cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Atsuo Watanabe
Atsuo Watanabe (渡辺 敦夫, 1974ko apirilaren 15a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Carlos Valencia
Carlos Valencia Azkona (Lizarra, 1952ko apirilaren 6a - ), euskal txirrindulari profesional ohia da, 1976 eta 1977 artean profesionala izan zena. Bere ibilbidean ez zuen garaipenik lortu.
Atsuo Watanabe
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Urawa Reds.
Carlos Valencia
Palmaresa
1973
Alfred Nijhuis
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Urawa Reds.
Carlos Valencia
Emaitzak lasterketa nagusietan
-: Ez zuen parte hartu Err.: Erretiratu zen
Munduko Kolondar Erakusketa
Munduko Kolondar Erakusketa (Chicagoko Munduko Azoka izenaz ere ezaguna) Ameriketako Estatu Batuetako Chicago hirian egin zen 1893an, Kristobal Kolon 1492an Mundu Berrira iritsi zeneko 400. urteurrena ospatzeko. Chicagoko Jackson Parken egin zen azokako pieza nagusia, Kolonek Mundu Berrira egindako bidaiaren erakusgarri zen urmael handia. Chicagok eskubidea zuen azoka hartzeko beste hiri batzuetan ere ostatatzeko, besteak beste New Yorken, Washingtonen eta Saint Louisen. Erakusketak eragin ekitaldi soziala eta kultural handia izan zuen Estatu Batuetan, eragin handia izan baitzuen hango arkitekturan, arteetan, optimismo industrialean eta Chicagoren irudian.
Chicagoko Kolondar Erakusketaren diseinuaren egileak, hein handi batean, John Wellborn Root, Daniel Burnham, Frederick Law Olmsted eta Charles B. Atwood izan ziren. Burnhamek eta haren lankideek hiri bat izan behar zuela uste zutenaren prototipoa izan zen. Beaux-Arts delako arkitektura eskolaren diseinu printzipioei jarraituz diseinatu zen, hau da, simetrian, orekan eta distiran oinarritutako arkitektura neoklasikoaren printzipioei jarraikiz. Eraikinen fatxadak estaltzeko erabili zuten materialaren koloreak (staff zuriak) Hiri Zuria ezizena eman zion azokaren guneari. Arkitekto nabarmen askok diseinatu zituzten hango 14 «eraikin handiak». Artista eta musikariak gailendu ziren erakusketetan, eta askok egin zituzten erakusketan inspiratutako antzezpen eta artelanak ere.
Erakusketak 2,8 kilometro koadro hartzen zituen, 200 eraikin berri inguru (aldi baterakoak soilik izateko eginak), arkitektura nagusiki neoklasikokoak, kanalak eta urmaelak, eta 46 herrialdetako pertsonak eta kulturak. 27 milioi lagun baino gehiago joan ziren erakusketara sei hilabeteko ibilbidean. Haren eskala eta handitasunak aise gainditu zituen beste munduko azokak, eta estatubatuar eszepzionalismoaren sinbolo bihurtu zen, Erakusketa Handia Erresuma Batuko Viktoriar Aroaren sinbolo bihurtu zen bezalaxe.
Azoka abiatzeko zeremoniak 1892ko urriaren 21ean egin ziren, baina azoka eremuak ez ziren 1893ko maiatzaren 1a arte ireki. Azokak 1893ko urriaren 30 arte iraun zuen. Europarrek Mundu Berria aurkitu izanaren 400. urteurrena aitzatesteaz gain, azokak munduari erakutsi zion Chicago berpiztua zela Sute Handiaren errautsetatik, sute horrek 1871n hiriaren zati handi bat suntsitu baitzuen.
1893ko urriaren 9an, Chicagoko Eguna izendatu zuten egunean, azokak munduko errekorra ezarri zuen aire zabaleko ekitaldi batera etorritako jendeari dagokionez, 751.026 lagun erakarrita. Azokak eragindako zorra laster ordaindu zen, 1,5 milioi dolarreko txeke batekin (2021eko 45,2 milioi dolarren baliokidea). Chicagok, azoka oroitzeko, izar bat gehitu zion bere udal banderari.
2016ko Bizkaiko Bertsolari Txapelketa
2016ko Bizkaiko Bertsolari Txapelketa apirilaren 10 eta abenduaren 17 bitartean ospatu zen. 66 bertsolarik hartuk zuten parte eta guztira 18 saio egin ziren: lehenbiziko faseko 9 kanporaketa, bigarren faseko 5 kanporaketa, 3 finalaurreko eta finala. Finala abenduaren 17an Bilboko Miribilla kiroldegian ospatu zen eta Xabier Amurizak jantzi zion txapela Etxahun Lekue irabazleari.
Berriz
Berrizko kanporaketa Kultur Etxean izan zen, 2016ko apirilaren 10ko 17:30etan.
Erandio
Erandioko kanporaketa Josu Murueta Kultur Etxean izan zen, 2016ko apirilaren 23ko 17:30etan.
Ondarroa
Ondarroako kanporaketa Beikozini aretoan izan zen, 2016ko apirilaren 24ko 17:30etan.
Derio
Derioko kanporaketa Gurea aretoan izan zen, 2016ko apirilaren 30eko 17:30etan.
Gueñes
Gueñeseko kanporaketa Sodupeko Kultur Etxean izan zen, 2016ko maiatzaren 7ko 17:30etan.
Orozko
Orozkoko kanporaketa Donibane aretoan izan zen, 2016ko maiatzaren 8ko 17:30etan.
Arrigorriaga
Arrigorriagako kanporaketa Lonbo aretoan izan zen, 2016ko maiatzaren 14ko 17:30etan.
Getxo
Getxoko kanporaketa Fadura kiroldegian izan zen, 2016ko maiatzaren 22ko 17:30etan.
Mungia
Mungiako kanporaketa Olalde aretoan izan zen, 2016ko urriaren 15ko 17:30etan.
Sestao
Sestaoko kanporaketa Musika eskolako aretoan izan zen, 2016ko urriaren 22ko 17:30etan.
Igorre
Igorreko kanporaketa Lasarte aretoan izan zen, 2016ko urriaren 23eko 17:30etan.
Leioa
Leioako kanporaketa Kultur Auditoriumean izan zen, 2016ko urriaren 29ko 17:30etan.
Zaldibar
Zaldibarko kanporaketa Olazar frontoian izan zen, 2016ko azaroaren 5eko 17:30etan.
Markina-Xemein
Markina-Xemeingo saioa lehenengo finalaurrekoa izan zen. 2016ko azaroaren 19ko 17:30etan ospatu zen Uni frontoian.
Basauri
Basauriko saioa bigarren finalaurrekoa izan zen. 2016ko azaroaren 27ko 17:30etan ospatu zen Artunduagako polkiroldegian.
Larrabetzu
Larrabetzuko saioa hirugarren finalaurrekoa izan zen. 2016ko abenduaren 3ko 17:30etan ospatu zen Udal pilotalekuan.
Bilbo
Finala Bilbon ospatu zen, Miribilla Kiroldegian, 2016ko abenduaren 17ko 17:00etan.
Glasgowko metroa
2008an 15 milioi bidaiarik erabili zuten. Astegunetan 40.000 pertsonek erabiltzen dute metroa egunero.
ISO espazio teleskopioa
Infragorrizko behatoki espaziala, (Infrared Space Observatory, ISO, ingelesez) infragorrizko behaketak egiteko diseinatu zen espazio teleskopioa da. ESA agentziak gidatutako proiektua da, ISAS (gaur egun JAXA japoniar espazio agentziaren barnean dago) eta NASAren laguntzarekin. Proiektua 1979an proposatu zen baina 1995eko azaroaren 17raino ez zen orbitan ezarria izan, orbitan ezartzeko, Kourouen aireratu zen Ariane 4 4P deritzon ibilgailu bat erabili zen. 1998ko maiatzaren 16an misioa amaitu zen, espazio teleskopioa atmosferara bidali zutelako bertan deusezteko. Espazioan egon zen bitartean, ordura arte bidali zen espazio teleskopiorik onena zen infragorrien arloan.
Tresneria
Teleskopioak helio likidoaren bidezko hozte-sistema bat zuen, 0.6m-ko ispilu nagusi bat edukitzeaz gain. Ispilu nagusiak lau tresnari argia bidaltzeko ahalmena zuen, piramide itxurako beste ispilu bati esker, aipatutako lau tresnak ondorengoak zirenː Teleskopio honen bizitza mugatuta zegoen, barnean zuen helio likidoa behar-beharrezkoa baitzuen bere burua mantentzeko. 2286 litro helio likido sartu zizkioten 18 hilabete iraungo zituela pentsatuz, azkenean 28 hilabete iraun zituen. Teleskopio honek eman zizkugun datu batzuk, oraindik ere aztertzen ari dira zientzialariak.
Ikus, gainera
Infragorriz dabiltzan beste espazio teleskopio batzukː
Espazio teleskopio ospetsuakː
Ibn Hayyan
Abu Marwān Hayyān Ibn Jalaf Ibn Hayyan al-Qurtubī (Kordoba, 987–Kordoba, 1075), Ibn Hayyan (arabieraz ابن حيان القرطبي) izenaz ezaguna, andalustar historialari musulmana izan zen.
Biografia
Kordobarra Almanzorren gortearen funtzionario nagusia izan zen. Nahiz eta asko galdu, bere lanak bere garaiak ezagutzeko lehen mailako iturria dira. Ibn Hazm bezala, omeiarren jarraitzaile sutsua izan zen, andalustar estatuaren desagerpena eta taifa erresumen sorrera gaitzetsi zituena.
Soissonsko gudua (1918)
Soissonsko gudua ,Soissonnais eta Ourcqeko gudua (Bataille du Soissonnais et de L'Ourcq) izenarekin ere ezaguna, frantziarren eta alemaniarren arteko gudua izan zen Lehen Mundu Gerraren testuinguruan. 1918ko uztailaren 18tik 22ra iraun zuen.
Ferdinand Foch, Aliatuen Komandante Gorena, uztailaren 18an ofentsiba berri bat abian jarri zuen Paris mehatxatzen zuen irtengunea konkistatzeko nahian. Guda honetan frantziarrak 107.000 zauritu eta hildako izan zuten, alemaniarrak bestalde 168.000 zauritu eta hildako izan zuten.
Borroka amaitzean frantziarrak alemaniarrek Udaberriko Ofentsiban konkistatutako lurralde gehienak birkonkistatu zuten.
Adolf Hitlerrek, etorkizunean Alemaniako Kantzilerra izango zenak, abuztuaren 4an Soissonsen Lehen Klaseko Burdinazko Gurutzea jaso zuen.
Javrezac
Javrezac Frantziako udalerria da, Charente departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Javrezac udalerrian erroldatutako biztanleak 646 ziren. Familiak 285 ziren, horien artean 80 pertsona bakarrekoak ziren (32 bakarrik bizi ziren gizonak eta 48 bakarrik bizi ziren emakumeak), 105 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 68 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 32 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 325 etxebizitza zeuden, 284 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 6 bigarren erresidentzia ziren eta 35 hutsik zeuden. 312 etxeak ziren eta 12 apartamentuak ziren. 284 etxebizitza nagusietatik 198 bere jabearen bizilekua ziren, 76 alokairuan okupaturik zeuden eta 10 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 13 etxek bi zituzten, 27 etxek hiru zituzten, 85 etxek lau zituzten eta 156 etxek bost zituzten. 214 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 127 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 134 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 426 ziren, horien artean 301 aktiboak ziren eta 125 inaktiboak ziren. 301 pertsona aktiboetatik 272 lanean zeuden (150 gizon eta 122 emakume) eta 29 langabezian zeuden (14 gizon eta 15 emakume). 125 pertsona inaktiboetatik 48 erretiraturik zeuden, 37 ikasten zeuden eta 40 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Javrezac udalerrian 288 unitate fiskal zeuden, 633 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.512 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 31 komertzioetatik, 4 janari enpresak ziren, 4 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 3 eraikuntza enpresak ziren, 7 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 5 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 4 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 8 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 2 margolariak, 1 iturgina, 2 ile apaindegiak eta 2 jatetxeak.
Blumenau
Blumenau Brasilgo udalerri bat da, Santa Catarina estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Javrezac
Ekonomia jarduerak
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Javrezac udalerrian 10 nekazaritza-ustiategi zeuden, 595 hektarea erabiltzen.
Artediellus dydymovi
Artediellus dydymovi Artediellus generoko animalia da. Arrainen barruko Cottidae familian sailkatzen da.
Javrezac
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
San Prudentzio baseliza (Lazkao)
San Prudentzio baseliza, Gipuzkoako Lazkao udalerrian dagoen baseliza bat da. Herritarren artean proentzioko-ermita izenez ezaguna da.
San Prudentzio Lazkaoko Santu Zaindaria da eta herriko jai nagusiei izen ematen die.
Kokalekua
Lazkaotik Olaberriara doan errepidearen hasieran dago, herrigunean bertan, San Jose auzoa auzoa hasi aurreko biribilgunean, ezkerreko bidea hartuta.
Historia
1024ean jada baseliza sail baten dohaitza agiri batean aipatua da.
Eraikina
Barnealdeko erdialdeko erretaula polikromatua da eta erdian San Prudentzioren irudia du. Sabaitik Kristo handi baten irudia zintzilikatua dago.
Aldare nagusiaren ezkerrean XVI. mendeko Ama Birjina baten irudia duen tabernakulu bat dago. Elizari atxikia dagoen seroretxea 1767an eraiki zen.
Luciobarbus sclateri
Luciobarbus sclateri Luciobarbus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Cynoscion analis
Cynoscion analis Cynoscion generoko animalia da. Arrainen barruko Sciaenidae familian sailkatzen da.
El Coll-La Teixonera geltokia
El Coll | La Teixonera Bartzelonako metroaren geltoki bat da, Bartzelona udalerriko Horta-Guinardó barrutian dago.
Geltokia 2010n inauguratu zen.
Sektore ekonomiko
Ekonomia hainbat adarretan zatituz, sektore ekonomikoak sortzen dira. Halaber, sektore ekonomikoak hainbat azpisektoretan zatitzen dira. Sektore ekonomikoen zatiketa hainbat eratara egin daiteke, ondoren zehazten denez.
Ekoizpen faseari buruzko sektoreak
Berrikitan, laugarren sektorea bat eratu da, informazioaren eta ezagutzaren inguruko jarduera ekonomikoak biltzen dituena. Bosgarren sektore bat ere aipatu izan da.
Jean Fourastié eta Colin Clark ekonomialariek diotenez, ekonomien garapenak aldaketa hau dakar: ekonomia tradizionaletan lehen sektorea nagusi izatetik, ekonomia aurreratuetan hirugarren sektorea nagusi izatera.
Juan García Ponce
Juan García Ponce (Mérida, Yucatán, 1932ko irailaren 22a - Mexiko Hiria, 2003ko abenduaren 27a) mexikar idazle, itzultzaile eta arte-kritikaria izan zen.
El canto de los grillos (1954, Kilkerren kantua) antzerki-lanarekin hasi zen ospea irabazten, baina harrezkero, hainbat genero landu zituen, adibidez eleberria, ipuina, saiakera, etab. Bere lan gehienetan sorterriko aberatsen bizimodua deskribatu zuen. Eleberri aipagarriak ditu, besteak beste, Figura de paja (1964, Lastozko irudia), La casa en la playa (1966, Hondartzako etxea), La presencia lejana (1968, Urrutiko presentzia), La invitación (1972, Gonbita), El nombre olvidado (1970, Izen ahantzia), El libro (1978, Liburua), Inmaculada o los placeres de la Inocencia (1989). Saiakeren artean azpimarratzekoak dira La aparición de lo invisible (1968, Ikusezinaren agerpena) eta Las huellas de la voz (1982, Ahotsaren arrastoak); Mexikon Robert Musil ezagutarazi zuen El reino milenario (1979, Milaka urteko erresuma); Ante los demonios (1993, Deabruen aurrean); La errancia sin fin: Musil, Borges, Klossowski (1981, Amaigabeko noraeza: Musil, Borges, Klossowski). Marcuseren lana itzuli zuen eta Pierre Klossowskiren lanen itzulpena eta komentarioak egin zituen (Teología y pornografía: PK en su obra: una descripción; 1975, Teologia eta pornografia: PK bere obran: deskribapena).
Obra
Ia genero guztiak landu ditu: ipuina, eleberria, drama, saiakera, literatura-kritika... Bere obra osoan erotismoak garrantzi handia du.
Itzulpenak
Liburu hauek espainiaratu ditu:
Hedegile kalea (Gasteiz)
Gasteiz ko Hedegile kalea Alde Zaharrean dago, mendebaldean. Herri hizkeran Korre izenez ezaguna da, Correria espainierazko izenaren laburduratik datorrena.
Kokapena
Andre Mari Zuria ren plazan hasten da eta Santo Domigo kalean amaitzen da.
Luzera
575 metro inguruko luzera du. Ezkerreko espaloian 157 zenbaki ditu eta eskuinekoan 120.
Historia
Henrike Knörr eta Elena Martínez de Madina Salazarrek idatzitako “Toponimia de Vitoria I – Gasteizko toponimia I” (Euskaltzaindia, 2009) liburuaren arabera, Gaztelako Alfontso VIII.aren garaian eman zitzaion izena kaleari.
Trafikoa
Kalearen lehen zatia, Andre Mari Zuriaren plazatik Harategien kantoiraino, oinezkoentzakoa den arren ibilgailu ugari ibiltzen da, gehienbat banaketa kamioiak. Bigarren zatia trafikorako irekita dago.
Gasteiztxo tren turistikoa kale honetatik igarotzen da.
Acehúcheko gazta
Acehúcheko gazta, Espainiako Cáceresko probintziako Acehúche udalerrian ekoizten de gazta bat da, Extremaduran, eta Portugaldik hurbil. Ahuntz gaztaz egiten da.
Corvus brachyrhynchos
Corvus brachyrhynchos Corvus generoko animalia da. Hegaztien barruko Corvidae familian sailkatua dago.
Bibragailu
Bibragailua edo bibradorea, masturbazioan eta sexu harremanetan erabiltzen den sexu-jostailu bat da. Bakarka zein beste norbaitekin erabil daiteke.
Viktoriar Aroan, 1880ko hamarkadaren amaieraldera Joseph Mortimer Granville britainiar medikuak asmatu zuen, garai hartan emakume-histeria zeritzona sendatzeko asmoz.
Akihiro Tabata
Akihiro Tabata (田畑 昭宏, 1978ko maiatzaren 15a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Judy Minx
Judy Minx (Paris, 1989 -) frantses porno aktore eta ekintzaile feminista baten ezizena da, giza sexualitate aske, positibo eta estereotiporik gabe defendatzen duena.
Akihiro Tabata
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Urawa Reds, JEF United Ichihara eta Consadole Sapporo.
Luciobarbus steindachneri
Luciobarbus steindachneri Luciobarbus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Platysaurus ocellatus
Platysaurus ocellatus Platysaurus generoko animalia da. Narrastien barruko Cordylidae familian sailkatuta dago.
Morgan konderria (Ohio)
Morgan konderria (Morgan County) Ohioko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua McConnelsville da. 2010eko zentsuaren arabera 15,054 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Morgan konderriak 109,241 kilometro koadro ditu. Horietatik 1,388 ura dira. Beste 107,853 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 13,78 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 15,054 pertsonetatik 14,069 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 97 dira. 428 beltzak edo afroamerikarrak. 44 amerikar natiboak ziren eta 0 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 17 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 26 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 470 pertsonek kokatzen zuten.
Caldazinha
Caldazinha Brasilgo udalerri bat da, Goiás estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
The Luminaries (telesaila)
The Luminaries zeelandaberritar minisaila da, Eleanor Cattonen izen bereko eleberrian oinarrituta. Erresuma Batuaren iragan koloniala esploratu ditu desio, traizio eta mendekuz jositako kontakizunean. Kutsu magikoa ere badu istorioak.
1984ko Espainiako Traineru Txapelketa
Historia
Bigarren urtez jarraian Zumaia Espainiako txapelduna izan zen batel, trainerilla eta traineruetan. Ez zen traineru kantabriarrik izan, ez eta etxeko trainerurik ere, horrela beraz zazpi untzik bakarrik hartu zuten parte. Larunbatean lau euskaldunak sailkatu ziren. Honetaz aparte Samertolameu deskalifikatua izan zen. Igandean sei segundu atera zizkion Zumaiak Oriori.
Cynoscion arenarius
Cynoscion arenarius Cynoscion generoko animalia da. Arrainen barruko Sciaenidae familian sailkatzen da.
Alpujarrako gazta
Alpujarrako gazta, Espainiako Andaluziako Alpujarra eskualdean ekoizten den gazta bat da, Andaluzia autonomia erkidegoko Granadako probintzia eta Almeriako probintziaren artean. Ahuntz gaztaz egiten da.
Dodekaedro trigehitu
Geometrian, dodekaedro trigehitua Johnsonen solidoetako bat da (J61).
Johnsonen solidoak 92 dira; eta Norman Johnson-ek izendatu eta deskribatu zituen, 1966an.
Lempaut
Lempaut Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Tarn departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Lempaut udalerrian erroldatutako biztanleak 669 ziren. Familiak 276 ziren, horien artean 56 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 36 bakarrik bizi ziren emakumeak), 112 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 80 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 28 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 304 etxebizitza zeuden, 272 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 21 bigarren erresidentzia ziren eta 11 hutsik zeuden. 299 etxeak ziren eta 5 apartamentuak ziren. 272 etxebizitza nagusietatik 201 bere jabearen bizilekua ziren, 60 alokairuan okupaturik zeuden eta 11 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 5 etxek bi zituzten, 16 etxek hiru zituzten, 60 etxek lau zituzten eta 190 etxek bost zituzten. 248 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 102 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 154 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 409 ziren, horien artean 296 aktiboak ziren eta 113 inaktiboak ziren. 296 pertsona aktiboetatik 272 lanean zeuden (146 gizon eta 126 emakume) eta 24 langabezian zeuden (8 gizon eta 16 emakume). 113 pertsona inaktiboetatik 51 erretiraturik zeuden, 24 ikasten zeuden eta 38 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Lempaut udalerrian 272 unitate fiskal zeuden, 686 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.987 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 24 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 4 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 4 eraikuntza enpresak ziren, 10 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 2 okindegiak eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Lempaut udalerrian 17 nekazaritza-ustiategi zeuden, 522 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Khoratpithecus
Thailandia eta Myanmarren aurkitu dira fosilak, Miozeno ertain eta berantiarrekoak.
Ama (urpekariak)
Ama (海女, "itsasoko emakumeak", japonierazko hitza da ama, ez du amatasunarekin loturarik) direlakoak Japanoiako urpekari ezagunak dira, perlak eta itsaskiak biltzeko Japoniako itsasertz eskualdeetan urpean sartzen direnak. Ezagunak dira baita ere uminchu (Okinawan) eta kaito izenekin (Izu penintsulan). Gehien-gehienak emakumezkoak izan ohi dira.
Tradizioaren ezaugarriak
Japoniako tradizioaren arabera, amen praktikak 2.000 urte izan ditzake. Tradizioz, eta baita 1960ko hamarkadara arte toki batzuetan, amak urperatzen ziren zapi soil batekin jantzita. Gero jantzi osoagoak erabili izan dituzte, eta urpekaritzako ekipamendua ere bai 20. mendetik aurrera. Jantzi tradizionala ohikoan zuria da, marrazoetatik babesgarria delakoan. Ama prestakuntza 12 eta 13 urte bitartean hasten da, ama zaharragoek erakutsita. Goiz hasi arren, jakina da urpekariak osasuntsu eta gai izan daitezkeela 70 urte bete arte.
Foulcrey
Foulcrey Frantziako udalerri bat da, Mosela departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Tomoyasu Ando
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Urawa Reds, Avispa Fukuoka eta Omiya Ardija.
Foulcrey
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 102 etxebizitza zeuden, 77 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 11 bigarren erresidentzia ziren eta 14 hutsik zeuden. 100 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 77 etxebizitza nagusietatik 68 bere jabearen bizilekua ziren, 5 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 1ek bi gela zituen, 3 etxek hiru zituzten, 21 etxek lau zituzten eta 52 etxek bost zituzten. 52 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 40 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 27 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 111 ziren, horien artean 77 aktiboak ziren eta 34 inaktiboak ziren. 77 pertsona aktiboetatik 70 lanean zeuden (41 gizon eta 29 emakume) eta 7 langabezian zeuden (3 gizon eta 4 emakume). 34 pertsona inaktiboetatik 10 erretiraturik zeuden, 8 ikasten zeuden eta 16 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Foulcrey udalerrian 78 unitate fiskal zeuden, 192 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.049 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 6 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 1 janari enpresa zen eta 3 eraikuntza enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen eta 1 zurgina.
2000. urtean Foulcrey udalerrian 11 nekazaritza-ustiategi zeuden, 960 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Pongo tapanuliensis
Pongo tapanuliensis edo Tapanuliko orangutana Indonesiako Sumatra uharteko Hego Tapanulin baino bizi ez den Pongo espezie bat da. Ezagutzen den hiru orangutan espezieetako bat da, Pongo abelii eta Pongo pygmaeusekin batera. 2017an deskribatu zen, lehen aldiz, eta 1929an Pan paniscus (bonoboa) deskribatu zenetik aurkitutako lehen tximino handia da.
Joinville
Joinville Brasilgo udalerri bat da, Santa Catarina estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Vall d'Hebrongo geltokia
Vall d'Hebron Bartzelonako metroaren geltoki bat da, Bartzelona udalerriko Horta-Guinardó barrutian dago.
Geltokia 1985en inauguratu zen.
Platysaurus torquatus
Platysaurus torquatus Platysaurus generoko animalia da. Narrastien barruko Cordylidae familian sailkatuta dago.
Alness
, 'Alanais', Eskoziako Highland eskualdeko udalerri bat da, Ross eta Cromarty barrutian. Cromarty Firth fiordoan dago, Invergordon udalerritik 3 milia ekialdera eta Evanton udalerritik 4 milia hego-mendebaldera dago.
2011ko erroldaren arabera 5.310 biztanle zituen.
Fabiola Gianotti
Fabiola Gianotti  (Erroma, 1960ko urriaren 29a) partikula fisikari italiarra da. Nazioarteko Hadroi Talkagailu Handian egindako ATLAS esperimentuaren bozeramaile ohia eta Ikerketa Nuklearrerako Europako Kontseiluaren (CERN) zuzendaria da (postu horretara iritsi den lehen emakumea da gainera).
Biografia
Partikula esperimentalen Fisika n doktore bihurtu zen Fabiola Gianotti, Milango Unibertsitatean 1989an. CERN Kontseiluaren Fisika Sailean ikerlaria da 1996tik eta hainbat laborategi esperimentuetan aritu da: WA70, UA2, ALEPH eta ATLAS —nazioarteko kolaborazio horren bozeramailea izan zen 2009 eta 2013 artean— eta, CMS esperimentuaren bozeramaile zen John Incandelarekin batera, ofizialki iragarri zuten Higgs bosoia ren aurkikuntza 2012an, CERNeko lan mintegi batean. 2013ko abuztuan Edinburgoko Unibertsitateko ohorezko katedraduna bihurtu zen.
Accademia Nazionale dei Lincei akademiako kide da eta Ameriketako Estatu Batuetako Zientzia Akademia Nazionaleko atzerriko kide laguna ere bada.
Hainbat unibertsitateetan honoris causa doktore izendatu dute: Upsalakoak, Lausanako École Polytechnique Fédérale de Lausana (EPFL), Montrealgo unibertsitateak, Oslokoak eta Edinburgekoak, besteak beste.
2013an Italia ko Fisika Elkarteak Enrico Saria eman zion eta 2014an Italiako Errepublikaren Merituaren Ordenako Gurutze Handiaren Zaldun izendatu zuen Cavaliere di Gran Croce dell'ordine al merito della Repubblica, Giorgio Napolitano Italiako Errepublikaren presidenteak.
2011n, The Guardian egunkariak (Erresuma Batua) munduko 100 emakume inspiratzaileenen zerrendan sartu zen; 2012an, urteko bosgarren pertsonalitate izendatu zuen Time aldizkariak (AEB); 2013an, Forbes aldizkariak (AEB) eragin handiko 100 emakumeen artean ipini zuen eta AEBetako Foreign Policy (AEB) aldizkariak munduko pentsalari globalen artean aipatu zuen.
Fabiola Gianotti, gainera, Ban Ki-moon Nazio Batuen Erakundeko idazkari nagusia ren Zientzia Kontseiluaren kidea da.
Corvus caurinus
Corvus caurinus Corvus generoko animalia da. Hegaztien barruko Corvidae familian sailkatua dago.
François Villon
François Villon, jaiotze izena François de Montcorbier edo François des Loges (Paris, 1431 - 1463 inguruan) frantses idazlea izan zen. Frantziako lehen poeta modernotzat hartu izan da.
Villonen obra hiru milaren bat ahapaldik osatua da. Bi lan nagusi ditu: Lais edo Petit Testament (1456, «Testamentu Txikia») eta Grand Testament (1462, «Testamentu Handia»), zortzikoetan idatziak biak; inportantea da halaber L'Epitaphe Villon, Ballade des pendus deitua (1463, «Urkatuen balada»), hamarrekoetan idatzia. Haren obran lirismoa eta arrunkeria, Amabirjinarekiko eraspena eta amodioa, fede sakona eta ezmoraltasun gordina nahasten dira; ahaltsuei oldartzen zaie, miseria-lagunekiko samurtasuna adierazten du eta, aldian aldian, malenkoniatsu eta isekari, gozo eta mendekari ere agertzen da.
Bizitza
Poeta gutxiri buruz esan daiteke, Villoni buruz esan daitekeen bezala, biografia kontuan hartu gabe ez dela haren obra ulertzen; eta Villonen biografiako datu gehientsuenak -eta ez dira asko- haren obrari esker ezagutzen ditugu. Obran zein bizitzan etengabe errepikatzen dira gai jakin batzuk: delituak, heriotza, Paris, erbestea. Dudarik gabe, bitxia da idazle honen irudia, bere obra tradizio askoren eta bere bizipenen emaitza duena.
Familia pobrean jaio zen, 1431 inguruan, eta Paris izan zuela sorlekua dio Testamentu-ko bertso batean:
Arteetako batxilerra egin zen 1449an, eta gai horretako lizentziaduna eta maisua urte batzuk geroago. Dirudienez, Francois de Montcorbier honek Guillaume Villon izan zuen babesle, Saint-Benoît-le-Bétournéko kapilaua. Gizon hark lagundu zion ikasketetan eta bultzatu zuen Elizan sartzera. Poetak, esker onez, Testamentua-ren hasieran dioenez, haren abizena hartu zuen, aita baino gehiago ere izan baitzen berarentzat.
Parisa iritsi berria zenean -justiziatik ihesi joana zen-, lapurreta ausart batean parte hartu zuen: 1456ko abenduaren 24an, beste lagun batzuekin, Nafarroako Ikastetxean sartu, eta mila eta bostehun urrezko ezkutuz jabetu ziren. Gogotik saiatu arren, ez zituzten egileak aurkitu, baina hilabete batzuk geroago, 1457ko maiatzean, gaizkileetako batek -Guy Tabariek-, mozkor zegoela, taldekideen izenak eman zituen. Villonek ohorezko lekua omen zeukan taldean; Parisetik atera berria zen, eta aitorpenaren berri jakinda, ez zen hiriburura itzuli; gertaera horren bertsio poetikoa Villonek berak eman zuen bere Testamentu Txikia-n: Angers aldera irten zen maitemindua dagoelako. Poema idazten ari zela, gauez, kordea galdu omen zuen eta ez zen gertatuaz oroitzen...
Berriz ere Parisetik kanpo, Karlos Orleansekoaren gortera abiatu zen, poetak babesten baitzituzten han, eta baita Siziliako errege Renato Anjoukoari agur egitera, hura ere mezenasa eta poeta baitzen. Dirudienez ez zuen arrakasta handirik izan, denbora gutxiren buruan Meungeko kartzelan baitzen, Orléanseko apezpikuaren «laguntzari esker»; Thibaut d'Aussigny zen apezpiku hura, eta Testamentu Handia-ren hasieran gogor mintzatzen da Villon hari buruz. Espetxeratze honen zergatia ez da batere argia, baina baliteke arrazoi bat baino gehiago izatea: horietako bat poetaren bizimodu ibiltaria zen, komiko talde batean, eta ogibide hori gogor esetsi zuen elizak Erdi Aroan.
Beste arrazoi bat, garrantzitsuena agian, poetak gaizkile-talde batekin zituen arazoak izan daitezke: Nafarroako Ikastetxeko lapurreta adiskide batzuen laguntzari esker egin ahal izan zen. Haien izenak ageri dira geroxeagoko auzietan, banda armatuetako kide izateaz salaturik, eta laster urkatu zituzten. Arrasko Itunaz geroztik (1435eko urria) ugaritu ziren Frantzian gaizkile-talde hauek, eta bizimodua ateratzeko beste modurik ez zuten soldadu lizentziadunek osatzen zituzten; harrapaketan aritzen ziren, lapurretan, iruzurrean, jokoan, amarruan, eta argota erabiltzen zuten. Villon Coquillards bandakoa zen; banda horrek hiru mila kide baino gehiago izan omen zituen, eta batzuk hiltzera kondenatu zituzten Dijonen 1455eko abenduaren 18an. Epaiketan, argoteko ehun esapide inguru argitu ziren; horri esker uler daitezke nahiko ongi Villonek 1455-1461 bitartean argot-hizkeraz idatzi zituen baladak. Espetxera kondenatua izateaz gainera, elizgizon zelako zituen pribilejioak galdu zituen Villonek. Espetxeko bizimodua ikaragarri gogorra behar zuen izan. Poetak oso gertu ikusi zuen heriotza, zeren, 1461ean libre geratu orduko -Luis XI.a Frantziakoa erregearen graziaz-, Testamentu Handia idazten hasi baitzen. Ordurako urkatuak ziren bere adiskide batzuk.
Parisa itzuli, eta berriz espetxeratu zuten, baina ez luzaroan, Nafarroako Ikastetxeari harrapakinaren bere partea itzultzeko agindua egin baitzuen. Ez zen hilabete pasa kondena horrez geroztik, eta berriz ere justiziaren eskuetan zegoen Villon, zauritu asko izan zen liskar batean sartu zelako eta bere gaizkile-historia luzeagatik, urkatuta hiltzera kondenatu zuten. Poetak barkamena eskatu zuelarik, epaia aldatu zioten: urkabearen ordez, hamar urtez Parisetik erbesteraturik bizi behar zuen.
Ez dago beste daturik Villoni buruz. Zenbaiten ustez, Ingalaterrako gortera alde egin zuen; beste batzuek uste dute monasterio batera erretiratu zela, eta erlijioan bizi izan zela hil zen arte. Nolanahi dela ere, batere aipamenik ez baitago, ezta beste obrarik ere, seguruenera 1463an erbesteratu eta handik gutxira hilko zen.
Villonen lanak hil eta zenbait urte geroago argitaratu ziren; laster osatu zen elezahar bat haren inguruan -François Rabelaisek, besteren artean, izan zuen zerikusirik horretan-, Villon poeta madarikatu, eroa eta trebea bihurtu zuena, erromantikoen etsenplu eta errebeldeen eredu.
Idazlanak
Testamentuak poema narratibo luzeak dira; biak lotzen dira poetaren bizitzaren uneekin, poetak halaxe nahi izan balu bezala. Testamentu Txikia, Nafarroako Ikastetxeko lapurretaren gau berean idatzi zuen, eta azaleko gaia maitasuna badu ere -maitasun lortezina-, azpiko gaia, benetakoa, diruaren kutxa da -lortezina hura ere-. Bi mailatan ulertu behar da beraz: literarioa (poeta-jauntxoak bere ondasunak banatzen ditu) eta benetakoa (Villonek iseka egiten dio ez daukanari). Bukaeran, poetak bere egiazko egoera onartzen du, miseria, gosea eta hotza.
Izan ere, Villon bi aurpegiko poeta da: etengabe nahasten ditu iseka eta kritika, erretorika eta bat-batekotasuna; ez da harritzekoa beraz haren obrak bi alderdi izatea. Poesia gehienak frantsesez idatziak daude, baina, horrez gainera, bada lan-multzo txiki bat argot hizkeraz idatzia. Normala zen Villonek, elizgizon zenez gero, frantsesa edo latina hautatzea; alabaina, kultura-hizkuntza nagusia baztertu ez ezik, gaizkileek eta bizimodu txarreko jendeak erabiltzen zuten argotera jotzen du. Hizkuntza guztiz artifiziala da, hitz asmatu asko dituena, konnotaziozkoak, oso egoera jakinei dagozkienak. Argotez idatzitako baladak sei dira, eta, adituen aburuz, multzo homogeneoa osatzen dute, «Heriotza, Zori eta Amodiozko Jokoak, edo Coquilleren Arriskuak» dei zitekeena. Orobat adituek diotenez, balada bakoitza gaizkile talde jakin bati dagokio: sarraila hausleak, hiltzaileak, amarrutsuak, faltsifikatzaileak, iruzurgileak eta diru zuritzaileak. Sei balada hauen zailtasuna ulertzeko kontuan hartu behar da hiztegia oso iluna dela, besteak beste Coquilleko auzira arte ez zelako dokumentatu; hizkuntza mintzatutik eratorriko hitz elkartuak izan ohi dira, badira genero-aldaketak, kalko morfologikoak, gurutzaketa, desbideratze semantikoak etab. Baina, horrez gainera, hiru irakurketa maila bereiz daitezke: aurrenekoa lapurreta, tortura eta urkabeari dagokio; bigarrena, joko, iruzur, amarruei; azkena maitasunezko iruzurrari -dudarik gabe, maitasun homosexuala, eta horixe bide da obraren esanahi ezkutua-. Hiru maila horien arteko jokoa sei baladetan barrena luzatzen da, eta adierazle eta adierazi arteko harreman konplexu bat sortzen dute, elkarren gainean oinarritzen baitira eta gehienetan ezin itzulizkoak diren hitz-jokoetan.
Villonen lanen zerrenda egitekotan, roman galdu bat gogoratu behar da, poetak berak aipatzen duena: Romant du Pet-audiable deritza, eta Parisko Unibertsitatean 1453. urte inguruan izan ziren istiluak kontatzen ditu; dirudienez, urte horiexetan idatzia da. Forma heroiko-komikoa zuen, elementu alegorikoekin, eta usadiozko eskemak erabiltzen bide zituen (zortziko parekatuak).
Villon bere garaiko literatura tradizioaren barruan bizi zen, nahiz eta baduen halako itxura moderno bat. Bi Testamentuak genero jakin baten baitakoak dira: esatea da genero hori, eta sarritan aurkitzen da XV. mendeko literatura erromanikoetan. Genero honetako lanek ez zuten musika-laguntzarik izaten, eta ez ziren kantatzen; normalean, bi edo hiru errimako zortzikoez daude osatuak, garai bereko Gaztelako kantutegiak bezalaxe.
Edukiari dagokionez, Erdi Aroko tradizioari dagozkio Villonen bi obra nagusiak; tradizio horren erakusgarri bikainak daude XIII. mendeko trobadoreen artean. Obra horietan baladak tartekatzea ere ez zen gauza berria, aldiz, ohiko gauza zen Villonen garaian. Orobat garai hartakoak gaiak dira, baliabideak, ahapaldi motak, etab.
Alabaina, karikaturen indarra, pasadizo, gertaera jakin baten gainean oinarriturik; irudiak eta metaforak, guztiz ahaltsuak; eguneroko bizitzatik hartutako irudiak -atsoak sutondoan, emakumea ispiluaren aurrean, hilotza urkabetik zintzilik-. Umorea, parodia eta antifrasi etengabeen gainean eraikia, horrek guztiak argi erakusten du Villonek literatura tradizioa menderatu eta gainditu zuela erretorika klasikoa eta bere bizipenak bateratuz.
Miami Vice (filma)
Miami Vice, 2006ko Michael Mann estatubatuarrak zuzendutako ekintza thriller film bat da. Miami Vice (1984-1990) telesailean oinarritua dago. Colin Farrell, Jamie Foxx, Justin Theroux, Gong Li, Naomie Harris, Ciarán Hinds, Barry Shabaka Henley, Luis Tosar, John Ortiz, Isaach De Bankolé eta Eddie Marsan aktoreek antzeztu zuten.
Argumentua
AEB, Miami, Sonny Crockett (Colin Farrell) eta Ricardo Tubbs (Jamie Foxx) hiriko poliziaren Ustelkeriaren Aurkako Brigada Saileko bi detektibe dira. Ekintza batean, goi agintaritzan izandako traizio batek bi agente federalen heriotza eta droga liskar batengatik familia oso baten sarraskia eragin duela ohartuko dira. Castillo (Barry Shabaka Henley) tenienteak hala onartuta, UABSak Sonny eta Ricardori AEBetara droga esportatzen duten hispaniar-amerikar drogatrafikatzaileentzat lan egiteko agindua emango die. Beren gezurretazko nortasun berriarekin, kartel boteretsu baten diruzaina ezagutuko dute, Isabella (Gong Li), Arcángel de Jesús Montoya (Luis Tosar) narkoarentzat dirua zuritu eta inbertitzen duen emakumea. Isabella eta Sonny maitaleak egingo dira. Crockett eta Tubbsek droga Floridako hegoaldean banatuko dute, beren lankideen hilketen arduradunak identifikatu eta Krimen Antolatuaren Orden Berria ikertzeko erlojuaren kontrako larteketa bati ekiten dioten bitartean.
Cynoscion guatucupa
Cynoscion guatucupa Cynoscion generoko animalia da. Arrainen barruko Sciaenidae familian sailkatzen da.
Nakalipithecus nakayamai
Nakalipithecus nakayamai Miozeno berantiarrean bizi izan zen hominido bat izan zen, gaur egungo Kenian. Espeziearen arrastoak baraila bat eta hamaika hortz dira, 2005ean aurkituak, Nakalin (Keniako iparraldea). Ar39-Ar40 frogen arabera 9.8-9.9 milioi urte zituen.
Haginek esmalte lodia dute. Uste denez honek erakusten du hazi eta intxaurrak jaten zituela. Garaia kontuan hartuta baliteke Nakalipithecus gorila, txinpantze eta gizakien arteko arbaso komuna izatea. Homininae azpifamiliako kide basaltzat hartzen da, gaur egun daude leinu eta azpileinuetan banatu aurretik. Bestetik Ouranopithecusen antza du, Grezian aurkitutako hominido fosila.
Tamainari dagokionez, gorila emeen tamaina baino txikiagoak ziren. Basoetan bizi ziren, inguruan aurkitu diren beste espezie batzuk ikusita.
Espezie hau oso garrantzitsua da gizakiaren eboluzioa ulertzeko, garai horretan Afrikan zegoen fosil eskasia betetzera datorrelako, Samburupithecus eta Chororapithecusekin batera. Lehenago uste zen Afrikatik Asiarako bidea egin zutela Hominidaeren arbaso komunek, Afrikan desagertu eta ondoren berriro bueltatu zirela Afrikara. Fosil hauek teoria hori baztertzeko aukera ematen dute.
Grand-Verly
Grand-Verly Frantziako udalerri bat da Aisne departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an udalerrian erroldatutako biztanleak 137 ziren. Familiak 48 ziren, horien artean 7 pertsona bakarrekoak ziren (7 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 7 bakarrik bizi ziren emakumeak), 15 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 15 seme-alabarik gabeko bikoteak ziren eta 11 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 63 etxebizitza zeuden, 49 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 8 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 63etxeak ziren. 49 etxebizitza nagusietatik 42 bere jabearen bizilekua ziren, 7 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 2 etxek bi gela zituzten, 8 etxek hiru zituzten, 12 etxek lau zituzten eta 27 etxek bost zituzten. 44 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 17 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 22 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 88 ziren, horien artean 68 aktiboak ziren eta 20 inaktiboak ziren. 68 pertsona aktiboetatik 61 lanean zeuden (40 gizon eta 21 emakume) eta 7 langabezian zeuden (2 gizon eta 5 emakume). 20 pertsona inaktiboetatik 5 erretiraturik zeuden, 8 ikasten zeuden eta 7 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Grand-Verly udalerrian 52 unitate fiskal zeuden, 145 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 13.995 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden2 saltokiak ibilgailuen saltze eta konpontze enpresenak ziren.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra zurgina zen.
2000. urtean Grand-Verly udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden, 405 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Espirografoaren Nebulosa
IC418, Lepus, "Erbia" konstelazioan dagoen nebulosa bat da, gure planetatik 2000 argi urteko distantziara dagoena. Espirografoaren Nebulosa bezala ere ezagutzen da, bere formak, espirografo batekin egiten diren marrazki geometrikoak gogorarazten baititu, trokoideak marrazteko balio duen tresna.
Hubble espazio teleskopioarekin lortutako nebulosaren irudiak, ionizatutako nitrogenoaren igorpena, nukleotik urrutien dagoen gasa eta hotzena dena, hidrogenoarena, erdikoa dena, eta oxigenoarena, nukleotik hurbilen dagoena eta beroena dena ezberdintzea ahalbidetzen du.
Nebulosaren erdian, bere izar eboluzioaren azken etapatan dagoen izar bat dago, izar hau, duela milaka urte gutxi batzuk arte, erraldoi gorri bat zelarik. Bere kanpo geruzak espaziora jaurti zituen, nebulosa eratuz, honen egungo diametroa, 0,3 argi urtekoa delarik. Gaur egun ikus daitekeen izar hondakina, izarraren nukleoa da, erradiazio ultramorea igortzen duena, inguratzen duen gasaren fluoreszentzia eraginez. Denboraren igaroan, nebulosa, espazioan barreiatzen joango da, bere erdigunea izan zen nano zuri batean geratuz, pixkanaka, hozten joango dena.
Dniproeko metroa
Dniproeko metroa (ukraineraz: Дніпровський метрополітен), Ukrainako Dnipro hiriko garraiobide publikoa da. 1995eko abenduaren 29an zabaldu zen eta gaur egun metro-sareak linea bakarra eta 7,1 kilometro dauzka.
2012an 8,1 milioi bidaiarik erabili zuten.
Claig gaztelua
Claig gaztelua Eskoziako Donald klana edo MacDonald klanaren gotorlekua zen. Egun erorkinak besterik ez dira gelditzen,
Historia
Gaztelua beste garaietan gotorleku handia zen. Itsasoaren gaineko gotorlekua zen. Honi esker Macdonald klanak, uharteen jaunak, Hebridak uharteekin itsas trafikoa ia lau mendetan kontrolatu zuen. Gazteluak XVII. mende arte MacDonald klanaren eskuetan egon zen; mende horretan Campbell klanak menperatu zuen.
Kokapena
Gazteluaren erorkinak Am Fraoch Eilean uhartean dago, Jura uhartearen ondoan.
Cadaujac
Cadaujac Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gironda departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Cadaujac udalerrian erroldatutako biztanleak 4.716 ziren. Familiak 1.741 ziren, horien artean 370 pertsona bakarrekoak ziren (179 bakarrik bizi ziren gizonak eta 191 bakarrik bizi ziren emakumeak), 612 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 652 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 107 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 1.877 etxebizitza zeuden, 1.779 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 12 bigarren erresidentzia ziren eta 87 hutsik zeuden. 1.733 etxeak ziren eta 139 apartamentuak ziren. 1.779 etxebizitza nagusietatik 1.276 bere jabearen bizilekua ziren, 449 alokairuan okupaturik zeuden eta 54 doan lagata zeuden; 11 etxek gela bat zuten, 92 etxek bi zituzten, 262 etxek hiru zituzten, 585 etxek lau zituzten eta 828 etxek bost zituzten. 1.520 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 686 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 995 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 3.212 ziren, horien artean 2.376 aktiboak ziren eta 836 inaktiboak ziren. 2.376 pertsona aktiboetatik 2.235 lanean zeuden (1.181 gizon eta 1.054 emakume) eta 142 langabezian zeuden (72 gizon eta 70 emakume). 836 pertsona inaktiboetatik 270 erretiraturik zeuden, 310 ikasten zeuden eta 256 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 296 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 3 janari enpresak ziren, 2 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 20 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 59 eraikuntza enpresak ziren, 100 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 13 garraio enpresak ziren, 7 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 5 finantziazio enpresak ziren, 9 higiezinen enpresak ziren, 33 zerbitzu enpresak ziren, 21 administrazio publikoko enpresak ziren eta 20 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 81 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 2 funerariak, 12 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 1 autoeskola, 8 igeltseroak, 10 margolariak, 8 zurginak, 14 iturginak, 7 argiketariak, 1 eraikuntza enpresa, 5 ile apaindegiak, 4 jatetxeak, 4 higiezinen agentziak eta 3 apaindegiak.