cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Elkartasun
Elkartasuna, barruko uste sendo baten esanahira hurbiltzen da, besteei zuzendutako zein hauen testuinguruari zuzendutako eta arduratsuak diren ekintza bezala itzultzen dena. Gaur egun, elkartasun kontzeptua, balio bezala ulertzen da. Elkar banatzean eta bestearen beharrizanak propio bezala onartzean datza. Besteei nola laguntzean, besteei laguntzeko norbere aldetik hoberena ematean eta besteengan pentsatzea ahalbidetzen duen balio bat osatzen du; modu honetan, gizakiaren garapenari lagunduz. Elkartasuna, altruismoa da, gizakia duin bihurtzen du; elkartasuna izatean, bere onberatasuna gehitzen du gizakiak.
Elkartasun erakusten duen pertsona, besteen kausa eta interesengatik arduratzen da, bere laguntza eskaintzen du bueltan zerbait jasotzeko asmoa izan gabe. Elkartasuna, oso garrantzitsua den giza balioa da, izan ere, indibiduoa sufritzen ari direnekin edota laguntza behar dutenekin konektatzen du.
Ekintza hau, krisi denboratan, gaixotasunen aurrean, hondamendi naturalen aurrean… handitu egiten da. Hau dela eta, elkartasunak ez dauka aurreiritzirik, arraza, sexua, jatorria, adina, nazionalitatea, erlijioa edo ideia politikoak bezalakoak.
Elkartasuna, ekintza pertsonal  edo talde ekintza baten bidez burutu daiteke, munduan dauden erakunde sozialek burutzen dituztenak adibidez. Elkartasunak, muga guztiak gainditzen ditu behar duenari lagundu ahal izateko.
Elkartasuna zientza desberdinen ikuspegitik
Jarraian, termino hau zientzia desberdinetatik nola ulertzen den azalduko da. Zientzia bakoitzak, ikuspuntu desberdinetatik planteatzen du; batzuentzat, gizakien harremanetan zein bizitza sozialaren antolamenduan garrantzitsua da eta beste batzuentzat aldiz, ez du horrenbesteko garrantzirik eta beste ikuspuntu batzuetatik planteatzen da.
Soziologia
Termino hau soziologiaren garapenean txertatzea, Emile Durkheim-ni egozten zaio. Soziologo honek, elkartasuna soziologiarekin erlazionatu zuen eta zientzia honetan esanahi bat eman zion. Mota honetako elkartasunaren definizioa, elkarren artean harremanak dituzten talde sozialekin estuki loturik aurkitzen da. Durkheim-entzat, elkartasuna, indibiduoa eta gizartea konektatzen dituen gertaera sozial bat da.
Soziologiaren eremuan, Durkheim-ek, bi mota desberdintzen ditu:
Elkartasun soziologikoak, garaien eta momentu historikoen arabera banatzen diren tipologia propioak ditu; gizarteak berritzen diren heinean, elkartasunaren ikuskera berriak sortzen dira askotan elkarren arteko kontraesanak egonik.
Psikologia
Psikologian, elkartasun kontzeptuaren hainbat interpretazio existitzen dira, ikuspuntuen eta autoreen arabera. Jean Piaget-en ezagutzaren ikuspuntua kontuan izanik, elkartasuna, pentsamendu itzulgarri eta ekitatezko bezala ulertzen da, hurrengo puntuak bere gain hartzen dituena:
Pertsonak, bere autonomia morala lortzean, ekitatearen zentsua garatzen du, besteenganako errespetua esperimentatzen du, elkartasunaren zein kooperazioaren zentsua eta bere betebeharren zein eginkizunen arteko oreka. Hau izango litzateke, psikologiaren lehen ikuspegia.
Bigarren ikuspegiaren arabera, elkartasunak, indibidualtasunarekin zein komunitarioarekin dauka zerikusia; interes eta konpromiso komunei erantzuten dionak, komunitateko kideen parte hartze aktiboaren bitartez, errealitate jakin batean aldaketak egitea bilatzen delarik.
Filosofia
Elkartasun paternalista edo liberala; Boteredun taldeak botere gabeko taldeen aurrean egotetik jaiotzen da, ez ditu aldaketak eragiten egoera ahulago batean daudenen egituretan eta honen joera, boterea dutenetik ahulagoak direnetara joatea da. Vidal (1996)-ek, ezaugarri paternalistaduna dela baieztatzen du eta goitik beherako mugimendua osatzen duela. Elkartasun hau, indibiduoek zuzentzen dute, bere balioak askatasuna eta konpetentzia dira, paternalista da eta ez du gizartearen zati handiena eraldatzen.
Elkartasuna Marxismoan; korronte honetan, elkartasunaren ikuskerak finkatzen du indibiduoa bere errealitate historikoan. “Se tiene el convencimiento que esta solidaridad de clases llegará a una sociedad colectivizada y, por tanto, solidaria” (Vidal, 1996). Vidal-en ustetan, marxismoan, gizartea kolektibismo modu bat bezala ulertzen da eta bizitza estilo bihurtzen da.
Elkartasun Ontologikoa; Pentsamendu katolikotik sortzen da, eta ekonomia liberal eta marxistaren arteko proposamen bat da, non ekonomien alde indibiduala eta partikularra errespetatzen diren eta alderdi soziala eransten den. Vidal-en arabera, proposamen honen indarra, gizakia alderdi etikoari dagokionez unitatetik berreskuratzean oinarritzen dela da eta bere akatsa, alderdi etikoa alderdi abstraktuan jartzea eta egoera historiko errealak kontuan ez izatea da.
Elkartasuna eta pertsonalismoa; katolikoek sustatutako mugimendu baten ondorioz jaiotako ikuspegia. Ikuspegi honen arabera, elkartasuna, modu etikoan lagun hurkoaren kargu egitearen bilaketa da erabaki pertsonal eta indibidualaren bidez. Honek, pertsona bakoitzak komunitateko kide bezala, komunitatearenganako interesa erakustera behartuta dagoela eta ondorioz, komunitateko kide bakoitzak erantzunkidetasunaren beharra duela dakar.
Etika
Elkartasuna etikaren ikerketa eremuaren barruan, bertute eta printzipio bezala ulertzen da. Bertute bezala, esfera moralean, pertsonaren aldaketa jarrera dakar eta printzipioa dela esan daiteke, gizarte guztiak errespetatu behar duelako.
Gizakiaren bihotzaren eraldaketak, errealitate sozial desberdinetan aldaketak egitera eramaten du, berdintasun unibertsala bezalako printzipioak sortzen ditu eta bakera iristeko bideak errazten ditu. Hau, marko kolektiboan pentsatzen lortzen da.
Printzipio bezala,  justizia eta ekitatearekin, gizarteko egituretan aldaketa eragin behar du. Gizarteko indibiduo guztiak, berdintasun baldintzak dituzte, bai talde mailan eta baita maila indibidualean ere.
Mutur (zoologia)
Zoologian, muturra, musturra (Bizkaieraz) edo musua animalia zenbaitengan ahoa, sudurra eta baraila biltzen dituen atal estu eta luzea da.
Aransas konderria (Texas)
Aransas konderria (Aransas County) Texasko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Rockport da. 2010eko zentsuaren arabera 23,158 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Litografia
Litografia (antzinako grezieratik λίθος, lithos, 'harria', eta γράφειν, graphein, 'idatzi') marrazki, testu edo argazki bat kare-harri edo metalezko plaka batean trazatzean datzan inprimatzeko prozedura bat da. Gaur egun bakarrik erabiltzen da margolanen kopiak egiteko. 1796an Aloys Senefelder alemaniar asmatzaileak sortu zuen.
Karmele Gisasola
Karmele Gisasola Zenikazelaia "Zelai III" (Mallabia, Bizkaia, 1994ko, otsailaren 28a) herri-kirolaria da. Ingude-jasotzen, txinga eramaten, aizkoran eta trontzan aritzen da. Harri-jasotzailea ere bada eta lau aldiz izan da Euskadiko txapelduna. 2021ean Euskal Pentatloi Saria irabazi zuen.
Aransas konderria (Texas)
Geografia
Aransas konderriak 136,749 kilometro koadro ditu. Horietatik 71,462 ura dira. Beste 65,287 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 16,93 da.
Karmele Gisasola
Lehen urratsak
Herri kirolen munduan jaio eta hazitakoa da Karmele Gisasola. Familiatik datorkio herri kiroletarako zaletasuna. Betidanik ikusi du etxean. Harri-jasotzen ibilia da aita, Jose Antonio Gisasola "Zelai", ezaguna da mundu horretaneta. Neba eta lehengusua ere aizkoran eta harri-jasotzen aritzen dira. 2012an, 17 urte zituenean hasi zen Karmele erakustaldietan. 2013an, berriz, txapelketetarako prestatzeari heldu zion. Hasieran, ingudea jasotzen ibiltzen zen batez ere, baina txinga eramaten eta trontzan ere jardun du. 2015an, Boisera joan zen Iparraldeko Jokoen erakustaldian parte hartzera.
Aransas konderria (Texas)
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 23,158 pertsonetatik 22,040 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 5,690 dira. 258 beltzak edo afroamerikarrak. 118 amerikar natiboak ziren eta 5 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 443 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 21 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 273 pertsonek kokatzen zuten.
Karmele Gisasola
Txapelketak eta erakustaldiak
Lehiaketa edo txapelketetako saioak ez ezik, bestelako saio, jaialdi edota jardunalditan ere hartu du parte, Euskal Herrian eta baita bertatik kanpo ere.
Satrustegi (argipena)
Satrustegi zenbait leku eta pertsonaren izena da.
Homonota gaudichaudii
Homonota gaudichaudii Homonota generoko animalia da. Narrastien barruko Phyllodactylidae familian sailkatuta dago.
Iñigo I.a Avaloskoa
Iñigo I.a Avaloskoa (Íñigo Dávalos; Ignazio I d'Avalos edo Innico I d'Avalos; †Napoli, 1484) Aragoiko Erresumako jenerala izan zen.
Rasbora hosii
Rasbora hosii Rasbora generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Iñigo I.a Avaloskoa
Bere aitona Ruy López d'Ávalos Gaztelako Erresumako kondestablea izan zen. Iñigo Italiara iritsi zen Alfontso V.a Aragoikoarekin, 1442an. Bertan Ponzako guduan parte hartu zuen, 1435ean. 1452an Aragoiko Erresumak Napoliko Erresuma konkistatu zuenean Monteodorisioko konde izendatu zuten.
Santa Maria do Salto
Santa Maria do Salto Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Arconciel
Arconciel Suitzako udalerria da. Friburgo kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Kirrwiller
Kirrwiller Frantziako udalerria da, Rhin Beherea departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Kirrwiller udalerrian erroldatutako biztanleak 511 ziren. Familiak 200 ziren, horien artean 60 pertsona bakarrekoak ziren (36 bakarrik bizi ziren gizonak eta 24 bakarrik bizi ziren emakumeak), 64 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 68 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 227 etxebizitza zeuden, 204 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 3 bigarren erresidentzia ziren eta 20 hutsik zeuden. 196 etxeak ziren eta 7 apartamentuak ziren. 204 etxebizitza nagusietatik 165 bere jabearen bizilekua ziren, 13 alokairuan okupaturik zeuden eta 26 doan lagata zeuden; 20 etxek gela bat zuten, 3 etxek bi zituzten, 12 etxek hiru zituzten, 36 etxek lau zituzten eta 133 etxek bost zituzten. 168 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 49 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 110 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 344 ziren, horien artean 273 aktiboak ziren eta 71 inaktiboak ziren. 273 pertsona aktiboetatik 263 lanean zeuden (147 gizon eta 116 emakume) eta 10 langabezian zeuden (3 gizon eta 7 emakume). 71 pertsona inaktiboetatik 27 erretiraturik zeuden, 20 ikasten zeuden eta 24 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Kirrwiller udalerrian 191 unitate fiskal zeuden, 522 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.921 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 26 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 4 eraikuntza enpresak ziren, 7 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 6 zerbitzu enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 9 zerbitzu publikoetatik, 1 funeraria zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 1 margolaria, 1 zurgina, 1 iturgina, 1 argiketaria, 1 ile apaindegia, 1 jatetxe eta 1 higiezinen agentzia.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra 120 m2 baino gutxiagoko denda bat zen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Indigenismo
Historia
Latinoamerikako mugimendu indigenista azken 500 urteetan herri indigenek pairaturiko diskriminazioari eta bereizketari aurre egiteko proiektu sozial eta politiko gisa sortu zen XX. mendean. Jatorrizko herrialde bakoitzeko erabakitze-prozesuetan, garapen ekonomiko eta sozialeko ereduetan parte hartzeko helburuarekin.
Hasiera batean, mugimendua tokiko protesta-mobilizazioen multzo hutsa baino ez zen; gaur egun, ordea, nazioko zein eskualdeetako erakunde politiko bihurtu da. Helburuak, herriak ordezkaritza politiko handiagoa duten zonaldeko garapen-politiketan integratzea, lurraren gainean dituzten eskubideak aitortzea eta autonomia kolektibo handiagoa lortzea dira besteak beste. 1970eko hamarkadatik aurrera, herri indigenen eta estatuen arteko tentsioak hazten hasi ziren. Izan ere, ekonomiaren neoliberalizazioak, eskualdeetako diktaduren errepresio politikoak eta azken urteetako politika indigenisten eragingortasunik ezak biztanleria indigenaren atsekabe eta haserrea sustatu zuten.
1980ko hamarkadan eskualde latinoamerikarretan indigenen mobilizazioak ugaritu ziren, ondorioz, herri indigenek euren estatuarekiko izandako harremana erabat eraldatu zen. Hamarkada horretan ere, indigenen lurra, ordezkaritza politikoa, kultura eta nortasunaren errespetuarekiko eskubideak onartu ziren eta horren bitartez, eskualde zein nazio mailako erakundeak sortu ziren.
Hala ere, egia da, mugimendu indigena modu bereizian garatu izan dela herrialde latinoamerikarretan. Hau biztanleria indigenaren proportzioari eta estatu ezberdinen artean dagoen heterogeneotasun-mailari dagokio. Hots, Bolivian, adibidez, biztanleriaren % 60 da natiboa, Argentina, bestalde, indigenen ehunekoa ez da % 2ra iristen, horrek mugimendu indigenak herrialde bakoitzean duen pisua zehazten du. Mugimendu indigenaren garapeneko herrialde garrantzitsuenak Bolivia, Ekuador eta Mexiko izan dira.
Politika
Politika indigenista denborarekin aldatzen joan da. Politika hau historikoki jasana izan den diskriminazio eta marjinazioari aurre egitearen ildotik garatu da. Maiz komunitate indigenek haien lurraldeak utzi behar izan dituzte eta kulturak eta tradizioak galdu dituzte kolonizazioa eta globalizazioaren eraginez.
XX. mendean gobernua komunitate indigenen arazoengana hurbiltzeko tresna moduan ikusi zen. Arazo hauei aurre egiteko, mekanismo nagusi bat ezarri zen: jatorrizko herriak herrialde bakoitzeko merkatu eta garapen ereduetan sartzea. Honen aurrean, politika indigenista hauek “kolonizazio baketsuen politika” moduan ikusi zuten. Haien ikuspuntutik, asimilazio politikak estatuen tresnak ziren identitate kulturalak apurtzen zituenak, saiatzen herri hauek integratzen alde batera uzten herri bakoitzaren desberdintasunak eta haien kulturak, erlijioak eta hizkuntzak.
Felix Salten
Bere familia jatorri judua zen eta Vienara joan zen 1869an. Kritikari gisa lan egin zuen eta 1900ean bere lehen istorioak argitaratu zituen. Gidoiak eta operetetarako libretoak idatzi zituen ere. 1936an Adolf Hitlerrek bere liburuak debekatu zituen. 1938an ihes egin zuen Zürichera Austriako Alemaniako anexioaren ondoren.
Indigenismo
Politika
Indigenismo honen kontra egiteko, indianismoa sortu zen. Indianismoak herri indigenen autodeterminazioaren aldeko ideologia moduan sortu zen. Ideologia honek “indio” hitza berreskuratu zuen, modu gutxiesgarri batean erabilia izan den hitza, eta herri indigena guztien sinboloa bilakatu zuten, aldarrikatuz bakoitzaren politikak, identitateak eta kulturak babesteko eskubidea. Fausto Reinaga kitxuentzat, indigenismoa indioaren etsaia zen, eta indianismoa askatasuna lortzeko ideologia zen.
Trnávka (Dunajská Stredako barrutia)
Trnávka  Eslovakiako udalerri bat da, Dunajská Stredako barrutian kokatuta. 7,97 km²ko azalera du eta 492 biztanle 2017ko datuen arabera.
Indigenismo
Politika
Beranduago, politika indigenistak birformulatu zituzten. Herrien kulturak eta identitateen errespetua lortu nahi zuten. 1989an Nazioarteko Lan Erakundeak Herri Indigenak eta Tribalak Herrialde Independenteei buruzko 169 Hitzarmena onartu zuen, haien balore sozial eta erlijiosoei errekonozimendua emanez eta autoidentifikazioaren garrantzia nabarmenduz.
Trnávka (Dunajská Stredako barrutia)
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1275. urtekoa da.
Indigenismo
Mexiko
1994ko urtarrilak 1ean indarrean sartuko zen Ipar Amerikako Merkataritza Libreko Ituna, Mexiko, Kanada eta Estatu Batuak merkatu integratu batean bilakatuz. Horrek agerian utzi zuen Mexikoren interes nagusia beste bi herrialdeetan zela eta ez herrialdea bera. Egun berean, Nazio Askapenerako Armada Zapatistak (EZLN) publikoki gerra deklaratu zion Mexikoko gobernuari. 12an bakea lortu zuten. Indigenek haien alde borrokatu zuten, haien kulturek eta identitateek ikusgarritasun maila bat lor zezaten.
Methil
, Eskoziako udalerri bat da, Fife konderrian.
Indigenismo
Peru
Perun mugimendua kulturalagoa izan da. Erreferentea izan da XIX. mendeko amaierako korronte literarioa. Korrontearen erdigunean zeuden paisaiak, jendea, bertakoak diren gauzak eta Peruko gizartearen ezaugarriak. Paisaien eta perutarren bizitzen deskripzioak literatura obretan mugimendu indigenista bultzatu zuten. Hala ere, Perun literatura ez zen izan indigenismoarekin lotuta zegoen mugimendu bakarra.
Ideia sozialistekin lotuta, hainbat aldarrikapen politiko margolanetan islatu ziren, eskubide indigenistak aldarrikatuz. Munduan gertatzen ari ziren gertakari batzuen eraginez, adibidez Mexikoko Iraultza edota Errusiar Iraultza, indigenaren inguruko hausnarketak hasi ziren. Honekin batera, hasi ziren eztabaidak eskualde eta nazioarteko mailan nazioaren inklusioaren inguruan. Intelektualek, gehien bat sozialistak, lortu zuten Peruko elite intelektual eta politikoengan eragina izatea. Mariátegui intelektualaren ikuspuntutik, ideia hispanikoak ezabatu behar dira, Peruren kasuan bistakoak zirenak XX. mendean, indigena errepublikaren erdigunean jartzeko. Mariáteguirentzako iragan prehispanikoa gizarte modernoa osatzeko motora zen. Gizarte honetan indigenak lehentasuna dira eta babes politikoa dute. Ez zuen gehiegi goraipatu nahi indigenaren figura.
Ekuador
Ekuadorren laurogeiko hamarkadan eskualdeko hainbat erakunde indigena sortu ziren herrialdean zehar; hala nola, la Confederación de Pueblos de la Nacionalidad Kichwa, la Confederación de Nacionalidades Indígenas de la Amazonía Ecuatoriana eta el Consejo de Coordinación de las Nacionalidades Indígenas. Horiek guztiak 1986an elkartu ziren Ekuadorko Nazionalitate Indigenen Konfederazioa (Conaie) osatzeko. Ordutik aurrera, Conaie herrialdeko erakunde indigena nagusia da, eta datozen hamarkadetako altxamendu indigenen buru izango da. 1990eko nekazaritzari eta lurren arira emandako matxinada indigenek Gobernu nazionala herri indigenekin negoziatzera behartu zuten. Honek herri indigenaren esku-hartzea sustatu zuen herrialdeko ordezkaritza eta parte-hartze politikoko prozesuetan. 1998an Movimiento de Unidad Plurinacional Pachakutik mugimendu politiko indigenistak lortu zuen 1998ko batzar konstituziogilean Ekuadorko Konstituzioan lehen aldiz, Estatuaren izaera kulturanitza eta multietnikoa eta Ekuadorko herri eta nazionalitate indigenen eskubide kolektiboen aitorpena ezartzea. Ordutik aurrera, Ekuadorko mugimendu indigena herrialdeko eragile politiko garrantzitsuenetako bat da.
Bolivia
Boliviako mugimendu indigenaren goraldia 2000-2005 urteetan izan zen, eta bere garapenaren ezaugarri nagusiak barne zatiketak eta gatazkak izan ziren; kitxuen eta aimarasen artekoa hain zuzen ere (herrialdeko bi talde indigena handienak).
Politika indigena boliviarra pentsamendu indianistan zein sindikalismo kataristan oinarritu zen eta mugimenduaren ideia nagusien artean kontzientzia etnikoa eta nekazari klaseko kontzientzia aurki daitezke. Mugimenduak 1952ko Iraultza nazionalean antolatu ziren nekazarien erakundeetan du jatorria, eta horren emaitza nagusia Mugimendu Nazional Iraultzailea boterera iristea izan zen. Hala ere, hirurogeita hamarreko hamarkadara arte ez ziren mobilizazioetan herri indigenen eskubide etniko, kultural eta identitarioekin lotutako gaiak sartu. 2005ean mugimenduak nortasun kultural eta etnikoa Boliviako politikaren elementu nagusietako bat bihurtzea lortu zuen. Laurogeiko hamarkadan estatu plurinazionalaren nozioa artikulatzen hasi bazen ere, 2000ko hamarkadaren hasieran uraren gerra eta gasaren gerraren bidez, identitate indigenak aitortzeko eskaerak erakunde politikoetan erantzun zituzten. Mobilizazio sozialak 2005ean amaitu ziren Evo Moralesen aukeraketarekin, Hego Amerikako lehen presidente indigena. 2007an, batzar konstituziogilea deitu zen, eta bertan Boliviako Estatuaren nazio aniztasuna aitortu zen.
Indigenismoaren ondorioak
Hasteko, indigenismoak izan duen ondorio nagusietako bat herri indigenen eskubideak onartzea izan da, bai nazio mailan, bai nazioartean. Horri esker, herri indigenek parte-hartze handiagoa izan dute beren komunitateei eragiten dieten erabakiak hartzen eta politika publikoak formulatzen. Bestalde, indigenismoak kultura indigenak balioesten eta Latinoamerikako herrialdeen nazio-nortasunean sartzen lagundu du. Horri esker, eskualdeko kultura-aniztasuna gehiago ikusi eta aitortu ahal izan da. Kultura-aniztasunari dagokionez, indigenismoak herri indigenekiko diskriminazioaren eta arrazakeriaren aurkako kontzientzia eta borroka handiagoa ahalbidetu du. Horren ondorioz, herri indigenen eskubideak babestea eta sustatzea helburu duten politika publikoak eta legegintza-neurriak hartu dira. Azkenik, indigenismoak gatazka eta tentsio sozialak ere sortu ditu, batez ere biztanle gehienak indigenak ez diren herrialdeetan; kasu batzuetan, indigenismoak komunitate indigenen autonomiaren eta independentziaren aldeko borrokara eraman ditu.
Lorpen guztien eskutik 2000. urtetik aurrera, desberdintasun sozial eta ekonomikoei aurre egiteko helburuarekin prozesu bat sortu zen Latinoamerikan, eta ondorioz, 70 milioi pertsona baino gehiago pobreziatik ateratzea lortu dute. Haatik, garapen-prozesu hori desberdina izan da indigenentzat: azken hamarkadetan Latinoamerikako herri indigenen ikusgarritasunaren, parte-hartze politikoaren eta errekonozimenduaren aldaketa esanguratsua izan bada ere, latinoamerikako familia indigena batek hiru aldiz aukera gehiago ditu muturreko pobrezia-egoeran bizitzeko, familia ez indigena batekin alderatuta.
Cyprinodon dearborni
Cyprinodon dearborni Cyprinodon generoko animalia da. Arrainen barruko Cyprinodontidae familian sailkatzen da.
Bullion
Bullion Frantziako udalerria da, Yvelines departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Bullion udalerrian erroldatutako biztanleak 1.951 ziren. Familiak 644 ziren, horien artean 112 pertsona bakarrekoak ziren (32 bakarrik bizi ziren gizonak eta 80 bakarrik bizi ziren emakumeak), 208 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 300 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 24 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Phylloscopus ijimae
Phylloscopus ijimae —Ijimako txioa— Phylloscopus generoko animalia da. Hegaztien barruko Phylloscopidae familian sailkatuta dago.
Bullion
Biztanleria
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 731 etxebizitza zeuden, 659 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 50 bigarren erresidentzia ziren eta 22 hutsik zeuden. 676 etxeak ziren eta 54 apartamentuak ziren. 659 etxebizitza nagusietatik 569 bere jabearen bizilekua ziren, 76 alokairuan okupaturik zeuden eta 14 doan lagata zeuden; 6 etxek gela bat zuten, 41 etxek bi zituzten, 62 etxek hiru zituzten, 105 etxek lau zituzten eta 445 etxek bost zituzten. 547 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 192 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 443 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.282 ziren, horien artean 916 aktiboak ziren eta 366 inaktiboak ziren. 916 pertsona aktiboetatik 868 lanean zeuden (446 gizon eta 422 emakume) eta 48 langabezian zeuden (27 gizon eta 21 emakume). 366 pertsona inaktiboetatik 124 erretiraturik zeuden, 142 ikasten zeuden eta 100 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Alemaniako Zentro Aeroespaziala
Alemaniako Zentro Aeroespaziala (Deutsche Zentrum für Luft- und Raumfahrt e. V.) edo DLR Alemaniako Errepublika Federalaren aeroespazio, energia eta garraiorako ikerketa zentro nazionala da. Egoitza nagusia Kolonian badu ere, beste egoitza batzuk ditu Alemanian zehar. DLRa Alemaniako eta nazioarteko ikerketa eta garapen lankidetza proiektu anitzetan sartuta dago. Horrez gain, DLRa Alemaniako espazio agentzia ere bada. Alemaniako Gobernu Federalaren izenean herrialdeko espazio programa antolatzeaz eta indarrean jartzeaz arduratzen da.
Bullion
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 70 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 7 eraikuntza enpresak ziren, 11 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 6 garraio enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 4 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 5 higiezinen enpresak ziren, 20 zerbitzu enpresak ziren, 6 administrazio publikoko enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 11 zerbitzu publikoetatik, 2 zurginak ziren, 2 iturginak, 1 argiketaria, 1 eraikuntza enpresa, 2 ile apaindegiak, 1 jatetxe eta 2 higiezinen agentziak.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen eta 1 altzari denda zen.
Alemaniako Zentro Aeroespaziala
Ikuspegi orokorra
DLRaren zuzendaritza:
2015eko ekainaren 18an Pascale Ehrenfreund DLRaren zuzendari izendatu zuten Johann-Dietrich Wörnerren ordez.
Historia
Gaur egun DLRa 1997an sortu zen arren, XX. mendean Alemanian egon diren hainbat espazio, aeroespazio eta ikerketa institutuetatik dator.
Bullion
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Bullion udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hydrus
Hydrus edo Itsas suge arra —Hydrus— zerueko hego hemisferioko konstelazio txiki bat da. 1595-1597 artean Pieter Dirkszoon Keyser eta Frederick de Houtman herbehereetar itsasgizonek sortutako 20 konstelazioetako bat da, eta Johann Bayer alemaniar astronomoaren Uranometria (1603) idazlanean lehenbizikoz agertu zen.
Bullion
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra iraupen erdiko (jarraipen eta errehabilitazio) tratamenduetarako ospitale zen.
Hydrus
Hydrus ez da Hydra ipar hemisferioko konstelazioarekin nahastu behar.
Ryan Murphy
Ryan Patrick Murphy (Indianapolis, ) estatubatuar telebista eta zinema ekoizlea, zuzendaria eta gidoilaria da. Hainbat telesail sortzeagatik da bereziki ezaguna, bestean beste, Nip/Tuck (2003-2010), Glee (2009-2015), edo American Horror Story (2011-gaur). Eat Pray Love (2010) eta The Prom (2020) bezalako filmeak ere zuzendu ditu.
Bullion
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Bullion udalerriak goi-mailako hezkuntza ez unibertsitarioko osasun-formakuntzako zentro bat zuen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Capão do Cipó
Capão do Cipó Brasilgo udalerri bat da, Rio Grande do Sul estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Atximur
Atximurra, imurtxia edo zimikoa eskuko bi hatzez azal zati bat hartu eta estutzea da, azalean tontor txiki bat eraginez. Medikuntzan, ohikoa da injekzio bat burutu edo atal bateko sentsibilitatea neurtzeko. Hedaduraz, objektu bigun bateko azaleko gune txiki batean eragindako presioa ere adierazten du.
Soulitré
Soulitré Frantziako udalerria da, Sarthe departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Soulitré udalerrian erroldatutako biztanleak 665 ziren. Familiak 236 ziren, horien artean 47 pertsona bakarrekoak ziren (31 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 71 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 102 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 257 etxebizitza zeuden, 237 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 12 bigarren erresidentzia ziren eta 8 hutsik zeuden. 248 etxeak ziren eta 5 apartamentuak ziren. 237 etxebizitza nagusietatik 190 bere jabearen bizilekua ziren, 41 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 9 etxek bi zituzten, 28 etxek hiru zituzten, 46 etxek lau zituzten eta 152 etxek bost zituzten. 215 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 76 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 147 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Soulitré udalerrian 240 unitate fiskal zeuden, 671,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.155 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 25 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresa zen, 4 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 5 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 finantziazio enpresak ziren, 2 higiezinen enpresak ziren, 2 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 1 margolaria, 1 iturgina eta 1 higiezinen agentzia.
2000. urtean Soulitré udalerrian 12 nekazaritza-ustiategi zeuden, 525 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Le Ségur
Le Ségur Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Tarn departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Le Ségur udalerrian erroldatutako biztanleak 241 ziren. Familiak 104 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 44 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 32 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 150 etxebizitza zeuden, 104 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 43 bigarren erresidentzia ziren eta 2 hutsik zeuden. 145 etxeak ziren eta 5 apartamentuak ziren. 104 etxebizitza nagusietatik 86 bere jabearen bizilekua ziren, 14 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 6 etxek bi gela zituzten, 9 etxek hiru zituzten, 29 etxek lau zituzten eta 60 etxek bost zituzten. 85 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 57 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 41 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 145 ziren, horien artean 104 aktiboak ziren eta 41 inaktiboak ziren. 104 pertsona aktiboetatik 89 lanean zeuden (47 gizon eta 42 emakume) eta 15 langabezian zeuden (5 gizon eta 10 emakume). 41 pertsona inaktiboetatik 18 erretiraturik zeuden, 9 ikasten zeuden eta 14 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Le Ségur udalerrian 106 unitate fiskal zeuden, 233 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.331 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 8 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 3 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen eta 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren.
Jean-Claude Mézières
Jean-Claude Mézières (Saint-Mandé, 1938ko irailaren 23a - Paris, 2022ko urtarrilaren 23a) frantziar komikigile eta marrazkilaria izan zen.
Anaia zaharrenak marrazkian sartu zuen eta Hergé, André Franquin, Morris, Jijé eta Jack Davisen eragina jaso zuen. École nationale supérieure des arts appliqués et des métiers d 'art-en ikasi zuen. eta liburu eta aldizkarien ilustratzaile eta publizitatean lan egin zuen. 1965ean Estatu Batuetara joan zen abentura bila eta cowboy izan zen.
Le Ségur
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoak zurgina ziren.
Arleux
Biztanleria
2007an Arleux udalerrian erroldatutako biztanleak 2.435 ziren. Familiak 983 ziren, horien artean 289 pertsona bakarrekoak ziren (68 bakarrik bizi ziren gizonak eta 221 bakarrik bizi ziren emakumeak), 293 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 318 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 83 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Jean-Claude Mézières
Bere lagun Pierre Christinekin Valérien zientzia fikziozko komiki saila sortu zuen. Eszenatokiak ere diseinatu zituen Bosgarren Elementua bezalako filmetarako.
1984an Angulema Hiriko Sari Nagusia jaso zuen.
Le Ségur
Ekonomia jarduerak
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Le Ségur udalerrian 31 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.311 hektarea erabiltzen.
Arleux
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 1.387 etxebizitza zeuden, 999 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 337 bigarren erresidentzia ziren eta 51 hutsik zeuden. 934 etxeak ziren eta 118 apartamentuak ziren. 999 etxebizitza nagusietatik 619 bere jabearen bizilekua ziren, 344 alokairuan okupaturik zeuden eta 36 doan lagata zeuden; 56 etxek gela bat zuten, 59 etxek bi zituzten, 126 etxek hiru zituzten, 224 etxek lau zituzten eta 535 etxek bost zituzten. 702 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 444 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 322 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Le Ségur
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Homonota underwoodi
Homonota underwoodi Homonota generoko animalia da. Narrastien barruko Phyllodactylidae familian sailkatuta dago.
Le Ségur
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Arleux
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.534 ziren, horien artean 1.064 aktiboak ziren eta 470 inaktiboak ziren. 1.064 pertsona aktiboetatik 920 lanean zeuden (515 gizon eta 405 emakume) eta 143 langabezian zeuden (77 gizon eta 66 emakume). 470 pertsona inaktiboetatik 141 erretiraturik zeuden, 121 ikasten zeuden eta 208 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Arleux udalerrian 1.017 unitate fiskal zeuden, 2.567 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.685 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 113 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 4 janari enpresak ziren, 1 coque eta refinazio enpresa zen, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 12 eraikuntza enpresak ziren, 28 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 15 garraio enpresak ziren, 10 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 9 finantziazio enpresak ziren, 6 higiezinen enpresak ziren, 8 zerbitzu enpresak ziren, 13 administrazio publikoko enpresak ziren eta 4 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 28 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 4 banku bulegoak, 1 funeraria, 3 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 1 autoeskola, 3 igeltseroak, 1 margolaria, 2 zurginak, 4 iturginak, 1 argiketaria, 2 ile apaindegiak eta 2 jatetxeak.
2009an zeuden 12 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 2 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 2 okindegiak, 1 harategi zen, 1 liburu denda zen, 1 etxerako tresna denda zen, 1 zapata-denda zen, 1 elektrotresna denda zen, 1 kirol-denda zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Arleux udalerrian 38 nekazaritza-ustiategi zeuden, 320 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an botika 1 eta anbulantzia 1 bat zegoen.
2009an 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Arleux udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 631 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Diktadore
"Tirano" terminoa bezala (jatorriz, antzinako grekozko titulu ez gutxiesgarria zena) eta maila apalagoan "autokrata" terminoa bezala, "diktadore" terminoa zapalkuntzan oinarritutako agintaritzari buruz hitz egiteko erabiltzen hasi zen. Erabilera modernoan, diktadore terminoa botere pertsonalaren kopuru izugarria duen edo gehiegikeriaz jokatzen duen lider bat deskribatzeko erabiltzen da. Diktadurek, sarritan, honako ezaugarri hauek izaten dituzte: hauteskundeak eta askatasun zibilak etetea; larrialdi-egoera aldarrikatzea; dekretuzko araua; aurkari politikoen errepresioa; legezko prozeduren erregimena ez betetzea, eta nortasuna gurtzea. Diktadurak, askotan, alderdi bakarreko edo alderdi nagusiko estatuak dira.
Diktadore gisa deskribatu izan dira boterera hainbat erregimenetan iristen diren buruzagi asko, hala nola batzar militarrak, alderdi bateko estatuak, estatu nagusiak eta gobernu pertsonal baten mendeko gobernu zibilak. Ezkerreko edo eskuineko diktadurak egon daitezke. Oro har, diktadore nor den erabakitzea zaila da, eta ikuspuntu politikoaren arabera aldatzen da.
Lionheart (1990eko filma)
Lionheart (euskaraz Lehoi Bihotz) 1990eko Sheldon Lettich estatubatuat zinema zuzendari eta zinema gidoilariak zuzendu eta idatzitako ekintza film bat da. Jean-Claude Van Damme and co-starring Brian Thompson, along with Harrison Page, Deborah Rennard, Lisa Pelikan eta Ashley Johnson aktoreek antzeztu zuten.
Argumentua
Francois Gaultier, Los Angeles hiriko frantses jatorriko erdipurdiko droga trafikatzailea talde batek atzeman eta bizirik erreko dute. Ospitalean hiltzorian dagoela, emazteareari bere anaia Lyoni dei diezaion eskatuko dio. Lyon Ipar Afrikan Frantziako Atzerritar Legioarekin dago, eta anaiaren heriotzaren berri izan bezain azkar, desertatu eta Estatu Batuetara alargunari eta anaiaren alabatxoari laguntzera joango da. AEBetara iristean Joshua (Harrison Page) izeneko borrokalari ohi mozkorti bat ezagutu eta haren bitartez entrenatu eta anaiaren senideak ekonomikoki laguntzeko behar duen dirua lortzeko legez kanpoko kale borroketan parte hartzen hasiko da. Bienbitartean, bere anaia medekatu eta haren hiltzaileak atzematen saiatuko da.
Archer konderria (Texas)
Archer konderria (Archer County) Texasko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Archer City da. 2010eko zentsuaren arabera 9,054 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 9,054 pertsonetatik 8,857 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 675 dira. 34 beltzak edo afroamerikarrak. 47 amerikar natiboak ziren eta 3 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 18 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 4 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 91 pertsonek kokatzen zuten.
Korsika Askatzeko Nazio Frontea
Korsika Askatzeko Nazio Frontea (korsikeraz Fronte di Liberazione Naziunale di a Corsica edo FLNC) Korsika Frantziatik independentzia lortu nahi duen talde armatu korsikarra da. 2014ko ekainaren 25ean borroka armatua albo batera uzten zuela iragarri zuen.
Sorrera eta helburuak
Ofizialki 1976ko maiatzaren 5ean sortu zen, Ghjustizia Paolina eta Fronte Paesanu Corsu di Liberazione Korsikako bi talde armatu handien batasunetik. Horrez gain, A Cuncolta Independentista alderdi politikoaren adarra da. Alderdi politiko honek kideak ditu Korsikako Asanbladan.
FLNCren lehen erasoa 1976ko maiatzaren 4an gertatu zen. Egun horretako gauean, 21 lehergailuk eztanda egin zuten Ajaccio, Bastia, Sartène, Porto-Vecchio eta beste zenbait hiritan. . Erasoaren helburu gehienak eraikin publikoak eta estatuko agenteen bulegoak izan ziren. Maitzaren 5ean, FLNC formalki bere burua ezagutzera eman zuen manifestu elebidun batean eta aurreko gaueko erasoak beregain hartu zituen.
1970 – "Korsikari arreta jartzen"
Hurrengo erasoak maiatzaren 20an gertatu ziren. FLNCk zenbait lehergailu zartarazi zituen uhartean zehar. Ekitzek eta FLNCren agerpenak bat egin zuten Action Régionaliste Corse ilegalizatu berri zuteneko 10 kideen aurkako epaiketarekin. Fiskalek esan zutenez, uda horretako tiroz hildako 2 polizien ekintzaren erantzule ziren. Udan zehar, FLNC aktiboago bihurtu zen eta uztailaren 17ko gauean, kohete bidezko eraso bat eta Aghioneko gendarmerien aurkako morterozko eraso bat egin zuten. Azken eraso horretan, M79 granada jaurtigailu estatubatuarra erabili zuten. Eraso hauek FLNCk armak Libiatik jasotzen zituen susmoa piztu zuten, Europako beste talde iraultzaile batzuk, tartean IRAk ere bertatik jasotzen zituztelako armak. 1976ko irailean, FLNC Frantziako militar funtzionarioak hiltzen saiatu zen. Beste istilu batzuetan, Corten, general bat hil egin zuten bere autoa tirokatu zutenean. Kotxeko gidariak belarria galdu zuen. Herri berean, beste ofizial baten etxeak bonbazko erasoa jasan zuen.
1977 hasieran, FLNCren ekintza gutxi egon ziren. Apirilean, lehergailu bidezko erasoak egin ziren FLNC eta Korsikako nazionalisten aurka. Erasoak FRANCIAk (Front d'Action Nouvelle Contre l'Indépendance et l'Autonomie) hartu zituen beregain. Nahiz eta autonomiaren aurkako beste talde bat bazen Korsikan, FRANCIA taldea zen erasoak egiten zituen bakarra. Maiatzaren 14ean, FRANCIAk Arritti' (korsikar nazionalisten argitalpena) inprenta suntsitu zuen. Erasoari erantzunez, FLNCk maiatzaren 24an Fort-Lacroixen (Bastia ondoan) erasoaldia egon zuen. Ekainaren hasieran, berriz, Bastiako tren geltokia suntsitu zuen lehergailuz. Hilabete beranduago, FLNCk 27 lehergailu zartatu zituen Frantziako interesen aurka eta beranduago, Barbaggioko telebista hedagailu bat lehergailuz suntsitu zuen.
1980 – "Ofentsiba berria"
1979an, FLNCk eraso kopurua handitu zuen, eta urtarrila eta martxoaren hasiera bitartean uhartean zehar lehergailu bidezko 115 eraso egin zituen. Hala ere, uztailean taldeko kideak atxilotu zituzten eta kartzela zigor luzeak jarri zitzaizkien FLNCk ekintzak aurrera eramateagatik. FLNCk "askapenerako erasoaldi berria" martxan jarriko zuela adierazi zuen eta korsikarrei, poliziaren edo armadaren kide zirenei, uhartetik alde egiteko eskatu zien. Martxoaren 10ean, Korsikako hamar banketxe bonba autoz erasotu zituzten. Apirilaren 10ean, Parisko hiru bankutan lehergailuek eztanda egin zuten eta Parisko Justizia Jauregiak beste lehergailu bat eztanda jaso zuen. Jauregiak 3 milioi frankoko kalteak jaso zituen. 1970 bukaeran eta 1980 hasieran, FLNCk bere politika aldatu zuen eta IRAren antzeko politika erabiltzen hasi zen. Orduan, FLNCk "korsikarren arazoak frantziarrei eramatea" erabaki zuen. Horrela, lehergailu bidezko erasoak Frantziako lurraldean egiten hasi zen. 1979ko maiatzaren 6an, FLNCk Parisko 20 banketxetan lehergailuak ezarri zituen eta maiatzaren 30an, beste zenbait banketxek leherketak jasan zituzten. Ekainaren hasieran, FLNCk taktika aldatu eta uhartean hasi zen erasoak egiten eta 25 lehergailu handik eztanda handia sortu zuten. Parisko Polizia egoitzak ere bonba auto baten eztanda jasan zuen. 1980ko maiatzaren 14ean, FLNCk Parisko Justizia Jauregiak beste eraso bat egin zuen eta Iranen enbaxada zaintzen zuten lau gendarme tirokatu zituen beste eraso batean. Eraso horretan hiru gendarme zauritu ziren.
1980ko hamarkadan, FLNC ikusgarriagoa egin zen, protestetan eta jardun politikoan aritu baitzen. FLNCk bere kideei preso politiko izaera emateko eskatzen jarraitu zuen. Presoen aldeko manifestazioak jendetsuak izan ziren eta manifestazioak egitea ohiko bihurtu zen. FLNCren jarraitzaileak oso aktibo egon ziren protesta guztuetan eta "Korsikako V Frantsesa" bezala izendatu zituzten. 1980ko azaroan, FLNCko 12 preso gose-greba hasi ziren, korsikar preso politikoei tratu txarragoa ematen zitzaielako. Protestek goia jo zuten IRAko sei preso gose-greban hasi zirenean. Korsikako preso politikoak gogoaren aurka elikatu zituzten eta aste batzuk geroago bertan behera utzi zuten gose-greba. 1981ko apirilaren 1ean, FLNCk su-etena aldarrikatu zuen, Presidentziarako hauteskundeak baitziren. Hauteskunde hauetan François Mitterrand izan zen garaile eta garailea zein zen jakin ostean, FLNCk su-etena luzatuko zuela adierazi zuen, betiere "gertatzen zenaren" araberakoa.
Irailaren 18an, FLCNk su-etena bertan behera utzi zuen eta Korsika erdialdeko mendialdean prentsari konferentzia bat eman zion. Autonomiazaleak kritikatu zituzten "betiko bide ez-erabilgarriak" erabiltzen zituztelako sistema politikoan eta Frantziaren politikak kritikatu zituzten. FLNCk armak hartuko zituela adierazi zuen.
1982ko abuztuaren 19an, FLNCk ekintza ikusgarria egin zuen. Gau batean, "violente nuit bleue"en deitua, 99 lehergailu jarri zituen Frantziako gobernuaren helburuen aurka.
1980. hamarkada erdialdean, taldeak narkotrafikatzaileen aurkako erasoak ugaritu zituen, eta 1986ean, 12 hilabeteko epea, lau pertsona hil zituen.
1988an su-etena sinatu zuten FLNCk eta Frantziako Gobernuak. Su-etena ez zuten ondo hartu FLNCko kide batzuek eta taldean hainbat zatiketa egon ziren.
1990 - Claude Érignacen hilketa eta barne-borrokak
1990an, FLNC gainbeheran hasi zen eta barne-borrokan hilketak egon ziren. Barne-zatiketen eta -borroken arrazoia kideen aurkakotasun politikoa zen taldearen barnean, baita tirabira pertsonalak ere.
1991ean, FLNCko kideen eta gendarmeen arteko tiroketa egon zen, segada batetik ihes egiten ari zirenean. 1991ean, FLNCk Sardiniako findegi baten aurkako erasoa burutu zuen.
1996ko abenduan, FLNCk Korsikan zehar Gabonetako erasoaldia hasi zuen. Figarin, FLNCk metraila bidez militarren gunea bat erasotu zuen eta Zicavon, granada eraso bat egin zuen polizia egoitzaren aurka. 1997an, FLNC Ohiko-Kanala atldeak su-etena iragarri zuen baina su-etenarekin ados ez zeudenek FLNC Kanal Historikoa sortu zuten eta taldearen agintaritza berreskuratu nahi zuten erasoaldi berri bat hasteko. 1998an, FLNCk polizien eta auzapezen aurkako erasoak burutu zituen zenbait hildako utziz. Erasoaldia Ajaccion Claude Érignacren hilketarekin amaitu zuen. Érignac Frantziako prefeta zen Korsikan eta Frantziako Errepublikako goi-mailako ordezkaria. Erasoak oihartzun zabala izan zuen eta FLNCren aurkako kritika asko egon ziren. FLNCk erasoa berak ez zuela egin aitortu zuen. 1999tik aurrera zatiketak, barne-borrokak, su-etenak eta su-etenak bertan behera uztea egon ziren.