cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
WV22
Indusketa
Waseda unibertsitate japoniarraren 1989ko espedizioa, Jiro Kondo eta Sakuji Yoshimurak zuzendua, Howard Carterrena baino askoz osoagoa izan zen, eta oraindik ez du bere lana amaitu. Hilobia, erabat garbitua izan da, eta aurretik oharkabean pasa ziren objektu txikiak aurkitu dira. Dena dela, Wasedaren lanak duen garrantzia berebizikoa da, batez ere, kaltetutako margoen garbiketa eta berriztapenean aritzen baita.
Japoniarren etengabeko lanak, WV22 hilobia Amenofis III.arentzat bakarrik ez zela izan adierazten duela dirudi. Erantsitako bi ganberen existentziak, bakoitzak alboko biltegi bat duelarik, gutxienez beste bi lurperaketa nagusiren ideia ematen du, eta erregearen emazte nagusiaren izenean dagoen materiala agertu izanak, hipotesia berretsi baino ez du egiten. Beharbada, Amenofisek, betirako atseden hartu nahi izan zuen bi errege emazte handiren ondoan, Tiy, eta agian Sitamon, Tiy eta Amenofisen alaba. Hau guztia gora-behera, erregea bere emaztea eta alaba baino lehenago hil zela jakina da, eta Tiyren lurperaketa, Tell el-Amarnan ezarri zela Akenaton faraoiaren erregealdian. Sitamoni dagokionez, ez da bere izenik aipatzen WV22 hilobian edo inguruan, eta zalantzarik gabe, ez zen bere aita eta senarraren ondoan lurperatua izan.
Errege momia
Ziuraski, WV22 hilobia eta bertan lurperatua izan zen Amenofis III.aren momiarena izango da Haraneko trabatuenetakoa. Ez da ezagutzen zenbat aldiz lapurtua izan zen, ezta lapurreta horiek noiz gertatu ziren ere, baina, dirudienez, tokia, ramesidar garaian arpilatua izan zen. Brontze Aroko erregerik aberatsenaren altxor erraldoia, modu basatian espoliatua izan zen, erregearen gorpuak arrisku handia jasan zuelarik, urrezko mozorroa, bitxiak eta kuttunak oso modu basatian erauziak izan baitziren.
Gaur egun, eta Inperio Berriko faraoi gehienak bezala, Amenofis III.a Handiaren momia, Kairoko museoan dago, baina berari buruz gutxien ezagutzen denetako bat izaten jarraitzen du. Pentsatu izan da, baita ere, bere identifikazioa zuzena ote den, Ramses III.aren izenean zegoen zurezko hilobi batean aurkitua izan baitzen. Gaur egun, dirudienez, momia honi dagokionez, ez dago benetan Amenofis III.arena denaren inongo zalantzarik, Amonen apaizek salbatua eta bere aitona, aita eta Tiy bere emaztearen momiekin batera salbu jarria.
Xiurenbagrus xiurenensis
Xiurenbagrus xiurenensis Xiurenbagrus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Amblycipitidae familian.
Alvaro Arrizabalaga
Alvaro Arrizabalaga Valbuena (Oñati, 1970) gipuzkoar arkeologoa, historiaurrelari eta EHUko Geografia, historiaurrea, eta Arkeologia saileko ikerketa zuzendaria eta irakaslea da. Euskal Herriko hainbat aztarnategi ikertu ditu: Labeko koba, Irikaitz eta Lezetxiki, besteak beste. Neandertalen inguruko aurkikuntza garrantzitsuak egin ditu.
Argitalpenak
Bere produkzio akademikoa paleolitoko gizakiri buruzkoak dira. Hauek dira berak bakarrik edo elkarlanean argitaratu dituen azken idazlan batzuk:
Malus
Malus edo sagar barnean 30–55 espezie dituen Rosaceae familiaren generoa da. Espezierik ezagunena sagarrondoa (M. domestica) da, etxekoturik dagoen bakarra. Besteak sagarrondo basatiak dira. Ipar Hemisferioaren eskualde epeletan du jatorria.
Arhane
Arhane Zuberoako antzinako udalerria izan zen. 1831n Lakarri eta Sarrikotagainerekin batera Lakarri-Arhane-Sarrikotagaine udalerria osatu zuen.
Minturno
Mugakideak
Minturnok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Arhane
Biztanleriaren bilakaera
Iturria : Cassini proiektua
Mareuil-lès-Meaux
Mareuil-lès-Meaux Frantziako udalerria da, Sena eta Marne departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Mareuil-lès-Meaux udalerrian erroldatutako biztanleak 1.947 ziren. Familiak 628 ziren, horien artean 110 pertsona bakarrekoak ziren (57 bakarrik bizi ziren gizonak eta 53 bakarrik bizi ziren emakumeak), 150 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 336 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 32 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.305 ziren, horien artean 981 aktiboak ziren eta 324 inaktiboak ziren. 981 pertsona aktiboetatik 904 lanean zeuden (482 gizon eta 422 emakume) eta 76 langabezian zeuden (33 gizon eta 43 emakume). 324 pertsona inaktiboetatik 78 erretiraturik zeuden, 166 ikasten zeuden eta 80 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Mareuil-lès-Meaux udalerrian 673 unitate fiskal zeuden, 2.000,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 24.181 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 253 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 1 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresa zen, 18 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 37 eraikuntza enpresak ziren, 80 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 9 garraio enpresak ziren, 10 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 5 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 9 finantziazio enpresak ziren, 8 higiezinen enpresak ziren, 31 zerbitzu enpresak ziren, 28 administrazio publikoko enpresak ziren eta 15 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 46 zerbitzu publikoetatik, 8 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 4 igeltseroak, 2 margolariak, 2 zurginak, 7 iturginak, 3 argiketariak, 9 eraikuntza enpresak, 1 aldi baterako lan enpresa, 5 jatetxeak, 2 higiezinen agentziak, 1 tintoreria eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 25 establezimendu komertzialetatik, 2 supermerkatuak, 2 brikolaje denda handika, 2 okindegiak, 1 kongelatu-denda zen, 1 liburu denda zen, 4 arropa dendak, 4 etxerako tresna dendak, 1 elektrotresna denda zen, 4 altzari dendak, 1 kirol-denda zen, 1 drogeria zen eta 2 lore-dendak ziren.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an tratamendu laburretarako ospitale 1, iraupen erdiko (jarraipen eta errehabilitazio) tratamenduetarako ospitale 1 bat, 2 botika eta anbulantzia 1 bat zegoen.
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Gurutze Sainduaren eliza (Arrada)
Gurutze Sainduaren eliza Aragoiko Erriberako Murillo el Cuende edo Murelu Konde udalerriko Arrada kontzejuan kokatutako XX. mendeko kristiau eliza bat da.
Historia
Eliza hau eraiki berria da, 1960ko hamarkadan inauguratua, gainerako herriarekin batera.
Domingo Basabilbaso
Domingo Basabilbaso Lapresa (Laudio, Araba, 1709ko irailaren 1a - Buenos Aires, Argentina, 1775eko maiatzaren 9a) enpresaburu eta politikaria izan zen. Gaztea zela Ameriketara joana, orduan Espainiako koroaren menpean zegoen Río de la Platako gobernazioa zen lurraldean posta zerbitzua antolatu zuen. Argentinan posta zerbitzuaren aitzindaria izateagatik gogoratzen dute.
Biografia
Bere gurasoak Domingo Antonio Basabilbaso Usparitxa (Bilbo, 1863) eta María Rosa de la Presa Ereinotza izan ziren; la Presatarrek jatorria Orozkon zuten. Laudion jaioa, bertako Done Petri Lamuzakoaren elizan bataiatu zuten. Osaba batek Montevideon zuen negozioan lan egiteko 16 bat urterekin Ameriketara joan zen. Han merkataritza eta politika arloetan aipatzeko moduko ibilbidea egin zuen.
1730eko maiatzaren 9an Buenos Airesen María Ignacia Urtubiarekin (hau ere euskal jatorrikoa baina bertan jaioa) ezkondu eta han plantatu zen; Gabriela, Francisco Antonio, Rosa, María Victoria, Rafaela eta Manuel seme-alabak izan zituzten. Hiri honetako bizitzan kargu publiko batzuk izan zituen; 1736an Udaletxeko (cabildo) alkate, 1745ean síndico eta 1767an zinegotzi (regidor). Katedrala eraikitzeko lanen diruzaina eta Zalditeriaren milizietako kapitaina ere izan zen, beraz oro har administrazio kolonialaren eremu nagusietan goi-karguak okupatu zituen.
Posta
Bere ardurengatik gobernazio osoan zehar bidaiatu zuen; orduan ez zegoen posta zerbitzu erregularrik; 1747an erregeorderriko hiriburua zen Liman proiektua aurkeztu eta koroaren baimena lortu zuen Buenos Aires eta egun Bolivian dagoen Potosíren artean posta sistema antolatzeko. “Posta-karreretan” oinarrituta, laudioarrak sarearen zabalpena planifikatzen segitu zuen. Agintariek proposamenari egindako aldaketekin ados egon ez zenez posta zerbitzu osoaren ardura ez zioten berari eman eta Juan Vicente Betolatzari eskaini zioten. Zerbitzu hau abian jarri zen data (1748ko ekainaren 17a) Río de la Platako “posta finko” edo erregularraren jaiotzatzat jotzen da. Horren ondorioz Basabilbaso Argentinako posta zerbitzuaren aita dela esan ohi da.
Azken urteak
1771ean erretiratuta, berak zuen kargua Manuel semeari (1739an jaioa) pasatzea lortu zuen; Manuel izan zen Buenos Airesko postetxea eraiki zuena. Domingo 1775eko maiatzaren 5ean hil zen eta Buenos Airesko Metropoliko Katedralean dago lurperaturik, Argentina, Txile eta Peruko askatzailea izan zen Jose San Martin-engandik hurbil. Bere hilobian, dena den, ez dago Basabilbasoren heriotzari buruzko erreferentziarik. Dirudienez, bere emaztea zena 1764an hil zenean bere hilobirako hilarri bat egiteko agindua egin zuen. Gerora, 1775ean Domingo bera hil zenean bere senitartekoek emaztea zenaren hilobian bertan lurperatu zuten, bere izena eta heriotza eguna ezarri gabe. Honela dio bada bere hilarrian:
Basabilbasotarrak hiriko garaiko familia boteretsuenetakoak izan ziren eta hurrengo belaunaldietan jatorri bizkaitarreko Azkuenagatarrekin eta Campijotik (Artziniega) heldutako Santa Colomatarrekin “Azcuénaga - Santa Coloma – Basavilbaso” familia aristokratikoa sortu zuten.
Polonia-Lituania Gerra
Polonia-Lituania Gerra Polonia eta Lituania arteko gerra bat izan zen Lehen Mundu Gerra eta gero. Bi herrialdeak urte batzuk lehenago beren independentzia lortu zuten eta oraindik bien arteko mugak ez zeuden oso zehaztuta.
Gerra honek Vilnius hiria eta Suwałki ko eskualdea kontrolatzeko lehia izan zen hasieraren arrazoia.
Poloniar eta lituaniar historialariak gerraren ikuspuntu oso ezberdina daukate; Lituaniarren arabera, gerra hau Lituaniar Independentzia Gerren parte izan zen eta 1919 ko udaberritik 1920 ko azarora iraun zuen baina poloniarren arabera gerra Suwałkiko eskualdean soilik borrokatu zen 1920ko iraila-urria artean eta Polonia-Sobietar Batasuna Gerraren parte izan zela diote.
1919ko apirilean Poloniak Vilnius hiria hartu zuen eta lehen aldiz lituaniar armadarekin topo egin zuten. Hauek Lituania-Sobietar Batasuna Gerran borrokatzen ari ziren, arrazoi honengatik, hasieran bien arteko erlazioak ez ziren txarrak izan. Poloniar agintariek Lituania aliantza moduko batean elkartzeko konbentzitzen saiatu ziren, baina lituaniarrek Poloniarekiko independentziaren galera bezalakoa ikusi zuten. Erlazioak okerragotzen zeudela ikusita, Ententeak bi muga berriak marraztu zituen bi herrien arteko etsaitasun gorakorrari aurre egiteko. Inork ez zuen bi muga hauek gustuko eta alde batera utzita geratu ziren. 1919ko abuztuan Poloniar estatu kolpe bat Lituaniako gobernuaren kontra gaizki atera zenean frontea 1920ko udara arte egonkortu zen.
1920ko uztailean, Polonia Polonia-Sobietar Gerra galtzen ari zen eta atzera-egite osoan zegoen. Lituaniarrek poloniar mugarantz eraman zituzten tropak lurraldearen segurtasuna bermatzeko eta Sobietar-Lituaniar bake tratatuan egokitutako lurrak okupatzeko. Sobietarrek Vilniusen sartu ziren lehenak izan ziren. Hala ere, Poloniak Varsoviako guduan garaipen handia lortu zuenean eta sobietarrak 1920ko abuztuan erretiratu behar izan zirenean, Lituaniak muga berriak defendatu behar izan zituen Poloniar gobernuak baliozkoak ez zirela ziolako. Suwałki eskualdean borroka hasi zen. Niemen ibaiko guduan Poloniak Lituania eraso egin zuen fronte zabal batean. Borrokak egoera militarra erabat eraldatu zuen eta Vilnius defentsa gabe utzi zuen. Nazioen Ligaren presioagatik Poloniak Suwałkiko hitzarmena sinatu zuen 1920ko urriaren 7an. Hitzarmenak muga berri bat marraztu zituen baina osatugabea zegoen eta Vilnius ez zuen babesten.
1920ko urriaren 8an, Lucjan Żeligowski poloniar jeneralak matxinada bat hasi zuen eta Vilniusera abiatu zen tokiko poloniarren autodeterminazio eskubidea defendatzeko. Józef Piłsudski poloniar estatuburuak baimendu zuen. Żeligowskiren armada Vilnius hartu zuen baina aurrera jarraitzen saiatu zuenean lituaniar armadak gelditu zuen. Honengatik Żeligowski Erdialdeko Lituaniako Errepublikaren sorrera aldarrikatu zuen. Azaroaren 29an su-eten bat sinatu zen. Nazioen Ligan egindako bitartekaritza luzeak ez zuen aldatu egoera eta 1923an status quoan jarraitzea onartu zen. 1922an Erdialdeko Lituaniako Errepublika Poloniako Wilno Voivoderrian sartu zen. Lituaniak ez zuen gertakari hau onartu eta Polonia eta Lituaniaren arteko harreman diplomatikoak ez ziren 1938ko Poloniako ultimatum-era arte berreskuratu.
Oye-et-Pallet
Oye-et-Pallet Frantziako udalerria da, Doubs departamenduan dagoena, Franche-Comté eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Oye-et-Pallet udalerrian erroldatutako biztanleak 691 ziren. Familiak 233 ziren, horien artean 42 pertsona bakarrekoak ziren (17 bakarrik bizi ziren gizonak eta 25 bakarrik bizi ziren emakumeak), 75 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 112 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 311 etxebizitza zeuden, 237 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 63 bigarren erresidentzia ziren eta 11 hutsik zeuden. 223 etxeak ziren eta 87 apartamentuak ziren. 237 etxebizitza nagusietatik 170 bere jabearen bizilekua ziren, 56 alokairuan okupaturik zeuden eta 10 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 20 etxek bi zituzten, 23 etxek hiru zituzten, 40 etxek lau zituzten eta 153 etxek bost zituzten. 206 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 88 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 138 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 461 ziren, horien artean 331 aktiboak ziren eta 130 inaktiboak ziren. 331 pertsona aktiboetatik 315 lanean zeuden (171 gizon eta 144 emakume) eta 15 langabezian zeuden (3 gizon eta 12 emakume). 130 pertsona inaktiboetatik 31 erretiraturik zeuden, 50 ikasten zeuden eta 49 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Oye-et-Pallet udalerrian 257 unitate fiskal zeuden, 692,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 22.871 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 38 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 12 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 zerbitzu enpresak ziren, 9 administrazio publikoko enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 15 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 3 igeltseroak, 1 margolaria, 3 zurginak, 2 iturginak, 1 argiketaria, 1 ile apaindegia eta 1 jatetxe.
2000. urtean Oye-et-Pallet udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Colina (Txile)
Colina Txileko erdialdeko komuna eta hiri bat da. Santiagoko metropolitar eskualdeko Chacabuco probintziako hiriburua da. 2002ko erroldan, 77.815 biztanle zituen.
Esneki laranja
Esneki laranja (Lactarius aurantiacus) Russulaceae familiako onddo bat da.
Jangarri oso kaskarra.
Deskribapena
Kapela: 2 eta 6 cm. arteko diametrokoa, bola formakoa, gero ganbila eta titi kamuts eta zabalarekin. Bere ertz mehea hasieran makurtua eta gero zuzena eta uhindua. Azala laranja edo laranja-gorrixka da, ez dago zonatua eta bazterrak argiagoak ditu.
Orriak: Itsatsiak edo dekurrenteak, estu eta meheak, krema kolorekoak, gero laranjara pasatzen direnak, orban gorrixkekin eta esporetako hauts zurixkarekin.
Orri dekurrenteak: hanka ukitzeaz gain, beherantz jarraitzen duten orriak.
Hanka: Luzea eta bihurgunetsua, meheagoa oinarrian eta goian, liraina, laster hutsik, laranja kolorekoa, kapelaren antzekoa eta pruina zuri-grisaxka batekin. Erraz hausten da klarionsa balitz bezala.
Haragia: Krema kolorekoa orban arrosekin eta samurra. Usain nabarmenik gabea eta zapore mingotsekoa.
Esne zuria eta ugari eta ez da kolorez aldatzen, hasieran gozoa eta gero oso mingotsa.
Etimologia: Lactarius terminoa lac, lactis, esnetik dator; esneari dagokio. Latex-a jariatzen duelako ebakitzean edo haustean. Aurantiacus berriz laranja koloreagatik.
Jangarritasuna
Jangarri oso kaskarra. Bere zapore minagatik ez du balio jateko.
Nahasketa arriskua
Lactarius mitissimus bezalako kapela laranjadun beste Lactarius batzuekin, batez ere hosto-erorkorretan ateratzen delako eta zapore gozoa edo apur bat garratzagatik bereizten da.
Sasoia eta lekua
Gehien pinudietan ateratzen da, baina baita hostoerorkorren basoetan ere, hala nola haritz, pago, eta abarretan.
Banaketa eremua: Europa, Ipar Amerika eta Errusia
Fritz Todt
Fritz Todt (Pforzheim, Alemania, 1891ko irailaren 4a - Rastenburgetik gertuko aire-istripu batean, 1942ko otsailaren 8a) alemaniar jenerala eta arkitektoa izan zen.
Biografia
1922. urteaz geroztik, Alderdi Naziko kidea izan zen. 1933an, Reicheko garraioen antolakuntzaz eta autobideak eraikitzeko plangintzaz arduratzeko agindua eman zion Hitlerrek. 1938an, mendebaleko gotorlekuak eraikitzeko agindua jaso zuen. 1939an, jeneral egin zuten. 1940an, Arma eta Jaurtigaietarako ministro, eta, 1941-1942an, Errusiako fronteko gibelaldea hornitzeko ardura izan zuen.
Haines (Alaska)
Haines Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Haines Boroughn dago, Alaska estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Oca (ibaia)
Oca, Gaztelako ipar-ekialdeko ibaia da, Ebro ibaiaren eskuinaldeko adarra. Errioxako Demandako mendietan sortzen da eta Okako lurraldea hegoalde-iparralde igarotzen du.
Scales Mound (Illinois)
Scales Mound  Illinoiseko herri bat da. Jo Daviess konderrian kokatua dago. 2010ean 376 biztanle zituen, 0.59 kilometro koadrotan banatuta.
Cyclocorus nuchalis
Cyclocorus nuchalis Cyclocorus generoko animalia da. Narrastien barruko Colubridae familian sailkatuta dago.
Stade Michel d'Ornano
Stade Michel d'Ornano Frantziako Caen hirian dagoen kirol anitzeko estadioa da. Bertan Stade Malherbe Caen futbol talde frantziarrak jokatzen du eta 20.453 lagunentzako tokia du. 1993an inauguratu zuten Stade de Venoix ordezkatzeko.
NGC 5677
NGC 5677 galaxia bat da, Boötes konstelazioan. William Herschelek aurkitu zuen n.
San Nikolas eliza (Arrada)
San Nikolas eliza Aragoiko Erriberako Murillo el Cuende edo Murelu Konde udalerriko Arrada kontzejuko Arrada Zaharra ertaroar herri hustuan kokatutako XII. mendeko kristiau eliza bat da. Erromaniko estiloa ditu.
Montépreux
Montépreux Frantziako udalerria da, Marne departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Montépreux udalerrian erroldatutako biztanleak 39 ziren. Familiak 20 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak), 8 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 4 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 23 etxebizitza zeuden, 20 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 1 bigarren erresidentzia bat zen eta 2 hutsik zeuden. 22 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 20 etxebizitza nagusietatik 13 bere jabearen bizilekua ziren eta 7 alokairuan okupaturik zeuden; 1ek bi gela zituen, 2 etxek hiru zituzten, 5 etxek lau zituzten eta 12 etxek bost zituzten. 19 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 8 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 11 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 28 ziren, horien artean 23 aktiboak ziren eta 5 inaktiboak ziren. 23 pertsona aktiboetatik 21 lanean zeuden (12 gizon eta 9 emakume) eta 2 langabezian zeuden (2 emakume eta 2 emakume). 5 pertsona inaktiboetatik 1 erretiraturik zegoen, 3 ikasten zeuden eta 1 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra margolaria zen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Amblyopsis rosae
Amblyopsis rosae Amblyopsis generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Amblyopsidae familian.
Concha Catalá
Concepción García Paz Catalá (Bilbo, 1881eko urtarrilaren 7a - Madril, 1968ko uztailaren 3a) bizkaitar aktorea izan zen.
XX. mende hasierako aktorerik nagusienetariko bat izan zen. Aita orkestra-zuzendaria zuen eta umea zenetik Madrilen bizi zen. Bertan ikasi eta bertan debutatu zuen antzerkian 1900. urtean. 1940 bere konpainia osatu zuen Manolo González, Carmen Carbonell eta Antonio Vicorekin batera, Los cuatro ases izenekoa. Zineman Una morena y una rubia (1933), José Buchsarena; Suspiros de España (1939), Benito Perojorena eta Su hermano y 'el (1941), Luis Marquinarena egin zituen. 1963an Doña Clarines egin ondoren, bere karrera utzi zuen.
Iñaki Egaña
Iñaki Egaña Sevilla (Donostia, 1958), Euskal Herriko historialaria eta idazlea da.
Biografia
Europako eta Amerikako hainbat argitalpenetan parte hartzen du. Urte askoan, ikerketa historikoetan murgilduta aritu da. Aranzadi Zientzia Elkartean, Gerra Zibilean hil eta desagertutakoen inguruan ikertzen ari da.
Euskal Memoria elkarteko presidentea da.
Lanak
Euskal Herriko egoera politikoaren inguruan, artikulu eta saiakera anitz kaleratu du, hala nola Los días de Argel, Ikurriña, 100 años (1994), Diario de Aguirre (1998) eta Mario Salegi: la pasión del siglo XX (1999) lanak argitaratu ditu, baita Diccionario histórico-político de Euskal Herria ere. Hainbat liburukitan kaleratutako ''1936. La Guerra Civil en Euskal Herria'' (1998) lana egin zuen taldearen koordinatzailea izan zen.
Liburuetako asko Tafallako Txalaparta argitaletxeak argitaratu dizkio. Gehienak historia-liburuak dira, eta beste batzuk historian oinarritutako eleberriak. Helduei zuzendutako lan gehienak espainieraz daude; haur eta gazteentzat idatzitakoak, ordea, euskaraz.
Kazetaritza
Ehunka artikuluren egilea da; arlo honetan ere gehienbat espainieraz idatzi ditu, Gara eta beste hedabide batzuetan. Euskarazkoak ere idatzi egin ditu; egun, igandero artikulu bat idazten du Berrian, Kondairaren mugetan izena duena.
Monte San Biagio
Monte San Biagio Italiako udalerri bat da. Latinako probintzian kokatuta dago, Lazio eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Monte San Biagiok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Oligosoma alani
Oligosoma alani Oligosoma generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Schaumburg (Illinois)
Schaumburg  Illinoiseko herri bat da. Cook konderrian kokatua dago. 2010ean 74,227 biztanle zituen, 49.78 kilometro koadrotan banatuta.
Absolutibo
Absolutiboa hizkuntza ergatiboetan izaten den gramatika kasu bat da. Absolutiboak objektua (aditz iragankorrarekin) eta subjektua (aditz iragangaitzarekin) adierazten ditu. Indoeuropar hizkuntzetan izaten den nominatiboaren antzeko kasua da.
Euskaraz
Euskaraz, absolutiboa NOR kasua da.
Absolutiboa subjektua da aditz kopulatiboarekin: Gainera, objektua da nor-nork aditzarekin:
Fragnes (Saona eta Loira)
Fragnes Frantziako udalerria da, Saona eta Loira departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Fragnes udalerrian erroldatutako biztanleak 1.004 ziren. Familiak 348 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 140 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 176 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 353 etxebizitza zeuden, 342 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 3 bigarren erresidentzia ziren eta 8 hutsik zeuden. 351 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 342 etxebizitza nagusietatik 272 bere jabearen bizilekua ziren, 67 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 1ek bi gela zituen, 11 etxek hiru zituzten, 100 etxek lau zituzten eta 230 etxek bost zituzten. 294 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 85 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 248 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 674 ziren, horien artean 471 aktiboak ziren eta 203 inaktiboak ziren. 471 pertsona aktiboetatik 436 lanean zeuden (222 gizon eta 214 emakume) eta 35 langabezian zeuden (15 gizon eta 20 emakume). 203 pertsona inaktiboetatik 91 erretiraturik zeuden, 69 ikasten zeuden eta 43 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Fragnes udalerrian 346 unitate fiskal zeuden, 1.029,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.569 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 56 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 4 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 9 eraikuntza enpresak ziren, 8 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 6 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren, 13 zerbitzu enpresak ziren, 3 administrazio publikoko enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 10 zerbitzu publikoetatik, 2 igeltseroak ziren, 1 margolaria, 2 zurginak, 1 argiketaria, 1 ile apaindegia, 2 jatetxeak eta 1 higiezinen agentzia.
2000. urtean Fragnes udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Chardeny
Chardeny Frantziako udalerri bat da Ardenak departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Chardeny udalerrian erroldatutako biztanleak 39 ziren. Familiak 12 ziren, horien artean 4 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak), 4 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 4 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 27 etxebizitza zeuden, 17 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 6 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 27etxeak ziren. 17 etxebizitza nagusietatik 14 bere jabearen bizilekua ziren, 1 alokairuan okupaturik zegoen eta 2 doan lagata zeuden; 1ek bi gela zituen, 1ek hiru zituen, 9 etxek lau zituzten eta 6 etxek bost zituzten. 12 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 5 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 9 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 24 ziren, horien artean 13 aktiboak ziren eta 11 inaktiboak ziren. 13 pertsona aktiboetatik 11 lanean zeuden (8 gizon eta 3 emakume) eta 2 langabezian zeuden (2 gizon). 11 pertsona inaktiboetatik 6 erretiraturik zeuden, 2 ikasten zeuden eta 3 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Chardeny udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden, 267 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Totoan
Totoan Txorierriko euskara elkarteen federazioa da. Bertan hartzen dute parte Sondikako "Altzora", Derioko "Tximintx", Zamudioko "Lagatzu", Lezamako "Zorrizketan" eta Larrabetzuko "Arrekikili"k.
Totoan elkartearen zeregin nagusia "Aikor!" herri aldizkaria argitaratzea da. Horrez gain, beste zeregin batzuk ere baditu: elkarteen arteko koordinazioa areagotzea, eskualderako proiektuak sortu eta kudeatzea,elkarteak ez dauden herrietan horiek sortzeko laguntza eman, ...
Sainte-Christie-d'Armagnac
Sainte-Christie-d'Armagnac Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gers departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Sainte-Christie-d'Armagnac udalerrian erroldatutako biztanleak 350 ziren. Familiak 156 ziren, horien artean 44 pertsona bakarrekoak ziren (32 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 44 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 44 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 24 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 226 ziren, horien artean 163 aktiboak ziren eta 63 inaktiboak ziren. 163 pertsona aktiboetatik 149 lanean zeuden (77 gizon eta 72 emakume) eta 14 langabezian zeuden (7 gizon eta 7 emakume). 63 pertsona inaktiboetatik 34 erretiraturik zeuden, 16 ikasten zeuden eta 13 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Sainte-Christie-d'Armagnac udalerrian 151 unitate fiskal zeuden, 340 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.655 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 8 komertzioetatik, 2 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen eta 2 zerbitzu enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen eta 1 margolaria.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra elektrotresna denda bat zen.
2000. urtean Sainte-Christie-d'Armagnac udalerrian 30 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.332 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Origanum
Origanum Lamiaceae landare familiako genero belarkara da, batzuetan sasiak osatzen dituenak. Mediterraneoan eta Asiako hego-ekialdean aurki daitezke, gune menditsu eta irekietan. Usain sakona dute eta horregatik oso erabiliak dira sukaldaritzan. Famatuenak oregano eta mendaroa dira.
Lepidoptera batzuek jateko erabiltzen dituzte, adibidez Coleophora albitarsella espezieak.
Giovanni Gentile
Giovanni Gentile (Castelvetrano, 1875eko maiatzaren 30a - Florentzia, 1944ko apirilaren 15a) italiar filosofo idealista neo-hegeliarra eta politikari faxista izan zen. "Faxismoaren filosofoa" deitu zioten.
Risorgimentoko intelektual italiarretan inspiratu zen, Giuseppe Mazzini, Vincenzo Gioberti eta Antonio Rosmini Serbati kasu, baina baita Alemaniako idealismoan eta materialismoan ere (Marx, Hegel, Fichte). Nietzscheren eragina ere jaso zuen. Palermo, Pisa, Erroma eta Milango unibertsitateetan irakasle izan zen.
1922an Mussolinik Hezkuntza Publikoko ministro izendatu zuen. 1925ean, estatu korporatibo faxistaren sorreran parte hartu zuen. 1925etik 1929ra Faszista Kontseilu Handiko kide izan zen. Mussoliniri leial jarraitu zuen, baita 1943an bere gobernua erori ondoren ere. 1944an hil zuten Florentzian partisano antifaxistek.
Saint-Aubin-en-Bray
Saint-Aubin-en-Bray Frantziako udalerria da, Oise departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 721 ziren, horien artean 533 aktiboak ziren eta 188 inaktiboak ziren. 533 pertsona aktiboetatik 485 lanean zeuden (258 gizon eta 227 emakume) eta 49 langabezian zeuden (28 gizon eta 21 emakume). 188 pertsona inaktiboetatik 73 erretiraturik zeuden, 59 ikasten zeuden eta 56 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 33 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 12 eraikuntza enpresak ziren, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 4 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 17 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 3 igeltseroak, 4 zurginak, 3 iturginak, 2 argiketariak, 1 ile apaindegia, 1 albaitaria, 1 jatetxe eta 1 higiezinen agentzia.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Saint-Aubin-en-Bray udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra anbulantzia zen.
2009an 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Saint-Aubin-en-Bray udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 609 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Pontinia
Pontinia Italiako udalerri bat da. Latinako probintzian kokatuta dago, Lazio eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Pontiniak honako udalerri hauekin egiten du muga:
NA-8307
edo Elizondoko zeharbidea Nafarroa Garaiko errepide bat da. Errepidea errepide nagusiak eta Irurita, Elizondo eta Elbete lotzen du.
Errepidea 5,70 kilometrokoa da.
Historia
Errepide hori bat dator errepidearen trazadura zaharrarekin; gerora,  izena eman zitzaion, Baztan (Arraioz eta Elbete auzoen artean) udalerrian. Ibilgailuek Irurita, Elizondo eta Elbete auzoak ez zeharkatzeko, saihesbide bat egin zen iparraldetik
Gaur egungo errepideak ibilbide bera egiten du.
Udalerriak
Hauek dira errepideak zeharkatzen dituen udalerriak:
Ürrüstoi
Ürrüstoi Zuberoako antzinako udalerria izan zen. 1842an Larrabilerekin batera Ürrüstoi-Larrabile udalerria osatu zuen.
Biztanleriaren bilakaera
Iturria : Cassini proiektua
2008ko Olinpiar Jokoak eman zituzten telebista kateak
Hauek dira 2008ko Olinpiar Jokoak bota zituzten nazioarteko telebista kateak:
3432 Kobuchizawa
3432 Kobuchizawa asteroide baten izena da. martxoaren 7an aurkitu zuen M. Inoue, O. Muramatsu, T. Urata-ek Kobuchizawa Behatokitik.
Izendapena
Hasiera batean asteroideak 1986 EE izena zeraman. Ondoren Kobuchizawa omentzeko izena eman zitzaion.
Orbitaren ezaugarriak
3432 Kobuchizawa asteroidearen orbitak batezbeste 2,324 UAko distantzia du Eguzkiarekiko. Hurbilketa maximoa 2,217 distantziara egiten du eta hurruntze maximoa 2,43 distantziara. Eszentrikotasuna 0,046 da, eta makurdura orbitala 7,72ºkoa da.
Ezaugarri fisikoak
Magnitude absolutoa 13.1 da.
Lampa (Txile)
Lampa Txileko erdialdeko komuna eta hiri bat da. Santiagoko metropolitar eskualdeko Chacabuco probintzian kokatuta dago. 2002ko erroldan, 41.250 biztanle zituen.
Toponimia
Lampa hitzak Mapudungunez meatzari pala esan nahi du.
7-Eleven
7-Eleven Inc. (7ᴇʟᴇᴠᴇn marka erabiltzen duena) estatubatuar jatorriko korporazio multinazionala da, komenentziako dendak kudeatzen dituena. 71.100 denda ditu mundu osoan eta bere egoitza nagusia Dallasen dago. Izena goizeko 7:00etatik gaueko 11:00ak arte irekita zegoelako jarri zioten.
Egun Seven & I Holdings Co. japoniar holdingekoa da eta munduko txikizkari handienen artean dago.
Primo de Riveraren diktadura Euskal Herrian
Primo de Riveraren diktadura 1923ko irailaren 13an Miguel Primo de Rivera jeneralak Bartzelonan jo zuen estatu kolpearekin hasi zen. Gertaera honek 1923-1930 bitarteko politika baldintzatu zuen Euskal Herrian.
Orignac
Orignac Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Pirinio Garaiak departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
First Lego League
First Lego League 1998tik aurrera mundu mailan egiten den errobotika, zientzi eta teknologia lehiaketa da. FIRST Lego Leaguen parte hartzen duten gazte taldeek (10 eta 16 urte bitarteako neska mutilak) proiektu zientifiko bat eta errobotaren inguruko proiektu tekniko bat garatu beharra dauzkate eta bi horiek epaimahaiaren aurrean defendatu.
Orignac
Biztanleria
2007an Orignac udalerrian erroldatutako biztanleak 230 ziren. Familiak 92 ziren, horien artean 28 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 24 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 32 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Primo de Riveraren diktadura Euskal Herrian
Eskuinaren onespen gutxi-asko esplizitua izan zuen kolpeak Euskal Herrian, eta ezkerraren oposizioa, berriz, apatikoa gertatu zen. Bilbo salbuespena izan zen, komunistek greba orokorrerako deia egin baitzuten, sozialistek eta CNTk ere bultzatu zutena. Grebak ez zuen arrakastarik izan, eta harexekin hasi zen batere liskarrik gabeko bolada luze bat, ez baitzen erregimenaren kontrako agerraldi publikorik izan. Era horretan, kontserbadorismoaren aldera egin zuen egoera politikoak; gizarteko talde pribilegiodunek eta atzerakoienek begi onez onartu zuten aldaketa.
Orignac
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
First Lego League
2009an ospatu zen Bartzelonan lehen aldiz Estatu espainiar mailako FLL jaialdia. Lehen edizio horretatik aurrera Euskadikoa eta Nafarroakoa taldeek parte hartu dute. Gainera, 2010ean Estatu mailako txapelketa Bilbon izan zen eta 2011an Iruñea ondoko Noainen.
Primo de Riveraren diktadura Euskal Herrian
Mutur-muturreko eskuinean agerikoa zen diktaduraren aldeko gogoa, kolpeak Nafarroan izan zuen harrera onak frogatzen duen bezala. Izan ere, karlismoa, bere joera desberdinekin, oso garrantzitsua baitzen Nafarroan. Alfontso XIII.aren aldeko monarkiazaleak, Primo de Riveraren alde egin arren, zuhurrago ibili ziren, hasieratik bertatik zalantza egiten baitzuten zenbat iraungo ote zuen diktadurak. Duda horien ondorioz, jarrera desberdinak sortu ziren: batzuek gogo biziz onetsi zuten kolpea, eta beste batzuek berriz, Liga de Acción Monárquica de Vizcayako kideek adibidez, batetik bestera ibili baitziren, erregimenaren lankide izatetik inhibiziora mugituz. Euskal nazionalisten artean inhibizioa izan zen nagusi, nahiz eta alderdikide batzuek diktaduraren aldeko erabakia hartu nazionalismoaren definizioa oso zehatza ez zen lekutan, Gasteizen adibidez.
Orignac
Etxebizitza
2007an 120 etxebizitza zeuden, 99 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 9 bigarren erresidentzia ziren eta 12 hutsik zeuden. 117 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 99 etxebizitza nagusietatik 79 bere jabearen bizilekua ziren, 9 alokairuan okupaturik zeuden eta 11 doan lagata zeuden; 5 etxek bi gela zituzten, 15 etxek hiru zituzten, 32 etxek lau zituzten eta 46 etxek bost zituzten. 59 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 40 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 54 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 147 ziren, horien artean 118 aktiboak ziren eta 29 inaktiboak ziren. 118 pertsona aktiboetatik 112 lanean zeuden (59 gizon eta 53 emakume) eta 6 langabezian zeuden (5 gizon eta 1 emakume). 29 pertsona inaktiboetatik 17 erretiraturik zeuden, 6 ikasten zeuden eta 6 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Primo de Riveraren diktadura Euskal Herrian
Diktadoreak, ordena konstituzionala hausteko arrazoitzat, lau arrisku aipatu zituen: separatismoa, sindikalismo iraultzailea, egoera ekonomikoaren larritasuna, eta Marokoko auzia. Hori dena, izan, beste arrisku baten agerpena baino ez zen -ez zen benetako arriskua, bai guztiz agerikoa ordea erdi mailako klaseen kontzientzian-, alegia, gizartearen hondamenaren arriskua. Izan ere, berehalako gauza ez bazen ere, gizartearen aldaketa iraultzailearen mehatxua airean zegoen langile taldeak sortu ziren unetik bertatik, hots, XIX. mende bukaeratik. Nolanahi zela ere, larriagotu egin zen 1917ko krisiaz geroztik. Urte horretako greba orokorrean, aurreneko aldiz agertu zen Espainiako politikan masek zuten garrantzia eta, aldi berean, diktadurak gainditu nahi zuen krisi baten hasiera markatu zuen grebak.
First Lego League
2018an Euskadiko First Lego Leagueko egoitza aldatu egin zen eta Euskaltelen egoitzatik Europa batzar zentrora (Gasteizen) mugitu zen.
Orignac
Diru sarrerak
2009an Orignac udalerrian 97 unitate fiskal zeuden, 239 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.370 euro zen.
Claude Chabrol
Claude Chabrol (1930eko ekainaren 24a, Paris - 2010eko irailaren 12a, Paris) frantziar zinema zuzendaria izan zen. Jean-Luc Godard eta Jacques Rivette zuzendariekin batera Nouvelle vague delakoaren azken ordezkaria izan zen.
Primo de Riveraren diktadura Euskal Herrian
Euskal Herriko gizartearen egoera
Industrializazioaren garapenarekin batera zetorren gizartearen aldaketa prozesuari egotzi behar zaio krisiaren jatorria. Industrializazioaren ondorio nabariena ohiko paisaia desagertzea zen, eta beste batez, paisai urbano eta industrialaz, ordezkatzea. Baina, era berean, azpimarratzekoa da industrializazioak gizarteari ekarri zion demokratizatzea, adierazpen guztiz desberdinak zituena, hala nola modan, berdindu egin baitzuen, edota politikan esku hartzeko jendearen beraren erabakia. Modernizatzea, horrela izenda baitaiteke prozesu hori, ez zen modu beti berean gertatu. Euskal Herriari dagokionez, askoz ere indartsuagoa izan zen kostaldeko probintzietan barrualdekoetan baino. Bestalde, ez zuen harrera bera izan leku guztietan. Era horretan, modernotasunaren aldekoago ziruditen gizarte aldatuenek, eta gutxien aldatu zirenetan, berriz, erresistentzia handia zen. Hala ere, aurrenekoen artean, Bizkaia eta Gipuzkoan, aldaketaren aldeko jarrera nabariagoa zen hiri ingurunean eta hiriko langileen artean, landa ingurunean edota erdi mailako klaseetan baino.
Orignac
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 garraio enpresa zen eta 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen.
Primo de Riveraren diktadura Euskal Herrian
Euskal Herriko gizartearen egoera
Landa inguruneko jendeak eta erdi mailako klaseek zibilizazio baten bukaeraz mintzatzen ziren mezua jaso zuten, batez ere, eta hiri eta langile jendeek, berriz, etorkizunari begiratzen zioten gehiago, itxaropenez begiratu ere. Hala bada, etorkizunari buruzko zalantza izan zen Diktadura eta Errepublika garaian izan ziren jokamolde desberdinen giltzarria. Etorkizunak sorrarazten zituen sentimenduen inguruan mugitzen zen politika eta, horren ondorioz, sentimendu nahasi horiek nork bere asmo politikorantz bideratzean gauzatu zen politikarien lana. Horixe egin zuen Primo de Riverak, eta, geroago ikusiko den bezala, eta guztiz modu desberdinean izan arren, horixe bera gertatu zen Bigarren Errepublikan.
Jean Elitxagarai
Jean Baptiste Pierre Eugène Elitxagarai (Baiona, 1886ko irailaren 3a - ibidem, 1987ko ekainaren 8a) baionar arraunlaria izan zen, arraunketa olinpikoan aditua.
Primo de Riveraren diktadura Euskal Herrian
Diktaduraren aldaketa politikoak
Diktaduraren lan berritzaileak udalaren eta probintziaren aginpidea berrantolatzea zuen helburu nagusia, kazikismoaren eraginpetik aldentzeko. Helburu horrexekin zabaldu zen, oso azkar zabaldu ere, 1923ko irailaren 30ean, udal kargu guztiak aldatzeko dekretua. Errejimen berriaren lehen neurrietako bat izan zen hura, oso argi uzten zuena Primo de Riverak ematen zion garrantzia. Emaitzak, ordea, ez ziren larritasunaren maila berekoak gertatu. Euskal hiriburuetan, udal erreforma honen ondorioz, zinegotzien joan-etorri handia izan zen, eta udaleko eginkizunak zaintzeko beharrezko zen iraunkortasuna galarazi zuen horrek. Diktadurak nahi bezala, klase politikoa berritu zen, kargu kentze eta dimisio etengabeek areagotuta. Kargu aldaketak, gehienetan, gobernari zibilaren agindupekoak izaten ziren eta, era horretan, huraxe bihurtu zen udal bizitzako arbitroa. Eta horrek ez zuen ekarri udalen demokratizatzea, alderantziz baizik.
Bilboko Udalaren zinegotzien zerrenda begiratuta, ikusten dira politikari berri batzuk, baina bilbotar familia monarkiazale garrantzitsuenetatik datozen izenak ageri dira, batez ere, zerrenda haietan; ez lehen postuetan ordea. Hori da adibidez Federico Moyúaren kasua, ia diktadura osoan zehar ia alkate izan zenarena. Antzeko gauza gertatu zen Iruñean eta Gasteizen; haietan, zergapeko nagusien artean aukeratu ziren udal berriak. Udalen berriztatze honek ez zuen hautsi udal aginpidearen eta aginpide zentralaren arteko lotura, kazikismoaren ezaugarri izan zena; aitzitik, udal aginpidean gobernuaren eta haren politika kontserbadorearen gero eta aldekoago ziren pertsonak sartzea ekarri zuen. Horregatik, ez da harritzekoa monarkiazaleen monopolioa izatea udal guztien ezaugarria, dinastiazaleak nahiz karlistak izan. Bestalde, hiri handienetan ikusten den kargu berriztatzea askoz txikiagoa izan zen herrietan, kazikismo zaharraren sareek bere hartan jarraitu baitzuten haietan, edota berriz osatu ziren, diktaduraren lehen aldia igaro ondoren.
Orignac
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Orignac udalerrian 22 nekazaritza-ustiategi zeuden, 369 hektarea erabiltzen.
Jean Elitxagarai
Behin hartu zuen parte Joko Olinpikoetan: Stockholmen hain zuzen ere. Jean Arné, Gabriel St. Laurent, Marius Lenjeune, Louis Lafitte, Joseph Campot, Etienne Lesbats, Pierre Alvarez eta François Elitxagarairekin batera lehenengo errondan eliminatuak izan ziren.