Afrikako hizkuntza gutxituen egoerari buruzko informazio gehiago emateko, hala, kontinente hartako ehun hizkuntza kalteberen inguruko informazio xehea eman zuen. 2009an, doako bertsioa online argitaratu zen, arriskuan zeuden 2498 hizkuntza zerrendatuta zituena (horien artetik, 1950etik aurrera, 230 galdu ziren).
Txotxongilo Taldea
Historia
Bestetik, Manolo interpretazio irakaslea izan zen Antzertin, eta Enkarni Elizbarrutiko Irakasle Eskolako irakasle izan zen.
UNESCOren arriskuan dauden munduko hizkuntzen atlas interaktiboa
Historia
Azken bertsioetan, atlasak hizkuntza bakoitzaren izena, arrisku-maila eta hizkuntza mintzatzen den herrialdea edo herrialdeak aipatzen ditu. Sareko bertsioa zabalagoa da, paperezkoarekin alderatuta, hizkuntza bakoitzari buruzko xehetasunak ematen dituelako: hiztun kopurua, hizkuntzari lotutako politika, neurri eta proiektuak, ISO kodeak eta koordenatu geografikoak.
Txotxongilo Taldea
Historia
Gainera, beste erakunde askorekin ere lankidetzan aritu dira: Udako Unibertsitatea, ETB, Musika Hamabostaldia, Euskadiko Orkestra, Reina Sofía orkestra, Et Incarnatus, Amadeus. Eta euren antzerkiak eta txotxongiloak erakunde askotara iritsi dira: Proyecto Hombre, Aspace, Martuteneko kartzela, Arantzazuko Ospitalea… eta oso bizipen interesgarriak izan dira denentzat. Oso modu aktiboan hartu dute parte UNIMAn (Txotxongiloen Nazioarteko Elkartea).
UNESCOren arriskuan dauden munduko hizkuntzen atlas interaktiboa
Hizkuntzen sailkapena
Hizkuntza baten zaurgarritasuna neurtzeko, hainbat irizpide hartzen dira kontuan: hiztun kopuru absolutua, belaunaldi arteko transmisioa eta hizkuntzak hedabideetan duen presentzia. Irizpide horien arabera, ondorengo 6 taldeetako batean kokatzen dira:
Galesa, eskoziera eta txetxenera bezala, euskara kaltebera gisa sailkatzen du UNESCOk. Hizkuntza ziurren adibide ditugu ingelesa, gaztelania eta katalana. Asturiera ri eta aragoiera ri arriskuan daudela deritze, eta arrisku larriko hizkuntzatzat, bretainiera eta iparraldeko frisiera. Azkenik, manxera eta kusunda hizkuntza arrisku kritikoan daudenen adibide dira.
Txotxongilo Taldea
Historia
Hainbat sari ere jaso dituzte: Bilboko El Ercilla; Haurrentzako Antzerkirako Testuen Lehiaketa (Nafarroako Antzerki Eskolakoa); El Arcipreste de Hita; Donostiako Hiria (euskarazko antzerki testuen sailean); Victoria Eugenia saria (arte eszenikoen ibilbidean), Donostiako Udalak emana. Baina zalantzarik gabe, saririk handiena izan da euren lanek izan duten arrakasta, eta haur nahiz helduengandik jaso duten onarpena eta maitasuna, eta beraz, edozein antzerkigilek buruan duen ametsa betetzea: antzoki guztiak betetzea.
Sortutako lanak
Altxa Felipe tru la rai
Itsasminez
Herensugea
Argitalpenak
Txotxongilo antzezpenak egiteaz gain, Txotxongilo taldeak bere lanak beste formatu batzuetan ere argitaratu ditu, hala nola, diskak eta liburuak.
Diskak:
Suediera
Suediera hizkuntza germanikoa da, ekialdeko eskandinaviar adarrekoa. Suedia, Finlandia eta Åland Uharteetan ofiziala da. Daniera ren eta norvegieraren oso antzekoa da.
Ava DuVernay
Ava Marie DuVernay (Los Angeles, Kalifornia, 1972ko abuztuaren 24a) zuzendari, gidoilari, ekoizle eta aktore estatubatuarra da. 2012an, Zuzendari Onenaren Saria irabazi zuen Sundance Zinemaldian, Middle of Nowhere bere bigarren filmarekin. Sari hori lortu zuen lehen emakume afroamerikarra izan zen. Selma filmarekin, film onenaren Oscar sarirako izendatu zuten lehen zinema-zuzendari afroamerikarra ere bihurtu zen.
Suediera
Dialektoak
Alde batetik, suediera estandarra (standardsvenska) aldaerarik zabalduena da. Beste alde batetik, bi aldaera nagusi bereizten dira: rikssvenska, Suedian hitz egiten dena, eta högsvenska, Finlandian mintzatua.
Ava DuVernay
Ibilbidea
Goi-mailako ikasketak egiten ari zela, DuVernay albistegien ekoizpenean interesatu zen. Bekaduna izan zen CBS News-en, eta arratsaldeko albistegi nazionaletan lan egin zuen Connie Chung eta Dan Ratherrekin, O.J. Simpsonen hilketagatiko epaiketetan. Kazetaritzatik desengainatuta, publizitatera igaro zen.
Suediera
Dialektoak
Horrekin batera, suedieraren hiztunak horrela banatzen dira, aldaerei dagokienez:
Ava DuVernay
Harreman publikoak
Graduatu ondoren, publizista junior gisa lan egin zuen estudio txiki batean. DuVernay FOX, Savoy Pictures eta beste agentzia batzuetan aritu zen, eta 1999an bere agentzia sortu zuen: DuVernay Agentzia, gero DVA Media + Marketing izenez ezaguna. Publizitate eta harreman publikoen enpresak hainbat sari jaso ditu, eta 100 zinema- eta telebista-proiektu baino gehiagoren estrategian lan egin du, besteak beste, Steven Spielberg, Clint Eastwood, Michael Mann, Robert Rodríguez, Kevin Smith, Bill Condon, Raoul Peck eta Gurinder Chadha zuzendarientzat.
Zinema
2008an, This the Life dokumentalarekin egin zuen debuta DuVernayk zinema-zuzendaritzan. Los Angeleseko Good Life Café-ren inguruko mugimendu artistikoari buruzko istorioa da. DuVernayk esan du film luze baterako dirua biltzen saiatzen ari zela eta, bitartean, "dokumentalak diru gutxiren truke egin nitzakeen zerbait ziren, eta orduan sentitu nuen dokumental gisa kontatzen nituen istorioetan egia aurkitzen nuen bitartean neure buruari filmatzen irakatsi ahal izango niola dokumentalen bidez".
2011n estreinatu zen DuVernay-ren fikziozko lehen filma, I Will Follow, Salli Richardson-Whitfieldek interpretatutako drama. DuVernayren inspirazioa bere izeba Denise Sexton izan zen. "Filmeko pertsonaiak bezala, Duvernay eta izeba hondartzako etxe batera joan ziren Sextoni minbizia diagnostikatu ziotenean. DuVernayk bi urte eman zituen izeba zaintzen eta azken hilabeteak ahal bezain zoriontsuak egiten". DuVernayk bere diruarekin amaitu zuen filma 15 egunetan: "50.000 dolarretik beherako kostua izan zuen, leku bakar batean filmatuz". Roger Ebertek filma goraipatu zuen: "Lagun maite baten heriotzari aurre egiteari buruz ikusi dudan filmik onenetakoa da I Will Follow ". I Will Follow hainbat zinema jaialdiren selekzio ofizialean izan zen: AFI Fest, Pan-African Film Festival, Urbanworld eta Chicago International Film Festival.
2011ko udan, Middle of Nowhere bigarren film luzea egiten hasi zen Duvernay. Filma AFRMk eta Participant Media produkzio-etxeak erosi zuten Sundance Zinemaldian, non U.S. Dramatic lehiaketan parte hartu baitzuen. Zuzendari Onenaren Saria irabazi zuen DuVernayk, eta hura irabazi zuen lehen emakume afroamerikarra izan zen.
ESPNk Venus Vs. filma produzitzeko eta zuzentzeko eskatu zion DuVernayri. Dokumental horretan kontatzen zen Venus Williamsek egin zuen borroka Nine for IX film-serieagatik jasotako ordainsariak berdintzeko. 2013ko uztailaren 2an aurkeztu zena.
2016. urtean, esklabotzaren eta kartzelaratze masiboaren arteko loturari buruzko 13th dokumentala estreinatu zuen.
Selma
DuVernayk Selma filma zuzendu eta ko-idatzi zuen. Martin Luther King Jr., Lyndon B. Johnson eta 1965eko Selmatik Montgomeryrako Martxari buruzko filma Plan B Entertainment-ek sortu zuen eta hogei milioi dolarreko aurrekontua du. Filma 2014ko abenduaren 25ean estreinatu zen.
Eztabaida handia dago Selmari eta Lyndon B. Johnsonen ekintzak filmean aurkezteko moduari buruz.
2014ko abenduan, Gay Talesek moderatutako galderen eta erantzunen topaketa batean, DuVernayk bere ikuspegia defendatu zuen: "Uste dut bakoitzak bere lentea erabiliz ikusten duela istorioa, eta ez nau gogaitzen inork ikusi nahi duena ikusi nahi izateak. Hauxe da ikusten dudana. Hauxe da ikusten duguna. Eta horrek baliozkoa izan beharko luke. Ez dut istorioa eztabaidatuko; ahalko nuke, baina ez dut eztabaidatuko". DuVernayk filmerako, Paul Webb gidoilariaren gidoi originalaren zatirik handiena berridatzi zuen. "Nik ez nuen gizon zuri salbatzaileari buruzko film bat egin nahi. Selmako jendeari buruzko film bat egin nahi nuen." Historialarien kritikei eta historia arduragabe berridaztea leporatu zioten hedabideei erantzunez, DuVernayk adierazi zuen filma ez dela dokumentala. "Ni ez naiz historialaria. Istorio-kontalaria naiz".
Filma Film Onenaren eta Abesti Onenaren sarirako izendatu zuten, baina ez Zuzendari Onenaren sarirako, 2014ko Oscar sarietan. Jatorrizko Abesti Onenaren Saria Selma-ko Gloria-rentzat izan zen. DuVernayk adierazi zuen ez zuela hautagai izateko esperantzarik, eta, beraz, ez zegoela minduta, ezta David Oyelowo aktorea izendatu ez zutelako ere. Sarien arraza-aniztasunari dagokionez, esan zuen Akademiako Sarietan pertsona beltzentzako oztopoak sistemikoak zirela.
Telebista
2015. urtean, DuVernayk Queen Sugar telesail dramatikoa sortu zuen eta ekoizle exekutiboa izan zen Oprah Winfrey-rekin batera. DuVernay CBS-ko For Justice drama pilotuaren ekoizle exekutiboa eta zuzendaria ere bada.
2017ko uztailaren 6an, Netflixek When They See Us, lau atalez osatutako telesaila emango zuela iragarri zuen. DuVernayk sortu zuen, ekoizle exekutibo, gidoilari eta zuzendari gisa. Beste ekoizle exekutibo batzuk, Jeff Skoll, Jonathan King, Oprah Winfrey, Jane Rosenthal eta Berry Welsh izan ziren. Telesaila Netflixen estreinatu zen 2019ko maiatzaren 31n. Estreinatu zenean, minisailak gorespena jaso zuen mundu osoan.
2019ko ekainaren 25ean, Netflixek jakinarazi zuen minisaila 23 milioi ikuslek baino gehiagok ikusi zutela estreinatu zen lehen hilabetean. Emmy sarietarako 16 izendapen jaso zituen.
Gérard Philipe
Gérard Philipe (Cannes, Frantzia, - Paris, Frantzia, ) frantses antzezle eta zinemagilea izan zen.
Chakravarti Rajagopalachari
Chakravarti Rajagopalachari (Thorapalli, 1878ko abenduaren 10a - Madras, 1972ko abenduaren 25a) indiar idazke, independentziaren aldeko borrokalari eta politikaria izan zen. Azken Indiako gobernadore orokorra izan zen 1948tik 1950era.
Politikan hasi aurretik abokatutzan aritu zen eta Mahatma Gandhiren laguntzaileetako bat izan zen. Indiako Kongresu Nazionalarekin bat egin zuen eta desobedientzia zibileko ekintzetan parte hartu zuen.
1948tik 1950era Indiako Gobernadore Nagusi kargua bete zuen. Britainiarra ez zen lehena izan zen, eta independentzia aldarrikatu aurreko azkena. Ondoren, Barne ministroa izan zen eta Madrasko estatuan gobernatu zuen. 1959an Kongresuaren Alderdia utzi eta Swatranta Alderdia sortu zuen.
Larrodrigo
Larrodrigo Salamancako udalerria da, Alba de Tormes eskualdean dagoena.
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 236 biztanle zituen.
Leptodon cayanensis
Leptodon cayanensis Leptodon generoko animalia da. Hegaztien barruko Accipitridae familian sailkatua dago.
Springfieldeko Mafia
Springfieldeko Mafia Simpsondarrak telesaileko mafia taldea da. Springfielden egiten dute krimenak.
Norman Johnson
Norman W. Johnson (Kanada, 1930eko azaroaren 12a — 2017ko uztailaren 13a) kanadar matematikari bat izan zen, Wheaton College ikastetxean (Massachusetts, AEB) lan egin zuena. 1966an, Doktoregoa lortu zuen Torontoko Unibertsitatean The Theory of Uniform Polytopes and Honeycombs izenburuko tesiarekin; H. S. M. Coxeter izan zuen ikuskatzaile.
Springfieldeko Mafia
Zango-Luze eta Louie
Fat Tonyren bi kideak. Zango-Luze ilea marroia dauka, eta Louie beltza.
Norman Johnson
1966ko doktore tesi horretan Johnsonek hiru izar-polikoro uniforme deskribatu zituen, antiprismen antzekoak direnak, Johnsonen antiprismak izenekoak.
Springfieldeko Mafia
Billie Salataria
Mafiaren salataria da. Bakarrik egia ezan ahal du.
Norman Johnson
1966an, 92 solidoren zerrenda bat argitaratu zuen Norman Johnsonek, izen eta zenbaki banarekin. Johnsonek ez zuen frogatu 92 baino ez zirela, baina aieruz esan zuen besterik ez zela egongo. Eta 1969an, Viktor A. Zalgaller-ek halaxe frogatu zuen: Johnsonen zerrenda oso-osoa zen.
Geroago, Johnsonek Uniform Polychora Project proiektuan hartu zuen parte, dimentsio handiagoko Politopoak deskribatzeko eta izendatzeko.
Springfieldeko Mafia
Kanpo estekak
es:Anexo:Personajes de Los Simpson
Jinín
Jinín Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 210 biztanle ditu eta 4,85 kilometro koadroko azalera. Strakoniceko barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1354 urtean egin zen.
Bridgeport (Michigan)
Bridgeport Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Saginaw konderrian dago, Michigan estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Lonlay-l'Abbaye
Lonlay-l'Abbaye Frantziako udalerria da, Orne departamenduan dagoena, Normandia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Lonlay-l'Abbaye udalerrian erroldatutako biztanleak 1.201 ziren. Familiak 498 ziren, horien artean 136 pertsona bakarrekoak ziren (64 bakarrik bizi ziren gizonak eta 72 bakarrik bizi ziren emakumeak), 191 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 151 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 20 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 703 etxebizitza zeuden, 512 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 95 bigarren erresidentzia ziren eta 96 hutsik zeuden. 680 etxeak ziren eta 11 apartamentuak ziren. 512 etxebizitza nagusietatik 378 bere jabearen bizilekua ziren, 124 alokairuan okupaturik zeuden eta 10 doan lagata zeuden; 6 etxek gela bat zuten, 45 etxek bi zituzten, 83 etxek hiru zituzten, 152 etxek lau zituzten eta 227 etxek bost zituzten. 375 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 259 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 196 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 669 ziren, horien artean 482 aktiboak ziren eta 187 inaktiboak ziren. 482 pertsona aktiboetatik 457 lanean zeuden (251 gizon eta 206 emakume) eta 25 langabezian zeuden (14 gizon eta 11 emakume). 187 pertsona inaktiboetatik 88 erretiraturik zeuden, 50 ikasten zeuden eta 49 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 58 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 3 janari enpresak ziren, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 8 eraikuntza enpresak ziren, 18 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 3 finantziazio enpresak ziren, 4 higiezinen enpresak ziren, 7 zerbitzu enpresak ziren, 4 administrazio publikoko enpresak ziren eta 4 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 16 zerbitzu publikoetatik, 2 banku bulegoak ziren, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 4 zurginak, 2 iturginak, 1 argiketaria, 1 ile apaindegia, 4 albaitariak eta 1 jatetxe.
2009an zeuden 6 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen, 2 harategiak eta 1 arropa denda zen.
2000. urtean Lonlay-l'Abbaye udalerrian 134 nekazaritza-ustiategi zeuden, 3.850 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Aasax hizkuntza
Aasax (Aasá) Tanzania iparraldeko mintzaira kusitikoa da. Egun galdurik dago eta kw'adza hizkuntza senide estua zuen.
Thecla
Thecla honakoa izan daiteke:
Nanticoke (Pennsylvania)
Nanticoke Pennsylvaniako hiri bat da. Luzerne konderrian kokatua dago. 2010ean 10,465 biztanle zituen, 8.95 kilometro koadrotan banatuta.
Paraliparis auriculatus
Paraliparis auriculatus Paraliparis generoko animalia da. Arrainen barruko Liparidae familian sailkatzen da.
Syracuse (Kansas)
Syracuse Kansasko hiri bat da. Hamilton konderrian kokatua dago. 2010ean 1,812 biztanle zituen, 10.63 kilometro koadrotan banatuta.
Lezhë konderria
Lezhë konderria (Qarku i Lezhës) Albaniako konderrietako bat da.
Konderriaren hiriburua Lezhë da.
Banaketa administratiboa
2000. urtera arte, Lezhë konderria hiru barrutitan banaturik zegoen: Kurbin, Lezhë eta Mirditë. 2015etik aurrera hiru udalerri ditu barnean: Kurbin, Lezhë eta Mirditë. 2015 baino lehen, hurrengo 21 udalerritan banatuta zegoen:
Music (2021eko filma)
Music 2021eko Sia australiar zinema zuzendariaren film dramatikoa da.
Sinopsia
Neska gazte bat da Zu. Menpekotasun arazoak ditu alkoholarekin, baina azkenean arazo horiek gainditzea lortu du; izan ere, Music izena duen gazte autista ahizpaordearen tutore bihurtu da. Hala, erabat aldatu da Zuren bizitza.
Akodon affinis
Akodon affinis Akodon generoko animalia da. Karraskarien barruko Sigmodontinae azpifamilia eta Cricetidae familian sailkatuta dago.
Abdulhamid I.a
Abdulhamid I.a ( 1725eko martxoaren 20a – 1789ko apirilaren 7a) Otomandar Inperioaren 27. sultana.
Tampa (Kansas)
Tampa Kansasko hiri bat da. Marion konderrian kokatua dago. 2010ean 112 biztanle zituen, 0.46 kilometro koadrotan banatuta.
Abdulhamid I.a
Ahmed III.aren (1703–30) semea izan zen, eta bere anaia Mustafa III.a (1757–74) oinordetu zuen 1774ko urtarrilaren 21ean, eta agintean egon zen 1789a arte.
Biografia
Otomandar errege-etxeetan ohitura zen bezala, Abdulhamid giltzapetua egon zen bizitzako lehenengo 43 urteak, bere lehengusuek (Mahmut I.ak eta Osman III.ak) eta anaiak (Mustafa III.ak) agintzen zuten bitartean. Giltzapetua egon zen bitartean, bere amak (Rabia Semi-k) hezi zuen.
Anaia hiltzean, tronua oinordetu zuen eta baita Errusiaren aurkako gerra bat ere. Gerra hori otomandarrentzat kaltegarria izan zen, eta azkenean, Küçük Kaynarca-ko ituna sinatu behar izan zuten, Krimea, Moldavia eta Valakia galduz (1774).
Administrazioa, armada eta hezkuntza berritzen saiatu zen. Finantzak onbideratu zituen, jenizaroen errolda bat egin zuen, eta itsas armada hobetu zuen. Matxinada ugari gainditu zituen, batez ere, Egiptokoa (1786-87).
1787an berriro ekin zitzaion Errusiaren aurkako gerrari, baina oraingoan, Austriaren laguntzarekin. Suediak eta Prusiak gatazkan parte hartu bazuten ere, laguntza txikia eman zuten. Otomandarrek bolada batean gogor egin arren, 1788an Otxakov hiria galdu zuten. Lau hilabete geroago Abdul Hamid hil egin zen 64 urte zituela.
Nahiz eta porrot ugari izan zituen, otomandarrek estimu handia zioten Abdul Hamidi, bere izaera baketsu eta erlijiosoagatik. Hori dela-eta, "santu" ezizena irabazi zuen.
Ozeaniako Nazioen Kopa
Asiako Futbol Kopa (ingelesez AFC Asian Cup) Asiako Futbol Konfederazioak (AFC) antolatzen duen selekzio nazionalen arteko futbol txapelketa da.
Historia
2006an Australiak Ozeaniako Futbol Konfederazioa (OFC) utzi zuen eta Asiako Futbol Konfederazioan (AFC) sartu zen. Ordutik aurrera Asiako Futbol Kopan aritzen da.
Skalariak
Skalariak 1994. urtean Nafarroa Garaian sortutako ska musika taldea da. Juantxo eta Peio anaiak izan ziren bandaren sortzaile. Beren lan eta abestietan euskara eta gaztelania erabiltzen dute, eta, taldea nabarmentzen duen musika mota ska bada ere, beste hainbat doinuz ere baliatzen dira, hala nola punkaz eta reggaeaz. 2008an geldiunea egin zuten beren ibilbidean; urte horretaraino, sei disko kaleratu zituzten, eta Espainian, Europan eta Ameriketan zehar birak egin zituzten.
Historia
Skalariak taldea Irunean jaio zen Juantxo eta Peio Skalari anaien eskutik. Ska eta reggae musikaren zale amorratuak zirelarik, gaur egun fanzine hitzarekin ezagututako aldizkari bat argitaratzeaz ez ezik, irratian ere maiz parte hartu zuten, Dj-en antzera. Aurrerago, beren abizena izenburu eramango zuen musika proiektuari hasiera ematea erabaki zuten. Honekin batera, taldearen lehenengo eraketa lortu zuten, 5 kidez osatuta zegoena: Javier Etxeberria (gitarra), Mario Memola (saxofoia), Zara (teklatua), Naiara Krutxaga (baxua), Marco Bellizzi (tronboia) eta David Orduña (tronpeta).
Bide honetik jarraituz, zuzenean jotzen hasi zirenean, Iruneako Gor diskografiarekin harremanetan jarri ziren, hauek disko bat grabatzeko aukera eskeini zietelarik. Beranduago, 1997.urtera iritsita, Javier eta Juan Antonio San Martin anaiena zen “Estudios XXI”tan sartu eta bertan, beren lehenengo diska grabatu zuten, Skalariak(Gor) izena eta Mario Goñi egile zituena. Diskako abestien artean taldearen lehenengo bi lanak aurkitzen ziren: “Txapeldunak” eta “O neure herri”. Azkenengo bi hauek eta “Agur Euskal Herriari” abestiak euskaraz idatzita zeuden bakarrak ziren, diskako gainontzeko guztiak erdaraz baitzeuden. Denborak aurrera egin ahala, Peio eta Juantxok taldearen agintea eskuratu zuten eta kantagilearen lanari ekin zioten, hau da, abesti eta kanta guztiak sortzen zituzten, euskarazkoak izan ezik.
Skalariak Espainiako hiri ezberdinetan zehar ibilaldiak burutzen hasi ziren eta denbora gutxiren buruan Europara zabaldu ere egin ziren, Frantzia eta Italian jotzera behartu zituen 10 egunetako iraupena izan zuen bira labur bati esker. Ibilaldi hauetan zehar, gaur egungo taldea ezartzen da, Hiart Leitza eta Luisillo Kalandraka Zara eta Naiara ordezkatzen dituztelarik. 1999.urtean, beren bigarren lana kaleratu zuten, Klub Ska (Gor) izenekoa. Oraingo honetan, taldeak, multikulturala zen “Klub Ska” bat asmatu zuten eta Iruneko “rude boys”-ak politika eta futbolari buruz hitzegiteko bateratu zitzaizkien. Berriro ere, San Martin anaiak eta Mario Goñirekin batera diska berria grabatu zuten.
1999 eta 2000 urteen artean diska berriaren aurkezpenari ekiten diote, Madrid, Bartzelona, Galizia eta Euskal Herri osoan zehar igaroz gauzatzen dutena. Aurrerago, bigarren bira bati eman zioten hasiera, baina oraingoan Italia, Suitza eta Mexico bezalako herrialdek zapaldu zituzten hiru asteetan zehar.
2001-an “En la calle” izenburuarekin ezagututako hirugarren lana agertzen da, oraingoan “Garate” estudioetan Kaki Arkarazoren eskutik grabatu zutena. Diskaren izenburua egi bihurtuz, Irunea, Bartzelona zein Bilboko kaleetan zehar eman zituen bandak bere lehenengo aurkezpen kontzertuak. Aurreko urteko eredua jarraituz, Espainia, Suitza, Frantzia eta Italia hautatzen dituzte berriro, diska berriaren abestiak aurkezteko.
Bi urte geroago, 2003an alegia, Skalarien laugarren eta baita azkenengo lana izango den “Radio Ghetto” ren grabaketari ekin zioten, Madrilgo BOA diskografia eta Kaki Arkarazoren parte hartze eta laguntzari esker. Harrigarria dirudien arren, diskoan ageri ziren euskarazko abestiak, oraingoan Juantxo eta Peiok sorturikoak izan ziren, gainontzeko kantekin batera. Berriz ere, izenburua oinarritzat hartuz eta Jamaika eta Euskal Herriko kultura munduko leku guztietara zabaltzeko asmoz, Radio Guetto irratia martxan jarri zuten. Taldekide bakoitza bere programa izatera ailegatu zen eta ondorioz, Skalariak taldeko hainbat kontzertu eta baita zuzeneko programak irrati bidez emititzeko aukera izan zuten.
Bandak Madril, Bartzelona, Bilbo, Vigo, Zaragoza eta Alicante hirietan zehar murgiltzen da beren azkenengo diska aurkezteko. Hau gutxi balitz, maiz bisitatu dituzten Suiza, Frantzia, Alemania eta Mexico bezalako herrialdeetara abiatzen dira, “Open Air St.Gallen Festival” edo “Gurten Festival” ekitaldietan 30.000 pertsonen aurrean jotzeko helburuarekin.
Zoritxarrez, 2006ko abuztuan Hiart eta irailean Peiok taldea uztea erabaki zuten, azkenengo honen ordez Enrique Rubiños sartu zelarik. Hala ere, urte horretako urriaren 15ean ospatu zen Nafarroa Oinez ekitaldia babesten zuen abesti ofiziala Skalariak taldea sortua izan zen.
The Kluba - Proiektu Berria
Juantxo Skalarik 2008ko urrian sortutako proiektu berria da, etapa berri bati ateak irekitzen dizkiona. Munduan zehar 600 kontzertu jo, 10 urteko ibilbidea egin eta hainbat diska argitaratu ondoren musikaren munduan jarraitu nahi zuen anaietako batek egindako egitasmo musikala da.
Skalariak gogora dakar baina aire berritu batez: ikuspegi musikal zabalagoa, musika banda izate ezberdina eta ikuskizuna eta originaltasuna azpimarratzen dituen zuzeneko eszeneratzea. Musika desberdinean oinarritzen bada ere, hiru talde nabarmentzen dira: The Clash, Stray Cats y The Pogues. Honi Juantxo Skalarik hastapenetatik berezkoa duen jamaikako kutsu melodikoa erantsi behar zaio. Lirikari dagokionez, The Kluben poesia nagusitzen da, bere alde hurbila baina baita kalekoa ere. Poesia, mezua, intimismoa...
Dagoeneko, The Klubak diska berri bat plazaratu du, bertan honako abesti hauek aurki ditzakegularik: "Kluba", "Algo se mueve", "Entre tinieblas", "pudo hacerlo", "african team", "brindo", "llorona night", "dancing in the market", "skabilly train", "dejarme llevar" y "mi camino".
Vendetta - Proiektu Berria
Etapa profesional luze baten ondoren, Luisillo Kalandraka eta Javier Etxeberriak musika proiektu berri bat sortzeko nahia izan zuten, Enriko Rubiños, Ruben Antón eta Pello Reparaz-i esker egi bihurtu zena.
2009.urteko hasieran, kideak lehenengo lanei forma ematen hasteko elkartzen hasi ziren. Urte batez luzatu diren prestaketa eta saiakerak, mundu mailako bira dakarren diska ekarri du, taldearen izenburua daramana. Hamaika abesti eta bi bertsio gordetzen ditu barruan: bere garaian The Selecter taldeak sortutako “Everiday” eta Jack Marshall-en “The Munsters”. Badira "loco", "comando che guevara", "son libre", "como sube", "soy de barrio", "ciudad desolación", "kolorez busti", "es mentira" eta "miedo deituriko lanak ere. Hamar urtez iraun duen ibilbide musikalean zehar erabili zuten ska estiloaren emaitza da, rock, skinhead-reggae eta latin-hardcore estiloen agerpena ere dagoelarik.
Kanpo estekak
[http://www.skalariak.com/ Skalariak webgune ofiziala]
[http://www.thekluba.com/ the kluba webgune ofiziala]
[http://www.lavendetta.org/ Vendetta webgune ofiziala]
Zambrone
Zambrone Italiako udalerri bat da. Vibo Valentiako probintzian kokatuta dago, Calabria eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Zambronek honako udalerri hauekin egiten du muga:
Pielonefritis
Pielonefritisa giltzurruneko pelbisaren eta giltzurrunaren beraren aldi bereko hantura da.
Escherichia coli kokobaziloa da eragilerik ohikoena. Sukarra, gerriko mina, piuria eta ondoez orokorra dira ezaugarri nagusiak. Gehienetan, giltzurrunetatik irazten diren antibiotikoak eta bestelako kimioterapia-substantziak erabiltzen dira sendagai gisa, baina, batzuetan, kirurgiaren bidez sendatu behar izaten da.
Dendrobates auratus
Dendrobates auratus Dendrobates generoko animalia da. Anfibioen barruko Dendrobatidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Nanty-Glo (Pennsylvania)
Nanty-Glo Pennsylvaniako borough bat da. Cambria konderrian kokatua dago. 2010ean 2,734 biztanle zituen, 4.8 kilometro koadrotan banatuta.
Littlerock (Kalifornia)
Littlerock Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Los Angeles konderrian dago, Kalifornia estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Leptodon forbesi
Leptodon forbesi Leptodon generoko animalia da. Hegaztien barruko Accipitridae familian sailkatua dago.
Osman II.a
Osman II.a (1604ko azaroaren 3a – 1622ko maiatzaren 20a) Otomandar Inperioko sultana 1618tik bere heriotzara arte.
Sanremoko kantu jaialdia
Sanremoko kantu jaialdia (italieraz Festival della canzone italiana edo Festival di Sanremo) lehen aldiz 1951n ospatu zen kantu jaialdi bat da.
Osman II.a
Ahmed I.aren semea zen. Hamalau urte zituela, eta bere osaba zen Mustafa I.aren aurkako estatu-kolpe baten ondoren, hartu zuen sultan-agintea. Gaztea izan arren, Osmanek azkar hartu zuen bere gain gobernua eta berak zuzenean eraman zuen Poloniako inbasio otomandarra Moldaviako handikien gerretan.
Txotingo guduan garaitua izan ondoren, Osman II.a Konstantinoplara itzuli zen burua makurtua, porrotaren errua jenizaroen koldarkeriari egotzirik. Ondoren, Osman II.a, jenizaroen aurka jarri zen; jenizaroek instituzio pretoriartzat hartu zituen, eta hauen botera gutxitzen saiatu zen. Honen emaitza matxinada bat izan zen, Mustafa I.aren ama buru zelarik. Osman atxilotu eta soka batekin ito zuten.
Sanremoko kantu jaialdia
Urtero Italiako Sanremo hiriko Teatro Ariston antzokian ospatzen da (jatorrian, jaialdiaren egoitza Sanremoko kasinoa zen) ohi otsaila amaiera eta martxoa hasiera artean. Urteen igaroan, sarri aldatu du bere formula, baina oinarrian, egile italiarrek idatzitako jatorrizko kantuen interprete batzuek epaimahaiaren aldetik edo publikoaren aldetik botoak jasotzen dituzten lehiaketa bat da.
Jinočany
Jinočany Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 1,933 biztanle ditu eta 3.74 kilometro koadroko azalera. Prague-West barrutian dago.
Sanremoko kantu jaialdia
1956tik, urtero, Eurovision Abesti Lehiaketako ordezkari italiarra aukeratzeko modu bezala erabili zen, 1966an Domenico Modugno Dio come ti amo kantuarekin Luxenburgon punturik jaso gabe geratu zen arte. Ordutik, Eurovision eta Sanremoren arteko lotura hautsi zen, hurrengo hamarkadetan Sanremoko bi abesti soilik bidaliz Eurovision jaialdira, I giorni dell'arcobaleno, Nicola di Barirena 1972an, eta Fiumi di parole Jalisserena 1997an. Batzuetan, kantari garailea Eurovisionera beste kantu batekin joan izan da arren, Sergio Endrigo 1968an, Iva Zanicchi urte bete beranduago kasu. Italia 2011an Eurovisionera bueltatu ostean, hala ere, Eurovisionekin lotura berreskuratu da. Urte horretan Giovanni sekzioko garailea, Raphael Gualazziren Follia d'amore, bidali zen Eurovisionera. 2013an Sanremoko garaile nagusia joan zen Eurovisionera, Marco Mengoniren L'essenziale, eta 2015tik, Sanremoko arauek garaile nagusiak Eurovisionera joateko aukera irabazten duela adierazten dute. Ordundik (2022 arte gutxienez), behin bakarrik egin dio uko garaileak Eurovisioni, hau da, 2016an, Stadio taldeak, eta bigarren sailkatua joan zen ordez.
Jinočany
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1381 urtean egin zen.
Sanremoko kantu jaialdia
Italiako kantu jaialdirik ospetsuena da, eta italiar telebistako ikuskizun mediatikorik nagusienetako bat bihurtu da, edizio guztietan eztabaidak eta polemikak sortzen dituena. 1967an kronika beltzaren protagonista izateko "ohorea" izan zuen Luigi Tenco kantaria bere gelan hilda aurkitua izan zenean, jaialdiaren XVII. edizioan. Orokorrean suizidioaz hitzegiten bada ere, oraindik zalantza asko dago bere heriotzaren benetako arrazoiari buruz.
The Broken Circle Breakdown
The Broken Circle Breakdown edo Alabama Monroe, 2011ko Felix van Groeningen belgikarrak zuzendutako drama film bat da. Johan Heldenbergh eta Mieke Dobbelsen izenburu berdineko antzezlanean oinarritua dago. Johan Heldenbergh eta Veerle Baetens aktoreek antzeztu zuten.
86. Oscar Sarien ekitaldian Belgika ordezkatuz Nazioarteko film onenaren Oscar Sariaren izendapena jaso zuen.
Argumentua
Belgika, Flandria, Gante hiria, Elisek (Veerle Baetens) tatuaje denda bat du eta Didierrek (Johan Heldenbergh) musika talde batean banjoa jotzen du. Nahiz eta elkarren artean ezberdinak izan, ezagutzen diren lehenbiziko unetik bien artean amodioa sortuko da. Didier ateoa eta erromatiko xalo hutsa da, aldiz, Elisek lepoak gurutze bat tatuatua du eta oso zentzuduna. Beren zoriontasuna Maybelle alabatxoaren jaiotzak osatuko du. Baina neskatoak zazpi urte betetzean minbiziaz gaixotuko da.
Las Casas del Conde
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 67 biztanle zituen.
Saint-Martin-de-Fraigneau
Saint-Martin-de-Fraigneau Frantziako udalerri bat da, Vendée departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 320 etxebizitza zeuden, 297 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 8 bigarren erresidentzia ziren eta 15 hutsik zeuden. 313 etxeak ziren eta 6 apartamentuak ziren. 297 etxebizitza nagusietatik 241 bere jabearen bizilekua ziren, 48 alokairuan okupaturik zeuden eta 8 doan lagata zeuden; 4 etxek bi gela zituzten, 24 etxek hiru zituzten, 75 etxek lau zituzten eta 194 etxek bost zituzten. 252 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 99 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 190 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 563 ziren, horien artean 433 aktiboak ziren eta 130 inaktiboak ziren. 433 pertsona aktiboetatik 407 lanean zeuden (226 gizon eta 181 emakume) eta 26 langabezian zeuden (8 gizon eta 18 emakume). 130 pertsona inaktiboetatik 45 erretiraturik zeuden, 61 ikasten zeuden eta 24 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Martin-de-Fraigneau udalerrian 308 unitate fiskal zeuden, 846,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.920 euro zen.