cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sobietar Batasuneko historia
Sobietar Batasuneko historia 1922ko abenduaren hasi zen, Errusiako, Ukrainako, Bielorrusiako eta Transkaukasiako Sobietar Errepublika Sozialistak batu zirelarik. 1991an desegin zen, errepublika batzuek independentzia aldarrikatu zutenean. 1991ko abenduaren 8an Errusia, Bielorrusia eta Ukrainak Estatu Burujabeen Erkidegoa eratu zuten, praktikan Sobietar Batasunaren amaiera izan zena.
SESBren sorrera
1917ko azaroaren 7ko (edo urriaren 24, orduko egutegiaren arabera) iraultzaren ondoren, boltxebikeek gobernua (Herriaren Komisarien Kontseilua) osatu zuten Leninen buruzagitzapean. Garrantzi handiko dekretu zenbait aldarrikatu zuten berehala: bakea ezartzearen aldekoa, lurrari buruzkoa (jabetza handiak deuseztea), langileen kontrola (desjabetzarik gabe), nazionalitateei buruzkoa (herrialdeen berdintasuna eta burujabetza).
1917ko abendutik 1918ko azarora bitartean, gobernu sobietarraren aginpide berria eratuz joan zen: kontrairaultzaren eta sabotaiaren aurkako Batzordearen (Txeka) eta Armada Gorriaren sorrera; Elizaren eta Estatuaren bereizketa; emakumeen askapen politikoa; tsarrak eta Gobernu Probisionalak hartutako zorrak ez onartzea; Nazio Ekonomiaren Kontseilu Gorenaren sorrera; nazionalizazioen hasiera (bankuak, burdinbide sareak, barneko eta kanpoko merkataritza, industria).
Lehen Mundu Gerratik irteteko, Leninek Brest-Litovskeko Ituna sinatu zuen 1918ko martxoaren 3an, lurralde asko utzi behar izan zituztelarik: Kurlandia, Herrialde Baltikoak, Polonia, Finlandia, Ukraina eta Besarabia. Gerrak eta nahasmenduak deuseztutako industria berreraikitzen hasi orduko, berriro gerraren aurrean aurkitu ziren Aliatuak herrialdean sartu baitziren kontrairaultzaileen Armada Zuriari laguntzeko prest.
Gainera, 1918ko apirilean alemanek, Ukrainan sarturik, beren aldeko gobernua ezarri zuten bertan eta japoniarrak Vladivostokez jabetu ziren. Uztailean, Sobieten V. Kongresuan Errusiako Sobietar Errepublika Sozialista Federalaren (ESESF) lehen konstituzioa onartu zuten. Kinka horretan, “gerra-komunismoa” izeneko neurri multzo gogorra hartu zuten boltxebikeek, hirien mantenua ziurtatu behar zuen nekazaritza produktuen konfiskazioa bereziki. Hiru urteko gerra hura aldi berean izan zen zibila eta kanpoko erasoaren aurkakoa, eta, haren ondorioz, gosetea eta izurriteak izan ziren eta milioika pertsona hil ziren.
Lurraldeak askatu ahala, haiek ESESFean sartuz joan ziren: Ukraina (1920 abendua), Bielorrusia (1921eko urtarrila), Azerbaijan (1920ko iraila), Georgia (1921eko maiatza), Armenia (1921ko abendua); 1922ko abenduan SESB sortu zen. Bestalde, Poloniak bere independentzia berreskuratu zuen eta Lituania, Letonia, Estonia eta Finlandia estatu gisa eratu ziren. Gerraren ondorioz, halaber, lehengo erregimenarekin loturiko milioi inguru pertsonak -aristokratek, funtzionarioek, burgesek- alde egin zuten.
Politika ekonomiko berria
Zazpi urteko gerra etengabearen ondoren, estatuaren ekonomia lur jota zegoen: industria produkzioa –1913ko zazpirena–, meategiak eta burdinbide sarea deseginik zeuden eta landetako produkzioa ere asko apaldu zen. Krisi ekonomikoari krisi politikoa gaineratu zitzaion: alde batetik nekazari talde batzuk matxinatzen hasi ziren eta, bestetik, Armada Gorriak zanpatu zuen Kronstadteko marinelen matxinada (1921eko martxoa) boltxebikeen aurkako ezkerreko oposizioaren adierazpena izan zen.
Egoera horren aurrean, Leninek produkzioa berpiztea helburu zuen politika ekonomiko berria onartarazi zuen Alderdi Komunistaren X. Kongresuan (1921eko martxoa). Politika Ekonomiko Berriak ekimen lerro bikoitza bideratu zuen: kapitalismo pribatuaren itzulera mugatua eta kontrolatua, alde batetik, eta produkzioaren sektore sozialista azkartzea, bestetik. Hala, nekazaritzan erdi mailako ekoizleek eta industrian, berriz, enpresari txikiek bultzada handia izan zuten. 1927rako produkzioa gerra aurreko mailara iritsia zen. 1919an Komintern delakoa eratu zen.
1924tik Bigarren Mundu Gerra arte
Lenin 1924an hil zen. Handik aurerra, buruzagien arteko aurkakotasun ideologikoak eta etsaigo pertsonalak agerian geratu ziren. Iosif Stalin Alderdi Komunistaren idazkari nagusia zen 1922tik, eta Leon Trotskiren inguruan haren zuzendaritzaren aurkako taldea eratu zen. Eztabaidagune nagusia iraultzaren hedapena zen: batetik, mendebaldeko Europara zabaldu beharra Trotskiren arabera, eta Stalinek aldarrikatzen zuen “sozialismoa herrialde bakarrean” bestetik, iraultza SESBn lehenik sakondu beharra azpimarratzen zuena.
Stalinen jarrera garaiturik, 1927ko azaroan alderditik egotzi zituzten Kamenev, Zinoviev eta Trotski buru zuen ezkerra (Radek, Preobrazhenski, Rakovski). Hala berean, Stalin aukera hartaz baliatu zen eskuineko oposizioa ere alderditik kanpo uzteko (Bukharin, Rikov, Tomski).
Ekonomiari eta gizarteari dagokienez, 1927tik 1939 arteko aldiaren ezaugarriak planifikazioa eta nekazaritzaren kolektibizazioa dira. 1928an indarrean sartu zen lehen bost urteko plana (1928-1933). Industria ekoizpenaren hazkundea izugarria izan zen, industria astunarena gehienbat. 1930ean abiaturik, nekazaritzaren kolektibizazioak ekonomia politiko berriaren garaian aberasturiko nekazarien (kulak) erresistentzia ekarri zuen; haien ekintzei –uztak erretzea, aziendak pozoitzea, komunisten hilketa…–, errepresio izugarria eta ehunka mila kulaken deportazioa jarraitu zitzaizkien. Industriaren garapen azkarrarekin batera, ikatzaren eta burdinaren produkzioa bikoiztu zen, industria kimikoa sortu zen, komunikabide berriak ireki ziren. Stalinek 1933an, bost urteko planaren ondorio gisa, adierazi zuenez,
Bigarren planak (1933-1938) industria arinaren garapena ekarri zuen, nahiz eta lehentasuna betiere industria astunari eman zitzaion. Lehen bi planen arrakastak sobieten aginpidea eta Stalinen omena sendotu zituen sobietarren artean. 1934ko irailean sobieten herrialdea Nazioen Ligan onartua izan zen. Espainiako Gerra Zibilean SESBk errepublikako gobernuari lagundu zion.
Barnealdeko giroa itxuraz bare zela, 1934ko abenduan Sergei Kirov, Leningradoko idazkaria, hil zuten. Horren ondorioz, alderdiko koadro asko kontzentrazio esparruetara deportatuak izan ziren eta, Moskuko prozesuen ondoren (1936-1938), armadako eta goardia zaharreko lehen mailako buruzagiak fusilatu zituzten: Zinoviev, Kamenev, Piatakov, Radek, Bukharin, Rikov, Tukhatxevski…
1939ko abuztuan, Alemaniak eta Sobietar Batasunak elkarri ez erasotzeko Molotov-Ribbentrop Ituna sinatu zuten, beraren klausula sekretuek Poloniaren banaketa ezartzen zutela.
Bigarren Mundu Gerra eta gerraondoa
1939ko irailaren 1ean naziak Polonian sartu ziren eta Bigarren Mundu Gerra hasi zen. Irailaren 17an sobietarrak Poloniako ekialdean sartu ziren, eta 1940ko uztailean Estonia, Letonia eta Lituaniaz jabetu ziren. Halaber, Finlandiari eraso zioten eta Kareliako istmoa hartu zuten; hori zela-eta, SESB Nazioen Ligatik egotzi zuten.
1945etik 1948ra komunistek aginpidea hartu zuten ekialdeko Europako herrialdeetan. 1949an Txinan ere komunistak garaile irten ziren. Estatu sozialisten barrutia hedatuz joan ahala, mendebaldeko herrialde kapitalistekiko harremanek txarrera jo zuten, eta 1946an Gerra Hotza hasi zen. Garai horretakoak dira, besteak beste: Kominform erakundearen sorrera (1947), Berlingo Blokeoa (1948), Comeconen sorrera (1949), Koreako Gerra (1950). 1948an, Josip Titoren Jugoslaviarekiko harremanak hautsi zituzten.
Stalinen ondorengo garaia
1953ko martxoan Stalin hil zen. Nikita Khrustxev, 1953tik Alderdi Komunistako idazkari nagusia, arian-arian nagusituz joan zen Sobietar Batasunaren politikan. Haren eskutik desestalinizazio prozesua abiatu zen. Barne politikaren bide berri horren funtsezko gunea Khruschov-ek Alderdiaren XX. Kongresuaren aurrean (1956ko abendua) irakurritako txostena izan zen. Bertan aurreko gehiegikeriak salatzen zituen. Hala, aurreko aldiko zenbait buruzagik –Molotov, Malenkov, Txepilov, Kaganovitx, Zukov…–, beren karguak utzi behar izan zituzten, eta antzinako kondenatu politikoen izen ona berretsi zen.
Ekonomiaren arloan nekazaritza indartzeko plan ekonomiko berezia ezarri zen (1959-1965) eta deszentralizazioaren aldeko neurri zenbait hartu ziren. Herrialde komunistekiko harremanak molde desberdinekoak izan ziren: Jugoslaviarekin harremanak normaldu baziren ere (1955), Armada Gorria Hungarian sartu zen bertako askatasuna lortzeko ahalegina zapalduz (1956ko urria-azaroa).
Lehengo orientabideak erabat aldatu ez baziren ere, bost urteko plan berri bat ezarri zen (1965-1970). Ideologiari dagokionez, liberalizazio prozesua moztu zen. Bestalde, barneko nazioen abertzaletasuna berpizten hasi zen (Ukrainan eta Lituanian bereziki). Kanpora begira, mendebaleko herrialdeekiko politika eta merkataritza harremanak garatu ziren. 1972ko maiatzean Estatu Batuek eta Sobietar Batasunak armamentu estrategikoa murrizteko itun partzial bat sinatu zuten. Aldi berean, Hirugarren Munduko zenbait gatazka gunetan (Vietnam, Angola, Etiopia…) zeharka eskuhartu zuen. Txinarekiko harremanak txartuz joan ziren eta gudu gogorrak lehertu ziren bien arteko mugan (Amur ibai aldean). Halaber, Armada Gorria 1968ko abuztuan Txekoslovakian sartu zen bertako liberalizazioa moztearren. Barneko disidenteen aurkako neurriek (deportazioa, psikiatrikoan sartzea) oihartzun handia zuten mendebalean.
SESBren desegitea
Breznev-en ondorengo buruzagiek –I. Andropov (1982-1984), C. Txernenko eta, batez ere, Gorbatxov– aginpidea beretu bezain laster ekonomia erreformatzeko eta burokraziaren gaitasun eza eta ustelkeria ezabatzeko asmoak agertu zituzten. 1979an Armada Gorriak Afganistango gerran eskuhartu zuen, arabiar herrien erreakzio biziak sortuz.
1985ean, M. Gorbatxov zuzendaritzarako –Alderdi Komunistako idazkari nagusi eta estatu buruzagi goren– izendaturik, herrialdearen bilakabidea errotik aldatu zen. Gorbatxovek berregituratze (perestroika) eta gardentasun (glasnost) politikari ekin zion. Desestalinizazioa sakondu zuen, berriz eman zien hiritartasuna 1966-1988 aldian estatuak horretaz gabetutako hiritar guztiei, eta hainbat erreforma egin zizkion konstituzioari (erregimen presidentziala ezarri, alderdien aniztasuna eta alderdi komunistaren nagusitasuna ezabatu, jabetza pribatua).
Tartagal
Salta hiritik 365 km-ra dago, Boliviako mugatik 55  km-ra, Paraguay- tik 103 km-ra eta Buenos Aires- etik 1 736  km-ra. Tartagal probintziako gainerako herriekin eta herrialdearekin lotzen da 34. errepide nazionalaren eta Ferrocarril General Belgrano izeneko trenbidearen bidez.
Saint-Bon-Tarentaise
Saint-Bon-Tarentaise Frantziako udalerria da, Savoia departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Bon-Tarentaise udalerrian erroldatutako biztanleak 1.913 ziren. Familiak 852 ziren, horien artean 331 pertsona bakarrekoak ziren (161 bakarrik bizi ziren gizonak eta 170 bakarrik bizi ziren emakumeak), 219 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 265 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 37 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 6.398 etxebizitza zeuden, 878 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 5.429 bigarren erresidentzia ziren eta 91 hutsik zeuden. 939 etxeak ziren eta 4.922 apartamentuak ziren. 878 etxebizitza nagusietatik 419 bere jabearen bizilekua ziren, 303 alokairuan okupaturik zeuden eta 156 doan lagata zeuden; 131 etxek gela bat zuten, 156 etxek bi zituzten, 234 etxek hiru zituzten, 174 etxek lau zituzten eta 183 etxek bost zituzten. 642 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 537 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 269 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.334 ziren, horien artean 1.101 aktiboak ziren eta 233 inaktiboak ziren. 1.101 pertsona aktiboetatik 1.081 lanean zeuden (585 gizon eta 496 emakume) eta 19 langabezian zeuden (6 gizon eta 13 emakume). 233 pertsona inaktiboetatik 70 erretiraturik zeuden, 93 ikasten zeuden eta 70 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Bon-Tarentaise udalerrian 817 unitate fiskal zeuden, 1.783,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 21.405 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 1.566 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 10 janari enpresak ziren, 7 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 40 eraikuntza enpresak ziren, 160 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 30 garraio enpresak ziren, 309 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 13 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 28 finantziazio enpresak ziren, 165 higiezinen enpresak ziren, 62 zerbitzu enpresak ziren, 704 administrazio publikoko enpresak ziren eta 37 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 144 zerbitzu publikoetatik, 2 posta bulegoak ziren, 5 banku bulegoak, 3 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 2 ibilgailuen alokairu bulegoak, 1 autoeskola, 8 igeltseroak, 3 margolariak, 11 zurginak, 4 iturginak, 1 argiketaria, 1 eraikuntza enpresa, 7 ile apaindegiak, 66 jatetxeak, 22 higiezinen agentziak, 7 tintoreriak eta 1 apaindegia.
2000. urtean Saint-Bon-Tarentaise udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zeuden 2 osasun-ekipamenduak botika ziren.
2009an haur-eskola 1  eta 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Velifer hypselopterus
Velifer hypselopterus Velifer generoko animalia da. Arrainen barruko Veliferidae familian sailkatzen da.
Hope (Mexiko Berria)
Hope  Mexiko Berriko herrixka bat da. Eddy konderrian kokatua dago. 2010ean 105 biztanle zituen, 3.17 kilometro koadrotan banatuta.
Ophichthus frontalis
Ophichthus frontalis Ophichthus generoko animalia da. Arrainen barruko Ophichthidae familian sailkatzen da.
NGC 1765
NGC 1765 galaxia bat da, Dorado konstelazioan. John Herschelek aurkitu zuen n.
Ponte di Legno
Ponte di Legno Italiako udalerri bat da. Bresciako probintzian kokatuta dago, Lombardia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Ponte di Legnok honako udalerri hauekin egiten du muga:
10 to Midnight
10 to Midnight (euskaraz Gauerdiko 10 gutxiak) 1983ko J. Lee Thompson ingeles zinema zuzendariak zuzendutako akziozko thriller film bat da. Charles Bronson, Lisa Eilbacher, Andrew Stevens, Gene Davis, Geoffrey Lewis eta Wilford Brimley aktoreek antzeztu zuten.
Argumentua
Leo Kessler (Charles Bronson) Los Angeles hiriko polizia ziniko bat da. Behinola, Warren Stacey (Gene Davis) izeneko serieko hiltzaile baten arrastoei jarraitzeko eginkizuna jasoko du, neskatan egiten saiatu eta emakumeek ezezkoa ematen dioten aldiro haietaz mendekatzeko erailtzen dituen maniakoa. Stacey atzeman baina berriz ere aske uzten dutenean, Kessler hura behin betiko espetxeratuarazteko adina froga sortarazteaz ardutatuko da.
Farmington (Connecticut)
Farmington Connecticuteko herri bat da. Hartford konderrian kokatua dago. 2010ean 25,340 biztanle zituen, 72.68 kilometro koadrotan banatuta.
Frantziako Alderdi Komunista
Frantziako Alderdi Komunista (Parti communiste français edo PCF) Frantziako alderdi ezkertiar komunista da. Europako Ezkerraren Alderdiko kidea da. Marie-George Buffet da gaur egun alderdiburua.
1920an sortu zuten III. Internazionalaren aldekoek, hau da, Errusiar Iraultzaren alde zeudenek, II. Internazionalaren aldekoetatik aldenduz. Gaur egun PCF Frantziako oposizioko alderdia da. Frantziako Legebiltzarrerako hauteskundeetan aspalditik ez du bozen %10 erdietsi. Seine-Saint-Denis eta Val-de-Marne departamentu frantsesetan gobernatzen dute, beste ezkerreko alderdien laguntzarekin, gehiengo absoluturik ez baitute.
Historia
Tourseko biltzarrean sortu zen (1920), gehiengoa Cachin eta Frossard-en alde jarri zirenean; III. Internazionalean sartu zen taldea, eta PCF alderdia sortu zuen. Gutxiengoa, Blumi jarraituz, alderdi sozialistan geratu zen. PCF, italiar komunistak ez bezala, Moskuko politikaren aldeko izan zen hasieratik.
1930ean idazkari orokor izendatu zutena, M. Thorez, Komitern-en ideologiaren jarraitzaile leiala izan zen. Moskura egin zuen bidaia baten ondoren ordea (1934) Herri Frontea antolatu zuen, eta sozialistekin elkartu zen; hala, ezkerrak lortu zuen aginpidea 1936an, Blum sozialista zela lehendakari; gobernu haren aldeko izan zen PCF, baina gobernuan parte hartu gabe. 1939ko germaniarren eta errusiarren arteko elkarri ez erasotzeko akordioa zela eta, komunisten kontrako jarrera zabaldu zen, eta alderdiak indar asko galdu zuen. Armistizioaren (1940) ondoren ordea, eta naziek Errusia inbaditu zutenean (1941), lan handia egin zuten komunistek erresistentzian.
Liberazioaren ondoren Charles de Gaulle jeneralaren lehen gobernuetan parte hartu zuen alderdiak; Frantziako alderdi nagusietako bat bihurtu zen, eta arrakasta handia izan zuen 1945eko hauteskundeetan. Gerra hotzaren garaian ordea, eta komunistak NATO eta Marshall planaren kontra zeudela, Ramadier-ek ministro komunistak egotzi zituen gobernutik (1947). Oposizioan izanik ere, nahiko boto kopuru egonkorra izan zuen alderdi komunistak (gerra ondoren, botoen % 20 gutxi gorabehera). Baina, alde batetik, komunisten kontrako propaganda handia izan zen, eta bestetik alderdia Sobietar Batasunaren alde agertu zen Hungariako eta Txekoslovakiako inbasioetan (1956, 1968); horrez gainera, 68ko maiatzeko gertaeren ondorioz, ezkerreko talde batzuek alderdia utzi zuten. Hala gertakizun horiengatik kide asko galdu zituen. W. Rochet-ek hartu zuen Thorez-en lekua 1964an, eta harena, eritasun bat zela eta, G. Marchais-ek 1972an. Urte hartan sozialistekin elkartu ziren eta François Mitterranden lehendakaritzara bultzatu zuten; batasun hori ordea 1978an hautsi zen.
1980tik aurrera beherakada handia izan du bozketetan (1986an, % 9,78; 1988an % 6,76); hala ere P. Mauroy-ren gobernuan lau ministro komunistek parte hartu zuten (1981-1984). Marchais alderdiaren idazkari orokorra izan da 1994 arte; haren lekua R. Hue-k hartu zuen 28. biltzarrean. Marie-George Buffet da gaur egun alderdiburua.
Torres del Paine
Torres del Paine edo Torres del Payne Txileko hegoaldeko komuna da. Magallanes y La Antártica Chilena eskualdeko Última Esperanza probintzian kokatuta dago, hegoaldeko Patagonian. 2002ko erroldaren arabera 739 biztanle ditu. Komunaren hiriburua Cerro Castillo da.
Kitty Foyle
Kitty Foyle (izenburuordea: The Natural History of a Woman) 1940ko Sam Wood estatubatuarrak zuzendutako film dramatiko bat da. Christopher Morley idazlearen izen bereko eleberrian oinarritzen da. Ginger Rogers, Dennis Morgan eta James Craig aktoreek antzeztu zuten.
Emakumezko aktore onenaren Oscar Saria (Ginger Rogers) irabazi zuen.
Argumentua
Kitty Foyle, Filadelfiako neska xumeak, Wyn Strafford ezagutzen du, hiriko handiki familia baten oinordekoa. Amodiozko erlazio bat daukate, baina bien arteko ezberdintasun sozialek tirabirak sortzen dituzte.
Ana Cano
Ana María Cano González (Villarín, Somiedo, 1950eko maiatzaren 12a ) filologoa eta Espainiako unibertsitateko katedraduna da, Oviedoko Unibertsitateko Filologia Fakultateko dekano ohia eta erakunde horretako irakasle emeritua 2020az geroztik.
Ibilbidea
Cano Asturiasko Villarin herrian jaio zen, Asturiasko Printzerrian. 1967-68 ikasturtean, Irakaskuntzarako oposizioan lehen postua lortu zuen.
1972an Filosofia eta Letretan lizentziatu zen Oviedoko Unibertsitatean, Gradu Amaierako Aparteko Sariarekin, eta urte horretan bertan unibertsitate horretako filologia erromanikoko sailean hasi zen lanean. 1975ean doktoretza lortu zuen, Oviedoko Unibertsitatean, cum laude nabarmenarekin, bere tesia "El habla de Somiedo" izan zen.
Broyes (Oise)
Biztanleria
2007an Broyes udalerrian erroldatutako biztanleak 142 ziren. Familiak 51 ziren, horien artean 11 pertsona bakarrekoak ziren (7 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 18 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 18 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Courcelles-en-Montagne
Courcelles-en-Montagne Frantziako udalerria da, Marne Garaia departamenduan dagoena, eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Broyes (Oise)
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Courcelles-en-Montagne
Biztanleria
2007an Courcelles-en-Montagne udalerrian erroldatutako biztanleak 83 ziren. Familiak 32 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak), 12 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 12 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Broyes (Oise)
Etxebizitza
2007an 59 etxebizitza zeuden, 49 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 8 bigarren erresidentzia ziren eta 3 hutsik zeuden. 55 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 49 etxebizitza nagusietatik 40 bere jabearen bizilekua ziren, 8 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 2 etxek bi gela zituzten, 6 etxek hiru zituzten, 13 etxek lau zituzten eta 28 etxek bost zituzten. 41 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 18 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 24 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Courcelles-en-Montagne
Etxebizitza
2007an 69 etxebizitza zeuden, 34 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 12 bigarren erresidentzia ziren eta 23 hutsik zeuden. 68 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 34 etxebizitza nagusietatik 31 bere jabearen bizilekua ziren eta 3 alokairuan okupaturik zeuden; 4 etxek bi gela zituzten, 2 etxek hiru zituzten, 9 etxek lau zituzten eta 19 etxek bost zituzten. 20 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 11 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 20 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Broyes (Oise)
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 82 ziren, horien artean 63 aktiboak ziren eta 19 inaktiboak ziren. 63 pertsona aktiboetatik 53 lanean zeuden (30 gizon eta 23 emakume) eta 11 langabezian zeuden (7 gizon eta 4 emakume). 19 pertsona inaktiboetatik 6 erretiraturik zeuden, 5 ikasten zeuden eta 8 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Courcelles-en-Montagne
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Broyes (Oise)
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen eta 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra zurgina zen.
Courcelles-en-Montagne
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4 komertzioetatik, 3 eraikuntza enpresak ziren eta 1 zerbitzu enpresa zen.
Broyes (Oise)
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Broyes udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden, 390 hektarea erabiltzen.
Courcelles-en-Montagne
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen eta 1 zurgina.
Broyes (Oise)
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Courcelles-en-Montagne
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Courcelles-en-Montagne udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Broyes (Oise)
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Courcelles-en-Montagne
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Charleston (Maine)
Charleston Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Penobscot konderrian kokatuta dago, Maine estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Sepsina bayoni
Sepsina bayoni Sepsina generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Mézières-sur-Issoire
Mézières-sur-Issoire Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Vienne Garaia departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Mézières-sur-Issoire udalerrian erroldatutako biztanleak 864 ziren. Familiak 400 ziren, horien artean 144 pertsona bakarrekoak ziren (44 bakarrik bizi ziren gizonak eta 100 bakarrik bizi ziren emakumeak), 156 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 84 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Alberto Campo Baeza
Alberto Campo Baeza (Valladolid, Espainia, 1946ko urriaren 15a) espainiar arkitektoa da.
Mézières-sur-Issoire
Biztanleria
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 577 etxebizitza zeuden, 410 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 94 bigarren erresidentzia ziren eta 73 hutsik zeuden. 506 etxeak ziren eta 37 apartamentuak ziren. 410 etxebizitza nagusietatik 286 bere jabearen bizilekua ziren, 104 alokairuan okupaturik zeuden eta 20 doan lagata zeuden; 32 etxek gela bat zuten, 22 etxek bi zituzten, 55 etxek hiru zituzten, 131 etxek lau zituzten eta 170 etxek bost zituzten. 297 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 194 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 136 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Alberto Campo Baeza
Biografia
Arrazionaltasuna, zehaztasuna eta espazio sendoak dira Campo Baezaren obraren ezaugarri nagusiak. Arkitektura irakatsi du Espainian zein Europako beste zenbait herrialdetan, eta aski ezagunak dira haren liburu eta artikuluak. Madrilen eginiko bi ikastetxe (­San Sebastian de los Reyesko eskola publikoa, 1983; eta San Fermín eskola publikoa, 1985)­, Mallorcako Berrikuntza Teknologikoen Zentroa (1995) eta Granadako Caja Generalen eraikina (1996) ditu obrarik ezagunenak.
Mézières-sur-Issoire
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 488 ziren, horien artean 323 aktiboak ziren eta 165 inaktiboak ziren. 323 pertsona aktiboetatik 297 lanean zeuden (159 gizon eta 138 emakume) eta 26 langabezian zeuden (12 gizon eta 14 emakume). 165 pertsona inaktiboetatik 86 erretiraturik zeuden, 31 ikasten zeuden eta 48 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Mézières-sur-Issoire udalerrian 410 unitate fiskal zeuden, 866 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.209 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 54 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 7 eraikuntza enpresak ziren, 15 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 7 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 3 finantziazio enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 5 zerbitzu enpresak ziren, 5 administrazio publikoko enpresak ziren eta 4 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
Selma (filma)
Selma 2014ko Ava DuVernay estatubatuar zinema zuzendariaren drama historiko film bat da. Afro-amerikarren eskubide zibilen aldeko mugimenduaren testuiguruan, Selmatik Montgomeryrako martxen istorioa kontatzen du filmak. David Oyelowo, Tom Wilkinson, Tim Roth, Carmen Ejogo eta Common aktoreek antzeztu zuten.
Mézières-sur-Issoire
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 17 zerbitzu publikoetatik, 1 jendarmeria zen, 1 posta bulegoa, 1 banku bulegoa, 1 funeraria, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 1 igeltseroa, 1 margolaria, 1 iturgina, 1 argiketaria, 2 eraikuntza enpresak, 1 ile apaindegia, 1 albaitaria eta 4 jatetxeak.
Via Julia Augusta
Via Julia Augusta Italiako Piacenza hiria Var ibaiarekin Liguria eta Côte d'Azurreko kostaldearen bidez Rodanoraino lotzen duen galtzada erromatar garrantzitsu bat da. Galia Zisalpina eta Galia Transalpina lotu zitzakeen Via Emilia eta Via Aureliaren luzapenen bidez.
Sarrera
Alpe Maritimoen konkista liguriar tribuen aurka amaitu ondoren seinaleztatu zuen (K.a. 14tik 14ra), K.a. 13 uztailaren 1a eta K.a. 12ko ekainaren 30 bitartean Augusto enperadoreak (uztaila Julio Zesarren hilabetea da, eta abuztua Augustorena, eta hortik bidearen izena). Bide honek, funtsean, jada existitzen den ibilbide bat hartzen du, baina bere seinalizazioak, miliario txundigarriekin, Erromatik zenbatuak, jaiotzen ari zen Inperioko lanik handienetako bat bihurtzen dute. Erabat hondatuta II. mendean, Hadrianok eta Karakalak zaharberritu zuten III. mendean.
Frantziar lurraldean bere ibilbidearen zati batzuk daude, eta bost miliario monumentu historikotzat hartzen dira La Turbie hirian, zehazki Languessa, Saint-Pierre eta Peiralonga deituriko tokiak.
Han, izen bera zuen beste erromatar bide bat ere bazegoen. Adriatikoko kostaldean dagoen Aquileiatik abiatu eta egungo Austriako Karintia eta Tirol eskualdeak zeharkatzen zituena.
Mézières-sur-Issoire
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden 5 establezimendu komertzialetatik, 2 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 1 okindegi zen, 1 arropa denda zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Mézières-sur-Issoire udalerrian 40 nekazaritza-ustiategi zeuden, 2.784 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
Selma (filma)
Argumentua
Filmak Martin Luther King, Jr. ekintzailearen borroka kontatzen du, arreta Selmatik Montgomeryrako martxan jarriz, Lyndon B. Johnson presidentea 1965eko Boto Eskubide Legea onartzera eraman zuen ekintza.
Ontologia (informatika)
Ontologia funtsean, domeinu zehatz bateko ezagutzaren (kontzeptuen, erlazioen, murrizketen...) adierazpen formala da. Bere alde praktikoari dagokionez, batez ere Ezagutzan Oinarritutako Itzulpen Automatikoan eta Terminografian erabiltzen da, esparru horietako ezagutza modu formalizatuan zein egituratuan adierazteko helburuarekin. Bestalde, ontologiaren ezagutza eremua zenbait ataletan sailka daiteke, hain artean esanguratsuenak: jakintza-basea, datu-base lexikala, tesauroa eta lexikoi konputazionala dira.
Jakintza-basea
Jakintza-basea zer den ulertu ahal izateko, aurretiaz gertaerak eta inferentzia erregelak zer diren ulertu behar dira. Lehenengoari dagokionez, ontologiaren arloko gertaera bat, tautologia den, hots, egiazkotzat jotzen den, edozein gertakari da. Bestalde, inferentzia erregelak logikaren esparrutik eratorritako kontzeptuak dira, zehazki, egiazkotzat jotzen diren gertakarietatik abiatuta konklusio ezberdinak lortzean datza. Adibidez, euria egiten duenean euritakoen erabilera areagotu egiten da. Bi gertaera horien konklusio posible bat, euri gehiago egiten duen tokietan euritakoen salmenta gehiago ematen direla izan ahalko litzateke.
Mézières-sur-Issoire
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Ontologia (informatika)
Jakintza-basea
Hauxe jakinda, jakintza-basea zehazki, ezagutzaren kudeaketarako erabiltzen den datu-base mota da. Bere erabilera ez da soilik informazio kantitate handien bilketara, berreskuratzera eta aldakuntzara mugatzen, horretaz gain, gertaeren eta inferentzia erregelen definizioen kudeaketa jakintza-basearen parte dira ere.
Datu-base Lexikala
Datu-base lexikal bat hizkuntzalaritzarekin erlazionatutako ezagutza modu ordenatuan biltegiratzeko sistema informatiko bat da. Jakintza-basea ez bezala, datu-base lexikalak ez ditu ezta gertaerak ezta inferentzia erregelak biltegiratzen. Honen helburua soilik informazio linguistikoaren biltegiratzea da, ondoren zenbait aplikazio informazioa kontsultatzeko aukera izateko. Gainera, aipatzekoa da datu-base lexikal baten funtzionamendua ez dela modu aktiboan gertatzen, hau da, datu-baseak ez du modu aktiboan ezer egiten, bere funtzionamendua guztiz pasiboa da. Errealitatean, informazioaren trataera aplikazio mailan egiten da, informazioarekin lortu nahi denaren arabera trataera desberdina izan behar delako.
Bernin (Isère)
Bernin Frantziako udalerri bat da, Isère departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Francisco Cabello
Francisco Cabello Luque (La Zubia, Granadako probintzia, 1969ko maiatzak 20) espainiar txirrindulari ohi bat da, profesionala 1990 eta 2006 artean. Bere kirol lorpenik handienak 1994ko Frantziako Tourreko etapa garaipena eta 2005eko Andaluziako Itzulia izan ziren.
Bernin (Isère)
Biztanleria
2007an Bernin udalerrian erroldatutako biztanleak 3.007 ziren. Familiak 1.057 ziren, horien artean 168 pertsona bakarrekoak ziren (68 bakarrik bizi ziren gizonak eta 100 bakarrik bizi ziren emakumeak), 357 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 460 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 72 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Francisco Cabello
Gaur egun Andalucía Caja Granada taldearen kirol zuzendaria da.
Bernin (Isère)
Etxebizitza
2007an 1.165 etxebizitza zeuden, 1.087 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 24 bigarren erresidentzia ziren eta 54 hutsik zeuden. 1.042 etxeak ziren eta 122 apartamentuak ziren. 1.087 etxebizitza nagusietatik 887 bere jabearen bizilekua ziren, 181 alokairuan okupaturik zeuden eta 19 doan lagata zeuden; 6 etxek gela bat zuten, 36 etxek bi zituzten, 106 etxek hiru zituzten, 205 etxek lau zituzten eta 734 etxek bost zituzten. 992 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 337 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 704 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Francisco Cabello
Palmaresa
1992
Espainiako karrika (Baiona)
Espainiako atea eta Louis-Pasteur enparantza artean dago. Vieille-Boucherie, Passemillon, Sabaterie, Lagréou, Luc eta Poissonnerie karrikak zeharkatzen ditu. Hiriko kale nagusienetariko bat da, eta 2007tik aurrera Chronoplusa bakarrik pasa da bertatik, oinezkoentzat jarrita dagoelako.
Erlojua (osagarria)
Erlojua pertsona batek eraman edo erabili dezakeen osagarria da. Historikoki ordua ezagutzeko erabili izan bada ere, sozialki prestigioarekin eta modarekin lotzen joan da, eta bere funtzio praktikoaz gain, osagarri gisa ulertutako erlojuak, janzkera eta irudiarekin lotura handia du. Pertsonaren jarduerek eragindako mugimenduak gorabehera, mugimendu konstante bat mantentzeko diseinatuta dago.
Francisco Cabello
Palmaresa
1994
Erlojua (osagarria)
Osagarriaren izaera
Oro har, erloju modernoek eguna, data, hilabetea eta urtea erakusten dituzte. Erloju mekanikoen kasuan, batzuetan funtzio osagarri batzuk sartzen dira, hala nola ilargiaren faseen bistaratzeak eta tourbillon motak. Bestalde, kuartzozko erloju elektroniko gehienek denborarekin lotutako funtzioak dituzte, hala nola tenporizadoreak, kronografoak eta alarma-funtzioak. Gainera, erloju moderno batzuek (adibidez, erloju adimendunek) kalkulagailuak, GPSa eta Bluetooth teknologia dituzte edo bihotz-maiztasuna kontrolatzeko gaitasuna dute, eta irrati-erlojuaren teknologia batzuek, ordua erregularki zuzentzeko.
Francisco Cabello
Palmaresa
1995
Erlojua (osagarria)
Osagarriaren izaera
Kronometratzeko erabiltzen diren erloju gehienek kuartzo-mugimenduak dituzte. Hala ere, bildumako erloju garestiak, eskulan landuagatik, erakargarritasun estetikoagatik eta diseinu glamurosoagatik gehiago baloratzen direnak, kronometrajeagatik baino, sarritan mugimendu mekaniko tradizionalak izaten dituzte, nahiz eta ez diren hain zehatzak eta elektronikoak baino garestiagoak dira.
2018tik aurrera, enkantean inoiz saldu den erloju garestiena Patek Philippe Henry Graves Superkonplikation izan zen, 1989ra arte munduko erloju mekanikorik konplexuena, eta 24 milioi dolarren truke saldu zen Genevan, 2014ko azaroaren 11n. 2019ko abendutik, enkantean inoiz saldu den erloju garestiena (eta eskumuturreko erlojua) Patek Philippe Grandmaster Chime izan zen. 6300A-010, 31,19 milioi dolarrekin Genevan, 2019ko azaroaren 9an.
Espainiako karrika (Baiona)
Lehen Tendes karrika izena zuen eta gaskoieraz Mayou, Mayour, Maieur, Maiour edo Mayor, kale nagusia zelako. Jean Bernard Jauregiberriren jaiolekua ere bada.
Francisco Cabello
Palmaresa
1996
Espainiako karrika (Baiona)
Biarritzen izen bereko kale bat ere badago.
Francisco Cabello
Palmaresa
1997
Erlojua (osagarria)
Poltsikoko erlojua
Diseinatuta dago pertsona batek poltsikoan eraman dezan, sarritan kate batera konektatuta.
Eskumuturreko erlojuaren historia
Eskumuturreko erlojuaren kontzeptua XVI. mendeko lehen erlojuen ekoizpenari dagokio. 1571n, Ingalaterrako Isabel I.ak eskumuturreko erloju bat jaso zuen, "erloju armatu" gisa deskribatua, Robert Dudley-ren eskutik. Gordetzen den eskumuturreko erloju zaharrena (orduan "eskumuturreko erloju" gisa deskribatzen zen) 1806an fabrikatu eta Joséphine de Beauharnaisi eman zitzaion. Hasieratik, eskumuturreko erlojuak ia emakumeek erabili zituzten; gizonek poltsikoko erlojuak erabili zituzten XX. mendearen hasiera arte. 1810ean, Abraham-Louis Breguet erlojugileak eskumuturreko erloju bat egin zuen Napoliko erreginarentzat. Suitzako lehen eskumuturreko erlojua Patek Philippe erlojugile suitzarrak egin zuen 1868an Koscowicz de Hungaria kondesarentzat.
Mugimendua
Erloju baten mugimendua denbora neurtzen duen eta uneko denbora erakusten duen mekanismoa da (eta, ziur aski, beste informazio bat, data, hilabetea eta eguna barne). Mugimenduak erabat mekanikoak, guztiz elektronikoak (zati mugikorrik gabeak izan daitezke) edo bien nahasketa izan daitezke. Batez ere denbora mantentzeko erabiltzen diren erloju gehienek mugimendu elektronikoak dituzte, eskuak erlojuaren aurpegian eta denbora adierazten dutela.
Bernin (Isère)
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.941 ziren, horien artean 1.366 aktiboak ziren eta 575 inaktiboak ziren. 1.366 pertsona aktiboetatik 1.300 lanean zeuden (717 gizon eta 583 emakume) eta 66 langabezian zeuden (26 gizon eta 40 emakume). 575 pertsona inaktiboetatik 193 erretiraturik zeuden, 240 ikasten zeuden eta 142 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
House (Mexiko Berria)
House  Mexiko Berriko herrixka bat da. Quay konderrian kokatua dago. 2010ean 68 biztanle zituen, 2.37 kilometro koadrotan banatuta.
Erlojua (osagarria)
Mekanikoa
Mugimendu mekaniko batek ihes-mekanismo bat erabiltzen du malguki baten biribilkatze- eta harilkatze-zatiak kontrolatu eta mugatzeko, eta, hala, beste modu batera gertatuko litzatekeena energia kontrolatu eta periodiko bihurtzen du. Mugimenduak oreka-gurpil bat ere erabiltzen du, oreka-malgukiarekin batera (ilearen malguki ere deitzen zaio), engranaje-sistemaren mugimendua pendulu-erloju baten penduluaren antzera kontrolatzeko. Tourbillona, mugimendu mekanikoetarako hautazko zatia, iheserako marko birakaria da, eta grabitazio-alborapena ezeztatzeko edo murrizteko erabiltzen da.
Zosimo
Zosimo (?, ? - † ?, 418ko abenduaren 26a) Eliza Katolikoaren 41. Aita Santua izan zen 417 eta 418 urteen bitartean. Pelagianismoa borrokatu zuen.
Erlojua (osagarria)
Erloju automatikoak
Erloju autoharilkatu edo automatiko batek mugimendu mekaniko baten iturburua hausten du erabiltzailearen gorputzaren mugimendu naturaletatik. Harilkatze automatikoko lehen mekanismoa 1770ean asmatu zuen Louis Perreletek, baina lehenengo autoharilkatua edo automatikoa, eskumuturreko erlojua John Harwood izeneko lantegi britainiar baten asmaketa izan zen 1923an.
Erloju-mota hori kargatu egiten da, erabiltzailearen ekintza berezirik gabe. Pisu eszentrikoa erabiltzen du, errotore bihurgunetsua, erabiltzailearen eskumuturraren mugimenduarekin biratzen dena. Errotoreko bikoteak atzerantz eta aurrerantz mugitzea, iturburua automatikoki zuzentzeko trinkete batera. Soka automatikoko erlojuak ere eskuz bil daitezke, erabiltzen ez direnean edo erabiltzailearen eskumuturreko mugimenduak erloju-zauria mantentzeko egokiak ez badira.
Elektronikoa
Mugimendu elektronikoei kuartzozko mugimendu ere deitzen zaie. Efektu piezoelektrikoaren eraginez bibrarazten den kuartzozko kristal bat izan ezik, gainontzekoa ez da mugitzen. Tentsio elektriko aldakor bat kristalari aplikatzen zaio, eta bere forma aldatuz erantzuten du; beraz, osagai elektroniko batzuekin konbinatuta, osziladore gisa funtzionatzen du. Denbora mekanismo bat doitasunez azkartzeko erabiltzen den maiztasun espezifiko oso egonkor bat da. Kuartzozko mugimendu gehienak elektronikoak dira nagusiki, baina erlojuaren aurpegian esku mekanikoak gidatzera bideratuta daude, garai hartako pantaila analogiko tradizionala emateko, kontsumitzaile gehienek oraindik nahiago duten ezaugarria.
Digitala
Pantaila digital batek denbora zenbaki gisa erakusten du, adibidez, 12:08, eta ez 12:00 zenbaki laburrera begira, eta 8/60 esku luze bat dialaren inguruan. Digituak zazpi segmentuko pantaila gisa agertzen dira.
Lehenengo erloju mekaniko digitalak XIX. mendearen amaieran agertu ziren. Elizaren ekitaldietan, lehen erloju mekaniko digitalak agertu ziren.
Ukimenezkoa
Tissot luxuzko erloju-konpontzaile suitzarrak Silen-T eskumuturreko erloju sentikorra asmatu zuen. Dar-dar egiten du ukimenarekiko sentikorra den alde batean, erabiltzaileari begiratu beharrik izan gabe, denbora ukimenaren bidez iragartzeko.
Pontevico
Pontevico Italiako udalerri bat da. Bresciako probintzian kokatuta dago, Lombardia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Bernin (Isère)
Diru sarrerak
2009an Bernin udalerrian 1.078 unitate fiskal zeuden, 3.030 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 27.925 euro zen.
Pontevico
Mugakideak
Pontevicok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Bernin (Isère)
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 139 komertzioetatik, 4 janari enpresak ziren, 6 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 9 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 16 eraikuntza enpresak ziren, 30 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 8 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 7 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 8 finantziazio enpresak ziren, 8 higiezinen enpresak ziren, 18 zerbitzu enpresak ziren, 19 administrazio publikoko enpresak ziren eta 4 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
Francisco Cabello
Palmaresa
1998
Bernin (Isère)
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 28 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 banku bulegoa, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 5 igeltseroak, 1 margolaria, 1 zurgina, 4 iturginak, 2 argiketariak, 1 ile apaindegia, 1 albaitaria, 6 jatetxeak, 3 higiezinen agentziak eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 6 establezimendu komertzialetatik, 1 okindegi zen, 1 harategi zen, 1 liburu denda zen, 2 etxerako tresna dendak eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Bernin udalerrian 22 nekazaritza-ustiategi zeuden, 320 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
Francisco Cabello
Palmaresa
2000
Bernin (Isère)
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Francisco Cabello
Palmaresa
2002
2003
2005
2006
Ophichthus genie
Ophichthus genie Ophichthus generoko animalia da. Arrainen barruko Ophichthidae familian sailkatzen da.
NGC 1771
NGC 1771 galaxia espiral bat da, Dorado konstelazioan. John Herschelek aurkitu zuen n.
Madagascarophis fuchsi
Madagascarophis fuchsi Madagascarophis generoko animalia da. Narrastien barruko Lamprophiidae familian sailkatuta dago.
Allomicrodesmus dorotheae
Allomicrodesmus dorotheae Allomicrodesmus generoko animalia da. Arrainen barruko Xenisthmidae familian sailkatzen da.
Oxylapia polli
Oxylapia polli Oxylapia generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cichlidae familian.
Amphiesma bitaeniatum
Amphiesma bitaeniatum Amphiesma generoko animalia da. Narrastien barruko Natricidae familian sailkatuta dago.
Pontoglio
Pontoglio Italiako udalerri bat da. Bresciako probintzian kokatuta dago, Lombardia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Pontogliok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Hurley (Mexiko Berria)
Hurley  Mexiko Berriko herri bat da. Grant konderrian kokatua dago. 2010ean 1,297 biztanle zituen, 2.64 kilometro koadrotan banatuta.
Geraint Thomas
Geraint Howell Thomas (Cardiff, Gales, 1986ko maiatzaren 25a) galestar txirrindularia da. Gaur egun Team Sky taldean dabil. 2018ko Frantziako Itzulia n, Ezpeleta ko erlojuaren kontrako proba erabakigarriaren ondoren, Thomas Itzuliko txapeldun sartu zen Parisen, maillot horiaren irabazle.
Vicente Azkuenaga
Vicente Azkuenaga Iturbe (Dima, 1706ko urtarrilaren 22a - Buenos Aires, 1787ko abuztuaren 18a) bizkaitar enpresaburu eta politikaria izan zen. Buenos Airesera iritsi zenetik, 40 urte pasatxo zituela, Euskal Herrian jada garatzen zituen merkataritza-jardueretan aritu zen. Merkatari gogorra zela frogatu zuen, eta horrek denbora gutxian dirutza biltzea ahalbidetu zion. Buenos Airesko kabildoko alkate hautatu zuten 1759an, eta hurrengo urtean bertako erregidore. 1752ko abuztuaren 30ean Domingo Basabilbasoren alaba zen Maria Rosa Basabilbaso Urtubiarekin ezkondu zen.
Phisalixella arctifasciata
Phisalixella arctifasciata Phisalixella generoko animalia da. Narrastien barruko Lamprophiidae familian sailkatuta dago.
Passemillon karrika
Espainiako eta Vieille-Boucherie karriken artean dago. Gosse karrika eta Victoires enparantza zeharkatzen ditu.
Bastidan izen bereko kale bat ere badago.
Laguna Blanca (Txile)
Laguna Blanca Txileko hegoaldeko komuna da. Magallanes y La Antártica Chilena eskualdeko Magallanes probintzian kokatuta dago, hegoaldeko Patagonian. 2002ko erroldaren arabera 663 biztanle ditu. Komunaren hiriburua Villa Tehuelches da.
NGC 1779
NGC 1779 galaxia espiral bat da, Eridanus konstelazioan. William Herschelek aurkitu zuen n.
Gymnoxenisthmus tigrellus
Gymnoxenisthmus tigrellus Gymnoxenisthmus generoko animalia da. Arrainen barruko Xenisthmidae familian sailkatzen da.
Théoule-sur-Mer
Théoule-sur-Mer Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Itsas Alpeak departamenduan dago, Proventza-Alpeak-Kosta Urdina eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Théoule-sur-Mer udalerrian erroldatutako biztanleak 1.527 ziren. Familiak 747 ziren, horien artean 303 pertsona bakarrekoak ziren (189 bakarrik bizi ziren gizonak eta 114 bakarrik bizi ziren emakumeak), 232 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 157 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 55 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du: