cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
3bis linea (Parisko metroa)
Historia
Berrogei urteko eztabaidaren ondoren, Parisko zirkulazio baldintzen hondatzeak, atzerriko hiriburuen adibideak eta 1900eko erakusketa unibertsalera hurbiltzeak erabaki zuten agintariek metroaren eraikuntza abiaraztea. Azkenean, Parisko hiriak proposatutako proiektua atzeratu egin da. Estatuak horri onartzen dio lanaren diseinua eta gauzatzea. Udal Kontseiluak 1896ko apirilaren 20an Fulgence Bienvenüe eta Edmond Hueten darearen proiektua onartu ondoren, "Metropolitar burdinbidea" onura publikokoa dela esaten du 1898ko martxoaren 30eko legeak.
Lacapelle-Livron
Biztanleria
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 153 etxebizitza zeuden, 84 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 59 bigarren erresidentzia ziren eta 10 hutsik zeuden. 149 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 84 etxebizitza nagusietatik 66 bere jabearen bizilekua ziren, 16 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 7 etxek bi gela zituzten, 12 etxek hiru zituzten, 21 etxek lau zituzten eta 44 etxek bost zituzten. 32 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 38 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 39 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 108 ziren, horien artean 77 aktiboak ziren eta 31 inaktiboak ziren. 77 pertsona aktiboetatik 73 lanean zeuden (42 gizon eta 31 emakume) eta 4 langabezian zeuden (2 gizon eta 2 emakume). 31 pertsona inaktiboetatik 19 erretiraturik zeuden, 8 ikasten zeuden eta 4 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Lacapelle-Livron udalerrian 77 unitate fiskal zeuden, 185 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.179 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 6 komertzioetatik, 3 eraikuntza enpresak ziren, 1 zerbitzu enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 2 igeltseroak ziren eta 1 zurgina.
2000. urtean Lacapelle-Livron udalerrian 15 nekazaritza-ustiategi zeuden, 882 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
3bis linea (Parisko metroa)
Historia
Sare horrek sei line ditu, tartean Porte Maillotetik Ménilmontantera doan C linea bat, Étoile eta Batignolles arteko B linea zirkularra hartzen duena. Hiriburutzaren eta sareko kontzesionario den trakzio Konpainiaren artean 1898ko urtarrilaren 27an egindako hitzarmenak lehen hiru lineak martxan jartzea aurreikusten du zortzi urteko epean, onura publikoko deklarazioaren ondoren. Lehen trafiko-azterketa zehatzek a eta C lineen terminalak tartekatzea iradokitzen dute: lineako trenek Porte Maillot izango dute amaiera, etorkizuneko sareko paris 1linea osatzen duena, eta C lineako paris 3lineak, berriz, Porte Dauphinera iritsiko dira. Eta, jakina, B lineako arraunak ere, paris 2. Baina azkar, Villiersko paris 3linearen amaiera atzeratu eta Villiersen eta Porte Dauphinen arteko tartea line zirkular bakarrera gordetzea erabaki da, line desberdinak erabat banatze aldera, ustiapena errazteko. paris 1linean eta paris 2linearen iparraldeko adarrean erregistratutako trafikoaren garrantziak, ireki bezain laster, Villek berehala martxan jarriko ditu paris 3linea eta paris 2linearen hegoaldeko adarra, 1903an Iparraldeko zirkularra osatu bezain laster.
Eraikuntza
paris 3lineako azpiegitura lanak sei zatitan adjudikatzen dira 1902ko maiatzaren 24an. Parisko Trenbide Metropolitarraren Konpainiari (CMP) 1903ko martxoaren 13an eman zion Parisko Udalak, baina onura publikoaren aitorpena 1907ko otsailaren 26ra arte ez zen iritsi. Lanak zaildu egiten dira lurpeko azpiegiturak (ura, gasa, elektrizitatea) nahitaez lekuz aldatu behar direlako, baina baita metroaren hainbat linea gurutzatu behar direlako ere, batez ere Opéran, non putzu bakar batean dagoen obra berezi batek paris 3paris 7eta paris 8lineak gurutzatzen dituen. Hiru lineak eraiki bezain laster, hogei metroko altuera izango duen harlanduzko putzu hori eraikiko da, gainerako lineak ireki eta gero lan astunik egin ez dadin. Lan hori mantu ferreatikoan dago ezarrita, eta hormigoizko hiru pilaretan bermatu behar da, aire konprimatuko betelanak eginez eginak. Lanek hamaika hilabete iraun zuten, 1903ko martxotik 1904ko otsailera arte.
Beste lan delikatu bat Saint-Martin ubidea zeharkatzea da, linearen ekialdean. Kanalaren urteko langabeziaz baliatzeko, bateriaren eragina mugatzeko, lanak banan-banan adjudikatzen dira 1901eko uztailaren 27tik aurrera, eta Adrien Hallier enpresariak berehala jarriko ditu martxan. Kanala lehortu eta ganga gainean jartzen da; Gambetta plazan, sotoaren izaera oso ezegonkorra, urez blaitutako harea "bularrez" osatua, lanak atzeratzen ari da. Lehenengo eta behin, hondarrak ondu behar dira, oso eragiketa delikatua izan baita eraikin desorekatuen hurbiltasunagatik, eta gero tunelaren piezatxoak azaletik itzalitako harlanduzko putzuetatik egiten dira. Bukaerako kiribil bat dago, bi geltoki dituena, biribilgunearen beraren gainean, bat helmugetarako, eta bestea irteeretarako, bakoitzak erdiko nasa bat inguratzen duten bi trenbide dituela.
Inaugurazioa
1904ko urriaren 19an, Villiers Père Lachaise zatia ustiapenera zabaldu zen, erabateko amaieraren zain egon gabe: espero zen trafikoaren garrantzia ikusita hartu zen erabaki hori, hiriburuaren gune animatu eta komertziala bere ibilbidearen zati handi batean utziz. Gero linea osoa zabaltzen da Gambettara 1905eko urtarrilaren 25ean iritsi arte. Charonneren tailerra lehen eta bigarren lineetako arraunen mantenuaz gainezka dagoenez, tailer berri bat ireki da paris 3lineari dagokionez, Saint-Fargeau auzoan, Gambetta plazatik gertu. 1904ko abenduan ireki zituen ateak. Lineak hamazazpi geltoki ditu, denak ganga lauak eta metalezko sabaia (Saint-Lazare, Havre–Caumartin, Opéra eta Père Lachaise) izan ezik.
Villiersen terminoa paris 2linearen geltokira doa. Proiektuaren hasieran paris 3lineako trenak Porte Maillotera bidaltzeko asmoa zegoen, Villiers eta Étoile arteko paris 2lineako trenbideak erabiliz, eta gero paris 1lineako trenbideak. Villiersen, beraz, "geltoki bikoitz" bat eraiki zuten, maila berean zeuden bideek bat egin behar baitzuten Courcelleseko bulebarraren azpian. Ustiapen printzipio hori bertan behera utzita, Villiers lineako terminus bihurtzen da: Monceau parkearen azpian biraketa-begizta bat egin beharra dago orduan. Baina Porte de Champerretan paris 3linearen luzapena aztertzen ari gara: proiektu honek etorkizuneko igarobidea ezartzen du paris 2linearen azpitik; beraz, beharrezkoa da 1,60 metrora jaistea paris 3linearen geltokian dagoen trenbide-maila, paris 2linetik distantzia gutxira zeharkatzeko, eta horrek adierazten du ganga horren altuera berezia.
Hurrengo luzapenak
Linea luze gabe zabaldu zen. 1910eko maiatzaren 23an, bere mendebaldeko zatian, Villiersetik hedatu zen, bere jatorrizko terminala Pereire eta Porte de Champerreteraino, 1911ko otsailean. Beste hamarkada bat geroago, 1921eko azaroan, zabaltzeak trazaduraren beste muturrari eragin zion eta linea Gambettatik iritsi zen Porte des Lilasera. Tarte zehatz hori, lau geltokikoa, geroago paris 3bislinea gisa kudeatu zena da.
Ordu-eremu
Ordu-eremua edo ordu-zona denbora estandar bera onartzen duen Lurreko eskualdeetako bakoitza da. Elkarren alboan dauden ordu-eremu gehienek ordubeteko diferentzia daukate elkarrekiko, eta normalean eremu bakoitzeko tokiko orduarekiko UTC duen diferentziaren arabera kalkulatzen da.
Martin Zalba
Martin Zalba honako bat izan daiteke:
3bis linea (Parisko metroa)
Goiburuak
paris 3bislineak bi goiburu nagusi ditu:
Ibilbidea
paris 3bislinea lurpean dago erabat; guztira 1,289 kilometroko luzera du. Lau geltokirekin, interestazioen batez besteko luzera 433 metrokoa baino ez da. Gambetta terminoan jaiotzen da, bi bide luzatuz, erdiko kai txiki bat markatuz. Gambetta etorbidetik gora doa, ipar-ekialderantz eta ia lerro zuzenean, Pelleport eta Saint-Fargeau bi geltoki sakonak paratzen dituena bere amaierara iritsi baino lehen. Linea bihurgune-biribilgune batean amaitzen da, bi bideetako batek maniobra-espaloi bat du, eta ontzi-bidearen elkargune bat du.
Geltokiak
Lineak honako geltoki hauek ditu mendebaldetik ekialdera:
Ordutegiak
Parisko metroaren linea nagusietan bezala, lehenengo irteera 5: 30ak aldera (5: 27ak, Porte des Lilas, eta 5: 32ak, Gambetta); azken irteera 1: 4ean, Porte des Lilastik eta 1: 11an, Gambettatik, baina 2: 5etan eta 2: 11etan, ostiraletako gauetan, larunbatetan. Igandeetan eta jai-gauetan. Arraun arteko tartea hiru edo bost minutukoa izaten da egunean, eta zortzi-bederatzi minutukoa gauean. Igande goizetan, tartea sei edo zortzi minutukoa da, eta hamar minutu ostiraletako gauetan larunbatetan, larunbatetan eta jai-gauetan 0: 30etatik aurrera (ostiraletako gauetan 1: 15etatik aurrera larunbatetan).
Batez besteko denborak
Ibilbideko batez besteko denborak adierazgarriak dira, eta trafikoaren edo beste ezusteko batzuen arabera alda daitezke.
Le Mayet-d'École
Le Mayet-d'École Frantziako udalerri bat da Allier departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
3bis linea (Parisko metroa)
Batez besteko denborak
paris 3bislineak Gambetta geltokia honako hauekin komunikatzeko aukera ematen du:
Le Mayet-d'École
Biztanleria
2007an Le Mayet-d'École udalerrian erroldatutako biztanleak 272 ziren. Familiak 128 ziren, horien artean 52 pertsona bakarrekoak ziren (32 bakarrik bizi ziren gizonak eta 20 bakarrik bizi ziren emakumeak), 16 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 40 seme-alabarik gabeko bikoteak ziren eta 20 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
3bis linea (Parisko metroa)
Flota
Linea MF 67 ibilgailuak erabili:
Le Mayet-d'École
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
3bis linea (Parisko metroa)
Tarifak
Linea horri Parisko metroaren tarifak eta zonifikazioa aplikatzen dizkiote.
Le Mayet-d'École
Etxebizitza
2007an 160 etxebizitza zeuden, 128 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 19 bigarren erresidentzia ziren eta 13 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 157etxeak ziren. 128 etxebizitza nagusietatik 98 bere jabearen bizilekua ziren, 23 alokairuan okupaturik zeuden eta 7 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 7 etxek bi zituzten, 25 etxek hiru zituzten, 47 etxek lau zituzten eta 46 etxek bost zituzten. 103 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 58 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 50 etxetan bat baino gehiago zituzten.
3bis linea (Parisko metroa)
Etorkizuna
paris 3biseta paris 7bislineak bateratzea proposatzen da 2013-2020 bosturtekorako, SDRIF Eskualde Uharteko Zuzendariaren aurreproiektuaren 1. fasean. Horrek Sukarrietako bidea eta ontzibidea berrerabil ditzake, Haxo mamu estazioaren irekiera ahalbidetuz. Bestalde, SDRIFen aurreproiektuak, 2. fasean, paris 7bislinearen luzapena aurreikusten du Château-Landonen.
Le Mayet-d'École
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 165 ziren, horien artean 113 aktiboak ziren eta 52 inaktiboak ziren. 113 pertsona aktiboetatik 100 lanean zeuden (62 gizon eta 38 emakume) eta 13 langabezian zeuden (7 gizon eta 6 emakume). 52 pertsona inaktiboetatik 14 erretiraturik zeuden, 12 ikasten zeuden eta 26 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Le Mayet-d'École udalerrian 121 unitate fiskal zeuden, 268 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.917 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 iturgina zen, 1 argiketaria eta 2 jatetxeak.
2000. urtean Le Mayet-d'École udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden, 460 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Ordu-eremu
Ordu-eremu estandarrak Lurraren esferoidea ilargi formako 24 iruditan zatituz defini daitezke geometrikoki. Eremu hauek mugatzeko, 15º-ko longitudeko distantziara dauden meridianoak erabiltzen dira. Hala ere, ordu-eremu gehienek ez dute forma hau errespetatzen, arrazoi politiko eta geografikoen ondorioz itxura irregularra baitaukate. Ordu-eremu askok muga politikoak jarraitzen dituzte, eta zenbait kasutan uneko egoera politikoaren araberako aldaketak jasaten dituzte. Bestalde, zenbait herrialdetan ordua sasoiaren arabera aldatzen da, esaterako energia aurrezteko udan egiten den ordu-aldaketa.
Ordu-eremuak onartu baino lehen, jendeak tokiko eguzki-ordua erabiltzen zuen (hasieran itxurazko eguzki-ordua, eta gero batez besteko eguzki-ordua). Egoera hau gero eta erabilgaitzagoa bihurtu zen garraioa eta telekomunikazioak garatzen joan ziren neurrian, bi tokiren arteko ordua longitude geografikoaren funtzioan aldatzen baitzen. Herrialde bateko toki guztietako erlojuak sinkronizatu zitezkeen, baina orduan zenbait hiri eta herrietako ordua ordura arteko eguzki-orduarekiko oso desberdina izango zen. Ordu-eremuak bi egoera hauen arteko erdi bideko konponbidea izan ziren, geografiarekiko erabateko mendekotasuna hausten baitzuen eta tokiko orduak ez baitziren gehiegi aldentzen batez besteko eguzki-ordutik.
Urteen joan-etorrian, ordu-zonen mugak mendebalderantz mugitzeko joera agertu da, udako ordutegia izeneko efektuaren bitartez energia aurrezteko.
Ordu eremu estandarrak
Hasieran, ordu-eremuak Greenwich Meridianoko Orduan (ingelesez Greenwich Mean Time, GMT) oinarritzen ziren, hau da, 0º-ko longitudean (Lehen Meridianoan) existitzen zen batez besteko eguzki-orduan. Hala ere, GMT ordua Lurraren errotazioaren bidez definitzen denez, eta hura konstantea ez denez, urtero-urtero erloju atomikoak aldatu eta GMT-ra doitu behar izaten ziren. 1072ko urtarrilaren 1ean ordua finkatu egin zen, Lurraren errotazio aldaketa erabili ordez aurrez definitutako segundo tartekatuak erabiliz. Sistema berri honi Denbora Unibertsal Koordinatu (UTC) deritzo.
Roatán
Roatán Hondurasko Islas de la Bahía departamenduko udalerri bat da. 2013ko datuen arabera 36974 biztanle zituen.
Mogurnda oligolepis
Mogurnda oligolepis Mogurnda generoko animalia da. Arrainen barruko Eleotridae familian sailkatzen da.
Daisuke Horiuchi
Daisuke Horiuchi (堀内 大輔, 1985eko apirilaren 22a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Montedio Yamagata.
São João Batista (Santa Catarina)
São João Batista Brasilgo udalerri bat da, Santa Catarina estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Porthcurno
, 'Porthkornow', Ingalaterrako Kornualles konderriko mandebaldeko muturrean dagoen kostaldeko herri bat da.
Son en Breugel
Son en Breugel Herbehereetako Ipar Brabante probintziako herria da. 2010eko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera, herriak 15.538 biztanle zituen.
Kuraia (diskoa)
Kuraia, Kuraia taldearen estudioko lehen diskoa da, Mikel Kazalisen Zarauzko Fidelenea estudioetan grabatua, 2001eko urrian. Karlos Osinaga izan zen teknikaria. Hala ere, Kaki Arkarazoren Garate Estudioetan ekoitzi zuten, Haritz Harreguyren laguntzaz.
Fernando Sapok, nahiz eta Zaragozakoa izan, diskoko kantu guztiak euskaraz abestu zituen, salbu eta Infierno (gaztelaniaz) eta Güello gorria (aragoieraz).
Balanzac
Balanzac Frantziako udalerria da, Itsas Charente departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Balanzac udalerrian erroldatutako biztanleak 464 ziren. Familiak 188 ziren, horien artean 40 pertsona bakarrekoak ziren (24 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 64 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 64 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 20 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 236 etxebizitza zeuden, 190 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 26 bigarren erresidentzia ziren eta 20 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 232etxeak ziren. 190 etxebizitza nagusietatik 138 bere jabearen bizilekua ziren, 44 alokairuan okupaturik zeuden eta 8 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 9 etxek bi zituzten, 19 etxek hiru zituzten, 61 etxek lau zituzten eta 99 etxek bost zituzten. 166 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 86 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 92 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Calamus campechanus
Calamus campechanus Calamus generoko animalia da. Arrainen barruko Sparidae familian sailkatzen da.
Balanzac
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 280 ziren, horien artean 195 aktiboak ziren eta 85 inaktiboak ziren. 195 pertsona aktiboetatik 176 lanean zeuden (99 gizon eta 77 emakume) eta 19 langabezian zeuden (7 gizon eta 12 emakume). 85 pertsona inaktiboetatik 27 erretiraturik zeuden, 23 ikasten zeuden eta 35 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Balanzac udalerrian 200 unitate fiskal zeuden, 477,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.028 euro zen.
Stan Lee
Stan Lee (New York, 1922ko abenduaren 28a - Los Angeles, 2018ko azaroaren 12a), jaiotza izena Stanley Martin Lieber, komiki gidoigile eta argitaratzailea izan zen, Marvel unibertsoaren sortzailea.
Balanzac
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 20 komertzioetatik, 10 eraikuntza enpresak ziren, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren eta 2 zerbitzu enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 12 zerbitzu publikoetatik, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 3 igeltseroak, 1 margolaria, 4 zurginak, 1 argiketaria eta 1 higiezinen agentzia.
2000. urtean Balanzac udalerrian 21 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.648 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Suvada Selimović
Suvada Selimović (Vitinica, Bosnia-Herzegovina, 1965) Bosniako ekintzaile bakezalea da, emakumeen arte elkar-laguntza sustatzearen alde eta Bosniako Gerran egin ziren hilketen arduradunak epaituak izan daitezen lan egiten duena. 2022. urtean BBCko 100 emakume inspiratzaileen zerrendan sartu zuten.
Stan Lee
Steve Ditko edo Jack Kirby marrazkilariekin batera, hainbat superheroi sortu zituen, hala nola Fantastic Four, Spiderman, Hulk, Iron Man, Daredevil, Doctor Strange eta X-Men. Pertsonai horiek lortutako arrakastari esker, Marvel konpainia hedatuz joan zen, eta iragarki etxe txikia izatetik multimedia korporazio izatera iritsi.
Suvada Selimović
Biografia
Bere jaioterriko merkataritza eskolan ikasi zuen, Vitinican, hain zuzen ere. Hamar urte eman zituen senarrarekin bizitzen, eta harekin hiru seme-alaba izan zituen, Zvorniken herrian. 1992ko ekainaren 1ean, serbiarrek beren senarra eraman zuten herriko beste 700 bosniarrekin batera, gerora hil egingo zituztenak. Bosniako gerraren lehen zantzuak ziren, 1995 arte luzatuko zirenak. Eslovenian babestu zen, Daytoneko Akordioak 1995ean bere herrira itzultzeko aukera eman zion arte. Erbestetik itzultzean, emakumeak izan ziren etxeak berreraiki behar izan zituztenak.
Stan Lee
Bizitza
Sortzez Stanley Martin Lieber, New Yorkeko Bronx auzoan jaio zen Lee, 1922ko abenduaren 28an. Haren gurasoak, Celia Solomon eta Jack Lieber, errumaniar jatorriko etorkin juduak ziren. Elkarrizketa askotan esana utzi zuenez, nobelagile izatea izan zen gaztetatik bere benetako ametsa. Ez zuen sekula bakar bat idatzi, baina, horren ordez, komikiaren industria irauli zuen egile bilakatu zen.
Suvada Selimović
Ekintzaile
2003. urtean, programa bat jarri zuen martxan, emakumeei laguntza psikologikoa emateko: haur txikiekin bakarrik bizi behar baitzuten, bereizkeria, lapurretak eta isekak jasoz. Erasotzaileak, batez ere Sarajevokoak ziren, beren etxe zaharretan bizi ziren pertsonak hain zuzen ere. Horregatik, hainbat urteko prozesuari ekin behar izan zioten etxebizitzak berreskuratzeko. Selimovic-ek Anima erakundea sortu eta gidatu zuen, emakumeen bakearen eta boterearen alde lan egiteko, baina, batez ere, emakumeen arteko laguntza sustatzeko.
Stan Lee
Bizitza
1929ko kraxaren ondoren, diruz larri zebiltzan haren etxean, denboraldi laburreko lanpostuekin aurrera eginez. Egoera itogarri hartako liskar giroan, ihesbide zitzaion fantasia. Iraupen motzeko lanetan hasi zen bera ere; jeansak saltzen eta Broadwayko aretoak zaintzen, besteak beste. Azkenean, osabak bere lantokian hartu zuenean aldatu zen dena, Timely Comics argitaletxean lan txikiak egiten hasi zenean. Destroyer izan zen han sortu zuen lehen pertsonaia, superbotereak zituen nazien kontrako mediku bat. Egiten zizkioten enkargu gehienetan, baina, munstroak eta izaki beldurgarriak eskatzen zizkioten, akzio gehiago eta elkarrizketa gutxiago. Eta Leeri ez zitzaion interesgarria egiten modu hura.
Suvada Selimović
Ekintzaile
2008 urtean bere senarraren gorpuzkiak aurkitu zituzten Crni vrh-eko hobi komunean, eta gero Gornja Kalesija lurperatu zuten. Selimovic-ek gerrako hilketak salatzeko Sarajevoko Emakumeen Auzitegian deklaratu zuen. Krimenak salatzeko eta errudunak justiziaren aurrean eramateko, hainbat salaketetan parte hartu du, 2021eko Mujeres de negro filmean bezala.
Stan Lee
Bizitza
Literaturaren pultsuarekin jarraitzen zuen barruan, eta, dena uztekotan izan zen arren, ordura arte egiteko moduetatik askatu, eta The Fantastic Four kaleratu zuen 1961ean: izaki desitxuratuak izan beharrean, mozorro berezirik ere ez zeramaten astronauten familia bat zen. Txiki gelditu ziren liburu dendetako apalak argitalpenak ekarri zuen arrakastarekin. Hura izan zen Leeren marka bilakatuko zen Marvel unibertsoaren lehen hazia. Superheroiek borroka baino gehiago egin zezaketela erakutsi zuen, eta aitzindaria izan zen hainbat gai sozial binetetara eramaten.
1972an, osabaren argitaletxeko editore postua hartu zuen, eta komikizaleen ikono bihurtua zen ordurako. Hurrengo arrakasta kolpea Marvel bere sorkuntzak pantaila handira eramaten hasi zirenean heldu zitzaion, eta Lee bera cameo-ak egiten hasi zen horietan; Spider-Man, Daredevil, Hulk, Fantastic Four, Iron Man, The Avengers eta beste askotan.
Ez zion inoiz utzi idazteari, Marvelentzat egiten zituen proiektuak edo bere ekoiztetxe propioan sortzen zituen lanak. 2015ean, autobiografia kaleratu zuen, binetaz bineta idatzitakoa. Urteetako lana aitortu zioten hainbat sariren bidez. Zera esan zuen, 2017an, Los Angelesen egin zioten omenaldi batean: «Idatzi irakurri nahi duzun hori. Haiek irakurri nahi dutela uste duzun hori idazten saiatzen bazara, ez dituzu haiek ezagutzen, baina ez duzu zeure burua ere ezagutzen. Aldiz, zuk irakurriko zenukeen hori idazten baduzu, zu bezalako jende gehiago egon behar duelako da».
Mahjong
Mahjong edo mah-jongg ( ahoskatua) txinatar jatorriko mahai-jokoa da, bereziki 1920ko hamarkadatik aurrera mendebaldera zabaldu zena. Txolarre ere esaten zaio txineraz. Jatorrizko bertsio txinatarraz gain, beste aldaerak ere badaude (japoniarra, korearra, estatubatuarra eta bakar-jokoa, batzuk aipatzearren). Bere ospe eta eraginagatik, mundu osora zabaldu zen internet bidez.
Bere aurrekoak «orri-sorta zerrendatan» izena jasotzen zuen, fitxak kartoi mehezkoak baitziren, gaur egungo kartak bezala. Pixkanaka, material hori utzi eta bolizko, egurrezko eta, batez ere, banbuzko fitxak egiten hasi ziren, baina gaur egun ohikoena plastikoa erabiltzea da, iraunkorragoa eta merkeagoa. Hala ere, antzinaroan egin zuten bezala, benetako artelanak hainbat materialetan egiten jarraitzen da.
Mahjong-a, jatorrizko bertsioan, 144 fitxa edo teilaz osatuta dago, baina zenbaki hori aldatu egiten da set motaren arabera, non fitxa batzuk gehitu edo ezabatzen diren. Aldaera askotan, jokalariek 13 fitxa dituzte jokoa hasteko eta, 14. fitxa bat lapurtzean, jokoa irabaziko luke 4 set (Chow, Pung eta Kong, txandakatuta) baditu eta begi parea.
Sench Amand (Corresa)
Sench Amand Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Corrèze departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Chamant udalerrian erroldatutako biztanleak 511 ziren. Familiak 224 ziren, horien artean 92 pertsona bakarrekoak ziren (56 bakarrik bizi ziren gizonak eta 36 bakarrik bizi ziren emakumeak), 68 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 56 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Saint-Chamant udalerrian 231 unitate fiskal zeuden, 476,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.455 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 8 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 1 igeltseroa, 1 zurgina, 1 iturgina, 1 argiketaria eta 2 ile apaindegiak.
Chêne-Sec
Chêne-Sec Frantziako udalerria da, Jura departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Sench Amand (Corresa)
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Saint-Chamant udalerrian 22 nekazaritza-ustiategi zeuden, 176 hektarea erabiltzen.
Chêne-Sec
Biztanleria
2007an Chêne-Sec udalerrian erroldatutako biztanleak 39 ziren. Familiak 12 ziren, horien artean 4 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak), 4 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 4 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Sench Amand (Corresa)
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
Chêne-Sec
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Sench Amand (Corresa)
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Chêne-Sec
Etxebizitza
2007an 23 etxebizitza zeuden, 18 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 4 bigarren erresidentzia ziren eta 1 hutsik zegoen. 23 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 18 Etxebizitza nagusi guztiak euren jabeen bizileku ziren;2 etxek bi gela zituzten, 1ek hiru zituen, 4 etxek lau zituzten eta 11 etxek bost zituzten. 12 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 9 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 5 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Sench Amand (Corresa)
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Chêne-Sec
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 17 ziren, horien artean 11 aktiboak ziren eta 6 inaktiboak ziren. 11 pertsona aktiboetatik 10 lanean zeuden (5 gizon eta 5 emakume) eta 1 langabezian (1 gizon). 6 pertsona inaktiboetatik 4 erretiraturik zeuden eta 2 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Chêne-Sec udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Miguel Perez de Aibar
Miguel Pérez de Aibar (Tutera, ? - Granada, ) nafar margolari barrokoa izan zen.
Jatorriz nafarra, Granadan egin zuen lan, Alonso Canoren estiloari oso estu jarraituz. 1664an, San Jose parrokiari bere debozioagatik margotu eta oparitu zion, atzealdean agertzen den idazkunaren arabera, Ama Birjina Haurrarekin, Alonso Canoren original galdu baten kopia, honen kalitate hobeko beste erreplika bat San Andres parrokian ezagutzen delarik. Wetheyren ustez, kopia horri esker, Canoren laguntzaileetako bat identifika daiteke Granadako bere azken garaian, honen eskua, bereziki, 1662 eta 1663 bitartean margotutako Ama Birjinaren Bizitzaren zikloko Sortzez Garbiaren oihalean ikus daitekeelarik, Granadako katedraleko presbiterio edo kapera nagusirako. Granadako Unibertsitateko Museoan eta San Jose elizako sakristian gordetako Sortzez Garbiaren gai bera duten bi margolan ere egokitu ahal izan zitzaizkion, ustez, Granadan 1660aren ondoren margotutako eta galdutako Canoren jatorrizko baten erreplikak, zeinetik beste kopia asko ezagutzen diren.
1697an hil zen, San Jose parrokiako Salazar kaperan lurperatua izan zen, Albaicín auzoan, honako hau zioen epitafio batekin: «Aquí yase Miguel Pérez de Aibar, varón de excelentes virtudes, murió el 15 de agosto de 1697»
Ézaroko ur-jauzia
Ézaroko ur-jauzia (Fervenza do Ézaro) Galizian dagoen ur-jauzia da, Dumbría udalerrian dagoena. Xallas ibaiak sortzen du itsasoan duen bere bokalean: ibaiaren azken tartean 155 metroko malda dago eta azken-azkena 40 metroko jauzia da.
28. Oscar Sariak
28. Oscar Sarien ekitaldia 1956ko martxoaren 21ean Hollywoodeko Pantages Antzokian egin zuten 1955. urtean zinemagintzan egindako lanik onenak saritzeko. Aurkezleak Jerry Lewis, eta Claudette Colbert eta Joseph L. Mankiewicz izan ziren, azken biak New Yorketik, eta Estatu Batuetan NBC telebistak eman zuen.
Izendapen eta Sariak
Garaileak letra lodian agertzen dira.
Milon-la-Chapelle
Milon-la-Chapelle Frantziako udalerria da, Yvelines departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Milon-la-Chapelle udalerrian erroldatutako biztanleak 319 ziren. Familiak 96 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 48 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 36 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 120 etxebizitza zeuden, 101 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 15 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. 116 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 101 etxebizitza nagusietatik 82 bere jabearen bizilekua ziren, 7 alokairuan okupaturik zeuden eta 12 doan lagata zeuden; 5 etxek bi gela zituzten, 3 etxek hiru zituzten, 15 etxek lau zituzten eta 78 etxek bost zituzten. 86 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 29 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 71 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 217 ziren, horien artean 129 aktiboak ziren eta 88 inaktiboak ziren. 129 pertsona aktiboetatik 118 lanean zeuden (64 gizon eta 54 emakume) eta 11 langabezian zeuden (4 gizon eta 7 emakume). 88 pertsona inaktiboetatik 14 erretiraturik zeuden, 26 ikasten zeuden eta 48 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Milon-la-Chapelle udalerrian 98 unitate fiskal zeuden, 290 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 44.221 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 margolaria zen eta 1 jatetxe.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Juan Zabaleta (argipena)
Juan Zabaleta izenarekin honako artikuluak daude:
San Prudentzio jaiak
San Prudentzio jaiak Gasteizen apirilaren 27an eta 28an ospatzen diren jaiak dira, Arabako Lurralde historikoaren zaindari San Prudentzioren ohorez. Jaiari San Prudentzio egunaren bezperan ematen zaio hasiera, jotzen den danborraden erretretarekin batera.
Danborradan Arabako sukaldariak eta elkarte gastronomikoen ordezkariak biltzen dira, mantala eta kapela handiak eramaten dituzte, eta hiriko kaleetan zehar ibiltzen dira, kalejira baten modura txistu eta danborren soinuen laguntzaz. Aipatzekoa da, txikiek apirilaren 28an egiten duten danborrada txikia. Ohikoa izaten da egun horietan zehar perretxiko nahaskia eta barraskiloak jatea.
San Prudentzio egunean, 28an hain zuzen, Armentiako basilikarainoko erromeria herrikoa izaten da, santuaren erlikiak ondratzeko. Erlijio ospakizuna amaitzean, lehiaketa gastronomikoak, herri kirolak (esku pilota, harri jasotzea, sokatira...) eta beste jarduera batzuk burutzen dira basilikaren inguruko zelaietan. Musika ere egoten da bertan, inguru guztiak alaitzen eta merkatu txiki bat osatzen duten postuak ere badaude, non etxeko produktuak nagusitzen diren.
Hiria guztiz animaturik dago eta giroa ezin hobea izaten da.
San Prudentzioren erretreta
Bestalde, jai hauetan San Prudentzioren erretreta doinu ospetsua ere jo ohi da.
Viçosa (Alagoas)
Viçosa Brasilgo udalerri bat da, Alagoas estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Agnieszka Holland
Agnieszka Holland (Varsovia, 1948ko azaroaren 28a) poloniar zinema-zuzendaria da.
Bizitza
Varsovian jaio arren, txikitan Txekoslovakiara joan zen bizitzera familiarekin. Hamahiru urte zituela, aita, Poloniako Alderdi Komunistako buruzagia, leiho batetik behera erori zen galdeketa batean. 1968an, sobietar armada Pragan sartu zenean, atxilo hartu zuten. Poloniara itzuli zenean, Krysztof Zanussi zuzendariaren laguntzaile aritu zen denboraldi batez. Gero, Andrzej Wajda zinemagilearekin lan egin zuen. 1981ean, Suedian film baten sustapen-lana egiten ari zela, gerra-legea ezarri zen Polonian. Harrezkero, Parisen bizi izan zen, eta haren zinemagile-karrera izugarri azkartu zen.
Europa Europa (1990) filma nazien okupazioan nortasuna ezkutatu zuen mutil judu baten istorioa da. Olivier, Olivier (1993) filmean, berriz, erroetatik aske behingoz, gai kutunetako baten kontakizunean murgildu zen: familia-harremanak. Gai bera landu zuen hurrengo filmean ere: The Secret Garden («Jardin sekretua», 1993). Bi urte geroago, Total Eclipse filmean, Verlaine eta Rimbauden arteko hartu-eman bihurriak hartu zituen gaitzat. Zenbait telebista-sail ere zuzendu ditu. 2011n, In Darkness filma hautatu zuten Polonian, Oscarretako Atzerriko Film Onenerako hautagai.
Plobsheim
Biztanleria
2007an Plobsheim udalerrian erroldatutako biztanleak 3.702 ziren. Familiak 1.397 ziren, horien artean 244 pertsona bakarrekoak ziren (84 bakarrik bizi ziren gizonak eta 160 bakarrik bizi ziren emakumeak), 484 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 566 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 103 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 1.482 etxebizitza zeuden, 1.412 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 5 bigarren erresidentzia ziren eta 65 hutsik zeuden. 1.233 etxeak ziren eta 246 apartamentuak ziren. 1.412 etxebizitza nagusietatik 1.116 bere jabearen bizilekua ziren, 241 alokairuan okupaturik zeuden eta 54 doan lagata zeuden; 5 etxek gela bat zuten, 52 etxek bi zituzten, 199 etxek hiru zituzten, 318 etxek lau zituzten eta 837 etxek bost zituzten. 1.238 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 516 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 782 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 2.493 ziren, horien artean 1.881 aktiboak ziren eta 612 inaktiboak ziren. 1.881 pertsona aktiboetatik 1.764 lanean zeuden (932 gizon eta 832 emakume) eta 117 langabezian zeuden (60 gizon eta 57 emakume). 612 pertsona inaktiboetatik 249 erretiraturik zeuden, 212 ikasten zeuden eta 151 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Plobsheim udalerrian 1.507 unitate fiskal zeuden, 3.920,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 22.511 euro zen.
Platamon gaztelua
Platamon gaztelua edo Platamonas gaztelua (grezieraz, το κάστρο του Πλαταμώνα) bizantziar Erdi Aroko gaztelua da (X. mendea) eta Olinpo mendiaren hego-ekialdean kokatuta dago.
Plobsheim
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 126 komertzioetatik, 7 erauzte enpresak ziren, 2 janari enpresak ziren, 4 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 18 eraikuntza enpresak ziren, 27 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 10 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 5 finantziazio enpresak ziren, 10 higiezinen enpresak ziren, 8 zerbitzu enpresak ziren, 21 administrazio publikoko enpresak ziren eta 10 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 36 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 banku bulegoa, 1 autoeskola, 1 igeltseroa, 2 margolariak, 5 zurginak, 4 iturginak, 3 argiketariak, 5 ile apaindegiak, 7 jatetxeak eta 6 higiezinen agentziak.
Platamon gaztelua
Kokapena
Izaeragatik espero bezala, toki estrategiko batean kokatuta dago, Mazedonia eta Grezia hegoaldearen arteko ezinbesteko igarobide batean, Tesaliatik hegoaldera, Olinpo mendiaren eta itsasoaren artean kokatua. Tenpeko haranaren irteera kontrolatzen du (Peneo ibaiaren beheko arroak zeharkatuta)Olinpo eta Osa mendien artean.
Egitura
Platamonas gazteluak oinplano luzanga dauka, triangelu itxura ematen duena, mendi baten goialde osora hedatua. Gaur egun ikusten diren egitura eta aztarnak zortzi mendeko erabileraren lekukoak dira, eta bereziki bizantziarren, gurutzatuen eta otomandarren eskuartzeak antzeman daitezke. Bi barrutik osatzen dute gazteluaren egitura, eta zortzi aldeko eta 18 metro garaierako dorre nagusia mendebaldekoan altxatzen da, bietatik txikiena eta gotorrena. Inguruko itxitura mota eta garai ezberdineko dorrez osatuta dago. Sarrera hegoaldean zabaltzen da, erdialdean gutxi gorabehera, eta ondoan dorre babesle bat izateaz gain, aurrean beste babes-lan batzuk bazituen. Harresien aurrean, ez inguru osoan, beste murru baten aztarnak ikus daitezke, gaztelua erasotzaileen artilleriatik babestearren jarria. Muinoaren hegoaldeko maldak beste horma batzuk eta beste eraikinen arrastoak agerian dira.
Plobsheim
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden 12 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 4 okindegiak, 1 harategi zen, 1 etxerako tresna denda zen, 1 kirol-denda zen, 2 drogeria eta 2 lore-dendak ziren.
Platamon gaztelua
Historia
Kontserbatzen den egitura 1204 eta 1222 urteen artean egindako gotorlekutik dator. . Goialde horretan antzinako Herakleion hiria zegoen, eta Platamon izena lehenengo aldiz 1198 urteko inperiar agindu batean azaltzen da. . Konstantinopla erori zenean, Laugarren Gurutzadan, 1204an, Platamon Tesalonikako erregearen jurisdikziopean geratu zen, eta honek Rolando zaldun lonbardiarrari eman zion. Berak berreraiki zuen gaztelua suntsitutako eraikin zaharraren gainean.
Gaztelua laster izan zen berriro bizantziarra. 1218an, Teodoros Aggelos Epiroko despotak hartu zuen, eta, Pelagoniako batailaren ondoren (1259), Mikel VIII.a Paleologo Nikeakoak, geroago enperadore bizantziar bihurtu zenak.
Plobsheim
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Plobsheim udalerrian 26 nekazaritza-ustiategi zeuden, 616 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an 2 haur-eskola eta 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Platamon gaztelua
Historia
Turkiarrek 1385ean eskuratu zuten gaztelua, eta hainbat moldaketa egin zituzten, garrantzi estrategikoko eremua kontrolatzeko gaztelua behar baitzuten. Veneziarrek gaztelua konkistatzea lortu zuen 1425 eta 1427 urteen artean eta etenaldi labur horren ondoren, turkiarrak itzuli eta XX. mendearen hasierara arte geratu ziren bertan.
Egun, gotorlekuak urtean milaka bisitari erakartzen ditu, eta 2010 urtetik aurrera, Olympus Festival (Φεστιβάλ Ολύμπου), izeneko musika eta antzerki jaialdiaren egoitza da.
Saint-Mandé (Parisko metroa)
Saint-Mandé (Maudez Santua edo Maudet Santua, euskaraz) Parisko metroaren geltokia da, Saint-Mandé udalerrian kokatuta dagoena, place du Général-Leclerc eta rue du Parc artean hain zuzen.
Geltokia 1934ko martxoaren 24an ireki zen, Parisko metroaren paris 1linea inauguratzearekin batera.
Historia
Tourelle Geltokia 1934ko martxoaren 24an ireki zen, paris 1linea Vincenneseraino zabaltzearekin.
Berehala, urte bereko apirilaren 26tik aurrera, patronimikoa aldatzen du Saint-Mandéren mesedetan, dorretxea, Saint-Mandé udalerriaren lurraldean kokaturik dagoela azpimarratzeko. Seigarren lineako Saint-Mandé geltoki paristarrarekin inolako nahasterik ez izateko (hala deitzen da Saint-Mandé hiribidearekiko hurbiltasunagatik), gaur egun Picpus izena hartu du paris 1lineako geltokia inauguratu baino hiru aste lehenago.
1960ko hamarkadatik aurrera, piezei metalezko karrozeria bat ematen zaie, eta karrozeria horizontal horiak eta publizitate-marko argiztatuak ditu, gerora "motte" estiloko eserleku zuriekin osatuko dena.
1990eko hamarkadaren amaieratik, estazioaren izendapena Saint-Mandé -tan laburtzen da.
RATPko "Metroaren berriztapena" programaren barruan, geltokiko korridoreak 2000ko uztailaren 26an berritu ziren, eta, ondoren, nasen txanda izan zen 2010ean, paris 1linearen automatizazioa zela eta, karrozaren depositua 2008ra ekarriz. 2008ko maiatzaren 17-18ko asteburuan jaso zituzten ateak, eta 2010eko maiatzean jarri zituzten.
Ruud Lubbers
Rudolphus Franciscus Marie "Ruud" Lubbers (Rotterdam, Herbehereak, 1939ko maiatzaren 7a - Rotterdam, 2018ko otsailaren 14a) Herbehereetako politikaria izan zen.
Biografia
Herbehereetako lehen ministro izan zen 1982tik 1993ra. Hiri horretako Erasmus Unibertsitatean graduatu zen, eta bere familiaren Lubbers Hollandia ingeniaritza-lantegian lan egin zuen 1963az geroztik. Zentro-eskuineko Alderdi Kristau-demokratako kide egin zen, eta Langileen Federazio Kristauko eta Ingeniaritza Mekanikoko eta Elektrikoko Industrien Federazioetako zuzendaritza-batzordeetako kide izan zen.
Ekonomiako ministro izan zen 1973tik 1977ra koalizioko gobernu batean, eta, orduz geroztik, legebiltzarreko kide izan zen. 1978an, Alderdi Kristau-demokratako buruzagitza hartu zuen. 1982ko azaroan, lehen ministro izendatu zuten, eta Askatasunerako eta Demokraziarako Herriaren Alderdiarekin osatu zen koalizioko buru izan zen. 1989an, beste koalizio bat osatu zuen Lanaren Alderdiarekin (zentro-ezkerraldeko sozialista), eta 1993ra arte iraun zuen koalizio horrek.
Lehen ministro izan zen bitartean, Herbehereetako ekonomiaren liberalizazioa bultzatu zuen, eta Europar Batasuna sendotzeko prozesuan parte hartu zuen. 2001ean, Errefuxiatuentzako Nazio Batuetako goi-komisario izendatu zuten, eta kargu horretan jardun zuen 2005era arte.
Leonardo Henriques da Silva
Leonardo Henriques da Silva (1982ko uztailaren 22a - ) Brasilgo futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Montedio Yamagata.
Manassas Park city konderria (Virginia)
Manassas Park city konderria (Manassas Park city County) Virginiako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua (Virginia) da. 2010eko zentsuaren arabera 14,273 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Manassas Park city konderriak 657 kilometro koadro ditu. Horietatik 0 ura dira. Beste 656 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 2172,45 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 14,273 pertsonetatik 10,715 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 4,645 dira. 1,784 beltzak edo afroamerikarrak. 31 amerikar natiboak ziren eta 17 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 1,261 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 48 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 417 pertsonek kokatzen zuten.
Turá
Turá Eslovakiako udalerri bat da, Leviceko barrutian kokatuta. 9,29 km²ko azalera du eta 207 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1276. urtekoa da.
Pondaurat
Biztanleria
2007an Pondaurat udalerrian erroldatutako biztanleak 372 ziren. Familiak 152 ziren, horien artean 32 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 60 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 52 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 184 etxebizitza zeuden, 154 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 13 bigarren erresidentzia ziren eta 17 hutsik zeuden. 180 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 154 etxebizitza nagusietatik 120 bere jabearen bizilekua ziren, 27 alokairuan okupaturik zeuden eta 7 doan lagata zeuden; 5 etxek bi gela zituzten, 16 etxek hiru zituzten, 41 etxek lau zituzten eta 92 etxek bost zituzten. 117 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 78 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 70 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Pondaurat udalerrian 165 unitate fiskal zeuden, 418,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.905 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 24 komertzioetatik, 4 erauzte enpresak ziren, 7 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 2 finantziazio enpresak ziren, 1 zerbitzu enpresa zen, 3 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 8 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 igeltseroa, 2 margolariak, 2 zurginak, 1 iturgina eta 1 argiketaria.
2000. urtean Pondaurat udalerrian 22 nekazaritza-ustiategi zeuden, 266 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Andrei Siniavski
Moskuko literatura-institutuko ikertzaile izan zen 1951-1965 urteen bitartean. Kontakizun fantastikoak bildumarekin (1955tik aurrera idatziak eta 1958. urtean argitaratuak Frantzian, Abram Tertz ezizenarekin) eta Errealismo sozialista artikulu ironikoekin aurre egin zion Siniavskik KGBri; azkenean, preso hartu eta epaitu egin zuten antisobietismoaren salaketapean (1966). Zazpi urteko espetxe zigorra eman zioten. Jaunak, gortea (1959) eta Gabon lanak dira bere lanaren hasiera eta amaiera. 1973an idazleak Sobietar Batasuna utzi zuen eta Frantziara joan zen bere emazte eta seme-alabekin; Sorbonako Unibertsitatean errusiar folkloreko eskolak eman zituen. Perestroikaren ondoren, Siniavski senar-emazteek bidaia bat baino gehiago egin zuten Errusiara, eta «demokrata» berrien kontra eginez, bat egin zuten genozidio berria salatzen zutenekin, alegia, komunista ohiekin edo nazionalista berriekin. Espetxean eman zituen urteetan hiru lan idatzi zituen, eta horien artean, Ahots bat koroan (1973) da aipagarriena.
Elisabet Nafarroakoa (1395-1435)
Elisabet Évreuxkoa edo Elisabet Nafarroakoa (?, 1395 – ?, 1450eko abuztuaren 31a) Nafarroako Erresumako infanta izan zen. Aita Karlos III.a Noblea, Nafarroako erregea eta ama Leonor Trastamarakoa, Gaztelako infanta, zituen.
Biografia
Lehendabizikoz 1414an Joanes II.a Aragoikoari ezkon-hitza eman eta amak ezkonsaria utzi zion arren, erregea bilakatzean hitza jan eta Blanka bere ahizpa ezkontzea erabaki zuen.
Elisabetek bost seme-alaba izan zituen: