cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Frankismo
Frankismoa Euskal Herrian
Frankismoak bere menpeko lurralde guztietako jendea politikoki, ideologikoki eta sozialki berdintzeko ahalegin handia egin zuen. Gizatalde ezberdinek pairatu zuten ideologia horren inposizioa, emakume, homosexual, ijito eta beste askok. Euskal Herriari dagokionez, Katalunian, Galizian eta beste hainbat tokitan bezala, espainiarra ez zen naziotasun sentimentu oro zapaldu zuten.
Mugimendu ezkertiar zein abertzaleak debekatu eta jazartzeaz gain, erregimenak ezartzen zuen Espainia bakar eta batu horretatik urruntzen ziren edonolako ekitaldiak debekatuak ziren. Aldizkari eta irratiak ere itxiarazi zituzen. Hizkuntzan izan zuen, bereziki ondorioa.
Sinbologia
Bestalde, frankismoko sinbologia ez da guztiz desagertu. Espainiako Oroimen Historikoaren Legea gorabehera, herri askotan frankismoari loturiko izenak dituzten kaleak edo seinaleak daude, baita eskulturak ere.
Erorien harana da frankismoko sinbolo nabarmenetako bat. 2019 arte bertan egon zen diktadorea hobiraturik. Gaur egun ere, azaroaren 20an, Francisco Francoren eta José Antonio Primo de Riveraren heriotzaren urteurrenean, eskuin muturreko kideak elkartzen dira, bereziki Erorien haranean.
Bestalde, eskuin muturraren manifestazio eta elkarteetan frankismoari loturiko ikur ugari ageri ohi dira.
Alderdi politikoak
Espainian, eskuin muturrekotzat jotzen diren alderdietan ageri dira frankismoaren ideologiaren eraginak. Hainbat alderdi politikok frankismoaren ideologia hein batean edo bestean defendatzen dute.
Falangeari zuzenean loturiko zenbait alderdi ere badira (jatorrizko Falange Española de las JONS zenaren oinordekoa, La Falange eta Falange Auténtica, adibidez). Nazionalkatolizismoari loturik ageri da Alternativa Española (AES) alderdia. Horietako batzuk, Democracia Nacional alderdiarekin batera ADÑ Identidad Española delako koalizioan bilduak dira.
Corcelles-lès-Cîteaux
Corcelles-lès-Cîteaux Frantziako udalerria da, Côte-d'Or departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Corcelles-lès-Cîteaux udalerrian erroldatutako biztanleak 832 ziren. Familiak 283 ziren, horien artean 28 pertsona bakarrekoak ziren (28 bakarrik bizi ziren gizonak), 93 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 150 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 298 etxebizitza zeuden, 286 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 10 bigarren erresidentzia ziren eta 2 hutsik zeuden. 280 etxeak ziren eta 16 apartamentuak ziren. 286 etxebizitza nagusietatik 250 bere jabearen bizilekua ziren, 32 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 12 etxek bi zituzten, 21 etxek hiru zituzten, 56 etxek lau zituzten eta 194 etxek bost zituzten. 238 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 97 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 181 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 563 ziren, horien artean 419 aktiboak ziren eta 144 inaktiboak ziren. 419 pertsona aktiboetatik 393 lanean zeuden (210 gizon eta 183 emakume) eta 26 langabezian zeuden (10 gizon eta 16 emakume). 144 pertsona inaktiboetatik 48 erretiraturik zeuden, 59 ikasten zeuden eta 37 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Corcelles-lès-Cîteaux udalerrian 289 unitate fiskal zeuden, 866,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 21.349 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 11 komertzioetatik, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 ile apaindegia, 1 jatetxe eta 1 higiezinen agentzia.
2000. urtean Corcelles-lès-Cîteaux udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Destinezita
Destinezita fosfato motako minerala da eta sanjuanite-destinezite taldearen kidea da.
Ezaugarriak
Destinezita fosfato mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema triklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 3 - 4 da.
Kurbaketa
Kurbaketa pieza metalikoei forma emateko prozesu mekanikoetako bat da, erradio jakineko kurbadura sortuz.
Makina baten bidez egiten da, makina horrek hiru arrabola ditu eta arrabola horiek aldakorrak dira moldeatu nahi den piezaren ezaugarrien arabera. Material mazizudun piezak moldeatzeko arrabolak metalezkoak dira, baina tutu hutsak mekanizatzeko plastikozko arrabolak erabiltzen dira. Kurbatzeko makinak pieza bihurritzeko besteko indarra egin behar dute, baina piezan arrakalak edo bestelako kalteak eragin gabe.
Pieza arrabola horien artean jarri ondoren makinak goialdean duen palanka batzuk mugitzean arrabolen angelua aldatu egiten da eta horren arabera piezaren kurbadura doi daiteke. Pieza aurrera eta atzera eramateko makinan zehar bi pedal daude. Makinak beste bi arrabola ere baditu, hauek luzeagoak dira eta pieza luzeetara kurbatu beharrean zabaletara kurbatzea ahalbidetzen dute.
Treninnick
, Ingalaterrako Kornualles konderriko Newquay udalerriaren hego-ekialdean dagoen auzune bat da.
Behe-prusiera
Behe-prusiera (Niederpreußisch), batzuetan prusiera (Preußisch) ere deitua, ekialdeko behe-alemanaren dialekto bat da, Ekialdeko Prusian garatua. Behe-prusiera Ekialdeko Prusian, Mendebaldeko Prusian eta Danzigen mintzatu zen 1945 arte. II. Mundu Gerran alemanak Prusiako eskualde honetatik boteak izan zirenez gero, hizkuntza hiltzat eman daiteke, salbu eta Plautdietsch delakoa.
Erreferentziak
[http://annaberger-annalen.de/jahrbuch/2005/AnnabergNr.13_Kap1.pdf Bauer, G.: Baltismen im ostpreußischen Deutsch. In: Annaberger Annalen, Nr.13, 2005, p.5-82.]
Yens
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Siltzheim
Siltzheim Frantziako udalerria da, Rhin Beherea departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Siltzheim udalerrian erroldatutako biztanleak 622 ziren. Familiak 238 ziren, horien artean 56 pertsona bakarrekoak ziren (40 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 91 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 87 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 265 etxebizitza zeuden, 250 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 5 bigarren erresidentzia ziren eta 10 hutsik zeuden. 224 etxeak ziren eta 41 apartamentuak ziren. 250 etxebizitza nagusietatik 209 bere jabearen bizilekua ziren, 40 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 4 etxek gela bat zuten, 16 etxek bi zituzten, 30 etxek hiru zituzten, 40 etxek lau zituzten eta 161 etxek bost zituzten. 234 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 93 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 142 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 396 ziren, horien artean 291 aktiboak ziren eta 105 inaktiboak ziren. 291 pertsona aktiboetatik 267 lanean zeuden (147 gizon eta 120 emakume) eta 24 langabezian zeuden (8 gizon eta 16 emakume). 105 pertsona inaktiboetatik 46 erretiraturik zeuden, 23 ikasten zeuden eta 36 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Siltzheim udalerrian 262 unitate fiskal zeuden, 646 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.654 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 14 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 6 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 1 banku bulegoa zen, 1 zurgina, 1 iturgina, 1 jatetxe eta 1 apaindegia.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Siltzheim udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden, 246 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Nucras ornata
Nucras ornata Nucras generoko animalia da. Narrastien barruko Lacertidae familian sailkatuta dago.
Cozes
Cozes Frantziako udalerria da, Itsas Charente departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Cozes udalerrian erroldatutako biztanleak 1.925 ziren. Familiak 875 ziren, horien artean 286 pertsona bakarrekoak ziren (119 bakarrik bizi ziren gizonak eta 167 bakarrik bizi ziren emakumeak), 346 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 175 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 68 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 1.116 etxebizitza zeuden, 899 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 171 bigarren erresidentzia ziren eta 46 hutsik zeuden. 926 etxeak ziren eta 185 apartamentuak ziren. 899 etxebizitza nagusietatik 628 bere jabearen bizilekua ziren, 248 alokairuan okupaturik zeuden eta 23 doan lagata zeuden; 11 etxek gela bat zuten, 80 etxek bi zituzten, 178 etxek hiru zituzten, 294 etxek lau zituzten eta 336 etxek bost zituzten. 685 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 461 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 327 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.134 ziren, horien artean 774 aktiboak ziren eta 360 inaktiboak ziren. 774 pertsona aktiboetatik 687 lanean zeuden (369 gizon eta 318 emakume) eta 87 langabezian zeuden (42 gizon eta 45 emakume). 360 pertsona inaktiboetatik 186 erretiraturik zeuden, 59 ikasten zeuden eta 115 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Cozes udalerrian 912 unitate fiskal zeuden, 1.978,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.604 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 64 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 3 banku bulegoak, 1 funeraria, 7 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 1 autoeskola, 4 igeltseroak, 8 margolariak, 6 zurginak, 7 iturginak, 2 argiketariak, 3 eraikuntza enpresak, 5 ile apaindegiak, 2 albaitariak, 2 jatetxeak, 6 higiezinen agentziak, 2 tintoreriak eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 15 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 1 brikolaje denda handia zen, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 3 okindegiak, 2 harategiak, 1 arraindegi zen, 1 liburu denda zen, 1 arropa denda zen, 1 elektrotresna denda zen, 1 drogeria zen eta 2 lore-dendak ziren.
2000. urtean Cozes udalerrian 19 nekazaritza-ustiategi zeuden, 660 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 2 botika eta anbulantzia 1 bat zegoen.
2009an haur-eskola 1 eta 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Cozes udalerrian 2 Bigarren Hezkuntza ikastetxe zeuden 380 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Divinópolis do Tocantins
Divinópolis do Tocantins Brasilgo udalerri bat da, Tocantins estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Cheilopogon dorsomacula
Cheilopogon dorsomacula Cheilopogon generoko animalia da. Arrainen barruko Exocoetidae familian sailkatzen da.
Ipar Gyeongsang
Ipar Gyeongsang (경상북도, Gyeongsangbuk-do) Hego Korea ekialdeko probintzia da. 19.030 kilometro koadroko eremua du, eta 2017an 2.745.070 biztanle zituen. Hiriburua Andong da.
Lauriston Taylor
Lauriston Sale Taylor (Brooklyn, New York, AEB, 1902ko ekainaren 1a - Mitchellville, Maryland, AEB, 2004ko azaroaren 26a) estatubatuar ikertzailea izan zen.
Biografia
1928an Estatu Batuetako ordezkari izan zen Erradiologiaren Nazioarteko Bigarren Batzarrean, eta Babes Erradiologikorako Nazioarteko Batzordea sortzearen aldeko aitzindari nagusietako bat. Hain zuzen ere, erakunde horretako idazkari izan zen Lauriston hamahiru urtez. Urte haietan aipagarria da, orobat, Unitate eta Neurri Erradioaktiboen Nazioarteko Batzordean egin zuen lana. 1929an Neurri eta Babes Erradioaktiboen Batzorde Nazionaleko presidente hautatu zuten. Neurrien Bulego Nazionalean X izpien intentsitateak neurtzeko lehen tresna eraiki zuen, eta kableak babesteko erabili ohi den ganbera bat. Tresna eta ganbera hauen erabilera gertakari handia izan zen, beren neurri eta pisu txikien bitartez oso eremu elektriko uniformea sortzea lortzen baitzen. 1930ean lehen ioi-ganbera presurizatua eraiki zuen, urte askotan munduko bakarra. Babes erradiologikoaren eremuan modu eraginkorrenean lan egin zuen ikertzaileetako bat izan zen Lauriston.
Chinchón (edaria)
Chinchón Adierazpen geografiko babestua duen edari alkoholdun anisatua da. Madrilgo Erkidegoko Chinchón herrian ekoitzi eta botilaratzen dute.
Postariak bi aldiz deitzen du beti
Postariak bi aldiz deitzen du beti (The Postman Always Rings Twice) 1934an James M. Cainek idatzitako eleberri beltza da.
Liburuak arrakasta handia lortu zuen eta XX. mendeko eleberri beltz garrantzitsuenetarikotzat hartzen da. Argudioak sexua eta bortxakeria nahasten ditu. Eleberriak hiru pertsonaia nagusi ditu: Nick Papadakis Greziarra, jatetxe bateko nagusia; Cora, bere emazte gaztea; eta Frank, hasieran jatetxeko bezero eta gero langilea. Frank eleberriaren narratzailea da. Cora eta Franken artean maitasun-harreman sutsua sortuko da.
Liburua bitan zinemaratu da. 1946an Tay Garnettek zuzendutako filmean Lana Turner eta James Garfield jokatu zituzten Cora eta Franken paperak. 1981 Bob Rafelsonek zuzendutakoan, aldiz, Jessica Lange eta Jack Nicholson.
Eniola Aluko
Eniola Aluko (Lagos, Nigeria, 1987ko otsailaren 21a) anglo-nigeriar futbolari profesional ohia, komentarista eta exekutiboa da. Jokalaritan, aurrelari postuan ziharduen. Gaur egun, Aston Villa WFC emakumezkoen futbol taldearen zuzendaria da.
2020ko urtarrilean utzi zion futbolari profesionala izateari. Aurretik Birmingham City LFC, Charlton Athletic WFC, Chelsea FC, Saint Louis Athletica, Atlanta Beat WPS, Sky Blue FC eta Juventus FC taldeetan jokatu zuen.
Larramendi Kirol Kluba
1988an Bizkaiko Ohorezko maila irabazi eta Hirugarren Mailara igo zen bertan hiru urtez aritzeko.
Datuak
2019-20 denboraldia barne.
Michael Venus (tenislaria)
Michael Venus (1987ko urriaren 16a) Zelanda Berriko tenislari profesionala da. Binakako munduko 8. postua lortu zuen 2019ko abuztuan Hallen irabazi ostean. 2017ko Frantziako Irekia irabazi zuen Ryan Harrison bikotearekin, eta urte berean txapeldunorde izan zen AEBetako Irekian Chan Hao-ching bikotekide modura txapelketa mistoan. Venus eta Harrison urte amaierako ATP Finals txapelketetarako sailkatu ziren, non jokatutako hiru partidak irabazi zituzten baina finalerdietan galdu zuten Lukasz Kubot eta Marcelo Meloren aurka. .
2018an Venusek gizonezkoen binakako finala egin zuen Wimbledonen Raven Klaasenekin, Mike Bryan eta Jack Socken aurka galduz, eta binakako mistoan ere finalaurrekoan izan zen, Katarina Srebotnikekin. Klaasenekin ATP Finaletarako sailkatu zen, baina partida bakarra irabazi zuten. 2019an ere sailkatu ziren, txapeldunorde geratuz. Bitartean Venus eta Chan Hao-ching berriz ere txapeldunorde geratu ziren AEBetako Irekiko binakako mistoen txapelketan. Venus eta John Peers 2020ko ATP Finaletarako sailkatu ziren, baina norgehiagoka oso estuak galdu zituzten euren hiru partidatan.
Venusek brontzezko domina irabazi zuen gizonezkoen binakakoan 2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, Marcus Daniellekin batera.
Binakakoa
2021eko Erste Bank Openaren ostean.
Binakako mistoa
AEBetako eta Frantziako Irekiak 2020an egin baziren ere, binakako mistoak ez ziren bi ekitaldietan sartu COVID-19 koronabirusaren ondorioz.
Uzerche
Uzerche (, okzitanieraz Usercha) Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Corrèze departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Uzerche udalerrian erroldatutako biztanleak 3.195 ziren. Familiak 1.181 ziren, horien artean 492 pertsona bakarrekoak ziren (196 bakarrik bizi ziren gizonak eta 296 bakarrik bizi ziren emakumeak), 336 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 261 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 92 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 1.585 etxebizitza zeuden, 1.208 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 187 bigarren erresidentzia ziren eta 190 hutsik zeuden. 1.082 etxeak ziren eta 496 apartamentuak ziren. 1.208 etxebizitza nagusietatik 688 bere jabearen bizilekua ziren, 479 alokairuan okupaturik zeuden eta 41 doan lagata zeuden; 14 etxek gela bat zuten, 126 etxek bi zituzten, 285 etxek hiru zituzten, 358 etxek lau zituzten eta 425 etxek bost zituzten. 810 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 637 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 361 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 2.055 ziren, horien artean 1.086 aktiboak ziren eta 969 inaktiboak ziren. 1.086 pertsona aktiboetatik 1.006 lanean zeuden (526 gizon eta 480 emakume) eta 80 langabezian zeuden (37 gizon eta 43 emakume). 969 pertsona inaktiboetatik 140 erretiraturik zeuden, 114 ikasten zeuden eta 715 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Uzerche udalerrian 1.210 unitate fiskal zeuden, 2.423,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.229 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 210 komertzioetatik, 7 erauzte enpresak ziren, 6 janari enpresak ziren, 3 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 13 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 19 eraikuntza enpresak ziren, 49 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 11 garraio enpresak ziren, 14 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 3 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 12 finantziazio enpresak ziren, 10 higiezinen enpresak ziren, 27 zerbitzu enpresak ziren, 22 administrazio publikoko enpresak ziren eta 14 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 57 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 5 banku bulegoak, 1 funeraria, 6 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 1 autoeskola, 2 igeltseroak, 4 margolariak, 3 zurginak, 2 iturginak, 2 argiketariak, 1 eraikuntza enpresa, 4 ile apaindegiak, 3 albaitariak, 10 jatetxeak, 5 higiezinen agentziak, 3 tintoreriak eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 31 establezimendu komertzialetatik, 3 supermerkatuak, 2 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 2 okindegiak, 7 harategiak, 3 liburu dendak, 2 arropa dendak, 1 zapata-denda zen, 2 elektrotresna dendak, 1 altzari denda zen, 1 kirol-denda zen, 1 drogeria zen, 1 lurrin-denda zen, 1 bitxi-denda zen eta 4 lore-dendak ziren.
2000. urtean Uzerche udalerrian 23 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.035 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an tratamendu luzeetarako ospitale 1, 3 botika eta anbulantzia 1 bat zegoen.
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen. Uzerche udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 312 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
1955eko Espainiako Itzulia
1955eko Espainiako Itzulia Itzuli Handi honen 10. edizioa izan zen. 1955eko apirilak 23 eta maiatzak 8 artean ospatu zen, 15 etapatan banatutako 2740 kilometroko ibilbidea eginez eta Bilbaon hasi eta amaituz.
Lau urtez proba hau ospatu gabe egon ondoren, El Correo egunkaria arduratu zen Vueltaren antolakuntzaz, Itzulia berrabiaraztea lortuz eta txirrindularien kopurua eta kalitatea handituz.
Beste berrikuntza bat maillot horia sartu izana da sailkapen nagusiko liderra bereizteko.
106 txirrindularik parte hartu zuten 18 taldetan banatuta, eta 63 izan ziren proba amaitu zutenak.
Conocara kreffti
Conocara kreffti Conocara generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Alepocephalidae familian.
1955eko Espainiako Itzulia
Garailea Jean Dotto frantziarra izan zen, eta proba, batez beste, 33,799 kilometro orduko abiaduran bete zuen. Puntukako sailkapena Fiorenzo Magnirentzat izan zen, mendikoa Giuseppe Burattirentzat eta taldekakoa Frantziako talde nazionalarentzat.
Etapa gehien irabazi zituen Fiorenzo Magni izan zen, 3 etaparekin. Jesus Galdeano izan zen etapa bat irabazi zuen euskal txirrindulari bakarra.
Sailkapenak
Lau sailkapen jokatu ziren eta honakoak izan ziren emaitzak:
Bost aste globoan
Bost aste globoan (jatorrizkoan, Cinq semaines en ballon) Jules Verne frantziar idazleak idatzitako abenturazko eleberri bat da. 1863an Pierre-Jules Hetzelek argitaratu zuen. Verneren etorkizuneko ibilbide oparoan idatzi zituen abenturazko eleberrietako ohiko osagaiak agertzen diren lehenbiziko idazlana izan zen.
Argumentua
Samuel Fergusson doktorea, ingeles jakintsu eta esploratzailea, Joe zerbitzaria eta Dick Kennedy adiskidea hidrogenoz puzturiko globo batean Afrika zeharkatu dute.
Oisseau
Oisseau Frantziako udalerria da, Mayenne departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Oisseau udalerrian erroldatutako biztanleak 1.109 ziren. Familiak 451 ziren, horien artean 137 pertsona bakarrekoak ziren (57 bakarrik bizi ziren gizonak eta 80 bakarrik bizi ziren emakumeak), 142 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 157 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 15 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 568 etxebizitza zeuden, 454 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 58 bigarren erresidentzia ziren eta 56 hutsik zeuden. 554 etxeak ziren eta 11 apartamentuak ziren. 454 etxebizitza nagusietatik 329 bere jabearen bizilekua ziren, 122 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 17 etxek bi zituzten, 77 etxek hiru zituzten, 111 etxek lau zituzten eta 247 etxek bost zituzten. 333 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 188 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 216 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 647 ziren, horien artean 517 aktiboak ziren eta 130 inaktiboak ziren. 517 pertsona aktiboetatik 489 lanean zeuden (267 gizon eta 222 emakume) eta 28 langabezian zeuden (16 gizon eta 12 emakume). 130 pertsona inaktiboetatik 68 erretiraturik zeuden, 33 ikasten zeuden eta 29 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Oisseau udalerrian 473 unitate fiskal zeuden, 1.163 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.183 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 28 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 7 eraikuntza enpresak ziren, 6 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 finantziazio enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren, 5 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 8 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 2 margolariak, 2 zurginak, 1 argiketaria, 1 eraikuntza enpresa eta 1 ile apaindegia.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 okindegi zen eta 1 harategia zen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
El ministerio del tiempo
El ministerio del tiempo TVE 1 telebista katerako egindako espainiar zientzia fikziozko telesaila da.
Sinposia
Espainiako Gobernuak erakunde autonomo sekretu bat du: Denboraren Ministerioa. Erakundearen helburua historia bere horretan mantentzea da. Horretarako patruilak ditu.
Jaunde
Jaunde (frantsesezko izen ofiziala, Yaoundé, ahoskatua) Kamerungo hiriburua eta bigarren hiri nagusia da, Douala ondoren. Mefouko departamentuan dago, estatuaren erdialdean, muino ugariko lurralde batean, Sanaga eta Nyong ibaien artean. Unibertsitatea eta administrazio-zerbitzuak. Merkataritza handia du. Doualako hiriarekin burdinbidez lotua dago.
Ashikaga Yoshizumi
Ashikaga Yoshizumi (足利 義澄) Ashikaga shogunerriko hamaikagarren shoguna izan zen, eta 1494 eta 1508 bitartean gobernatu zuen Japonian. Ashikaga Masatomoren semea eta seigarren shoguna izan zen Ashikaga Yoshinoriren biloba izan zen.
Jaunde
Hiria 1888an sortu zen, Kamerun alemaniarren protektoratu zen garaian. 1915ean belgikarrek hartu zuen, eta 1925ean Kamerun frantsesaren hiriburu izendatu zuten. 1960tik aurrera, Kamerun estatu burujabearen hiriburu izendatu zuten.
Geografia
Hiria, Mbam Minkom (1295 m) eta Nkolodom (1221 m) mendiak ipar-ekialdean, eta Eloumden (1159 m) mendia hego-ekialdean dituen muino multzo batean kokatzen da.
Bere auzoak hiriko erliebe menditsuaren arabera banatzen dira. Orokorrean, muino gainetan eraikinak eta errepideak daude eta, behekaldean, nekazaritza lurrak, landaretza eta ur-korronte txiki ugari. Hauetako ibai batzuk Mfoundi, Biyeme eta Mefou dira. Hainbat parke eta lorategi publiko ditu, hala nola, Charles Atangana monumentua, alkatearen bulegoaren eraikina edo Kongresuko Jauregia inguratzen dituztenak.
Administrazio erdigunean Udal Aintzira dago, 1951-1952an sortua.
Jatorria
Baso eremuan barneratzeko, Alemaniako administrazio kolonialak Kamerungo kostaldeko barnealdera bi espedizio antolatu zituen. Eugen Zintgraffen agindupean zegoen espedizioa ipar-mendebaldera zuzendu zen bitartean, Richard Kund eta Hans Tappenbeck tenienteak Kribira joan ziren eta ekialdeko Sawa herriaren eraginaren eremua ekidin zuten.
1888ko otsailean, Grand Batangatik abiatuta, Kund eta Tappenbeck tenienteak, Sanagako ibaiertzetik 100 kilometro baino gutxiagora iritsi ziren. Kakahuete landatzaileak ikusi zituzten, Ewondoak, eta ea non zeuden galdetu zieten. Landatzaileek, zihurrenik ezer ulertu gabe, beraien hizkeran Mia wondo zirela erantzun zuten, baina alemaniarrek planteatu zuten galderaren erantzuntzat hartu zuten eta lekuaren izena uste zutena idatzi zuten, Jaundo edo Jaunde.
Hiriaren izenaren jatorriari buruzko azalpen hau, zabalduena izan arren, ez da frogatu, Kund eta Tappenbeckek bereizi bait zuten paisaiaren edo Jaunde herrialdearen eta Jeundo deitzen zuten postuaren artean. Georg August Zenkeren (1889ko abendua - 1895eko maiatza) garaian, Alemaniako administrazio kolonialaren testuetan Jaunde izena ohiko bihurtu zen.
Tokiko jendeak Ngola deitzen du hiria, Ongola hitzetik datorrena eta "hesi" esan nahi duena, almaniarren postuaren pareta adieraziz. Beste historialarentzat, hesia Epsum herria ( "Essomba-enea") edo N'tsonum ("Essono Ela-enea") babestu zuena da, garai hartan Jaunderen lekuan zegoena.
Sorrera
Basoaren iparraldeko mugan eta bi ibai nagusien erdian (Nyong eta Sanaga), 1889ko otsailean alemaniar espedizioak hitzarmen bat lortu zuen Esono Ela izeneko tokiko buruzagiarekin, bertan postu bat sortzeko.
Jaunde postu zientifiko bat zen sortu zenetik, eta 1895. urtetik aurrera ewondo herriko muino bateko postu militarra. Alemaniako merkatariei esker garatu zen, kautxu eta marfilaren merkataritzaren base gisa.
Aduanen Mundu Erakundea
Funtzionamendua
Salgaien inportazio edo esportazio guztiak aduana-baimenaren mende daude eta aduana-zerga bat ordaintzea eska daiteke. Mundu osoko herrialde gehienek, Aduanen Munduko Erakundearen Merkantzien Deskribapeneta Kodetze Sistema Harmonizatua erabiltzen dute salgaiak sailkatzeko eta horietako bakoitzari aplikatu beharreko tarifak zehazten dira. Eskubide horiek gobernuen erabilera esklusiborako dira eta diru-sarrera iturri erabilgarria diru publikoarentzat dira.
Jaunde
Lehen eraikuntza handiak
Mvolyéko lehen eraikuntzak 1901 urtetik 1907ra bitartekoak dira, naiz eta eraikuntza zaharrena 1896 eta 1899 artekoa den, Georg Zenkerek hasi eta Hans Dominikek bukatua.
Lehen Mundu Gerra garaian, Jaunde alemaniarrek bere koloniaren aldi baterako hiriburu bihurtu zuten. 1916an aliatuek alemaniarrak ordezkatu zituzten eta 1919tik aurrera lurraldea ofizialki Frantziako agintepean geratu zen.
Hiriaren hazkundea hasieran mantxoa izan zen baina 1957tik aurrera, kakaoaren krisialdiak Doualan izan zuen eraginaren ondorioz, asko bizkortu zen.
Demografia
Jaunde hiriak 304 km2-ko azalera du, horietatik hiriguneak 183 km2-ko azalera duena eta 2005. urteko datuen arabera 1.817.524 biztanle inguru, batez beste km2-ko 5.691 biztanleko dentsitatearekin.
Aduanen Mundu Erakundea
Funtzionamendua
Aduanako zergak sartzen diren atzerriko produktuei, herrialdetik ateratzen direnei edo atzerritik datozenei eta aldi baterako barne portuetatik berriro esportatzeko esportatzen dituztenei egikaritzen zaizkie. Nazio produkzioa babestea zerga horien bidez atzerriko salgaien prezioa igoz.
Aduanen Nazioarteko Erakundea
Aduanen NAzioarteko Erakundea, The World Customs Organization (WCO) 1952an sortu zen as the Customs Co-operation Council (CCC) gobernuz kanpoko erakunde bat da non bere funtzioa Aduanen Administrazioaren eraginkortasuna kontrolatzea dena.
Ashikaga Yoshizumi
Bere seme Ashikaga Yoshiharu eta Ashikaga Yoshihide, shogun bihurtuko ziren, lehena 12.a eta, bigarrena, 14.a.
Aduanen Mundu Erakundea
Aduanen Nazioarteko Erakundea
Gaur egun Nazioarteko Erakundeak (WCO) 184 administrazioren aduanak ordezkatzen ditu, berau osatzen duten administrazio desberdinek munduan izaten diren salerosketa %98a osatzen dute.
Nazioarteko Erakundearen historia 1947an hasi zen europako ekonomia lankidetzarako batzordean ordezkatutako Europako hamahiru gobernuek azterketa taldea sortzea adostu zutenean. Taldeak Europako Aduana Batasun bat edo gehiago sortzeko aukera aztertu zuen tarifen eta merkataritzaren gaineko akordio orokorraren printzipioetan oinarrituta.
1948an, ikerketa taldeak bi batzorde sortu zituen: Batzorde Ekonomikoa eta Aduana Batzordea.
Batzorde Ekonomikoa ekonomia lankidetzarako eta garapenerako erakundearen aurrekaria zen, Aduana Batzordea aduana lankidetzako kontseilua bihurtu zen.
1952an indarrean sartu zen "CCC" formalki ezarri zuen hitzarmena. Kontseilua CCCren gobernu organoa da eta Kontseiluaren hasierako saioa Bruselasen egin zen 1953ko urtarrilaren 26an.
Europako hamazazpi herrialdetako ordezkariak CCC Kontseiluaren lehen saioan izan ziren.
Kideen hazkundea igaro ondoren, 1994an, Kontseiluak aduanen munduko erakundea izen berekoa hartu zuen, gobernuen arteko mundu mailako erakunde benetan batera igarotzea hobeto islatzeko. Gaur egun kontinente guztietan diharduten eta garapen ekonomikoaren fase guztiak ordezkatzen dituzten 179 aduana-administrazioen ahotsa da. Gaur egun, OMAko kideak arduratzen dira nazioarteko merkataritza guztiaren% 98 baino gehiago izapidetzeaz
OMAren eginkizuna aduana administrazio nazionalei laguntza ematea da, diru sarreren jarraipena egiteko, gizartea babesteko eta nazioarteko merkataritza gaitasunak garatzeko.
OMAk gaur egun 6 lurraldetan ditu bere partaideideak:
Zere
Zere Balaeonoptiidae familiako zenbait ugaztun zetazeoren (bereziki Balaenoptera generokoen) izen arrunta da.
Zereak itxuraz balearen antzekoak dira, baina gorputza haiek baino zapalagoa dute; aho azpitik sabelaldera zimurgune luze batzuk dituzte eta isatsaren aurrean gila itxurako luzakin bat. Espeziearen arabera 10-20 m luze izan daitezke.
Arrainak eta planktona jaten dituzte, eta Ipar eta Hego Poloetan bizi dira.
Sailkapena
Bi generotan banatzen da:
Under the Volcano
Under the Volcano (euskaraz Sumendiaren Pean), 1984ko John Huston estatubatuar zinema zuzendariaren drama film bat da. Malcolm Lowry ingeles idazlearen 1947ko izenburu berdineko eleberrian oinarritua dago. Albert Finney, Jacqueline Bisset eta Anthony Andrews aktoreek antzeztu zuten.
Gizonezko aktore onenaren Oscar Sariaren (Albert Finney) eta Soinu banda onenaren Oscar Sariaren (Alex North) izendapenak jaso zituen. Cannesko Zinemaldian ere Urrezko Palmaren izendapena jaso zuen.
Allí abajo
Allí abajo (eusk. "Hor behean") espainiar telesaila da, Plano a plano ekoiztetxeak Antena 3rako egina. Ocho apellidos vascos filmaren antzekoa, jatorrizko ideia aurrekoa izan zen eta Bienvenue chez les Ch'tis frantziar filmarekin oinarriturik zegoen. Lehenengo atala 2015eko apirilaren 7an estreinatu zuten eta oso emaitza onak lortu zituen.
Sipnosia
Euskal Herritik inoiz atera ez den Iñaki tabernaria telesailaren protagonista da. Maritxu bere ama matriarka azpiratzailea da, Iñaki umetzat jotzen duena. Baina biek Sevillarako bidaia egin beharko dute eta bertan harrapaturik geratuko dira.
Bertrand Tavernier
Bizitza
Lyonen sortu zen Bertrand Tavernier, 1941eko apirilaren 25ean. 13 urterekin jada argi zuen zinemagilea izan nahi zuela. Hala, eta Parisen zuzenbidea ikasten hasi bazen ere, gaztetan gero eta denbora gehiago eskaintzen hasi zitzaion bere bokazioari. Maiz bisitatzen zuen Frantziako Zinemateka, eta, zenbait lagunekin, zinema aldizkari bat sortu zuen, baita Nickel Odeon zinekluba ere, bazter utzita zeudela sumatzen zuten genero batzuk sustatzeko. Filmen kritikak ere idazten zituen garai hartan. Zinemagintzan gero eta sakonago murgilduz joan zen apurka, eta, besteak beste, Jean-Pierre Melville zuzendariaren laguntzaile gisa egin zituen lehen urratsak.
Gidoiak idazten aritu zen hasieran, eta 1974an egin zuen lehen filma, L´horloger de Saint Paul, Georges Simenonen eleberri batean oinarritua, Philippe Noiret eta Jean Rochefort protagonistak zirelarik; lehen film hark Louis Delluc saria eta Berlinaleko Epaimahaiaren Sari Berezia ekarri zizkion. Lan hartatik aurrera, ibilbide oparoa garatuo zuen, eta edozein gai landuta ere, beti eutsi zion zinemarekiko bere ikuspegi propioari.
Gertakari historikoetan jarri zuen begirada hainbat lanetan, esaterako, bere opera prima-ren osteko lehen lanean: Que la fête commence (1975), Philippe Noiret eta Jean Rochefort aktoreekin ondu zuena, berriro ere. Film hartan XVIII. menderaino atzera egin bazuen, beste hainbat lanetan historia hurbilagoari erreparatu zion, eta gerrari behin baino gehiagotan. Lehen Mundu Gerrari begiratu zion, adibidez, 1996ko Capitaine Conan lanean —aurrez La Vie et rien d’autre-n egin bezala—; Bigarren Mundu Gerrari eta zinemagintzari Laissez-passer filmean (2002); eta Aljeriako gerrari, berriz, La guerre sans nom (1991) dokumentalean. Edonola den, askotariko gaiak eta generoak landu zituen 30 lanetik gorako filmografian —film beliko eta historikoez gain, thrillerrak, komedia dramatikoak, edo musika ardatz duten lanak sinatu zituen—, eta sarri erretratatu zituen garaiko gizartearen ajeak. Beti ere, pertsonaiak jarriz istorioaren bihotzean.
Begirada horri esker, maiz lortu zuen kritikaren eta zinemazaleen harrera ona, eta zinemaren munduak ere behin baino gehiagotan egin zion aitortza. Berlinaleko lehen garaikurraren ostean, Cannesko Zinemaldiak zuzendari onenaren saria eman zion 1984an, Un dimanche à la campagne lanagatik; BAFTA sari bat lortu zuen La vie et rien d’autre-rekin; 1995eko Berlinaleko Urrezko Hartza L’Appât filmari esker; eta 1999ko Donostiako Zinemaldiaren Publikoaren Saria Ça commence aujourd'hui lanarekin; izan ere, hiru aldiz lehiatu zen Donostian, eta 1999an atzera begirakoa eskaini zion jaialdiak. Bost Cesar sari jaso zituen, eta Veneziako Mostrak ibilbide osoa saritu zion 2015ean.
Florey (kraterra)
Florey kraterra Ilargiko talka-krater bat da. LQ01 lau-angelukoan dago. 69,1 kilometroko diametroa du. Izena Howard Floreyren omenez darama. Hego-ekialdean dagoen Byrd kraterraren (94 km-ko diametroa du) eta iparraldean dagoen Pearyren (73 km-ko diametroa) ondoan dago. Bere ingurua ia erabat desagertu da, bere plataforma zaharraren arrastoa Ilargiaren iparraldeko eremu polarreko lur malkartsuaren gainean nabarmenduz. Zentrotik gertu dauden bi krater nabarmen ditu, eta antzeko beste bi inpaktu, ertzaren iparraldeko sektorearen ondoan.
Bertrand Tavernier
Kritikari lanak
Sortzera ez ezik, ikertzera ere eraman zuen Tavernier zinemarekiko maitasunak. 1991n, Jean-Pierre Coursodonekin batera, 50 ans de cinéma américain lan erreferentziala eman zuen, Ameriketako Estatu Batuetako zinemaren bost hamarkadatako historia ikuspegi kritiko batetik aztertzen duena. Halaber, Voyage à travers le cinéma français dokumentala osatu zuen 2016an, non bere gustuko filmak, zuzendariak, aktoreak eta musikariak agertu, eta 1930-1970 urteen arteko Frantziako zinemaren historia modu pertsonalean islatu zuen.
Leire Agirre
Zazpi aldiz Espainiako txapeldun, Munduko Kopan bederatzi urtez.
Biografia
Leire, 12 urterekin hasi zen eskalatzen, eskolakoekin egindako irteera batean, Xoxote inguruko harrobian. 14 urte bete ondoren berriz, Azpeitiko Kantera izeneko lekuan ekin zion. Gerora eskaladarekin guztiz kateatuta gelditu zen eta pasio bihurtu zitzaion.
Saint-Rémy-lès-Chevreuse
Saint-Rémy-lès-Chevreuse Frantziako udalerria da, Yvelines departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Rémy-lès-Chevreuse udalerrian erroldatutako biztanleak 7.879 ziren. Familiak 2.709 ziren, horien artean 593 pertsona bakarrekoak ziren (261 bakarrik bizi ziren gizonak eta 332 bakarrik bizi ziren emakumeak), 816 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 1.136 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 164 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 2.982 etxebizitza zeuden, 2.765 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 78 bigarren erresidentzia ziren eta 139 hutsik zeuden. 2.508 etxeak ziren eta 469 apartamentuak ziren. 2.765 etxebizitza nagusietatik 2.181 bere jabearen bizilekua ziren, 517 alokairuan okupaturik zeuden eta 67 doan lagata zeuden; 91 etxek gela bat zuten, 243 etxek bi zituzten, 335 etxek hiru zituzten, 458 etxek lau zituzten eta 1.638 etxek bost zituzten. 2.371 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 1.144 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 1.398 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 4.901 ziren, horien artean 3.487 aktiboak ziren eta 1.414 inaktiboak ziren. 3.487 pertsona aktiboetatik 3.313 lanean zeuden (1.793 gizon eta 1.520 emakume) eta 174 langabezian zeuden (89 gizon eta 85 emakume). 1.414 pertsona inaktiboetatik 363 erretiraturik zeuden, 696 ikasten zeuden eta 355 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Rémy-lès-Chevreuse udalerrian 2.831 unitate fiskal zeuden, 7.633,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 32.216 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 366 komertzioetatik, 3 erauzte enpresak ziren, 6 janari enpresak ziren, 2 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 13 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 27 eraikuntza enpresak ziren, 55 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 15 garraio enpresak ziren, 16 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 20 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 19 finantziazio enpresak ziren, 18 higiezinen enpresak ziren, 85 zerbitzu enpresak ziren, 67 administrazio publikoko enpresak ziren eta 20 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 63 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 7 banku bulegoak, 3 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 1 autoeskola, 6 igeltseroak, 2 margolariak, 6 zurginak, 5 iturginak, 3 argiketariak, 1 eraikuntza enpresa, 7 ile apaindegiak, 3 albaitariak, 6 jatetxeak, 9 higiezinen agentziak, 1 tintoreria eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 24 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 3 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 6 okindegiak, 1 harategi zen, 1 kongelatu-denda zen, 3 liburu dendak, 2 arropa dendak, 1 etxerako tresna denda zen, 1 zapata-denda zen, 2 elektrotresna dendak, 1 altzari denda zen, 1 kirol-denda zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Saint-Rémy-lès-Chevreuse udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an tratamendu laburretarako ospitale 1, 2 iraupen erdiko (jarraipen eta errehabilitazio) tratamenduetarako ospitale eta 3 botika zegoen.
2009an 2 haur-eskola eta 3 lehen-hezkuntzako eskola zegoen.
Saint-Rémy-lès-Chevreuse udalerriak goi-mailako hezkuntza ez unibertsitarioko osasun-formakuntzako zentro bat zuen.
Donostiako itsas probintzia
Donostiako itsas probintzia Gipuzkoako kostaldea barne hartzen duen itsas probintzia eta kostalde eremua da, Euskal kostaldean. Espainiako Estatuaren kostaldea osatzen duten 30 itsas probintzietako bat. Ekialdean, Ipar Euskal Herria eta Frantzia Estatuko kostaldearen mugan hasi eta mendebaldean Saturraranen amaitzen da, 2º 24´W longitudean. Ekialdean Ipar Euskal Herria eta Frantzia Estatuko kostaldea du, eta mendebaldean berriz Bilboko itsas probintzia.
Rudník (Myjavako barrutia)
Rudník  Eslovakiako udalerri bat da, Myjavako barrutian kokatuta. 9,38 km²ko azalera du eta 822 biztanle 2017ko datuen arabera.
Donostiako itsas probintzia
Itsas probintzia honetako kapitaingoa Pasaian dago. Bertako porturik garrantzitsuena Pasaiako portua da.
Ekialdetik mendebaldera honako itsas barruti hauetan banaturik dago:
Trethurgy
, 'Tredhevergi', Ingalaterrako Kornualles konderriko herri bat da.
Boulens
Boulens Suitzako udalerria da. Vaud kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Riama vieta
Riama vieta Riama generoko animalia da. Narrastien barruko Gymnophthalmidae familian sailkatuta dago. Ekuadoren bizi dira.
Cheilopogon exsiliens
Cheilopogon exsiliens Cheilopogon generoko animalia da. Arrainen barruko Exocoetidae familian sailkatzen da.
Bacabal
Bacabal Brasilgo udalerri bat da, Maranhão estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Hego Gyeongsang
Hego Gyeongsang (경상남도, Gyeongsangnam-do) Hego Korea hego-ekialdeko probintzia da. 10.533 kilometro koadroko eremua du, eta 2017an 3.455.540 biztanle zituen. Hiriburua Changwon da.
Kodiak hartz
Kodiak hartza (Ursus arctos middendorffi) Alaskako hegoaldeko kostaldean eta inguruko uharteetan bizi den hartz arre azpiespezie bat da. Uharte horietako bat Kodiak uhartea da, eta bertatik hartzen du izena hartz honek. Bere neurri handia dela eta, Alaskako hartz handia izenaz ere deitu ohi zaio. Alutiiq hizkuntzako Kodiakeko azpidialektoan Taquka'aq izenaz deitzen zaio.
Planaltina do Paraná
Planaltina do Paraná Brasilgo udalerri bat da, Paraná estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Tresillian
, 'Tresulyan', Ingalaterrako Kornualles konderriko herri txiki bat da, Truro udalerritik 5 kilometro ekialdera.
Deveroita-(Ce)
{{mineral infotaula }} Deveroita-(Ce) mineral bat da.
Ezaugarriak
Deveroita-(Ce) elementu kimiko mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema monoklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 2 - 2,5 da.
Trevalga
, 'Trevelgi', Ingalaterrako Kornualles konderriko herrixka bat da.
Uzta
Nekazaritzan, uzta landareak sortutako elikagaiak biltzeko ekintzari edo bildu den labore edo fruitu multzoari deitzen zaio eta soroetako fruituak, haziak edo barazkiak biltzean oinarritzen da, heldu diren urteko garaian.. Bertan nekazaritzaren bidez lortutako jangaiak batu egin behar dira. Horretarako, nekazariak landarea langatu edo erein egin behar du eta azkenean landareak fruitu edo barazkia lortzean, batu egiteari edo batuko denari deitzen zaio. Landareak horretarako ongarri natural edo kimikoak behar ditu ahalik eta produktu onena ateratzeko.
Gallotia auaritae
Gallotia auaritae Gallotia generoko animalia da. Narrastien barruko Lacertidae familian sailkatuta dago.
Uzta
Landaketa eta uzta sinkronizatzea erabaki kritikoa da, baldintza atmosferiko posibleen eta uztaren heldutasun mailaren arteko orekaren araberakoa. Baldintza atmosferikoek, hala nola izozteek edo denboralditik kanpoko aldi hotz eta beroek, eragina izan dezakete ekoizpenean eta kalitatean. Adibidez, uzta goiztiarragoak aldi horietako baldintza kaltegarriak saihets ditzake, baina kantitate eta kalitate aldetik ekoizpen pobreagoa sortzen du. Atzeratzeak kantitate eta kalitate handiagoa ekar lezake, baina aukera handiagoa emango luke nahi ez diren baldintza klimatologikoekiko esposizioa izateko. Oro har, asmatu uzta data ideala bere ausazko jokoa zatia du.
Mekanizazioa oso txikia den etxalde txikiagoetan, uzta biltzeko garaian egiten den eskuzko lanik handiena izaten da. Etxalde handi eta mekanizatuetan garai hartan erabiltzen zen makinarik astunena eta sofistikatuena, uzta biltzeko makina, esaterako.
Nekazaritzarako makineria
Erabilitako nekazaritzako makinen artean, uzta biltzeko makina da enblematikoena: lehenik lastozko zerealetarako diseinatua (garia, garagarra, zekalea, oloa), eta labore askotara hedatu da: artoa, piko biltzaileen garapenari esker, olio-haziak (koltza, ekilorea), proteaginosoak (ilarrak, babak), etab. Aipatzekoak dira, baita ere, biltzeko makina eta, oraintsuago, beterraba edo patatazko uzta biltzeko makina autopropultsatua, bazketarako edo arto-silotzeko uzta-makina-xehatzaile-kargagailua etab.