cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Montdragon
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 28 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 4 eraikuntza enpresak ziren, 6 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 finantziazio enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen, 4 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 zurgina, 1 iturgina, 1 argiketaria, 1 ile apaindegia eta 2 jatetxeak.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra 120 m2 baino gutxiagoko denda bat zen.
2000. urtean Montdragon udalerrian 17 nekazaritza-ustiategi zeuden, 792 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Itsas ezker-aihen
Itsas ezker-aihena (Calystegia soldanella) Convolvulaceae familiako landare belarkara da. Mundu osoko hondartzetako dunetan jatorria du.
Montdragon
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Elminia albiventris
Elminia albiventris Elminia generoko animalia da. Hegaztien barruko Stenostiridae familian sailkatua dago.
Židněves
Židněves Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 367 biztanle ditu eta 4.49 kilometro koadroko azalera. Mladá Boleslaveko barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1361 urtean egin zen.
Saxonia-Anhalt
Saxonia-Anhalt (Sachsen-Anhalt, ahoskatua; Sassen-Anholt)) Alemaniako hamasei estatu federaletakoa da, batasunaren aurretik Ekialdeko Alemanian zegoena. Egun 2.45 milioi biztanleko populazioa badu ere, 1990ean 2.8 milioi ziren. Hiriburua Magdeburg du baina hiri handiena Halle da oso gutxigatik bada ere.
Geografia
Alemaniako lautadak hartzen du Saxonia-Anhalt estatua. Hego-mendebaldean Harz mendiak ditu eta hego-ekialdean mahasti ederrak eta Halle hiriaren aglomerazioa. Iparraldea (Altmark) ez dago oso populatua, hala ere bertan daude hainbat Hansa hiri.
Elba ibaiak hegoaldetik iparraldera zeharkatzen du estatua.
Historia
Askaniarren jabegoak zatikatu ondoan sortu zen Anhalt (1170 eta 1212). XVI. mendean lautan banatu zen. "Anhalt-Dessau" izeneko printzerria Ipar Alemaniako Konfederazioan sartu zen 1866. urtean, eta Alemaniako Inperioko lurralde bihurtu. 1918an estatu aske bihurtu zen, eta 1990era arte, Alemania Demokratikoaren barnean egon da.
Banaketa administratiboa
Hiru hiri aske eta 11 barrutik osatzen dute Saxonia-Anhalt estatua.
Barrutiak:
Hiri askeak:
Politika
2011ko martxoaren 20an hauteskundeak izan ziren Saxonia-Anhalt estatuan eta honako emaitza hauek izan zituzten:
Ekonomia
Ekialdeko Alemanian ekonomiaren motorretako bat izan bazen ere, gaur egun aberastasun mailarik txikiena duen estatua da, bai eta langabezia tasa handienak dituena ere.
Industria kimikoa da Saxonia-Anhalt estatuaren oinarria. Bioteknologia eta Ingeniaritza genetikoari loturiko enpresak ere badaude. Bitterfelden ekoizten ditu Bayerrek Europara exportatzeko egiten diren aspirinak. Hegoaldean ardoa ekoizten den eremu txiki bat dago.
Erlijioa
Saxonia-Anhalteko populazioaren %80ak ez du inolako erlijiorik jarraitzen. % 15an ebanjelikotzat du bere burua eta %3ak katolikotzat.
Gizateriaren Ondarea
UNESCOk Gizateriaren Ondare izendaturiko hainbat hiri ditu:
Tampere
Tampere (suedieraz, Tammerfors), Finlandiako hego-mendebaldeko hiria, Näsijärvi eta Pyhäjärvi aintziren artean, Helsinki hiriaren ipar-ekialdean. Finlandiako bigarren hiri handiena da. Unibertsitatea eta aireportua ditu. Industria da ekonomia-jarduera nagusia: ehungintza, janari-industria, zapatagintza, papergintza, kautxua. Artearen eta kulturaren gune garrantzitsua ere bada.
Etimologia
Hainbat teoria plazaratu dira Tampere izenaren jatorria azaltzeko. Badirudi hiriaren ondoan dauden Tammerkoski ur-lasterretatik datorrela, suedieraz hiriak zein ur-lasterrak Tammerfors izena hartzen baitu.
Historia
Gustavo III.a Suediakoak sortu zuen hiria 1779 urtean. Garai hartan ur-lasterren albo bietako zelai zabaletan zeuden etxe gutxi batzuek osatzen zuten Tampere. XIX mendean merkatua ireki eta industria ezartzearekin hiria nabarmen hazi zen. 1918ko apirilean, Finlandiako Independentzia Gerran Mannerheimek garrantzi handiko garaipen bat lortu zuen han errusiarren aurka.
Bigarren Mundu Gerraren ondoren alboko hiriak beregan hartu zituen; Messukylä (1947), Lielahti (1950), Aitolahti (1966) eta Teisko (1972), eta hiriaren populazioa asko handitu zen, herrialdeko hirugarrena izateraino.
Geografia eta Klima
Klimari dagokionez kontinental hezearen eta subartikoaren arteko mugan dago. Azarotik martxora tenperaturen batazbestekoa 0º-tik beherakoa izaten da. Udak epelak dira.
Ekonomia
Mendeetan zehar ehungintza eta metal industria izan zen nagusi baina 1990 hamarkadatik aurrera teknologia berrien eta telekomunikazioen konpainiak ezarri dira bertan eta erabat nagusitu dira.
Jaialdiak
Tampereko bizitza kulturala ezaguna da Finlandian eta hainbat jaialdi garrantzitsu ospatzen dira bertan; Tampereko Film laburren Jaialdia, Tammerfest rock Jaialdia, Tampereko Jazz Happening-a, Tampereko Loreen Jaialdia ...
Literatura
Herrialdeko idazle ezagunenetako batzuk Tamprerera etorri ziren bizitzera, hala nola, Väinö Linna, Kalle Päätalo eta Hannu Salama. Langileriaren bizimoldea erakusten saiatu izan dira.
Kirolak
Finlandiako "izotz hockeyaren etxea" da, hoek erakusten du kirol honek hirian duen garrantzia. Bi talde handi ere badaude Tamperen, Ilves (7 liga) eta Tappara. 1965 urtean Munduko Txapelketa bertan jokatu zen.
Beste kirol batzutako Munduko txapelketak ere izan dira Tamperen, hala nola kanoa sprint (1973, 1983) eta arraunketa (1995).
1967ko EuroBasket txapelketak bi egoitza izan zituen, Helsinki eta Tampere. Bertako taldea Tampereen Pyrintö da.
Tincques
Tincques Frantziako udalerria da, Pas-de-Calais departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Tincques udalerrian erroldatutako biztanleak 886 ziren. Familiak 296 ziren, horien artean 61 pertsona bakarrekoak ziren (24 bakarrik bizi ziren gizonak eta 37 bakarrik bizi ziren emakumeak), 69 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 142 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 24 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 331 etxebizitza zeuden, 311 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 5 bigarren erresidentzia ziren eta 14 hutsik zeuden. 314 etxeak ziren eta 17 apartamentuak ziren. 311 etxebizitza nagusietatik 253 bere jabearen bizilekua ziren, 54 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 5 etxek bi gela zituzten, 29 etxek hiru zituzten, 70 etxek lau zituzten eta 207 etxek bost zituzten. 245 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 135 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 147 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 560 ziren, horien artean 428 aktiboak ziren eta 132 inaktiboak ziren. 428 pertsona aktiboetatik 393 lanean zeuden (221 gizon eta 172 emakume) eta 34 langabezian zeuden (15 gizon eta 19 emakume). 132 pertsona inaktiboetatik 29 erretiraturik zeuden, 66 ikasten zeuden eta 37 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Tincques udalerrian 321 unitate fiskal zeuden, 871 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.302 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 50 komertzioetatik, 4 janari enpresak ziren, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 9 eraikuntza enpresak ziren, 11 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 finantziazio enpresak ziren, 2 higiezinen enpresak ziren, 3 zerbitzu enpresak ziren, 9 administrazio publikoko enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 17 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 banku bulegoa, 4 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 autoeskola, 1 igeltseroa, 3 margolariak, 2 zurginak, 1 iturgina, 1 eraikuntza enpresa eta 2 ile apaindegiak.
2009an zeuden 4 establezimendu komertzialetatik, 2 okindegiak eta 2 harategiak ziren.
2000. urtean Tincques udalerrian 13 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Sant Antoniko geltokia
Sant Antoni Bartzelonako metroaren geltoki bat da, Bartzelona udalerriko Ciutat Vella barrutian dago.
Geltokia 1995en inauguratu zen.
Dueroko Erribera
[[Fitxategi:Mapa Comarcas de Burgos.PNG|eskuinera|thumb|300px|Burgosko eskualdeen mapa.
]] Dueroko Erribera edo Ribera del Duero eskualdea Duero ibaiaren arroan kokatzen da, Burgosko probintziaren (Gaztela eta Leon) hegoaldean, Aranda de Dueroko barruti judizialean. Esgueva ibarra Dueroko Erriberako azpieskualde bat da.
Hidrografia eta Orografia
Duero ibaiak uzten duen paisaia laua da batik bat, altuera mailan alde handiegirik agerian utzi barik. Paisaiak kareharriz eta hareharriz osatutako eremuez, landazabalen hondar-lurrez eta ibaiertzetako lokatz buztintsuez osatuta daude.
Hauek dira Dueroko Erriberatik igarotzen diren ibaiak:
Ekonomia
Dueroko Erriberan nekazaritza da sektorerik garrantzitsuena. Gehienbat zerealak, erremolatxak eta mahatsondoak lantzen dira. Abeltzaintzari dagokionez, ardiak larreratzen dira. Oso platerkada ezaguna da hango arkume errea.
Sektore industrial garrantzitsua duen hiri bakarra Aranda de Duero da, Pascual esnekiak, Glaxo eta Michelin lantegiekin.
Ribera del Duero jatorrizko deitura
Eskualde honetan Ribera del Duero jatorrizko deitura izenpean dituzten ardoak ekoizten dira. Hala ere, Soria, Segovia, Valladolid eta Burgosko probintzietara zabaltzen da. Batzorde arautzailearen egoitza Roan dago.
Myoxocephalus quadricornis
Myoxocephalus quadricornis Myoxocephalus generoko animalia da. Arrainen barruko Cottidae familian sailkatzen da.
Itsas kakile
Itsas kakilea (Cakile maritima) Brassicaceae familiako landare belarkara da. Europako hondartzetako dunetan jatorria du.
Elminia albonotata
Elminia albonotata Elminia generoko animalia da. Hegaztien barruko Stenostiridae familian sailkatua dago.
Castillon-la-Bataille
Castillon-la-Bataille Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gironda departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Cascanterekin (Nafarroa) senidetuta dago.
Biztanleria
2007an Castillon-la-Bataille udalerrian erroldatutako biztanleak 3.181 ziren. Familiak 1.419 ziren, horien artean 595 pertsona bakarrekoak ziren (218 bakarrik bizi ziren gizonak eta 377 bakarrik bizi ziren emakumeak), 388 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 307 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 129 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 1.768 etxebizitza zeuden, 1.488 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 56 bigarren erresidentzia ziren eta 224 hutsik zeuden. 1.112 etxeak ziren eta 649 apartamentuak ziren. 1.488 etxebizitza nagusietatik 624 bere jabearen bizilekua ziren, 826 alokairuan okupaturik zeuden eta 38 doan lagata zeuden; 57 etxek gela bat zuten, 184 etxek bi zituzten, 354 etxek hiru zituzten, 389 etxek lau zituzten eta 504 etxek bost zituzten. 759 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 739 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 303 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.761 ziren, horien artean 1.198 aktiboak ziren eta 563 inaktiboak ziren. 1.198 pertsona aktiboetatik 963 lanean zeuden (512 gizon eta 451 emakume) eta 236 langabezian zeuden (84 gizon eta 152 emakume). 563 pertsona inaktiboetatik 173 erretiraturik zeuden, 140 ikasten zeuden eta 250 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Castillon-la-Bataille udalerrian 1.504 unitate fiskal zeuden, 3.046,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 11.968 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 259 komertzioetatik, 4 erauzte enpresak ziren, 8 janari enpresak ziren, 1 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresa zen, 7 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 21 eraikuntza enpresak ziren, 60 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 7 garraio enpresak ziren, 19 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 14 finantziazio enpresak ziren, 20 higiezinen enpresak ziren, 31 zerbitzu enpresak ziren, 36 administrazio publikoko enpresak ziren eta 29 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 78 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 6 banku bulegoak, 2 funerariak, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 3 autoeskolak, 2 igeltseroak, 6 margolariak, 3 zurginak, 3 iturginak, 3 argiketariak, 1 eraikuntza enpresa, 9 ile apaindegiak, 3 albaitariak, 3 aldi baterako lan enpresak, 13 jatetxeak, 8 higiezinen agentziak, 4 tintoreriak eta 3 apaindegiak.
2009an zeuden 27 establezimendu komertzialetatik, 3 supermerkatuak, 1 brikolaje denda handia zen, 2 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 4 okindegiak, 4 harategiak, 2 liburu dendak, 5 arropa dendak, 2 kirol-dendak, 1 drogeria zen, 1 bitxi-denda zen eta 2 lore-dendak ziren.
2000. urtean Castillon-la-Bataille udalerrian 28 nekazaritza-ustiategi zeuden, 272 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an psikiatriko 1 eta 4 botika zegoen.
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen. Castillon-la-Bataille udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 370 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Tudor Parfitt
Tudor Parfitt (1944ko urriaren 10a) britainiar esploratzailea, historialaria eta idazlea da. Mundu osoko judu komunitatearen ikerketan espezializatuta dago, batez ere Afrikan, Amerikan eta Asian. Bere jatorrizko judaismoaren ezjakintasuna zuten komunitateak aurkitu zituen.
Parfitt irakasle emeritua da Ekialdeko eta Afrikako Ikasketen Eskolan, eta ikasketa juduen zentroa sortu zuen. Floridako Nazioarteko Unibertsitateko irakasle agurgarria da, ikasketa juduen programaren zuzendaria, Harvard College-ko Hutchins Center-ko kidea eta Oxfordeko juduen ikasketen zentroko bazkide seniorra. Royal Historical Society-ko kidea da.
Hirurogeita hamar artikulu argitaratu ditu eta 24 liburu idatzi, itzuli edo editatu ditu.
Bidaiak
Parfitt Hegoafrikara joan zen, non judu jatorriko komunitate bat aurkitu zuen.
Riama achlyens
Riama achlyens Riama generoko animalia da. Narrastien barruko Gymnophthalmidae familian sailkatuta dago.
Tudor Parfitt
Bidaiak
Hainbat dokumental filmatu ditu, besteak beste, Jerusalemgo eta Zedekiasen kobazuloak. Jordaniara, Yemenera, Zimbabwera, Egiptora, Etiopiara, Papua Ginea Berrira ... bidaiak egin ditu.
Bere esplorazioak eta idazkiak Raiders of the Lost Ark egiteko inspirazio iturri izan omen ziren.
Židovice (Jičíngo barrutia)
Židovice Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 123 biztanle ditu eta 3.32 kilometro koadroko azalera. Jičíngo barrutian dago.
Guadassuar
Guadassuar Valentziako Erkidegoko udalerria da, Ribera Alta eskualdean eta Valentziako probintzian kokatua.
Notropis bifrenatus
Notropis bifrenatus Notropis generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Guadassuar
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 6.163 biztanle zituen.
Židovice (Jičíngo barrutia)
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1390 urtean egin zen.
Patrocínio Paulista
Patrocínio Paulista Brasilgo udalerri bat da, São Pauloko estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Viradouro
Viradouro Brasilgo udalerri bat da, São Pauloko estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Elgg
Elgg Suitzako udalerria da. Zürich kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Trioleina
Trioleina hiru azido oleiko (18:1) eta glizerina batek osatzen duten triglizerido bat da. formula du.
Hipozentro
Hipozentroa (antzinako grezieraz ὑπο, hypo, «azpi» eta κέντρον kéntron, «zentro»), lurrikararen gunea edota gune sismikoa, lurrikara edo mugimendu sismikoaren Lur barneko sorgunea da.
Epizentroa (antzinako grezieraz epi, «gain») hipozentroaren lurgaineko proiekzioa da, alegia, sorgunearen bertikala; lurzoruko gune hau lurrikara indar handienaz sentitzen den gunea da. Greziar aurrizkiek adierazten duten moduan, hipozentroa litosferaren barnealdeko puntu bat da, aldiz, epizentroa lurzoruaren gaineko puntua da.
Notropis blennius
Notropis blennius Notropis generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Just Beyond
Just Beyond estatubatuar beldurrezko telesaila da, Seth Grahame-Smithek Disney+erako sortua.
Telesail honek 35 urtez haurrentzako beldurrezko literatura idatzi duen R. L. Stine idazte estatubatuarraren obra du inspirazio iturri. Zortzi ataleko lana da, bakoitzak amaiera propioa du, eta institutu giroan jorratu dute antologiazko formatua duen proiektu hau. Sorgin, mamu, alien eta unibertso alternatiboak topatuko dituzte abentura kutsua duten kontakizun hauetan gazte protagonistek.
James Cantrell
James Cantrell (Sulphur, Oklahoma, AEB, 1935 -) estatubatuar artista da.
Biografia
Oklahoman jaioa den arren, Nebraskan bizi izan da txikitatik. Bertako unibertsitatean graduatu zen 1958an, eta zenbait urtez eskolak ematen jardun ondoren, graduazio ondoko lanak amaitu eta bigarren hezkuntzako arte-eskola batean aritu zen irakasle gisa. Ondoren master titulua eskuratu zuen Coloradoko Eskola Estatalean (gaur egun Ipar Coloradoko Unibertsitatea). 1970ean Nebraskatik Kentuckyra aldatu zen. Han zeramikari gisa lan egin zuen Berea Collegen, harik eta 1971n zeramikako eta margolaritzako bere estudioa zabaldu zuen arte.
1970eko hamarraldiaren amaieran, Bostona egindako bisitaldi batean harrituta gelditu zen Hirutasun Zaharraren Elizak John Hancock eraikin berriaren kanpoaldeko beiran zuen islarekin, eta gertaera haren argazkiak oinarri harturik eraikin horiek eta beste hiri batzuetako antzeko islak margotzen hasi zen. Cantrellen islen margoetan irudi liluragarriak eta argi-itzalen lanketa bikaina dira nabarmentzekoak. Trebetasun aparta erakutsi du bere gaiak aukeratzeko, eta mugitzen ari den argiaren zentzua oso kontuan hartzen du margoak osatzerakoan. Monumentu eta eraikinen irudi apur bat distortsionatuak erakusten ditu, baina nabarmen antzematen da, hala ere, zein den gaia.
Jin Mao dorrea
Jin Mao Dorrea (txineraz "Urrezko oparotasuna"), Shangai hiriko Pudong barrutiko Lujiazui gunean kokatuta dagoen etxe orratza da. 1994 eta 1998 bitarteko urteetan eraikia, gaur egun Txinako Herri Errepublikako bigarren eraikinik altuena da. 420,5 metrotako garaiera du, 88 solairuetan banatuta.
Ezaugarriak
Chicagoko Skidmore, Owings and Merrill arkitektura bulegoak diseinatua izan zen. Asiar kulturako pagoden itxura hartzen du, antzinako ohiturak eta modernotasuna bat egin nahian. Horrela, Txinatar kulturan zori honeko zenbakia kontsideratzen den zortzia, okntutan hartu zuten proportzioak etab. mantentzean. 88 solairutako eraikina, 16 zatitan banatuta dago, bakoitza, aurrekoaren zortziren bat txikiagoa izanik. Oinarri oktogonal batean erikia dago, zeina 8 zutabe erraildoiz inguratuta dagoen eta barrutik altzairuzko beste 8 zutabe dituelarik.
Bertako hondamendi naturalak saihesteko estruktura, 200 km orduko aizeak ekar ditzakeen tifoi bati aurre egiteko eta Richter eskalan 7 graduko lurrikara bat jasateko pentsatua dago.
Ofizina eraikina eta hotela da aldi berean. 53 eta 87. bitarteko solairuetan Shanghai Grand Hyatt hotela dago. 88. solairuan 1000 pertsonentzako behatokia dago. Bertaraino iristeko 9,1 m/s abiaduraz igotzen diren igogailuak daude.
Egoera kitzikatu
Mekanika kuantikoan, sistema baten egoera kitzikatu bat (hala nola elektroi bat, nukleo atomiko bat, atomo bat edo molekula bat) edozein egoera kuantiko metaegonkor da, oinarrizko egoera baino energia handiagoa izanik (hau da, minimo absolutua baino energia gehiago), "berez desegiten" du, eta oinarrizko egoerara itzultzen da.
Egoera kitzikatuan dagoen sistema baten bizitza erabilgarria laburra izaten da: energia kantitate bat (fotoi bat edo fonoi bat, adibidez) berez edo modu induzituan igortzen da, oro har, sistema egoera kitzikatura sustatu eta gutxira, eta sistema energia apalagoko egoera batera itzultzen da (egoera ez hain kitzikatua edo oinarrizko egoera). Energia-maila batera itzultze horri gainbehera deitzen zaio askotan, eta kitzikapenaren alderantzizkoa da.
Bizitza ertain luzeko egoera kitzikatuei metaegonkor deritze maiz. Bizitza ertain luzeko isomero nuklearrak eta oxigeno singletea dira horren bi adibide.
Vianako Printzearen jauregia
Vianako Printzearen jauregia edo Zangozako Errege Jauregia Nafarroa Garaiko Zangoza udalerriko Alde Zaharran kokatutako XIII. mendeko jauregi dorredun bat da.
Historia
XIII. mendean ekialdeko dorrea Nafarroako errege-erreginen bizileku gisa egokitu zen, eta XIV. mendearen hasieran beste jauregi bat osatu zen, aurrekoaren antzekoa, herriguneko ardatz nagusia den Kale Nagusirantz begira, arkupedun arma patioa itxi bat sortuz. Hartan, Nafarroako Erresumako Gorte asko egin ziren, eta bertan errege-erregina nafar askok denboraldi luzeak eman zituzten.
Eraikina
Garai batean, jauregi-gaztelurantz irekitako eremu angeluzuzena arma-patioa izan zen, gaur egun gaztelaniaz La Galeria deitzen zaio. Jauregi hau harresiaren hegala eta lubanarroa baliatuz eraiki zen, hiriko iparraldean dauden bi dorre handien artean.
Gaur egun, jauregi-gazteluak bi solairuko atal nagusi bat du, eta bi dorre almenadun aldeetan. Hegoaldeko hegalean sarrerarako bi ate daude, eta leiho bikoitz angeluzuzenak. Iparraldean lubanarroak daude, ate dinteldu bat, ateen antzeko leihoak eta tximinia zirkular bat (horietako asko izan zituen).
Osage konderria (Oklahoma)
Osage konderria (Osage County) Oklahomako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Pawhuska da. 2010eko zentsuaren arabera 47,472 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Osage konderriak 596,727 kilometro koadro ditu. Horietatik 14,923 ura dira. Beste 581,804 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 7,96 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 47,472 pertsonetatik 32,075 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 1,366 dira. 5,355 beltzak edo afroamerikarrak. 6,704 amerikar natiboak ziren eta 11 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 118 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 14 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 3,195 pertsonek kokatzen zuten.
Emmy Hennings
Emmy Hennings (Emma Maria Cordsen jaioa; Flensburg, Alemania, - † Sorengo, Suitza, ) alemaniar artista eta poeta izan zen. Cabaret Voltaire sortzaileetako bat izan zen.
Bizitza
Gazte ezkondu zen Wilhem Vio ibiltariarekin, eta alabatxoa ere izan zuten, Anne Marie. Viorekin ezagutu zituen lehenengo kabaretak, taberna zuloak eta kasinoak. Goseak jota, prostituta ere aritu zen. Bremen hirian ohartu zen, baina, sexua salduz antzerki enpresari, zuzendari eta kritikarien mesedeak lor zitzakeela. Lur jota zegoenean, elizetara jotzen zuen, beirateetako santuak marraztera, hondo beltz eta sakonetik azaleratzeko asmoz. 1910ean, Koloniara joan zen, eta John Hoexter poeta homosexual, judu eta suizida ezagutu zuen. Haren bitartez, morfina, opioa eta eterra ere probatu zituen, droga saltzailea baitzen. Hoexterrek, halaber, mugimendu espresionistan murgildu zuen. Hala, garai hartako izen handiekin erlazionatu zen; tartean, D'Annunzio, Marinetti eta Cocteaurekin. Gero, Munichen eta Berlinen, garai txarrak bizi izan zituen, baina ragtime erritmoekin ere zoratu zen, eta panpinak eraikitzen zituen emakume batekin maitemindu zen. Azkenik, 1914an, Hugo Ball ezagutu zuen, Municheko "Simplicissimus kabaret" ezagunean. Laster, abentura dadaista hasiko zuten elkarrekin, Zurichen, Lehen Mundu Gerrarekin batera. Antzerki dadaistako aktore guztiak ezagutu zituen bertatik bertara, Janco, Richard Huelsenbeck, Hans Arp eta Tristan Tzara, besteak beste —Tzararen eta Henningsen artean sekula askatu ez zen tentsio sexual nabarmena tenkatu zen—. Arte eta gizarte burgesaren kontrako mugimendu berritzailean ere gizonezkoak nagusitu ziren, eta haien arteko norgehiagokak ere piztu ziren; esaterako, Ball, Huelsenbeck eta Tzararen arteko liskarra dada izena nork asmatu zuen argitzeko. Bada, Henningsek asmatu zuen dada hitza. Ballekin erabiltzen zuen etxeko kode bat zen: kalera atera nahi zuenean, «dada» esaten zion senarrari haur baten ahoskera erabiliz, da-k han esan nahi baitu alemanez.
Metodologia (hezkuntza)
Metodologia, didaktika eta pedagogia gaiari buruzko dokumentuetan, irakaskuntza-ikaskuntza prozesuaren antolamenduari buruzko erabaki multzoa izendatzeko erabiltzen den hitza da.
Erabaki multzo horren barruan, aldagai metodologiko hauek bil daitezke:
Erabaki metodologikoen artean hauek hartu behar, besteak besteː
Metodologia hitzak, hezkuntzari buruzko testuetan, barne hartzen du erabilitako metodoen edo estrategia metodologikoen deskripzioa: proiektuetan oinarritutako ikaskuntza, problemetan oinarritutako ikaskuntza, zereginetan oinarritutakoa, flipped classroom, ludifikazio a, ikaskuntza kooperatibo a...
Ikasgelan, Europan azken hamarkadetan arautu den legez, konpetentzien ikuspegia ezartzea aldaketa metodologiko handia da, eta irakasleen eta ikasleen rolei eragiten diete, nagusiki. Ikasle ak zeregin aktiboa hartzen du ikasketa-prozesuan, eta irakasle ak bideratzaile edo bitartekari bihurtzen dira, hots, gidari edo laguntzaile. Ikasleei informazioa helaraztetik eta memorizatzeko eskatzetik, gaitasunak garatzen laguntzera igarotzeko agintzen da.
Ikuspegi metodologiko, metodologia, teknika
60. hamarkadatik hizkuntzen didaktikan gehien erabili den terminologia honako kontzeptuak bereizi izan ditu, baina terminologia ez da inoiz erabat adostu:
Kontrol-galderak
Irakasle talde batek, metodologiaz hausnarketak egiterakoan, honako galderak erabil ditzake:
Metodologia aktiboak
Azken hamarkadotan, teoriko gehienek metodologia aktiboak aldarrikatu dituzte. Ikasleen inplikazioa bultzatu behar da euren autonomia eta auto-erregulazioa lortzeko. Horretarako ikasleak proiektuak diseinatzen, planifikatzen eta garatzen jartzeko metodologiak sustatu nahi izan dira, ikasleen interesguneak hedatzeko asmoz eta ikasleei protagonismo ahalik eta handiena esleituz. Garai bateko eskola magistral ak saihesteko joera garatuz doa azken hamarkadetan, nahiz eta oraindik ere, maiz irakaslearen azalpenak garrantzitsutzat jotzen diren.
Gaitasun batzuk garatzeko frogatutzat ematen da ikasleen parte hartze aktiboaz gain, lagungarria dela lankidetzazko ikaskuntza sustatuko dituzten metodologiak. Dena den, ikasleen zenbait konpetentzia garrantzitsu garatzeko, ikasleak taldekatzeko proposamenak gero eta ezinbestekotzat jotzen badira ere, ikasleek batzuetan banaka ikasi, irakurri edo lan egingo dute. Baina ikasleei erronkak proposatu, eta gehienetan taldeka, talde handietan zein txikietan, talde elkarreragileetan, erronkei aurre egitea izan ohi da gaur egungo pedagogo ortodoxo gehienen gomendioa.
Ikasteko erabiliko diren baliabideak eta zertarako erabiliko diren (liburuak, gailu elektronikoak, ikasgelak, informatika gelak, liburutegiak, kiroldegiak...) ikasleek euren konpetentziak garatzeko antolatuko dira.
Errefortzurako jarduerak eta sakontze jarduerak zehaztu ohi dira ikasleen aniztasunari erreparatuz.
Behin baino gehiagotan antzeman da ikasle askok ere metodologia aktiboak eta komunikatiboak baloratzen eta eskatzen dituztela.
Fulgencio Batista
Fulgencio Batista Zaldívar, El Hombre (Banes, Kuba, 1901eko urtarrilaren 16 - Marbella, Espainia, 1973ko abuztuaren 6), Kubako presidente (1940-1944) eta diktadore (1952-1959) izan zen.
Militarra, 1940an lehendakari aukeratua izan zen sozialista-demokrata zerrendaren buru gisan. 1952 agintera itzuli zen estatu kolpe baten bidez eta errepresio latza ezarri zuen disidentzia ororen kontra. 1959an Iraultzak agintetik bota zuen eta Francoren Espainian babes aurkitu zuen, hil arte.
Biografia
Fulgencio Batista Zaldívar Veguitan, Banesen (Holguín probintzian) jaio zen 1901eko urtarrilaren 16an eta Santa Florentina elizan bataiatu zuten. Gurasoak Belisario Batista eta Carmela Zaldívar zituen, Kubako independentziaren alde egin zuten kubatarrak. Amak Rubén izena jarri zion eta Zaldívar deitura, Belisario Batistak ez baitzion bere abizena eman nahi izan. Banesko epaitegian Rubén Zaldívar izaten segitu zuen 1939ra arte, presidentziarako kandidaturarako izendatu zutenean; orduan konturatu ziren Fulgencio Batista ez zela jaiotzen artean eta aurkezpena atzerarazi zuten: 15.000 peso ordaindu beharrean izan zen.
Jatorri umilekoa, goiz hasi zen lanean eta era askotako lanak egin behar izan zituen gaztaroan. Hogei urterekin, Habanarako bidea hartu zuen eta, 1921ean, armadan sartu; 1923an, nekazal guardia egin zen eta Armadako Estatu Nagusiaren sarjentu takigrafo izatea lortu zuen han.
1933an, Machado erori zenean, konspirazio bat baino gehiagotan hartu zuen parte eta, urte bereko irailaren 4an, Movimiento Cívico-Militar delakoa izan zen. Gobernu junta bat eratu zuten, pentarkia deiturikoa. Batista Armadako koronel nagusi izendatu zuten.
1934tik 1940ra bitartean, gogor zuzendu zuen azukareretako mugimendu komunista eta sozialisten aurkako errepresioa. Azkenean, 1940an, osatu zuten biltzar konstituziogilea eta haien artean izan ziren hainbat sektoretako politikariak —Carlos Prío Socarrás, Ramón Grau San Martín, Eduardo Chibás— eta Blas Roca Calderío eta Juan Marinello Vidaurreta komunistak.
Lehendakaritza (1940-1944)
1940an, Federico Laredo Bru presidenteak dimititu zuenean, 1940ko hauteskundeetan, Batista hautagai aurkeztu zen Sozialista-Demokratikoa koalizioan. 1940ko urriaren 10ean, presidente izan zen eta haren gobernuko kide izan ziren Alderi Sozialista Popularreko ministro batzuk. Urte bereko ekainaren 8an, beste konstituzio bat onartu zen eta, horrekin batera, parlamentarismoaren antzeko zerbait ere bai. Presidentea sufragio unibertsalaren bidez aukeratu behar zen lau lau urterako eta gobernuak indar gehiago izan behar zuen ekonomian; gizarte segurantza txertatzen joatekoak ziren.
Azukregintzak gogor nozitu zuen 1939ko Kuba eta AEBen arteko harremanen haustura. 1939ko abenduaren 27an, berrezarri egin zen industria horretako kuota sistema eta itun berriak apur bat hobetu zuen egoera.
1944an, berriro egin zituzten hauteskundeak eta Ramón Grau San Martín izan zen garaile.
Bigarren agintaldia
Batistaren gobernuak estatubatuar industria eta Kubako merkataritzaren eskubideak errespetatu zituen, baina ustelkeria nabarmena zen. Horregatik, 1959an, Fidel Castrok gidatutako gerrila gerrak bota egin zuen.
1954an, Batistak berriro hauteskundeetarako deia egin zuen eta, oposizioa erretiratu egin zenez, garaipen garbia lortu zuen.
1958ko azaroan, hauteskunde berriz egin ziren eta Andrés Rivero Agüero presidente aukeratu zuten, baina ezin izan zuen kargua hartu.
1959ko urtarrilaren 1ean, Batistak Kubatik Santo Domingora ihes egin behar izan zuen hegazkinez, Kubako Iraultza baitzen garaile.
Erbesteratzea eta heriotza
1959ko urtarrilaren 1ean derrokatu zuen Kubako Iraultzak. Batistak ihes egin zuen Dominikar Errepublikara, 100.000.000 dolar eramanik. Gero Madeira uhartera (Portugal) joan zen eta, azkenik, Espainiara. Hortxe hil zuen bihotzeko batek jota Marbellan 1973an. Madrileko San Isidro hilerrian eman zioten lur.
Jane Avril
Jane Avril, Jeanne Louise Beaudon-en izengoitia (Paris, 1868ko ekainaren 9-Ibidem, 1943ko urtarrilaren 17) Moulin-Rouge kabaret ospetsuaren dantzaria izan zen. Espektakuluetan beste izenak ere erabili zituen: «Jane la Folle» ou «La Mélinite». Henri de Toulouse-Lautrec margolariaren lan askoren protagonista izan zen.
Killers of Kilimanjaro
Killers of Kilimanjaro (euskaraz Kilimanjaroko Hiltzaileak), 1959ko Richard Thorpe estatubatuarrak zuzendutako abentura film bat da. J Hunter idazlearen African Bush Adventures liburuan oinarritua dago. Robert Taylor, Anthony Newley, Anne Aubrey eta Donald Pleasence aktoreek antzeztu zuten.
Jane Avril
Biografia
Jane Avril Bellevillen 1868an jaio zen. Ama demi monde zen eta aita italiar noble bat, Luigi Fontana markesa. Aitak ez zuen alabatzat onartu baina harengandik izaera artistiko bat eta nolabaiteko dotorezia bat heredatu zituen. Aitaren aldeko aitona-amonek hazi zuten. Gero, bederatzi urterekin, psikologikoki gaixorik zen bere amaren esku utzi zuten, eta hark tratu txarrak ematen zizkion. Oso gazte utzi zuten erakunde batean. Ziur aski tratu txar horien ondorioz, nerbio-nahasmenduen, epilepsia eta histeria pairatu zituen eta Jean-Martin Charcot doktorearen paziente gisa La Salpêtrièreko ospitalean ingresatu zuten. Sena ibaira bere buruaz beste egitera deliberaturik, azken unean emagaldu batzuek in extremis jaso eta Parisko gaua ezagutarazi zuten.
Killers of Kilimanjaro
Argumentua
1890eko hamarkada, Kenya, Robert Adamson (Robert Taylor) estatubatuar ingeniaria Mombasara iritsi berri da, afrikar burdinbidea eraiki eta bere aurretik etorri eta misteriotsuki desagertutako ingeniariak topatzeko asmoz. Eraikuntza lanak aurrera doazen heinean hainbat oztopoei aurre egin beharko die, tartean keniar tribu oldarkorrei, arabiar esklabo-trafikatzaileei eta basapiztiei.
Jane Avril
Biografia
Parisko gau-mundu arriskutsua ezagutu zuen, beraz. Giro hartan erdi dantzari erdi prostituta ziren emakumeak hiriburuaren erakarpena ziren, bereziki Bullier dantzalekuan non Avrilek dantzarako grina deskubritu zuen. Bere nerbio hauskortasunak Jane la Folle edo Mélinite ezizenak ekarri zizkion. Dantzarekin maitemindu ondoren, han aurkituko zuen bere bidea. Charles Zidlerrekin hitz egin zuen eta bere babespean Moulin-Rougen sartzeko aukera jaso zuen. Espektakuluetan Avrilek dantza-arropetan gorria erabiltzeko baldintza jarri zuen; dirudienez barruko arropa ere kolore horrena eramaten zuen. Horrek tradizio berri bat sortu zuen: besteek barruko arropa zuria erabiltzen zuten bitartean, dantzari bakarlariak gorriaz janzten zuen.
Bere karrerak areto desberdinetan jarraitu zuen: Décadents taldean, ondoren Le Divan du Monden, El Doradon, Jardin de Parisen, Tabarinen, eta, azkenik Folies Bergèren arrakasta lortu zuen; azken horretan L 'Arc-en-ciel balleta sortu zuen. Bere dantzatzeko modua apala eta arrunkeriarik gabekoa zen; horrek La Goulue eta beste dantzariengandik bereizi egiten zuen. Avrilek, bestetik, XX. mendearen hasieran Europako hiriburu nagusietara cancan frantsesa zabaldu zuen. Adibidez, Londresko Palace Theatren eta Madrilen dantzatu zuen.
Jane Avril azkarra eta sentibera zen eta giro intelektualak maite zituen. Horrela Henri Toulouse-Lautrec, Joris-Karl Huysmans, Maurice Barrès, Auguste Renoir, Alphonse Allais ezagutu zituen. 1911ko ekainaren 7an Maurice Biais margolari eta marrazkilariarekin ezkondu zen, Jouy-en-Josas herrian. Ondoren, bien semea zen Jean Pierre Adolphe (Beaudon, 1897ko uztailaren 17) onartu zuten. Haurrak, denborarekin, aitaren abizena hartuko zuen. Biais hil arte, 1926an, Jouy-en-Josasen erretiratuta bizi izan zen Avril. 1935ean, 67 urte zituelarik, Max Dearly aurrean dantzatu zuen.
1942ko apirilean, Sacha Guitryren laguntzari esker, Maison de retraite des artistes lyriques-en sartu zen. Urte bat beranduago hil zen, 74 urte zituelarik. Bere gorpuzkinak Père-Lachaise hilerrian daude lurperatuta.
Oroimenak
Jane Avrilek bere oroimenak idatzi zituen 30. hamarkadako prentsan. Testu horiek gero liburu gisa 2005ean plazaratu izan dira, Mes mémoires izenburuarekin (ISBN 978-2-7529-0113-2).
Jon Ander González
Jon Ander González izan daiteke:
Kolimatzaile
Kolimatzailea partikula edo uhin izpiak estutzen dituen gailua da. Izpi meheagoak lor daitezke bai izpien mugimendu-norabidea lerrokatuz (adibidez kolimatutako argia edo izpi paraleloak), bai izpien zeharkako sekzioa txikiagotuz (adibidez izpi-mugagailua).
Plagioscion ternetzi
Plagioscion ternetzi Plagioscion generoko animalia da. Arrainen barruko Sciaenidae familian sailkatzen da.
2012ko Getxoko Zirkuitua
'''LXVII. Getxoko Zirkuitua- XII. Ricardo Otxoaren Memoriala''' 2012ko uztailaren 31n egin zuten. 17 km luzera zuen zirkuituak Getxo, Berango eta Leioa zeharkatu zituen eta pelotoiak, 10 bira egin ondoren, guztira 170 km osatu zuen. 1.1. maila zuen.
12 taldek eta 121 txirrindularik hartu zuten parte, horietatik 111 amaitu zirenak. Garailea Giovanni Visconti espainiarra izan zen. Mendiko sailkapena Francisco Moreno Alluék, taldeena Acqua & Saponek, neoprofesionalena Enrique Sanzek eta euskaldunena Enrique Sanzek irabazi zuten.
Vida Goldstein
Vida Jane Mary Goldstein (1869ko apirilaren 13an - 1949ko abuztuaren 15a) Australiako sufragista eta gizarte-erreformista izan zen. 1903ko hauteskunde federaletan lau emakumezko hautagaietako bat izan zen, emakumezkoak hautagai izan zitezkeen lehenengo hauteskundeak izan ziren.
Biografia
Goldstein Portlanden jaio zen, Victorian. Bere familia Melbourne-ra joan zen bizitzera, gaztea zela, eta bertan Presbyterian Ladies College-ra joan zen. Goldsteinek amari jarraitu zion emakumearen sufragio mugimenduan, eta laster bihurtu zen bere buruetariko bat, ezaguna bihurtu baitzen bere hitzaldi publikoengatik eta sufragioaren aldeko argitalpenen editore gisa. Ahaleginak egin arren, Victoria izan zen Australiako azken estatua boto eskubide berdinak ezartzen, 1908. urtera arte ez zuten bozkatzeko eskubiderik izan.
1903an, Goldstein Senatura aurkeztu zen independiente moduan, botoen %16,8 lortuz. Selina Anderson, Nellie Martel eta Mary Moore-Bentley-rekin batera, Parlamentu federalera aurkeztu ziren lehen lau emakumeetako bat izan zen. Goldstein beste lau alditan aurkeztu zen parlamentura, eta hauteskunderik inoiz irabazi ez arren, berreskuratu zuen bere gordailua guztietan behin izan ezik. Ezkerreko plataformetan aurkeztu zen, eta bere ikuspuntu erradikalenetariko batzuk hastandu zituen publiko orokorra eta emakumeen mugimenduko kolaboratzaile batzuk ere.
Emakumeek boto-ematea lortu ondoren, Goldstein emakumeen eskubideen aldeko ekintzailea eta beste hainbat gizarte-erreformatan nabarmena izan zen. Bakezale sutsua izan zen Lehen Mundu Gerra garaian, eta Emakumeen Bakearen Armada sortzen lagundu zuen. Goldsteinek geroko bizitzan profil baxu bat mantendu zuen, Zientzia kristaua mugimenduari denbora gehiena eskainiz. Haren heriotza nahiko oharkabean pasatu zen; XX. mendearen amaierara arte, ez zitzaion bere ekarpenek publiko orokorrari atentzio handiegirik eman.
Denderako argiak
Denderako argiak, arlo sasizientifikotan, Egiptoko Dendera herriko Hathor jainkosaren tenpluko kriptan zizelkaturiko zenbait harrizko erliebek (bakarrik edo irudikapen bikoitzean) jasotzen duten izena da. Egiptologoek, erliebeak, sugedun loto lore bat bezala interpretatu dituzte, izaera mitologikoko ikur bat.
Interpretazio zientifikoak
Harsumtus, greziarrek, Hor-Sema-Tauy (Horus, Bi lurren bateratzailea) jainko egiptoarrari eman zioten izena da, irudikapenetan, forma ezberdinak hartzen dituena, eta, horietako bat, loto lore batetik irteten ari den suge bat da. Harsumtus jaiotzen den loto itxi horiek, egiptoar mitologia ezagutzen ez duten interpretaziopean, ustezko argiak dira.
Interpretazio ez zientifikoak
Interpretazio nagusiarekin kontrastean, beste ikerlari batzuk, erliebeek, Antzinako Egipton teknologia elektrikoa erabiltzen zutenaren hipotesia proposatzen dute, erliebeetako objektu zentralak, egungoago antzerako gailuekin alderatuz (Geisslerren hodiak, Crookesen hodiak eta arku-lanparak). Hipotesi honek, "begi bistakoa" dirudi Erich Von Däniken bezalako ikertzaileentzat, are gehiago, kripta sekretu baten egoteagatik.
Joseph Norman Lockyerrek, lankide bati egin zion iradokizun umoretsuak, non argi elektrikoek, hilobi egiptoarretan zuzirik ez egotea azalduko lukeela, batzuetan, interpretazio hori babestuko lukeen argudio bezala eman da, benetan, zientzialariak, ispilu bidezko isla sistema baten erabilera frogatu nahi zuen arren.
Interpretazio honen alde agertzen direnek, argudio bezala, "kobrezko plakekin estalitako masta luzeei" erreferentzia egiten dien antzinako testu bat erabiltzen dute, baina, Bolko Stern egiptologoak, zehatz-mehatz, masta edo makila horiek, kobrez estalita bazeuden, erritu magikoetan erabiltzeko zela deskribatzen du, eta ez elektraindarra edo tximistak erabiltzeko, Egipton, elektraindarra erabili izanaren frogarik ez baita aurkitu.
Ingeniari batzuek, erliebeen euren interpretazioan oinarritutako lan eredu bat eraiki dute, eta, zenbait egilek (Peter Krassa eta Reinhard Habeck kasu), gailuak lanpara elektriko bezala funtzionatzeko moduaren oinarrizko teoria bat sortu dute, baina, teoria honen emaitzak, egiptologia ofizialak ez ditu onartu.
Tulga
Tulga (Tulga; ?-642) Hispaniako bisigodoen 28. erregea izan zen, 639 edo 640 eta 642 artean. Bere aita Txintilaren oinordekoa izan zen.
Bere aita hil ondoren gotzain eta noble biltzar batek errege izendatu zuen, alabaina, oinordekotzaren herentziako izaerak noblezia bisigodoan desadostasuna sortu zuen.
Txindasvintoren matxinada
Txindasvinto jada agurea zen, 79 urte ingurukoa, bere matxinada hasi zuenean. Aginte militar edo kargu garrantzitsuren bat izan behar zuen baskoiekin zuen mugan, hauek mendebaldeko Pirinioetan nagusi zirelarik. Koroaren ahuldadea nabarituko zuen eta arriskatzea erabaki zuen (bere adinean ez zuen ezer galtzeko) nobleak (lurjabe godoak) eta "herria" (ziur asko inguruko biztanle godoak) deituz. Bere burua errege izendarazi zuen, gotzainen onarpenik lortu ez zuen arren. Biltzarra Pampalican egin zen, uste denez Pampliega izan daitekeelarik, Burgosetik gertu, eta ez Iruñea.
Gertaera hauen ondoren, historialariak ez dira ados agertzen gertatutakoan, oso ziurrak ez diren iturriez fidatzea esan nahi baitu.
Sigiberto Glembacensen oinarritzen direnek, uste dute, matxinatua, indartsua lortutako babesagatik eta beste noble batzuk batuta, Toledon aurkeztu zela, Tulga tronutik kendu eta tontsuratu egin zuela, 642ko apirilak 16 inguruan, kontzilioetako kanonen arabera errege izateko baliogabetuz. Hortik aurrera Tulgarekin zer gertatu zen ez da ezagutzen, denbora batez monasterio baten fraide bezala egon zen arren.
Baina, San Ildefonson oinarrituz, egoera ezberdina da. Txindasvintoren matxinadak nolabaiteko babesa izan zuen noblezian, baina kleroaren onarpenik ez zuenez, ez zuen arrakastarik izan. Tulgak tronua mantendu zuen eta Txindasvinto matxinatutzat hartua izan zen, erregearen heriotz egokiaren ondorioz, gaixotasun baten ondorioz, erregegaia handikiek eta kleroak onartua izatea ahalbidetu zuen arte.
Emakumezko isurtze
Emakumezko isurtzea, emakumezko eiakulazioa, isurtze femeninoa edo eiakulazio femeninoa, ingelesezko squirt izendapenaz ere ezaguna (batez ere pornografian), emakumezkoek sexu harremanetan orgasmoan zehar alutik isurtzen duten fluxu kopuruari deritzo.
Isurtzea Skeneren guruinen bidez egiten da.
Elginen marmolak
Elginen marmolak, Partenoiko marmolak edo Partenoiko eskulturak izenak erabiltzen dira Atenasko Partenoitik ekarritako marmol bilduma zabala izendatzeko Ingalaterran.
Epizentro
Epizentroa (Antzinako grezieraz ἐπί, epi, «gain» eta κέντρον, kéntron, «gune») hipozentroaren proiekzio bertikala dagoen Lurzoruko gunea da, alegia, lurrikara edo mugimendu sismiko bat indar gehienez sumatzen den Lurzoruko gunea.
Elginen marmolak
Bilduma Britania Handira 1801 eta 1805 bitartean iritsi zen Thomas Bruce, Elgin-go kondearen eskutik, otomandar dominazioaren garaian Atenasen bizi zen ofizial britaniar bat. Honek agindu zuen pieza horiek Partenoitik kentzeko. 1939Tik marmolak Britaniar museoaren barnean bereziki egokitutako gela batean erakusten dira.
Bildumaren edukia
Guztira bildumak Partenoiko eskultura dekoratiboen erdiak ordezkatzen ditu: jatorrizko frisoak zituen 160 metroetatik 75 metro dira; 92 metopetatik 15 dira; frontoietako 17 figura partzial, baita arkitekturako beste hainbat pieza ere.
Elgineko piezen eskuratzeak Akropoliko beste pieza batzuk ere bazituen bilduman: Erekteiona, Greziaren independentzia gerran (1821-1823) hondakinetara murriztua, Propileoak eta Atena Nike tenplua.
Epizentro
Berez, epizentroa lurrikararen eraginez Lurzoruan kalte gehien jasatzen dituen gunea da. Halere, lurrikara handien kasuetan, failaren hausdura luzera oso handia izan liteke, hortaz, kalte larrienak epizentroan baino hausdurako beste edozein gunetan eman litezke. Adibidez, 2002ko Denaliko 7,9 graduko lurrikaran, epizentroa hausdura eremuaren mendebaldeko muturrean zegoen, baina kalte larrienak handik 330 kilometrora gertatu ziren, hausdura eremuaren ekialdeko muturrean.
Elginen marmolak
Bildumaren edukia
Elgineko marmolek, beraz, frontoiak , lapita eta zentauroen arteko borrokak deskribatzen dituen metopak, baita Partenoiaren barnealdea dekoratzen zuten frisoa ere osatzen zuten.
Gaur egun, frisoaren bi heren Londresen daude eta gainontzeko Atenasen dago, beste museo batzuetan sakabanaturik. Frisoak panateneen prozesioa irudikatzen duela pentsatzen da, Atenas guztiak parte-hartzen zuen prozesio bat Atenari artilezko peplo egin berri bat eramateko. Antzinako garaiei omen eginez jartzen zitzaizkien jainkoei benetako arropak zizelkatuak egon beharrean.