cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Artizarraren kolonizazioa
Mendi artifizial erraldoia
Flotatzen duten hirien edo atmosfera eraldatzeari alternatiba gisa, mendi artifizial handi bat eraikitzea proposatu da, "Babelgo dorrea" deitua, Artizarraren gainazalean. Atmosferan 50 kilometroraino iritsiko litzateke, non tenperatura eta presio baldintzak Lurraren antzekoak diren. Egitura hau, hondeamakinak eta bulldozer robotiko autonomoak erabiliz eraiki daiteke, Venusen atmosferaren muturreko presio eta tenperaturaren aurka gogortu direnak. Makina robotikoak beroaren eta presioaren aurka babesteko zeramikazko geruza batez estalita egongo lirateke, barneko bero-ponpak, helioz eginak, makinen barruan, barneko zentral nuklear bat hozteko eta barneko elektronika eta hoztutako makinaren motorren eragingailuak funtzionamendu-tenperaturan mantentzeko. Makina hauek, urteetan zehar kanpoko esku-hartzerik gabe funtzionatzeko diseinatuak izan daitezke, Artizarrean mendi erraldoiak eraikitzeko asmoz, Artizarreko zeruetan kolonizazio uharte bezala balio dezaten
Artizarraren orbitan dauden koloniak
Kolonizaziorako beste aukera bat planetatik gertu dagoen espazioaren erabilera izango litzateke, kometa eta asteroideak esplotatzeko eta orbitan harrapatzeko. Artizarrak, gaur egun ilargirik ez duen arren, etorkizun hurbilean, praktikoa izan daiteke gorputz txikiak orbitan jartzea barne planeten inguruan. Artizarra, bereziki ona da honetarako, bere atmosfera lodiaren marruskadurak, gorputz hauen abiadura murriztuko lukeelako. Eguzki-energia libre erabilgarriak desiragarri egiten du Artizarra industria-garapenerako.
Litekeena da, baita ere, Artizarreko grabitate putzuan aktibitate ekonomikoa garatzeko edozein saiakera serio egitea. Artizarraren orbitako baliabideak, jarduera beherantz zabaltzeko erabil daitezke. Hala ere, litekeena da espazio igogailu bat ezinezkoa izatea Artizarraren errotazio geldoagatik (243 egun lehorrean). Skyhook bat atmosferan posible da.
San Paolo di Jesi
San Paolo di Jesi Italiako udalerri bat da. Anconako probintzian kokatuta dago, Markak eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mazedonierazko Wikipedia
Mazedonierazko Wikipedia Wikipediaren mazedonierazko edizioa da. 2003ko irailean jarri zen abian, eta 2009ko urriaren hasieran 35.000 artikulu zituen eta Wikipedien zerrendan 49.a zen.
Lituanierazko Wikipedia
Lituanierazko Wikipedia Wikipediaren lituanierazko edizioa da. 2003ko maiatzean jarri zen abian, eta 2009ko urriaren hasieran 95.000 artikulu zituen eta Wikipedien zerrendan 31.a zen.
Mariano Mendigatxa
Mariano Saturnino Mendigatxa Ornat (Bidankoze, Nafarroa, 1832ko otsailaren 10a – 1918ko uztailaren 31) nekazaria zen, euskara aberatsekoa, eta Bonaparte printzearen eta Azkueren berriemaile izan zelako ezaguna. Idatzi zituen gutunak erronkarieraren lekukotzat gorde dira.
San Paolo di Jesi
Mugakideak
San Paolo di Jesik honako udalerri hauekin egiten du muga:
Mariano Mendigatxa
Luis Luziano Bonapartek eskatuta, Erronkariko euskararen ikerlanean lagundu zion, Pedro Prudentzio Hualde Maioren laguntzarekin. Bonaparte hil eta gero, Resurreccion Maria Azkuerentzat lan bera egiten jarraitu zuen, eta gutunen bitartez ipuin, kanta eta esaera zaharren berri eman zion. Harremanak izan zituen bere garaiko euskalari askorekin.
Hona hemen, adibide gisa, Azkueri idatzi zion gutun bat:
Masa (argipena)
Masa terminoak esanahi zenbait ditu:
Moraine (Ohio)
Moraine Ohioko hiri bat da. Montgomery konderrian kokatua dago. 2010ean 6,307 biztanle zituen, 23.96 kilometro koadrotan banatuta.
Richard Meier
Richard Meier (Newark, New Jersey, 1934ko urriaren 12 − ) arkitekto estatubatuarra da.
Cornell Unibertsitatean arkitektura ikasi eta hainbat agentziatan lan egin zuen, hala nola Skidmore, Owings and Merrill ezagunean, 1963 urtean agentzia propioa ireki zuen arte, New York hiriko bere apartamentuan.
Arkitekto eraikitzaile izateaz gain, arkitektura irakatsi du Cooper Union delakoan (1962-73), Yale unibertsitatean (1975-77) eta Harvard unibertsitatean (1980-81).
Hasiera-hasieratik Meierrek ildo zuzen eta jakin bat jarraitu du bere proiektuetan, modak alde batera utzita ideia sendo bertsuei eutsiz. Meierren estiloa oso markatua da, garrantzi handia ematen baitio lerroen garbitasunari, argiari, espazioari eta guztia biltzen duen harmoniari. Ia haren eraikin guztiak zuriak dira, kolorerik puruena delako, beste koloreak batzen baititu eta egunean zehar tonalitatea aldatzeko gai delako.
Meierrek berak dioen bezala, Le Corbusierren arkitekturak eragin handia izan du bere lanetan, Frank Lloyd Wright. arkitektoarekin batera. Hala ere, arkitektura denboran zehar aldatuz doan bidea izanik, hainbat arkitektok eta estilok besteengan eragina izan eta izango dutela ere dio.
1984 urtean Pritzker Saria jaso zuen.
Santa Maria Nuova
Santa Maria Nuova Italiako udalerri bat da. Anconako probintzian kokatuta dago, Markak eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Santa Maria Nuovak honako udalerri hauekin egiten du muga:
Kilbourne (Illinois)
Kilbourne  Illinoiseko herri bat da. Mason konderrian kokatua dago. 2010ean 302 biztanle zituen, 2.3 kilometro koadrotan banatuta.
Salbioko geralekua
Salbio Euskal Herriko Arabako tren geraleku bat da, Amurrio udalerrian kokatuta dagoena.
Geralekua 1863ko martxoaren 2an ireki zen.
Egoera
Geralekua honako burdinbide hauen ibilbidearen zati da:
Historia
Geralekua 1863ko martxoaren 2an ireki zen, Nafarroa eta Bizkaia Errioxa eta Araba bidez lotu nahi zituen trenbidearen Miranda Ebro-Bilbo zatia ireki zuenean, Castejondik Bilborako Burdinbide Konpainia delakoak, Castejon-Bilbo burdinbidea.
Berehala, konpainia hondatu egin zen eta Norteko Konpainiak bere gain hartu zuen. Iberiar Penintsulako Iparraldeko burdinbideen konpainiaren esku geratu zen, bere titulartasuna mantendu zuen 1941ean nazionalizatu eta sortu berria zen RENFEn integratu zuten arte.
2004ko abenduaren 31tik Renfe Operadorak linea ustiatzen du, Adif trenbide-instalazioen titularra den bitartean.
Idoia Etxeberria Elortza
Idoia Etxeberria Elortza (Oñati, Gipuzkoa, 1977) gipuzkoar kazetari eta idazlea da.
2001ean kazetari hasi zen lanean, hasieran Euskaldunon Egunkarian eta ondoren Berrian. 2009 tik Badihardugu euskara elkartean egiten du lan, Euskal Herriko Ahotsak eta 101 eLe proiektuetan. Elkarrizketak egiten ditu, bideoan, eta baita ikus-entzunezkoen gidoiak ere, jasotako testigantzak oinarri hartuta. Besteak beste, Ahotsak Ikasgelan proiektuaren arduraduna da eta Oñatiko hitanoa biziberritzeko sortu zen Ingo xonau! proiektuaren koordinatzailea.
2001. urtean, Olerti Etxearen Bakarrizketa Dramatikoen l. lehiaketa irabazi zuen, Bakartxo lanarekin. Antzezlana argitaratu egin zen, eta antzeztu: Ainhoa Alberdi zen protagonista.
2012an Xabier Lizardi saria irabazi zuen Ez dago argi lanagatik.
Salbioko geralekua
Geralekua
Geralekua Amurrio udalerriko iparraldean kokatzen da, Tubos Reunidos enpresa kokatzen den industrialdean. Bi trenbide eta bi alboko nasa ditu, nasa bakoitza markesina banaz hornituta dagoela. Nasen arteko aldaketa trenbideen gaineko pasonibela gurutzatuta egiten da.
Idoia Etxeberria Elortza
2014an, Erdaldun berrien kluba antzezlana idatzi zuen, Arrasate Euskaldun Dezagun (AED) elkartearentzat; Olatz Pagaldai k antzeztu zuen.
Iritzi artikuluak ere idatzi ditu: Kontzejupetik hilabetekarian (1999-2002), Berrian (2012-2013) eta Goiena astekarian (2010-2020).
2011n, Gidoigintza Ikastaroa egin zuen Donostiako Larrotxene kultur etxean, eta film labur bat zuzentzeko aukera izan zuen: Aita antza.
1923ko Irlandako hauteskunde orokorrak
1923ko Irlandako Estatu Askeko hauteskunde orokorrak abuztuaren 27an egin ziren, estatu horretan egindako bigarrenak. Dáil Éireanneko 153 kideetatik 152 hautatu zituzten. Kide horiek irailaren 19an bilduziren, Kontseilu Betearazleko lehendakaria hautatzeko. Cumann na nGaedheal alderdi ofizialistak, Sinn Féinen Itunaren aldeko fakziotik sortutakoak, gehiengo soila lortu zuen 153 aulkietatik 63rekin, gehiengo absolututik nahiko urrun, baina gobernu-koalizio bat osatu ahal izan zuen. Bigarren, Éamon de Valeraren Alderdi Errepublikanoa geratu zen, Sinn Féinen Itunaren aurkako fakziotik sortua. Irlandako gerra zibila amaitu eta berehala hautatu zuten. Diputatu errepublikano askok, gerraren galtzailea ordezkatzen zutenek, kartzelan jarraitzen zuten hauteskundeetan eta hauteskundeen ondoren.
Python curtus
Python curtus Python generoko animalia da. Narrastien barruko Pythonidae familian sailkatuta dago.
Novacaixagalicia
Novacaixagalicia edo Caixa de Aforros de Galicia, Vigo, Ourense e Pontevedra Galiziako aurrezki kutxa da, 2010eko abenduan Caixa Galicia eta Caixanova aurrezki kutxen batzearen ondorioz sortua.
Egoitza nagusia A Coruñan dauka.
NGC 5248
NGC 5248 galaxia espiral bat da, Boötes konstelazioan. William Herschelek aurkitu zuen n.
Otocinclus tapirape
Otocinclus tapirape Otocinclus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Loricariidae familian.
Henri Duparc
Henri Fouques Duparc (Paris, Frantzia, 1848ko urtarrilaren 21a - Mont-de-Marsan, Frantzia, 1933ko otsailaren 12a) frantses musikagilea izan zen.
Biografia
César Franck musikagilearen ikaslea, eta Société nationale de musique elkarteko sortzailetariko bat izan zen. Malariak jota, ezin izan zuen 1885. urteaz geroztik ezer sortu. Hasierako obra gehienak suntsitu zituen, eta haietatik hiru melodia baizik ez zituen gorde.
Philip José Farmer
Philip José Farmer (Terre Haute, Indiana, 1918ko urtarrilaren 26a - Peoria, Illinois, 2009ko otsailaren 25a) estatubatuar idazle bat izan zen.
Zientzia-fikziozko eta fantasiazko eleberriak eta istorio laburrak idatzi zituen, erlijioa, gorpuen biziberritzea, bizitzaren iraupena eta betikotasuna gaitzat hartuta. Lan aipagarrien artean, hauek azpimarra daitezke: Maitale atzerritarrak (1961), Harreman arrotzak (1953-1960), Argi gaua (1957-1966), Betikotasunaren ibaia (1966-1983), Gizaki-jainkoen saga (1965-1991).
Nestolaita
Nestolaita mineral bat da.
Ezaugarriak
Nestolaita elementu kimiko mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema monoklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 2,5 da.
Erregeen Andre Mariaren eliza
Erregeen Andre Mariaren eliza (Iglesia de Santa María de los Reyes) Guardiako (Araba) eliza bat da. Herriaren iparraldean kokaturik dago eta hegoaldean dagoen San Joan elizarekin batera hiribildua osatzen du.
1931n Espainiako Gobernuak kultura ondasun izendatu zuen.
Historia
Eliza XII. mendean eraikitzen hasi zen estilo erromanikoan, baina gaur egun ikusten diren egitura gehienak XIII eta XV mendeen artekoak dira, gotikoak beraz. XIV. mendean eliza hain famatu bihurtu duen ataria eraiki zen. XVI. mendean hiru absidek osatzen zuten atzealdea eraitsi zen eta pizkundeko itxurako sakristia eraiki zen.
Erretaula nagusia, XVII. mendekoa, Juan Baskardoren lana da.
Arkitektura
Hiru habearte dituen eliza da eta atzealde poligonala du, barrutik zirkulo erdia osatzen duena. Kontrahorma handiak ditu ertzetan. Elizaren egitura zaharrenak iparraldeko eta mendebaldeko aurpegietan agertzen diren hainbat elementu dira, hala nola XIII. mendeko ate gotikoa, gaur egun hormatua dagoena, eta erromaniko eta gotikoaren trantsizioan kokatzen diren hainbat leiho. Aurpegi honetan dagoen sarrera neorromaikoa 1954 urteko berriztatze lanetan egindakoa da.
Elizaren aurrean abadearen dorrea dago, gotiko estilokoa. Barruan garai eta jatorri desberdinetako kapitel erromaniko eta gotikoak ikus daitezke.
Hegoaldeko ataria
Eraikinetik, XIV. mendearen amaieran eginiko harriz osatutako aurrealde gotiko berezia eta XVII. mendeko polikromia nabarmentzen dira.
Atariak dituen ateek eragile klimatikoengandik babestu dute eta oso egoera onean kontserbatu dira polikromia hauek. Pizkundeko naturalismoaren adibide ederrak dira, pertsonaien proportzioak eta mugimenduak oso ongi eginak dude eta aurpegiek sentimenduak transmititzen dituzte. Irudirik aipagarriena Ama Birjinarena da, ataria bera goraipatzekoa eraikia izan baitzen. Besoetan duen Jesus hartxoa oso txikia da Ama Birjinaren handitasun efektua areagotzeko. Inguruan hamabi apostoluak daude, sei albo banatan. Juda Iskariote ez da ageri, haren tokian San Paulo dago. Bakoitzak identifikatzen dituen atributoak ongi bereiziak ditu, San Paulo burusoil, San Andres gurutzearekin, San Bartolome kateaturiko deabruarekin, San Pedro giltzekin, Santiago erromes jantzita...
Bost arkiboltak inguratzen dute ataria. Hiru bakoitiek pertsonen eskulturak dituzte eta tartekoek landareak, batez ere mahatsondoen hostoak eta mordoak. Pertsonen irudiak dauden arkiboltetan honako hauek ikus daitezke:
Arkiboltak elkartzen diren tokiaren azpian tinpanoa dago eta bertan Bibliako hainbat pasadizo agertzen dira, Ama Birjina goraipatzen dutenak. Deikundea, Ikustaldia, Errege magoak, Jasokundea...
Eskuinaldeko txoko batean Antso II.a Abarka (Guardiaren fundatzailea) eta bere emaztearen eskultura bana daude.
Moreland Hills (Ohio)
Moreland Hills Ohioko herri bat da. Cuyahoga konderrian kokatua dago. 2010ean 3,320 biztanle zituen, 18.52 kilometro koadrotan banatuta.
Port Elizabeth
Port Elizabeth edo xhosaz Ebhayi, Hegoafrikako hegoaldeko kostaldean dagoen hiria da. Herrialdeko hiririk handienetarikoa eta itsas portu garrantzitsuena dago bertan.
Hiria 1820an sortu zuen britainiarrek kostaldeko eskualdeko biztanleria indartzeko asmoz. Gaur egun Nelson Mandela Bay Metropolitan Municipalityko zati da, guztira 1,3 milioi biztanle dituena.
Kildeer (Illinois)
Kildeer  Illinoiseko herri bat da. Lake konderrian kokatua dago. 2010ean 3,968 biztanle zituen, 11.34 kilometro koadrotan banatuta.
Avançon (Ardenak)
Avançon Frantziako udalerri bat da Ardenak departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Avançon udalerrian erroldatutako biztanleak 318 ziren. Familiak 108 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 48 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 48 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 121 etxebizitza zeuden, 111 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 4 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. 120 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 111 etxebizitza nagusietatik 91 bere jabearen bizilekua ziren, 16 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 1ek bi gela zituen, 8 etxek hiru zituzten, 19 etxek lau zituzten eta 83 etxek bost zituzten. 95 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 38 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 70 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 203 ziren, horien artean 140 aktiboak ziren eta 63 inaktiboak ziren. 140 pertsona aktiboetatik 131 lanean zeuden (78 gizon eta 53 emakume) eta 9 langabezian zeuden (2 gizon eta 7 emakume). 63 pertsona inaktiboetatik 24 erretiraturik zeuden, 24 ikasten zeuden eta 15 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Avançon udalerrian 111 unitate fiskal zeuden, 311,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.430 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 11 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 5 higiezinen enpresak ziren, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 zurgina zen eta 1 iturgina.
2000. urtean Avançon udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Pantokrator
Pantokrator atributua (παντοκράτωρ, panto-krator = ahalguztiduna), greziar mitologian Zeus jainkoari egokitu zitzaion izendapena da. Kultura kristauan, Jesukristo irudikatzeko erabiltzen da.
Arte bizantziar eta erromanikoan, pantokrator hitza, Ahalguztiduna, Aita eta Seme, hau da, Sortzailea eta Askatzailea izendatzeko erabilia izan da. Irudia, maiestatikoa beti, izaki jainkotiarra da, eta jarrera berdinean agertzen da betiere: eskuineko eskua jasota bedeinkapena emateko, eta ezkerreko eskuan Ebanjelioak edo Idazki Sakratuak eusten. Batzuetan, bustoa bakarrik marrazten da, eta beste batzuetan, figura osoa tronu baten gainean.
Elizetan, bi dira pantokratorrak erakusteko ohiko lekuak: kanpoaldean, portaden tinpanotan, harrian zizelkatuak; edo barrualdean, absideen bobedatan margotuak. Dena dela, mandorla deituriko ingurune obalatu batean enmarkatua ageri ohi dira.
Espainian, Sant Climent de Taüll (Lleida, Katalunia) elizako absidean aurkitutakoa da esanguratsuena.
Errege-pitoi
Errege-pitoia (Python regius) Python generoko animalia da. Narrastien barruko Pythonidae familian sailkatuta dago.
Otsoaren leizea
Otsoaren leizea (finlandieraz, Susiluola; suedieraz, Varggrottan) Kristinestad hirian dagoen leize eta Finlandiako aztarnategi arkeologiko garrantzitsuenetako bat da. Paleolito garaiko tresneria aurkitu da barruan eta Neanderthalgo gizakiak Ipar Europan utzitako arrasto bakarrak direla uste dute adituek; zehazki, berrehun tresna eta Erdi Paleolitoko tekniken bidez moldatutako seiehun objektu aurkitu dira. Ondorioz, Ostrobotnia eskualdean dagoen aztarnategi hau, herrialdeko historiaurrearen berri izateko leku aproposena bilakatu da.
Gaur egun, nahiz eta arkeologia-indusketan aritzen den talde bat dagoen, bisitarientzat irekita dago eta bertan aurkitutako tresneria guztia ikus daiteke.
Arkeologia-indusketak
1996. urtean, leizeko lurzorua garbitzen hasi ziren koba bisitarientzat irekitzeko. Orduan, garbitze-lanetan zeudela, gizakiek sortuak izan zitezkeen harrizko zenbait tresna aurkitu zituzten. Hurrengo urtean, Antzinako Gauzen Finlandiar Batzorde Nazionalak, Finlandiako Geologia Estudioak, Helsinkiko Unibertsitateko Geologia Sailak eta Finlandiako Natura-Historia Museoak antolatutako talde bat leizean arkeologia-indusketak egiten hasi zen.
Indusketa honek 2000. urtera arte iraun zuen eta emaitzak, 2002ko txosten batean argitaratu ziren. Koban zortzi geruza zeudela azaldu zuten eta, geologikoki eta arkeologikoki interesgarrienak, laugarrena eta bosgarrena zirela. Guztira, berrehun tresna eta seiehun objektu aurkitu zituzten; haien artean, harri harraskagailuak eta suak berotutako harriak. Objektu hauek material desberdinez egindakoak dira, hala nola, hareharrizkoak, harrinabarrezkoak, harri bolkanikozkoak, kuartzozkoak, kuartzitazkoak eta limolitazkoak dira. Kuartzita eta limolita ez dira leizean berez aurki daitezkeen arrokak, beraz, pentsatzekoa da gizakien eskutik iritsi zirela bertara. Tresnak Erdi Paleolitoko tekniken bidez moldatuak izan zirela ikus daiteke, zehazki, Mousteriar kulturaren modura. Azkenik, aipatzekoa da ere ugaztunen hezur asko aurkitu dituztela, nahiz eta arkeologoek ez duten hezur hauen adin zehatzik aipatu.
Eztabaida
Aurkeztutako txosten honetan, 'Otsoaren leizean Neanderthalgo gizakiak bizi izan zirela esaten da eta, ustez, hauek egindako tresnen eta objektuen erakusketa bat antolatu zen. Honela, duela 130.000-120.000 urteko aztarna hauek, Ipar Europan Neanderthalgo gizakiaren aztarna bakarrak direla proposatu zuten.
Joakim Donner Finlandiako geologo eta paleontologo ezagunak, Tieteessä tapahtuu aldizkarian artikulu bat idatzi zuen eta aurkitutako tresneria ez zela gizakiek eginikoa esan zuen. Donnerrek zioen, tresna hauek ez zirela Frantzian aurkitu ziren Neanderthalgo gizakien tresnen antzekoak, ezin zela sua leizean sortu zela frogatu eta garai horretan, koba ur-azpian zegoela.
Antzinako Gauzen Finlandiar Batzorde Nazionaleko Hans-Peter Schulzek kontra egin zion. Nahiz eta garai horretan Finlandia mendebaldea ur-azpian egon, leizea altuera txiki batean dagoenez, azalean egon zitekeela erantzun zion. Gainera, suaren arrastoak koban sortuak izan behar zirela azaldu zion eta honen barruan arrokak baino ez daudenez, gizakiek sortua izan behar zela. Nahiz eta aitortu zuen Neanderthalgo gizakiek Frantzian utzitako arrastoen eta Susiluolan aurkitutakoen artean antzekotasun gutxi dauden, Erdialdeko Europan agertu diren aztarnen antz handia dute.
2007. urtean zehar, Fennoscandia archaeologica aldizkarian, Izotz Aroa baino lehenago Finlandian neanderthalak zeuden eztabaida puri-purian egon zen. Dena den, ez zutenez adostasunik lortu, gaur egun, aurka dauden paleontologoak kontrakoa frogatu ezean, Neanderthalgo gizakien presentzia onartu egiten da.
Ukrainerazko Wikipedia
Ukrainerazko Wikipedia Wikipediaren ukrainerazko edizioa da. 2004ko urtarrilean jarri zen abian, eta 2009ko urriaren hasieran 163.000 artikulu zituen eta Wikipedien zerrendan 16.a zen. urriaren hasieran 600.000 artikulu
Caja Espiga
Caja Espiga 2010ean Caja Duero eta Caja España aurrezki kutxek bat egitean sortutako aurrezki kutxa da.
2010eko datuen arabera 46.644 milioi euroko aktiboak zituen.
Beste banku handiago batekin elkartzea
2011ko martxoan, Caja Espigaren egoera ekonomikoak eraginda eta Espainiako Bankuak bultzatutako Caja Espigako arduradunak, bat egiteko beste banku handiago baten bila hasi ziren.
[Kategoria:Gaztela-Leongo enpresak]]
Budika
Budika edo Boadizea (Boudicca, Boudica edo Boadicea; Buddug, britoieraz Garaipen esan nahi zuen) Iceni herri edo tribuko britoi erregin bat izan zen. Britaniaren Erromatar okupazioan jazotako matxinadarik handienaren buruzagia izan zen, hain zuzen ere matxinada hau Neronen agintaldian gertatu zen, 60 eta 61 bitartean.
Mathieu van der Poel
Mathieu van der Poel (Kapellen, Flandria, - ) errepideko txirrindulari eta ziklo-kroslari herbeheretarra da, Flandrian jaio bazen ere.
Budika
Aurretik beste ahaleginak izan baziren ere (Julio Zesar, 55-54 K.a.), Erromako Klaudio enperadoreak Britainiar uharteak behin betikoz inbaditzea erabaki zuen K.o. 43. urtean. Bertako tribuetako batzuek matxinatuak jarraitu bazuten ere, beste batzuek erromatarrekin itunak sinatu eta haien aliatu bihurtu ziren.
Mathieu van der Poel
Txirrindularitzarako dohaiak familiatik datozkio, bere aita Adri van der Poel txirrindulari txapelduna da eta aitona Raymond Poulidor txapeldun frantziar handia da.
Budika
Azken horietako bat izeniarren leinua izan zen, gaur egungo Norfolk ingurukoak. Haien erregeak, Prasutagok, hainbat akordio sinatu zituen erromatarrekin. Baina 61. urtean, erregea hil zenean, erromatarrek leinuaren lurraz jabetu, Budika erregina alarguna zartatu eta haien alabak bortxatu zituzten.
Mathieu van der Poel
Errepidea
2017
Budika
Egoera horri aurre egin nahian altxatu zen Boudika erregina erromatarren aurka. Camulodunum hiri erromatarrari erasoa jo eta birrindu zuten. Lortutako arrakastak Boudika Londinium (gaurko Londres) hiruburuari begira jarri zuen. Haren babeserako soldadu erromatar gutxi zeudela ohartuta, britainiarrek hiria bereganatu zuten zailtasun handirik aurkitu gabe, bertan ziren erromatarrak suntsituz. Antzera jokatu zuten Verulamium-en ere. Historialari erromatarren arabera, 70.000 koloniar inguru birrindu omen zituzten britainiarrek hiru hiri horietan, erromatar eta aliatuen artean.
Budika erreginak 100.000 eta 230.000 arteko britainiarrez osatutako armada gidatu zuen. Bitartean, Publio Kornelio Tazito historialari erromatarrari so eginez, Kaio Suetonio Paulino gobernadoreak 10.000 soldaduz osatutako armada biltzea lortu zuen. Erromatarren armada, txikiagoa izanda ere, askoz diziplinatuagoa zen eta hobeto hornitua armaduraz eta armaz. Horrek Kaio Suetonio Paulino garaipenera eraman zuen. Aipatutako historialariaren arabera, Watling Street (gaurko West Midlands eskualdean ziur asko) izenez ezagutzen den gudu hartan 80.000 britainiar zendu ziren bitartean, 400 erromatar soilik galdu ziren.
Mathieu van der Poel
Errepidea
2018
Budika
Gertakizun hauek guztiak bi historialarik aipatu zituzten: Publio Kornelio Tazitok (Annales eta Julio Agrikolaren bizitza) eta Dion Kasiok (Erromatar Historia).
Mathieu van der Poel
Errepidea
2020
2021
2022
2023
NGC 5249
NGC 5249 galaxia bat da, Boötes konstelazioan. William Herschelek aurkitu zuen n.
Tomás Moulian Emparanza
Tomás Moulian Emparanza (1939ko irailaren 21a) zientzialari, politiko eta soziologo txiletarra da. Guggenheim bekaduna da eta Giza eta Gizarte Zientzien Sari Nazionalaren irabazlea, ezaguna da Augusto Pinocheten diktaduraren ondoren bere herrialdeko egitura sozioekonomikoaren kritikoa izateagatik.
Biografia
Luis Moulian historialariaren anaia, eta Vasco Moulian enpresaburuaren osaba, Tomás Moulianek soziologia ikasi zuen Txileko Unibertsitate Katoliko Pontifikalean (PUC), eta graduondoko ikasketak egin zituen Lovainako Unibertsitatean (UCLouvain) Belgikan eta Parisen.
Bere alma materko soziologia eskoletako eta ARCIS Unibertsitateko zuzendaria izan zen. Azken horretan, Ikerketako Errektoreorde eta Errektore izan zen 2003tik 2006ra Txileko Latinoamerikako Gizarte Zientzien Institutuko (FLACSO) zuzendariordea izan zen (1990–1991), eta 1974tik 1994ra ere irakatsi zuen. Paulo Freire Gizarte Prestakuntza Institutuko zuzendaria izan da.
Christian Democratic Youth of Chile kidea izan zen, eta Herri Batasuneko gobernuan MAPU Obrero Campesinoko kide izan zen. Demokrazia itzuli ondoren Txileko Alderdi Komunistako (PCCh) hurbileko independente gisa identifikatu zuen bere burua. Alderdi horrek 2005eko hauteskundeetarako presidentetzarako hautagai izendatu zuen, non azkenean Tomás Hirsch humanistari eman zion hautaketa.
Thomas Graham
Thomas Graham (Glasgow, Eskozia, 1805eko abenduaren 21a - Londres, Ingalaterra, 1869ko irailaren 16a) Erresuma Batuko kimikaria izan zen.
Tomás Moulian Emparanza
Pentsamendua
Ezaguna da 1997an Chile actual: anatomía de un mito saiakera –hurrengo urtean Santiagoko Udal Literatura Saria irabazi zuena eta ondorengo hainbat edizio izan zituena–. Horretan, demokraziarako trantsizioa eraman zuten sektore politikoen «trabestismoa» ezagutarazi zuen, eroritako erregimenaren oinarrizko zutabeak geratzea ahalbidetuko baitzuten.
Thomas Graham
Biografia
Gasen hedatze-abiadurari buruzko legea eman zuen, bere izena daramana. Koloideen eta kristaloideen arteko bereizketa egin zuen, azido fosforikoari buruzko ikerketak egin zituen, eta bere lanaren ondorioetatik sortu zen azido base aniztunen kontzeptua.
Heck zaldi
Heck zaldia antzineko tarpana berreskuratzeko saiakera bat da, Europako eta bereziki Alemaniako zenbait zooek egindakoa. Haren ondorioa Heck zaldia izeneko aberea da. Hau dela eta, arraza honen beste izena "tarpan berria" da. Tamaina eta beste hainbat ezaugarri kontutan hartuz, Heck zaldiak poniak dira, garai bateko tarpanak bezala.
Heck anaiak hasi ziren tarpana birsortzeko saiakera honekin, joan den mendeko 20-30. hamarkadetan. Uroa bersortzeko saiakeretan ibili ziren ere zoologian adituak ziren anai hauek, eta antzeko oinarriak erabiliz, hau da, espezie bat ez dela erabat desagertzen bere ondare genetikoa beste arraza edo espezietan gordeta dagoen bitartean. Hautatutako gurutzaketen bidez posiblea dela desagertutako arrazak edo espezieak berreskuratzea. Saiakera haien ondorioa "Uro berriak" edo "Heck azienda" delakoa izan bazen, kasu honetan Heck zaldia dugu. Uroaren kasuan bezala, bereziki abereen itxuran jarri zuten beraien ahaleginak, basazaldien beste ezaugarriak gutxiago kontutan hartuz. Tarpanen antzinako itxura ezagutzeko labar-pinturak eta antzineko tarpanen argazki zein marrazkiak ikusi zituzten Europa guztian zehar.
Frankfurteko hitzarmena (1871)
Frankfurteko hitzarmena Bismarck eta Thiersek Versaillesen 1871ko otsailaren 26am egindako lehen hitzarmenari jarraipena emateko 1871ko maiatzaren 10ean sinatutako hitzarmenaren izena da. Hitzarmen horren bidez 1870-71 bitarteko Frantzia-Prusia arteko gerraren amaiera hitz hartu zen.
Frantzia garaituak Alsazia (Belfort izan ezik) eta Lorrenako ipar-ekialdea (Thionville eta Metz barne, Brieyko ibarra izan ezik) eta berrogeita hamar milioi franko-urre eman behar izan zion Alemaniari, eta ordainketa egingo zela ziurtatzeko, Alemaniako gudarosteak hogeita bat departamendu frantses hartu zituen. Thiers-en laguntzari esker, 1873ko irailerako zorra kitatu eta lurraldea askatu ahal izan zen.
Senigallia
Senigallia Italiako udalerri bat da. Anconako probintzian kokatuta dago, Markak eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Senigalliak honako udalerri hauekin egiten du muga:
Morral (Ohio)
Morral Ohioko herri bat da. Marion konderrian kokatua dago. 2010ean 399 biztanle zituen, 7 kilometro koadrotan banatuta.
Musgrave mendiak
Musgrave mendiak (Musgrave Ranges) erdialdeko Australian dagoen mendikatea da, Hego Australia eta Ipar Lurraldea arteko mugan eta Mendebaldeko Australiaren barrena dagoena. Hegoaldean Victoria Basamortu Handia eta iparraldean Gibson basamortua dituzte. 210 kilometroko luzera du eta zenbait mendik 1.100 metro ingurukoak dira, garaiena Woodroffe mendia (1.435 metro) izanda.
Halobacterium salinarum
Halobacterium salinarum muturreko halofiloa den arkeobakterioa da, eta arnasketa motari dagokionez, derrigorrezko aerobioa da. Bizirauteko, itsasoko ura baino askoz gaziagoak diren ingurugiroak behar ditu. Esaterako, laku oso gaziak (Itsaso Hila, Aintzira Gazi Handia…), gatzagak, oso gaziak diren elikagaiak... arkeobakterio honek gehien maite dituen habitatak dira.
Halobacterium arkeobakterioen taldeko genero bat da. Halobakterioak mikroorganismo unizelularrak dira, bazilo formakoak. Hauen ezaugarririk nabarmenena muturreko halofiloak direla da, hots, bizitzeko gatz kontzentrazio oso handiak behar dituzte. Arkeobakterio honen inguruko gatz-kontzentrazioa %10 baino handiagoa denean haziko da, gatz-kontzentrazio optimoa %25ekoa izanik, hau da, halofilo hertsia.
Morfologia eta metabolismoa
Prokarioto honen mintz plasmatikoa monogeruza lipidiko batez osatuta dago, S geruza batekin inguratuta dagoelarik. S geruza, bakterio batzuetan eta arkeo gehienetan dagoen kanpo-geruza bat da. Proteina edo glikoproteinaz osatuta dago, zeinek zelularen inguruan sare bat osatuko duten. Gatz kontzentrazio hain handiak jasan ahal izateko, Halobacterium-ek proteina bereziak ditu, izan ere, bere entzimek ez dute gatzik gabe edo gatz gutxirekin jardungo.
Arkeobakterio hauen mintzean proteina berezi bat aurki ditzakegu, bakteriorrodopsina, soilik Halobacterium generoan agertzen dena. Purpura koloreko pigmentua duen egitura proteiko honek argiaren bidezko ATP-sintesian parte hartzen du protoi-ponpa baten antzera jarduten: argiaren energiaz baliatzen da protoiak mugiarazteko eta protoi-gradiente horrek energia kimikoa eragiten du, mikroorganismo eta izaki bizidun guztientzat bizirauteko guiztiz beharrezkoa dena.
Halobacterium generoko arkeobakterioek 2 metabolismo mota aurkeztu ahal dituzte: oxigenoa dagoenean, kimiorganotrofo gisa jarduten dute, materia organikoaren oxidazioa burutuz ATPa sintetizatzeko; oxigeno gabezian, aldiz, fotosintesi berezi bat burutzen dute, bakteriorrodopsinari esker, protoien gradientea erabiliz energia kimikoa lortu ahal izateko.
Aminoazidoak dira arkeobakterio honen energia iturririk handiena, zehazki, arginina eta aspartatoa, zeinak Krebs-en ziklora sartuko diren 2-oxoglutarato eta oxalazetatoaren bidez. Hala ere, beste aminoazido batzuk metabolizatzeko gaitasuna dute. Beste alde batetik, azukreetan hazteko gaitasuna ez dutela frogatu da, ondorioz, glukoneogenesia burutzeko entzima berezien beharra izango du. Entzima hauek Entner-Doudoroff bide metabolikoan parte hartzen dute.
Halobacterium generoko mikroorganismoak Gram negatiboak izaten dira, hau da, Gram tindaketaren ostean ez dira morez edo urdin ilunez tindatzen (kolore hauek Gram positiboetan agertzen dira), baizik eta arrosa kolorez tindatuak gelditzen dira.
Kanpo estimuluei erantzuna
Halobacterium salinarum generoko arkeobakterioek kanpo estimuluei erantzuten diete kimiotaxiaren bidez. Oxigenoa sentitzeko gai dira aerotaxiaz, argiaren estimuluei erantzun bat ematen diete fototaxiaz, aminoazido esentzialak sentitu ditzakete kimiotaxiaz eta osmotikoki aktibo dauden osagaien detekzioa egin dezakete osmotaxiaz.
Seinale kimikoaren kate erreakzioa hartzailearekin (transduktorea) hasten da, bi proteina desberdinez edo proteina bakar batez osatuta egon daitekeena. Hartzaileak jasotako seinalearen garraioa, histidina kinasa Che-A eta Che-Yk osaturiko sistema erregulatzailearen bidez ematen da, halobakterioaren flageloaren proteina motoreen aktibatzaileraino, mugimendua emateko. Seinalearen transmisioa ematen den bitartean anplifikatu egiten da eta beste hainbat seinale desberdin integratzen dira. Adaptazioak inplikatzen du proteina transduktoreen metilazioak eta desmetilazioak Che-R (metiltransferasa aktibitatea) eta Che-B (metilesterasa aktibitatea) proteinen laguntzez.
Muturreko egoeretara moldatzeko gaitasuna
Halobacterium salinarum arkeoa muturreko halofiloa denez, hots, extremofiloa denez, hainbat mekanismo desberdin ditu egoera desfaboragarriei aurre egin ahal izateko.
Anoxigenia
Halobacterium salinarum extremofiloa denez muturreko egoeretara moldatzeko mekanismoak ditu, eta hauetako bat eramaten dituen plasmidoak dira. Pentsatzen da arkeo honek 2-6 plasmido eramaten dituela, megaplasmido izena hartzen dutenak daukaten tamainarengatik, 150 eta 450 kilobase tartekoak (kilobasea biologia molekularrean neurketa sistema bat da, kilobase unitate bat 1000 ADN edo ARNren base pare izanik). Gainera, H. salinaruma NRC-1aren eramailea da, patogenoen aurkako sistema erregulatzaile nagusi bat, eta hau megaplasmidotzat edo minikromosomatzat har daiteke. Hala ere, megaplasmido hauek H. salinarumean duten funtzioa ziurtasunez ezagutzen ez den arren, uste da hauek faborarazten dutela arkeoak gas besikulen batzuk sortarazteko, eta oxigeno konzentrazio baxuetan bizirauteko. Ondorioz, mekanismo hau H. salinarumak oxigenoa konzentrazio txikiko lekuetan bizirauteko erabiltzen duela pentsatzen denez, mekanismo hau muturreko anoxigenia egoera batera moldatzen laguntzen duela pentsatzen da.
Gazitasuna
Halofilo honek, gazitasun handiko eremuetan bizirauteko solutu desberdinak (potasio kloruroa) erabiltzen ditu, inguruneko estres osmotikoa murrizteko. Gatz kontzentrazioa oso handia denean, arkeoaren proteinen prezipitazioa gerta daiteke, eta hori saihesteko mikroorganismoak batez ere proteina azidoak kodetzen ditu. Izan ere, proteina hauek karga nahiko negatiboak dituztenez H. salinarumak gatz kontzentrazio handitan egotea errazten dute.
Gainera, S geruzaren glikano katean, sulfato hondakinak aurkitu dira, eta horrek, karga neto negatibo handia ematen dio S geruzari. Beraz, gatz kontzentrazioa handia den inguruneetan geruzaren oreka bermatzeko beharrezkoak direla uste da.
Argi ultrabioleta
Halobacterium salinarum bizi den muturretako inguruneetan, ez daude defentsa naturalik eguzkiaren argi ultrabioletaz babesteko. Ondorioz, eguzkiak eragindako kalte guztia konpensatzeko, euren burua babesteko mekanismo bat garatu zuten arkeo hauek. H. salinarumek eguzkiak eragindako kalteak konpontzeko, eboluzioz aldatu zen ADNa konpontzeko mekanismo konplexu eta sofistikatu bat garatuz. Mekanismo honetan, arkeoaren genomak ADNa konpontzeko entzimak kodetzen ditu, eukariotoen eta bakterioen ADNaren entzima konpontzaileen homologoak. Entzima hauek ahalbidetzen dute H. salinarumek bere ADNaren konponketa beste organismo batzuk baino askoz azkarrago eta modu askoz zuzenago batean egitea, eta lortzen dute beste organismo gehienek baino argi ultrabioletarekiko tolerantzia askoz handiagoa.
H. salinarum arkeoa, itsas hilak eta beste ur gazidun bolumen handiek (gatzagak, itsasoak...) hartzen duten kolore larrosa argiaren edo gorriskaren eragilea da. Kolore gorri hau bakterioruberina, H. salinarumak mintz plasmatikoan daukan 50 karbonodun karotenoide batek sortzen du, pigmentu honen funtzio nagusia da zelula babestea eguzkiaren argi ultrabioletak ADNri eragindako kalteaz. Bakterioruberinak babes hau ez da egiten argi ultrabioleta blokeatzeko edo xurgatzeko daukan gaitasunarengatik, baizik eta funtzioa betetzen du DNAren antioxidatzaile bezala jokatuz. Zelulak babesteko gai da hauek argi ultrabioletaren exposizioz sortzen dituzten konposatu oxigenodun toxikoak eliminatuz.
Genoma
Bi sekuentzia genomiko ezagutzen dira H. salinarum bi anduientzako: NRC-1 eta R1. Halobacterium sp.ren NRC-1 genoma 2,571,010 base paredun kromosoma handi eta bi mikrosomaz dago osatuta. Kromosoma handia guaninan eta zitosinan oso aberatsa da, eta horrek muturreko baldintzetan oreka mantentzeko laguntzen du.
Suedierazko Wikipedia
Gaur egun  artikulu ditu.
Quedenfeldtia moerens
Quedenfeldtia moerens Quedenfeldtia generoko animalia da. Narrastien barruko Sphaerodactylidae familian sailkatuta dago.
Karatea 2020ko Udako Olinpiar Jokoetan – Gizonezkoak kata
Gizonezkoen kata txapelketa 2020ko Udako Olinpiar Jokoetan 2021eko abuztuaren 6an ospatu zen Nippon Budokanen. Lehen aldia zen kirol hau olinpikoa zela.
Lagery
Lagery Frantziako udalerria da, Marne departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Lagery udalerrian erroldatutako biztanleak 190 ziren. Familiak 71 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 20 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 31 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 96 etxebizitza zeuden, 72 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 11 bigarren erresidentzia ziren eta 13 hutsik zeuden. 94 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 72 etxebizitza nagusietatik 53 bere jabearen bizilekua ziren, 18 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 2 etxek gela bat zuten, 1ek bi zituen, 5 etxek hiru zituzten, 13 etxek lau zituzten eta 51 etxek bost zituzten. 48 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 32 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 34 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 126 ziren, horien artean 91 aktiboak ziren eta 35 inaktiboak ziren. 91 pertsona aktiboetatik 85 lanean zeuden (48 gizon eta 37 emakume) eta 6 langabezian zeuden (2 gizon eta 4 emakume). 35 pertsona inaktiboetatik 11 erretiraturik zeuden, 12 ikasten zeuden eta 12 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Lagery udalerrian 71 unitate fiskal zeuden, 188 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.388,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 9 komertzioetatik, 3 eraikuntza enpresak ziren, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 3 zerbitzu enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 argiketaria zen eta 1 ile apaindegia.
2000. urtean Lagery udalerrian 19 nekazaritza-ustiategi zeuden, 693 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Neustädtelita
Neustädtelita fosfato motako minerala da.
Ezaugarriak
Neustädtelita fosfato mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema triklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 4,5 da.
Nikomedesen konkoide
Nikomedesen konkoidea "oinarria" deituriko zuzenaren konkoidea da. Hau da, Konkoidea sortzeko erabiltzen den kurba zuzen bat (x = a) denean, Nikomedesen konkoidea dugu; konkoide horrek asintota bera (x = a) duten bi adar ditu.
Ardatz polarrarekiko oinarria zut jarrita, polotik b distantziara eta zirkunferentziaren erradioa h bada. Orduan, Nikomedesen konkoidearen ekuazioa hau da:
Gainera, b < h bada, adar batek begizta bat izango du, eta, b = h bada, goierpin bat.
Eta, koordenatu kartesiarretan, honela da:
Xarja (hiria)
Xarja (arabieraz: الشارقةّ) Arabiar Emirerri Batuetako hiria da, izen bereko emirerriko hiriburua eta herrialdeko hirugarren handiena. 2015ean 1.274.749 biztanle zituen. Petrolioa izan ez arren, herrialdeko kultura eta industria gunea da, herrialdeko BPGren %7,4a sortzen duena.
Serra de' Conti
Serra de' Conti Italiako udalerri bat da. Anconako probintzian kokatuta dago, Markak eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Serra de' Contik honako udalerri hauekin egiten du muga:
Chargey-lès-Gray
Chargey-lès-Gray Frantziako udalerria da, Saona Garaia departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Chargey-lès-Gray udalerrian erroldatutako biztanleak 690 ziren. Familiak 260 ziren, horien artean 68 pertsona bakarrekoak ziren (36 bakarrik bizi ziren gizonak eta 32 bakarrik bizi ziren emakumeak), 84 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 88 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 20 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 299 etxebizitza zeuden, 265 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 17 bigarren erresidentzia ziren eta 17 hutsik zeuden. 272 etxeak ziren eta 27 apartamentuak ziren. 265 etxebizitza nagusietatik 215 bere jabearen bizilekua ziren, 44 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 9 etxek bi zituzten, 24 etxek hiru zituzten, 63 etxek lau zituzten eta 168 etxek bost zituzten. 215 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 118 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 130 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 465 ziren, horien artean 320 aktiboak ziren eta 145 inaktiboak ziren. 320 pertsona aktiboetatik 299 lanean zeuden (171 gizon eta 128 emakume) eta 21 langabezian zeuden (8 gizon eta 13 emakume). 145 pertsona inaktiboetatik 48 erretiraturik zeuden, 73 ikasten zeuden eta 24 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Chargey-lès-Gray udalerrian 269 unitate fiskal zeuden, 641 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.536 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 20 komertzioetatik, 4 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 6 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 2 zurginak ziren eta 1 jatetxe.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra 120 m2 baino gutxiagoko denda bat zen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Sassoferrato
Sassoferrato Italiako udalerri bat da. Anconako probintzian kokatuta dago, Markak eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Sassoferratok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Kinderhook (Illinois)
Kinderhook  Illinoiseko herri bat da. Pike konderrian kokatua dago. 2010ean 216 biztanle zituen, 2.28 kilometro koadrotan banatuta.
La Haute-Maison
La Haute-Maison Frantziako udalerria da, Sena eta Marne departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an La Haute-Maison udalerrian erroldatutako biztanleak 256 ziren. Familiak 96 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 40 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 44 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 99 etxebizitza zeuden, 97 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 1 bigarren erresidentzia bat zen eta 1 hutsik zegoen. 91 etxeak ziren eta 7 apartamentuak ziren. 97 etxebizitza nagusietatik 76 bere jabearen bizilekua ziren, 19 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 4 etxek bi zituzten, 20 etxek hiru zituzten, 18 etxek lau zituzten eta 52 etxek bost zituzten. 80 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 39 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 53 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 170 ziren, horien artean 127 aktiboak ziren eta 43 inaktiboak ziren. 127 pertsona aktiboetatik 117 lanean zeuden (66 gizon eta 51 emakume) eta 10 langabezian zeuden (4 gizon eta 6 emakume). 43 pertsona inaktiboetatik 14 erretiraturik zeuden, 18 ikasten zeuden eta 11 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an La Haute-Maison udalerrian 98 unitate fiskal zeuden, 283 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 23.172 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 8 komertzioetatik, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 3 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2000. urtean La Haute-Maison udalerrian 11 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Afrikar lehoinabar
Afrikako lehoinabarra (Panthera pardus pardus) munduan zehar dagoen lehoinabar arrunt eta hedatuena da. Munduko zoologikoetan dauden lehoinabar gehienak azpiespezie honetakoak dira. Lehoinabar hau Saharaz hegoaldeko Afrikako ia eremu guztietan zehar hedatzen da.
Ezaugarriak
Afrikako lehoinabarraren kolorazioak aldaketa txiki batzuk jasan ditzake segun eta Afrikako zein eremutan aurkitu. Baina orokorrean orban edo pikartadura beltzez betetako azal orixka dute sabel eta lepoa izan ezik, orbanez betetako azal zuria dutelarik.