cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Cléry-sur-Somme
Cléry-sur-Somme Frantziako udalerria da, Somme departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Bazincourt-sur-Epte
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 15 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 6 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
Cléry-sur-Somme
Biztanleria
2007an Cléry-sur-Somme udalerrian erroldatutako biztanleak 531 ziren. Familiak 206 ziren, horien artean 56 pertsona bakarrekoak ziren (24 bakarrik bizi ziren gizonak eta 32 bakarrik bizi ziren emakumeak), 63 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 75 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Bazincourt-sur-Epte
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 margolaria, 1 zurgina eta 2 argiketariak.
Cléry-sur-Somme
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Bazincourt-sur-Epte
Ekonomia jarduerak
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra arropa denda bat zen.
Cléry-sur-Somme
Biztanleria
Erroldatutako biztanleak
Bazincourt-sur-Epte
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Bazincourt-sur-Epte udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Cléry-sur-Somme
Etxebizitza
2007an 252 etxebizitza zeuden, 216 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 13 bigarren erresidentzia ziren eta 23 hutsik zeuden. 244 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 216 etxebizitza nagusietatik 178 bere jabearen bizilekua ziren, 29 alokairuan okupaturik zeuden eta 9 doan lagata zeuden; 5 etxek bi gela zituzten, 27 etxek hiru zituzten, 60 etxek lau zituzten eta 124 etxek bost zituzten. 163 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 92 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 102 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 331 ziren, horien artean 237 aktiboak ziren eta 94 inaktiboak ziren. 237 pertsona aktiboetatik 207 lanean zeuden (120 gizon eta 87 emakume) eta 30 langabezian zeuden (13 gizon eta 17 emakume). 94 pertsona inaktiboetatik 38 erretiraturik zeuden, 24 ikasten zeuden eta 32 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Cléry-sur-Somme udalerrian 222 unitate fiskal zeuden, 564,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.684 euro zen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Doneztebe eliza (Gorraitz)
Eraikina
2001ko ekainaren 11n parrokiaren eraikuntza lanak burutzean, ia baselizari atxikiak, idazkirik gabeko bi hilobi topatu ziren, Vianako Printzea Erakundeak Erdi Arokoak zirela datatu zuen.
Garraioa
Eskualdeko Hiri Garraioak 2 linea ditu:
Chauffour-lès-Bailly
Chauffour-lès-Bailly Frantziako udalerria da Aube departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Chauffour-lès-Bailly udalerrian erroldatutako biztanleak 111 ziren. Familiak 46 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 23 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 15 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 54 etxebizitza zeuden, 47 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 7 bigarren erresidentzia ziren eta 1 hutsik zegoen. Etxebizitza guzti hauek 54etxeak ziren. 47 etxebizitza nagusietatik 42 bere jabearen bizilekua ziren, 2 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 7 etxek hiru zituzten, 16 etxek lau zituzten eta 22 etxek bost zituzten. 33 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 16 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 25 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Estrusio (argipena)
Estrusio hitzak adiera zenbait ditu:
Chauffour-lès-Bailly
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 69 ziren, horien artean 50 aktiboak ziren eta 19 inaktiboak ziren. 50 pertsona aktiboetatik 46 lanean zeuden (28 gizon eta 18 emakume) eta 4 langabezian zeuden (3 gizon eta 1 emakume). 19 pertsona inaktiboetatik 9 erretiraturik zeuden, 4 ikasten zeuden eta 6 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Chauffour-lès-Bailly udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Badafòu d'Ans
Badafòu d'Ans Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Dordoina departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Badefols-d'Ans udalerrian erroldatutako biztanleak 464 ziren. Familiak 204 ziren, horien artean 64 pertsona bakarrekoak ziren (36 bakarrik bizi ziren gizonak eta 28 bakarrik bizi ziren emakumeak), 80 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 52 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 305 etxebizitza zeuden, 211 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 90 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. 294 etxeak ziren eta 10 apartamentuak ziren. 211 etxebizitza nagusietatik 164 bere jabearen bizilekua ziren, 40 alokairuan okupaturik zeuden eta 7 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 18 etxek bi zituzten, 45 etxek hiru zituzten, 60 etxek lau zituzten eta 87 etxek bost zituzten. 185 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 133 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 54 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 295 ziren, horien artean 216 aktiboak ziren eta 79 inaktiboak ziren. 216 pertsona aktiboetatik 189 lanean zeuden (105 gizon eta 84 emakume) eta 27 langabezian zeuden (15 gizon eta 12 emakume). 79 pertsona inaktiboetatik 32 erretiraturik zeuden, 16 ikasten zeuden eta 31 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Badefols-d'Ans udalerrian 214 unitate fiskal zeuden, 437 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.455 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 27 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 6 eraikuntza enpresak ziren, 7 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 6 zerbitzu enpresak ziren eta 2 administrazio publikoko enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 10 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 2 igeltseroak, 1 margolaria, 2 zurginak, 1 iturgina eta 2 jatetxeak.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen eta 1 arropa denda zen.
2000. urtean Badefols-d'Ans udalerrian 38 nekazaritza-ustiategi zeuden, 900 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
José Antonio Labordeta
José Antonio Labordeta Subías (Zaragoza, 1935eko martxoaren 10a - Zaragoza, 2010eko irailaren 19a) poeta, abeslari, irakasle, idazle eta politikari aragoiarra zen, Chunta Aragonesista (CHA) alderdiko kidea zen eta 2000 eta 2004an diputatu izendatu zuten.
Biografia
José Antonio Miguel Labordetaren eta Sara Subíasen semea izan zen eta Miguel Labordeta poetaren anaia. 1963ko irailaren 29an, Agustín Muñoz Grandes jeneralaren iloba zen Juana de Grandesekin ezkondu zen. Hiru alaba izan zituzten: Angela, Ana eta Paula eta bi iloba.
Zaragozako Colegio Aleman izan zen bere lehen ikastetxea eta, Batxilergoa bukatu ondoren, Zuzenbide ikasketak hasi zituen, azkenean, Filosofian lizentziatu bazen ere Zaragozako unibertsitatean, 2010ean, Doctor Honoris Causa egin zutelarik.
1964an, Ertainetarako oposaketak gainditu zituen, Geografia, Historia eta Arteko irakasle bihurtuz eta Terueleko Ibañez Martin Batxilergoko Institutu Nazionalean irakatsi zuen hurrengo 6 urteetan. San Pablo ikastetxean ere aritu zen eta Joaquín Carbonell, Federico Jiménez Losantos, Federico Trillo eta Manuel Pizarro bere ikasle izan ziren.
1970ean, Zaragozara itzuli zen eta zuzendari eta historiako irakasle izan zen El Buen Pastor ikastetxean. Zaragozako Alto Carabinaseko Ramón Pignatelli Batxilergoko institutuan era lan egin zuen. 1972an, Andalán aldizkari kulturala Teruelen ezagutu zuen Eloy Fernández Clementerekin batera.
1976an, Aragoiko Alderdi Sozilistaren sorreran hartu zuen parte eta, geroxeago, Ezker Batuarekin aurkeztu zen Senatura. Chunta Aragonesistako (CHA) kide izanik, Legebiltzarrerako diputatu egin zuten 2000n eta hantxe egon zen 2008ra arte. 1977an, Langile Komisioetan afiliatu zen ..
Gerrari ez lemaren defendatzaile sutsua eta Ebroko uraldatzearen aurkari amorratua beti izan zuen nortasun berezia Hemizikloan. Alderdi Popularreko diputatuekin aurrez aurreko pare bat izan zituen. Batean ospetsu egin zuen esaera esan zuen:
Inoiz esan zuen esaera hura bere hilobian jarriko zutela, epitafio bezala. Irakeko gerraz aritu omen zen egun hartan diskutitzen eta entzuten ari zenak haserrarazi zuen:
Eta ez ziotenez hitz egiten uzten, haserretu eta esaera xelebrea bota zien.
2010eko irailaren 19an hil zen Miguel Servet ospitalean, Zaragozan, 75 urte zituenean. 2006an diagnostikatu zioten prostata minbizia eta honek bere bizitzako azken hilabeteak etxeko ohean etzanda egotera behartu zuen.
2010eko irailaren 6an egin zuen azken jendaurreko ekintza, Carme Chacón defentsa ministroak eta Ángel Gabilondo hezkuntzakoak etxera joan zitzaizkionean Alfontso X.a Jakitunaren Ordena eta Lanaren Urrezko domina emateko. Gobernuak esleitu zion errekonozimendu hori, jakinduria, grina, sineskerak eta askatasun eta herriaren alde egiteagatik
Olerkia
Bere ospea abeslari edo diputatu bezala bazuen ere, Labordeta idazle aparte zen, aita zen bezala (Katedratikoa latinen eta antzinako poesia klasikoan zaletua) edo gerra ondorenean olerkigintzan nabarmendu zen anaia Miguel bezala. Berak esan zuen benetako ogigintza idazle izatea zela eta abestiak poema musikatuak besterik ez zirela. Egia da José Antonioren poesiak barneko ahotsa erakusten digula, abestietan baino sakonagoa, azken hauetan alde borrokalaria eta soziala azpimarratzen baitu gehiago. 1959an, lehen poema bilduma argitaratu zuen —musikan murgildu baino askoz ere lehenago— eta hurrengo liburuak atera zituen gerora:
Lehen poesia liburua Sucede el pensamiento kontsidera daiteke, Juan Ramón Jiménezen estilo intelektuala eta 27ko Belaunaldia nahastu nahian, baina Miguel Labordeta anaiaren eragina nabarmena da José Antonioren lanean. Hala ere, gogaitasun eta hutsune esentziala edo César Vallejo eta Paul Verlainen eraginak ere bereizgarri dira bere lanean. Eloy Fernández Clementeren hitzetan,
Labordetaren ibilbide poetikoaren lanik erabakiorrena Cantar y Callar izan zen; 1967rako argitaratua izateko prest zegoen, baina ez zen 4 urte gero arte agertuko. Antonio Pérez Lasherasen arabera,
Azken poemarioa, Monegros, tonu ezberdinean dago idatzita eta ironiaz eta isekaz beterik agertzen zaigu aragonesismoan intziditzen duelarik, Labordetaren poesian konstante bat dena. José Antonio Labordetaren erreflexioak Monegroseko basamortura eramaten gaitu, iraupen urriko estanpa poetiko eta bertso motzetan hango biztanleak denbora lerroan paralizaturik ikusten dituelarik.
2011n, Eclipsados zaragozar editorialak Setenta y cinco veces uno argitaratu zuen, Labordetaren poesia osoa 2 tomotan. Lehenengoa ''La duda del paisaje. Vida y obra de José Antonio Labordeta'' da eta Antonio Pérez Lasherasek eginiko biografia luze bat da. Bigarrena, berriz, ''Setenta y cinco veces uno. Poesía reunida 1945-2010'' da.
Prosa
Era berean, azpimarratzeko lan narratiboa egin zuen, 1971n, Mediometrorekin hasi zelarik (Papeles de Son Armadans aldizkari literarioan).
1974an, narraziozko lehen liburua argitaratu zuen, Cada cual que aprenda su juego, 2 ipuin motzez osatua. 1986an, El comité argitaratu zuen, narrazio motza. 1992an, Mitologías de mamá eleberria etorri zen eta, 2004an, Espainiako gerra ondorenean kokatu zuen Cuentos de San Cayetano ipuin liburua. 2007an agertu zen azken eleberria, En el remolino eta beste ipuin batzuk ere badira, Andalán (bera izan zen sortzaileetako bat) edo Ínsula bezalako aldizkari kulturaletan agertutakoak.
Saiakera munduan, Aragón en la mochila (1983) edo Un país en la mochila (1995) bidaia liburuak hartu zuten ospea, izen bereko telebista programaren gidoiak argitartu zituelarik haietan eta, 2001ean, Con la mochila a cuestas atera zuen.
Miguel anaiaren poesiaren ikerketa eta zabalpenean ere aritu zen, esparru filologikoan eginiko hainbat liburutan. Haietako bat, Javier Delgadorekin batera egin zuen, Recuerdo de Miguel Labordeta (Zaragoza, Diputación Provincial, 1987). Bide berean, César Vallejori ere egin zion kritika literariozko saiakeraren bat.
Memoria liburuak ere idatzi zituen: Con la voz a cuestas (1982), Banderas rotas (2001) edo Memorias de un beduino en el Congreso de los Diputados (2009), Madrilen diputatu izatearen bizipenak kontatuz. Tierra sin mar (1995) autobiografian, ipuin, artikulu eta poemak txertatu zituen. Regular, gracias a Dios (2010) gaixotasun larriak jota zuen, jada.
Editore eta kazetari, Andalán astekariaren sorrera eta garapenean murgildu zen, Francoren diktaduraren aurka eginez eta Aragoiko trantsizioan lagunduz. El Día, Diario 16, El Periódico de Aragón, Público edo El Mundo egunkarietan ere idatzi zuen eta Los amigos contados (1994) eta Historia de Paletonia (2011) artikulu hauen bildumak dira.
Abeslari
1968an hasi zuen karrera musikan Andros II, E. P. albumarekin. Gero Cantar y callar (1971) poesia liburuan argitaratuko zuen. Beste batzuk etorri ziren ondoren:
Abesti ezagunenen artean Canto a la libertad, Aragó, Somos edo Banderas rotas daude, jaioterria hizpide, melankolia nagusi.
Telebista
1990ean, Camilo José Celaren Del Miño al Bidasoa lanaren moldaketan hartu zuen parte TVEn, Dupont eskalearen paperean.
1995 eta 2000 artean, Un país en la mochila saioaren gidoilari eta aurkezle izan zen TVE2 katean. 29 kapituluetan, motxila bizkarrean hartuta, Espainian barneratu zen, herrietako alderdi ezezagunenak eta bertako jendeak nola bizi zen aurkeztuz.
Errekonozimenduak
Errekonozimendu honek, edozein lannbide edo zerbitzuan, gizartearentzako egokia eta baliotsua den jokabidea saritu eta nabarmendu nahi du.
Hélène Carrère d'Encausse
Hélène Carrère d'Encausse, jaiotzaz Hélène Zourabichvili (Paris, Frantzia, 1929ko uztailaren 6a - ibidem, 2023ko abuztuaren 5a) historialaria, politologoa, irakaslea eta ikertzailea izan zen. Sobietar Batasuna aztertu du batik bat bere liburuetan.
Frantses Akademiako kide izan zen 1990etik. 2023an Gizarte Zientzietako Asturiasko Printzesa Saria izan zen.
Biografia
Parisen jaio zen 1929ko uztailaren 6an, familia aristokratiko batean. Aita georgiarra zen, eta ama errusiar-alemaniarra. Bere jatorrizko izena Hélène Zourabichvili da, baina Carrère d'Encausse bihurtu zen, ezkondu ondoren. Familia emigratzaile batean hazi zen, arbaso aristokratekin. Inguru hartan historia, literatura eta errusiar hizkuntzak landu zituen, baina gero nazionalitate frantsesa aukeratu zuen.
Zientzia Politikoetan lizentziaduna da, Parisko Ikasketa Politikoen Institutuan (ΛPo), 1952tik. 1963an, Historia doktoratu zen, Asiako erdialdeko iraultzari buruzko tesi batekin, eta 1976an, Letrak eta Humanitateak, boltxebikeei eta nazioari buruzko lan batekin. Paris 1 Unibertsitatean Historiako Doktoretza egin ondoren, 1969an irakasle eta ikertzaile gisa hasi zen ΛPo lanean. Han, Nazioarteko Ikerketen Zentroko Sobietar Ikasketen saila zuzendu zuen eta bere ibilbidearen zati handi bat garatu zuen. Gainera, irakaslea izan zen Brujasko Europako Ikastetxean eta bisitaria Frantziatik kanpoko zenbait unibertsitatetan.
Lan ibilbidea
Historialaria den aldetik, Carrère d'Encausse nazioarteko erreferentzia da Eslaviako azterketetan, Sobietar Batasunean (SESB) eta Errusian espezialista eta Erdialdeko Asian aditua. L'Empire éclaté (1978) argitaratu izana mugarria izan zen bere ibilbidean; izan ere, hamar urte baino gehiago lehenago, SESB desegingo zela iragarri zuen. Aujourd'hui (Frantzia, 1978) saria jaso zuen, eta adituek Sobietar Batasunaren historiari egindako ekarpen berritzaileenetakotzat jotzen dute.
Frantses Akademiak hizkuntza inklusiboaren eta erakundean sartzeko genero kuotaren kontra agertu da. Hain zuzen, Des siècles d'immortalité: L'Académie française, 1635– … (2011) autoreak aurkeztu zuen Mario Vargas Llosaren hautagaitza, joan den otsailaren 9an akademiara sartu zena. Peruko Nobel sartzeak ez zuen polemikarik izan. Alde batetik, lan bakar bat frantsesez argitaratu gabe erakundean sartzen lehena zen. Baina Carrère d'Encaussek argudiatu zuen “Vargas Llosak idazle frantses askok baino gehiago lagundu diola Frantziako kulturari”. Peruarraren jarrera ideologikoek ere errezeloak piztu zituzten, eta idazkariak erantzun zien: ''“Ez gara Sobietar Batasuna. Ez da beharrezkoa doktrina bat izatea”.''
Esparru politikoan, Frantziako Errepublikak Batasuneko kide izan zen, kontserbadorea, eta 1994an Europako Parlamentuko diputatu hautatu zuten. Besteak beste, Errusiarekiko harremanetarako ordezkaritzetan (1997 arte) eta UEko eta Errusiako Lankidetzarako Parlamentuko Batzordean (1997-1999) parte hartu zuen. Eurodiputatu izan zen 1999ra arte, Kanpo Arazoetarako, Segurtasunerako eta Defentsa Politikarako Batzordeko lehendakariordea izan zen. Gainera, Frantziako Gobernuko Artxibo Diplomatikoen Batzordeko burua izan zen.
Hogeita hamar bat titulu baino gehiago idatzi ditu, besteak beste, La Russie inachevée (Frantzia, 2000; Errusia amaitu gabe, 2001eko Espainiako edizioan), Nouveau Cercle Interallié saria (Frantzia, 2000), eta Six années qui ont changé le monde 1985-1991 (Frantzia, 2015; Sei urte hotz, Espainiako gerraren amaiera)
Rodolfo II.a Germaniako Erromatar Inperio Santukoa
Rodolfo II.a (Viena, 1552ko uztailaren 18a - Praga, 1612ko urtarrilaren 20a) Germaniako Erromatar Inperio Santuko enperadorea izan zen 1576-1612 bitartean, Hungaria eta Kroaziako erregea (Rodolfo I.a izenarekin, 1572-1608), Bohemiako erregea (1575-1611) eta Austriako artxidukea (1576–1608).
Biografia
Rodolfo II.a ospetsu egin zen magia, alkimia, mistizismoa, eta bestelako bitxikeriei buruzko eskuizkribu eta liburu arraroen bilduma ikaragarria zuelako; besteak beste, Roger Baconenak berarenak. Ez zituen, ordea, zientziak baztertzen, eta, esaterako, Galileo Galileiren Sidereus Nunciusen ale bat jasotzen lehenetakoa izan zen.
Bere entretenimendu eta nabarmenkeria bitxietan erabat murgilduta zela, bere begikoek eta familiako beste kideek menderatu zuten, eta altxortegia poliki-poliki murriztuz joan zen.
Rodolfo I.a Hungariakoa
1572an koroatu zuten Hungariako errege, eta otomandarren aurka eta noblezia hungariarraren parte handi baten alde jokatu zuen, eta Ferenc Nádasdy eta Nicolás Pálffy baroiak izan zituen inguruan. Turkiarren esku zeuden hainbat eta hainbat gotorleku hungariar berreskuratu zituzten.
Rodolfo, Germaniako enperadore eta Hamabost Urteetako Gerra
1570ean sinatutako Speyerko Itunaren ondoren, erresuma hungariarra hiru partetan banandua zegoen: mendebaldea, Habsburgotarren mende; erdialdea, turkoen mende; eta ekialdea, hungariarren printzerri transilvaniarra moldea zuena. Helburua, erreinua batzea zen; batetik, noblezia hungariarrak printze transilvaniarrarekin egin nahi zuen; bestetik, germaniarrek Habsburgotarrekin egin nahi zuten.
Rodolfok Transilvaniako printzerrian krisialdi bati aurre egin behar izan zion. Krisialdi horri Otomandar Inperioarekin zituen tirabirak gehituta, Hamabost Urteetako Gerra (1591-1606) izan zen ondorioa. 1606ko udazkenean, bake-hitzarmena sinatu zuen, eta hitzarmen horretan Transilvaniaren independentzia onartzen segitzen zuen.
Mezenasgoa
Arteak asko babestu zituen; gortean hartu zituen Giuseppe Arcimboldo eta Bartholomeus Spranger margolariak. Zientziak ere babestu zituen, bai esperimentalak (astronomia, botanika edo matematikak) eta bai espekulatzaileak (alkimia, astrologia edo magia). Haren agintaldian izendatu zituzten matematikari inperial Tycho Brahe daniarra eta Johannes Kepler alemaniarra.
Beuxes
Beuxes Frantziako udalerri bat da, Vienne departamenduan dagoena, Akitania Berria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Beuxes udalerrian erroldatutako biztanleak 504 ziren. Familiak 200 ziren, horien artean 50 pertsona bakarrekoak ziren (17 bakarrik bizi ziren gizonak eta 33 bakarrik bizi ziren emakumeak), 58 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 75 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 17 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 228 etxebizitza zeuden, 199 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 5 bigarren erresidentzia ziren eta 24 hutsik zeuden. 204 etxeak ziren eta 22 apartamentuak ziren. 199 etxebizitza nagusietatik 131 bere jabearen bizilekua ziren, 65 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 10 etxek bi zituzten, 26 etxek hiru zituzten, 58 etxek lau zituzten eta 104 etxek bost zituzten. 145 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 87 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 96 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 309 ziren, horien artean 233 aktiboak ziren eta 76 inaktiboak ziren. 233 pertsona aktiboetatik 218 lanean zeuden (119 gizon eta 99 emakume) eta 14 langabezian zeuden (6 gizon eta 8 emakume). 76 pertsona inaktiboetatik 28 erretiraturik zeuden, 19 ikasten zeuden eta 29 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Beuxes udalerrian 184 unitate fiskal zeuden, 476 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.931 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 19 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 7 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
Computer Graphics Metafile
CGM (Computer Graphic Metafile) irudiak adierazteko fitxategi formatua da Formatu bektoriala da baina bitmapeko elementuekin ere lan egin dezake. Malgutasuna izateko, aplikazio bakoitzak bere CGM fitxategien estruktura asmatzea baimendu zen, eta horregatik bateragarritasun arazoak izaten du.
Beuxes
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 okindegi zen eta 1 arropa denda zen.
2000. urtean Beuxes udalerrian 11 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Chevrier
Chevrier Frantziako udalerria da, Savoia Garaia departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Beuxes
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Chevrier
Biztanleria
2007an Chevrier udalerrian erroldatutako biztanleak 356 ziren. Familiak 136 ziren, horien artean 28 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 44 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 56 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 164 etxebizitza zeuden, 138 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 18 bigarren erresidentzia ziren eta 8 hutsik zeuden. 133 etxeak ziren eta 31 apartamentuak ziren. 138 etxebizitza nagusietatik 108 bere jabearen bizilekua ziren, 27 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 5 etxek bi zituzten, 22 etxek hiru zituzten, 37 etxek lau zituzten eta 73 etxek bost zituzten. 132 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 53 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 77 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 240 ziren, horien artean 188 aktiboak ziren eta 52 inaktiboak ziren. 188 pertsona aktiboetatik 180 lanean zeuden (101 gizon eta 79 emakume) eta 8 langabezian zeuden (4 gizon eta 4 emakume). 52 pertsona inaktiboetatik 14 erretiraturik zeuden, 14 ikasten zeuden eta 24 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Chevrier udalerrian 149 unitate fiskal zeuden, 403 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 23.846 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 12 komertzioetatik, 7 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2000. urtean Chevrier udalerrian 9 nekazaritza-ustiategi zeuden, 136 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Melamphaes ebelingi
Melamphaes ebelingi Melamphaes generoko animalia da. Arrainen barruko Melamphaidae familian sailkatzen da.
Labuerda-A Buerda
A Buerda edo Labuerda (izen ofiziala Labuerda-A Buerda, aragoierazkoa A Buerda, gaztelaniazkoa Labuerda) Huescako Sobrarbe eskualdean dagoen udalerria da.
177 biztanle zituen 2007an.
Ardoyne
Ardoyne, 'Ard Eoin', Ipar Irlandako Belfast hiriko auzo bat da. Auzotar gehienak langile mailakoak eta irlandar errepublikarrak dira.
Ipar Irlandako gatazkan zehar auzoak ospea bereganatu zuen, bertan jazotako hainbat gertakari eta istilu ugariren ondorioz.
Urtero, auzoan, Ard Eoin Fleadh Cheoil (Ardoyne Music Festival) izeneko musika eta ekitaldi jaialdia ospatzen da.
Lavičky
Lavičky Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 545 biztanle ditu eta 5,73 kilometro koadroko azalera. Žďár nad Sázavouko barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1542 urtean egin zen.
Pointel
Biztanleria
2007an Pointel udalerrian erroldatutako biztanleak 384 ziren. Familiak 118 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 33 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 57 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 125 etxebizitza zeuden, 117 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 6 bigarren erresidentzia ziren eta 2 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 123etxeak ziren. 117 etxebizitza nagusietatik 95 bere jabearen bizilekua ziren, 20 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek gela bat zuen, 8 etxek bi zituzten, 9 etxek hiru zituzten, 38 etxek lau zituzten eta 60 etxek bost zituzten. 87 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 47 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 60 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Pointel udalerrian 114 unitate fiskal zeuden, 310 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.249 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 14 komertzioetatik, 6 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 3 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren eta 3 finantziazio enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 margolaria, 1 zurgina, 1 iturgina eta 1 aldi baterako lan enpresa.
2000. urtean Pointel udalerrian 18 nekazaritza-ustiategi zeuden, 750 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Gorbeialdeko Eskualdeko Garraioa
Eskualdeko Garraioak Gorbeialdeko kuadrillan 4 linea ditu, guztira 155 kilometro luze eta 57 geltoki.
2019ko uztailaren 1ean inauguratu zen, sareko linea gehienekin batera.
Historia
Eskualdeko Garraioko eta lineak 2019ko uztailaren 1ean inauguratu zen, Aiaraldea, Añana, Errioxa, Mendialdea eta Trebiñu kuadrillen lineetarekin.
Txartelak
Hiru tarifa mota daude:
Prezioak
Prezioak Eskualdeko Garraioa sarekoak dira. Bidaiaren prezioa 2,50 €-koa da, baina BAT txartela dutenek 1,70 € ordaintzen dituzte, eta BAT Berezi dutenek 1,30 € besterik ez. Gainera, familia ugariek % 20ko edo % 50eko deskontua dute txartelaren prezioan. Bestalde, 6 urtetik beherako haurrak eta ikusmen-, adimen-, zentzumen- edo adimen-desgaitasuna edo mugikortasun murriztua duten pertsonen laguntzaileak doan sar daitezke sarean, baldin eta baldintza horiek betetzen dituztela egiaztatzen badute.
Five Points (Ipar Carolina)
Five Points Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Hoke konderrian dago, Ipar Carolina estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Laluenga
Laluenga (gaztelaniaz eta ofizialki Laluenga eta aragoieraz A Luenga) Huescako Somontano de Barbastro eskualdean dagoen udalerria da.
234 biztanle zituen 2007an.
Pisa tetraodon
Pisa tetraodon Brachyura azpiordenako krustazeo dekapodoa da, Epialtidae familiakoa. Ipar-ekialdeko Ozeano Atlantikoko kostaldeetan eta Mediterraneokoetan bizi da.
Wesselburenerkoog
Wesselburenerkoog Alemaniako udalerria da. estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Trachelyopterichthys taeniatus
Trachelyopterichthys taeniatus Trachelyopterichthys generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Auchenipteridae familian.
Lavičné
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1391 urtean egin zen.
Chaudun
Chaudun Frantziako udalerri bat da Aisne departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an udalerrian erroldatutako biztanleak 263 ziren. Familiak 84 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 12 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 48 seme-alabarik gabeko bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 98 etxebizitza zeuden, 89 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 4 bigarren erresidentzia ziren eta 5 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 98etxeak ziren. 89 etxebizitza nagusietatik 75 bere jabearen bizilekua ziren, 13 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 7 etxek hitu gela zituzten, 18 etxek lau zituzten eta 64 etxek bost zituzten. 67 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 38 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 46 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Aulopus bajacali
Aulopus bajacali Aulopus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Aulopidae familian.
Chaudun
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 172 ziren, horien artean 127 aktiboak ziren eta 45 inaktiboak ziren. 127 pertsona aktiboetatik 117 lanean zeuden (68 gizon eta 49 emakume) eta 9 langabezian zeuden (2 gizon eta 7 emakume). 45 pertsona inaktiboetatik 14 erretiraturik zeuden, 13 ikasten zeuden eta 18 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Chaudun udalerrian 88 unitate fiskal zeuden, 270 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.958 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 2 administrazio publikoko enpresak ziren.
2000. urtean Chaudun udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.045 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Allen uroilo
Allen uroiloa (Porphyrio alleni) Porphyrio generoko animalia da. Hegaztien barruko Rallidae familian sailkatua dago.
Gerbillus mauritaniae
Gerbillus mauritaniae Gerbillus generoko animalia da. Karraskarien barruko Gerbillinae azpifamilia eta Muridae familian sailkatuta dago.
Saint-Martin-sous-Vigouroux
Saint-Martin-sous-Vigouroux Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Cantal departamenduan dago, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Martin-sous-Vigouroux udalerrian erroldatutako biztanleak 266 ziren. Familiak 114 ziren, horien artean 40 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 24 bakarrik bizi ziren emakumeak), 31 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 35 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 182 etxebizitza zeuden, 117 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 60 bigarren erresidentzia ziren eta 5 hutsik zeuden. 171 etxeak ziren eta 10 apartamentuak ziren. 117 etxebizitza nagusietatik 100 bere jabearen bizilekua ziren, 14 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 3 etxek bi zituzten, 24 etxek hiru zituzten, 28 etxek lau zituzten eta 62 etxek bost zituzten. 73 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 56 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 33 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 131 ziren, horien artean 97 aktiboak ziren eta 34 inaktiboak ziren. 97 pertsona aktiboetatik 90 lanean zeuden (54 gizon eta 36 emakume) eta 7 langabezian zeuden (7 emakume eta 7 emakume). 34 pertsona inaktiboetatik 17 erretiraturik zeuden, 10 ikasten zeuden eta 7 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Martin-sous-Vigouroux udalerrian 103 unitate fiskal zeuden, 239 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 12.089 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren eta 1 higiezinen enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 iturgina zen eta 1 jatetxe.
2000. urtean Saint-Martin-sous-Vigouroux udalerrian 28 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.800 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Saint-Trinit
Saint-Trinit Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Vaucluse departamenduan dago, Proventza-Alpeak-Kosta Urdina eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Trinit udalerrian erroldatutako biztanleak 121 ziren. Familiak 55 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 27 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 8 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 112 etxebizitza zeuden, 61 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 50 bigarren erresidentzia ziren eta 1 hutsik zegoen. 104 etxeak ziren eta 7 apartamentuak ziren. 61 etxebizitza nagusietatik 45 bere jabearen bizilekua ziren, 14 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 14 etxek hiru zituzten, 18 etxek lau zituzten eta 27 etxek bost zituzten. 40 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 26 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 30 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 74 ziren, horien artean 43 aktiboak ziren eta 31 inaktiboak ziren. 43 pertsona aktiboetatik 40 lanean zeuden (20 gizon eta 20 emakume) eta 3 langabezian zeuden (1 gizon eta 2 emakume). 31 pertsona inaktiboetatik 17 erretiraturik zeuden, 2 ikasten zeuden eta 12 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Trinit udalerrian 55 unitate fiskal zeuden, 112 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.452 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 6 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 1 higiezinen enpresa zen.
2000. urtean Saint-Trinit udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Melamphaes eulepis
Melamphaes eulepis Melamphaes generoko animalia da. Arrainen barruko Melamphaidae familian sailkatzen da.
LIFE programa
LIFE programa Europar Batasunak ingurumenaren aldeko proiektuak finantzatzeko darabilen tresna da, 1992an sortua. Helburu orokor hau du: Europar Batasunak ingurumen arloan dituen politika eta legeak gauzatzen, eguneratzen eta garatzen laguntzea. Horretarako, Europako balio erantsia duten proiektu pilotuak edo proiektu erakusgarriak finantzatzen laguntzen du.
Europar Batasuneko kide diren Estatuetako, kide izateko hautagai diren Estatuetako, eta Europar Batasunak mugakide dituen herrialdeetako proiektuak finantzatzen ditu.
Euskal Herrian ere hainbat proiektu finantzatzen lagundu du, hala nola Araban ur ipurtatsa babestekoa, Aiako Harriaren natura parkean pagadi azidofiloak eta harizti galaikoportugesak kontserbatu eta lehengoratzekoa, eta Nafarroan ur ipurtatsa babestekoa.
Windows Metafile
WMF edo Windows MetaFile irudiak adierazteko fitxategi formatua da. Microsoft-ek bereziki Windows-erako asmatu zuen formatua da. Fitxategietan gordetzen dena ez dira irudiak berez, baizik eta berauek eraikitzen dituzten aginduak, eta horrela leku gutxiago behar du.
Printzipioz, Windows-eko leiho batean marrazten den edozein gauza, WMF fitxategi batean gorde daiteke (grafiko linealak, bitmap-ak zein testua). Aplikazio askok erabiltzen du, erabiltzeko oso erraza delako.
The Crown And The Ring
The Crown And The Ring (euskaraz Koroa Eta Eraztuna) Manowar estatubatuar heavy metal musika taldearen abesti bat da. 1988an Kings of Metal diskoaren barnean merkaturatu zuten.
Abesti honen lehenbiziko estudio grabaketa katedral batean ehun gizonezko ahotsez osatutako abesbatza batek eta organoz lagundurik burutu zen.
Láz (Třebíčeko barrutia)
Láz Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 284 biztanle ditu eta 4,67 kilometro koadroko azalera. Třebíčeko barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1373 urtean egin zen.
Alexander Callens
Alexander Martín Marquinho Callens Asín (Callao, Peru, 1992ko maiatzaren 4a-) futbol jokalari perutarra da.
Ibilbidea
Sport Boysen hasi zen jokatzen eta 2011 urtean Real Sociedadek sinatu zuen. Sansen jokatu du atzelari postuan. 2014ko abenduan lehen taldean egin zuen debuta, Real Oviedoren aurka errege kopan. 2015ean behin betiko baja izan zen.
Dunoon
, 'Dùn Omhain', Eskoziako udalerri bat da, Argyll eta Bute konderrian.
Gerbillus mesopotamiae
Gerbillus mesopotamiae Gerbillus generoko animalia da. Karraskarien barruko Gerbillinae azpifamilia eta Muridae familian sailkatuta dago.
Gastrotheca ochoai
Gastrotheca ochoai Gastrotheca generoko animalia da. Anfibioen barruko Hemiphractidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Banaketa uniforme diskretu
Probabilitate teorian eta estatistikan, banaketa uniforme diskretua zorizko aldagai batek hartzen dituen n balio posibleei probabilitate berdina esleitzen dien probabilitate banaketa da. Horrela, hau da banaketa uniforme diskretuari dagokion probabilitate funtzioa:
Adibidez, dado bateko puntu kopurua banaketa uniforme diskretu bati jarraiki banatzen da, non n=6:
Star Trek: First Contact
Star Trek: First Contact (euskaraz Star Trek: Lehen Kontaktua ) 1996ko Jonathan Frakes estatubatuar zinema zuzendariak zuzenduako zientzia-fikziozko filma bat da. Gene Roddenberry gidoigile eta ekoizlearen Star Trek telesailean oinarritua dago, eta Star Trek: The Next Generation telesaileko aktoreek antzeztu zuten. Patrick Stewart, Jonathan Frakes, Brent Spiner, LeVar Burton, Michael Dorn, Gates McFadden, Marina Sirtis, Alfre Woodard, James Cromwell eta Alice Krige aktoreek antzeztu zuten.
Film saileko zortzigarren filma izan zen, Star Trek: The Motion Picture (1979), Star Trek II: The Wrath of Khan (1982), Star Trek III: The Search for Spock (1984) eta Star Trek IV: The Voyage Home (1986), Star Trek V: The Final Frontier (1989), Star Trek VI: The Undiscovered Country (1991) eta Star Trek: Generations (1994), ondoren jarraipen hauek izan zituen: Star Trek: Insurrection (1998), Star Trek: Nemesis (2002), Star Trek (2009), Star Trek Into Darkness (2013) eta Star Trek Beyond (2016).
Argumentua
USS-Enterprise ontzia espazioa arakatzen ari den unean Borg Kubo bat Lurreruntz doalako albistea jasoko du. Espazio Armadako Goi Agintaritzak Picardi (Patrick Stewart) Eremu Neutralera joan daitezela aginduko diote, erromularrak larrialdi egoera hau aprobetxatu eta Federazioa erasotzeko erabakia hartu ezkero bertan haiei aurre egin diezaien. Baina zinez, Goi Agintaritza Picardekiko mesfidatia da, iraganean Borg kolektibora gehitua izan baitzen. Borgek Lurra erasotu eta Federazioaren Armada jada haiei aurre egiteko gai ez denean Picardek aginduei muzin egin eta Borgtarrei aurre egingo die. Borg Kuboa suntsitua izango da, baina suntsitu aurretik bere zati txiki batek ihes egin eta iraganeko 2063. urtera daraman denbora pasabide bat sortuko du, garai hartan bizi den Zefram Cochrane doktoreak (James Cromwell) gizateriaren kurbatura abiaduran burututako lehenbiziko espazio-bidaia egin ez dezan, eta honebestez gizakien eta aurreneko estralurtar arrazaren (Vulkaniarrak) arteko kontakturik egon ez dadin. Picard eta bere eskifaiak iraganera bidaiatu eta Borgtarren mehatsuari aurre egin beharko diote.
Melamphaes falsidicus
Melamphaes falsidicus Melamphaes generoko animalia da. Arrainen barruko Melamphaidae familian sailkatzen da.
Ongia eta gaizkiaz haratago
Ongia eta gaizkiaz haratago: Etorkizuneko filosofiaren sarrera (alemanez Jenseits von Gut und Böse. Vorspiel einer Philosophie der Zukunft) 1886ean Friedrich Nietzsche alemaniar filosofoak idatzitako idazlan bat da, hain zuzen ere, XIX. mendeko Filosofiaren giltzarrietako bat da.
1886ean idazle berak idazlana argitaratu zuenean, garaiko filosofo eta irakurleek ez zioten jaramon handiegirik egin. Idazleanean, Nietzschek bere ustez haren mendeko pentsalarien moral hutsala zena erasotzen zuen, beren buruak moralistatzat izendatzen zituzten zenbaiten zentzu kritiko eza eta ondare judu-kristau moralarenganako erakusten zuten onarpen pasiboa. Idazlanak Nietzsche helduaro filosofikoaren gai nabarmeneak jorratzen ditu eta jada idazleak Honela mintzatu zen Zaratustra (1883-1885) idazlanean zentzu metaforikoagoan proposatuko ideien garapen modura irakur daiteke.
Egitura
Idazlana zenbatutako 296 atalez eta "Mendi goietatik" izeneko "epoda" batez osatua dago. Atalak bederatzi zatitan banatuak daude:
Carmelo Barrio
Carmelo Barrio Baroja (Gasteiz, Araba, 1960ko uztailaren 16a) IV., V., VI., VII., VIII. eta IX. legegintzaldietako Euskadiko Alderdi Popularreko (PP) eusko legebiltzarkidea da. 1996tik alderdi bereko idazkari nagusia da. Arabako Zanbranako udaleko zinegotzia ere bada.
Zuzenbidean lizentziaturik, abokatua da ogibidez. Eusko Ikaskuntzako, CIREC España-ko eta Gizarte Ekonomiako Fundazio Iberoamerikarreko patronatuko kidea da. Borja Semperren dimisioaren ondoren, txanda hartu zion Euskal Legebiltzarreko PPren eledun lanetan.
Westerdeichstrich
Westerdeichstrich Alemaniako udalerria da. estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Láz (Příbramgo barrutia)
Láz Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 614 biztanle ditu eta 5,153714 kilometro koadroko azalera. Příbramgo barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1143 urtean egin zen.
Porphyrio martinicus
Porphyrio martinicus Porphyrio generoko animalia da. Hegaztien barruko Rallidae familian sailkatua dago.
Encapsulated PostScript
EPS (Encapsulated PostScript) irudiak adierazteko fitxategi formatua da. Formatu honek postcript lengoaia erabiltzen du, eta grafiko bektorialetan oinarritu arren, bitmapak ere erabil ditzake. Letra mota tipografikoez aritzeko egokituta dago, testuari hainbeste aukerak (eskalatu, errotazioak, tonu ezberdinak...) ezartzeko. Fitxategi handiak izaten dira, eta inprimatzeko, inprimagailuak askotan postcript lengoaia ulertu behar du.
Revolver (2005eko filma)
Revolver, 2005eko Guy Ritchie britainiar zinema zuzendariak zuzendutako ekintza film bat da. Gidoia Luc Besson frantziar gidoilariak idatzi zuen. Jason Statham, Ray Liotta, Vincent Pastore, André Benjamin, Mark Strong, Terrence Maynard eta Francesca Annis aktoreek antzeztu zuten.
Itziar Basterrika
Itziar Basterrika Unanue VIII. legegintzaldiko EHAKko eusko legebiltzarkidea izan zen. Irakasle ikasketak eginda, pedagogia-orientatzailea eta irakaslea da.