cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Egia-oste
Gezurraren eta engainuaren arteko muga
Zerbait gezurtzat definitzeko, nahiz eta eztabaida egon, lau baldintza finkatu izan dira oro har: hizlariak zerbait komunikatzea, esandakoa hartzaile jakin bati zuzendua egotea, hizlaria esaten duenaren faltsutasunaz jakitun izatea eta entzulea engainatzeko asmoaz jardutea. Hauetakoren bat betetzen ez denean, zail gertatu ohi da adierazpenak sailkatzea. Zenbaiten arabera, sailkapen honetan honako aukerak leudeke: faltsutasuna (edukia okerra izanagatik, asmo txarrekoa ez denean; igorlea adierazpenaren faltsutasunaz ohartu ez denean) edota borondatezko ezjakintasuna (esandakoaren egiazkotasunaz erabat ziur egon gabe ere, hau babesten denean, nolabaiteko jarrera axolagabeaz).
Dena den, sailkapen hau lausoa edo baliaezina gerta daiteke hainbat kasutan; ez baitio egia-ostearen ohiko trikimailu den engainuari erreferentziarik egiten. Azken honek, sailkatzeko eta, areago, identifikatzeko zaila izan ohi denez, tolerantzia-maila handiagoa izan ohi du; nola engainu inplizituaz ez ohartzeagatik; hala, engainuaz ohartuta ere, salatzeko ahaleginik egin ez izanagatik; besteak beste, indiferentziaz edo nola salatu ez jakitearren. Gezurraren karga moralari ihes egin diezaioke honela engainuak.
Axolagabetasun-faktorea
Honez gain, badu beste desberdintasun bat engainuak: gezurtiari (gezurra ezkutatzeko egia premiazkoa duelako) eta ezjakinari (egia eskuratzea duelako helburu, lortu ez badu ere) ez darien egiarekiko axolagabetasuna. Egia-ostearen subjektua, beraz, hitzontzia izango da, esaten duenaren egia-balioaz baino, esandakoaren atzeko helburuez eta hauek lortze aldera diseinatutako diskurtsoaz kezkatua. Hortaz, engainua ez dago baieztapenetan; hauek pizten dituen helburuen gardentasun faltan baizik.
Bestalde, hitzontziaren errekurtso ohikoak dira euren iritziari edonola ere eustea, argudiaketa prozesu baten ostean nabarmen baztertua izan bada ere; eta kritikotasunaren erabilera inpartziala; alegia, norberaren mesedeko frogen egiazkotasunaz gehiegi ez kezkatu, eta, aldi berean, kontrako baieztapenekiko kritikotasun maila handiak izatea.
Egiarekiko harremana komunikabideen eta interneten testuinguruan
Egungo goera mediatikoak (ikus sarrera honetako testuingurua atala) hitzontzikeriaren hedapena erraztu du; komunikazio-baliabide garaikideek egia inoiz baino eskuraerrazago egin badezakete ere, badituzte egia bera bigarren planora eramateko hainbat gako.
Isuri kognitiboak: disonantzia kognitiboa
70. hamarkada amaierako gizartea oinarri hartuta, Daniel Kanheman eta Amos Tverskyk gizakion juizioak egiteko bi sistema bereizi zituzten: intuizioa edo ohiko gogamena eta arrazoia edo gogamen argia. Lehenaren bidez erabakiak azkar eta automatikoki hartzen dira, esfortzu gutxi eskatzen duen prozesu batean; bigarrena, aldiz esfortzu handiko jardueretan erabili ohi da, eta agentzialtasunarekin, esperientzia subjektiboarekin eta kontzentrazioarekin dago lotuta. Egunerokotasuneko erabaki errepikakorretarako lehena erabili ohi da, eta horrek isuri kognitiboak; hots, sistema kognitiboaren akats mediatikoak eragin ohi ditu.
Isuri hauen artean nagusitzen denetako bat disonantzia kognitiboak eragina da: gizakiak, haren sinesmen, jarrera eta jokabideen arteko harmonia desorekatzen denean esperimentatzen duen ezinegon psikikoari aurre egiteko, arrazonamendu motibatua erabili ohi du. Hala, argudioak ezagutu ostean tesi berriak sortu, aurrekoak berretsi edo baztertu beharrean, norberaren hasierako tesia berresten duten argudioetan jarri ohi da fokua. Egia-ostean, joera hau areagotu da; argudioei baino hauek dakartzaten ondorioei begiratzea. Gainera, egungo komunikabideen egiturak isuri mota hauek errazten ditu hainbat mekanismoren bidez.
Isuri mediatikoak
XXI. mendeko erabaki-arkitekturan aldaketak eragin ditu egungo komunikabideen nolakotasunak, norberak gustuko duena entzuteko aukera handiagoa delarik. Honela, aipatutako isuriak areagotzea errazagoa gertatu ohi da.
Egoera honen aitzindari izan zen albistegien lekuan, tertulia-formatuaren gorakada eman izana. Finean, eztabaida hauen helburua ados zeudenen komunitate-sentimendua sustatzea bihurtu zen, euren disonantzia kognitiboa baretzea, eta honela, informazioaren eta ustearen arteko marra nabarmen lausotu zen. Arazoa identifikaturik, ikuspuntu kontrajarri orori tarte bertsua eskeintzeko saiakera etorri zen: objektibotasunaren izenean, egiatik urrun zeuden iritziak ere agerrarazi ziren, baina honek ere egia-ostearen eszena egokitu zuen; zalantzarik gabeko auzietan ere zalantza sortu eta egiarekiko eszeptizismoa hedatu zen.
Alabaina, albistegien sailean ere hainbat faktorek erraztu zuten aipatutako eszena: 24 orduko zikloan etengabe lanean dihardutenez, informe eta analisi azkarren bila, figura publiko berengana jo ohi dute behin eta berriz. Honek erretorikan abilak diren politikari, enpresari edo bestelako agenteen abantaila dakar, eta karismak eta harreman sozialen ezagutzak adierazitako edukiak baino indar handiagoa har dezakete. Horrek denbora luzeagorako edukia ematen die kazetariei; aipatutako agenteen diskurtsoa erreklamatzeak, iritzi berri bat aurkezteak eta honekiko konbentzimendua sortzeak denbora gehiago behar baitu, analisi sakonago baten ostean lehen aldiz plazaratutako edukiek sor dezaketen erantzunak baino.
Internet eta sare sozialetan, berriz, informazio antolaketa aldatu da: sareko microtargeting dinamikadun algoritmoak, egia-balioarekiko itsu, edukiak aztertu, klasifikatu eta erabiltzaileen arabera banatzen ditu eta gure iritziaren antzekoak erakusten dizkigu, aurretik kontsumitu dugunaren arabera. Erresonantzia-kutxa deritzon fenomenoa eragiten da honela: iritzi bereko erabiltzaileen multzo isolatuak sorturik. Honela, kontraste gutxidun komunitateak elkarren ideiak sustatu eta iritzien polarizazioa gertatzen da, eztabaidagune objektibo izan ordez. Egiak baino garrantzi handiagoa hartu ohi dute identitateak, talde dimentsioa eta loturak, komunitate-sentimenduak, norberaren iritziaz arrakasta lortzeko erraztasunak eta bestelako grina emozionalek. Iritzia propaganda bihurtu izana egotzi diote sareen jabeei egia-ostearen hainbat analistak, iritzien polarizazioak sareen erabilera areagotu eta erabiltzaile fidelagoak baitakarzkie.
Bestelako faktoreak
Egoera mediatikoaz gain, egia-osteari mesede egiten dien hainbat fenomeno sozial aztertu izan dira. Lehenik, ez dakigunaren inguruan irizteko presioa areagotu dela ondorioztatu da, garatu gabeko iritziak ere ematea errazago bihurtuz. Egiarekiko eszeptizismoak, bestalde, egiaren eta gezurraren artean ezberdintasunik ukatzea ekarri du hainbat talderen artean, eta honela, bi aukera soilik leudeke mediatikoki ekiterakoan: isilik geratzea edo hitzontzikeria. Hainbatek gainera, indiferentziaz edo amore-ematez dakusate auzia. Egia bilatzen saiatzeak ez duela merezi ulertzen dute, izan egungo erabaki-arkitekturagatik eta aipatutako irizteko presioagatik, izan gizarte demokratikoetan ematen den sentsazio pasiboagatik, zeinean hiritarrek senti dezaketen bere iritzia, beste hainbesteren artean, ez dela hain esanguratsua. Ondorioz, ez lukete euren iritziak eratzerako garaian irmotasun handirik izango, eta saiakera honetan erratzea ere ez litzateke hain arriskutsua izango. Uste hau masan hedatzen denean, ordea, indiferentzia giroa orokortu egiten da, eta horrek ezagutza lortzeko beharrezko kritikotasuna galarazten du.
Ondorioak eta arriskuak
Aurrez aipatutakoa kontuan harturik, globalizazioaren eta masifikazio digitalaren ondorioz, errealitatearen ikuskera mosaiko moduko bat bihurtu da, Lee McIntyrek dioenez, zeinean bakoitzak norberaren egia-zatia txerta dezakeen. Egia ostearen informazio-egitura nahaste moduko bat litzateke, beste egoera batean, eztabaida arrazionalak baldintzatutako egia objektiboaren gerturatzea litzatekeena, eta inoiz baino zailago gertatu ohi da egia eta gezurraren arteko bereizketa egitea, euren arteko muga erabat lauso bihurtzen ari delarik.
Egoera honetaz bailiatuz, nagusitasun ideologiko eta menderatze politiko zenbait gauzatzeko aukera dagoela ulertzen dute hainbat pentsalarik, honela herritar nahastuak sineste batzuei atxikitzea errazago gertatzen delarik, aldeko argudio edo frogak egon ala ez. Timothy Snyder historialariak honakoa idatzi zuen 2021eko Kapitolio estatubatuarrean izandako erasoaren harira: ''Egia-ostea faszismo-aurrea da [...]. Egiari uko egiten diogunean, aberastasuna eta karisma dutenen boterea onartzen dugu. Oinarrizko egitate batzuen inguruan akordiorik ez bada, herritarrek ezin dute defentsarako beharrezko duten gizarte-zibila eratu. Egiazko egitateak ekoizteaz arduratzen diren instituzioen galerak abstrakzio zein fikzio erakargarrietan murgiltzea dakar[...]. Egia-osteak zuzenbide-estatua higatzen du, eta mitoen erregimen bat sustatu.''
Noam Chomskyren hitzetan, bestetik, “herritarrak jada ez du egitateetan sinesten”, eta Trumpek, esaterako, arrisku larria dakar politikagintzara. Presidente-ohiak, kontzienteki, arrazakeria, xenofobia eta sexismo olatuak sustatu dituela dio bere jardunaren bidez, baina modu inplizitu batean, osterantzean ez baitzukeen gizarteak horrelakorik onartuko.
Egiaren izaeraz
Hainbat adituk baztertu egin dute egiarekiko auzi filosofikoek egia-ostearen fenomeno soziopolitikoan zerikusi handirik duenik, eta zientzia-historikoen aztergai gisa sailkatu ohi dute, fenomenoaren kausa nagusitzat identifikatuz egiaren ekoizle ofizial izandako instituzioak zalantzan jartzea eta sare sozialek eta bestelako komunikabide garaikideek informazio-egituran eragindako aldaketa. Alabaina, egia-ostearen inguruko eztabaida, hein handi batean, soziologiaren aztergai bada ere, egiaren teoria filosofikoa ezagutzea beharrezko iritzi dute beste hainbat adituk, gai honen inguruan aritzerakoan. Teoria hauen arabera, adierazpen orok elkarrekikotasunez onartua dugun errealitatearekin bateragarria izan behar du, ondoren honen erreformak edo berrespenak egiteko; hala, egia ez litzateke soilik adierazpen bakarraren baitan bilduko, hainbat adierazpenen arteko kohesiodun sarean baizik. Egiaren inguruko eztabaida filosofikoan, Friedrich Nietzsche edota Max Weberren gisako autoreak nagusitu dira.
Azken honi dagokionez, Wissenschaft als Beruf [Zientzia bokaziotzat] saiakeran egitateen eta balioen arteko bereizketa egin zuen. Hala, egitateak gizarte zientzien metodo objektiboen bidez bilatuko lirateke, balioen beharrik gabe, eta balioak, aldiz, kulturaren eta erlijioaren faktoreen araberakoak lirateke, zientziaren bidez ondorioztaezinak. Egitateek berezko balio edo esanahirik ez dutela babestu zuen soziologo alemaniarrak, hauen eredu objektibo bakarra unibertsalki ezartzea posible litzatekeelarik, balioen kasuan ez bezala.
Leo Straussek, ostera, Weber kritikatzen du iritzia eta arrazoia erabat isolatzen saiatzeagatik. Straussek onartzen du, hein batean, balioak eta egitateak bereiztearen auzi filosofikoa, baina, era berean, Weberrek arrazoia badu, egitate ezagugarria estandar etikoen arabera ebaluatu ezin izanak kezkatzen du. Etikaren eta politikaren arteko gatazka horrek esan nahiko luke ezin dela inolako oinarririk egon ongiaren edozein balorazio egiteko, eta balioei erreferentzia egin gabe, gertaerek esanahia galtzen dute, Straussen ustetan.
Arendt, egiaren analisi politikoa
Hannah Arendt filosofoak politikan gezurra edo engainuak duen presentziaren arrazoien inguruan hausnartu zuen. Haren ustetan, politikariari bere aldeko errealitate bat hobetsiko duen gizartea komeni zaio. Alabaina, hau ezinezkoa da, eta errealitatearen egiazko interpretazioa lehenesten badugu, beti izango du oztoporen bat haren jardun politikoak. Horregatik, politikariak, haren jarduna lehenesten badu egiaren aurrean, hau ezkutatzeko beharra izango du, derrigor, lehenago edo beranduago. Hori dela eta dira hain ohikoak engainuak edo gezurrezko diskurtsoak politikagintzan. Modernitatean, areago, hitzontzikeriak estrategia berria daukala dio alemaniar-estatubatuarrak: egiak iritzi bihurtzea edo, behintzat, hauen arteko muga lausotzea, honela, iruzurtiak gezurra esan duela salatzea zailagoa delarik, iritzi guztiak balekoak direla defendatzen bada.
Masak konbentzitzen dituena ez dira gertaerak, ezta asmatutako gertaerak ere, baizik eta (egia-ostean ematen den) erronka irekia [...] Gobernu totalitarioarentzat subjektu ideala ez da nazi konbentzitua edo komunista konbentzitua; gertakarien eta fikzioaren arteko bereizketa, egiazkoa eta faltsua, jada existitzen ez dela uste duen jendea baizik.
Volgemanen kritika
Egiaren defentsak, maiz, talka egin ohi du bizitza publikoaren harmoniarekin. Hala, hainbat adituk, egia garrantzitsua den arren, hainbat kasutan bestelako aspektuak lehenetsi behar direla babestu dute; hala nola, giza eskubideak, norberaren iritzia, legea, interesak…  Esfera publikoan, zientzia- nahiz filosofia- adituaz gain, enpresaria, hiritarra, politikaria eta beste hainbat agente daude, eta hauen arabera, erabaki okerra litzateke kasu guztietan egiaren babesle diren adituak lehenestea. Bada, Frieder Volgemanek ikuspuntu hau kritikatu du, egiak eta politikak lotuta joan behar dutela babestuz. Egun lotura hori arriskuan dagoela ikusirik, honetan eragiteko beharraz mintzo da Volgeman, nahiz eta hainbaten ustez lotura hau ez den sekula beharrezkoa izan.
Mill eta ideien merkatu librea
John Stuart Mill filosofo ingelesak ideien pluraltasuna eta adierazpen askatasunak egiaren bilaketarako dialektikan duten garrantzia azpimarratu zuen. Hauen gabeziak dogmatikotasuna eta oinarrizko giza-eskubideen urraketa dakarrelarik. Hori dela eta, ideien merkatu libre modukoa proposatu zuen, zeinean  testigantza faltsuak ezin bazter daitezkeen, lehenik, uste hori faltsua den ziurtasun osorik ezin dugulako izan, eta bestetik, uste guztiak eztabaidaren merkatuan sarturik, egia aterako naturalki garaile eta inoiz baino indartsuago aterako den berme osoa izan dezakegulako, balekoak ez diren testigantzak berez geratuko liratekeelarik bazterrean, dinamika honen bitartez. Alabaina, eztabaidaren kalitatea okertu egia-ostean, eta hainbatek ez dute posible ikusten ideien merkatua librea egoera honetan gauzatzea.
Frickerren sinesgarritasunaren ekonomia
Miranda Frickerrek aldarrikatu zuena da adierazpen askatasunak ez dakarrela harekin beti aukera-berdintasuna: egun, sinesgarritasunerako  bide bakarra ez da, egiazki, arrazoia izatea; badira esfera publikoan garrantzia hartzeko beste hainbat bide ere; hala nola, karisma izatea, edo bozgorailu ozenago bat. Hori kontuan hartuta, denok ez genuke aukera bera izango dialektikan egiaren defentsa arrazionala burutzeko, eta Millen ideien merkatu librea ezinezkoa litzateke.
Egia-ostea gainditzeko proposamenak
Ekimen anitz daude fenomeno honen aurka eta horietako bat, slow journalism delakoa da; kazetaritza geldoa, alegia. Ekimen hau aspaldikoa izan arren, gaur egun oso ospetsua bilakatu da. Rob Orchardy eta Marcus Webb kazetari ingelesak izan ziren ekimen honen arduradunak; lan eskerga egin dutelarik plataforma honen lanketa eta garapenean. Kazetari hauek, albiste bat argitaratzean, honen ondorioak zeintzuk diren jakin arte itxaroten dute, eta hauen berri izan ostean argitaratzen dute aldizkaria; batez ere, ematen den informazioaren fidagarritasuna egiaztatzeko. Kazetari hauen helburua eskuratzen den informazioa zalantzan ipinaraztea da, gizarteak honen inguruan hausnar dezan; izan ere, informazio hori ziurtatu gabe egon daiteke, eta egia-ostean ohikoa den nahasmendua eragin.
Heliodororen zutarria
Heliodororen zutarria k. a. 113 inguruan Indiako erdialdean eraikitako harrizko zutabea da, Besnagar-en (Vidisha inguruan, Madhya Pradesh). Zutabean idazki bat dago, zeinean noren aginduz eraiki zen ageri den, Heliodoro delako enbaxadore greziar baten zutabea da, Garuislamabadda zutabea detzen zaio testuan bertan, Garuda jainkoari erreferentzia eginez.
Aurkikuntza
Zutabea erdi ezkutuan egon zen hainbat mendez. 1877an, Alexander Cunnigham kolonialista britainarrak indusketa egin zuen unean, mutur bat zuen agerian, eta haren inguruan abade hindu bat etxetxo bat zuen eraikia, inguruko hinduistentzat gurtza eta sakrifizio tokia zelarik. Indusketan ikusi zen zutabe oso bat zela, eta 30 urte beranduago, garbiketa baten ondoren, idazkia aurkitu zen Brahmi idazkeran, zeinak egiletza, garaia eta esangura argitu zuen.
1960ko hamarkadan egindako indusketa gehigarriek erakutsi zuten zutarria tenplu batez edo tenplu multzo batez inguratua egon zitekeela.
Testua
Idazkiak argitu zuen zutabearen eraikitzaile (edo sustatzailea) izan zela Heliodoro izeneko enbaxadore bat, Indo-greziar erresumako errege Antialkidas ek bidalia Taksila hiritik (1200 kilometrora dagoena). Heliodororen helburua zen India erdialdeko Shunga dinastiako Bhagabhadra erregea, eta harekin lortutako harreman onen edo bakearen omenez, zutabe hau eraiki zen.
Transkripzioa
Idazkia prakrito hizkuntzan dago, eta bi partetan banatua. Lehenak dio:
Eta bigarren zatiak:
Testu hauetan, lehenak hinduismoarekin lotura gehiago erakusten du, zehazki Vasudeva aipatzen delarik, Vishnu jainkoaren izenetako bat: vishnuismora bihurtu zen greziar baten gisara agertzen zaigu Heliodoro. Baina bigarren zatiko aipuak oihartzun budistak ditu gehiago. Garai hartan, Shunga dinastia (zutarria dagoen eskualdea kontrolatzen zuena) budismoaren jazartzaile izan zen, eta budismoa indartsuago zen erresuma indo-greziarrean, Heliodororen jatorrizko estatuan. Testuen sinkretismoak adostasun edo bake egoera bat adieraz lezake bi botereen artean.
Faustin Bentaberri
Faustin Bentaberri (Izpura, Behe Nafarroa, 1869 - ibid., 1936ko otsailaren 21a) euskal musikari a, dantzari a eta koreografoa izan zen.
Bizitza
Ola lana bazterrean utzi zuen hatzak musika tresnarako ahalik eta hobekien kontserbatzeko. Halako zen musikarako zuen grina ezen inguruan jasotzen zen guztiaz informatu eta apuntatzen hasi baitzen: jauziei lotutako doinuak eta dantza pausoak; orkestra txiki bat sortzea (Faustin Orkestra) zeinen emanaldiak ezagunak izango ziren Iparraldeko barnealdean. Deitu izaten zen ezkontzetan eta tankerako jaialdietan jotzeko. Jotzen zuen errepertorioa aski zabala izaten zen, polka, scottish, mazurka, balsa, fandangoa eta kuadrillak. Bestalde, jauziak (aldaera guztietan: Millafrankarrak, Baztandarrak, Ainhoarrak, Alemanak etab.) arraitarekin jokatzen dituen pausoa erraz iragartzeko moduan. Hezkuntzaren aldera jo zuen eta haren Izpurako etxea (gaur egun, Faustinenea) jauzietarako ikastoki bilakatu zuen.
Luzaideko apaizak estimu handian omen zuen eta jai erlijiosoak girotzen dizuten. Luzaide herriarekin lotura handia izan zuen eta gaur egun haren gomuta dute herritarrek. 20. hamarkadan, 8ko bolanta taldea osatu zuen eta atzerrian barrena ibili ziren emanaldiak egiten.
Alba-la-Romaine
Alba-la-Romaine Frantziako udalerri bat da Ardeche departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Alba-la-Romaine udalerrian erroldatutako biztanleak 1.361 ziren. Familiak 533 ziren, horien artean 142 pertsona bakarrekoak ziren (61 bakarrik bizi ziren gizonak eta 81 bakarrik bizi ziren emakumeak), 151 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 191 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 49 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 688 etxebizitza zeuden, 542 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 108 bigarren erresidentzia ziren eta 39 hutsik zeuden. 592 etxeak ziren eta 90 apartamentuak ziren. 542 etxebizitza nagusietatik 400 bere jabearen bizilekua ziren, 120 alokairuan okupaturik zeuden eta 22 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 34 etxek bi zituzten, 100 etxek hiru zituzten, 144 etxek lau zituzten eta 262 etxek bost zituzten. 336 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 226 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 261 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 809 ziren, horien artean 591 aktiboak ziren eta 218 inaktiboak ziren. 591 pertsona aktiboetatik 533 lanean zeuden (302 gizon eta 231 emakume) eta 59 langabezian zeuden (25 gizon eta 34 emakume). 218 pertsona inaktiboetatik 56 erretiraturik zeuden, 82 ikasten zeuden eta 80 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Alba-la-Romaine udalerrian 550 unitate fiskal zeuden, 1.381,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.662 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 97 komertzioetatik, 4 janari enpresak ziren, 5 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 21 eraikuntza enpresak ziren, 22 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 5 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 5 higiezinen enpresak ziren, 9 zerbitzu enpresak ziren, 15 administrazio publikoko enpresak ziren eta 8 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 27 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 5 igeltseroak, 2 margolariak, 4 zurginak, 3 iturginak, 2 argiketariak, 1 ile apaindegia, 4 jatetxeak, 3 higiezinen agentziak eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 10 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 2 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 3 okindegiak, 1 harategi zen, 1 liburu denda zen eta 2 lore-dendak ziren.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an haur-eskola 1 eta 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Alba-la-Romaine udalerrian hezkuntza orokorreko lizeo bat zegoen 19 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Saint-Nicolas-la-Chapelle (Savoia)
Saint-Nicolas-la-Chapelle Frantziako udalerria da, Savoia departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Nicolas-la-Chapelle udalerrian erroldatutako biztanleak 409 ziren. Familiak 180 ziren, horien artean 56 pertsona bakarrekoak ziren (28 bakarrik bizi ziren gizonak eta 28 bakarrik bizi ziren emakumeak), 56 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 60 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 509 etxebizitza zeuden, 178 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 304 bigarren erresidentzia ziren eta 27 hutsik zeuden. 370 etxeak ziren eta 137 apartamentuak ziren. 178 etxebizitza nagusietatik 131 bere jabearen bizilekua ziren, 33 alokairuan okupaturik zeuden eta 14 doan lagata zeuden; 8 etxek gela bat zuten, 20 etxek bi zituzten, 33 etxek hiru zituzten, 42 etxek lau zituzten eta 74 etxek bost zituzten. 157 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 82 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 75 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Do What U Want
"Do What U Want" (euskeraz, Nahi Duzuna Egin), "Do What U Want (With My Body)" modura ere ezaguna dena (euskeraz: Nahi Duzuna Egin (Nire Gorputzarekin)), 2013ko ARTPOP albumeko Lady Gaga abeslari eta musikagile estatubatuarraren abestia da. R. Kelly-rekin batera kantatutako kolaborazio-abesti honetan, Gagak, R. Kelly-z gain, beste hainbat musika-ekoizleren laguntza jaso zuen: DJ White Shadow, DJ Snake eta Martin Bresso; hala ere, abesti-produkzio osoa Gaga berari eta DJ White Shadowri zor diegu. Jatorrian abestia ARTPOP albumeko lehen promozio-single modura kalteratu bazen ere, 2013ko urriaren 21ean, abestiak jasotako berehalako oniritzi orokorrak Interscope Records diskoetxeari "Venusen" trukean (jatorrizko ARTPOPeko bigarren singlea) "Do What U Want" albumeko bigarren single modura kaleratzera eraman zuen.
Saint-Nicolas-la-Chapelle (Savoia)
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 265 ziren, horien artean 212 aktiboak ziren eta 53 inaktiboak ziren. 212 pertsona aktiboetatik 210 lanean zeuden (117 gizon eta 93 emakume) eta 2 langabezian zeuden (1 gizon eta 1 emakume). 53 pertsona inaktiboetatik 21 erretiraturik zeuden, 16 ikasten zeuden eta 16 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Nicolas-la-Chapelle udalerrian 183 unitate fiskal zeuden, 424 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.010 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 37 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 13 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 6 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 5 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 15 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 igeltseroa, 2 margolariak, 8 zurginak, 1 iturgina eta 2 jatetxeak.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra 120 m2 baino gutxiagoko denda bat zen.
2000. urtean Saint-Nicolas-la-Chapelle udalerrian 25 nekazaritza-ustiategi zeuden, 290 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Do What U Want
Abestia, kritikaren arabera, Christina Aguileraren zenbait abestiekin parekatu daiteke, erritmo oso ona duen "Lady Gagaren abesti onenetarikoen" artean kokatuz;   hala, Metacritic web-orriko erabiltzaileek "2013ko abesti onenean" bigarren postuan ezarri zuten, Gaga beraren "Applause" abestiaren azpitik. Bestalde, "Do What U Want" Hungariako disken salmenta-zerrendaren lehen postura ailegatu zen, beste hainbat herrialdeetan (hala nola, Espainia, Kanada, Danimarka edo Erresuma Batua) lehen hamar postuetako batetan kokatu zen bezala. Ondorioz, IFPIk, FIMIk zein CRIAk urrezko diskarekin saritu zuten singlea. Euskal Herrian, hala ere, ez zuen lortu Top Gaztearen zerrendara ailegatzea lortu.
2019ko urtarrilaren 10ean, Lady Gagak singlea streaming-plataforma guztietatik ezabatu zuen, aireratu berri zen Surviving R. Kelly telebista-dokumentalaren ondorioz, non R. Kellyren iraganeko sexu-gehiegikeriak, 2002. urtetik aurrera, azaleratu ziren. Era berean, urte bereko azaroan abestia sortu berri ziren ARTPOP-album eta -binilo guztietatik ezabatua izan zen ere.
Eino Leino Saria
Eino Leino Saria Finlandian 1956tik ematen den sari literario garrantzitsua da.
Trayes
Trayes Frantziako udalerria da, Deux-Sèvres departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Trayes udalerrian erroldatutako biztanleak 134 ziren. Familiak 56 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 12 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 20 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 62 etxebizitza zeuden, 54 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 6 bigarren erresidentzia ziren eta 2 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 62etxeak ziren. 54 etxebizitza nagusietatik 40 bere jabearen bizilekua ziren, 12 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 3 etxek bi zituzten, 4 etxek hiru zituzten, 15 etxek lau zituzten eta 31 etxek bost zituzten. 43 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 25 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 25 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 84 ziren, horien artean 68 aktiboak ziren eta 16 inaktiboak ziren. 68 pertsona aktiboetatik 64 lanean zeuden (37 gizon eta 27 emakume) eta 4 langabezian zeuden (1 gizon eta 3 emakume). 16 pertsona inaktiboetatik 10 erretiraturik zeuden, 3 ikasten zeuden eta 3 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Trayes udalerrian 53 unitate fiskal zeuden, 134 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.753 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra harategi bat zen.
Eurville-Bienville
Eurville-Bienville Frantziako udalerria da, Marne Garaia departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Trayes
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Trayes udalerrian 18 nekazaritza-ustiategi zeuden, 580 hektarea erabiltzen.
Eurville-Bienville
Biztanleria
2007an Eurville-Bienville udalerrian erroldatutako biztanleak 2.052 ziren. Familiak 854 ziren, horien artean 228 pertsona bakarrekoak ziren (88 bakarrik bizi ziren gizonak eta 140 bakarrik bizi ziren emakumeak), 285 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 269 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 72 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Trayes
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Eurville-Bienville
Etxebizitza
2007an 955 etxebizitza zeuden, 862 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 25 bigarren erresidentzia ziren eta 68 hutsik zeuden. 897 etxeak ziren eta 55 apartamentuak ziren. 862 etxebizitza nagusietatik 628 bere jabearen bizilekua ziren, 215 alokairuan okupaturik zeuden eta 18 doan lagata zeuden; 7 etxek gela bat zuten, 31 etxek bi zituzten, 161 etxek hiru zituzten, 266 etxek lau zituzten eta 397 etxek bost zituzten. 616 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 390 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 352 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.270 ziren, horien artean 885 aktiboak ziren eta 385 inaktiboak ziren. 885 pertsona aktiboetatik 791 lanean zeuden (464 gizon eta 327 emakume) eta 94 langabezian zeuden (39 gizon eta 55 emakume). 385 pertsona inaktiboetatik 153 erretiraturik zeuden, 99 ikasten zeuden eta 133 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Eurville-Bienville udalerrian 850 unitate fiskal zeuden, 2.076 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.876 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 64 komertzioetatik, 4 erauzte enpresak ziren, 3 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 4 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 11 eraikuntza enpresak ziren, 12 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 3 finantziazio enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 5 zerbitzu enpresak ziren, 12 administrazio publikoko enpresak ziren eta 4 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden 8 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 3 okindegiak, 2 harategiak, 1 kirol-denda zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Eurville-Bienville udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Saint-Arcons-de-Barges
Saint-Arcons-de-Barges Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Loira Garaia departamenduan dago, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Arcons-de-Barges udalerrian erroldatutako biztanleak 120 ziren. Familiak 55 ziren, horien artean 17 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 13 bakarrik bizi ziren emakumeak), 17 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 17 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 157 etxebizitza zeuden, 56 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 93 bigarren erresidentzia ziren eta 8 hutsik zeuden. 156 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 56 etxebizitza nagusietatik 52 bere jabearen bizilekua ziren, 3 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 2 etxek bi gela zituzten, 7 etxek hiru zituzten, 13 etxek lau zituzten eta 34 etxek bost zituzten. 32 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 31 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 16 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 71 ziren, horien artean 49 aktiboak ziren eta 22 inaktiboak ziren. 49 pertsona aktiboetatik 44 lanean zeuden (26 gizon eta 18 emakume) eta 5 langabezian zeuden (2 gizon eta 3 emakume). 22 pertsona inaktiboetatik 16 erretiraturik zeuden, 4 ikasten zeuden eta 2 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Arcons-de-Barges udalerrian 55 unitate fiskal zeuden, 115 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 11.113 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen eta 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren.
2000. urtean Saint-Arcons-de-Barges udalerrian 16 nekazaritza-ustiategi zeuden, 845 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Amegilla bombiformis
Amegilla bombiformis erle espezie bat da, Amegilla generoan eta Apidae familian.
Andrena denticulata
Andrena denticulata erle espezie bat da, Andrena generoan eta Andrenidae familian.
Deering (New Hampshire)
Deering Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Hillsborough konderrian dago, New Hampshire estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Micrurus brasiliensis
Micrurus brasiliensis Micrurus generoko animalia da. Narrastien barruko Elapidae familian sailkatuta dago.
Sommo
Sommo Italiako udalerri bat da. Paviako probintzian kokatuta dago, Lombardia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Sommok honako udalerri hauekin egiten du muga:
NGC 2344
NGC 2344 galaxia espiral bat da, Lynx konstelazioan. Lewis A. Swiftek aurkitu zuen n.
Trinidad Urtasun
Trinidad Urtasun Martoret, izengoitiz Trini (Irurita, 1894ko apirilaren 24a - Mezkiritz, 1978ko uztailaren 29a) nafar bertsolari eta okina izan zen, Perpetua Saragueta idazlearen senarra.
Pseudotropheus socolofi
Pseudotropheus socolofi Pseudotropheus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cichlidae familian.
Trinidad Urtasun
Bizitza
Trinidad Urtasun Baztanen jaio zen, Irurita herriko Beltranea etxean hain zuzen, 1894ko apirilaren 24an. Okina lanbidez, labean egiten zuen lanaz gain, herri eta baserrietan ogia banatzen ere aritzen zen. Mutilzahar bihurtzeko bidean zelarik, Perpetua Saragueta euskal idazlea ezagutu zuen; Perpetua mezkiriztarra zen, baina Arizkungo Bozatera joana zen lanera, ostatu modukoa zuen izeba baten etxera. Perpetuak berak idatzirik utzi zuenaren arabera, deusek ez zuen pentsarazten elkartuko zirenik:
Trinik, ordea, ez zuen amore eman, eta elkarrekin ateratzen hasi ziren. Perpetuaren amari Txirritaren bertso hauen bidez adierazi zion haren alabarekin ezkondu nahi zuela:
Beraz, 1931ko uztailaren 22an esposatu ziren, Mezkiritzen. Ezkondu eta gero, Perpetua senarraren familiako okindegian hasi zen lanean, ogia banatzen. Biak abertzaleak, Gerra Zibilean Trinik arazoak izan zituen. Honela kontatu zuen haren emazteak:
Beste aldi batez, Mezkiritzen zegoelarik, Eugiko guardia zibilak etorri zitzaizkion bila, herriko falangista bat buru zutela. Sekulako zafraldia eman ondoren, kanpora atera zuten autoan eramateko. Trinidadek apaiza galdegin zuen, eta hark galarazi zuen inora eraman zezaten. Egun hartan Iruñean zegoen Perpetuak erbaldurik aurkitu zuen gizona etxera itzuli zelarik, baina pozik, hala ere, bizirik zegoelako. Harrezkero, Trini ez zen erabat oneratu, lanerako gauza ez zela gelditu zen. 1944an Iruñera joan ziren bizitzera, eta han hazi zituzten beren sei alabak.
Alachua (Florida)
Alachua Floridako hiri bat da. Alachua konderrian kokatua dago. 2010ean 9,378 biztanle zituen, 75.2 kilometro koadrotan banatuta.
Trinidad Urtasun
Bizitza
1978ko uztailaren 29an hil zen Trinidad Urtasun, emaztearen sorterrian, laurogeita lau urte zituela. Hondar urteetan, nekaturik egon arren, ez omen zuen umore ona galdu. Honela galde egiten zioten: "Zer ari zera Trini?", eta berak erantzun: "Hemen, ezin bizi eta ezin fini".
Bertsolaria
Trini etorri handiko eta zirikada zorrotzeko bertsolaria izan zen gaztetan, emaztearen arabera behin hirurogeita lau bertso bota baitzituen segidan. Dena den, ekoiztu zuen gehiena galdu dela dirudi. Izan ere, Jose Mari Satrustegi euskaltzainaren erranetan, emazteak hainbat lan suntsitu zituen, neska batzuen aldera begirune gutxi agertzen zutelakoan. Perpetuak berak bere oroitzapenetan datu hau oroitarazi zuen: "Nahi zinuke zure alabendako norbaitek ori egitea? Erre egin nitiie. Nik ez nue maite alako gauzaik eta ez nue utzi ere olakoik egitera. "
Antonio Zavalak haren sei bertso-sorta jaso zituen Bidasoa aldeko bost bertsolari liburuan:
Dannemora (New York)
Dannemora  New York estatuko herri bat da. Clinton konderrian kokatua dago. 2010ean 3,936 biztanle zituen, 2.97 kilometro koadrotan banatuta.
New Madrid Eremu Sismikoa
New Madrid Eremu Sismikoa (New Madrid Seismic Zone), batzuetan New Madrid Faila Lerroa plaka barneko eremu sismiko handi bat da, Ameriketako Estatu Batuetako Hegoaldean eta Mendebaldean kokatua. New Madrid hiriaren hego-mendebalderantz hedatzen da, Missourin.
New Madrid Zona Sismikoaren ondorioz 1811-12ko New Madrideko lurrikarak gertatu ziren, eta potentziala du lurrikara handiak sortzeko etorkizunean. 1812tik aurrera, hainbat lurrikara txiki neurtu dira inguru horretan. AEBko zortzi estatutan izan dezake eraginak zona sismiko honek: Indiana, Missouri, Arkansas, Kentucky, Tennessee, Oklahoma eta Mississippi.
Geologia
New Madrid Eremu sismikoaren faila arduradunak, Reelfoot Rift bezala ezagutzen den lurrazalaren egitura geologiko baten zati dira, Rodiniako superkontinentea Neoproterozoikoaren aro geologikoan hautsi zenean sortu zena (duela 750 milioi urte inguru). Ondoriozko rift sistemak, kontinentea ez zatitzea lortu zuen, baina aulakogeno bezala mantendu da (orbain edo ahultasun gune bat) sakontasun handian, eta bere antzinako failek, dirudienez, New Madrid inguruko lurrazala, mekanikoki, gainontzeko Ipar Amerikan baino askoz ahulagoa izatea eragin dute.
Ahultasun erlatibo hori garrantzitsua da; izan ere, ekialde-mendebalde konpresio-indar nahiko ahulek iparramerikar plakaren kontinentearen jitearen jarraipenarekin lotuta, New Madridetik gertu antzinako failak berraktibatzea ahalbidetuko luke, eremua lurrikaretarako ezohiko joera izatea eraginez, gertuen dagoen plaka tektonikoaren mugatik urrun egon arren.
Ipar Amerikan antzinako beste rift batzuk ezagutzen direnez, baina guztiak sismikotasun moderno batekin lotuta ez daudenez, litekeena da beste prozesu batzuk egotea New Madrideko failetan tentsio mekanikoak tokian-tokian areagotzen laguntzeko. Era berean, eremu azpiko litosferan berotzeko moduren batek harriaren plastikotasun handiagoa eragin dezakeela iradoki da, eta horrek sakonera txikieneko eremuan kontzentratuko luke estres konpresiboa, failatzea gertatzen den lekuan.
Historia sismikoa
Inguru honetan Ipar Amerikako lurrikara historiko handienetako lau gertatu ziren, oraingoz 7.0 edo gehiagoko magnitudeekin, guztiak 1811ko abendutik 1812ko otsailera bitartean hiru hilabeteko epean gertatuak. Argitaratutako txosten askok sismoen efektu metatuak deskribatzen dituzte (New Madrideko Sekuentzia bezala ezagutzen direnak), eta, beraz, zaila izan daiteke bakoitzaren efektu indibidualak bereiztea. Magnitudeen eta epizentroen estimazioak txosten historikoen interpretazioetan oinarritzen dira eta aldatu egin daitezke.
Chaulgnes
Biztanleria
2007an Chaulgnes udalerrian erroldatutako biztanleak 1.326 ziren. Familiak 552 ziren, horien artean 120 pertsona bakarrekoak ziren (56 bakarrik bizi ziren gizonak eta 64 bakarrik bizi ziren emakumeak), 224 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 188 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 20 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 671 etxebizitza zeuden, 556 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 56 bigarren erresidentzia ziren eta 59 hutsik zeuden. 660 etxeak ziren eta 8 apartamentuak ziren. 556 etxebizitza nagusietatik 499 bere jabearen bizilekua ziren, 49 alokairuan okupaturik zeuden eta 8 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 23 etxek bi zituzten, 75 etxek hiru zituzten, 169 etxek lau zituzten eta 288 etxek bost zituzten. 448 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 207 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 322 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 919 ziren, horien artean 663 aktiboak ziren eta 256 inaktiboak ziren. 663 pertsona aktiboetatik 614 lanean zeuden (313 gizon eta 301 emakume) eta 49 langabezian zeuden (16 gizon eta 33 emakume). 256 pertsona inaktiboetatik 132 erretiraturik zeuden, 68 ikasten zeuden eta 56 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Chaulgnes udalerrian 583 unitate fiskal zeuden, 1.415 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.690 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 42 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 12 eraikuntza enpresak ziren, 7 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 3 higiezinen enpresak ziren, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 8 administrazio publikoko enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 15 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen alokairu bulegoa zen, 2 igeltseroak, 3 zurginak, 5 iturginak, 2 argiketariak, 1 jatetxe eta 1 higiezinen agentzia.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 2 120 m2 baino gehiagoko dendak eta 1 okindegia zen.
2000. urtean Chaulgnes udalerrian 17 nekazaritza-ustiategi zeuden, 344 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra psikiatriko zen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Igeldo Mendiko Jolas-Parkea
Igeldo Mendiko Jolas-Parkea Donostiako Antigua auzoan kokatua dagoen aisialdi gune eta jolas-parkea da, Igeldo mendiaren tontorrean. 1912ko abuztuaren 25an ireki zen jolas-parkea eta gaur egun ere zabalik daude bertako instalazioak. Donostiako badiaren ikusmira goza daiteke bertatik. Jolas-parkera autoz, edota bertako funikularra erabilita igo daiteke.
Donostian hiru jolas-parke izan dira historian zehar, guztiak XX. mende hasieran sortuak: Uliako, Martuteneko eta Igeldoko jolas-parkeak. Egun, Igeldokoak baino ez dirau martxan.
Historia
1887. urtetik aurrerako udak Donostian igaro zituen Maria Kristina erregeordeak. Gorteko turistak bertara joaten hasi ziren eta hiriak sona handia hartu zuen. Bilakaera turistiko handia jasan zuen Donostiak eta bainuetxe-hiri bihurtzen hasi zen. Aisialdirako jarduerak eta eskaintzak handitu eta hiriak garapen handia jasan zuen. XX. mendearen hasieran Errege Bainuetxea eta Londres Hotela eraiki ziren besteak beste.
Evaristo San Martín abokatuak, Igeldo mendian jolas-parke bat eraikitzeko ideia izan zuen. Hala, 1911n Monte Igueldo Sozietatea sortu eta lursailak erosi zituen San Martínek. Jolas-parkeak kasinoa, jatetxea eta ikuskizun orotarako antzerkia zituen hasiera batean. Luis Elizalde arkitektoak, bere partetik, kasino, jatetxea eta funikularraren geltokia landu zituen.
1912ko abuztuaren 25ean inauguratu zuen funikularra Maria Kristina erregeordeak, eta une hartatik aurrera parkearen erakargarritasunetako bat izan zen. Beranduago eraiki zen jolas-parkera daraman errepidea, 1913an. Zenbait urte beranduago, 1925ean, jokoa debekatu egin zen eta kasinoko aretoa bihurtu ziren. 1930. urterako Suitzar Mendia, Ibai Misteriotsua, Urmaeleko Txalupak eta Labirintua ziren jolas-parkeko atrakzio nabarmenenak. Geroztik atrakzio gehiago gehitu zaizkio parkeari. Espainiako Gerra Zibilaren ostean, zinema areto bi eraiki ziren jolas-parkean, baina 60ko hamarkadan bertan behera geratu ziren.
Egun, hondatu xamar dago parkea, baina horixe izan daiteke parkearen beste erakargarritasunetako bat, xarma moduko bat gordetzen baitu jolas-parkeak. Gainontzekoan, Donostiako badiaren ikuspegia da jolas-parkearen ezaugarrietako bat.
Dorrea
XVI. mendetik dakigu «la Farola» deituriko dorrea dagoela; nolanahi ere, egungo dorrearen irudia Luis Elizalderen proiektuaren arabera antzinako dorrean egindako esku-hartzearen ondoriozkoa da, beste solairu bat gehitu zitzaion leihate handiekin begiratoki gisa eta haren gainean terraza panoramiko bat.
Atrakzioak
XX. mende hasieran parkeko atrakzio gehienak eraiki ziren, Barrearen Pasabidea, karrusel bat, automobil elektrikoak, hegazkintxoak, zartailua, haurrentzako txotxongilo-antzoki bat, Ibai Misteriotsua eta Urmaeleko Txalupak eta Labirintua. Parkearen kokapena aldatu egin da atrakzio gehiago ekarri direlako, batzuetan berriak gehitu dira eta beste zenbaitetan zaharren ordez beste batzuk jarri dira, eta gaur egun daudenen artean honako hauek nabarmentzen dira:
Funikularra
Igeldoko funikularra Euskal Herriko zaharrena eta Espainiako hirugarren zaharrena da, Bartzelonako Tibidaboko eta Vallvidrerako funikularren atzetik (1901 eta 1906, hurrenez hurren), gaur egun biak aldatuta badaude ere.