cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Murga (genero musikala)
Murga Uruguain
Era berean, Uruguaiko inauteriak eta munduko gainerako kale-desfile arruntak desberdinak dira; izan ere, aire zabaleko antzerki-jaialdi erraldoia da, milaka eta milaka lagunentzako deialdia egiten duena. Uztailaren 18an egiten den desfileak markatzen du jaiaren hasiera, hau da, Montevideo etorbide nagusiak. Gaur egun, bi kilometrotan zehar, hiru mila artistak baino gehiagok ikusle askoren aurrean desfilatzen dute, eta ikusle horiek ibilalditik bizi dituzte, eta ehunka mila artistak, berriz, beren etxeetako telebisten bitartez. Kortsua ohiko karnabal multzoek osatzen dute, hala nola, murgak, beltzak eta luboloak, parodistak, umoristak eta musika-maskaradak, bai eta Inauterietako erreginetara garraiatzen duten orga alegorikoak ere, eta, ondoren, buruburuak (bi metroko altuera duten buruak, prentsatutako paperez eginak eta kolore deigarriz margotuak). Desfile hori hasiera baino ez da. Handik egun gutxira, Hego eta Palermo auzo tradizionaletako kaleetan, Las Llamadas desfilea izan zen, Uruguaiko kolektibitate beltzaren festa gorena. Han, bi mila artista inguruk, gero eta jende zuri gehiago biltzen dutenak, Afrikan errotutako festa bat gaitzesten dute, Koloniatik egiten dena.
Uruguaiko inauteriak bereizi egiten dira; izan ere, Afrikako jaiak eta beltzak eta luboloak sartzeaz gain, kaleetan desfilatu ondoren, auzoetako agertokietara joaten da, ia bi hilabetez. Carnavaleras elkarteek, halaber, Ramón Collazo Udako Antzokian Montevideoko Udal Intendentziak babestutako lehiaketa ofizial batean parte hartzen dute.
Gaur egungo murgak 13 abeslarik, zuzendari batek eta dunbo batez, platertxo batez eta tolesgarri batez osatutako murga-bateria batek osatzen dituzte. Tresna horiek bakarrik daude baimenduta, eta ez dute notarik. Fintzeko tonuak, bere ahotsarekin, taldeko zuzendariak ematen du, eta uste du entzumen pribilegiatua duela. Duela urte asko, talde horiek profesionalizatu egin dira, eta musikari bikainak ere badituzte, horietako batzuk abeslari lirikoak. Abenduan hasi ziren beren errepertorioa prestatzen, eta izen hauek dituzte: Las Cabreros, Araca La Cana, Falta y Demás, La Reina de la Teja edo patentea duten erasotzaileak.
Harresi-errepertorioaren ezaugarriak honako hauek dira: gai kontestatarioak, urtean nabarmentzen diren nazioko eta nazioarteko pertsonaiei buruzko satira politikoa, moda eta ohituren barregarri uztea, futbola eta haren gorabeherak, txandakako gobernuari kritika egitearekin lotutako eguneroko bizitza, bizitzaren kostua, enplegua, gaurkotasuneko gaiak, eta abar, eta inauteriak berak, pertsonaiak, izaera ziklikoa, eta abar. Inauteriak, gai gisa, murgatzarren pribatiboa da, eta hasieratik arakatu daiteke. Orain ez da oso ohikoa Espainiako eta Italiako etorkinen irudi estereotipatuak sartzea, baina presentzia oso handia izan zen mendearen lehen erdian – sainete kreolean bezala –, baina horren ondorioak lunfardoan daude oraindik. Askotariko baliabide literarioak eskatzen ditu. Kontrafakten erabilera intentsiboarekin batera, Cadizeko jatorria duten beste batzuk ere agertzen dira, hala nola, aho-korapiloak, esdrujula erabiltzea, zerrenda bitxia, etab.
Musikaren ikuspegitik, Uruguaiko murgaren ezaugarriak koru-adierazpen polifonikoa, laguntza instrumentala eta "murgaren erritmo" berezia dira. Korua tradizionalki maskulinoa izan da, esan bezala, baina azken bi urteetan emakumeak sartzen hasi dira. Platertxoa, tolesgarria eta dunboa erabiltzen dira, gadita-multzoek erabiltzen dituztenekin bat datozenak. Zuzendariak (tradizionalki orkestra-zuzendari gisa jantzita, baina modu burlonagoan) gainerako kideak izendatzen ditu, batzuetan gitarra batekin batera. Kontrafaktarako erabiltzen diren melodia ezagunenak eramaten diren "murgaren erritmoari" dagokionez, funtsean "kamioi-martxa" da, tempo erritmikoaren oszilazioan eta ahots-harmonizazioan oinarritutako tresna espezifikoek egina. Erritmo hori laharraren, sainetearen, candombearen eta abarren aztarnak dituzten musika-generoen sinkretismoaren adierazpena da, baina oso berezia da, definizio onena bezala, melodia ezagunak "murgeatzea" esaten denean.
Aurpegi margotua, jantzi ikusgarriak eta gorputz-keinuak dira Uruguaiko murgaren nortasun-zigiluaren beste osagaiak. Aurpegi-adierazpenek, beso-mugimenduek eta gorputz-posizioek osatutako murgia-keinu bat dago, eta M.Fornarok (2002) egindako ikerketan Cadizko kale-txiriolen antzekotasun argiak aurkitu ziren. Keinuak rolen arabera bereizten badira ere, beti daude presente besoak irekitzea, bular gainean ixtea eta "tokiko pasabidea", murga ekintza estetiko integral gisa definitzen dutenak.
Murga Argentinan
Argentinan, halaber, murga deitzen zaie musikari perkusionistez, dantzariz eta fantasiaz osatutako multzoei (hala deitzen zaie bandera, panpina, itzal eta abar daramatenei), desfile murguero guztia apaintzen baitute. Multzo batzuek lanzallamak, malabaristak, bizkarrezurreko dantzariak edo zankoak, bedetteak, estandarteak eta beste artista batzuk gehitzen dituzte. Talde ugarienei Porteñako murga esaten zaie. Multzo horiek inauterietako desfiletan parte hartzen dute, korso izenez ezagutzen direnetan, inauterietako asteburu guztietan, hau da, errauts-asteazkena baino hilabete lehenago. Hala ere, turismo- eta antolaketa-helburuetarako, oro har, Buenos Airesko Hiri Autonomoko gobernua kortsoak antolatzen saiatzen da otsailean, inauterien datarekin egon daitekeen desfasajea alde batera utzita.
Buenos Aires Hiri Autonomoko murgen eta Argentinako beste eskualde batzuetakoen arteko alderik nabarmenenak, erabiltzen diren erritmo eta orkestra edo konponketengatik ez ezik, talde horiek kortsoan duten kokapenagatik ere gertatzen dira. Probintzietako murgek beti erakusten dute ikuskizuna korrika eta dantzan, abestu gabe, eta zatirik onena agertokirako uzten dute, non, askotan, tokiko agintari antolatzaileak eta estatukoak dauden. Murga eta konpartsaren erritmoak desberdinak dira probintzien artean, jatorriaren, tempoaren eta konponketen arabera. Aldiz, Buenos Airesko Hiri Autonomoan ere toki finko bat dago, oro har agertoki edo palko baten gainean. Bertan, sarrera batean beren murga aurkezten duten zuzendari edo glosistak igotzen dira, eta murgako abesti batzuk intonatzen dituzte (sarrerako abestia, kritika eta erretiratzea, eta, aukeran, abesti omenaldia edo murga abestia). Janzkeraren ezaugarriak ere badira: galeria eta levita koloreak, herri-sektoreek XIX. mende amaierako goi-klaseei egiten zieten parodiaren oinordetza. Porteña murgaren beste ezaugarri bat dantza akrobatikoa da. Hala eta guztiz ere, azpimarratu behar da Porteñako murgaren egitura hartzen duten taldekatzeen kopurua gero eta handiagoa dela, eta, beraz, eszenatokian egiten den aurkezpena, herrialdearen barruan. Hori urteroko topaketa nazionalen bidez sustatzen da, eta garrantzitsuena Suardin (Santa Fe) egiten dena da, urriaren 12aren inguruan.
Buenos Aires hiriko murgak bi estilo nagusitakoak dira: Centro Murga eta Agrupación Murguera.
Murgaren jatorriari dagokionez, oso gutxi dakigu egiazki iturri idatzi fidagarrietan oinarrituta, garai kolonialetik eta aborgenoen eta beltzen esklaboen nahasketatik eratorritakotik haratago. Hiri-kondaira baten arabera, Porteñako murruaren erritmo bereizgarriek sinbolizazio bat dute esklabotzari dagokionez (zurrumurruaren erritmoarekin, nagusiki makurtuta dantzatzen dena), askapena hiru jauziekin (hiru ostiko irudikatzen ditu) eta askatasuna (hilketa-erritmoa (dantza "saltatuagoa" eta beso-mugimendu handiagoarekin). Erritmo bereizgarrien jatorri hori egiazkoa den ala ez alde batera utzita, egia esan, hori da arte-adierazpen horri gaur egun ematen zaion esanahiaren zati handi bat, bertan artikulatzen baitira artea bera eta soziala.
Argentinako inauteririk zoragarrienak eta ospetsuenak Gualeguaychu hirian garatzen dira, Buenos Aires hiritik 210 km-ra. 50eko eta 60ko hamarkadetako murgak konpartsekin aldatu ziren, Rio de Janeirokoen antzekoak, eta Tren Geltokia zen lursailean eraikitako korsodromoan ospatzen dira. Hala ere, bertan desfilatzen diren taldeek konpartsa izena hartzen dute, haien jatorria eta murgena oso desberdinak baitira musikari, jantziei eta dantza motari dagokienez.
Murga batzuek, argentinarrak izan arren, murga uruguaiaren estiloa lantzen dute. Estilo horretako talde asko sortu dira, neurri batean, genero horrek Argentinan zabalkunde handia izan duelako Uruguaiko taldeak iritsi direnetik, hala nola Falta eta Gainerakoa eta Agarrate Catalina, besteak beste. Talde horietako batzuk hauek dira: La Miseria Ilegal, Mar del Plata, La Rara Ira, Buenos Aires, La Tandilera, Tandil, La Buena Moza, Mendoza, Puntuales pa la tardanza, Concepción del Uruguai, La Cotorra, Rosario, Rezonga La Ronca, Santa Fe eta La Tunga de Barrio Güemes, Kordoban.
Murga Txilen
Txileko murgaren adierazle nagusiak kaleetatik harizko, perkusiozko eta, batzuetan, haizezko instrumentuekin ateratzen diren multzoak dira. Txileko murga-talde horietatik, ikastetxe eta parrokietako kideak daude, baita talde independenteak ere. Gizonek, emakumeek eta mistoek osatzen dituzte, baita haurrek eta antzerki-taldeek ere. Murga deitzen zaie, halaber, ikasleek edo ikasleek osatzen dituzten musika-multzoei, unibertsitateko ikasleen tradizio zaharra imitatzen saiatzen direnak, tuna gisa ezagunagoak direnak, mespretxuz haiengana zuzentzen direnak, hala nola Murga (Tunaren Imitatzaileak).
2006. urtean La Urdemal murga sortu zen Edu "Pitufo" Lombardo uruguaiarrak emandako tailerrei esker. Tailer horietatik gazte talde bat atera zen, gaur egun murga uruguaia generoan aritzen dena. Urtero muntaia berri bat sortu zen, egungo jantzi, kolore eta gaiekin, eta, horrela, mezu kolektibo eta sozial bat eman zen musikaren, satira politikoaren eta komediaren bitartez. Gaur egun (2013), "Inauterietako oroitzapenak" izeneko laugarren muntaian ari dira lanean, herrialdea bizi den une historikoa argi eta garbi aipatuz, kolpe militarra eta ondorengo diktadura gogora ekarri eta 40 urtera. Ondoren, 2011. urtean, eta La Urdemal murgako kide eta kide ohien ekimenari esker, Uruguaia murgaren lehen eskola sortu zen Txilen. Eskola horren azken emaitza Txileko Murga "Zamba y Canuta" uruguai-estiloko bigarren murga osatzea izan zen, baina, aldi berean, emakumeek soilik osatutako lehen murga da, Uruguaiko antañoko murgen egitura, forma (sokak) eta hondoa errespetatuz, 2 ikuskizun dituzte: "El Inicio de los Tiempos" (2014) eta "Hecho en Chile" (2017). 2013an, "AntiBurga" murga sortu zen, hainbat unibertsitatetako Musika Arteen Pedagogiako ikasleek osatua. Gai artistiko eta lirikoa erabili da, gizarte-arazoen kontingentziarekin bat datorrena, eta Txileko artisten musika-motiboak sartu dira, hala nola Violeta Parra edo Víctor Jara. 2014an, "Konspirazioa" murga jaio zen Santiagon, eta bere 4 urteetan diskurtso sozial handia izan zuen. Murga La Urdemaleseko kideek emandako tailerretan ere iritsi zen generoa Valparaísorengana 2014an. Murga horretatik, hasiera batean, "La dispersa" izeneko murga handi bat sortu zen, eta, denborarekin, bi multzotan banatu zen: "Kiltra" eta "La Klandestina". 2015ean, emakumezkoen bigarren koru-murga sortuko zen, "La corre y vuela" izenekoa, eta 2016an, berriz, emakumezkoen hirugarren koru-murga bat, "Flor de Juanas" izenekoa, kuioa eta murga nahastuko zituena. 2016an ere "Udare del Olmo" izeneko murga sortu zen Santiagon, eta beste multzoek baino testu-diskurtso ausartagoa izango zuen. Gaur egun, badakigu beste talde batzuk ere badaudela, hala nola "Chicharra jaio zen", "La Chusma", "Canto ereitea", "De canto y alarido" eta "La villana", besteak beste.
Murgak egiten diren inauteriarik garrantzitsuenetako bat Talcahuanoko inauteriak dira, 120 urteko tradizioa baitu.
Uruguaiko estiloa
Koadrilak – Murguera Bogotana kuadrillak – eta Gozabosak, Bogota hirikoak, uruguai-estiloko murga hartu dute funtsezko sostengu gisa (tradizio gisa eta sormenezko, artezko eta gizarte-eraldaketako tresna gisa onartua), eta talde independente gisa finkatu dira Bogotakoaren kultura-eremuan; sare sozialen bidez, estilo bereko beste murru batzuekin lotu dira kontinenteko beste herrialde batzuetan, eta hedapen eta onarpen handia lortu dute bertako publikoaren eta publiko birtualaren artean.
Musika-ardatza: Andino hego-mendebaldea
Murgen fenomenoa kontinentearen hegoaldetik iritsi zen Kolonbiara. Gaur egun, hainbat musika-talde edo murguero daude Kolonbian. Horien artean, Murgak Inauterietan Negros y Blancos de Pasto herrialdearen hegoaldean.
Azkenaldian, musika-taldeak eta murgak sartu dira, jaialdiak edo inauteriak, oro har. Herrialde horretako futbol-barretan murgak daudela ere aitortzen da.
Musika-ardatza: Andino muga/Amazonikoa
Murga amazoikoak Andino de Frontera/Amazonica musika-ardatzeko eskualdeko edo tokiko gaiak interpretatzen dituzten musika-multzoak dira. Tresnak: kanpaia, guakharaka, dultzaina edo harmonikoa, gitarra eta danborrak.
Badajoz
Badajozeko inauterian, gutxienez 10 pertsonak eta gehienez 15ek osatzen dituzte murgak, gehi bost figurante. Inauteriak baino aste batzuk lehenago, murgak López de Ayala antzokian lehiatzen dira, gizartearen kritikarik azidoena nork duen ikusteko eta antzerkia betetzen duen publikoa gehiago dibertitzeko. Musika, letra, jantziak eta eszenaratzea baloratzen dira. Beren musika-errepertorioa interpretatzen dute, Espainiako gitarrak, kutxa eta dunboa erabiliz, eta aurkezpenean edozein instrumentu soilik erabil dezakete. Errepertorioan, urtean zehar gertatutakoa errepasatu ohi dute, modu satiriko eta komikoan, motaren arabera eta kritika eta salaketa soziala erabiliz. Gainera, murga batzuek jarraitzaile ugari dituzte. Izan ere, lehiaketaren fase bakoitzaren aurreko egunetan ilara luzeak sortzen dira, lehiaketaren sarrerak lortzeko. Horiek funtsezkoak dira hiri honetako inauterietan, eta ezin dira bereizi. Lehiaketa horretara probintziako hainbat tokitatik datozen murgak ere biltzen dira. Murgen kopuruak gora egiten jarraitzen du urtez urte. Badajozeko inauterietako murgen lehiaketa ofiziala demokraziaren ondorengo inauteriak baimendu zirenetik egiten da.
Artazuriketa
Auzolanaren tradizioan
Euskal nekazarien munduan ohikoa zen hainbat lan taldean egitea. Etxekoak ez ezik, auzoak eta senideak ere batu ohi ziren soroetan laiaketan eta goldaketan egiteko, garitzetan garia ebakitzeko, larrainetan garia jotzeko, mendietan garoa ebakitzeko zein orbelak batzeko, edo etxeetan liho ezpatetak egiteko. Tradizio berean artazuriketak sartzen ziren.
Murga (genero musikala)
Badajoz
2007an, guztira, hogeita hamabi murga zeuden. Lehiaketaren irabazlea La Caidita izan zen, ondoren Jarana eta Agüitas, eta hirugarrena.
Artazuriketa
Literatura artazuriketetan
Horrelako bilkuretan lekuan lekuko herri literaturaren tradizio agerpen biziak izan ohi dira, ahozko literaturaren garapen eta zabalkundean garrantzi handikoa izan zelarik. Aipatzekoak kantu irrigileak, elezaharrak, asmakizunak, eta beste mota askotako piezak. Halaber, literatur ekintzetan ere, probaleku eta nolabaiteko eskola ziren bilkura horiek.
Murga (genero musikala)
Badajoz
2008an, guztira, 35 murgak parte hartu zuten lehiaketan, eta honela sailkatu ziren: 1. Los Niños, 2. Jarana eta Marwan (berdinketa), 4. Los Murallitas, 5. La Caidita, 6. Ad Libitum, 7. Hori da espiritua eta 8. Dakipakasa.
Artazuriketa
Antzerki mota bat
Artazuriketa deitura ematen zaie, bestalde, auzolanaren testuinguru horretan egin ohi zen herri antzerki mota bati ere, zenbait tokitan errando deitura berezia hartu zuenaren baliokide. Bereziki aipatzekoak dira gazteriak antzezten zituen pantomimak, ezkontza irrigarri bat jokatuz. Zuberoako fartsetan gai nagusia epaiketa den bezala, artazuriketan ezkontza zerratzea izaten zen; oso barregarriak gertatzen ziren pasadizoak eta erabat burugabeak ezkontzeko hitzarmenean sartzen ziren baldintzak. Ezkontzako xehetasunei dagozkienetan, testu mintzatuak bat-batekoak izaten ziren, eta testu kantatuak, berriz, tradiziozkoak.
Murga (genero musikala)
Badajoz
2009an 41 murgak parte hartu zuten guztira, eta honela geratu zen sailkapena: 1. Marwan, 2. Los Niños (Ninjas Pacenses Eskola), 3. Dakipakasa, 4. Jarana, 5. La Caidita, 6. Las Chimixurris, 7. Titirimundi, 8. La Mascarada, 9. Pa 'Cuatro Días eta 10. Los 3W.
Artazuriketa
Elizaren kritika
Artazuriketak gisako jardunak gizartearen harreman sarearen oinarrian zeuden eta XVIII. mendearen amaieran abade askoren beldurra izetu zuten, sarritan gauez ere luzatzen zirelako eta, kultura herrikoian ohikoa zenez, behin lana utzita, jaia hasten zelako, agintarien eta apaizen ohiko kontrolik gabeko jaia, alegia. Horregatik, ez da arraroa ohitura horren aurkako apaizen kritikak aurkitzea.
Murga (genero musikala)
Badajoz
2010ean, 35 murgak parte hartu zuten berriro, eta azken ordena honakoa izan zen: 1. Los Niños, 2. Los 3W, 3. Al-Maridi, 4. Jarana, 5. Los Water Closet (WASA), 6. Los Murallitas, 7. Titirimundi, 8. Llerena (Sáez jauna), 9. Marwan, 10. Pa 'Cuatro Días.
Montalbano Jonico
Montalbano Jonico Italiako udalerri bat da. Materako probintzian kokatuta dago, Basilicata eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Murga (genero musikala)
Cadiz
1909an, "La Gaditana" izeneko Cadizko antzerki-konpainia apal batek Uruguaira bidaiatu zuen eta, hiriburuan, Diego Muñozek zuzendutako antzerki-lan bat antzeztu zuen. Lanak porrot egin zuen, eta aktoreak dirurik gabe geratu ziren bueltako bidaiariak ordaintzeko. Bururatu zitzaien, zerbait biltzeko, Montevideoko kale eta plazetan kantatzea, Cadizko "Murgas" -ak, Andaluziako egungo txirigota eta konpartsen eta Uruguaiko murgen aitzindariak. Itzultzeko behar zuten guztia lortzeaz gain, Inauterietako koploen zaletasuna sortu zuten. Konpainia batek porrot egin zuenez, arrakastaz esportatu ziren Cadizko inauterietako murgak.
Montalbano Jonico
Mugakideak
Montalbano Jonicok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Murga (genero musikala)
Cadiz
Uruguaia Araca la Cana murgak Araka la Kana gaditanarekin ahizpa egin zuen Cadiz eta Montevideoko inauterietako 100 festak ospatzeko. Gaur egun, Cadizeko konpartsak eta Uruguaiko murgak Andaluziako, Kanarietako eta Uruguaiko folklorearen parte dira.
Santa Cruz Tenerifekoa
Tenerifeko murgek gaditar txirigotetan dute jatorria. 1917an, haietako batek Tenerifeko inauterietan parte hartu zuen, eta horrek, segur aski, irletako inauterietan murgak agertzea eragin zuen.
Murga ugari daude Tenerifeko Santa Cruzen, eta urtero egiten dira lehiaketak inauterietan, kategoria desberdinetan. Hasieran gizonezkoen taldeak baino ez zeuden arren, duela hamarkada batzuetatik hona, gainera, emakumezkoen eta haurren murgak daude inauterietan.
Murgen dekanoa NiFu-NiFá afilarmonikoa da, 50 urte baino gehiago dituena.
Malaga
Praktikan, kainu-txirigoten multzo ia berdinak dira, osagai kopuruagatik izan ezik; izan ere, Lehiaketa Ofizialean 15 kide arte jardun daitezke (Gaditanako hiriburuan baino 3 gehiago).
Malagarako murgilari ospetsuena Pepe León ezaguna da, zalantzarik gabe. Laurogeita hamarreko hamarkadan, urtetik urtera, bere palmaresa "La murga del Chino" eta tankerako murgekin lehiatzen ikusi zuen, batez ere. 2003an erretiratu baino lehen, gaur egun "Murga de la Peña Er Dito" deiturikoari lehia gogorra egiten zion, David Santiago konparsistak zuzendu eta idatziz. XXI. mendean, Pedro Veraren, Miguel Ángel Merchánen eta, batez ere, Alberto Zumaqueroren eta Manu Roblesen taldeak nabarmentzen dira. Talde horiek inflexio-puntu bat dira askorentzat, listoiak nabarmen egin baitu gora, bai letren aldetik, bai interpretazioaren eta afinazioaren aldetik. Zenbait murguistak, hala nola Ángel Valderrama, Carlos Pariente, Kike Rosado, Manuel Gómez, Jorge Real, Sergio Lanzas, Paco Susi, José Manuel Rengel, "Chema" edo Benjamín Pastor "Benyi", "Fili" edo Félix Godoy, aipamena merezi dute Esteponako murgarekin batera (bi aldiz finalista).
Murga Panaman
Murga musika-genero bat da, Panamako erdialdeko probintzietako inauterietako orkestra kale-bildumek egina. Manuel Consuegra Gómezek asmatu zuen, 12k, XX. mendearen erdialdean, non Las Tablas eta Chitréko (danboritoa) inauterietako erritmo folklorikoa orkestrara garraiatzen duen.
Nazioarteko aintzatespena lortu zuen "La murga de Panamá" saltsaren gaiarekin. Héctor Lavoe eta Willie Colónek egin zuten, eta saltsako beste abeslari batzuek abestu zuten, hala nola Rubén Bladesek eta Oscar D 'Leonek.
Genero honen ezaugarria da danboritozko musika-pieza jarraituak egitea, panameña kumbikoa eta tipikoa, modu askean dantzatzeko erritmo alai gisa.
Panaman exekutatzen eta dantzatzen diren beste musika-estilo batzuetan ez bezala, murga musika instrumentala baino ez da jaietan exekutatzen denean. Baina Inauterietako tunetan, musika horrekin batera, letra kantatua dago, akorde musikalekin harmonian.
Tver oblasta
Tver oblasta (errusieraz: Тверска́я о́бласть, Tverskaya oblast) Errusiako subjektu federal bat da, oblast bat zehazki, Erdialdeko Barruti Federalean kokatua. 1935-1990 bitartean Kalinin oblasta deitu zitzaion, Mikhail Kalininen omenez. 84.100 km²ko azalera du eta 2010ean 1.353.392 biztanle zituen. Hiriburua Tver da.
Tver oblasta Ekialdeko Europako ordokiaren erdi-mendebaldean dago. Ekialdean Jaroslavl, Vologda eta Novgorod oblastekin du muga, iparraldean Mosku eta Smolenskekin eta hego zein mendebaldean Pskov oblastarekin. Oblastaren ekialdean Valdai muinoak daude. Aintzirak ugariak dira, esaterako Seliger eta Brosno.
Montégut-Plantaurel
Montégut-Plantaurel Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Ariège departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Montégut-Plantaurel udalerrian erroldatutako biztanleak 316 ziren. Familiak 113 ziren, horien artean 34 pertsona bakarrekoak ziren (21 bakarrik bizi ziren gizonak eta 13 bakarrik bizi ziren emakumeak), 33 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 25 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 21 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 147 etxebizitza zeuden, 121 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 15 bigarren erresidentzia ziren eta 12 hutsik zeuden. 123 etxeak ziren eta 21 apartamentuak ziren. 121 etxebizitza nagusietatik 82 bere jabearen bizilekua ziren, 33 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 15 etxek bi zituzten, 19 etxek hiru zituzten, 33 etxek lau zituzten eta 51 etxek bost zituzten. 80 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 63 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 46 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Montégut-Plantaurel udalerrian 144 unitate fiskal zeuden, 307 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 12.655 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 10 komertzioetatik, 2 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 2 argiketariak ziren, 1 ile apaindegia eta 1 jatetxe.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Kostuen hurbilketa
Ondasun higiezine n balorazioan, kostuen hurbilketa edo cost approach, hiru balorazio metodoetako bat da. Beste biak, merkatu-hurbilketa eta sarreren hurbilketa dira. Kostuen hurbilketaren funtsezko premisa da ondasun higiezinen erosle potentzialek ez luketela ondasun baten truke ondasun baliokide bat eraikitzeak izango lukeen kostua baino gehiago ordaindu behar. Beste hitz batzuetan esanda, erosle potentziale k ondasun baten truke ordaindu beharko luketenak ondasun baliokide bat eraikitzearen kostua berdindu beharko luke.
Kostuaren hurbilketa = Lurraren kostua + eraikuntzaren kostua – depreziazioa
Dena den, ondasunen balioa estimatzeko metodo honen inguruan badaude zalantzak edo eztabaidak. Izan ere, nola zenbatetsi daiteke zerbaiten kostua? Erreplika zehatz batean edo funtzionalki baliokidea den zerbaitetan oinarritua dago? Proiektu baten bukaerako kostua hasierako eskaintzaren berdina da? Batzuen ustez, hurbilketa motetatik kostuen hurbilketa hiruetatik hoberena da. Aldi berean, bistakoa da proiektu bat soilik bideragarria dela proiektatutako kostua bere amaierako balioa baino txikiagoa bada.
Orokorrean, ondasuna berria denean kostuen hurbilketa merkatu-balioaren adierazlerik onena dela irizten da.
Itteville
Itteville Frantziako udalerria da, Essonne departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Itteville udalerrian erroldatutako biztanleak 6.325 ziren. Familiak 2.203 ziren, horien artean 357 pertsona bakarrekoak ziren (145 bakarrik bizi ziren gizonak eta 212 bakarrik bizi ziren emakumeak), 585 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 1.084 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 177 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 2.414 etxebizitza zeuden, 2.236 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 62 bigarren erresidentzia ziren eta 116 hutsik zeuden. 2.179 etxeak ziren eta 229 apartamentuak ziren. 2.236 etxebizitza nagusietatik 1.936 bere jabearen bizilekua ziren, 265 alokairuan okupaturik zeuden eta 35 doan lagata zeuden; 24 etxek gela bat zuten, 115 etxek bi zituzten, 348 etxek hiru zituzten, 557 etxek lau zituzten eta 1.193 etxek bost zituzten. 1.795 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 810 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 1.303 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 4.272 ziren, horien artean 3.319 aktiboak ziren eta 953 inaktiboak ziren. 3.319 pertsona aktiboetatik 3.136 lanean zeuden (1.626 gizon eta 1.510 emakume) eta 182 langabezian zeuden (96 gizon eta 86 emakume). 953 pertsona inaktiboetatik 346 erretiraturik zeuden, 423 ikasten zeuden eta 184 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Itteville udalerrian 2.310 unitate fiskal zeuden, 6.523,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 23.699 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 183 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 2 janari enpresak ziren, 9 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 45 eraikuntza enpresak ziren, 33 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 13 garraio enpresak ziren, 9 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 3 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 2 finantziazio enpresak ziren, 9 higiezinen enpresak ziren, 30 zerbitzu enpresak ziren, 15 administrazio publikoko enpresak ziren eta 12 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 67 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 9 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 5 igeltseroak, 9 margolariak, 6 zurginak, 8 iturginak, 3 argiketariak, 7 eraikuntza enpresak, 3 ile apaindegiak, 1 albaitaria, 6 jatetxeak, 5 higiezinen agentziak eta 3 apaindegiak.
2009an zeuden 8 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 1 brikolaje denda handia zen, 2 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 1 okindegi zen, 2 harategiak eta 1 elektrotresna denda zen.
2000. urtean Itteville udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zeuden 2 osasun-ekipamenduak botika ziren.
2009an 2 haur-eskola eta 3 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Itteville udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 431 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
The Deer King
The Deer King (鹿の王) 2021eko Ando Masahi eta Masayuki Miyaji japoniar zinema zuzendarien anime-filma da.
Sinopsia
Van soldadua esklabo hartu dute, eta gatz meatze batera bidali. Gau batean, txakur misteriotsu batzuek meatzeari erasoko diote. Handik aurrera, gaixotasun bat zabalduko da meatzearen inguruan. Vanek neska txiki bat topatuko du, izurritik bizirik atera dena: Yuna. Elkarrekin bidaia berezi bat hasiko dute.
Gelada
Gelada (Theropithecus gelada) zerkopitezidoen familiako primate tximinoa da.
Ezaugarriak
Arra, isatsaren 80 cm-ak barne, 1,5 m luze izaten da; emea, txikixeagoa. Gorputz sendoa, buru handia eta mutur luzea ditu. Kolorez arre iluna da; ile sarria du, bular-sabeletan izan ezik, horiek ilerik gabeak eta azal gorrikoak baititu.
Heřmanov (Děčíngo barrutia)
Heřmanov Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 513 biztanle ditu eta 17,68 kilometro koadroko azalera. Děčíngo barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1381 urtean egin zen.
Gelada
Ezaugarriak
Intsektuak eta belarra jaten ditu.
Krabarroka arantzaluze
Krabarroka arantzaluzea (Taurulus bubalis) Cottidae familiako arraina da, iparraldeko Ozeano Atlantikoan bizi dena. Helduek 20 cm. arteko luzera dute.
Gelada
Habitata
Etiopian, eskualde menditsuetan bakarrik bizi da.
Paseoko bizikleta
Paseoko bizikleta hiri-txirrindularitzarako diseinatutako bizikleta da, batez ere aisialdirako eta lehiaketarako diseinatutako bizikletak ez bezala, zikloturismorako, errepideko txirrindularitzarako eta mendiko txirrindularitzarako bizikletak kasu.
Paseoko bizikleta gehienak garapen bidean dauden herrialdeetan aurki daitezke, baita Txinan ere, eta herrialde garatu batzuetan mantendu dute ospea, Herbehereetan kasu. Bizikleta hau, oro har, roadster ingeles motakoa da, munduko leku askotan gehien erabiltzen den bizikleta estiloa. Hala, paseoko bizikletak munduko bizikleta motarik ohikoena dira, eta ibilgailu motordunek herrialde industrializatu eta postindustrial askotan garraio pertsonalerako bizikletak ordezkatu dituzten bitartean, erregaiaren kostuen gorakadak eta ingurumenarekiko kezkek pertsona asko paseoko bizikleta erabiltzera eraman dituzte, eguneroko zeregin askotarako.
Egungo erabilera
Herrialde batzuetan, zerbitzu publikoetako bizikleten flota osoak tokiko edo estatuko gobernu-erakundeek operatu edo administratu ditzakete, bizikleta publikoak partekatzeko programa baten barruan.
Karioka
Karioka izan daiteke:
Balioespen erlatibo
Balioespen erlatiboa, erabilera aniztunen ebaluazioa ere deitzen zaio, ideia hau aktiboen prezioak merkatuaren balioaren edo antzeko aktiboen aldean ipintzean datza. Inbestimenduen balioespen-atalean, Ideia hau lanabes erabilgarrietara zuzenduta dago, non, ustez, prezioetan arazoak sor ditzakeen. Lanabes hauek, geroago oinarrizko baliabide bihurtu ziren, aztertzaileak eta inbestitzaileak ezinbesteko erabakiak hartu ahal izateko, aktiboen esleipenean.
Durham (Kansas)
Durham Kansasko hiri bat da. Marion konderrian kokatua dago. 2010ean 112 biztanle zituen, 0.52 kilometro koadrotan banatuta.
Pterodroma defilippiana
Pterodroma defilippiana Pterodroma generoko animalia da. Hegaztien barruko Procellariidae familian sailkatua dago.
Eduardo Apodaka
Eduardo Apodaka Ostaikoetxea (Bilbo, 1965) Filosofiako lizentziaduna eta Soziologiako doktorea da. Irakasle da EHUn, eta UEUko kide ere bada.
Psikologia sozialean espezializatuta dago. Gai honetan, hainbat artikulu eta lankidetza zientifiko argitaratu ditu, nazioko eta nazioarteko aldizkarietan.
Chiromantis samkosensis
Chiromantis samkosensis Chiromantis generoko animalia da. Anfibioen barruko Rhacophoridae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Synodontis courteti
Synodontis courteti Synodontis generoko animalia da. Arrainen barruko Mochokidae familian sailkatzen da.
Heřmanov (Žďár nad Sázavouko barrutia)
Heřmanov Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 204 biztanle ditu eta 5,37 kilometro koadroko azalera. Žďár nad Sázavouko barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1353 urtean egin zen.
Shrub Oak (New York)
Shrub Oak Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Westchester konderrian dago, New York estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Kalimako
Kalimako (antzinako grezieraz: Καλλίμαχος; Zirene, c. K.a. 310/305 - Alexandria, K.a. 240) Zirenen, familia noble batean, jaio zen poeta eta eruditua izan zen.
Biografia
Alexandriako aldirietan eskola bat ireki zuen, eta gramatikari eta poeta ospetsuenetako batzuk haren ikasle izan ziren; nabarmentzekoa da Apolonio Rodaskoa.
Ptolomeo II.aren eskutik jaso zuen Alexandriako Liburutegia ordenatzeko mandatua, eta horretan aritu zen hil zen arte. Hark egindako lana ikaragarria izan zen, eta, horregatik, bibliotekarien (edo, gutxienez, katalogatzaileen) gurasotzat hartu izan da. Haren Pinakes (taulak) deituek (Liburutegiaren katalogo osoa jasotzen zuten 120 ale, kronologikoki ordenatuta) oso baliagarriak izan ziren garai klasikoari buruz egindako ondorengo bibliografia- eta litaratura-lanetarako.
Lanak
Haren poesia-lanetatik zati batzuk, sei Ereserki eta 63 epigrama kontserbatu dira; baita Hecale izeneko poema epiko laburra ere. Lanik ezagunena Bereniceren adatsa izeneko poema da, gureganaino iritsi dena, baina ez haren jatorrizko bertsioa, Gaius Valerius Catullus-ek, Katulok, egindako imitazio baten bidez baizik.
Kalimakok literaturaz ikuspegi berezia zuen, eta horrek helenismoaren barruan izen adierazgarrien artean jartzen du. Homero estimatzen zuen, eta imitaezin kontsideratzen zuen. Hala ere, epika baztertu egiten zuen.
Kalimakoren eskola Aristotelesen kontrakoa zen, hark defendatzen zituen batasuna, perfekzioa eta hedapena baztertu egiten baitzituen.
Leire kalea (Iruñea)
Leire kalea, Nafarroako hiriburua den Iruñeko Bigarren Zabalgunean dagoen kale bat da.
Izena
Izena Leireko monasterioaren omenez darama.
Kokapena
Media Luna kalean hasi, Medialuna parkearen parean, eta Nafarroa Behereko etorbidea zeharkatu ondoren Zaragoza etorbidean amaitzen da, UGT sindikatuaren egoitzaren parean. Tartean honako kaleek zeharkatzen dute: Aralar kalea, Erriberri kalea, Amaia kalea, Karlos III.aren etorbidea, Paulino Caballero kalea, Nafarroa Behereko etorbidea, Zangoza kalea eta Aita Calatayud kalea.
Bestalde, Emilio Arrieta kalea, Teobaldoak kalea eta Navarro Villoslada kalearekiko paraleloki doa.
Ambassidae
Ambassidae arrain pertziformeen familia da, Asia eta Ozeaniako ur geza eta ozeanotan bizi dena. .
Generoak
FishBaseren arabera, familiak egun 49 espezie ditu, 8 generotan banaturik:
Hona hemen generoen bilakaera:
Eliurus webbi
Eliurus webbi Eliurus generoko animalia da. Karraskarien barruko Nesomyinae azpifamilia eta Nesomyidae familian sailkatuta dago.
Montescaglioso
Mugakideak
Montescagliosok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Protoizar
Protoizarra izar jaioberria da, oraindik ere sorburu duen hodei molekularreko materiaz elikatuz hazten dena. Izarren eboluzioaren hasierako fasean dagoen izarra da. Fase hau molekula lainoa berezko grabitatearen eraginez kolapsatzen denean hasten da.
Konputazio
Informatikan, konputazioa informazioaren prozesamenduan egiten den edonolako kalkulua da, adiera zabalean. Konputazio metodologia zenbait bereizten dira: besteak beste, konputazio sekuentziala eta konputazio paraleloa, alde batetik; eta konputazio analogikoa eta konputazio digitala.
Sviatohirsk
Sviatohirsk, (Святогі́рськ) edo Sviatogorsk (Святого́рск)  Ukrainako Donetsk Oblastean kokaturiko herri bat da, Sloviansk Udalerriaren zati. Herria Donets ibaiaren ibaiertzean dago kokaturik, Sloviansk hiritik 30 bat kilometrora. 2021eko hiri-biztanleria 4,309koa zen, behera 2001eko 5,136ekin alderaturik. Herrian, XVI. mendeko lavra bat dago kokaturik: Sviatohirskeko Lavra.
Konputazio
Konputazioaren Prozesu Fisikoa
Konputazioa, konputagailu izeneko sistema fisiko batean gertatzen den prozesu fisiko bat bezala ulertu daiteke. Konputagailu hauen adibide batzuk dira konputagailu digitalak, konputagailu mekanikoak, konputagailu kuantikoak, DNA konputagailuak, konputagailu molekularrak edo konputagailu analogikoak.
Ikuspegi hau, fisikari teorikoek babesten dute nagusiki, baina badira ere ikuspuntu erradikalagoa dutenak ere. Fisikari digitalek pankonputalizazioa izeneko teoria bat jarraitzen dute non besteak beste, bizi garen unibertsoa bera konputazio bat dela pentsatzen duten.
Mapaketa
Hilary Putnam dugu konputazioaren aitzindaritzat, Gualtiero Piccinini, konputazioaren inguruan jakintsua den filosofoak dioen bezala, sistema fisiko batek berariazko konputazio bat burutzen duela esan daiteke, sistemaren egoera eta konputazioaren egoera mikrofisikoaren arteko mapaketa edo erlazio zuzen bat badago.
Semantika
Jerry Fodor bezalako filosofoak proposatu dute sistema konputazional baten eta beste edozein sistema fisikoren arteko ezberdintasuna sistema konputazionalen eragigaien esanahi semantikoan dagoela. Honen bidez, jendeak edozein problema konputagarria dela pentsatzea eragotzi nahi da.
Sistema mekanikoak
Gualtiero Piccinini konputazioan adituak proposatu zuen konputazioa eskala handiko sistema mekaniko batekin konparatu daitekeela. Konputazio fisikoko sistemak dira konputazioa edota arau baten araberako aldaketak egiten dituzten makina mekanikoak. Independentzia ertaina da informazioa hainbat errealizadorez eta hainbat mekanismoz prozesatzen denean eta gainera, makinaren sarrerak eta irteerak errealizazio multiplea errespetatzea. Konputagailuak, ohiko elektrizitate tentsio aldaketaz gain beste hainbat aldaketa fisiko onartzen ditzake, esaterako, konputagailu kuantikoak cubit izeneko sistema kuantikoak erabiltzen ditu.
Eredu matematikoak
Konputazioaren teorian, hainbat eredu matematiko garatu dira. Ona hemen konputagailuen erabiltzen dituzten ereduen adibide batzuk:
Computation, dynamics, and cognition liburuaren idazlea den Marco Giuntik dioenez, sistema konputazionala da konputazioaren bidez aztertutako eredu oro.
Sviatohirskeko gudua
Sviatohirskeko gudua Sviatohirsk hiritik gertu martxan dirauen Ukrainako Indar Armatuen eta Errusiar Federazioko Indar Armatuen arteko gudua da, 2022ko Donbasseko guduaren parte.
Aurrekariak
Errusia, 2022ko otsailaren 28tik aurrera, hainbat eraso hasi zen burutzen Izium hiriaren aurka, bai eta Errusiako Armadak, martxoaren 3tik aurrera, misil-erasoak hasi ere. Martxoaren 3an bertan zortzi zibil hil ziren, herriko ospitale nagusiak kalte handiak jasan zituenean. Apirilaren 1ean, Ukrainako Armadak Izium Errusiaren kontrolpean zegoela baieztatu zuen. Biharamunean, Ukrinformi eskainitako elkarrizketa batean, Iziumeko de iure-alkateorde Volodymyr Matsokin-ek esan zuenez, hiriko etxebizitza-eraikinen %80a suntsiturik zegoen eta, gainera, hirian ez zegoela argindarrik, berogailurik edo urik. Kreminna izan zen, apirilaren 18an, Errusiak iragarritako Donbasseko erasoaldian testuinguruan erori zen lehen hiria. Oblast-gobernadoreak jakinarazi zuenez, guduan 200 zibil hil ziren, gehiago izan zitezkeen arren. Ukrainako funtzionarioek apirilaren 25ean jakinarazi zutenez, Errusiako Indarren kideetako batzuk Kreminnako Udaletxean izandako eztanda batean hil ziren, gas-leherketa baten ondorioz. Edozein kasutan, apirilaren 19ko arratsalderako, errusia tropek hiriaren kontrol osoa zuten, ukrainarrerk atzera egin ostean. Maiatzaren 27rako, bestalde, Lymango hiri gehiena Errusiaren kontrolpean zegoen.
Gudua
Maiatzaren 30ean, Sviatohirsk herriaren aurkako bonbardaketen ondorioz, Sviatohirskeko Lavra Iragaitza Santua suntsitu zuten; erasoaren ondorioz, monasterio honetako bi fraide eta moja bat hil ziren, bai eta beste hiru fraide zauritu ere. Maiatzaren 30–31ko gauean, Errusiar Federazioko Indar Armatuek lur-eraso askoz masiboagoa hasi zuten hirian bertan, artilleria-eraso gogorrekin. Maiatzaren 31ko egunean zehar, Errusiar Federazioko infanteria-tropek Sviatohirsken erasoa egin zuten, hiri osoa inguratu eta gudu-poltsa bat osatzeko helburuarekin.
Ekainaren 2an, eskala-handiko sute bat piztu zenSviatohirskeko Lavra Iragaitza Santuaren lurraldean; azkenean, suak monasterioko ermita nagusia irentsiz.
Ekainaren 3 zein 4ean, errusiar erasoak biziagoak bilakatu ziren. Errusiak Ukrainako Indar Armatuei lavra-harresien aurrean, nahita, tiro-posizioak ezarri izana leporatu zien; izan ere, errusiarren arabera, ukrainarrek beren bizitzak salbatzeko lavra suntsitua izaten laguntzen ari ziren.
Heřmanova Huť
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1362 urtean egin zen.
Tincey-et-Pontrebeau
Tincey-et-Pontrebeau Frantziako udalerria da, Saona Garaia departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Tincey-et-Pontrebeau udalerrian erroldatutako biztanleak 79 ziren. Familiak 37 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 21 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 8 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 51 etxebizitza zeuden, 36 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 11 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 51etxeak ziren. 36 etxebizitza nagusietatik 30 bere jabearen bizilekua ziren, 3 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 3 etxek hitu gela zituzten, 11 etxek lau zituzten eta 22 etxek bost zituzten. 32 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 16 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 19 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 44 ziren, horien artean 34 aktiboak ziren eta 10 inaktiboak ziren. 34 pertsona aktiboetatik 28 lanean zeuden (16 gizon eta 12 emakume) eta 5 langabezian zeuden (2 gizon eta 3 emakume). 10 pertsona inaktiboetatik 7 erretiraturik zeuden, 2 ikasten zeuden eta 1 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen eta 2 zerbitzu enpresak ziren.
2000. urtean Tincey-et-Pontrebeau udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Kofradiaren XIV. Ikurrina
'''Kofradiaren XIV. Ikurrina''' uztailaren 12an, Pasai San Pedron ospatu zen 2008ko TKE Ligako laugarren estropada izan zen. Kantauri Itsasoan ospatu zen lehen estropada izan zen eta Urdaibaik irabazi zuen.
Synodontis cuangoanus
Synodontis cuangoanus Synodontis generoko animalia da. Arrainen barruko Mochokidae familian sailkatzen da.
Lycoperdon nigrescens
Lycoperdon nigrescens Agaricaceae familiako onddo espezie bat da. Gaztaroan bakarrik kontsumi daiteke, baina kalitate eskasekoa da.
Sinonimoak: Lycoperdon foetidum, ''Lycoperdon perlatum var. nigrescens''.
Abandoko elizatea
Abandoko elizatea (edo errepublika) Bilbo ondoan izan zen herriaren izena zen. Bilbok 1870. urtean anexionatu zuen Abandoren zati nagusia, 150 hektarea ingurukoa, lehen zabalgunea garatzeko. Gainerakoa, 1890ean anexionatu zuen, bigarren zabalgunea gauzatzeko.
Abandoko elizatearen lurrak ziren Ibaizabalen ezkerraldean dauden Bilboko lur guztiak, Bilbo Zaharreko zati bat izan ezik. Zati hori San Antongo zubitik gertuen dagoena da. Beraz, Abandoko lurren artean zeuden gaur egungo auzo hauek: Abando, Indautxu, Basurtu, Zorrotza, Irala, Miribilla, San Frantsizko, Zabala, Errekalde, Uretamendi, Iturrigorri, Abandoibarra, Olabeaga, Altamira, Mintegitxueta, San Adrian eta Abusu.
Lycoperdon nigrescens
Deskribapena
Hanka: Eztenik gabe, zimurtsua, okre kolorekoa orban zurixkekin, askotan mizelio hondarrak izaten ditu.
Pouillé (Vendée)
Biztanleria
2007an Pouillé udalerrian erroldatutako biztanleak 609 ziren. Familiak 217 ziren, horien artean 35 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 23 bakarrik bizi ziren emakumeak), 93 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 85 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Abandoko elizatea
Basurtutik gertu San Mames baseliza zegoen. 1450ean frantziskotarrek Abandoko San Mames komentua eraiki zuten baselizaren gainean. Gaur egun Erruki Etxea dago bertan.
Lycoperdon nigrescens
Deskribapena
Haragia: Espezie honek usain desatsegina du eta Lycoperdon pyriforme gogorarazten du.
Pouillé (Vendée)
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Lycoperdon nigrescens
Deskribapena
Etimologia: Lycoperdom hitza grezierazko "lupa de lupo"-tik dator, onddoak esporen hauts bafadak isil-isilik jariatzen dituelako. Foetidum epitetoa latinetik dator, kirasduna, esan bahi duen "foetidus" hitzetik. Usainagatik.
Pouillé (Vendée)
Biztanleria
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 256 etxebizitza zeuden, 223 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 23 bigarren erresidentzia ziren eta 10 hutsik zeuden. 252 etxeak ziren eta 5 apartamentuak ziren. 223 etxebizitza nagusietatik 183 bere jabearen bizilekua ziren, 37 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 5 etxek bi zituzten, 24 etxek hiru zituzten, 44 etxek lau zituzten eta 149 etxek bost zituzten. 175 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 86 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 120 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Zenaida
Zenaida usoak familia osatzen American generoko txiki bat.
Bradford (Rhode Island)
Bradford Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Washington konderrian kokatuta dago, Rhode Island estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Zenaida
Espeziea
Badira 7 espezie:
Lycoperdon nigrescens
Jangarritasuna
Oso gaztetan kontsumi daiteke, baina hobe da ez probatzea.
Pouillé (Vendée)
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Lycoperdon nigrescens
Nahasketa arriskua
Lycoperdon echinatum delakoarekin nahas daiteke, baita Lycoperdon molle, Lycoperdon umbrinum eta Lycoperdon perlatum espeziekin ere bai.
Pouillé (Vendée)
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 351 ziren, horien artean 267 aktiboak ziren eta 84 inaktiboak ziren. 267 pertsona aktiboetatik 244 lanean zeuden (130 gizon eta 114 emakume) eta 23 langabezian zeuden (8 gizon eta 15 emakume). 84 pertsona inaktiboetatik 38 erretiraturik zeuden, 24 ikasten zeuden eta 22 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Lycoperdon nigrescens
Sasoia eta lekua
Udan eta udazkenean era askotako lurretan: koniferoen eta hostozabalen basoetan, belardietan eta larreetan, txilardegietan etab.
Pouillé (Vendée)
Diru sarrerak
2009an Pouillé udalerrian 230 unitate fiskal zeuden, 622 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.009 euro zen.
Lycoperdon nigrescens
Banaketa eremua
Ipar Amerika, Erdialdeko Amerika, Europa, Errusia, Brasil, Txile, Japonia, Kaukasia.