cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jorge D'Alessandro
Entrenatzaile gisa
Guztiz bestelakoa izan zen hurrengo denboraldia. D'Alessandro bigarren mailako Merida IPra iritsi zen, denboraldi erdian, eta lehen mailarako igoera lortu zuen. Hala ere, urtebete baino ez zuten iraun kategoria gorenean.
2000ko urtarrilean, CF Elcheko Tolo Plaza ordezkatzeko itzuli zen aulkira. Bigarren itzuli ona egin ondoren, kategorian irautearen helburua lortu zuen.
Bigarren etapa, UD Salamancako aulkian, 2002-03 denboraldia hasi eta gutxira hasi zen, oraingoan bigarren mailan. 2002ko urriaren 13an, D'Alessandro hautatu zuten Balta ordezkatzeko eta zazpigarren postuan sailkatu zituen.
2003ko azaroan, larrialdiko ordezkapen bihurtu zen berriro, oraingoan Rayo Vallecanok ez zuen lortu egoera korapilatsua gainditzea bigarren mailan eta denboraldi amaieran kaleratu zuten.
2010eko apirilean (2009-10 denboraldiaren amaieran), UD Salamancaren aulkian sartu zen berriro ere. Etapa horretan Pablo Zegarra izan zuen bigarren entrenatzaile. Azkenik, azken partidetan kategorian iraupena lortu zuen, taldea hartu zuenetik lan gogorra egin ondoren, egoera oso zaila baitzen. Taldea salbatzeko helburua lortu ondoren, entrenatzen ez jarraitzea erabaki zuen.
2011ko urriaren 30ean, Tarragonako Gimnàstic-eko entrenatzaile berria bihurtu zen. Juan Carlos Olivaren ordez, salbazioa lortu nahian. 2011ko azaroaren 6an, talde katalanean lehen partida jokatu zuen, eta 5-0 irabaztea lortu zuen CE Sabadellen aurka. Baina hasierako erreakzio ona eten egin zen eta bigarren B mailara jaitsi ondoren D'Alessandrok ez zuen jarraitu entrenatzaile bezala.
2012ko abenduaren 26an, Huesca Kirol Elkarteak kontratu zuen, zilar-kategorian ere, eta helburua bertan irautea zen. Hasieran, Aragoiko taldearen emaitzak hobetu zituen, eta bi jardunaldi egin zituen jaitsiera-postuetatik kanpo, baina azkenean Bigarren B mailara jaitsi zen.
Kazetari/Tertulia-kide gisa
D’Alessandro entrenatzaile lanetan zegoen bitartean, kazetaritza munduan lehen hastapenak eman zituen. Bere lehen lan aipagarria COPE irrati katean izan zen, Jose Maria Garcia kazetariarekin batera. Ondoren, Onda Cero katean jarraitu zuen, eta telebistara salto eman zuen, Antena 3 katean lan egiten hasi zenean. Onda Cero-n zein Antena 3-en, futbol komentarista gisa lan egin zuen. Garciak erretiroa hartu eta gero, D’Alessandrok COPE-n bere ibilbidea bukatu zuen. Aldiz, Josep Pedrerolek Punto Pelota saiorako fitxatu zuen, oraingoan tertulia-kide gisa. Aldi berean, Intereconomia irratian eta Intereconomia TV-en lan egin zuen. Gaur egun, Punto Pelota desagertu eta gero, saioaren bertsio berrian lan egiten du, El Chiringuito de Jugones saioan, MEGA telebista katean. Gainera, saioaren Twitch-ean eta Youtube kanalean La Liga, Errege Kopa eta Txapeldunen Ligako partiduak komentatzen ditu.
Nazio Batuen Erakundea
Independentzia
Ironikoki, Estatu Batuek, aldi berean, NBE aztertu zuten komunistak eta jarraitzaile sobietarrak enplegatzeagatik, Alger Hiss, NBEren sorkuntzan parte hartu zuen estatubatuarra, espioi sobietarra izan zela salatu ondoren. Joseph McCarthy senatari estatubatuarrak adierazi zuen Nazio Batuen Erakundeko idazkaritzak, Lie idazkari nagusiaren agindupean, komunista amerikarrak hartu zituela, eta horrek presioa handiagotu zuen NBEko buruak dimisioa eman zezan. AEBk, 60ko hamarkadan, NBEren aurkako jarrera ikusi zuen, batez ere kontserbadoreen artean, John Birch Society antzeko taldeek erakundea komunismorako tresna zela esanez. NBEren aurkako jarrera honelako leloak zituzten pegatinen eta kartelen bidez adierazi zen: Atera Estatu Batuek NBEtik eta NBE kanpora Estatu Batuetatik! eta Ezin da komunismo letreiatu NBErik gabe .
Subiranotasun nazionala
Estatu Batuetan, subiranotasun nazionalaren aurkako ustezko mehatxuei buruzko kezkak sortu ziren, nabarmenenak John Birch Societyk bultzatutakoak, zeinak, nazio osoan, NBEren aurkako kanpaina egin baitzuen 1960ko hamarkadan.
1990eko hamarkadatik aurrera, kezka bera agertu zen AEBko Subiranotasuna Berrezartzeko Legearekin, Estatu Batuetako Kongresuan hainbat aldiz aurkeztu zena. 1997an, lege-proiektua jasotzen zuen zuzenketa batek boto osoa jaso zuen, aldeko 54 ordezkarirekin. Lege proiektuaren 2007ko bertsioa (H.R. 1146) Ron Paul AEBko Ordezkarien Etxekoak aurkeztu zuen Estatu Batuek Nazio Batuetatik atera zitezen. Legeak NBEri zegozkion hainbat lege indargabetuko; NBEn funtsak gastatzeko baimena bertan behera utziko; NBEk jabetza amerikarrean zuen presentzia amaituko; eta NBEko langileei immunitate diplomatikoa kenduko lieke. Bi urte arte izango lituzkete Estatu Batuek erretiratzeko. Yale Law Journal aldizkariak «Estatu Batuetan Nazio Batuen aurkako kexak areagotu egin direla» aipatu zuen legea froga gisa. Azken iterazioa, 2022koa, H.R.7806 da, Mike D. Rogersek aurkeztua.
Joera
Israelek palestinarrei ematen dien tratuari buruz NBEk ematen dion arreta gehiegizkotzat jotzen du kritikari ugarik, besteak beste: Dore Gold israeldar diplomatikoak, Robert S. Wistrich britainiarrak, Alan Dershowitz legelari estatubatuarrak, Mark Dreyfus politikari australiarrak eta Difamazioaren aurkako Ligak .[247] ] 2015eko irailean, Saudi Arabiako Faisal bin Hassan Trad NBEko Giza Eskubideen Kontseiluko aholku-batzordeko presidente hautatu zuten, eta mugimendua giza eskubideen aldeko taldeek kritikatu zuten. Era berean, Giza Eskubideen Kontseiluari, Israelen aurkako alborapena leporatu izan diote, Israel gaitzesteko ebazpen gehiago onartu baititu mundu osoan baino.
Pimelodella wolfi
Pimelodella wolfi Pimelodella generoko animalia da. Arrainen barruko Heptapteridae familian sailkatzen da.
Nazio Batuen Erakundea
Eraginkortasuna
Edward Luck nazioarteko harremanetako jakitunaren arabera, Estatu Batuek nahiago izan dute Nazio Batuen Erakundea ahula izatea abiarazitako proiektu handietan, AEBko politikekin NBEk duen interferentzia edo erresistentziari aurre egiteko: «AEBk nahi duen azken gauza da bere pisua botatzen duen NBE independente bat da», esan zuen Luckek. Era berean, Daniel Patrick Moynihan AEBk Nazio Batuetan duten enbaxadore ohiak azaldu zuenez: «Estatu Departamentuak nahi zuena zen Nazio Batuen Erakundeak hartzen zituen neurrietan inolako eraginkortasunik ez izatea. Ardura eman zidaten, eta aurrera eraman nuen arrakasta handirik gabe».
1994an, Mohamed Sahnoun NBEren Somaliarako idazkari nagusiaren ordezkari ohiak Somalia: Galdutako aukerak liburua argitaratu zuen, NBEren 1992ko Somaliako esku-hartzearen porrotaren arrazoiak aztertzen dituena. Sahnounek dioenez, 1988an Somaliako gerra zibila hasi eta 1991ko urtarrilean Siad Barreren erregimena erori bitartean, NBEk, gutxienez, hiru aukera galdu zituen giza tragedia handiak saihesteko. NBE laguntza humanitarioa ematen saiatu zenean, Gobernuz Kanpoko Erakundeek (GKE) erabat gainditu zuten hura, eta NBEren gehiegizko zuhurtasunarekin eta eraginkortasun falta burokratikoekin kontrastatu zuten haien lehia eta arduraldia. Sahnounek ohartarazi zuen erreforma erradikala egiten ez bazen horrelako krisiei inprobisazio kaskarrarekin erantzuten jarraituko zuela NBEk.
Ustezko eraginkortasun ezaren kasu edo eremu zehatzetatik harago, aditu batzuek NBEren eraginkortasun orokorra eztabaidan jarri dute. Nazioarteko harremanen eskola errealistari atxikitakoek jarrera ezkorra dute, argudiatuz NBE ez dela erakunde eraginkorra botere handiek menderatzen eta mugatzen dutelako. Aditu liberalek, ordea, erantzun izan dute erakunde eraginkorra dela arazo asko konpontzeko gai izan delako estatu kide boteretsuek ezarritako murrizketen inguruan lan eginez. Oro har, adituek uste dute NBE eraginkorragoa dela osasun publikoan, laguntza humanitarioan eta gatazken konponbidean.
Eraginkortasun eza eta ustelkeria
Kritikoek eraginkortasun eza burokratikoa, xahutzea eta ustelkeria ere leporatu diote NBEri. 1976an, Batzar Nagusiak Ikuskapen Unitate Mistoa sortu zuen NBEren sistemaren barruan eraginkortasun ezak bilatzeko. 1990eko hamarkadan, Estatu Batuek diru-kuotak ez zituzten ordaindu eraginkortasun eza argudiatuz, eta berriro ordaintzen hasi ziren erreforma-ekimen handi bat ezartzeko baldintzarekin. 1994an, Barne Ikuskapen Zerbitzuen Bulegoa (BIZB) sortu zuen Batzar Nagusiak, eraginkortasunaren zaintzaile izateko.
2004an, NBEk salaketei aurre egin behar izan zien, Oil-for-Food programa amaitu berritan (non Iraki oinarrizko beharretarako petrolioa merkaturatzen utzi baitzitzaion zigorren presioa arintzeko) ustelkeria orokortua jasan zuelako, baita milaka milioi dolar ere eroskeriatan. Nazio Batuen Erakundeak sortutako ikerketa independente batek ikusi zuen funtzionario askok parte hartu zutela planean, eta galdera esanguratsuak sortu zituen Kojo Annanen (Kofi Annanen semearen) paperari buruz.
Nazio Batuen eredua
Nazio Batuek eskolaz kanpoko jarduera Nazio Batuen eredua (MUN ingelesez) bultzatu dute. MUN Nazio Batuen jardueraren simulazio bat da, NBEren agendan oinarritua eta NBEren prozedurari jarraiki. Institutuko eta unibertsitateko ikasleek parte hartu ohi dute, eta konferentziak antolatzen dituzte NBEko batzordeen itxurak egiteko, eguneko gai garrantzitsuez hitz egiteko. Gaur egun, MUNek dozenaka mila hezten ditu NBEren jardueretan, mundu osoan. MUNek ikasle ohi ospetsu asko ditu, hala nola Ban Ki-moon NBEko idazkari nagusi ohia.
Kantabriako Itzulia
Kantabriako Itzulia (Vuelta a Cantabria) Espainiako zaletu mailako elite edo 23 urtez azpikoen txirrindularitza egutegiko proba bat da. Kantabrian egiten dute.
Proba hau 1925etik egiten dute, batzuetan bai eta beste batzuetan ez. Edizio askotan, Kantabriako Itzulia soilik profesionalentzat izan zen, baina 1963 eta 1970 artean zaletuentzat izan zen, eta 2003an berreskuratu zenetik zaletu mailako elite/23 urtez azpikoen proba bat da.
Itzulia Santanderren amaitzen da. Proba honetan garaipen gehien lortu dituena Francisco Galdos da, hiru aldiz irabazi zuena (1968, 1976 eta 1977)
Palmaresa
Horiz: amaturrentzako edizioak
Aleia Hobbs
Aleia Hobbs (1996ko otsailaren 24a) abiadura lasterketetan espezializatutako atleta profesional estatubatuarra da. 2018an lau titulu nazional irabazi zituen, NCAA Mailan 60 m 100 m eta 4 × 100 m-ko erreleboa irabaziz, eta 100m-ak AEBetako Txapelketan. Hobbsek Estatu Batuak ordezkatu zituen 2019ko World Relays-en urrea irabaziz errelebo motzarekin.
2014an LSU Lady Tigers-ekin konprometitu zen eta 2018 erdialdera arte aritu zen, profesional bihurtu eta adidasekin akordioa sinatu zuen arte. LSUn egon zen garaian, Hobbsek Estatu Batuak ordezkatu zituen 2015eko Panamerikar Junior Txapelketan, non zilarrezko domina lortu zuen 100m-ko proban eta urrezko domina 4 × 100 m erreleboan. 2020ko Udako Olinpiar Joko etan zilarrezko domina lortu zuen 4x100m-ko errelebo proban.
Tour Neptune
Tour Neptune (euskaraz: "Neptune dorrea"), Frantziako Courbevoie hiriko La Défense finantza barrutian dagoen bulego eraikin bat da. Jatorrizko etxeorratza 1975an eraiki zen eta 113 metro zituen.
Hiru Kapituluen eztabaida
Hiru Kapituluen eztabaida, Kaltzedoniako eztabaida ren fase bat, Siria ko eta Egipto ko ez-kaltzedoniarrak Eliza Katolikoa rekin adiskidetzeko saiakera izan zen, Henotikonaren porrotaren ondoren. Justiniano I enperadorea k anatema bihurtu zituen hiru kapituluak (τρία κεφάλαια, tría kephálaia) hauek izan ziren:
Tour Neptune
1975ean eraikia, 113 metroko altuera duena, Neptuno dorrea Sena ertzean dago.
2007ko martxoaren 13tik aurrera, La Défenseko 23. dorre altuena da.
Allianzek okupatzen du.
Exeter (Kalifornia)
Exeter Kaliforniako hiri bat da. Tulare konderrian kokatua dago. 2010ean 10,334 biztanle zituen, 6.4 kilometro koadrotan banatuta.
Stephen Graham (aktorea)
Stephen Graham (1973ko abuztuaren 3a, Kirkby, Merseyside) ingeles aktore bat da. Berak antzeztutako filma ezagunenen artean snatch (2000), This Is England (2006), The Damned United (2009), Public Enemies (2009) eta Pirates of the Caribbean: On Stranger Tides'' (2009) daude.
Aratz
Aratz Aguraingo Kuadrillan (Araba) dagoen mendia da, Goierri (Gipuzkoa) eta Sakanako (Nafarroa) mugetatik hurbil dagoena, Altzaniako mendilerroaren nagusia dena.
Hegoaldean Araia (Asparrena) eta iparraldean Zegama udalerriak ditu.
Tontorrak 1.443 metroko altuera dauka, harri huts eta garbi agertzen da, zuhaitzik eta landarerik gabe, hortik "aratz" izena ("garbia") hartzen duela.
Trethosa
, Ingalaterrako Kornualles konderriko herrixka eta parrokia zibil bat da.
Ramphocelus flammigerus
Ramphocelus flammigerus Ramphocelus generoko animalia da. Hegaztien barruko Thraupidae familian sailkatua dago.
Joan Lurgabea
Joan Ingalaterrakoa (Oxford, 1166ko abenduaren 24a – Newark-on-Trent, Nottinghamshire, 1216ko urriaren 19a), Joan Lurgabea (John Lackland, Jean Sans Terre) ezizenez ezaguna, Ingalaterrako erregea eta Akitaniako dukea izan zen 1199 eta 1216 bitartean. Haren agintaldian geratu zen Lapurdi Akitaniako dukerriaren barnean, eta bera errege zelarik hornitu zen Baiona hiri-gutun berri batez (1215).
Bizitza
Aita Henrike II.a Ingalaterrakoa eta ama Leonor Akitaniakoa zituen. Filipe Augusto Frantziako erregearen laguntzaz, aitaren eta bere anaia Rikardo I.aren aurkako saioak egin zituen, eta Ingalaterrako errege izendatu zuten azken hau oinordekorik gabe hil zenean, bere iloba Artur Bretainiako dukearen kaltetan.
1202. urtean, Filipe Augusto Frantziakoak Normandia, Anjou, Maine, Turena eta Poitou gabe uztea deliberatu zuen, Elisabet Angulemakoa berekin eramateagatik (orduan hasi zitzaion Lurgabea esaten Frantzia aldean). Filipe Augustok Normandia konkistatzeari ekin eta Arturren esku utzi zuen gainerako lurraldeak hartzeko kargua. 1203. urtean Joan Lurgabeak berak hil zuen Artur, eta Bretainia gabe geratu zen, bertako matxinadari ezin eutsi izan ziolarik. Ondoko urteetan Normandia (1204) eta Turena (1205) galdu zituen.
Aldi berean, 1204-1206ko Guiena eta Lapurdiko krisiari aurre egin behar izan zion, Gaztelako Alfontso VIII.ak Nafarroako Erresuma inbaditzeko eta Guiena mendean hartzeko abian jarritako kanpainaren ondorioz. Horretarako, hitzarmen bat lotu zuen Antso VII.a Nafarroako erregearekin, gaztelarren aurka elkarren arteko defentsa eta Baiona, Nafarroa eta Akitaniaren arteko sinergia segurtatuz.
Bere agintaldiko azken urtean sinatu zuen errege agintearen mugak zehazten zituen Magna Carta (1215).
Ezkontza eta seme-alabak
1189an Elisabet Gloucesterkoarekin ezkondu zen, baina ez zuten seme-alabarik izan eta ezkontza baliogabetzeko eskatu zuen.
1200an Elisabet Angulemakoarekin ezkondu eta bost seme-alaba izan zituzten:
Albaretto della Torre
Albaretto della Torre Italiako udalerri bat da. Cuneoko probintzian kokatuta dago, Piemonte eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Albaretto della Torrek honako udalerri hauekin egiten du muga:
Wilton G.S. Sankawulo
Wilton Gbakolo Sengbe Sankawulo, Sr. (Haindii, Bong, Liberia, 1937ko uztailaren 26a - Monrovia, 2009ko otsailaren 21a) liberiar idazle eta politikaria izan zen. Liberiako estatuburua izan zen 1995etik 1996ra.
Misio luterotarren eskoletan ikasi zuen. Gero mintegi batean egon zen Kalifornian. Liberiara itzuli zen eta Gobernuaren Prentsa Bulegoan lan egin zuen eta irakasle Liberiako Unibertsitatean. 1970eko hamarkadan idazle ospea lortu zuen eta ipuin eta eleberri liburuak argitaratu zituen. Samuel Doeren irakaslea izan zen eta graduazio azterketa gainditzen lagundu zion.
1995eko irailaren 1etik 1996ko irailaren 1era Estatu Kontseiluko edo Liberiako presidentetza kolektiboko burua izan zen.
Fairfield (Kalifornia)
Fairfield Kaliforniako hiri bat da. Solano konderrian kokatua dago. 2010ean 105,321 biztanle zituen, 96.8 kilometro koadrotan banatuta.
Alto (Cuneo)
Alto Italiako udalerri bat da. Cuneoko probintzian kokatuta dago, Piemonte eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Altok honako udalerri hauekin egiten du muga:
María Jesús Rosa Reina
María Jesús Rosa Reina (Madril, 1974ko ekainaren 20a. Ibidem, 2018ko abenduaren 18a) boxeolari espainiarra izan zen, pisu euli-pisuaren WIBF munduko txapelduna eta euli-pisuaren WIBF Europako txapelduna lau aldiz.
Ibilbidea
José Chumillak entrenatu zuen. Bere lehen borroka profesionala 1999an izan zen, Esther Paez txapeldun espainiarraren aurka.
2002ko martxoaren 5ean, Victoria Vargas nokeatu ondoren, euli-pisuko Europako txapeldun bihurtu zen, eta titulua hiru aldiz gehiago baliozkotu zuen urte horretan bertan. Boxeolari handiekin borroka egin zuen; besteak beste, Terri Moss estatubatuarra, 2003ko azaroaren 6an Madrilen euli-pisuko munduko txapelketa irabazi zuena, eta Regina Halmich alemaniarra.
2005ean, Regina Halmichek garaitu egin zuen mundu mailako titulua lortzeko borrokaldi batean, eta epaileen erabakiz irabazi zuen.
Heriotza
2018ko abenduaren 18an hil zen, minbizi baten ondorioz.
M-ak
M-ak (irakurrita eme-ak, 'M letrak' alegia, edo emeak, hitz jokoa eginez, partaideak denak arrak izan arren) 1980ko hamarkadako Euskal Herriko Rock taldea izan zen. Euskal Rock Erradikalaren urteetan sortu zen taldea izan zen eta garai horretan ez zuten inongo erantzunik izan jendearengan.
Dipsas bicolor
Dipsas bicolor Dipsas generoko animalia da. Narrastien barruko Dipsadidae familian sailkatuta dago.
M-ak
90ko hamarkadan berriz, Euskal Herrian sortu ziren tendentzia berrien ondorioz, garaiko talde askok, talde gustukoenetako bat bezala ikusten hasi ziren M-ak. Gaur egun, oraindik ere erreferentziazko talde bat da Euskal musikarien artean.
Xabier Montoiak Hertzainak taldea utzi zuenean, Kaki Arkarazoren laguntzaz M-ak proiektu berriari ekin zion. Fernan Leiza eta Mikel Irazokiren laguntzaz, bost disko kaleratu zituzten beraien ibilbide guztian.
Taldea
M-ak taldea izango zenaren hasiera ezin uler daiteke ohiko musika talde baten sorrera prozesuaren arabera. Taldearen izena bezain bitxia zen lan egiteko era batek eman zion bidea M-aki. 1982. urtean hasi zen M-ak izango zena gauzatzen, Donostian. Kaki Arkarazo Laket plaza taldeko gitarrista zen, eta Angel Katarain, berriz, IZ estudioko soinu teknikaria. Arkarazok etxean zuen lau-pista batean grabatzen zituen bere burutapenak, eta Katarainen laguntzarekin, estudioan esperimentazio eta proba saioak egitearen ondorioz, kantu itxura hartzen zuten. Laster konturatu ziren bikote harreman horrek lankidetzak behar zituela aurrera egiteko, eta lehen diskoa izango zenaren bidean M-ak handitu egin zen.
Bikoaren inguruan zebiltzan zenbait lagun proposamen berri horretara batu ziren: Xabier Montoia (Hertzainak taldearen sortzaile izandakoa), Mikel Artieda (garai hartan Laket taldean, geroago Tapia eta Leturia Band eta beste hamaika taldetan ibilitakoa...), Irantzu Silva (Laket taldeko ahotsa) eta Fernan Irazoki (Tapia ta Leturia Band, Fito & Fitipaldis...) izan ziren Katarainen eta Arkarazoren ideiak gorpuzten lagundu zutenak.
Musikari horiek grabatu zuten, 1983ko udan, MMMM Mik (IZ, 1984). Taldeak ez zien ohiko musika talde baten pausoei jarraitu, eta lehen emanaldia egin aurretik hilabete luzeak pasa ziren. Diskoa prentsaurrekoan aurkezteko, Donostiako Xaribari musika dendan egin zuten agerraldia Kaki Arkarazok (gitarra), Mikel Artiedak (baxua) eta Angel Katarainek (soinu hartzailea). Esperimentazioa eta estudio barruko jarduna zen nagusi garai hartako M-ak taldean.
Garai hartarako disko ausarta izan zen MMMM. Euskal Herrian punkak eta rockak eztanda egin berria zuten, eta M-ak taldearen proposamena beste norabide batean zihoan. Lehen disko horretan, bi aurpegi sumatzen ziren argiro: A aldean, kanturik entzungarrienak batu zituzten; B aldean, kantu ez-konbentzionalak, esperimentaziotik sortutakoak. Erritmo kutxak, sintetizadoreak eta bestelako tramankuluek garrantzi handia izan zuten azken emaitzan.
1984an kontzertuak eskaintzen hasi zen M-ak. Garai hartan, Euskal Rock Erradikalak gogor jotzen zuen, eta rock indartsua eta punka egiten zuten taldeen ohiko kontzertu leku bihurtu ziren herrietako plazak. M-ak taldeak, ordea, ez zuen oholtza partekatzen Hertzainak, Zarama eta La Polla Records taldeekin, ezta frontoi edo areto handietan emanaldiak eskaintzen ere. Haiena beste zirkuitu bat zen. Areto txikiak, tabernak izan ziren taldearen aterpe. Garaikideak izan arren, EREren mugimendutik at kokatu zen taldea hasieratik, eta haren kontra agertu zen elkarrizketa askotan.
Gonneville-la-Mallet
Gonneville-la-Mallet Frantziako udalerria da, Itsas Sena departamenduan dagoena, Normandia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Pimelodella yuncensis
Pimelodella yuncensis Pimelodella generoko animalia da. Arrainen barruko Heptapteridae familian sailkatzen da.
M-ak
Taldea
Zuzeneko bakan batzuk eskaini eta gero, Emeak eta arrak izena eramango zuen diskoa lantzera sartu zen taldea IZ-ko estudiora 1985eko udaran. Disko hura Madrilgo Nuevos Medios diskoetxeak argitaratu zuen 1986an, eta talde gisa aurrerapauso nabarmena ekarri zuen. Artean Kakik eta Katarainek zuten musika sortu eta kudeatzeko ardura hurrenez hurren, baina Xabier Montoiaren itzala luzea zen bai kantu batzuen langintzan eta bai hitzetan. Horrela, aldaketak izan ziren estudioko musikarien artean: Anjel Valdes (perkusioa), Pepo (baxua), Mikel Andonegi (pianoa, sintetizadorea) eta Diego Matxinbarrena (bateria) agertu ziren kredituetan.
Taldea prest zen zuzenekoetan murgiltzeko, eta horretarako, Alvaro Matxinbarrena -Diegoren anaia eta gaur egun pintore ezaguna dena- arduratu zen kontzertuetarako eszenografia berezi bat prestatzen. Garai hartan, performance-a eta zuzeneko ekintza ziren nagusi taldearen emanaldietan.
Nuevos Mediosek zituen baliabideak erabiliz, diskoa Euskal Herritik kanpo banatu zen, eta Los 40 Principales eta antzeko irrati kate komertzialetan entzun ziren zenbait kantu. Aurretik Arkarazo eta Katarain Madrilen egondakoak ziren, Radio 3 eta beste irrati batzuetan MMMM aurkezten.
Gonneville-la-Mallet
Biztanleria
2007an Gonneville-la-Mallet udalerrian erroldatutako biztanleak 1.246 ziren. Familiak 488 ziren, horien artean 116 pertsona bakarrekoak ziren (40 bakarrik bizi ziren gizonak eta 76 bakarrik bizi ziren emakumeak), 172 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 180 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 20 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
M-ak
Taldea
M-aken unibertso musikala zabaltzen ari zen. Esperimentatzeko gurariari eusten bazioten ere, soul eta funky erritmoak agertzen hasi ziren. Talking Heads eta Gang of Four taldeen aipamena sarri errepikatzen zen musika kritikarien artean, eta zuriek egindako beltz musika zuten jarraibidea. "Ehun ginen" kantua disko horretan agertu zen lehendabizikoz, eta denborarekin taldearen kantu ezagun eta garrantzitsua bilakatu da. Kortatu taldeak haren moldaketa egin zuen Kolpez kolpe diskoan.
Taldekide aldaketak ohikoak izan ziren urte horietan, nahiz eta Montoiak eta Arkarazok osaturiko bizkarrezurra sendotu egin zen. Zuloa hirugarren diskoak (IZ, 1987) aro berri baten hasiera ekarri zuen. Aldaketa nabarmenena sail erritmikoan egin zuen taldeak: Fernan Irazoki (bateria) itzuli zen taldera, eta Mikel Irazoki (Bizkar Hezurra) anaia gaztea eraman zuen baxua jo zezan. Disko horretan, abestietarako hitzak lantzeaz gain, kantuen sorkuntzan inplikatu zen Montoia. Halaber, musikarien lana nabarmendu zen inoiz baino gehiago, lehen urteetako esperimentazioa eta estudioko lana bigarren mailan utziz.
Paracentropogon longispinis
Paracentropogon longispinis Paracentropogon generoko animalia da. Arrainen barruko Tetrarogidae familian sailkatzen da.
M-ak
Taldea
Zuzenekoak areagotu egin ziren. Matxitxa promotorearekin lan egiteak kontzertu dezente egitea ekarri zion taldeari, zeina apurka-apurka onarpena lortuz joan zen musikazale eta musika taldeen artean. Zuloa izan zen horren erakusgarri garbia. Hamalau kantu ditu diskoak, aurrekoak baino laburragoak, eta abestien egiturak ere aldatu ziren. Bide horretan uler daiteke "Milenioa" bezalako kantu bat, euskaraz landutako lehen rap kantutzat jotzen dena. Taldeak, ordea, uko egin zion etiketa horri; M-aken koktel-ontzia askoz zabalagoa eta aberatsagoa zela aldarrikatu zuen, eta rap-a beste eragin askoren artean aipatu zuen. "Milenioa"-ren erremixa (nahasketa berria) single batean eman zuen argitara. Horretan ere aitzindariak izan ziren M-ak.
Universidad Centroamericana
Universidad Centroamericana (UCA) "José Simeón Cañas" El Salvadorko unibertsitate zentro bat da, Jesusen Lagundiak sortua.
Askapenaren Teologiaren seaska izan da, eta giza eskubideen alde eta sozialki konprometitutako jendea buruan egon da sorreratik. Izan ere, 1979an Ignacio Ellacuria bizkaitarra errektore izendatu zuten, eta herrialdearen sektore pobreen aldeko konpromisoa berretsi zuen. Hurrengo urtean El Salvadorreko Gerra Zibila piztu zen, eta bere eta zentroaren aurkako mehatxuak jaso behar izan zituzten. Hamar urte geroago, azkenean, soldaduak zentroan sartu eta errektorea erail zuen beste 5 jesuitekin batera, nazioartean oihartzun handia edukiz.
Fakultateak
Hiru fakultate gune nagusitan banatzen da: Giza Zientziak, Enpresa eta Ekonomia Zientziak eta Ingeniaritza-Arkitektura.
M-ak
Taldea
1989an iritsi zen Barkatu, ama (IZ), M-aken eztanda ekarri zuen diskoa. Aurrez landutako guztia jasotzeko garaia zen. Taldearen egonkortasunak areagotu egin zuen haren sorkuntza. 17 kantu grabatu zituzten disko horretarako, baina 15 bakarrik argitaratu ziren biniloan -beste biak diskoaren berrargitalpenean kaleratu ziren, konpaktuan-. Haize atalak (saxofoia, tronpeta, tronboia) garrantzi nabarmena hartu zuen diskoan. Kolaboratzaileen artean, Fermin Muguruzaren ahotsa entzuten zen "Bloody Mary" kantuan, Xabier Montoiaren ahotsarekin erritmoz beteriko sasielkarrizketa sortuz. Kantuen sorkuntza Arkarazo eta Montoiaren lana zen, baina lehen aldiz taldeko lau kideek sinatutako kantu bat zegoen: "Deabrua teilatuetan".
Erritmo atala ongi olioztaturiko makina bat zen, eta gitarren presentziak nabarmen egin zuen gora, teklatu jolasak eta sintetizadoreak alde batera utzita. Konponketa eta ñabardura guztiak mimoz landu ziren disko horretan. Taldearen kantu esanguratsu asko disko horretan biltzen zituzten: "Txo ixildu!", "Euskalduntze metodo arina", "Pistolaren mintzoa", "Menua", "Opor guztietako zalantza"... Lehen aldiz, Katarainek ez zuen parte hartu grabazioan, baina taldearen zuzeneko soinu teknikaria izaten jarraitu zuen.
1990ean kaleratu zen taldearen estudioko azken diskoa: Gor (IZ). Musikalki, beste aurrerapauso bat izan zen. Aurrez landurikoa sendotzen zuen arren, rockaren garrantzia -bere zentzu zabalenean- askoz nabarmenagoa zen lan horretan, eta hardcorea edo metala bezalako egiturak ere azaltzen ziren taldearen musikan. Taldekideen artean aldaketak jazo ziren berriro, Anjel Valdesek eta Fernan Irazokik taldea utzi baitzuten. Fernan Leiza arduratu zen bateria astintzeaz taldea desegin arte.
Diskoa aurkezteko, Galiziako Os Resentidosekin biratxoa egin zuen, eta urte luzez iraungo zuen harremana finkatu zuten bi taldeek. Disko gordina zen Gor. Musikalki, rocka zen ardatza, eta apenas zegoen une lasairik. Kantu indartsuak ziren, horietako asko entsegu lokaleko jardueran sortuak. Azken batean, diskoa zuzenean jotzeko sortua zela zirudien, taldea oholtza gainean zenaren islarik argiena erakusten baitu. Ez ziren asko izan, ordea, disko horrekin egin zituzten kontzertuak.
Herriaren etsai
Herriaren etsaia Frantziako Iraultzan Izu Garaian ezarri berri zen erregimen politikoaren etsai edo aurkariak izendatzeko erabiltzen hasi zen izendapena da.
Izendapen honen jatorria erromatar zuzenbideko hostis publacae (literalki "etsai publikoa") kontzeptuan datza, legedian bortizkeriz sustsiketa burutzen zuen edonor zigortzeko zegoen akusazioa zen, honen bidez akusatua errepublikaren aurka armak eskuetan zituela borrokatzen zen soldadu etsaiarekin parekatzen zen. Frantziako Iraultza eta Stalinen Purga Handian ere asmo berdinarekin erabilia izan zen.
M-ak
Taldea
Musika izan zen M-aken erreferenterik nagusia taldearen lehen garaian, baina, denborarekin, Montoiaren hitzek garrantzi handia hartu zuten. Horietako askok, ironiaz eta esaldi pozoitsuz idatziak, kritika zorrotza egiten zioten inguruari. Umoretsuak ziren asko, zer edo zer pentsarazten zutenak beste hainbat, eta gertakari politikoez mintzo zirenak ere baziren, nahiz eta idazkera aldetik ohikoak ez izan. Izan ere, ugariak ziren pertsona errealen aipamenak kantuen letretan, baita abestien izenburuetan ere: Juan Mari Bandres, Mario Onaindia, Fernando Savater, Mark Knopfler, Eddie Cochran, Noam Chomsky, Paul McCartney... Era berean, Montoiaren irudimenetik sortu ziren Prometeo Izagirre eta Pakito Mendibil fikziozko pertsonaiak. Amodio eta desamodio kantu asko ere idatzi zituen Montoiak, batez ere taldearen lehen hiru diskoetan.
Herriaren etsai
"Herriaren etsaien" aurkako borroka areagotzearen ezinbesteko beharra Stalinek komunismoaren eraikitze prozesuko klase-borrokaren tesiaren oinarrietako bat izan zen. Errusiako SESFko Kode Kriminaleko 58. artikuluaren arabera, "etsai" klaseak honakoak omen ziren: kontrairaultzaileak, "dibertsionistak", espioiak, saboteatzaileak, mediku hiltzaileak, etab., SESBko gainontzeko errepubliketan ere antzeko kodeak zeudelarik.
M-ak
Taldea
1990eko udan, taldeak azken kontzertua eskaini zuen, azkena izango zela jakin gabe. Jardunean ibilitako urte guztien zamak eta taldekide batzuen egitasmo berriek lozorroan utzi zuten taldea. Handik gutxira, taldekideek bide berriak jorratu zituzten, nork bere kasa. Kaki Arkarazok soinu teknikari lanean jarraitu zuen, eta Negu Gorriak eta Nacion Reixa taldeak sortu zituen -azken horretan Os Resentidos taldeko abeslari Anton Reixarekin-, Xabier Montoia bakarkako diskoak kaleratzen hasi zen, Fernan Leiza Tapia eta Leturia Banden aritu zen, eta Mikel Irazokik Bizkar Hezurra sortu zuen, musikari profesional gisa ibilbide emankorra hastearekin bat.
Taldekideak
<li> Xabier Montoia - Ahotsa. <li> Kaki Arkarazo - Gitarra. (Batzuetan bigarren ahotsa). <li> Pepo Sainz de Murieta - Baxua. <li> Alberto Sainz de Murieta - Bateria. <li> Fernan Leiza - Bateria. <li> Mikel Irazoki - Baxua.
Gonneville-la-Mallet
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 541 etxebizitza zeuden, 497 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 17 bigarren erresidentzia ziren eta 27 hutsik zeuden. 498 etxeak ziren eta 38 apartamentuak ziren. 497 etxebizitza nagusietatik 359 bere jabearen bizilekua ziren, 125 alokairuan okupaturik zeuden eta 13 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 39 etxek bi zituzten, 80 etxek hiru zituzten, 137 etxek lau zituzten eta 239 etxek bost zituzten. 375 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 208 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 219 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 778 ziren, horien artean 577 aktiboak ziren eta 201 inaktiboak ziren. 577 pertsona aktiboetatik 537 lanean zeuden (299 gizon eta 238 emakume) eta 40 langabezian zeuden (17 gizon eta 23 emakume). 201 pertsona inaktiboetatik 77 erretiraturik zeuden, 74 ikasten zeuden eta 50 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Gonneville-la-Mallet udalerrian 536 unitate fiskal zeuden, 1.302 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.338 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 64 komertzioetatik, 3 janari enpresak ziren, 1 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 9 eraikuntza enpresak ziren, 15 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 5 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 4 higiezinen enpresak ziren, 9 zerbitzu enpresak ziren, 11 administrazio publikoko enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 22 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 1 autoeskola, 1 igeltseroa, 2 zurginak, 3 iturginak, 1 argiketaria, 3 ile apaindegiak, 4 albaitariak, 3 jatetxeak eta 2 higiezinen agentziak.
2009an zeuden 8 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 2 okindegiak, 1 harategi zen, 2 arraindegiak eta 2 lore-dendak ziren.
2000. urtean Gonneville-la-Mallet udalerrian 20 nekazaritza-ustiategi zeuden, 636 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Trethowel
, Ingalaterrako Kornualles konderriko herrixka bat da, St Austell udalerriaren iparraldean.
Farmersville (Kalifornia)
Farmersville Kaliforniako hiri bat da. Tulare konderrian kokatua dago. 2010ean 10,588 biztanle zituen, 5.9 kilometro koadrotan banatuta.
Ispagnac
Biztanleria
2007an Ispagnac udalerrian erroldatutako biztanleak 840 ziren. Familiak 336 ziren, horien artean 118 pertsona bakarrekoak ziren (61 bakarrik bizi ziren gizonak eta 57 bakarrik bizi ziren emakumeak), 101 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 81 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 36 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 727 etxebizitza zeuden, 352 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 342 bigarren erresidentzia ziren eta 33 hutsik zeuden. 610 etxeak ziren eta 97 apartamentuak ziren. 352 etxebizitza nagusietatik 252 bere jabearen bizilekua ziren, 92 alokairuan okupaturik zeuden eta 8 doan lagata zeuden; 5 etxek gela bat zuten, 26 etxek bi zituzten, 69 etxek hiru zituzten, 104 etxek lau zituzten eta 148 etxek bost zituzten. 200 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 171 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 141 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 484 ziren, horien artean 349 aktiboak ziren eta 135 inaktiboak ziren. 349 pertsona aktiboetatik 315 lanean zeuden (149 gizon eta 166 emakume) eta 34 langabezian zeuden (19 gizon eta 15 emakume). 135 pertsona inaktiboetatik 66 erretiraturik zeuden, 34 ikasten zeuden eta 35 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Ispagnac udalerrian 390 unitate fiskal zeuden, 765 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.621 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 20 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 banku bulegoa, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 2 igeltseroak, 2 margolariak, 1 zurgina, 2 iturginak, 1 argiketaria, 2 eraikuntza enpresak, 1 ile apaindegia, 3 jatetxeak eta 2 higiezinen agentziak.
2009an zeuden 5 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen, 1 harategi zen eta 2 liburu dendak ziren.
2000. urtean Ispagnac udalerrian 22 nekazaritza-ustiategi zeuden, 2.076 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Gehyra georgpotthasti
Gehyra georgpotthasti Gehyra generoko animalia da. Narrastien barruko Gekkonidae familian sailkatuta dago.
Vervant (Itsas Charente)
Vervant Frantziako udalerria da, Itsas Charente departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Vervant udalerrian erroldatutako biztanleak 205 ziren. Familiak 88 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 28 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 24 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 130 ziren, horien artean 95 aktiboak ziren eta 35 inaktiboak ziren. 95 pertsona aktiboetatik 83 lanean zeuden (45 gizon eta 38 emakume) eta 12 langabezian zeuden (4 gizon eta 8 emakume). 35 pertsona inaktiboetatik 14 erretiraturik zeuden, 13 ikasten zeuden eta 8 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Vervant udalerrian 90 unitate fiskal zeuden, 212,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.989 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 7 komertzioetatik, 2 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 margolaria eta 1 eraikuntza enpresa.
2000. urtean Vervant udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Gabrielle Thomas
Gabrielle Thomas (1996ko abenduaren 7a) abiadura lasterketetan aditua den atleta estatubatuarra da. 200 metroko garai guztietako hirugarren emakumerik azkarrena da 21,61 segundoko emaitzarekin, 2020ko AEBetako Olinpiar probetan ezarri zena. Banakako brontzezko domina (200m) eta taldekako zilarrezko domina (4x100m) irabazi zituen Tokioko 2020ko Udako Olinpiar Jokoetan.
Štefanovce (Vranov nad Topľouko barrutia)
Štefanovce  Eslovakiako udalerri bat da, Vranov nad Topľouko barrutian kokatuta. 8,93 km²ko azalera du eta 115 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1473. urtekoa da.
Gland
Gland honako udalerrietako bat izan daiteke:
Dipsas boettgeri
Dipsas boettgeri Dipsas generoko animalia da. Narrastien barruko Dipsadidae familian sailkatuta dago.
Argentera
Argentera Italiako udalerri bat da. Cuneoko probintzian kokatuta dago, Piemonte eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Argenterak honako udalerri hauekin egiten du muga:
Rhamdella aymarae
Rhamdella aymarae Rhamdella generoko animalia da. Arrainen barruko Heptapteridae familian sailkatzen da.
Paracentropogon rubripinnis
Paracentropogon rubripinnis Paracentropogon generoko animalia da. Arrainen barruko Tetrarogidae familian sailkatzen da.
Erromantizismo berantiar
Erromantisizmo berantiarra esaten zaio XIX. mendeko bigarren zatikoari.(1850-1900).
Ikuspegi politikoa
XIX.mendean aldaketa politiko, sozial eta ekonomiko asko egon ziren. Sufragio unibertsala sortu zen politikan, ideia berriak zirela eta burgesen iraultzak hasi ziren eta hauekin inperialismoa hedatu zen. Demokraziaren eta monarkia absolutisten gainbeheraren mendea izan zen.Aro napoleonikoa eta Frantsiako iraultza, askatasunaren eta berdintasunaren ideak askatu zituzten Europatik, hauek norberaren ideien expresibitatea defendatzen zuten. Industria iraultza zela eta pertsonak hirietara joan ziren baita ere kolonietara joan ziren asko. Beste langile maila bat sortzen da.
Ikuspegi artistikoa
Mendearen erdialdean artistek gertaera objetiboak eta zuzenak integratzen dituzte haien obretan. Frantzian iraultza zela eta gai politikoak alde batera utzi eta alderdi sozialetan sentratu ziren. Manifestu errealista konturetzen da inspirazio bakarra artean errealitatea dela eta artista hori ilustratu behar duela apaindu barik. Arte akademiziztetan oinarrituta zeuden arte motak Art Pompier-en izena hartzen zituzten Frantzian despektiboki XX.mendeko kritikoak, Saloi ofizialetan eta burgesen artean garrantzia euki zuen baina azkar utzi zuten eta prestigioa galdu egin zuen. (Alejandro Cabanel, William-Adolphe Bouguereau) (El Nacimiento de Venus, El canto de los ángeles, Retrato de Daguerre)
Arte akademisiztaren kontran jartzeko inpresionismoa sortzen da 1870an. Sekulako naturalismoa bilatzen du. Mugimenduak, artista bakoitzak bere abangoardia bultzatu behar zuela esaten zuen. Argazkigintzaren influentzia dago mende honetan pinturan. Daguerrotipoko erretratuak famatuak egin ziren industriaren iraultzan burgesen artean margoztuak baino merkeagoak zirelako. Horregatik pintura eta argazkigintzaren artean gatazka sortzen du teknika hau. Margolari batzuk argazkigintza erabiltzen dute laguntzeko obrak sortzen. Daguerre fotografia korronte bat sortzen du;piktorialismoa,hau, pintura imitatu nahi du.“Cliché verre” izeneko argazkia inprimatzen da grabatu bat balitz bezala eta eskuz egiten da. Pintura argazkigintzaren eragina eukiko du, enkuadretan eta formatoetan pintura errealistan edo tono griseekin margozterakoan.
Frantzia Errealismoa
Mugimendu piktoriko bat da Frantzian sortua XIX.mendearen erdialdean. Behe mailarekin eta ezkerreko mugimendu politikoekin zeukaten konpromisoa, margolari piktoriko errealisten sentsibilitate soziala eta ideologikoa markatu zuten.
Gustave Courbet
XIX.mendeko errealismoak, konnotazioa zehatza eskeintzen dizkigu, Courbetek hasi eta definitu zuena 1848 eta 1850.urteen artean. Oso konprometituta zegoen politikoki, exilioan hil egin zen. Konbentzionalei uko egin eta Caravaggio eta Velazquez-en mireslea zen. Kolore ilunak eta marroiak erabiliko ditu Velazquez bezala.Bere obrak garaian, eskandaloak sortzen zituzten perfekzio idealak eta edertasuna ez zituztelako idealisatzen, baina beste pintura bat egin nahi zuenean aurrera ateratzen zuen batez ere bere naturalismoa aurkeztu zuen bere biluzietan. Eguneroko gaiak tratatzen ditu eta printzelarekin erabiltzen duen teknika zorrotza da. Lehenengo inpresionistak inspiratu zituen.“Si quereis ver diosas, mostradmelas”
Honoré Daumier (expresibitatearen errealitatea)
(1808-1879) Errealitatea zen bezala erakusten zuen, baina erromantisizmo berantiarrari loluta zegoen.Ohiturazko gaiak eta kritikak lantzen zituen eta boterearen opresioa bere lanetan ikus dezakegu. Irudi, forma eta kolore akademisiztaren kontra zegoen, errealitateari fidela ez izatea bultzatu zuen Daumierrek. Sarkastikoki irudikatzen zituen aurpegiak, inpresionistetan eta expresionistetan influentzia euki zuen.EL VAGON DE TERCERA obran kolore subjetiboak eta figura deormatuak daude. Margolaria eta eskultorea zen (Ratapoil eskultura) baina karikaturagilea egin zen baita, Felipe Luis I.aren karikaturak egiteagatik kartzelan 6 hilabetez egon zen.
Millet eta Errealismo rurala (1814-1875)
Barbizoneko eskolakoa zen Millet, bere pintura lasaiagoa, estatikoa eta errealitate rurala erakusten digu. El hombre del azadón edo Campesino cribando trigo obrak garrantzitsuak izan ziren. Ohiturzko gaiak ikutu zituen erretratuetan baita ere. (Maidemoiselle Ono). Ez zaizkio gustatzen irudien teatraltasuna horregatik sinpletasuna sortzen du, sozietatea kritikatzen du baita. (Las espigadoras, El aventador, El sembrador eta El Angelus pinturak).
Jose De Madrazo y Agudo(1781-1859)
Jose de Madrazo margolari eta grabatzailea izan zen, barrokotik neoklasikora eboluzionatu zuen. Urte romanikoetan erretratu asko egiten zituen, hauek nobleen, eta artisteen aurpegiak zituzten Canova eskultorea bezala. Artean influentzia asko euki zuen Espainian. Korronte neoklasiko berri bat hasi zuen haren gaiak patriotikoak ziren. Madrileko Prado Museoa berrantolatu zuen
Federico De Madrazo y Kuntz (1815-1894)
Federico, semea zen. Romaniko ziren erretratuetan espezializatu egin zen. Parisen ikasi zuen eta han erretratu frantsesaren teknikak hartu zituen. Erroman bi urtez egon hoztean Madrilera bueltatu zen eta han Isabel.IIaren argazki margolaria izan zen. Padroko Museoaren eta San Fernandoko arte ederren akademiaren zuzendaria izan zen. Batez ere aristokraziaren munduaren eta kulturaren erretratuak margoztu zituen.
Mariano Fortuny y Madrazo
Mariano Fortuny margolaria, grabagilea, argazkilaria, textileko eta modazko diseinatzailea eta eszenografoa izan zen. Frantzian formatu zen eta Venezian bizi izan zuen, han museo monografiko bat dauka dedikatuta. Londresen margolari bezala ezagutzera eman zen, emakumeen erretratuetan eta ikuspegi venezianoetan espezializatu egin zen, grabatua, eskultura eta jantzien eta alfonbren disenua landu zituen baita ere. Eszenografiaren alderdian, efektu bisualetan eta luminikoetan aurrera egin zuen hauek hobetzeko, konkretuki Fortuny deitutako kupula.Esfera baten laurdena da eta zeruaren sentzasoa ematen digu, eszenak aire librean badira. Bere sorkuntzak oso garrantzitsuak dira modaren munduarentzat. Oihalen tintadoan eta testuran innobatu zuen antzinotasuna emateko.
Arkitektura
Populazio igoerak eta herrietatik hirirako bideak hiri industrialak jendez gainezka betetzen ziren. Plan Haussmann,Paris eta Plan Cerda, Bartzelonan.
Beira eta Metalezko arkitektura
XIX.mendearen hasieratik burdina erabiltzen da merkea delako, mendearen erdialdean erakusketa unibertsalak, merkatuak… zirela eta. artistek eta ingenieroek haien arteko kontran zeuden.Paris, Londresen eta Bartzelonan zeuden erakusketetan; aurrerapen industrialak, artistikoak eta ekonomikoak ikusi zenituzke. Londreseko beira Jauregia 1851. Parisko makina biltegia 1889, Eiffel dorrea. Madril, Atocha eta Beirazko Jauregia.
Chicagoko eskola
XIX.mendearen amaiera eta XX.menearen hasieran Chicagon aurkeztu zen estilo arkitektonikoari deritzo. Material eta teknika berriak erabili ziren, lehenengo etxe orratzak sortu ziren baita. 1871an sute bat egon zen eta dena galdu egin zen, orduan egurra erabiltzeari utzi zioten eta beste material batzuk hartu zituten. Egitura metalikoak eta igogailuak lagundu zuten.
William Le Baron Jenney
William Le Baron Jenney arkitektoa, eskolaren buru izan zen eta lehen etxe-orratz a eraiki zuen. Kanpoko horma estruktura metalagatik ordezkatu zuen.
Louis Sullivan eta Dankmar Adler
“La forma sigue la funcion” esaldia esan zuen.