cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ada Lovelace
Charles Babbageren makina analitikoa eta Adaren ekarpenak
Gerora, garaiko hainbat matematikari eta zientzialari ezagutu zituen. Tartean Cambridgeko Unibertsitateko Charles Babbage irakaslearekin izan zuen hartu-eman handia. Babbage-en helburuetako bat kalkulu matematikoak mekanizatuta egingo zituen makina bat asmatu eta eraikitzea zen, eta makina horrek txunditu zuen Ada. Horren inguruan eztabaidatuz gutun ugari trukatu zituzten batak eta besteak. Babbage-k garbi zeukan makina nola eraiki behar zen, baina erraldoia zen, eta baliabide faltak ez zion makina eraikitzerik ahalbidetzen.
Kuriosoa da egun Adaren merituen inguruko eztabaida nola eta zergatik iritsi zaigun ere. Dirudienez, Charles ez zen bere lanak publikatu zalea. Kritikari beldur eta errespetu izugarria omen zion, eta nahiago zuen ezer argitaratu ez. Hitzaldiak eta klaseak emateari ere utzi zion, antza. Baina Italiatik deitu zuten behin, eta bere makina eraikitzeko esperantzak bultzatuta edo, han hitzaldi bat ematea onartu zuen. Hitzaldi hura entzun zuen italiar batek, Luigi Menabreak, apunteak jaso eta frantsesez argitaratu zuen lan hura. Adak, Babbage-ekin adostuta, lan hura ingelesera itzultzea erabaki zuen. Baina itzultzeaz gain, ekarpen propioak erantsi zizkion, artikuluaren luzera hirukoizteraino. Izenarekin baino, inizialekin sinatu zuen artikulua. Makina hipotetiko haren funtzionamendurako oinarri teoriko sendoak azaldu arren, ez zuen arreta handirik jaso artikuluak; eta makina ez zen sekula eraiki. 1843an izan zen hori, Alan Turingek egun lehen ordenadore gisa onartzen dena eraiki baino mende bat lehenago.
Sekula eraiki ez zen makina hark, baina, egungo ordenadoreen antzekoa den funtzionamendua zeukan. Horregatik esaten da Ada izan zela lehen programa informatikoa idatzi zuen pertsona. Haren makinarentzako aginduen zerrendak bazeuzkan baldin eta eta orduan gisako aginduak. Bazeuzkan bigizta ("loop") gisa ezagutzen diren prozesu informatikoak bere baitan.
Hori gutxi ez eta artikuluaren amaieran gehitutako gogoetetan, kalkulu matematikoak egiteaz gain makina hori zertarako gai izan zitekeen aurreikustera ausartu zen.
Makinari buruz egon zen artikulu bakarra izan zenez Adak makina analitikoaren eskema deitu zion, azalpen gehigarri haiek, programazioari dagokionez, oso ideia modernoak plazaratu zituzten eta, txartel zulatuzko sistema bat azaldu zuen (Jacquard telarretan oinarrituta) eta ildo horretatik geroago, XX.mendean, lehen ordenagailuak programatzeko erabiliko zen ideia hori. Artikulua anonimoki sinatu behar izan zuen (A.A.L. sinadurarekin sinatu zuen), garai hartako egoeraren ondorioz artikulua emakume batek idatzi zuela jakin izan balitz, zentsuratua izateko arriskua baitzegoelako. Bere lana ahaztua izan zen ondorengo urteetan. Baina hala ere, oso garrantzitsua izan zen Viktoriar Aroan (1837-1901, Erresuma Batuko Viktoria I.aren erreginaldia), pertsona ugariren interesa piztu zuelako.
Programa zitekeen konputagailu batentzako programa bat egiten zuen lehen pertsona izan zen, Bernoulliren zenbakien balioak kalkulatzeko pausoak deskribatu zituen (horiek kalkulatzeko algoritmo bat idatzi zuen), izan ere, makina analitikorako idatzitako programa bat zen, Bernouilliren zenbakiak kalkulatzeko balioko zuen. Horrekin Babbage-ren makinaren gaitasuna erakutsi zuen. Babbage-ren makina erabiliz, aldagaiak zituzten eragiketa trigonometrikoak kalkulatzeko erak ere deskribatu zituen.
Esan beharra dago, Babagge-ren makina ez zela inoiz guztiz osatu, izan ere, 1882an aurkeztu nahi izan zutenean (makina diferentziala gisa), hainbat arazo izan zituen (bibrazioa barne engranajeetan..) eta ez zen ondo ibili. Beraz Charlesek ez zuen inoiz makina amaituko, nahiz eta geroago ere makina analitikoa gisa aurkezten saiatu (hori ere ez zuen ondo funtzionatu).
Adak hprrelako maknak urrutirago joan ahal izango zirela aurreikusi eta ondorioztatu zuen. Gainera, "ordenagailu-programa" bat idatzi zuen eta horri esker, lehen aipatu bezala, Bernoulliren zenbakiak kalkulatzea lortuko zuen, Babbageren makinaren zatiketak kalkulatu zitzakeela demostratu ahal izateko.
Laburbilduz, Ada asmatzaile aitzindaria izan zen.
Heriotza
Ada Byron 1852ko azaroaren 27an hil zen, 36 urte zituenean eta bere ama izendatu zuen oinordeko. Umetoki-lepoko minbizia zuen eta medikuek garaiko erremedioa jarri zioten: odolusteak. Horiexek hil zuten eta Byrondarren panteoian ehortzi zuten, berak agindu zuen bezala, Nottinghamshiren-eko Hucknall elizan, aitaren ondoan. Aita eta alaba adin berarekin hil ziren.
Ada txikitatik osasuneko hainbat arazo izan zituen. Izan ere, paralisi moduko bat eman omen zion, bere urduritasunaren ondorioz. Garai hartako jendeak pentsatzen zuen osasun-arazo horiek emakume matematikaria izateagatik azaldu zitzaizkiola. Emakumeak ahulak zirelako gertatu zitzaiola zioten, matematikako ikerketen presioaren ondorioz.
Errekonozimenduak
Ada bizi izan zen bitartean, haren ekarpenak ez zuen estimu handirik jaso; hil eta gero iritsi zitzaizkion esker-erakutsiak, hurrengo mendean.
Ardrossan
Ardrossan, Àird Rosain eta Ardrussan, Eskozia hego-mendebaldeko udalerria da, Iparraldeko Ayrshiren dagoena.
2011an herriak 11.024 biztanle bazituen ere, gertuko Saltcoats eta Stevenston herriekin batera 'Three Towns' gunea osatzen du, guztira 2004an 31.320 biztanle zituztenak.
Historia
1140 urtean Cannon Hill gaztelua eraiki zen bertan. Simon de Morvillek eraiki zuen baina berehala Barclay familiaren eskuetan gelditu zen. XIV mendean Eglinton familiaren lurretan barneratu zen. Gazteluak 1648 arte iraun zuen, Oliver Cromwellen tropek suntsitu zuten arte.
Kostaldean egonik XVIII eta XIX mendeen artean Ardrossanek garapen handia izan zuen. Ikatza eta burdina esportatzen zituen eta ontziolak ere bazituen. Ferri zerbitzuak ere ezarri ziren, Brodickera, Arran uhartera, Belfastera eta baita Man uhartera ere. 1846an burgo titulua eskuratu zuen.
Gure Artizar
Gure Artizar lurrunezko eta zurezko oskoldun arrantzu binakakoa izan zen Amadeo Gil Cosme Herrero donostiarrarena. Gure Izarraren bikia izan zen. Pasaian Constructora Guipuzcoanak eraikia, Bilbora joan zen Pasaiaren ebakuazioan. Minaketari lanetan jarri zuen Eusko Itsas Gudarosteak (1937/1/16) eta D-5 izena jarri (1937/5/12). Lezo Urreztietarekin arma trafikoan aritu zen. La Pallicen (1937/8/9) babestu, eta ondoren Les Sables-d'Olonnera joan zen gerra amaitu arte. Bere armadoreei 1939an itzuli zitzaien.
Lo que escondían sus ojos
Lo que escondían sus ojos Telecincok sortutako telesail laburra da. Nieves Herreroren izen bereko eleberrian oinarrituta dago.
Dreieich
Dreieich Alemaniako udalerria da. Hessen estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Lo que escondían sus ojos
Sinopsia
Sonsoles de Icaza, Llanzolgo markesa ezkontidea, bere garaian dena zuen emakume aurreratua -edertasuna, aberastasuna eta posizio soziala-, eta Ramón Serrano Suñer, Francisco Francoren koinatua, Kanpo Arazoetako ministroa eta Erregimen frankistako gizon indartsuetako bat, maitemindu egin ziren, eta Espainian erromantze klandestino bat bizi izan zuten gerraosteko garaian, Gerra Zibilak nazioa suntsitu zuen garaian eta Bigarren Mundu Gerrako aliatu eta naziek bere babesa bilatzen zutenean.
Bouelles
Bouelles Frantziako udalerria da, Itsas Sena departamenduan dagoena, Normandia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Bouelles udalerrian erroldatutako biztanleak 222 ziren. Familiak 82 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 35 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 27 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 102 etxebizitza zeuden, 88 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 8 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 101etxeak ziren. 88 etxebizitza nagusietatik 78 bere jabearen bizilekua ziren, 9 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 3 etxek bi gela zituzten, 21 etxek hiru zituzten, 25 etxek lau zituzten eta 39 etxek bost zituzten. 63 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 44 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 38 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 145 ziren, horien artean 101 aktiboak ziren eta 44 inaktiboak ziren. 101 pertsona aktiboetatik 97 lanean zeuden (51 gizon eta 46 emakume) eta 4 langabezian zeuden (2 gizon eta 2 emakume). 44 pertsona inaktiboetatik 19 erretiraturik zeuden, 10 ikasten zeuden eta 15 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Bouelles udalerrian 98 unitate fiskal zeuden, 253 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.295 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 6 komertzioetatik, 3 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen eta 2 higiezinen enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen eta 2 argiketariak.
2000. urtean Bouelles udalerrian 12 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Graphoceras
Graphoceras ongi ezagunak diren ammonite izeneko zefalopodoen artean genero fosil bat da. Jurasikoan bizi ziren. , hau da, orain dela 200 milioi urtetik 145 milioi urtera gutxi gorabehera.
Barbechat
Barbechat bretainiako udalerria da. Administratiboki Frantziako Loira Atlantikoa departamenduan dago, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Barbechat udalerrian erroldatutako biztanleak 1.246 ziren. Familiak 427 ziren, horien artean 78 pertsona bakarrekoak ziren (39 bakarrik bizi ziren gizonak eta 39 bakarrik bizi ziren emakumeak), 98 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 212 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 39 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Chavannes-sur-l'Étang
Chavannes-sur-l'Étang Frantziako udalerria da, Rhin Garaia departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Barbechat
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 480 etxebizitza zeuden, 443 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 18 bigarren erresidentzia ziren eta 19 hutsik zeuden. 476 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 443 etxebizitza nagusietatik 372 bere jabearen bizilekua ziren, 64 alokairuan okupaturik zeuden eta 7 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 19 etxek bi zituzten, 56 etxek hiru zituzten, 117 etxek lau zituzten eta 250 etxek bost zituzten. 382 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 163 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 249 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Chavannes-sur-l'Étang
Biztanleria
2007an Chavannes-sur-l'Étang udalerrian erroldatutako biztanleak 540 ziren. Familiak 196 ziren, horien artean 46 pertsona bakarrekoak ziren (25 bakarrik bizi ziren gizonak eta 21 bakarrik bizi ziren emakumeak), 58 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 88 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Barbechat
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 805 ziren, horien artean 639 aktiboak ziren eta 166 inaktiboak ziren. 639 pertsona aktiboetatik 603 lanean zeuden (315 gizon eta 288 emakume) eta 36 langabezian zeuden (21 gizon eta 15 emakume). 166 pertsona inaktiboetatik 71 erretiraturik zeuden, 58 ikasten zeuden eta 37 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Rio Formoso
Rio Formoso Brasilgo udalerri bat da, Pernambuco estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Euplectes jacksoni
Euplectes jacksoni Euplectes generoko animalia da. Hegaztien barruko Ploceidae familian sailkatua dago.
Miran Kabe
Miran Kabe (加部 未蘭, 1992ko ekainaren 17a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Ventforet Kofu eta Giravanz Kitakyushu.
Chavannes-sur-l'Étang
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Barbechat
Diru sarrerak
2009an Barbechat udalerrian 438 unitate fiskal zeuden, 1.235 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.317 euro zen.
Chavannes-sur-l'Étang
Biztanleria
Erroldatutako biztanleak
Patton Oswalt
Patton Peter Oswalt (Portsmouth, 1969ko urtarrilaren 27a) Estatu Batuetako aktore eta umorista da.
Chavannes-sur-l'Étang
Etxebizitza
2007an 223 etxebizitza zeuden, 201 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 6 bigarren erresidentzia ziren eta 16 hutsik zeuden. 184 etxeak ziren eta 39 apartamentuak ziren. 201 etxebizitza nagusietatik 165 bere jabearen bizilekua ziren, 35 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 15 etxek bi gela zituzten, 6 etxek hiru zituzten, 40 etxek lau zituzten eta 141 etxek bost zituzten. 187 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 70 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 112 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Bai (hizkuntza)
Baia edo baipa sino-tibetar hizkuntza bat da. Txinako hego-mendebaldean hitz egiten da, bereziki Yunnango probintzian. Milioi bat hiztun inguru ditu, eta hiru dialekto nagusi:
Chavannes-sur-l'Étang
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Bai (hizkuntza)
Jianchuana eta dalia hurbilago daude beren artean, eta bi barietateen hiztunek egokitze-hilabete bat igarota elkar ulertzen dute. Bijianga dibergenteagoa da, eta beste barietateetatik urrunago dagoela dirudi.
Chavannes-sur-l'Étang
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 357 ziren, horien artean 271 aktiboak ziren eta 86 inaktiboak ziren. 271 pertsona aktiboetatik 248 lanean zeuden (139 gizon eta 109 emakume) eta 23 langabezian zeuden (15 gizon eta 8 emakume). 86 pertsona inaktiboetatik 28 erretiraturik zeuden, 27 ikasten zeuden eta 31 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Bai (hizkuntza)
Historikoki, Daliko erresumak (937-1253) bai hizkuntzan rol nabaria izan zuen, haren bitartez hedatu baitzen baia Txinako hegoaldean.
Chavannes-sur-l'Étang
Diru sarrerak
2009an Chavannes-sur-l'Étang udalerrian 207 unitate fiskal zeuden, 552,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.813 euro zen.
Olentz-ero
Olentz-ero, horrela idatzia, Nahi Ta Nahiez taldearen abestia da, Olentzero joan zaigu Gabon kanta ezagunaren rock bertsioa. Taldearen Basurdearen Orrua diskoa irekitzen zuen kantua izan zen 1996. urtean.
Chavannes-sur-l'Étang
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 21 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 3 janari enpresak ziren, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 6 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
Carme Riera
Carme Riera Guilera (Palma de Mallorca, 1948ko urtarrilaren 12a) katalanez eta gaztelaniaz idazten duen idazlea da, gidoilaria, saiakeragilea, irakaslea. Espainiako Errege Akademiako "n" eserlekua betetzen du. CEDRO zuzendu zuen 2015eko ekainetik 2019ko ekainera.
Chavannes-sur-l'Étang
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen eta 1 jatetxe.
Bai (hizkuntza)
Sailkapena
Sinotibetar hizkuntzen barruan, bai hizkuntzaren kokalekua ebatzi gabeko arazoa da. Lehen, baia tibeto-birmaniar hizkuntza zela pentsatzen zen; baina, R. A. D. Forrestek 1948an egindako behaketez geroztik, hainbat egilek diote baia ez dela talde horretakoa, baizik eta hizkuntza sinitikoen taldetik hurbilago dagoela. Autore batzuek uste dute aitzinbaia aitzinsinitikoaren adar senide bat izango litzatekeela; beraz, baiaren aurretiko aitzin-hizkuntza hori ezagutzea garrantzitsua izango litzateke sino-tibetar familia nola adarkatu den zehazteko.
Carme Riera
Biografia
Carme Rierak haurtzaroa eta nerabezaroa Palma de Mallorcan igaro zituen. Zortzi urtetik aurrera bere amona Katerinak haurtzaroan kontatu zizkion istorioen aldaerak ziren narrazioak idatzi zituen. 1965ean Filologia Hispanikoa ikastera joan zen Bartzelonako Unibertsitate Autonomora (UAB), eta Filosofia eta Letretan lizentziatu zen eta Filologia Hispanikoan doktoretza lortu zuen Aparteko Sariarekin. Rierak frankismoaren eta Vietnamgo gerraren aurkako ikasleen eta feministen mobilizazioetan parte hartu zuen. Horrek guztiak errealitatearenganako begirada sendotu zion, arauak zalantzan jartzen zituen begiradak, Frantziako 68ko maiatzaren eraginez, eta errotik desberdina zen mundu bati irekitako leihoa aurreikusten zuena.
Bai (hizkuntza)
Sailkapena
Bai hizkuntzak hizkuntza familiei dagokionez duen kokalekua zalantzan jartzen da, milaka urtean lexikoaren aldetik eragin ugari jaso duelako bai tibeto-birmaniar hizkuntzetatik, bai inguruko barietate sinitikoetatik.
Barbechat
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 12 zerbitzu publikoetatik, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 1 igeltseroa, 1 margolaria, 3 zurginak, 2 iturginak, 1 argiketaria, 1 ile apaindegia eta 1 jatetxe.
Bai (hizkuntza)
Fonologia
Bai tonu hizkuntza da, zortzi tonekin eta bokal inbentario ugarirekin. Bai bokal tentsio eta lax bokalen arteko oposizio fonemikoa aurkezten du (fonetika hondatua / fonema normala).
Sintaxia
Baiaren oinarrizko orden sintaktikoa subjektua-aditza-subjektua da.
Saint-Georges-Nigremont
Saint-Georges-Nigremont Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Creuse departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Barbechat
Ekonomia jarduerak
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Barbechat udalerrian 34 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.092 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Carme Riera
Karrera akademikoa
1995ean Espainiako literaturako irakasle bihurtu zen bere Bartzelonako Unibertsitate Autonomoan eta 2002az geroztik José Agustín Goytisolo Katedraren zuzendaria da unibertsitate berean. Rierak bere ibilbidean zehar Urrezko Mendeko literatura espainiarra eta Bartzelonako Eskolako literatura katalana aztertu ditu.
Sant'Agnese in Agone
Sant'Agnese in Agone Erromako eliza bat da, Navona enparantzan kokaturik dagoena, Parione rionean.
Izena
In agone izenak "hilzorian" esan nahi du. Navona enparantzaren jatorrizko izena piazza in agone zen, izan ere enparantza erromatarren Stadium itxuran eraiki baitzen. Erabilerak in agone izena navona izenera aldatu zuen. Aines izenaren italierazko forma da Agnese, Santa Aines edo Santa Ines martiriari dedikatua baitago, eta bertan baitaude santuaren erlikiak.
Historia
Inozentzio X.a Aita Santuak, jaiotzez Giovanni Battista Pamphili, bere familiaren jauregiaren ondoan kapera bat egiteko agindua eman zuen, horrela familiakoak etxetik atera gabe joan zitezkeen mezatara. Inozentzio X.a Navona enparantza bere familiari loturiko espazioa sortu nahian ari zen garai hartan. Girolamo Rainaldi arkitektoak 1652an gurutze greziarreko oinarria zuen eraikia diseinatu zuen, hasieran Via Santa Maria dell’Anima kalera begira, plazatik kanpo.
1652an bertan eraikuntza lanak hasi ziren arren hasierako diseinuak aldaketa ugari izan zituen. Francesco Borromini arkitekto ezagunak Rainaldirekin batera aldaketak adostu eta proiektua birdiseinatu zuen. 1655ean Inozentzio X.a hil zen eta ardura bere iloba Camillo Pamphilik hartu behar zuen arren interes handirik ez zuen erakutsi eta Borrominik proiektua bertan behera utzi zuen 1657an.
1668an Camilloren alaba zen Olympia Pamphilik ardura hartu eta Rainaldi eta Ciro Ferrik bukatu zuten lana, Borrominiren diseinuan aldaketa nabarmenak egin zituzten ordea.
Elizaren aurrealdean Navona enparantza dago, eta atetik gertuen, bertako monumentuen artean, Lau Ibaien Iturria zeinean irudi batek bere eskua altxatua du Borrominiren eliza ikusi nahi ez balu bezala. Lau Ibaien Iturria Berniniren lana izanik eta bera eta Borromini etsai artistiko eta profesional sutsuak zirelarik, esan ohi da Berninik nahita egin zuela keinu hori estatuaren bidez. Leienda urbanoa da, ordea, lehenago amaitu baitziren plazako iturri eta eskulturak eliza baino.
Neonesthes capensis
Neonesthes capensis Neonesthes generoko animalia da. Arrainen barruko Stomiidae familian sailkatzen da.
Carme Riera
Karrera akademikoa
Irakaskuntza Ertaineko Institutu Nazionaletako Espainiako Hizkuntza eta Literaturako katedraduna eta unibertsitateko titularra izan da; irakasle bisitaria izan da Floridako (Gainesville) (1987), Darmouth Collegeko (2001) eta Chicagoko (2006) unibertsitateetan. Ikastaroak eta mintegiak emandakoa da, besteak beste, Menéndez Pelayo Nazioarteko Unibertsitatean; Madrilgo Complutensean; Aarhusen; Anberesko Ikerketa Hispanikoen Institutuan; Puerto Ricoko Unibertsitatean (Mayagüez); Sorbona; Uppsala; Harvard; Montclair; Cornell; Missouri-St Louis Unibertsitatean. Louis; Columbian; Indiana eta The Catholic University of American (Washington), besteak beste.
Pretin
Pretin Frantziako udalerria da, Jura departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Pretin udalerrian erroldatutako biztanleak 60 ziren. Familiak 28 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 8 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 12 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Saint-Georges-Nigremont
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Pretin
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Saint-Georges-Nigremont
Etxebizitza
2007an 153 etxebizitza zeuden, 67 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 69 bigarren erresidentzia ziren eta 17 hutsik zeuden. 151 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 67 etxebizitza nagusietatik 53 bere jabearen bizilekua ziren, 8 alokairuan okupaturik zeuden eta 7 doan lagata zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 9 etxek hiru zituzten, 13 etxek lau zituzten eta 42 etxek bost zituzten. 46 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 27 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 35 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Pretin
Etxebizitza
2007an 44 etxebizitza zeuden, 27 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 11 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. 40 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 27 etxebizitza nagusietatik 22 bere jabearen bizilekua ziren, 4 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 2 etxek bi gela zituzten, 5 etxek hiru zituzten, 8 etxek lau zituzten eta 12 etxek bost zituzten. 14 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 9 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 14 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Carme Riera
Literatur ibilbidea
Argitaratu zuen lehen liburua Te deix, amor, la mar com a penyora ipuin bilduma izan zen, 1975ean (izenburua ematen dion istorioak Recull-Francesc Puig i Llensa de narració saria irabazi zuen 1974an), Rierak lagundu zuen estilo berri eta freskoa eta Mallorcako hizkera kolokiala erabiltzen zuen ordura arte tabu izan ziren gaiak mahaigaineratu zituen kontakizuna proposatzeko eta sortzeko, hala nola emakumeen arteko maitasuna, eta, aldi berean, uneko gizartearekin nahiko kritikoa zen. Ondoren, bi urte geroago , Pongo las gabiotas por testigo (Kaioak jarri ditut lekuko) izenburuko beste konpilazio bat, egilearen literatura ekoizpeneko lehen etapa ixten duen aurreko lanaren printzipio narratibo berberak jarraitzen zituen narrazio multzoa.
Saint-Georges-Nigremont
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 84 ziren, horien artean 63 aktiboak ziren eta 21 inaktiboak ziren. 63 pertsona aktiboetatik 52 lanean zeuden (28 gizon eta 24 emakume) eta 12 langabezian zeuden (5 gizon eta 7 emakume). 21 pertsona inaktiboetatik 13 erretiraturik zeuden, 1 ikasten zegoen eta 7 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Georges-Nigremont udalerrian 71 unitate fiskal zeuden, 160,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 10.779 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 6 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra igeltseroa zen.
2000. urtean Saint-Georges-Nigremont udalerrian 18 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.050 hektarea erabiltzen.
Carme Riera
Literatur ibilbidea
Bere lehen eleberriak, Una primavera per a Domenico Guarini izan zen eta horrekin 1980an Prudenci Bertrana saria jaso zuen, Rieraren obraren bigarren etapa irekitzen du, laurogeiko hamarkadako literatura ekoizpena biltzen duena. Lehenengo nobela honek genero aldaketa bat ez ezik, helburu bat ere adierazten du, eleberri kultu baten eredu bat formulatzea, elementu kolokialekin txandakatua eta erregistroen eta generoen sinbiosiarekin esperimentatzeko -polizia narratiba eta saiakera, hizkuntza kultua eta kazetaritza-. Egilearen borondate esperimental eta ikerlari hau, eta jolaserako jarrera, askotan itxura ludikoa eta ironikoa dutenak dira garai honetako lanen ardatzak, hala nola Epitelis tendríssims narrazioen bilduma eta Qüestió d'amor propi eta Joc de miralls eleberriak.
Saint-Georges-Nigremont
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Carme Riera
Literatur ibilbidea
Dins el darrer blau eta Cap al cel obert eleberri historikoekin, kritikek harrera ona izanik, hirugarren etapa hasten da. Bi eleberriek protagonisten juduen eta mallorcarren identitate bikoitza eraikitzen dute, elkarrekin lotutako bi istoriotan oinarrituta: lehenak, XVII. mendearen amaierako Mallorcan girotuak, Inkisizioak sutan erretzera kondenatutako judu talde baten jazarpena kontatzen du; bigarrenak, Kubako uhartean gatazka kolonial betean dauden XVII. mendeko juduen ondorengoak ditu protagonista.Bi narrazio handinahi hauekin, Rierak xehetasun eta zorroztasun osoz berreraiki zituen garai hartako eszenatoki historikoak. Idazleak fikziozko istorioak zabaldu zituen eta talentu handiz trazatu zituen pertsonaien izaera eta profila. Bi lanek balio literario handia dute eta laurogeita hamarreko hamarkadako bigarren erdialdean behin betiko sendotu zen literatura ibilbide bikainaren lekuko dira.
Pretin
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Carme Riera
Literatur ibilbidea
Rierak bere nobelak eta ipuinak katalanez idazten ditu, eta gaztelaniara itzultzeaz arduratzen da, bere saiakerak gaztelaniaz idazten dituen bitartean. Bere produkzioaren zati handi bat dozena bat hizkuntzatara itzuli da, besteak beste, alemana, arabiera, frantsesa, ingelesa eta italierara.
Enpresari ibilbidea
2015eko ekainaren 23an, CEDRO egile-eskubideak kudeatzeko Espainiako erakundearen presidente izendatu zuten Carme Riera
Chavannes-sur-l'Étang
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Chavannes-sur-l'Étang udalerrian 11 nekazaritza-ustiategi zeuden, 354 hektarea erabiltzen.
Carme Riera
Aitortzak
2012ko apirilaren 19an, Espainiako Errege Akademiako kide hautatu zuten, eta bertan, "n" eserlekua hartu zuen 2013ko azaroaren 7an Sobre un lugar parecido a la felicidad izenburudun bere sarrera hitzaldia irakurri ondoren. Bartzelonako Real Academia de Buenas Letras-ko kidea ere bada.
Rierak sari ugari jaso ditu bere lanengatik, besteak beste, Ramon Llull (1989) Joc de miralls filmagatik; Narrazio Sari Nazionala (1995) Dins el darrer blau filmagatik edo Sant Jordi saria (2003) La meitat de l'ànima filmagatik. Hainbat argitalpenekin kolaboratu du, hala nola, El País egunkarian edo Quimera eta Serra d'Or aldizkarietan, besteak beste. 2015eko azaroan Espainiako Letren Sari Nazional ospetsua jaso zuen.
2018ko otsailaren 28an, Balear Uharteetako Autonomia Erkidegoko Gobernuak erkidegoaren Urrezko Domina eman zion, Espainiako Errege Akademiako kide eta emakumeek idatzitako literatura katalanaren mugimenduko kide izateagatik Palmako Biltzar Jauregian egindako ekitaldian.
Eragina
Literaturarekiko jarrera sutsu eta erudituaren ondorioz, Carme Rieraren irakurle-ezagutza zabalak erreferentzia-esparru zabala eratzen du. Safo, Petrarca, Goethe eta Virginia Woolf-ek desfilatzen dute bere orrialdeetan zehar, baina baita prestakuntza akademikoko Gaztelako literaturaren egileak ere: Cervantes, Clarín, Laforet, Valle-Inclán edo Gil de Biedma.Hala ere, egileak bere narrazioaren sustraiak Mallorcako rondalletan eta Kataluniako narratiba garaikidearen eraikuntzan funtsezko bi idazleren lanean kokatu ditu: Caterina Albert eta Mercè Rodoreda.
Chavannes-sur-l'Étang
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Pretin
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 42 ziren, horien artean 32 aktiboak ziren eta 10 inaktiboak ziren. 32 pertsona aktiboak lanean(17 gizon eta 15 emakume) zeuden.. 10 pertsona inaktiboetatik 5 erretiraturik zeuden, 4 ikasten zeuden eta 1 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 1 finantziazio enpresa zen.
Joao Lourenço
João Manuel Gonçalves Lourenço (Lobito, 1954ko martxoaren 5a) angolar militar eta politikaria da, Angolaren Askapenerako Herri Mugimenduko kidea. Angolako Errepublikako presidentea da 2017ko irailaren 26tik.
Pretin
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Pretin udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden, 228 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Rioux (Itsas Charente)
Rioux Frantziako udalerria da, Itsas Charente departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Rioux udalerrian erroldatutako biztanleak 891 ziren. Familiak 358 ziren, horien artean 74 pertsona bakarrekoak ziren (31 bakarrik bizi ziren gizonak eta 43 bakarrik bizi ziren emakumeak), 142 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 122 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 20 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 422 etxebizitza zeuden, 362 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 46 bigarren erresidentzia ziren eta 14 hutsik zeuden. 400 etxeak ziren eta 19 apartamentuak ziren. 362 etxebizitza nagusietatik 276 bere jabearen bizilekua ziren, 79 alokairuan okupaturik zeuden eta 7 doan lagata zeuden; 6 etxek gela bat zuten, 20 etxek bi zituzten, 56 etxek hiru zituzten, 111 etxek lau zituzten eta 169 etxek bost zituzten. 334 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 152 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 191 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 565 ziren, horien artean 421 aktiboak ziren eta 144 inaktiboak ziren. 421 pertsona aktiboetatik 389 lanean zeuden (210 gizon eta 179 emakume) eta 32 langabezian zeuden (12 gizon eta 20 emakume). 144 pertsona inaktiboetatik 69 erretiraturik zeuden, 31 ikasten zeuden eta 44 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Rioux udalerrian 355 unitate fiskal zeuden, 857 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.109,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 33 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 11 eraikuntza enpresak ziren, 6 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 5 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 higiezinen enpresak ziren, 4 zerbitzu enpresak ziren eta 4 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 16 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 3 igeltseroak, 2 margolariak, 1 zurgina, 2 iturginak, 3 argiketariak, 2 ile apaindegiak eta 2 jatetxeak.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen eta 1 harategia zen.
2000. urtean Rioux udalerrian 44 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.620 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Choró
Choró Brasilgo udalerri bat da, Ceará estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Leburnick
, Ingalaterrako Kornualles konderriko herrixka bat da, Lawhitton herritik hurbil.
Rouben Mamoulian
Rouben Mamoulian (Ռուբեն Զաքարի Մամուլյան; Tbilisi, Georgia, - Los Angeles, AEB, ) Estatu Batuetako zinema-zuzendaria izan zen; jatorriz armeniarra, Paris, Mosku eta Londresen hazitakoa, eta antzerkirako zaletasuna gaztetatik zuena.
Biografia
Opera-zuzendari izateko joan zen Estatu Batuetara, eta berak eginiko Gershwin musikari ospetsuaren Porgy and Bess operaren arrakastak Hollywoodeko ateak zabaldu zizkion.
Antzerkia utzi gabe, zinema-saioak egin zituen, eta hainbat berrikuntza ekarri: kamera mugikorra erabili zuen lehen aldiz Applause (1929,Txaloak ) lanean, barne-bakarrizketaz baliatu zen Dashiell Hammetten City Streets (1931, Hiriko karrikak) egiteko, eta Becky Sharp (1935) filmean hiru koloretako teknikolorea erabili zen lehen aldiz.
Antzerkian lortu zuenaren antzera, maisulanak egin zituen obra musikatuekin, eta Greta Garbo, Marlene Dietrich, Maurice Chevalier eta beste antzezle ospetsuen zuzendari izan zen.
Verdets
Verdets (okzitanieraz Berdets) Frantziako Pirinio Atlantikoak departamenduan dagoen udalerria da.
Waldwisse
Waldwisse Frantziako udalerri bat da, Mosela departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Moroaren iturria
Moroaren iturria (Fontana del Moro) Erromako Piazza Navonan dagoen eskultura ezaguna da. Moroa (edo afrikar bat) dago erdian eta honek ematen dio izena.
Waldwisse
Biztanleria
2007an Waldwisse udalerrian erroldatutako biztanleak 672 ziren. Familiak 285 ziren, horien artean 83 pertsona bakarrekoak ziren (53 bakarrik bizi ziren gizonak eta 30 bakarrik bizi ziren emakumeak), 84 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 107 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 11 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Moroaren iturria
Ezaugarriak
Giacomo della Porta arkitektoak diseinatu zuen 1575 urtean inguruan lau tritoi zituen iturria. Gian Lorenzo Berninik moroaren eskultura gehitu zion 1653an. Horrela esaten zaion arren badirudi Neptunoren eskultura bat izan zitekeela, enparantzaren beste aldean dagoen iturriaren gisakoa.
Waldwisse
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Moroaren iturria
Ezaugarriak
1874an iturria berriztu zen eta jatorrizko eskulturen ordez kopiak ezarri ziren bertan. Orijinalak Galleria Borghese museoan daude ikusgai.
Waldwisse
Etxebizitza
2007an 307 etxebizitza zeuden, 285 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 1 bigarren erresidentzia bat zen eta 21 hutsik zeuden. 210 etxeak ziren eta 93 apartamentuak ziren. 285 etxebizitza nagusietatik 193 bere jabearen bizilekua ziren, 88 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 4 etxek gela bat zuten, 23 etxek bi zituzten, 52 etxek hiru zituzten, 46 etxek lau zituzten eta 160 etxek bost zituzten. 250 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 131 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 130 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 471 ziren, horien artean 358 aktiboak ziren eta 113 inaktiboak ziren. 358 pertsona aktiboetatik 339 lanean zeuden (198 gizon eta 141 emakume) eta 19 langabezian zeuden (9 gizon eta 10 emakume). 113 pertsona inaktiboetatik 28 erretiraturik zeuden, 27 ikasten zeuden eta 58 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Waldwisse udalerrian 285 unitate fiskal zeuden, 674,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.604 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 14 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 2 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 3 administrazio publikoko enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 1 jendarmeria zen, 1 banku bulegoa, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 1 zurgina, 1 eraikuntza enpresa eta 2 ile apaindegiak.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzial guztiak okindegiak ziren.
2000. urtean Waldwisse udalerrian 15 nekazaritza-ustiategi zeuden, 534 hektarea erabiltzen.
Parmoptila woodhousei
Parmoptila woodhousei Parmoptila generoko animalia da. Hegaztien barruko Estrildidae familian sailkatua dago.
Driedorf
Driedorf Alemaniako udalerria da. Hessen estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Waldwisse
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Trichonida aintzira
Trichonida aintzira ur gezako Greziako aintzira handiena da. Etolia lurralde menditsuan dago, Korintoko golkoaren iparraldean, Greziako mendebaldean.
Ezaugarriak
98-100 km² hedadura du,, 19 km gehienezko luzera, 6 km-ko zabalera, 58 kmko perimetroa eta sakonera gehienez 58 m. Itsas gaineko 15 metrotan dago.
Ekologikoki garrantzi handia du aintzira honek. Arriskuan dauden espezie dezente aurkitzen dira bertan.
Historia
Polibio Megalopoliskoak K.a. 207. urtean Filipo V.a Mazedoniakoa, Termo hiri sakratutarantz zihoala, aintzira horretatik igaro izan zela azaldu zuen.
2007ko apirilaren 11an inguruak lurrikara handia pairatu zuen. Ondorioz, eraikin askok kalteak izan zituzten. Epizentroa aintziraren azpian kokatu zen.
Prietrž
Prietrž Eslovakiako udalerri bat da, Senicako barrutian kokatuta. 24,69 km²ko azalera du eta 734 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1262. urtekoa da.
Gure Izarra
Gure Izarra lurrunezko eta zurezko oskoldun arrantzu binakakoa izan zen Amadeo Gil Cosme Herrero donostiarrarena. Gure Artizarraren bikia izan zen. Pasaian Constructora Guipuzcoanak eraikia, Bilbora joan zen Pasaiaren ebakuazioan. Minaketari lanetan jarri zuen Eusko Itsas Gudarosteak (1937/1/16) eta D-6 izena jarri (1937/5/12). Lezo Urreztietarekin arma trafikoan aritu zen. La Pallicen (1937/8/9) babestu, eta ondoren Les Sables-d'Olonnera joan zen gerra amaitu arte. Bere armadoreei 1939an itzuli zitzaien.
Lythrypnus spilus
Lythrypnus spilus Lythrypnus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
El padre de Caín
El padre de Caín Mediaset España Comunicaciónek sortutako telesail laburra da. Rafael Veraren izen bereko eleberrian oinarrituta dago.
Sinopsia
Eloy Rodríguez gazteak, Guardia Zibileko tenienteak, Intxaurrondoko kuartela eskatzen du aldi baterako destino gisa. Horrela, aurrerago nahi duen destinoa eskatu ahal izango du, eta terrorismoaren aurkako prozesuaren aurreratuan parte hartu ahal izango du.
Reyes Azkoitia
Azkoitiako Martirieta auzoko Urteaga baserrian jaio zen. Martirietako pilotalekuan eman zituen lehen pilotakadak Azkoitiak. Umetan pilotan hasi, gero ezkondu berritan berriro pilotari heldu eta semeari segika Bergara ko Pilota Eskolako entrenatzaile hasi zen.
Banaka ezezik, Jaione alabarekin batera bikote modura jolastu izan du baita ere.
2018 ko ekainaren 9an Bergarako Pilota Eskolako omenaldia jaso zuen.
Bergarako pilotalekuan jolasten den txapelketa bati Reyes Azkoitia izena eman zitzaion bere omenez.
2020 an, Euskal Telebista ko Plazandreak telebista saioan parte hartu zuen, emakumezko pilotarien entrenatzaile bezala.
Viellenave-de-Navarrenx
Viellenave-de-Navarrenx (okzitanieraz Vièlanava de Navarrencs) Frantziako Pirinio Atlantikoak departamenduan dagoen udalerria da.
Goran Ivanišević
Goran Šimun Ivanišević' ( ahoskatua; Split, 1971ko irailaren 13a) Kroaziako tenislari profesional ohia da. Beste hainbat gauzaren artean, Wimbledon txapelketa 2001. urtean irabazteagatik oroitua da (1992, 1994 eta 1998an finalista ere izan zelarik). Zerbait azpimarratu behar bada, bere sakea zen, inoizko sakerik hoberena edo hoberenen artean kokatu behar dugularik. ATP sailkapeneko bigarren postuan egon zen, Pete Samprasen atzetik, 1994. urtean.
Errusiar-turkiar Gerra (1828-1829)
Errusiar-turkiar Gerra 1828tik 1829ra Errusiar Inperioa eta Otomandar Inperioa arteko gerra izan zen. Gatazkaren lehen arrazoia Greziako independentzia gerra izan zen. Gerra errusiarrek irabazi zuten. Une horretan otomandarren maldan beherako prozesua hasi zen.
Gatazka
Gerran errusiarrek garaipen handiak lortu zituzten Kaukason eta Balkanetan. Gerra bukatzeko Hadrianopolisen Ituna sinatu zuten. Otomandar Inperioaren maldan behera markatu zen itun honekin; inperio horrek bere zabalera nagusia 1683an lortu zuen, Vienari setioa jarri ziotenean.
Itunaren klausulak
Itsasarteen arazoa, bestetik, Unkiar Skelessiren Itunarekin konpodu zen, lau urte geroago sinatuta, 1833ko uztailaren 8an.
Lita de Ranitz
Bizitza
1876an jaio zen Hagan, Sebastiaan Mattheus Sigismund de Ranitz eta Hermanne Louise Christine Thomassen à Thuessink van der Hoopen familian. Txikitan hasi zen panpina-etxeen bilduma biltzen, eta helduaroan gehitzen jarraitu zuen bere bidaietan zehar eta eskulangileei elementu bereziak enkargatuz.
1910ean eta 1911n Lita de Ranitzek erakutsi zuen bere panpina-etxerik landuena, eta Emma erregina izan zen ikuskizunera joandako gonbidatuen artean.
Willem Bastiaan Tholen artistarekin ezkondu zen 1919an, bere bigarren emaztea zelarik. Bere senarrak eta beste artista batzuek margolan txikiak egin zituzten bildumarako. Bere ahizpa Annak alfonbra eta gortina txikiak brodatu zituen ekarpena egiteko.
1931n alargundu zen. 1960an hil zen Amsterdamen. Bilduma Hagako Jantzien Museoari eman zioten, eta 1984aren ondoren Hagako Museo Historikoaren funtsen parte izatera pasa zen, eta 2018ko erakusketa baten ardatza izan zen.
Guy Lalanne
Guy Lalanne (Ziburu, 1950ko maiatzaren 19a) lapurtar idazlea da. Jakintza aldizkariaren sortzaileetariko bat da.
Parmoptila rubrifrons
Parmoptila rubrifrons Parmoptila generoko animalia da. Hegaztien barruko Estrildidae familian sailkatua dago.
Prievaly
Prievaly Eslovakiako udalerri bat da, Senicako barrutian kokatuta. 15,01 km²ko azalera du eta 1004 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1439. urtekoa da.
Aspidoscelis angusticeps
Aspidoscelis angusticeps Aspidoscelis generoko animalia da. Narrastien barruko Teiidae familian sailkatuta dago.
Larche (Proventza Garaiko Alpeak)
Larche Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Proventza Garaiko Alpeak departamenduan dagoena, Proventza-Alpeak-Kosta Urdina eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Larche udalerrian erroldatutako biztanleak 74 ziren. Familiak 28 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 4 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 12 seme-alabarik gabeko bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Grajaú (Maranhão)
Grajaú Brasilgo udalerri bat da, Maranhão estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Larche (Proventza Garaiko Alpeak)
Etxebizitza
2007an 107 etxebizitza zeuden, 33 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 70 bigarren erresidentzia ziren eta 5 hutsik zeuden. 59 etxeak ziren eta 47 apartamentuak ziren. 33 etxebizitza nagusietatik 25 bere jabearen bizilekua ziren, 3 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 1ek bi zituen, 13 etxek lau zituzten eta 17 etxek bost zituzten. 28 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 14 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 12 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ligny-en-Cambrésis
Ligny-en-Cambrésis Frantziako udalerria da, Nord departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Muhammad Mustafa Mero
Muhammad Mustafa Mero (محمد مصطفى ميرو; Al Tall, 1941 – Damasko, 2020ko abenduaren 22a) Siriako lehen ministroa izan zen. Arabiar hizkuntza eta literaturan lizentziatu zen Moskuko Unibertsitatean. 1966tik Baath Alderdi Arabiar Sozialistako kide izan zen. Daraa eskualdeko gobernadorea izan zen 1980tik 1986ra, Al-Hasakahkoa 1986tik 1993ra eta Alepokoa 1993tik 2000ra. 2000ko martxoaren 7an lehen ministro izendatu zuten, Hafez al-Assad hil baino egun batzuk lehenago. 2003ko irailean dimititu zuen, erreforma ekonomikoaren prozesua geldituta zegoelako eta 2005ean politikatik erretiratu zen.
Ligny-en-Cambrésis
Biztanleria
2007an Ligny-en-Cambrésis udalerrian erroldatutako biztanleak 1.691 ziren. Familiak 652 ziren, horien artean 176 pertsona bakarrekoak ziren (60 bakarrik bizi ziren gizonak eta 116 bakarrik bizi ziren emakumeak), 180 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 256 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 40 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 739 etxebizitza zeuden, 663 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 10 bigarren erresidentzia ziren eta 66 hutsik zeuden. 728 etxeak ziren eta 9 apartamentuak ziren. 663 etxebizitza nagusietatik 508 bere jabearen bizilekua ziren, 137 alokairuan okupaturik zeuden eta 18 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 48 etxek bi zituzten, 84 etxek hiru zituzten, 185 etxek lau zituzten eta 344 etxek bost zituzten. 409 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 296 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 232 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.008 ziren, horien artean 732 aktiboak ziren eta 276 inaktiboak ziren. 732 pertsona aktiboetatik 641 lanean zeuden (351 gizon eta 290 emakume) eta 91 langabezian zeuden (50 gizon eta 41 emakume). 276 pertsona inaktiboetatik 74 erretiraturik zeuden, 88 ikasten zeuden eta 114 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Ligny-en-Cambrésis udalerrian 692 unitate fiskal zeuden, 1.865,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.116 euro zen.