cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hiacynt
Sinopsia
Olak, 17 urteko neskatoak, Irlandara bidaiatu behar du bere aitaren gorpua Poloniara etxeratzeko; eraikuntza lanetan ari zela izandako istripu batean hil zaio aita. Olaren ia interes bakarra izango da jakitea ea aitak nahikoa diru aurreztu zuen promestutako autoa eros ziezaion. Eragozpen burokratikoen artean, aita hobeto ezagutuz joango da pixkanaka.
Afganistango gerra (1979-1989)
Afganistango gerra (1979-1989), Afganistango sobietar gerra ere deitua, Sobietar Errepublika Sozialisten Batasunaren armada eta mujahidinen arteko gatazka armatua izan zen, hamar urtez Afganistan hondatu zuena. SESB eta Ameriketako Estatu Batuak nahasirik baitzeuden, Gerra Hotzaren azkenetako krisitzat hartzen da.
Aurrekariak
VII. mendetik aurrera, Afganistan herrialde islamikoa izan zen. Mohammed Zahir Shah-ren erregealdian (1933-1973), Afganistango Alderdi Demokratiko Popularra (AADP), komunista, sortu eta indartuz joan zen.
Afganistan Mohammadzairen mendean
Mohammadzai dinastiak (1838-1973) herrialdea berrantolatu zuen, nahiz eta errusiar eta ingelesen esku-hartzeak ez ziren denbora luzerako izan. Dost Mohammed Khanen erregealdian, Kaxmir, Multan eta Pexâwar lurraldeak abandonatu egiten dira herrialdea militarki indartzeko eta Errusiako tsarraren tropetan babesteko. Horrek Ekialdeko Indietako Britainiar Konpainiaren esku-hartzea bultzatu zuen herrialdea erasotzeko eta bere erregea menderatzeko, Xuja Xah Durrani-k ordezkatu, 1847ko matxinada popularra bultzatu eta ingelesen porrota eragin zuena.
Habibullah (1901-1919)
Abdur Rahmanek bere agintea herrialdean ezarri zuenaren adierazpen argiena da 1901eko urrian hil ondorengoko oinordetza baketsua Habibullah semea tronura iritsi zenean. Abdur Rahmanek seme-alaba asko zituen arren, Habibullah prestatu zuen hura ordezteko, eta gainerako seme-alabei zaildu zien oinordetzan parte hartzea.
Amanullah Khan (1919-1929)
Amanullah Khan, Habibullah II.a, 1919an tronura igo eta ondorengo Hirugarren Britania Handia-Afganistan gerraren ostean, britainiarrek Afganistani erabateko independentzia onartu zioten. Amanullah erregeak, gero, Moskura idatzi zuen (ordurako boltxebikeen kontrolpean) adiskidetasun harreman iraunkorrak izateko. Vladimir Leninek erantzun zuen Afganistangoak britainiarren aurkako defentsagatik zorionduz, eta, 1921ean, Afganistanen eta Sobietar Batasunaren arteko adiskidetasun ituna sinatu zen. Sobietarrek Afganistanekin Erresuma Batuaren aurkako aliantza bat egiteko aukerak ikusi zituzten, hala nola hura erabiltzea Britainiarrek kontrolatutako Indian aurrerapen iraultzaile baterako oinarri gisa.[91][92]
Mohammad Nadir xha (1929-1933)
Amanullah Khan Mohammad Nadir Kanek eta bere anaiek (Amanullahren lehengusu urrunek) maneiatu zuten. 1929ko urriaren 10ean, Amanullah Khan exekutatu egin zuten, bere 17 laguntzaileekin batera, eta, berehala, tribuen batzar batek xah aukeratu zuen Nadir Khan. Hark bere erregimenaren aurkako oposizioaren eta Habibollah II.aren aldekoen jazarpen odoltsua hasi zuen. 1931n, Konstituzio berria egin zen Amanollahk 1923an aldarrikatutakoan oinarritutakoa, baina buruzagi erlijioso eta tribal kontserbadoreak baretzera bideratua. Nadir Khan 1933ko azaroaren 8an hil zuten, eta haren 19 urteko semeak, Mohammed Zahir xha printzeak, haren lekua hartu zuen tronuan.
Zahir xha (1933-1973)
Zahir xha errege gazteak bere osaba Mohammed Haxem-i enkargatu zion gobernuaren eraketa, gizarte-errealitatearekin bat zetorren erreforma-politika berri baten sustatzailea: armadaren berrantolaketa, gizonezkoen lehen hezkuntzaren derrigortasuna, bigarren hezkuntzako ikastetxeak sortzea eta herrialde osoko higiene-neurriak – mediku turkiarren laguntzarekin, Medikuntza fakultate bat sortu zutenak. 1973ko uztailean Daud Khan lehen ministro ohiak monarkiari amaiera eman zion eta bere burua Afganistango Errepublikako lehenbiziko presidente izendatu zuen. 1978ko apirilean, estatu kolpe baten bitartez, AADPeko idazkari nagusi Nur Muhammad Taraki Kontseilu Iraultzaileko presidente eta Afganistango lehen ministro bihurtu zen. Erregimen komunista honen erabakiek talka egin zuten populazioaren gehiengoaren ohiturekin. 1978ko udan gobernuaren aurkako errebolta bortitzak hasi ziren. Urrian Kunar bailarako nuristaniak altxatu ziren eta matxinada beste talde etniko batzuetara laster zabaldu zen. Urte bereko abenduan Tarakik Sobiet Batasuna bisitatu zuen eta bi gobernuek elkarlan ekonomikoa eta militarra hitzartu zuten.
Daud (1973-1978)
1973ko uztailean, Mohammed Daud Khanek Zahir xha erregea boteretik kendu zuen, Italian, tratamendu medikoa jasotzen zegoen bitartean, eta Errepublika aldarrikatu zuen, eta eta bere burua Afganistango Errepublikako lehenbiziko presidente izendatu zuen.
Daudek nekazaritza-erreforma, bizi-maila hobetzea eta beste erreforma aurrerakoi batzuk agindu zituen. Hasieran, Afganistango Alderdi Demokratiko Popularraren (PDPA, komunista) alde moderatura hurbildu zen, baina, ondoren, urrundu egin zen, eta bere alderdia sortu zuen 1974an, Iraultzaile Nazionala. Urte horretan, ekonomia eta ongizatea hobetzeko plan bati ekin zion, baina ez zuen arrakastarik izan. 1977an, Loja Jirgak (parlamentuko goiko ganbera) konstituzio berri bat onartu zuen alderdi bakarrarekin, Iraultzaile Nazionalarekin, eta horrek atsekabe handia sortu zuen. Hurrengo urtearen hasieran, erregimeneko agenteek Mir Akbar Kaibar buruzagi komunista hil zuten, eta Daudek PDPAko buruzagiak atxilotzeko agindu zuen.
1978ko apirilean, estatu kolpe baten bitartez, AADPeko idazkari nagusia, Nur Muhammad Taraki, Kontseilu Iraultzaileko presidente eta Afganistango lehen ministro bihurtu zen. Erregimen komunista horren erabakiek talka egin zuten populazioaren gehiengoaren ohiturekin. 1978ko udan, gobernuaren aurkako errebolta bortitzak hasi ziren. Urrian, Kunar bailarako nuristaniak altxatu, eta matxinada laster zabaldu zen beste talde etniko batzuetara. Urte bereko abenduan Tarakik Sobiet Batasuna bisitatu zuen, eta bi gobernuek elkarlan ekonomikoa eta militarra hitzartu zuten.
Margarethe von Trotta
Margarethe von Trotta (Berlin, 1942ko otsailaren 21a) alemaniar aktore a, zinema zuzendari a eta gidoilari a da. 1960-70 urteetako Alemaniako Zinema Berriaren ordezkarietako bat izan zen.
Afganistango gerra (1979-1989)
Afganistan sobietar orbitan
Afganistanen sobietarren aldeko erregimena ezartzean, Sobietar Batasuna peoi bat lortzen saiatu zen eskualdean eragiteko. Egia esan, Afganistanen bat-batean gobernu komunista bat agertzeak Asiako hegoaldean zegoen testuinguru politiko eta estrategikoa aldatu zuen.
Margarethe von Trotta
Bizitza
Alfred Roloff margolariaren alaba, bere amak Elisabeth von Trotta baltiar aristokratak hazi zuen Düsseldorfen. Unibertsitateko ziurtagiriaren baliokidea gainditu ondoren, bi urteko negozio ikasketak egin zituen lizeo tekniko batean eta bulego batean lan egin zuen ondoren. Zinema (Ingmar Bergman, Olatu Berria) ezagutuko du Parisen egindako egonaldian.
Batxilergoa 1960ko hamarkadaren hasieran gainditu zuen eta arte plastikoak ikasten hasi zen Düsseldorfen. Gero Munichera joan zen eta han hizkuntza germanikoen eta erromanikoen filologia ikasi zuen. Baina berriro ere norabidea aldatu zuen arte dramatikoaren kontserbatorioan sartzeko. 1964an, bere lehen paper nagusia lortu zuen Dinkelsbühlen.
Afganistango gerra (1979-1989)
Sobietar inbasioa
1979ko irailean, Taraki, Habanan Lerrokatu Gabeko Mugimenduaren goi bileran zegoela, Hafizullah Amín lehen ministroak estatu kolpea jo zuen. Taraki irailaren 14an itzuli, eta eraila izan zen. Aminek errepresio odoltsua abiatu zuen, eta, atzerri politikan, Pakistan eta AEBren aldera lerratu zen.
Margarethe von Trotta
Bizitza
1964an, Jürgen Moeller gidoilariarekin ezkondu zen, eta harekin Félix semea izan zuen. 1970ean banandu ziren. Stuttgarten aritu ondoren, Frankfurteko Kleines antzokian aurkitu zuen lana, 1969tik 1970era aktore gisa aritu zelarik. Von Trotta aktore kuttuna izan zen, batez ere alemaniar zine zuzendari gazte zenbaiten artean, hala nola, Herbert Achternbusch, Reinhard Hauff eta Rainer Werner Fassbinder. Azken honen filmetan lau agerraldi egin zituen.
Afganistango gerra (1979-1989)
Sobietar inbasioa
1979ko abenduaren 27an, Sergueï Sokolov buru zuten 50.000 sobietar soldaduk (2.000 tanke eta 200 hegazkinekin) Afganistan inbaditu zuten. Airez garraiatutako tropek Kabul okupatu zuten, eta operazio berezietako (Spetsnaz) talde batek Amin hil zuen. Kontseilu Iraultzaileak Babrak Karmal jarri zuen presidente.
Margarethe von Trotta
Bizitza
1971n, Volker Schlöndorff zuzendariarekin ezkondu zen bigarren aldiz, eta 1991n dibortziatu zen. 1977az geroztik zuzendaritzara pasatu zen. Dibortziatu ondoren, Italiara joan zen bizitzera eta gero Parisera.
Afganistango gerra (1979-1989)
Sobietar inbasioa
34 herrialde musulmanetako atzerri ministroek inbasioa gaitzetsi, eta «sobietar tropak berehala, urgentziaz eta baldintzarik gabe erretira zitezen» eskatu zuten. NBEren Batzar Nagusiak inbasioaren aurkako protesta egin zuen ebazpen baten bidez. AEBk eta bere aliatu batzuek (Alemaniako Errepublika Federala, Kanada, Argentina, Japonia...) boikot egin zieten Moskuko 1980ko Udako Olinpiar Jokoei.
Afganiar erresistentzia
Inbasioaren aurkako erresistentzia oso handia izan zen. Sobietar armadaren armamentuak ez zuen balio lurralde menditsu horietan afganiar mujahidinek erabiltzen zituzten gerrila-taktiken aurka. Inbasioak Umma osoa hunkitu zuen, eta herrialde askotako musulmanek (aljeriarrek, filipinarrek, saudiarabiarrek, palestinarrek, egiptoarrek eta baita magrebtar jatorriko europarrek ere) mujahidinekin bat egin zuten. Horiek AEB, Pakistan, Saudi Arabia, Erresuma Batua eta Txinako Herri Errepublikaren laguntza zuten, eta CIAk Cyclone operazioa antolatu zuen afganiar mujahidinak armaz hornitzeko.
Afganiar erresistentzian talde asko zeuden, etnia, erlijio eta joera politiko desberdinetakoak. Eskema orokorra honelakoa izango litzateke :
1984an, Abdullah Yusuf Azzam eta Osama bin Ladenek Maktab al-Khidamat taldea sortu zuten, dirua eta mujahidin atzerritarrak biltzeko helburuz. Sobietarren aurkako gerran, eragin txikia izan zuen, baina, geroago, Al-Kaidaren aitzindaria izan zen.
Gerraren bilakaera
Lehenbiziko urteetan, sobietarrek hiriak eta komunikazio ardatz garrantzitsuenak kontrolatzen zituzten, baina herrialdearen zati handi bat mujahidinen eskuetan zegoen. Noizean behin, sobietar armadak erasoaldiak egiten zituen erresistentziaren mendean zeuden lurraldeetan. Panjshir bailara estrategikoa, esate baterako, bederatzi aldiz erasotu zuten 1980 eta 1985 artean, baino ezin izan zuten menderatu. Pakistango mugan ere, sobietar tropak etengabe jazarriak izaten ziren. Mendebalde eta hegoaldean egoera lasaiagoa bazen ere, Herat eta Kandahar hiriak beti egon ziren, neurri handi batean, erresistentziaren kontrolpean.
1985eko martxoan, Mikhail Gorbatxov Sobietar Batasuneko agintaritzara heldu zen. Afganistango egoera ikusirik, urte bateko epean irtenbidea emateko exigitu zuen. Beraz tropa gehiago bidali zituzten, 108.000 izatera iritsiz, eta, hala, 1985a urterik odoltsuena izan zen. Hala ere, mujahidinek eutsi zieten, eta, Ameriketako Estatu Batuek armaturik, herrialdearen zati handiena kontrolatzea lortu zuten.
1986an Mohammad Najibullah-ek Babrak Karmal ordeztu zuen Afganistango Errepublika Demokratikoaren agintaritzan. Sobietarren Mil Mi-24 helikopteroek eta ehiza-bonbardariek erresistentziaren gotorlekuak eraso zituzten. Afganiarrak, ordea, FIM-92 Stinger lurretik airerako misil amerikarrez hornitzen hasiak ziren, eta aireko nagusitasuna berdindu zen.
1988ko otsailean, Massoudekin hitzartutako su-etena baliatuz, Mikhail Gorbatxovek tropak erretiratzea erabaki zuen. 1989ko otsailaren 15ean, Genevako hitzarmena betez, sobietarrak Afganistandik irten ziren. Berehala, mujahidinen eta gobernuaren armadaren arteko gerra zibila piztu zen. Hala ere, Najibullah-en erregimenak 1992 arte iraun zuen agintean.
1980ko Moskuko Olinpiar Jokoak
Cyrus Vance AEBko Estatu idazkariak iragarri zuenez, Estatu Batuek otsailaren 15a arte itxaron zuten Olinpiar Jokoei boikota egiteko.
1980ko otsailaren hasieran, Estatu Batuek ofizialki eskatu zuten Moskuko Olinpiar Jokoei boikota egitea sobietarrek Afganistanen egin berri zuten inbasioaren aurrean. Hala ere, Nazioarteko Olinpiar Komiteak Mosku izango zela 1980ko Olinpiar Jokoen egoitza berrestu zuen.
Mosku 80 Joko Olinpikoak egiten ari ziren bitartean, Afganistango goi funtzionarioak hil zituzten. Sobietarrek Afganistan inbaditu izanaren aurka Mendebaldeak egindako protestak logikoak zirela pentsa zitekeen, baina Nicolae Ceaușescu Errumaniako presidentearen iritziak harridura sortu zuen, tropa sobietarrak Afganistandik erretiratzea eskatu baitzuen.
Corín Tellado
Corín Tellado, literaturan Corín Telladoz gain, Ada Miller eta Ada Miller Leswy ezizenaz ere sinatu zuen, jaiotzez, María del Socorro Tellado López (Viavélez, El Franco, Asturias, 1927ko apirilaren 25a - Gijón, Asturias, 2009ko apirilaren 11) amodio edo maitasun eleberrigile idazle oparoa izan zen. Literatura erromantiko oso emankorreko idazlea izan zen, 1946 eta 2009 artean 5.000 eleberri eta kontakizun inguru zituen, eta 27 hizkuntzatara itzuli ziren. Bere eleberrietako 400.000.000 ale baino gehiago saldu zituenez, 1994ko Errekorren Guinness Liburuan espainieraz gehien saldutako egiletzat hartu zuten, eta 1962an jada UNESCOk Miguel de Cervantesen ondoren espainieraz irakurriena zela adierazi zuen. Haren lanak formatu digitalean berrargitaratzen jarraitzen dute.
Biografia
María del Socorro Tellado López 1927ko apirilaren 25ean jaio zen Viavelezen, Karitateko parrokian, El Francoko udalerrian (Asturias, Espainia). Etxekoandre batek eta Merkataritza Nabigazioko itsas makinista batek osatzen zuten senar-emazteen bost seme-alaben artean emakume bakarra izan zen. Txikitan, 'Socorrín' ezizenarekin ezaguna zen, eta handik sortu zen 'Corin' hipokoristikoa.
1939an, Espainiako Gerra Zibilaren ondoren, aita lehen ofizial izendatu zuten eta familia Cadize ra joan zen. Moja-eskola batean ikasi zuen. Bere burua "oso lotsatia, atseden orduan ere patioan jolasten ez zuena" zela gogoratzen zuen, baina garaiko lagun batek, Ana Maria Morgadok, "oso ausarta eta gaizki ikusita egon arren, bizikletan ibiltzen zena, ezkutuan zigarroak erretzen zituena..." zela gogoratu zuen.
Asko irakurtzen zuen, bereziki Alejandro Dumas, Balzac eta beste klasiko frantses batzuk. Espainian Miguel Delibes miretsi zuen batez ere, eta Pedro Mataren eleberri erotikoak ere ezagutzen zituen. Irakurle izateaz gain, narratzaile petoa izan zen, baina nebetako batek eleberri bat idatzi zuen arte ez zen idazle izan, berak nebak baino hobeto idazteko gai zela pentsatu zuen arte. Ekinaldi batean istorioak idazteko erraztasuna zuela ikusi zuen.
Lan ibilaldia
1945ean aita hil eta familiaren arazo ekonomikoak hasi ziren. Cadizen eleberriak jartzen zituen liburu-saltzaileak eleberriak idazten zituela jakin zuen, eta Bruguera argitaletxearekin harremanetan jarri zuen, beti egile berriak bilatzen baitzituen. 1946ko urriaren 12an argitaratu zen Atrevidas apuestas/ Apustu ausartak eleberria. Bruguera argitaletxeak 3000 pezeta ordaindu zizkion (kopuru garrantzitsua garai hartan), eta dagoeneko 36 berrinprimatze baditu. Bigarren eleberria baztertu zutenez, Corín zapata-denda batean jartzear egon zen, baina ez zen lanean hasi, beste eleberriren bat saltzea lortu baitzuen. Cies argitaletxerako eleberriak ere argitaratzen hasi zen, eta, hurrengo urtean, Bruguera argitaletxeak bere idazle-nominan sartu eta astean eleberri labur bat enkargatu zion (egileek entregatutako lanagatik kobratzen zuten, ez salmenta-kopuruagatik). Telladok harro esaten zuen bi egun pasatxoan eleberri bat idazteko gai zela, beraz oso emankorra izan zen karrera hasi zuenetik. Disziplinatua zen, goizeko 5etan jaikitzen zen eta beti zituen idatziak bere lanak ezarritako epeak baino askoz lehenago. Bere eleberri labur erromantikoak —ehun bat orrialde— irakurle ugarik atsegin handiz hartzen zituzten, eta gero eta gehiago irakutzen hasi ziren, eta berrargitaratu egin behar izan ziren. Gainera, sakelako eleberriak saltokietan aldatzen zirenez, hainbat eroslek irakurtzen zituzten; beraz, irakurle kopuru erreala askoz handiagoa zen. Psikologia ikasten hasi zen arren, ez zuen karrera amaitu.
1948an Viavelezera itzuli zen amarekin eta ordutik Asturiasen bizi izan zen, nahiz eta 1951n Gijonera joan zen bizitzera, eta handik ez zen mugitu. Urte hartan, Vanidades aldizkariak, Hispanoamerika osoan hedapen handia izan zuenak, kontratu bat sinatu zuen Corín Telladorekin, hilean bi eleberri labur eta berri emateko, handik lasterrera aldizkariaren tirada 16.000 ale izatetik 68.000 izatera igaro zen.
1959an, Corín Covadongan ezkondu zen Domingo Egusquizaga Sangroniz euskaldunarekin, despetxoz, maitasunik gabe, eta senideen ezkontzak ordaintzeaz nazkatuta egoteagatik. Hurrengo urtean jaio zen bere lehen alaba, Begoña, eta 1961ean Domingo semea. 1962ko irailean senarrarengandik banantzea erabaki zuen. Senarraz esan zuen ez zela gizon txarra, baina familia ekonomikoki mantentzeaz gain, haurrez bera arduratzen zela-eta, senarrak lan egiteko asmorik ez zuenez, bizikidetza jasanezina zela. Nahiz eta inoiz ez ziren dibortziatu, Corín Telladok bere gain hartu zituen seme-alabak, senarrak ez baitzen arduratu.
1962an, UNESCOk adierazi zuen Corín Tellado zela Cervantesen ondoren gaztelaniaz gehien irakurtzen zen autorea. Handik gutxira, kontratu esklusiboa sinatu zuen Bruguerarekin 150.000 pezetatan. Baina 1964an, argitaletxe horrekin desadostasunak izan ondoren, autorearen produkzio berri izugarria izan arren, idazlearekin kontsultatu gabe, bere lanak beste titulu batekin berrargitaratzen hasi zen. Azkenean, desadostasun horrek eta beste batzuek kontratua ez jarraitzea erabakitzera eraman zuten idazlea."'Eleberri zaharrak berriak balira bezala argitaratu ziren, titulua aldatuta, eta horrek balioa kentzen zidan. Irakurle batzuek iruzurgile deitzen zidaten'.                                                                                                                               Corín Tellado" Hurrengo urtean Rollán argitaletxean hasi zen lanean. Argitaragabekoak zirela ziurtatutako eleberrien bilduma bat argitaratu zuen. 1966ko uztailean hil zen ama. Urte amaieran, Corín Ilustrada agertu zen, bere eleberriak fotonobeletara egokitzeko hamabosteroko bilduma. Eres una aventurera/ Abenturazalea zara izenburuko lehenaren 750.000 ale saldu ziren aste batean.
1968an, Andrés Amorósek Sociología de una novela rosa/ Nobela arrosa baten soziologia argitaratu zuen bere hamar titulutan oinarrituta, eta autorearen lana hizkuntza askotara itzuli zen.
1973an, Bruguera argitaletxeak auzi bat irabazi zuen garai bateko egilearen aurka, eta hark 365 milioi pezeta ordaindu behar izan zizkion, eta handik aurrera argitaletxe horretarako bakarrik lan egin behar izan zuen 1990era arte.
1975ean, Guillermo Cabrera Infante idazleak bere liburuko kapitulu batean aztertu zuen Telladoren lana. Corín «pornografia inuzente» gisa deskribatu zuen, sexu-eszenarik gabeko grina deskribatzeko zuen gaitasunagatik. Cabrera Infantek esan zuen eleberriak irakurtzea erabakigarria izan zela gero idazketan aritzeko. Autoreari esan zion: "Zure eleberri asko ezagutzen ditut, obligazioz irakurri ditut, baina baita gustura ere. Zure eleberri horiek aldizka agertzen ziren La Habanako Vanidades izeneko aldizkarian. Nik, orduan, proba-zuzentzaile gisa lan egiten nuen, eta horrexekk justifikatzen du zure testu guztiak irakurtzeko beharra, asko gustatzen baitzaizkit." 1977an, Corín Tellado Lorena lanarekin estreinatu zen irrati-seriean, alterneko neska baten istorioa, baina haren aipamen politikoak zentsuratu egin ziren. 1978tik 1979ra bitartean, Ada Miller Leswy eta Ada Miller ezizenarekin, Corín Telladok poltsikoko 26 eleberri erotiko argitaratu zituen Especial Venus bilduman, ingelesetik modu simulatuan itzuliak.
1981ean Txilera joan zen gonbidatuta eta Amerikan oso ezaguna zela konturatu zen.
1986an, Bruguera argitaletxea hondoratu egin zen, eta, beraz, 24 urtez 'preso' izan ostean idazleak libertatea berreskuratu zuen. Jucar eta Kantauri argitaletxeentzat gazte-literaturako ipuinak idazten hasi zen. 1992an argitaratu zuen lehen eleberri luzea, Lucha oculta/ Ezkutuko borroka (ez nahasi 1958an argitaratutako izenburu bereko eleberri laburrarekin), autorearen gustukoena zena. Ondoren, beste narrazio luze bat argitaratu zuen: Amargos pensamientos/ Pentsamendu garratzak. Baina autorea kexu zen, oso zaila egiten baitzitzaion bere eleberri arrosa motzak ez ziren lanak saltzea.
1989an, hiztegi entziklopediko batek egiaztatu zuen 2.243 nobela zituela idatzita, nahiz eta, seguru asko, argitaratutako lanak ia bikoitza izan Vanidadesentzako lanak kontatuz gero. "Nire bizitza literaturari eman diot. Neure buruari min egin nion. Baina idazteari utziko diot, burua idazmakinaren gainera erortzen zaidanean. Nik ez dut amore ematen." Corín Tellado 1995az geroztik, astean hiru dialisi peritoneal egiten zituen, baina horrek ez zion eragotzi idazten jarraitzea bere errainari diktatuta. 2000. urtean bere lehen lana argitaratu zuen Interneten, Milagro en el camino/ Miraria bidean.
Literatura-lana
Corín Tellado Espainiako herri-literaturaren autorerik ospetsuena da, emankorra eta saldua. 5.000 izenburu inguru argitaratu zituen, eta horietako batzuk 27 hizkuntzatara itzuli eta zinemara, irratira eta telebistara eraman ziren. 1994ko Errekorren Guinness Liburuan ageri da (espainiar argitalpena), gaztelaniaz gehien saldu zuen autorea, bere eleberrietako 400.000.000 ale saldu zituelako, eta 1962an UNESCOk Miguel de Cervantesen ondoren gehien irakurri zuten espainiar idazlea izendatu zuen. Mario Vargas Llosak hauxe esan zuen: "Corín Telladoren ekoizpen zabala fenomeno soziokultural baten erakusgarri izango da". Ia eleberri arrosa besterik ez zuen idatzi, baina baita fotonobelak, haurrentzako eleberriak eta beste lan batzuk ere. Bere lanek arrakasta berezia izan zuten Latinoamerikan, non telenobela eta telebistako seriala sortzea bultzatu baitzuten.
Ordezkari nagusia izan arren, berak ez zuen uste eleberri arrosa edo erromantikoa idazten zuenik."'Ez naiz erromantikoa eta ez dut eleberri erromantikorik idazten. Baikorra eta sentibera naiz, eta sentimenduzko eleberriak idazten ditut, ez baita gauza bera. Nire ustez, eleberria sentimentala izan daiteke, ez nau gogaitzen eleberri arrosan bat egiteak, baina argi dago askok ez dakitela deitura arrosa eleberriaren azalak kolore horretakoak zirenetik datorrela. Maitasuna ez da inoiz modatik pasatzen, eta nire eleberriak elkarren antzekoak izan arren, denak dira desberdinak. Desamodioa da horietan gehien agertzen dena'.                                                                                                                                        Corín Tellado"
2021ean, Planetak Estatu Batuetako Telemundo kateari utzi zizkion bere eleberrien eskubideak, bere lanak ikus-entzunezko formatura eramateko.
Egokitzapenak
Bere lan asko irratira, zinemara eta telebistara egokitu ziren.
Telebista
1990eko hamarkada osoan zehar, Jorge Baron Television programatzaile kolonbiarrak dramatizazio bat egin zuen bere obra batzuekin, kapitulu bakar batean.
Lonsdaleita
Lonsdaleita mineral bat da.
Ezaugarriak
Lonsdaleita elementu kimiko mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema hexagonalaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 7 - 8 da.
Ñ
Ñ edo eñe euskal alfabetoko hamabosgarren letra da. Ez dago oinarrizko latindar alfabetoan; bai, ordea, latindar alfabeto hedatuan.
Euskarak [ɲ] hotsa idazteko erabiltzen du, batez ere Iparraldeko tradizioko hitzetan (ad: andereño, irriño eta abar). Eskualde gehienetan, [ɲ] hotsa [n] hotsa bustitzetik dator, i aurrean duenean. Horrela, baina euskalki batzuetan [baina] eta beste batzuetan [baɲa] ahoskatzen da. Hitz horiek in idazten dira, nork bere erara ahoska ditzan.
Ñ beste hainbat hizkuntzatan erabiltzen da: aragoiera z, asturieraz, aimaraz, bretainieraz, galiziera z, gaztelania z, guaranieraz, kitxua z, tagaloz eta tatar rez. Hizkuntza horietako batzuek gaztelaniaren eragin handia izan dute, ortografia finkatzean.
Sorrera
Ñ letraren sorrera nn letra bikoitza sinplifikazioan datza. Erdi Aroko monasterioetako kopistek, lana aurrezteko, n txiki bat ipintzen zuten n arruntaren gainean. Gaineko n txiki hori tilet (~) bihurtu zen. Portuges ez gauza bera gertatu zen bokal sudurkariekin, jatorrian n baitzuten ondoan. Horrela, pan hitza pão bihurtu zen.
Gaztelaniaz, nn hori bustiz joan zen [ɲ] hotsa bilakatu arte. Horrela, latineko annus gaztelaniako año bihurtu zen. Mendeak joan, mendeak etorri, ñ letra beste hainbat hizkuntzatara zabaldu da.
Polemika
Frantzian, oro har, letra honen aurkako jarrera aktiboa dago. Hizkuntza gutxituak direla eta, letra horrek Frantziaren batasuna politikoaren aurka eragiten duela esan izan da.
Toury-Lurcy
Biztanleria
2007an Toury-Lurcy udalerrian erroldatutako biztanleak 410 ziren. Familiak 172 ziren, horien artean 50 pertsona bakarrekoak ziren (27 bakarrik bizi ziren gizonak eta 23 bakarrik bizi ziren emakumeak), 59 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 55 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 212 etxebizitza zeuden, 182 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 21 bigarren erresidentzia ziren eta 9 hutsik zeuden. 195 etxeak ziren eta 13 apartamentuak ziren. 182 etxebizitza nagusietatik 143 bere jabearen bizilekua ziren, 31 alokairuan okupaturik zeuden eta 8 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 17 etxek bi zituzten, 24 etxek hiru zituzten, 52 etxek lau zituzten eta 87 etxek bost zituzten. 111 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 74 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 87 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 275 ziren, horien artean 209 aktiboak ziren eta 66 inaktiboak ziren. 209 pertsona aktiboetatik 185 lanean zeuden (107 gizon eta 78 emakume) eta 24 langabezian zeuden (9 gizon eta 15 emakume). 66 pertsona inaktiboetatik 21 erretiraturik zeuden, 19 ikasten zeuden eta 26 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Toury-Lurcy udalerrian 196 unitate fiskal zeuden, 424 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.962 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 11 komertzioetatik, 4 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen eta 3 zerbitzu enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 igeltseroa, 1 margolaria, 1 zurgina eta 1 argiketaria.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Lope Enekoitz
Lope Enekoitz —Lope Enneconis— (c. 1050 - 1093) ezagutzen den Bizkaiko bigarren kondea izan zen, 1077-1093 urteetan. Nafarroako koroaren aurka jardun zuen, eta politika horren ondorioz jabetu ziren gaztelarrak Burebaz eta Errioxaz, eta geratu zen Bizkaia Gaztelako Koroaren eraginpean.
Bizitza
Eneko Lopez lehendabiziko jaunaren eta Tota Ortitzen semea izan zen. Gaztea zenean, Iruñeko Gortean izan zen eta 1063an erregearen koparia zen. Gero ezkutaria eta mariskala ere izan zen. Bitartean hainbat tenentzia izan zituen: Laturce mendiko San Prudentzioko monasterioan agertu zen agiri batean 1063an Naiarako tenentea izan zen eta Valvanerako monasterioan agertu zen beste batean 1074an Alberiterena.
Orti Enekoitz eta Gartzea Enekoitz bere anaiek, Antso IV.a Gartzez erail zutenean, Antso V.a Ramirezen alde egin zuten eta Gortean zenbait kargu izan zituen. Lopek, berriz, aitarekin batera, Alfontso VI.a Gaztelakoaren alde egin zuen eta honek Bizkaia, Araba, Gipuzkoaren zati bat eta Errioxa konkistatu zituenean, bere tenentziak mantendu zituzten. Bizkaiko lehenengo jauna laster hil eta Lope Enekok, Gartzea Ordoñez gaztelar noblearen mesedetan, Naiarako gobernua galdu eta ordainez Araba (1081) eta Gipuzkoako (1082) eskubideak irabazi zituen. Durangaldeak Nafarroarekiko leialtasunari eutsi zion. Hartatik aurrera, Nafarroako koroaren eta Bizkaiko jaurerriaren arteko harremanak guztiz korapilatsuak izan ziren. Hala ere, 1076an gaztelar erregeak Naiarako hiri-gutuna zin zuenean Lope eta Diego Alvarez Okakoarekin batera.
1082an San Millán de Susoko monasterioan topaturiko agiri batean horrela sinatu zuen:
Bitxia baden ere, nafar izendapena senior (jaun) erabili zuen gaztelar dominus baino. Botere-elkartze honek Arabako diozesi desegin zuen, 1087an Calahorrako probintzian sartu zuelako.
Epeka-epeka, gero eta botere gehiago lortu zuen gaztelar gortean, 1089an Alfontso VI.ak konde izendatu zuen. Jada Erresumako titulurik gorenera zuen eta Comite domno Lope Bizcaie (Bizkaiko konde On Lope) sinatzen zuen, gaztelar izendapena erabiliz. 1091n, berak hala eskatuta, Alfonso VI.ak Astigarribiako San Andres monasterioa San Millango monasterioari eman zion.
Lopek Alfontsorekin batera hartu zuen parte errekonkistan. Ziur asko, 1085ean Toledoko konkistan izan zen. Hurrengo urtean, arabar gudarosteek Sagrajasko guduan parte hartu zuten, kondeak zuzenduak. 1092ko udaberrian Gartzea Ordoñezekin batera Errioxa defendatu zuen Cid Campeador mertzenarioaren aurka.
Ezkontza eta seme alabak
Tekla Diaz anderearekin ezkondu zen. Bere jatorria ez da ezaguna, badaude Diego Alvarez Okakoaren alaba zela esaten dutenak. Besteek berriz, Diego Alvarez Aiarakoarena. 1079an ezkondu eta San Millani dohaintza egin zioten. Teklak ezkon-sari moduan Enkarterri eraman eta Bizkaiarekin batu zuen eskualdea.
Bost seme-alaba izan zituzten:
1093an, senarra hil eta handik gutxira, Teklak Bermeotik gertu zegoen Albonigako monasterioa San Millani eman zion senarraren arimaren mesedetan. Tekla 1104 inguru hil zen eta San Millanen lurperatu zuten.
Gracias a Dios lurmuturra
Gracias a Dios lurmuturra Erdialdeko Amerikan dagoen lurmuturra da, Karibe itsasoko kostan, Honduras eta Nikaragua artean, Coco ibaiaren bokalean, eta bi herrialdeen arteko muga da. Nikaraguak ipar-ekialdera begira dagoen triangelu isoszelearen forma duenez, mutur horrek erpin hori osatzen du, Hondurasko ekialdeko muturra bezalaxe.
Historia
Hala deitu zuen Kristobal Kolonek, hura bisitatu zuen lehen europarrak, 1502ko irailaren 12an, ekaitz baten aurrean babesa eman baitzion (Ipar Atlantikoko urakanen garaia zen). Tradizioaren arabera, Kolonek honako esaldi hau esan zuen: «Eskerrik asko Jainkoari sakontasun horietatik atera ginelako», hiru karabelak astiro astindu baitzituen urakanak bi astez, eta lurmutur hori igarotzean, ekaitza baretu egin zen; beraz, eskerrak eman zizkioten Jainkoari hondamenditik bizirik ateratzean, Fernando Colónek kontatu zuen bezala, Almirantearen semeak.
Lurmuturretik itzuli aurreko lurraldeari Honduras (sakontasun) izena jarri zioten.
Cély
Cély Frantziako udalerria da, Sena eta Marne departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Cély udalerrian erroldatutako biztanleak 1.121 ziren. Familiak 399 ziren, horien artean 80 pertsona bakarrekoak ziren (34 bakarrik bizi ziren gizonak eta 46 bakarrik bizi ziren emakumeak), 114 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 175 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 30 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 747 ziren, horien artean 574 aktiboak ziren eta 173 inaktiboak ziren. 574 pertsona aktiboetatik 551 lanean zeuden (294 gizon eta 257 emakume) eta 21 langabezian zeuden (10 gizon eta 11 emakume). 173 pertsona inaktiboetatik 66 erretiraturik zeuden, 73 ikasten zeuden eta 34 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Cély udalerrian 426 unitate fiskal zeuden, 1.150 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 26.981,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 55 komertzioetatik, 9 eraikuntza enpresak ziren, 18 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren, 13 zerbitzu enpresak ziren, 4 administrazio publikoko enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 16 zerbitzu publikoetatik, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 2 igeltseroak, 2 margolariak, 2 zurginak, 2 argiketariak, 1 eraikuntza enpresa, 2 jatetxeak, 2 higiezinen agentziak eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 arraindegi zen eta 1 etxerako tresna denda zen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Moenkhausia justae
Moenkhausia justae Moenkhausia generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Characidae familian.
Luis Emilio Recabarren
Luis Emilio Recabarren Serrano (Valparaiso, 1876ko uztailaren 6a - Santiago, 1924ko abenduaren 19a), langile tipografo autodidakta, lehen pentsalari eta antolatzaile marxista izan zen Txilen, eta lehenetarikoa Latinoamerikan. Langile egunkari ugariren sortzailea, herrialdean zehar erakunde iraultzaileen sorrera bultzatu zuen eta Txileko Alderdi Komunista sortu zuen, Internazional Komunistaren atal bezala.
Rumford (Maine)
Rumford Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Oxford konderrian dago, Maine estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Andreis
Andreis Italiako udalerri bat da. Pordenoneko probintzian kokatuta dago, Veneto eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Andreisk honako udalerri hauekin egiten du muga:
Arvydas Sabonis
Arvydas Romas Sabonis (Kaunas, Lituania, 1964ko abenduaren 19a - ) saskibaloi jokalari ohia da. 2,20 m garaierarekin, inoiz munduan egon den pibot jokalaririk onenetarikoa da aditu askoren ustez. 2011 urtetik NBAko Hall of Fame ezaguneko kidea da.
Hasierako urteak (1981-1987)
Sabonis 1982 ko Caliko (Kolonbia) munduko saskibaloi txapelketan eman zen ezagutzera. 17 urterekin saskibaloi munduko aditu, entrenatzaile eta jarraitzaile guztien begiradak bereganatu zituen saskibaloian jokatzeko zituen dohain berezi eta fisikoei esker. Txapelketa horretan urrezko domina lortu zuen Sobiet Batasunarekin. 1983 an Nantesen (Frantzia) jokatu zen Europako txapelketan brontzezko domina irabazi zuen, Sobiet Batasunean denen gainetik nabarmenduz. Urte horretan munduko junior txapelketan zilarrezko domina eskuratu zuen. 1985 ean, Alemanian jokatu zen Europako txapelketan, urrezko domina irabazi zuen eta txapelketako jokalaririk onena izan zen. Adituen esanetan Italiaren aurka, final erdietan, jokatu zuen partida saskibaloilari batek inoiz jokatu duen partidarik onenetarikoa izan da. Hori ez zen selekzioarekin 1985 ean lortu zuen urrezko domina bakarra, Koben jokatutako Joko Unibertsitarioetan urrezko dominarekin itzuli zen etxera. Sabonisen arrakasta, bere ibilbideko hasierako urte horietan, ez zen selekzio mailara murriztu. Zalgiris Kaunas taldearekin 1981 ean fitxatu zuen eta Sobiet Batasunako ligan Moskuko TSKA taldearen nagusitasuna amaitu zuen, 1985, 1986 eta 1987ko ligak irabaziz. Sabonisen saskibaloirako dohain eta arrakastek berehala izan zuten oihartzuna AEBetan. NBAko hainbat talderen interesa piztu zuen eta 1985 eko fitxaketetan, Atlanta Hawks taldeak 4. errodnan aukeratu zuen, baina hori guztia ezerezean geratu zen, artean oso gaztea zelako, 21 urte besterik ez zituen. 1986 an, berriro aukeratu zuten fitxaketetan: Portland Trail Blazers taldeak aukeratu zuen 1. errondako 24. postuan. Haatik, ezin izan zuen jokatu NBAn politika zela medio, kontuan izanik jokalari sobietarra zela eta Sobiet Batasunetik kanpoko liga batean ezin zuela jardun.
Baina hori ez zen bere ibilbidean izan zuen arazo bakarra. 1984 an ezin izan zituen Los Angeleseko Olinpiar Jokoak jokatu Sobiet Batasunaren boikotarengatik. 1985. eta 1986. urteetan saskibaloiko Errekopa eta Europako Kopako finalak jokatu zituen, hurrenez hurren, eta biak ere galdu. Batik bat gogoangarria izan zen Jugoslaviako Zagrebeko Cibonaren aurka galdu zuen finala 1986 an eta Drazen Petrovicekin izan zituen gorabeherak. Bien arteko lehia ez zen horretara mugatu eta Sabonisek mendekua hartzeko aukera izan zuen, urte horretan bertan, Madrilen jokatu zen munduko txapelketako final erdietan, Drazen Petrovicen Jugoslavia kaleratuz partida amaiera ikusgarri batean. Finalean berriz, David Robinson pibot ezaguna jokalaria zuen, AEBen aurka galdu eta gero, zilarrezko dominarekin konformatu behar izan zuen.
Hala ere, gorabehera guztien artean zerbait nabarmentzekotan, bere ibilbide guztia baldintzatu zuen lesioa azpimarratu behar da. Bere lehenengo urte horietan jokatu zituen gehiegizko partida eta zaintza eskasari esker Akilesen orpoa hautsi zuen 1987an, 18 hilabete saskibaloira jokatu gabe igaro zituelarik. Urte horretan Portlandera joan zen lesioa sendatzera eta bertako medikuek, jendearen ustearen aurka, Sabonisek berriz saskibaloira jokatzea lortu zuten, nahiz eta ezin izango zuen lehengo maila fisikoan jokatu inoiz.
Sabonisen itzulera (1988-1989)
1988ko Udako Olinpiar Jokoaketan itzuli zen. 18 hilabete jokatu gabe eta lesionatuta egon ondoren, haren inguruan ikusmin handia sortu zen. Lehen partidan Jugoslaviaren aurka galdu zuten eta Sabonisen egoera fisikoa ez zela lehengoa erraz antzeman zen baina, txapelketa aurrera joan ahala, inork espero ez zuena gertatu zen. AEBen kontra Sobiet Batasunak final erdietan lortu zuen garaipenak saskibaloiaren historia aldatu zuen, NBAko jokalari profesionalei Joko Olinpikoetan parte hartzeko ateak ireki zizkielako. Porrot horren erantzule nagusia Arvydas Sabonis izan zen saskibaloiaren historiara igaro den partidan. Bide batez, Madrilgo Munduko Txapelketako arantza ateratzea lortu zuen David Robinson eta enparauan aurrean. Finalean Drazen Petrovic, Toni Kukoc eta Vlade Divacen Jugoslaviaren kontra Sabonisek, Sobiet Batasuna ordezkatuz, urrezko domina irabazi zuen, bere ibilbide oso eta oparoko garaipenik handiena.
1988-1989 denboraldian, Zalgiris Kaunasen jokatu zuen, baina emaitzak ez ziren espero bezain onak izan. Ligan, bigarrenak izan ziren Kieveko Stroitel talde ukrainarraren aurka finala galdu ostean. Nahiz eta Sabonisek estatistikoki denboraldi bikaina egin, Errekopan ere huts egin zuen eta ongi hasi zen urtea gaizki amaitzeko 1989 an Zagreben (Kroazia) jokatu zen Europako Txapelketan, sobietarrek brontzezko dominarekin konformatu behar izan zuten eta berriro lesionatu zen: hori oso golpe latza izan zen Sabonisentzat eta bere ibilbideko momenturik txarrenak pasa zituen bigarren aldi horretan.
Forum Valladolid (1989-1992)
80. hamarkadaren bukaeran eta 90. hamarkadaren hasieran, azken urteotako aldaketa politiko eta sozial garrantzitsuenen lekuko izan zen mundua eta nola ez, saskibaloia. Berlingo harresia erortzeak zuzenean eragin handia izan zuen saskibaloian eta are gehiago Sabonisen bizitzan: lituaniarra izanik, SESBean jokatzeari uko egin zion eta Perestroikari esker, atzerrian jokatzeko aukera izan zuen.
1989-1990 denboraldian, Valdemaras Homicius lagun eta herrikidearekin batera, Valladolideko Forum Filateliko taldeak fitxatu zuen. Horrek izugarrizko aldaketa ekarri zuen talde txiki horri, jaitsiera postuetan ibiltzetik kanporaketak jokatzera pasa zelako. ACB ligak, Drazen Petrovicen martxa eta gero, izar berri bat aurkitu zuen.
Real Madril (1992-1995)
1992 an Real Madrid taldeak Arvydas Sabonis fitxatu zuen, baina hori baino lehenago oso gertaera garrantzitsua gertatu zen: SESBa desegin eta Lituaniak independentzia lortu zuen. Horrek Sabonisi aukera eman zion saskibaloian jokatzeko, bere herrialdea ordezkatuz. 1992ko ekainean, Zaragozan, jokatu zen aurreolinpiarretan Lituania, Sabonis eta Sharunas Marciulonisen gidaritzapean, 1992. urteko Bartzelonako Olinpiar Jokoak jokatzeko sailkatu zen, Drazen Petrovic, Toni Kukoc, Dino Radja eta Velimir Perasovicen Kroaziari irabazita.
Bartzelonako Olinpiar Jokoetan Lituaniak brontzezko domina eskuratu zuen, Sobiet Batasuna ohia ordezkatuz joan zen taldeari partida erabakigarria irabaziz. Sabonisi domina hori irabazteak poz izugarria eman zion, horrek, Lituania bezalako herri txiki batentzat, esan nahi zuen guztiarengatik. Sabonisek maila ezin hobea eman zuen Jokoetan zehar.
Olinpiar Jokoak amaitu eta gero, Real Madril talde espainiarrarekin hasi zen. Real Madrilek ACB ligan nagusi izateari utzi zion 1986 an eta, F.C. Bartzelona eta Badalonako Juventut izan ziren talderik indartsuenak azken sei urteetan, baina Sabonisen etorrerarekin hori aldatu egin zen. Real Madrilek, Forumek ez bezala, txapelketak irabazteko aukera ematen zion eta alderantziz, Sabonisen bidez beste jokalariekin lortu ezin zituen garaipenak lortzeko beta zuen Real Madrilek. Ez batak eta ez besteak ez zuten aukera huts egin eta hiru urteren buruan bi ACB liga, Errege Kopa bat eta Euroleague bat lortu zituzten. Garaipen horiek lortzeko bidea ez zen erraza izan: lehen urtean ACB liga eta Errege Kopa irabazi zituzten baina, Euroleaguen Sabonisek berriro huts egin zuen, Bozidar Maljkovicen gidaritzapean zegoen Limoges talde frantziarraren kontra, Atenasen jokaturiko Lauko Finalean. Bestetik, saskibaloiko Real Madril taldea ekonomikoki ez zegoen unerik hoberenean eta hiru urtean taldea asko ahuldu zen. Momentu horretan, Sabonisen benetako balioa frogatu zen: 1994-1995 denboraldian izugarrizko urtea egin zuen eta azkenean Real Madrilek eta berak Euroleaguea irabazi, Zaragozan jokatu zen Lauko Finalean, eta azkenik Sabonisek Europan geratzen zitzaion txapelketa garrantzitsuena irabazteko aukera izan zuen eta azken arantza kentzekoa.
Hala ere, urte liluragarri hori ez zen hor amaitu. Kontuan izanik, Europa txikia geratu zitzaiola hamar urte lehenago eman ezin izan zuen pausoa eman zuen. Portland Trail Blazers talde estatu batuarrak fitxatu zuen eta 31 urterekin NBAn jokatzeko aukera suertatu zitzaion. Denboraldia biribiltzeko, 1995. urteko Europako Txapelketan, Lituaniaren selekzioarekin, zilarrezko domina irabazi zuen, inoiz jokatu den partidarik eta finalik eder, zirraragarri eta hoberenetariko batean, Vlade Divac, Pedrag Danilovic, Dejan Bodiroga, Alexandar Djorjevic, Zoran Savic eta Zjerko Paspaljen Jugoslavia izugarriaren kontra galdu ondoren. Sabonisek, beste behin, txapelketa bikaina jokatu zuen.
1995-1996
Askok zalantzan jartzen zuten Sabonisek NBAn arrakasta izango zuela. Kontutan izanik, Sabonisen baldintza fisikoak ez zirela kirolari batentzat egokienak, lesioa zela medio, aditu batzuk pentsatzen zuten NBAko erritmoa gehiegizkoa izango zela Sabonisentzat. Sabonis berriro, erronka berri baten aurrean zegoen eta ez zuen hutsik egin bere inguruan sortu ziren zalantza guztiak uxatuz.
Kontuan izanik bere egoera fisikoa, taldeko entrenatzaileak, P.J. Carlesimok, programa berezi bat ezarri zion Sabonisi. Ez zen hasierako bostekoan irteten, eta bigarren eta laugarren laurden erabakigarriak jokatzen zituen, 24 minutu jokatuz. Liga aurrera joan ala, Portland Trail Blazers taldeari ez zitzaizkion gauzak ongi ateratzen ari eta P.J. Carlesimok Sabonisen programa aldatu behar izan zuen. Sabonis hasierako bostekora pasa zen eta taldean gauzak goitik behera aldatu ziren. Sabonisen gidaritzapean eta bere lanari esker, taldeak denboraldia oso ongi amaitu zuen eta playoffetarako sailkatzea lortu zuten. Apirilean hilabeteko rookierik hoberena izendatu zuten eta liga erregularrean 14,5 puntu eta 8,1 aldaratze eskuratu zituen 24,2 minutu, soilik, jokatuz. Playoffetan Karl Malone eta John Stockton bikote miragarriaren Utah Jazz taldearen kontra kalera joan ziren, lehengo errondan, baina 5 partidak jokatuz eta beti bezala Sabonisen erakustaldi berri batekin. Guztira, 23,6 puntu eta 10,2 aldaratze eskuratu zituen 35,4 minututan. NBA denboraldia amaitzeko, urteko bigarren rookie onenaren saria jaso zuen nahiz eta lehenengoa merezi aditu batzuen ustez, baina kontutan izanik 31 urte zituela jokalari beterano bati ematen ez ziren ausartu. 6.garren jokalari onenaren bigarren saria ere jaso zuen Toni Kukoc jokalari kroaziarraren atzetik. Urte horretan, 1996. urteko Atlantako Olinpiar Jokoetan, Sabonisek berriz Lituaniako selekzioarekin, bigarren aldiz, brontzezko domina lortu zuen. Hau Sabonisek Olinpiar Jokoetan lortzen zuen 3garren domina izan zen.
1996-1997
Sabonisen NBAko bigarren urtean, Portland Trail Blazersera jokalari berriak etorri ziren baina gauzak berdin jarraitu zuten. Emaitzak antzekoak izan ziren. Playoffetara sartu zen taldea eta 1. errondan kalera joan ziren Shaquille O'Nealen Los Angeles Lakersen kontra. Sabonisek denboraldi honetan, aurrekoan bezala, 24 minutu jokatzen zituen partiduko 13,4 puntu eta 7,9 aldaratze lortuz. Aipatzekoa da denboraldi honetan, gero urteetan errepikatu zen kirol lehia berri bat sortu zela Sabonis eta Shaquille O'Nealen artean. O'Neal ordurako munduko pibotik onena zen eta Sabonisentzako erronka berri bat.
1997-1998
Hirugarren urtean Portland Trail Blazersek entrenatzailez aldatu zuen. P.J. Carlesimoren ordez Mike Dunlevy fitxatu zuten. Mike Dunlevyrekin Sabonisek minutu gehiago jokatu zituen, 32 partiduko, eta ondorioz estatistikoki ere gorakada egin zuten Sabonisen zenbakiek, 16 puntu eta 10 aldaratze. Estatistikoki bere NBAko ibilbideko zenbakirik hoberenak lortu zituen, baina taldeak berdin jarraitu zuen. Urte honetan ere, playoffetan 1. errondan kaleratuak izan ziren eta aurreko urtearen moduan Los Angeles Lakersen aurka. Sabonisek, berriz egin behar izan zion aurre Shaquille O'Nealen haize erauntsiari emaitza eskasak lortuz.
1998-1999
Bestetik aipatu behar da, kontuan izanik denboraldia motza izan zela eta urte horretan bertan Zalgiris Kaunasek Euroleaguea irabazi zuela, lituaniar jokalari gazte berrien eskutik, Sabonis azkenekoz Lituaniarekin, Frantzian jokatu zen Eurobasketa jokatzera animatu zen. Txapelketa bikaina egiten ari zirenean (gero txapelduna izan zen Italiaren aurka garaipen erraza lortu zuten) ezustean, final laurdenetan, Espainiak kaleratu zituen, Sabonisi egindako defentsa bikainari esker.