cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Selinonte
Ekialdeko mendixka
“F” tenplua hiruetatik zaharrena eta txikiena da. K.a. 550-540ean eraiki zen, “C” tenpluaren eredua jarraituz. Tenplu guztietatik arpilatuena izan da. Horren peristiloa (24,43x61,83, 6x14 zutabeduna eta 9,11 metroko garaiera). Honek zutabeen arteko espazioan harrizko pantailak ditu (4,7 metrokoak). Hauetan gezurrezko ateak, pilastrak eta arkitrabeekin pintatuta daude. Benetazko sarrera ekialdearen gibelean zegoen. Pantailen helburua ez dago oso argi, bakarrak greziar tenpluen artean baitziren. Batzuen ustez, botozko opariak babesteko egin ziren edo zenbait erritu ez-iniziatuen bistatik ekiditzeko (Dionisozko misterioak). Barrualdean, atari bat dago beste zutabe-lerro batekin, eta pronaos, naos eta adyton bat ere, zeinen egitura luze eta estuak ezaugarri arkaikoa adierazten duen. Ekialdean, bi metopa arkaikoak (K.a. 500 urtekoak) 1823ko indusketetan aurkitu ziren. Hauetan Atena eta Dioniso agertzen dira, bi erraldoiak hiltzen zituztenean. Gaur egun zainduta daude Antonio Salinas Eskualdeko Museo Arkeologikoan. Adituen arabera, “F” tenplua Atena edo Dionisori sagaratuta zegoen, kasu honetan peristasia itxita zegoelako.
“G” tenplua Selinonteko handiena zen (113,34x54,05 m, eta 30 m-ko garaiera) Greziar munduko handienen artean zegoen. Tenplu hau, K.a. 530-409 artean eraiki zena (epe luze hau estiloen aldaketetan adierazita dago: ekialdea arkaikoa den bitartean, mendebaldekoa klasikoa da), bukatu gabea da, arteken falta agerian geratzen den moduan, eta tamaina bereko zutabeen danborrak hamar kilometro haratago Cave di Cusan, oraindik erauzketaren prozesuan. Hondamendiaren artean, posible da 8x17 zutabeko peristilo bat igartzea (16,27 metroko garaiera eta 3,41 diametrokoa). Hauetariko batzuk bakarrik zutik daude 1832an berreraiki zirelako, Sizilian lu fusu di la vecchia (atsoaren txaratila) izenarekin ezagutzen da. Barnealdean, pronaos prostilo bat dago (lau zutabetakoa), bi hormerekin in antis, beste horrenbeste pilastretan bukatzen dutenak, eta hiru ate naosera sartzeko. Naosa, tamaina handikoa, hiru nabetan banatzen zen: erdikoa, seguruena, aire zabalera irekita zegoen (hypaethros). Bi lerrok, hamar zutabe argalekoek, beste zutabezko lerro bati eusten zioten (galeria) eta alboko bi eskailerak teilatura igotzeko. Nabe zentralaren atzealdean adytona zegoen, naosaren hormetatik bereizita, baina honetan guztiz sartuta. Adytonaren barrualdean, zauritutako edo hiltzear zegoen erraldoi baten gorputz-enborraren artelana aurkitu zen eta inskripzio bat “Selinusen Mahai Handia” izenekoa. Atzealdean, opistodomos in antis bat, eta honetan ez zegoen naosetik sartzerik. Hondamendien artean, interes bereziko dira zenbait bukatutako zutabe, zeinek margoturiko estuko-aztarnak adierazten duten. Honetaz gain, taulamenduaren blokeek ferrazko markak dituzte alboetan. Hauen zehar, sokak sartzen zituzten blokeak altxatzeko eta zegozkien tokietan kokatzeko. “G” tenplua hiriko altxorra gordetzeko zen. Ebidentzia epigrafiko baten arabera tenplua Apoloren gurtzarako egin zen, hala ere, gaurko ikerketen ustez, Zeusi sagaratuta zegoen.
Mendixkaren oinean, Cottone ibaiaren bokalean, Ekialdeko Portua zegoen, 600 metroko zabalera, baliteke barrua olatu-horma bat edukitzea akropolia babesteko. Honek aldaketak izan zituen K.a. IV. eta III. mendeetan: luzatu ondoren, ipar-hegoaldera orientatutako kaiak eta biltegiguneak eraiki ziren. Gaur egun, elinonteko bi portuak buxatuta daude. Mendebaldekoa, Selinus-Modione ibairen nagusia zen. Harresien kanpoko auzoak merkataritzarako eta portuko lanetarako ziren. Hauek terrazetan eta maldetan kokaturik zeuden. Marinella hiri modernoaren iparraldera, Buffa nekropolia dago.
Gaggera mendixka eta Malaforos santutegia
Gaggera mendixkan badaude oso antzinako santutegi baten hondarrak, hau da, Selinonteko emankortasun jainkosaren, Demeter Malaforosen, santutegia. Toki honetan 1874 eta 1915 artean etengabeko indusketak egin ziren. Gune honen egoera askotarikoa dena, K.a. VI. mendean muinoaren magalean eraiki zen eta, seguru asko, hileta-prozesio estazio gisa erabili zen Manicalunga nekropolira abiatu baino lehen. Hasieran, gunea eraikin gabekoa zen eta eremu zabal bat zuen, aldare batekin, erritualak egiteko. Geroago, tenplua eta horma garaia (temenos) egin zirenean, santutegia bilakatu zen. Santutegi honek laukizuzenezko (60x50 metrokoa) itxiera zuen. Sarrera ekialdean zegoen propileo in antis baten zehar (K.a. V. mendean eraikitakoa). Honen aurrean, eskailera bat eta egitura zirkular bat zeuden. Itxieratik kanpo, propileoaren bi alboetan, arkupe luze baten hondarrak daude (estoa) aulkiekin erromesentzat, zeinek aldareak eta botozko objektuak utzi baitzituzten.
Itxieraren barruan, erdigunean, aldare handi bat dago (16,3x3,15 metrokoa) hezurren eta beste sakrifiziozko hauts-mordo baten gainean kokaturik. Aldarea hego-mendebaldera hedatzen da. Ipar-mendebaldera nabaritzen da beste aldare arkaikoago bat. Hantxe lubaki karratu bat dago tenpluko aldarearen ondoan.
Kanala igaro bezain pronto, megaroi itxurako Demeter tenplua dago (20,4x9,52 metrokoa). Nahiz eta krepidoma eta zutabeak ez izan, baditu pronaos, naos, aditon eta nitxo bat atzean.
Hamabost metro iparralderago, beste itxiera karratu bat dago (17x17 metrokoa) Zeus Meilitxiori (Zeus Eztia) eskainita eta Pasikrateiari (Persefone), honen hondakinak ugariak dira, baina K.a. IV. mendeko hainbat egituren funtzioa zaila da ulertzea, hau da, itxiturazko horma, bi alboetan zutabe ezberdinekin (atari helenistiko baten atal batekin) inguraturik dagoena. Itxieraren atzean, tenplu prostilo in antis txiki bat dago (5,22x3,02 metrokoa) doriar zutabe monolitikoekin, baina joniar taulamenduarekin eta beste bi tenplu gehiago itxieraren erdigunean.
Kanpoko aldean, mendebaldean, erlijiozaleek jainkotiar bikotearen hainbat estela txiki eskaintzen zituzten. Hauetan, azalezko ebakidurekin, bi aurpegi agertzen ziren: gizonezkoarena eta emakumezkoarena. Honetaz gain, errautsak eta eskaintzen aztarnak, greziar ktonikoen jainkoen eta erlijio punikoaren bateratasuna adierazten dute. Aurkikuntza asko Malaforos santutegitik dator (guztiak Palermoko Museoan gorderik): eszena mitologikozko erliebeak; K.a. VII.-V. arteko 12.000 inguru terrakotaz egindako botozko irudiak; busto formako intsentsu-ontziak Demeter edo Tanit irudikatzen dutenak; korintiar zeramika ugari; itxieraren sarreran behe-erliebe bat aurkitu zen, Hadesek egindako Persephoneren bahiketa azalduz.
Kristau hondarrek, bereziki arkumeak XP (krismoi) monogramarekin, adierazten dute esparru honetan komunitate kristau bat finkatu zela K.o. II. eta V. mendeen artean.
Shelburne (Massachusetts)
Shelburne Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Franklin konderrian dago, Massachusetts estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Selinonte
Gaggera mendixka eta Malaforos santutegia
Urrunago, Gaggera magalen gora, iturri bat dago Malaforos santutegiak ura hartzen duenetik. Berrogeita hamar metro beherago dagoen eraikina behin tenplutzat hartu zen (“M” izeneko tenplua), baina gaur egun monumentu-iturria da. Itxura errektangularra du (26,8x10,85x8 metrokoa), harlanduzko blokeekin eginda eta uharka eta sakonune itxi bat du. Atari zutabedun batekin babestuta. Sarrerarako lau mailako eskailera bat du eta honen aurrean lauzatutako eremu bat zabaltzen da. Eraikina doriar estilokoa da, haren data K.a. VI. mendekoaren erdikoa izanik, aurkitutako terrakotaren arabera. Metopen zatiak amazonomakiarekin, nahiz eta inguruan aurkitu, ez dira eraikin honetakoa, honek metopa txikiak eta leunak dituelako. Beste megaroi bat berriki induskatu dute Melaforos santutegiaren eki-iparraldeko zenbait ehun metrotara.
Nekropolia
Selinonteren iguruan eremu batzuk erabili dira nekropoli gisa.
Cave di Cusa
Harrobi hauek kareharrizko geruzez osatuta daude, Campobello di Mazzara tik gertu, Selinontetik 30 km-ra. Toki haietatik atera zen harria Selinonteko tenpuak egiteko. Agerikoa denez, harrobi-lanak eten ziren hiria erasotuta izan ondoren K.a. 409. urtean. Harginen eta beste langile batzuen ihesak baimentzen du hargintzaren prozesu osoa ikustea, hau da, ebakidura zirkular sakona egin zenetik, azken zutabe-danborrak (sekzio zilindrikoak) egin arte, jadanik prest garraiatzeko. Zutabeen sekzio hauekin batera, kapitelak eta ebaki karratuak daude ere, azken hauek baliagarriak ziren blokeak garraiatzeko, helburu bakarra Selinonteko tenpluak. Zutabe-danbor batzuk prest zeuden garraiatzeko eta beste batzuk, berriz, bidean utzi ziren. Zenbait sekzio erraldoi, “G” tenplurakoak, Cave di Cusaren mendebaldean aurkitu dira, laga ziren egoera berdinean.
Txanpongintza
Selinonteko txanpoiak era askotakoak eta anitzak dira. Antzinenetan, aipatu den moduan, perrexilaren hostoak agertzen dira binperrean. Geroko txanponen gaia zen irudi bat aldarean sakrifikatuz, Asklepiosi dedikaturik, honela adierazten du behean dagoen oilarrak. Irudia erlazionatuta dago Diogenes Laerzio k kontatzen zuen istorio batekin, hots, selinontarrek izurrite bat pairatu zutela ibaiaren ondoko ur zingiratsuak zirela eta, baina gaixotasuna konpondu zen eremua drainatuz, Enpedoklesek iradokita. Zenbait txanpoietako zutik dagoen irudia Selinus jainko-ibaia zen, zeinek geroztik hiriko osasun-egoera lagundu baitzuen.
Baby futbol
Baby futbola hamaika jokalariko futboletik eratorritako kirol bat da. Uruguain, Txilen, Argentinan eta Kolonbian asko praktikatzen da eta areto-futbolaren oso antzekoa da. Baby hitzak zerbait txikia esan nahi du, eta kasu honetan jokalarien kopuruari eta jokalekuaren tamainari egiten dio erreferentzia. Areto-futboleko kantxa ez bezala baby futbolekoa 15 x 28 metrokoa da. Kirol hau Txilen gorantz ari da, oso joko lehiakorra zeinean baloia bizkor kontrako kantxara eramatea funtsezkoa baita. Adin guztietako jendeak praktikatzen du, eta lehiaketen bidez neurtzen dute trebetasuna.
Untzuetako gaztelua
Untzuetako gaztelua izen bereko mendiaren gailurrean (Zeberio eta Orozko, Bizkaia) dagoen gune arkeologikoa da. Itsas mailatik 773 metro gorago kokatua, egun gazteluaren aztarnek baino ez diraute. XX. mendean, UHF antena bat eraikitzean, kalte handiak egin zizkioten inguruari.
Dibamus dezwaani
Dibamus dezwaani Dibamus generoko animalia da. Narrastien barruko Dibamidae familian sailkatuta dago.
Untzuetako gaztelua
Gaztelutik Malmasingo gotorlekua ikus zitekeen, biak defentsa lerro berean zeudelako.
Brosna (Kerry konderria)
Brosna (irlanderaz Brosnach) Irlandako hego-mendebaldeko Kerry konderriaren ekialdean dagoen udalerri bat da. Sliabh Luachra eskualdean dago, Castleisland udalerritik 16 kilometro ipar-ekialdera. Limerick konderria eta Cork konderriaren mugatik hurbil dago.
Untzuetako gaztelua
Gazteluaren eraikuntza
XI. mendean Bizkaiko Jaurerria Iruñeko Erresumaren zati bat izan zen eta Antso IV.a Nafarroakoak handikiekin liskarrak zituen. Nobleek eskubide eta erregalia ugari bereganatu ondoren, behin betiko edukitzea nahi zuten. Nafar zuzenbidea tenentzietan oinarritua zegoen, erregeak berak eman, aldatu eta kendu zituztenak. Gaztelar zuzenbideak, berriz, behin betiko bermatzen zituen eskubideak eta nobleek horren alde egiten zuten. Aztarnategian karbono-14 bidezko datazioa egin ondoren, XI. eta XII. mendeen artean eraiki zutela jakin zuten, edonola ere, ezezaguna da Antso IV.a erregeak edo Eneko Lopez Ezkerra Bizkaiko jauntxo matxinoak eraikia izatea. 1127an, Támarako itunean, Alfontso I.a Nafarroakoak eta Alfontso VII.a Gaztelakoak Bizkaia eta Araba nafarrarenak zirela aitortu arren, lurraldeak hainbat aldiz bandoz aldatu zuen, Haro leinuan behin betiko gaztelarren alde egin arte.
Ibarguen-Cachopin kronikaren arabera, Opamio kapitainak eraikiarazi zuen gaztelua 549an. 935ean, Abuminie Untzeta gazteluburu zen garaian, eskualdeko arerioek suntsitu egin omen zuten, baina hori guztia ezin izan da frogatu. Gainera, baliteke kondaira horiek Bizkaiko sendi nobleen mesedetarako asmatuak izatea
Setioak eta suntsipena
Alfontso X.a Gaztelakoak 1277an gotorlekua hartu zuen. Bertan zegoela, abuztuaren 12an hain zuzen ere, Lope Diaz II.a Harokoak Bermeoari emandako Logroñoko Forua berretsi zuen. 1288an, bere semea zen Antso IV.a Gaztelakoak gaztelua setiatu arren ezin zuen hartu.
1334an Alfontso XI.a Gaztelakoaren gudarosteen erasoaren aurka eutsi zuen eta baita Petri I.a Gaztelakoarena bi hilabetez 1351ko udan ere. Azken setio honetan gaztelua erasotzeko katapultak erabili zituzten eta inguruetan dozenaka harri geratu ziren.
Azkenean, Gaztelako Gerra Zibilaren garaietan, Tello I.a Gaztelakoaren aurkako 1358ko kanpainan Petri I.ak gaztelua eraso zuen. Gerra bukatu zenean, Bizkaiko jaunak gaztelua suntsitzeko agindua eman zuen.
Eraikinaren egitura
Gotorlekuak 50 m.-ko luzera eta 20 m.-ko zabalera zituen. 773 metroko altueran, tontor malkartsu batean zegoen, batzuetan %90ko aldapak ere dituena. Dorreak hiru solairu eta metro eta erdiko lodiera zuten hormak zituen. Beheko solairuan biltegia zuten, haraino astoz ala idiz eramandako hornigaiak biltzeko. Lehenengo solairura kanpoaldetik sartzeko zurezko eskailera zegoen (eraso bat izanez gero erraz kendu zitekeena). Teilatu lauko zuen eta dorrearen ondoan uharka
Gazteluak bost eta hamabost arteko soldadu kopurua izan arren, 300 soldaduen erasoei ere aurka egin zien.
Triplophysa cakaensis
Triplophysa cakaensis Triplophysa generoko animalia da. Arrainen barruko Nemacheilidae familian sailkatzen da.
Litosita
Litosita silikato motako minerala da.
Ezaugarriak
Litosita silikato mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema monoklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 5,5 da.
Denboraren araberako pleitatze
Denboraren araberako pleitatzea (time charter) denbora-bitarte jakin baterako pleitatzea da; bidaia bat baino gehiago egin daitezke denboraldi horretan. Pleitariaren kontrolpean geratzen da itsasontziaren merkataritza-kudeaketa, eta hark erabakitzen du jarraitu beharreko ibilbidea; itsasontzi-jabearen esku geratzen da, berriz, tripulazioaren kudeaketa eta ontziaren segurtasuna eta mantentzea. Formalki, poliza baten bidez egiten dute, ezagunenak baltime, liner-time (Deep Sea Time Charter), NYPE (New York Produce Exchange), Shelltime edo Texacotime... petroliontzientzat edo intertanktime direlarik.
Kochen postulatuak
Koch-en postulatuak Robert Koch zientzialari alemaniarrak 1890ean azaldutako arauak dira, mikrobiologia klinikoaren arloan garrantzi handia dutenak. Karbunkoaren bakterioarekin lanean ari zela, Koch-ek animalia gaixoen materiala sagu osasuntsuei sartu zien, eta ohartu zen azken hauek karbunko gaitza harrapatzen zutela. Horren haritik jarraitu zuen ikertzen, karbunkoaren bakterioa gaitz horren eragilea zela frogatu arte.
Gaur egun ere, mikrobio bat gaixotasun baten eragilea dela frogatzeko Koch-en lau postulatuak bete behar ditu. Alegia:
Bakterio patogeno ia guztiek postulatu horiek betetzen dituzte. Gutxi batzuek, ordea, ez dute bigarren araua betetzen, zaila baita horiek haziaraztea laborategiko hazkuntza-inguruetan.
Kornubiera
Kornubiera (kornubieraz Kernowek edo Kernewek) Kornubia (edo Kornualles) konderriko berezko hizkuntza da. Mintzaira indoeuroparra da: multzo zeltikoko talde britonikoaren barruan dago, bretainierarekin eta galesarekin batera. Usadiozko azken hiztuna XIX. mendearen bukaeran hil zen arren, XX. mendean berpiztu zuten. Gaur egun, zailtasunik gabe hitz egin dezaketenak 3.000 inguru dira.
2008ko maiatzean, Kornubiar Hizkuntzaren Elkarteak idazkera estandarra berretsi zuen.
Wikipedia kornubieraz ere erabilgarri dago. kw.wikipedia.org.
Kornubiera batua
XX. mendean kornubiera berpizteko saioei ekin zietenean, hainbat kornubierazale multzo sortu ziren; multzo haietako bakoitzak garai bateko kornubieraren iturri jakin batzuk eredutzat hartu zituen, bere kornubiera eredua eratzeko. XXI. mendearen hasieran, kornubieraz idazteko lau eredu nagusi zituzten oraindik, bai eta bigarren mailako beste hainbat ere. Eredu nagusien arteko aldeak txikiak ziren, baina eredu bakoitzaren alde lerratutako kornubierazale multzoetatik inork ez zuen amore ematen. 2008an, azkenik, kornubiera batua (kornubieraz, Furv Skrifys Savonek, «forma idatzi estandarra») eratzeko adostasuna lortu zuten. Bi urte baino gehiagoko negoziazio sutsuen ondoren, Trond Trosterud norvegiarra buru zuen hizkuntzalari taldeak eredu idatzi estandarra zehaztu zuen, Kornubiar Hizkuntzaren Elkartearen babesean.
Qom (probintzia)
Qom (persieraz: قم, Qom) Irango 31 probintzietako bat da, herrialdearen iparraldean dagoena. 1995ean eratu zen, Teheran probintziatik bereizirik. Iparraldean Teheran probintziarekin du muga, ekialdean Semnanekin, hegoaldean Isfahanekin eta mendebaldean Markazirekin. 11.526 kilometro koadroko eremua du, eta 2011n 1.151.672 biztanle zituen. Hiriburua Qom da, probintziako biztanleriaren %95,2 hartzen duena.
Pelendoi
Pelendoi (Pellendones) Dueroren goiko arroan, hau da egungo Soriako iparraldean, Burgosko hego-ekialdean eta Errioxako hego-mendebaldean, bizi zen zeltiberiar herria izan zen. Hiri nagusiak Augustobriga, Numantzia, Savia eta Viscintium zituzten.
Abeltzaintzari ekiten zioten herri transhumantea izan zen eta k. a. II. mendean, ziur asko erromatarren laguntzari esker, arebakoekiko zuten menpekotasunaz askatu ziren.
De Humani Corporis Fabrica (filma)
De Humani Corporis Fabrica 2022ko Lucien Castaing-Taylor ingeles eta Véréna Paravel suitzar zinema zuzendarien film dokumentala da.
Sinopsia
Duela bost mende, Andres Vesalio anatomistak giza gorputza zientziara zabaldu zuen historian lehen aldiz. De humani corporis fabrica-k giza gorputza zinera zabalduko du. Giza haragia paisaia aparta dela erakutsiko du, besteen begiradaren eta arretaren bidez soilik existitzen dena. Zaintzarako, sufrimendurako eta itxaropenerako leku gisa, ospitaleak munduko gorputz guztiak konektatzen dituzten laborategiak dira.
Aldude (herria)
Aldude (Herri Barnea edo Purgua ere esaten zaio) Aldudeko herri bat da, Euskal Herriko Nafarroa Beherea lurraldean kokatuta, Baigorri-Ortzaize eskualdean. Antzina, herri propioa izan zen, Baigorriko ibarrekoa, baina Aldude udalerriaren zati izatera pasa zen.
Bertako biztanleak aldudarrak dira.
Izena
Aldude udalerriaren bezala, Aldude izena Aldubide izenaren uzkurduratik dator, eta, aldi berean, aldu (garai batean "altuera" izendatzeko tokiko hitza zena) eta bide hitzen elkarketak osatzen du.
Geografia
Herria Aldudeko ibarran dago, Urepeleko Errobik zeharkatzen duena, 345 metroko altueran.
Garraioa
Euskal Hirigune Elkargoaren esku dagoko Car Express hiriarteko autobus sareak zerbitzatzen du herria. Guztira, line batek eskaintzen du zerbitzua.
Oharrak
<references group="lower-alpha" />
Haworthia
Haworthia landare zukutsu txikiz osatutako genero bat da. Afrikako hegoaldean aurki daitezke, Mozanbike, Lesotho, Swazilandia eta Hego Afrikan. Aloe vezala Asphodeloideae azpifamiliako kideak dira, eta normalki aloe txikien antza dute, loreetan izan zenik. Landare ezagunak dira dekorazioan eta lorezaintzan.
Espezieak
151 espezie onartzen dira Haworthiaren barruan. Hala ere, benetako espezie kopurua zehaztetik urrun gaude. 40 espezie daude "zehaztu gabe" gisa jarrita, eta zerrenda oso bat emateak arazoak ematen ditu. Sinonimoak eta barietateak gehituz gero 966 izen ezberdin daude, hibridoak barne.
Villars-Santenoge
Villars-Santenoge Frantziako udalerria da, Marne Garaia departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Villars-Santenoge udalerrian erroldatutako biztanleak 101 ziren. Familiak 48 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 12 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 16 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 86 etxebizitza zeuden, 43 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 34 bigarren erresidentzia ziren eta 9 hutsik zeuden. 83 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 43 etxebizitza nagusietatik 34 bere jabearen bizilekua ziren eta 9 alokairuan okupaturik zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 14 etxek lau zituzten eta 27 etxek bost zituzten. 33 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 19 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 20 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Maitena Salinas
Maitena Salinas Beiztegi (Beasain, Gipuzkoa, 1980ko otsailaren 4a) kazetari, aktore eta zinema-zuzendaria da. ETB 1 Kateko Goenkale telesail arrakastatsuko protagonistetako bat izan da 18, 19 eta 20. denboraldietan, Mireia Miranda modelo eta bitxi diseinatzailearen papera antzezten.
Villars-Santenoge
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen eta 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoak jatetxe ziren.
2000. urtean Villars-Santenoge udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden, 810 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
María José Martínez Herrero
María José Martínez Herrero Ekonomian doktorea, EHU ko irakaslea eta Hegoa Institutuko ikerlaria. Ekonomia feministari egin dio ekarpena, zaintza lanak eta garapen jasangarriari lotuta batez ere. REEDES-eko zuzendaritzan batzordearen kidea.
Biografia
Euskal Herriko Unibertsitatean garatu zituen ekonomiako ikasketak, bai lizentziatura eta bai doktoretza, ondoren Frantzian ikasi zuen Université des Sciences Sociales Grenoble II-n.
EHU-ko irakaslea da Ekonomia sailean eta Gradu ikasketetan zein Graduondoko ikasketetan aritzen da irakasle, baita Ikasketa Feministak eta Generoko doktoretza programan ere. Ekonomia Feminista eta Garapenaren Ikasketak ditu ikerlan, “ Garapena eta Nazioarteko Lankidetza Politiken Koherentzia” ikerketa lantaldearen parte izanik. Egun, ikerketa, garapena eta berrikuntzarako Estatu Programa batean ari da 2030 Agenda eta GlobalGob2020 Agenden arteko artikulazioa garatzeko ikerketa proiektuan. Horrez gain, 2017tik REEDES-eko (Garapenaren Ikasketen Sare Espainiarra) Zuzendaritza Batzordearen kidea da.
2018an Cordoban ospatutako Garapenari buruzko Ikasketen IV. Nazioarteko Biltzarra antolatzeko zientzia komitearen parte izan zen baita 2020an Bilbon ospatu zen Garapenari buruzko Ikasketen V. Nazioarteko Biltzarraren antolaketa batzordean aritu zen Karlos Pérez de Armiño eta Jorge Gutierrez Goiriarekin batera. 2021ean Bilbon ospatutako [https://web.archive.org/web/20211212202032/https://congresoeconomiafeminista.org/eu/ Ekonomia feministari buruzko VII. Kongresua] antolatzen aritu zen.
André Maginot
André Maginot (Paris, Frantzia, 1877ko otsailaren 17a - Paris, 1932ko urtarrilaren 7a) frantses politikaria izan zen.
Biografia
Kolonietako ministro (1917) eta Gerrako ministro (1922, 1926, 1929 eta 1931) izan zen.
Maginot lerroa izenekoak bere izena darama: Frantziako gobernuak 1927tik 1936a bitartean, Maginoten gomendioz Frantzia eta Alemania arteko mugan eraikitako gotor-sistema izan zen. Lerroa lurpeko bide eta galerien bitartez elkarren artean lotutako zementuzko eraikuntzek osatua zen. Lerroa igarotzea ezinezkoa zela uste zen; Alemaniako tropak gainetik igaro ziren, Ardenak departamendutik, Bigarren Mundu Gerran.
Shelburne (New Hampshire)
Shelburne Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Coos konderrian dago, New Hampshire estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Bartzelonako Espainiar Herria
Bartzelonako Espainiar Herria (katalanez Poble Espanyol de Barcelona) Kataluniako Bartzelona hiriburuko Montjuïc mendian dagoen aire libreko museo bat da. 1929. urtean Nazioarteko Erakustaldia ospatzearekin batera ireki zen. Ideiaren bultzatzailea Josep Puig i Cadafalch kataluniar arkitektoa izan zen, bertan Espainiako eskualde guztietako herri eta arkitekturaren ezaugarri nabarmenenak irudikatu nahi izan ziren. Espainiar Herria Francesc Folguera eta Ramon Reventós arkitektoek eraiki zuten, eta bertan Xavier Nogués (arte kritikaria) eta Miquel Utrillo (margolaria) artistek lan egin zuten.
NGC 4218
NGC 4218 galaxia bat da, Canes Venatici konstelazioan. William Herschelek aurkitu zuen n.
Itxartu
Itxartu
Getxoko Algorta auzoko (Bizkaia) talde kultural bat da. Itxartuk euskal kulturaren inguruan dabiltzan hainbat kide biltzen du bere baitara. Izan ere, taldearen helburua euskal kultura eta jai herrikoiak suspertzea da.
Historia
Itxartu Euskal Dantzari Elkartea 1976. urtean sortu zen Algorta (Getxon), eta xedea euskal kultura bultzatzea zen, zehatzago esanda betiko euskal kulturaren folklore adierazpena berreskuratzea, zabaltzea eta hedatzea.
Getxon, Algortako Inazio Deuna jaietako Jai batzordean parte hartzen dute, Inauterietan nahiz San Juanetan, eta Algortako Portu Zaharrean Nikolas Deuna jaiak berreskuratzeko lanetan ere bai.
Urtero, uztailaren amaieran Euskadiren ordezkari legez hartzen dute parte Getxoko Nazioarteko Folk Jaialdian. Jaialdi hori Getxoko Kultur Etxeak antolatzen du orain baina hasieran Itxartu Taldeak lagundu eta bideratzen zuen Portugaleteko Elai-Alai taldearekin batera.
Itxartuk musikari talde bat ere badu: txistuak, soinua, esku-soinua, txirula, gitarra, txalaparta, bibolina, panderoa, atabala etab.
Bere ohiko emanaldi bat honetan datza: dantza alardeak, dantza muntaiak, trikipoteoak, euskal musikako kontzertuak, Euskal Herriko jantzi tradizionalen erakusketak, dantza eta musika tresna ikastaroak, txangoak eta abar...
Erotofobia
Erotofobia (grezieratik, Ἔρως, eros, "maitasuna" eta "fobia") egoera hipotetiko baten aurrean bakoitzaren sexu erreakzioan oinarritzen den jarrera da, sexu estimuluen aurreko jarrera negatiboa.
Jarrera eta prozedura erotofobikoetaz hitz egin dezakegu. Prozedura erotofobikoak izateko, lehenik, jarrera erotofobikoak izan beharko genituela egia bada ere.
Fisher eta Hallek 1988an landutako kontzeptua da. Bi autore hauek erotofiliaz -sexu estimuluen aurreko jarrera positiboa bezala- eta erotofobiaz -sexu estimuluen aurreko jarrera negatiboa bezala- hitz egiten dute, planteatuz bi hauek sexu estimuluen aurreko bakoitzaren jarrera eta, beraz, erreakzionatzeko modua bezala. Printzipioz pertsona kontserbadoreak jarrera erotofoboak izango lituzketela aurreirizten da, pertsona liberalak, ordea, jarrera erotofilikoagoak izango lituzketelarik, baina hau ez da arau mugiezin baten moduan hartu.
Pertsona erotofobikoek sexu estimuluen aurrean jarrera negatiboak erakustea gaitz gehiago izan ditzake, izan ere, sexuarekin edota sexualitatearekin zerikusia duten informazio edo zerbitzuetara hurbiltzeko zailtasun handiagoak izango dituzte. Era berean, kalean izandako estimulu edo egoeren aurrean erantzun asertiboen falta sumatuko dugu eta, beraz, eraginkortasun falta izango dute eta giza harreman negatiboagoak izango dituzte.
Cormontreuil
Cormontreuil Frantziako udalerria da, Marne departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Cormontreuil udalerrian erroldatutako biztanleak 6.269 ziren. Familiak 2.496 ziren, horien artean 541 pertsona bakarrekoak ziren (147 bakarrik bizi ziren gizonak eta 394 bakarrik bizi ziren emakumeak), 971 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 803 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 181 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 2.609 etxebizitza zeuden, 2.547 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 5 bigarren erresidentzia ziren eta 57 hutsik zeuden. 2.003 etxeak ziren eta 602 apartamentuak ziren. 2.547 etxebizitza nagusietatik 1.799 bere jabearen bizilekua ziren, 711 alokairuan okupaturik zeuden eta 37 doan lagata zeuden; 26 etxek gela bat zuten, 87 etxek bi zituzten, 271 etxek hiru zituzten, 633 etxek lau zituzten eta 1.530 etxek bost zituzten. 2.224 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 1.176 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 1.156 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 4.182 ziren, horien artean 2.829 aktiboak ziren eta 1.353 inaktiboak ziren. 2.829 pertsona aktiboetatik 2.645 lanean zeuden (1.338 gizon eta 1.307 emakume) eta 183 langabezian zeuden (87 gizon eta 96 emakume). 1.353 pertsona inaktiboetatik 568 erretiraturik zeuden, 482 ikasten zeuden eta 303 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Cormontreuil udalerrian 2.548 unitate fiskal zeuden, 6.112,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 22.407 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 556 komertzioetatik, 16 erauzte enpresak ziren, 6 janari enpresak ziren, 4 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 29 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 82 eraikuntza enpresak ziren, 203 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 21 garraio enpresak ziren, 14 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 13 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 23 finantziazio enpresak ziren, 42 higiezinen enpresak ziren, 47 zerbitzu enpresak ziren, 30 administrazio publikoko enpresak ziren eta 26 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 108 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 6 banku bulegoak, 2 funerariak, 12 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 3 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekuak, 8 igeltseroak, 11 margolariak, 16 zurginak, 11 iturginak, 6 argiketariak, 8 eraikuntza enpresak, 6 ile apaindegiak, 9 jatetxeak, 4 higiezinen agentziak, 2 tintoreriak eta 3 apaindegiak.
2009an zeuden 102 establezimendu komertzialetatik, 1 hipermerkatu zen, 2 supermerkatuak, 4 brikolaje denda handika, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 3 okindegiak, 3 harategiak, 1 kongelatu-denda zen, 2 liburu dendak, 31 arropa dendak, 5 etxerako tresna dendak, 7 zapata-dendak, 5 elektrotresna dendak, 11 altzari dendak, 6 kirol-dendak, 4 lur eta paretak apaintzeko dendak, 1 drogeria zen, 2 lurrin-dendak, 5 bitxi-dendak eta 7 lore-dendak ziren.
2000. urtean Cormontreuil udalerrian 9 nekazaritza-ustiategi zeuden, 270 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 2 botika eta 3 anbulantzia zegoen.
2009an 2 haur-eskola eta 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Cormontreuil udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 591 ikaslekin.
Cormontreuil udalerriak goi-mailako hezkuntza ez unibertsitarioko osasun-formakuntzako zentro bat zuen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Luis Mari Arantzabe
Luis Maria Arantzabe Goenaga (Alkiza, 1949ko ekainaren 18a - 2022ko maiatzaren 29a) esku huskako pilotaria. Atzelari moduan jokatzen zuen.
Luis Mari Arana bailarako Albiztegi baserrian jaio zen. Familian tradiziorik ez bazegoen ere, gazte gaztetatik hasi zen pilotan. 13 urterekin Alkizan antolatu zen lehen txapelketa irabazi zuen.
The Fabulous Moolah
Mary Lillian Ellison (1923ko uztailaren 22 - 2007ko azaroaren 2) The Fabulous Moolah ring-izenez ezaguna zen borrokalari profesional estatubatuarra izan zen.
Luis Mari Arantzabe
16 urterekin Tolosara egin zuen salto eta Urdiña Txiki elkartearen lizentziarekin hasi zen jokatzen. 19 urterekin afizionatuetara pasa zen.
The Fabulous Moolah
Billy Wolfe sustatzailearekin eta haren emazte Mildred Burke borrokalari eta entrenatzailearekin hasi zuen karrera, baita Buddy Rogers "Nature Boy" borrokalari profesionalarekin ere. NWAren Emakumeen Munduko Txapelketa irabazi zuen 1956an, eta 28 urtez tituluaren titular gorena izan zen. Emakumeen munduko txapelduna izan zen zortzi aldiz, eta, gaur arte, errekor bat du: munduko emakume txapeldun denbora gehien izan den pertsona, bere erregealdi guztiak bateratuta.
Luis Mari Arantzabe
Profesional moduan Tolosako Beotibar frontoian debutatu zuen 1973ko martxoaren 5ean. Ezkurra zuen aurrelaria eta Galartza I – Saizarren aurka jokatu zuen, partidua 18 - 7 irabaziz. Empresas Unidades enpresarekin hasi zen profesional, baina laster Eskulari enpresara pasatu zen Migel Soroaren eskutik.
The Fabulous Moolah
1980ko hamarkadan, Emakumeen Munduko Borroka Federazioarekin (WWF, geroago WWE) bat egin zuen, Rock 'n' Wrestling Connection denbora-lerroaren baitan, Cyndi Lauper eta Wendi Richterrekin. Azken horrek 1984ko WWF Emakumeen Txapelketa irabazi zion The Brawl to End It All borrokaldian. Moolahk bi aldiz berreskuratu zuen Emakumeen Txapelketa, hamarkadaren amaieran erdi-erretiroan sartu aurretik. Noizbehinkako agerraldiak egiten jarraitu zuen WWF/WWErentzat, hil zen arte; sarritan, Mae Young lagunarekin batera, saio komikoetan. 1999an, borroka profesionaleko historiako txapeldun zaharrena bihurtu zen, 76 urterekin Emakumeen Txapelketa irabazi zuenean.
Bere bizitzan zehar, Moolah emakumeen borroka profesionalean aitzindari gisa goretsi zuten eta industriako borrokalari handienetakotzat hartu zuten. WWFren Ospearen Aretoan 1995ean sartu zuten lehen emakumea izan zen, eta NWAren Ospearen Aretoko eta Borroka Profesionaleko Ospearen Aretoko kide ere bada. Hala ere, haren ondarea hondatu egin da hil eta hurrengo urteetan, haren babespean emakume borrokalariak esplotatu zituela alegatu zenean, bai finantza aldetik bai sexualki.
Luis Mari Arantzabe
Nahiz eta lehen mailako partidu batzuk jokatu, bigarren mailako pilotari moduan aritu zen. Hortaz binakako txapelketa ez zuen inoiz jokatu. Eskuz banakakoa bitan jokatuz zuen ordea. 14 urtez izan zen profesional. 1.000 partidutik gora jokatu zituen bere ibilbidean eta Tolosako Beotibarreko errekorra du: 347 partidu jokatu zituen bertan. Aintzat hartu behar da garai Tolosako Beotibarren larunbatero eta astelehenero jokatzen zirela partiduak eta batzuetan baita igandeetan ere. Arantzabe nahikoa finkoa zen Beotibarreko koadroan.
1987ko ekainaren 24an erretiratu zen Beotibar frontoian San Joan egunez, Tolosako egun nagusian alegia.
Kanbises II.a
Tronuratzea
Ziro II.ak K.a. 539an Babilonia konkistatu zuenean, Kanbises izan zen zeremonia erlijiosoak zuzentzeko arduraduna (Nabonidoren kronikak dioenaren arabera) eta Zirok babiloniarrei eginiko aldarrikapena duen zilindroan, Kanbisesen izena bere aitarenarekin lotua dago Marduk jainkoari eginiko otoitzetan. Ziroren erregealdiko lehen urtean dataturiko taulatxo batean, Kanbises Babiloniako errege bezala aipatua da; alabaina, bere autoritateak gutxi iraungo zuen, K.a. 530 arte Kanbises ez baitzen tronura lotua izan, Ziro Asia Erdialdeko masageten aurkako bere azken kanpainara joan zenean. Babilonian bere tronuratzearen eta bere erregealdiko lehen urtearen taulatxo ugari topatu dira, non Ziro "nazioen errege" ("munduko erregea"ren sinonimoa) deitua den.
Luis Mari Arantzabe
Lanbidez nekazaria izan zen.
Kanbises II.a
Tronuratzea
Bere aita K.a. 528ko udaberrian hil ondoren, Kanbises Persiar Inperioko errege bakar bihurtu zen. Babilonian bere erregealdiri buruz topatutako taulatxoek soilik zortzigarren urtea arte hartzen dute, zehazki K.a. 521eko martxoa arte. Herodotok (3.66) Kanbisesen erregealdia Ziroren heriotzatik aurrera ezartzen du, eta zazpi urte eta bost hilabeteko iraupena ematen dio, K.a. 528tik K.a. 521eko uda arte.
Afrikako kanpainak
Oso normala da Zirok asiar herrialdeak konkistatu ondoren, Kanbises Egipto konkistatzera joatea erabaki izana, Ekialdean mantentzen zen estatu independente bakarra. Bere espedizioarekin abiatu aurretik bere anaia Esmerdis hiltzea agindu zuen, Zirok inperioko ekialdeko probintzien gobernari izendatu zuena. Informazio hau Dario I.ak ematen du Behistungo inskripzioan, egile greziar klasikoek Esmerdisen hilketa Egipto konkistatua izan ondoren gertatu zela dioten bitartean.
Gerra K.a. 525ean hasi zen, Psametiko III.a bere aita Ahmose II.a faraoiaren oinordeko bihurtu zenean. Kanbisesek bere armadaren martxa Sinaiko basamortuan zehar tribu arabiarren laguntzarekin prestatu zuen, nortzuk ur biltegiak prestatu zizkioten, basamortua zeharkatzeko funtsezkoak zirenak. Aurreko egiptoar faraoia zen Ahmose II.aren itxaropena persiar mehatxua uxatzeko greziarrekin aliantza batean oinarritzen zen. Alabaina, bere itxaropena hutsean geratu zen zipretar hiriak eta Polikrates Samosekoa tiranoak (flota boteretsu bat zuena) persiar alderdira batzea erabaki zutela ikusi zuenean, Fanes Halikarnasokoak lez, greziar tropa mertzenarioen komandantea Egipton, eta Udjahorresne Saisekoa egiptoarrak, egiptoar flotaren buruzagia zena.
Kanbises faraoi
Azkenik, Pelusioko gudu erabakigarrian, persiarrek egiptoarrak garaitu zituzten, eta handik gutxira Menfis Kanbisesen esku erori zen. Psametiko harrapatua izan zen, eta ondoren exekutatua matxinada bat sortzea saiatu ostean. Garai honetako egiptoar inskripzioek Kanbisesek ofizialki, egiptoarren titulu eta ohiturak hartu zituela diote, egiptoar ohitura eta erlijioaganako bere mespretxua ezkutatu ez zuela pentsatzea zilegi den arren.
Egiptotik, Kanbisesek Napata eta Meroe nubiar erresumen konkista planifikatu zuen, gaur egungo Sudanen kokatuak, baina bere armada ez zen nubiar basamortua zeharkatzeko gai izan, erretiratzera behartu zuten galera handiak jasanez. Napatan aurkitutako inskripzio batean, gaur egun Berlingo museoan dagoena, Nastesen nubiar erregeak Kanbisesekin identifikatzen den pertsonaia den Kembasudenen tropen aurkako bere garaipena eta honen itsasontzien harrapaketa deskribatzen du. Era berean, Kanbisesek Siwako oasira eginiko beste espedizio batek ere huts egin zuen, Kartago konkistatzeko bere egitasmoari ere uko egin behar izan ziolarik bere armadako feniziar marinelek euren erkideei erasotzeari ezezkoa eman ondoren, bere mendeko feniziarren flota Mediterraneo itsasoa zeharkatu eta hala libiar basamortua zeharkatu behar izatea eragozteko funtsezkoa zelarik.
Kanbisesen amaiera
Kanbisesek Afrikan zehar hedapen saiakera hauek aurrera zeramatzan bitartean, Pertsian, Gaumata izeneko azti batek Kanbisesen anaia Esmerdis zela sinestarazi zuen, erregeak aurretik isilpean hilarazi zuena, Egiptora abiatu ondoren bere aurka matxinatuko zenaren beldur. Honela, Gaumatak herriaren babesa lortu zuen, zenbait neurri mesedegarri hartu ondoren, eta, beraz, Kanbisesek Persiara itzultzea eta usurpatzailea zigortzea erabaki zuen. Alabaina, matxinada hura gainditzerik ez zuela ikusita, K.a. 521eko martxoan bere buruaz beste egin zuen, Dario I.ak Behistungo inskripzioan adierazten duen bezala, Herodotok eta Ktesiasek, hain sinesgarria ez den arren, Kanbisesen heriotza istripu baten ondorioz gertatu zela dioten bitartean. Herodotok Kanbises Siriako Ekbatanan hil zela dio, egungo Haman (3.64); Flavio Josefok Damaskon hil zela (Antigoaltasun juduak, xi, 2.2), Ktesiasek Kanbises Babilonian hil zela dioen bitartean, erabat ezinezkoa dena.
Camors (Okzitania)
Camors Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Pirinio Garaiak departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Camous udalerrian erroldatutako biztanleak 24 ziren. Familiak 12 ziren, horien artean 4 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak) eta 8 seme-alabarik gabeko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 21 etxebizitza zeuden, 14 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 6 bigarren erresidentzia ziren eta 1 hutsik zegoen. Etxebizitza guzti hauek 21etxeak ziren. 14 etxebizitza nagusietatik 9 bere jabearen bizilekua ziren eta 5 alokairuan okupaturik zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 2 etxek hiru zituzten, 7 etxek lau zituzten eta 3 etxek bost zituzten. 9 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 6 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 5 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 15 ziren, horien artean 10 aktiboak ziren eta 5 inaktiboak ziren. 10 pertsona aktiboak lanean(6 gizon eta 4 emakume) zeuden.. 5 pertsona inaktiboetatik 1 erretiraturik zegoen, 1 ikasten zegoen eta 3 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an herrian zegoen saltoki bakarra ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa batena zen.
2000. urtean Camous udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Kromosoma homologo
Kromosoma homologoa organismo eukarioto diploideetan dagoen kromosoma-bikoteko bakoitza da. Meiosiaren lehenengo profasean kromosoma homologoak elkartu eta elkargurutzaketaren bidez geneak trukatzen dituzte.
Organismo baten zelula somatikoetan eskuarki kromosomak bikoteetan daude. Hots, zelula horiek bi kromosoma sorta dituzte. Kromosometako bikote horiek itxura eta neurria bera dute, eta kariotipoa egiterakoan elkarrekin sailkatu ohi dira.
Gametoek, aldiz, kromosometako sorta bakarra dute. Zelula hauek ez dute kromosoma homologorik.
Bestalde, zelula diploideetan aleloak kromosoma homologoetako leku berean (locus) kokatzen dira.
Kromosoma homologoek jatorri ezberdina dute; bat amarengandik dator (obulu batetik), eta bestea aitarengandik (espermatozoide batetik).
Shelby (New York)
Shelby Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Orleans konderrian kokatuta dago, New York estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Kromosoma homologo
Gizakiok 22 pare kromosoma homologoak ditugu (autosomak), eta beste pare bat kromosoma sexual. Emakumezkoek bi kromosoma sexual berdinak dituzte (X), beraz haien kasuan kromosoma sexualak ere homologoak dira. Gizonezkoek, aldiz, X kromosoma bat eta Y kromosoma bat dute. Azken bi hauek ez dira homologoak, X kromosoma Y kromosoma baino askoz handiagoa baita.
Triplophysa chandagaitensis
Triplophysa chandagaitensis Triplophysa generoko animalia da. Arrainen barruko Nemacheilidae familian sailkatzen da.
Leukofanita
Leukofanita silikato motako minerala da.
Ezaugarriak
Leukofanita silikato mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema ortoerronbikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 4 da.
Cathair Bó Sine
Cathair Bó Sine (ingelesez Caherboshina) Irlandako hego-mendebaldeko Kerry konderriaren mendebaldean dagoen herrixka bat da. An Daingean/Dingle udalerritik 4 kilometro mendebaldera dago, Ceann Trá|Ventry herritik hurbil.
Eusko Langileen Alkartasuna
Eusko Langileen Alkartasuna (ELA) Euskal Herriko sindikatu abertzaleetako bat da. Hastapenetan, EAJ alderdi politikoari lotua egon zen arren, gaur egun jarrera horietatik urrun dagoen sindikatua da. 1911ko uztailaren 23an sortu zen, Bilbon. Gaur egun, Euskal Herriko sindikaturik handiena da, 100.000 afiliatu baino gehiagorekin. Idazkari nagusia Mitxel Lakuntza da.
Hastapenak
1911ko uztailaren 23an, Euzko Alderdi Jeltzaleko jarraitzaile batzuek langile sindikatu bat eratzea erabaki zuten, Solidaridad de Obreros Vascos edo SOV izenarekin. Lehen batzarrak Bilboko Posta kaleko 17an izan ziren. Horrela, Sabin Aranaren nahi bat bete zen, argi ikusten baitzuen honek euskal langileak antolatzea zela, bai burgesen "zapalketa despotikoari" eta baita langile etorkinen eta erakunde sozialisten "zapalketa maketoari" aurre egiteko.
ELAren lehen jarraitzaileak eraikuntza sektoreko langileak eta Bilboko industria siderurgiko eta metalurgikoko langileak izan ziren nagusiki. Aldiz, ez zuen arrakasta handirik izan mehagintzan, langile etorkinak baitziren nagusi. Apurka-apurka, Bizkaia eta Gipuzkoako industria guneetan eta inguruko herrietan hazten joan zen.
Primo de Riveraren diktadura hasierarako, ELAk UGTk adina jarraitzaile lortu zituen, bai egindako lanari, baita azken honek 1921-1923 bitartean bizi izandako krisiaren ondorioz. Hala ere, garai horretan ELAk ez zituen langile etorkinak onartzen, afiliatzeko lehen lau abizenetatik bat gutxienez euskal jatorrikoa izatea eskatzen baitzuen oraindik.
1923-1930 bitarteko diktadura garaian (Primo de Riveraren diktadura) klandestinitate egoera bizi arren, gizartean zabaltzen joan zen. 1926an Gobernuak onartutako lan harreman korporatiboen errege dekretuaren alde mintzatu zen, klase arteko borroka ezabatu eta lan harreman harmoniatsuak ezarriko zituelakoan. Hala ere, dekretu horren aplikazioa salatu zuen, sindikatu sozialisten aldera erabili izan baitzuten.
Bigarren Errepublika eta ELAren gorakada
1929an ospatu zen ELAren lehen Biltzarra Eibarren. Bertan onartu zen ELAren lehen programa ideologikoa, eta bi urtez behin kongresua egitea erabaki zen. Espainiako Bigarren Errepublikan ELAk gorakada nabarmena izan zuen Bizkaian eta Gipuzkoan, eta Araba eta Nafarroan taldeak osatu zituzten. Bestalde, arrantzale eta nekazariak ere sindikatuan sartzen hasi ziren, eta ELA gizarteko sektore abertzaleetako eragile esanguratsuenetakoa bihurtu zen. Horrela, Lizarrako Estatutuan jasota geratu ziren ELAk gizarte eta lan alorretan egiten zituen errebindikazio ugari. Garai hartan, ELAk bere kontura antolatu zituen babes sozialerako neurriak, besteak beste, langabeentzako laguntzak, jantoki sozialak (Emakume Abertzale Batzako kideekin batera), etab. Hala ere, ELA ez zen laguntza sozialerako sindikatu izatera mugatu, eta jarrera errebindikatiboek indarra hartzen jarraitu zuten, besteak beste, grebetan parte hartuz. Garai hartan, ELA eta EAJk harreman estuak zituzten: ELAko kide gehienak EAJren botoemaileak ziren, Eusko Abertzale Ekintzako batzuk kenduta.
1976ko kongresua eta zatiketa
1976an kongresua egin zuen ELAk. Bertan sindikatuaren alor batek, joera ez-sozialistakoak eta EAJrekin lerratuak, sindikatua uztea erabaki zuen eta Eusko Langileen Alkartasuna (Askatuta) sindikatua sortu zuten. Eszisio honek 1990 arte iraun zuen, non ELA(a) berriz integratu zen ELA nagusian.
2021eko kongresua
2021ean, ELAk 15. Kongresu konfederala egin du "Benetan garrantzitsuak diren gauzak; Aktibatu, Lortu, Zaindu" lelopean, eta bertan, datozen urteetarako helburua nagusiak finkatu ditu sindikatuak: eraldaketa sozial, ekologiko, demokratiko eta feministan sakontzea; estatu independentearen alde, kultura errepublikanoaren alde egitea; bestelako negoziazio kolektiboa garatzea lan prekaritateari behar bezala aurre egiteko; militantzia integrala antolatzea; eta aliantza eta sinergiak ehuntzea.
Shelby (Wisconsin)
Shelby Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. La Crosse konderrian dago, Wisconsin estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.