cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Helena Bayona
Biografia
Iruñan jaioa eta D ereduan ikasia. Ijitoekin izandako lehenenego harremana bere izeba bati esker izan zuen. Ondoren, EHU-n kazetaritza ikasi eta gradu amaierako lanerako Gaz Kalo-Nafarroako Ijitoen Elkarteen Federaziorekin, Pikara Magazinarekin elkarlanean eta Nafarroako Berdintasunerako Institutuaren diru-laguntzarekin Mordiendo el aire (2017), bere lehenengo dokumentala ekoiztu zuen. Ondoren, Zientzia Politikoa ikasi zuen eta bitartean, Romipen (2019) ekoiztu zuen. Bere hitzetan:"Gaz Kalo-ko zuzendariak hauxe esan zidan behin: landa eremuko ijitoentzat egindako lehenengo lana da, eta Romipen 'payo'-entzako dokumentala da. (Deia, 2019)"Romipen-en zazpi emakume ijito elkarrizketatu ditu, haien artean Silvia Agüero. Emakumeek pairatzen duten arrazakeria salatzeaz gain, feminismo hegemonikoari ere kritika egiten diote:"Feminismo hegemonikoak alboratu egin dituela sentitu izan dute elkarrizketatutako batzuek, eta zentzu horretan, Romipen-en feminismoa birpentsatu beharraren ideia bada. Ez da gauza berria, feminismoa etengabe ari baita eraldatzen, baina eztabaida feministak aberastu dezakeela uste dut. 'Soldata berdintasunaz hitz egiten ari zinetenean, gu oraindik ez ginen lan mundura iritsi', dio batek. 'Sei ume eduki nahi ditudala esaten dudanean, feminismo zuriak zalantzan jarriko du nire erabakia', beste batek. (Deia, 2019)"Bere dokumentalak hainbat zine jaialditan estreinatu dira, besteak beste, Nafarroako Nazioarteko Zinema Jaialdian (NIFF, ingelesezko siglekin) ,
Athleticen gabarra
Athleticen gabarra Bilboko Athleticek garaipenak ospatzeko 1983tik aurrera erabilitako gabarra da. Gaur egun Bilboko itsasadarra Itsas Museoan gordeta dago.
Fabrikazioa
Gabarra Astilleros Celaya Erandioko enpresak egin zuen 1960an, Bilboko itsasadarrean askotan erabiltzen zen itsasontzi mota bat. Industrializazioak karga handiko barku mota hauek behar zituen produkzioa alde batetik bestera eramateko. Eta, teknikoki, ez da gabarra bat, baizik eta pontoi bat, propultsiorik ez duen barku zapal bat, portuko garraioan erabiltzen den motakoa.
18,5 metroko luzera du eta 8,5 metroko erruna. Bere zingoa 1,14 metrokoa da.
1980ko hamarkada
Espainiako futbol ligako lehen mailako 1982/1983ko denboraldian, azken partidua jokatzen ari zela, Athletic bigarrena zen Ligan, Real Madriden ostean. Hala ere, Javier Clementek gidatzen zuen taldeak 5-1 irabazi zion Unión Deportiva Las Palmas taldeari eta Real Madridek 1-0 galdu zuen Valencia Club de Fútbolen aurka. Honela, Athleticek irabazi zuen, ezustean, futbol liga hori.
Athleticen zuzendaritzak ospakizun bat antolatu zuen, inprobisatua, baina oso arrakastatsua izan zen. 1983ko maiatzaren 3an Bilboko itsasadarrean behera egin zuen talde irabazleak. Garaiko prentsaren arabera milioi bat pertsona egon ziren ibilbidean ospatzen. Ez zen izan, hala ere, historiako lehen taldea itsasadarra gabarra batean zeharkatzen zuena: 1924an Olabeagako Acero klubak B serieko txapeldun izan zen, eta Urduñatik trena hartu zuten Bilboraino, geltoki bakoitzean zaletuen txaloen jasota. Manu Sota armadoreak, Bilbon, suziz argitutako gabarra batean sartu zituen eta Areatzatik Olabeagaraino eraman zituen. Talde horri egiten dio erreferentzia abesti famatuak :
Tomo segundo de los Annales de Navarra
Tomo segundo de los Annales de Navarra, izenburu osoa Tomo segundo de los Anales de Navarra compuestos por el Padre R.R. M. Joseph de Moret, obra phostuma, dispuesta en otra forma por el P. Francisco de Alesón, ambos de la Compañía de Iesus y Chronista del mismo Reyno, Josef Moret (1615-1687) jesuitaren liburua, Iruñean, 1695an plazaratu zen. Liburua Bernardo de Huarte argitaratzailearen etxean egin zen.
Aurreko liburukia Josefek berak ere idatzi zuen baina azken honen kasuan Francisco Alesonek burutu behar izan zuen, ordurako Moret hilda baitzegoen. Hirugarren liburukirako materiala ere prestatuta utzi zuen Josefek baina Alesonek osatu behar izan zuen. Azkeneko beste bi liburuki, laugarrena eta bosgarrena, Alesonek burutu beharko zituen.
Seán Ó Riada
Adibidez, berak konposatu zuen gaur egun hain ezaguna den Mná na h-Éireann ("Irlandako Emakumeak") abestia, hau 1975ean The Chieftains musika taldearen eskutik Stanley Kubrick zinema zuzendariaren Barry Lyndon filma opetsuaren soinu bandaren barnean agertu zelarik.
Requiem (Mozart)
Mozarten Requiem K. 626 obra, Mozartek idatzitako azken lana izan zen. Lan hau misterioz eta eztabaidaz inguratuta egon da beti.
Sadirac
Sadirac Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gironda departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Requiem (Mozart)
Historia
Aristokrata batek Requiema anonimoki enkargatu egin zuen Mozarti iruzurra egiteko asmoarekin. Aristokrata horrek obra berarentzat berenganatu nahi zuen, gero, bere emaztearen oroimenean, interpretatzeko. Horrela, Mozartek bere azken kontzertua antzeztu baino lehen, ezezagun bat agertu zen bere etxean, beltzez jantzia, eta lan hau idaztea eskatu zion konpositoreari. Geroago, Mozart Pragara joan baino lehen, mezularia berriz ere agertu zen, bere enkarguaren bila. Azkenean, Mozartek, heriotzaren ideia buruan zerabilela, bisitari misteriotsu hori patuaren mezulari bat zela sinetsi omen zuen eta konposatu egingo zuen Requiema bere hiletarako izango zela pentsatu omen zuen.
Biografia baten arabera, Mozartek Requiemean lan egiten hasi zen 1791eko irailaren 6an eta urte horretako abenduaren 5ean hil egin zen. Denboraldi horretan Txirula Magikoa opera eta beste bi enkargu bukatu zituen. Hala ere, Requiema amaitu gabe geratu zen. Mozarten emazteak, lana bukatzeko, konpositore bat bilatu zuen. Hipotesirik onartuenak Franc Xaver Süssmayrek, Mozarten ikasle batek, Requiema amaitu zuela esaten du.
Sadirac
Biztanleria
2007an Sadirac udalerrian erroldatutako biztanleak 3.361 ziren. Familiak 1.223 ziren, horien artean 219 pertsona bakarrekoak ziren (133 bakarrik bizi ziren gizonak eta 86 bakarrik bizi ziren emakumeak), 370 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 540 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 94 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Requiem (Mozart)
Historia
Pentsatzen da Constanzak, Mozarten emazteak, Süssmayr erosi zuela, Requiemaren amaierari buruzko zenbait gauza isilean gordetzeko. Hala ere, analisi grafologiko batzuek Requiemaren amaieran 4 pertsona desberdin hartu zutela parte baieztatzen dute, Mozart bera barne. Kontu honek eztabaida bat hasi egin zuen: zein pasarte idatzi zituen Mozartek berak benetan? Musikologoek ikertzen jarraitzen dute.
Sadirac
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Requiem (Mozart)
Historia
Ageri denez, Mozartek bakarrik amaitu zituen berak bakarrik bi atal: Introitusa eta Kyriea, Sequentia zatiaren parte gehienak Mozartek berak idatzi zituen, nahiz eta Süssmayrek besterik ez bukatu. Offertoriuma, Mozartek idazten hasi zuena, Süssmay ikasleak amaitu omen zuen eta azken hiru atalak Süssmayrek idatzi omen zituen goitik behera. Hala ere, azken atala Introitus eta Kyriearen errepikapena da. Nahiz eta Mozarten ikasle honek Requiemaren atal handi bat idatzi, Mozart gaixo baten oharpen ugari jaso omen zituen.
Sadirac
Etxebizitza
2007an 1.320 etxebizitza zeuden, 1.262 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 18 bigarren erresidentzia ziren eta 40 hutsik zeuden. 1.227 etxeak ziren eta 77 apartamentuak ziren. 1.262 etxebizitza nagusietatik 1.048 bere jabearen bizilekua ziren, 191 alokairuan okupaturik zeuden eta 23 doan lagata zeuden; 9 etxek gela bat zuten, 67 etxek bi zituzten, 126 etxek hiru zituzten, 385 etxek lau zituzten eta 675 etxek bost zituzten. 972 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 457 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 733 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Requiem (Mozart)
Ezaugarriak
Requiema osatzen duten musika tresnek XVIII. mendearen amaierako orkestra sinfoniko baten eskema tipikoari erantzuten diote, hala ere, pixka bat murriztuta. Lehen eta bigarren biolinak, biolak, biolontxeloak, kontrabaxuak, corni di bassettoak, fagotak, tronpetak, tronboiak, tinbalak eta organo batek parte hartzen dute.
Luxenburgo (hiria)
Luxenburgo (Lëtzebuerg, Luxembourg, Luxemburg) Luxenburgoko eta izen bereko barruti eta kantonamenduetako hiriburua da. Ohiko hizkeran d'Stad izena ematen zaio ("hiria" luxenburgeraz) eta batzuetan "Iparraldeko Gibraltar" edo "Europako bihotz berdea" (gotorleku eta berdeguneengatik). Alzette eta Pétrusse ibaien elkargunean kokatua dago. Metropoli guneak 103.973 biztanle ditu eta Hesperange, Sandweiler, Strassen eta Walferdange daude barnean.
Sadirac
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 2.310 ziren, horien artean 1.767 aktiboak ziren eta 543 inaktiboak ziren. 1.767 pertsona aktiboetatik 1.631 lanean zeuden (876 gizon eta 755 emakume) eta 137 langabezian zeuden (61 gizon eta 76 emakume). 543 pertsona inaktiboetatik 175 erretiraturik zeuden, 206 ikasten zeuden eta 162 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Kazuya Maeda (1982)
Kazuya Maeda (前田 和哉, 1982ko irailaren 8a - ) Japoniako futbolaria da.
Sadirac
Diru sarrerak
2009an Sadirac udalerrian 1.255 unitate fiskal zeuden, 3.395 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.951 euro zen.
Kazuya Maeda (1982)
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Cerezo Osaka eta Montedio Yamagata.
Sadirac
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 140 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 7 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 42 eraikuntza enpresak ziren, 34 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 garraio enpresak ziren, 5 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 4 finantziazio enpresak ziren, 8 higiezinen enpresak ziren, 11 zerbitzu enpresak ziren, 14 administrazio publikoko enpresak ziren eta 7 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
Maldivetako bandera
Maldivetako bandera 1965eko uztailaren 25ean erabakitakoa da. Fondoa gorria da eta berde koloreko laukizuzen bat dago erdian, barruan ilargierdi bat duelarik. Kolore gorriak herrialdeko heroiei omenaldia adierazten du, berdeak bakea eta oparotasuna eta ilargierdia islamaren adierazle da.
Sadirac
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 52 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 6 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 7 igeltseroak, 9 margolariak, 6 zurginak, 7 iturginak, 6 argiketariak, 4 ile apaindegiak, 2 jatetxeak, 3 higiezinen agentziak eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 6 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen, 1 harategi zen, 1 liburu denda zen eta 2 drogeria ziren.
2000. urtean Sadirac udalerrian 22 nekazaritza-ustiategi zeuden, 585 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an botika 1 eta anbulantzia 1 bat zegoen.
2009an haur-eskola 1 eta 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Luxenburgo (hiria)
1994an, Luxenburgo alde zaharra Gizateriaren Ondare izendatu zuen Unescok, "Luxenburgo hiria: auzo zaharrak eta gotorlekuak".
Demografia
2004ko abenduaren 31n 83.832 biztanle zituen hiriak eta 2009ko otsailaren 1ean 90.000:
Hiri senidetuak
Luxenburgoko ondorengo hiriekin senidetutako dago:
Pierrevillers
Pierrevillers Frantziako udalerri bat da, Mosela departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Pierrevillers udalerrian erroldatutako biztanleak 1.455 ziren. Familiak 544 ziren, horien artean 120 pertsona bakarrekoak ziren (56 bakarrik bizi ziren gizonak eta 64 bakarrik bizi ziren emakumeak), 152 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 240 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 32 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Jaborandi (Bahia)
Jaborandi Brasilgo udalerri bat da, Bahiako estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Pierrevillers
Etxebizitza
2007an 598 etxebizitza zeuden, 555 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 1 bigarren erresidentzia bat zen eta 42 hutsik zeuden. 530 etxeak ziren eta 68 apartamentuak ziren. 555 etxebizitza nagusietatik 475 bere jabearen bizilekua ziren, 69 alokairuan okupaturik zeuden eta 11 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 15 etxek bi zituzten, 58 etxek hiru zituzten, 99 etxek lau zituzten eta 382 etxek bost zituzten. 467 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 207 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 284 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 947 ziren, horien artean 710 aktiboak ziren eta 237 inaktiboak ziren. 710 pertsona aktiboetatik 662 lanean zeuden (361 gizon eta 301 emakume) eta 48 langabezian zeuden (22 gizon eta 26 emakume). 237 pertsona inaktiboetatik 65 erretiraturik zeuden, 86 ikasten zeuden eta 86 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Pierrevillers udalerrian 568 unitate fiskal zeuden, 1.478,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.822 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 42 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 9 eraikuntza enpresak ziren, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 5 higiezinen enpresak ziren, 6 zerbitzu enpresak ziren, 3 administrazio publikoko enpresak ziren eta 5 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 17 zerbitzu publikoetatik, 1 funeraria zen, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 igeltseroa, 3 margolariak, 2 zurginak, 2 iturginak, 2 argiketariak, 2 ile apaindegiak eta 2 higiezinen agentziak.
2000. urtean Pierrevillers udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Merles
Merles Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Tarn eta Garona departamenduan dago, Midi-Pyrénées eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Pierrevillers
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Merles
Biztanleria
2007an Merles udalerrian erroldatutako biztanleak 238 ziren. Familiak 84 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 32 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 36 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 133 ziren, horien artean 99 aktiboak ziren eta 34 inaktiboak ziren. 99 pertsona aktiboetatik 90 lanean zeuden (53 gizon eta 37 emakume) eta 9 langabezian zeuden (1 gizon eta 8 emakume). 34 pertsona inaktiboetatik 15 erretiraturik zeuden, 4 ikasten zeuden eta 15 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Merles udalerrian 81 unitate fiskal zeuden, 229,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 12.873 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 8 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 2 igeltseroak ziren eta 1 argiketaria.
2000. urtean Merles udalerrian 16 nekazaritza-ustiategi zeuden, 341 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Catherpes mexicanus
Catherpes mexicanus Catherpes generoko animalia da. Hegaztien barruko Troglodytidae familian sailkatua dago.
Rovio
Rovio Suitzako udalerria da. Ticino kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Apirileko arrain
Apirileko arraina apirilaren 1ean egiten den txantxa da, batez ere lagun, senide edo ezagunei, baina baita ere hedabidetan.
Sorrera
Jaialdi honen sorrera ez da guztiz ezaguna, hala ere litekeena da Karlos IX.a Frantziakoaren garaietan sortua izatea.
XVI. mendean, Frantzian Urteberri ospatzeko jaialdiak martxoaren 25ean hasi eta apirilaren 1ean bukatzen ziren. 1564an erregeak gregoriotar egutegia ezarri zuenean urtarrilaren 1era mugitu zuen. Kondairak dio kontrakoek martxoaren bukaeran jaiak antolatuz eta opariak eginez jarraitu zutela eta, aldekoek, aurrekoak irrigarri uzteko asmotan, zentzugabeko opariak eta asmaturiko jaiak egiteari ekin ziotela. Honek tradizio bilakatu eta urtero txantxak egiten zituzten.
"Arraina" izena zodiakorekin lotura estua du, egun horretan eguzkiak piscis izar-multzoa uzten baitu.
Hedapena
Frantziatik herrialde askotara zabaldu zen ohitura:
Lycengraulis grossidens
Lycengraulis grossidens Lycengraulis generoko animalia da. Arrainen barruko Engraulidae familian sailkatzen da.
Lupoč
Lupoč Eslovakiako udalerri bat da, Lučeneceko barrutian kokatuta. 9,34 km²ko azalera du eta 232 biztanle 2017ko datuen arabera.
Townshend (Kornualles)
Townshend, 'Penn an Dre Egloskrowenn', Ingalaterrako Kornualles konderriko herri txiki bat da.
Lupoč
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1333. urtekoa da.
Suchitoto
Suchitoto El Salvadorko Cuscatlán departamenduko udalerri bat da. 329.32 km²ko azalera du eta 2007ko erroldaren arabera 24786 biztanle zituen.
Nicholas konderria (Mendebaldeko Virginia)
Nicholas konderria (Nicholas County) Mendebaldeko Virginiako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Summersville da. 2010eko zentsuaren arabera 26,233 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 26,233 pertsonetatik 25,834 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 146 dira. 42 beltzak edo afroamerikarrak. 51 amerikar natiboak ziren eta 6 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 69 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 2 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 229 pertsonek kokatzen zuten.
Jussara (Bahia)
Jussara Brasilgo udalerri bat da, Bahiako estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Argonautika
Argonautika (grezieraz: Ἀργοναυτικά, latinezko hizkiekin: Argonautika) grezierazko poema epiko bat da, Apolonio Rodaskoak idatzi zuena. Hartan, Jason eta argonauten bidaiaren mitoa kontatzen da. Urrezko ahari-larrua Kolkida urrutitik berreskuratzeko abentura eta Jasonek Medea printzesa/sorginarekin izan zuen harremana ezagunak ziren jadanik publiko helenistikoarentzat, eta horrek bide eman zion Apoloniori narrazio hutsaz harago joateko, garai hartako ukitu eruditua emanez. Alexandriako Liburutegiaren garaia izanik, poemak barnean hartzen ditu geografian, etnografian, erlijio konparatuan eta Homeroren literaturan eginiko azterketen aurrerapenak.
Argonautika honek eragin handia izan zuen latinezko poesian: Varro Atazinok itzuli zuen, eta Valerio Flakok imitatu zuen. Katulok eta Ovidiok haren arrastoak dituzte ageri, eta Virgiliori eredu bat eman zion Erromako epika, Eneida, egin ahal izateko.
Tresponde
Tresponde (gaztelaniaz Trespuentes) Añanako Kuadrillan dagoen Iruña Oka udalerriko herrietako bat da. 1976 arte Iruña udalerri zaharreko herriburua izan zen.
2007ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera, auzoak 250 biztanle ditu.
Llobregat Behereko Talde Errepublikazalea
Llobregat Behereko Talde Errepublikazalea (Col·lectiu Republicà del Baix Llobregat) ideologia errepublikanoko herri-erakunde politiko bat da. Horrez gain, subiranismoa eta sozialismoa aldarrikatzen dute. Haien asmoa da errepublika eraikitzea eta balio errepublikanoak hedatzea; eta herritarrei jakinaraztea 1936ko estatu-kolpe faxistaren ondorioak, Espainiako Gerra Zibilarenak, Diktadura frankistarenak eta oraindik amaitugabetzat jotzen duten Espainiako trantsizioarenak.
Polyipnus surugaensis
Polyipnus surugaensis Polyipnus generoko animalia da. Arrainen barruko Sternoptychidae familian sailkatzen da.
Llobregat Behereko Talde Errepublikazalea
2009ko Europar Legebiltzarreko hauteskundeetan, Iniziatiba Internazionalista hautagaitzari atxiki zitzaion.
Phymaturus darwini
Phymaturus darwini Phymaturus generoko animalia da. Narrastien barruko Liolaemidae familian sailkatuta dago.
Lycengraulis limnichthys
Lycengraulis limnichthys Lycengraulis generoko animalia da. Arrainen barruko Engraulidae familian sailkatzen da.
Plaisir
Plaisir Frantziako udalerria da, Yvelines departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2007an 30.937 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Plaisir udalerrian erroldatutako biztanleak 30.937 ziren. Familiak 11.306 ziren, horien artean 3.149 pertsona bakarrekoak ziren (1.522 bakarrik bizi ziren gizonak eta 1.627 bakarrik bizi ziren emakumeak), 2.739 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 4.227 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 1.191 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 12.148 etxebizitza zeuden, 11.599 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 55 bigarren erresidentzia ziren eta 494 hutsik zeuden. 4.481 etxeak ziren eta 7.578 apartamentuak ziren. 11.599 etxebizitza nagusietatik 6.336 bere jabearen bizilekua ziren, 5.016 alokairuan okupaturik zeuden eta 247 doan lagata zeuden; 718 etxek gela bat zuten, 2.004 etxek bi zituzten, 2.437 etxek hiru zituzten, 2.853 etxek lau zituzten eta 3.586 etxek bost zituzten. 8.979 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 5.990 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 4.195 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 21.468 ziren, horien artean 16.551 aktiboak ziren eta 4.917 inaktiboak ziren. 16.551 pertsona aktiboetatik 15.293 lanean zeuden (7.847 gizon eta 7.446 emakume) eta 1.257 langabezian zeuden (648 gizon eta 609 emakume). 4.917 pertsona inaktiboetatik 1.146 erretiraturik zeuden, 2.169 ikasten zeuden eta 1.602 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Plaisir udalerrian 11.424 unitate fiskal zeuden, 30.890,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 21.579 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 1.321 komertzioetatik, 13 erauzte enpresak ziren, 8 janari enpresak ziren, 13 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 3 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresak ziren, 32 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 144 eraikuntza enpresak ziren, 351 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 72 garraio enpresak ziren, 65 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 54 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 70 finantziazio enpresak ziren, 60 higiezinen enpresak ziren, 217 zerbitzu enpresak ziren, 153 administrazio publikoko enpresak ziren eta 66 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 266 zerbitzu publikoetatik, 1 poliziaren kaserna zen, 2 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoak, 2 lan bilaketa bulegoak, 2 posta bulegoak, 13 banku bulegoak, 2 funerariak, 22 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 2 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekuak, 2 ibilgailuen alokairu bulegoak, 5 autoeskolak, 13 igeltseroak, 21 margolariak, 16 zurginak, 26 iturginak, 16 argiketariak, 19 eraikuntza enpresak, 18 ile apaindegiak, 4 albaitariak, 3 aldi baterako lan enpresak, 41 jatetxeak, 21 higiezinen agentziak, 4 tintoreriak eta 11 apaindegiak.
2009an zeuden 119 establezimendu komertzialetatik, 1 hipermerkatu zen, 2 supermerkatuak, 2 brikolaje denda handika, 3 120 m2 baino gehiagoko dendak, 4 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 7 okindegiak, 3 harategiak, 1 kongelatu-denda zen, 4 liburu dendak, 44 arropa dendak, 6 etxerako tresna dendak, 5 zapata-dendak, 4 elektrotresna dendak, 10 altzari dendak, 4 kirol-dendak, 3 lur eta paretak apaintzeko dendak, 2 drogeria, 1 lurrin-denda zen, 6 bitxi-dendak eta 7 lore-dendak ziren.
2000. urtean Plaisir udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden, 588 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an tratamendu laburretarako ospitale 1, iraupen erdiko (jarraipen eta errehabilitazio) tratamenduetarako ospitale 1 bat, tratamendu luzeetarako ospitale 1 bat, 3 psikiatriko, 9 botika eta anbulantzia 1 bat zegoen.
2009an 16 haur-eskola eta 13 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Plaisir udalerrian 2 Bigarren Hezkuntzako ikastetxe eta 1hezkuntza orokorreko lizeoaBigarren Hezkuntzako ikastetxeetan 1.210 ikasle zeuden eta hezkuntza orokorreko lizeoetan 620.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
José Victorino Lastarria
José Victorino Lastarria Santander (Rancagua, 1817ko martxoaren 22a - Santiago, 1888ko ekainaren 14a) abokatu, idazle, irakasle, intelektual, diplomazialari, politikari eta idazle txiletarra izan zen. Diputatu izan zen zazpi alditan, 1843 eta 1870 artean, eta senatari bi aldi jarraian, 1876 eta 1885 artean Ogasun eta Barne ministro ere izan zen José Joaquín Pérez eta Aníbal Pintoren lehendakaritzapean.
Gainera, Txileko enbaxadorea izan zen Perun eta Brasilen, Santiagoko Apelazio Auzitegiko eta Auzitegi Goreneko ministroa eta Txileko Unibertsitateko Filosofia Fakultateko dekanoa, Estatuko hiru botereetan aritu baitzen.
Biografia
Francisco Lastarria y Cortés, bere enpresetan arrakastarik gabeko merkatari eta meatzariaren eta Carmen Santander Bozoren semea.
Bere jaioterrian ikasi zuen eta gero Santiagora joan zen bizitzera, Francisco Antonio Pintoren gobernuaren beka bat jasoz Txileko Lizeoan sartzeko, orduan José Joaquín de Morak zuzentzen zuena. Han zegoela 1829ko iraultza kontserbadorea gertatu zen, Lircayn garaile izan zena. Mora herrialdetik kanporatua izan zen, eta horrek bultzatu zuen Lastarria ezartzen ari zen diktadura botatzeko bide iraultzailea hartzera.
1839ko ekainaren 8an, Jesús Julia Villarrealekin ezkondu zen, eta harekin 12 seme-alaba izan zituen. Bere seme-alaben artean Victorino Aurelio, Marcial Demetrio eta Maria Luisa (1860-1930) margolari entzutetsuak nabarmendu ditzakegu.
Ikasketak
Andrés Belloren dizipulua izan zen 1834an. Institutu Nazionalean graduatu ondoren, hainbat karrera egin zituen, eta horri esker, San Felipe Unibertsitateak eta Lege eta Kanon Sakratuen Institutuak 1839an emandako Geografia eta Zuzenbide tituluak lortu zituen.
1842an, Institutu Nazionaleko ikasle talde batekin batera, 1842ko Literatur Elkartea sortu zuen, ideia liberalen zabalkunderako erakunde gisa sortua, garai hartan Manuel Bulnesen gobernuak debekatua. Gero, 1843an, Txileko Unibertsitatearen sorrerako fakultatea osatuko zuen.
Ibilbide politikoa
Garai hartako gobernu kontserbadorearen errepresioa areagotu zenean, Lastarria Berdintasun Elkartean sartu zen, Bulnesen gobernuarekin eta 1833ko Konstituzioarekin amaitu nahi zuen talde iraultzailean. Urte berean, Revista de Santiago sortu zuen, herrialdeko lidergo politikoaren kritika. 1850ean, gobernuak atxilotu zuen, eta Limara bidali zuten. 1851n, 1851ko Iraultzan parte hartu zuen, Manuel Montt garaile eman zuten hauteskundeak baliogabetu nahi izan zituena, gobernuaren ekintza kementsuagatik porrot egin zutenak. Lastarriak herrialdetik ihes egiten du Perura bueltan, " Txileko hamar gizon bilatuenetako bat" izatea leporatzen dioten bitartean. Bere anaia Manuel atxilotu zuen gobernuak.
Behin Txiletik kanpo, Lastarria beste erbesteratu batzuekin bat egin zuen nazioartean laguntza bila, herrialdeko gobernu kontserbadorea boteretik kentzeko. Francisco Bilbaoren aholkuz, 1853an Txilera itzuli zen, Valparaíson finkatuz, non gobernuaren aurkako mobilizazioak lagundu eta masonerian sartu zen, garai hartan Txilen aitortzen ez zen erakundea.
Le Doulieu
Le Doulieu Frantziako udalerria da, Nord departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Rhinoclemmys nasuta
Rhinoclemmys nasuta Rhinoclemmys generoko animalia da. Narrastien barruko Geoemydidae familian sailkatuta dago.
José Victorino Lastarria
Ibilbide politikoa
1859an, Antonio Varas hautagaitza uztera behartu zuen herri altxamenduaren ostean, Lastarria 1861 eta 1871 bitartean José Joaquín Pérezen gobernupean gertatu zen gobernu liberalerako trantsizioko pertsonaia nagusietako bat bihurtu zen. Garai horretan, Txileko Unibertsitateko Filosofia Fakultateko dekano izateaz gain, Ogasun ministro izendatu zuten, non merkatu-ekonomia sozialaren ideiak inposatzen saiatu zen, arrakasta handirik gabe.
Genio y lengua. Euskal izkuntza eta izaera
'Genio y lengua. Euskal izkuntza eta izaera' Justo Mokoroa idazleak Ibar izengoitiaz saiakera garrantzitsua da. 1935ean plazaratua euskararen egoerari buruzko diagnostiko ezkorra egin ondoren etorkizunari begira, hizkunta aurreratzeko asmoz, plangintza zehatza proposatzen zuen. Nahiz eta izenburua euskaraz azaldu, testu osoa gaztelania hutsez idatzia dago.
José Victorino Lastarria
Ibilbide politikoa
1860an eleberri fantastiko bat argitaratu zuen klabe politikoan, Don Guillermo izenekoa, hau da, Txilen idatzitako lehen eleberria, non gobernu kontserbadoreen gizarte-askatasunik eza salatzen duen, maputxeen mitologia eta kondairarekin lotzen duen alegoria baten bidez. Lan labur baina bizia da, eta arrakasta eta etsaitasuna eman zion Estatuko administrazioa kontserbadoretik korronte liberalera aldatu zen urte nahasi haietan.
Genio y lengua. Euskal izkuntza eta izaera
Egilea
Gaur badakigu egilea Justo Mokoroa izan zela baina liburuan ez zen bere izena aipatzen eta horrela aurkezten zuen haren burua: "IBARrek abertzale ezezaguna, euskeraren egoerarekin larriturik dagoenak, hitza eskatzen du herriko plazan".
José Victorino Lastarria
Ibilbide politikoa
1862an Limara itzuli zen, oraingoan enbaxadore gisa, eta han 1864an Peruren aurkako eraso espainiarrari aurre egin behar izan zion, Txile espainiarren aurkako gerra deklaratzera bultzatuko zuena. 1865. urtearen hasieran, Argentinara bidaiatu zuen misio diplomatiko baten gidaritzapean, bere helburu nagusia Espainiaren aurkako aliantza prestatzea zen, urte haietan kolonia ohiekiko oso oldarkorra zena. Horrez gain, Lastarria arduratu zen Patagoniaren jabegoa negoziatzeaz, Argentinari dagokion lurralde ia osoa utziko zuen akordioa proposatuz, Suaren Lurraldea eta inguruko beste zenbait zati izan ezik. Bere herrialdera itzultzean, gobernuak gaitzetsi egin zituen bere negoziazioak gehiegi azpimarratu gabe, eta horregatik hauek izan ziren geroago Argentinako agintariek Patagoniako gehiengo zabalaren kontrolaren ondoren erabili zuten argudioetako bat. Kontua da Lastarriak ez zuela uste Txilek lurralde haiek jabetzeko eskubiderik zuenik eta, bere uste amerikanistak ikusita, oso begi txarrez ikusten zuela haien aurkako gerran erortzea.
Genio y lengua. Euskal izkuntza eta izaera
Argitalpena
Liburua plazaratzeko prozesua ez zen erraza izan. Horren testigu datazioaren zailtasuna dugu: lehenengo orrietan 1935. urtea jasotzen bada ere, azalean 1936 esaten da. Oso arazo desberdinak gertatu ziren bidean. Liburuaren lehenengo atala 1935eko martxoan idatzita zegoen. Orduan egileak argaitaratzeko lehenengo urratsak eman zituen. Hasiera batean egunkari batek haren orrialdetan zabaltzeko proposamena onartu zuen eta lanak hasi ziren, baina azken momentuan zuzendaritzak atzera egin zuen, eta prozesua geldiarazi. Hori ikusita, liburuaren formatuaren argitalpenari ekin zion baina orduan ere arazoak izan ziren: abenduan lehenengo 192 orrialdeak inprimatuta egon arren, falta ziren kapituluen prestakuntza atzeratu egin zen, sei hilabete Morokoaren esanetan, ekaina arte. Zehaztasun hauek guztiak liburuaren sarreran eta amaierako oharrean eman zituen Morokoak berak. Azkenik, liburua 1936an atera zen.
José Victorino Lastarria
Ibilbide politikoa
1876an Aníbal Pinto presidenteak Barne ministro izendatu zuen. Bere garaian Aldizkari Ofiziala sortu zen, gobernuaren buletin ofiziala bihurtu zena. 1879an, Ozeano Bareko Gerra zela eta, Lastarria Brasilera bidali zuten herrialde hori etsairen bati laguntzeko sartzea eragozteko, eta arrakastaz bete zuen zeregina.
Le Doulieu
Biztanleria
2007an Le Doulieu udalerrian erroldatutako biztanleak 1.398 ziren. Familiak 452 ziren, horien artean 68 pertsona bakarrekoak ziren (24 bakarrik bizi ziren gizonak eta 44 bakarrik bizi ziren emakumeak), 100 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 244 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 40 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
José Victorino Lastarria
Ibilbide politikoa
Lastarria Apelazio Auzitegiko (1875) eta Auzitegi Goreneko (1883) ministro ere izan zen; diputatua hainbat legegintzalditan (1855 ean Caldera eta Copiapó; 1858 an Valparaíso; 1867 an La Serena); Espainiako Errege Akademiako kidea 1870ean.
Omenaldiak
1913ko ekainaren 1ean, Ramón Barros Luco presidenteak eta Domingo Amunátegui Solar Txileko Unibertsitateko errektoreak Jose Victorino Lastarria Lizeoa haren omenez inauguratu zuten
Pekela
Pekela Herbehereetako Groningen probintziako herria da. 2010eko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera, herriak 13.038 biztanle zituen.
Le Doulieu
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 503 etxebizitza zeuden, 482 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 1 bigarren erresidentzia bat zen eta 20 hutsik zeuden. 496 etxeak ziren eta 7 apartamentuak ziren. 482 etxebizitza nagusietatik 432 bere jabearen bizilekua ziren, 45 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 9 etxek bi gela zituzten, 42 etxek hiru zituzten, 127 etxek lau zituzten eta 304 etxek bost zituzten. 426 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 176 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 278 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 932 ziren, horien artean 696 aktiboak ziren eta 236 inaktiboak ziren. 696 pertsona aktiboetatik 661 lanean zeuden (351 gizon eta 310 emakume) eta 35 langabezian zeuden (19 gizon eta 16 emakume). 236 pertsona inaktiboetatik 84 erretiraturik zeuden, 100 ikasten zeuden eta 52 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Le Doulieu udalerrian 489 unitate fiskal zeuden, 1.406,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.257 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 43 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 2 janari enpresak ziren, 10 eraikuntza enpresak ziren, 13 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 7 zerbitzu enpresak ziren, 5 administrazio publikoko enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden 6 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen, 3 harategiak eta 1 drogeria zen.
2000. urtean Le Doulieu udalerrian 32 nekazaritza-ustiategi zeuden, 760 hektarea erabiltzen.
Tenancingo (El Salvador)
Tenancingo El Salvadorko Cuscatlán departamenduko udalerri bat da. 2007ko erroldaren arabera 6782 biztanle zituen.
Le Doulieu
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Savosa
Savosa Suitzako udalerria da. Ticino kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Genio y lengua. Euskal izkuntza eta izaera
Obraren egitura
Bost atal bereizi zituen:
Savosa
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Serra Negra (São Paulo)
Serra Negra Brasilgo udalerri bat da, São Pauloko estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Genio y lengua. Euskal izkuntza eta izaera
Ibarren proposamena
Ziur aski liburuaren kapitulu nagusian Ibarrek euskara eta, harekin batera, euskal izaera berreskuratzeko proposamena azaltzen duena da, bosgarrena alegia. Funtsean, idazleak, liburuarekin ados dauden pertsonen elkarte handi bat proposatzen du, haren hitzetan "una vasta agrupación", elkarte aktiboa eta proselitista. Horretan parte hartzeko ez zen beharrezkoa alderdi batekoa edo bestekoa izatea; nahikoa izango da helburuekin bat egitea. Martxan jartzeko, Mokoroak diruaren lorpena, antolaketa eta lan-plangintza aztertu zituen.
Turkmenistango bandera
Turkmenistango bandera 2001eko urtarrilaren 24an erabakitakoa da. Fondo berdea du eta ilargierdi bat azaltzen da islamaren adierazle.
DeepL Translator
DeepL Translator 2017ko abuztuan abiarazitako itzulpen automatikoko zerbitzua da.
Harrera
Hasierako DeepL itzultzaileak harrera oro har positiboa jaso zuen, TechCrunch webgunean berahala azpimarratu zuten itzulpenen kalitatea, Google Translate-rena baino 'zehatzago' zela adieraziz, eta Le Monde frantses egunkariak zoriondu zituen sustatzaileak itzulpenek 'frantsesaren soinuaren' antza hobeto lortzen zuen eskaintzen zuelako. RTL Z telebista-kate holandarraren webguneko berri batek adierazi zuen DeepL itzultzaileak "itzulpen hobeak eskaintzen ditu nederlanderatik ingelesera eta alderantziz".
Beste albiste agentzi batzuek eta albiste-webguneek ere DeepL Translatorrekiko goraipamenak erakutsi zituzten, esaterako, La Repubblica egunkari italiarrak eta Latinoamerikako wwwhatsnew.com webguneak.
German Luco Cruchaga
Germán Luco Cruchaga (Santiago, 1894 —ibid., 1936ko ekainaren 2a) txiletar idazlea, margolaria, kazetaria eta antzerkigilea izan zen. Bereziki nabarmendu zen antzerkigile gisa, Txileko antzerkiaren obra klasikoenetako bat idatzi baitzuen, ''La viuda de Apablaza.
Phymaturus delheyi
Phymaturus delheyi Phymaturus generoko animalia da. Narrastien barruko Liolaemidae familian sailkatuta dago.
German Luco Cruchaga
Biografia
Idazle familia batekoa zen: bere lehengusuak Juan Guzmán Cruchaga eta Ángel Cruchaga Santa María biek Literatura Sari Nazionala irabazi zuten. Santiagoko Kontzejuko Seminarioan ikasi zuen eta gero Arte Ederren Eskolako ikaslea izan zen. Hamasei urterekin Corre-Vuela eta Sin-Sal aldizkarietan marrazkilari gisa kolaboratzen hasi zen eta geroago Zig-Zag argitaletxean karikaturagilea eta marrazkilaria izan zen, non "Whisky" ezizenez sinatu zuen. Kazetari gisa ere lehen urratsak eman zituen argitaletxe horretan, La Tribuna Ilustrada eta El Tanque aldizkari satirikoetan lanean, eta berak sortzen lagunduko zuen. 1919 eta 1924 artean, Luco Buenos Airesen bizi izan zen, non Chile aldizkaria zuzentzen hasi zen, Argentinako Txileko kultur eta merkataritza hedabide bat, eta horrek Txileko kulturaren de facto enbaxadore bihurtu zuen. Txilera bueltan, Concepción hiriko La Patria egunkaria zuzendu zuen, 1924 eta 1926 artean. Geroago bizitza intelektuala alde batera utzi eta Quitrahué-n kokatu zen, Villarrica inguruan, bere emaztearen aitaren, Marta Vargasen etxaldea administratzen dedikatuz, baina Valdiviako Correoan laguntzen jarraitu zuen, Zacarias Quitralhue ezizenarekin literatur idatziak bidaliz.
Kobojsarna
Kobojsarna 2003an Suediako Skåne herrian sortutako eurodance musika motako taldea da. Taldea hiru pertsonek osatzen dute, Mikael Danielsson, Emil Carlin, eta Richard Pettersson.
Arrakastarik handiena, 2006. urtearen amaieran lortu zuten bere lehen abestiarekin, "Sång om ingenting" delakoa. 2000ko hamarkadako dantza talde suediar askok bezala, arrakasta handia lortu dute inguruko herrialdetan, Norvegian batez ere.
German Luco Cruchaga
Biografia
Bere lehen antzezlana Amo y Señor izan zen, 1926ko otsailaren 18an Evaristo Lillo konpainiak estreinatua Santiagoko Esmeralda Antzokian. Bi urte geroago, La viuda de Apablaza komedia kostunbrista estreinatu zuen hiru ekitalditan, La Comedia Antzokian. Bi lanak aho batez ospatu zituzten kritikari espezializatuek. La viuda de Apablaza Antonio Varas Antzokian berreskuratu zen gero, Pedro de la Barraren zuzendaritzapean, Txileko Unibertsitateko Antzoki Esperimentalaren konpainiarekin. Lucok beste bi lan idatzi zituen, Alejandro Flores eta Rafael Frontauraren konpainiari entregatu zizkionak: Miss Rod (inoiz estreinatu ez zena) eta Bailahuén. 1932an, aldi labur batez, La Nación egunkariko zuzendari izan zen, eta gero El Sur de Concepción egunkariko Santiagoko bulegoetako zuzendaria izan zen.
Antiguo Cuscatlán
Antiguo Cuscatlán El Salvadorko La Libertad departamenduko udalerri bat da. 19.41 km²ko azalera du eta 2007ko erroldaren arabera 33698 biztanle zituen.
Hylorchilus sumichrasti
Hylorchilus sumichrasti Hylorchilus generoko animalia da. Hegaztien barruko Troglodytidae familian sailkatua dago.
Budismoaren historia
Budismoaren historia K.a. VI. mendean hasi zen Siddh’rtha Gautama jaio zenean. Hori dela eta, budismoa gaur egungo erlijiorik zaharrenetakoa da. Mende horietan guztietan, erlijioa hainbat herrialde eta kulturatara hedatu zen jatorrizko kulturatik (kultura indiarra) eta geografikoki, batez ere Asia osora.
Loscouët-sur-Meu
Loscouët-sur-Meu (bretainieraz Loskoed-ar-Mozon) Côtes-d'Armor departamenduan dagoen Bretainiako udalerria da.
Rhinophis sanguineus
Rhinophis sanguineus Rhinophis generoko animalia da. Narrastien barruko Uropeltidae familian sailkatuta dago.
Luke Plapp
Luke Plapp (Melbourne, Australia, 2000ko abenduaren 25a) pista eta errepideko txirrindularitzan lehiatzen den atleta australiarra da.
Palmaresa
2021
2022
Polyipnus tridentifer
Polyipnus tridentifer Polyipnus generoko animalia da. Arrainen barruko Sternoptychidae familian sailkatzen da.
Champagny (Côte-d'Or)
Champagny Frantziako udalerria da, Côte-d'Or departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Champagny udalerrian erroldatutako biztanleak 39 ziren. Familiak 16 ziren, horien artean 8 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 4 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 19 etxebizitza zeuden, 14 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 1 bigarren erresidentzia bat zen eta 4 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 19etxeak ziren. 14 etxebizitza nagusietatik 11 bere jabearen bizilekua ziren, 2 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek bi gela zituen, 1ek hiru zituen, 8 etxek lau zituzten eta 4 etxek bost zituzten. 14 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 6 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 8 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 27 ziren, horien artean 22 aktiboak ziren eta 5 inaktiboak ziren. 22 pertsona aktiboetatik 20 lanean zeuden (11 gizon eta 9 emakume) eta 2 langabezian zeuden (1 gizon eta 1 emakume). 5 pertsona inaktiboetatik 1 erretiraturik zegoen, 3 ikasten zeuden eta 1 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an herrian zegoen saltoki bakarra zerbitzu enpresa batena zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra albaitaria zen.
2000. urtean Champagny udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Martin Müller
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako SK Slavia Praga eta FC Viktoria Plzeň.
Men of Honor
Men of Honor, Erresuma Batua eta Irlandan Men of Honour (euskaraz Ohorezko Gizonak), 2000ko George Tillman Jr. estatubatiarrak zuzendutako drama film bat da. Robert De Niro, Cuba Gooding Jr., Hal Holbrook, David Keith, Michael Rapaport, Liam Neeson, Aunjanue Ellis eta Charlize Theron aktoreek antzeztu zuten.
Carl Brashear (1931-2006) afroamerikar urpekariaren benetazko bizitzan oinarritua dago.
Argumentua
Carl Brashear (Cuba Gooding Jr.) afroamerikar erreklutak nola edo hala urpekari izan nahi du. Bere asmo horretan oztopo ugari topatuko ditu, aitak irakatsitako apaltasun irakaspenak oroituz aurre eginez.
Rotten Tomatoes
Rotten Tomatoes zinema eta telebistaren kritika-bilketarako web-orri estatubatuar bat da. Enpresa 1998ko abuztuan sortu zen, Kaliforniako Berkeley Unibertsitateko hiru ikasleren eskutik: Senh Duong, Patrick Y. Lee, eta Stephen Wang. Nahiz eta “Rotten Tomatoes” -ek zerikusia duen antzezpen txar baten ostean ikusleriak agertokira tomateak botatzeko ohitura zaharrarekin, jatorrizko inspirazioa “Léolo” film kanadarraren (1992) eszena batetik datorkio.
O'Neill's March
O'Neill's March (irlanderaz Marcshlua Uí Néll eta euskaraz O'Neillen Martxa) irlandar abesti edo doinu herrikoi ezaguna da. Irlandar musikako talde eta musikari askok doinu honen bertsio ezberdinak moldatu izan ohi dituzte: Seán Ó Riada, The Chieftains, The Dubliners, Silly Wizard (azken hauek eskoziarrak)... zinemagintzako hainbat filmetan ere doinu hau jo izan da, ekintza azkarra, guda eta borrokaldi uneak egoki adierazi nahi izan direnean, batez ere doinu bikain honen abiadura eta bizitasuna probestu nahian.
Lycengraulis poeyi
Lycengraulis poeyi Lycengraulis generoko animalia da. Arrainen barruko Engraulidae familian sailkatzen da.
Rotten Tomatoes
2010eko urtarriletik Rotten Tomatoes Flixterren jabetza da, zein Warner Brosengatik erosia izan zen 2011ean. 2016ko otsailean Rotten Tomatoes eta honen Flixter gurasoa Comcast enpresaren Fandango Mediari salduak izan ziren. Warner Brosek entitate elkartuetan gutxiengo partaidetza bat mantendu zuen, Fandango barne.
Historia
Rotten Tomatoes 1998ko abuztuaren 12an sortua izan zen Senh Duong-en eskutik, albo proiektu moduan. “Rotten Tomatoes” sortzean bere helburua “Estatu Batuetako kritiko ezberdinen kritikak biltzeko eta jendeari eskura uzteko webgune bat sortzea” zela. Jackie Chan-en jarraitzaile sutsua zenez, Chan-en Hong Kong akzio filmen kritikak elkartzen saiatzean inspiratu zen webgunea egiteko. Webgunearen sorkuntzarako une erabakigarria Rush Hour (1998) filmaren irteera izan zen, Chan-en Hollywoodeko lehen film garrantzitsua. Duong-ek webgunea bi astetan kodetu zuen eta hilabete berean argitaratu zuen, nahiz eta “Rush Hour” -en irteera atzeratu egin zuten. Jackie Chan-en filmografiaz gain, beste hainbat film gehitzen hasi zen Rotten Tomatoes-en. Chan-ena ez zen lehen Hollywood-eko filma, zeinen kritikak Rotten Tomatoes-en gehitu ziren, “Your Friends & Neighbours” (1988) izan zen. Webgunea uneko arrakasta bilakatu zen, Netscape, Yahoo! eta “USA Today” -en aipamenak irabaziz argitalpenaren osteko astean; honek “eguneroko 600-1000 bisitatzaile” erakarri zizkion.
Duong Kaliforniako Berkeley Unibertsitateko ikaskide Patrick Y. Lee eta Stephen Wang -ekin elkartu zen, aurretik jada lankide izanda zirenak Berkeley, Kaliforniako Design Reactor web diseinu enpresan, Rotten Tomatoes-en egunero lan egiten jarraitzeko. Ofizialki 2001eko apirilaren 1ean aurkeztu zuten.
2009 hasieran, Current Television-ek “The Rotten Tomatoes Show” saioa atera zuen, webgunearen telebistako bertsioa. Brett Erlich eta Ellen Fox-ek aurkezten zuten, eta Mark Ganek-ek idatzia zen.