cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jaisalmer
Historia
Punjabetik bidali zituzten Bhatti leinuko rajputek basamortura etorri behar izan zuten eta 1156. urtean Rao Jaisal rajputak gaztelu bat eraiki zuen inguruan hedatzen zen Gurjar-Pratihara inperioa kontrolatzeko. 1293.an Alauddin Khilji Delhiko enperadoreak Jaisalmer erasotu eta arpilatu zuen. Hiria erabat hutsik gelditu zen eta ez dago Jaisalmerren inguruko aipamen handirik XVII mendean Rawal Sahal Singh printzea Delhiko Shah Jahan enperadore mogolaren menpeko bihurtu arte. Jaisalmerrek garai horretan lortu zuen aberastasun maila handiena, printzerria zelarik, eta britainiarrekin akordioak sinatu zituen azken estatua izan zen gainera. Aberastasunaren iturria Pakistandik Indiara zihoazen karabanak ziren, baina Mumbai itsas portu aktiboa bihurtzen hasi zen heinean Jaisalmerren garrantzia gainbehera etorri zen.
Bozzole
Bozzole Italiako udalerri bat da. Alessandriako probintzian kokatuta dago, Piemonte eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Jaisalmer
Historia
XX. mendeko bigarren erdian Jaisalmerrek arma industria garatu du Pakistan eta Indiaren arteko gerra dela eta, baina azken aldian bere ekonomiaren hazkundea turismoari dagokio.
Bozzole
Mugakideak
Bozzolek honako udalerri hauekin egiten du muga:
Agartala
Agartala (bengaleraz: আগরতলা) Indiako hiria da, Tripura estatuko hiriburu politiko eta komertziala.
Historia
Agartala Swadhin Tripura printzerriaren hiriburua izan zen. Krisna Kishore Manikia Maharajak (1830-1849) hiriburua Rangamatitik Haveli Zaharrera eraman zuen eta handik Haveli Berrira, hau da, Agartala, 1849an. Arrazoia inbaditzaileetik babestea izan zen baina baita ere Bengala Britainiarrekin hobeto komunikatzea. Agartala udalerria, bestetik, Chandra Manikyaren garaian sortu zen, 1871an. Geroago Bir Bikram Manikyak hiriaren planifikazioa antolatu zuen: kale berriak antolatu ziren, merkatuaren eraikina altxatu zen...
Herriak
Hauek dira udalerriaren nagusiak:
Monumentuak
Hauek dira ezagunenak:
Benessa de Maremneko geltokia
Benessa de Maremne Okzitaniako Gaskoiniako Landetako eskualdeko tren geltoki bat da, Benessa de Maremne udalerrian kokatuta dagoena.
Egoera
Geltokia honako burdinbide hauen ibilbidearen zati da:
Sainte-Gemmes
Biztanleria
2007an Sainte-Gemmes udalerrian erroldatutako biztanleak 99 ziren. Familiak 44 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 16 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 16 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 49 etxebizitza zeuden, 43 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 4 bigarren erresidentzia ziren eta 1 hutsik zegoen. Etxebizitza guzti hauek 49etxeak ziren. 43 etxebizitza nagusietatik 34 bere jabearen bizilekua ziren, 7 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 4 etxek hiru zituzten, 17 etxek lau zituzten eta 21 etxek bost zituzten. 40 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 20 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 21 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 52 ziren, horien artean 48 aktiboak ziren eta 4 inaktiboak ziren. 48 pertsona aktiboetatik 46 lanean zeuden (25 gizon eta 21 emakume) eta 2 langabezian zeuden (1 gizon eta 1 emakume). 4 pertsona inaktiboetatik 3 erretiraturik zeuden eta 1 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 8 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 3 eraikuntza enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen eta 2 zerbitzu enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 zurgina eta 1 argiketaria.
2000. urtean Sainte-Gemmes udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Luhuso
Luhuso Lapurdiko hego-ekialdeko udalerri mugakidea da, Lapurdi Garaia eskualdekoa eta hango herririk txikiena dena populazioari dagokionez. Nafarroa Behereako mugan kokatuta dago.
Ingurune naturala
Errobi ibaia udalerritik igarotzen da.
XIX. mendea arte
Aurretik Makea eta Lekorneko auzoa izanda, Luhuso XVII. mendearen amaiera aldera bihurtu zen udalerri independente. Aurretik, herria XVI. mende aldera hasi zen populatzen.
Frantziar Iraultzaren garaian, administrazio egitura berri bat agertzearekin, Ipar Euskal Herriko hainbat herrik izenez aldatu zuten; Luhusok, Montagne-sur-Nive izena hartu zuen.
Gaur egun
2016ko abenduaren 16an Luhuson atxilotu zituzten Txetx Etcheverri, Béatrice Molle-Haran, Michel Bergouignan, Michel Berhokoirigoin eta Stéphane Etchegaray "Etxe", "bakearen artisauak" izenekoak ("artisains pour la paix"). ETAren desarmatze zibilean laguntzen ahalegindu ziren, bake prozesuaren alde.
Demografia
Bi mendez, XIX. eta XX. mendeetan zehar, 500 biztanleko populazioa izan zuen Luhusok. XXI. mendearen hasieran, berriz, biztanleria bikoiztu eta egun, ia 900 lagun ditu.
Euskara
Luhuson Sara-Ainhoa inguruko euskara mintzatzen da, nafar-lapurtarraren aldaera.
Konstituzio plaza (Donostiako Plaza Berria)
Donostiako Plaza Berria edo Konstituzio Plaza Gipuzkoako Donostia hiriburuan dagoen plaza bat da, Parte Zaharraren erdialdean. 1722koa denez 2022an 300 urte bete zituen. Modu herrikoian Plaza Berria izena erabili zen urteetan nahiz eta ofizialki beste izen batzuk ezarri ziren, frankismo garaian konsti izena ere hasi zen erabiltzen modu herrikoian, izen ofiziala  'Plaza del 18 de julio ' zenean.
Euskal Herriko Eskolarteko Bertsolari Txapelketa
Euskal Herriko Eskolarteko Bertsolari Txapelketa 1989tik aurrera jokatzen den gazte mailako bertsolari txapelketa da, Bertsozale Elkartea k, bertso-eskola k eta Ikastolen Elkartea k antolatzen dute. Aurrez izan ziren hainbat txapelketa ez ofizial, berez 1989koan ''Euskal Herriko Eskolarteko Bertsolarien IX. Txapelketa'' zioen pankarta bat zegoen. Hala ere, 1989koa hartzen da lehenengo ofizialtzat. Izan ere, aurreko eskolartekoetan ez ziren Euskal Herri osoko bertsolari gazteak biltzen.
Konstituzio plaza (Donostiako Plaza Berria)
Beste hainbat hiritako 'plaza berriak' bezala neoklasiko estilokoa da, oinarri karratukoa, eta harrizko arkupeak ditu. Ezaugarri nagusitzat arkupeak dituen plaza honetan ospatu ohi dira hiriko jai handiak (Danborrada, San Tomas feria, San Juan sua. Aste Nagusiko dantza alardeak...).
Bertan dago, halaber, Donostiako Udaletxe zaharra, gerora Udal Liburutegi izandakoa. Gaur egun Donostia Kulturaren bulegoekin batera Liburutegiaren funts historikoak, unitate teknikoa, jardueren aretoa eta zuzendaritzaren bulegoak daude bertan.
Euskal Herriko Eskolarteko Bertsolari Txapelketa
Egitura eta Historia
2012 artean adinaren araberako bi multzo zeuden eta bakoitzeko irabazleak txapela jantzi zuen. 2013an txikien mailan taldeka jokatu zen eta 2014tik aurrera gazte mailakoa baino ez da jokatzen.
Konstituzio plaza (Donostiako Plaza Berria)
Izena
Historian plaza honek izen desberdinak izan ditu: Plaza Berria, Konstituzio Plaza, Uztailaren 18ko Plaza eta Konstituzio Plaza berriz ere. Plaza Berria da izen zaharrena, San Jeronimo kalearen irteeran baitzegoen betiko Plaza Zaharra eta, Berwickeko dukearen erasoan izandako kalteen ondoren (1719), plaza berri bat eraiki zen lehenago etxeak zeuden orubean: egungo Konstituzio Plaza.
Euskal Herriko Eskolarteko Bertsolari Txapelketa
Parekidetasuna
Eskolarteko Txapelketan emakume eta gizonen arteko orekari erreparatuz gero, honako datuak ikus ditzakegu: *Kopuruaren zenbaketan txapeldunak edo txapeldun ordeen izenak txapelketa bakoitzean zenbatu dira. Hau da, Maialen Lujanbioren kasuan adibidez hirutan izan denez txapeldun hirutan zenbatua izan da.
Barbara Hershey
Barbara Lynn Herzstein, Barbara Hershey bezala ezagunagoa (Hollywood, 1948ko otsailaren 5a) estatubatuar aktorea da. 1965ean hasi zen antzezten 17 urterekin, baina ez zen 1980ko hamarkadara arte iritsi. Grammy sari bat eta Urrezko Globo bat irabazi zituen eta 1996an Oscar sarirako izendatu zuten.
Euskal Herriko Eskolarteko Bertsolari Txapelketa
Parekidetasuna
**Txikien mailako banakako txapelketa 1989-2012 artean egin zuten.
Adierazgarria da 2005-2019 artean 12 emakumezkok eta 3 gizonezkok irabazi dutela gazte mailako txapelketa. Hau da, txapeldunen artean % 80 dira emakumezkoak eta % 20 gizonezkoak.
Adierazgarria da baita ere, txapeldun guztiak gizonak lehen aldiz 1989. urtean izan zirela eta gerora 1997an, 1999an, 2000an, 2015ean, 2016an eta 2018an ere guztiak gizonak izan zirela. Emakumeen kasuan aldiz 2008an izan ziren txapeldun denak emakumeak lehen aldiz eta behin soilik gertatu izan da historian.
Hona hemen gainerako probintzien eskolarteko txapelketen datuen taula: *Beltzez parekideena den eskolartekoa.
*2022/06/15ean eguneratua
Konstituzio plaza (Donostiako Plaza Berria)
Izena
Egungo izena 1820an jarri zioten, ez udalaren aginduz, baizik eta orduko Donostiako elite liberalek, La Sociedad Patriótica de San Sebastián elkartean bilduta (Tertulia Constitucional La Balandra ere deitua), hala ezarrita. Josu Tellabidek oso espainiarzaletzat dauka elkarte hori. Haatik, 1898an, Donostiako Udalak bi izendapen onartu zituen ofizialki: gaztelaniaz, Plaza de la Constitución, eta euskaraz, Plaza Berria.
Egitura eta kokalekua
Arkupedun eraikinez inguratutako leku atsegin honetan garai batean Donostiako udaletxea egon zen eraikineko erlojua nabarmentzen da. Gaur egun bertatik paseatu edota tabernetako kanpoko mahaietan eseri ohi direnak sarritan plaza honetako xehetasun batekin harritzen dira: plazara jotzen duen balkoi bakoitza zenbaki batez adierazita dago. Xehetasun hau garai batean plaza hau zezen plaza zeneko oroigarria da, zezenleku honek 147 balkoi edo palko zituen. Plaza honek estilo neoklasikoa du.
Plazaren inguruko kaleak honako hauek dira: Arrandegi kalea, Fermin Kalbeton kalea, Iñigo kalea, Joan Bilbao kalea, Narrika kalea, Portu kalea eta San Jeronimo kalea.
Historia
Antzina, harresi barruko Donostiak plaza bakarra zuen XVI. mendean, Plaza Zaharra izenekoa (gaur egungo Ugartemendia plazan, Bulebarreko erlojuaren inguruan, zegoen). Plaza hori militarrek erabiltzen zuten maniobretarako, eta arazoak izaten zituzten herritarrek beren ospakizun eta ekitaldietarako.
Plaza Berria (1722)
Horrela, hiriaren erdialdeko etxe batzuk bota eta Plaza Berria sortu zuten egungo Konstituzio plazaren lekuan 1719ko setioko eraikin kaltetuen tokian. 1722ko urtarrilaren 18an inauguratu zuten, eta Plaza Berria izena jarri zioten. Aurrekoa, harresiaren ondoan zegoena, gaur egungo bulebarrean, Plaza Zaharra bilakatu zen.
Plaza Berria eta Plaza de la Constitución (1817)
Plaza hura (ia Donostia osoarekin batera) suntsituta geratu zen 1813ko abuztuaren 31ko asalto eta sutearen ondorioz. Egungo plaza 1817an Pedro Ugartemendia eta Alejo de Mirandak eraiki zuten, suntsiketa haren ondorengo berreraikitzeko proiektuaren lanik aipagarriena plaza hau eraikitzea izan baitzen. Berreraiki behar zela-eta, 1817ko irailaren 16an eta 17an jaiak edo ospakizunak antolatu ziren plazan bertan. Bizente Etxagaraik bertsoak idatzi zituen ospakizunerako (Donostiako plaza berriko metarriyen asierarizortzikoa).
1820an, ordea, ‘Plaza de la Constitución’ izena inposatu zuten, Cadizko 1812ko konstituzioa goraipatzeko. Sociedad Patriotica de San Sebastian izan zen horren eragilea, Donostiako elite liberalaren elkarte espainiarzalea. Aipatu elkarteko sortzailea zen Jose Manuel Collado, eta partaideak Donostiako familia aberatsetako kideak ziren: Etxague jenerala, Joaquin Bermingham, Fermin Lasala, Eustasio Amilibia, Joaquin Calbeton, Brunet anaiak, Claudio Anton Luzuriaga eta abar. Herritarrek, ordea, euskal elebakarrak gehienak, Plaza Berria esaten jarraitu zuten.
Plaza del 18 de julio (1936)
1936ko altxamendu militarraren ondoren, ‘Plaza del 18 de julio’ izena jarri zioten. Izen hori mantendu zuen frankismoa bukatu zen arte. Euskaraz egitea guztiz debekatua eta zigortua zegoen garai hartan, '18 de julio' ez esatearren, herritarrak ‘La Consti’ eta ‘Ko(n)sti’ esaten hasi ziren. Eta horrek ekarri zuen Plaza Berria izena ahanzturan erortzea.
Plaza de la Constitución / Konstituzio plaza (1978)
1978an Espainiako konstituzioa erreferendum bidez onartu zenean, haren omenez, gerra aurretik plazak zuen izena jarri zioten. ‘Plaza de la Constitucion’ euskaraz ere jarri zuten, ‘Konstituzio plaza’ izenarekin.
2013an, 1813ko asalto eta sutearen 200. urteurrenean, eta 2022an, plazaren 300. urteurrenean, eskaerak egin ziren plazaren jatorrizko izena ofizialki berreskuratzeko.
Ospakizunak urtean zehar
1931atik aurrera hiriko agintariek plaza honetan Gizon-dantza dantzatu ohi zuten San Juan bezperan (aurretik ziurrenik beste lekuren batean dantzatzen zen), gerora ohitura galdu egin zelarik. 2011n Juan Karlos Izagirre alkateak berriro dantzatu zuen.
Beste 'Plaza Berri' batzuk
Izen bereko beste hainbat plaza ere badira. Denak XVIII. edo XIX. mendekoak dira, neoklasiko estilokoak, oinarri karratukoak, eta harrizko arkupeak dituzte (Donibane Garazin, Tolosan eta Laestosan ez baina). Gutxienez sei hauek dira "Plaza Berria':
Ondarea
Plazako eraikin nagusia Donostiako Udaletxe zaharrarena (1832) da, gerora Udal Liburutegi izandakoa. Gaur egun Donostia Kulturaren bulegoekin batera Liburutegiaren funts historikoak, unitate teknikoa, jardueren aretoa eta zuzendaritzaren bulegoak daude bertan.
Donostiako Plaza Berriko bertsoak (1817)
Donostiako Plaza Berria berreraiki behar zela-eta, 1817ko irailaren 16an eta 17an jaiak edo ospakizunak antolatu ziren plazan bertan. Hauexek Bizente Etxagaraik irailaren 16koak kontatuz idatzi zituen bertsoak:
Donostiako plaza berriko metarriyen asierari. Zortzikoa.
Choteau (Montana)
Choteau Montanako hiri bat da. Teton konderrian kokatua dago. 2010ean 1,684 biztanle zituen, 4.73 kilometro koadrotan banatuta.
Remollon
Remollon Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Alpe Garaiak departamenduan dagoena, Proventza-Alpeak-Kosta Urdina eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Baionako katedrala
Santa Maria katedrala edota Andre Maria, Baiona Handia auzoan kokaturiko katedral gotikoa da. Eliza Katoliko Erromatarrarena da tenplua, eta han du egoitza Baionako apezpikuak (gaur egun, Leskarre eta Oloroe-Donamariako apezpikua ere bada). 80 m luze eta 33 m zabal da. Nabe nagusiaren sabaian, 26 m garai da; baina, 70 m-ko orratz biei esker, orotara 80 m garai da.
Remollon
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 266 etxebizitza zeuden, 190 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 63 bigarren erresidentzia ziren eta 13 hutsik zeuden. 207 etxeak ziren eta 56 apartamentuak ziren. 190 etxebizitza nagusietatik 126 bere jabearen bizilekua ziren, 55 alokairuan okupaturik zeuden eta 9 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 19 etxek bi zituzten, 43 etxek hiru zituzten, 47 etxek lau zituzten eta 79 etxek bost zituzten. 120 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 92 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 70 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Baionako katedrala
Baionako Santa Maria katedrala eta klaustroa Euskal Herriko arte gotikoaren garaiko eraikuntzarik ederrenetakoa da. Aipagarriak dira Pizkundeko beirateak eta XIV. mendeko klaustroa.
Remollon
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Baionako katedrala
Katedrala Done Jakue bidean dago.
Ezaugarriak
Kokaleku ezin hobea du, bestalde, Baionako hiria behean hartzen duen muino baten gainean baitago. 1258 eta 1310. urteetan bi sute izan ondoren erabat erraustuta geratu zen Santa Maria basilikaren ordez jaso zen XIII., XVI., eta XIX. mendeetan zehar, eta ekialde-mendebaleko norabidea eman zitzaion, estilo gotikoko elizetan ohi denari jarraituz.
Remollon
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 270 ziren, horien artean 203 aktiboak ziren eta 67 inaktiboak ziren. 203 pertsona aktiboetatik 177 lanean zeuden (100 gizon eta 77 emakume) eta 26 langabezian zeuden (9 gizon eta 17 emakume). 67 pertsona inaktiboetatik 17 erretiraturik zeuden, 23 ikasten zeuden eta 27 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Baionako katedrala
Ezaugarriak
Denboran zehar egindako obrak, bestalde, jatorrizko egitura eta estiloari jarraituz egin dira, eta eraikin osoak ematen du nolabaiteko osotasun baten itxura.
Remollon
Diru sarrerak
2009an Remollon udalerrian 190 unitate fiskal zeuden, 414,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.105 euro zen.
Baionako katedrala
Ezaugarriak
Arkitekto ezezagun batek jaso bazuen ere, ez dago zalantzarik Xanpaina ingurukoa izango zela, egituran nabari zaizkion elementuengatik; eta, seguruenik, Reimseko katedrala izango zuen hark buruan proiektua egiterakoan.
Remollon
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 20 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 4 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 4 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
Baionako katedrala
Ezaugarriak
Bestalde, bertan ageri diren estatuek Reimseko eskolaren eragina dute, bai, behintzat, Frantziako Iraultzako hondamenetik onik atera direnek.
Remollon
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 banku bulegoa, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 1 margolaria, 1 argiketaria, 1 ile apaindegia eta 1 jatetxe.
Baionako katedrala
Barnealdea
Eraikin horretan ez da estilo erromanikoaren ez Errenazimentukoaren inolako eraginik ageri, ojiba baino ez. Gurutze latindarreko oinplanoa duten estilo gotikoko eliza gehienak bezalaxe, erdiko nabe handi batez eta alboko beste bi txikiagoekin lerrokatzen den beste zeharreko batez osatzen da, denak elkartzen direlarik absidearen inguruan. Egitura eta gainerako eraikuntza osagaiei dagokienez ere, guztiz gotikoa da estiloa, hala zimenduetan, nola dorreetan, aldare nagusiko arkuan, mendebaldeko fatxadako atarian, eta gainerako elementu guztietan. Bestalde, absideko kapera guztiak, zazpi, XIII. mendekoak dira. Iparraldeko alboan, XIV. mendearen amaiera aldera, kontrahormen arteko kaperak antolatu ziren, guztiak desberdinak formaren aldetik; argia, berriz, nabearen fatxadan irekitzen diren forma desberdineko leiho ugarietatik jasotzen dute. Aldare nagusiaren eta santutegiaren beraren goiko aldea XV. mendekoak dira. Eta XVI. mendekoak dira, nahiz eta estilo gotikokoa izan, iparraldeko alboko kapera baten giltzarri zintzilikatua eta hegoaldeko parteko dorreko bi solairuak. Bestalde, elizaren barneko alde osoa inguratzen duen galeria XIV. eta XV. mendeetan zehar eraikitakoa da; galeria irekia da, eta hamazazpi hutsarte edo zutabe-arte ditu. Mendebaldeko aldean dorre edo kanpandorre bat du, 1615. urtean amaitu zena, globo-itxurako kupula erantsi zitzaionean; iparraldeko aldean, berriz, beste kanpandorre bat du, XIX. mendean baina jatorrizko estiloari jarraituz jasoa.
Remollon
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen eta 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen.
2000. urtean Remollon udalerrian 21 nekazaritza-ustiategi zeuden, 121 hektarea erabiltzen.
Baionako katedrala
Barnealdea
Horregatik, mendeetan zehar eraiki zen arren, guztiari dario homogeneotasun-kutsu berezia.
Remollon
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Baionako katedrala
Barnealdea
Gaurko aldare nagusiaren aurretik, eta beti ere Veillet kanonigoak dioenez, 1335. urte aldera eraikitako edo, gutxienez, garai hartan apainduriko beste aldare bat ere izango zen leku berean; segur aski, Godin kardinalak eraikiarazia da, haren armarria ageri baita monumentuaren harrian landua. Ondorengo eta gaurko aldarea, berriz, 1561. urtean hasi ziren eraikitzen, eta 1610ean artean lanean ari ziren; 1608an tabernakulua egin zen, eta 1615ean elizkizunak ematen zituztenentzat aldarearen ezker-eskuineko aulkiak eta predikariaren pulpitua; 1760. urtean, berriz, diru-eskaera bat egin zen aldare nagusia Italiako marmolez eraikitzeko.
Remollon
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Baionako katedrala
Barnealdea
Dena den, 1854. urteko apirilaren 5a arte ezin izan zen sagaratu aldare nagusia. Carrarako marmolez egina da, eta zutabeen artean zilar urreztatuko kutxak ageri dira. Kapitelak era asko eta desberdinetakoak dira, baina estiloa XIII. mendean erabilitako berbera dute.
Kalostra
Klaustroak XIV. mendean datatu daitezke. Klaustro nagusiak lau alde irregularreko poligonoa osatzen du. Hogeita zortzi ganga txiki zituen, eta haien artean zenbatu behar dira parrokia-kapera egiteko kendu behar izan zirenak. Klaustroaren erdian, garai batean, harrizko gurutze handi bat jarri zen, elizaren justizia egiteko zirgiloaren lekuan.
Hainbat ate ere bazituen bere inguruan elizara sartzeko, korura igotzeko eta kalera irteteko ere. Klaustroan hilerria zegoen, baina bilgune publikoa ere izan ohi zen. Batzarrak, normalean, hilerriko zumarraren azpian egin ohi ziren. Dena den, eta kapera asko eraiki ziren arren, dagoeneko desagertu dira guztiak, haien zaindari batzuen izenak gorde badira ere. Jatorrian zituen apaingarri ugari haietatik gaur egun ez da ezer geratzen, beirateak eta eskultura guztiak galdu baitira.
Ezkila dorreak
Bazen, ordea, beste kanpandorre txikiago bat gurutzagunearen erdialdearen parean; hartan zegoen kanpaia elizkizun santuetarako eta gaixoei elizakoak emateko erabiltzen zen. Hala ere, 1871. urtea arte iraun zuen kanpandorre bakarra amaitu gabe zegoen,nahiz eta XV. mendearen amaiera aldera hasia zen eraikitzen.
Hiru kontrahorma sendo zituen, bat albo bakoitzean; kontrahorma horietan harrian landutako gizon baten irudia eta oinetan lema bat ageri ziren. 1872. urtean, ordea, dorre hori bukatzeaz gainera, beste kanpandorre bat eraiki zen.
Kaperak
Aurrerago ere azaldu denez, kapera asko daude katedralean, bai alboko nabeetan, kontrahormen artean, bai absidean ere; kapera horiek elkarren desberdinak dira. Absidean zazpi kapera daude, eta haietako bat, hegoaldera begira dagoena, sarrera eta sakristiarako pasabide gisa antolaturik dago.
Korua
Zenbait historialarik dioenez, jatorrizko korua absidean bertan zegokeen, eraikina bukatu artean.
Katedrala amaitu zenean, koru handi hura erdiko nabearen erdialdera eraman zen, eta aldare nagusiaren lekua ere aldatu egingo zen. Koru horretan biltzen ziren kalonjeak eta, adierazi bezala, nabearen erdialdearen parean zegoen kokaturik; barneko aldean zituen zutabetxo haien inguruan pulpitua jaso zen, koru hori aldare nagusiaren erdialdera eraman zenean. Koru hartan, berriz, eta kalonjeen aulkiez gainera, gobernadore, justizia ofizial eta magistratuentzako eserlekuak ere bazeuden. Korua guztiz itxia izan zitekeen, atzeko aldean sarrera-irteera aterik ez balu; fatxada edo alde horren gainean tribuna bat zegoen. Korua XV. mendearen amaiera aldera eraiki zen, eta 1702. urtean Beauveau apezpikuak botatzeko agindua eman zuen, aldare nagusiaren erdialdera eramateko. Aldare nagusia, berriz, aurreratu eta gurutzearen buruan kokatu zen.
Arezzoko katedrala
Pedro eta Donato santuen katedrala da Arezzo hiriko kultu-leku katoliko nagusia eta Arezzo-Cortona-Sansepolcro elizbarrutiko katedrala. Italian ohi bezala, Duomo esaten diote bertan Arezzoko katedralari.
Hiria dagoen muinoko gailurrean dago, eliza paleokristaua izan zen tokian, eta, seguruenik, garai batean akropolia zegoen tokian.
Historia
1203an, Inozentzio III. aita santuak agindu zuen katedrala hiriko hormen barruan eskualdatzeko, Pionta izeneko muinotik aldenduz, non, San Donatoren hilobiaren ondoan, kristau-eraikin nagusiak zeuden ordura arte.
1278tik, duomoaren eraikuntza hainbat fasetatik igaro zen, eta 1511n arte ez zen amaitu. Fatxada 1900 eta 1914 artean berregin zen, Dante Vivianiren diseinu baten arabera.
Barruraldea eta artelan nagusiak
Barrualdeak hiru nabe ditu, transepturik gabe. Barruan Guillaume de Marcillatek (1516-1517 eta 1522-1524) egindako zazpi beirateen zikloa nabarmentzen da.
Aldare nagusia 1362an dago dokumentatuta, baina aurretik hainbat fasetan egina dago; 14. mendearen bigarren erdian marmolezko aldare handia egin zen, Arca di San Donato deitzen diotena, Donatoren bizitza kontatzen duena eta bere garaian margotua egongo zena. Kapera nagusiko zurezko korua Giorgio Vasarik diseinatu zuen 1554an.
1330koa da Guido Tarlatiren zenotafioa eta hilobia, egile hauena; Agostino di Giovanni eta Agnolo Ventura. Horren ondoan 1460 inguruko Piero della Francescaren Magdalena bikain bat dagoen. Azpian Ubertini kapera dago, Ama Birjina eta Ana, Joakin eta Juliano santuen istorioak irudikatzen dituzten freskoekin, Gregorio eta Donato di Arezzori egotziak (14 mendearen hasiera).
Kaperak
Ciuccio Tarlatiren marmolezko kapera (1327. urtean hil zen) 14. mendean zeuden 26etatik geratzen den bakarra da, eta Giovanni d'Agostinok egin zuen.
Baina elizako kapera nabarmenena eta oso bikaina berau, Atseginaren Ama Birjinaren kapera, elizaren ezkerraldean, 1796an hasi zirena eraikitzen. Luigi Ademollo, Luigi Sabatelli, Luigi Cataniren eta beste batzuen freskoekin apaindua dago, eta egitura neoklasikoa du, Giuseppe del Rossok proiektatua. Zenbait erretaula zeramiko bikain ditu kapera honek, Andrea della Robbiaren lanak (1485-1486), kapera egin baino lehenagokoa.
Takeo Wakabayashi
Takeo Wakabayashi (japonieraz: 若林 竹雄, 1907ko abuztuaren 29a - 1937ko abuztuaren 7a) Japoniako futbolaria izan zen.
Saint-Germain-le-Rocheux
Saint-Germain-le-Rocheux Frantziako udalerria da, Côte-d'Or departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Germain-le-Rocheux udalerrian erroldatutako biztanleak 95 ziren. Familiak 47 ziren, horien artean 17 pertsona bakarrekoak ziren (13 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 17 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 13 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 55 ziren, horien artean 43 aktiboak ziren eta 12 inaktiboak ziren. 43 pertsona aktiboetatik 38 lanean zeuden (24 gizon eta 14 emakume) eta 5 langabezian zeuden (5 emakume eta 5 emakume). 12 pertsona inaktiboetatik 7 erretiraturik zeuden, 2 ikasten zeuden eta 3 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4 komertzioetatik, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen.
2000. urtean Saint-Germain-le-Rocheux udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
David Hamilton
David Hamilton (Londres,1933ko Apirilaren 15a- Paris 2016 ko Azaroaren 25 a) britainiar argazkilari autodidakta bat izan zen. 1970 hamarkadatik ospea lortu zuen, bere erretratuetan emakume gazte erdi biluziak edo guztiz biluziak agertzen zirelako.
Biografia
Etxeko andre baten seme bakarra eta aita ezezaguna zuen. Hamiltonek Londresen igaro zuen bere haurtzaroa. Bigarren Mundu Gerra bitartean, Dorset-en izango du bizilekua, bertako paisaiak bere lanetan isladatuko baitira. Guda amaieran, Londresera itzuli zen ikasketak amaitzeko.
1966an, 33 ureterekin argazkilari profesional bezala hasten du bere karrera. Argazkiak ateratzeko zuen eraren eraginez, ospe handia lortu zuen. Bere argazkiak hainbat aldizkaritan agertzen hasiko dira, hala nola, Réalités, Twen edo Photo, Jean-Jacques Naudet-en eskutik zuzenduta.
Bizitza profesionala
Hamiltonek estilo berezi bat izaten zuen, honek kolore leunak, granu lodiak eta atmosfera lausotuaren teknikak erabiltzen zituen, hamiltoniano izendapena jarri bitzioten. Ezaugarri konkretu batzuk zituen modeloak erabiltzen zituen: nerabezaroa hasten duen neskatoa (11 urte), jada nerabea dena edota nerabezaroa igarota duen emakumea. Neskatilla hauek, perfektutasuna adierazi behar dute, dotoreak izanik eta naturaltasuna trasmitituz. Honekin batera errugabetasun puntu bat izan behar zuten eta erotismo apur batekin. Woman by 10-n adierazi zuten bezela, << Hamiltonen gaitasun handienen artean, emakumeei harritzea lortzen zuela haien erotismo naturala aurkitzen zuten momentuan izango litzateke...>> ; honek aldaketa gutxirekin neskatilla profila erabakitzea ekarri zuen; " eskandinabiar neskatillaren itxura fisikoa erabiltzen zuen Hamiltonek, hauek nerabezaroaren etapa denbora luzeagoz mantentzen baitzuten" ;modelo agentzietatik aldenduta egon zen eta bere lagunen eta familiako iradokizunak alde batera utzi zituen.
Bere hasiera ez zen oso arina izan, argazkigintzatik at beste ekintza batzuk ere egin zituen, hala nola, estetika munduan lan egin zuen: denda desberdinen diseinatzaile moduan, zuzendari artistikoa Elle edo Queen aldizkarietan eta Printemps biltegietako laguntzaile grafiko bezala ere jardun zuen. 1967an aurrera pausu handi bat izan zuen 34 urterekin, lehen aldiz neskatilla bati argazkiak egin zizkionean, Ramatuell-en (Provenza) zuen etxebizitzan. Argazkiak Jasmin-en argitaratuak izan ziren eta ondoren Twen-en, argitalpen alemaniarra. 1969an gaur egun testuinguru artistikoan ezagutzen den bezalako David Hamiltona genuen. Urte bakoitzean bere obrako erakusketak estreinatzen zituen, hala nola, Japonian, Italian, Estatu Batuetan eta Alemanian.
1975ko Maiatzean, "Lui" aldizkariak Hamiltonen eguneroko pribatua argitaratzen du. 1977ko Abenduan, Manhattaneko Galeriak bere argazkiak erakusten ditu.
1977tik 1984ra hainbat pelikula erotiko burutzen ditu, lehena "Bilitis" izango da. Jarraian, "Laura", " Udako itzalak", "Lehengusin samurrak" eta " Hasierako nahiak" egingo ditu eta bertan, Emmanuelle Béart agertzen baita.
2006an azpitituluz osaturiko argazki bilduma bat argitaratu zuen eta "Ipuin erotikoak". 2007an, Martinierek argazkilariaren monografía bat ateratzen du; hortik aurrera bere liburuak ez dira berrargitaratuak izan. 2009an Hamilton, Melanie Therry modelo bezala izan zuen "Soon" aldizkarirako. 2009ko Urriaren 9an, Alain Finkielkrautek Hamiltonen estiloa oroitzen du France Inter-en, Roman Polanski-ren kasua arrazoitzeko.
2012an, Elle aldizkariko Florence Besson, Architectural Digest aldizkariko Elie, Be magazine eta Gala kritika bat egingo diote argazkilariari, Pariseko Artcube galerian eginiko erakusketa baten ondorioz. Erakusketa hau, Jonathan Gervosonek zuzendu zuen, Andros taldearen fundatzaile baten semea.
2015ean, "David Hamiltonen ipuin erotiko" aren argitalpenaren inguruan hainbat elkarrizketa egingo ditu Hermé argitaletxean.
Eztabaidak
1976 eta 1993 urteen artean hainbat bilduma debekatuak izan ziren Hegoafrikan.
Emakume nerabe erdi biluzi edo biluzien irudikapenarekin lan egiten zuenez, David Hamilton eztabaida puntua bihurtu zen 1990 hamarkadatik Aurrera, pornografía infantila egitearen salaketa askorekin inguratua izan zen, Sally Mann eta Jock Sturges. Estatu Batuetako talde kristau kontserbadoreak, Hamiltonen obrak zeuden liburutegi guztiei eraso egin zizkieten.
2010 urtean, Londres alboko herri batean, gizon bat kondenatua izan zen eta jarraian zigorra kendu zioten pornografia infantila izatearen ondorioz. Lau liburu zituen, horietatik bat Dabid Hamiltonen " Errugabetasunaren adina" zen eta Still Time Sally Mann, Walthamstow-eko liburu-denda batean.
Indarkeria epaiketak Frantzian
2016ko Urrian, Flavie Flament aurkezlea " Kontsolamendua" argitaratzen du. Nobela autobiografiko bat da eta bertan, 1987an argazkilari ospetsu batek Cap d'Agde-en bortxatu zuela adierazten du. Hedabideetan bortxaketari buruz galdetu zitzaionean, persona hori izendatzea debekatua zuela esan zuen, frantziako legeriak emakumeari isilik egoteko aginduagaitik. Hurrengo egunetan, David Hamiltonen izena Flaviek aipaturiko argazkilari ospetsu bezala aipatzen dute hainbat hedabideetan eta sare soizaletan ere, hala nola, Twitter-en.
David Hamilton, Frantzian bizi den bere abokatuari erantzun eskubide bat argira ateratzea eskatzen dio Sudlnfo-n , bertan, "gezurrak esaten dituen" kazetarien kontra adierazten da eta " berari imposaturiko portaera kriminala" ren autorea inoiz ez dela izan adierazten du. Aldi berean, Flavie Flament-en ama eta nebak David Hamiltonen aurkako salaketak zalantzan jartzen dituzte eztabaida familiarretan:" guzti hau guztiz sineztezina da gure ustez! Flaviek ekintza batzuk azaltzen ditu eta pasarte guztiz faltsuak dira". Flaviek bizi izan zuen espersperientziak utzi zion traumatismoaren eraginez, horri buruz inoiz hitz egin ez zuela dio.
2016ko Azaroaren 17an, Obs-ek beste hiru emakumeen lekukoa adierazten du, anonimatuan mantentzearen baldintzarekin, David Hamiltonen eskutik bortxatuak izan direla baieztatzen da bertan. Emakumeetako bat 1967an izan zela esan zuen, Beste biak 1980 amaieran gauzatu ziren eta 1997an salaketa bat jarri zuela esaten dute. Hala ere, kasu hau amaitutzat hartu zen jarraipenik gabe. Flave Flament, hiru emakume hauen adierazpena ikusita, bera David Hamilton bortxatu zuela onartu zuen.
2016ko Azaroaren 23an, David Hamiltonek prentsari adierazi zion hainbat difamazio kexa adieraziko zituela ondorengo egunetan. Bi egun pasa ondoren, 2016ko Azaroaren 25ean, David Hamilton hilda aurkitu zuten bere etxebizitzan Montparnasseko bulebarrean, Pariseko 6. distrituan. Hilotzaren inguruan sendagaiak zeuden. Telegraph egunerokoak, polizien esanetan oinarriturik buru-hilketa bat izan dela adierazten dute.
Hilketa gauzatu eta ordu batera, Flavie Flament hau adierazi zuen: " David Hamiltonen hilketaz jabetu naiz, 13 urte nituela bortxatu ninduen gizona. Hainbat emakume bortxatu zuen gizona, emakume horien artean batzuek manifestatzeko indarra izan dute azken asteontan. Emakume horietan pentsatsen ari naiz. Aurre egiten ari garen bidegabekeria honetan. Bere koldarkeriaren eraginez, isiltasunera zigortzen gaituzte berriro eta gure ezintasuna David kondenatua ikustera adierazten digute. Berri honen laztura inioz ez du gure gau zuriena ezabatuko".
Lascaux
Lascaux Montignac herrian eta Dordoinako departamenduan (Akitania, Frantzia) dauden leize ezagunen gunea da (zehazki, Vézèreko ibarraren ezker aldean), labar-pinturak barne hartzen dituena eta mundu osoko garrantzitsuenetakoa. Hori dela eta, "Labar-pinturen Kapera Sixtinoa" izena ere eman zaio. Margoak Goi Paleolitoko garaikoak dira, K.a. 18.000-15.000 urteen artean egindakoak. 1940an aurkitu zituzten eta UNESCOk munduko ondaretzat hartu zituen 1979an.
Labar artea
Leizeetan 2.000 irudi inguru daude, horien artean 600 bat ondo zehaztutako animalienak direnak, gehienak zaldiak eta zezenak.
1948tik 1963a arte publikoki irekita egon ziren arren, 15 urteko tarte horrek margoei kaltea ekarri zien; harez geroztik, bisitarientzat orokorrean itxita daude, baina 1983an, "Lascaux II" erreplika gunea turismorako zabaldu zen.
Historia
Jendeari kobazulora sartzea erraztu zitzaion Bigarren Mundu Gerraren ostean. Hala ere, 1955 aldera, egunean kobazuloak jasotzen zituen 1200 bisitariek sortutako karbono dioxidoak marrazkiak kaltetu zituen. Hori zela eta, 1963an kobazuloa publikoari itxi zitzaion eta horrela harresien artea kontserbatu zen. Itxi ondoren, margolanak zaharberritu ziren.
Erreplika
Lascaux haitzuloko bisitariei itxierak eragindako kalteak konpentsatzeko, agintari arduradunek Paleolitoko santutegi horren tamaina osoko kopia egitea aurreikusi zuten, Altamira kobazuloarekin gertatu zen bezala. 1980ko martxoan, "Régie départementale du Tourisme de la Dordogne" (Dordoinako Turismo Zuzendaritza) arduratu zen lanaz. Aztarnategiaren bi sektore adierazgarrienak egitea erabaki zuen: Zezenen aretoa eta Ardatzeko zeharbidea. Lascaux II.ak 1983an ireki zituen ateak, Thot ere bisita zedin.
Faximilea Montignaceko jatorrizko kobazulotik 200 m-ra dago eta hori ere lur azpiko egitura da. Jatorriaren barne-bolumen orokorraren arabera egokitzen den hormigoizko maskorra estaltzen du: IGNk kalkulatutako kurba isometrikoetatik sortu zen. 50 cm-ko zeharkako billeteen, juxtaposatutako eta tartearen profil zeharkakoen bidez zehaztu ziren.
Metalezko armadura horretan alanbrezko sare batzuk kokatu ziren eta haien sareak nahiko meheak ziren kopiaren azala osatzen zuten hormigoia atxikitzeko.
Arrokaren ehundura ahalik eta zintzoen ergiteko, hainbat bikote estereofotografiko egin ziren, hainbat zimurtasun leheneratzen dituen modelatze fasea optimizatzen duen teknikaz. Azkenean, koloreztatzeko materialak aplikatu ziren, bai margoak, bai arrokaren gainazalaren itxura eta haren kokapena islatzen dituztenak. Hasieran eskuz hartutako oharrez osatutako papera zen, horman proiektzio baten bidez hobetu zena, eta bertan jatorrizko gunetik hartutako irudiak ageri dira.
Lascaux II-n azaldutako datuak transferitzeko protokolo hori aztarnategiko gainontzeko freskoen kopia guztiei aplikatu zitzaien ondoren: esate baterako, Putzuko eszenari, Behi Beltzaren panelari (bata besteari lotuta daude) eta Oreinaren frisoari. Pintura horiek Thonnac (Dordoina)ko "Centre d'art préhistorique du Thot" zentroan ikusgai daude.
Hizkuntzaren soziologia
Hizkuntzaren soziologia terminoa Joshua Fishman irakasleak asmatu zuen 1960ko hamarkadan. Izenak adierazten duen bezala, hizkuntzaren soziologia soziologiaren adarra da, hizkuntzaz arduratzen den soziologiaren adarra, hain zuzen ere. Sarri askotan termino hau nahasten da soziolinguistikarekin. Hizkuntzaren soziologia hizkuntzak (edo hizkuntzek) gizartean duten arazoez arduratzen da, hala nola, hizkuntza ukipenaz, diglosiaz, hizkuntzen erabileraz, hizkuntzen estatusaz, ...
Brignano-Frascata
Brignano-Frascata Italiako udalerri bat da. Alessandriako probintzian kokatuta dago, Piemonte eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Brignano-Frascatak honako udalerri hauekin egiten du muga:
Hizkuntzaren soziologia
Hizkuntzaren soziologia Euskal Herrian
Euskal Herrian hizkuntzaren soziologian dugun aditurik handiena Jose Maria Sanchez Carrion "Txepetx" dugu, batez ere Un futuro para nuestro pasado liburuan. Beste aditu batzuk Txillardegi, Iñaki Martinez de Luna, Kike Amonarriz, Mikel Zalbide, Iñaki Larrañaga, Patxi Saez Beloki eta abar dira.
KAE Ligako 2019ko denboraldia
KAE Ligako 2019ko denboraldia KAE Liga arraun lehiaketaren hamalaugarren denboraldia izan zen. Lehen mailako txapelketa ekainaren 15ean hasi zen Pasaian eta abuztuaren 24an bukatu zen Bilbo hiriko uretan; bigarren mailako denboraldiari, aldiz, Erandion eta egun bat beranduago ekin zitzaion, ekainaren 16an, eta Colindresko itsasoan amaitu zen abuztuaren 24an.
Denboraldi honetako txapeldun nagusia Zarautz Arraun Elkartea izan zen, KAE Ligako lehen postua eta lehen mailara bueltatzeko txartela lortu baitzituen. Guztira, 184 puntu eta 8 bandera eskuratu zituzten zarauztarrek, tartean ZAEk antolatutako ikurrina. Igoera play-offean, aldiz, bigarren izan ziren, lehena izan zen Galiziako Aresen puntu berekin: 9. Play-offa jokatu zuen KAE Ligako bigarren elkartea Deustu Arraun Taldea izan zen. 2019ko denboraldian 2. postua eta 171 puntu lortu zituen; dena den, hurrengo denboraldian bilbotarrek ez dute TKE Ligan arraun egiteko aukera izango, kanporaketan hirugarren izan baitziren. Ohorezko txanda, bestalde, Getariak eta Donostiarraren bigarren traineruak osatu zuten. Azkenik, banderen banaketa zabalagoa izan zen; Zarautzek 8 bandera eraman zituen etxera, Deustu-Bilbok eta Getariak hiruna, Donostiarra Bk 2 eta San Juanek bakarra.
Sailkapenaren beheko aldean, bestetik, Santoñak (57 puntu) eta, zortzina estropadetan azkenak izan ondoren, Lapurdi eta Hibaika elkarteek (hurrenez hurren, 36 eta 29 puntu) maila galdu zuten. Errenteriarrak azkenak izan ziren eta zuzenean jaitsi ziren KAE Ligako bigarren mailara; kantabriarrek eta lapurtarrek, aldiz, ezin izan zioten jaitsiera play-offean Getxo Arraun Elkarteari eutsi, eta bigarren eta hirugarren izan ziren.
Bigarren mailari dagokionez, Orioren bigarren ontzia irabazle izan zen eta hurrengo denboraldian aurreneko mailan arituko da hirugarren izan zen eta kanporaketan garaile izan zen Getxorekin batera.
Masato Sasaki
Masato Sasaki (佐々木 雅人, 1992ko apirilaren 9a - ) Japoniako futbolaria da.
KAE Ligako 2019ko denboraldia
Estropadak
1 Nahiz eta larunbateko jardunaldian Castreña eta igandekoan Getxo ontzi azkarrenak izan ziren, XXXVIII. Noble Villa de Portugalete Bandera Oriora joan zen; bi egunetako denborak batuz, oriotarrena traineru bizkorrena izan zen.
Sailkapena
1 Nahiz eta larunbateko jardunaldian Castreña eta igandekoan Getxo ontzi azkarrenak izan ziren, XXXVIII. Noble Villa de Portugalete Bandera Oriora joan zen; bi egunetako denborak batuz, oriotarrena traineru bizkorrena izan zen. 2 Actividades Náuticas Castro elkartea kanporatua izan zen helmugara zegokion kaletik ez sartzeagatik.
Masato Sasaki
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako YSCC Yokohama.
Circle (Montana)
Circle Montanako herri bat da. McCone konderrian kokatua dago. 2010ean 615 biztanle zituen, 2.03 kilometro koadrotan banatuta.
Carl Friedrich Zelter
Carl Friedrich Zelter (Berlin, 1758ko abenduaren 11 - ibidem, 1832ko maiatzaren 15a) alemaniar musikagilea izan zen. Igeltsero-lanetan aritu zen aitarekin, baina gero Musika ikasketak egin zituen K.F. Faschekin, eta haren ondorengo izan zen zuzendari-lanetan, Singakademie edo Errege Kantu Akademian (1800). Prusiako Arte Ederretako Akademiako irakasle izan zen, eta 1809. urtean lieda lantzea helburu zuen Liedertafel koru-elkartea sortu zuen. Berlingo Udal Liburutegia antolatu zuen, eta J.S. Bachentzat leku berezia sortu zuen, haren lanak berpizteko. Goetheren adiskidea izan zen, eta ikasle izan zituen Mendelssohn eta Meyerbeer, besteak beste. Liedak, koruak, kantata batzuk, Igokundea (1807) oratorioa, requiem bat, Te Deum bat, eta biola eta orkestrarako kontzertu bat idatzi zituen.
Crossobamon orientalis
Crossobamon orientalis Crossobamon generoko animalia da. Narrastien barruko Gekkonidae familian sailkatuta dago.
Hayate Yoshida
Hayate Yoshida (吉田 颯, 1992ko urriaren 4a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako YSCC Yokohama.
Rhodinocichla rosea
Rhodinocichla rosea Rhodinocichla generoko animalia da. Hegaztien barruko Thraupidae familian sailkatua dago.
Adreilu erregogor
Adreilu erregogorra tenperatura oso altuak jasan ditzakeen adreilua da urtu gabe. Horregatik oso egokia gertatzen da labeak egiteko, beheko suak egiteko, etab.
Aristelliger
Aristelliger Sphaerodactylidae familiako narrasti genero bat da. Hego Amerika, Erdialdeko Amerika eta Karibean bizi dira.
Rosenau (Alsazia)
Rosenau Frantziako udalerria da, Rhin Garaia departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Rosenau udalerrian erroldatutako biztanleak 1.988 ziren. Familiak 816 ziren, horien artean 204 pertsona bakarrekoak ziren (96 bakarrik bizi ziren gizonak eta 108 bakarrik bizi ziren emakumeak), 308 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 268 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 36 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 912 etxebizitza zeuden, 851 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 8 bigarren erresidentzia ziren eta 53 hutsik zeuden. 748 etxeak ziren eta 163 apartamentuak ziren. 851 etxebizitza nagusietatik 724 bere jabearen bizilekua ziren, 115 alokairuan okupaturik zeuden eta 12 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 56 etxek bi zituzten, 110 etxek hiru zituzten, 209 etxek lau zituzten eta 474 etxek bost zituzten. 802 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 290 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 518 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Kentaro Gunji
Kentaro Gunji (郡司 健太朗, 1992ko uztailaren 6a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako YSCC Yokohama.
Rosenau (Alsazia)
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.406 ziren, horien artean 1.062 aktiboak ziren eta 344 inaktiboak ziren. 1.062 pertsona aktiboetatik 996 lanean zeuden (556 gizon eta 440 emakume) eta 66 langabezian zeuden (34 gizon eta 32 emakume). 344 pertsona inaktiboetatik 149 erretiraturik zeuden, 66 ikasten zeuden eta 129 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Rosenau udalerrian 880 unitate fiskal zeuden, 2.099,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 28.153 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 55 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 4 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 6 eraikuntza enpresak ziren, 15 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 7 higiezinen enpresak ziren, 6 zerbitzu enpresak ziren, 8 administrazio publikoko enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 10 zerbitzu publikoetatik, 1 banku bulegoa zen, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 2 igeltseroak, 1 margolaria, 1 ile apaindegia, 2 jatetxeak eta 1 higiezinen agentzia.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen eta 1 okindegia zen.
2000. urtean Rosenau udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden, 48 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1  eta lehen-hezkuntzako eskola 1  zegoen.