cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mary Paz Pondal
Mary Paz Pondal (Oviedo, Asturias, 1942ko urriaren 8a) asturiar antzerki, zinema eta telebistako aktorea da. Ibilbide profesional luzea egin du, besteak beste, Luis Buñuel, José Luís Garci eta Narciso Ibáñez Serrador zuzendari ospetsuekin.
Biografia
Haurtzaroan eta gaztaroan, ongintzako jaialdi ugaritan aritu zen Asturiasen. Hamasei urte zituela Madrilera joan zen Arte Dramatikoa ikastera Mercedes Prendesekin, eta bikain bat lortu zuen. Fernando Pereira antzerki-zuzendariarekin ezkonduta egon zen 1972tik 2004ra bitartean. Seme bat izan zuten.
Zineman
Handik hiru urtera, 1959an egin zuen debuta zineman, César Fernández Ardavínen El Lazarillo de Tormes filmeko bigarren mailako paper txiki batean. Hurrengo 50 urteetan berrogeita hamar filma baino gehiago egin zituen. TVEn ere karrera bizia izan zuen. Bere filmografian zehar, aktoreak hainbat genero interpretatzeko aukera izan zuen, besteak beste, drama (José María Elorrietaren Canción de cuna, 1961; Ana Mariscalen El camino, 1963) eta komedia (Javier Agirre Fernándezen El astronauta, 1970; Mariano Ozoresen La graduada, 1971; Pedro Lazagaren El padre de la criatura, 1975, Paco Martínez Soriaren ondoan, Rafael Gilen Las autonosuyas, 1983. Gainera, Luis Buñuelen Tristana (1970) maisulanean parte hartzeko aukera izan zuen.
Parte hartu zuen film batzuk Monte-Carloko Telebista Jaialdian saritu zituzten: Historias de la Frivolidad, Narciso Ibáñez Serradorrek zuzendutako telefilma, 1968an saritu zuten, eta Pedro Amalio Lópezen Un nuevo Rey Midas, 1969an aipamen berezia eginez.
Antzerkian
Antzerki-jarduera ere bizia izan du. Hamalau urte zituela, Sevillako San Fernando antzokian egin zuen debuta, Melibea pertsonaiarekin, eta Milagros Leal alcahuetarena egiten zuenarekin, José Osunak zuzenduta. 1960aren hasieratik, Madrilgo agertoki nagusietan parte hartu zuen aktore handiekin batera, hala nola, Juanjo Menéndez (El pecado vive arriba, 1960), Jorge Vico (Los inocentes de la Moncloa, 1964), Antonio Casal (¡Quiero ver a Miusov!, 1966). Eta paper gogoangarriak ere egin zituen ¡Ay Molinera! Luis Escobarrek zuzendu zuen Victoria Erregina Antzokian. Tauletan izan zuen presentzia lau hamarkada baino gehiagoan luzatu zen, eta komikoekin ere lan egin zuen, hala nola Manolo Codesorekin No despiertes a la mujer de tu prójimo (1970) eta Zori y Santosekin A media luz los tres (1977).
Poesia-errezitaldietan
80ko hamarkadan Tirso de Molina antzerki-konpainiako buru izan zen, Carlos Lemosekin batera. Besteak beste, Edgar Nevilleren El baile (1982) antzezlana taularatu zuen. 1990eko hamarkadan, Antonio Machado, Federico García Lorca eta Miguel Hernándezen poesia-errezitaldiak irakurri zituen, eta 1999an itzuli zen Juan José Alonso Millánen La novia del príncipe lanarekin, Juanito Navarrorekin batera.
Orangeville (Ohio)
Orangeville Ohioko herri bat da. Trumbull konderrian kokatua dago. 2010ean 197 biztanle zituen, 2.17 kilometro koadrotan banatuta.
Montferrand-le-Château
Biztanleria
2007an Montferrand-le-Château udalerrian erroldatutako biztanleak 2.171 ziren. Familiak 730 ziren, horien artean 134 pertsona bakarrekoak ziren (49 bakarrik bizi ziren gizonak eta 85 bakarrik bizi ziren emakumeak), 235 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 308 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 53 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 771 etxebizitza zeuden, 744 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 11 bigarren erresidentzia ziren eta 15 hutsik zeuden. 650 etxeak ziren eta 121 apartamentuak ziren. 744 etxebizitza nagusietatik 589 bere jabearen bizilekua ziren, 145 alokairuan okupaturik zeuden eta 10 doan lagata zeuden; 5 etxek gela bat zuten, 28 etxek bi zituzten, 92 etxek hiru zituzten, 182 etxek lau zituzten eta 437 etxek bost zituzten. 662 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 309 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 401 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.296 ziren, horien artean 967 aktiboak ziren eta 329 inaktiboak ziren. 967 pertsona aktiboetatik 899 lanean zeuden (463 gizon eta 436 emakume) eta 67 langabezian zeuden (32 gizon eta 35 emakume). 329 pertsona inaktiboetatik 119 erretiraturik zeuden, 130 ikasten zeuden eta 80 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Montferrand-le-Château udalerrian 758 unitate fiskal zeuden, 1.974 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.872 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 60 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 2 janari enpresak ziren, 4 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 11 eraikuntza enpresak ziren, 12 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 5 higiezinen enpresak ziren, 3 zerbitzu enpresak ziren, 10 administrazio publikoko enpresak ziren eta 5 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 19 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 3 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 2 igeltseroak, 1 margolaria, 5 iturginak, 1 eraikuntza enpresa, 2 ile apaindegiak, 2 jatetxeak, 1 higiezinen agentzia eta 1 apaindegia.
2000. urtean Montferrand-le-Château udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an osasun-zentro 1 eta botika 1 bat zegoen.
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola 1 eta 2 inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Tibesti (eskualdea)
Tibesti (تيبستي) Txaden 22 eskualdetako bat da. Bere hiriburua Bardaï da. 2009an 25.483 biztanle zituen. Hiru departamentutan banatuta dago:
Parotocinclus cesarpintoi
Parotocinclus cesarpintoi Parotocinclus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Loricariidae familian.
Yaeyama Uharteak
Yaeyama Uharteetan hainbat motatako espezie azpitropikalak eta landare tropikalak aurki daitezke, mangladiez gain. Uharte hauetan azukrea eta ananak ere ekoizten dira. Uharteak inguratzen dituzten koralezko uharriak bizitoki bikainak dira izurde, itsas dortoka eta arrain handiagoentzat, hala nola, manta-arrain era marrazo zurientzat. Gizakiak hara heldu arte, bale eta dugong ugari bizi ziren uhartedian. Esan beharra dago, Ryukyu Uharteetako dugong populaziorik handiena, garai batean, Yaeyama uharteetan egon zela. Aragusuku uhartean dugongak sagaratzen dituen Utaki bat dago, baina uhartean bizi ez direnak ezin dira bertara sartu, ez badute uharteko biztanleek eman dezaketen baimen berezirik. Gainera, esan ohi da baimenik gabe sartzen den kanpotar oro uhartetik indarrez kanporatua izango dela.
Geografia
Uharte hauek Ryukyu Uharte bolkanikoen hegoaldeko zatia osatzen dute. Yaeyama Barrutiak uharte multzo honen zatirik handiena bere gain du, Ishigaki eta Senkaku Uharteak izan ezik. Azken uharte horiek Yaeyamak sarritan aldarrikatu ditu.
NGC 5352
NGC 5352 galaxia bat da, Canes Venatici konstelazioan. William Herschelek aurkitu zuen n.
Nordita-(Ce)
Nordita-(Ce) silikato motako minerala da eta nordita taldearen kidea da.
Ezaugarriak
Nordita-(Ce) silikato mineralaren formula kimikoa hau da:. ]]ren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 5 da.
Paredones
Paredones Txileko erdialdeko komuna eta hiri bat da. O'Higgins eskualdeko Cardenal Caro probintzian dago. 2002ko erroldan, 6.695 biztanle zituen.
Chaux-lès-Port
Chaux-lès-Port Frantziako udalerria da, Saona Garaia departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Chaux-lès-Port udalerrian erroldatutako biztanleak 142 ziren. Familiak 56 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 20 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 16 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Oregon (Ohio)
Oregon Ohioko hiri bat da. Lucas konderrian kokatua dago. 2010ean 20,291 biztanle zituen, 77.64 kilometro koadrotan banatuta.
Chaux-lès-Port
Etxebizitza
2007an 73 etxebizitza zeuden, 63 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 4 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. 63 etxeak ziren eta 10 apartamentuak ziren. 63 etxebizitza nagusietatik 46 bere jabearen bizilekua ziren, 15 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 10 etxek hitu gela zituzten, 13 etxek lau zituzten eta 40 etxek bost zituzten. 47 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 27 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 32 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Chaux-lès-Port udalerrian 64 unitate fiskal zeuden, 139 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.336 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 2 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen eta 1 finantziazio enpresa zen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Ibn Jubair
Ibn Jubair (ابن جبير - izen osoa Abū ad-Dīn al-Husayn Muhammad ibn Ahmad ibn Jubayr) (Xàtiva, 1145 - Alexandria, 1217) andalustar idazlea izan zen. Sortaldera egindako bidaia baten kontakizuna utzi zuen (Rihla). Obra horren bidez genero berri baten aitzindari egin zen, geografia eta historia bateratzen zituen kontaera hutsarena. Jakintza handiko gizona zen, eta funtzionario izan zen Granadan. Hiru bidaia egin zituen, Mekara lehengoa, berriz ere Ekialdera bigarrena eta Alexandriara hirugarrena; han geratu zen irakasle eta han hil zen. Lehenengo bidaian idatzi zuen Rihla kontakizuna.
Mendebaldeko Indietako Federazioa
Mendebaldeko Indiak (West Indies), ofizialki Mendebaldeko Indietako Federazioa (West Indies Federation), 1958 eta 1962 artean ezarritako britainiar koroaren kolonien federazioa izan zen. 20.253 km²-ko azalera izan zuen eta Karibeko egungo herrialde batzuek osatu zuten. 1962an desegin zen, Jamaika eta Trinidad eta Tobago kide handienek independentzia erdietsi zutenean.
Santa Eufemia baseliza (Santakara)
Santa Eufemia baseliza Nafarroa Garaiko Aragoiko Erriberako Santakara udalerrian XIII. mendeko kristiau baseliza bat da.
Eraikina
Santakaratik hurbil, Santa Eufemia baseliza dago. Bertako egiturek XIII. mendeko eraikina dela erakusten dute. Burualde zuzeneko nabe zabala du, eta atalak sekzio poligonaleko arku zorrotzez markatuta daude. Arku horien gainean, egurrezko estalki zaharra zegoen. Bere hormak silarrixkakoak dira, kontrahorma handiekin sendotuak, barneko arkuekin bat etorriz. Santu titularraren irudi erromanista gaur egun parrokian kontserbatzen da.
Pézènes-les-Mines
Pézènes-les-Mines Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Hérault departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Pézènes-les-Mines udalerrian erroldatutako biztanleak 198 ziren. Familiak 85 ziren, horien artean 21 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 17 bakarrik bizi ziren emakumeak), 34 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 21 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 9 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 163 etxebizitza zeuden, 89 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 55 bigarren erresidentzia ziren eta 19 hutsik zeuden. 157 etxeak ziren eta 5 apartamentuak ziren. 89 etxebizitza nagusietatik 73 bere jabearen bizilekua ziren, 9 alokairuan okupaturik zeuden eta 8 doan lagata zeuden; 4 etxek bi gela zituzten, 16 etxek hiru zituzten, 28 etxek lau zituzten eta 41 etxek bost zituzten. 55 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 49 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 38 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 134 ziren, horien artean 99 aktiboak ziren eta 35 inaktiboak ziren. 99 pertsona aktiboetatik 88 lanean zeuden (39 gizon eta 49 emakume) eta 11 langabezian zeuden (3 gizon eta 8 emakume). 35 pertsona inaktiboetatik 14 erretiraturik zeuden, 10 ikasten zeuden eta 11 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Pézènes-les-Mines udalerrian 91 unitate fiskal zeuden, 223 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.850 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 10 komertzioetatik, 3 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 margolaria eta 1 iturgina.
2000. urtean Pézènes-les-Mines udalerrian 12 nekazaritza-ustiategi zeuden, 413 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
On the Town (filma)
On the Town (euskaraz Hirian edota Egunpasa New Yorken) 1949ko Gene Kelly eta Stanley Donen estatubatuar zinema zuzendariek zuzendutako musikal filma bat da. Adolph Green eta Betty Comden gidoigileen izen berdineko On the Town musikalan oinarritua dago.
1949ko Jatorrizko soinu banda onenaren Oscar Saria (Egokitzapena, Roger Edens eta Lennie Hayton) irabazi zuen.
Film honetako eszenarik ospetsuena zalantzarik gabe hiru gizonezko protagonistak New York hiriko kaleetan barna New York, New York doinua abesten dutenekoa da, denborarekin filma beraren ikur ahaztezina bilakatuz.
Argumentua
Bizipozez beteriko AEBko Itsas Armadako hiru marinel gazteek (Gene Kelly, Frank Sinatra eta Jules Munshin) New York hirian jaiegun alai, musikal eta erromantiko bat igaroko dute, tartean neskatan egin eta euren neskalagunak ezagutuz (Vera-Ellen, Betty Garrett eta Ann Miller).
Ganadutegi
Ganadutegia zezenketarako zezenak (zezen suharrak) hazten dituen abeltzaintzako negozioa da.
Historia
Iberiar penintsulako Aro Modernoan zezenketa ikuskizunak hedatzen hasi zirenean, hasiera batean zezenak aurkitzea ez zen erraza. Abeltzaintzan arrak txahalak direla hil ohi dira, gazte, areago zaintzea eta elikatzea garestia izaten baita zezena zaharrago denean salduta lor daitekeen prezioarekin alderatuta. Baina ikuskizunen areagotzeak ekarri zuen, merkatua sortu zenez, ikuskizunetarako zezen-hazkuntzari eskainitako abeltzaintza esplotazioen sorrera.
Abeltzainen artean ere halako harrotasun bat sortu zen, abereek indarra eta kemena izan zezaten beren borroketan, hondarretan hil arte. Abelburu kementsuen hazleen artean, beren taldekoak gainditzeko emulazio-ahalegin bat ikusten zen, eta, beraz, beren aleak hautatzen ahalegintzen ziren, bereziki zaldizko toreatzaileen aurka borrokatzeko trebeak zirenak. Zezenak prezio altuetan kotizatzen dira, baina, aldi berean, zezenek zezenketan erakutsi duten indarra eta kemena kontuan hartuta ordaintzen dira.
Ganadutegiaren identitate marka
Enpresa bat da ganadutregia, marka batekin, eta marka hori hiru zeinurekin bereizten da : xingola ( divisa ), burdina eta belarriko seinalea.
Xingola
Xingola zezena plazara irtetean zezenaren bizkarrean jartzen den marka da. Arpoi txiki batek zezenaren bizkarrean finkatutako zinta da, ganadutegiaren koloreak dituena. Bere erabilera 1762. urtean hasi zen zezenketak iragartzeko karteletan. 1820tik aurrera, hazleek eurek erabaki zituzten euren xinholrn koloreak eta erregistratu egin zituzten.
Burdina
Hazlearen marka erregistratua da, zigilu moduko bat. Marka plantxa bero batekin gori-gori aplikatzen da txahalaren izterrean. Gehienetan eskuinaldean ezartzen da, baina hazle batzuek ezkerrean aplikatzen dute. Burdina hori, ganadutegia saltzen bada, ganadutegi berri bat sortzeko eman edo gorde daiteke, eta eraldaketak izan ditzake markak orduan. Burdinak hazlearen inizialak, edo bere aurrekoarenak, edo marrazki bat erreproduzitzen ditu : 1 zenbakia, adibidez Luis Miguel Dominguinen ganadutegiaren kasuan (guztietan lehena zelako adierazgarri).
Seinalea
Zezenaren belarriaren ebaketa berezi bat egiten da ganadutegiko perratokian. Hauek ez dira ganadutegiak adina, Espainiako beren erakundeak hamabi seinale ditu zerrendatuta, eta Okzitainiako Camargueko ganadutegietan, non seinaleari escoussure esaten zaion, 7 mota daude.
Euskal Herriko ganadutegiak
XVII. mendean, zezenketetarako abereak propio haztea onuragarri izan zitekeela ikusi zuten Nafarroako zenbait abeltzainek. Hori ikusita, beren lareetan nahiko ar garatzen utzi zuten, ugalketa-lanetarako beharrezkoak zirenak baino gehiago.
Mende hartatik aurrera, kasta eta jatorri propioa duten ganadutegi ugari garatu da, eta Nafarroan jatorria duten zezenek izan dute hedapena beste toki batzuetako ganadutegietan, adibidez Gipuzkoako Saka ganadutegian.
18. mendeko Nafarroako ganadutegiak ezagutzen dira Arguedas, Buñuel, Cadreita, Corella, Cortes, Fustiñana, Tutera eta hegoaldeko beste herri batzuetan. 19. mendean, ganadutegi ezagunak bilakatu ziren Zalduendo (Caparroso), Gendulain, Lizaso, Alaitza, Pérez de Laborda eta Karrikiri (Tutera), Díaz, Elortz eta Bermejo (Azkoien) edo Poyales (Corella).
Antibiotiko
Antibiotikoak —batzuetan bakterio-kontrakoak deituak— Izaki bizidun batetik erauzitako edo deribatu sintetiko batetik abiatuta ekoitzitako substantzia kimikoak dira. Hauek, mikroorganismo patogenoak hil edota beraien hazkuntza inhibitzen dute. Gehienetan, bakterioek sortutako infekzioak tratatzeko erabiltzen dira, eta hortik dator antibakteriano izenez ere ezagutzea.
Batetik, gai kimiko naturalak diren eta onddo harizpitsuak eta bakterio espezie zenbaitek sortutako antibiotiko naturalak ditugu. Bestetik, molekula naturalak kopiatuz, bai eta antibiotiko natural horiei hainbat aldaketa kimiko eginez eta haien bakterio-kontrako propietateak hobetuz sintetizatzen direnak.
Gaixotasun infekziosoak tratatzeko erabiltzen dira. Antibiotiko asko ezagutzen dira, baina medikuntzarentzat %1 inguruk besterik ez du balio.
Bakterioak
Bakterioak zelula prokariotoak dira. Ondorioz, ez dute nukleorik, ezta zelula eukariotoak dituzten organulu ugari ere (mitokrondriak, kloroplastoak, erretikulu endoplasmatikoa, golgiren aparatua edo lisosoma). Nukleorik ez edukitzeak DNA zitoplasman egotea eragiten du. Morfologia ezberdineko bakterioak daude, sailkapenerako irizpide bezala erabil daitezkeenak: kokoak edo baziloak, esaterako.
Bakterio zelulen biziraupenean funtzio ezinbestekoa jokatzen du zelula hormak, beste era batera esanda, mintz plasmatikoaren kanpoaldetik kokatutako geruza polimerikoak. Peptidoglikanoa bakterioen zelula horman agertzen den eta polisakaridoz eta peptidoz osatutako polimero bat da. Sare itxurako egitura bat osatzen du, bakterioaren arabera trinkoagoa izan daitekeena. Peptidoglikanoak ezinbesteko egitura eta babes funtzioa betetzen du bakterioarentzat.
Penizilina
Alexander Fleming-ek 1929an argitaratu zituen Penizilinari buruzko bere ikerketen emaitzak. Penicillium notatum onddoak sortutako substantzia bat zen, estafilokoko generoko bakterioen hazkundea galarazteko gai zena, izan ere, pareta zelularraren peptidoglukanoaren sintesia ekiditen du. Purifikatu ostean eta animalien gaixotasun infekziosoak sendatzeko baliagarria zela frogatu ondoren, penizilina erabiltzen hasi zen gizakien infekzioak tratatzeko, arrakasta handia lortuz.
Akzio mekanismoa
Bakterioen zelulen biziraupenean funtzio ezinbestekoa jokatzen du zelula hormak, beste ere batera esanda, mintz plasmatikoaren kanpoaldetik kokatutako geruza polimerikoak. Geruza polimeriko hau, peptidoglukanoz osatuta dago, hau da, polisakaridoz eta peptidoz osatutako polimero batez osatuta dago. Hain zuzen ere, N-azetilglukosamina eta azido N-azetilmuramikoz osatua dago, alternaturik, eta 1β-4 loturekin. N-azetilmuramikoari lotutako peptido motzak tartekatzen dira.
Peptidoglukanoaren sintesia zitoplasman gertatzen da, eta lau urrats nagusi ditu, non, UDP-ari lotuta dauden polimeroaren unitateak, garraio funtzioa duten lipido batzuen bitartez, zelularen kanpoaldera garraiatzen diren, bertan, polimerizazioa burutu ahal izateko, bertan kokatutako entzima batzuei esker. Polimerizazioa, monomero batzuk elkarren artean erreakzionatzearen ondorioz, kate edo sare egiturako makromolekulak sortzeko gertatzen den erreakzio kimikoa da. Kasu honetan, transpeptidazioa gertatuko  da.
Transpeptidazioa, transferasa entzimak katalizatzen duen eta peptidoglukano katean gertatzen den zeharkako lotura bat da,non, emailea den kate monomeriko bateko amino talde bat   peptidoglukanoak duen D-alaninara lotzen den. Bi kate hauen elkargurutzatzean sortutako kate berria bakterioaren pareta zelularraren gainean eransten da. Transpeptidasa entzimak, baita ere, karboxipeptidasa aktibitatea du. Honen bitartez, kate peptidikoan  elkargurutzaketa egiten ez duten, D-alanina muturrak ezabatzen ditu.
Honen guztiaren ondorioz, penizilinak transpeptidasa entzima inhibitzerakoan, goian aipatutako prozesua geldiarazten du, eta ondorioz, ezinezkoa izango da, zelularentzat hain beharrezkoa den peptidoglukano pareta osatzea. Izan ere, tranferasak peptidoglukanoaren sintesiaren azken urratsean ezinbesteko funtzioa betetzen du.
Beaumont-en-Argonne
Biztanleria
2007an Beaumont-en-Argonne udalerrian erroldatutako biztanleak 449 ziren. Familiak 181 ziren, horien artean 43 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 23 bakarrik bizi ziren emakumeak), 67 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 55 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Antibiotiko
Sailkapena
Penizilinaren aurkikuntzak eta ondoren bere purifikazio mekanismoa garatu izanak atea ireki zuen antibiotiko berrien identifikazioan aurrera egiteko. Gaur egun antibiotikoek jatorri naturala, sintetikoa ala erdi-sintetikoa eduki dezakete, eta egitura molekularra ere oso anitza izan daiteke. Hiru multzotan sailkatuko ditugu: bakterioarenganako efektuaren, espektroaren eta ekintza-mekanismoaren arabera.
Beaumont-en-Argonne
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Antibiotiko
Bakterioen hormaren sintesia galarazten dituzten antibiotikoak
Hormaren sintesia inhibitzen duten agenteek peptidoglikano berriaren sintesiaren hainbat urratsetan eragin ohi dute.
Beaumont-en-Argonne
Etxebizitza
2007an 217 etxebizitza zeuden, 177 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 13 bigarren erresidentzia ziren eta 27 hutsik zeuden. 211 etxeak ziren eta 5 apartamentuak ziren. 177 etxebizitza nagusietatik 143 bere jabearen bizilekua ziren, 28 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 1ek bi gela zituen, 8 etxek hiru zituzten, 35 etxek lau zituzten eta 133 etxek bost zituzten. 149 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 76 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 84 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 278 ziren, horien artean 189 aktiboak ziren eta 89 inaktiboak ziren. 189 pertsona aktiboetatik 165 lanean zeuden (104 gizon eta 61 emakume) eta 25 langabezian zeuden (8 gizon eta 17 emakume). 89 pertsona inaktiboetatik 29 erretiraturik zeuden, 26 ikasten zeuden eta 34 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Antibiotiko
Bakterioen hormaren sintesia galarazten dituzten antibiotikoak
Familia honen barruan bost talde desberdin bereizi daitezke
Beaumont-en-Argonne
Diru sarrerak
2009an Beaumont-en-Argonne udalerrian 176 unitate fiskal zeuden, 448 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.962 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra margolaria zen.
Antibiotiko
Bakterioen mintza plasmatikoa desegituratzen duten antibiotikoak
Bacillus polymixis-ek sortutako polimixinak bakterioen mintz zitoplasmatikoaren egitura suntsitzen du, baina mintzen egitura guztiak oso antzekoak direnez ostalariaren zelulentzat oso toxikoa da eta erabilera murriztua du.
Beaumont-en-Argonne
Ekonomia jarduerak
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Beaumont-en-Argonne udalerrian 15 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.375 hektarea erabiltzen.
Antibiotiko
Proteinen sintesia etenarazten duten antibiotikoak
Bakterioen proteinen sintesia 50S eta 30S azpiunitateak dituzten 70S erribosometan gertatzen da; eukariotena, aldiz, 80S erribosometan gertatzen da. Horregatik, proteinen sintesian urratsen bat inhibitzen duten agenteak bakterioen erribosomentzako espezifikoak dira:
Metabolismoan eragina duten antibiotikoak
Azido folikoa edo beste substantzien bide biosintetikoak inhibitzen dituzte.
Beaumont-en-Argonne
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Iruerrieta
Iruerrieta 1967 eta 1988 urteen artean Gipuzkoako udalerria izan zen. Tolosaldean zegoen, Oria ibaiaren ertzetan.
Gaur egungo Ikaztegieta, Orendain eta Baliarrain udalerriek osatzen zuten. Hiriburua Ikaztegietan zegoen eta 1970ean 795 biztanle ziten. 1981ean 705 biztanle zituen. Disolbatzu zenean 640 biztanle inguru zeuden. Bere azalera 13,7 kilometro koadrokoa zen.
1979 eta 1983ko udal hauteskundeak
Udalerriak iraun zuen denbora eskasean hainbat hauteskunde egon ziren. 1979ko udal hauteskundetan Herri Batasunako Jose Larrea aukeratu zuten alkate. 1983tan alderdi berdinak irabazi zituen, baina Alfredo Alkiza izan zen alkate.
Alkateak
Hauek izan ziren Iruerrietako azken alkateak: a 1988. urtean Baliarrain, Ikaztegieta eta Orendain udalerri bihurtu ziren, aurreko Iruerrieta udalerriaren desegitearen ondorioz.
Robert Walser
Robert Walser (Biel hirian, Suitza, 1878ko apirilaren 15a - Herisau, Suitza, 1956ko abenduaren 25a) Suitzan jaiotako idazlea izan zen. Alemanieraz idatzi zuen.
Bizitza
Famili ugari baten semea, Karl Walser margolariaren anaia izan zen. Hamalau urterekin, ikasketak utzi zituen; eta, idazketan jardun ahal izateko, era guztietako lanbideetan aritu zen -mandatari, aktore, liburu-saltzaile, bankuko langile, artxibozain, idazkari-. Silesiako gaztelu batean etxezain izateko klaseak ere hartu zituen. Ezinegon handia zuen, eta bere liburuetako pertsonaiena bezain alderraia eta ezegonkorra zuen bizitza. Izan ere, bizimodu nomada aukeratu zuen, eta Stuttgarten, Zurichen, Berlinen eta Bernan bizi izan zen. Azken hiri horretan egon zen lehen sei urteetan bakarrik, esaterako, hamabost aldiz aldatu zuen etxez.
Biobío eskualdea
Biobío eskualdea (gaztelaniaz Región del Biobío) Txileko hamabost eskualdeetako bat da. Iparraldean Maule eta hegoaldean Araucanía mugakide ditu. Hiriburua Concepción da.
Robert Walser
Bizitza
1925ean, herentziazko zorotasun baten lehen zeinuak agertu zitzaizkion. Askotan mozkortu egiten zen, eta entzunezko aluzinazioak, gaueko beldurrak eta agresibitate krisiak zituen. Bere arreba Lisa Walserrek, hil zen arte, etengabe sostengatu zuen; eta, 1929an, bere aholkuei jarraiki, Walser Waldauko zoroetxean sartu zen, borondatez. Laster, Herisaura transferitu zuten, eta bertan bizi izan zen hil arte, eguberri egun batean, inguruan paseatzen ari zela, han hogeita lau urte eman ondoren.
Elaberriak
Euskaratua badago “Jakob von Gunten” eleberria. Tonu autobiografiko argia du. Gazte zenean etxezainen eskolan izandako zenbait hilabeteko esperientziaren ondorioz idatzi zuen. Izan ere, eremu hori mendetasuna eta altxamendua, desioa eta bere frenoak, ikertzeko erabili zuen. Liburu horretan, beraz, ordenaren goraipamena eta ironia batera agertzen dira.
Erreferentziak
🇪🇺
Etxeberriko karbia
Etxeberriko karbia Gamere-Zihiga herriko Kanpañaga auzoan dago, Zuberoan. Bertan XX mende hasieratik ikerketa zientifikoak egin dira, eta 1950ko hamarkadan labar-arte multzo garrantzitsua aurkitu zen. Bibliografian bere izena hainbat aldaerarekin aurkitu dezakegu: Compagnaga, Campagnaga, Kanpañana, Etcheverry, Etcheberri, Echeverri...
Kokapen geografikoa
Etxeberriko karbia 440 metrotako garaieran dago, Arbailetako ekialdean. Kareharri urgoniarrez osatutako zirku baten mendebaldeko isurialdean.
Arbailetako mendi multzoa, 20 km luze eta 6 km zabal ingurukoa, Pirinio mendi katearen mendebaldeko muturrean kokatua dago, kostatik 50 bat kilometrotara. Bere gailur nagusiak Behorlegi, Hauskoa, Bohorkortia, Etxekortia, Zaboze, Beltxu eta Belhi gainak dira, 1100 m ingurukoak, eta karstaren ezaugarriak ditu.
Kobazuloaren deskribapena
Etxeberriko karbia diaklasa baten fabore irekitako kobazuloa da, 200 bat metrotakoa, I-H norabidean. Garapena nagusiki horizontala bada ere, sabaitik eroritako bloke handiz betetako gela pasatu ostean, zenbait resalte eta putzu gainditu beharra dago; pausu estuak ere badaude, eta gorabehera klimatikoen arabera, baita hiru laku txiki ere. 150 bat metrotara aztarna arkeologikoen gunea hasten da, Pinturen Gelarekin; aurrera jarraituz, putzu bat dago, eta haren inguruan labar-artedun gune gehiago (Estuasuna, Arrakala eta Erlaitza); putzutik jeitsiz beheko maila batera ailegatu daiteke, non 30 bat metrotako azken galeria aurkitzen den.
Ikerketen historia
Etxeberriko karbia Gamere-Zihiga inguruan betidanik ezaguna izan arren, lehen erreferentzia zientifikoa 1907 koa da. XX gizaldi hasieratik, Emil Racovitza eta René Jeannel bioespeleologoak fauna laginak hartzen ari ziren Arbailetako hainbat haitzulotan; 1907ko urtarrilean Etxeberri bisitatu zuten,  eta 1908 an ere itzuli ziren. Espedizio hauetan lakuetaraino barneratu ziren, eta besteak beste Etxeberrin Speonomus alexinae bizi zela egiaztatu zuten.
Hurrengo erreferentzia Jose Miguel Barandiaranena da. Espainiako Gerra Zibilaren eraginez, urte batzuetan Iparraldean bizi izan zen, arkeologia eta etnografia ikerlanak eginez. 1937 ko maiatzean, Baxenabarren eta Zuberoan ibili zen, eta Alozen Jauregiberri medikuak Gamere-Zihigako kobazuloen berri eman zion; horrela ezagutu eta bisitatu zituen Otsibar, Etxeberri eta Laminen Ziluak; halere ez zuen aztarnategi arkeologikorik identifikatu.
Labar-artearen identifikazioa 1950ean etorri zen. Urte honen hasieran Bouillon, Capdevielle, Dupuis eta Rekalt espeleologoak galeria berriak aurkituak zituzten beheko mailan. Maiatzaren 1-ean espedizioa muntatu zen galeria berri hauek esploratzeko: Oloroetik eta Paubetik lagun gehiago etorri ziren (Duchemin, Landau, Liquet, Réberel eta Laplace-Jauretxe) eta Michel Bouillon eta Pierre Boucher zuberotarrek gidari lanak egin zituzten. Galeria berriak esploratu ostean kanporantz zihoazten, Boucher azkena zela; honek zaldi txiki gorri bati erreparatu zion (gaur egun Pinturen Gela bezala ezagutzen den lekuan). Hobeto begiratzen hasi zirenean, gelan pintura asko zeudela konturatu ziren.
Maiatzaren 5ean, labar-artea babesteko, katazuloan itxitura bat instalatu zuten. Maiatzaren 7ean Jose Miguel Barandiaran bertaratu zen, eta horrela jaso zuen bere egutegian: ''“Zortzietan irten degu, sail aundian, Game-Cihi’runtz, Etxeberriko-karbira’t. An bildu gera Société Meridionale de Spéologie et de Préhistoire (Section des Pyrénées Occidentales) deritzaion elkargoko ogei bat lagun'' (artean Barandiaran sozietate honetako zuzendaria eta Frantziako Prehistoria Elkarteko ordezkaria baitzen ). ''Sartu gera sailka: lenengo zuzendariok, gero besteak. Eun da berrogei bat m sarreratik, leku estu eta malkarretan zear juan, gora ta berako malkor gaiztoetan ibiliaz, iritxi gera zelaitxo batera (10 m luze eta 2,5 zabal): ango ormaetan daude irudi batzuek margoz egiñak (buztiñez, manganesoz? eta okrez). Iru zaldi, bi bisonte eta beste irudi gandutuak. Goizeko bederatzietan sartu eta arratsaldeko lauetan atera gera lenengoak, Laplace-Jauretxe, Boucher, Bassier, Boulet, Reberet, etc an zeuden. Bidean jakin ditut ipui batzuek. Azken aldian lagun batzuek, leize berean, urrutixeago beste zaldi eta bisonte iduri batzuek agertu dituzte. Gero Cihigi’ra jetxi eta Etxeberri’n arratsaldekoa egin degu eta andik gauera jetxi gera eta gaueko amarretan Maule’ra abiatu”''. Ikustaldi honetan, Jean Marie Rekalt gameretarrak Arrakalan pintura gehiago aurkitu zituen. Maiatzaren 15ean, lurraldeko arkeologia arduraduna (M. Meroc) etorri zen, aztarnategia ofizialki katalogatzera.
Aztarnategia ikertzeaz eta babesteaz, Georges Laplace-Jauretxe arduratu zen. Bouillon eta Boucherrekin batera, departamenduko espeleologoen artean Arrakalatik gehiago ez pasatzeko eskaria zabaldu zuten, putzua zuzenean jeistea gomendatuz. Halere, kontrolik gabeko bisitek ez zuten etenik izan, ezta haiek eragindako kalteek ere: Jacques Labeyriek 1950ko abuztuan bertaratu zen Marcel Loubens, Max Cosyns eta Robert Levirekin (San Martin Harrian esplorazioan ari ziren espeleologoak); pintura gehiago aurkitu zituzten, Laplace-Jauretxeri jakinaraziz;  baina Labeyrie kobazuloak 1938tik izandako degradazioaren berri ere jaso zuen.
70 hamarkadan aurkikuntza berriak etorriko ziren ikerlari bearnesen eskutik: 1976 ean, Jean Pierre Bessonek (Paubeko Société de Spéléologie et Préhistoire des Pyrénées Occidentales, SSPPO) Pinturen Gelan silexezko gubila aurkitu zuen. 1978 an, Eric de Valicourtek (SSPPO) hatz markak aurkitu zituen Arrakalako irudien gaineko aldean. 1979 ko martxoaren 4ean Michel Laugak (Groupe Spéléologique Gaves) zaldi berri bat aurkitu zuen Pinturen Galan, 5 metrotako altueran. Urte bereko udan, sarrerako obrak utzitako hondakinen artean, Valicourtek eta Laugak zeramika zatiak aurkitu zituzten, eta Boucherri eman zizkioten.
1987 an, Patrick Pailletek labar-artearen ikerketa berria abiatu zuen, ordura arte aurkitutakoaren bilana eginez   (ikus « Arkeologia » atala). 90 hamarkadan, Pierre Boucherrek Etxeberriko zarradura zaintzearen eta bisitari/ikerlariei laguntzearen ardura utzi zien Panpell Blasquiz eta A. Queudray espeleologoei (Basabürüko Lezentzat taldekoak). 1993 an, Dominique Ebrardek (Ikerzaleak taldea) grabatu eta pintura aztarna gehiago identifikatu zituen; gainera, Blasquizek lagunduta, 1994 ean, zundaketa arkeologikoa egin zuen sarreran, 1979ko obretan agertutako aztarnen lekuan: III/IV mendeko hilobia identifikatu zuten. 2001 eko irailaren 26ean, “Comité Departamental de Spéléologie 64” erakundea (CDS64) Service Régional de l'Archéologie-rentzat (SRA) bisita antolatzen zebilen, eta Ebrardek okre orbain zabala aurkitu zuen 1979ko zaldiaren atzean. 2007 an, Diego Garate arkeologoaren taldeak Arbailletako labar-artearen errebisioa abiatu zuen (Etxeberri, Zihinkola eta Xaxixiloaga karbeetan); urte horretan, proiektuan zeuden espeleologoek (G.S. Gaves) Etxeberri sokaz instalatu zuten, arkeologoen segurtasunerako eta aztarnategia babesteko. Arkeologoen lana 2008 an hasi zen: arte ezaguna dokumentatzea, berria prospektatzea eta pigmentuak eta beste aztarnak analizatzea. Urte horretan Pinturen Gelaren zoruan okrea eta silexa aurkitu zuten, lurrazalean. CDS64koek, berriz (Lauga, Joël Danflous eta Michel eta Marie Claude Douat) karbearen topografia egin zuten. 2009 an, S. Petrognanik harrizko artefaktu bat aurkitu zuen Erlaitzean (punta iskinduna). 2010 ean, 2008ko silexa eta okrea aurkitutako lekuan, zundaketa arkeologikoa egin zuten: lau aztarna litiko, lau okre zati, erretako sei hezur txiki eta lapa zati bat agertu ziren. Hezurrotan eginiko radiokarbono frogek Madelein erdiko kronologia eman zuten (duela 13370-13770 urte artean); lapak, berriz, Madelein hasierakoa (duela 16570 urte; kronologia hau 2009an Erlaitzean aurkitutako artefaktuaren tipologiarekin bateragarria zelarik). Urte honetan amaitu zuten kobazulo barruko lana.
Kontserbazioaren arazoa
1938ko desobstrukzioaren ostean bisitak ugaritu baziren ere, 1950ko labar-artearen aurkikuntzaren ostean Etxeberriko karbearen dejenerazioa asko bizkortu zen:
Arkeologia
Ikerketan agertu diren datuaren arabera, Etxeberriko karbia ez zen bizilekua izan: sarrera hilobi bezala erabili izanaren arrastoak daude; labar-arte gunera ailegatzea, berriz, zaila da eta horrek erabilera errituala izan zela adierazten du, gizaki talde txiki bati erreserbatua.
Labar-artea
Laplace-Jauretxek 38 irudi deskribatu zituen koba osoan: txirla itxurako bat, hamar zaldi, bisonte bi, basa-ahuntz bi, puntuak eta lerroak. 1989an eginiko errebisio bibliografikoan, berriz, Pailletek 68 irudiren erreferentziak kontatu zituen; baina hauetatik asko desagertuak daude, bai bisitek oharkabean ezabatuak, baita apropos ere: adibidez Pinturen Gelako bisonte handi baten gainean graffitiak pintatu ziren,  eta Arrakalako 18 artelanetatik 16 hondatuak daude.
Etxeberriko karbeko labar-artea kobazuloaren gune desberdinetan aurkitzen da:
Kronologia
Etxeberriko karbeko labar-artea “santutegi sakon” motakoa da, kobazuloaren sarreratik aparte dagoena alegia, bertara ailegatzeko zailak diren guneetan apropos kokatua; Leroi-Gourhanen arabera,  santutegi mota hauek Madelein Erdikoak izaten dira, eta irudien ezaugarri estilistikoak datu honekin bat datoz. Garateren taldeak Pinturen Gelako materialetan eginiko radiokarbono froga gehienek kronologia nagusi hau berretsi dute (duela 13370-13770 artekoa); halere, zenbait datu solte (Pinturen Gelako lapa eta Erlaitzeko harrizko tresna) 3000 urte lehenago ere erabileraren bat egon zela adierazten dute.
Ez dirudi irudi guztiak batera egin zirenik: buztinez egindako handienak, okrez eta beltzez egindako txikiagoak baino berantiarragoak izan daitezke. Edonola ere, santutegiaren erabilera aldia erlatiboki laburra izan zela dirudi (milurteetako eskalan).
Stanisław Poniatowski
Stanisław Poniatowski kondea (Chojnik, Polonia, 1676ko irailaren 15a - Ryki, 1762ko abuztuaren 29a) poloniar militarra izan zen.
Biografia
Suediako errege Karlos XII.aren laguntzailea izan zen, eta hark antolatutako espedizioetan parte hartu zuen. 1711n Sultanak Petri Handiarekin bakea izenpetu zuenean, Poloniara itzuli zen Poniatowski eta Augusto II.aren, Estanislao I.a Leszczynskiren eta Augusto III.aren zerbitzura lan egin zuen, hurrenez hurren.
Czartoryska printzesarekin ezkondu zen, eta hamar seme-alaba izan zituen, haien artean Poloniako errege izan zen Estanislao II.a Augusto.
Pashtoerazko Wikipedia
Pashtoerazko Wikipedia (ويکيپيډي) Wikipediaren Pashtoerazko edizioa da. 2009ko urriaren hasieran 1.456 artikulu zituen eta Wikipedien zerrendan 167.a zen.
Saint-Sébastien (Isère)
Saint-Sébastien Frantziako udalerri bat da, Isère departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Sébastien udalerrian erroldatutako biztanleak 224 ziren. Familiak 84 ziren, horien artean 26 pertsona bakarrekoak ziren (13 bakarrik bizi ziren gizonak eta 13 bakarrik bizi ziren emakumeak), 25 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 29 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 143 etxebizitza zeuden, 88 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 51 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. 133 etxeak ziren eta 10 apartamentuak ziren. 88 etxebizitza nagusietatik 63 bere jabearen bizilekua ziren, 18 alokairuan okupaturik zeuden eta 7 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 10 etxek bi zituzten, 13 etxek hiru zituzten, 27 etxek lau zituzten eta 35 etxek bost zituzten. 70 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 38 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 46 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Bahram II.a
Bahram II.a (?-293) Sasandar Inperioko errege bat izan zen. Haren erregealdiak 276tik 293 arte iraun zuen. Bahram II.aren aita, Bahram I.a, 273tik 276 arte Sasandar Inperioko errege izan zen.
Saint-Sébastien (Isère)
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 134 ziren, horien artean 96 aktiboak ziren eta 38 inaktiboak ziren. 96 pertsona aktiboetatik 84 lanean zeuden (51 gizon eta 33 emakume) eta 11 langabezian zeuden (4 gizon eta 7 emakume). 38 pertsona inaktiboetatik 9 erretiraturik zeuden, 19 ikasten zeuden eta 10 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Sébastien udalerrian 95 unitate fiskal zeuden, 237 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.991 euro zen.
Bahram II.a
Erregealdia
Bere erregealdian zehar desagertu ziren Persiako azkeneko helenismo arrastoak. Garai hartatik, inskripzio teologiko batzuk baino ez dira kontserbatzen.
Maroa (Illinois)
Maroa  Illinoiseko hiri bat da. Macon konderrian kokatua dago. 2010ean 1,801 biztanle zituen, 4.61 kilometro koadrotan banatuta.
Saint-Sébastien (Isère)
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 7 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 3 zerbitzu enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra eraikuntza enpresa zen.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Saint-Sébastien udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Orient (Ohio)
Orient Ohioko herri bat da. Pickaway konderrian kokatua dago. 2010ean 270 biztanle zituen, 0.31 kilometro koadrotan banatuta.
Parotocinclus collinsae
Parotocinclus collinsae Parotocinclus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Loricariidae familian.
Euskal derbia
Euskal derbia Bizkaiko Bilbo hiriko Athletic Club eta Gipuzkoako Donostia hiriko Real Sociedad de Fútbol gizon-taldeen arteko futbol partidari eta lehiari (derbiari) deitzen zaio. Bi taldeak Euskal Herriko futbol talde esanguratsuenak dira. Urtean birritan jokatu ohi da, eta bien zaleek norgehiagoka hau ilusio bereziz bizi ohi dute.
Bi taldeak elkarren aurkariak izan dira Erreala sortu zenetik, 1909. urtetik hain zuzen. Zaleen arteko harremanak orokorrean baketsuak izan dira, baina ez taldeen zuzendarien artekoak. Behin baino gehiagotan harremanak hautsi dituzte beraien interes propioen erruz talde desberdinekin erabakiak hartzerakoan, jokalari berberak erosterakoan edota talde batetik bestera jokalari bat eramaterakoan.
Athletic-en eta Errealaren arteko lehen derbi ofiziala 1913ko abenduaren 6ean jokatu zen. Hala ere, ez zen haien arteko lehen partidua izan: hau lau urte aurretik gertatu zen, 1909ko azaroaren 7an.
Beste talde euskaldunen arteko norgehiagokei ere euskal derbia deitzen zaie. Talde hauek Deportivo Alavés, Eibar, Osasuna, Real Unión, Barakaldo, Sestao River eta beste batzuk dira. Hala ere, partidu hauek ez daukate Athletic-en eta Errealaren arteko lehiak duen ospea.
Historia
Ligan jokatutako lehenbiziko Athletic Kluba eta Errealaren arteko euskal derbi edo norgehiagoka 1929eko otsailaren 10ean jazo zen, orduan banako berdinketa eman zelarik: Errealarentzat gola Bienzobasek sartu zuen, aldiz Athleticentzat Bergaretxek.
Hurrengo urtean, hots, 1930an, bizkaitarrek euskal derbi batean aurkariaren zelaian lorturiko gol sorta handiena lortu zuten, Donostian aldeko 1-7 batekin irabaziz. Txolinen gol batek txuri urdinak 1-0 aurreratu zituen, baina Guillermo Gorostiza eta Iraragorrik bakoitzak hiruna gol sartu eta azkenik Unamunok azken gola sartuz, zuri gorriek garaile izan ziren.
Errealaren estatistiketan 1976-77 eta 1994-95 denboraldietan birritan Athletici sartutako bost gol sortak nabarmentzen dira.
Panthera pardus orientalis
Amurreko lehoinabarra (panthera pardus orientalis) munduko felidorik arraroena gisa deskribatu izan da, baita arrisku larrienean dagoen felidoa ere.
Euskal derbia
Erreala - Eibar
Gipuzkoar derbia ere deitzen zaio.
Historikoak
1929-1936 artean Lehen Mailako Ligan honako euskal derbiak ere jokatu ziren.
Panthera pardus orientalis
2015-eko errolda:
2015-ean eginiko erroldaren bitartez, gutxienez 57 lehoinabar ale zenbatu ziren Errusiako "Lehoinabarraren parke naturala" izeneko duen erreserban (2012-an animali honen kontserbazio lanak bultzatzeko sortua). Honek erakusten du bere populazioa bikoiztu egin dela 2007-an eginiko aurreko erroldatik hona. Errusiakoarekin batera, Txina inguruetan 8-12 ale zenbatu izan dira, datu oso baikorrak zonalde horretan desagertutzat ematen zela kontutan hartzen badugu.
Honek guztiak itxaropen handiak ematen dizkio animali eder zein miresgarri honen etorkizunari. Baina kontserbaziorako ahalegin eta esfortsu guztiek tinko izaten jarraitu behar dute, nahiz eta 8 urtetan populazioa bikoiztu den, oso arrisku larrian dagoen felidoa izaten jarraitzen duelako (munduko larriena).
2007-ko errolda:
7-9 ar
3-7 kumerik gabeko eme
4 kumedun eme
5-6 kume
6-8 zehaztugabeko ebidentziak
Guztira: 25-34
2003-ko errolda:
9 ar
7 kumerik gabeko eme
4-5 kumedun eme
4-5 kume
4 zehaztugabeko ebidentziak
Guztira: 28-30
2000-ko errolda:
8-9 kumerik gabeko eme
1-2 kumedun eme
1-3 kume
Errolda guzti hauek populazioaren hazkunde motela baina etengabea erakusten dute 2007. urtera arte, hortik aurrera hazkundea erabat azkartzen delarik (agian zerbait ikustekoa du 2012-an martxan jarritako kontserbazio plan bereziak, lehoinabarren parke naturala eraikiz )
Gatibutasun populazioa
Gatibutasun baldintzetan 100-200 ale inguru bizi direla estimatzen da, batzuk naturara bueltatu edo birsartzeko programa berezietan.
Ezaugarriak
Lehoinabar azpiespezie honek ile oso luzea du espezie bereko gainontzeko azpiespezieekin konparatuta, izan ere, ile puska galanta izan behar du Siberiako taiga hotzari aurre egiteko. Ile horren kolorea eta forma gainontzeko lehoinabarren antzerakoa da, besteek baino kolore argiagoak dituelarik.
Arren bataz besteko pisua 45 kg-tan dago, orokorrean 35-65 kg bitartean doa. Emeak, felido guztien kasuan bezala, %30 inguru txikiagoak izanik.