cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
3 Junon
Ezaugarriak
Junok, Eguzkitik, Zeres eta Palasek baino zertxobait hurbilago orbitatzen du. Bere orbita, arinki okertua dago ekliptikarekiko 12ºtan, baina, bere eszentrikotasuna, Plutonena baino handiagoa da. Eszentrikotasun handi honek, perihelioan, Eguzkitik Vesta baino hurbilago eramaten du, eta, afelioan, Zeres baino urrunago. Junok, ezagutzen zen edozein gorputzen orbitarik eszentrikoena zuen 1854an Polimnia izeneko asteroidea aurkitu zen arte. Hala ere, 200 kilometro baino gehiagoko diametroa duten asteroideen artean, soilik 324 Bambergak du orbita eszentrikoago bat.
Junok, progrado norantzan biratzen du, ipar poloa, honako koordenatu ekliptiko hauetara apuntatzen ari delarik: (β, λ) = (27°, 103°) 10ºko errakuntza aukera batekin. Honek, bere ekliptikaren zeihartasuna, 51ºkoa izatea eragiten du.
Junoren zaleraren ikerketa espektroskopikoek, Juno, jatorri kontrito ohikoko gorputz bat dela ondorioztatzea ahalbidetzen dute, meteorito harritsuen ohiko talde bat, burdina dutena, olibinoa eta piroxenoa bezalako silikatoekin. Lurrazalean erregistraturiko tenperaturarik altuena, 293º Kelvinekoa da, 2001eko urriak 2an erregistratu zena. Heliozentrikoaren distantzia ere kontutan hartuz, gehienezko estimazioa 301º Kelvinekoa da (+28 °C) perihelioan.
Fyé
Fyé Frantziako udalerria da, Sarthe departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Fyé udalerrian erroldatutako biztanleak 1.007 ziren. Familiak 413 ziren, horien artean 102 pertsona bakarrekoak ziren (39 bakarrik bizi ziren gizonak eta 63 bakarrik bizi ziren emakumeak), 134 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 142 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 35 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
3 Junon
Datuak
Junori buruzko datu garrantzitsu batzuk honako hauek dira:
Fyé
Biztanleria
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 451 etxebizitza zeuden, 409 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 12 bigarren erresidentzia ziren eta 30 hutsik zeuden. 443 etxeak ziren eta 7 apartamentuak ziren. 409 etxebizitza nagusietatik 302 bere jabearen bizilekua ziren, 100 alokairuan okupaturik zeuden eta 7 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 24 etxek bi zituzten, 76 etxek hiru zituzten, 111 etxek lau zituzten eta 198 etxek bost zituzten. 259 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 178 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 204 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 636 ziren, horien artean 493 aktiboak ziren eta 143 inaktiboak ziren. 493 pertsona aktiboetatik 461 lanean zeuden (235 gizon eta 226 emakume) eta 32 langabezian zeuden (15 gizon eta 17 emakume). 143 pertsona inaktiboetatik 63 erretiraturik zeuden, 43 ikasten zeuden eta 37 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Fyé udalerrian 407 unitate fiskal zeuden, 1.017,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.654 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 35 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 2 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 11 eraikuntza enpresak ziren, 6 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen, 4 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 16 zerbitzu publikoetatik, 1 banku bulegoa zen, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 igeltseroa, 2 margolariak, 2 zurginak, 1 iturgina, 3 argiketariak, 1 eraikuntza enpresa, 1 ile apaindegia eta 2 jatetxeak.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Fyé udalerrian 36 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.696 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
2011ko Turkiako Itzulia
2011ko Turkiako Itzulia txirrindularitza itzuli honen 47. edizioa izan zen. 2011ko apirilak 24an hasi eta maiatzak 1ean amaitu zen.
UCI Europe Tourreko 2.HC mailan egon zen (UCI Zirkuitu Kontinentaletako maila gorena dena).
Edizio honen garailea Aleksandr Yefimkin errusiarra izan zen, Type 1-Sanofi Aventis taldekoa, 5. etapan pelotoiari 11 minutu baino gehiago atera zizkion 10 txirrindulariko taldetxo bateko indartsuena izan ondoren.
Talde partehartzaileak
22 taldek parte hartu zuten edizio honetan, 6 (Liquigas-Cannondale) eta 8 txirrindulari artean zituztenak, orotara, proba 168 txirrindularik hasi zutelarik, 137k amaituz. Taldeak honakoak izan ziren:
2010eko Yushuko lurrikara
2010eko Yushuko lurrikara Txinako Herri Errepublikako Qinghai probintzian dagoen Yushu Tibetar Prefektura autonomoan epizentroa izan zuen lurrikara izan zen. Richter eskalan 7,1 graduko indarra izan zuen eta gutxienez 2.698 pertsona hil zituen.
Iceberg uraza
Iceberg uraza Lactuca sativa letxugaren barietate bat da. Burua ondo itxita du, hostoen dentsitate handiarekin. Bataviar letxugaren talde berekoa da, buru irekia duen forma zaharrenetako bat. Zurtoina oso baxua da, hostoak interlobatuak dira eta "buru" trinko eta esferikoa osatzen dute. Barruko hostoak jaten dira.
Angola
Angola, izen ofiziala Angolako Errepublika (República de Angola; kikongo, kimbundu eta umbunduz: Repubilika ya Ngola), hego-mendebaldeko Afrikako estatu burujabea da, Ozeano Atlantikoaren ertzean dagoena. Hegoaldean Namibiarekin du muga, iparraldean Kongoko Errepublika Demokratikoarekin, ekialdean Zambiarekin, eta mendebaldean Ozeano Atlantikoarekin. Barrendegi bat du, Kabinda probintzia, Kongoko Errepublikarekin eta Kongoko Errepublika Demokratikoarekin muga duena. 1.246.700 kilometro koadroko eremua hartzen du, eta 25,8 milioi biztanle zituen 2014an. Luanda da hiriburua eta hiri nagusia.
Izena
Angola hitza bantu taldeko mbundu hizkuntzako ngola izenetik dator. Ndongo Erresumako errege-titulua zen ngola.
Mugak
Angola hego-mendebaldeko Afrikan dago, hego latitudeko 4° eta 18° artean, eta ekialdeko longitudeko 12° eta 24° artean. Mugakide ditu Kongoko Errepublika Demokratikoa iparraldean, Zambia ekialdean, Namibia hegoaldean, eta Ozeano Atlantikoa mendebaldean. Kabinda barrendegiak Kongoko Errepublika du iparraldean eta Kongoko Errepublika Demokratikoa hegoaldean.
Eskualde naturalak
Hiru eskualde natural nagusi daude:
Hidrografia
Angolako ibai gehienek herrialdearen erdialdean dute iturburua eta Ozeano Atlantikoan ahoa; Kwanza (960 kilometro luze, horietako 258 nabigagarriak) eta Kunene dira garrantzitsuenak. Iparraldean, Kongo ibaiak egiten du Angolaren eta Kongoko Errepublika Demokratikoaren arteko muga, eta ibai horren adar ugari daude, bai iparraldean, bai ipar-ekialdean. Herrialdearen hego-ekialdean, berriz, ibai batzuk Zambeziren arrokoak dira, eta beste batzuk Okavangoren arrokoak.
Portugaldar kolonia
Portugaldarrak 1482. urtean iritsi ziren Angolako kostaldera, Diogo Cãoren agintepean, eta 1484tik aurrera Portugalen mendeko lurraldea izan zen. 1640-1648. urteen bitartean, nederlandarren mende izan zen. 1885ean, Berlingo Konferentziak ofizialki egokitu zion Angola Portugali. XIX. mendera arte ez ziren portugaldarrak Angola barnealdeaz jabetu. Serpa Pinto portugaldar militarra saiatu zen, alferrik, Angola eta Mozambike portugaldar koloniak lurralde bakar batean lotzen, Zambian barrena. Angolak eraman behar izan zituen, mendeetan zehar, europar kolonizatzaileek ezarririko zama guztiak: esklabo salerosketa, bertako zibilizazioen deuseztatzea eta okupazio militarra.
XVII. mendean hasi ziren metropoliaren aurkako lehen altxamenduak, eta 1940an, askapen-gerra hasi aurreko azken altxamendu antikolonialistan, kubal herria sakailatu zuten portugaldarrek. Zapalkuntza militarra izan da beti kolonizatzaileen erantzun bakarra. 1951. urtean território eta 1955ean província egin zuten Angola portugaldarrek. 1961ean hasi zen Angolako Independentzia Gerra. Hiru higikundek jardun zuten portugesen aurka: MPLA (Angolaren Askapenerako Herri Mugimendua), Sobietar Batasunak eutsia; FNLA (Angolaren Askapenaren aldeko Fronte Nazionala), eta UNITA (Angolaren Independentzia Osorako Nazio Batasuna), Ameriketako Estatu Batuek eta Zairek lagunduak. Portugalgo estatu-kolpearen ondoren (1974ko apirilaren 25a), Angolaren burujabetasuna sinatu zen 1975eko urtarrilean.
Angola burujabea
Angolak burujabetasuna eskuratu zuenean, MPLAk (Angolaren Askapenareko Herri Mugimendua) ez zuen lurraldearen parte txiki bat baino kontrolatzen, eta gerra zibila piztu zen. Sobietarren eta kubatarren laguntzari esker, MPLAk aurrerapen handiak egin zituen, eta 1976ko urtarrilerako kontrolpean zuen FNLAren (Angolaren Askapenerako Fronte Nazionala) buruzagitza, zeinak, mendean harturik, errenditu egin behar izan baitzuen. Oso ahuldurik bazegoen ere, UNITAk (Angolaren Askapen Osorako Batasun Nazionala) gerrilla-operazioak egiten jarraitu zuen. 1977an, MPLAko idazkari nagusi eta Angolako lehendakari Agostinho Netoren aurkako estatu-kolpe bat egiteko ahalegina bultzatu zuten MPLAko kideek. Neto handik bi urtera hil zen, 1979ko abenduan, Moskun, minbiziak jota. MPLAk ideologia marxista-leninista zuen orduan, eta bere burua langile-klasearen abangoardiako alderditzat bazeukan ere, ahaleginak egin zituen Mendebaldeko herrialdeekin harremanak normalizatzeko.
Agostinho Netoren ondorengoa, José Eduardo dos Santos, agintea hartu zuenetik bertatik saiatu zen pragmatikoa izaten eta, pixkanaka-pixkanaka, merkatu librerako trantsizioari ekin zion 1990eko hamarkadaren hasieran. UNITAk, ordea, diamante-meategiak kontrolpean zituela, eta Estatu Batuek eta Hegoafrikak Jonas Savimbiri eskaintzen zioten laguntzaz baliaturik, berriro gerrari ekitea erabaki zuen. Hamar urteko gerra zibil odoltsuaren ondoren (ia milioi bat hildako izan ziren), 1988ko abenduko New Yorkeko Hitzarmenetan kubatarrak eta hegoafrikarrak Angolatik irtetea aurreikusi zen. Baina Gerra Hotzaren amaiera ez zen nahikoa izan gatazka konpontzeko. 1991ko Estorilgo eta Bicesseko akordioek bakea gehixeago hurbiltzen zutela ziruditen. 1991ko maiatzean joan ziren Angolatik azkeneko kubatar osteak eta, 1992ko irailean, Nazio Batuen kontrolpean, hauteskundeak egin ziren, eta MPLAk irabazi zituen oso erraz. UNITAk, ordea, ez zuen emaitza hura onartu eta gerrari berrekin zion 1992ko urrian.
Nazioartean lagunik gabe, Zaireren laguntza salbuetsita, eta Nazio Batuen Segurtasun Kontseiluak zigorturik, UNITAk nahitaez sinatu behar izan zuen gerrari amaiera ematen zion Lusakako Protokoloa (1994ko azaroa). Hitzarmen horretan zehaztutakoari jarraituz, Jonas Savimbiren osteak armak utziz joan ziren; eta UNITAko kideak, berriz, gobernuan eta administrazioan pixkanaka integratuz joan ziren. 1997ko apirilean, Angolako legebiltzarrak 1992an hautatuak izandako UNITAko 60 diputatu onartu zituen legebiltzarkide gisa, eta batasun eta adiskidetasun nazionaleko gobernua eratu zen, UNITAtik etorritako hainbat ministro barruan zirela.
Baina gatazkaren txingarrak itzali gabe zeuden. Auzo-herrialdeetako egonkortasun faltak (Kongo eta Zaireko gerra zibilak, zeinaren kariaz Zaire Kongoko Errepublika Demokratikoa bilakatu baitzen), garbi utzi zuen bake-prozesua hari ahulez josita zegoela, eta hala, 1998ko martxoan UNITAk gerrari ekin zion Ipar eta Ekialdeko probintzietan. Abuztuaren azkenean, agintariek indarrik gabe utzi zituzten UNITAk legebiltzarrean eta gobernuan zituen ordezkariak. Urtearen amaierarako lurralde guztira zabaldu ziren gobernuaren aldeko armadaren eta Jonas Savimbiren alderdikoen arteko borrokak. 1999ko urtarrilean, Angolako lehendakariak, José Eduardo dos Santosek, lehen ministroaren funtzioa indargabetu zuen, eta bere gain hartu zituen estatuko buruzagitza, gobernuko lehendakaritza eta armadaren buruzagitza. UNITAren eta gobernuaren arteko gerra zabaldu zen berriro. Hala ere, 2002an su-etena sinatu zuten, UNITAk borroka armatua alde batera utzi zuen eta alderdi politiko gisa eratu zen. Batasun nazionaleko gobernu bat eratu zuten, eta geroztik egoera politikoa normalizatuz joan zen pixkanaka. 2008ko hauteskundeetan, Dos Santosen MPLA alderdia izan zen nagusi.
Politika
Errepublika presidentzialista da. Egun indarrean dagoen konstituzioa 2010ean onartu zen. Errepublikako presidentea estatuburu eta gobernuburu da, eta bost urtez behin hautatzen da bozketa zuzenaren bitartez. Botere legegilea Nazio Biltzarraren esku dago; 220 kide ditu, bost urtetik behin aukeratzen direnak.
Banaketa administratiboa
Angola 18 probintziatan (províncias) eta 162 udalerritan banaturik dago.
Biztanleria
2014an 25.789.024 biztanle zituen. Gerra zibilaren garaian 550.000 lagun inguruk ihes egin zuten, baina gehienak itzuli dira. Ugalkortasun-tasa handia da (6 haur baino gehiago emakumeko, 2018), eta baita amaren hilkortasun-tasa ere (477 heriotza/bizirik jaiotako 100.000 ume, 2015). Adineka, honela dago banaturik biztanleria: 0-14 urte bitartekoak % 48 dira, 15-24 urte bitartekoak % 18,3, 25-54 urte bitartekoak % 27,9, 55-64 urte bitartekoak % 3,3 eta 65 urtetik gorakoak % 2,3. Bizi itxaropena 60,6 urtekoa da; 58,5 urtekoa gizonezkoena eta 62,7 urtekoa emakumezkoena (2018ko zenbatespenak). Ia % 30eko analfabetismoa du (2015).
Banaketa etnikoa
Angolar gehienak afrikar jatorrikoak dira; % 2 mestizoak dira, eta % 1 europar jatorrikoak, portugaldarrak gehienak. Badira asiar jatorrikoak ere. Talde etnikoei dagokienez, oro har bantu etnietakoak dira: ovinbunduak (% 37) lurraldearen erdialdean bizi direnak, kinbunduak (% 25) kostaldean, eta bakongoak (% 13) iparraldean, Kongorekin muga egiten duen lurraldean.
Hizkuntzak
Portugesa da hizkuntza ofiziala, baina biztanleriaren zati batek baizik ez du erabiltzen: politikan, administrazioan eta kulturan jarduten diren eliteek, hain zuzen. Gainerakoan, bantu (umbundu, kinbundu, kikongo) eta khoisan hizkuntzak mintzatzen dira.
Erlijioa
Angolar gehienak kristauak dira (katolikoak % 41,1, protestanteak % 38,1), baina horietako askok sineste tradizionalei ere eusten diete.
Ekonomia
Meatze-aberastasun handiak baditu ere, Angolako ekonomiak eta gizarteak gerra zibilaren eragina pairatu zuten, eta bai nekazaritza-sektorea (lur-langintza eta abere-hazkuntza), bai errepide- eta burdinbide-sareak, egoera tamalgarrian geratu ziren. Munduko biztanleko errentarik txikienetakoa du (6.800 dolar 2017an).
Nekazaritzan enplegatzen da biztanleria aktiboaren bi heren baino gehiago (% 85 2015ean); aldiz, BPGaren % 10,2 baino ez dagokio. Oraindik ez da gauza, inondik inora, herrialdean behar diren elikagaiak ekoizteko. Gerra dela-eta, gainera, mina asko daude soroetan, eta nekazariak lanera itzultzeko beldur dira.
Angolaren agintepeko itsaspean petrolio erreserba garrantzizkoak daude. Petrolioa da herrialdearen aberastasun-iturri nagusia. BPGaren % 50 hartzen du, eta esportazio guztien % 90. Sarrera garrantzitsuak dira, orobat, diamanteak eta herrialdearen hegoaldean ustiatzen dituzten burdin-meategiak. Gainerakoan, bigarren sektoreak biztanleria aktiboaren % 15 besterik ez du enplegatzen, eta indar txikia du.
Ekonomia liberalizatzeko prozesua 1990ean hasi bazen ere, oraindik asko falta zaio Angolako ekonomiari, benetako merkatu-ekonomia izateko. Gerra zibil luzearen eta ondorengo bake hauskorraren eraginez, ustelkeria eta mendekotasuna betikotu dira bertako ekonomian. Miseria eta desberdintasunak areagoturik, nazioarteko laguntzekiko gero eta mendekotasun handiagoa dutela, gizarte-krisi kezkagarrian sartuta daude. Gainera, kriminaltasunak eta kaleko segurtasun faltak etengabe gora egiten dute. Balantzaren beste aldean, petrolio-erreserba handiek eta, neurri txikiagoan bada ere, diamante-meategiek, egundoko potentzial geoekonomikoa ematen diote, eta mendebaldeko potentzia handien interesa pizten dute (Estatu Batuak, Frantzia). Azken urteetan, ekonomiak nabarmen egin du gora petrolioari esker, eta 2007an LPEEko kide egin zen. Edonola ere, arazo ekonomiko eta sozial larriak ditu herrialdeak.
Saori Kido
Saori Kido Masami Kurumadak idatzi eta marraztutako manga eta animea den Saint Seiyako pertsonaia bat da. Brontzezko bost zaldunekin batera, istorioko protagonista nagusietako bat da, Atenea jainkosaren haragitzea bait da.
Jatorrizko istorioa baino lehen
Hadesen aurkako gerra santu berri bat iristear dela eta, Atenea jaiotzen da Saori Kidoren gorputzean. Garaiko patriarka den Shion horretaz ohartzen da eta patriarka berri bat izendatzea erabakitzen du. Gainontzeko urrezko zaldunak gazteegiak zirela eta, nagusienak ziren biak deitzen ditu bere aurrera: Aioros Sagitariusekoa eta Saga Geminisekoa. Shionek, bere ondorengo bezala Aioros aukeratzen du.
Apur bat beranduago, Star Hillen, soilik patriarka egon daitekeen tokian, Shionek Sagarekin topo egiten du, eta honek erabaki horren zergatia zein den galdetzen dio. Shionek Sagari, honen bihotzean gaiztotasuna nabaritu duela erantzuten dio, eta horregatik aukeratu duela Aioros. Horren ondorioz, Sagak Shion hiltzen du, eta patriarkaren tokia hartzen du. Atenea hiltzeko asmoa du, baina Aioros sartzen da tartean. Sagak Sagitariuseko urrezko zalduna erasotzen du, baina, eraso horren ondorioz patriarkaren ganberako horma hautsia geratzen da eta handik ihes egiten du Aiorosek besoetan Atenea duela.
Bere ihesaldian, zenbait soldadu garaitzen ditu, baina laster Shura Kaprikorniokoarekin topo egiten du eta honekin borrokatu behar izaten du, Atenea lurrean utziz. Shuraren Exkalibur erasoa jasotzen du, eta, berehala, Aiorosek bere armajantzia janzten du. Beste Exkalibur eraso batekin Shurak amildegi batetik behera jaurtitzen du Aioros, baina honek berriz igotzea lortzen du, eta Atenea utzi duen tokian ez dagoela ikusten du, Shuraren inguruan baizik. Hau, une horretan, Atenea hiltzeko prestatzen da, baina ez du halakorik egiten eta handik aldentzen da.
Berriz Atenea besoetan hartuta, handik ihes egiten du. Sagitariuseko tenplutik igarotzen da eta han bere testamentua idazten du. Ondoren, bere bizitzako azken minutuetan, Mitsumasa Kidorekin topo egiten du, eta honi egokitzen dio Atenearen zaintza, bere biloba bailitzan hazten duena.
Jatorrizko istorioan
Saori, Mitsumasa Kidoren biloba bezala, honen negozioen oinordekoa da, baina laster nabaritzen du bera Atenea dela, eta Atenea bezala jokatzen hasten da.
Hamabi Etxeetan
Saori, Hyôga Beltxargakoa, Shun Andromedakoa eta Seiya Pegasokoa hegazkinean iristen dira santutegira. Han Shiryu Dragoikoarekin topo egiten dute. Aurrera jarraituz, habitu moduko batekin jantzita dagoen eta gidari papera egiten duen Ptolemy Gezikoarekin topo egiten dute, baina, aurrera jarraitzen utzi aurretik, bere habitua kendu eta brontzezko zaldunak eta Atenea erasotzen ditu. Brontzezko zaldunei gezi haiek irudikeri hutsa iruditzen zaizkie, baina bat Atenearen bularrean sartzen da, eta Ptolemyk, brontzezko zaldunei, Atenea salbatu nahi baldin badute hamabi ordu baino ez dituztela esaten die, hala, erlojupeko lasterketa bat hasiz. Azkenean, eta guztien artean bederatzi urrezko zaldunen aurka borrokatu ondoren, Atenea salbatzea lortzen dute, eta, saga honen amaieran, Saga Geminisekoak bere buruaz beste egiten du Atenearen aurrean.
Asgarden
Asgarden saga Toei Animationek Masami Kurumadari Poseidonen saga amaitzeko astia emateko ekoitzitako saga bat da. Bertan, Asgardeko izotza urtzen ari da, eta Atenearen betebeharra izotzaren urtze hori geldiaraztea da. Bost brontzezko zaldunak Kanon Geminisekoak behartuta nibelungoaren eraztunaren aztikeripean dagoen Hilda Polarisekoaren agintepean dauden Jainko Gerlarien aurka borrokatu behar dute (Alberich Megrezekoa, Sigfrido Dubhe Alfakoa, Fenrir Aliothekoa, Syd Mizar Zetakoa, Budd Alcor Zetakoa, Thor Phecdakoa, Hagen Merakekoa eta Mime Benetnashekoa). Jainko gerlari hauek garaitu ondoren, Seiyak Hildaren aurka borrokatu behar du, zazpi Jainko Gerlarien armajantzietan zeuden zafiroak Odinen estatuan kokatuak izan ondoren Pegasoko zaldunak Odinen armajantzia jasotzen duelarik. Hildaren partetik zenbait eraso jasan ondoren, amaieran, ezpatakada baten ondorioz, Seiyak Hildari nibelungoaren eraztuna kenduz, hala aztikeria ezabatuz. Brontzezko zaldunak, Fler eta Hilda Ateneagana iristen dira, baina olatu handi batek Atenea eramaten du.
Poseidonen sagan
Poseidonen saga Julian Soloren hamaseigarren urtebetetzeko jaian hasten da. Bertan daude brontzezko eta urrezko zaldunak. Julian Solok ezkontzea eskatzen dio Saoriri, eta honek ezezkoa ematen dio. Une horretan, Sorrento Sirenakoa eta Aldebaran Taurokoaren arteko borroka hasten da, Sorrento garaile izanik. Julianek, jada Poseidonen izpirituaren eraginpean, bere itsaspeko erresumara darama Atenea. Berriz saiatzen da ezkontzeko eskariarekin, baina Ateneak, berriz ere, ezezkoa ematen dio, eta, honen ondorioz, erdiko zutabearen barnean ehorzten du. Brontzezko zaldunek Asgardetik gertu aurkitzen dute Poseidonen itsaspeko erresumarako sarrera, eta Poseidonen zazpi itsas generalen aurka borrokatu behar dute, horietako bakoitzak zaintzen duen zutabea suntsituz. Itsas general horiek Isaak Krakenekoa, Kanon Itsas Dragoikoa, Eo Eszilakoa, Kaça Lemnadesekoa, Sorrento Sirenakoa, Krishna Krisaorrekoa eta Bian Itsas Zaldikoa dira. Hauek garaituak izan ondoren, brontzezko zaldunak Poseidonengana doaz. Hasieran, Seiya bakarrik agertzen da, itsas jainkoa bere meteoroekin erasotzen duena, baina jainkoak meteoroak itzultzen dizkio. Ondoren gainontzeko zaldunak iristen dira, Shaina Ofiuchusekoa barne. Aiorosek bere armajantzia bidaltzen dio Seiyari eta honek zenbait alditan erasotzen du jainkoa Sagitariuseko geziarekin, lehen hiru saiakeretan, hurrenez hurren, gezikada Seiyak, Shainak eta Shiryuk jasotzen dutelarik. Baina, laugarren saiakeran, zaldun guztiek euren kosmosa gezian elkartzen dute, eta, Seiyak gezia jaurtitzerakoan, Poseidonek ezin du gezia kontrolatu, zauritua gertatuz.
Zaldunek aurrera jarraitzen dute, baina Poseidon bere kosmosa areagotuta itzultzen da eta zaldunak lurrera botatzen ditu. Camus Akuariokoak eta Dohko Librakoak Hyôga eta Shiryuri euren urrezko armajantziak bidaltzen dizkiete, eta Hyôga da jainkoaren erasoari erantzuten lehena bere Aurora Exekuzioarekin, baina ez da nahikoa eta Shiryu jartzen da bien artean, Librako armajantziko ezkutuetako bat erabilita Hyôga babestuz. Laster iristen da Ikki Fenixekoa eta bera da jainkoaz arduratzen dena, Seiyak Hyôga eta Shiryuri Aurora Exekuzioa eta Dragoi Sorkariarekin bera erdiko zutabera bultzatzeko eskatzen die, aurretik Librako ezkutu batekin zutabea suntsitzea ez bait zuten lortu. Bigarren saiakera honetan, baina, arrakasta izan zuten eta zutabea haustea lortu zuten, Atenea salbatuz eta Poseidonen izpiritua aldez aurretik Kanonek behar baino lehenago irekitako pitxerrean harrapatuz.
Hadesen sagan
Hadesen sagan, jatorrizko istorioaren amaiera dena, Hadesek garaiko urrezko zaldunak zirenak berpiztu zituen hamabi orduko epean Atenea hiltzeko betebeharrarekin. Betebehar horretan, Camus Akuariokoa, Saga Geminisekoa eta Shura Kaprikorniokoa Virgoko tenplura iristen dira eta bertan Shaka Virgokoaren aurka borrokatzen dute. Honek, azkenean, Tenbu Hôrin edo Zeruko Altxorrarekin erasotzen ditu bere hiru arerioak, hortik irteteko modu bakar bezala Ateneak berak debekatutako teknika den Atenea Deiadarra erabiltzea dela abisatuz. Halaxe egiten dute eta Shaka hil egiten da, Hadesen inframundura joanez Araiashiki edo Zortzigarren zentzuaren bidez.
Era berean, Ateneak bere buruaz beste egiten du Sagak zenbait urte lehenago bera hiltzen saiatzeko erabili zuen daga berarekin, eta hala Hadesen inframundura iristen da. Brontzezko zaldunak ere hara abiatzen dira, Hades Shunen gorputzaren jabe egiten delarik. Ikki Fenixekoak jo eta jo egiten du bere anaiaren gorputza duen Hades, baina Atenearen odola da Shunen gorputza Hadesen izpiritutik askatzen duena. Hala, eta aurretik inframunduko beste presondegietako batzuetatik igaroz, Inframunduaren gainontzeko lurraldea Eliseo Zelaietatik banatzen duen Aieneen Harresira iristen dira brontzezko zaldunak. Aurretik, Shaka bere kabuz saiatu da harresia suntsitzen. Atenearen erabakiz, urrezko zaldunak berpiztu egiten dira eta guztiak Aieneen Harresiaren aurrean elkartzen dira, guztien kosmosa Aiorosen gezian jarriz. Brontzezko zaldunak urrundu egiten dira, eztandaren eraginik ez jasateko. Harresia suntsitua geratzen da eta brontzezko zaldunek harresian utzitako zuloa zeharkatzen dute. Ikkik izan ezik, honen armajantziak ez baitzuen Atenearen odola jaso, eta Pandoraren laguntzarekin iristen da Eliseo Zelaietara. Han ikusten du Atenearen odolarekin bustitako harri bat eta harekin bustitzen du bere armajantzia.
Brontzezko zaldunek Thanatos eta Hipnosen aurka borrokatzen dute, baina euren armajantziak suntsituak geratzen dira. Orduan, Aiorosek, Shakak, Dohkok, Aioriak eta Camusek euren urrezko armajantziak bidaltzen dizkiete Seiya, Shun, Shiryu, Ikki eta Hyôgari, baina armajantzi hauek ere suntsituak geratzen dira. Azkenean, Atenearen odolaren eraginez, brontzezko zaldunek euren jatorrizko armajantzien Jainkotiar bertsioa jasotzen dute. Lehenik Seiyak, hala Thanatos garaitzen duena.
Behin Hadesen aurrean, Atenea da zuzenean Hadesi aurre egiten diona, baina une horretan oraindik ez du bere armajantzia eta Seiyak eramaten dio. Hala jarraitzen du Hadesen aurkako borroka, baina, honen eraso baten ondorioz, Seiya bien artean sartzen da, eta, bere eraso batekin, Hades kaltetzea lortzen du, baina Hadesen ezpata Seiyaren bihotzean sartuta geratzen da, jatorrizko istorioa hemen amaituz.
Charmont (Oise Harana)
Charmont Frantziako udalerria da, Val-d'Oise departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Charmont udalerrian erroldatutako biztanleak 30 ziren. Familiak 16 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak), 4 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 4 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 17 etxebizitza zeuden, 13 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 4 hutsik zeuden. 15 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 13 etxebizitza nagusietatik 1 bere jabearen bizilekua zen, 10 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 2 etxek hiru zituzten, 3 etxek lau zituzten eta 6 etxek bost zituzten. 7 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 7 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 5 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 26 ziren, horien artean 22 aktiboak ziren eta 4 inaktiboak ziren. 22 pertsona aktiboetatik 21 lanean zeuden (10 gizon eta 11 emakume) eta 1 langabezian (1 gizon). 4 pertsona inaktiboetatik 1 erretiraturik zegoen, 2 ikasten zeuden eta 1 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 2 komertzioetatik, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen eta 1 higiezinen enpresa zen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Ruisseauville
Ruisseauville Frantziako udalerria da, Pas-de-Calais departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Ruisseauville udalerrian erroldatutako biztanleak 146 ziren. Familiak 52 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak), 16 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 24 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 64 etxebizitza zeuden, 54 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 7 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 63etxeak ziren. 54 etxebizitza nagusietatik 32 bere jabearen bizilekua ziren, 20 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 6 etxek hiru zituzten, 5 etxek lau zituzten eta 40 etxek bost zituzten. 41 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 30 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 19 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 92 ziren, horien artean 64 aktiboak ziren eta 28 inaktiboak ziren. 64 pertsona aktiboetatik 59 lanean zeuden (32 gizon eta 27 emakume) eta 5 langabezian zeuden (3 gizon eta 2 emakume). 28 pertsona inaktiboetatik 9 erretiraturik zeuden, 9 ikasten zeuden eta 10 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Ruisseauville udalerrian 54 unitate fiskal zeuden, 143 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 13.678 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen eta 1 ile apaindegia.
2000. urtean Ruisseauville udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden, 342 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Bidezko merkataritzaren aldeko hiriak
Bidezko Merkataritzaren aldeko Hirien programa nazioarteko ekimena da. Herri bat osatzen duten erakunde asko inplikatzea bilatzen du, bidezko merkataritzaren sustapenean modu koordinatu batean lan egiteko, eta horren hedaduraz, beste kontsumo kontziente eta arduratsu mota batzuetan.
Euskadin programa Emaús Gizarte Fundazioak koordinatzen du, mugimendura gehitu diren tokiko erakunde askoren laguntzarekin. Nazioarteko mailan, eragin beharreko bost adierazle bateratu dira eta hauek metodologia honegatik apustu egin duten herriko, hiriko edo lurraldeko biztanle kopuruaren arabera kalkulatzen dira.
Historia
2000 urteko apirilean, Garstang hiriko (Erresuma Batua) Bidezko Merkataritzako erakunde desberdinetako boluntario talde bat mobilizatu egin zen euren hiriko dendetan Bidezko Merkataritzako produktuen eskuragarritasuna errazteko; denbora gutxian Bidezko Merkataritzako produktuak ikastetxe, enpresa, denda, kafetegi eta hainbat jatetxeetan izatea lortu zuten. Herritarren babesari esker, Udaletxeak Bidezko Merkataritzako produktuen erabilerarako elkartasun adierazpen bat onartu zuen 2001 urteko maiatzean; honen ondorioz hiria munduko Bidezko Merkataritzaren aldeko lehen Hiria bezala izendatu zen. Berehala herrialdeko beste hainbat hirietan testigua hartu eta eskarmentu berdintsuak garatzen hasi ziren. 2002 urtean ekimenak mugak igaro zituen, Irlandako, Belgikako eta Herbehereetako hirietan garatzen hasi zen.
Arrakastaren aurrean, 2006 urtean herrialde desberdinetako Bidezko Merkataritzako erakunde desberdinak beraien artean koordinatzen hasten dira kanpainari proiekzio handiagoa emateko eta munduko hirien artean eskarmentuen trukaketa errazteko; ondorioz Bidezko Merkataritzaren aldeko Hiriak, Nazioarteko Ekimena sortzen da. 2007 urtean Europar Batasuneko hainbat erakunderen babesa jaso zuen, Parlamentua, Komisioa eta Eskualdeetako Batzordea, besteak beste.
Horretarako bertako eragileekin ekintzak koordinatzen dira (enpresak, sektore publikoko entitateak, elkarteak, hezkuntza komunitatea, etab.)
Gaur egun 1.000 herri baino gehiago dira mundu guztian Bidezko Merkataritzaren aldeko Hiriak bezala hartzen direnak, horien artean aurkitzen dira: Kumamoto (Japon), Greenwich (Connecticut, E.B.), Herne (Alemania), Delft (Herbereak), Kontich eta Bilzen (Belgica), Madril (Espainia), Rutherglen eta Cambuslang (Eskozia, Erresuma Batua), eta Witney (Ingalaterra, Erresuma Batua).
Espainiar Estatuan, programa IDEAS Bidezko Merkataritzako Erakundeak koordinatzen du. Kanpainaren garapenean 40 herri eta 23 gizarte eragile baino gehiagok egiten dute lan. Kordoba, Bilbo, Getxo, Legazpia, Portugalete, Leon, Madril, Puerto Real (Kadiz), Torrelavega (Kantabria), Malaga eta Orihuela bezalako hiriek Bidezko Merkataritzaren aldeko Hiria titulua jaso dute.
Kanpaina honek garapen jasangarriaren eta nazioarteko lankidetzaren tresna berritzaile eta eraginkor bat osatzen du, bertako agintarientzako eta herritarrentzat, Bidezko Merkataritzako produktuen eskuragarritasuna errazteko. Egindako ahalegina aitortzeko, Bidezko Merkataritzaren komunikazioa eta eskuragarritasunaren inguruan ezarritako bost irizpide objektibo eta kuantifikagarriak eta babes instituzionala lortzen dituzten hiriek lortuko dute Bidezko Merkataritzaren aldeko Hiria izendapena.
Euskadin Bidezko Merkaritzaren aldeko Hiriak izateko lan egiten duten hiriak
Bidezko Merkaritzaren aldeko titulua daukaten hiriak
Bidezko Merkataritzaren aldeko izateko lan egiten duten hiriak
Sissonne
Sissonne Frantziako udalerri bat da Aisne departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an udalerrian erroldatutako biztanleak 2.196 ziren. Familiak 856 ziren, horien artean 288 pertsona bakarrekoak ziren (124 bakarrik bizi ziren gizonak eta 164 bakarrik bizi ziren emakumeak), 216 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 268 seme-alabarik gabeko bikoteak ziren eta 84 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 947 etxebizitza zeuden, 872 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 19 bigarren erresidentzia ziren eta 56 hutsik zeuden. 720 etxeak ziren eta 205 apartamentuak ziren. 872 etxebizitza nagusietatik 446 bere jabearen bizilekua ziren, 398 alokairuan okupaturik zeuden eta 27 doan lagata zeuden; 54 etxek gela bat zuten, 52 etxek bi zituzten, 102 etxek hiru zituzten, 204 etxek lau zituzten eta 459 etxek bost zituzten. 442 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 442 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 281 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.483 ziren, horien artean 1.085 aktiboak ziren eta 398 inaktiboak ziren. 1.085 pertsona aktiboetatik 904 lanean zeuden (583 gizon eta 321 emakume) eta 180 langabezian zeuden (75 gizon eta 105 emakume). 398 pertsona inaktiboetatik 104 erretiraturik zeuden, 124 ikasten zeuden eta 170 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Sissonne udalerrian 788 unitate fiskal zeuden, 1.972,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.543 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 76 komertzioetatik, 3 janari enpresak ziren, 2 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 5 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 13 eraikuntza enpresak ziren, 11 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 garraio enpresak ziren, 11 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 4 finantziazio enpresak ziren, 2 higiezinen enpresak ziren, 4 zerbitzu enpresak ziren, 11 administrazio publikoko enpresak ziren eta 6 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 30 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 1 banku bulegoa, 1 autoeskola, 2 igeltseroak, 1 margolaria, 8 iturginak, 2 argiketariak, 3 ile apaindegiak, 1 albaitaria, 7 jatetxeak eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 8 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 3 okindegiak, 1 harategi zen, 1 drogeria zen, 1 bitxi-denda zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Sissonne udalerrian 12 nekazaritza-ustiategi zeuden, 945 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an botika 1 eta anbulantzia 1 bat zegoen.
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen. Sissonne udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen383 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Juanma Garate
Juan Manuel Garate Cepa (Irun, 1976ko apirilaren 24a -) euskal txirrindularia ohia da, 2000 eta 2014 artean profesionala izan zena.
Ibilbidea
Italiako Giroan emaitzarik onenak izan ditu, bertan 4.a 2002an, 10. 2004ean, 5.a 2005ean eta 7.a 2006an izan zen. 2006an, gainera, etapa bat eta mendiko sailkapena lortu zituen. Espainiako Vueltan 2001an etapa bat eta Frantziako Tourran 2009an beste bat lortu dituenez, hiru Itzuli nagusietan etapa irabazle diren txirrindulari gutxienetariko bat da. 2007 urtean bigarren postuan sailkatu zen Donostiako Klasikan.
Palmaresa
1998
1999
2001
2002
2004
2005
2006
2007
2008
2009
CSI: NY
CSI: NY edota Crime Scene Investigation: New York (euskaraz Krimen Eszenatokiaren Ikerketa: New York) AEBtako polizia telesail bat da. CSI: Crime Scene Investigation eta CSI: Miami telesailen jarraipena da, honakoa New York hirian girotua dago. Gary Sinise, Melina Kanakaredes, Carmine Giovinazzo, Vanessa Ferlito, Hill Harper, Eddie Cahill, Anna Belknap, Robert Joy, A. J. Buckley eta Sela Ward aktoreek antzeztu zuten.
Sarrerako nahiz amaierako doinua The Who ingeles rock musika taldearen Baba O'Riley abesti ezagunak osatu zuen.
Argumentua
Telesailak New York hiriko Poliziaren CSIren ikertzaileen lana islatzen du. Aditu talde honen burua jaiotzez Chicagokoa den Mac Taylor (Gary Sinise) detektibea eta Marine ohia da. Gainontzeko taldekideak honakoak dira: italiar-greziar jatorriko Stella Bonasera (Melina Kanakaredes), buruargia eta ederra; Don Flack (Eddie Cahill), lan arriskutsu honekiko zaletasuna bere aitarengandik jaso eta hiriko txokorik ilun eta ezkutukoenak ere ezagutzen dituen polizia gaztea; Danny Messer (Carmine Giovinazzo), gaizkileen portaera kodea ongi ezagutu eta betiere legalitatearen mugan dabilen polizia ilehoria; Lindsay Monroe (Anna Belknap), grinatsu eta justiziazalea; eta Sheldon Hawkes (Hill Harper) doktore sasijakintsua, ezagupen entziklopedikoa duen gazte adimendua.
Saint-Brès (Gard)
Biztanleria
2007an Saint-Brès udalerrian erroldatutako biztanleak 630 ziren. Familiak 288 ziren, horien artean 100 pertsona bakarrekoak ziren (52 bakarrik bizi ziren gizonak eta 48 bakarrik bizi ziren emakumeak), 100 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 52 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 36 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 419 etxebizitza zeuden, 295 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 103 bigarren erresidentzia ziren eta 21 hutsik zeuden. 372 etxeak ziren eta 46 apartamentuak ziren. 295 etxebizitza nagusietatik 223 bere jabearen bizilekua ziren, 62 alokairuan okupaturik zeuden eta 10 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 14 etxek bi zituzten, 65 etxek hiru zituzten, 99 etxek lau zituzten eta 114 etxek bost zituzten. 227 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 142 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 113 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 391 ziren, horien artean 251 aktiboak ziren eta 140 inaktiboak ziren. 251 pertsona aktiboetatik 204 lanean zeuden (116 gizon eta 88 emakume) eta 47 langabezian zeuden (23 gizon eta 24 emakume). 140 pertsona inaktiboetatik 57 erretiraturik zeuden, 29 ikasten zeuden eta 54 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 23 komertzioetatik, 8 eraikuntza enpresak ziren, 7 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 zerbitzu enpresa zen, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 14 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua zen, 5 igeltseroak, 1 argiketaria, 1 eraikuntza enpresa, 1 ile apaindegia, 4 jatetxeak eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 okindegi zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Saint-Brès udalerrian 10 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Faussergues
Faussergues Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Tarn departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Faussergues udalerrian erroldatutako biztanleak 138 ziren. Familiak 56 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 20 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 16 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 96 etxebizitza zeuden, 61 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 18 bigarren erresidentzia ziren eta 17 hutsik zeuden. 88 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 61 etxebizitza nagusietatik 51 bere jabearen bizilekua ziren eta 10 alokairuan okupaturik zeuden; 1ek bi gela zituen, 2 etxek hiru zituzten, 9 etxek lau zituzten eta 49 etxek bost zituzten. 54 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 27 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 28 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 69 ziren, horien artean 50 aktiboak ziren eta 19 inaktiboak ziren. 50 pertsona aktiboetatik 45 lanean zeuden (27 gizon eta 18 emakume) eta 5 langabezian zeuden (5 emakume eta 5 emakume). 19 pertsona inaktiboetatik 10 erretiraturik zeuden, 4 ikasten zeuden eta 5 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Faussergues udalerrian 62 unitate fiskal zeuden, 145 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 13.231 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 1 finantziazio enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 iturgina zen eta 1 jatetxe.
2000. urtean Faussergues udalerrian 23 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Signe Brunnström
Anna Signe Sofia Brunnström (Solna, Suedia, 1898ko urtarrilaren 1 - Darien, AEB, 1988ko otsailaren 21 ) fisioterapeuta suediarra izan zen, batez ere Ameriketako Estatu Batuetan lan egin zuena. Bere lan jarduna ariketa terapeutikoaren arloan hasi zuen; gero anputazio ak zituzten pazienteen eta burmuineko kalteen ondorioak zituzten gaixoen errehabilitazio an ekarpen garrantzitsuak egin zituen.
Hastapenak Europan
Brunnström Karlberg jauregia n jaio zen, Stockholm ondoko Solna udalerrian, aita Edvin bertan kokatutako Suediako Armada ren Akademiako kapitaina baitzen; ama Hedwig Lidman berriz, irakasle a. Hiru ahizpetatik zaharrena zen, eta aitaren ogibideak familiari leku aldatze ugari ekartzen bazizkion ere, Signek hezkuntza ona izan zuen amari esker: etxean frantses, ingeles eta aleman hizkuntzak irakatsi zizkion. Ondoren 16 urterekin Uppsala n zientzia, geografia, historia eta gimnastika ikasi zituen 3 urtez; 1917an graduatu zen. Gero, izena eman zuen Stockholmeko Kungliga Gymnastiska Central Institutet (GCI) ikastetxean (Gimnastikako Errege Institutu Zentrala, 100 urte lehenago Pehr Henrik Ling fisioterapeutak sortutako eskolan, alegia ). Han ariketa terapeutikoa ikasi zuen, garai hartan "suediar gimnasia" bezala ezagutzen zena. Brunnström kalistenia arloan nabarmendu zen, eta bertako ikasketak 1919an amaitu zituen, Gymnastikdirektor titulua eskuratuz (fisioterapia zein gorputz hezkuntza arloetan jarduteko ahalmena ematen ziona).
Windsor Place (Missouri)
Windsor Place Missourieko herrixka bat da. Cooper konderrian kokatua dago. 2010ean 309 biztanle zituen, 0.53 kilometro koadrotan banatuta.
Signe Brunnström
Hastapenak Europan
GCI-ko ikasle askoren modura, ikasketen ostean Brunnströmek atzerrira jo zuen. Denbora labur batez Medevi Brunn bainuetxe an jardun eta gero, 1920ean Suitza ra aldatu zen, eta Berna n norvegiar fisioterapeuta batekin lan egin zuen; 1921ean Luzerna ra mugitu zen, garai hartan turismo gune garrantzitsua zeba; han Sjugymnastik Institut izeneko erakundea ireki zuen. Bertan, eskoliosi a eta poliomielitis a zuten tratamenduan arrakasta eta ospea lortu zituen; gainera, emakume langileei zuzenduta, ariketa terapeutiko gau-eskolak ematen zituen.
Ameriketako Estatu Batuetan
1931ean Barnard College an sartu zen, kimika eta ingeles a ikasketak burutuz. Hizkuntzarekin ondo konpontzen zela ikusita, New Yorkeko Unibertsitatea n (NYU) ikasketak abiatu zituen: Gorputz Hezkuntza eta Arte Eder ren gradu ondoko ikasketak egin zituen bertan. 1934ean AEBko nazionalitatea lortu zuen.
1938an, NYUan ariketa terapeutiko irakasle bezala lanean hasi zen; lau urtez arituko zen bertan
1941ean Sheppard Fieldeko (Texas) Aire Armada ko ospitale militarrean aritu zen, Gurutze Gorria ren bidez fisioterapeuta zibil bezala. 1943an lan hori utzi zuen eta AEBetako Armadako Zerbitzu Medikuetan izena eman nahi izan zuen, baina adinarengatik (45 urte) ez zuten hartu; orduan Itsas Armada n eman zuen izena, eta Mare Islandeko (California) ospitalera bidali zuten, fisioterapia zerbitzuko ofizier arduradun bezala. Leku horretan anputazioen tratamendurako ekarpen garrantzitsuak egin zituen, Henry Kessler ofizial mediku gaztearekin elkarlanean. Brunnström 1946an lizentziatu zen Armadatik, lotinant graduarekin.
1948an NYUra itzuli zen, Errehabilitazio Medikuntza Institutuko fakultate an ikerlari laguntzaile gisa sartu baitzen, gerra-beteranoen protesi ei buruz eginiko ikerketa baterako. Kalifornia eta Stanfordeko Unibertsitate etan ere lan egingo zuen. Gainera, Kesslerrek gerra ostean sortutako Errehabilitazio Institutuaren Hezkuntza Profesionaleko zuzendari postua bete zuen Brunnströmek. Hortaz gain, hainbat erakundetan aholkulari klinikoa izan zen: Burke Fundazioa (White Plains, New York), New York State Rehabilitation Hospital (West Haverstraw) eta Gerra Beteranoen Administrazioan.