cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Heves (konderria)
Geografia
Iparraldea menditsua da -Mátra eta Bükk Hungariako mendigunerik garaienak dira; gailurra Kékes mendia (1014 m) da-, eta hegoaldea laua, Hungariako Ordoki Handiaren zati. Tisza ibaian 1975ean eraiki zen Kisköreko urtegiari esker, ordokiko lurrak ureztatzen dira; uzta nagusiak dilistak, tabakoa eta meloiak dira. Matrako mazeletako mahastizaintza —Mátraalja eta Egeren ardoa ekoizten da— eta fruitu hazkuntza aipagarriak dira, eta baita zaldi-hazkuntza ere.
Banaketa administratiboa
2013ko urtarrilaren 1eko erreformaren ondoan, konderria 7 barrutitan (járás) banaturik dago:
Hiriak eta herri handiak
(2015eko biztanleria )
Frantziako Tourreko mendiko sailkapena
Mendiko sailkapena Frantziako Tourreko bigarren mailako lehia bat da, mendi gainetan ezarritako guneetara lehenengo iristeagatik banatzen diren puntuen arabera ezarria.
1975etik aurrera, mendiko sailkapenaren lehenbizikoak, hondo zuri baten gainean puntu gorri lodiak dituen maillot bat janzten du.
Mikel Garmendia
Mikel Garmendia Agirre, ezizenez Kutturru (Ordizia, Gipuzkoa, 1945eko urtarrilaren 22a - Donostia, 2005eko abuztuaren 6a) aktorea izan zen. Euskarazko antzezlerik ezagunenetarikoa izan da batez ere telebistan egindako lanengatik, guztien gainetik "Goenkale" ETBko telesaioagatik. Hala ere, zineman 25 lan baino gehiagotan hartu zuen parte, eta antzerkian ere nabarmena izan da bere presentzia. «Euskal Herriko aktore profesionalen dekanoa» zela argitaratu zuen Berria egunkariak, haren hilberrian.
2005eko abuztuaren 6an hil zen, minbiziak jota.
Saint-Sulpice-sur-Risle
Saint-Sulpice-sur-Risle Frantziako udalerria da, Orne departamenduan dagoena, Normandia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Sulpice-sur-Risle udalerrian erroldatutako biztanleak 1.650 ziren. Familiak 648 ziren, horien artean 161 pertsona bakarrekoak ziren (56 bakarrik bizi ziren gizonak eta 105 bakarrik bizi ziren emakumeak), 209 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 238 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 40 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Endika Bordas
Endika Bordas Losada, (Bermeo, 1982ko martxoaren 8a - ) euskal herritar futbolaria da, egun Córdoba CFen aritzen duena.
Estatistikak
''2015eko maiatzak 18an eguneratua. Datu ofizialak.''
Saint-Sulpice-sur-Risle
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.021 ziren, horien artean 739 aktiboak ziren eta 282 inaktiboak ziren. 739 pertsona aktiboetatik 677 lanean zeuden (364 gizon eta 313 emakume) eta 62 langabezian zeuden (34 gizon eta 28 emakume). 282 pertsona inaktiboetatik 99 erretiraturik zeuden, 105 ikasten zeuden eta 78 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Sulpice-sur-Risle udalerrian 653 unitate fiskal zeuden, 1.684 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.255,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 89 komertzioetatik, 3 erauzte enpresak ziren, 1 janari enpresa zen, 9 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 13 eraikuntza enpresak ziren, 30 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 2 finantziazio enpresak ziren, 6 higiezinen enpresak ziren, 11 zerbitzu enpresak ziren, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 5 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 27 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 funeraria, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 2 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekuak, 1 igeltseroa, 4 margolariak, 1 zurgina, 2 iturginak, 3 argiketariak, 1 eraikuntza enpresa, 1 ile apaindegia, 2 albaitariak, 4 jatetxeak, 1 tintoreria eta 1 apaindegia.
Ribița
Ribița Errumaniako udalerri bat da, Hunedoara konderrian. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Saint-Sulpice-sur-Risle
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden 11 establezimendu komertzialetatik, 1 hipermerkatu zen, 1 supermerkatua zen, 2 brikolaje denda handika, 2 arropa dendak, 2 altzari dendak, 1 kirol-denda zen eta 2 lore-dendak ziren.
2000. urtean Saint-Sulpice-sur-Risle udalerrian 25 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.316 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an botika 1  eta anbulantzia 1  bat zegoen.
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Albrightsville (Pennsylvania)
Albrightsville Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Carbon konderrian kokatuta dago, Pennsylvania estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Picomayor
Picomayor Eskatxabel (669 m, mendebalera) eta La Breñaren (652 m, ekialdera) mendixken arteko Trianoko mendien berezko gailurra da. Mendixketako lehenean, Eskatxabelgo trikuharria aurkituko dugu.
Kinkaku-ji
Historia
Tenplua dagoen lurraldea Kitayama-dai izenaz ezagutzen zen aurretik eta Saionji Kintsune estatugizon boteretsuarena zen. 1397an Ashikaga Yoshimitsu shogunak eremua erosi eta Kinkaku-ji tenplua eraiki zuen. Pabilioiaren helburua shariden izatea zen, hau da, Budaren erlikiak gordetzea. Yoshimitsu hil zenean bere semeak Zen tenplu bihurtu zuen. 1467-1477 arteko Onin Gerran eraikinak erre egin ziren. Gaur egungo pabiloia 1955ekoa da.
Egitura
Urrezko tenplua hiru solairutako eraikina da. Goiko bi solairuak urrezko orriaz estalita daude.
Lorategiak
Tenpluaren inguruko paisaia aprobetxatuz egindako lorategia da, Muromachi Aroan egiten zen bezala. Kyōko-chi (鏡湖池, ispilu putzua) dauka ondoan eta inguruan Hokuzan mendia.
Onarpena
Aintzinako Kyotoko monumentu historikoak deritzon multzoaren zati da (Kioto, Uji eta Otsu hiriak), UNESCOk, 1994an, Gizateriaren Ondare izendatu zuena.
Ichthyophis garoensis
Ichthyophis garoensis Ichthyophis generoko animalia da. Anfibioen barruko Ichthyophiidae familian sailkatuta dago, Gymnophiona ordenan.
Jose Ramon Amondarain
Biografia
Hasieran abstrakzioa landu zuen bere lanetan, eta geroago pinturaren materialtasuna azaltzen saiatu zen, horretarako ekai ezberdinak erabiliz. Bere lanen artean, olioarekin modelatutako objektuak, argazki-paperean eginiko marrazkiak, inpresio digitalak eta abar ageri dira.
Ptilinopus layardi
Ptilinopus layardi Ptilinopus generoko animalia da. Hegaztien barruko Columbidae familian sailkatua dago.
Jose Ramon Amondarain
Biografia
Arte Ederretako lizentzia lortu zuen Euskal Herriko Unibertsitatean, margolaritza espezialitatean. Ondoren bere formakuntzarekin Artelekun jarraitu zuen, Donostian. Gero, Berlingo Künstlerhaus Bethanien zentroko ikasketa programan egonaldia egin zuen.
Hainbat aretoetan erakutsi du bere lana, honako hauetan, adibidez: Rekalde Aretoa, Bilbon; Guggenheim Museoa, Bilbon; Patio Herreriano Museoan (Valladolid); CAAM, Las Palmas Kanaria Handikoan; Palais de Beaux-Arts, Bruselan; La Casa Encendida, Madril; Koldo Mitxelena Kulturunean, Donostia; Galdiano Museoan, Madril; Artium, Arte Garaikidearen Euskal Zentro-Museoan, Gasteiz...
Nazioarteko azoketan ere askotan parte hartu du; hona hemen horietako batzuk: ARCO, Madril; ART BASEL, Basilea; ART FORUM BERLIN, Berlin; ART AMSTERDAM, Amsterdam; ART BEIJING, Beijing.
Haren lanak ikusgai daude Gasteizko Artium Museoan eta Madrilgo Reina Sofia Museoan, eta zenbait bildumatan: Bartzelonako La Caixa Fundazioarenean, Madrilgo CA2M zentroarenean, Coruñako Unión Fenosa museoarenean edo Espainiako Bankuarenean.
1993an Endesa Beka lortu zuen; 1999an, Botin Beka, eta 2018-2019an Erromako Espainiako Akademiarena.
Zalantzarik gabe, José Ramón Amondarain euskal artista bikainenetako bat da, baina euskal testuingurutik haratago ere presentzia izan du azken hamarkadetan, pinturaren arloari buruz izan diren nazioarteko eztabaidetan. Artista poliedrikoaren adibide ona da.
Bee Cave (Texas)
Bee Cave Texasko hiri bat da. Travis konderrian kokatua dago. 2010ean 3,925 biztanle zituen, 13.36 kilometro koadrotan banatuta.
Chaerephon johorensis
Chaerephon johorensis Chaerephon generoko animalia da. Chiropteraren barruko Molossinae azpifamilia eta Molossidae familian sailkatuta dago
Tlaltecuhtli
Tlaltecuhtli antzinako Mesoamerikako jainko bat zen, garai posklasikoko (1200-1519) eskultura eta ikonografian adierazia, nagusiki azteken eta nahuatl hizkuntza hitzegiten zuten beste herri batzuen artean. Tlaltecuhtli espainiarren aurreko Mexikoko herrien pentsamenduak, zeremoniak eta erlijioak erregistratuta geratu ziren zenbait eskuizkribu kolonial mexikarrei esker ere ezagutzen da. Gainera Historie du Méxique lanean ere erregistratu zen, XVI. mendean eginiko mexikar kulturari buruzko bilketa bat.
Sorkuntza mito azteketako batzuetan Tlaltecuhtli Laugarren Eguzkia amaitu ondoren itsasoan igerian zebilen itsas munstro bat bezala deskribatzen da, sorkuntzaren aurreko kaosaren pertsonifikazio bat. Quetzalcoatlek eta Tezcatlipocak, suge bihurtuta, bitan zatitu zuten, erdi bat zerua sortzeko eta bestea lurra sortzeko erabiliz. Honen ondoren bere izpirituak bizirik jarraitu zuen, eta noiz behinka giza odola eskatzen du.
Cihuacoatl, Coatlicue eta Tonatiuhrekin lotzen da.
Berriki jainkosa honen irudia duen monolito bat lurpetik atera da Mexikon, Mexiko Hiriko Tenplu Nagusiaren indusketetan.
Amaury Sport Organisation
Amaury Sport Organisation (ASO) frantziar kirol-enpresa da. Frantziako Tourra eta beste hainbat txirrindulari lasterketaren antolatzailea da, besteak beste Paris-Niza edo Paris-Roubaix klasikoa. Paris-Dakar eta Frantziako Golf Irekia ere antolatzen ditu. Amaury taldea du jabea, L'Équipe edo Le Parisien egunkarietako jabea ere badena.
2008an Espainiako Vuelta antolatzen duen Unipublicen akzioen %49a erosi zuen, eta 2014an %100era ailegatu zen. Asian eta Afrikan ere lasterketak antolatzen ditu.
Drepanoptila holosericea
Drepanoptila holosericea Drepanoptila generoko animalia da. Hegaztien barruko Columbidae familian sailkatua dago.
Xabier Etxeberria Garro
Xabier Etxeberria Garro (Zarautz, Gipuzkoa, 1974ko urriaren 7a - ) euskal idazlea da. Deustuko Unibertsitateko Donostiako Campusean marketing ikasi eta enpresa finantza arloan egin izan du lan, baita Seulgo Daewoo enpresan ere. Bere lehen eleberriarekin, Egun denak ez dira berdin, Igartza Saria irabazi zuen. Hortik aurrera helduentzako nahiz haur eta gazteentzako hainbat liburu idatzi ditu, gehienak anaia Martin Etxeberriarekin batera.
Liza carinata
Liza carinata Liza generoko animalia da. Arrainen barruko Mugilidae familian sailkatzen da.
Adamita
Adamita Zn2AsO4OH formula kimikoa duen mineral zinkdun eta artsenikoduna da. Normalean oxidatuta dagoen edo eguraldiaren eraginpean dagoen zink-meen gainean eratzen da. Adamita horia izan ohi da, baina kolore berdea ere har dezake kobre-inklusioen ondorioz. Olibenitak adamitaren egitura bera du, baina zinkaren ordez kobrea dauka bere egituran. Manganesoa, kobaltoa eta nikela ere eduki ditzake.
Baileyville (Pennsylvania)
Baileyville Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Centre konderrian kokatuta dago, Pennsylvania estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Bârgăuani
Bârgăuani Errumaniako udalerri bat da, Neamț konderrian. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Herriak
Udalerrian honako herriak daude:
Pěčnov
Pěčnov Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 146 biztanle ditu eta 1,98 kilometro koadroko azalera. Prachaticeko barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1290 urtean egin zen.
Kubako bandera
Kubako Errepublikaren bandera (bandera de la República de Cuba), Kubako ikur nagusietako bat da. 1849an Narciso López venezuelar militarrak New York hirian sortua, 1868an Guáimaro Asanbladak onartu zuen. 1902an Kuba independentiaren bandera nazional ofizial gisa onartu zen.
Kataluniako Estelada bandera horretan oinarritu zen.
Maillot horia
Maillot horia edo Maillot Jaune frantsesez, Frantziako Tourreko sailkapen orokorreko lehenengo txirrindulariak janzten du, pelotoiko beste txirrindulariengandik bereizteko.
Leuroglossus schmidti
Leuroglossus schmidti Leuroglossus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Bathylagidae familian.
Santa Katalina monasterioa (Sinai)
Santa Katalina monasterioa (Μονὴ τῆς Ἁγίας Αἰκατερίνης; دير القدّيسة كاترينا), Antzaldatzea ren Monasterioa ere deitua, Egiptoko Sinai penintsula ren hegoaldeko Santa Katalina mendia ren magalean dagoen monasterio ortodoxo garrantzitsua da. 1.570 m-ko altueran dago, eta oraindik martxan dagoen munduko monasteriorik zaharrenetako bat da. Bere eremua (barrutia eta ondoko lorategiak) Sinaiko Eliza ortodoxoarena da, eliza autonomo ortodoxo grekoa, baina Jerusalem go eliza greko-ortodoxoari kanoniko ki lotua.
Ikono-bilduma baliotsua du eta, Vatikano koaren ondoren, munduko eskuizkribu zaharren bigarren liburutegia da. Hogei bat monje ditu, gehienak jatorri grekokoak. "Basamortuaren bokazioa" duten nobizioak biltzeko leku nagusia Santa Katalina monasterioak Atenas ko Ambelokipi auzoan duen metochion-a (ekialdeko tradizio ortodoxoaren barruan eliza baten enbaxada den eliza) da.
Augustin Anabitarte
Augustin Anabitarte Irazu, Anabi ezizenez, (Donostia, 1891ko azaroaren 20a - ib., 1981eko ekainaren 4a) euskal idazle bat izan zen. Zenbait aldizkaritan idatzi zituen artikuluak, besteak beste, Euskal-Esnalea, Euskera, Gure Herria, Euzkadi, RIEV eta Argia aldizkarian. Euskaltzain urgazlea izan zen. Espainiako gerraren aurretik argitaratu zituen bere lan nagusiak, 1920ko hamarkadan. Itsastar eta itsaso zale bipila izan zen; nabigazioari buruzko liburu batzuk argitaratu zituen, gaztelaniaz.
Santa Katalina monasterioa (Sinai)
Monasterioaren zati txiki bat baino ez da bisitatzen, baina horri lotutako tradizio ugariek (sasia sugarretan, Moises en putzua , Sinai mendia...) erromes eta turista asko erakartzen dituzte. Jendetza horri erantzuna emateko, Santa Katalina hotel-hiria gertu garatu da.
Augustin Anabitarte
Jatorria
Augustin Anabitarte 1891ko azaroaren 20an jaio zen, Donostian; jaiotza agirian Agustin Felix Anabitarte Yrazu agertzen da izendatua. Ama Josefa Antonia Irazu Lasa izan zuen, Aginagakoa (Usurbil, Gipuzkoa) eta aita Santos Kandido Ramon Anabitarte Oa, Altzakoa (Gipuzkoa). Augustin seigarren senidea zen, zortziko familia batean. Hiru anai-arreba zaharrenak Altzan jaioak zirenez, pentsatzekoa da familia Donostiara aldatu zela bizi izatera 1886tik aurrera.
Santa Katalina monasterioa (Sinai)
Historia
III. mendetik aurrera, Egipto n bakarrik bizitzea aukeratzen dute monje batzuek, eta erretiratutako leku bat lortzen dute. Horrela garatzen dira eremita k Sinain, III. mendearen amaieratik. IV. mendearen amaieran, Egeria ren Itinerarium ad Loca Sancta (Leku Santuetarako ibilbidea) bidaia-liburuak aipatzen du hainbat monje ermitau bazirela inguruan, jazarpenetatik ihes egin zuten lehen kristauak iritsi eta mende bat geroago.
Augustin Anabitarte
Bizitza
Juana Lasurtegi Alberdi donostiarrarekin ezkondu zen; hiru seme-alaba izan zituzten: Eustakio, Agustin eta Juanita.
Santa Katalina monasterioa (Sinai)
Historia
Ia edozein instalazio monastikori lotutako legenda baten arabera, Helena erromatar enperatriz eta Konstantino I. enperadorea ren amak, 337. urtean kapera bat eraiki zuen Sinai mendia ren magalean, Biblia ko Irteera Liburua n aipatzen den "Sasia sugarretan" dagoen lekuan (Irteera 3 1-22). Ama Birjina ri eskaini zion. Gaur egun zuhaixka gisa agertzen dena lahar ra edo sasia da ("masusta-arbola" ere esaten zaio); diotenez, han daukaten laharra Biblian aipatzen den bera da; horregatik, hiru erlijio handirentzako leku sakratua da: judaismoarentzako, kristautasunarentzako eta islamarentzako.
Augustin Anabitarte
Bizitza
Merkataritza eremuko ikasketak eginik, gazterik hasi zen lanean Gipuzkoako Aurrezki Kutxa Probintzialean, ardura apaleko zereginetan hasieran, baina gora eginez, zuzendariorde izateraino.
Santa Katalina monasterioa (Sinai)
Historia
VI. mendean, basamortuko tribu nomaden erasoetatik babestu nahi duten erlijiosoek monasterio gotortua altxatzeko eskatu diote Justiniano enperadoreari. Justinianok bizantziarren basailu arabiarren artean aukeratutako familiak bidaltzen ditu hura zerbitzatu eta defendatzeko. Seguruenik, 548tik 562ra bitartean eraikiko da, Stephanos arkitektoak gainbegiratuta. Mendebaldeko sarrerako atearen goiko aldeko inskripzio greko eta arabiarrek 527. urtea ematen dute sorreraren urtea bezala. Hala ere, inskripzio horiek gutxi egiaztatutako iturri zaharretan oinarritzen dira.
Augustin Anabitarte
Bizitza
Bere jaioterri Donostian hil zen, 1981eko ekainaren 4an, 89 urte zituela.
Santa Katalina monasterioa (Sinai)
Historia
San Juan Klimakos da monasterio horretan 40 urtez bizi izan zen monjerik ospetsuena. Anastasio Sinaita bertako higumeno a, laiko edo kleriko monastikoa monasterioko komunitateak buru gisa hautatua, da VII. mendea ren bigarren erdian.
Augustin Anabitarte
Poemak
Literatura kritikariek Anabitarte poetatzat hartzen ez badute ere, zenbait poema argitaratu zituen:
Santa Katalina monasterioa (Sinai)
Historia
630eko hamarkadan, Amr ibn al-Asen arabiar armadek konkistatu zuten Sinai, Arabia tik ekarritako tribu beduino ekin batera. Lehen bi gerra arabo-bizantziarrek eragin handia izan zuten ibilbide komertzialetan, Sinai biztanle sedentarioez hustu zen; prozesu hori III. mendea n hasia zen persiarren eta bizantziarren arteko gerretan. Kondairak dioenez, arabiarrek oso ondo errespetatu zuten monasterioa, eta inguruko beduinoak ere lekuko zaindari bihurtzen zituzten. Babes hori gaur egun arte mantendu da. Izan ere, musulmanek monasterioa Dar el Ahd-en kokatzen dute, tradizio musulmanaren munduaren zatiketaren kategoria, itunen edo aliantzen eremua. Honen ondorioz, Santa Katalinak, islamean, de iure leku santu babestuaren estatusa du eta Mahoma profeta musulmanak berak VII. mendea n idatzi zuen Ashtiname-a, babes-konpromisoa, Sinai penintsulako Santa Katalina monasterio ortodoxoari emateko. Aldiz, komunitate monastikoak kapera bat meskita bihurtzeko baimena ematen du, Fatimatar Kalifa-Herria garaian, orain hutsik dagoena. Egia esan, monasterioaren eta ondoko tribu nomaden arteko harremanak anbiguoak dira: aldatzen dira merkataritza-harremanen (erromesen garraioa, merkantzien hornidura monastegirako), eta indarkeriaren eta xantaiaren artean. Testuinguru horretan sortu zen Gabaliya tribuaren tradizioa. Tribuaren egungo ondorengoak gida turistiko eta monasterioaren zaindari gisa ari dira, eta sortu zenetik haren zerbitzura egon dira.
Bakartasunari eta izen onari esker, monasterioak VIII. mendeko aldi ikonoklasta ri ihes egiten dio eta ondare ikonografikoa gorde dezake. Gurutzadetan ere babestuta dago.
Augustin Anabitarte
Artikuluak
1918tik aurrera, artikuluak argitaratzen hasi zen Euskal-Esnalea aldizkarian. Hastapenena, hizkuntza gaiak aztertu zituen zenbait artikulutan, baita kirol kontuak ere, bereziki igeriketa.
Santa Katalina monasterioa (Sinai)
Historia
Monasterio gotortu honen bihotzean, bizantziar erritu koa eta Jerusalengo patriarkatuaren mendekoa, Antzaldatzea ren eliza dago, Stephanos arkitektoak bere mosaiko famatuarekin egindako katholikon a edo eliza nagusia dago. Justiniano enperadorearen garaikoa da eta "sasia sugarretan" egon omen zen lekuan eraikia. Lehenbizi Mariari eskainia, monasterioa Alexandriako Santa Katalina ri kontsakratu zioten gero, zalantzarik gabe IX. mendean, santuaren gorputza aurkitzen den garaian. Gorputza, tradizioaren arabera, ondoko mendian omen zegoen; mirariz eraman zuten aingeruek eta ermitau batek aurkitu zuen. Gorpua sarkofago batean sartzen da katholikonaren aldaretik hurbil, eta Sancta Maria de Rubo izena zuen monasterioak santu berriaren izena hartzen du orduan. Santa Katalinarekiko debozioa oso gustukoa izan zen Mendebaldean, bereziki Normandiako duke en bultzadapean, eta horrek, X. mendearen amaieratik aurrera, Sinai alderako mendebaldeko erromesaldiak eragiten ditu. Erromesaldia Jerusalem bisitatuz egiten dute. Hiru edo lau eguneko egonaldia besterik ez dute egiten monasterioan. Denbora horretan, monjeek abegi ona eskaintzen diete, noble erromesek monasterioaren jangelan grabatutako armarriek oraindik frogatzen dutenez.
Augustin Anabitarte
Artikuluak
Anabitartek zenbait ardura izan zuen Euskal-Esnalearen barruan, besteak beste diruzain izan baitzen; aldizkariaren ordezkari ere izan zen, Lekarozko ikastetxean gazteentzat udan antolatzen zen euskarazko ikastaldiaren amaieran.
Santa Katalina monasterioa (Sinai)
Historia
Erdi Aroan, urtero milaka erromes erakartzen ditu monasterioak. XIV. mendetik aurrera, ikasturtean zehar egiten den erromesaldia gainbehera dator, Devotio moderna mugimenduarengatik; mugimendu horrek erromesaldi espirituala, barnekoa eta erlijio-gerrak lehenesten ditu. Monasterioa pixkanaka hondatzen ari da, eta 1592an zaharberritu zuten Valakiako Alejandro III. printzearen dohaintza batekin.
1799an, Bonaparte jeneralaren Egiptoko kanpaina n, Kléber jenerala ri, bere arma-lagunari, monasterioaren iparraldeko harresia berritzeko agindu zion. Barrutiaren goiko aldea bloke txikiagoekin eta landu gabeekin finkatzen du. Erromesaldiak gutxitzen jarraitzen du, monasterioak ez ditu urtean 100 erromes baino gehiago erakartzen 1950 urtearen erdialdean.
Monjeen kopuruak asko jaitsi da, erlijio-jaierarekin batera, eta gaur egungo komunitatea hogei bat monjek osatzen dute (Erdi Aroan, berrehun monjek). Egiptoko gobernuak garraio- eta ostalaritza-azpiegitura bat garatu du 1960ko hamarkadaz geroztik, nazioarteko turismoa eta erromesaldiak berraktibatuz, baina Estatu Islamikoa erakundea k 2017ko apirilaren 18an monasterioaren aurrean egin zuen atentatu jihad istak frogatu zuen Mahoma profetaren Ashtiname-a edo babes-konpromisoa dagoeneko ez dela errespetatzen eta turismoa arriskutsua bilakatu dela.
Arkitektura
Tokiko granito gorriko bloke eskuairatutako harresia zulatuta dago gezileihoz dago, eta toki batzuetan hainbat sinbolo kristau grabatuta daude: Maltako gurutzea, monogramak, etab. Brontzezko kanoi txikiek barneko ingurabide a burutzen dute. Esparrua laukizunena da (85 m. x 74 m.) eta angeluak lau puntu kardinaletara begira daude. Altuera 12 eta 15 metro bitartekoa da eta 1,65 metroko lodiera du.
Hogeita lau kapera ditu barrutiak, eta, batez ere, oinplano basilikaleko Antzaldatzea ren eliza, absidea eta nartex a dituena. Aldarearen eskuinaldean, baldakin baten azpian, erlikiontzi batdago, marmolezko sarkofago bat, Santa Katalinaren bi erlikia, burua eta ezkerreko eskua. Gregorio monjeari esker, kanpandorre neoklasikoa 1871n eraiki zuten, eta bederatzi kanpai ditu, horietako bat zaharra, egurrezkoa, Errusiako Alejandro II.a tsarrak eskainiak. Burualdean, absidiolo an, kapera bat ("Sasia sugarretan" kapera izenekoa) Moises ek bere bokazioa jaso zuen leku zehatzean eraikia, pasarte hau gogorarazten duen zilarrezko plaka txiki batekin. Garai bateko jantokia, oinplano angeluzuzenekoa, XVI. mendekoa da.
Bear Creek (Florida)
Bear Creek Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Pinellas konderrian dago, Florida estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Santa Katalina monasterioa (Sinai)
Arkitektura
Elizatik hurbil, monasterioak "Moises en putzua" deitutakoa dago, tradizio legendario baten arabera, profetak Jetro ren alabak ezagutu zituen lekua.
Wroewolfeita
Wroewolfeita sulfato motako minerala da.
Ezaugarriak
Wroewolfeita sulfato mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema monoklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 2,5 da.
Augustin Anabitarte
Artikuluak
Euskaltzain urgazle izendatu zuten Anabitarte, 1959ko uztailaren 30ean. Izendatua izan aurretik, baina, akademiarekin lotura estuak izan zituen, besteak beste, 1922an euskararen batasunari buruz Euskaltzaindiak antolatutako jardunaldietan parte hartu baitzuen. Haren hitzaldian, hizkuntzaren batasunaren alde egin zuen sutsu.
Pelhřimov
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1322 urtean egin zen.
Augustin Anabitarte
Artikuluak
1922an baita ere, aipamen labur bat argitaratu zuen Euzkadi egunkarian, azaroaren 25eko alean, Sabin Arana hil zela eta hemeretzigarren urteurrenaren harira, «¡Gixaxoa!» izenburuaz. Aipamen horren barruan zegoen «Igaro da gau-illa» izeneko poema.
1923ko urtarrilean, artikulu bat argitaratu zuen Bilboko Euzkadi egunkarian, «Einstein’en ustariak» izenburuaz, hiru ataletan banatuta. Albert Einsteinek 1915ean formulatutako erlatibitatearen teoria era erraz eta ulergarri batean azaltzen saiatzen da, zientzietan aditu ez direnentzat. Fernando Plazaola EHUko irakasle eta ikertzailearen iritziz, Einsteinek bere teoriak plazaratu eta zazpi urte geroago, «zientzietan aditua ez zen Agustin Anabitarte gai izan zen kontu batzuk era oso txukun eta jasoan idazteko». Era berean, honela laburtu zuen Anabitartek idatzitako artikulua: «ezin ahantz dezakegu fisikari buruz euskaraz idatzitako lehen argitalpenetariko batez ari garela, eta hori meritu handikoa dela gure Herrian. Garbi ikusten dugu lexiko zientifikoarekin borrokan ibili behar izan zuela; hori oso nabaria da idatzian».
1924ko otsailaren 17an, nazioarteko politikari buruzko artikulu bat kaleratu zuen, Argia aldizkarian. Lloyd George britainiar politikariak egindako adierazpen batzuk kritikatzen zituen, Renaniaren geroaz Clemenceau frantsesak eta Wilson amerikarrak egin omen zituzten isilpeko itunak zirela eta.
Atal berean, 1924ko martxoaren 16an, Madrilen izandako dantza apustu bat ―nork etengabe dantza denbora gehiagoz egitea, alegia― kritikatu zuen «Erokeria» izenburuko artikulu batean, euskal herri kirolekin konparatuta.
1925ean, finantza gai batez artikulu bat argitaratu zuen ―zehazki, diruaren interesak kalkulatzeko formulak― «Bide beŕi bat, ¿bide zuzena?: zenbaki-gaiak» izenburuaz, Euskal-Esnalea aldizkarian, aurrez Jose Inazio Garmendiak idatzitako beste artikulu bati aurre eginez.
Ichthyophis glandulosus
Ichthyophis glandulosus Ichthyophis generoko animalia da. Anfibioen barruko Ichthyophiidae familian sailkatuta dago, Gymnophiona ordenan.
Augustin Anabitarte
Artikuluak
1926an, hiru artikulu argitaratu zituen Argia aldizkarian:
1927an, «Hindemburg lerroa» izenburuko artikulua plazaratu zuen Argia aldizkarian. Baikorren eta ezkorren arteko irudizko elkarrizketa bat da, euskararen atzerakadaz eta orduko egoeraz. Izenburuak iradokitzen zuenez, euskararen Hindenburg lerroa eraiki beharra ikusten du egileak.
1930ean, Euskal-Esnalea aldizkariak Anabitarteren hitzaldi bat argitaratu zuen, Lekarozko ikastetxean gazteentzat egindako udalekuetan egindakoa. Euskararen eta euskaltzaletasunaren aldeko aldarrikapen bat zen, era honetan amaitzen zena:
1931n, «En torno al idioma vasco» izeneko artikulua argitaratu zuen Euskal-Esnalea aldizkarian; izenburua gaztelaniaz duen arren, artikulua euskaraz idatzita dago. Lekarozko ikastetxean egindako euskal ikastaroaren kronika labur bat da.
1932an, Argia aldizkarian «Euskerari txistua jo» izenburuko hausnarketa bat argitaratu zuen. Euskararen aldeko aldarrikapen bat da, txistuaren soinua eta euskara lotzen dituena.
Espainiako gerraren aurretik, 1935ean, Anabitartek artikulu bat argitaratu zuen, lau ataletan banatuta, El Día egunkarian, «1910-Dagonilla-6'ean» izenburuaz. Hogeita bost urte lehenago, 1910eko abenduaren 10ean, Donostian egindako agerraldi batean izan ziren atxiloketak ―artean, Anabitarterena― azaltzen zituen. Orobat, euskal abertzaletasunaren hastapeneko urratsen kronika pertsonal bat egin zuen.
Dibulgazio testuak
Lehen liburuxka 1923an argitaratu zuen, Neska-mutiīeri dirua auŕeratzen erakusteko izenburuaz; esan daiteke beraren lanbidearekin lotutako lana izan zela. Haurrei eta gaztetxoei diru aurreztu beharraz mintzatu zitzaien liburuan, eta aurrezki kutxek horretarako zeuzkaten eginkizunez, ipuinen, gertakarien eta adibideen bitartez. Liburutxoaren amaieran, adibide bat eskaintzen zuen, nolako eta zenbateko aurrezkia egin behar zuen mutiko batek, soldadutzara joan behar izango zuenean mila pezeta aurreztuak izateko. Liburuak Jon Zabalo Txiki marrazkilariaren ilustrazioez argitaratu zen.
1925ean, Antziñako Olinpiaŕ Jolasak argitaratu zuen. Antzinako Grezian egiten ziren olinpiar jokoen azalpen xehe bat zen, zenbait ilustrazioz lagundurik. Liburuaren azken atalean, joko olinpiko modernoak aipatu zituen laburki, 1920an Anberesen eta 1924an Parisen egindakoak. Hurrengo urtean, 1926an, testua Itzaldiak izeneko bilduman argitaratua izan zen, beste egileen testuekin batera, liburuan agertzen zen moldaera berberaz.
Eleberriak
Anabitarteren obrarik behinenak eleberriak dira, kritikari gehienen iritzira.
Santa Katalina monasterioa (Sinai)
Arkitektura
Monasterioak Goi Erdi Aro ko egituraren adibide bakarra gorde du.
Augustin Anabitarte
Eleberriak
Lehen eleberria Usauri izan zen, 1931n argitaratua. Bi urte lehenago, 1929an, Euskaltzaindiaren Schuchardt saria irabazia zuen. Eleberria txalotua izan zen kritikarien eta beste idazleen artean; besteak beste, Emeterio Arresek poema batez ospatu zuen eleberriaren argitaratzea. Jon Kortazar kritikariaren iritziz, eleberri honek gordetzen ditu «gaur egun modernotzat jotzen ditugun ezaugarriak: euskara eta erdararen erabilera, hiri giroa, deskripzioetan erabiltzen duen idealizazioa [...] kontatzeko era berriak, amaiera gabeko idazlearen ironia, kontatzerako erabilitako urruntasun hori, eta berriro burleti idazlea, bere burua han non aurkitzen dudan nobelaren erdian nobela bat idazten ari dela adieraziz». Eleberri kostunbristatzat baino gehiago, nobela lirikotzat hartu behar genuke.
Santa Katalina monasterioa (Sinai)
Liburutegi publikoa
Monasterioko liburutegia, eskuizkribu oso zaharrak dituelako (1000. urtea baino lehenagokoak), munduko bigarren aberatsena da, Vatikanoko liburutegia ren ondoren. Sinaiko artzapezpikuak baimena eman die pribilegiatu gutxi batzuei hura bisitatzeko. 3.500 bolumen baino gehiago ditu greziera z (eskuizkribuen hiru laurdenak), koptoera z, arabiera z, hebreera z, siriera z, armeniera z, georgiera z, valakiera z, eslaviera z.... Testamentu Berri ko eskuizkribu zaharrenetako batzuk ere baditu, baita Codex Sinaiticus Syriacus ere (San Lukasen Ebanjelioa ren siriar-bertsioa); V. mendekoa da, eta Agnes eta Margaret Smith ek aurkitu zuten 1892an. Liburutegi horretatik dator ere Codex Sinaiticus, Bibliaren bertsio grekoaren eskuizkribua, 330 eta 350 urteen artean scriptio continuan idatzia; hasieran, bi testamentu osoak zituen, baina gaur egun arte Septuagintaren zatiak, Itun Berria, Bernaberen Epistola eta El Hermasko artzainaren zatiak baino ez dira iritsi (horrek iradokitzen du azken bi testu horiek Bibliako kanonaren zati izan zitezkeela codexaren editoreentzat).
Augustin Anabitarte
Eleberriak
1933an, Donostia izenburuko eleberria kaleratu zuen, 1932an Euskaltzaindiaren Schuchardt saria irabazitakoa. Eleberriaren hasieran, Txomin protagonista gaztea Donostiara itzultzen da, Bigarren Karlistaldia amaitu ostean. Izenburuak adierazten duen gisan, istorioan garrantzi handia daukaten hiriko auzoek (bereziki, moilak) eta bizilagun ezagunek. Berriz ere, garaiko kritikak begi onez hartu zuen eleberria. Kritikari modernoagoek ere aintzat hartu izan dute.
Santa Katalina monasterioa (Sinai)
Mosaikoak
Monasterioak mosaiko ugari ditu, 2.000 ikono greko eta errusiar, kaliza k (horien artean Karlos VI.a k emandakoa, Santa Katalinaren atzamarragatik esker onez, Rouen era eraman baitzuen) eta erlikia-ontziak.
Alectroenas nitidissima
Alectroenas nitidissima Alectroenas generoko animalia zen, jada iraungia. Hegaztien barruko Columbidae familian sailkatzen zen.
Santa Katalina monasterioa (Sinai)
Mosaikoak
Antzaldatzea ren mosaikoa, elizaren absidean, bizantziar mosaiko nabarmenenetako bat da. VI. mendekoa, Ekialdeko elizetako mosaikorik zaharrena da : milioi-erdi tesela baino gehiago (batez beste 5-7 mm-ko aldea dute, batez ere beirazkoak dira, harri naturaleko gorriak izan ezik) absideko 46 m2 estaltzeko erabili ziren. Kristo antzaldatua, eskuineko eskuarekin bedeinkatuz eta gurutze-formako halo batez inguratuta, mandorla urdin batetik irteten da. Zortzi zilar-izpik erakusten dituzte bi profetatan (Moises, †ΜΩΥϹΗϹ, zeinak irakaskuntzaren keinu tipikoa egiten duen, eta Elias, †ΗΛΙΑϹ), Itun zaharraren lekukoak, Jesusekin hizketan, Jesusen antzaldatzean, eta beherago apostoluak (Pedro, †ΠΕΤΡΟϹ, Juan, †ΙΩΑΝΝΗϹ, eta Santiago, †ΙΑΚΩΒΟϹ), Itun berriaren lekukoak. Erdiko eszena hau, profeten, ebanjelisten eta apostoluen bustoekin 31 medailoi dituen banda batek eta gurutze bat duen clipeus baten antzeko disko batek inguratzen dute. Beheko zerrendaren gainean dohaintza egindako 25en izenak ageri dira. Absidearen gailenaren garaipen-arkua ren gainean, Agnus Deirantz hegal egiten ari diren diren bi aingeru daude. Aingeruen gainean, ezkerrean, Moisesen eszena bat dago, sasi gartsuaren aurrean sandaliak kentzen, eta, eskuinean, Legearen Taula k erakusten. Aingeruen azpiko bi medailoik Juan Bataiatzailea eta Ama Birjina irudikatzen dituzte.
Augustin Anabitarte
Eleberriak
Francoren matxinadak eta garaipenak euskal letretarako ezarri zuen nahitaezko isilaldiaren ostean, Anabitartek Poli: mutil umezurtz baten ibillaldiak argitaratu zuen 1958an; azken eleberria argitaratu zuenetik 25 urtera. Istorioak umezurtz dohakabe baten gorabeherak biltzen ditu. Kritikarien iritziz, «ez da erraz jakiten Poli ohiturazko nobela den, edo pikareska edo abentura nobela, hiruren ezaugarriren bat daukalako. Egituraketagatik, hau da, zoritxarreko protagonista, gainditu beharreko gora-behera asko eta amaiera zoriontsua, Dickensen nobelak dakarzkigu gogora». Literaturaren maila gorena aitortu ez arren, Koldo Mitxelenak eleberriaren merezimenduak azpimarratu zituen: «Irakurgai honek ez darabil auzi larririk: ez du inoren gogorik kezkatuko, ezta bihotzik erdiratuko ere. Ez da beharrik ere. Bere bidetik dabil egilea, kontakizun arin, otxan eta jostarien bidetik. Eskubide osoa du, jakina, eta gure arteko irakurlerik gehienek ez diote noski horregatik kargurik hartuko».
Santa Katalina monasterioa (Sinai)
Mosaikoak
Mosaikoa hondatu egin zen, batez ere, infiltrazio eta lurrikarengatik, eta Kontserbazio Arkeologikoko Zentroko (Centro di Conservazione Archeologica di Roma) mosaikoen kontserbatzaile- eta leheneratzaile-taldeak hiru zaharberritze-kanpaina egin zituen 1847an, 1959an eta 2005etik 2010era.
Augustin Anabitarte
Bidaldi liburua
1961ean, bidaldi liburu edo kronika bat argitaratu zuen, Aprika-ko basamortuan izenburuaz, Aljerian barrena egindako bidaiaren kontaketa errealista. Liburuaren aitzinsolasean aitortzen duenez, bidaia Aljeriako Independentzia Gerraren aurretik, hau da, 1954ko azaroa baino lehenago egin zuen, Marseillako portutik abiatuta, Saharako basamortuaren inguruko hiri hauetan barrena: Aljer, Bou Saâda, Biskra, Tuggurt, Ouargla, Ghardaia, Beni Isguen, El Menia, Timimoun eta Adrar.
Santa Katalina monasterioa (Sinai)
Ikonoak
Gordetako ikonoen artean, B.36 ikonoa da ezagunena. Gurutziltzatze honetan, Kristo hilda dago, burua arantzez koroatuta duela. Estilo eta eskema ikonografikoa bat datoz XI. mendean Jerusalem en egindako Christus patiens (gurutziltzatu etsia) batekin. Beste ikono batzuetan, hala nola B.50 eta B.51 ikonoetan, estaltzen duen oihala colobiumak (mahukarik gabeko tunika) ordezkatzen du lehen aldiz. "Weitzmann" edo B.51 ikonoa ziurrenik IX. mendearen bigarren erdian egin zen Palestina n. Formatu txikiko irudikapen horiek monjeen debozio pertsonalerako ziren.
Babesa
Sinaiko Santa Katalina monasterioa Gizateriaren Ondare izendatu zuen UNESCOk 2002an, Santa Katalina eremuaren barruan
Augustin Anabitarte
Bidaldi liburua
Anabitartek bidaiazale aitortzen zuen bere burua:
Bardmoor (Florida)
Bardmoor Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Pinellas konderrian dago, Florida estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Augustin Anabitarte
Bidaldi liburua
Koldo Mitxelenaren iritziz, «arrazoi bide du, beraz, Anabitarte jaunak aurrean daukagun liburu honetan dioenean; Nere ustez, auxe da lenbiziko biaje-liburua euskeraz idatzia. Gogora datozkidanak ez dira liburuak edo, gutxienez, Beribilez esaterako, Euskalerritik edo Euskalerriaren aldamenetik ez dira aldentzen»; horrela, Anabitarteren kronikak «lurrak, hiriak, jendeak, ohiturak eta egunoroko gorabeherak ederki eta biziki erakusten baitizkigu sukalde-txoko beroan kuzkurturik gauden bitartean». Joxemiel Bidador idazlearen iritziz, baina, Anabitarteren kronika ez zen lehen bidaldi liburua izan, euskaraz idatzitakoen artetik, lehenagotik argitaratuak baitziren Martin Ducq hazpandarraren Erroma eta Jerusalem (1891), Txomin Agirre ondarrutarraren Juan etorri bat Erromara: biajari baten ziabeztxoak (1892), Jon Izurrategi bilbotarraren Jerusalem-go Osteran amari idazkijak (1923), Pierre Duhour beskoiztarraren Erromako itzulia (1931) eta Jean Etxepare medikuaren Berebilez (1931).
Santa Katalina monasterioa (Sinai)
Babesa
Santa Katalina Fundazioa irabazi-asmorik gabeko erakundea da, eta UNESCOren gune garrantzitsu hori babestea du helburu. Egitura arkitektonikoen, pintura bitxien eta liburuen kontserbazioa, hein handi batean, antolaketa horren mende dago. Institutuaren helburu nagusia monasterioaren ezagutza sustatzea da, gai horri buruzko argitalpen oso interesgarriekin.
Bârna
Bârna Errumaniako udalerri bat da, Timiș konderrian. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Santa Katalina monasterioa (Sinai)
Kulturan
Erregeen Harana (Robert Pirosh-en Valley of the Kings, 1954) filmaren ekintzaren zati bat leku hemen garatzen da (horrek ez du esan nahi filmatu denik, baina monasterioa hainbat ikuspegitan agertzen da). Antimo aitaren pertsonaiak dioenez, monjeek hainbat mende daramate monasterioari atea jarri behar zaion ala ez eztabaidatzen. Pelikulan, kanpoaldearekiko trukeak, pertsonenak barne, egurrezko igogailu-kabina errudimentario samar baten laguntzarekin egiten dira. Kabina hori gurpil horizontal bat biratzen duten zenbait gizonek eragiten dute, Meteora monasterio an bezala. Santa Katalinak, ordea, beti izan du ate bat.
Augustin Anabitarte
Ipuina
Ipuin argitaratu bakarra ezagutzen zaio Anabitarteri, «Iru eskizaleen erokeria» izenburuaz bi ataletan kaleratu zuena, 1936ko martxoaren 4an eta 5ean, Donostiako El Día egunkarian. Hiru eskiatzailek gauez egindako mendi zeharkatzea da istorioaren muina; ustez, Anabitarteren bizipen batean oinarritua.
Magné (Vienne)
Magné Frantziako udalerri bat da, Vienne departamenduan dagoena, Akitania Berria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Augustin Anabitarte
Eskuizkribuak
Julio Urkixoren paperen artean, Anabitarteren bi eskuizkribu gordetzen dira. Biak, gaztelaniaz idatzita, Eusko Ikaskuntzen Nazioarteko Aldizkarian (RIEV) aldizkarian artikuluren bat argitaratzeko nahiarekin daude lotuta:
Liza dumerili
Liza dumerili Liza generoko animalia da. Arrainen barruko Mugilidae familian sailkatzen da.
Magné (Vienne)
Biztanleria
2007an Magné udalerrian erroldatutako biztanleak 614 ziren. Familiak 250 ziren, horien artean 64 pertsona bakarrekoak ziren (32 bakarrik bizi ziren gizonak eta 32 bakarrik bizi ziren emakumeak), 79 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 91 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Morillon (Savoia Garaia)
Morillon Frantziako udalerria da, Savoia Garaia departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Magné (Vienne)
Biztanleria
Erroldatutako biztanleak
Morillon (Savoia Garaia)
Biztanleria
2007an Morillon udalerrian erroldatutako biztanleak 538 ziren. Familiak 214 ziren, horien artean 68 pertsona bakarrekoak ziren (24 bakarrik bizi ziren gizonak eta 44 bakarrik bizi ziren emakumeak), 59 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 71 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Boys Town (filma)
Boys Town (euskaraz Mutilen Hiria) 1938ko Norman Taurog estatubatuar zinema zuzendariak zuzendutako biografia drama filma bat da. Aita Edward J. Flanagan irlandar-estatubatuar apaizaren bizitzan eta hark Nebraskan sortutako Boys Town udalerri eta erakundean oinarritua dago. Spencer Tracy, Mickey Rooney eta Henry Hull aktoreek antzeztu zuten.
1938ko Argumentu onenaren Oscar Saria (Eleanore Griffin eta Dore Schary) eta Gizonezko aktore onenaren Oscar Saria (Spencer Tracy) irabazi zituen, azken honek sari berbera bigarren aldiz jarraian irabazi zuen, aurreko urtean Captains Courageous filmeko antzezpenarengatik jaso baitzuen.
Argumentua
Aita Flanaganek (Spencer Tracy) denen aurreikuspen eta usteen aurka "mutilen hiria" sortzea lortu du, gaztetxo gatazkatsu edo arras bihurriak bizi eta fundamentuzko pertsonak izateko heziketa jasotzen duten lekua. Whitey (Mickey Rooney) mutil horietako bat da, baina handik zenbait alditan ihes egin du. Lehenbizikoan goserik itzuli da, bigarrenean bere adiskide bat zauritu zelako, eta azkeneko aldian bere anaiaren gaizkile taldera batu da. Aita Flanagan eta bere mutilek taldea atzematea lortu eta herritarrek eskeintzen zuten diru-saria jasoko dute. Diru horrekin "hiriaren" etorkizuna ziurtatua dago.
Morillon (Savoia Garaia)
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Sarrerako etapa
Sarrerako etapa deritzo Tour, Vuelta edo Giroko lehenengo etapa baino lehen jokatzen den bakarkako erlojupekoari. Saio motzak izaten dira, 5 eta 15km bitartekoa, itzuli handietako lehenengo liderra ezartzeko balio dute.
Morillon (Savoia Garaia)
Biztanleria
Erroldatutako biztanleak
Colletot
Colletot Frantziako udalerria da, Eure departamenduan dagoena, Normandia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Magné (Vienne)
Etxebizitza
2007an 303 etxebizitza zeuden, 251 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 18 bigarren erresidentzia ziren eta 35 hutsik zeuden. 296 etxeak ziren eta 6 apartamentuak ziren. 251 etxebizitza nagusietatik 218 bere jabearen bizilekua ziren, 24 alokairuan okupaturik zeuden eta 9 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 14 etxek bi zituzten, 34 etxek hiru zituzten, 82 etxek lau zituzten eta 120 etxek bost zituzten. 193 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 113 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 124 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 402 ziren, horien artean 301 aktiboak ziren eta 101 inaktiboak ziren. 301 pertsona aktiboetatik 279 lanean zeuden (149 gizon eta 130 emakume) eta 22 langabezian zeuden (15 gizon eta 7 emakume). 101 pertsona inaktiboetatik 39 erretiraturik zeuden, 41 ikasten zeuden eta 21 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Magné udalerrian 253 unitate fiskal zeuden, 627 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.023 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 15 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 6 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 1 margolaria zen, 1 zurgina, 1 argiketaria, 1 ile apaindegia eta 1 higiezinen agentzia.
2000. urtean Magné udalerrian 32 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.638 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Morillon (Savoia Garaia)
Etxebizitza
2007an 2.126 etxebizitza zeuden, 223 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 1.882 bigarren erresidentzia ziren eta 21 hutsik zeuden. 341 etxeak ziren eta 1.780 apartamentuak ziren. 223 etxebizitza nagusietatik 151 bere jabearen bizilekua ziren, 59 alokairuan okupaturik zeuden eta 14 doan lagata zeuden; 13 etxek gela bat zuten, 31 etxek bi zituzten, 41 etxek hiru zituzten, 58 etxek lau zituzten eta 81 etxek bost zituzten. 190 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 97 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 106 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Josep Clarà
Josep Clarà (Olot, 1878ko abenduaren 16a - Bartzelona, 1958ko azaroaren 4a) katalan eskultorea izan zen.
Morillon (Savoia Garaia)
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 352 ziren, horien artean 291 aktiboak ziren eta 61 inaktiboak ziren. 291 pertsona aktiboetatik 280 lanean zeuden (153 gizon eta 127 emakume) eta 11 langabezian zeuden (7 gizon eta 4 emakume). 61 pertsona inaktiboetatik 26 erretiraturik zeuden, 22 ikasten zeuden eta 13 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Josep Clarà
Mediterraneo aldeko eskultura klasikoak eman duen artista nagusietakoa izan zen. Auguste Rodinen ikaslea izan zen (1900), eta Greziako molde klasikoen araberako lanak egin zituen. Lan nagusiak: Éxtasis (1905), El crepúsculo, Deessa (1916, La Diosa), Juventud.
Morillon (Savoia Garaia)
Diru sarrerak
2009an Morillon udalerrian 287 unitate fiskal zeuden, 647 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.829 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 157 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 5 eraikuntza enpresak ziren, 20 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 31 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 2 finantziazio enpresak ziren, 14 higiezinen enpresak ziren, 14 zerbitzu enpresak ziren, 50 administrazio publikoko enpresak ziren eta 10 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 25 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 3 zurginak, 2 iturginak, 1 ile apaindegia, 13 jatetxeak, 4 higiezinen agentziak eta 1 tintoreria.
2009an zeuden 15 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 3 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 2 okindegiak, 1 harategi zen, 1 liburu denda zen, 1 altzari denda zen, 5 kirol-dendak eta 1 drogeria zen.
2000. urtean Morillon udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an haur-eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Avengers: Infinity War
Avengers: Infinity War 2018ko superheroi filma da, Anthony eta Joe Russo anaiek zuzendu zutena Christopher Markus eta Stephen McFeelyk idatzitako gidoian oinarrituta. Marvel Studiosek ekoiztua eta Walt Disney Studios Motion Picturesek banatua, Avengers-en sailaren hirugarren filma izan zen, eta Marvelen unibertso zinematografikoko 19.a.