cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Chennevières-lès-Louvres
Chennevières-lès-Louvres Frantziako udalerria da, Val-d'Oise departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 203 ziren, horien artean 171 aktiboak ziren eta 32 inaktiboak ziren. 171 pertsona aktiboetatik 161 lanean zeuden (87 gizon eta 74 emakume) eta 11 langabezian zeuden (5 gizon eta 6 emakume). 32 pertsona inaktiboetatik 12 erretiraturik zeuden, 10 ikasten zeuden eta 10 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Chennevières-lès-Louvres udalerrian 99 unitate fiskal zeuden, 318 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 22.508 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 2 iturginak, 1 argiketaria, 1 eraikuntza enpresa eta 2 higiezinen agentziak.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 okindegi zen eta 1 harategia zen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Oriolus tenuirostris
Oriolus tenuirostris Oriolus generoko animalia da. Hegaztien barruko Oriolidae familian sailkatua dago.
Mirante do Paranapanema
Mirante do Paranapanema Brasilgo udalerri bat da, São Pauloko estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Hortzetako abzesu
Hortzetako abzesua oi batean dagoen abzesua da, batez ere traumatismoak, txantxarrak edo periodontitisak kaltetutako hortz-pieza baten hanturaren ondorioz sortua.
Tratamendua
Hasieran, medikuak hanturaren aurkako farmako bat (mina eta hantura kentzeko) eta antibiotiko bat (infekzioa kentzeko) agindu ohi ditu. Ondoren, odontologoak hortzetako abzesuaren kausa konpontzeko ebakuntza kirurgikorik behar den aztertuko du.
Lesioaren hedaduraren arabera, kasu batzuetan hortzetako abzesuak erasandako hortzak endodontzia baten bidez trata daitezke. Infekzioak ez badu antibioterapiarekin eta endodontziarekin igortzen, kaltetutako hortza atera behar izaten da.
Casablanca (filma)
Bigarren Mundu Gerran Vichyko Frantziak kontrolatutako Casablanca hirian kokatuta, filmak Ricken barneko gatazka kontatzen du. Izan ere, pertsonai baten hitzetan, maitasuna ala bertutearen artean erabaki behar du Rickek: Ilsarekiko maitasuna ala bera eta bere senarra, erresistentziako burua, Casablancatik alde egiten nazien kontrako borrokan jarraitu ahal izaten laguntzearen artean alegia.
Maila goreneko aktoreak eta idazleak izan arren, inork ez zuen espero filma apartekoa izango zela. Nahiz eta plazaratzean arrakasta epela lortu, denborak aurrera egin ahala ospe handiagoa irabazten joan da. Egun, eskuarki, kritikak film handienetako zerrendetan goiko postuetan kokatzen du. Bogart eta Bergmanen lanak, bien arteko kimika, pertsonaien sakontasuna, zuzendariaren zein gidoilarien lana, eta filmaren eragin orokorra goraipatzen dira oro har.
Bitxikeri gisa, film honetako talde-teknikoa eta aktore-multzoa osatu zuten askok ondorengo 1944ko Passage to Marseille filmean ere parte hartu zuten.
Argumentua
Bigarren Mundu Gerra (1939-1945), Marokoko Casablanca hiria Europan nagusi zen nazismotik ihesi zihoan jende ugariren helmuga zen: hara iristea erraza zen, ateratzea ezinezkoa, bereziki norberaren izena Gestaporen zerrendan ipinia bazegoen. Honako honetan, alemaniar polizia sekretuaren helburua txekiar erresistentziako Victor Laszlo (Paul Henreid) ekintzailea atzematea da. Laszlok ihes egiteko duen itxaropen bakarra Rick Blaine (Humphrey Bogart) estatubatuarra da, Rick’s Café kafetegiko izaera zinikoa duen jabea eta Laszloren emaztea Ilsaren (Ingrid Bergman) antzinako mutil-laguna dena. Laszlok herrialdea uzteko pasaportearen truk Ilsak Casablancan gelditzeko eskaintza egitean, Rickek bere zorion pertsonalaren eta antzinako bere bizitzako ardatz nagusia zen idealismoaren artean hautatu beharko du.
Musika
Filmaren soinu banda Max Steiner musikagileak konposatu zuen. Bestalde, 1931an Herman Hupfeld musikagileak antzerki-lan baterako konposatu zuen eta film honen ikur bilakatu zen As Time Goes By ("Denbora doan bitartean") abestiak bi protagonisten arteko maitasuna nahiz denboraren igarotze geldiezina ongi adierazten ditu. Bestalde kafetegiko eszena batean Marseillesa ("Marseillarra") frantziar ereserkia eta Horst Wessel Lied ("Horst Wessel-en Abestia"" alemaniar abestia ere entzun daitezke.
Filmean Sam piano-joleak abesten duen As Time Goes By zatirik ezagunenak honela dio:
Sariak
Film honek zortzi Oscar Sarietarako izendapena jaso zuen, azkenean hiru irabaziz: Film onenaren Oscar Saria, Zuzendari onenaren Oscar Saria (Michael Curtiz) eta Egokitutako gidoi onenaren Oscar Saria (Julius J. Epstein, Philip G. Epstein eta Howard Koch).
Medacorba
Medacorba edo Médécourbe (2.914 m) Pirinioetako mendia da, Andorra, Ariège eta Lleidako Pallars Sobirà artean dagoena. Frantziar aldea natura parke baten barnean dago.
Eurycea
Eurycea anfibio genero bat da, Caudata ordenaren barruko Plethodontidae familian sailkatua.
Seven Men from Now
Seven Men from Now (euskaraz Zazpi Gizon Hemendik Aurrea), 1956ko Budd Boetticher estatubatuarrak zuzendutako western film bat da. Randolph Scott, Gail Russell eta Lee Marvin aktoreek antzeztu zuten.
Argumentua
Ben Stride (Randolph Scott) sheriff ohia zazpi gizonek Wells Fargo bankuan lapurretan batean zehar haren emaztea erail izanaren atsekabe etengabean bizi da. Hortaz, zazpi gizonez mendekatzea erabakiko du.
Maria Luisa Rodríguez
Maria Luisa Rodriguez Zatarain (Andoain, Gipuzkoa, 1920ko apirilaren 15a - Bartzelona, 1957ko abenduaren 29a) erraketista profesionala izan zen.
Biografia
Lau neba-arrebatako familiakoa zen; Angel, Balbina, Francisca eta Maria Luisa bera. Francisca eta Angel ere erreketistak izan ziren, nahiz eta gizonak salbuespen izan modalitate horretan.
Maria Luisak hainbat frontoitan jokatu zuen; Bartzelonako Nuevo Mundon, Castelló de la Planan, eta Santa Cruz Tenerifekoan, besteak beste.
Aitzindariak
Emakume kirolari antzindariak izan ziren erraketistak. Arrakastaz beteriko hiru edo lau hamarkada bizi izan zituzten. 1940ko eta 1950eko hamarkadak izan ziren erraketisten urrezko aroa. Bartzelonan eta Madrilen zazpina frontoi zeuden orduan. Erraketisten historia, orain arte nahiko isilik egon bada ere, esanguratsua izan zen oso. Hego Euskal Herriko 47 herritako 237 erraketista profesional daude zenbatuta. Zenbaki garrantzitsua da eta gainera, 1940. hamarkadako estatistiken arabera, emakume lizentzia gehiago zeuden gizonenak baino. Garaiko emakume aurreratuak izan ziren, familia eta herria utzi eta lanera alde egin zutenak. Beren ibilbidearen berri, aitzitik, inork gutxik izan du oraintsu arte. Azken urteotan aldiz, hainbat erakusketa eta omenaldi ari dira antolatzen erraketisten jaioterrietan.
Kataluniako mitologia
Kataluniako mitologia Katalunian belaunaldiz-belaunaldi aipatu eta kontatu izan diren kondaira eta ipuinen multzoa da. Gainontzeko herrialdeetako mitologien antzera ahoz-aho hedatu izan da.
Tourlitisko itsasargia
Tourlitisko itsasargia, Φάρος Τουρλίτης, Greziako Andros uharteko izen berdineko udalerriaren portuko itsasoko harkaitz batean dagoen itsasargi bat da, Egeo itsasoan. 1887an eraikia izan zen eta 1994an berritua.
Römerstein
Römerstein Alemaniako udalerria da. Baden-Württemberg estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Frausseilles
Frausseilles Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Tarn departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Frausseilles udalerrian erroldatutako biztanleak 93 ziren. Familiak 32 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak), 8 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 16 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 58 etxebizitza zeuden, 39 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 15 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. 55 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 39 etxebizitza nagusietatik 34 bere jabearen bizilekua ziren, 3 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 4 etxek hiru zituzten, 7 etxek lau zituzten eta 26 etxek bost zituzten. 32 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 13 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 22 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 51 ziren, horien artean 35 aktiboak ziren eta 16 inaktiboak ziren. 35 pertsona aktiboetatik 33 lanean zeuden (17 gizon eta 16 emakume) eta 2 langabezian zeuden (2 gizon). 16 pertsona inaktiboetatik 9 erretiraturik zeuden, 3 ikasten zeuden eta 4 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
José Arregui Gil
Biografia
Zaragozako Familia Santuaren ikastetxean ikasi zuen. Zaragozako Unibertsitateko Zuzenbide fakultatean lizentziatu ondoren, oposizio bidez karrera judizialean sartu zen. Lehen destinoa Pina de Ebroko Lehen Auzialdiko eta Instrukzioko Epaitegira eraman zuen, eta handik doktorego-ikastaroak egin zituen Zaragozako Unibertsitatean. Francisco de Asís Sancho Rebullida Zuzenbide Zibileko katedradunak zuzendutako "Fidelidad Vidual en Navarra" izeneko doktore-tesia egin zuen.
Frausseilles
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 6 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
José Arregui Gil
Biografia
1963an, Iruñera joan zen bizitzera, Iruñeko Lurralde Auzitegiko magistratu izendatu zutenean. Nafarroako hiriburuan Nafarroako Zuzenbide Ikerketen Kontseiluan eta Nafarroako Batzorde Konpilatzailean ere parte hartu zuen.
1974ko ekainetik 1976ko otsailera bitartean Iruñeko alkate izan zen. Bere agintaldian, lehen udal batzorde informatiboak sortu ziren (1975eko uztaila).
BSD
Unix sistemaren lehenengo urteetan, sortzaileek, AT&T konpainiako Bell laborategiek, telekomunikazioen monopolioa zuten AEBetan; beraz, informatika-sektorean irabaziak lortzea ezinezkoa zen. Hala eta guztiz ere, Kaliforniako Unibertsitateari (Berkeley) zein zenbait unibertsitateri iturburu-kodea erabiltzeko eta bere beharretara egokitzeko baimena eman zieten.
1970eko eta 1980ko hamarkadetan, Berkeleyk aipatutako sistema erabili zuen sistema eragileei buruzko ikerketak egiteko. Baina AT&T-k, arrazoi komertzalak zirela eta, unibertsitaterari erabilera-baimena kendu zionean, unibertsitateak Unix sisteman oinarritutako bertsio bat sortzea sustatu zuen, haiek egindako ekarpenak erabiliz. Hortaz, iturburu-kodea berridazteko erabakia hartu zen, gaur egungo BSDetan AT&T-k sortutako Unix kodearen lerro bakar bat egon ez zedin. Erabaki horrek sistema helburu akademikoetarako banatzea ahalbidetu zuen; eta denbora baten buruan, kopiari, banaketari edo aldaketari buruzko murrizketak ahalik eta gehien murriztea eragin zuen.
Frausseilles
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
José Arregui Gil
Biografia
Gorteetarako diputatu izan zen (1974ko azaroa - 1976ko otsaila) IX. Legegintzaldian.
Bere jarduera juridikoa irakaslearekin uztartu zuen. Nafarroako Unibertsitateko Zuzenbide fakultateko irakaslea izan zen, eta bertan ikasketa-zuzendari ere izan zen.
BSD
Unibertsitateak sortutako BSDa zaharkituta dago. Izan ere, gaur egun, BSD terminoa Berkeley Software Distributionetik eratorritako sistema eragile multzoari dagokio.
Berkeleyk garatutako sistemaren ondorengo sistema eragile batzuk SunOS, FreeBSD, NetBSD eta OpenBSD dira. Hauek, era berean, zenbait sistema eragile jabe erabili dituzte. Esate baterako, Apple-ren macOS eta iOS sistemak horietatik eratorriak dira, Microsoft Windowsek bere TCP/IP kodearen zati bat erabiltzen zuen , eta FreeBSD kodea PlayStation 4 eta Nintendo Switch sistemetako sistema eragilea sortzeko ere erabili zen.
Berrikuntzak
BSDk eragin handia izan zuen Unixen garapenean. Aldaketak egin dira kernelean, eta sistema beste modu batera ere nabarmen zabaldu da.
Hona hemen berrikuntza nagusiak:
Historia
Ondoren, Berkeley Software Distribution-en historia azalduko da, UCBk Bell Laborategiek garatutako Unixen kopia eskuratu zuenetik, 4.4-Lite2 bertsiora arte.
Hastapenak
1977an Bill Joyk, garai hartako ikaslea, luzapenak eta aldaketak laburbildu zituen, eta kanpoko alderdi interesatuen eskura jartzeko, zinta magnetiko batean jarri zituen. Hau Berkeley softwarearen lehen banaketa izan zen.
1978rako hainbeste zati berri gehitu ziren, non Berkeley softwarearen bigarren banaketa (2BSD) sortu baitzen. Honek VI testu-editorearen lehen bertsioa zuen.
VAX ordenagailuak eta DARPA eragina
Bitartean, DECk VAX (Virtual Address Extension) izeneko prozesadore-lerro berri bat abiarazi zuen, lehen ordezkaria VAX-11/780 izan zena. Hasieran PDP-11rako hedadura gisa pentsatu zen. Hala ere, VAX bere prozesadore-linea propio bihurtu zen; eta hori dela eta, DECek PDP makinak ez saltzea pentsatu zuen. AT&T-k Unix V7 VAX prozesadorera (32/V bertsioa) egokitzen zuen ataka bat sortu zuen arren, horrek ez zuen memoria birtualaren administrazioa onartzen. Beraz, Berkeleyk 2BSD VAX-11/780 sistemara egokitu zuen, memoria birtualaren administrazioa inplementazioa ahalbidetuz. VAX makinetarako, 1979an 3BDS agertu zen eta 1980an 4BDS. PDP-11rako BSD bertsioen garapenak 2BSD-rekin jarraitu zuen, modu independentean, 64 KBeko helbide-espazioa txikiegia baitzen bertsio berrietarako.
1980an AEBetako Defentsa Departamentuko ikerketa sailarekin DARPA kontratu bat sinatu zen. Kontratu horren arabera, 3BSD eta 4BSD DARPAren garapenetarako oinarri bihurtu beharko lirateke, batez ere sareen arloan. Horren ondorioz, TCP/IP protokoloak BSD aldaeretan integratu ziren.
Aldi berean, AT&T-k bere V7. edizioa System III-ra eta ondoren System V-era garatzen eta merkaturatzen jarraitzea erabaki zuen. Beraz, Berkeleyren bertsio berria ez zen 5BSD deitu, 4.1BSD baizik, nahasketak saihestu zitezen. 4.1BSD-rekin eta 4.1a, 4.1b eta 4.1c barne-bertsioekin sistemaren errendimendua hobetu zen, TCP/IP protokoloak gehitu ziren eta sare-tresnak garatu ziren (rsh, rcp). Horrek eta Berkeleyk sortutako hainbat baliagarritasunek Sun, DEC eta beste hardware fabrikatzaile batzuk Unixen bertsioak BSDren gainean eraikitzera bultzatu zituzten, eta ez AT&T-ren System V ofizialaren gainean. Horrela, BSD arlo akademiko eta militarrean finkatu zen. AT&T-k garapen horiek bere System V. produktuan sartu zituen. Izan ere, Berkeleyren banaketak oraindik AT&T-ren iturburu-kodea zuen; hortaz, AT&T-k lizentzia garestia erostera behartzen zuen Berkeleyren kodea erabiltzen zuen edonor.
Gorakada
Ordenagailu-fabrikatzaileek Berkeleyren software-banaketa hartu zuten eta haien makinetara egokitu zuten. 1982an, Bill Joyk Sun Microsystems enpresa sortu berria aldatu zuen, urte berean BSDan oinarritutako SunOS sistema eragilearen lehen bertsioa kaleratu zuena. Bere garapen historian zehar, SunOS System V-en funtzio askorekin handitu zen, baina luzaroan ez zituen bere BSD sustraiak ukatu.
1983an, DECk Ultrix-11 atera zuen PDP-11rako, eta gero Ultrix-32 VAX ordenagailuetarako. Ultrix ere BSDan oinarritu zen. Geroago, DECk erabilitako MIPS prozesadoreetara eraman zuten bere lan-estazioetara.
Unixen beste fabrikatzaile batzuek ere BSDaren zatiak erabili zituzten. 1988tik aurrera, NeXT-k BSD sistema bere NeXTStep sistema eragilerako erabili zuen, baina Mach mikrokernel batekin. System V-k ere gradualki hartu zuen BSD kodea, Unix sistema horien oinarria osatuz.
Kasua
1990 inguruan DECk Alpha mikroprozesadorea merkaturatu zuen, VAX eta MIPS produktuak ordezkatzeko asmoz. Aldi berean, Ultrixen ondorengo garapena gelditu zen, OSF/1 berria, Unixen klon bat, Alphan eskaini baitzen.
1988an Sun-ek aliantza bat egin zuen AT&T-rekin eta bere SunOS-a ere System V-era eraman zuen BSD hedapenekin. 1992an SunOS5 agertu zen (baita Solaris 2 ere), BSDren ondorengo zuzena ez zena.
Hau System V-ra aldatu zen Unix-en azken fabrikatzailea izan zen, baina Unix sistema guztiek oraindik BSDren zati handi bat erabiltzen zuten, BSDk sartutako komandoak eta TCP/IP sarearen inplementazioa barne.
Aurrerapenak
Berkeleyk bere tradizioari eutsi eta banaketa are gehiago garatu zuen. 1983an 4.2BSD kaleratu zen eta 1986an 4.3BSD. VAX prozesadoreen ordez beste sistema batzuk jarri behar ziren, 4.3BSD-Tahoe-n (1988) nukleoa zati eramangarri eta makinaren menpekotasuna duenetan banandu zen. 1990ean, 4.3BSD-Reno kaleratu zen, besteak beste, Mach mikrokernela onartzen zuena.
4.3BSD PDP-11 makinetara ere egokitu zen, eta 1992an 2.11BSD gisa kaleratu zen. 250 KBeko kernela PDPko 64 KBko helbideen espazio bakarrari esleitu zitzaion, teilakapen teknikak erabiliz.
BSD eta AT&T-k sortutako Unix iturburu-kodea
1991n Networking Release/2 agertu zen. 1992an, Bill Jolitzek sei fitxategi baino ez zizkion gehitu bertsio honi, eta adabaki bat atera zuen; horren ondorioz, Intel 80386 prozesadoreetarako sistema eragile oso eta aurreratu bat sortu zen, 386BSD izenekoa.
1992an ere, Berkeleyko Unibertsitateak sortutako enpresa bat, Berkeley Software Design Inc izenekoa (BSDi), Networking Release/2 merkaturatzen hasi zen, sistema eragilera ere hedatu zena. Sistema "Unix" izenarekin merkaturatu zuten, iturburu-kodea barne, 995 dolarreko prezioan. Unix System Laborategiek (USL), AT&T-ko dibisio batek, BSDi eta unibertsitatea auzitara eraman zituzten saltzeari utzi zezaten, haien iturburu-kodea erabiltzen baitzuten. Hala ere, kautelazko neurria ukatu zen.
Demanda horren bitartean, AT&T-k Berkeleyren iturburu-kodea hartu (legezkoa zen BSD lizentziapean), eta Berkeleyren egiletza iturburu-kodetik eta dokumentaziotik kendu (BSD lizentziak debekatzen duena) zuela ohartu ziren. 1994an AT&Tk Berkeleyren egiletza bere fitxategi berrezarri behar izan zuenean demanda amaitu zen. Berkeleyk Networking Release/2-k zituen 18.000 fitxategietatik hiru ezabatu eta aldaketa txiki batzuk egin behar izan zituen. Merkaturatzea Unixen iturburu-koderik gabe izan zen.
Urte berean, Berkeleyk 4.4BSDLite bertsioa kaleratu zuen Networking Release/2-ren ondorengo gisa. 1995ean, Berkeley Software Distribution-en azken bertsioa eman zen: 4.4BSDLite2 izenekoa. 4.4BSDLite eta Lite2, 386BSDrekin batera, NetBSD, FreeBSD eta, handik gutxira, OpenBSDren oinarri bihurtu ziren.
BSDik bere sistema garatzen eta merkaturatzen jarraitu zuen BSD/OS izenarekin. 2001ean BSDi Kaliforniako Wind River Systems enpresak erosi zuen.
Nayu Kiyohara
Nayu Kiyohara, japonieraz 清原 奈侑 Kiyohara Nayu (Osaka, Japonia, 1991ko maiatzaren 1a) harrapatzaile gisa jokatzen duen Softbol jokalari japoniarra da. 2020ko Udako Olinpiar Jokoetan Japonia ordezkatu zuen eta urrezko domina irabazi zuen.
Olinpiar Jokoak
2020ko Tokioko Olinpiar Jokoetan Japoniako urrezko domina irabazi zuen taldeko kide izan zen. Urrezko dominaren partidako 6. sarreran, enbrage-joko bikoitzean lagundu zuen talde amerikarraren aurka, Japoniaren 2-0eko markagailuari eusteko. AEBk (zilarrezkoa) eta Kanadak (brontzezkoa) eskuratuko zituzten. Hauek osatu zuten Japoniako taldea: Haruka Agatsuma, Mana Atsumi, Yamato Fujita, Miu Goto Nodoka Harada, Yuka Ichiguchi, Hitomi Kawabata, Nayu Kiyohara, Yukiyo Mine, Sayaka Mori, Minori Naito, Yukiko Ueno Saki Yamazaki, Eri Yamada eta Yu Yamamoto-k.
Santa Águeda (Arenas de Iguña)
Santa Águeda, Espainiako Kantabria autonomia erkidegoan dagoen herri bat da. 2017an 5 biztanle zituen.
Porter (garagardoa)
Porterra ale (garagardoa) mota bat da, Malteatuaren usaina eta lupuluaren mingostasuna ditu. Oro har, gogorra eta iluna da. Batez beste, kaltzio, karbonato, kloruro eta sulfatoen eduki handiarekin egiten da, eta gypsum, ClCA eta Co3Ca bezalako gatzak eransten zaizkio urari. Praktika honi, burtonizazioa izenarekin ezagutzen da.
Porterra XVIII. mendean jaio zen, pale ale, "Stale" ale eta Brown aleren arteko nahasketa gisa eta % 6 alkoholarekin bolumenean. Londresko hornikuntza-merkatuetan lan egiten zuten garraiolarien (porters) artean oso hedatua zelako du izena.
Aduana-zergarik gabeko eremu
Aduana-zergarik gabeko eremua edo zona frankoa Estatuko lurraldearen zati mugatu berezia da. Eremu horretan sartzen diren salgaiak estatuko aduana-eremutik kanpora geratzen dira inportazioko zerga eta eskubideei eta estatu barneko zerga edo merkataritza-politikei dagokienez. Ez dago denbora-mugarik salgaiak eremu horretan edukitzeko. Herrialde askotako gobernu askok zona frankoak ezartzen dituzte urruneko eskualdetan, hara biztanleak erakartzeko eta eskualdearen garapen ekonomikoa sustatzeko.
Courbillac
Biztanleria
2007an Courbillac udalerrian erroldatutako biztanleak 576 ziren. Familiak 202 ziren, horien artean 51 pertsona bakarrekoak ziren (34 bakarrik bizi ziren gizonak eta 17 bakarrik bizi ziren emakumeak), 63 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 80 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 250 etxebizitza zeuden, 215 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 24 bigarren erresidentzia ziren eta 12 hutsik zeuden. 243 etxeak ziren eta 5 apartamentuak ziren. 215 etxebizitza nagusietatik 183 bere jabearen bizilekua ziren, 22 alokairuan okupaturik zeuden eta 9 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 9 etxek bi zituzten, 16 etxek hiru zituzten, 47 etxek lau zituzten eta 139 etxek bost zituzten. 147 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 83 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 111 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Courbillac udalerrian 232 unitate fiskal zeuden, 598 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.816 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 18 komertzioetatik, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 8 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 2 margolariak, 1 zurgina, 1 iturgina eta 2 eraikuntza enpresak.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra brikolaje denda handi bat zen.
2000. urtean Courbillac udalerrian 27 nekazaritza-ustiategi zeuden, 902 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Cabeceiras de Basto
Cabeceiras de Basto Portugalgo Bragako barrutian dagoen udalerria da. 2006ko erroldaren arabera, herriak 17.744 biztanle ditu.
Wangari Maathai
Wangari Maathai (Ihithe, Kenia, 1940ko apirilaren 1a – Nairobi, Kenia, 2011ko irailaren 25a) ingurumenaren aldeko ekintzailea eta politikaria izan zen, kikuyu etniakoa. Ameriketako Estatu Batuetara ikastera joan zen 20 urterekin, eta Pittsburgheko Unibertsitatean Biologian doktoratu zen.
2004an Bakearen Nobel saria eman zioten, «garapen sostengagarriaren, bakearen eta demokraziaren alde egindako lanagatik». Bakearen Nobel saria lortu duen Afrikako lehen emakumea izan da.
Obulutegiko minbiziak jota hil zen 71 urterekin.
Sailly-en-Ostrevent
Sailly-en-Ostrevent Frantziako udalerria da, Pas-de-Calais departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Sailly-en-Ostrevent udalerrian erroldatutako biztanleak 682 ziren. Familiak 252 ziren, horien artean 49 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 37 bakarrik bizi ziren emakumeak), 69 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 122 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 264 etxebizitza zeuden, 254 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 2 bigarren erresidentzia ziren eta 8 hutsik zeuden. 257 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 254 etxebizitza nagusietatik 221 bere jabearen bizilekua ziren, 27 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 4 etxek bi zituzten, 18 etxek hiru zituzten, 38 etxek lau zituzten eta 193 etxek bost zituzten. 165 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 97 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 126 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Sailly-en-Ostrevent udalerrian 263 unitate fiskal zeuden, 702 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.475 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 21 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 8 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 5 zerbitzu enpresak ziren eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 iturgina, 1 argiketaria eta 1 jatetxe.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra harategi bat zen.
2000. urtean Sailly-en-Ostrevent udalerrian 11 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Boa Esperança do Sul
Boa Esperança do Sul Brasilgo udalerri bat da, São Pauloko estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Acinetobacter baumannii
Acinetobacter baumannii bakterio patogeno oportunista gram negatiboa da. Gaur egun, mundu mailan ezagutzen den infekzio nosokomialen eragile bakteriano nagusienetakoa da; antibiotikoekiko erakusten duen erresistentzia handiagatik. Ospitaleetan bere hazkuntza errazago azaltzen da, eta oraindik ez da infekzioaren tratamendu eraginkorrik aurkitu. Hargatik, azken urteotan asko ikerturiko mikroorganismoa da. Iraqibacter izen arruntez ere ezagutzen da, Irak-eko militarren zainketa guneetan mikroorganismoak izaniko hedapena dela eta.
Historia
Mikroorganismo a lehenengo aldiz isolatu zenean (Beijerinck,1911) “Micrococcus calco-aceticus” gisa sailkatu zen. 43 urte behar izan ziren Acinetobacter generoaren baitan sartzeko (Brisou and Prevot, 1954). DNA-DNA hibridazio bidez (Bouvet and Grimnot, 1986) eginiko ikerketak jarraituz, egun Acinetobacter genero aren barruan 26 espezie daude (bederatzi espezie genomiko). Horietatik lau (A.calcoaceticus, A.baumannii, Acinetobacter 3 eta 13 TU espezie genomikoak)  fenotipikoki oso antzekoak dira, desberdintzeko zailak eta ACB (Acinetobacter calcoaceticus baumannii) konplexuaren baitan sailkatzen dira.
Morfologia
Acinetobacter baumannii kokobaziloa dela esaten da, baina bakterio pleomorfikoa da, hau da,  bizi-zikloan zehar, etapa ezberdinetan forma ezberdina erakusten du. Fase geldikorrean aurkitzen denean, koko itxura nabariagoa erakusten du, eta askotan, taldeka agertzen da. Acinetobacter baumanni-ren fase geldikorra. Koko itxura eta taldekaturik Hazkuntza-fasean daudenean, 1,5-2,5 eta 1-1,5 μm bitartean neurtzen dute, eta jada kokobazilo itxura nabarmentzen da.
Ekologia
Acinetobacter generoko espezie guztiak ingurune guztietan bizi daitezkeela uste da, hainbat ur eta lur laginen aurrean erresistentzia erakutsi dutelako. A.baumannii ordea, ia esklusiboki ospitaleetako inguruneetatik isolatu da eta bere habitat natural zehatza ezezaguna da oraindik.
Mikroorganismoa, batik bat ehun hezeetan aurkitu da, hala nola, mukosan, edo agerian dauden azaletan Acinetobacter generoko beste espezie batzuekin batera. Dena den, mikroorganismoaren agerpena eta azaleko-infekzioen arteko lotura urria da. Azal-infekzioak eragiten dituzten populazioen %3-a soilik dagokio A.baumannii-ri. Azterketa bera, etxebizitzarik gabeko pertsonen artean burutzerakoan infekzio-tasa %22-ra igotzen da; honek higiene-ohiturek mikroorganismoaren hazkuntzan eragina dutela erakusten du.
Infekzioa jasateko beste talde arriskutsu bat militarrena da. Hauek, Irak bezelako guneetara heltzean, basamortuko baldintza lehor eta aretsuak direla eta, patogenoarentzako infekzio-aukera bikainak izaten dira. Gaur egun, bakterio honen jatorria gune jakin batzuetan kokatzen den arren, asko zabaltzen ari da Britainia eta Ameriketako Estatu Batueta n batez ere, bertako armadan lan egiten duten gaixoak ospitaleetan tratatzen dituztelako.
Acinetobacter generoko espezieak, zenbait elikagaietan eta bereziki barazkietan ager daitezke. Hortaz, ospitaleetako janaria ere mikroorganismoaren itu izan daiteke. Oro har, ospitaleetan kutsatuta agertzeko arrisku gehien duten materialak kortinak, gaixoa altxatzeko tresnak eta atearen heldulekua dira. Arreta berezia behar du, halaber, arnasketarekin eta zaurien zainketarekin erlazionatutako tresnen (laringoskopioak...) desinfekzioak.
Genoma
Mikroorganismoaren material genetikoaren azterketak informazio ugari ematen digu. Aipatu bezala, Acinetobacter generoko espezien guanina-zitosina proportzioa %39-47 bitartekoa izaten da.
Genomaren osagaiei dagokionez, gene kodetzaile gehienak metabolismo ari eta garraioari lotuta agertzen dira, eta gene kodetzailearen kantitate murritzena zelula zatiketara bideratutakoa da.
Metabolismoa
Derrigorrezko aerobioa da eta kimioorganotrofo heterotrofoa. Honez gain, prototrofoa da, hau da, ez du inolako substantzia organiko espezifikorik behar hazteko, beharrezko dituen hazkuntza-faktore guztiak bere kabuz sintetizatzeko gai da. Karbohidratoez baliatuz, hazteko gai da, metabolismo zentraleko hainbat bide burutzen dituelako. Hala nola, glukoneogenesia, pirubatoaren oxidazioa, zitratoaren zikloa, pentosa fosfato bidezidorra... edo bestelako bidezidor batzuen bidez.
Aipatzekoa da A. baumanni-k ez duela glikolisi rik burutzen. Halaber, ez da pentosa fosfatoen bide oxidatiboa, edo glikano eta glukosaminoglikanoen sintesia egiteko gai. Gainera, mikroorganismo ez hartzitzailea da. Mikroorganismo bidezko lur kutsatuen bioerremediazioa. Karbohidrato lurrintsuen degradazioa burutu dezake. Hau burutzeko gai diren mikroorganismoek, molekula bakoitzarentzako monooxigenasa entzima espezifiko bat erabiltzeaz gain, bide periferiko deritzen prozesu biokimikoak burutzen dituzte. Hauen bitartez, xurgatzen dituzten substantzia aromatikoen eraztunak apurtzen dituzte degradatu ahal izateko. Azken bide honek aplikazioak ditu biorremediazioan; petroleoz kutsatutako guneak garbitzeko erabili izan da.
Mikroorganismoa oxidasa negatiboa izanik, ez dauka c zitokromo oxidasarik. Ezaugarri hau, Moraxellacea familia beste espezietatik bereizteko erabiltzen da. Aipagarria da, 22-40 °C bitarteko tenperaturetan bizi daitekeela, baina honen tenperatura optimoak 30-35 °C bitartean daude.
Epidemiologia
Acinetobacter ospitaleetan oso ugaria izateko arrazoi nagusi bat dago: ospitaleetan antibiotiko en erabilera maiz burutzen denez, hauekiko erresistenteak diren bakterioen “hautaketa” burutzen da. Horrenbestez, antibiotikoekiko erresistenteak diren bakterioek bizirauten dute, inguruko baliabideak eskuratzeko lehia murriztuta gelditzen da eta populazioaren handipena arazorik gabe burutu.
A.baumannii-k bakterio gram negatiboek sortutako infekzioen %2-10 eragiten ditu. 2002-2007 urteen artean Estatu Batuetan infekzio kasuek nabarmen egin zuten gora, gehienbat inmunogutxiegitasuna pairatzen zuten pertsonengan. Transmisio bide nagusiena ospitaleko material abiotikoak dira. Gainera, transmisio eta infekzio kasuek nabarmen egiten dute gora zainketa intentsiboetako unitateetan. Espainian, infekzioen %90 ospitaleetan eskuratutakoak dira eta soilik %4 ospitalez kanpoko guneetan. Infekzioen gehiengoa arnas bideetakoak dira (%39), larruazalekoak (%24) gernu-aparatuan (%23) eta gutxi batzuk odol hodietakoak (%3).
Patogenizitate-mekanismoak
Azken urteetan ikerketa ugari burutu diren arren, oraindik ere, bada zer aztertu A.baumannii-ren birulentzia-mekanismoen inguruan. Ikusi da adibidez, OmpA, kanpo mintzeko proteinak, patogenizitate handia duela. Proteina hau ostalaria ren epitelio eta mitokondrio etara atxikitzen da. Hala, mitokondrioetako disfuntzioa eragiten du (puztu egiten dira) eta jarraian c zitokromoaren gehiegizko jariapena hasten da, apoptosomak eratuz. Erreakzio-kate honek, azkenerako, zelulen apoptosia eragiten du.
OmpA mikroorganismoaren gainazal-proteina ugariena da, eta hortaz, biofilmen eraketan garrantzia berezia hartzen du. Ikusi da fosfolipasa D eta C proteinek ere A.baumannii-ren birulentzian eragiten dutela. Erresistentzia gehigarria dira mikroorganismoarentzat eta honen toxizitatea handiagotzen dute.
Erresistentzia-mekanismoak
A.baumannii-k genoma aldatzeko gaitasun ikaragarria du eta honenbestez erresistentzia-mekanismoak eskuratzekoa ere bai. Bakterioen aurkako tratamendu ugari dauden lekuetan hazteko gai da, ospitaleetako zainketa intentsiboko guneetan adibidez. Ikusi da erresistentzia-gene asko sekuentzia motzetan pilatzen direla “ erresistentzia irlak” deritzen guneetan (Aba R izenez ezagutzen direnak). Gune hauetako transferentzia horizontala ematen da maiz. Tetraziklina, kloranfenikola, aminoglikosidoa eta aminozitolekiko erresistenteak diren irlak identifikatu dira. Hainbat erresistentzia mekanismo ezagutzen dira.
La Serna (Arenas de Iguña)
La Serna, Espainiako Kantabria autonomia erkidegoan dagoen herri bat da. 2017an 209 biztanle zituen.
Acinetobacter baumannii
Erresistentzia-mekanismoak
A.baumannii-k, biofilmak eratzeko duen gaitasunari esker, muturreko baldintza eta inguruneetan hazteko gai da. Biofilmak era ditzake baldintza abiotiko etan, ospitaleetako material esterilizatuan besteak beste; bai eta gure organismoko epitelio ehunetan.
Biofilmak  mikroorganismoen zelulen taldekapenak dira, eta hainbat exopolisakaridoz osatutako matrize batez inguraturik egoten dira. Matrize honek, babesa emateaz gain,  sustratura atxikitzeko gaitasuna ere ematen die. Antibiotikoak inaktibatzen dituzten  entzima ezagunenak beta-laktamasak dira, penizilina eta zefalosporina k bezalako antibiotiko beta-laktamikoak hidrolizatzeko gai direnak. Carbapanem-ak, beta-laktamasen jarduera inhibitzeko sintetizatutako antibiotikoak dira berez, baina, ikusi da A.baumannii, OXA-51 taldeko entzimen bidez hauek suntsitzeko gai dela.
Honez gain, zenbait andui mutagenikok (gyrA eta parC geneak) mintzaren atxikimendu-guneetan aldaketa konformazionalak eragiten dituzte, antibiotikoekin lotzea oraindik ere gehiago zailduz. Azken ikerketen arabera, antimikrobiralen gehiegizko erabilerak ere anduien arteko konjugazioak eta erresistentzia faboratzen ditu.
Gaixotasunak
A.baumannii-k organo guztiak infekta ditzake, baina infekzio gehienak fluxu altuko guneetan kokatzen dira, hala nola, biriketan, gernu maskurian edo sabelaldeko likido peritonealean. Ohiko gaixotasunak  pneumonia, odol-fluxuko infekzioak eta meningitisa dira.
Ondorio patologiko garrantzitsuenak arnas-hodietako infekzioen ondoriozkoak dira. VAP pneumonia (ventilator associated pneumonia) biriketako infekzioa da, ospitaletan arnasteko makinak behar dituzten pazienteetan ohikoa. Izan ere, hodi endotrakeala primerako habitata da A. baumannii-rentzako, plastikora azkar itsas daitekeelako eta hodian biofilmak sortu. Pneumonia honen agerraldia erlazionatuta egon daiteke langileak eramaile oportunistak izatearekin, higiene-baldintzak egokiak ez direnean batez ere.
Ospitaletik kanpoko pneumonia: Ospitaletik kanpo eta A. baumaniik sortutako pneumoniaren kasuak Australia eta Asian eman dira soilik. Infekzioen jatorria eztarri garraioa dela uste da eta ohikoagoa da alkohol eta tabakoaren kontsumoa handia izanik. Bat-bateko krisi batekin hasten da eta odol-fluxura hedatuz doa. Hilkortasun-tasa %40-60 artean dago.
Odol-fluxuko infekzioak: Odol-fluxuko infekzio nosokomialen %1,3ak Acinetobacter-ek sortzen ditu, ohikoago delarik ZIU-n (Zaintza Intentsiboko Unitatea) dauden gaixoetan. Hilkortasun-tasa %16.3koa da ZIUtik kanpo eta %34 eta % 43.4 artekoa ZIUko gaixoengan. Honek hirugarren hilkortasun-tasarik handienarekin kokatzen du Acinetobacter ZIU barruan, soilik Pseudomonas aeruginosa eta Candida espezieen ondoren.
Meningitisa: Meningitis nosokomiala gero eta arruntagoa bilakatzen ari da operazioen ostean eta bere hilkortasun-tasa oso handia da, %70-era helduz.
Tratamenduak
Antibiotikoekiko garatutako erresistentzia dela eta, ez da batere erraza tratamendu eraginkorrak aurkitzea. Gehien erabiltzen zen antibiotikoa Carbapanem-a zen, beta-laktamasei oso erresistentea delako, baina azken urteotan antibiotiko honi erresistenteak diren zenbait andui agertu dira, tratamendu-aukerak are gehiago murriztuz.
Beste aukera bat tigeziklina antibiotikoa da, zain barneko injekzioen bidez ematen dena. Baina ez da lagungarria kasu guztietan eta 2 μg/ml edo gehiagoko dosiak emanez gero, hilkortasun-tasa handitu egiten da. Hau dela eta, tigeziklinaren alternatiba gisa minozizlinaren erabilera testatzen ari da. Orokorrean nahiko metodo arrakastatsua da baina hemen ere andui erresistenteak agertu dira; A.baumanii anduien %20a ez da minozizlinarekiko sentibera.
Tetraziklinen ordez, sulbactam antibiotikoa ere frogatzen ari dira. Sulbactam beta-laktamasa entzimak inhibitzeko erabiltzen da patogeno askoren kasuan, entzima beta laktamikoetara lotzen da eta beraien jarduera eteten du.Desabantaila nagusia konposatua derrigorrean anpizilinarekin konbinatuta eskuratu beharra dagoela da.
Antibiotiko gehienen limitazioak ikusita, polimixina da azken urteotan erabilera handiena izan duen konposatua. Eraginkorra da, baina zoritxarrez, dosi efektiboak toxikoak dira. Gainera, erresistentzia-kasu berri batzuk agertu dira.
Egoera ikusita, enpresa farmazeutiko asko antibiotiko berrien bila dabiltza, jada ezagunak direnen konbinazioak eginez. Bakteriofago en bidezko tratamenduak ere frogatzen ari dira, A. baumanii – ren fago espezifikoekin (AB1 eta AB2). Dena den, oraindik ere erabilpen klinikotik urrun dauden tratamenduak dira.
Excidobates
Excidobates anfibio genero bat da, Anura ordenaren barruko Dendrobatidae familian sailkatua.
Ready Player One (filma)
Ready Player One 2018ko Steven Spielberg estatubatuar zinema zuzendariaren filma da, Ernest Clineren izen bereko eleberrian oinarrituta.
Sinopsia
2045. urtean, Wade Watts nerabe bakarti bat da eta Oasis izeneko bideo-joko moduko bat baliatzen du errealitatetik ihes egiteko. Oasis ez da bideo-joko huts bat, dimentsio erraldoia duen utopia birtuala baizik.
Halako batean, Oasis-en sortzailea hil egingo da, baina jolas berezi bat proposatuko du hil aurretik: Oasis-en barruan dauden pistak segituta, jokalariek altxor handi bat eskuratzen ahalko dute. Watts bilaketa horretan murgilduko da, eta berehala ohartuko da arerio gupidagabeak izanen dituela han.
Ciron (Indre)
Ciron Frantziako udalerria da, Indre departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Ciron udalerrian erroldatutako biztanleak 507 ziren. Familiak 224 ziren, horien artean 72 pertsona bakarrekoak ziren (24 bakarrik bizi ziren gizonak eta 48 bakarrik bizi ziren emakumeak), 88 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 56 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 343 etxebizitza zeuden, 231 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 94 bigarren erresidentzia ziren eta 18 hutsik zeuden. 337 etxeak ziren eta 6 apartamentuak ziren. 231 etxebizitza nagusietatik 170 bere jabearen bizilekua ziren, 48 alokairuan okupaturik zeuden eta 13 doan lagata zeuden; 14 etxek bi gela zituzten, 49 etxek hiru zituzten, 67 etxek lau zituzten eta 100 etxek bost zituzten. 177 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 106 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 91 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 287 ziren, horien artean 199 aktiboak ziren eta 88 inaktiboak ziren. 199 pertsona aktiboetatik 186 lanean zeuden (104 gizon eta 82 emakume) eta 13 langabezian zeuden (5 gizon eta 8 emakume). 88 pertsona inaktiboetatik 42 erretiraturik zeuden, 21 ikasten zeuden eta 25 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Ciron udalerrian 253 unitate fiskal zeuden, 546 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.608,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 36 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 2 janari enpresak ziren, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 8 eraikuntza enpresak ziren, 6 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 5 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 5 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 14 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 3 igeltseroak, 1 margolaria, 3 zurginak, 1 iturgina, 2 ile apaindegiak eta 3 jatetxeak.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Ciron udalerrian 23 nekazaritza-ustiategi zeuden, 2.516 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Bischoffsheim
Bischoffsheim Frantziako udalerria da, Rhin Beherea departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Ciron (Indre)
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Campus
Campusa unibertsitate mailako fakultate eta ikastegiak, ikerketa-zentroak, liburutegiak, ikasle nahiz irakasleentzako etxeak eta administrazio-zerbitzuak, maiz berdegune eta plazaz inguraturik, biltzen dituen espazio-eremua. Hitza latinezko campus hitzetik hartutako mailegua, euskaraz eremu esan nahi duena.
Bischoffsheim
Biztanleria
2007an Bischoffsheim udalerrian erroldatutako biztanleak 3.141 ziren. Familiak 1.184 ziren, horien artean 269 pertsona bakarrekoak ziren (115 bakarrik bizi ziren gizonak eta 154 bakarrik bizi ziren emakumeak), 396 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 442 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 77 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 2.054 ziren, horien artean 1.570 aktiboak ziren eta 484 inaktiboak ziren. 1.570 pertsona aktiboetatik 1.473 lanean zeuden (752 gizon eta 721 emakume) eta 98 langabezian zeuden (59 gizon eta 39 emakume). 484 pertsona inaktiboetatik 183 erretiraturik zeuden, 157 ikasten zeuden eta 144 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 168 komertzioetatik, 3 erauzte enpresak ziren, 4 janari enpresak ziren, 2 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 12 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 33 eraikuntza enpresak ziren, 38 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 9 garraio enpresak ziren, 9 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 9 finantziazio enpresak ziren, 15 higiezinen enpresak ziren, 16 zerbitzu enpresak ziren, 11 administrazio publikoko enpresak ziren eta 6 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 46 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 banku bulegoa, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 2 igeltseroak, 5 margolariak, 8 zurginak, 6 iturginak, 5 argiketariak, 2 ile apaindegiak, 7 jatetxeak eta 7 higiezinen agentziak.
2009an zeuden 6 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 2 okindegiak, 1 harategi zen, 1 etxerako tresna denda zen eta 1 lurrin-denda zen.
2000. urtean Bischoffsheim udalerrian 45 nekazaritza-ustiategi zeuden, 288 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Pangio apoda
Pangio apoda Pangio generoko animalia da. Arrainen barruko Cobitidae familian sailkatzen da.
Virtus Pallacanestro Bologna
Virtus Pallacanestro Bologna saskibaloi talde italiarra da, 1927an Bolonian sortutakoa eta Europako inoizko talde hoberenen artean duguna.
Jokalari ezagunak
Roberto Brunamonti, Predrag Danilović eta Emanuel Ginóbili besteak beste.
Flemoi
Flemoia ehun bigunen hantura akutuko gune bat da. Berez, termino zabala da, bakterio infekzio batekin edo kausa ez-infekzioso batekin (adibidez, pankreatitis) erlazionaturiko hanturarako erabil daitekeena. Gehienetan, abzesu batekin kontraesanean erabiltzen dute, nahiz eta tratatu gabeko flemoi bat abzesu bilakatzera irits daitekeen. Flemoi bat gorputzeko edozein lekutan ager daiteke.
The Apartment
The Apartment (euskaraz: "Apartamentua") komedia dramatiko filma da, Billy Wilderek 1960an idatzi, ekoitzi eta zuzendu zuena. Jack Lemmon, Shirley MacLaine eta Fred MacMurray izan ziren aktore nagusiak.
Wilderren Some Like It Hot film arrakastatsu eta entzutetsuaren ondorengoa izan zen, eta hark adinako arrakasta komertzial eta kritikoa lortu zuen: zinematokietan 25 milioi dolar jaso eta film onenaren Oscar saria irabazi zuen. Marilyn Monroek, Some Like It Hot filmean Wilder eta Lemonekin lan egin ostean, The Apartment-en ere agertu nahi izan zuen, baina azkenean ez zuen beretzako paperik eskuratu ahal izan.