cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Alofono
Alofonoa hiztun arruntak hautematen ez duen hots aldaera da, berak zein bestek ahoskatua. Esaterako, euskaraz ez dira berdin ahoskatzen beheranzko diptongo bateko bokal hertsia eta bokal hertsi silabagile antzeko bat, baina hiztun arruntak ez dira horretaz konturatzen. Transkripzio estua egitean, ordea, adituek diptongoko bokal hertsi hori erdibokal bezala /j/ edo /w/ idatziko dute eta ez /i/ edo /u/.
Beste adibide bat: herskari/hurbilkari ahostunak. Edozein hiztunek ez ditu bereiziko hitz hasieran edo hitzaren erdian, bokalen artean gauzatzen diren < b >, < d >, < g > soinu horiek, baina adituek badakite hitz hasieran benetan hersketa edo leherketa suertatzen dela normalean eta hitzen baitan, ordea, eta bokalen artean, normalean, hersketa baino hurbilketa gauzatzen da. Transkripzio fonetiko estu batean, hitz hasieran leherkari eta bokalen artean, hurbilkari gauzatzen dela idatzi behar da, ez leherkari.
Benetan gauzatzen diren giza ahotsaren soinuak zenbaezinak dira baina giza garunak soinu horiek guztiak multzo mugatu bateko etiketekin sailkatzen ditu giza-soinu guztiak. Benetan ekoitzitako soinu horiei guztiei alofono deritze, eta gizakiok ongi bereizten ditugun multzo mugatu horretan fonemak kokatuko genituzke. Dena den, sailkatuta eta deskribatuta dauden aldaera nagusiak hartzen dira, oro har, alofonotzat, eta alofonoen multzoa ere mugatu behar da; fonema bakoitzeko alofono nabarmenenak besterik ezin da deskribatu fonetikan eta fonologian.
Nova Tebas
Nova Tebas Brasilgo udalerri bat da, Paraná estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Narbarteko geralekua
Narbarte (lehen: Narvarte) Euskal Herriko Nafarroa Garaiko tren geraleku zahar bat da, Bertizarana ibarreko Narbarte herrian kokatuta dagoena.
Gaur egun, Bidasoako bide berdearen barruan dago.
Historia
1920. urtean izan zituen bidaiari gehien trenak, 171 000 guztira. Hamalau urte geroago, ordea, erdira baino gehiago jaitsi zen kopurua (78 000). Ondasunen garraioa ere gainbeheraren lekukoa izan zen: 1924. urtean 77 000 tona garraiatu ziren eta bederatzi urte geroago, 14 000 bakarrik. Erabilera gero eta gutxiagoak zekarren krisian murgilduta, 1953ko uholdeek gogor jo zioten zerbitzuari, azpiegitura kaltetuz. Hiru urte beranduago, 1956ko abenduaren 31an, behin betiko itxi zen trena.
Egoera
Geralekua Irun — Elizondo burdinbidearen 40,1 kilometro-puntuan zegoen, 144 metroko altueran, Legasa eta Erreparatzea geralekuen artean. Tartea bide bakarra da eta ez zegoen elektrifikatuta.
10 East 40th Street
10 East 40th Street edo Mercantile Building, Ameriketako Estatu Batuetako New York hirian dagoen bulego etxe orratz bat da. Guztira 189 metro eta 48 solairu dauzka eta 1929an amaitu zuten eraikitzen. Art Déco estiloko arkitekturaren adibide bat da.
Ludlow & Peabody arkitekto taldeak diseinatu zuen.
Paul Mariner
Paul Mariner (Farnworth, 1953ko maiatzaren 22a - 2021eko uztailaren 9a) ingeles futbolari eta entrenatzailea izan zen.
Aurrelari postuan jokatu zuen. 1973an egin zuen debuta Plymouth Argyle-n. 1976an Ipswich Town taldera aldatu zen eta Bobby Robson entrenatzailearekin lortu zituen arrakasta handienak. Arsenalen eta Portsmouthen ere jokatu zuen eta Australiako, Ameriketako Estatu Batuetako eta Maltako taldeetan amaitu zuen bere ibilbidea.
35 partida jokatu zituen Ingalaterrako futbol selekzioarekin eta 1980ko Europako Txapelketan eta 1982ko Munduko Futbol Txapelketan parte hartu zuen.
Erretiratu ondoren, hainbat talde entrenatu zituen Estatu Batuetan, Ingalaterran eta Kanadan.
Palmaresa
Ipswich Town
Philothamnus natalensis
Philothamnus natalensis Philothamnus generoko animalia da. Narrastien barruko Colubridae familian sailkatuta dago.
Isistius brasiliensis
Isistius brasiliensis edo zigarro marrazoa Isistius generoko animalia da. Arrainen barruko Dalatiidae familian sailkatzen da.
Pterocryptis cucphuongensis
Pterocryptis cucphuongensis Pterocryptis generoko animalia da. Arrainen barruko Siluridae familian sailkatzen da.
Houston konderria (Texas)
Houston konderria (Houston County) Texasko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Crockett da. 2010eko zentsuaren arabera 23,732 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Houston konderriak 320,271 kilometro koadro ditu. Horietatik 1,467 ura dira. Beste 318,804 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 7,41 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 23,732 pertsonetatik 17,175 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 2,364 dira. 6,129 beltzak edo afroamerikarrak. 75 amerikar natiboak ziren eta 1 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 95 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 25 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 232 pertsonek kokatzen zuten.
Kleinlützel
Kleinlützel Suitzako udalerria da. Solothurn kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Psocoptera
Psocoptera intsektuen ordena bat da. Permiar garaian agertu ziren lehenengo aldiz, duela 295-248 milioi urte. Hemipteridoen primitiboenak direla esan ohi da. Haien izena ψῶχος grezierazko hitzetik dator, psokhos esnatu edo igurtzi eta πτερά, ptera hegoak esan nahi dute. 3.500 espezie baino gehiago daude 41 familiako hiru azpiordenatan (Trogiomorpha, Troctomorpha eta Psocomorpha).
Joaquim Pedro de Andrade
Joaquim Pedro de Andrade (Rio de Janeiro, Brasil, 1932ko maiatzaren 25a - 1988ko irailaren 10a) brasildar zinemagilea izan zen.
Biografia
Lehenengo film laburrak intelektual ospetsuen ingurukoak egin zituen: O Mestre de Apipucos (1959, "Gilberto Freyre soziologoa"), O Poeta do Castelo (1959, "Manuel Bandeila poeta"). Baina berehala ekin zion fikzioaren bideari: Couro de gato (1960). O Padre e a moça (1966) lanarekin nabarmen uzten du egileak bere zinemak literatura brasildarrarekin duen lotura. 1969an Macunaima filma egin zuen, cinema novo mugimenduko maisulantzat hartzen dena. Os Inconfidentes (1972) lanarekin Andradek atzera egiten du denboran, Argien Menderaino hain zuzen. Lan horretan intelektualen eta aginpidearen arteko harremanak aztertzen ditu; bere garaira hurbiltzen ditu eta agerian uzten ditu brasildar eskuinaren eztabaidak eta etsipena. Guerra conjugal (1974, "Senar emaztearen arteko gerra") eta Vereda tropical (1977, "Bidexka tropikala") lanetan konnotazio erotikoak dituen umorea erabiltzen du. O Homem do Pau Brasil (1981) filmean Oswald de Andrade aita espiritualaren biografia berezia egiten du. Joaquim Pedro de Andraderen obrak pesimismoa agertzen du, bere garaikoen baikortasunetik oso urrun.
Nižná Jablonka
Nižná Jablonka Eslovakiako udalerri bat da, Humennéko barrutian kokatuta. 11,89 km²ko azalera du eta 186 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1436. urtekoa da.
Sheikh Mujibur Rahman
Sheikh Mujibur Rahman (শেখ মুজিবুর রহমান; Tungipara, Britainiar Raj, - Dhaka, ) bengaliar politikaria eta Bangladeshko sortzailea izan zen. Awami Ligako burua, Bangladeshko lehen presidentea, eta ondoren, lehen ministro bihurtu zen. Sheikh Mujib bezala eta Bangabandhu (বঙ্গবন্ধু) ohorezko tituluarekin ere ezaguna da.
Biografia
Zuzenbide eta Politika ikasketak egin zituen Kalkutako eta Daccako Unibertsitateetan. Pakistango ekialdeko ikasleen Liga sortu zuen 1948. urtean eta horren ondorioz espetxean eman behar izan zituen zenbait hilabete, 1948-1952 bitartean. Awami Ligako idazkari izan zen 1953an eta diputatu hautatu zuten hurrengoan. Merkataritza, Lan eta Industriako ministroa izan zen 1956-1958 urteetan baina urte berean atxilotu eta erbesteratu egin zuen Ayyub Khanen gobernuak. Awami Liga berriro antolatu zuen 1963. urtean (ligako lehendakari hautatu zuten 1966an) eta bere herriaren autonomia lortzeko sei puntuko proposamena egin zion Pakistango gobernuari. 1970. urteko hauteskundeetan garaile irten ondoren atxilo hartu zuten berriro ere eta erbesteratu egin zuten. Indiaren eta Pakistanen arteko gerra amaitutakoan (1971) aske utzi zuten eta sortu berri zen estatu burujabe berriko lehen gobernuburu hautatu zuten (1972). Hurrengo urteko hauteskundeak ere irabazi zituen, baina ez zen gauza izan barne-arazoei aurre egiteko eta diktadore bihurtu zen handik denbora laburrera. 1975. urteko estatu-kolpe militarrak kargutik kendu zuen, eta bere familiarekin batera hil zuten (1975).
Bere alaba zaharrena, Sheikh Hasina, Awami Ligako egungo liderra eta Bangladesheko Lehen Ministroa da.
Zabale dorretxea
Zabale dorretxea edota Zabale baserria Gipuzkoako Goierri eskualdean dagoen Ordizia udalerriko dorretxe edo baserria da. Hain zuzen ere, udalerriaren kanpoaldean dago, San Joan auzoan eta Itsasondo udalerriaren mugan.
Ezaugarriak
Gaur egungo dorreak mudejar estiloa eta 7,5 x 7,7 metroko oinplanoa du eta 8 metroko garaiera du, hormek 60 zentimetroko lodiera dutelarik, 1606-1610 artean Domingo Zabalak berreraikitzea agindu zuelarik. 1579an gizon honek berak Ordizia udalerriaren erdigunean dagoen Zabala jauregia eraikitzea ere agindu zuen.
Historia
Erdi Aroan jatorria du. 1450an, Euskal Herrian Ahaide Nagusien Arteko Gerrak jazo zirenean, Henrike IV.a Gaztelakoak dorrea bere jatorrizko garaieraren erdiraino eraustea agindu zuen.
Gaur egun
2008ko abuztuaren 6an tximista batek dorrea jo eta bertan kiskali zuen. Ondorioz, zaharberritua izan zen, 2010eko martxoaren 3an jada zaharberritze lanak amaitu zirelarik.
Lavazan
Lavazan Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gironda departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Lavazan udalerrian erroldatutako biztanleak 216 ziren. Familiak 84 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 36 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 24 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 91 etxebizitza zeuden, 85 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 4 bigarren erresidentzia ziren eta 2 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 91etxeak ziren. 85 etxebizitza nagusietatik 54 bere jabearen bizilekua ziren, 29 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 10 etxek hiru zituzten, 21 etxek lau zituzten eta 52 etxek bost zituzten. 65 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 41 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 43 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 123 ziren, horien artean 80 aktiboak ziren eta 43 inaktiboak ziren. 80 pertsona aktiboetatik 70 lanean zeuden (37 gizon eta 33 emakume) eta 10 langabezian zeuden (6 gizon eta 4 emakume). 43 pertsona inaktiboetatik 15 erretiraturik zeuden, 8 ikasten zeuden eta 20 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Lavazan udalerrian 80 unitate fiskal zeuden, 208 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 11.186 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 8 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen eta 2 zerbitzu enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoak argiketaria ziren.
2000. urtean Lavazan udalerrian 13 nekazaritza-ustiategi zeuden, 85 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Minhang Barrutia
Inguru naturala eta kokapena
Barrutiaren mugakideak honakoak dira: Jiading Barrutia ipar-mendebaldean, Changning Barrutia iparraldean, Xuhui eta Pudong Barrutiak ipar-ekialdean, Qingpu eta Songjiang Barrutiak mendebaldean, eta Fengxian Barrutia hegoaldean.
Ondasun nabarmenak
Barrutiaren iparraldean "Qibao Herria" izeneko duela 1000 urteko herrixkaren antzinako eraikinen arrastoak daude.
Kennoway
, 'Ceannachaidh', Eskoziako udalerri bat da, Fife konderrian.
GIB/HIESaren jatorriari buruzko egiaztatu gabeko teoriak
Bazterreko teoria batzuk sortu dira, giza immunoeskasiaren birusa ren (GIB) eta hartutako immuno eskasiaren sindromea ren (HIES) ustezko jatorri alternatiboei buruz espekulatzen dutenak, ustekabeko esposizioaren ondorio diren baieztapenetatik hasi eta nahita egindako ustezko egintzetaraino. Hainbat ikerketa egin dira eta, ondorioz, teoria horietako bakoitza funtsik gabeko eta/edo gezurrezko informazioan oinarritzen dela zehaztu da. Frogatu da GIBak tximinoetako immunoeskasiaren birusa ren (SIV) bidez eboluzionatu zuela, edo harekin lotura estua duela, mendebaldeko erdialdeko Afrikan, XX. mendearen hasierako uneren batean. GIBa 1980ko hamarkadan aurkitu zuen Luc Montagnier zientzialari frantziarrak. 1980ko hamarkadaren aurretik, GIB gaixotasun hilgarri ezezaguna zen.
Baztangaren aurkako txertaketaren teoria
1987an, "Baztanga desagerrarazi zuen txertaketa kanpaina masiboak hiesaren epidemia eragin zezakeela" planteatu zen. The Times egunkariko artikulu batek iradokitzen zuen, identifikatu gabeko "OMEren aholkulari" bat aipatuz: "Baztangaren aurkako txertoaren teoria HIESaren leherketaren azalpena dela uste dut". Orain uste da baztangaren aurkako txertoak konplikazio larriak eragiten dizkiela sistema immunologikoa hondatuta duten pertsonei, eta Times-eko artikuluak "GIB latentea" zuen errekluta militar baten kasua deskribatzen zuen, jaso eta hilabete gutxira hil zena. Baina ez zen hitzordurik eman aurrez GIBa ez zutenei buruz. Gaur egun, GIBa baztangaren aurkako txertoaren kontraindikazioa dela uste da, bai kutsatutako pertsona batentzat, bai haren bikotekide sexualentzat, bai familiako kideentzat. Konspirazioaren teoriko batzuek hipotesi zabaldu bat proposatzen dute, zeinean baztangaren txertoa nahita kutsatu baitzen GIBarekin.
Aitzitik, 2010ean ikerketa-artikulu bat argitaratu zen, iradokitzen zuena baztanga desagerraraztea eta txertaketa-kanpaina masiboa amaitzea izan zitekeela GIBa bat-batean agertzen lagundu zuena. Teoria hau zen: baztangaren aurkako immunizazioa "GIBak eragindako infekzioaren eta/edo gaixotasunaren progresioaren babes-maila jakin bat duen gizabanako baten horniduran eginkizun bat betetzeko aukera", baztangaren aurkako txertoaren efektuak alde batera utzita; izan ere, Afrikan praktikan erabiltzea birusen hedapenean eta mutazioan lagun dezaketen injekzio ez-esterilen kategorietako bat da.
B hepatitisaren aurkako txertoaren teoria
Alan Cantwell dermatologoak, AIDS and the Doctors of Death: an Inquiry into the Origin of the AIDS Epidemic (1988) eta Queer Blood: The Secret AIDS Genocide Plot (1993) liburuetan, GIB genetikoki eraldatutako organismo bat dela adierazi zuen. Orduan, birusa populazioan sartu zen Estatu Batuetako hiri nagusietan 1978 eta 1981 bitartean gizon homosexual eta bisexualetan egindako B hepatitisa ri buruzko esperimentuen bidez (B hepatitisaren aurkako txertoaren bidez). Cantwellek dioenez, esperimentu hauek Wolf Szmunessek zuzendu zituen, eta Gobernuak Hiesa epidemiaren jatorria estali zuen. Robert B. Strecker, Matilde Krim eta Milton William Cooperrek antzeko teoriak aurkeztu dituzte.
Ahotiko txerto antipoliomielitikoaren teoria
1999ko bere hipotesiaren bertsioan, Edward Hooperrek proposatu zuen poliomielitisaren aurkako ahotiko txertoa ren (OPV) lehen sortak, txinpantzearen giltzurruneko zelulen kultiboetan landutakoak, txinpantzearen birus batekin infektatuak, Afrika Erdialdeko VIH-1 birusaren jatorrizko iturria zirela. Hooperrek gehien inplikatutako loteko bide bat Erresuma Batuan biltegiratuta aurkitu zen, eta analisiak ez zuen GIB/GIB sekuentziarik edo txinpantze-osagai zelularrik aurkitu, baina bai makako-mitokondrien arrastorik. Wistar Institutuan gordetako bost OPV laginen analisiak, 1958 eta 1960 artean Belgikako Kongon erabilitako lote batekoa barne, ez zuen txinpantze DNArik aurkitu. Biologia molekular eta filogenetikoa ri buruzko beste ikerketa batzuk ere hipotesiaren aurkakoak dira, eta adostasun zientifikoak ezeztatutzat jotzen du. 2004an,   Nature aldizkariak "gezurtatutzat" jo zuen hipotesia.
Teoria gehigarriak
Teoria horiek AEBko gobernua ri edo haren kontratistei egozten diete GIBaren jatorria:
Fort Detrick-en sortua
Jakob Segal (1911-1995) Humboldteko Unibertsitate ko irakasleak, garai hartan Ekialdeko Alemania, proposatu zuen GIBa Fort Detrickeko laborategi militar estatubatuar batean sortu zela, Visna eta HTLV-1 birusak lotuz. Bere teoriaren arabera, birus berria, 1977 eta 1978 artean sortua, esperimenturako boluntario gisa aurkeztu ziren presoengan probatu zen. Gainera, iradoki zuen preso horien bidez zabaldu zela birusa herritar guztiei.
Gerra Hotza ren amaieran, Vasili Mitrokhin eta Oleg Gordievsky KGB ko agente ohiek modu independentean adierazi zuten Fort Detricken hipotesia KGBren Lehen Zuzendaritza Nagusiak asmatutako propaganda operazio bat zela, "INFEKTION operazioa" izenarekin. Errebelazio hau, beranduago, Ekialdeko Alemania ko Aitortza Zuzendaritza Nagusiko X. ataleko Günther Bohnensack ofizialak babestu zuen.
Jakina da Segal Errusiako KGBko ofizialekin harreman estuan zegoela eta Mitrokhinek operazioaren aktibo zentral bezala aipatu zuela. Ez dago erabat argi Segalek hipotesia bere borondatez modu independentean jazarri zuen ala aginduak jarraitzen zituen. Segalek berak beti ukatu zuen azken hau, eta hipotesiaren atzetik jarraitu zuen, operazioa bertan behera geratu eta Gerra Hotza amaitu ondoren ere.
Konspirazio-sinesmenen gailentzea
Phil Wilson Los Angeleseko Black AIDS Institute erakundeko zuzendari exekutiboaren arabera, konspirazio-teoriak hiesa prebenitzeko oztopo bihurtzen ari dira; izan ere, jendea pentsatzen hasi da, hartzen dituzten neurriak gorabehera, gaixotasun hori hartzeko joera izaten jarrai dezaketela. Horren ondorioz, ez dira hain arduratsuak arriskuan jartzen dituzten praktikak egiteko orduan, zentzurik ez dutela uste baitute. "Inkestari erantzun dioten 500 afroamerikarren ia erdiek esan dute GIBa gizakiaren lana dela. Laurden batek baino gehiagok esan zuen uste zuela HIESa gobernuaren laborategi batean gertatu zela, eta% 12k uste zuen CIAk sortu eta zabaldu zuela... Aldi berean,% 75ek esan dute uste dutela osasun publikoko eta mediku agentziak lanean ari direla HIESaren hedapena gelditzeko komunitate beltzetan. "
Islamaren nazioa
Islamaren Nazioa k babestu egiten du gobernuek eta farmazia-enpresek GIBaren sorrera eta hedapena barne hartzen dituzten politika arrazista genozidak aplikatu dituztelako iritzia. Ondorioz, taldeak boikota eskatu zien Estatu Batuek babestutako haurren txertaketa-programei. Leonard Horowitzek eragin handia izan du boikot erabakian.
Wangari Maathai
Time aldizkari ko elkarrizketatzaile batek galdetu zion Wangari Maathai 2004ko Bakearen Nobel sari dunari ea aurreko baieztapen bati eusten zion: "Hiesa mundu garatuak arraza beltzarekin amaitzeko egindako arma biologiko bat da". Maathaik erantzun zuen: "Ez dakit nork sortu zuen hiesa, ezta agente biologikoa den ala ez ere. Baina badakit gauza horiek ez datozela ilargitik. (...) Uste dut egia batzuk ez direla gehiegi azaldu behar ". Geroago, Maathaik adierazpen idatzi bat egin zuen 2004ko abenduan: "Ez dut esaten eta ez dut uste birusa zuriek edo potentzia zuriek garatu dutenik Afrikako herria suntsitzeko. Iritzi horiek gaiztoak eta suntsitzaileak dira ".
Manto Tshabalala-Msimang
2000. urtean, Hegoafrikako Osasun Ministroak, Manto Tshabalala-Msimang ek, kritikak jaso zituen, teoria hau Hegoafrikako gobernuko goi funtzionarioen artean tratatzen duen Cooperren liburuaren kapitulua banatzeagatik. Nicoli Nattrass hiesaren ukatzaileen kritikari zaharrak Tshabala-Msimang kritikatu zuen Cooperren teoriei zilegitasuna eman eta Afrikan zabaltzeagatik.
Avignon-lès-Saint-Claude
Avignon-lès-Saint-Claude Frantziako udalerria da, Jura departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Avignon-lès-Saint-Claude udalerrian erroldatutako biztanleak 347 ziren. Familiak 143 ziren, horien artean 31 pertsona bakarrekoak ziren (19 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 58 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 54 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 163 etxebizitza zeuden, 141 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 17 bigarren erresidentzia ziren eta 5 hutsik zeuden. 145 etxeak ziren eta 17 apartamentuak ziren. 141 etxebizitza nagusietatik 128 bere jabearen bizilekua ziren, 8 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 3 etxek bi zituzten, 12 etxek hiru zituzten, 28 etxek lau zituzten eta 98 etxek bost zituzten. 124 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 56 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 80 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 212 ziren, horien artean 164 aktiboak ziren eta 48 inaktiboak ziren. 164 pertsona aktiboetatik 159 lanean zeuden (86 gizon eta 73 emakume) eta 6 langabezian zeuden (3 gizon eta 3 emakume). 48 pertsona inaktiboetatik 25 erretiraturik zeuden, 11 ikasten zeuden eta 12 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Avignon-lès-Saint-Claude udalerrian 144 unitate fiskal zeuden, 369 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 25.427 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen eta 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Châtelus (Allier)
Châtelus Frantziako udalerri bat da Allier departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Châtelus udalerrian erroldatutako biztanleak 134 ziren. Familiak 60 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 24 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 16 seme-alabarik gabeko bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 98 etxebizitza zeuden, 60 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 23 bigarren erresidentzia ziren eta 15 hutsik zeuden. 96 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 60 etxebizitza nagusietatik 46 bere jabearen bizilekua ziren, 10 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 4 etxek bi gela zituzten, 10 etxek hiru zituzten, 16 etxek lau zituzten eta 30 etxek bost zituzten. 39 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 25 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 24 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 80 ziren, horien artean 65 aktiboak ziren eta 15 inaktiboak ziren. 65 pertsona aktiboetatik 58 lanean zeuden (34 gizon eta 24 emakume) eta 7 langabezian zeuden (4 gizon eta 3 emakume). 15 pertsona inaktiboetatik 5 erretiraturik zeuden, 3 ikasten zeuden eta 7 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Châtelus udalerrian 55 unitate fiskal zeuden, 127 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.053 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 6 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 1 higiezinen enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 funeraria zen eta 1 igeltseroa.
2000. urtean Châtelus udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Isistius plutodus
Isistius plutodus Isistius generoko animalia da. Arrainen barruko Dalatiidae familian sailkatzen da.
Cisticola restrictus
Cisticola restrictus Cisticola generoko animalia da. Hegaztien barruko Cisticolidae familian sailkatua dago.
Düsseldorf
Düsseldorf mendebaldeko Alemaniako hiria da, Ipar Renania-Westfalia estatuaren hiriburua. Herrialdeko bederatzigarren hiririk handiena da, 612.178 biztanle baitzituen 2015ean.
Geografia
Düssel ibaiak Rhin ibaiarekin bat egiten duen tokian dago, Rhin ibaiaren ekialdean gehienbat. Düsseldorf eraikita dagoen lurra orobat alubiala da. Hiriaren punturik altuenak, Hubbelrath auzoak, 165 metroko garaiera du eta punturik baxuenak, Wittlaer auzoak, 28 metrotakoa.
Sorrera
Erromatar Inperioa Europaz jabetzen ari zen garaian leinu germaniar ugari Rhin ibaiaren ekialdeko inguru zingiratsuetan babestu ziren. Jakina da VII eta VIII mendeetan Düssel ibai txikiaren inguruan nekazal arrantzale komunitateak bazirela, baina 1135 arte ez da Dusseldorp izena aipatzen, eta orduan ere ondoko Kaiserswerth hiriak harresiak eraiki zituela esateko.
Berg dukea
1186an Berg familiaren menpe gelditu zen Düsseldorf. Bergeko dukeak, bere menpeko hiritarrekin batera, Koloniako Artzapezpikuaren aurka egin eta irabaztean, Düsseldorfek hiri eskubideak jaso zituen, 1288an hain zuzen ere. Ordutik aurrera hiri bien arteko harremanak txarrak izango ziren. Merkatuaren enparantza sortu zen eta harresiak eraiki ziren. 1380an Bergen dukerriaren hiriburu izendatua izan zen. 1386an Berg dukerria Jülich eta Cleves dukerriekin elkartu zen eta 1609an Wittelsbach kondeak bereganatu zuen, familiaren egoitza bertan ezarriz. Düsseldorf konderriaren hiriburu bihurtu zen Koloniaren kaltetan.
Napoleon
Napoleonek 1795ean bonbardatu eta hiriaren babes guztiak suntsitu zituen. Hauen tokian gerora etorbide eta parkeak egingo ziren. 1805ean Napoleonek Berg Dukerri Handia osatu zuen eta Düsseldorf bertako hiriburu izendatu. Dukerri hau Rhingo Konfederazioaren parte zen. Berg familia gaztelu batean bizi zen. 1815ean Napoleonen Inperioa erortzean Vienako Batzarrak Prusiari eman zion lurraldea.
XIX eta XX mendeak
Iraultza industriala iritsi zen eta biztanleria asko igo zen. 1882ko ehun mila biztanleak ia bikoiztu egin ziren 1892rako. Lehen Mundu Gerraren ondoren aliatuen armadek hiria okupaturik izan zuten 1925 arte. 1920an gertaera lazgarria gertatu zen, apirilaren 15eko greba orokorrean paramilitar alemanek Alemaniako Meatzarien Batasuneko 45 delegatu erail zituzten. Bigarren Mundu Gerran bonbaketa ugari jasan zituen, batez ere 1943an, Rhur haraneko industria txikitu nahian eginikoak. Britainiarren okupazio eremuan gelditu zen eta beraiek bihurtu zuten Düsseldorf Ipar Renania-Westfaliako estatuaren hiriburu.
Kirolak
Hiriko futbol taldea Fortuna Düsseldorf da. Liga bat (1933) eta bi Kopa (1979, 1980) irabazi ditu. Europa mailan Errekopako finalista izan zen 1980an eta hiru aldiz irabazi du UEFA Intertoto Kopa.
Hiri senidetuak
Düsseldorf ondorengo hiriekin senidetuta dago:
Arluzea
Arluzea Arabako Bernedo udalerriaren erdialdean dagoen herria da. Izkiko natura parkearen barruan kokatuta dago, San Kristobal eta San Justi mendien magalean.
Udalerri izana
1961 arte Arluzea izena zeraman udalerri bat egon zen, herri honetaz gain Berrozi, Izartza, Okina eta Urarte (udalerriaren burua) bere mugen barnean zituena. Urte horretan Markizekin bat eginda Arluzea-Markiz bizitza laburreko udalerria sortu zuen, 1976an Bernedo barruan sartu zenean desagertu zena.
Garraio
Eskualdeko Garraioa sareak linea bat ditu herrian:
Ondarea
San Martingo parrokiak leiho eta ateak erromanikoak ditu, eta barrualdeko erretaula nagusia barrokoa.
Julia Gutiérrez Caba
Biografia
Antzezle-familia bateko laugarren belaunaldia osatzen du, bere arreba Irene eta anaia Emiliorekin batera. Antzerkian, 1951n egin zuen debuta Mariquilla Terremoto obrarekin eta Catalina Bárcenaren konpainiarekin. Gero, Isabel Garcésen aginduetara jarri zen, Benaventeren Ha llegado Don Juan eta Calderónen La vida es sueño lanetan. 1960an, zineman lan egiten hasi zen, Juan Antonio Bardemen gidaritzapean: A las cinco de la tarde. Hurrengo urteetan egin zituen filmen artean, aipagarriak dira Usted puede ser un asesino (1960), Accidente 703 (1962), La gran familia (1962), La familia y uno más (1965), Las viudas (1966), Buenas noches (1969) eta beste asko. Telebistan 1962an egin zuen debuta, eta hilean bi saio grabatzera iritsi zen. Confidencias (1965), Mujeres insólitas (1997) saileko Joana Eroa, Buenas noches, señores (1972) eta abar egin zituen. 1994an, Arte Ederretako Merituaren Urrezko Domina jaso zuen, bere ahizpa Irenerekin batera, eta, 2000n, Taldeko Emakumezko Aktore Onenaren Goya saria, You're the One'' filmean egindako lanagatik.
Palmas atea
Palmas Atea edo gaztelaniaz Porta de Palmas, antzinean Puerta Nueva edo Ate Berria, Badajoz hiriko atea zen eta, egun, monumentu ezagunetariko bat da. Badajoz hiriko harresien sarrera bat zen. 1551an ireki zen.
Kokapena
Guadiana gainean dagoen Palmasko zubiaren aurrean dago. Inguruko harresiak bota egin ziren.
Deskribapena
Ateak arku konmemoratiboa eta bi dorre zilindrikoak ditu. Kanpoko fatxadan erdi puntuko arkua du, Karlos Habsburgokoaren armarriarekin hornituta. Barruko aldean Ama Birijinari eskainitako kapera dago. Dorreak errege-espetxe moduan erabili ziren XIX. mende amaiera arte.
Diego Garcia (argipena)
Diego Garcia izenak hainbat esanahi ditu:
Olinpo (Zipre)
Olinpo (grezieraz Όλυμπος, Olympos edo Ólimbos "argitsua") Zipreko mendirik garaiena da, 1.952 metrorekin.
Troodos mendilerroan, Platres udalerriaren barnean, dago. Neguan eski-estazio bat du.
Transfekzio
Transfekzioa zelula eukariotoetan ADNaren sartze prozesuari deritzo, bektore batzuen bidez (plasmidoak) edo beste tresna batzuen bidez (deskarga elektrikoen bidez, esaterako -elektroporazioa-).
Organismo prokariotoek (bakterioek) kanpoko ADNa har dezakete transformazioaren bidez edo transdukzioaren bidez. Zelula eukariotoek (batez ere animaliarenek) kanpoko ADNa jasotzen dutenean ez da transformazio hitza erabiltzen, transfekzio terminoa baizik. Horren arrazoia da ugaztunen zelulak gaiztotzeari (tumore-zelula bilakatzeari, alegia) transformazioa ere deitzen zaiola, eta nahasketa semantikoa saihesteko hitz berri bat -transfekzioa- proposatu zen animalien zeluletan ADNaren sarte prozesua izendatzeko.
Teknika ezberdinak erabiltzen dira ADNa sartzeko zelula eukarioto batean. Multzo batean daude elektroporazioan oinarritzen direnak: zelulak pultsuz igortzen den eremu elektriko batean ezartzen dira, eta zelula mintzean poro txikiak sortzen dira. Zelulatik kanpo ADN molekularik badago, poroetatik sar daiteke zelula barrura. Teknika honetan pultsuak zehatz kontrolatu behar dira eta milisegundu batzuk besterik ez dute iraun behar.
Beste metodo batzuk, aldiz, hainbat substantzia kimikoren erabileran oinarritzen dira. ADN molekula kaltzio fosfatorekin, liposomekin edo polietilenimina izeneko molekulekin konbinatzen da. Konbinazio honen emaitza erraz zeharkatzen du zelula mintza eta zelula barrura sartzen da.
Kilconquhar
, 'Cill Dúnchad' edota Conchad, 'Kineuchar', Eskoziako udalerri bat da, Fife konderrian.
José Oscar Bernardi
José Oscar Bernardi (1954ko ekainaren 20a - ) Brasilgo futbolari ohi eta entrenatzailea da.
Dick Edgar Ibarra Grasso
Dick Edgar Ibarra Grasso (Concordia, Entre Ríos, 1914ko urtarrilaren 17a - Buenos Aires, 2000ko uztailaren 13a ) Argentinako ikerlaria izan zen, antzinako hainbat etniak Ameriketak kolonizatzeko aukera aztertu zuena.
Biografia
27 urte zituela Boliviara joan zen bizitzera eta bertan ikerketak egin zituen eta kultura erakunde desberdinen sorreran parte hartu zuen. Bizitzan zehar aktibo egon zen ikerketaren arloan, trebakuntza hitzaldiak eman zituen hil zen urtera arte, eta Tiahuanacon espedizio bat zuzendu zuen 1999an, 85 urterekin.
2000. urtean hil zen eta La Chacarita hilerrian lurperatu zuten.
Andeetako Ikerketa
1940tik aurrera Bolivian aritu zen arkeologo eta antropologo autodidakta gisa, han 23 urte eman zituen, herrialde osoko ikerketak 32 espedizioetan egiten. 1951an, San Simón Unibertsitate Nagusiko museoa sortu zuen eta bera izan zen lehen zuzendaria, Chuquisacan Monetako Etxeko Museoaren antropologia atalaren sorrera sustatu zuen, haren bildumetan dohaintzak egin zituen; 1963an Antropologia Eskola sortu zuen, Boliviako lehenengoa, eta hirugarrena Latinoamerikan. Boliviako Zientzien Akademiako kide sortzailea izan zen, eta erakunde horren bizitzako kide izendatu zuten. 1957an, Carlos Ponce Sanginés-ekin eta Bolivian sortu zen arkeologiako beste pertsonaia batzuekin batera, Boliviako arkeologiari buruzko lehen mahai-ingurua antolatu zuen.
Bolivian, bere ikerketa-gai nagusia idazkera indigena zen, eta zentzu horretan aipatu zuen:"1940an Boliviara joan ginenean, jada Titikakako ertzean, hieroglifiko idazkera baten existentziari buruzko zenbait datuekin, ez zen zaila izan milaka indigenak erabat erabilia eta aurretik inork ikusi ez zituen formetan aurkitzea. Paperean, larruan, buztinean eta harrian idatzitako testuak jaso ditugu. Ikurren itzulpenak ez zuen inolako zailtasunik izan, testuak saldu zituzten bertakoek idatzitakoak irakurri baitzizkiguten."Ibarra-k sortutako museoaren ondorengo UMSSko Ikerketa Antropologikoen eta Arkeologia Museoaren Institutuaren bildumak Copacabanan berak bildutako 30 pieza gordetzen ditu, eta Chuquisaca haraneko piezak, Ibarra Grassok Andeetako idazkera indigenari buruzko ikerketak egin zituen lekuak.
2008an, María Augusta Machado musikari eta idazle brasildarrak Boliviako gobernuari Ibarra Grassorekin lotutako 450 gutun eta berri labur eman zizkion.
Irakaskuntza
UMSS antropologia eskolan irakasle izan zen Ramón Sanzetenea eta Mario Montaño Aragón, Argentinan irakasle izan zen Tucumaneko Unibertsitate Nazionalean eta Rosarioko Unibertsitate Nazionalean.
Argitalpenak
Bere produkzio intelektualak 35 liburu, eta argitalpen ugari biltzen ditu, besteak beste:
Rio Sono
Rio Sono Brasilgo udalerri bat da, Tocantins estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Scaphiodonichthys burmanicus
Scaphiodonichthys burmanicus Scaphiodonichthys generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Bereizkuntza (marketina)
Marketinean, bereizkuntza produktu batek lehiakideen beste produktuetatik bereizteko estrategia eta ekintzen multzoa da, enpresaren produktuaren posizionamendu egokia izateko. Bereizkuntza prezio, kalitatez edo produktuaren beste ezaugarriez egin daiteke.
Petra (argipena)
Petra esanahi desberdineko hainbat gauza izan daiteke:
425 Fifth Avenue
425 Fifth Avenue, Ameriketako Estatu Batuetako New York hirian dagoen etxebizitza etxe orratz bat da. Guztira 188 metro eta 55 solairu dauzka eta 2003an amaitu zuten eraikitzen.
Michael Graves eta H. Thomas O'Hara arkitektoek diseinatu zuen.
Legasako geralekua
Legasa Euskal Herriko Nafarroa Garaiko tren geraleku zahar bat da, Bertizarana ibarreko Legasa herrian kokatuta dagoena.
Gaur egun, Bidasoako bide berdearen barruan dago.
Historia
Hasieran burdin mea garraiatzeko sortu bazen ere (1889. urtean onartu zen jatorrizko proiektua, Endarlatsa eta Irun artean), 1916. urtean Elizondo eta Irun lotuko zituen bidaiari eta ondasunak garraiatzeko linea hasi zen martxan. Jatorrizko linea The Bidasoa Railway and mines enpresak kudeatzen zuen eta ondasunak zenbaitetan eskuz aldatu ondoren, Compañia de los Ferrocarriles del Bidasoa izan zen behin betiko proiektua kudeatuko zuena. Proiektuak Iruñera luzatzeko baimena bazuen ere, luzaketa hau ez zen inoiz eman, eta Nafarroako hiriburua Gipuzkoarekin konektatuko zuena Plazaolako trena izan zen.
1920. urtean izan zituen bidaiari gehien trenak, 171 000 guztira. Hamalau urte geroago, ordea, erdira baino gehiago jaitsi zen kopurua (78 000). Ondasunen garraioa ere gainbeheraren lekukoa izan zen: 1924. urtean 77 000 tona garraiatu ziren eta bederatzi urte geroago, 14 000 bakarrik. Erabilera gero eta gutxiagoak zekarren krisian murgilduta, 1953ko uholdeek gogor jo zioten zerbitzuari, azpiegitura kaltetuz. Hiru urte beranduago, 1956ko abenduaren 31an, behin betiko itxi zen trena.
Meltingen
Meltingen Suitzako udalerria da. Solothurn kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Beneath the Planet of the Apes
Beneath the Planet of the Apes (euskaraz Simioen Planetaren Pean) 1970eko Ted Post estatubatuar zinema zuzendariak zuzendutako zientzia-fikziozko film bat da. James Franciscus, Kim Hunter, Maurice Evans, Linda Harrison eta Charlton Heston aktoreek antzeztu zuten.
1968ko Planet of the Apes (1968) filmaren jarraipena da, era berean, Escape from the Planet of the Apes (1971), Conquest of the Planet of the Apes (1972), Battle for the Planet of the Apes (1973), Planet of the Apes (2001), Rise of the Planet of the Apes (2011), Dawn of the Planet of the Apes (2014) eta War for the Planet of the Apes (2017) jarraipenak izan ditu.
Argumentua
Eskifaiadun espaziontzi berri batek lurrartu berri du, barnean Brent astronauta doa (James Franciscus), desagertutako George Taylorren bila etorria (Charlton Heston). Oraingoan ere simioak nagusi eta gizakiak haien morroi hutsak diren planeta bat topatuko du. Halere, Zira (Kim Hunter) doktorearen laguntzaz Taylorren aztarnak jarraitu eta eremu debekatuan barneratuko da, bertako lurpeko tuneletan (antzinako New Yorkeko metroa) botere telepatikoak dituen gizaki arraza mutante bat bizi da.
Muro
Muro esanahi desberdineko hainbat gauza izan daiteke:
Kilmany
, 'Cille Mheinidh', Eskoziako udalerri eta parrokia bat da, Fife konderrian.
Pterocryptis furnessi
Pterocryptis furnessi Pterocryptis generoko animalia da. Arrainen barruko Siluridae familian sailkatzen da.
Takers
Takers 2010eko John Luessenhop estatubatuar zinema zuzendariaren thrillerra da.
Aragoiko bidea (Donejakue bidea)
Aragoiko Donejakue Bidea, Aragoiko Frantses Bide gisa ere ezaguna, Donejakue Bidearen zati bat da zeinak Euskal Herrian tarte bat egiten duen, Nafarroa Garaian, bidea ekialdetik, Aragoitik, datorrelarik.
Frantzian Arlesgo bidea edo Tolosar bidea hartzen dutenek Somporteko mendatetik Pirinioetako mendikatea zeharkatuz, Aragoiko lurrak igarotzen dituzte lehenbizi, eta Zangoza aldetik sartzen dira Euskal Herrira. Mendebalderuntz eginez, Garesen Frantses bide nagusiarekin bat egiten du bide honek.
Takers
Argumentua
Lapur talde baten gorabeherak dira istorio honen ardatza. Urteetan zehar hainbat lapurreta egin dituzte, eta erloju baten mekanismoak bezain zorrotz funtzionatu izan dute beti. Inolako arrastorik utzi gabe sartu eta irten izan dira, eta bizimodu normala izan dute lapurreta baten eta bestearen artean. Orain, azken lapurreta egin nahi dute, 20 milioi dolar osteko. Baina arazoak izaten hasiko dira esperientzia handiko detektibe bat euren kasua ikertzen hasten denean.
Aragoiko bidea (Donejakue bidea)
Bide honen erabilera oso txikia da. Santiago de Compostelan egindako zenbaketan, 327.000 erromesen jatorria gorde zuten 2018an, eta horietarik 404 lagunek hasi zuten bidea Somporten; Canfrancen 29k; Jacan 116 lagunek eta Leiren pertsona bakarrak. Arlestik etorrita, 164 erromes pasa ziren.
Etapa nagusiak
Ohikoan bide honek halako tarte edo etapak dituela kontsideratzen da.
Antzina, jatorrizko pasabidea Palo mendatean zegoen, Echo ibarrean, eta ez Somporten.
Scaphiodonichthys macracanthus
Scaphiodonichthys macracanthus Scaphiodonichthys generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Márcio Amoroso
Márcio Amoroso dos Santos (1974ko uztailaren 5a - ) Brasilgo futbolari ohia da.
Corri, uomo, corri
Corri, uomo, corri, 1969an, Sergio Sollimak zuzendutako spaghetti western generoko film bat da. Tomas Milianek Cuchilloren paperean egiten duen bigarren zatia da. Aurrekoa, La resa dei conti da.
Istorioa
La resa dei conti film handiaren jarraipena da (zuzendari berak egina), eta, protagonista, Cuchillo da. Kartzelan, Cuchillok Ramirez ezagutzen du, zeldakide bat, norekin ihes egitea lortzen duen, eta, elkarrekin, Ramirezen herrira doaz. Reza, gaizkile bat, eta bere taldea, altxor baten bila ari dira, eta Ramirez da altxor hori non dagoen dakien bakarra, Mexikoko iraultza finantzatzeko baita. Hil aurretik, Ramirezek, egunkari bat ematen dio Cuchillori. Hau, altxorraren bila doa dokumentuarekin, baina atzetik jende asko datorkio.
Mackenheim
Mackenheim Frantziako udalerria da, Rhin Beherea departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Mackenheim udalerrian erroldatutako biztanleak 693 ziren. Familiak 265 ziren, horien artean 62 pertsona bakarrekoak ziren (29 bakarrik bizi ziren gizonak eta 33 bakarrik bizi ziren emakumeak), 81 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 106 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 279 etxebizitza zeuden, 268 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 1 bigarren erresidentzia bat zen eta 10 hutsik zeuden. 251 etxeak ziren eta 29 apartamentuak ziren. 268 etxebizitza nagusietatik 215 bere jabearen bizilekua ziren, 44 alokairuan okupaturik zeuden eta 9 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 10 etxek bi zituzten, 41 etxek hiru zituzten, 56 etxek lau zituzten eta 159 etxek bost zituzten. 218 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 96 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 150 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 472 ziren, horien artean 356 aktiboak ziren eta 116 inaktiboak ziren. 356 pertsona aktiboetatik 325 lanean zeuden (186 gizon eta 139 emakume) eta 30 langabezian zeuden (13 gizon eta 17 emakume). 116 pertsona inaktiboetatik 39 erretiraturik zeuden, 39 ikasten zeuden eta 38 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Mackenheim udalerrian 277 unitate fiskal zeuden, 717 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.393 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 19 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 4 eraikuntza enpresak ziren, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 3 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 zurgina eta 3 jatetxeak.
2000. urtean Mackenheim udalerrian 41 nekazaritza-ustiategi zeuden, 403 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Santa Rosa do Tocantins
Santa Rosa do Tocantins Brasilgo udalerri bat da, Tocantins estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Erromantizismo
Erromantizismoa Erresuma Batuan eta Alemanian XVIII. mendearen amaieran sortu eta XIX. mendean zehar garatu zen mugimendu artistiko, literario, kultural eta politikoa da, Ilustrazio eta Neoklasizismoko arau aristokrata, sozial eta politikoen aurkako mugimendu iraultzailea. Pentsamendu eta idazkeraren askatasunagatik irudimen eta subjektibitatea dira mugimenduaren joera bereizgarrienetakoak: sentimenduaren garrantzia gailentzen da. Literaturatik abiarazitako mugimendua izan zen, XIX. mende osoa hartu zuena, baina azkenean espazio literarioa errealismoarekin partekatu zuen.
Lehenik eta behin, jatorriz ere, edukiz bezala, aski nahasia da hitz hori. Hain zuzen ere, erromantiko hitza, jatorriz behe-latineko romanticus-etik datorrena, latinezko idazkien arau estuak betetzen ez zituzten erromantze-hizkuntzan idatzitako roman (kontaketa) izenen hedaduratik hartu zen XVII. mendean, garai hartako zentzuzkotasun eta arrazoizkotasunaren arau klasikoak betetzen ez zituzten literatura-moduak izendatzeko: fantasiak, gauza bitxiek, egiak neurtzen ez zituzten gertaerek leku handia zuten literatura-moduaren izen gaizto gisa, alegia. «Eleberrietan baizik gertatzen ez direnak» aipatzeko erabiltzen zen, hitz batean esateko, «erromantiko» hitza.
Kilrenny
, 'Cill Reithnidh' edota Cill Reithneach, Eskoziako udalerri bat da, Fife konderrian.
Erromantizismo
Handik mende batera, ordea, arte- eta literatura-gustuak aldatu zirelarik, omenezko bilakatu zen «erromantiko» izatea, ingelesez hasi, eta Europako hizkuntza nagusi guztietan gero, fantasiazko gauzen, gauza irrazional, misteriozko, bitxi, malenkoniazko edo beldurgarrizkoen zale egin zenean Europan zabaltzen ari zen sentikortasun berria. Orduan azaldu ziren antzinako gaztelu gotikoak, hondoa jotako monasterioak, paisaia pintoreskoak («pinturazkoak»), bakartiak, malkarrak; eta orduan zabaldu zen, orobat, erromantikotasunaren eta Erdi Aroaren ideia baten arteko lotura.
Erromantizismoaren testuingurua
Garaiko aldaketa politikoekin bat eginik zetorren erromantizismoa. Horietatik aipagarriena askatasun, berdintasun eta senidetasunaren printzipioak aldarrikatu zituen Frantziako Iraultza (1789) izan zen, baina 1770 eta 1830 artean Europako iragan feudalari behin betiko amaiera eman zion beste zenbait gertaera ere izan ziren: burgesia garatuz liberalismoaren oinarria izan zen Ingalaterrako Industria Iraultza (1760-1840); aipagarria da orobat, giza eskubideak aldarrikatuz eta gobernuan errepublika ezarriz, Ameriketako Iraultzan eman zen Independentzia Deklarazioa (1776); tirania askatasunaz ordezkatu zen, botere absolutua mugatuz eta demokrazia gobernu-eredutzat ezarriz.
Idazle gazteenen belaunaldiak Frantziako Iraultza arau eta ohitura zaharkituen aurkako moralitatearen erreibindikaziotzat hartu zuen: justizia tiraniaz eta natura maltzurkeriaz ordezkatuz.
Erromantizismoaren aurrekari eta eraginak
Erromantikoengan ezin uka daiteke Jean-Jacques Rousseau frantziar filosofoaren eragina. XVIII. mendeko sentikortasun kultua, introspekzio pertsonalaren filosofia, naturaren ikuspuntu espiritualista barneratzen zuen joera konplexua, konbentzionalismo sozialaren errefusa, eta adierazkortasunaren balioan sakondu zuen, Erromantizismoko estetikan funtsezko bilakatzear zeuden terminoak aztertuz alegia.
Literatura erromantikoa metafisikoa zen, eta batez ere, autore bi izan ziren intentsitate metafisiko hori biziki irudikatzea lortu zutenak: Ossian eta Shakespeare.