cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Saint-Cyr-en-Bourg
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Mégevette
Biztanleria
2007an Mégevette udalerrian erroldatutako biztanleak 486 ziren. Familiak 175 ziren, horien artean 42 pertsona bakarrekoak ziren (19 bakarrik bizi ziren gizonak eta 23 bakarrik bizi ziren emakumeak), 43 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 74 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 376 etxebizitza zeuden, 182 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 114 bigarren erresidentzia ziren eta 80 hutsik zeuden. 322 etxeak ziren eta 51 apartamentuak ziren. 182 etxebizitza nagusietatik 136 bere jabearen bizilekua ziren, 39 alokairuan okupaturik zeuden eta 8 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 16 etxek bi zituzten, 36 etxek hiru zituzten, 39 etxek lau zituzten eta 90 etxek bost zituzten. 160 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 57 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 113 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 314 ziren, horien artean 242 aktiboak ziren eta 72 inaktiboak ziren. 242 pertsona aktiboetatik 230 lanean zeuden (130 gizon eta 100 emakume) eta 12 langabezian zeuden (4 gizon eta 8 emakume). 72 pertsona inaktiboetatik 27 erretiraturik zeuden, 19 ikasten zeuden eta 26 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Mégevette udalerrian 188 unitate fiskal zeuden, 501,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.328 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 11 komertzioetatik, 4 eraikuntza enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 2 administrazio publikoko enpresak ziren.
Banderola
Banderola bandera mota bat da.
Mégevette
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 3 zurginak, 1 argiketaria eta 2 jatetxeak.
Snowboard
Txapelketak
Snowboarda neguko olinpiar kirola izan da 1998ko Neguko Olinpiar Jokoetatik eta modalitate desberdinak egon dira urteetan zehar. 2018ko Neguko Olinpiar Jokoetan, snowboardeko ekitaldiek jauzi-handia, hodi-erdia, slalom erraldoi paraleloa, estilo askeko jaitsiera eta kros lasterketa (boardercross) izan zituzten.
Mégevette
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Mégevette udalerrian 15 nekazaritza-ustiategi zeuden, 385 hektarea erabiltzen.
Domizianoren Estadioa
Izen bereko enperadoreak Marteko Eremuaren gainean eraikia da Domizianoren Estadioa. Piazza Navona estadioaren tokia hartzen du eta haren tamaina, formak eta neurriak mantentzen ditu.
Antzinako Erroman kirol lehiaketak egiteko estadio bat izan zen.
Mégevette
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Snowboard
Txapelketak
Snowboarder Magazine's Superpark ekitaldia 1996an sortu zen. Bertan sortu zenetik orain arte, munduko 150 kirolari onenak baino gehiago gonbidatzen dira snowpark aurreratuenetan estilo libreko snowboarda hobetzera.
Snowboardaren ikuspegiaren zati bat dibertsiorik, adiskidetasunik eta gertakizunen kalitaterik handiena bermatzea da. Lehiaketarik gabeko elkarretaratzeak kirol honen identitatearen zati garrantzitsu bat dira, The Holy Oly Revival in The Summit at Snoqualmie, The Nate Chute Hawaiian Classic at Whitefish, Munduko Quarterpipe Txapelketa eta Grenade Jokoak barne.
Ameriketako Estatu Batuetako Snowboard eta Freeski Elkarteak (USASA) lurralde mailako lehiaketak antolatzen ditu, lehiaketa hodian aurrera egin nahi duten kirolarientzako euskarri bat izateko. USASA 36 serie erregionalek osatzen dute eta edonor lehiatu daiteke. Snowboarderako, USASAk eskualdeko ekitaldiak antolatzen ditu lehen mailako sei diziplinatan (Slalom, Giant Slalom, Slopestyle, Halfpipe, Boardercross eta Rail Jam), non lehiakideek puntuak lortzen dituzten sailkapen nazional batera iristeko eta USASAko Txapelketa Nazionaletan lehiatzeko.
Michele Angiolillo
Heriotza
Angiolilloren historia eleberri bihurtu zuen Koldo Izagirre idazleak, ''Nik ere Germinal! egin gura nuen aldarri'' (Susa, 1998) lanean.
Olší (Jihlavako barrutia)
Olší Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 70 biztanle ditu eta 3,61 kilometro koadroko azalera. Jihlavako barrutian dago.
Banderola
Gaur egun haren erabilera antzekoa da, hots, erakusketak, azokak, kultura-topaketak eta antzekoetan maiz erabiltzen dira.
Olší (Jihlavako barrutia)
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1257 urtean egin zen.
Banderola
Kanpoko komunikazio elementua
Kanpoko iragarkietan asko erabiltzen da. Olana luzeak izan ohi dira, eta sarri publizitate- mezuak dituzte inprimatuta; jendaurreko lekuetan jartzen dira, eta masta edo kale-argietan erantsita egon ohi dira.
Askotan saltoki-gune baten edo beste saltoki baten sarreran pankartak ikus daitezke urrunetik arreta erakartzeko.
Pankartak inprimatutako mezuak derrigorrean laburrak dira; beraz, gomendagarria da iragarriko ekitaldia zuzenean aipatzea. Eskuragarri dagoen espazioaren ondorioz, oso gutxitan erreproduzitzen dituzte irudiak, hortaz, zuzenean gertaeraren izena edo marka edo zuzeneko publizitate-leloak inprimatzen dituzte.
Snowboard
Lesio ohikoenak
Snowboardean ohikoak diren lesioak desberdinak dira talde profesionalen eta aisialdirako taldeen artean. Aisialdian aritzen direnen lesio ohikoena eskumuturrekoa izan ohi da eta profesionalen artean berriz, beheko gorputz adarrekoak dira, zehazki belauneko artikulazioan. Snowboarderrek eskiatzaileek baino haustura gehiago izateko arriskua dute, bikoitza, alegia. Gertatzen diren beste ohiko lesioak, arinak izan ohi direna, hauek dira: eskumuturreko lesioak, sorbaldako ehun biguneko lesioak, orkatilako lesioak, kontusioak eta lepauztaiko hausturak. Esperientziarik gabeko praktikatzaileen artean, lesio gehienak aldapa ertainetan abiadura motelean ibiltzerakoan gertatu ohi dira, trebetasun maila altuagoa duen norbaitekin ibiltzen saiatzerakoan gertatuak, trebetasun faltagatik ez baitira gai behar bezain beste maneiatzeko. Snowboardean gertatzen diren lesio garrantzitsu batzuk burua eta bizkarrezurreko lesioak dira. Bizkarrezurreko haustura, saltoetan lurreratzean egindako akatsen ondorioz gertatzen da, gehienbat. Eliteko profesional gehienek lesioak izaten dituzte trikimailuak abiadura handian eta beheko gorputz-adarretan indar-maila handiagoarekin egiten saiatzen direnean.
Burezurreko traumatismoa izateko arriskua bi edo sei aldiz handiagoa da snowboarderrentzat eskiatzaileekin alderatuz. Buruko lesioak gerta daitezke, bai talka baten ondorioz, bai saihetseko bira bat egiten ez denean. Honen ondorioz, bizkarrez erori eta buruaren atzealdea lurrera bota dezake, burezurreko traumatismo okzipitalak eraginez.
Snowboardeko lesioen % 4-8 pertsona eskiatzeko teleaulkietara igotzeko dauden lerroetan edo teleaulkietan sartu eta ateratzeko zain dagoen bitartean gertatzen da. Snowboarderrak aurrerantz abiatzen dira oin librearekin, eta, bitartean, lerroan, beste oina (normalean beti finkaturik dagoen hanka) 9 - 27 graduko angeluan taularen gainean giltzapetuta uzten dute, hanka horren gainean indar handia eginez eta, erorikoa gertatuz gero, pertsona belaunean lesionatuz.
Segurtasuna eta ardura
Lesio ohikoenak eskumuturrean izaten direnez, eskumuturreko babesak erabiltzea gomendatzen da, eskularruen barne direnak edota eskularruetatik bereizita daudenak. Hala ere, garrantzitsua da eskua erabili gabe erortzen ikastea, 90 graduko angeluan tolestuta dagoen eskumuturra lurreratzean hura hausteko aukera handia baita. Aitzitik, besoak luzatuta lurreratzea (hegal bat bezala) eta malda beso osoarekin zapaltzea erorketan eskumuturra haustea ekiditeko modu eraginkorra da. Metodo hori erabiltzen dute judo eta beste arte martzialetako eroriko bat hausteko, ikaskide batek lurrera botatzen dituenean. Bestalde, kaskoaren erabilera ere gomendatzen da, edozein erorketan buruarekin jo daitekeelako lurra edo beste eskiatzaile baten kontra jo eta burua kaltetu.
Eskiak ez bezala, snowboardeko finkagailuak ez daude diseinatuta erorketa batean automatikoki askatzeko. Oinak oholean giltzapetuta egoteak ematen duen euskarri mekanikoak belauneko lesioaren probabilitatea murrizten du.Elur-jausiak arrisku argia dira mendi malda elurtuetan. Onena elur-jausi mota desberdinak ezagutzea da, nola saihestu bat sortzea eta nola erreakzionatu bat gertatzen bada. Era berean, elurretara irtetean, lesio-arrisku handiagoko jarduera bat egiten duten guztiek Lehen Laguntzako oinarrizko ezagutza izan beharko lukete, eta gerta daitezkeen lesioei aurre egiten jakin. Snowboarda egiteko botak ondo egokituta egon beharko lirateke, oin-puntak botaren muturra ukituz tente daudenean eta muturretik pixka bat aldenduta snowboardean daudenean. Babesak jartzea gomendatzen da gorputzeko beste atal batzuetan, hala nola aldakean, belaunetan, bizkarrezurrean eta sorbaldetan. Gorputzeko atalak, batez ere belaunak, ez kaltetzeko, teknika egokia erabiltzea garrantzitsua da. Teknika egokia lortzeko, irakasle kualifikatu batek irakatsi behar du. Era berean, snowboarda bakarrik egiten denean, kontuz ibili behar da ezkutuan dauden zuhaitzak saihesteko, bereziki arriskutsua baita zuhaitzen inguruan sor daiteken elur askoko eremua.
Kontuz ibili behar da taula bati argizaria ematen zaionean, fluor-karbonazko argizariek ke toxikoak isurtzen baitituzte gehiegi berotzen direnean.
Elur-surfa Espainian
Autonomia Erkidego bakoitzak bere Federazioa du, Euskal Autonomia Erkidegoaren kasuan adibidez Negu Kiroletako Euskal Federakuntza (Federación Vasca Deportes de Invierno) da erakunde kudeatzailea; egoitza Bilbon kokatuta dago.
Union Technique de l’Electricité
Union technique de l'électricité (UTE) Frantzian normalizazio elektroteknikoaz arduratzen den erakundea da. Erakundearen izenak Elektrizitatearen Batasun Teknikoa esan nahi du euskaraz.
UTEaren helburuak
1907an sortu zen Union des syndicats de l'électricité (USE) izenarekin, euskaraz Elektrizitatearen Sindikatuen Batasuna.
2014ko urtarrilaren 1ean UTEren ekintza-jarduerak AFNORrera transferitu ziren.
Normalizazio eremua
UTE elektrizitatearen normalizazio erakundea da ondorengo arloetan:
Sinogastromyzon puliensis
Sinogastromyzon puliensis Sinogastromyzon generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Balitoridae familian.
Elopiformes
Elopiformes aktinopterigio ornodunen ordenako arraina ordena da.
Sailkapena
Elopiformes ordena
Generoen sailkapena
Hona hemen generoen bilakera:
896 Sphinx
896 Sphinx asteroide gerrikoan aurkitutako 896. asteroidearen izena da. 1918ko abuztuak 1ean aurkitu zuen Max Wolfek Heidelbergetik. Bere behin-behineko izendapen zientifikoa 1918 DV zen.
Teklatu (ordenagailua)
Teklatua edo klabiera konputagailuan, sakelako telefonoan edo bestelako gailuetan informazioa sartzeko erabiltzen den sarrera-periferiko bat da. Funtzio desberdina betetzen duten teklez osatua dago, modu desberdinean banatuak agertzen direnak, hizkuntza edo behar desberdinetara egokituak. Teklatu mota asko daude eta nahiz eta ahotsa testu bihurtzeko edo keinuak ezagutzeko metodoak asko hobetzen ari diren, gaur egun oraindik funtsezko sarrera-periferikoa da.
Gauzaki honi izena emateko zenbaitetan giltzadi ere erabili egiten da, Ibon Sarasola hizkuntzalariak proposatutakoa eta hiztegi batzuek ekartzen dutena.
Hasierako teklatuak
Teklatuaren historia idazmakinaren asmakuntzari lotuta dago. Christopher Latham Sholes-ek lehen idazmakina modernoa patentatu zuen 1868an. Remington enpresak 1874. urtean jarri zuen salgai eta arrakasta izugarria izan zuen. Denborarekin hasierako ereduari hobekuntza teknologikoak egin bazizkioten ere, haren eboluzioa da gaur egun gailu konputazionaletan estandar bihurtu den teklatua.
Schierensee
Schierensee Alemaniako udalerria da. estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Teklatu (ordenagailua)
Hasierako teklatuak
Teklen kokapena ez da beti bera izan. Hasierako diseinuetan teklak orden alfabetikoan kokatuta zeuden, baina kokapen harekin arazoak sortzen ziren azkar tekleatzean. Izan ere, idazmakinen teklatu mekaniko haietan teklak sakatzean metalezko mailutxoak eragiten ziren. Tintazko zinta bat kolpatu eta haren marka paperaren utziz lortzen zen hizkiak paperean idaztea. Teklei azkar eraginez gero, gertuko mailutxoak elkarren artean trabatu egiten ziren. Arazo horri aurre egiteko, teklak beste modu batean kokatzea erabaki zen, oso sarri erabiltzen ziren hizkiak edo elkarren ondoan agertzeko joera zutenak teklatuko kokapenean urrunduz. Horrela sortu zen QWERTY teklatuaren lehen bertsioa, 1878an Sholes-ek berak patentatu zuena. Idazmakinaren teknologia hobetuz joan zen neurrian bestelako kokapenak sortu ziren, Dvorak kokapena, esaterako. Batzuen esanetan, kokapen horrekin idaztea errazagoa zen, baina ordurako QWERTY banaketa oso zabaldua eta onartua zegoen.
Idazmakinen ondoren komunikazioetarako teletipo terminalak sortu ziren, ingelesez TeleTYpewriter (TTY) izenez ezagunak. Sare batean konektatutako teleinprimagailuak ziren, XX. mendean oso erabiliak izan zirenak datuak bidaltzeko, jasotzeko eta inprimatzeko. Teklatu alfanumerikoa eta inprimagailua zituzten eta lehenengo konputagailuetan ere erabili ziren datuak sartzeko (ENIAC 1946, BINAC 1948). Kuriositate moduan esan, idazmakinekin edo teletipoen bidez idazten zenean, ez zegoela atzera egiterik; akatsa eginez gero, ondoren aipatu besterik ezin zen egin.
1964an sortu zen MULTICS konputagailuak (Bell Labs & MIT) bideo-terminal bat zuen eta testua sartu ahala pantailan ikusten zen. 70. hamarkadaren amaiera alderako konputagailu guztiek zituzten halako terminalak eta teklatu elektrikoak. Horiei esker konputagailuarekin komunikatzea errazagoa bihurtu zen. Hasierako ordenadoreen teklatu haiek mekanikoak ziren, piezak banan-banan muntatzen ziren eta oso astunak ziren. Gobernu, enpresa eta unibertsitateenak izaten ziren. Gaur egungo konputagailuen eta teklatuen hasiera besterik ez zen.
Azken berrikuntzak
Bestelako berrikuntzak ere izan dira. Internet-en sorreraren eraginez, funtzio gehigarriak dituzten teklak agertu ziren (nabigazioa errazteko, etab.). Teklatua konektatzeko moduari dagokionez, USB bidez konektatzen diren teklatuez gain gaur egun badira haririk gabekoak, Bluetooth edo Wi-Fi bidez konputagailuarekin komunikatzen direnak. Teklatuaren aurrean lanordu luzeek eragindako kalteak murrizteko helburuz teklatu ergonomikoak sortu dira. Eta, teklatua ez izatera gerturatzen diren berrikuntzak ere badira: teklatu birtuala, esaterako. Ahotsa testu bihurtzeko teknologien aurrerapenak teklatuaren erabateko desagerpena ekarriko ote duen oraindik ikusteko dago.
Synbranchiformes
Synbrachiformes aktinopterigio arrain ordenako bat da, Acanthopterygii superordenan dagoena.
Teklatu (ordenagailua)
Teklatu estandarra
Historiako lehen teklatuek guztira 84 tekla inguru zituzten. Urteak pasatu ahala, kopuru hori handitzen joan zen eta 104 teklako IBMren teklatua estandar bilakatu zen. Gaur egungo teklatu guztiek ez dute tekla kopuru finkoa; batzuek tekla gehigarriak izaten dituzte (hainbat funtzio berezi egiten dituztenak) eta beste batzuek tekla gutxiago (ordenagailu eramangarriek, adibidez, haien tamaina eta pisua txikitzeko). Hala ere, estandar moduan ezagutzen den teklatua da gehien hedatu dena.
Synbranchiformes
Taxonomia
Guztira, 99 espezie, 15 generotan eta 3 familiatan banaturik, ditu:
Hyperolius viridiflavus
Hyperolius viridiflavus Hyperolius generoko animalia da. Anfibioen barruko Hyperoliidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Flintville (Tennessee)
Flintville Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Lincoln konderrian dago, Tennessee estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Teklatu (ordenagailua)
Teklatu estandarra
Teklen bidez adierazten dira hizkiak, zenbakiak, sinboloak eta funtzioak. IBMk garatu zuen Common User Access (CUA) estandarrak garrantzia handia izan zuen teklen erabileraren estandarizazioan. Normalean "bloke" deituriko multzoetan banatuta agertzen dira. Lau tekla-bloke izaten dira:
Teklen banaketa
Ordenagailuen eta telefono adimendunen teklatuaren jatorria idazmakinetan dago. Teklatuetarako teklen banaketarik ohikoena QWERTY da, Sholes-ek 1878an idazmakinetarako patentatu zuen bera. Gerora, teklen banaketa hura oinarri hartuta, bestelako banaketak diseinatu ziren (AZERTY, QWERTZ, Dvorak, Colemak, etab.), gehienetan letren kokapena hizkuntza desberdinetara egokitzeko. Telefono marka askok bere teklatu eredu propioa erabiltzen dute. Hainbat hizkuntzatan datoz, eta aplikazioak ere badaude hizkuntza anitzeko teklatuak edo unibertsalak instalatzeko, horietako batzuk software librean eginak. Hala ere, denboran zehar QUERTY banaketak iraun egin du, herrialde askotan estandar bihurtu da eta gaur egun, oraindik, banaketarik hedatuena da. [[File:Latin keyboard layouts by country in Europe map.PNG|thumb|300px|Teklen banaketak Europako herrialdeetan:
QWERTY banaketa
QWERTY banaketari izena letren goiko errenkadako lehen sei letrek ematen diote:. Ordenagailuetan eta telefono adimendunetan gehien erabiltzen den teklatu antolaketa da. Teklen kokapen horretan, ingelesez sarrien erabiltzen diren letra-pareak kontrako teklatu-erdietan jarri ziren. Izan ere, XIX. mendeko idazmakina mekanikoetan mailutxoak kolpatuz idazten zen eta teklei azkar eraginez gero, gertuko mailutxoak elkarren artean trabatu eta idazketa prozesua blokeatu egiten zen. Hura ekiditeko saiakera bat izan zen segidan sarri agertzen diren hizkiak elkarrengandik bereiztea. Horrela, eskuen erabilera txandakatu eta teklak blokeatzea saihesten zen: esku batek tekla bat sakatzen duen bitartean, bestea hurrengo tekla sakatzeko prest dago.
QWERTY teklatua ingelesez hitz egiten den herrialdeetan eta Europako eta Amerikako herrialdeetan asko erabiltzen da. Espainian erabiltzen den QWERTY teklatua espainierara eta bertan hitz egiten diren beste hizkuntzen beharretara egokitua izan da; teklatuak Ñ letra dauka (montaña idazteko, adibidez), Ç letra (katalanez força idazteko), dieresia edo azentu markatua (zubereraz üthüri, galizieraz antigüidade, katalanez veïna edo gazteleraz pingüino idazteko), hasierako galdera-marka eta harridura-marka (¿, ¡) ikurrak ditu, azentu zorrotza ('), etab. Hala ere, karaktere batzuk ez dira agertzen, asturierazko Ḥ eta Ḷ kasu.
Gaur egungo teklatuen mekanismoan ez dira garai bateko idazmakina mekanikoen mailutxoak erabiltzen, teklatuan gertu dauden teklak ez dira elkarren artean trabatzen eta QWERTY banaketaren eraginkortasuna zalantzazkoa da.
QWERTY-ren aldaerak
QWERTY banaketak aldaketak jaso izan ditu hizkuntza desberdinetara egokitzeko. AZERTY eta QWERTZ dira seguraski horrela sortutako bi teklatu ezagunenak. Teklatu horien diseinuaren oinarrian QWERTY banaketa dago, baina hizkuntzen arabera letra batzuk, sinboloak, azentudun karaktereak etab. posizioz aldatu dira.
Bestelako banaketak
Banaketarik ospetsuena QWERTY izan arren, kritikak jaso izan ditu bere ergonomia eskasagatik. Arazo hori konpontzeko beste banaketa batzuk sortu izan dira. Idazketan laguntzea eta idazterakoan nekea murriztea dute helburu.
Teklatu motak
Teklatu mota desberdinak diseinatu izan dira. Ordenagailu eramangarrietan, adibidez, teklatua ez da aparteko dispositibo bat izaten, txertatuta etortzen da eta estandarrak baino tekla gutxiago izaten ditu, ordenagailuaren tamaina eta pisua murrizteko. Teklatu berezi batzuk aipatzearren, hona hemen batzuk :
Konexio motaren arabera ere bereizten dira teklatuak. Gaur egun gehienak USB bidez konektatzen dira, baina badira baita DIN konektore bidez PS/2 portutik konektatzen direnak eta hari gabekoak ere.
Ursula Wölfel
Ursula Wölfel (Hamborn, Duisburg, 1922ko irailaren 16 - Heidelberg, 2014ko uztailaren 23a) haur literaturako alemaniar idazlea izan zen.
Kanpo loturak
🇪🇺: "Iñurria eta ogi xerra" ipuina "Etxegiroan" web orrian: https://web.archive.org/web/20140201094129/http://www.etxegiroan.com/gazteak_euskara.php
Brendan Hughes
Brendan Hughes, ezizenez The Dark, "Iluna" (1948ko urriaren 16a, Belfast - 2008ko otsailaren 16a, Belfast) irlandar errepublikar buruzagia eta Behin-Behineko IRAren Belfasteko Brigadako kidea izan zen.
Biografia
1969an Behin-Behineko IRAren kide egin zen.
Espetxean preso zela garaiera txiki baina izaera edo jenio biziko buruzagia eta gogoeta intelektualetarako baino berehalako ekintzarako joera izatearen ospea bereganatu zuen, aldiz, Gerry Adams bezalako buruzagiak izaera patxadatxu, kalkulatzaile eta intelektualagoak ziren bitartean. Garai honetan The Dark ("Iluna") ezizena ere jaso zuen, bere ile ilun, bekain eta bibote beltz handi, eta irlandarren artean oso ohikoa ez den azal beltzarana zirela eta. 1976ko Burusien Protesta eta 1978ko Protesta Zikinean parte hartu zuen.
1980ko Irlandako gose greban, eta kanpoko IRAko Agintaritzaren aginduen aurka, berak, Tom McFeely, John Nixon, Sean McKenna, Tommy McKearney eta Raymond McCartney errepublikar presoek astero eta banan-banan heuren buruak elikatzeari uko egin eta gose-greba bati ekin zioten.
Gose grebaren bigarren hilabetean Margaret Thatcher buru zuen Britainiar Gobernuak jendaurrean Irlandar Errepublikar Mugimenduarekin presoei buruzko edozein motatako negoziaziorik bazegoenik ukatu arren, Hughesi nolabaiteko adostasun batetara iritsi zitekenaren mezua eraman zion bitartekari bat bidali zion.
Aurrez, Hughesek bere lagunmina zen Sean McKennari gose grebaren ondorioz koma egoerara iritsiz gero medikuei deituko ziela hitzeman zion. Honela, McKenna jada konorterik gabe eta egoera begetalean sartzean Hughes dilema edo kinka larri baten aurrean topatu zen: antolatzaile nagusi gisa gose grebarekin azkeneraino jarraitu edota bere adiskideminari emandako hitza bete. Azkenean, Hughesek fede onez lagunari emandako hitza bete, medikuei deitu eta koma egoeratik atera zutenean gose greba amaitutzat jo zen.
Dena den, une horretan espetxera Britainiar Gobernuaren bitartekaria iritsi eta aurrez egon ziteken adostasun oro ezeztatu eta preso errepublikarrei estatus politikoa ukatu eta kriminal arrunt gisa jotzen zituen agiria eraman zuen. Honenbestez, eragin praktikoei dagokienez gose greba hura sekulako porrota izan zen, baina ondorengo gose greban Britainiar Gobernua eta bere espetxe sistemari aurre egiteko errepublikar presoei eskarmentua bereganatzeko aukera paregabea ere izan zen.
1980ko Irlandako gose grebaren antolatzaile nagusia eta lehenbiziko gose grebalaria Bobby Sands izan zen, aldiz, Brendan Hughesek aurrez egindako gose greban izandako esperientzia txarraren ondorioz gose greba berri hau egitearen aurka azaldu zen.
1990ean Euskal Herrian egon zen, hain zuzen ere, Bilbon Batasuna alderdiaren euskal preos politikoen amnistiaren aldeko manifestazio batean ere parte hartu zuen.
XXI. mendearen hasieran Sinn Féin alderdiko buruzagitzak hartutako joerarekin kritiko agertzen hasi zen, bere ustez Ostiral Santuko Hitzarmenan adostutako erabaki askok irlandar errepublikar presoen egoera kaxkartu eta irlandar errepublikanismoaren helburu historikoak zapuzten baizituzten.
2008ko otsailaren 16ean Belfast hirian zendu zen
Wavellita
Ezaugarriak
Wavellita fosfato mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema ortoerronbikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 3,5 - 4 da.
Mina (jatetxea)
Mina Bilboko Martzana kaian dagoen jatetxea da. Bertoko sukaldariburua Álvaro Garrido da.
Euskal gastronomian oinarritutako sukaldaritza berria egiten duen jatetxe honek Michelin Gidaren izar bat du.
Chavannes-sur-Reyssouze
Chavannes-sur-Reyssouze Ain departamenduko udalerria da, Frantziako Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean.
Chayathorn Tapsuvanavon
Chayathorn Tapsuvanavon (2000ko martxoaren 12a - ) Thailandiako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Bangkok United FC, FC Tokyo.
María Ponce
María Eugenia Ponce de Bianco (Tucuman, 1924ko uztailaren 6a - 1977ko abenduaren 17 edo 18an desagertua) Maiatzeko Plazako  - Amak elkartearen sortzaileetako bat. Argentinako estatu terrorismoagatik desagertutakoak bilatzeagatik bahitu, torturatu eta erail zuten.
Biografia
María Ponce Tucumanen jaio zen. Gaztetatik Alderdi Komunistaren militantea izan bazen ere, 1976an Videlaren diktadura militarraren hasierarekin batera utzi zuen ERPn parte hartzeko eta desagertutakoen senideekin elkarlanean aritzeko, Maiatzaren Plazako Amak elkatearen sortzaileetako bat izan zen.
1977ko abenduaren 8a n, Buenos Aireseko San Cristobal auzoko Gurutze Santuko elizan batzartuta zeudela, Alfredo Astizen agindupean zegoen 3.3.2 Taldeak, Maiatzaren Plazako Amekin lotutako 12 lagun bahitu zituen. Horien artean zeuden María Ponce, Azucena Villaflor, Esther Ballestrinoren, Alice Domon eta Léonie Duquet.
Argentinako Armadaren kontrolpean zegoen Armadako Mekanika Eskolan (ESMA) kokatutako atxilotze zentro klandestinora eraman zuten, "Capucha" izeneko sektorera. Maggio eta Cubas, ESMA-tik bizirik atera ziren lekukoak "Nunca Más" Txostenean eman zuten testigantza: ... Lo mismo sucedió con las religiosas francesas Alice Domon y Léonie Renée Duquet. Tuve oportunidad personal de hablar con la hermana Alice, ya que fue llevada con la hermana Renée al tercer piso del Casino de Oficiales de la ESMA, lugar donde me encontraba cautivo. Esto ocurre alrededor del 11 o 12 de diciembre. Es cuando me cuenta que había sido secuestrada en una iglesia conjuntamente con familiares desaparecidos. Luego supe que eran 13 personas... Luego fueron "trasladadas" junto con las once personas restantes. Los rumores internos fundamentados por el apresuramiento con que se sacó de allí a estas personas, indicaban el asesinato de las mismas.
-Testimonio de Horacio Domingo Maggio, Legajo Nº 4450. 1977ko abenduaren 20an, itsasotik gorpuak agertzen hasi ziren Buenos Aires probintziako hondartzetan, Santa Teresita eta Mar del Tuyú balnearioetatik gertu. Garai hartan gorpuzkiak aztertu zituzten mediku polizialek adierazi zutenez "altuera handiko objektu gogorrekin talka" egiteagatik hil ziren, gerora ordea hil aurretiko hezur hausturak zirela frogatu da. Tokiko agintariek gorpuak Lavalle hiriko General Lavalle hilerrian lurperarazi zituzten izenik gabe (NN).
2002an desklasifikatutako AEB-ko gobernuaren dokumentu sekretuek frogatzen dutenez AEBko gobernuak gorpuen kokalekua ezagutzen zuen. Hala erakusten du 1978-BUENOS-02346 dokumentua, Raúl Castrok, AEB-ko enbaxadorea Argentinan, AEB-ko Estatu Idazkariari bidali ziona, 1978ko martxoaren 30ekoa, "Informe sobre monjas muertas" titulopean. Textualki dio:
2003an, Lavalleko hilerrian NN hilobi berriak agertzean Cattani epaileak Argentinako Antropologia Forentseko Taldearekin (EAAF) indusketa berriak agindu zituen. Bi hilobi lerro aurkitu zituzte, bata bestearen gainean. Modu honetan, 8 hezurdura aurkitu ziren, 5 emakumeei dagozkienak, 2 gizonezkoei eta bat, GL-17 gisa sailkatua, "ziurrenik gizonezko" gisa definitu zena. 2005 eko uztailaren 8an Cattani epaileak jasotako txostenean gorpuetako bat María Poncerena zela baieztatzen zen.
Sariak eta Aitortzak
Uztailaren 24an, erailketaren 28 urte eta gero Gurutze Santuaren lorategian luperatu zuten Esther Ballestrino-rekin batera. Gerora, Léonie Duquet eta Angela Auad ere bertan lurperatu zituzten. Azucena Villafloren errautsak Maiatzeko Plazan sakabanatu ziren.
Saint-Ouen-le-Brisoult
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 89 etxebizitza zeuden, 54 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 26 bigarren erresidentzia ziren eta 9 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 87etxeak ziren. 54 etxebizitza nagusietatik 45 bere jabearen bizilekua ziren, 8 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 4 etxek bi gela zituzten, 16 etxek hiru zituzten, 15 etxek lau zituzten eta 19 etxek bost zituzten. 43 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 29 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 21 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 78 ziren, horien artean 55 aktiboak ziren eta 23 inaktiboak ziren. 55 pertsona aktiboetatik 50 lanean zeuden (30 gizon eta 20 emakume) eta 5 langabezian zeuden (2 gizon eta 3 emakume). 23 pertsona inaktiboetatik 7 erretiraturik zeuden, 8 ikasten zeuden eta 8 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Ouen-le-Brisoult udalerrian 53 unitate fiskal zeuden, 139 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.137 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an herrian zegoen saltoki bakarra eraikuntza enpresa batena zen.
2000. urtean Saint-Ouen-le-Brisoult udalerrian 17 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Olšovec
Olšovec Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 486 biztanle ditu eta 8,3 kilometro koadroko azalera. Přerov barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1227 urtean egin zen.
Étrépilly (Aisne)
Étrépilly Frantziako udalerri bat da Aisne departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an ÉtrépillyÉtrépilly udalerrian erroldatutako biztanleak 87 ziren. Familiak 34 ziren, horien artean 4 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 15 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 15 seme-alabarik gabeko bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 37 etxebizitza zeuden, 35 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 1 bigarren erresidentzia bat zen eta 1 hutsik zegoen. Etxebizitza guzti hauek 36etxeak ziren. 35 etxebizitza nagusietatik 24 bere jabearen bizilekua ziren, 9 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 1ek bi zituen, 4 etxek hiru zituzten, 12 etxek lau zituzten eta 17 etxek bost zituzten. 26 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 15 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 19 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Étrépilly udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Bass Rock uhartea
Bass Rock uhartea (The Bass Rock, Creag nam Bathais) Eskoziako ekialdeko kostaldean dagoen uharte txiki bat da.
Geografia
Fortheko fiordoan kokaturik dago, Ekialdeko Lothian eskualdean, kostaldetik bi kilometrotara.
107 metrotako altuera duen arroka bolkaniko malkartsua da. Zanga populazio handi bat bizi da bertan.
Historia
Gaur egun gizakirik bertan bizi ez bada ere, aintzina izan zen gaztelu bat bertan, Commonwealth garaian gartzela gisa ere erabili zena. XII mendetik Lauder familia izan zen uhartearen jabea eta 1706an Sir Hew Hamilton-Dalrymple-ek erosi zuen, pareko kostaldean dagoen.
1902an itsasargia eraiki zen uhartean.
Kapital (ekoizpen-faktorea)
Ekonomian, kapitala produkzioaren osagai material bat da, funtsean, makineriaz, tresneriaz edo instalazioez osatua, eta, beste faktore batzuekin konbinatuz (lana, lehengaiak eta bitarteko ondasunak kasu), kontsumo ondasunak sortzea ahalbidetzen du. Michael Parkinen arabera, ondasunak eta zerbitzuak ekoizteko erabiltzen diren tresnak, makinak, eraikinak eta gainerako eraikuntzak dira kapitala.
Kontabilitateari dagokionez, ondasun eta eskubideetan (aktiboaren ondare-elementuak) zehazten da, zor eta obligazioetan (pasiboa) izan ezik, eta horren guztiaren titularra kapitalista da. Horrela esaten da kapitalizatu edo kapitala handitu egiten dela aktiboa handitzen denean, pasiboa murrizten denean, bazkideen ekarpen berriak gehitzen direnean edo hirugarrenekiko zorpetzea murrizten denean. Pasiboa aktiboa baino handiagoa denean, unitate ekonomikoa kapital negatiboko egoeran dagoela ebazten da.
Definizio klasikoa
Ekonomia politikoan, kapitala baliabide, ondasun eta balio eskuragarrien multzoa da, premia bat asetzeko edo jarduera jakin bat gauzatzeko eta etekin ekonomiko edo irabazi partikular bat sortzeko, eta, alderdi horretan, esku hartzen duten pertsonen portaerarekin estuki lotuta dago. Askotan, lan-indarra kapitalaren zatitzat hartzen da. Kreditua ere, interes moduan etekin ekonomikoa dakarrenez, kapital (kapital finantzario) motatzat hartzen da.
Kapital-ondasunak (Goods kapitala ingelesez), kontsumo-ondasunekin kontrastean, kapital fisikoa ekoizteko erabiltzen dira. Beste produktu batzuk ekoizteko erabiltzen diren produktuen kapital errealeko ondasunei dagozkie, baina ez dira gainerako produktuetan sartzen. Kapital-ondasunetan, fabrikak, makinak, erremintak eta hainbat eraikin sartzen dira. Ondasunak ekoizteko erabiltzen diren lehengaiak ez bezalakoak dira. Produktu asko kapital-ondasun edo kontsumo-ondasun gisa sailka daitezke erabileraren arabera, adibidez, automobilak eta ordenagailu pertsonalak, eta kapital-ondasun horietako gehienak ondasun iraunkorrak ere badira: Consumer Durables.
Kapital-ondasunak eta finantza-kapitala desberdinak dira. Kapital-ondasunak entitateen (pertsonak, gobernuak eta beste erakunde batzuk) jabetzaren objektu errealak dira ekoizpen-motaren batetik etekin positiboa lortzeko.
Egiten den jarduera ekoizpena, kontsumoa, inbertsioa, enpresa baten eraketa, eta abar izan daiteke. Kapital hori produkziora bideratzen denean, produkzio-faktoreetako bat bihurtzen da. Kapitala, denborarekin, meta daiteke, eta bere itzulkinak (errenta) jatorrizko kapitala handitzeko erabil edo berrerabil daitezke.
Kapitalaren balioa eta kontzeptualizazioa
Kapitalaren kontzeptualizazioa lanaren kontzeptualizazioarekin lotuta dago, biak bat baitatoz ondasunen balio ekonomikoari buruz hartutako teoriarekin eta, beraz, horiek sortzeko bitartekoekin.
Iraultza marjinalek, bere aldaera guztietan (Jevons, Walras eta Menger), klasikoen balio kontzeptuala ordezkatu zuten, eta, horrekin batera, lanaren eta kapitalaren kontzeptu ekonomiko propioa, orain erabilgarritasun marjinala aipatuz; horrela, ekoizpenaren determinazioa eta banaketa zirkulaziora mugitzen da, hau da, kontsumora. Klasikoek ez bezala, zeinak lan horren kapital fisikoaren balioa edo kapitalarena bera kentzen baitzuten, marjinalistek kapitalaren maileguaren erabilgarritasunean bertan aurkitzen zuten.
Böhm-Bawerken posizioa, zeinaren interes-tasa denbora-lehentasunaren araberakoa den, Knut Wicksellek kritikatu zuen, kapitalaren produktibitatearen mende dagoen paradigma neoklasikoa defendatu baitzuen. Paradoxikoki, John Hicksen obren bidez, kapitalaren interpretazio austriarra izango litzateke orientazio neoklasikoko gainerako akademiak gehien bereganatu zuena, nahiz eta modu sinplifikatuan eta interesaren jatorriarekin alderatuta, alde handiak izan (Hicks, 1973), eta, alderantziz, kapitalaren ikuspegi austriarrak sofistikazio handiagoa hartu zuen Wicksellen kritikaren zati bati esker (Rallo, 2014). Era berean, Böhm-Bawerkek neorrikardiar eta marxiar esplotazioaren teorien (Böhm-Bawerk, 1884 eta 1896) funsgabetasun logikoei egindako kritika izango zen, azkenean, ia klasiko bihurtuko litzatekeena, besteak beste, pentsamendu ekonomikoaren espektroan hartutako ia posizio guztiekin erraz uztar zitekeelako. Horregatik beragatik, marxismoaren defentsa Piero Sraffaren objekzio neorrikardiarrean oinarrituko litzateke, eta horren oinarria Wicksellen kritika da (Rallo, 2014).
Kapitalaren eta interesaren hiru liburukietan erabiltzen den Bohm-Bawerk definizio zehatza honela aurkezten da ekonomia politikoak aurrez aurre zituen definizioen anabasaren irtenbide gisa:
Gero, kapitala kualitatiboki desberdinak diren bi elementu ekonomikotan bereiziko da kontzeptualki: batetik, batez besteko ekoizpen-kapitala (ekoizpen-ondasun gisa ulertuta), eta, bestetik, kapital pribatua (kapitalaren gaineko jabetza-eskubide gisa), eskuratze-modu baten arabera (pribatua eta independentea), zuzenean haren mende dagoena eta haren erabilgarritasuna interes gisa barneratzen duena (Böhm-Bawerk, 1889).
Kapitalaren interesa eta produktibitatea
Definizio horien gainean, bereizita edo konbinatuta, autore desberdinak euren intereseko azalpenak ematen saiatu dira: produktibitate sinplea (Smith, Say-k kritikatua), produktibitatearen kontzepzio konplexua (Malthus, Strasburger, etab.) erabileraren teoriak (Hermann, Menger), abstinentziaren teoria (Senior, Bastiat), lanaren teoriak, ustiapenaren teoriak (Sismondi, Rodbertus eta Marx), eta beste adigai eklektiko batzuk (Molinari, Jevons eta Mill). Teoria horien guztien aurka Böhm-Bawerk-ek berea aurkezten du, gerora, bere ondorengo austriarrek leundu, kritikatu eta zuzenduko zutena: Friedrich von Wieser, Frank Fetter, Ludwig von Mises, Ulrich Fehl eta bereziki Friedrich August von Hayek-ek (kapitalaren teoria osoa garatuko zuena), lehen aldiz gaia Interes-tasarekin duen harremanaz haratago, kapitalaren egitura produktiboaren barne ezagutzara eta azkenik ziklo ekonomiko teoriarekin integratuz (Ravier, 2011).
Böhm-Bawerk-en azalpenak, denbora kapitalaren interesen jatorri bezala, mengeriar marjinalismoa Austriako gainerako eskolarekin lotzen du, eta esplotazioaren teoria marxistaren kontrako ikuspegia da:
Jabetza eta kapitalaren egituraketa
Kapitalaren ulerkera Hayekiarra, teknikoa bada ere eta lehenik eta behin kapital partikular bakoitzetik ekoizpenaren egitura ulertzera bideratua (Hayek, 1931), bere analisiaren jatorriagatik Peruko Hernando de Soto ekonomialariarenarekin lotzen da, zeinentzat informazio subjektiboa sakabanatzeko beharraren auzia bilakaeraren produktibitate bera bilakatzen baita eta informazioaren esleipenaren muga objektiboak merkatuko jabetzaren bidez gauzatzen diren. Horrela, kapitala zentzu sozial global batean azalduz, interpretazio marxista berrargitaratzen da. Austriako eta neoklasikoen bestelako sistemetatik abiatuta ere, egileak kapitalarekiko jabetzaren funtzioa produktibo gisa berraztertuko zuen, Marxek baliagarritzat eta are produktibotzat baino ikusten ez zuena, beharrezkoa zelako, lana gainbalioaren sorkuntza konpultsiboaren bidez, bere burua aldatzera behartzeko, kapitalean bertan muga bat aurkitu arte behintzat (Marx, 1857, 266-267 or.). Balio-kontzeptu marxistaren berrikuspen kritikoak (lan txertatu gisa), jabetza bere baitan gainbalioa sortzen duen erakunde gisa ulertzea dakar, horrela kapitalarentzat bere existentzia zergatik den ezinbestekoa azalduz:
De Sotok ikertutako fenomenoa ulertzeak esan nahi du diruak, kapital gisa, askoz gehiago adierazten duela diru terminoetan lan abstraktu baten edo negozio zehatz baten eraginkortasuna baino, baizik eta prezioa ekoizpen zehatz osoaren banaketa kualitatiboaren zuzenketa-mailaren destilazio kuantitatiboa da (Hayek, 1941) merkatu batean (lanaren gizarte-banaketa), eta horren neurria ondasun jakin baten balioaren informazio erreal gisa soilik gordetzen da, eskuratze-modu horretan bertan oinarritutako harremanen bidez ezarritako baliabideen esleipena adierazten duen bitartean. Ondorioz, kapitalaren atzean dagoen misterioa lan-denboratik, ekoizpen-ingeniaritzetatik, kudeaketa teknikotik edo enpresa-gaitasunetik haratago bilatu behar da, hau da, jabetzan faktore horiek posible egiten baititu [De Soto, 2000, 88-91 or.), eta horren berehalako ondorioak dira: ondasun materialak potentzial ekonomikoa duten aktibo bihurtzea eta, beharrezko korolario gisa, informazio sakabanatu hori sistema bakar batean integratzea sortu ondoren (De Soto, 2000, 77-79 or.).
Kapitala ulertzeko, De Sotok irekitako bideaz gain, haren problematika eta garrantzia islatzen dira pentsamendu ekonomikoaren historialari ia guztientzat, horri buruz egin diren azterketen kopuruan (apologetikoak edo kritikoak, klasikoak edo marxistak), orain arte behin betiko ebazpenera iritsi gabe, ez eta interpretazio-korronte horien ordezkariek, beren artean ere, topikoari buruzko akordiorik lortzen ez duten punturaino.
Definizio marxista
Marxistentzat definizio klasikoa da kapitalaren naturalizazioa harreman sozial gisa, eta materialtasun teknikoari lotutako definizioak zenbait gabezia jasango lituzke kontzeptu bakarrean biltzen baititu bere ikuspuntutik kualitatiboki oso desberdinak izango liratekeen objektuak horrela kapitala neurtzeko unitateak definitzeko zailtasuna sortuz (Robinson, 1954).
Kapitalaren agerpen historikoa
Kapitala eraldaketa politiko baten mende dagoen prozesu sozioekonomikoa da. Eraldaketa horretan, langileak beren lur eta ekoizpen-tresnez gabetzen dira, eta soldatapeko langile bilakatzen dira bere merkantzia lan-indarraren salmenta izanez, salgaien ekoizpenean oinarritzen dena; Prozesu sozial eta historiko hori produkzio moduak ezartzeko beste prozesu historikoekin alderatu daiteke (adibidez, esklaboen salerosketa, batez ere Amerikako Estatu Batuetan, non bi produkzio sistemak elkarrekin bizi izan ziren, bata bestearen barruan txertatuta).
Marxek, kapitalismoa ezartzeko, arazo garrantzitsu bat ikusi zuen; kapitalismoaren aurretik, pertsonek lurrak zituzten ereiteko eta eskala txikiko autokontsumoko ekonomiak egiteko; ekoizleak soldatapeko bihurtzeko, haiek zituzten funtsezko ekoizpen-bitartekoak desjabetu behar izan zituzten (adibidez: nekazariek zituzten lur komunak desjabetzea eta jabetza pribatu burgesaren erakundea sortzea), eta ekoizleak unitate ekonomiko isolatu izatera behartu zituen herrixkako ekoizpena populazio osoarentzako masa-ekoizpen bihurtzeko. Horretarako, lehen estatutu feudalaren parte ziren lurrak erosi behar zituzten, eta nekazariak ordainketa legez egin zuela eta legez ordainketa horren jabea zela egiaztatzen zuen egiaztagiria aurkeztu behar zuen. Kapitalismoaren aurreko garaietako nekazariek, garai feudaletan bezala, egiaztagiririk ez zutenez eta nekazari askok lurrak erosteko adina diru-sarrera lortzen ez zutenez, lur horien desjabetzea hasten zen; ondoren, nekazaritza-ekoizle aberatsenei birsalmentaren aurretik, Estatuaren eskuetara pasatzen zen; horrela, nekazaritza-burgesia, nekazari independente batzuk eta soldatapeko langileen soberako masa handi bat sortu zen; horietako gehienak ez ziren landako soldatapeko langile izango, baizik eta, hirietan, industria-langile klase bat sortzeko aukera emango zuen salgaien ekoizpen kapitalistarako, mendekotasun-egoeran (materiala eta ez pertsonala), lan-eskuaren masan sartuz. Horrek esan nahi zuen, kapitalismoaren eta Industria Iraultzaren sorrera-garaietan behintzat, diru-sarreren maila jaitsi egin zela eta bizi-baldintza iraingarriak izan zirela pilaketak, lan-baldintza txarrek eta biziraupenetik gertu zeuden soldatek eragindakoak.
Bere Grundrisse lanean zera dio:
Kapitalaren esanahiak ikusmolde marxistan duen inplikazioa izugarria, izan ere, kapitala ez dela neurgarria da, prozesu sozial eta politikoa baita; hori dela eta, ekonomialari desberdin askok Marxen aurka egiten saiatu dira, eta kapitala, berez, ekoizpen-bitartekoak, makinak eta produkzio-teknologia den kontzeptua sortu dute. Kapitala neurtzen saiatu zen lehena Boehm-Bawerk izan zen Kapitalaren teoria positiboa (1889) lanean; besterik gabe onartu zen, eta ez zen inoiz froga enpirikorik egin. 93 urte igaro behar izan zuten Boehm-Bawerk kritikatzeko. James K. Galbraith irakasleak honela laburbiltzen du gaia ekonomialari neorrikardiar eta postkeyenestarren kritiketan oinarrituta:
Kapital-prozesuaren deskribapena
Karl Marxen obran, soldatapeko lana bi unetan sartzen da produkzio kapitalistan: zirkulazioa eta ekoizpena.
Zirkulazioan, kapitala diru bihurtzen da zirkulatzeko prozesurako diru gehiago lortze asmoz (soilik merkataritza kapitalista batean zirkulaziorako bitarteko izateari uzten dion bezala, eta balioaren adierazpen bihurtzen da, gero kapital gisa erabiltzeari esker helburu bihurtzen dena), baina, kapitalaren sorrera nahitaez zirkulazioan hasi behar den arren, hortik kanpo jarraitu behar du, dirutan irabazia ezin baita modu hutsean azaldu trukearen barruan, ekoizpenean baizik.
Balioa merkantzia batean inbertitutako giza-lan abstraktuaren kantitatearen isla objektibo gisa definituz, bere aldagarritasunean, adib., bere botere soziala adierazten duena (Marx, 1857 eta 1867), eta bere existentziaren baldintza forma-balio bezala, salgai hori nahitaez halakoa izatea da, modu pribatuan ekoiztua izan delako merkataritza-trukean oinarritutako ekonomia baten zati bezala, kapitalistaren kasuan bezala, gizarte ordena aurremodernoetan (Kicillof eta Starosta, 2007) ekoitzitako salgaiekin gertatu ez bezala, orduan, produkzio-prozesuan, kapitala balorizatzen den balio gisa soilik defini daiteke (Marx, 1867).
Marxen sisteman, lan-indarra deiturikoa izango litzateke merkantzia bihurtutako ekoizpen-elementu bakarra, beste makina batzuek ez bezala, daraman balioa baino balio handiagoa (lan gehiago) sortzeko gai dena eta bertan inbertitutakoa baino. Baina aurrekoaren baldintza da lana kapitalaren parte soilik bihurtzen dela balioa ekoizteko gaitasuna salgai bihurtzen den heinean. Beraz, prozesu gisa, kapitalak harreman sozial bat izan behar du aldi berean, non salgairik gabeko jabeak egon behar diren, prozesu sozialaren objektu eta subjektu ez direnak, eta harreman soziala bera (kapitala) izan behar da ekoizpenaren subjektua (Marx, 1844).