cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Libano
Gobernua eta administrazioa
Libano errepublika presidentzialista da; gaur egun indarrean dagoen konstituzioa 1926an idatzi zen, baina hainbat aldiz berridatzi da, 1995ean azkenekoz. Lehendakaria nazio biltzarrak aukeratzen du sei urtez behin, eta honek izendatzen du Lehen Ministro eta gobernuburua.
Banaketa administratiboa
Libanoko sei eskualdetan banatua dago, muhafazah izenekoak. Hauek barrutitan banatzen dira (qadaa).
Biztanleak
Ekialde Hurbileko estatuen artean, Libano da biztanle dentsitaterik handiena duen herria (358 biztanle km2-ko), eta askotariko jatorri etniko eta erlijioetako biztanleez osatua da gainera.
Inperio otomandarraren garaietako sistema bat izan dute elkarbizitzarako oinarri, baina sistema horrek eragin duen konfesionalismoak alderdi politikoen gisako erakunde bihurtu ditu erlijioak, eta gizataldeen arteko hasierako oreka kaskarra eten egin da.
Libanoko biztanle gehienak arabiarrak dira, horien artetik libanoarrak % 82; gainerakoetan, garrantzi handiko taldea osatzen dute palestinarrek –iheslariak, gehienak– eta siriarrek. 2007an, 352.800 errefuxiatu eta asilo eskatzaile zeuden Libanon, palestinarrak gehienak.
Erlijioa
Libanoko biztanleak talde erlijiosoetan bildu ohi dira. Erlijio bakoitzak bere gune propioak ditu eta bizitza nahiko autonomoa izaten dute. Estatuko botereak erlijioaren arabera banatzen dira. Presidentea kristaua da, lehen ministroa musulman sunia eta parlamentuko lehendakaria musulman xiita.
Estatistiken arabera, biztanleen %59 musulmana da (suniak, xiitak...) eta %39 kristaua (maronitak, greziarrak, armeniarrak, melkitak, asiriarrak, katolikoak...). Erlijioari dagokionez, musulman xiitak dira % 40 inguru, eta suniak % 27. Horrez gainera kurduak ere badaude eta Palestinako 394.532 iheslari arabiar.
Sardinella hualiensis
Sardinella hualiensis Sardinella generoko animalia da. Arrainen barruko Clupeidae familian sailkatzen da.
NA-8303
edo Oronoz-Mugairiko zeharbidea Nafarroa Garaiko errepide bat da. Errepidea eta  errepide nagusiak eta Oronoz-Mugairi lotzen du.
Historia
Errepide hori bat dator errepidearen trazadura zaharrarekin; gerora,  izena eman zitzaion, Baztan (Mugairi eta Oronoz auzoen artean) udalerrian. Errepidea errepidetik Oieregirako bidegurutzean hasten zen. Handik, Oronoz-Mugairirantz zihoan, herria zeharkatzen zuen eta Elizondoraino jarraitzen zuen.
1972 Yi Xing
1972 Yi Xing asteroide gerrikoan aurkitutako 1972. asteroidearen izena da. 1964ko azaroak 9an aurkitu zen Txinako Nankin hiriko Mendi Gorrindoleko Behatokitik. Bere behin-behineko izendapen zientifikoa 1964 VQ1 zen. Bere izena Yi Xing txinatar astronomoagatik jasotzen du.
NA-8303
Historia
Gaur egungo errepideak ibilbide bera egiten du.
Udalerriak
Hauek dira errepideak zeharkatzen dituen udalerriak:
Qilakitsoq
Qilakitsoq Groenlandiako gune arkeologiko bat da. 1972an ezaguna bilakatu da, zortzi momifikatutako gorputz atzeman direlarik. Gorputzak 1460 inguruko hilobi izoztu batean aurkituak izan dira. Gorputzak baldintza onei esker (gehienbat hotza) ongi mantenduak izan dira. Antza denez, hotzean lehortu ziren.
Ana Pastor Julián
Ana María Pastor Julián (Cubillos, Espainia, 1957ko azaroaren 11) medikua eta Alderdi Popularreko politikaria da, eta Pontevedrako diputatu hautatu zuten Gorte Nagusi etako vii, viii, ix, x, xi, xii eta xiii legegintzaldietan, eta Madrilgo diputatu Gorte Nagusietako XI. legegintzaldian. Hainbat kargu publiko bete ditu, besteak beste, Espainiako Gobernuko Osasun eta Kontsumo ministroa (2002-2004) eta Sustapen ministroa (2011-2016), eta Diputatuen Kongresuko presidentea (2016-2019). 27 - 28 Gaur egun, Diputatuen Kongresuko bigarren presidenteordea da, Alderdi Popularreko Gizarte Politikako idazkariorde nagusia eta talde popularreko bozeramailea Diputatuen Kongresuko Berreraikuntza Ekonomiko eta Sozialerako Batzordean.
Ijuí
Ijuí Brasilgo udalerri bat da, Rio Grande do Sul estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Edward Steichen
Edward Jean Steichen (Bivange, 1879ko martxoaren 27a - West Redding, Connecticut, 1973ko martxoaren 25a) luxenburgotar estatubatuar argazkilaria izan zen.
1880an Steichenen familiak Estatu Batuetara emigratu zuen. Ahizpa bat izan zuen, Lilian izenekoa, Carl Sandburg olerkariarekin ezkondu zena.
1900ean Milwaukeetik Parisera joan zen artea ikastera eta han Alfred Stieglitz ezagutu zuen. Steichenek argazkigintza arte-modu bihurtu zuen. 1904an hasi zen koloretako argazkigintzarekin esperimentatzen eta bere argazkiak Alfredo Stieglitzen Camera Work aldizkarian agertu ziren 1903 eta 1917 bitartean.
Moda argazkilaritzaren aitzindaria izan zen. Vogue eta Vanity Fair aldizkarietako argazkilari burua izan zen. 1947tik 1971ra, New Yorkeko Arte Modernoko Museoko argazki-saila zuzendu zuen.
Bonifacia Zuazola
Bonifacia Zuazola Zigorraga (Azkoitia, Gipuzkoa, 1915eko ekainaren 5a - Bartzelona, Katalunia, 2012ko abuztuaren 24a) erraketista profesionala izan zen Boni izengotiarekin jokatu zuen, atzelari postuan, Bartzelonako Nuevo Mundo eta Barcelona/Cataluña/Deportivo frontoietan.
Biografia
Boni Azkoitiko Aizpurutxon jaio zen, Urola ibaitik gertu, hamar seme-alaba zituen familia xume batean. Nerabe zela, Filipinetako Tabako Elkarteko filipinar familia aberats baten etxean zerbitzatzera joan zen Bartzelonara. Baina bere bizitza luzearen berezitasuna Euskal Herriko lehen emakume pilotarietako bat bihurtzea izan zen eta erraketa modalitateko atzelari onenetakotzat hartua izatera heltzea.
Bonik Maria Arrillaga Arane I aurrelariarekin egiten zuen sarri bikote. Partidak Bartzelonako frontoietan antolatzen ziren, batez ere Nuevo Mundon, non bi pilotariak oso ezagunak egin ziren zaleen artean.
Erraketari agur
Mexikon ospatu beharreko txapelketa batean parte hartzeko deitua izan zenean, Caietà Sentís ezagutu zuen, Ulldemolinsekoa (Tarragona), New Yorketik etorri berria, Kuban eta Estatu Batuetan hainbat ofizio egin ondoren, Waldorf Astoria hoteleko jantokietako chef zena. Maitasunagatik euskal pilotariak bere kirol ibilbidea utzi eta senarrarekin jatetxe bat sortu zuen Bartzelonako Paraleloan. Urte iraultzaileak ziren eta lokala Iberiar Federazio Anarkistaren (FAI) sindikatuak hartu zuen. Gerra Zibilaren ondoren, salaketa politiko bidegabe batek, ospitale errepublikar batean lan egitea leporatuz, bikotea Sabadellgo espetxera eraman zuen eta heriotza-zigorretik salbatu ziren Aragoiko senide eraginkor bati esker.
Frankismo garaian jatetxe berri bat ireki zuten Àngels kalean, Kataluniako Liburutegitik gertu, Victoria izenarekin eta haren bezero ospetsuak izan ziren boxeolariak, txirrindulariak eta zinemako artistak. Euskal sukaldaritzako plater tipikoak eta Waldorf Astoriaren estiloko entsaladen errezeta, jabeen adeitasunarekin batera, oso ezagunak ziren garai batean Raval inguruan.
97 urte zituela hil zen Boni Bartzelonan.
Aitzindariak
Emakume kirolari antzindariak izan ziren erraketistak. Arrakastaz beteriko hiru edo lau hamarkada bizi izan zituzten. 1940ko eta 1950eko hamarkadak izan ziren erraketisten urrezko aroa. Bartzelonan eta Madrilen zazpina frontoi zeuden orduan. Erraketisten historia, orain arte nahiko isilik egon bada ere, esanguratsua izan zen oso. Hego Euskal Herriko 47 herritako 237 erraketista profesional daude zenbatuta. Zenbaki garrantzitsua da eta gainera, 1940. hamarkadako estatistiken arabera, emakume lizentzia gehiago zeuden gizonenak baino. Garaiko emakume aurreratuak izan ziren, familia eta herria utzi eta lanera alde egin zutenak. Beren ibilbidearen berri, aitzitik, inork gutxik izan du oraintsu arte. Azken urteotan aldiz, hainbat erakusketa eta omenaldi ari dira antolatzen erraketisten jaioterrietan.
Garra blanfordii
Garra blanfordii Garra generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Nantucket
Nantucket AEBtako Massachusetts estatuan dagoen uhartea eta udalerri bat da, Cod lurmuturretik 50 kilometro hegoaldera eta izen bereko Nantucket konderrian. Tuckernuck eta Muskeget uharte txikiagoekin batera uhartedia osatzen du. Uharteko Surfside udalerria Massachusetts konderrian dagoen herririk hegoaldekoena da. Uharteko hego-ekialdeko Siasconset hautes-barrutia aldiz, maiz "Sconset" deitua, Iberiar penintsulatik hurbilen dagoen AEBtako kokalekua da.
Uhartea oporku eta turismogune garrantsia da, berez 10. biztabnle dituen uharteak udaldean 60.000 biztanle izatera iris daiteke.
Nantucketeko portua Herman Melville idazlearen Moby-Dick eta Edgar Allan Poe idazlearen Arhtur Gordon eleberrietan aipatua da.
Kleines Wiesental
Kleines Wiesental Alemaniako udalerria da. Baden-Württemberg estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Eusko-argentinarrak
Eusko-argentinarrak (vasco-argentinos) XIX. eta XX. mendeetan Argentinara iritsitako euskal herritar migratzaileen ondorengoek osatutako gizataldea da. Egun, 3,6 milioiko talde handia osatzen dutela uste da, eta Argentinako biztanleriaren % 10 inguru euskal jatorrikoa dela.
Halaber, Hego Amerikako herrialde hartan 15.000 bat euskal deitura daudela estimatzen da eta bertako toponimian ere aztarnak ugari dira.
Aitzindariak
Buenos Aires hiriaren fundatzaileak izan ziren Pedro Mendoza eta Juan Garai eta San Salvador de Jujuy sortu zuen Francisco de Argañaraz y Murguia horiengandik hasita, XVI. mendean, ugari izan ziren dira Espainiako konkistaren garaian Argentinara joandako euskal herritarrak, tartean militar eta misiolariak.
XX. mendetik aurrera
XX. mendetik aurrera, euskal herritar jatorriko argentinar ospetsuen artean aipatzekoak dira Eva Peron eta Che Guevara politikariak, Esteban Maria Laxague apezpikua, Jorge Burruchaga, eta Julio Olarticoechea edota Sergio Goycochea futbol jokalariak.
Oraindik denboran geroago, aipagarri da Herbehereetako printzesa Máxima Zorregieta.
Toponimia
Besteak beste, Colonia Alberdi, Berazategui, Esteban Echeverría, Ezeiza, Bernardo de Irigoyen, Hipólito Irigoyen, General Madariaga, Necochea, Partido de Olavarría, Uribelarrea, General Urquiza eta Partido de Zárate euskal jatorriko toponimoak dira.
Euskal etxeak
Gaur egun, hainbat euskal etxe dago Argentinan: Buenos Aires, Necochea, Rauch, Temperley, La Pampa, Resistencia, Posadas, Paraná eta Concordia (Entre Ríos), Mendoza, San Juan, Santa Fe eta Rosario, eta Trelew, Comodoro Rivadavia, Río Negro eta Río Gallegosen (Patagonia).
Horietariko batzuetan euskara ere irakasten da, eta euskalduntzeko prozesuan ez dira gutxi Euskal Herrira ere urtero etortzen direnak.
Dauteko mentzeierria
Dauteko mentzeierria, Tinerfe mentzeia hil ondoren, Kanarietako Tenerife uhartea banatu zen 9 mentzeierrietako bat zen, Gaztelako Koroak Kanariar uharteak konkistatu baino lehenagoko garaian. Gaur egungo El Tanque, Los Silos, Buenavista del Norte eta Santiago del Teide herrien eremua hartzen zuen, eta, bertako mentzeiak, Cocanaymo eta Romen izan ziren.
Pingualuit kraterra
Pingualuit kraterra (ᐱᖑᐊᓗᐃᑦ, "lurra altxatzen den lekua" edo "hotzak eragindako azaleko orbana" edo "pikorra" . Frantsesez cratère des Pingualuit) Quebeceko Nord-du-Québec eskualdeko Ungavako penintsulan dagoen talka krater bat da. 3,44 km-ko diametroa du eta duela 1,4 ± 0.1 milioi urtekoa dela kalkulatzen da (Pleistozenoa). Kraterra eta inguruko lurrak Pingualuit Parke Nazionalaren parte dira. Kraterreko lakuko arrain espezie bakarra amuarrain artikoa da, Salvelinus alpinus.
Geografia
Kraterra lurrazalean ikusgai dago, inguruko tundraren gainetik 160 m altxatzen den ertz batek inguratzen du eta 400 metroko sakonera du. Kraterraren zuloan 267 metroko sakonera duen Pingualuk lakua dago eta Ipar Amerikako laku sakonenetako bat da. Lakuak munduko ur gezarik puruenetakoa dauka, 3 ppm-ko gazitasun maila baitauka (konparazio batera Aintzira Handiek 500 ppm dute). Lakuak ez dauka sarrera edo irteerarik, ura euri eta elurraren eraginez soilik pilatzen da eta lurrunketaren bidez galdu. Munduko lakurik gardenenetako bat da, Secchi disko bat 35 metroko sakoneraraino ikus daiteke.
Sorrera
Kraterra eragin zuen meteoritoaren talka duela 1,4 milioi urte gertatu zela kalkulatu zen 40Ar/39Ar datazio erabiliz. Harkaitzen azterketak deformazio planarraren ezaugarriak eta meteoritoaren konposizioa argitu zuen. Talkak eragindako galdatze laginetan aurkitutako iridio, nikel, kobalto eta kromoak meteoritoa kondrita zela iradokitzen dute.
Historia
Inuitek bere ur gardenengatik "Nunavik-en kristalezko begia" deitzen dutena aspalditik ezagutzen bazuten ere gainerakoentzat ezezaguna zen. Bigarren Mundu Gerrako pilotuek nabigazio tresna bezala erabili zuten, ia zirkulu perfektu bat izanik oso bereizgarria baita.
1943ko ekainaren 20an, Ameriketako Estatu Batuetako Aireko Armadako hegazkin batek kraterraren ertz zabala erakusten zuen argazki bat atera zuen hegaldi meteorologiko batean. 1948an Kanadako Aireko Errege Armadak ingurunearen argazkiak atera zituen Kanadaren argazki-mapa egiteko programan, baina argazki horiek ez ziren publiko egin 1950 arte.
Itzultzean, Meen-ek espedizio bat antolatu zuen National Geographic Societyren eta Ontarioko Errege Museoaren elkarlanean. 1951ko uztailean Consolidated PBY Catalina kanoa ur-hegazkin batean bertaratu ziren eta hurbil dagoen Museum lakuan lur hartu zuten. Ameriketako Estatu Batuetako Armadak utzitako meatze detektagailuak erabiliz meteoritoaren nikel-burdin zatiak aurkitzeko eginiko saiakerek ez zuten arrakastarik izan, inguruko granitoak magnetita asko duelako. Magnetometro bat erabiliz eginiko neurketek aldiz, anomalia magnetiko bat aurkitu zuten kraterraren iparraldeko ertzean, lurrazalaren azpian metala duen material kantitate handi bat dagoenaren adierazgarri. Meen-ek bigarren espedizio bat gidatu zuen 1954an. Urte berean "Cratère du Nouveau-Quebec" ("Quebec berriko kraterra") izen berria jarri zioten Quebec Geographic Boarden eskariz.
1986an James Boulger-ek gidaturiko espedizio batek kraterraren inguruan lagin txiki bat hartu zuen. Laginaren analisi petrografikoa Astrofisikako Havard - Smithsonian Zentroan egin zen eta 1988ko 51. Meteoritical Societyan aurkeztu zuten Ursula Marvin eta David Kring-ek. Uda berean itzuli zen inguru horretara Boulger, Montrealgo Unibertsitateko M. A. Bouchard buru zuen ikerketa talde batekin batera. Hiru urte beranduago Richard A. F. Grieve geologo kanadarrak krater hau lurrazaleko 130 talka krater ezagunen artean zerrendatu zuen. Hurrengo urtean Marvin eta Kringek kraterraren ertzean jasotako bi talka galdatze laginen analisi petrografikoa dokumentatu zuten. Antzeko kraterrekin bat datozen talka metamorfismoaren ebidentziak aurkeztu zituzten.
1999an "Pingualuit" izena jarri zioten. 2004an sortu zuten Pingualuit Parke Naturalaren parte dira kraterra eta ingurua.
Dutchess konderria (New York)
Geografia
Dutchess konderriak 213,764 kilometro koadro ditu. Horietatik 7,697 ura dira. Beste 206,067 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 139,17 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 297,488 pertsonetatik 253,079 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 31,267 dira. 27,395 beltzak edo afroamerikarrak. 465 amerikar natiboak ziren eta 80 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 10,330 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 725 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 5,414 pertsonek kokatzen zuten.
Karl Ove Knausgård
Karl Ove Knausgård (Oslo, 1968ko abenduaren 6a) idazle norvegiar garaikidea. Oso ezaguna egin da sei liburukietan argitaratutako bere Min Kamp (Nire borroka) eleberri autobiografikoari esker.
Biografia
Haren biografia Min Kamp zikloko liburuen edukia da, alegia, eta horien irakurketak idazlearen irudi zehatza ematen du. Familiarekin Norvegiako leku desberdinetan bizi izan zen: Tromøya, Arendal eta Kristiansand. Aitarekin, alkoholikoa, oso harreman gatazkatsua izan zuen. Literaturan hasteko arazoak izan zituen, tartean bere psikologia konplexuaren ondorioz. Bergengo Idazketa Akademian eta Bergengo Unibertsitatean arte eta literatura ikasi zuen. Garai horretan ere rock talde batean bateria jo zuen. Tonje Aursland-ekin ezkondu zen baina laster dibortziatu ziren. Ondoren Estokolmon, Malmön eta Österlenen (Suedia) bizi izan da. Linda Boström Knausgård idazlearekin 2007an ezkonduta, lau seme-alaba izan ditu. 2016an dibortziatu ziren. 2010ean, bestetik, bere anaiarekin, Yngve Knausgård, eta Asbjørn Jensenekin argitaletxe txiki bat sortu zuen: Pelikanen. Knausgårdek ere Bibliaren norvegierazko bertsioaren aholkularia izan da.
Min kamp zikloa (2009–2011)
Liburuei itzulpenetan izenburu desberdinak jarri dizkiete baino jatorrizko edizioan liburuen zenbakiak bakarrik aipatzen dira. Oso bilduma polemikoa izan da zeren eta bere biografia eta bere barruko hausnarketak eta arazoak zehaztasun guztiekin narratzen baititu. Zikoaren izenburua ere polemikoa izan zen zeren eta Min Kamp Adolf Hitlerren liburuaren izenburua zen (Mein Kampf) eta. Liburu hauei esker Knausgård Marcel Proustekin konparatua izan da.
Beste lanak
Om høsten – (2015) Om vinteren – (2015) Om våren – (2016) Om sommeren – (2016) Så mye lengsel på en så liten flate – (2017)
Raphanus raphanistrum
Raphanus raphanistrum (askotan errefau ere deitua) Brassicaceae familiako landare loredun bat da. Bere azpiespezieetako bat ''Raphanus raphanistrum subsp. sativus'' errefautxoa dela kontsideratzen da. Asiako mendebaldea, Europa eta Iparraldeko Afrikan dakar jatorria. Munduko leku askotan landare inbaditzailea da, adibidez, Australian. Lurra kutsatu den lekuetan eta errepide alboetan azkar jaiotzen den landarea da.
Ansa Ikonen
Aili Ansa Inkeri Ikonen (San Petersburgo, 1913ko abenduaren 19a – Helsinki, 1989ko maiatzaren 23a) finlandiar film eta antzerki aktore saritu bat izan zen. Hiru hamarkadako ibilbidean zehar, bere garaiko aktore ospetduenetakoa bilakatu zen. Ansa Ikonen eta Tauno Palo finlandiar zinemaren urrezko bikote bihurtu ziren.
Biografia
San Petersburgon jaio zen finlandiar etorkinen familia batean, baina Errusiako Iraultza gertatu zenean Finlandiara itzuli ziren. Musika irakasle izateko ikasketak egin zituen baina ez zuen horretan lanik egin, zinema gustukoago baitzuen.
Paper txiki batzuk egin zituen Valentin Vaala zuzendariak Kaikki rakastavat (1935, "guztiok maite dugu norbait") komedia erromantikoan paper nagusia eman zion, Tauno Palo aktorearen bikote bihurtuz. Arrakasta itzela izan zuen filmeak eta Ansa Ikonen zine izarra bihurtu zen Finlandian. Hurrengo urteetan Tauno Palo eta bera zinemako bikote bihurtu ziren, elkarrekin 12 filme grabatu baitzituzten. Bizitza errealean ez zuten bestelako bikote harremanik izan. Ansa Ikonen-en zuzendari lanak ere egin zituen, adibidez Nainen on Valttia ("emakumea da karta basatia") 1944ko filmea.
Filmeak egiten zituen garaian Finlandiako Antzerki Nazionalean ere sartu zen. Ez zuen antzezteko eskolarik jaso baina berehala ikasi zuen ofizioa eta 44 urtetan zehar aritu zen bertan. Londresko Old Vic antzokian ere izan zen 1949an.
Jalmari Rinne aktorearekin ezkondu zen eta bi alaba izan zituen, Katriina Rinne eta Marjatta Rinne. Senarra 20 urte zaharragoa zen eta sarritan alabaren papera egitea tokatu zitzaion elkarrekin grabatu zitutzen filmetan.
Eskemen garapena
Jean Piaget entzat irudikapenaren jatorria ingurune fisikoari eragindako ekintzan dago. Horrela umeek eskema erreflexuetatik erreakzio zirkular primarioetara, sekundarioetara, eskema sekundarioak koordinatzera, eskema zirkular tertziarioetara pasatzen dira, eta, azkenik, ekintza barneratu egiten da imitazioaz eta adimen‐ irudikapena garatu egiten du.
Umeengan irudikapen‐ahalmen hau izatearen froga Piagetentzat ez dauden objektuak gogoratzen diren portaerak izatea da (objektuak irautea).
Jean Piageten biografia
Jean Piaget (Neuchatel, 1896ko abuztuaren 9a – 1980ko irailaren 16a) filosofo, natura zientzialari eta psikologo suitzarra izan zen. G    aur egun Piaget ezaguna da haurren garapen kognitiboa ri buruz egin zituen ikerketengatik, batez ere, garapenaren estadioak proposatzeagatik. Piagetek bere hiru seme alabak haurtzaroan arretaz behatuz hasi zituen bere lanak, ondoren, lagin handiagoak hartu zituen eta metodo klinikoa erabiliz ondorioak ateratzen hasi zen, hau da, ingurune naturalean egindako behaketatik abiatuta, garapen intelektualaren teoria ospetsua egin zuen.
Obrak
Piaget-en lanetatik hiru liburu nabarmentzen dira, zeinetan bizitzako lehen bi urteetan adimena eraikitzeari buruzko ekarpen nagusiak egiten ditu. Alde batetik, "Adimenaren sorrera" dago, eskemen garapenari buruzko deskribapenaz eta azalpenaz aritzen dena. Bestetik, "Errealaren eraikuntza umeengan" idatzi zuen non objektu-nozioaren, espazioaren denboraren eta kausalitatearen garapena aztertzen duen. Azkenik, "Sinboloa umearengan eratzea" argitataratu zuen, batez ere imitazio eta jolasa garatzeaz diharduena.
Ikerketa
Piagetek, gizabanako ororen garapen kognitiboa, lau etapa edo estadio nabarmenetan bereizi zituen; estadio sentsomotorea (zentzumen ei eta mugimendu ei dagokiena, jaiotzatik 2 urtera), eragiketa aurreko estadioa (2-7 urte bitarte), eragiketa zehatzen estadioa (7-11 urte bitarte) eta eragiketa formaleko estadioak zehazki (11 urtetik aurrera). Hau, “garapenaren segida aldaezina” izenez identifikatu zuen, hau da, uste zuen ume guztiek orden berean pasatzen zituztela estadioak eta haietako bakoitza aurrekoen lorpenetatik abiatzen zela. Etapa intelektualen ordena finkoa izan arren, onartu zuen ume bakoitzak desberdintasun indibidualak zituela eta faktore kulturalek eta ingurumen faktoreek garapen intelektualaren erritmoa azkartzen edo atzeratzen zutela.
Estadio sentsomotorea
Lehen aipatutako estadio sentsomotoreak, haur baten garapenaren lehen bi urteak hartzen ditu bere gain eta aldi honen izenak adierazten duen bezala, umeak ingurunearekin dituen erlazioak aztertzen ditu, betiere pertzepzio fisikoak eta zuzeneko ekintza motorea erabilirik.
Seina, bere jaiotzetik mugitu egiten da eta estimulu ak etengabe jasotzen dituenez, bere jokabideak ingurunearen araberakoak izango dira. Munduari buruzko haurrak duen ezagutza, jaiotzetiko dituen erreflexuetan oinarritzen da. Berezko dituen mekanismo hauek, xurgatze eta heltze erreflexua k besteak beste, gutxinaka desberdintzen dira eskema sentsomotoreen bidez (objektuak altxatu, bultzatu, tiratu edo jo adibidez)
Esan bezala, umeak mundua eskema hauen bitartez ezagutzen du, hau da, bere inguruko objektuak, eta pertsonak “honek xurgatzeko, jolasteko etab. balio du” bezala ulertzen ditu. Denboraren poderioz, eskemak egitura konplexuago batzuetan koordinatzen dira, baina umearen portaera k berehalako egoera baten araberakoa izaten jarraituko du.
Estadio hau, sei azpiestadioetan sailkatu zuen Piagetek:
Lehenengo azpiestadioa
Erreflexu en jarduera, “koadroen” berrezagutza eta eragindako portaerak du izena eta jaiotzetik lehenengo hilabetera arte ematen da. Honetan, ikusten da nola haurrak sortzetiko erreflexu batzuk dituen eta horien desberdintzapena eta aldaketa ematen den. Erreflexu horien erabilera gauzatzen du ahal duen guztietan asimilazio funtzionala dela eta. Gainera, egoera desberdinetara orokortzen ditu orokortze asimilazioagatik baita bereizgarri gisa ere errekonozimendu asimilazioagatik. Umeak, estimulazioa bilatzen du momentu oro.
Bigarren azpiestadioa
Lehen moldaera eskuratuak, erreakzio zirkular primarioa, igurikapen pasibo a eta kutsadurazko noizbehinkako imitazioa du izentzat eta lehenengo eta laugarren hilabete bitartean du bere funtsa. Eskema motoreak konplexuago egiten dira denborak aurrera joan ahala, ikusmen-entzumen a (belarrian soinu a egin eta burua biratu) adibidez. Erreakzio zirkular primarioak agertzen dira, hau da, jokabide patroiak errepikatzeko joera. Estadio honetan, ekintzak aurresateko gaitasuna azaltzen hasten da baita imitazioa ere.
Laugarren azpiestadioa
Azpiestadioa zortzi eta 12 hilabete bitartean gertatzen da eta borondatezko jokabidearen agerpena du ezaugarri nagusi bezala, hau da, umeak ekintza bat beste ekintza bat lortzeko erabiltzen ikasten du. Honetan, bi eskema konplexu desberdinen arteko koordinazioa ematen da lehenengo aldiz. Kantitate eta erlazio kontzeptuak ulertzen ditu eta kanpoko ekintzak aurresateko gai izango da.
Bostgarren azpiestadioa
Azpialdi honetatik aurrera, haurrari estimulu berriak interesatuko zaizkio, bere inguruko gauzek nola funtzionatzen duten jakin nahi baitu eta honi Piagetek erreakzio zirkular tertziarioa deitzen dio. Honen adibide da haur batek kaxa bat 30 aldiz erortzen uzten duenean baina bakoitza angelu ezberdin batetik “ea zer gertatzen den” ezagutzeko. Estadio hau, lehenengo urtetik urte eta erdira ematen da.
Seigarren azpiestadioa
18 hilabeteetatik 24 hilabeteetara gauzatzen den azkenengo estadio honetan, seina ezinbestekoa den zerbait ulertzen hasiko da, sinbolo mentalen erabilera zehazki. Azken hau, aurrean ez dauden gauzei erreferitzean datza, eta haurra horri buruz pentsatzeko gai da (irudi sinbolikoa). Esan daiteke, haurrak ekintzak eta mugimenduak egin baino lehen pentsatzen dituela. Estadioarekin bukatzeko, umeak aurrean ez dituen modeloak imitatzeko duen gaitasuna azpimarragarria da, irudikapen imitazioa deiturikoa.
Zazpigarren azpiestadioa
2 urtetik (24 hilabete) 4 urtera haurrak bere kontzientzia indibiduala hartzen du eta alde erogenoez jabetzen hasten da. Masturbatzeari ekiten dio, eta beste haurrek ere genitalak dituztela konturatzen da, neskak eta mutilak bereiziz. Neska bada, faloaren konplexua garatuko du eta aitarena itzuliko, amarekin lotua egon ondoren. Mutila bada, bere zakilaz harro egon eta erakusten hasiko da han eta hemen, pixa egitean lagunekin jolasten eta abar. Amarenganako gogoa sentituko du, baina aitaren kastrazioaren beldurrez, bere sen sexuala erreprimitu egingo du.
Piagetek proposatutako ariketa
Eskemen garapena frogatzeko esperimentuak 4-24 hilabete bitarteko umeekin gauzatzen dira. Umearen portaera behatzeko helburuarekin, zenbait material aurkezten zaizkio, hala nola, txintxirrina, txilina, zenbait objektu (bolatxoak dituen potea, kaxa itxi hutsa...), era ezberdinetako panpina k, pantaila, kuxina, kolore erakargarriko kaxa, jostailu sinboliko batzuk (panpina, platera, edalontziak, koilarak, orrazia...), besteak beste.
Otsailaren 11
Otsailaren 11 gregoriotar egutegiaren urteko berrogeita bigarren eguna da. 323 egun falta dira urtea amaitzeko, 324 egun bisurteetan.
Eskemen garapena
Piagetek proposatutako ariketa
Lortutako datuekin, lehenik, portaerek ekintza‐eskemak bakarrik azaltzen dituzten edo irudikapen‐eskemak barne dituzten ikusi daiteke. Bigarrenik, haurraren portaeretan azaltzen diren eskema‐motak definitu daitezke. Horri esker, inferitutako gaitasun inplizituak ere ezagutu daitezke.
Kanpo estekak
http://www.uv.es/~marcor/Piaget/Senso.html
Otsailaren 11
Kanpo estekak
Otsailaren 10 | Urteko egutegi | Otsailaren 12
José Sanchis Sinisterra
José Sanchis Sinisterra (Valentzia, Espainia, 1940ko ekainaren 28a) antzerkigilea da.
Bizitza
Filosofia eta letrak ikasi zituen Valentziako Unibertsitatean, eta unibertsitate horretako Antzerki Gela eta Seminarioa sortu zuen. Sanchisek ohiko antzerki-arauak eta kodeak hausten ditu; ez du inoiz arrakasta erraza bilatzen: ikusgarritasunetik aldendurik mamira jotzen du. Brecht, Beckett eta Latin Amerikako antzerkiaren eraginak nabarmenak dira haren lanetan. Sanchisen lan asko inguru baztertu eta arriskutsuetan girotuta daude; gaur egun Espainia eta Kolonbian aritzen da aldi berean. Sanchisek antzerki independentearen barruan egindako lana garrantzi handikoa izan zen.
1977an Bartzelonan Teatro Fronterizo sortu zuen eta, 1989an, Beckett aretoa. Berriemailea izan da 1er Acto aldizkarian, Cadizko Iberoamerikar Jaialdiko zuzendaria 1993an, eta Bartzelonako Antzerki Institutuko irakaslea. Espainiako Antzerki Sari Nazionala eman zioten 1990ean.
Sanchisen lan ugarien artean aipatzekoak dira: Tú, no importa quién (1962, Zu, berdin dio zein), La leyenda de Gilgamesh (1977, Gilgamesheko elezaharra), La noche de Molly Bloom (1980, Molly Bloomen gaua), El gran teatro natural de Oklahoma (1980-82, Oklahomako antzerki natural handia), Informe para ciegos (1980-82, Txostena itsuentzat), Conquistador o el retablo de El Dorado (1984, Konkistatzailea edo El Doradoko erretaula) eta ¡Ay, Carmela! (1986, Carlos Saurak zinemara eramana). 2000 eta 2005. urteetan Max Saria irabazi zuen El lector por horas eta El cerco de Leningrado antzezlanengatik, hurrenez hurren.
Katsushi Kajii
Katsushi Kajii (梶居 勝志, 1963ko uztailaren 11 - ) Japoniako futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Gamba Osaka.
Sardinella lemuru
Sardinella lemuru Sardinella generoko animalia da. Arrainen barruko Clupeidae familian sailkatzen da.
Gipuzkoako erlezain elkartea
Gipuzkoako erlezain elkartea, Gipuzkoako erlezaintzaren mantenua zein jarraipena ziurtatzeaz eta erlezaintzaren garapen ildoak jorratzeaz arduratzen den elkarte bat da. Elkarte honek helburu eta ardura jakin batzuk ditu, besteak beste, lurralde-kudeaketaren arloan, erlezaintzako errolda egitea zein erlategien kokapena zein den jakitea eta ingurumenari dagokionez, Euskal Herrikoak diren erleak babestea.
Garra borneensis
Garra borneensis Garra generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Félix Erbiti
Félix Erbiti Barcelona (Luzaide, - Madril, ) nafar apaiz oblatua izan zen. 1933an apaiz bilakatua, 1954an Pio XII.ak Espainiar Sahara eta Ifniko prefektu apostoliko izendatu zuen. Marokoar okupazioaren ostean karguan jarraitu zuen 1994ra arte.
Ignacia Idoate Iragui
Biografia
Zangozako San Bizente Paulen Karitateko Alaben eskolan ikasi zuen eta 1919an moja sartzea erabaki zuen, nahiz eta hasiera batean gurasoak kontra agertu ziren. Hasieratik Zamorako Nuestra Señora del Tránsito izeneko umezurtz-etxera bidali zuten, zeinak haur txiroak, eskaleak eta "kaleko emakumeak" hartzen zituen. Bertan ziren hamaika mojen esku zeuden antolaketa, karitate eta hezkuntza ekintzak; etxearen zuzendaritza eta gobernua, ordea, Zamorako Junta Provincial de Beneficencia delakoaren eskumena zen.
Zamorako umezurtz-etxearen zuzendaria
1941. urtean Zamorako umezurtz-etxearen zuzendari izendatu zuten. Gerraosteko finantziazio aukera urriak zirela eta, 1947an abarka fabrika bat sortu zuen Zamorako Aldundiaren lehendakaria zen Prudencio Rodríguez Chamorroren oneritzi eta laguntzarekin, abarketen produkzioa haur eta neska gazteen esku geratu zela. Lortutako diruarekin neska gazteentzako Casa Hogar María Inmaculada sortu zuen 1947an. Josteko hainbat tailer kudeatzeari ekin zion eta Jaime Font Andreu, gotzainaren, eta Luis Serrano de Pablo, gobernadore zibilaren babesarekin Casa Hogar San Vicente de Paúl sortu zuen 1951n, hau mutilei begira eta haiei zuzendutako tailerrekin ere, besteak beste, zapatagintza, zurgindegia eta mekanika. Bere nagusia zen Justa Domínguez de Vidaurreta Idoateren eredua zabaltzen saiatu zen.
Presidio
Presidioa edo espainiar gotorlekua Erromatar Inperioko arkitektura militarrean sortutako gotorleku mota bat zen, tropak kuarteleratzeko erabiltzen zena. Bere funtzioa lurralde-defentsa, -babesarako eta -bakegintzarako mugako gotorleku batena zen. Bere ideia taktiko nagusia "Defentsarako gortina" bat ezartzea da.
Coracina ostenta
Coracina ostenta Coracina generoko animalia da. Hegaztien barruko Campephagidae familian sailkatua dago.
Pendleton (Missouri)
Pendleton Missourieko herrixka bat da. Warren konderrian kokatua dago. 2010ean 43 biztanle zituen, 0.24 kilometro koadrotan banatuta.
Simpsonichthys boitonei
Simpsonichthys boitonei Simpsonichthys generoko animalia da. Arrainen barruko Rivulidae familian sailkatzen da.
Chanville
Chanville Frantziako udalerri bat da, Mosela departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Chanville udalerrian erroldatutako biztanleak 122 ziren. Familiak 44 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 16 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 20 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 48 etxebizitza zeuden, 45 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 1 bigarren erresidentzia bat zen eta 2 hutsik zeuden. 46 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 45 etxebizitza nagusietatik 40 bere jabearen bizilekua ziren, 4 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 2 etxek bi gela zituzten, 3 etxek hiru zituzten, 6 etxek lau zituzten eta 34 etxek bost zituzten. 35 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 21 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 21 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 80 ziren, horien artean 63 aktiboak ziren eta 17 inaktiboak ziren. 63 pertsona aktiboetatik 55 lanean zeuden (30 gizon eta 25 emakume) eta 8 langabezian zeuden (5 gizon eta 3 emakume). 17 pertsona inaktiboetatik 5 erretiraturik zeuden, 7 ikasten zeuden eta 5 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra iturgina zen.
2000. urtean Chanville udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Crosmières
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Chanville
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Crosmières
Biztanleria
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 369 etxebizitza zeuden, 335 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 10 bigarren erresidentzia ziren eta 24 hutsik zeuden. 364 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 335 etxebizitza nagusietatik 246 bere jabearen bizilekua ziren, 88 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 2 etxek gela bat zuten, 9 etxek bi zituzten, 42 etxek hiru zituzten, 95 etxek lau zituzten eta 187 etxek bost zituzten. 260 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 118 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 201 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Carl Vaugoin
Carl Vaugoin (Viena, 1873ko uztailaren 8a - Krems an der Donau, 1949ko ekainaren 10a) austriar politikaria izan zen. Austriako kantzilerra izan zen 1930eko irailaren 30etik abenduaren 4ra.
Crosmières
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Carl Vaugoin
Austriako Alderdi Sozialdemokratako kidea izan zen eta Defentsa ministro kargua bete zuen hamabost gobernutan 1921etik 1933ra. Austriako kantzilerorde izan zen 1929tik 1930era, eta bi hilabetez kantziler 1930ean.
Crosmières
Diru sarrerak
2009an Crosmières udalerrian 347 unitate fiskal zeuden, 966,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.458 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 21 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 5 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren, 2 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 2 margolariak ziren, 1 ile apaindegia eta 1 jatetxe.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Crosmières udalerrian 29 nekazaritza-ustiategi zeuden, 2.247 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Bagneux (Indre)
Bagneux Frantziako udalerria da, Indre departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Bagneux udalerrian erroldatutako biztanleak 189 ziren. Familiak 76 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 28 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 24 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Film d' Art
Film d' art Parisen 1908an sortutako zinema produkzio-etxe bat izan zen artetik eta, batez ere, literaturatik gertuago zegoen filmak ekoizteko. Denborarekin hitzarekin zine mota bat definitzeko erabili izan da baita ere.
Bagneux (Indre)
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Film d' Art
Historia
Film d' art zinemaren hastapenetan, 1908tik aurrera, Paul Laffittek eta bere anaiak Frantzian sortutako enpresa izan zen. Hasierako elkarteak Sociétè de Production Film d'art izena hartu zuen eta bertan artistak, zinemagileak eta bankariak bildu ziren.
Bagneux (Indre)
Etxebizitza
2007an 144 etxebizitza zeuden, 80 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 53 bigarren erresidentzia ziren eta 11 hutsik zeuden. 141 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 80 etxebizitza nagusietatik 62 bere jabearen bizilekua ziren, 12 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 8 etxek bi gela zituzten, 18 etxek hiru zituzten, 19 etxek lau zituzten eta 36 etxek bost zituzten. 59 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 38 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 39 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Film d' Art
Historia
Haren helburu nagusia zinemara publiko burgesa erakartzea izan zen, horretarako espektakulu honi beste duintasun kulturala emanez. Hori lortzeko argumentu landuagoak eta antzerki mundutik hartutako profesionalak erabili nahi zituen, horrela oinarri historikoa edo literarioa zuen zinema sortzeko. Urte haietan zinemak zirkuarekin lotura handia zuen eta herriko jendearentzako espektakulua zen; hortik zetorren konpainia honen asmo berritzailea. 1938an konpainiak aktibitateak eten egin zituen baina 1950tik aurrera berriro ere lanari ekin zion.
Bagneux (Indre)
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Film d' Art
Filmak
Konpainiak ehun film baino gehiago egin zuen. Hona hemen batzuk:
Arte-filmak
Zinema produkzio-etxe horren planteamenduetan oinarrituta, arte filma kategoria sortu da, literaturarekin lotura estua duen zinema definitzeko, bereziki eleberriarekin eta antzerkiarekin.
Bagneux (Indre)
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 113 ziren, horien artean 80 aktiboak ziren eta 33 inaktiboak ziren. 80 pertsona aktiboetatik 66 lanean zeuden (40 gizon eta 26 emakume) eta 14 langabezian zeuden (3 gizon eta 11 emakume). 33 pertsona inaktiboetatik 17 erretiraturik zeuden, 8 ikasten zeuden eta 8 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Bagneux udalerrian 84 unitate fiskal zeuden, 193 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.238 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 9 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 etxerako tresna denda zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Bagneux udalerrian 23 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.428 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Brillac
Brillac Frantziako udalerria da, Charente departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Brillac udalerrian erroldatutako biztanleak 638 ziren. Familiak 272 ziren, horien artean 92 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 76 bakarrik bizi ziren emakumeak), 100 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 60 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 20 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 403 etxebizitza zeuden, 280 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 62 bigarren erresidentzia ziren eta 62 hutsik zeuden. 391 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 280 etxebizitza nagusietatik 228 bere jabearen bizilekua ziren, 45 alokairuan okupaturik zeuden eta 7 doan lagata zeuden; 8 etxek gela bat zuten, 12 etxek bi zituzten, 61 etxek hiru zituzten, 76 etxek lau zituzten eta 123 etxek bost zituzten. 211 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 134 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 109 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 343 ziren, horien artean 206 aktiboak ziren eta 137 inaktiboak ziren. 206 pertsona aktiboetatik 181 lanean zeuden (106 gizon eta 75 emakume) eta 25 langabezian zeuden (11 gizon eta 14 emakume). 137 pertsona inaktiboetatik 62 erretiraturik zeuden, 14 ikasten zeuden eta 61 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Brillac udalerrian 270 unitate fiskal zeuden, 587,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 11.597 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 22 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 3 eraikuntza enpresak ziren, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 zerbitzu enpresak ziren, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 2 igeltseroak, 1 argiketaria, 1 eraikuntza enpresa eta 2 jatetxeak.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen eta 1 okindegia zen.
Penermon (Missouri)
Penermon Missourieko herrixka bat da. Stoddard konderrian kokatua dago. 2010ean 64 biztanle zituen, 0.55 kilometro koadrotan banatuta.
Brillac
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Brillac udalerrian 48 nekazaritza-ustiategi zeuden, 3.010 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Garra bourreti
Garra bourreti Garra generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Auvers-sur-Oise
Auvers-sur-Oise Frantziako udalerria da, Val-d'Oise departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Auvers-sur-Oise udalerrian erroldatutako biztanleak 6.917 ziren. Familiak 2.692 ziren, horien artean 672 pertsona bakarrekoak ziren (235 bakarrik bizi ziren gizonak eta 437 bakarrik bizi ziren emakumeak), 773 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 988 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 259 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 2.995 etxebizitza zeuden, 2.767 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 82 bigarren erresidentzia ziren eta 146 hutsik zeuden. 2.522 etxeak ziren eta 450 apartamentuak ziren. 2.767 etxebizitza nagusietatik 2.226 bere jabearen bizilekua ziren, 465 alokairuan okupaturik zeuden eta 76 doan lagata zeuden; 76 etxek gela bat zuten, 235 etxek bi zituzten, 443 etxek hiru zituzten, 733 etxek lau zituzten eta 1.280 etxek bost zituzten. 2.119 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 1.260 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 1.274 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Auvers-sur-Oise udalerrian 2.692 unitate fiskal zeuden, 6.977,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 24.671 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 306 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 15 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 58 eraikuntza enpresak ziren, 58 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 8 garraio enpresak ziren, 24 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 9 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 7 finantziazio enpresak ziren, 16 higiezinen enpresak ziren, 51 zerbitzu enpresak ziren, 33 administrazio publikoko enpresak ziren eta 25 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 103 zerbitzu publikoetatik, 1 jendarmeria zen, 1 posta bulegoa, 4 banku bulegoak, 5 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 autoeskola, 13 igeltseroak, 7 margolariak, 13 zurginak, 12 iturginak, 5 argiketariak, 5 eraikuntza enpresak, 8 ile apaindegiak, 19 jatetxeak, 7 higiezinen agentziak eta 2 apaindegiak.
2009an zeuden 16 establezimendu komertzialetatik, 3 supermerkatuak, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 2 okindegiak, 1 harategi zen, 2 liburu dendak, 1 arropa denda zen, 1 etxerako tresna denda zen, 1 altzari denda zen, 1 drogeria zen eta 3 lore-dendak ziren.
2000. urtean Auvers-sur-Oise udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zeuden 2 osasun-ekipamenduak botika ziren.
2009an 2 haur-eskola eta 3 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Auvers-sur-Oise udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 469 ikaslekin.
Auvers-sur-Oise udalerriak goi-mailako hezkuntza ez unibertsitarioko bestelako formakuntza zentro bat zuen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Yuji Keigoshi
Yuji Keigoshi (慶越 雄二, 1963ko irailaren 17a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Gamba Osaka, Verdy Kawasaki, Avispa Fukuoka eta Kyoto Purple Sanga.
Mikel Zarate Haur Literaturako Saria
Mikel Zarate Haur Literaturako Saria Lezamako Udalak eta Elkar argitaletxeak 2010. urtetik ematen duen saria da. Haurrentzako irakurgai berriak sortzeko eta idazleen lana bultzatzeko asmoz sortu zen, euskal kulturaren alde lan itzela egindako Mikel Zarate (1933-1979) lezamar idazlearen oroimenez.
Saritutako lanak
Hauek dira 2010etik gaur egun arte saria jaso duten idazleak eta lanak:
Márton Vámos
Márton Vámos (Budapest, Hungaria, 1992ko ekainaren 24a), Hungariako waterpolo jokalaria da. Selekzioarekin, brontzezko domina olinpikoa eta munduko eta Europako txapelduna da.
Bere ibilbidea
Hamar urterekin hasi zen waterpoloan KSI taldean. 2008an, János Horváth-en entrenamenduetan, bigarren mailako helduen taldean jokatu ahal izan zuen. Dénes Kemény kapitain federalak laster nabaritu zuen ezker eskuko jaurtitzailea, eta, bigarren mailako talde bateko ia bakarra, Hungariako waterpolo taldeak Martfűko entrenamendura gonbidatu zuen 2009ko azaroan.