cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Juan Carlos I hotela
Historia
1992an inauguratu zen, 1992ko Bartzelonako Olinpiar Jokoak hasteko hilabete batzuk lehenago. Carlos Ferrater bartzelonar arkitektoak diseinatu zuen.
Hotela
Hotelak 433 gela eta suite ugari ditu, hasi junior suite delakotik presidentzial suiteraino. Fitness Klubak 5000 m²-ko instalazioak osatzen du.
Owari probintzia
Tokugawa Ieyasuk Tokugawa shogunerria ezarri zuen bere gaztelua Nagoian ezarriz, eta, bere semeetako bat, Owari Hanaren kargu jarri zuen, Tokugawa shogunerritik kanpo, Tokugawa familiak zuen jabetzarik handiena.
1871n, domeinu feudalen abolizioarekin eta prefekturen ezarpenarekin (Haihan Chiken) Meiji berrezarpenaren ondoren, Owari eta Mikawa probintziak elkartu egin ziren, 1872an, gaur egungo Aichi Prefektura behin betiko ezartzeko.
Lalibela
Lalibela (ላሊበላ, antzinean Roha) monasterio-hiria da, Etiopiako bihotzean kokatua 2700 metroko garaieran, Amhara eskualdean. Bere izena Gebre Mesqel Lalibela erregearen ohorez da (1172-1212), kristautu ondoren hainbat eliza eta monasterio eraikiarazi eta Etiopiako Eliza Ortodoxoak kanonizatu baitzuen.
Etiopiako kristauen hiri santua da, mundu osoan ezaguna haitzean industutako Erdi Aroko hamaika elizak direla-eta. Ezagunena Bete Giorgis (San Jurgi) eliza da.
Herria Gizateriaren Ondare izendatu zuten 1978an.
Marilia Andrés
Marilia Andrés Casares (Cuenca, 1974ko abenduaren 17a) cuencar abeslari eta konpositorea da.
Ezaguna da Ella baila sola emakumezkoen musika-bikotearen bi osagaietako bat izateagatik. Bikote horrek, Marilia Andrés Casaresek eta Marta Botía Alonsok osatutakoak, arrakasta izan zuen Espainiako eta Hispanoamerikako musikan, besteak beste, Lo echamos a suzos, Cuando los sapos bailen flamenco, Amores de barra, Mujer florero, etab. 2023ko maiatz hasieran Pasapalabra saioan parte hartu zuen.
Biografia
Marilia Cuencan (Espainia) jaio zen 1974ko abenduaren 17an, eta familiarekin batera Madrilera joan zen. Julio Casares Sánchez birraitona musikaria eta gaztelaniaren lehen hiztegi ideologikoaren sortzailea izan zen. Haren osaba Cristián Casares Fernández–Alvés antzerkian aritu zen, eta Mariliak 'Ella Baila Sola' bikotearen diskoetan sartu zituen kanta batzuen letran parte hartu zuen. Idazteko eta marrazteko zalea zen, eta hamaika urte zituela konposatu zuen ingelesezko lehen kanta. Madrilgo ikastetxe elebidun batean ikasi zuen eta zuzenbide- eta marketin-ikasketak hasi zituen, eta azken hori utzi zuen musikan bete-betean aritzeko.
COU ikasten ari zela, Marta Botía Alonso ezagutu zuen, eta harekin osatu zuen 'Ella baila sola' taldea Madrilen, bikotea osatzeko eta berak idatzita zituen abestiak eta sortzen jarrai dezaketen konposizio berriak interpretatzeko.
Musika ibibidea
1994. urtean, El Retiron entseatzen ari zirela, Javier Álvarez ezagutu zuten, eta hark proposatu zien Gonzalo Benavides izeneko produktore batekin harremanetan jartzea. Malasañako (Madril) "Harp" tabernan, igandeetan kantautore amateurrak aritzen ziren, eta, batzuetan, duoak, Gonzalo Benavidesek lehen aldiz hantxe ikusi zituen, eta produktore izateko interesa erakutsi zuen.
Lurrunetan kozinatu
Lurrunetan egostea edo lurrunetan kozinatzea lurrunarekin elikagaiak prestatzeko metodo bat da. Metodo honetan ez da elikagaia zuzeneko kontaktuan beroarekin jartzen, osmosiaren fenomenoa ezabatuz. Ura lurrun egoerara pasatzen da 100 °C-ra iristen denean, egosketa azkarra da. Lurrunetan egosteak homogeneoki egostea ere baimentzen du, eta prestatutako elikagai egosien ezaugarriak gordetzen ditu. Urez gain, salda berotuaren lurruna erabil daiteke.
Marilia Andrés
Musika ibibidea
Hainbat konpainiak baztertu ondoren, Hispavox (gero EMI Music) izenekoa, eta Javier Lozano, zehatzago esanda, bikotearen alde egin zuen eta aukera bat eman zion.
'Ella baila sola' bikotean
Gai propioak ingelesez eta gaztelaniaz kantatu zituzten Madrilgo lokaletan egiten zituzten lehen emanaldietan. Disko bat grabatzeko aukera sortu zenean, 'Ella baila sola' izena, bion lagun batek Sting-en abesti baten izenburua, They dance alone edo gaztelaniaz Ellas bailan solas iradoki zien.
Lalibela
Etiopiako Jerusalem
Hamaika elizen eraikuntza, haitzean zulatuak inolako zur edo morterorik gabe, XII. mendean hasi zen. Gadla erregeak hartu zuen erabakia, Saladin agintari musulmanak Jerusalem bereganatu ondoren, Bigarren Jersualem egiteko asmoz.
Elizek "Bet" (etxe) izena hartzen dute. Bi multzotan ageri dira, Yordanos ubideak banatuak, Jordan ibaia irudikatzen duena. Tokiaren antolaketa eta topografia Lur Santuaren irudikapen sinbolikoa jarraituz bururatua dago.
Marilia Andrés
'Ella baila sola' bikotean
1995ean ezagutu zituzten bikotearen ia amaierara arte izan zituzten beren ohiko musikariak. Aipagarriak dira Alfonso eta Ángel Luis Samos, moldatzaileak eta taldeko musikariak hiru diskoetan eta ondoko biretan aritu zirenak, José Vera, baxu-jotzailea, Jorge García, bateria, Diego Galaz, biolin-jotzailea, eta Cuco Pérez, akordeoi-jotzailea. Besteak beste, Alfonso Pérez, Vicente Climent, Joel Shearer eta Gary Novak musikarien lankidetzarekin.
1996. urtean 'Ella baila sola' izeneko lehen diskoa kaleratu zen. Diskoan gai konposatuak daude, bai bakarka, bai bien artean ("Amores de barra", "Muere el silencio"), eta disko guztietan antzera jarraitu zuten.
Lurrunetan kozinatu
Metodo osasuntsua da eta ia elikagai mota guztiekin egin daiteke, baina Mendebaldean landare-elikagaiekin gehiago erabiltzen da.
Lurrunetan egosteko prestaketak
HAINBAT AHOLKU
Ikus gainera
Sukaldaritza_liburua/Teknikak
Kanpo estekak
gastronomiavasca.net/eu/gastro
Marilia Andrés
'Ella baila sola' bikotean
"Lo echamos a suertes", "Cuando los sapos bailen flamenco", "Amores de Barra", "Mujer florero" abestiak berehala irratian gehien emititu zirenak dira, eta Madrilen Caracol aretoan aurkezpena egin zutenean, gau horretan bi aldiz jo behar izan zuten joan zen jende pila kontuan hartuta.Ikusleen arrakastak Espainian barrena lehen bira hastera eraman zituen, eta 1997. urtean ehun kontzertu inguru eskaini zituzten. Hispavox-ek Amerikan banatu zuen bere diskoa, eta ia herrialde guztietara bidaiatu zuten lan bakoitza hainbat aldiz landu eta sustatzeko: Mexiko, Venezuela, Txile, Argentina, AEB, etab.
Amores de Barra abestia, bien artean osatua, Amerikako herrialde guztietan batera 1. kanta izan zen taldeko kanta da.
1998an E.B.S izeneko bigarren diskoa atera zuten eta Buenos Airesen (Argentina) aurkeztu zuten. Txileko Valparaíso eskualdeko Pablo Neruda poetaren Que se me va de las manos abestiaren lehen bideoa grabatu zuten.
2000. urtean Marta y Marilia hirugarren eta azken diskoa agertu zen.
Urte horretan bertan, Mira que eres canalla Aute diskoan parte hartu zuten, Luis Eduardo Aute kantautore eta artista espainiarrari omenaldia eginez, Ay de ti, ay de mí abestia kantatuz.
Urte horretan, Triana fusio talde espainiarraren omenaldian parte hartu du Mariliak, Chano Domínguez piano-jolearekin batera, Recuerde una noche abestian.
2001. urtearen amaieran, bikoteko kideek taldea behin betiko desegitea erabaki zuten, Madrilen prentsaurreko baten bidez.
Lalibela
Etiopiako Jerusalem
Ubidearen iparraldean:
Marilia Andrés
Marilia bakarrean
2001ean, urte horretan bertan, Mariliak Elefantes indie taldearekin grabatu zuen Enrike Bunburyk ekoitzitako Azul diskoa, Me gustaría poder hacerte feliz abestian kantatuz.
2003an, Ellas y la Magia izeneko minbiziaren aurkako diskoan parte hartu zuen.
Lalibela
Etiopiako Jerusalem
Hegoaldean:
Marilia Andrés
Marilia bakarrean
2004an, Mari Trini kantautore espainiarrak idatzitako "Yo no soy esa" abestiaren bertsio bat kantatu zuen, genero indarkeriaren aurkako diskoan. Gainerako artistekin batera (besteak beste, Rocío Jurado), Hay que volver a empezar diskoaren gai nagusian parte hartu zuen. Santiago Alkanda musika-kazetariak asmatutako proiektua izan zen, eta telebistako gala batean aurkeztu zen. Ikus-entzuleek gehien ikusitako une bat Mariliak bakarrik kantatzean izan zen. Horixe izan zen taldea desegin ondoren telebistan agertu zen lehen aldia.
2012an, Mariliak 'Marilia' izeneko musika-proiektu berriari ekin zion. Horretarako, Subir una montaña izeneko lehen diskoa grabatu zuen, bere zigilua sortu eta modu independentean argitaratu zuen 2013an.
Gero, birari hasiera eman zion, eta lehen kontzertua Londresen 2012ko abenduan, Bedford aretoan eman zuen eta Espainiako hirietan barrena jarraituko zuen. 2015ean, lehen aldiz aurkeztu zuen bere diskoa Mexikon, Uruapan hiriko Emakumearen Nazioarteko Egunean (Michoacán). Urte horretan, guztira, 5 kontzertu eman zituen Mexikon, Hirian, Querétaro eta Uruapanen artean, Espainian birak jarraitzen zuen bitartean. Urtearen amaieran, “sarrera agortuak” kartela jarri zen hiriko areto mitikoenetako batean, Madrilgo Café Berlinen.
2016. urtean Mariliak zuzenean jotzen jarraitu zuen Espainian eta Mexikon. Cuencako Auditorio Antzokian otsailean egin zuen urteko lehen kontzertua izan zen, Cuenca hiria Gizateriaren Ondare izendatu zuteneko XX. urteurrena zela eta, eta proiektu berria aurkeztu zuen. Madrilen egin zen Ellas Crear 2016 jaialdian ere parte hartu zuen martxoan.
Gero, Espainia eta Mexikoren arteko kontzertuak egiten jarraitu zuen, eta ongintzako ekitaldietan parte hartzen du, hala nola Save Gender Museum-en. 2017. urteko martxoan "Infinito" izeneko diskoa aurkeztu zuen Galileo aretoan, eta urte bereko ekainean Café Berlin areto berrian, biak Madrilen.
Bestelakoak
Gutxienez 11 abesti izan dira Espainian arrakasta handiak, eta herrialdeko musikaren historiara pasatuko dira (letra lodiz).
Coprinus alopecia
Coprinus alopecia Psathyrellaceae familiako onddo espezie bat da. Edari alkoholdunak hartuz gero, toxikoa da, izerditu, gorputza gorritu, buruko mina eta pultsua aldatzen du.
Sinonimoa: Coprinopsis alopecia
Deskribapena
Kapela: 4 eta 7 cm bitarteko diametrokoa zabaldu ondoren. Oboidea edo ezkila-formakoa eta grisaxka da, goian gris-marroixka. Azal ildaskatua du. Ertz irregularra, gaztetan errezel partzialaren hondarrekin, heltzen denean delikueszentea, kapela osora helarazten dena.
Orriak: Goranzkoak, itsatsiak edo libreak, estuak eta oso estu, grisaxka-arrosa kolorekoak, laster beltzak eta delikueszenteak.
Orri libreak: Oinera hurbiltzen diren orriak, baina ukitzen ez diotenak.
Hanka: Zilindrikoa, kurbatua, zurixka, fibrilosoa, goian leuna da, baina erdiko eta beheko aldean lihazki grisaxkak izaten ditu, erraboilduna oinarrirantz.
Etimologia: Coprinus hitza grezieratik dator, "coprinus" hitzetik, eta, simaurrari dagokiona, esan nahi du, simaurretan hazten dena. Alopecia epitetoak, ilea erortzea, esan nahi du; heltzean duen itxuragatik.
Jangarritasuna
Sukaldaritzako balio gabea.
Sasoia eta lekua
Udaberri amaieratik udazkenera. Hostogalkorren egur hondarretan hazten da.
Banaketa eremua
Ameriketako Estatu Batuak, Mexiko, Txile, Europa.
Hans Burmann
Hans Burmann Sánchez (Bad Honnef, ) alemaniar jatorria duen espainiar zinema argazkilaria da. Sigfrido eta Wolfgang Burmann eszenografoen seme eta anaia da, hurrenez hurren.
Bison antiquus
Bison antiquus, Bisonte zaharra edo Antzineko bisonte izenekin ezaguna da baita ere. Basa-abere hau Ipar Amerikako belarjale handi arrunten artean ugariena izan zen duela hamar mila urte. Aldi berean, egungo Amerikako bisontearen arbasotzat jotzen dute.
Pleistozenoko Izotz Aroan, Estepako bisonteak Siberiatik Alaskara emigratu omen zuen. Beringeko itsasartean barrena. Espezie honek eboluzionatu zuen Bison latifrons edo adar handiko bisonte espeziea eman arte. Bisonte hau Ipar Ameriketan bizi omen zen hiru milioi urtetan zehar.
Duela 22.000 urte Estepako bisonteak (Bison priscus)ak Bison antiquus espezieari bere lekua utzi zion. Duela 9.000 eta 11.000 mila urte artean, bison antiquus desagertuz joango da, eta aldi berean Bison occidentalis zabaltzen joango da bere lekuan. Bisonte honetatik eboluzionatuko ziren geroztik Amerikako bisontearen egungo bi azpiespezie; Ordokietako bisontea (Bison bison bison) eta Basoko bisontea, (Bison bison athabascae).
Bison antiquus da bere aldetik Kaliforniako ''La Brea Tar Pits' arkeologi aztarnategian gehien aurkituriko belarjalea.
Akauzazte
Akauzazte, 1992an Matadeixen etxe okupatuan sorturiko Azkoitiar(Gipuzkoa) rock taldea da.
Bison antiquus
Espeziearen aurkikuntza eta historia
Fosil hauei ez zitzaien kasu handirik egin hara eta 1852. urtean Joseph Leidy paleontologoak buru-hezurra bisontea mota berri baten puzka bezala identifikatu zuen arte, Bison antiquus alegia. Buru-hezurra desegiten zenez, ikerketa egiteko ezker aldeko adarraren mamiarekin zein buru-hezurraren puzketa txiki batekin moldatu behar izan zuen. Hau dela eta, Leidy ez zegoen ziur ea benetan bisonte mota berri bat aurkitu zuen ala ez. Azken finean Clarkek hondakin horiek aurkitutako lekutik oso gertu, desagertutako beste bisonte baten (Bison latifrons) hezurdura ia guztia topaturik zeukaten Big Bone Licken parajean bertan.
Geroztik egindako ikerketan argitu ahal izan zuten Bison latifrons eta Bison antiquus espezie ezberdinak direla, naiz eta oraindik eztabaidan dago Big Bone Lickeeneko ordokietan aurkitutako bisontea Bison Antiquusen mota bereizia den edota egungo Amerikako bisontearen azpiespezieren bat.
Akauzazte
Historia
1992an beraien lehen maketa (Maite zaitut) argitaratu zuten. Maketa hau, Matadeixe etxe okupatuan grabatua eta ekoiztua izan zen. 1995ean, beraien bigarren maketa grabatu zuten. Maketa honi Enlatatua izena jarri zioten eta kontserba lata baten barruan etortzen zen.
Nahiz eta autoekoizpenaren aldeko taldea izan,1998-an beraien lehen diska grabatu zuten Esan Ozenkiren bitartez. Hala ere disko hau bakarrik da beraien diskografia osotik, zigilu batekin atera dutena.
Trematon
, Ingalaterrako Kornualles konderriko herri bat da, Saltash udalerritik 3 kilometrora.
Akauzazte
Historia
Beraien azken bi lanak, Compañia de Sueños Ilimitada zigilupean argitaratu dute. Zigilu hau, Akauzazte taldea bera eta Carlos Desastre lagunarekin batera sorturiko zigilua da. Azalberritan diska,2004-an kaleratu zuten eta 04-05-01, Beran, 2005. urtean.
Beraien lanetaz aparte, Anari edo Lisabörekin batera ere lan egin dute beraien diskoetan. Honez gain, bilduma askotan ere parte hartu dute.
Taldekideak
Roge - gitarra eta ahotsa.
Joxe - bajua eta ahotsa.
Arra - batería.
Oier - gitarra.
Diskak
<li>Maite Zaitut (Autoekoizpena, 1992). Lehen maketa K7 formatuan. <li>Enlatatua (Autoekoizpena, 1995). Bigarren maketa k7 formatuan. Kasetea kontserba lata baten barruan etortzen zen. <li>Ur Gardenak (Esan Ozenki, 1998). CD. <li>X (Autoekoizpena, 2002). Mini CD. <li>Azalberritan (Compañía de Sueños Ilimitada, 2004). CD eta liburua. <li>04-5-1, Bera (Compañía de Sueños Ilimitada, 2005). Zuzeneko CD-a.
Split-ak
<li>Gutural, Gutariko Bat eta Akauzazte (Arto Artian, 2006). Hiru CD-a Enlatatua diskoaren remasterizazioa da. Honez gain, "Yonki" abestiaren bideoklip-a dakar.
Bildumetako partehartzeak
<LI>"Ariketa" abestia "Blasé" bilduman (Amanita Records, 1997). CD. <li>"Arnasa falta denean" abestia "Museum" bilduman (Mer, 1999). CD. <li>"Gorpuziega" abestia "Viajes" bilduman (Septiembre Recuerdos, 2002). CD. <li>"Bat" abestia "Oztopo Guztien Gainetik Bonberenea" bilduman (Bomberenea, 2002). CD. <li>"Armagedon" abestia " 113. Pasaiako Sarraskia Crónica de la Emboscada de Pasajes" (2004). Liburua CD-arekin.
Kanpo estekak
<li>🇪🇺 Akauzazteren web orria <li> Compañia de Sueños ilimitadosen web orria
Bison antiquus
Espeziearen aurkikuntza eta historia
Bison antiquus gaur egungo Amerikako bisontearen bi azpiespezieen arbaso zuzena da. Zantzu guztien arabera Bison antiquus Bison priscusen garapenaren bidez sortu zen. Bison mota hau Alaska, Yukon eta Siberiako ekialdetik isolatuta geratu zen Azken Izotz Aroan, Ipar Amerikan Wisconsingo Izotz Aroa bezala ere ezaguna den Izotz Aroa hain zuzen, duela 71.000 urte inguru gertatu zena.
Hudson-Meng delako parajea, Crawfordtik 18 miletara ipar-mendebal norabidean kokatua, Bison antiquusen hezurdura fosilizaturik ikusteko leku hoberenetarikoa da. Bertan 500 aleren hondakinak gorde dira. Lekua Amerikako Estatu Batuetako Baso Zerbitzuak zaintzen du. Paleoindiarren zenbait lantza eta jaurtigailua aurkitu dira baita ere bisonteen hezurdurekin batera. Aztarnategiak 9700 eta 10000 inguru urte dauzka.
Halako Bison antiquusen kopuru batera akabatzearen arrazoia eztabaidagai da adituen artean. Zenbaitzuek diote paleoamerindiarren ehiz teknika eraginkorren ondorioa dela. Beste zenbaitzuentzat ordea hondamendi natural batek akabatuko zituen bisonteak eta gero jendea haietaz baliatuko zen. Leku honetan bi sexuko eta adin ezberdinetako bisonteak topatu dituzte.
Ezaugarriak
Egungo Amerikako bisontea baino apur bat handiagoa zen. Orohar altuagoa zen eta hezur eta adar handiagoak zeuzkan baita ere. Gutxi gora behera egungo bisontea baina %15-25 handiagoa zen. Punta batetik bestera adarrek metro bat inguru hartzen zuten.
Holozenoaren hasieran espeziea tamainaz txikitzen joan zen. Tarteko tamaina azaltzen duten bisonteen aztarnek beste espezie bat direlakoan daude adituak, Bison occidentalis hain zuzen. Aditu hauek esaten dute aldi berean espeziearen tamaina txikitzearen arrazoi nagusia, paleoindioek burutzen zuten bisonte ehiza izan zela. Hala ere esan behar da Europako bisontearen kasuan antzeko tamainaren murrizketa eman zela garai berberean.
Ohiturak
Samalda handietan bizi omen zen, egungo bisonteak bezala. Eskualde batetik bestera migratzen zuten urtean zehar larre bila.
Kapital (argipena)
Kapital terminoak esanahi zenbait ditu:
Epifania Argaitz Munibe
Epifania Argaitz Munibe (Donostia, Gipuzkoa, 1812a - Markina, Bizkaia, 1889a) euskal herritar musikaria izan zen. Markinako Mugartegi etxean dauden zenbait partitura, «Condesa de Peñaflorida» izenez sinaturik daudenak, ziurrenik Epifania Argaitz Muniberenak (Peñafloridako XI. kondesa) izango zirela uste da. Partitura horiek Eresbilen daude gordeta.
Bizitza
Donostian 1812an jaioa, Xabier Maria Argaitzen eta Maria Xabiera Eusebia Muniberen alaba zen. 1836an Viktor Maria Muniberekin ezkondu zen. Urte horretatik 1839 arte behintzat, Donibane Garazin bizi izan ziren, Lehen Karlistaldia zela eta. Gerra hura bukatu zenean, Markinara joan ziren bizitzera.
Aitak 1793tik aurrera Bergarako Real Seminario Patriótico Bascongadon ikasi zuen, eta musika landu zuen. Senarra, berriz, musikazale ospetsua zen, beraz Markinako bizilekuan Epifania Argaitzen musikarako grina sendotu zuen. Pianorako eta saloiko zenbait pieza sortu zituen (balsak, esate baterako), eta zortziko bat ere.
Carla Bautista
Carla Bautista Piqueras (Albacete, Gaztela-Mantxa, Espainia, 2000ko martxoaren 14a ) Espainiako futbolaria da. Aurrelari lanetan aritzen da Valentzia futbol taldean Espainiako Emakumezkoen Lehen Mailan, eta 19 urte azpikoen Espainiako Selekzioan.
Ibilbidea
Albaceteko talde filialean hasi zen jokatzen. Bi denboraldi igaro ondoren, lehen taldera pasa zen eta bertan beste bi denboraldi egon zen. 2017/18 denboraldian, Atlético de Madrilek fitxatu zuen eta denboraldi baten ondoren, Realaren esku uztea erabaki zuen, minutu gehiagoz gozatu ahal izateko.
2019ko maiatzaren 11an Carla Bautistak Erreginaren Kopako bigarren finala jokatu zuen. Oraingo honetan, txuri-urdin taldearekin minutu batzuk jokatu ahal izan zituen Madrilgo Atletikoren aurka. Donostiako taldeak 2-1 irabazi zuen finala.
2020ko ekainean Valentziak fitxatu zuen.
2018an, 19 urte azpiko Espainiako selekzioarekin, Europako txapeldun bihurtu zen Suitzan.
Apathya yassujica
Apathya yassujica Apathya generoko animalia da. Narrastien barruko Lacertidae familian sailkatuta dago.
Treneglos
, 'Treneglos', Ingalaterrako Kornualles konderriko herri bat da.
Priepasné
Priepasné Eslovakiako udalerri bat da, Myjavako barrutian kokatuta. 13,71 km²ko azalera du eta 384 biztanle 2017ko datuen arabera.
Riama luctuosa
Riama luctuosa Riama generoko animalia da. Narrastien barruko Gymnophthalmidae familian sailkatuta dago.
Conocara fiolenti
Conocara fiolenti Conocara generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Alepocephalidae familian.
Saint-Pont
Saint-Pont Frantziako udalerri bat da Allier departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 239 etxebizitza zeuden, 206 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 3 bigarren erresidentzia ziren eta 30 hutsik zeuden. 238 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 206 etxebizitza nagusietatik 177 bere jabearen bizilekua ziren, 18 alokairuan okupaturik zeuden eta 11 doan lagata zeuden; 4 etxek bi gela zituzten, 29 etxek hiru zituzten, 59 etxek lau zituzten eta 114 etxek bost zituzten. 174 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 72 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 127 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 341 ziren, horien artean 255 aktiboak ziren eta 86 inaktiboak ziren. 255 pertsona aktiboetatik 238 lanean zeuden (133 gizon eta 105 emakume) eta 17 langabezian zeuden (11 gizon eta 6 emakume). 86 pertsona inaktiboetatik 29 erretiraturik zeuden, 26 ikasten zeuden eta 31 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 10 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 2 administrazio publikoko enpresak ziren.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra zurgina zen.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra arraindegi bat zen.
2000. urtean Saint-Pont udalerrian 26 nekazaritza-ustiategi zeuden, 686 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
1984ko Eurovision Abesti Lehiaketa
1984ko Eurovision Abesti Lehiaketa urtero ospatzen den Eurovision Abesti Lehiaketaren 29. edizioa izan zen. Luxenburgoko Grand Théâtre antzokian ospatu zen, maiatzaren 5ean. Aurkezlea Désirée Nosbusch izan zen.
Garailea Suediako Herreys taldea izan zen, "Diggi-Loo Diggi-Ley" kantuarekin. Suediaren bigarren garaipena izan zen.
Hemeretzi herrialdek hartu zuten parte, aurreko edizioan baino bat gutxiago. Israelek uko egin zion parte hartzeari erabakitako data Israelen Eroritako Soldaduen Eguna izateagatik, eta Greziak ere ez zuen ordezkaririk bidali. Bestalde, Irlanda bueltatu egin zen urte bateko eten baten ostean.
Cheilopogon doederleinii
Cheilopogon doederleinii Cheilopogon generoko animalia da. Arrainen barruko Exocoetidae familian sailkatzen da.
PSE-EE
Euskadiko meatzaritza eta industria eremuetan batik bat du PSEk indarra; Bizkaiko ezkerraldean, adibidez.
Euskadiko Alderdi Sozialista - Euskadiko Ezkerraren gaztediak Euskadiko Ezkerraren Gazteak erakundean biltzen dira.
Historia
1979ko Gernikako Estatutua aprobatu osteko lehenengo Eusko Legebiltzarrerako Hauteskundetan, PSEk, Gizarte Segurantzaren transferentzia Eusko Jaurlaritzari ematea eskatzen zuen. Baita ere, euskal banketxe publiko baten sorrera, portu eta aireportuen gestioa zein autodeterminazio eskubidea aldarrikatzen zituen alderdiak.
1982 arte, Nafarroa Garaiko Elkartze Sozialista PSEren barnean zegoen, baina Nafarroa Garaian egindako biltzar batean Nafarroako Alderdi Sozialista sortzea erabaki zuten, PSEtik bereizita.
1986an, Jose Antonio Ardanza (EAJ) lehendakari bihurtu zen PSEren babesarekin eta Eusko Jaurlaritza EAJ-EA-PSE hirukote politikoak osatu zuen. Hirukote horrek 1998 arte iraun zuen, non PSE-EE Eusko Jaurlaritzatik atera zen.
1993an PSE eta Euskadiko Ezkerra (EE) alderdiek bat egiten dute, Euskadiko Alderdi Sozialista - Euskadiko Ezkerra alderdia sortuz, eta Espainiako Alderdi Sozialistarekin (PSOE) federatzea erabaki zuen. Fusio hau euskal alderdi sozialista independente bat sortzeko pausoa izan zen, Kataluniako PSC bezalakoa, euskal abertzaleak zein espainiar nazionalistak alderdi berean batuta egon zitezen. Azkenean ez zen pauso hau eman eta gaur egun PSE-EE PSOEren zatia da.
Nolanahi ere, 1990eko hamarkadan krisialdi latza jasan du EAEko alderdi sozialistak, estatu mailan jasan duenaren parekoa, EAEn ere nabarmendu izan baitira hainbat hauteskundetan hainbat agintari sozialista ukitu zituzten ustelkeria aferak edo GAL auziak izandako eragina. Eusko Legebiltzarrean izan duen bilakerari dagokionez, 1986ko hauteskundeetan botoen % 22 eta 19 eserleku lortu bazituen, botoen kopurua % 20ra eta eserlekuak 16ra jaitsi ziren 1990koetan. Askoz ere kaskarragoak izango ziren, ordea PSE-EE bilakaturik jada, 1994an izandako emaitzak, 12 legebiltzarkidetan eta botoen % 17rekin gelditu baitzen, nahiz eta EAEko bigarren alderdi izaten jarraitu.
1998ko Legebiltzarrerako hauteskundeetan, boto kopuruari % 17 horretan eutsi arren, bi legebiltzarkide irabazi zituen PSE-EEk, nahiz eta emaitza horiekin EAEko laugarren alderdi bilakatu, EAJ, PP eta EHren atzetik. Hauteskunde orokorrei dagokienez, 1993ko lorpenei eutsi egin zien 1996koetan, eta gutxi jaitsi zen 2000koetan, nahiz eta PPk hartu aurrea, EAEn boto gehien lortu zituen alderdi ez abertzale bilakaturik.
Euskal Autonomia Erkidegoko politikagintzan aldaketa nabarmena izan du PSE-EEk azken urteotan. Hainbat urtez EAJrekin eta EArekin batera Eusko Jaurlaritzako kide izan ondoren, 1994ko hauteskundeen ondoren hiru alderdi horien arteko gobernutik irtetea erabaki zuten sozialistek 1998 urtearen lehen seihilekoan. 1998ko urrian egin ziren hauteskundeen ondorioz gobernua osatzea EAJren lehendakarigai Juan Jose Ibarretxerik egokitu zitzaion, baina berehala gelditu ziren bertan behera Jaurlaritza hiruen artean berrosatzeko saioak, oposizioan gelditzea erabaki baitzuen PSE-EEk, nahiz eta alderdiaren barruan Gipuzkoan gehienbat bazen abertzaleekiko elkarlana hobesten zuen sektoreren bat. Nolanahi ere, oposizio gogorra egin zion Legebiltzarrean nahiz Legebiltzarretik kanpo PSE-EEk, artean Euskal Herritarrok alderdiaren babes parlamentarioa izan zuen EAJ eta EAren arteko gobernuari.
2000. urteko urrian lehendakariaren aurkako zentsura mozioa ere aurkeztu zuen PSE-EEk baita PPK ere Eusko Legebiltzarraren historian lehendakari baten aurka aurkeztutako lehena, Lehendakariak legegintzaldia bertan behera utzi eta hauteskundeak dei zitzala behin eta berriro eskatuz. EAJ eta EA Lizarrako Akordioa sinatu ondoren EHrekin lerratuta egoteaz salatuz, PPek eta PSE-EE/PSOEk euren arteko elkarlana indartu zuten, eta horren lekuko izan zen, besteak beste, alderdi biek 2000. urteko abenduan hilabeteko negoziazioaren ondoren Espainiar estatu mailan sinatutako Acuerdo por las libertades y contra el terrorismo deituriko akordioa. Su-etena bertan behera utzi ondoren, hainbat ordezkari sozialista ere izan dira ETAren helburu. Atentuak berriz egiten hasi eta berehala hil zuen, esaterako, Fernando Buesa lehendakariorde eta hezkuntza sailburu ohia, haren bizkartzain zen ertzainarekin batera, 2000. urteko otsailean. Urte berean hil zituen Juan Mari Jauregi Gipuzkoako gobernadore ohia uztailean eta Ernest Lluch ministro ohia azaroan, elkarrizketaren alde maiz agertutakoak biak.
2000. urteko uztailean Andaluzian eta 2001. urteko otsailean Donostian PSOEren Malagako eta Ordiziako bi zinegotziren aurkako atentatuak egin ostean, 2001. urteko martxoan hil zuen ETAk Lasarte-Orian lehen zinegotzi sozialista, Froilán Elespe. Alderdiaren egiturari dagokionez, 2000. urteko azaroan egindako IV. Kongresuak Nicolás Redondo Terreros hautatu zuen berriro PSE-EEk idazkari nagusi barne tirabiren isla izan zen emaitza oso justuz, alderdiaren presidente gisa José María Benegas berretsiz. 2001eko lehendakaritzarako hauteskundeetan, ordea, PSE-EEk emaitza kaxkarrak izan zituen, PPko kontserbadoreekin elkarlanean aritzeagatik, eta alderdiaren Redondo Terrerosek dimisioa aurkeztu behar izan zuen. 2002ko martxoan Patxi López hautatu zuten idazkari nagusi, eta 2005ean karguan berretsi zuten. Espainiako Gobernuaren VIII Legegintzaldian, ETAren indarkareriari amaiera emateko asmoz hasitako negoziazioetan, PSE-EEk garrantzi handiko papaera jokatu zuen. 2006ko uztailean, Patxi López eta Rodolfo Ares ordurako legez kanpo zegoen Batasunako kide batzuekin elkartu ziren, eta hori dela eta, Euskal Autonomia Erkidegoko Auzitegi Nagusiak Gorenak desobedentzia delitua egitea egotzi zien. 2007ko udal hauteskundeetan Euskal Autonomia Erkidegoko bigarren alderdirik bozkatuena izan zen PSE-EE, EAJren ondoren, eta 2008ko hauteskunde orokorretan EAEk Espainiko Legebiltzarren hautatzen dituen jarlekuen erdiak eskuratu zituen.
Hurrengo hauteskundetan, Ezker Abertzalea kanpo geratu zen Gasteizko Legebiltzarrean eta horrek Patxi Lopez Lehendakari izatera eraman zuen, PPren aldeko botoekin. Hala ere hurrengo hauteskundetan emaitzak ez ziren hain onak izan.
2014ko irailaren 16an, % 60,53ko babesarekin hautatu zuten Idoia Mendia PSEko idazkari nagusi. PSE-EEko 5.351 afiliatuk zuten botoa ematen aukera, eta 3.239 boto jaso zituen Patxi Lopezen ondorengo izango zenak. % 70,21 izan zen parte hartzea. Lurraldeka, Gipuzkoan parte hartzea % 81,91 izan zen; Bizkaian, % 63,65; eta Araban, % 70,82.
Abenduaren 1ean, Ernesto Gasco PSE-EEko Donostiako alkatetzarako hautagai izendatu zuten.
Abenduaren 2an, Maite Berrocal Gasteizen eta Cristina Gonzalez Arabako Aldundian hautatu zituzten PSEn.
Abenduaren 29an, PSEk kontzertu ekonomikoa onartuko zuen duen eredu federala nahi zuela adierazi zuen eta horretarako, konstituzioa aldatu eta estatu federala osatzearen alde azaldu zen, euskal singulartasuna mantenduz.
Timon tangitanus
Timon tangitanus Timon generoko animalia da. Narrastien barruko Lacertidae familian sailkatuta dago.
Mimus thenca
Mimus thenca Mimus generoko animalia da. Hegaztien barruko Mimidae familian sailkatua dago.
Registan
Registan (uzbekeraz Registon) Uzbekistango Samarkanda hiriko erdigune historikoa zen, Timurtarren dinastiaren agintaldian. Registan (ریگستان) izenak persieraz "hondar lekua" esan nahi du. Plaza Timurtarren Errenazimenduaren ardatzat hartu zen.
Historia
Jatorriz, Registan jendea biltzeko plaza bat zen, dzhartxi zeritzoten kobrezko tutu batzuez eginiriko leherketen bidez plaza bildutako pertsonei errege aldarrikapenak jakinarazten zitzaizkien, bai eta jendaurreko exekuzioak burutu ere. Islamdar arkitektura estiloko hiru madrasez (islamdar eskolak) inguratua dago. Madrazak Timur errege turkiar-mongoliarrak Samarkanda hirian utzitako ondarearen parte dira. Timurren monumentuetako batek esaera hau darama: "Guri buruz jakin nahi baduzu, azter itzazu gure eraikinak". Mende batzuk geroago, 1888an, George Curzon bidaiari eta Indiako erregeorde izango zenak Registani munduko plaza publikorik nobleena deitu zion.
Registan IX. mendeko Muhammad ibn Djafar iman santuaren hilobiaren inguruan hazi zen (hilobia Sher Dorren madrazaren parean dago), baina XIV. mendean hiriaren merkataritza-bihotza ere bazen. Sei bidek zeharkatzen zuten plaza, eta Timur gotorlekuarekin zuzenean lotuta zegoen. Dekretu inperialak teilatuetatik oihukatzen ziren, eta jendea hemen bilduko zen desfile militarrak eta beste ikuskizun mota batzuk ikusteko. Gaur egun ikusten diren hiru eraikin bikainak Erdi Aroko pieza honen ondorengoak dira.
Eragina
Eraikin hauek, Registan eta Samarkandako beste eraikin eder batzuk, XIV. mendearen amaieran inperio osoko artisau eta eraikitzaileen batasunaren emaitza izan ziren. Bere eragina urrutira ere iritsiko zen eta urrutiko hirien izaera moldatuko zuen. Persiako monumentu sakratuak eta mogol arkitektura, gaur egun Pakistan eta India dena, hemen inspiratu ziren. Isfahango Meskita Nagusian, Agrako Taj Mahalen eta San Petersburgoko XX. mende hasierako meskitan, Registanen arrastoak ikus daitezke.
Ezaugarriak
Gutxi gorabehera 110 m x 60 m neurtzen duen plaza hiriko plaza nagusia izan zen behin, azokaz betea eta karabasarrez inguratua (errepide ondoko ostatuak). Samarkandak bi mila urte eta erdi ditu gutxienez, eta urte horietako gehienetan posizio estrategiokoan egon zen Europa eta Asia lotzen zituzten merkataritza-bideen sarean; horrek hiriaren oparotasuna eta kosmopolitismoa argitzen du. Zoritxarrez, horrek ere inbaditzaileak erakartzeko zuen joera azaltzen du.
Madrasak
Madrasak herri islamdarretako goi-mailako irakaskuntzarako guneak dira, goi-eskolak. Madrasa eskolek Koranean oinarritutako teologia- eta zuzenbide-eskola gisa iraun dute gaur egun arte. Registanen hiru daude gaur egun:
Ale udalerria
Ale Suediako udalerria da. Västra Götalandeko konderrian kokatua dago. 332,13 km² ditu eta 28.914 biztanle ditu.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Christy Brown
Biografia
Christy familia katoliko eta pobre batean jaio zen. Hamairu anai-arreba ziren (amak hogetita hiru haurdunaldi izan zituen eta, ondorioz, haren bitzitza arriskuan egon zen!). Jaiotzetik buruko perlesia sufritu zuen eta, horregatik, komunikatzeko, ibiltzeko eta psikomotrizitate alor guztietan arazo larriak izan zituen. Medikuen diagnostikoaren arabera atzeratua zen. Baina haurrak ikasteko ahalmen handia zuen: bere arreba bat klarionarekin idazten ikusi zuen behin eta imitatu zuen horretarako klariona ezkerreko oinaren hatzez helduta. Modu horretaz alfabetoko letrak hasi zen idazten. Esan behar da bitarte horretan bere amak inoiz ez zuela baztertu eta uneoro umea motibatzen saiatu zela, besteak beste, letrak ikasi arazten. Zazpi urterekin ikasi zuen idazten. Bere anaiek gurdi gurpildun bat asmatu zioten eta horrekin kanpoko ingurua ezagutzeko aukera izan zuen. Hamar urtekin hasi zen bere arazoaz kontzientea izaten eta nerabetasunean sarritan depresioak joa bizi izan zen. Depresioaren aurrean margotzea izan zen aktibitate leungarri nagusietariko bat. Margolari bezala sari asko irabazi zuen eta bere ospea dezente zabaldu zen pintura munduan izen bat izan arte. Bestetik, Lourdesera pelegrino gisa joateak asko lagundu zion. Bere familiak lagunduta psikoterapia saio batzuk jaso zituen eta, ondoren, Londresko espezialista batek gorputz osoko erreabilitazioa egiteko aholkua eman zion. Bere lehenengo biografia bere anaia bati diktatu egin zion. Bigarrena, familiako medikua zen Collins doktoreak lagunduta diktatu zuen. Biografian Christy Brownek Lourdesesera eginiko bidaia deskribatu zuen eta, bestetik, bere pasioak, gogoak eta frustrazioak. My Left Foot izenburupean eta hamalau hizkuntzatan itzulita, nazioarteko arrakasta itzela lortu zuen. 1972ko urriaren 5an Mary Carr emakumearekin ezkondu zen eta Ballyheiguera joan ziren bizitzera. Ondoren, Somersetera Ingalaterrara joan ziren bizitzera. Eta han, 49 urte zituelarik, etxeko istripu baten ondorioz, haragia jaten itota, hil zen. Grasnevineko hilerrian lurperatuta dago.
1989an The Pogues taldeak bere omenezko kanta bat grabatu zuen: "Down All the Days", Peace and Love albumean.
Fibiger (kraterra)
Fibiger kraterra Ilargiko talka-krater bat da. LQ01 lau-angelukoan dago, ia Ipar Poloaren ondoan. 21,1 kilometroko diametroa du. Izena Johannes Fibigerren omenez darama. Gertuen duen kraterra Byrd da. Fibigerren iparraldean Erlanger eta Peary daude, 9,9 eta 73 kilometroko diametroekin hurrenez hurren.
La Flamengrie (Nord)
La Flamengrie Frantziako udalerria da, Nord departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an La Flamengrie udalerrian erroldatutako biztanleak 401 ziren. Familiak 140 ziren, horien artean 28 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 44 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 60 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 156 etxebizitza zeuden, 143 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 3 bigarren erresidentzia ziren eta 10 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 156etxeak ziren. 143 etxebizitza nagusietatik 126 bere jabearen bizilekua ziren, 12 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 10 etxek hitu gela zituzten, 34 etxek lau zituzten eta 99 etxek bost zituzten. 124 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 52 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 83 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 265 ziren, horien artean 195 aktiboak ziren eta 70 inaktiboak ziren. 195 pertsona aktiboetatik 179 lanean zeuden (103 gizon eta 76 emakume) eta 16 langabezian zeuden (9 gizon eta 7 emakume). 70 pertsona inaktiboetatik 23 erretiraturik zeuden, 27 ikasten zeuden eta 20 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 12 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 2 igeltseroak eta 2 aldi baterako lan enpresak.
2000. urtean La Flamengrie udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Foucherans (Jura)
Foucherans Frantziako udalerria da, Jura departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Foucherans udalerrian erroldatutako biztanleak 1.665 ziren. Familiak 714 ziren, horien artean 205 pertsona bakarrekoak ziren (82 bakarrik bizi ziren gizonak eta 123 bakarrik bizi ziren emakumeak), 271 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 209 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 29 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 783 etxebizitza zeuden, 725 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 19 bigarren erresidentzia ziren eta 39 hutsik zeuden. 602 etxeak ziren eta 174 apartamentuak ziren. 725 etxebizitza nagusietatik 528 bere jabearen bizilekua ziren, 185 alokairuan okupaturik zeuden eta 11 doan lagata zeuden; 7 etxek gela bat zuten, 56 etxek bi zituzten, 128 etxek hiru zituzten, 224 etxek lau zituzten eta 309 etxek bost zituzten. 577 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 326 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 327 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.049 ziren, horien artean 763 aktiboak ziren eta 286 inaktiboak ziren. 763 pertsona aktiboetatik 707 lanean zeuden (377 gizon eta 330 emakume) eta 56 langabezian zeuden (31 gizon eta 25 emakume). 286 pertsona inaktiboetatik 111 erretiraturik zeuden, 96 ikasten zeuden eta 79 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Riama stigmatoral
Riama stigmatoral Riama generoko animalia da. Narrastien barruko Gymnophthalmidae familian sailkatuta dago.
Foucherans (Jura)
Diru sarrerak
2009an Foucherans udalerrian 781 unitate fiskal zeuden, 1.856,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.514 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 105 komertzioetatik, 4 erauzte enpresak ziren, 1 janari enpresa zen, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 10 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 16 eraikuntza enpresak ziren, 32 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 garraio enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 3 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 3 finantziazio enpresak ziren, 8 higiezinen enpresak ziren, 6 zerbitzu enpresak ziren, 9 administrazio publikoko enpresak ziren eta 5 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 27 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 funeraria, 5 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 1 autoeskola, 2 igeltseroak, 4 margolariak, 4 zurginak, 1 iturgina, 2 argiketariak, 3 ile apaindegiak, 1 jatetxe eta 1 higiezinen agentzia.
2009an zeuden 7 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 1 okindegi zen, 1 liburu denda zen, 1 arropa denda zen, 1 kirol-denda zen eta 2 lur eta paretak apaintzeko dendak ziren.
2000. urtean Foucherans udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Pastis
Pastis ( ahoskatua) Marseillan ospetsua den likore anisatu bat da, %40-45 inguruko eduki alkoholikoa duena. Pastis hitza proventzera pastis hitzetik dator, pate edo nahasketa esan nahi duena, baita asperdura, egoera desatsegin edo nahasia (pastiche) ere lagunarteko hizkuntzan.
1916an Frantzian asentsio edo absenta debekatu zutenean, ekoizle handienek (Pernod eta Ricard, ondoren Pernod Ricarden batu zirenak) errezeta birformulatu zuten txinatar anisa, anis berdea eta erregaliza sartuz, azukrea gehituz eta alkohol edukia legeak baimentzen duen gehienera murriztuz. Ordutik errezeta nabarmen aldatu da, eta marka bakoitzak bere errezeta du. Gehienek mihilua ere badute.
Atsat
Atsat (okzitanieraz Atsat edo Atzat; katalanez Atsat; frantsesez eta ofizialki Axat) Okzitaniako udalerria da. Administratiboki Aude departamenduko Frantziako udalerria da, Languedoc-Rousillon eskualdean.
Caém
Caém Brasilgo udalerri bat da, Bahiako estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Ice Age
Ice Age (euskaraz: «Izotz Aroa») Chris Wedge-k zuzendutako komedia eta abentura generoetako 2002ko animazio digitaleko film bat da, Carlos Saldanha animatzaile brasildarrak zuzendua eta Michael J. Wilson-en istorio batean oinarritua. Blue Sky Studios-en lehen animazio luzea da, 20th Century Fox-ek Estatu Batuetan 2002an martxoaren 15ean kaleratua.
Vullierens
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Frankismo
Frankismoa Francoren diktadura, 1939tik 1975era, sostengatu zuen ideologia eta printzipio politikoen multzoa da. Askotan, Espainiako Gerra Zibilaren ondotik 1936tik 1975 arte iraun zuen Francisco Francoren diktadurari erreferentzia egiteko ere erabiltzen da termino hori, baita diktadura barne hartzen duen Espainiako garai historikoa adierazteko ere.
Ezaugarriak eta oinarri ideologikoak
Iritzi desberdinak daude frankismoaren ideologiaren ezaugarri nagusiari buruz: batzuen arabera, Espainian agindu zuen denbora guztian zehar erregimen faxista izan zen; beste batzuen arabera, ordea, erregimen autoritarioa izan zen funtsean, faxismoaren elementu zenbait biltzen zituen arren.
Francisco Franco Caudillo edo buruzagiaren agintaritzapean, beste erakunde batzuek ere mamitu zuten frankismoaren ideologia: Ofentsiba Nazional-Sindikalistako Batzarren Espainiako Falangeak —garai hartako alderdi bakarrak—, Movimiento Nacional izenekoak, Espainiako Armadak eta Eliza katolikoak. Azken honi loturik, Nazionalkatolizismoa ere aipatu izan da frankismoaren osagai nagusitzat.
Antikomunismoa ere aipatzekoa da, frankismoko kanpo politika eta barne ideologia ongi islatzen baititu. Izan ere, barne politikan erregimenak ideologia ezkertiar oro jazarri zuen, komunismoa bereziki. Kanpo politikan, Sobietar Batasunaren kontrako blokearen oniritzia jasotzeko baliatu zuen.
Sinbologia
Iritziak iritzi, faxismoaren ohiko diren parafernaliak erabili zituen urte luzeetan eta itxura hau erabili zuen propaganda ekintzetan. Hasierako urteetan, nabaria da frankismoak italiako faxismoan eta alemaniako nazismoan inspiraturiko sinbologia. Geroago, Bigarren Mundu Gerraren amaitu ostean, erregimenak berak uko egin zien sinbolo horiei, nolabait ere nazioarteko oniritzia lortzeko eta nazismoarekin izan zuen laguntasuna atzean uzteko asmoarekin.
Txio (argipena)
Txio hitzak adiera zenbait ditu:
Frankismo
Oinarri politikoak
"Caudillo" edo "Generalísimo" delakoa zen alderdiaren burua, eta alderdiaren barnean hainbat talde edo mugimendu politiko ezberdin zeuden:
Talde hauek diktadorearen oniritziagatik lehiatzen ziren. Diktadoreak bat edo beste babesten zuen komeni zitzaionaren arabera, baina sekula inori botere gehiegi eman gabe eta elkarren arteko lehia bultzatuz.
Falangismoa
Talde honetako kideen oinarri ideologikoa nazionalsindikalismoa zen. "Urdinak" ere deitzen zitzaien. José Antonio Primo de Riveraren ildoak jarraitzen zituzten, eta espainiar nazioaren batasuna eta ideologia faxista bultzatzen zituzten. Horretarako gizarte-bizitza eta ekonomia kontrolatu nahi zituzten eta helburu horrekin hainbat erakunde sortu zituzten: Frente de Juventudes, Sección Femenina, Sindicato Vertical, Auxilio Social, etab.
Falangismoak indar handia izan zuen Movimiento Nacional delakoaren barnean, Bigarren Mundu Gerran faxismoa eta nazismoa garaituak eta nazioartean baztertuak geratu ziren arte. Ramón Serrano Súñer Francoren koinatua, José Antonio Girón de Velasco, José Luis Arrese eta Adolfo Suárez izan ziren talde honetako pertsona garrantzitsu batzuk.
Nazionalkatolizismoa
Kristautasun katolikoaren defentsa erregimenaren ikur nabarmena zen, eta nazionalkatolizismo zeritzon mugimenduan gorpuzten zen. Hezkuntza katolikoen esku utzi zen hasieratik, eta kanpo politikan presentzia argia zuten. Joaquín Ruiz-Giménez da garai horretako agintarien arteko adibide.
1950eko hamarkadan "teknokratak" agertu ziren, gobernutik estatuko ekonomia zuzentzen indartsu aritu ziren Opus Deiko kideak. Mariano Navarro Rubio eta Alberto Ullastres ziren ezagunenetako batzuk.
Capanema (Pará)
Capanema Brasilgo udalerri bat da, Pará estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Frankismo
Karlistak
Karlistek edo tradizionalistek aginpide eta pixua galdu zuten gerra bukatzean, baina ez ziren erakundeetatik desagertu. Esteban Bilbao eta Antonio Iturmendi Bañales izan ziren botere gehien ukan zutenak.
Monarkikoak
II. errepublikako eskuindarrak biltzen ziren bertan. Juan Borboikoaren eta Juan Carlos I.aren aldekoak ziren. Francok erregegaiarekiko jarrera zalantzazkoa zuen, eta beraz monarkikoen diktadorearekiko harremana aldakorra zen.