cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dialektika
Kontrakoen batasunari eta borrokari buruzko Legea
Azalpen hau justifikatzeko ematen diren argudioen artean zientzietatik datozenak dira nagusi (Fisika, Natur Zientziak, Matematika, Ekonomia), baina baita Historia eta filosofiatik datozenak ere. Adibide gisa jarritako kontrakoen bikoteen artean honako hauek aipa ditzakegu: erakarpena eta arbuioa, mugimendua eta atsedena, propietate korpuskularrak eta uhin-propietateak, herentzia eta egokitzapena, kitzikapena eta inhibizioa, klase-borroka, materia eta forma, kantitatea eta nolakotasuna, substantzia eta istripuak.
Euparkerella robusta
Euparkerella robusta Euparkerella generoko animalia da. Anfibioen barruko Craugastoridae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Dialektika
Kontrakoen batasunari eta borrokari buruzko Legea
Baina dena erabat aldatzen da gauzak beren higiduran, eraldaketan, bizitzan eta elkarrekiko elkarrekintzetan aztertzen ditugun heinean. Orduan berehala egin genuen topo kontraesanekin. Higidura bera kontraesan bat da; tokiko higidura mekaniko soila ezin da egin gorputz bat, denboraren une batean eta berean, leku batean eta bestean dagoelako, leku berean dagoelako eta ez dagoelako. Eta kontraesan horren etengabeko eta aldi bereko soluzioa higidura da.
Tokiko higidura mekaniko soilak bere baitan kontraesan bat baldin badu, are gehiago baiezta daiteke materiaren higiduraren forma gorenez, eta bereziki bizitza organikoaz eta haren bilakaeraz. Lehenago ikusi dugunez, bizitza, lehenik eta behin, izaki bat une bakoitzean berbera eta beste ezberdin bat izatean datza. Bizitza, beraz, gauzetan eta egitateetan bertan dagoen kontraesan bat ere bada, etengabe ezartzen eta ebazten den kontraesan bat; eta kontraesana amaitzen den heinean, bizitza ere amaitzen da eta heriotza gertatzen da. Ikusi genuen, halaber, pentsamenduaren eremuan ere ezin ditugula kontraesanak saihestu, eta, adibidez, giza ezagutzarako gaitasunaren, barne-mugarik gabea, eta kanpoko gizaki mugatu eta ezagutza mugatuengan duen existentzia errealaren arteko kontraesana, guretzat, belaunaldientzat behintzat, ia amaigabea den aurrerabide mugagabean ebazten dela.
Friedrich Engels, Anti-Dühring, XII. Dialektika. Kopurua eta nolakotasuna.
Kantitatetik kualitatera igarotzeko legea
Aldaketa kualitatiboaz ari gara gauza bat funtsean desberdina den beste bat bihurtzen denean. Zergatik bihurtzen dira gauza batzuk jatorrizko gauzez bestelako propietateak dituzten beste
Naturako objektu guztiek ezaugarri neurgarriak dituzte, eta, beraz, haien esentzia, haien nolakotasuna ezin dira bereizi alderdi kuantitatiboetatik. Gauza batek ezaugarri bat izatetik beste bat izatera igarotzen denean, "Jauzi kualitatiboa" dela esaten dugu. Mugimendu oro kontrako elementuen borrokaren emaitza denez, jauzi kualitatiboak kontraesan bat konpontzea dakar, errealitate berri bat sorrarazten duena, naturaren garapenean aurrera egitea adierazten duena. Jauzi kualitatiboak ez du esan nahi nolakotasun bat beste batengatik aldatu behar denik, aurrekoa gainditzen duen beste batengatik baizik.
Lehen ere ikusi dugu, eskematismo unibertsalari dagokionez, erlazio dimentsionalen lerro nodal hegeliar honekin, non aldaketa kuantitatiboen puntu jakin batean aldaketa kualitatibo bat gertatzen den bat-batean, Dühring jaunak zoritxar txiki bat izan duela, ahulezia une batean berak ezagutu eta aplikatu duena. Bertan adibiderik ezagunenetako bat eman genuen, uraren agregazio-egoeren transformazioarena, presio normalean eta 0 ° C-tan fluidotik solidora pasatzen dena, eta 100 ° C-tan likidotik gaseosora igarotzen dena, hau da, bi flexio-puntu horietan tenperaturaren aldaketa kuantitatibo hutsak uraren egoera kualitatiboki eraldatua eragiten duena.
Lege horren alde, naturatik eta giza gizartetik hartutako ehunka gertakari gehiago argudiatu genitzakeen. Esate baterako, El Capital de Marx-en laugarren atal osoa — gainbalio erlatiboaren ekoizpena lankidetzaren, lanaren banaketaren eta manufakturaren, makineriaren eta industria handiaren eremuan — horrela kasu asko  lantzen dira, eta kasu horietan aldaketa kuantitatiboak aldatu egiten du gauzen nolakotasuna; beraz, Dühring jaunarentzat hain gorrotagarria den esamoldea erabiltzeagatik, kantitatea alderantzizkoa da, eta alderantziz. Horrela, adibidez, askoren lankidetzak, indar asko erabateko indar batean batzeak, Marxen hitzekin esateko, bere indar indibidualen baturatik funtsean ezberdina den "indar-potentzia berri" bat sortzen du.
Friedrich Engels, Anti-Dühring, XI, Morala eta eskubidea. Askatasuna eta beharra.
Ukazioa ukatzeko legea
Ukapena ukatzeko legeak aurrekoa osatzen du, kontraesana nola konpontzen den azalduz, ukatutakoaren alderdi positiboak dituen errealitate berri bati bidea emanez. Higidura dialektikoaren lehen uneak, baieztapenarenak, errealitate baten existentzia soila suposatzen du; bigarren uneak, ezeztapenarenak, aurkako osagaiaren ekintza, zeina lehen unearekin kontrajarrita ukatzen duen. Hirugarren unea, bigarrenari ukatuz, zeina, aldi berean, lehenaren ukapena baitzen, adiskidetzearen, sintesiaren une gisa aurkezten da, aurreko bi uneen alde positiboa jasoz.
Behin mugimenduaren fase horretara iritsita, errealitate berri baten aurrean gaude, eta berriro ere eraldaketa dialektikoaren beste ziklo batean sartuko da; horrela, naturaren, giza gizartearen eta pentsamenduaren garapen progresiboa sortuko da. Errealitatearen forma osoagoetara, perfektuagoetara, integratzaileagoetara zuzentzen den garapena.
Dialektikan, ukatzeak ez du soilik ezetz esatea esan nahi, edo gauza bat existitzen ez dela adieraztea, edo edozein modutan suntsitzea. Spinozak esaten du: omnis determinatio est negatio, determinazio edo mugaketa oro ezeztapena da. Gainera, ezeztapen dialektikoaren izaera, lehenik, izaera orokorrak determinatzen du, eta, ondoren, prozesuaren izaera bereziak. Ukatu ez ezik, ezeztapena gainditu ere egin behar dut.
Beraz, lehen ukapena ezarri behar dut, bigarrena izaten jarrai dezan edo posible izan dadin. Nola? Kasu bakoitzaren izaera bereziaren arabera. Garagar ale bat jaten badut edo intsektu bat zapaltzen badut, lehenengo ekintza egin dut, baina bigarrena ezinezkoa bihurtu dut. Gauza-mota orok du ukatua izateko bere modu propioa, halako moldez non ezeztapen horretatik bere garapena sortzen baita, eta horrela gertatzen da errepresentazio eta kontzeptu mota bakoitzarekin ere ".
Friedrich Engels, Anti-Dühring, XIII. Dialektika. Ukapena ukatzea.
Sartreren kritika
Jean-Paul Sartre filosofo frantsesaren Arrazoi dialektikoaren kritika 1960an argitaratu zen Critique de la raison dialectique (Questions de méthode) izenburuarekin. Bertan, Sartrek bere buruari galdetzen zion nola eratu antropologia estruktural eta historiko bat, aztertutako objektuaren zehaztapena kontzeptuen sistema finko batean sakrifikatzen ez duena. Orduan azpimarratzen zuen antropologia marxistak bakarrik balio zezakeela horretarako, baina baldintza batekin: existentzialismoa k, Izakia ren eta Ezergabea ren dialektika fenomenologiko ak dakarten gizatiartasuna ulertzea. Hala ere, Karl Marxen materialismo historikoa egia bada, orduan historia dialektikoa da, totalizazio bat: baina ba al dago arrazoi dialektikorik? Edo zientzien arrazionaltasun positibista nahikoa al da gizakia eta giza existentzia aztertzeko? Hauek dira Sartreren funtsezko galderak Arrazoi dialektikoaren kritika lanean. Nahiz eta "ariketa dialektikoa", modu klasikoan ulertua, eztabaida edo eztabaida bati dagokiona bezala, ez zen bere aztergaia izan, Sartre, batez ere, polemista izan zen, eta iritzien konfrontazioaren garrantziaren defendatzaile, ezagutzaren baldintza gisa eta bizitzaren eta gizartearen eraldaketa kontzienteen baldintza gisa.
Dialektika eta zientzia garaikidea
Dialektikaren erabilera, klasikoek erakusten dituzten aplikazioez haratago (Hegel, Marx, Engels), berriki eztabaidatu dute Lucien Seve, Jean Marie Bohm edo Jean Paul Sartre bezalako filosofoek ("arrazoi dialektikoaren kritika", non dialektikak giza taldeen azterketan duen interesa erakusten duen, baina naturaren ezagutzari aplikatzean duen balioa baztertzen duen). Hala ere, ezagutza zientifikoaren garapenak (eta dagokion aparatu matematikoaren aplikazioak) benetan estimulagarriak diren emaitzak ahalbidetzen ditu eremu horretan. Horrela, mundu osoan ezagunak diren zientzialarien lanak dialektika tresna errebelatzaile bihurtzen du. Oro har, dialektika fenomeno naturalak bilakaeran ulertzeko metodologia gisa aurkezten da, eta dialektikaren printzipioak eboluzioan dagoen zientziaren propietate orokorren jario gisa agertzen dira. Aipatzekoak dira John Haldane, Richard Lewontin eta Stephen Jay Gould, biologia eta eboluzioaren eremuan, baita Bertell Ollman eta Pascal Charbonnat ere, esparru epistemologiko askoz zabalago batean.
Triangle (Virginia)
Triangle Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Prince William konderrian dago, Virginia estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Upton (Kentucky)
Upton Kentuckyko hiri bat da. Hardin konderrian kokatua dago. 2010ean 683 biztanle zituen, 3.52 kilometro koadrotan banatuta.
Buchholz
Buchholz honako udalerrietako bat izan daiteke:
Cuéllarreko gaztelua
Cuéllarreko gaztelua edo Albuquerqueko Dukearen gaztelua Cuéllar (Espainia) herrian dagoen monumenturik enblematikoena da, Segoviako probintzian, Gaztela eta Leongo autonomia erkidegoan dagoena. Bien de Interés Cultural izendatu zuten 1931ko ekainaren 3an.
Jabe historikoen artean, Álvaro de Luna eta Beltrán de la Cueva nabarmentzen dira, baita Albuquerqueko Dukearen ondorengoak ere. Gonbidatu agurgarrien artean, hainbat Gaztelako errege, esaterako Juan I.a eta bere emaztea, Leonor Aragoikoa eta Siziliakoa erregina, betan hil egin zena, edo María Molinakoa, gazteluan babestu zena, bere erreinuak uko egin zionean. Hainbat pertsona ospetsu ere izan ziren, esaterako Francisco Javier Parcerisa margolaria, José de Espronceda idazlea, Joseph Léopold Sigisbert Hugo generala eta Arthur Wellesley, Wellingtoneko dukea, Gaztelu honetan bere kuartela ezarri zuena Espainiako Independentzia Gerra garaian.
Alburquerqueko dukeak gaztelu honetan bizi izan ziren mende askotan Madrilera joan arte, gortetik hurbil egoteko. Hortik aurrera, gazteluaren erabilera aisialdi eta oporretako jauregia izan zen, eraikina poliki-poliki abandonatuz. XIX. mendearen amaieran, gaztelua ia guztiz abandonatu zen eta lapurretak izan ziren. 1938an kartzela politikoa gaztelu barruan kokatu zen, eta gero tuberkulosiz kaltetutako presoentzako erietxe bat ezarri zuten. 1966. urtera arte Kartzela bezala erabili zen.
Asnières
Asnières Frantziako udalerria da, Eure departamenduan dagoena, Normandia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Asnières udalerrian erroldatutako biztanleak 247 ziren. Familiak 93 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (3 bakarrik bizi ziren gizonak eta 17 bakarrik bizi ziren emakumeak), 28 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 38 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 7 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Jaco Pastorius
Biografia
Bere aitak Jack Pastorius izenekoa, bateria jotzen zuen eta orkestra bateko abeslaria izan zen. Bere ama Stephanie Katherine Haapala Pastorius deitzen zen.
Eskolan bere lehen musika taldea sortu zuen John Caputo eta Dean Noel-ekin batera. Kiroletan gaitasun handia zeukan; futbolean, beisbolean eta saskibaloian batez ere.
Bere anaia txiki batek Mowgli izenarekin deitzen zion. Horrela deitzen zion ez zitzaiolako inoiz energia amaitzen. Hortik urte batzuetara bere musika enpresa sortu zuen eta Mowgli Music izena ipini zion.
Jacok bateria jotzen hasi zen baina bere eskumuturra mindu zuen eta ezin izan zuen bateria gehiago erabili. Diru kantitate txiki bat ordaindu zioten eta hori esker bere lehen kontrabaxua erosi zuen. Ez zen denbora luze igaro bere kontrabaxua apurtu zen arte. Orduan, diru asko ordaindu eta gero, baxu-elektriko bat erosi zuen.
Pixkanaka-pixkanaka baxua jotzen ikasi zuen Las Olas Brass Jazz taldeko bateriarekin laguntzaz, hortik gutxira Las Olas Brass taldeko baxu-jotzailea izatera pasatu zen.
Apurka apurka jazzeko munduan ezaguna izaten hasi zen eta denborarekin oso musikari famatu eta bikainekin jo egin zuen; adibidez Pat Metheny eta Herbie Hancock-ekin.
Asnières
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 163 etxebizitza zeuden, 96 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 56 bigarren erresidentzia ziren eta 10 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 163etxeak ziren. 96 etxebizitza nagusietatik 72 bere jabearen bizilekua ziren, 22 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 1ek bi zituen, 15 etxek hiru zituzten, 23 etxek lau zituzten eta 56 etxek bost zituzten. 71 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 37 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 53 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 160 ziren, horien artean 125 aktiboak ziren eta 35 inaktiboak ziren. 125 pertsona aktiboetatik 117 lanean zeuden (67 gizon eta 50 emakume) eta 7 langabezian zeuden (3 gizon eta 4 emakume). 35 pertsona inaktiboetatik 19 erretiraturik zeuden, 6 ikasten zeuden eta 10 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Asnières udalerrian 102 unitate fiskal zeuden, 262 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.521,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 14 komertzioetatik, 6 eraikuntza enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 5 zerbitzu enpresak ziren eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 6 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 margolaria, 2 zurginak, 1 argiketaria eta 1 higiezinen agentzia.
2000. urtean Asnières udalerrian 21 nekazaritza-ustiategi zeuden, 504 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Cuéllarreko gaztelua
1972an, Arte Ederretako Departamentuak zaharberritze intentsiboa egin zuen eta Lanbide Heziketako ikastetxe baten egoitza bilakatu zen, eta egun horretan jarraitzen du. Dorre nagusia, atea, lubanarro inguruko harresiarekin eta sarrera.
Malapterurus stiassnyae
Malapterurus stiassnyae Malapterurus generoko animalia da. Arrainen barruko Malapteruridae familian sailkatzen da.
Ignacio Salas
Ignacio Salas Lamamié de Clairac (Bilbo, - San Pedro del Pinatar, ) bizkaitar kazetaria izan zen. Televisión Españolan izan zen aurkezle eta, 2000tik 2006ra telebista horretako Zientzia eta Arteen Akademiaren lehendakari izan zen.
Biografia
Askotan egin zuen Guillermo Summersekin lan; En paralelo (1982), Y sin embargo... te quiero (1983-1985), Segundos fuera (1986), Juegos sin fronteras (1988), La hora del TPT (1988) Juego de niños (1989) edo Al habla (2001-2004) bezalako saioak egin zituen. Kazetari, soziologo eta TVE -ko programadore izateaz gain, aurkezle ere izan zen eta erredakzioko lanak egin zituen, erreportero izan zen, lokutore, errealizadore, gidoilari eta publizista ere bai. Citroënen iragarkiak dira azken horren adibide.
2000tik 2006ra Telebistaren Espainiako Akademiaren lehendakari izan zen.
Jubilatu eta berehala, bere gaixotasunaren berri izan zuenean horrela esan omen zuen:
Lauhortz
Lauhortza (bizkaieraz nabasaia) ortuko tresneria bat da, lau hortzeko golde mota bat.
Gaur egun oso arraroa da eta ez da erabiltzen. Ortuariak ereiteko erabiltzen zen. Ortuariak lerrotan sartzen ziren: lauortzarekin lerro bat egin ondoren, bertan ortuariaren haziak jarri, eta beste lerro egiten zen aurreko lerroaren ondoan, prozesu hau hainbat lerrotan errepikatuz.
Dooms (Virginia)
Dooms Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Augusta konderrian dago, Virginia estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Krásný Les (Karlovy Varyko barrutia)
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1482 urtean egin zen.
Sherando (Virginia)
Sherando Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Augusta konderrian dago, Virginia estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Saint-Cernin (Cantal)
Saint-Cernin Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Cantal departamenduan dago, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Cernin udalerrian erroldatutako biztanleak 1.070 ziren. Familiak 468 ziren, horien artean 160 pertsona bakarrekoak ziren (64 bakarrik bizi ziren gizonak eta 96 bakarrik bizi ziren emakumeak), 136 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 140 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 32 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 679 etxebizitza zeuden, 477 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 156 bigarren erresidentzia ziren eta 46 hutsik zeuden. 585 etxeak ziren eta 89 apartamentuak ziren. 477 etxebizitza nagusietatik 337 bere jabearen bizilekua ziren, 119 alokairuan okupaturik zeuden eta 20 doan lagata zeuden; 13 etxek gela bat zuten, 41 etxek bi zituzten, 63 etxek hiru zituzten, 122 etxek lau zituzten eta 237 etxek bost zituzten. 299 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 221 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 151 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Krásný Les (Liberec barrutia)
Krásný Les Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 459 biztanle ditu eta 13,49 kilometro koadroko azalera. Liberec barrutian dago.
Saint-Cernin (Cantal)
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 675 ziren, horien artean 506 aktiboak ziren eta 169 inaktiboak ziren. 506 pertsona aktiboetatik 481 lanean zeuden (290 gizon eta 191 emakume) eta 25 langabezian zeuden (8 gizon eta 17 emakume). 169 pertsona inaktiboetatik 68 erretiraturik zeuden, 45 ikasten zeuden eta 56 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Krásný Les (Liberec barrutia)
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1365 urtean egin zen.
Saint-Cernin (Cantal)
Diru sarrerak
2009an Saint-Cernin udalerrian 476 unitate fiskal zeuden, 1.045,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.614 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 69 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 9 eraikuntza enpresak ziren, 14 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 7 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 5 finantziazio enpresak ziren, 2 higiezinen enpresak ziren, 12 zerbitzu enpresak ziren, 9 administrazio publikoko enpresak ziren eta 6 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 23 zerbitzu publikoetatik, 1 jendarmeria zen, 1 posta bulegoa, 2 banku bulegoak, 1 funeraria, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 2 igeltseroak, 2 zurginak, 3 iturginak, 4 argiketariak, 3 ile apaindegiak, 1 albaitaria eta 1 jatetxe.
2009an zeuden 5 establezimendu komertzialetatik, 2 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 1 okindegi zen eta 2 harategiak ziren.
2000. urtean Saint-Cernin udalerrian 57 nekazaritza-ustiategi zeuden, 3.588 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zeuden 2 osasun-ekipamenduak botika ziren.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen. Saint-Cernin udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 96 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Euparkerella tridactyla
Euparkerella tridactyla Euparkerella generoko animalia da. Anfibioen barruko Craugastoridae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Odontesthes brevianalis
Odontesthes brevianalis Odontesthes generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Atherinopsidae familian.
Henri Pirenne
Henri Pirenne (Verviers, 1862ko abenduaren 23a - Uccle, 1935eko urriaren 24a) belgikar historialaria izan zen, Erdi Aroan aditua.
Krasonice
Krasonice Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 202 biztanle ditu eta 11,8 kilometro koadroko azalera. Jihlavako barrutian dago.
Henri Pirenne
Liejako Unibertsitatean ikasi zuen eta historia irakasle izan zen Ganteko Unibertsitatean. 1918tik 1921era unibertsitate honetako errektorea izan zen. Karl Lamprecht historialari alemaniarraren laguna izan zen gerra arte.
Krasonice
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1330 urtean egin zen.
Henri Pirenne
Alemaniaren inbasioaren aurkako erresistentzia baketsuaren sinboloa izan zen Lehen Mundu Gerran. 1916an atxilotu zuten eta gerra amaitu arte egon zen barneratuta.
Frantzia eta Belgikako historia luze baten egilea izan zen. Hiriak aztertzen lagundu zuen, zibilizazio erromatarraren amaieraren eta Erdi Aroko hiri-kulturaren berpizkundearen interpretazio eztabaidagarriarekin.
Thomasomys paramorum
Thomasomys paramorum Thomasomys generoko animalia da. Karraskarien barruko Sigmodontinae azpifamilia eta Cricetidae familian sailkatuta dago.
Soinu zehatzeko musika tresna
Soinu zehatzeko musika tresnak, melodiko, lineal edo tonalak ere deitzen dira.
Tresnak
Musika tresna gehienak soinu zehatzekoak dira. Hona hemen adibide batzuk:
Alfontso II.a Asturietakoa
Alfontso II.a Asturietakoa (Oviedo, 760 inguru - Oviedo, 842), Kastua ezizenaz ezaguna, Asturietako erregea izan zen (791 - 842).
Biografia
Aita Fruela I.a Asturietakoa zuen eta bere osaba Silo hiltzean ondorengo aukeratu zuen. Hala ere, Mauregato matxinatzean, amarekin Arabara ihes egin behar zuen.
Lisboa arpilatu eta bere erresuma finkatu zuen.
Vanceburg (Kentucky)
Vanceburg Kentuckyko hiri bat da. Lewis konderrian kokatua dago. 2010ean 1,518 biztanle zituen, 3.29 kilometro koadrotan banatuta.
Aingeru Olabarrieta
Aingeru Olabarrieta Capelo (Luiaondo, Araba, 2005eko azaroaren 14a) futbolari euskal herritarra da. Aurrelari moduan aritzen da. Athleticeko harrobian hazi da.
Rallicula leucospila
Rallicula leucospila Rallicula generoko animalia da. Hegaztien barruko Rallidae familian sailkatua dago.
Pescara
Pescara Italiako erdialdeko hiria da, izen bereko herrialdeko (1.225 km2 eta 285.675 biztanle) hiriburua dena, Abruzzo lurraldean, Itsaso Adriatikoaren ertzean, Pescara ibaiaren bokalean.
Apezpiku-egoitza da. Bainuetxeak ditu.
Mugakideak
Pescarak honako udalerri hauekin egiten du muga:
Ekonomia
Merkataritza eta industria (mekanika-industria, ehungintza, kimika-industria) hiri garrantzitsua. Petrolio-hobiak daude inguruetan.
Fishersville (Virginia)
Fishersville Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Augusta konderrian kokatuta dago, Virginia estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Funtzio trigonometriko
Triangelu angeluzuzen batean, funtzio trigonometrikoa aldeen neurrien arteko erlazioak adierazten dituzten funtzioetako edozein da. Funtzio nagusiak sei dira: sinua, kosinua, tangentea, kosekantea, sekantea eta kotangentea. (Ikusi irudia) ABC triangelu angeluzuzen bat izanik, C angelu zuzena dela eta a, b eta c, hurrenez hurren, A, B eta C angeluen aurrez aurreko aldeak direla, funtzio trigonometrikoak hauek dira:
Kontzeptu orokorrak
Funtzio trigonometrikoak triangelu zuzen baten bi aldeen arteko zatidura gisa defini daitezke, haien angeluekin lotuta. Funtzio trigonometrikoak, zirkulu unitate batean (erradio unitarioa) marraztutako triangelu zuzen batean, erlazio trigonometrikoaren kontzeptuaren luzapenak diren funtzioak dira. Definizio modernoagoek serie infinitu edo ekuazio diferentzial batzuen soluzio gisa deskribatzen dituzte, balio positiboetara eta negatiboetara hedatzea ahalbidetuz, eta baita zenbaki konplexuetara ere.
Oinarrizko sei funtzio trigonometriko daude. Azken laurak lehenengo bi funtzioei dagokienez definitzen dira, nahiz eta geometrikoki edo haien erlazioen bidez defini daitezkeen. Funtzio batzuk ohikoak ziren iraganean, eta lehenengo tauletan agertzen dira, baina gaur egun ez dira erabiltzen; adibidez birsena (1 − cos θ) eta exsekantea (sec θ − 1).
Integralak
Funtzio trigonometrikoen integralen zerrenda
Teoremak
Sinuaren teorema. ABC triangelu batean hurrenez hurren a, b, c aldeen aurkako angeluak baldin badira, orduan betetzen da:
Kosinuaren teorema. ABC triangelu batean hurrenez hurren a, b, c aldeen aurkako angeluak baldin badira, orduan betetzen da:
Tangentearen teorema. ABC triangelu batean hurrenez hurren a, b, c aldeen aurkako angeluak baldin badira, orduan betetzen da:
Armendaritze
Armendaritze ([aʁ̞menðaʁ̞its̻e] Nafar-lapurteraz; Armendaritz [aɾmenðaɾits̻] Goi-nafarreraz) Nafarroa Behereko erdialdeko udalerri bat da, Arberoa eskualdekoa.
Hidrografia
Udalerria zeharkatzen dute Biduze ibaiaren hainbat ibaiadarrek; besteak beste, Lihurri ibaiak.
Gesté
Gesté Frantziako udalerria da, Maine eta Loira departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Gesté udalerrian erroldatutako biztanleak 2.478 ziren. Familiak 962 ziren, horien artean 242 pertsona bakarrekoak ziren (104 bakarrik bizi ziren gizonak eta 138 bakarrik bizi ziren emakumeak), 299 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 346 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 75 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 1.055 etxebizitza zeuden, 979 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 8 bigarren erresidentzia ziren eta 68 hutsik zeuden. 1.027 etxeak ziren eta 27 apartamentuak ziren. 979 etxebizitza nagusietatik 772 bere jabearen bizilekua ziren, 199 alokairuan okupaturik zeuden eta 9 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 47 etxek bi zituzten, 129 etxek hiru zituzten, 254 etxek lau zituzten eta 547 etxek bost zituzten. 798 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 431 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 478 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.515 ziren, horien artean 1.199 aktiboak ziren eta 316 inaktiboak ziren. 1.199 pertsona aktiboetatik 1.117 lanean zeuden (649 gizon eta 468 emakume) eta 82 langabezian zeuden (22 gizon eta 60 emakume). 316 pertsona inaktiboetatik 140 erretiraturik zeuden, 93 ikasten zeuden eta 83 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Gesté udalerrian 1.004 unitate fiskal zeuden, 2.486 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.870 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 87 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 10 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 19 eraikuntza enpresak ziren, 14 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 5 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 3 finantziazio enpresak ziren, 2 higiezinen enpresak ziren, 12 zerbitzu enpresak ziren, 11 administrazio publikoko enpresak ziren eta 6 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 22 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 2 banku bulegoak, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 autoeskola, 2 igeltseroak, 3 margolariak, 4 zurginak, 2 iturginak, 1 argiketaria, 2 ile apaindegiak, 1 jatetxe eta 1 apaindegia.
Rallicula forbesi
Rallicula forbesi Rallicula generoko animalia da. Hegaztien barruko Rallidae familian sailkatua dago.
Gesté
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Gesté udalerrian 70 nekazaritza-ustiategi zeuden, 2.756 hektarea erabiltzen.
Iliana Rupert
Iliana Rupert (Sèvres, Hauts-de-Seine, Frantzia, 2001eko uztailaren 12a), saskibaloi jokalaria frantziarra da, eta hegal-pibota postuan jokatzen du.
Gesté
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen.
Iliana Rupert
Frantziako taldearekin, zilarrezko domina lortu zuen 2019an, 2021ean, eta brontze olinpikoko domina 2020an.
Gesté
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Iliana Rupert
Biografia
2015eko uztailean, hamalau urte eskas dituela Coulaines-en (Sarthe) hezia, Frantziako talde benjamineko (15 urte eta gutxiago) jokalari nagusia da; saskiratzaile onena bezala izendatua (15 puntu, 7 errebote, 7 blokeo) Alemaniaren aurkako garaipena lortzetik dator (68-50). Elastikoan, Thierry Rupert aitaren lehengo zenbakia eramatea erabakiko du, 12a. Thierry Rupert nazioarteko saskibaloi-jokalaria izan zen, eta berak 11 urte zituela hil zen bihotzeko arazo baten ondorioz. Loirerria gunean trebatua, Paueko saskibaloi-txapelketa hasi ondoren, Saskibaloiko Zentro Federalean sartuko da 2015eko irailean, dagokion baina urtebete lehenago, Marine Fauthouxekin batera, zeina Frédéric Fauthoux nazioarteko jokalari ohi baten alaba den. Ama ere, Elham Rupert, saskibaloi jokalaria da.
2016ko udan, Julien Egglofek zuzendutako France U16-ren talderako hautatuko dute dagokion baina urtebete lehenago, eta harekin brontzezko domina bat irabaziko du: «Buru-rola nuen, bereziki erasoan. Bost nagusietan sartu nintzen. Nire egoeran, haratago joan eta dena eman nahi duzu zure taldearen alde».
2018ko martxoan, denboraldi sinesgarri bat egin ondoren (12,2 puntu % 43,9ko arrakasta jaurtiketetan (3 puntuko % 31) eta 7,2 errebote 13,9ko ebaluazio 27 minututan) Zentro Federalarekin, Bourges klubarekin konprometituko da lehenengo urte profesionalerako, 17 urte besterik ez duela. Berak aukera honela justifikatzen du: «Denbora luzez zalantza izan dut Bourges eta Lattes Montpellierren artean. Hainbat arrazoirengatik aukeratu dut Bourges, azpiegituragatik eta klubak Euroligan parte hartu eta estatus nahiko garrantzitsua duelako. Hona etorri naiz jokoan zorroztasuna eta gogortasuna bilatzera eta maila gorenera igotzera».
Frantziako taldearekin, U17 2018 Mundu Kopako finalista da. Txapelketako bost jokalaririk onenen artean aukeratu dute, baina, Arnaud Guppillotte entrenatzailearen arabera, «Aduktoreetan mina eragiten duten pelbis-arazoak zituen. Bitik behin baino ez du entrenatu; arriskua gutxiagotzen saiatu gara (...). Australiaren aurka, oso partida handia jokatu zuen; asko jokatu zuen, eta, finalean, albora utzi genuen erreta zegoelako (...) finalean Aliyah Bostonen aurka, bere bitartekoen jabe izatea zen gure nahia».
2019ko ekainaren 9an, Ukrainaren aurkako prestaketa-partida baterako Frantziako lehen hautaketa ezagutzen du. 11 puntu % 100eko arrakastarekin, eta bi blokeo galdutako lau baloi galdurekin. 2019ko Europako Txapelketarako, selekzioan jarraituko du.
2020ko apirilaren 20an, 2019-2020 Emakumezkoen Euroligako «jokalari gazte onena» izendatuko dute. Entrenatzaileek eta komunikabideek egindako bozketa batean lehen sailkatuko dute nahiz zaleen bozketan bigarren postura jeitsiko den. Rupertek Veronika Vorackova txekiarrari (USKeko Praga) eta Vanesa Jasa letoniarrari (TTT Riga) aurre hartuko die.
Iliana Rupert WNBA 2021 draftaren lehen txandan hautatuko dute, 12. postuan, Aces de Las Vegas-etik.
Olinpiar Jokoetarako Frantziako talderako hautatua, AEBren aurkakoan sarrera nabarmena egin zuen. 11 puntu lortuta (4/5 tiroetan, 3/3 jaurtiketa libreetan) eta 2 errebote 14 minututan; frantziarrak, azkenean, brontzezko dominak izango dira.
Selekzio nazionala
2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, Tokio 2020an (Tokio), brontzezko domina irabaziko du Frantziako taldearekin. Finalaurrekoetan Japoniaren aurrean huts egingo dute partida galduz, eta Serbia garaituko dute brontzezko dominaren lehian. AEBk (urrezkoa) eta Japonia (zilarrezkoa) lortuko dituzte. Hauek osatzen zuten Frantziako taldea: Alexia Chartereau, Helena Ciak, Alix Duchet, Marine Fauthoux, Sandrine Gruda, Marine Johannès, Sarah Michel, Nwal-Endéné Miyem, Iliana Rupert, Diandra Tchatchouang, Valériane Vukosavljević eta Gabby Williams-ek.
Odontesthes gracilis
Odontesthes gracilis Odontesthes generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Atherinopsidae familian.
2017ko The Rugby Championship
Palmaresa
2017 arteko txapelketak.
San Hilarion gaztelua
San Hilarion gaztelua (Château de Saint-Hilarion, Κάστρο του Αγίου Ιλαρίωνα, Kástro tou Agíou Ilaríona; Saint Hilarion Kalesi) Zipre iparraldeko Kirenia hiria inguratzen duten gazteluetako bat da.
Sorrera
Izenak ez dio erreferentzia egiten IV. mendeko San Hilarion anakoretari, baizik eta arabiarrek Lur Santua konkistatu ondoren Ziprera ihes egin zuen monje bati. Monje honek mendigaina hartu zuen bizileku. Gaztelua eraiki aurretik San Hilarion monjearen izena zeraman monasterioa izan zela proposatu izan da baina ez da honen frogarik aurkitu oraindik.
Bizantziarrek XI. mendean abiatu zuten gazteluaren eraikuntza. San Hilarion gazteluak ekialdean Buffavento gaztelua eta Kantara gaztelua zituen bata bestearen jarraian, eta hiruen artean Kirenia mendikatea gotortzen zuten. Pirata arabiarren erasoak aurrikusi eta aurre egiteko helburua zuten, eta Kirenia eta Nikosia arteko pasabidea zaintzea ere bai. Hiru gazteluen artean hobekien kontserbatzen dena da San Hilarion. Gazteluaren aurreneko aipamena 1191 urtekoa da, Rikardo I.a Ingalaterrakoa Zipre uharteaz jabetu zenekoa.
Erdi Aroa
Lusignan erregeek udako bizitoki gisa erabili izan zuten eta gazteluari gehigarri nabarmenak ezarri zizkioten. 1228. urtean John d'Ibelin Zipreko erregearen (bide batez Jerusalemgo erbesteko erregea ere bazena) eta Frederiko II.a Germaniako Erromatar Inperio Santukoaren arteko lehia sortu zen Jerusalemgo koroa eskuratzeko eta bien arteko gerran gaztelu garrantzitsua izan zen.
XV. mendean veneziarrek Zipreren gaineko kontrola eskuratu zuten. Gaztelua bertan behera utzi zuten, Kirenia inguruko gaztelu guztiak mantentzeak eragiten zuen kostua kontutan hartuta.
XX. mendea
1974. urtean turkiarrek Zipre iparraldea konkistatu zutenean San Hilarion gazteluaren inguruetan borroka gertatu zen eta turkiarrek lortu zuten garaipena. Horrekin Nikosia hiribururako bidea kontrolatzea lortu zuten.
Arkitektura
Gazteluak hiru maila ditu. Azpiko eta erdiko mailek ikuiluak eta soldaduen bizitokiak dituzte eta goiko mailan Lusignan erregeen gelak daude. Behe mailaren gainean altxatzen den labarraren gainean John Printzearen dorrea dago.
Semarang
Semarang (Kota Semarang) Indonesiako hiria eta portua da, Erdialdeko Java probintziako hiriburua. Javako uhartearen ipar-erdialdean dago. 373,78 kilometro koadroko eremua du, eta 2010ean 1.555.984 biztanle zituen. Unibertsitate egoitza da.
Ekonomia
Portuko jarduera (tabakoa, azukrea, kopra, manioka esportatzen ditu) eta industria (ontziolak, tresneria mekanikoa eta elektrikoa, ehungintza, beiragintza, burdinbide-gaiak) dira ekonomia-jarduera nagusiak.
C. F. Powell
Cecil Frank Powell (Tonbridge, Kent, 1903ko abenduaren 5a - Casargo, Como, 1969ko abuztuaren 9a) ingeles fisikaria izan zen. Fisikako ikasketak Cambridgeko Unibertsitatean egin ondoren, Bristolgo Unibertsitatean irakasle izan zen. Atomo nukleoak eta izpi kosmikoak aztertu zituen, eta argazki bidezko metodo bat asmatu zuen nukleoaren desintegrazioa aztertzeko. Fisikako Nobel Saria eman zioten 1950. urtean.
Montse Martín
Hasieran, Montse Lleidako Sicoris Clubekoa izan zen, eta 1988an lehen mailako Espainiako txapelduna izan zen Eskola Katalanarekin. Gero, erretiratu ondoren, diseinatzaile grafikoa, pintorea, ilustratzaile, aktorea eta dantzari lanetan aritu da. Olympia eta Pinceladas de ritmica liburuen ilustratzailea, eta egilekidea izan da.
Hastapenak
6 urte zituela hasi zen Gimnasia erritmikoan Sicoris Club de Léridan. Merçè Humedasek eta Conchita Du­ránek entrenatu zuten. Ondoren, Kataluniako Gimnasia Erritmikoko Eskolarekin entrenatu zen Manresan (Bartzelona). 1988ko abenduan, lehen mailako Espainiako txapelduna izan zen Eskola Kataluniarrarekin Castell-Platja d´Aron. Talde hori Berta Veigak entrenatzen zuen eta bertan zegoen Carmen Acedo, gero selekzio espainiarraren aritu zen gimnasta.
1989: Tenerifeko juniorren eta Europarako taldearen partaide
1989an, Espainiako gimnasia erritmikoko selekzio nazionalak deitu zion juniorren taldean parte hartzeko. Rosa Menor, Paqui Maneu s, Cathy Xaudaró eta Berta Veiga aritu ziren entrenatzaile, eta Tenerifeko Europa Junior Txapelketan parte hartu zuen. Horrez gain, brontzezko domina lortu zuen Carmen Acedo, Noelia Fernández, Ruth Goñi, Eider Mendizábal eta Gemma Royorekin, baita ordezkoak ziren Cristina Chapuli eta Diana Martínekin ere.
1989 - 1990: Goteborgeko senior eta Europarako taldearen partaide
1989aren amaieran, erabateko selekzio nazionalean sartu zen, eta 1992ra arte aritu zen bertan. Denbora horretan, 8 ordu inguru entrenatzen zuen egunero Madrilgo Moscardó gimnasioan, Emilia Bonevaren eta Ana Ronceroren agindupean; 1982az geroztik, estatu-mailako hautatzailea eta talde-entrenatzailea ziren, hurrenez hurren, eta taldekide guztiekin bizi izan zen La Moralejako etxe batean.
1990ean, Stuttgarteko Gymnastic Masters hasi baino hiru egun lehenago, pilota bat zapaldu ondoren, lesio bat izan zuen, hanka bat pitzatu baitzuen. Geroago, Göteborgeko Europako Txapelketa lehiatu zen, eta brontzezko domina lortu zuen, lehiaketa orokorrean, zein 3 pilota eta 3 sokatan, eta zilarrezkoa 12 mazatan. Urte horretan Bruselan jokatu zen Munduko Kopako finalean, brontzezko 3 domina lortu zituen, final bakoitzeko bat, taldekide ziren Beatriz Barral, Lorea Elso, Bito Fuster, Arancha Marty eta Vanesa Muñizekin batera, eta Marta Aberturas eta Gemma Royo ordezkoekin. Débora Alonso eta Cristina Chapuli ere taldeko kide ziren, baina ez zituzten urte horretako lehiaketarako deitu. Tokioko Wacoal Cup txapelketan, azaroan, zilarra lortu zuten sailkapen nagusian.
1991: munduko titulua Atenasen
1991n taldeko bi ariketak bata 6 zintakoa eta bestea 3 pilota eta 3 sokakoak izan ziren. Lehenengoak «Tango Jalousie» musika izan zuen, Jacob Gadek konposatua, eta pilotek eta sokek, berriz, Víctor Bombiren «Campanas» abestiarekin osatu zuten. Sei zintako ariketako dantza-urratsak koreografiatzeko, Javier Castillo «Poty»ren laguntza izan zen, orduan Balet Nazionaleko dantzaria baitzen, nahiz eta taldearen ohiko koreografoa Georgi Neykov bulgariarra izan. Mundiala baino lehen, urrea lortu zuten Karlsruheko txapelketan (SESBen eta Bulgariaren aurretik) eta 3 brontze Stuttgarteko Gymnastic Masters-en (Alemanian). 1991ko urriaren 12an, Espainiako taldeak urrezko domina lortu zuen Atenasko Gimnasia Erritmikoko Munduko Txapelketaren lehiaketa orokorrean. Garaipen hori historikotzat jo zuten hedabideek, Espainia lehen aldiz izan baitzen gimnasia erritmikoko munduko txapelduna. Lehiaketa orokorraren lehen egunean 19,500 puntu lortu zituzten 3 pilota eta 3 sokako ariketan; hurrengoan, berriz, 6 zintakoan 19,350 puntu lortu zituzten (9,90 konposizioan eta 9,45 exekuzioan). Guztira Espainiako taldeak 38,850 puntu lortu zituen, eta, azkenean, SESB gainditu zuen lehiaketa orokorrean 50 milaren truke; Ipar Korea, berriz, brontzezkoa lortu zuen. Hurrengo egunean, gainera, zilarrezko domina lortu zuten amaierako bi ariketetan, sei zintakoan, zein 3 pilota eta 3 sokatan. Domina horiek Montse Martínek lortu zituen, Débora Alonso, Lorea Elso, Bito Fuster, Isabel Gómez, Gemma Royo parte hartzaileekin eta Marta Aberturas eta Cristina Chapuli ordezkoekin batera. Domina horiek Paloma del Río kazetariak kontatu zituen Espainiarako, TVEko La 2ren bidez. Lorpen horren ondoren, 1991ren amaieran bira bat egin zuten Suitzan zehar.
1992: Europako tituluak Stuttgarten eta Mundukoa Bruselan
1992rako,taldeak Karlsruheko txapelketan zilarra lortu zuen, eta, ondoren, Corbeil-Essonneseko txapelketan erakustaldi bat egitera gonbidatu zituzten. 1992ko ekainean, beste ariketa batzuk egin ondoren, Stuttgarteko Europako Txapelketan parte hartu zuten, eta urrezko domina lortu zuten lehiaketa orokorrean (Errusiarekin partekatua); horrez gain, beste urre bat lortu zuten finalean 3 pilota eta 3 sokatan, eta brontzea 6 zintatan. Taldea hauexek osatzen zuten: Montse Martín, Débora Alonso, Lorea Elso, Bito Fuster, Isabel Gómez eta Gemma Royo, baita Alicia Martín eta Cristina Martínez ordezkoak ere. Ez zuen Bartzelonako Udako Olinpar Jokoetan lehiatu, artean taldeak ez baitziren olinpiar modalitatea, baina gainerako taldekideekin batera parte hartu zuen hasierako ekitaldian, parte hartzen zuten nazioen desfilearen buru.
Handik gutxira, urrea lortu zuten bai Asvo Cup-en (Austria), bai Alfred Vogel Cup txapelketan (Herbehereak). Gainera, zilarra lortu zuten 6 zintatan eta urrea 3 pilota eta 3 sokatan. Bito Fuster eta Isabel Gómezen lesioen ondorioz, taldea Munduko Brusela Txapelketarako birmoldatu behar izan zen, eta biak ordezko geratu ziren. Titularrak Alicia Martín, Cristina Martínez eta Bárbara Plazaizan ziren Montse Martín, Débora Alonso, Lorea Elso eta Gemma Royorekin batera. Lehiaketa horretan, taldeak zilarrezko domina lortu zuen lehiaketa orokorrean, eta hamarren batera besterik ez zen gelditu, aurreko urtean lortu zuten munduko titulua berriro baliozkotzeko. Gainera, azaroaren 22an brontzea lortu zuten 6 zintatan eta zortzigarren postua 3 pilota eta 3 sokatan. Munduko txapelketa horren ondoren, Montse lehiaketatik erretiratu zen, aurreko urtean Atenasen munduko txapeldun izan zen seikote titularrak egin zuen bezala.
Gimnasia uztea
1992an, Bruselako Munduko Txapelketaren ondoren, erretiratu egin zen. Erretiratu ondoren, moda-diseinua ikasi zuen Lleidan, eta, geroago, Bartzelonan, Diseinu Grafikoaren karrera egin zuen IDEP eskolan. Diseinatzaile grafiko gisa aritu zen 5 urtez Ados comunicación izeneko publizitate-agentzian, eta ondoren, tresDbcn. Ondoren, Montse Martínek antzerki- eta musika-obretako freelance diseinatzaile, pintore, ilustratzaile, aktore eta dantzari lanak tartekatu ditu. Dantzaren eta antzerkiaren alorreko azken proiektuen artean, hauexek nabarmentzen dira: La danza de los dos pianos (2009), Esther Escolar leridar nazioarteko gimnasta ohia partehartzaile dela eta Manel Martín nebak zuzenduta, edo urte berean Elisenda Selvasekin batera zuzendu eta interpretatu zuen Conmovidas en blanco y negro (2009). 2010ean, Baileys-erako telebistako iragarki batean agertu zen, Erresuma Batuan.
2014ko urrian, Olympia lanaren lehen bi liburukiak argitaratu ziren; Montsek akuarelan irudiztatutako haurrentzako ipuinak dira, eta Almudena Cid gimnastak ere idatzitakoak. Azken gimnasta horren kirol-bizitzan inspiratuta daude. Hilabete gutxiren buruan beste liburuki berri batzuk ateratzen jarraitu zuten, eta Montsek irudiztatutako azken alea 2017an argitaratu zen.
2016ko urriaren 26an, Montsek crowdfunding-kanpaina iragarri zuen, Pinceladas de rítmica liburua argitaratzeko. Manel Martín nebarekin batera idatzi zuen liburua. Gimnasia erritmikoaren historia aztertu zuten, 50 gimnasta nabarmenen ilustrazioen, biografien eta analisi artistikoen bidez. Besteak beste, Anelia Ralenkova, Diliana Gueorguieva, Marta Bobo, Marina Lóbach, Oksana Kóstina, Ana Bautista, Elena Shamatulskaya, Carmen Acedo, María Petrova, Carolina Pascual, Ekaterina Serebrianskaya, Elena Vitrichenko, Eva Serrano, Olga Gontar, Almudena Cid, Alina Kabaeva, Anna Bessonova, Yevguenia Kanáyeva, Alina Maksymenko, Ganna Rizatdinova, Margarita Mamún edo Yana Kudryavtseva. Liburua 2017ko maiatzaren 25ean aurkeztu zen CSDren egoitzan. Aurkezpenean izan ziren Montse eta Manel Martín neba-arrebak, Jaime González CSDko Kirol zuzendaria eta Jesús Carballo, Espainiako Gimnasia Errege Federazioko presidentea. Ekitaldian Espainiako hainbat gimnasta izan ziren, hala nola Lorea Elso (zeremonia-maistra gisa aritu zena), Bito Fuster, Gemma Royo, Carolina Pascual, Carmen Acedo, Ana Bautista, Eva Jiménez, Arancha Marty, María Martín, Ana Roncero, Ana María Pelaz, Isabel Bayan eta Sara Bayón. Ana Baranova hautatzaile nazionala eta Junior taldeko batzuk. 2017ko abenduaren 16an, talde nazionaleko beste gimnasta ohi batzuekin elkartu zen Martín, Ana Roncero hautesle ohiari omenaldia egiteko.
2018ko irailean, Espainiako selekzioko gimnasta ohi batzuekin Sofiako Gimnasia Erritmikoko Munduko Txapelketara joan zen, Emilia Boneva hautatzaile ohi nazionalarekin elkartzeko, eta, gainera, haren omenaldi-afaria antolatu zuen. 2019ko azaroaren 16an, Emilia Bonevaren heriotza zela eta, 70 bat gimnasta nazional, besteak beste Montse, tapiz inguruan batu ziren Euskalgym-ean hura omentzeko. Ekitaldia Barakaldoko Bilbao Exhibition Centren izan zen 8.500 parte-hartzaileren aurrean, eta, ondoren, omenaldi-afaria egin zen.
Ondarea eta eragina
1991ko gimnasia erritmikoko talde nazionalak Atenasko Munduko Txapelketan Espainiako gimnasia erritmikorako lehen titulua lortu zuen, eta diziplina horretan lehen aldiz mendebaldeko herrialde bat gailendu zitzaien ekialdeko herrialdeei. Gainera, kirol mediatiko batean munduko txapeldun izan zen Espainiako lehen emakume-taldea izan zen. Mugarri horren aipamenak zenbait liburutan ageri dira, hala nola Aurora Fernández del Valleren Gimnasia rítmica deportiva: aspectos y evolución (1995); Paloma del Ríoren Enredando en la memoria (2015) edo Montse eta Manel Martínen Pinceladas de rítmica (2017).
Espainiako selekzioa
{| width="100%"
Junior taldean
1989
Senior taldean
1990
1991
1991 (continuación)
1992
* Hanka batean egindako lesioak lehiatzea eragotzi zion
Cree hizkuntza
Creera edo cree hizkuntza hainbat dialekto amerindiarrek osatzen duten algonkin hizkuntza da. Cree amerindiar herriaren hizkuntza da. Kanadan hiztun ugari ditu, baina Ipar-mendebaldeko lurraldeetan bakarrik da ofiziala.
Dialekto ugari dituenez, hizkuntza horren jatorrizko izenak ugari dira: nēhiyawēwin, nīhithawīwin, nēhinawēwin, ᓀᐦᐃᔭᐍᐏᐣ, nehirâmowin, nehilawewin, leluwewn, innu-aimûn, iynu-ayamûn eta iyiyiw-iyimiwin.
Dialektoak
Cree hizkuntzaren dialektoak cree etniaren talde bakoitzak hitz egiten duen aldaeraren arabera sailkatzen dira.
Gilen Wiedekoa (Albaniako printzea)
Gilen Wiedekoa (Wilhelm Friedrich Heinrich; Princ Vidi edo Princ Vilhelm Vidi; Neuwied, Alemaniar Inperioa, 1876ko martxoaren 26a - Predeal, Errumania, 1945eko apirilaren 18a) Albaniako Printzerriko monarka izan zen 1914ko martxoaren 7tik irailaren 3ra Vidi I.a bezala. Kanpoan printze subirano eta Albanian errege edo mrbet zioten. Skanderbeg II.a izena ere bazuen.
Gilen V.a Wiedekoa eta Maria Herbehereetakoaren semea izan zen. Elisabet Wiedekoa bere izeba Errumaniako erregina izan zen.
Europako potentziek Albaniako erregea aukeratu zuten 1913ko irailean eta Ismail Qemalik erabakia onartu zuen. Albaniako gerra zibila eta Lehen Mundu Gerrak bere erregealdia zaildu zuten. Tronuari uko egin gabe Alemaniara itzuli zen eta Alemaniako Armada Inperialarekin elkartu zen. 1925eko urtarrilaren 31n errepublikaren aldarrikatzeak bere erregealdia amaitu zuen formalki. Errumanian erbesteratuta hil zen.