cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sergei Esenin
Sergei Alexandrovitx Esenin, errusieraz Серге́й Алекса́ндрович Есе́нин (Konstantinov, Errusiar Inperioa, 1895eko urriaren 3agreg./irailaren 21ajul. - Leningrado, Sobietar Batasuna, 1925eko abenduaren 28a) olerkari errusiarra izan zen.
San Gregorio baseliza (Tafalla)
San Gregorio baseliza Nafarroa Garaiko Erdialdea eskualdeko Tafalla udalerrian kokatutako XVI. mendeko kristiau baseliza bat da. Neoklasiko estiloa ditu.
Sergei Esenin
Biografia
Nekazarien familia batean jaioa zen, eta ondo ezagutzen zuen laborarien mundua. 1916an argitaratu zuen lehen poema-liburua. Iraultzak zekarren bizitza berria kantatu zuen: Inonia (1918), "Errusia Sobietarra", "Martxa Handiko kanta", "26en balada" (1923-1928). Isadora Duncanekin ezkondu zen, eta harekin Mendebaldera egin zuen bidaiaren ondoren, ideia berrien eta izpirituaren eta izadiaren edertasuna suntsitzen zuen industrializazioaren kontra agertu zen: "Lapur baten aitortza" (1921). Gero eta etsiago, edaten hasi zen; "Gizon beltza" (1925) bere azken obra idatzi eta bere buruaz beste egin zuen. Haren obrak harrera ona izan zuen gazteen artean, baina alderdi komunistak langileriarengandik urrutikotzat jo zuen, eta debekatu egin zuen.
Star Valley (Arizona)
Star Valley Arizonako herri bat da. Gila konderrian kokatua dago. 2010ean 1,970 biztanle zituen, 93.6 kilometro koadrotan banatuta.
San Gregorio baseliza (Tafalla)
Historia
XVI. mendearen amaieran sortu zen, baina gaur egungo itxura XIX. mendearen amaieran neoklasiko estiloan egindako birmoldaketa garrantzitsu baten ondorio da. Oinplano angeluzuzenekoa da, habearte bakarrekoa, lau ataletan artikulatua, eta burualde zuzena du. Arku fajoi beheratuek erlaitz baten gaineko espazioa seinalatzen dute, kanoi beheratuko ganga iraultzeko. Atea oinetan irekitzen da. Kanpoaldeko hormak silarrixkakoak dira eta XIX. mendeko handitzea XVII. mendeko fabrikaren estilora egokitzen saiatzen da. Burualdean, San Gregorioren erretaula neoklasikoa dago, eraberritzearen garaikidea. Santu titularra XVII. mendeko lan erromanista da.
Brieštie
Brieštie Eslovakiako udalerri bat da, Turčianske Tepliceko barrutian kokatuta. 11,17 km²ko azalera du eta 137 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1392. urtekoa da.
Aye Diop
Aye Diop (Senegal, 2002ko uztailaren 23 ) Espainiako futbolari senegaldarra da, Real Club Deportivo de La Coruñan aurrelari gisa jokatzen duena.
Biografia
Senegalen jaio zen 2002ko uztailaren 23an Dahra hirian. 2010ean iritsi zen Espainiara. Bere auzoko Pueblo Nuevo taldean jokatzen hasi zen eta denboraldi bat geroago Bartzelonako Real Club Deportivo Espanyolekin fitxatu zuen. Geroago Club Futbol Dammyrekin sinatu zuen, 5 denboraldi eman zituen bertan eta Deportivo de la Coruñaren eskaintza iritsi zen, gazte mailako Espainiako txapelduna izan zen eta geroago Silva Sociedad Deportivarekin sinatu zuen.
Bordeaux Métropole
Udalerriak
Bordeaux Métropolek 28 udalerri ditu:
Aye Diop
Biografia
Espainiako selekzioa Futbola ez zen Diop-en gustukoa, Kung Fu praktikatzen zuen eta hantxe etorri zen Espainiara eta aukerak aurkitu zituen, futbolean jolasten hasi zen zaletasun gisa baina liga bat Diopengana interesatzen zenean bere lan ofiziala bihurtu zen eta gero profesionalarekin fitxatu zuen. kluba, hiru denboraldi eman zituen eta gero Alamera joan zen eta han entrenatu zuen jokalari gisa, fase onean zegoen, profesionalagoa den klub batean interesatu zen, hau da, A Coruñako kirol kluba eta klub horrekin sinatu zuen lau urterako. . Espainiako txapeldun izan zen, eta kontratua amaitu zenean Silva Sociedad Deportivara joatea erabaki zuen.Ez zituen minutu nahikorik kanpoko klub batean apustu egitea erabaki zuenerako eta Austria Stadl Paura joan zen. Eta han denboraldi erdia eman zuen ordainketa faltagatik.
Bordeaux Métropole
Garraioa
Metropola garraio publikoa garatzeaz arduratzen da. 2020ko uztailean, sarea honako hauek osatzen dute:
Mizuho Sakaguchi
Mizuho Sakaguchi (阪口 夢穂) Japoniako futbolaria da.
Akrobaziazko eskia 2022ko Neguko Olinpiar Jokoetan – Emakumezkoak jauzi-handia
Emakumezkoen jauzi-handia proba 2022ko Neguko Olinpiar Jokoetako akrobaziazko eskian otsailaren 7tik otsailaren 8ra jokatu zen Big Air Shougangen. Lehen aldia da proba hau egiten zela Neguko Olinpiar Jokoetan.
Sailkapena
Lehen 12 atletak igaro ziren finalera.
Caravan (abestia)
Caravan (euskaraz Karabana) 1937an Juan Tizol musikagilea konposatuta eta Duke Ellington musikariak moldatutako jazz abesti bat da. Hitzak Irving Mills musikagileak idatzi zituen. Ella Fitzgerald abeslariak sarritan abestu zuen.
Woody Allen zinema zuzendariak ere bere bi filmetako soinu bandaren barnean satu izan du: Alice eta ''Sweet and Lowdown.
Piarres Broussain
Piarres Martin edo Pierre Martin Broussain Salagoiti (Hazparne, Lapurdi, 1859ko abuztuaren 5a - Ortheze, Okzitania, 1920ko apirilaren 27a) medikua, Euskaltzaindiaren sortzaileetakoa eta politikaria izan zen.
Biografia
Hazparne herriko Hazparne Barrandegia etxean jaio zen egoera ekonomiko oneko familia batean. Gratien Adema Zaldubik bataiatu zuen. Bost seme-alabaren artean gazteena zen. Ikasketak Larresoro eta Akizeko barnetegietan lehen eta Bordelen Bigarren hezkuntzari dagozkionak egin zituen, Parisera unibertsitera joan baino lehen. Horren ondorioz ama hizkuntza zuen euskara ia erabat galdua zuen.
El Carmel
XIX. mendearen amaiera eta XX. mendearen hasieran Bartzelonako burgesiaren bizileku bilakatzen hasi zen, halere 1920ko hamarkada arte baserri giroko auzoa izan zen, baratza eta gune berde ugari zituelarik, hau Espainiako leku ezberdinetatik etorritako inmigrazioaren ondorioz berehala aldatu zen. Familibakarreko etxebizitzaz osatua izatetik auzoa etxolez betetzen hasi zen, aldiz, 1960ko hamarkadatik aurrera eta garaiko eraikuntzaren boomaren ondorioz bertan etxebizitza bloke handiak eraikitzen hasi ziren, egoera berri honek auzoaren izaera erabat aldatu zuen.
Piarres Broussain
Biografia
Parisen 1880tik 1899ra egon zen Medikuntza ikasten. Urte horietan euskaltzaletasuna suspertu zitzaion eta hainbeste euskalarirekin gutun bidezko harreman estua izan zuen. 1890tik aurrera Manex Hiriart-Urrutirekin kontaktatu zuen eta Eskualduna aldizkaria argitaratzeari ekin zioten.1898an Hazparneko Durruti medikua hil zenez, 1899an Paristik etorri eta honen bulegoan jarri zen sendagile. 1904ko ekainaren 15ean Amendüzeko Maria Baratzartekin ezkondu zen; bi alaba izan zituzten.
Fryda Shultz de Mantovani
Fryda Schultz de Mantovani (Morón, Buenos Aires, Argentina, 1912ko abenduaren 19a - 1978ko abenduaren 10a) argentinar ikertzailea, idazlea, literatura- eta irakaskuntza-kritikaria izan zen.
Bizitza eta lana
Juan Mantovani idazle eta pedagogoarekin ezkonduta, idazle-lanetan aritu zen haurtzaroan. Haren ibilbidea senarrarekin jarrai daiteke; izan ere, Argentinako hezkuntza, arte eta politikarekin lotutako giro intelektualetan ibiltzen ziren biak, adibidez, Kordobako Unibertsitate Nazionalean epaimahaikide izan ziren, eta María Luisa Cresta de Leguizamónek 1956an Literatura Hispanoamerikarra katedraren titular gisa parte hartu eta gainditu zuen.
Piarres Broussain
Biografia
1901an Hendaian eta 1902an Hondarribian antolatu ziren Bidasoz bi aldeetako euskaltzaleen arteko batzar zalapartatsuen ostean Resurreccion Maria Azkuek eta Hiriart-Urrutik berak euskararen batasunaz deman ari ziren bi aldeen arteko bitartekari lana egiteari uko egin zion. 1902an Paueko gobernadoreak euskara eta okzitaniera elizkizunetan eta katixima erakusteko erabiltzea debekatzen zuen aginduaren kontra sutsuki aritu zen, bera bezala mediku eta kargudun euskaltzalea zen Albert Constantinen laguntzaz.
Fryda Shultz de Mantovani
Bizitza eta lana
Bere jarduera eta ekoizpen literario gehienak Buenos Aires probintzian egin zituen, baina Kordoban ere nabarmendu zen, baina ez zen egonkorra izan, hezkuntzari eta literaturari lotutako hainbat ekimenetan aktiboki parte hartu baitzuen.
Lan batzuk
Argentinako haurtzaroa eta gaztaroa islatzen ditu. 1934an Los títeres de Maese Pedro/ Maese Pedroren txotxongiloak argitaratu zituen eta 1935ean Marioneta. 1949an El árbol guarda-voces/ Zuhaitzak ahotsak gordetzen ditu idatzi zituen, "La Morenica" auto sakramentala barne, Lope de Vegan eta Espainiako antzerki erlijioso klasikoaren tradizioan inspiratua; "El hijo de paja", "Cuento para la Noche de Nöel" eta "Mamá mazapán", besteak beste.
Piarres Broussain
Biografia
1905etik Hazparneko auzapez bihurtuta, bere lagun euskaltzaleak laguntzen segitu zuen, Azkueren Hiztegia eta Kantutegiaren argitalpenetan adibidez. Euskararien Bilkura edo Cercle d'Etudes Euskariennes antolatzen ere funtsezkoa izan zen; elkartearen lehen batzarra Baionan egin zen, 1911ko azaroaren 9an. Bere etxean Heinrich Winkler hizkuntzalari alemaniarra eta beste batzuk jaso zituen bere ikerketa lanetan aritzen ziren bitartean.
Lehen Mundu Gerrak ekarri zuen etendura gogorra izan arren Broussainek euskararen aldeko lanean segitu zuen eta urteetan egindako lanagatik Eusko Ikaskuntzako (1918an sortua) zein Euskaltzaindiko (1919) zuzendaritzetan lekua eskaini zioten. Akademiaren helburuez eta euskara literarioari buruzko txostena Arturo Campiónekin batera egiteko eskatu zion baina 1920an bat-batean hil zen.
Hamarkada luzeetan nahiko ahaztuta egon zen, dirudienez Broussain abertzalea izateak eraginda; alabaina, 1978ko apirilaren 16an Hazparneko herrikideek eta Euskaltzaindiak omenaldia eskaini zioten. Jaioterrian bere izena daraman karrika dago.
Vicente Rodríguez de Arellano
Vicente Rodríguez de Arellano y del Arco (Cadreita, Nafarroa, c. 1750 - Madril, c. 1815), antzerkigile eta poeta nafarra, gaztelaniaz idatzi zuen bere obra guztia. Beste izengoitien artean hauek erabili zituen: Alberto de los Ríos, Gil Lorenzo de Arozar eta Silvio del Arga.
Foitita
Foitita silikato motako minerala da eta tourmaline taldearen kidea da.
Fryda Shultz de Mantovani
Sur literatura aldizkaria
Sur aldizkariko Lankidetza Batzordeko kide izan zen, eta hizkuntza politiko berriaren protagonista nagusietako bat izan zen “La América Abstracta” lanarekin, 1955eko programan: “Por la recuperación nacional”. Kolaborazio ugarien artean, artikulu kritiko bat argitaratu zuen María Elena Walsh, Tutú Marambá, Plin Editora (1960) haurrentzako lehen argitalpenari buruz.
Vicente Rodríguez de Arellano
Biografia
Idazle nafar honi buruzko oso informazio gutxi dugu. Bere aita Vicente Rodríguez de Arellano y de los Ríos izan zen, Argako Jesusen Lagundiaren ikastetxean ikasi zuen lehendabizi eta, ondoren, Huescako Unibertsitatean legeen batxilergoa egin zuen. Hasieran, abokatu gisa Iruñean lan egin zuen baina laster Madrilera joan zen. Madrilen Real Seminario de Nobles zelakoan oposaketak egiten saiatu zen, arrakasta izan gabe. Errege Liburutegian idazlari bezala ere aurkitzen dugu baina 1809an baxa eman zitzaion, antza, lanpostura ez joateagatik. Frantsesen aurkako Iberiar Penintsulako Gerran hartu zuen parte, Nafarroako bolondresen kapitaina izanik. Palma de Mallorcan instalatu zen ondoren. Absolutismoaren defendatzaile sutsua, Fernando VII.aen itzuleran, bere inguruko pertsona izan zen.
Zibero Sport Tardets
Zibero Sport Tardets edo ZST Atharratze-Sorholüzeko eskubaloi taldea da. Gizonezkoen eta emakumezkoen taldeak ditu.
Fryda Shultz de Mantovani
Sur literatura aldizkaria
1979an, Ediciones Revista Sur aldizkariak "Fryda. Lagunen omenaldia", non Victoria Ocampok Frydaren lan garrantzitsua nabarmendu zuen aldizkari horretan. Beste autore hauek ere lagundu zuten argitalpen horretan: Renata Donghi Halperin, Enrique Anderson Imbert, Bernardo Canal -Feijóo, Eduardo González Lanuza, Leda Valladares, Carmen Bravo–Villasante eta Mildred Adams.
Haurren mundua
Frydak Mundo Infantil haurrentzako aldizkaria zuzendu zuen, 1950eko hamarkadan oso zabaldua, eta Necochea jaialdietan parte hartu zuen.
Haurrentzako literaturari buruzko saioen artean, Giambattista Basile, Charles Perrault, Hans Christian Andersen, Grimm eta Julio Verne anaiei buruzko saiakera-bilduma dago. Haurrentzako poesia-liburuak ere argitaratu zituen: Navegante, Fabula del niño en el hombre eta El mundo poético infantil. Gainera, Cuentos para después (1978) idatzi zuen, eta antologiak argitaratu zituen: Cuentos infantiles de América eta Algo más de cien libros para niños.
Vicente Rodríguez de Arellano
Estiloa
Rodríguez de Arellano idazle bezala ezaguna izan zen. Posbarroko eta Erromantizismo artean kokatuta, batez ere prentsako poeta eta antzerkigile bezala ospetsua izan zen. Hala ere, XIX. mendeko literatura kritikak mespretxuz baloratu zuen. Poesia barruan mota askotako lanak egin zituen: anakreontikak, odak, poema satirikoak, alegiak, sonetoak, epigramak, bertsoz idatzitako ipuinak, erromantzeak, gorteko poemak... Bereziki ezagunak Poesías varias (1806) liburua da (bertan "El valor navarro" poema irakur daiteke), eta "Memorial que en estilo burlesco compuso" poema autobiografikoa izan ziren.
Preux-au-Sart
Preux-au-Sart Frantziako udalerria da, Nord departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Preux-au-Sart udalerrian erroldatutako biztanleak 268 ziren. Familiak 92 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 24 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 52 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 110 etxebizitza zeuden, 96 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 5 bigarren erresidentzia ziren eta 9 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 110etxeak ziren. 96 etxebizitza nagusietatik 79 bere jabearen bizilekua ziren, 16 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 2 etxek bi gela zituzten, 6 etxek hiru zituzten, 21 etxek lau zituzten eta 67 etxek bost zituzten. 67 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 40 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 52 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Vicente Rodríguez de Arellano
Estiloa
Antzerkirako ere mota askotako lanak prestatu zituen: komediak, dramak, tragediak, melodramak... Opera munduan ere saiatu zen: El inquilino, Violet Serwinen obraren itzulpena, El matrimonio de Fígaro Wolfgang Amadeus Mozarten musikarekin (1802), prestatu zituen. Antzerki klasikoaren antzezlanak ere moldatu zituen, esaterako, Lope de Vegaren Lo cierto por lo dudoso (1803) lana; moldaketa horietan bere bertsoak ere tartekatzen zituen.
Acanthaecites
Acanthaecites Ammonoidea zefalopodo azpiklaseko generoetako bat da. Calloviarrean bizi ziren. , hau da, orain dela 164 milioi urtetik 161 milioi urtera gutxi gorabehera. Ammonite gehienak itsasoaren hondoan bizi ziren, baina Acanthaecites nektonikoak ziren eta harrapakariak.
Preux-au-Sart
Diru sarrerak
2009an Preux-au-Sart udalerrian 101 unitate fiskal zeuden, 298 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.060 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 9 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 2 igeltseroak ziren eta 1 jatetxe.
Hemiramphus far
Hemiramphus far Hemiramphus generoko animalia da. Arrainen barruko Hemiramphidae familian sailkatzen da.
Preux-au-Sart
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Preux-au-Sart udalerrian 10 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Lasserre (Pirinio Atlantikoak)
Lasserre (okzitanieraz La Sèrra) Frantziako Pirinio Atlantikoak departamenduan dagoen udalerria da.
Lizarrabea
Lizarrabea mendia Ataun-Burundako mendilerroan dagoen mendi gipuzkoarra da.
Foitita
Ezaugarriak
Foitita silikato mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema trigonalaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 7 da.
Blue Monk
Blue Monk (euskaraz Tximino Urdin) Thelonious Monk estatubatuar musikariaren jazz abesti bat da.
Quagliuzzo
Quagliuzzo Italiako udalerri bat da. Turingo Hiri Metropolitanoan kokatuta dago, Piemonte eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Superior (Arizona)
Superior Arizonako herri bat da. Pinal konderrian kokatua dago. 2010ean 2,837 biztanle zituen, 5 kilometro koadrotan banatuta.
Quagliuzzo
Mugakideak
Quagliuzzok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Alidada
Alidada (arabieratik العضادة al-idhâdah, "erregela") norabideak edo angeluak neurtzeko topografoaren erregela da, ardatz bertikal edo horizontal baten inguruan bira daitekeena. Erregela honek teleskopio bat edo metalezko ikusmen xafla txiki bana mutur bakoitzean izan daitekeen bistaratze sistema dauka.
Goms barrutia
Goms barrutia Valais kantonamenduan dagoen Suitzako barrutia da. Bere hiriburua Münster-Geschinen da. 588.3 kilometro koadroko azalera du eta 4.506 biztanle.
Barry (telesaila)
Barry 2018ko martxoaren 25ean HBOn estreinatu umore beltzezko eta akziozko telebistako seriea da. Alec Berg-ek eta Bill Hader- ek sortuta, Hader bera da aktore magusia. Ozark edo Breaking Bad telesailen kasuan bezala, pertsonaia nagusiak bizitza normal samarrak egiten saiatzen dira, baina delituz, hilketaz eta muturreko egoera ikaragarriekin nahasten dira bizimodu arrunteko gorabeherak. Beste bi telesail horietan baino gehiago, alderdi umoretsua gehiago lantzen da hemen, eta krimen elementuak gore ukituekin eta esajerazio komedikoekin agertzen dira sarri.
2018 eta 2019an bi denboraldi egin ziren, eta etenaren ondoren 3. denboraldia 2022an, non 4. denboraldi bat ere egingo zela iragarri zen.
Sinopsia
Barry (Bill Hader) kontratupeko hiltzailea da, Cleveland hirian bizi da eta Monore Fuchs (Stepen Root) izeneko manager moduko batek bilatzen dizkio lanak. Egiteko batek, Los Angeles hirira eramango ditu, eta han, kasualitatez, Barryk antzezle-eskola batekin topo egingo du, eta erabakiko du bere barne-bizitzak iraultza bat behar duela, beretzat zentzua duen zerbait egiteko: aktore izan, eta ez hiltzailea. Baina gaizkiletzaren mundua atzean uztea ezinezkoa bilakatuko zaio, eta indarkeriazko trama aktore hasiberriaren ametsekin nahastuko da.
Trimma winchi
Trimma winchi Trimma generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Huisseau-sur-Cosson
Huisseau-sur-Cosson Frantziako udalerri bat da, Loir eta Cher departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Huisseau-sur-Cosson udalerrian erroldatutako biztanleak 2.126 ziren. Familiak 839 ziren, horien artean 186 pertsona bakarrekoak ziren (85 bakarrik bizi ziren gizonak eta 101 bakarrik bizi ziren emakumeak), 316 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 292 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 45 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 979 etxebizitza zeuden, 841 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 60 bigarren erresidentzia ziren eta 78 hutsik zeuden. 942 etxeak ziren eta 36 apartamentuak ziren. 841 etxebizitza nagusietatik 720 bere jabearen bizilekua ziren, 101 alokairuan okupaturik zeuden eta 20 doan lagata zeuden; 9 etxek gela bat zuten, 41 etxek bi zituzten, 119 etxek hiru zituzten, 230 etxek lau zituzten eta 443 etxek bost zituzten. 688 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 323 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 461 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.431 ziren, horien artean 1.057 aktiboak ziren eta 374 inaktiboak ziren. 1.057 pertsona aktiboetatik 994 lanean zeuden (491 gizon eta 503 emakume) eta 62 langabezian zeuden (28 gizon eta 34 emakume). 374 pertsona inaktiboetatik 154 erretiraturik zeuden, 125 ikasten zeuden eta 95 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Huisseau-sur-Cosson udalerrian 855 unitate fiskal zeuden, 2.127 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 21.204,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 80 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 2 janari enpresak ziren, 7 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 18 eraikuntza enpresak ziren, 10 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 7 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 2 finantziazio enpresak ziren, 4 higiezinen enpresak ziren, 10 zerbitzu enpresak ziren, 10 administrazio publikoko enpresak ziren eta 7 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 okindegi zen eta 1 harategia zen.
2000. urtean Huisseau-sur-Cosson udalerrian 13 nekazaritza-ustiategi zeuden, 450 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an psikiatriko 1 eta botika 1 bat zegoen.
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Mariñamendi
Mariñamendi mendia Oria Garaiko mendietan dagoen mendi gipuzkoarra da.
Serranía Celtibérica
Geografia
Serranía Celtibéricak 63.098 km²-ko azalera hartzen du, non 1632 udalerri dauden Teruel eta Zaragoza probintzien artean banatuta Aragoin, Cuenca eta Guadalajara probintzietan Gaztela-Mantxan, Burgosen, Segovian eta Sorian, Gaztela eta Leonen, Castellón eta Valentzian, Valentziako Erkidegoan, eta Errioxan. Barnealdeko eskualde bat da, itsasorako irteerarik gabea, Iberiar sistemak zeharkatzen duena, eta, horren ondorioz, udalerri asko eremu menditsu izendatzen dira, Europar Batasunaren irizpideen arabera.
Orografia malkartsua, batez besteko altitude handia edo biztanleguneen sakabanaketa dira komunikazio-azpiegituren garapen eskasa azaltzen duten faktoreetako batzuk.
Demografia
Lurralde honetan guztian, udalerrien %76 baino gehiago autoz 45 minututik gora daude hurbilen dagoen hirian, udalerrien %40k batez beste 50 urte baino gehiagoko biztanleria dituzte eta batez besteko biztanleriaren dentsitatea 7,98 biztanle da km² -ko. Hortik dator Hego Laponia (Laponia del Sur) izendapena, izan ere, urte gutxiren buruan egungo joerarekin biztanleriaren dentsitatea Laponiakoa baino txikiagoa izango da. Izan ere, badira eremu batzuk, Mendi Unibertsalak kasu, non dentsitatea are txikiagoa den, kilometro karratuko 0,98 biztanlera iritsiz.
Guztira 503.566 biztanle daude erroldatuta, eta lau udalerrik soilik gainditzen dituzte 20.000 biztanle baino gehiago, Cuenca, Soria, Teruel eta Calatayud, eta horiek ez datoz bat mendilerroaren ertzetatik 100 kilometroko erradioan dauden metropoli-eremu handiekin (Madril, Valentzia, Zaragoza, Bilbo edo Valladolid).
Bere populazio-dentsitate txikia Europan Laponiarekin edo Eskoziako Lur Garaiekin soilik konpara daiteke, baina bi eskualde hauetan ez bezala, Serranía Celtibéricak ez du banaketa administratibo propiorik, baizik eta zati batean eskualde-erkidego, autonomia-erkidego eta probintzia ezberdinetako lurraldeak hartzen ditu, eta horrek zaildu egiten du NUTS sailkapen-maila guztien arabera emandako Europako funtsak jasotzea.
Well, You Needn't
Well, You Needn't (euskaraz ederki, ez duk behar) 1944ko Thelonious Monk musikariaren jazz abesti bat da.
San Jose baseliza (Tafalla)
San Jose baseliza Nafarroa Garaiko Erdialdea eskualdeko Tafalla udalerrian kokatutako XIX. mendeko kristiau baseliza bat da.
Historia
1879koa da eta hiru ataleko habeartea du, burualde poligonala eta goi-korua oinaldean, eta bi kapera txiki ditu atxikita bi aldeetan. Estalkia laua da kaperetan, eta gurutze-ganga beheratua du habeartean pilareen gainean, eta gailonatua Kapera Nagusian. Hormek kontrahorma finez artikulatutako harlandu txikiak dituzte. Oinaldean, erdi-puntuko arku sinple bat irekitzen da eta, bere gainean, arrosa-leiho biribil handi bat. Leihoak ere erdi-puntukoak dira. Kanpai-horma soil batek fatxada errematatzen du.
Yaw Acheampong
1995ean, Real Sociedadek kontratatu zuen, baina 22 partida besterik ez zuen jokatu Donostiako taldean. 1997an Hérculesen aritu zen, arrakastarik gabe. Ondoren, Turkiako eta Ghanako ligetan jokatu zuen. 1994an eta 1996an Afrikako Nazioen Kopan parte hartu zuen Ghanako futbol selekzio nazionalarekin.
Carl Chun
Valdivia espedizioa
Bereziki zefalopodoak eta planktona aztertu zituen. Vampyroteuthis infernalis aurkitu eta izendatu zuen, literalki " infernuko banpiro txipiroiak".
Bizitza pribatua
Lily Vogt-ekin, Carl Vogt irakaslearen alabarekin (1817-1895) ezkondu zen.
Mendebaldeko Infierno
, Pirinioetako hirumilako mendi bat da, 3.073 metroko garaiera du. Espainiako Aragoi autonomia erkidegoko Huesca probintzian dago.
Atmosfera (argipena)
Atmosfera izenak hainbat adiera ditu:
Kilobit segundoko
Kb/s edo Kilobit segundoko segundo batean mila bit adierazten du. Datu transferentziaren abiadura adierazten duen unitatea da. Telekomunikazioetan, elektronikan eta informatikan erabiltzen da.
Emberiza sahari
Emberiza sahari Emberiza generoko animalia da. Hegaztien barruko Emberizidae familian sailkatua dago.
Kilobit segundoko
KB eta Kb ez dira berdinak
Kb-k Kilobit (1.000 bit) adierazten du aldiz KB-k Kilobyte (1.000 byte). Halaber, ez da nahastu behar Kb/s edo Kilobit segundoko, KB/s edo Kilobyte segundokorekin.
Orokorrean esanda, byte segundoko konputagailuaren barruko komunikazioetan gertatzen da, aldiz bit segundoko konputagailutik kanpoko komunikazioetan. Berdin gertatzen da MB eta Mbrekin ere.
Azalpena: 1024 byte adierazteko informazio unitatea, Kibibyte da, bestela irakurri argipena.
Datu transferentzia adibideak
- Konputagailuko interfazeak (MB/s-tan):
-Konputagailuko osagaien artean (MB/s-tan):
- Konputagailutik kanpoko datu transferentzien adibideak (Mb/s-tan eta Kb/s-tan):
Palud
Palud bretainiako udalerria da. Administratiboki Frantziako Loira Atlantikoa departamenduan dago, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 764 etxebizitza zeuden, 701 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 29 bigarren erresidentzia ziren eta 35 hutsik zeuden. 741 etxeak ziren eta 19 apartamentuak ziren. 701 etxebizitza nagusietatik 556 bere jabearen bizilekua ziren, 138 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 22 etxek bi zituzten, 114 etxek hiru zituzten, 172 etxek lau zituzten eta 390 etxek bost zituzten. 587 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 291 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 367 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.160 ziren, horien artean 935 aktiboak ziren eta 225 inaktiboak ziren. 935 pertsona aktiboetatik 857 lanean zeuden (490 gizon eta 367 emakume) eta 79 langabezian zeuden (24 gizon eta 55 emakume). 225 pertsona inaktiboetatik 82 erretiraturik zeuden, 75 ikasten zeuden eta 68 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Paulx udalerrian 717 unitate fiskal zeuden, 1.896 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.990 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 24 zerbitzu publikoetatik, 1 banku bulegoa zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 2 igeltseroak, 2 margolariak, 6 zurginak, 4 iturginak, 2 argiketariak, 1 eraikuntza enpresa, 3 ile apaindegiak, 1 jatetxe eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 4 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen, 1 liburu denda zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Paulx udalerrian 75 nekazaritza-ustiategi zeuden, 2.337 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Mami Yamaguchi
Mami Yamaguchi (山口 麻美) Japoniako futbolaria da.
Quassolo
Quassolo Italiako udalerri bat da. Turingo Hiri Metropolitanoan kokatuta dago, Piemonte eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Quassolok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Charles Kingsley
Charles Kingsley (Holne, Devon, Ingalaterra, 1819 - Eversley, Hampshire, Ingalaterra, 1875) idazle britainiarra izan zen.
Biografia
Apaiz anglikanoa zen. Sozialismo kristaua delakoaren sortzaileetariko bat izan zen. Oso ospetsu egin zen J.H. Newmanekin izan zuen liburu bidezko eztabaida gogorraren ondorioz.
Saiakerak, erakustaldiak, olerki lirikoak idatzi zituen, baina gaur egun eleberriengatik da, batez ere, ezaguna. Yeast (1848, Hartzidura) eta Alton Locke (1850) eleberrietan gai soziala erabili zuen, helburu didaktikoekin.
Eleberri historikoak landuagoak eta biribilagoak dira: West-ward ho! (1885, Mendebal aldera!); Hereward the wake (1866, Hereward zelataria).
Darwinen teoriak garai hartan onartu zituen apaiz bakarretakoa izan zen Kingsley, eta haurrentzako kontakizun batean azaldu zituen: The water-babies (1863, Uretako haurrak).
Trimma winterbottomi
Trimma winterbottomi Trimma generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Hegazkin
Hegazkina, halaber abioia edo airekoa ( Ipar. ), lehen aireplanoa, aireontzi hegalduna da, hegan egin dezakeena. Bere pisua airearena baino handiagoa da, eta hegan egiteko indar aerodinamikoan oinarritzen da, hego batetik pasatzen den airearen presioak ezberdinak baitira behealdean eta goialdean. Honetarako hegoak forma berezi bat eduki behar du.
1903an Wright anaiek lehenengo hegaldi propultsatu eta kontrolatua egin zutenetik, asko aurreratu da hegazkingintzan. Garraio bide nagusienetarikoa da, egunean milioika pertsonek erabiltzen dutelarik, eta zamak eramateko bide azkarra ere bada. Aeronautika deritzan zientzia oso bat garatu da hegazkinen inguruan.
Historia
Hegan egiteko lehenengo ahaleginak antzinatik datoz, greziar mitologiako Ikaro eta Dedaloren kondairak adierazten duen bezala. XV. mendean Leonardo da Vincik hegan egiteko hainbat aparatu diseinatu zituen, baina ez zituen aurrera eraman, eta XIX. menderarte ez ziren aurrerapen garrantzitsuak egin hegazkingintzan. Mende horren lehenengo zatian George Cayleyk aerodinamikaren oinarriak asmatu zituen, eta 1849an berak diseinatutako planeagailu batek tripulazio gabe hegan egin zuen. Lau urte geroago, bere gurdi-gidariak planeagailu horretan hegaldi motz bat egin zuen. Aerodinamikan lanak jarraituz, 1871ean lehenengo haize-tunela eraiki zen, eta egin ziren azterketek adierazitakoaren arabera, erresistentzia aerodinamikoa baino bost aldiz handiagoko altxatze-indarra zuten hegalak egitea posible zen. Arazoa oraindik aireontzia higiarazi eta kontrolatzea zen. Otto Lilienthalek Alemanian planeagailuekin hainbat hegaldi burutu zituen eta kontrolaren inguruan aurrera pauso garrantzitsuak eman zituen, 1896ean hil zen arte, haize bolada batek bere planeagailua hautsi zuenean.
Lehenengo urteak
Samuel Langleyk hainbat eredurekin hegaldiak burutu zituen, baina gizon bat garraiatzeko haina tamaina zuen hegazkina eraiki zuenean, ahulegia zela ikusi zuen. 1903an buruturiko saiakerek ez zuten arrakastarik izan, eta egindako hegaldiek aireratu bezain laster uretan amaitu zuten. Urte horretan Wright anaiek propultsatutako eta kontrolatutako lehen hegaldi gidatua burutu zuten. 1900 eta 1902 urteen bitartean planeagailuak egin ondoren, haize-tunel bat eraiki zuten eta hortaz baliatuz diseinu hobeak egin ahal izan zituzten. Beraiek diseinatutako 9 kW-ko motore bat erabiliz, Kitty Hawken, Ipar Carolina, 1903ko abenduaren 17an motore bidezko lehenengo hegaldia egin zuten, 37 m-ko luzerakoa 12 segundotan. Egun berean lau hegaldi burutu zituzten, azkena 260 m-koa 59 segundotan. Azkenean haize bolada batek hegazkina hautsi zuen.
1906ko irailaren 13an Alberto Santos Dumonten 14 Bis hegazkina bere kabuz aireratzen lehena izan zen, Wright anaien Flyerak jaurtigailu baten beharra izan baitzuen. Brasildarra bera, Frantzian egin zituen lan gehienak. Louis Bleriot frantziarra Mantxako itsasartea igarotzen lehena izan zen 1909ko uztailaren 25ean. 37 minutu behar izan zituen Calais eta Dover artean dauden 34 km-ak egiteko, eta lorpen horrekin London Daily Mailen 1000 £-ko saria irabazi zuen.
Lehenengo Mundu Gerra
Hegazkinei dagokienez, Sopwith Camela Ententearen aldetik, eta Albatros D.V eta Fokker Dr.I alemaniarren aldetik izan ziren esanguratsuenetarikoak. Bi azken hauekin Manfred von Richthofenek, Baroi Gorria bezala ezagutua, 80 garaipen lortu zituen, Lehen Mundu Gerran beste edozein pilotuk baino gehiago. Aliatuetan, Rene Fonckek lortu zituen garaipen gehien, 75rekin.
Gudatartea
Lehen Mundu Gerraren ostean, hegazkingintza komertzialaren pizkundea gertatu zen. Teknologia aurreratu ahala, eraikuntza egur eta oihaletik altzairu eta aluminiora igaro zen, motoreetan aurrerapenak potentzia, pisu eta kontsumoan hobekuntza ahalbidetu zuen bitartean. Posta-zerbitzua izan zen lehenengo erabilera zibila, eta 1919an Estatu Batuetan lehenengo hegaldi komertzialak hasi ziren, hasieran 10 bat bidaiarirentzako tokia zuten hegazkinekin. 1920ko hamarkadan aire konpainia asko sortu ziren kapazitate gehiagoko hegazkinak ateratzen ziren heinean, besteak beste Pan Am, Iberia, American Airlines eta Lufthansa. 1930eko hamarkadan Douglas DC-3 eta Boeing 307 hegazkinak sortu zirenean hegazkingintza komertziala are gehiago hazi zen eta zerbitzua hobetzen joan zen hegazkin-laguntzaileen sartzearekin. Hauetariko lehena Ellen Church izan zen, 1930ean United Airlinesentzat lanean hasi zena.
Denboraldi honetan etengabe distantzia eta abiadura markak hausten ziren. Ozeano Atlantikoa igarotzea ahalegin garrantzitsua zen, eta bakarrik eta geldialdirik gabe igaro zuen lehena Charles Lindbergh izan zen, 1927ko maiatzaren 20 eta 21 bitartean, "Spirit of St. Louis" hegazkinean 34 orduko hegaldia eginez. Schneider Trophy bezalako lehiaketek herrialdeen arteko lehia bultzatzen zuten eta gero eta hegazkin azkarragoren sorrera. 1921ean Italiak irabazi zuen lehiaketa, 189,7 km/h-ko batezbesteko abiadurarekin; 1931n Erresuma Batuak irabazi zuen 547,31 km/h-ko abiadurarekin. Beste hainbat arrakasta lortu ziren, hala nola Erresuma Batutik Australiaraino bidaia, eta Ozeano Atlantikoaren zeharkatzea emakume baten eskutik, Amelia Earhart. Denboraldi honek gizartean hegazkingintzaren hedapena ekarri zuen.
Bigarren Mundu Gerra
Teknologiaren garapenak aurrera jarraitzen zuen, eta Bigarren Mundu Gerran hegazkingintzaren aurrerapenak izugarriak izan ziren, bai ezaugarrietan baita produkzioan ere. Lehenengo urteetan, batez ere Alemaniak, SESBk eta Erresuma Batuak zuten aire-kapazitate nagusia, Polikarpov I-16, Messerschmitt Bf 109 eta Supermarine Spitfire bezalako hegazkinekin. Aire bidezko guda oso garrantzitsua bilakatu zen, zibilei eta artileria posizioei bonbardaketak egiten zirelarik, Heinkel He 111 eta Ilyushin Il-2 hegazkinak erabiliz, besteak beste. Bonbaketariei aurre egiteko ehiza-hegazkinak aritu ziren.
Ingalaterrako bataila hegazkin bidez soilik burutzen lehena izan zen, 1940an. Alemania eta Erresuma Batuaren artean, 3000 hegazkin baino gehiago aritu ziren eta beste hainbeste suntsitu ziren, britainiar aireportuetan zeuden asko bonbardatu baitzituzten. Alemaniaren estrategia aireportuak bonbardatzea zen, eta emaitza onak lortzen ari zen, baina operazio-modua aldatu zuten, hiriak bonbardatzera pasatuz, batez ere Londres. Hori lasaigarri bat izan zen britainiar aire indarrentzat eta indarberritzea ahalbidetu zuen. Ondorioz, britainiarrek berriz airearen kontrola hartu zuten eta Alemaniarrak garaitu zituzten. Hegazkin garrantzitsuenak Heinkel He 111 eta Messerschmitt Bf 109 izan ziren Alemaniaren partetik, eta Hawker Hurricane eta Supermarine Spitfire Erresuma Batuaren aldetik.
Ekialdeko frontean Alemania eta SESB arteko guda izugarria izan zen, hegazkinen laguntza funtsezkoa izan zelarik. SESBen produkzio-ahalmena beste edozein herrialderena baino handiagoa zen. Ilyushin Il-2 sobietarraren 40000 unitate eraiki ziren, historian beste edozein hegazkin baino gehiago. Lur-erasorako hegazkina zen, ez oso azkarra, baina oso sendoa, mantentze-erraza eta edozein baldintzatan erabili zitekeena, mota horretako hegazkin bat izateko ezaugarri bikainak hauek, izan ere.
Pearl Harborko erasoaren ostean, 1941ean, Estatu Batuak gerran sartu ziren, eta beraiekin zeuzkaten hegazkin pila. Europako fronterako oso garrantzitsuak izan ziren bonbaketariak, B-24tik hasita, B-17 handienera arte. Hauei Europa barruan eskolta emateko ehiza-hegazkinak ere erabili zituzten, hala nola P-38 eta P-47a, eta guda osoko hegazkinik onenetarikoa, P-51 Mustanga. Epealdi laburrean garatua izanagatik, azkar adierazi zituen bere ezaugarri bikainak, eta bere abiadura, maniobratze-gaitasun eta autonomiari esker bonbaketariei eskolta eman ahal zien Alemanian barrena. Guztira ia 16000 unitate eraiki ziren. Ozeano Barean Japoniaren kontrako gudan beste erako hegazkinak erabili ziren. Izan ere, hegazkin-ontziak erabiltzen hasi ziren, eta baita erabilera honentzat bereziki prestatuak zeuden hegazkinak ere, hala nola F6F Hellcat eta Mitsubishi A6M Zero. Bonbaketari handien garapena jarraituz, Hiroshima eta Nagasaki hirien bonbardaketetan Boeing B-29 hegazkinak erabili ziren.
Gudako teknologia-garapen garrantzitsuena motorretan izan zen, baina. Helizearen eraginkortasuna handitu ezin zenez, 1930eko hamarkadan Erresuma Batuak eta Alemaniak, bakoitzak bere aldetik, erreakzio-motorrak asmatu zituzten. Garapena ez zen oso azkarra izan, arazo ugari sortzen baitziren, batez ere motor baten iraupena oso laburra izatea, ordu batzuetakoa besterik ez. Lehenengo jet hegazkina Heinkel He 178 alemaniarra izan zen, 1939ko abuztuaren 27an aireratu zena. Britainiarrek Gloster Meteor zerbitzuan jarri zuten 1944ean, alemaniarrek Messerschmitt Me 262 baino pixka bat lehenago. Hala ere, gudan sartzen lehena azken hau izan zen, baina nahiz eta oso ezaguna izan, eta azkarra, ez zuen eragin handirik izan gudaren eratorpenean. Motorrez gain, alemaniarrek aerodinamikan aurrerapen garrantzitsuak egin zituzten, gezi-hegalen inguruan eta guztiz hegalak ziren hegazkinetan.
1950eko hamarkada
Alemania, Italia eta Japoniaren porrotaren ostean, hegazkingintzaren garapena batez ere Erresuma Batua, Estatu Batuak eta SESBen eskuetan geratu zen. Alemaniarrengandik asko ikasi zuten, batez ere erreakzio-motorrez eta aerodinamikaz. Eztanda-motorrak alde batera utzita, arreta abiadura altuagoak ahalbidetzen zituen erreakzio-motorrean jarri zuten ingeniariek. Abiadura supersonikoa lortzea izan zen lehenetariko ahalegina. 1947ko urriaren 14ean Chuck Yeagerek Mach 1 gainditu zuen Bell X-1 kohete-motoredun hegazkinean. Urte horietan garatutako erreakzio-hegazkinak, F-86 Sabre eta MiG-15 adibidez, ez zeukaten abiadura supersonikoan hegan egiteko ahalmena, baina urte gutxi batzuk geroago, 1950eko hamarkadan, Lockheed F-104 bezalako hegazkinek jadanik Mach 2 abiadura har zezaketen. Hamarkada horretan eta hurrengoaren hasieran diseinatutako ehiza-hegazkin gehienek abiadura supersonikoan hegan egiteko ahalmena zeukaten. Bonbaketariei dagokienez, erreakzio-motorrek pisu handiagoak eta abiadura azkarragoak ahalbidetu zituzten, eta B-47 eta B-52 hegazkinak jaio ziren amerikarren aldetik, eta Tupolev Tu-95 sobietarren partetik. Azken hau ez da jet hegazkina, baina aurkako norantzan biratzen duten helize pare bat erabiliz motor turbohelize bakoitzean, besteen adinako abiadurak lortzen ditu. Bonbaketariak ere azkar asko supersonikoak bilakatu ziren, B-58 eta Tupolev Tu-22 bezalakoak.
Garapen militarrarekin batera, hegazkingintza komertzialean erreakzio-motorrak sartu ziren. Lehenengo jet hegazkin komertziala De Havilland Comet britainiarra izan zen, 1952an zerbitzuan sartu zena. Hastapenak ez ziren onak izan, baina: hainbat istripu jasan zituen, metalaren nekearen ondorioz leiho inguruetan fuselajearen haustura gertatzeagatik. Hegazkin presurizatua zenez, hegaldi bakoitzean gertatzen ziren presurizazio eta despresurizazio zikloek metalean nekea eragiten zuten, orduan ezagutzen ez zen fenomenoa berau, azkenean fuselajea hausten zen arte. Boeing konpainiako ingeniariek hau kontuan hartuta Boeing 707a diseinatu zuten, 1958an Pan Amek zerbitzuan jarri zuena. Urte bat beranduagokoak dira Douglas DC-8 estatubatuarra eta Sud Aviation Caravelle hegazkin frantziarra.
1960ko hamarkada
Aurreko hamarkadako lanak jarraituz, 1960ko hamarkadan amerikarrek hegazkin esperimental ugari diseinatu zituzten, NASAren laguntzarekin, abiadura altuak, aireratze bertikala eta hegaldi exoatmosferikoaren ezaugarriak aztertzeko, besteak beste. X-Planes bezala ezagutuak, hainbat marka hautsi zituzten. X-15 kohete-motoredun hegazkinak 7.274 km/h (Mach 6,72) abiadura lortu zuen 1967ko urriaren 3an, munduko hegazkinik azkarrena bilakatuz.
Gerra Hotzean murgilduta, Estatu Batuek eta Sobietar Batasunak batak bestearen ahalmen militarraren beldurrez gero eta hegazkin azkarragoak diseinatzen zituzten. Bakoitzaren ustetan, arerioak bonbaketari supertsonikoak zituen eta horri aurre egiteko ehiza-hegazkin azkarrak behar zituzten, ez oso autonomia handikoak, denbora laburrean harrapatu ahal izateko. Horrela, 1964ko abenduaren 22an hasiera batean ehiza-hegazkina izateko garatutako Lockheed SR-71 Blackbird espioitza-hegazkin amerikarra aireratu zen. Mach 3 abiadurako gaitasunarekin, erreakzio-motore bidez propultsatutako hegazkinik azkarrena bezala mantentzen da, 1976ko uztailaren 28an lortu zuen 3.529,56 km/h-ko markarekin. Estatubatuarrek Mach 3ko bonbaketari bat ere diseinatu zen, XB-70 Valkyriea, baina ez zen zerbitzuan jarri. Sobietarrek, beraien aldetik, MiG-25 ehiza-hegazkina garatu zuten, hau ere Mach 3ko gaitasunarekin, gero MiG-31 bilakatuko zena.
Etengabe haziz, hegazkingintza komertzialak hegazkin berriak ikusi zituen hamarkada honetan. Kapazitate txikikoak, Boeing 727, Boeing 737 eta Douglas DC-9 adibidez aipatzekoak dira. Guztiek arrakasta izan zuten, eta B-737a munduan gehien saldu den hegazkina da, 5000 baino unitate gehiago saldu direlarik. Hegazkin ertainez gain, hegazkingintza komertzialaren gorakadak kapazitate handiko hegazkinen garapena bultzatu zuen. Boeing 747 Jumbo Jeta 1969ko otsailaren 9an aireratu zen lehenengo aldiz. 524 bidaiarirentzako tokiaz, munduko hegazkin komertzialik handiena izan zen 40 urtetan zehar. Beste enpresek ere joera jarraitu zuten eta Douglas DC-10 eta Lockheed L-1011 300 bidaiari baino gehiago garraiatzeko ahalmena zuten hegazkinak jaio ziren.
Hegazkingintza militarrean abiadura supersonikoa oso finkatua zegoen, baina komertzialera oraindik heltzear zegoen. 1960ko hamarkadan Concorde eta Tupolev Tu-144 Mach 2ko hegazkin komertzial supersonikoak jaio ziren. Hegan egiten bietatik lehena Tu-144 sobietarra izan zen, 1968ko abenduaren 31an. Concordea hilabete batzuk beranduago aireratuko zen, 1969ko martxoaren 2an. Boeingek ere diseinu bat egin zuen, Boeing 2707, baina bertan behera utzi zen. Urte batzuk igaro ziren zerbitzuan jarri ziren arte, berriz sobietarra izan zelarik lehena, baina urte gutxi batzuk bakarrik iraun zuen, 1975etik 1978ra. Concordeak, aldiz, 1976ko urtarrilaren 21ean hasi zuen zerbitzua eta 2003ko urriaren 24an amaitu zuen. Hasieratik ikusi zen hegazkin komertzial supersonikoek ez zutela arrakasta handia izango, erabilera-kostu izugarriak zituztelako eta hegaldi supersonikoa itsaso gainera mugatua zegoelako. Horregatik, nahiz eta jendeak etorkizuna hegazkin supersonikoena zela uste zuen, ez ziren gehiago garatu eta erabilera sonagatik soilik izan zen.
1970eko hamarkada
Ehiza-hegazkin belaunaldi berri bat azaldu zen: F-15 eta F-16 estatubatuarrek, MiG-29 eta Su-27 sobietarrek eta Mirage 2000 frantziarrak aurrerapen teknologiko garrantzitsuak zituzten, bizkortasun, fabrikazio material eta motorrez gain, elektronikan batez ere. Gero eta sistema konplexuagoak eramaten zituzten, bai radarrak baita hegazkina bera ere kontrolatzeko. F-16a fly-by-wire sistema zeraman lehena izan zen. Sistema honekin, pilotuak zuzenean kontrolak zuzendu ordez, bere aginteak ordenagailu batera igarotzen dira eta honek, hegazkinaren egoeraren arabera, aginte ezberdinak bidaltzen ditu gainazal aerodinamikoetara. Honela ezegonkortasun dinamikoa ahalbidetzen da: fly-by-wire ez duten hegazkinak dinamikoki egonkorrak izateko diseinatzen dira, hau da, egonkortasun egoeratik aldentzen badira, muturra nahi gabe igotzean adibidez, berriz ere oreka egoerara itzuliko dira. Hegazkina dinamikoki egonkorra ez baldin bada askoz maniobrabilitate handiagoa izango du, baina pilotu batek ezin izango luke kontrolatu; ordenagailu batek, ordea, hegaldiaren informazio guztia edukita uneoro erabakitzen du kontrolen egoera. Hegazkin biziagoak sortu ziren, baina sistema hau ohikoa izateko beste hamarkada bat itxaron behar izango zen. Hainbat hegazkinen artean, Rockwell B-1B bonbaketari supersonikoa eta F-117 radarrari hegazkin ikusezina garatu ziren.
Europan hainbat herrialdek beraien ahaleginak batu zituzten hegazkin berriak garatzeko. Erresuma Batuak eta Frantziak Concordearekin egin zuten bezala, hegazkin militar berri bat garatzeko Alemania, Erresuma Batua eta Italia batu ziren, Panavia Tornado ehiza eta eraso-hegazkina sortuz. 1974 egin zuen hegaldiaren ostean, herrialde hauetan zerbitzuan egon zen. Hegazkin komertzial bat sortzeko ere elkartu ziren, oraingoan Erresuma Batua, Alemania, Espainia eta Frantzia, Airbus Industrie partzuergoa sortzeko. Airbus A300 250 bat bidaiarirentzako hegazkina izan zen lehenengo diseinua, 1972an aireratu zena lehenengo aldiz. Fuselaje zabala (bi pasabide) eta bi motor erabiltzen lehena izan zen, gerora diseinu errentagarria zela frogatuko zena, eta beste eraikitzaileek joera hori jarraitu zuten.
1973an Olioaren Krisia gertatu zen, eta hegazkingintza komertzialean kalte nabaria eragin zuen. Hilabete gutxitan olio upelaren prezioa 3 bat dolarretik 15era hazi zen, konpainia askok jasan ezin izan zutena. Hegazkinen diseinuan ere joera aldatu zuen. Ordura arte hegazkinak gero eta azkarragoak diseinatzen ziren, abiadura azpi-sonikoa mantenduz, baina horrek erregai kontsumo izugarria inplikatzen zuen eta hegazkin motelagoak baina askoz ere ekonomikoagoak diseinatzen hasi ziren. Izan ere, abiadura marka eta bi hiriren arteko denbora marka gehienak garai horretakoak dira; hegazkin komertzialik azkarrena Convair 990 da, 1960ko hamarkadakoa, M 0,91 abiaduran hegan egin ohi zuena, Boeing 777 berriagoaren M 0,85ren aldean.