cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Euskal Herriko demografia
Migrazio mugimenduen azterketa lurraldeka
Bizkaiak eta Gipuzkoak orekaturik dauzkate emigratzaile eta etorkin emaria, baina kopuru gorabeherekin: Bizkaiari lekualdaketen erditsua dagokio, eta Gipuzkoari heren bat. Araba da inmigrazio emari handieneko lurraldea.
Euskadi helmuga edo abiapuntu duten lekualdaketen artean garrantzi handia dute barne migrazioek. Nolanahi ere, puntu horretan ere alde handia dago lurralde batetik bestera: Bizkaian irteeren %89k izan dute lurralde hori bera jomuga, Gipuzkoan irteeren %86k, eta Araban %63k. Arabak halako kopuru apala izateko arrazoia hau da: Gasteizek nekez erakar dezake biztanle gehiago bere lurraldetik, dagoeneko Arabako biztanleriaren %80 baino gehiago Gasteizen bertan bizi baita. Migrazio jardun handiena (inmigrazioak, emigrazioak eta barne migrazioak) hiriburua dagoen eskualdean izaten da: Arabako Lautadak, Donostialdeak eta Bilbo Handiak hartzen dituzte migrazio mugimenduen %75- Bestalde, Euskadiko lau udalerri handienek -Donostia, Bilbo, Gasteiz eta Barakaldok— immigrazioaren ia erdia erakartzen dute, emigrazioaren %43 eta barne lekualdaketen %28.
Jomugatzat jaiotza probintzia duten "itzulera" motako emigrazioek Euskadiko emigrazioen %27 hartzen dute. Lurraldeka, eta emigrazio mota horri dagokionez, Araba nabarmentzen da ("itzulera" emigrazioaren %33), Bizkaia eta Gipuzkoaren (%26) aurretik.
Autonomia kalea (Donostia)
Historia
1907ko abuztuaren 27an "Osasun Iturri kale partikularraren eta errepidearen artean zegoen" pasealekuari Paseo de la Autonomia (Autonomia pasealekua) izena ematea erabaki zen Euskal Herrian jaiotako guztiengan eta bertan jaio gabe ere bertan bizi diren guztiengan errotutako autonomia-sentimenduen oroimenez. 1938ko martxoaren 15ean izena aldatu eta Tercio de Oriamendi izena eman zitzaion (Donostian 1936ko irailean sartu zen batailoietako bat hain zuzen ere). 1979ko uztailean kaleari berriz ere aurreko izena jartzea erabaki zen.
Sam Maguire Kopa
Sam Maguire Kopa (irlanderaz Corn Sam Mhic Uidhir eta ingelesez Sam Maguire Cup, herri hizkeraz Sam edota The Sam) Irlada Osoko Futbol Gaeliko Senior Txapelketaren finaleko irabazleari ematen zaion saria da, hortaz futbol gaeliko jokalari eta zaletuen artean garaikur garrantzitsu eta estimatuena da.
Dogneville
Biztanleria
2007an Dogneville udalerrian erroldatutako biztanleak 1.503 ziren. Familiak 643 ziren, horien artean 182 pertsona bakarrekoak ziren (62 bakarrik bizi ziren gizonak eta 120 bakarrik bizi ziren emakumeak), 216 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 220 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 25 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Plectrohyla celata
Plectrohyla celata Plectrohyla generoko animalia da. Anfibioen barruko Hylidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Dogneville
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Sam Maguire Kopa
Txapelketa hau udaro kanporaketaren sistemarez bidez jokatzen da eta Elkarte Atletiko Gaelikoak (GAA) antolatzen du. Finala Croke Park estadio mitikoan irailaren hirugarren edo laugarren igandean jokatzen da.
1928an Sam Maguire jokalari eta irlandar errepublikarraren omenezko izena darama, hain zuzen ere, London GAA taldean eragin handia izan zuen pertsona. Bestalde, garaikurra bereganatu zuen lehenbiziko taldea urte hartako finalean Cavan GAA taldea garaitu zuen Kildare GAA taldea izan zen. Aldiz, kopa kopuru gehien irabazi dituen taldea Kerry GAA da (denera 30), bigarrena Dublin GAA (10), laugarrena Galway GAA (9), laugarrena Meath GAA (7) eta bosgarrena Cork GAA (5).
Dogneville
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.007 ziren, horien artean 731 aktiboak ziren eta 276 inaktiboak ziren. 731 pertsona aktiboetatik 697 lanean zeuden (363 gizon eta 334 emakume) eta 36 langabezian zeuden (19 gizon eta 17 emakume). 276 pertsona inaktiboetatik 130 erretiraturik zeuden, 96 ikasten zeuden eta 50 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Dogneville udalerrian 633 unitate fiskal zeuden, 1.518 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.070,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 53 komertzioetatik, 3 erauzte enpresak ziren, 2 janari enpresak ziren, 4 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 12 eraikuntza enpresak ziren, 7 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 5 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 3 finantziazio enpresak ziren, 3 higiezinen enpresak ziren, 9 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 14 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 2 igeltseroak, 2 margolariak, 2 zurginak, 3 iturginak, 1 argiketaria, 1 ile apaindegia, 1 albaitaria eta 1 jatetxe.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 2 okindegiak eta 1 lore-denda zen.
Washington konderria (Arkansas)
Washington konderria (Washington County) Arkansasko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Fayetteville da. 2010eko zentsuaren arabera 203,065 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Euskal Herriko demografia
Migrazio mugimenduen azterketa lurraldeka
Migrazioen jatorriari dagokionez, Euskadira datozenen %43 100.000 biztanle baino gehiagoko hirietatik datoz, %42 10.000- 100.000 biztanle arteko hirietatik, eta %15 10.000 biztanle baino gutxiagokoetatik.
Dogneville
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Dogneville udalerrian 10 nekazaritza-ustiategi zeuden, 618 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
Topkapi (filma)
Emakumezko bigarren aktore onenaren Oscar Saria (Peter Ustinov) irabazi zuen.
Dogneville
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Topkapi (filma)
Argumentua
Harribitxien zalea den Elizabeth Lipp (Melina Mercouri) izeneko emakumeak Istanbulgo Topkapı jauregian dagoen Mahmud I.a sultanaren diamante eta esmeraldadun aiztoa lapurtzeko Arthur Walter Harper (Peter Ustinov) izeneko erdipurdiko lapur alferra kontratatuko du. Lipp eta Harperek ere berean akrobata bat (Gilles Ségal), morrosko bat (Jess Hahn) eta elektronika aditu bat (Robert Morley) kontratatuko dituzte. Ondoren, lapur taldea Greziako iparraldeko Kavala hirian elkartu eta Turkiako muga lapurreta gauzatzeko behar duten materialarekin batera igarotzen saiatuko dira...
Nothobranchius luekei
Nothobranchius luekei Nothobranchius generoko animalia da. Arrainen barruko Nothobranchiidae familian sailkatzen da.
Washington konderria (Arkansas)
Geografia
Washington konderriak 246,673 kilometro koadro ditu. Horietatik 2,705 ura dira. Beste 243,968 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 0,01 da.
Efraín Ríos Montt
José Efraín Ríos Montt (Huehuetenango, 1926ko ekainaren 16a - 2018ko apirilaren 1a) guatemalar militarra, politikaria eta diktadorea izan zen. Armadako jeneral gisa, Guatemalako Gerra Zibilean esku hartu zuen. Estatu-kolpe baten ostean iritsi zen agintera eta 1982-1983 bitartean de facto Guatemalako presidentea izan zen. 2013an epaitu zuten, maien genozidioagatik akusatua.
Biografia
Guatemalako Akademia Militarrean egin zituen ikasketak (aurrerago bertako zuzendari izatera iritsiko zen). 1973 eta 1974 urteetan presidentetzarako hauteskundeetara aurkeztu zen, Kristau Demokrazia alderdiaren aldetik. Hauteskundeak, baina, bere aurkari politiko Kjell Laugerud Garcíak irabazi zituen, bai Laugerud eta bai Ríos Montt armadako jeneral zirela. 1982ko hauteskundeetan Aníbal Guevara jenerala atera zen garaile, baina Ríos Monttek hartu zuen aginpidea, ofizial gazteen estatu-kolpe baten ondoren. Presidente berriaren aurreneko neurrietako bat Foru Bereziko Auzitegiak sortzea izan zen. Auzitegiko epaileek, aurpegia estalita, 200 pertsona baino gehiago epaitu zituzten eta 16ri ezarri zieten heriotza-zigorra.
Ríos Monttek hartutako beste neurri batek, lur errearen praktikak, gerrillari laguntza ematen zion populazio zibila desegiteko balio izan zuen. Giza laguntzarako talde batzuen arabera, neurri horrekin 440 herri suntsitu ziren, milioitik gora nekazari bizilekuz aldatzera behartu zituzten, eta beste 40.000 bahitu edo desagerrarazi egin zituzten.
1990eko presidentetzarako hauteskundeetan, Ríos Monttek bere burua aurkeztu zuen, baina hautespen-erregistroak ez zion baimenik eman, konstituzioak debekatu egiten zuelako estatu-kolperen batean parte hartutako inor lehendakari izatea. 1994an, ordea, bere karrera politikoa berritzeko aukera ikusi zuen, 1985eko konstituzioa aldatzeko erreferendumaren ondoren. Legegintzarako hauteskundeetan Guatemalako Parlamentuko kide hautatu zuten, eta hurrengo urtean, Parlamentuko lehendakari. 1995eko presidentetzarako hauteskundeak deitu zirenean, hautagai-zerrendan sartu ahal izateko legezko borrokan hasi zen, nahiz eta konstituzioaren arabera ezinezkoa zitzaion. Azkenean, Guatemalako Justizia Auzitegi Gorenak diputatu-kargua eta Parlamentuko presidente-kargua kendu zizkion.
Ordutik aurrera, guatemaltar askorentzat benetako buruzagi politikoa izan zenak, eragozpen askotxo izan zituen. Esate Baterako, Rigoberta Menchú Bakearen Nobel saridunak 1999an haren kontrako demanda jarri zuen Espainiako Entzutegi Nazionalean, genozidioa, torturak eta estatu-terrorismoa egin izana salatzeko. Aurrerago, kasua artxibatu egin zuten. Ríosek, berriz, behin ere ez zela genozidiorik egin haren presidentetza-aldian, eta lur errearen akusazioa gerrillaren asmakuntza dela aitortu izan zuen.
2013ko maiatzean Guatemalako epaitegi batek 80 urteko espetxe zigorra ezarri zion, 1982 eta 1983an ixil etniako 2.000 indigenen heriotza eragin zuen genozidioagatik eta gizateriaren aukako krimenengatik. Baina Gorte konstituziogileak baliogabetu egin zuen epai hori. Biktimek eta giza eskubideen aldeko eragileen hitzetan, epaileek presio handia jasan zuten.
Euskal Herriko demografia
Migrazio mugimenduen azterketa lurraldeka
Azkeneko urteotan etengabe ugaldu dira Euskadin udalerri arteko migrazioak eta helbide aldaketak. Gorabehera horien %45 hiru hiriburuetako batean gertatu da (%22 Bilbon). Udalerri arteko emigrazio horietan ere aldeak daude lurralde batetik bestera: Donostiak Gipuzkoako helbide aldaketen %28 hartzen du, Bilbok Bizkaikoen %43, eta Gasteizek, lurraldeko makrozefalia ikaragarria dela eta, Arabakoen %90.
Estelaratore
Estelaratorea (stellarator) imanen bidez plasma beroa leku batean gordetzen duen gailua da. Iman ek plasmaren lebitazio magnetikoa eragiten dute, honek inolako gainazalik uki ez dezan. Gaur egun, ixte magnetiko bidezko fusio nuklearra ikertzen duten ikerlariek horrelako gailuak erabiltzea dute helburu fusio nuklear raren erreakzioentzako ontzitzat.
Estelaratore edo stellarator izenak izarren energia-iturria ustiagai egin lezakeela adierazten du. Aurreneko fusio nuklear reko gailuetako bat da z-pinch eta ispilu magnetiko izeneko gailuekin batera.
Euskal Herriko demografia
Eskualde arteko lekualdaketen aldizkatze berezitua
Barne lekualdaketetan eta lurralde artekoetan bi aldi desberdin bereizten dira. XX. mendearen lehen erdian Nafarroako eta Arabako biztanleak itsasaldeko lurraldeetarantz mugitu ziren. 1960tik aurrera, berriz, Industria Iraultzaren lehen garaiko protagonista izan ziren lurralde horien gehiegizko hazkundeak migrazioak eragin zituen, eta ez bakarrik mugez kanpora, baita barne mugimenduak ere Hego Euskal Herriko lurraldeen artean. Azpimarragarria da Iruñeko kasua: 1970-1975 bitartean 25.000 lagun joan ziren probintziatik hiriburura.
Marbeuf
Marbeuf Frantziako udalerria da, Eure departamenduan dagoena, Normandia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Marbeuf udalerrian erroldatutako biztanleak 341 ziren. Familiak 128 ziren, horien artean 28 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 20 bakarrik bizi ziren emakumeak), 40 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 60 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Euskal Herriko demografia
Eskualde arteko lekualdaketen aldizkatze berezitua
Nafarroa hala ere, Industria Iraultzaren bigarren alditik aurrera heldutako etorkinak gorabehera, ez da gauza izan aurreko hamarraldietako irteerak —itsasaldeko probintzietara joanak- orekatzeko edo berdintzeko. Industria Iraultzaren bigarren aldia esatean masa kontsumoaren iraultza eta ordura arte gizatalde murritzen esku soilik zeuden kontsumo gaien zabaltzea esan nahi da. 1960tik aurrera, eta batez ere 1970etik aurrera, gauzatu zen Industria Iraultzaren bigarren aldi hori. Garai horretan, bestalde, petrokimika indartu zen, petrolioaren inguruan -eta ez ikatzaren inguruan, Iraultzaren lehen aldian bezala— bildutako energiaren hornitzaile gisa. Horrekin guztiarekin, lurralde hiriburuetan, eta lurralde bakoitzeko eragin eremuetan, hirugarren sektorea nagusitu zen.
Aldaketa ekonomiko horrek eragin handia izan zuen biztanleriaren demografi portaeran, eta demografi egitura eta lurralde antolamendua aldatu zituen. Aglomeraziozko ekonomiak Euskal Herriko itsasaldeko lurraldeetako industri gune zahar tradizionaletan eragin zuen, eta hiri hierarkiaren erdiko eta beheko mailetara iritsi zen industrializazioa.
Marbeuf
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Euskal Herriko demografia
Eskualde arteko lekualdaketen aldizkatze berezitua
Barne hedapen eta mobilizazio prozesuen ondorioz, arestian aipatutako industri eremu horien hurbileko eremuak ere, hala nola Gasteiz eta Iruñea, industrializatu egin ziren, eta inmigrazio eremua zabaldu eta orokortu egin zen.
Marbeuf
Etxebizitza
2007an 140 etxebizitza zeuden, 125 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 9 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 139etxeak ziren. 125 etxebizitza nagusietatik 111 bere jabearen bizilekua ziren eta 14 alokairuan okupaturik zeuden; 1ek bi gela zituen, 17 etxek hiru zituzten, 29 etxek lau zituzten eta 78 etxek bost zituzten. 105 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 52 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 67 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Euskal Herriko demografia
Eskualde arteko lekualdaketen aldizkatze berezitua
Hego Euskal Herrian Nafarroa izan da biztanle hornitzaile nagusietako bat. Emigratzaile horien jomugak itsasoaz bestaldeko lurraldeak, Europako herrialdeak (Frantzia eta Suitza, esate baterako), eta batez ere Gipuzkoa eta Bizkaiko industri guneak izan dira. Hori dela eta, Nafarroan, XX. mendean zehar, eta migrazio saldoari dagokionez, hainbat aldi bereiz daiteke.
Migrazio saldo negatiboko lehen aldia 1900-1960 bitarteko urteak izan ziren. Hirurogei aldi horretan ehun 1.000 lagun inguru galdu zirela uste da. Hurrengo hamarraldian, industriaren eta zerbitzuen garapena zela eta, zentzuz aldatu zuen migrazio mugimenduak. 1962-1987 bitarteko urteetan, beraz, migrazio saldo positiboa izan zen (30.000 lagun). Lurraldeko mugen barnean ere lekualdaketa ugari izan zen: ia 95.000 lagun 1962-1986 bitartean. 1970. urtetik aurrera, ordea, migrazio saldoak zentzuz aldatu zuen berriz ere, eta 1987 bitartean 6.000 lagun baino gehiagok alde egin zuen.
Marbeuf
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Euskal Herriko demografia
Eskualde arteko lekualdaketen aldizkatze berezitua
Ipar Euskal Herrian islatzen da argien migrazio mugimenduek biztanle banaketan eta lurralde antolamenduan izan duten eragina. Labordek kostaldea-barnealdea dikotomia bereizi ohi du Ipar Euskal Herriko jardun sozioekonomiko eta geografikoari buruzko azterketa guztietan.
Interesgarria da fenomeno hori xeheago aztertzea, migrazio prozesuaren azterketaren bidez hobeto ezagut daitezke-eta Ipar Euskal Herriko biztanle banaketaren eta lurralde antolamenduaren ezaugarriak. Hori dela eta, lekualdaketa horiek XX. mendean zehar izan duten bilakaera aztertuko da lan honetan, aldiz aldi. Lehenengo aldia, 1911 -1931, landa ingurunea hustu eta hiri ingurunea hazi zenekoa da Laborderen iritziz.
Marbeuf
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 227 ziren, horien artean 176 aktiboak ziren eta 51 inaktiboak ziren. 176 pertsona aktiboetatik 169 lanean zeuden (97 gizon eta 72 emakume) eta 7 langabezian zeuden (3 gizon eta 4 emakume). 51 pertsona inaktiboetatik 13 erretiraturik zeuden, 21 ikasten zeuden eta 17 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Marbeuf udalerrian 131 unitate fiskal zeuden, 376,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.184 euro zen.
Euskal Herriko demografia
Eskualde arteko lekualdaketen aldizkatze berezitua
Dena den, biztanleriaren berezko mugimenduak 15.000 lagunetik gorako galera eragin zuen, eta handik hara, biztanle kopurua ez da sekula aurreko urteetako kopuruetara iritsi. Bestalde, aspaldi hasia zen landa inguruneko exodoak ere ez zuen etenik izan. XX. mendearen lehenengo hogeita hamar urteetan 37.000 biztanle inguru irten zen landa ingurunetik, eta horrek demografi banakoen %22ko galera eragin zuen.
Marbeuf
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 14 komertzioetatik, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 3 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
Euskal Herriko demografia
Eskualde arteko lekualdaketen aldizkatze berezitua
Kostaldean ere, Ipar Euskal Herrira iristen den emigrazioaren jomuga nagusia izanagatik, gehiago dira irteerak helduerak baino. Lekualdaketa horiek direla eta, herrialde barneko eskualdeetako biztanleri gune nagusiek, garrantzitsuak duela gutxi arte, gainbehera egin dute. Hori da Bidaxuneko komunaren kasua, esate baterako: XX. mendearen lehenengo hogeita hamar urteetan biztanleriaren erdia galdu zuen, eta kantonamendu buru izan ez balitz —hau da, dituen zerbitzuak izan ez balitu—, nekazari komuna arrunta bihurtu izango zen. Nolanahi ere, egoera bestelakoa da funtzio gehiago eta kokagune hobea duten biztanleri guneetan, hala nola Donibane Garazin, Donezteben eta Atharratzen. Biztanleri gune horiek biztanle kopuruari eutsi ahal izan zioten mendearen lehen erdi osoan. Mugimendu naturalaren saldo negatiboa berdintzen duen migrazio saldo positiboa da egonkortasun horren arrazoia. Baina bestelako demografi garapena izan duten biztanle guneak ere badira, baita etengabe eta asko hazi direnak ere. Bidartek, esate baterako, %55 handitu du biztanle kopurua XX. mendearen lehenengo berrogeita hamar urteetan, Getariak %30, eta Uztaritzek % 11. Geografi kokagunea da udalerri horietako biztanle kopuruak gora egitearen arrazoia, garrantzi handiko hirietatik hurbil daudenez, jendea erakartzen baitute.
Marbeuf
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 margolaria, 1 iturgina eta 1 eraikuntza enpresa.
Euskal Herriko demografia
Eskualde arteko lekualdaketen aldizkatze berezitua
Zalantzarik gabe Lehen Mundu Gerra mugarri bat izan zen Ipar Euskal Herriko demografi bilakaeran, bilakaera hori hautsi zuen heinean. Iparraldeko biztanle kopuruak behera egiten jarraitu zuen, baina beheranzko joera hori moteldu egin zen aurreko urteekiko, gerrak aldaketa kualitatibo garrantzizkoa eragin baitzuen, emigrazio mugimendua Ameriketara bideratu ordez Frantzia barneko lurraldetara bideratzea, alegia.
Marbeuf
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Marbeuf udalerrian 9 nekazaritza-ustiategi zeuden, 606 hektarea erabiltzen.
Euskal Herriko demografia
Eskualde arteko lekualdaketen aldizkatze berezitua
Lurralde antolamenduari dagokionez, hura izan zen hirietan biztanle kopuruak gora egin zuen garaia, hirigintza indartu zenekoa. Hirietako demografia %50 handitu zen, ia 100.000 biztanle izateraino. Beraz, XIX. mendearen bukaeran baino hamar aldiz jende gehiago bizi zen hirietan. Gainera, gertakari hura orokorra izan zen, eta lurralde antolamenduan horrek izan du segur aski eraginik handiena. Nolanahi ere, lau hirik beretu zituzten etorkinen hiru laurdenak. Ordurako hiri izaera sendoa zuten Baiona, Angelu eta Miarritzek are gehiago indartu zituzten elkarren arteko loturak, bai eta handitu ere lurralde osoan zuten pisua. Hiri horiekin batera Hendaia, Ziburu eta Kanbo nabarmendu ziren. Hirigintza, beraz, kostaldean zehar hedatu zen gehienbat.
Biztanleen jatorria ere oso datu garrantzitsua da lekualdaketak ulertu eta erakarpen eremuak mugatu ahal izateko. Biztanleri guneen erakarpena zertan datzan azaltzean inguruneari eta gizakiari berari dagozkion arrazoiak bereizten dira.
Lurralde barneko biztanleri guneek geografi kokaguneari zor diote erakarpena. Donibane Garazi mendiarteko sakonune baten erdian dago, trenbide gurutzea da, eta muga herria. Maule ere antzeko kasu bat da, bere inguruan antolatua baita bera dagoen harana. Uztaritzen erakarpena, berriz, Baionatik hurbil egotean datza. Baiona da garrantzizko inmigrazio guneetako bat: bere biztanleriaren heren bat besterik ez da bertakoa. Gainerako bi herenak ehun kilometroz beherako eremuan sortuak dira.
Marbeuf
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Euskal Herriko demografia
Eskualde arteko lekualdaketen aldizkatze berezitua
Bigarren aldia, 1931-1954, demografi mugimenduak moteldu zirenekoa da. Demografi krisi larria izan zen garai hartan Frantziako estatu osoan. Hazkundeak behera egin zuen jaiotzak urritu zirelako. Hiru dira hazkundeak behera egitearen arrazoi nagusiak: gerra garaian jaiotako belaunaldia —belaunaldi urritua— heltzea ezkon adinera, krisi ekonomikoa, eta zaharrak gehitzea. Egoera horretan, landa inguruneko herrietako biztanle galera moteldu egin zen, exodoa ere urritu egin zelako. Gainera, Lapurdiren ordu arteko indarra eta distira ere ahuldu egin ziren, goranzko bilakaera beherantz egiten hasi zen. Heriotza tasa beheratzeak eta jaiotza tasa oso apala izateak emigratzaile gaien kopurua ere ordu artekoa baino urriagoa izatea ekarri zuten. Handik hara, gainera, erdira jaitsi zen landa inguruneetako biztanle kopurua, jendeak haietatik alde egiten zuelako. Izan ere, eskualde batetik bestera gorabehera handiak zeuden bizi baldintzetan: eskualde batzuek -Baigorriko harana, adibidez- oso baldintza kaskarrak zituzten, eta beste batzuek, berriz, askoz ere hobeak. Bigarren horietakoa zen Lapurdiko lurraldea, niri handietatik hurbil eta nekazari lanetarako egokiagoa. Hori zela eta, berriz hasi zen Ameriketarako emigrazioa, Nafarroa Beheretik gehienbat. Emigrazioen %53 Ameriketara eta gainerako %47 Frantziako lurraldeetara zuzendu zen.
Aditu batzuen iritziz, irteera horiek izan zuten alderdi onik ere: Iparraldeko barneko baliabide urrien gaineko presioa gutxitzea ekarri zuten, bai eta bertan gelditu zirenak baliabide horiek ustiatzera akuilatu ere.
Demografi inboluzio bat izan zen garai hartan, eta biztanleriaren bilakaera kurba zentzuz aldatu zen. Hiri ingurunearen erakarpena gutxitu egin zen, enplegu eskaintza bezala, eta demografi portaerek jaiotza tasa beharaztea eta, bide batez, biztanleria zahartzea ekarri zuten. 2.000 etorkin baino gutxiago heldu ziren hiri udalerrietara. Zenbait udalerritan biztanle galera eta guzti izan zen, Hazparnen, Hendaian, Donibane Lohizunen, eta batez ere Baionan. Ekonomiak zeresan handia izan zuen demografi galeraren prozesu horretan guztian. Hori dela eta, krisiak gogorrago jo zituen industria handiari loturiko biztanleri guneak industri txiki tradiziozkoei loturikoak baino. Azken horiek ez zuten kontratuko zergarik izaten, eta horrek krisiaren enbatari aurre egiten lagundu zien. Hala, Tarnose eta Bokale bezalako industri gune sortu berrietako biztanle kopuruak behera egin zuen bitartean, Hazparneko eta Maulekoak gora egin zuten.
Migrazio mugimenduak Ipar Euskal Herrian
Frantziako Estatistika eta Ekonomia Gaietarako Institutu Nazionala (INSEE) delakoak etorkin gisa definitzen ditu errolda baten aurreko urtearen urtarrilaren batean egoitza lekutzat azken erroldakoaz beste bat zutenak. Baina horrela, bi errolden artean izan zitezkeen migrazioak ez dira kontuan hartzen, eta, hala, hurrenez hurren egindako bi erroldaren artean komuna berean bizi den pertsona bat, aldatu ahal izan da bizilekuz bi data horien artean.
Datuei adierazgarritasun handiagoa emateko, eta konparagarriak izan daitezen, beharrezko da datu horiek lurralde bakoitzeko biztanleriarekin harremanetan jartzea, era horretan eskualde bakoitzeko sarrera eta irteera tasak konparatu ahal izateko, eta orobat migrazio saldoak eta biztanle kopurua konparatzeko ere. Etorkin kopurua, hau da, 1986tikaurrera Ipar Euskal Herrian egoitza hartu duten lagunen kopurua, hazi egin da. 1982-1990 errolda arteko aldian gertatu da etorkinen hazkunde handiena.
Lurraldeka, barnealdeak etorkin hazkunde azkarragoa izan du kostaldeak baino, barneko Lapurdik erakarpen indar handia duela 1968az geroztik. Datuak xeheago aztertuz, distortsio handiak antzematen dira Ipar Euskal Herrian: barneko Lapurdik sarrera indize oso garaia du (BAB-ek eta hegoaldeko da kostaldeak baino are handiagoa ere), eta hazkunde indartsuena izan duen lurraldea da; aitzitik, Behe Nafarrora eta Zuberoara heldu diren etorkinen tasak, azken aldian gora egiten ari diren arren, oso maila apalekoak dira aurrekoaren aldean.
Ipar Euskal Herrian irteerak iraganean baino askoz erritmo motelagoaz gertatzen dira. Barnealdean dira irteera gutxienak, eta itsasaldean, berriz, gehienak. Zuberoan izan du emigrazio erritmoak jaitsiera apalena, biztanleriaren zahartzeak irteera mugimenduak oztopatu dituelako. Beste muturrean, emigrazio indize handienak BAB-ek eta Hegoaldeko Kostaldeak dituzte.
Ipar Euskal Herriko etorkin kopurua biztanleko, bat dator ia osorik Biarnokoarekin: Landetako hegoaldekoa baino apalxeagoa da, eta Girondakoa baino handixeagoa. Horren guztiaren ondorioak dira migrazio saldoak gora egin duela, eta argi, gainera,1968tik aurrera, hala nola aztertu diren errolda arteko hiru aldietan (1968-1975, 1975-1982 eta 1982-1990) hazkunde nabarmena izan dela, ia bikoiztu egin dena azken bi aldietan.
Lurraldekako analisi berezia eginez, barnealdeko Ipar Euskal Herriko saldoak oso hazkunde handia duela ikusten da, 1968 eta 1975 arteko balio negatiboetatik hasita, 1975 eta 1982 arteko balio positiboetara, azken aldian hazkundeak bere horretan jarraitu duelarik. Komenigarria da, ordea, bilakaeraren azterketa xeheago bat egitea: barneko Lapurdik oso saldo positiboak izan ditu errolda arteko azken bi alditan, eta Nafarroa Behereak, berriz, zertxobait gutxitu du bere saldo negatiboa; Zuberoan, aldiz, saldoak pixka bat gorantz egin duela ikusten da. Migrazio saldoak eskualde bakoitzeko biztanleriarekin erlazionatzeak ere gauza bera erakusten du: alegia, alde handiak direla Ipar Euskal Herriko barnealdeko eskualdeen artean. Migrazio saldoa zati biztanleria ratioa Biarnokoa baino handiagoa da, baina, aldiz, Girondakoaren antzekoa.
Ipar Euskal Herriko eta Frantziako lurraldeetako migrazio gehienak Frantziako estatuaren barruan egiten dira. Frantziako beste lurralde batzuetakoak dira Ipar Euskal Herrira iritsitako immigranteen %64, eta euskal lurretatik irten diren emigratzaileen %48 Frantziako estatuko lekuren batera joan da. Hain zuzen ere, Ile-de-France eskualdekoak dira Ipar Euskal Herrira iritsitako etorkinen %25, eta huraxe da, bestalde, euskal emigratzaileen %17ren jomuga.
Eskualdeka, BAB ingurutik Ipar Euskal Herriko beste eskualde batzuetara jotzen duen lagun kopurua handiagoa da Euskal Herritik BAB aldera jotzen duenena baino. Beraz, eta etorkin saldoak orotara positiboak direla kontuan harturik, BAB inguruan biztanleria autoktonoaren proportzioa murrizten ari da, etorkinak, gehienak, Euskal Herritik kanpokoak direlako.
BAB-en eta Ipar Euskal Herriko gainerako eskualdeen arteko migrazioei dagokienez, Lapurdiko barneko eskualdeekin egiten dira gehienak. 1982-1990 bitartean, BAB ingurunetik Euskal Herriko beste eskualdetara joandako lagunen %69 Lapurdiko barnean hartu zuten bizilekua. Bestalde, Ipar Euskal Herriko beste eskualde batzuetatik BAB eskualdera joandako gizabanakoen %49 Lapurdin bizi zen 1982an. Lekualdaketa horiek, beraz, gero eta negatiboagoak dira BAB eskualdearentzat Lapurdiko barrualdearekiko, eta positiboak, berriz, Nafarroa Beherea eta Zuberoarekiko.
BABen ez bezala, Lapurdiko barnealdeko migrazioak Ipar Euskal Herriko beste eskualdeekin egiten dira. Lapurdiko barnealdeak hartzen dituen etorkinen %53 Ipar Euskal Herriko beste eskualde batzuetakoa da. Hain zuzen ere, euskal immigrazioaren %77k Lapurdiko barnealdera jotzen du.
Bestalde, 1982-1990 bitartean Nafarroa Beheretik joandako gizabanakoen %47 Ipar Euskal Herrian bertan geratu da eta %53 lurraldetik kanpora joan da. Nafarroa Behereko migrazio saldoak, gainerako Ipar Euskal Herriari buruz, negatiboak dira, ez lehen adina ordea. Nafarroatik irtendako lagunen %50k baino gehiago BAB aldera jotzen du. Zuberoari dagokionez, berriz, handik ateratzen diren %21 besterik ez da geratzen Euskal Herrian. Bestalde, Zuberoara iristen diren etorkinen %14 besterik ez da Euskal Herrikoa. Zuberoa da Ipar Euskal Herriko lurraldeetan gainerako euskal lurraldeekin migrazio harreman gutxien duena. Horregatik, Zuberoako barne migrazio saldoa negatiboa da, argi eta garbi. Nolanahi ere, Zuberoaren eta Ipar Euskal Herriko beste lurraldeen arteko migrazio harremanak Nafarroa Beherearekin egiten dira batez ere (zuberotar emigratzaileen %47 eta nafar etorkinen %54).
Migrazio lekualdaketak gizabanakoen maila sozioprofesionalaren arabera aztertzean, Ipar Euskal Herriko migrazio eszedente handiena jubilatuena dela ikusten da, %4l. Oro har, migrazio lekualdaketetan, bai emigrazioari bai inmigrazioari dagokienez, pertsonen %40 aktiboa da eta %60 ez. Biztanleria aktiboaren multzoari dagokionez, bada datu aipagarri bat: 1982-1990 bitarteko etorkinen %16 maila sozioprofesional garaikoak ziren.
Migrazio lekualdaketen adinkako azterketa egitea oinarrizkoa da lekualdaketa horiek biztanleriaren adin egituran zer nolako ondorioak dituzten jakiteko. 1982-1900 bitartean Euskal Herrira iritsitako etorkinen %70 baino gehiago 45 urtetik beherakoa zen. Bestalde, Euskal Herritik irtendako emigratzaileak ere gazteak dira gehienak, etorkinak baino are gazteagoak, izan ere: %83 45 urtez beherakoa. Migrazio saldoak negatiboak dira 20-30 urte bitarteko adin taldeentzat, eta positiboak, berriz, gainerakoentzat, 60-70 urte bitartekoentzat gehienbat. Ipar Euskal Herriko lekualdaketen ondorio nagusietako bat biztanleriaren zahartzea da, beraz.
Biztanleriaren egitura
Biztanleriaren egitura ezagutzeko biztanleriari dagozkion alderdi guztien arteko harremanen azterketa egin behar da, alegia, lurralde jakin batean biztanleriak zer nolako antolamendua, ezaugarriak eta banaketa dituen jakin, eta horien arteko harremana aztertu behar da. Beraz, lurralde jakin bateko biztanleen banaketa islatuko duen batasun koherente batean bildu behar dira alderdi horiek guztiak.
Baina biztanleriaren egitura beste ikuspuntu batzuetatik ere azter daiteke, hala nola biologiaren edo egitura sozioekonomikoaren ikuspegitik.
Biztanleriaren egitura biologikoa
Sexuen eta adin taldeen biztanleria osoari buruzko proportzioa erakusten du biztanleriaren egitura biologikoak. Horren adierazpen grafikoa adin piramidea da: alegia, koordenatu bertikalean urteak eta horizontalean sexua adierazten dituen histograma (Ezkerraldea gizonezkoen kopuruari dagokio eta eskuinaldea emakumezkoenari). Zer itxura duen, biztanleriaren taxuera ezagut daiteke piramidea ikusi ahala: alegia, piramideak pagoda itxura badu biztanleriak gazte egitura duela esan nahi du; erraboil itxura badu, berriz, zahartuz doan zahar egitura; eta kanpai itxura badu, ez aurrera ez atzera egiten ari den zahar egitura. Adin piramideak biztanleria baten une bateko adinkako eta sexukako egitura ez ezik biztanleria horren azken urteetako demografi historia ere erakusten du. Adin piramidea, beraz, oso tresna baliagarria da biztanleria jakin batek etorkizun duen egoera edo egitura ezagutzeko.
Adin edo adin talde bakoitza zenbat banakoz osatua dagoen, hainbat faktoreren mende dago. Faktore horien artean aipagarrienak: belaunaldi jakin bateko jaiotza kopurua, heriotza kopurua egoera normal batean edota gerrateak, izurriteak eta abar direnean, migrazio prozesuek eragindako gehitze edo murrizteak. Hala, gerta horiek, biztanle galera handia dakartenean, koskak eratzen dituzte piramidean.
Gizarte eta laguntza zerbitzuen plangintza -lekuan lekuko eskola edo lan politika, kirol eta osasun azpiegitura, biztanleriaren behar bereziak- adin piramideen zahartze edo gaztetze, heldutasun edo gaztetasun mailaren arabera erabaki daiteke. Esate baterako, gizatalde baten osasun premiak —geriatria, pediatria eta abar— gizatalde horren osasun alorreko izaera demografikoaren araberakoak izango dira.
Biztanleriaren egitura aztertzeko bideen artean, adin piramideaz gainera, aipagarriak dira adinari eta sexuari buruzko indize sintetikoak. Biztanleriaren sexukako banaketak adinkakoak baino garrantzi txikiagoa du, azterketa horri dagokionez. Azterketa bide horren indizerik adierazgarriena biztanleria jakin bateko gizonezko eta emakumezko kopuruak harremanetan jartzen dituena da; ehun emakumeko dagoen gizon kopuruaren (gizon tasa) arabera neurtzen da. Euskadik 1992an zituen 2.124.651 pertsonatik %49,12 gizonezkoak dira eta %50,88 emakumezkoak. Emakume kopuruan ere gorabeherak daude lurralde batetik bestera: Bizkaian 104 emakume dago 100 gizoneko, Gipuzkoan 103 eta Araban, berriz, 101.
Pernois
Biztanleria
2007an Pernois udalerrian erroldatutako biztanleak 716 ziren. Familiak 260 ziren, horien artean 48 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 28 bakarrik bizi ziren emakumeak), 80 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 124 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 290 etxebizitza zeuden, 259 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 12 bigarren erresidentzia ziren eta 19 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 289etxeak ziren. 259 etxebizitza nagusietatik 220 bere jabearen bizilekua ziren, 34 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 8 etxek bi zituzten, 27 etxek hiru zituzten, 64 etxek lau zituzten eta 159 etxek bost zituzten. 189 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 92 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 146 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Nothobranchius lucius
Nothobranchius lucius Nothobranchius generoko animalia da. Arrainen barruko Nothobranchiidae familian sailkatzen da.
Pernois
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Euskal Herriko demografia
Biztanleriaren egitura biologikoa
Gizonezkoei dagokionez, Nafarroan 98,9 gizon dago 100 emakumeko. Espainiako Autonomia Erkidegoen artean Nafarroa da (1986) gizon tasa handiena duena Kanarietako Autonomia Erkidegoaren ondotik. Gizon tasaren eskualdekako azterketan hauek dira datu aipagarrienak: Iruñerriak duela gizon tasarik txikiena (95 gizon 100 emakumeko), eta Pirinio aldeak (111,4 gizon) eta ipar-mendebalak (110 gizon), berriz, handiena. Beraz, argi dago horren esanahia: zenbat eta handiagoa leku bateko nekazaltasun, orduan eta handiagoa gizon tasa.
Pernois
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 470 ziren, horien artean 347 aktiboak ziren eta 123 inaktiboak ziren. 347 pertsona aktiboetatik 308 lanean zeuden (176 gizon eta 132 emakume) eta 39 langabezian zeuden (24 gizon eta 15 emakume). 123 pertsona inaktiboetatik 33 erretiraturik zeuden, 37 ikasten zeuden eta 53 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Pernois udalerrian 260 unitate fiskal zeuden, 716,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.349 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 12 komertzioetatik, 5 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 6 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 2 igeltseroak, 2 iturginak eta 1 eraikuntza enpresa.
2000. urtean Pernois udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden, 354 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Euskal Herriko demografia
Biztanleriaren egitura biologikoa
Euskadiko adinkako osaerak izan dituen aldaketak lurralde horretako eredu sozioekonomikoak 1975az geroztik izan duen bilakaeraren erakusgarri dira. Adibidez, gazteen taldea (20 urtetik beherakoak) %28 murriztu da, eta helduena, berriz, etengabe handitu da, %13,5 inguru. Are gehiago handitu da oraindik zaharren taldea, %50 inguru. Biztanleria osoari buruz, beraz, asko aldatu da talde bakoitzaren pisu erlatiboa: gazteen taldea hamar puntu murriztu da (%36etik %26ra), helduen taldea %55etik %62ra handitu da, eta zaharrena %8tik %12ra. Zaharren taldean, bestalde, beste zahartze bat ere izan da, alegia, adin handigoenen are handitze handiago bat, bizi itxaropena luzatzearen ondorioz. Izan ere, Euskadiko gaur egungo bizi kalitatea, osasun egoera, laguntza zerbitzuak eta abar lehengoak baino askoz hobeak baitira. Hala, 84 urtez gorako gizataldea 2,6 bider handitu da azterketa honi dagokion urte bitartean.
Gizatalde bat landa edo hiri ingurunekoa den, gorabehera handiak izan ohi dira beraren biologi egituran. 2.000 biztanlez beherako herriek-edo landa inguruneko biztanleri guneek- hiri inguruneko biztanleri guneek baino zahartze maila handiagoa izaten dute. Heriotza eta jaiotza tasak apalagoak eta, beraz, bizi itxaropena handiagoa izatearen ondorio logikoa da zahartze hori.
Biztanleriaren egitura sozioekonomikoa
Ekonomiari dagokionez, bi taldetan banatu ohi da biztanleria: biztanleria aktiboa eta ez aktiboa. Ondasunak eta zerbitzuak ekoizteko dauden besoek osatzen duten gizataldea da, ekonomiaren ikuspuntu horren arabera, biztanleria aktiboa. Bai enplegua dutenak bai enplegurik izan gabe ere lan bila dabiltzanak (langabeak eta) sartzen dira talde horren barruan. Beraz, ondasunak eta zerbitzuak ekoizten dituen talde ekonomikoaz kanpo dago biztanleria ez aktiboa, erretiratuez, ikasleez, etxe langileez eta osatua.
Hego Euskal Herrian biztanleria osoaren %38,6 hartzen du biztanleria aktiboak. Gorabehera handiak daude gizatalde horren sektorekako banaketan: bigarren sektoreak, adibidez, lehenengoak baino askoz indar handiagoa du. Lurraldeen artean ere nabarmena da sektoreen arteko desoreka: Bizkaian eta Gipuzkoan, adibidez, industria sektorea da nagusi (eraikuntza barne), biztanleria aktiboaren %42 eta %46, hurrenez hurren. Lehenengo sektoreak, berriz, biztanleria aktiboaren %2,4 eta %3,1 besterik ez du hartzen, arrantzan diharduen gizataldea barne izanda ere.
Araban eta Nafarroan, berriz, biztanleria aktiboaren %4,5 eta %8,7 hartzen du, hurrenez hurren, lehenengo sektoreak, eta egia esan, oso kopuru handiak izan gabe ere, nekazaritzak lurralde horietan duen garrantzi eta indarraren adierazgarri badira behintzat.
XX. taula ikusi besterik ez dago ohartzeko nola Euskal Herrian lehenengo sektorea gainbehera joan den, industriaren mesedetan. Industriak biztanleria aktiboaren erdia baino gehiago hartzen zuen 1975an, Nafarroan eta Ipar Euskal Herrian izan ezik (Nafarroako sektorekako banaketa orekatuagoa zen, eta Iparraldean hirugarren sektoreak (turismoa eta salerosketa) biztanleria aktiboaren erdia baino gehiago hartzen zuen ordurako. 1991n, berriz, zerbitzuena da -eta batez ere Bizkaian, gainera- sektore guztien artean indartsuena.
Sektore arteko desorekaren arrazoi nagusia industrializazioaz eta hirien handitzeaz gero lan indarra landa ingurunetik hiri ingurunera aldatu izana da. Bi horiez gainera, hirugarren sektorearen indartzea da azkeneko hamarraldi hauetan izan den hiru aldaketa sozioekonomiko handietako bat. Elkar lotuta daude hiru gertaera horiek: industriak hirien handitzea eta landa ingurunea hustea ekarri zuen, baina gizarteak gero eta bizi maila hobea eskatzen duenez, zerbitzuen sarea zabaltzea eta trinkotzea eskatzen dute aldi berean landa inguruneak eta hiri inguruneak. Beraz, ez da harritzekoa Nafarroako hirugarren sektoreak 1950ean biztanleria aktiboaren %20 eta gaur egun, berriz, orduan baino bi aldiz gehiago hartzea.
Gertaera horien ondorio zuzena da herrien gainbehera. Izan ere, Euskal Herrian, gero eta gehiago, hiritartzen ari dira landa inguruneko herriak. Gaur egun, egia esan, Euskadiko biztanleriaren %81 10.000 biztanle baino gehiagoko herrietan bizi da. Aitzitik, %5 baino ez da bizi 2.000 bizilagun baino gutxiagoko herrietan. Behin puntu honetara iritsiz gero, ordua da biztanleria hiri eta landa inguruneko ezarpenetan banatzeak dakarren arazoaz hitz egitea. Egia esan, ez dago bereizketa hori egiteko irizpide baturik, oina zenbait faktoretan (morfologikoa, funtzionalak, estatistikoak, eta abar) duten iritzi desberdinak baizik. Hori dela eta, hiri eta landa inguruneko biztanleri guneak bereizteko biztanle kopuruaz baliatzea irizpidea baliagarria dela dirudi, objektibotasunagatik besterik ez bada ere. Horixe da behintzat Espainiako Instituto Nacional de Estadística delakoak erabiltzen duen irizpidea erroldak egiteko. Eta hala, 10.000 biztanle baino gehiagoko gunetako biztanleria hiri inguruneko biztanleriatzat hartzen da, eta 2.000 baino gutxiagoko guneetakoa, berriz, landa inguruneko biztanleriatzat. Azkenik, 2.000 eta 10.000 biztanle bitarteko guneetakoa bitarteko biztanleriatzat hartzen da.
Biztanleria zahartzetik datozen gizarte, demografi eta ekonomi arazoak
Demografiari dagokionez, bi dira gizatalde jakin baten zahartzeak dituen ondorio nagusiak: jaiotze tasak behera eta, aldiz, bizi itxaropenak adin guztietan gora egitea. Gizatalde horren demografi etorkizuna, beraz, kolokan jartzen da, urritu egiten baita gazte -eta, beraz, ugalketarako ahalmena duen pertsona— kopurua, eta handitu, berriz, hilkortasun tasa. Bestalde, ekonomiari dagokionez, hona zer dakarren biztanleria zahartzeak: biztanleria aktiboa urritzea, ekoizpena gutxitzea, eta lan egiten duen gizatalde txikiarentzat zergak handitzea. Beraz, gainerako adin taldeak baino bizkorrago handitzen den adindun talde horren laguntza eskeak ere gora egiten du halakoetan, eta arazo larriak sortzen ditu horrek. Ikuspegi sozioekonomiko huts batetik aztertuta, berriz, ekoizpena etetea dakar zahartzeak.
Gizatalde baten adinkako banaketaren bilakaera horri zahartze prozesu deritzo, eta zahartze tasaren bidez neurtu ohi da. Gizatalde batean, 65 urtez gorakoek osotasunetik zer zati hartzen duten, hori da zahartze tasa. Baina gizatalde baten zahartzeak dituen gizarte eta ekonomi arazo guztiak ezin dira zenbaki sintetiko soil baten bidez adierazi. Izan ere, geografiaren ikuspegitik begiratuta, gizarte barneko portaera, ekonomi egiturak edo gizataldeek okupatzen eta baliatzen duten eremuarekiko harremanak ere alda baititzake zahartzeak.
Azterketa hori egiteko, beraz, erreferentzi gisa erabil daitezkeen marko demografiko eta geografiko zabalagoekin erkatu behar da zahartzearen demografi gertaera. Zahartzearen ezagutza sakona eskatzen du horrek guztiak: alegia, biztanleriaren bilakabide orokorra nolakoa izan den jakitea, zahartzean eragina duten demografi elementuak aztertzea eta hartatik datozen ondorioak ezagutzea, bai biztanleria osoari dagokionez bai gizatalde horiek dauden lurraldeari dagokionez. Zahartze demografikoa Euskal Herri osora hedatu da, baina Iparraldera gehienbat. 1990eko erroldaren arabera, Iparraldeko biztanleria osoaren %23 besterik ez zuen hartzen 20 urtez beherako gizataldeak; 1975ean, baina, biztanleriaren %30 hartzen zuen adin talde horrek. Aitzitik, 60 urtez gorakoen adin taldea handitzen eta handitzen ari da: %24 ziren 1975ean, eta %26 1990ean. Datu horiek, baina, beste marko geografiko batzuekin alderatzean hartzen dute bere benetako neurria: Akitanian gazteek biztanleria osoaren %24 hartzen dute, eta Frantzia osoan %26,5. Akitaniako eta Frantziako zahartze tasak, berriz, %23,7 eta %19,9 dira hurrenez hurren. Iparraldean heriotza kopurua jaiotza kopurua baino handiagoa izan arren, handitzen ari da biztanle multzoa. Migrazio mugimenduak dira handitze horren eragilea. Migrazioek defizit begetatiboa orekatzen dute, eta are garrantzitsuagoa dena, demografi hazkundea ziurtatzen. Ipar Euskal Herria emigrazio lurralde izan bada ere, imigrazio lurralde da gaur egun. Ez alferrik, migrazio gehiegia (irteera baino helduera gehiago izatea) bikoiztu egin da 1982-1990 bitartean. Are gehiago, Biarnokoa baino hiru aldiz handiagoa da gaur egun. Ipar Euskal Herriko hazkundea, beraz, kanpotik datorren ekarpenaren emaitza da osorik.
Hego Euskal Herrian, Nafarroako zenbait eskualdetan, asko zahartu da biztanleria, batetik jendeak herrietatik alde egin duelako —Iruñera, Euskal Herriko industrialdeetara, Espainia, Europa eta Ameriketako beste lurralde batzuetara—, eta, bestetik, oso jaiotze tasa txikia dutelako.
Nafarroan, Pirinio aldean da nabarmena zahartzea (%19,6, 1986an), eta Erdialdeko ekialdean hurrena (%17,6). Zahartze tasa txikiena, berriz, Iruñerrian (%10,7) dute. Oro har, zenbat eta txikiagoa izan herria, orduan eta handiagoa da zahartze indizea. Nafarroan, bestalde, 65 urtez gorako adin taldeak biztanleria osoaren %l0 baino gutxiago hartzen zuen 1960an. 1990. urtetik aurrera, berriz, %15 inguru hartzeraino zabaldu da adin talde hori.