cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mendiko eskia
Mendiko eskia mendizaletasuna eta eskia konbinatzen dituen kirol-diziplina da. Mendia elurtuta dagoenean eta normalean eski-estazio edo ekipatutako pistetatik kanpo, zapaldu gabeko elurraren gainean, igoerak eta jaitsierak egitean datzan eski-modalitatea da. Bereziki modalitate honetarako diren eskiak eta foka-larruak erabiltzen dira jarduera bera gauzatzeko, edota neguan, goi-mendiko beste jarduera batzuk burutzeko hurbilketarako.
Historia
Zaila da kirol honen jatorria zehaztasunez definitzea, gizakiak eskiak erabili izanaren lehen erreferentzia Norvegian aurkitutako K.a. 2500. urteko grabatu batekoa baita. Garraiobide gisara erabiltzen zen hasiera batean eskia ingurune polarretan. Alpeetara XIX. mendean iritsi zen funtzio berarekin, baina mendearen amaieran Ingalaterrako burgesiako esploratzaileak teknika hori baliatzen hasi ziren beraien mendi-esplorazioetan, eta beraz, garraiobiderako ez ezik, aisialdirako tresna ere bihurtu zen.
Eski-oholen azpian foka-larruak (lehenbiziko haiek naturalak izan ohi ziren, gerora material sintetikoek ordezkatu dituzte) ezartzeak aurrera egitea eta igoeretan eustea ahalbidetzen du. Ezagutzen den lehen eski-zeharkaldia Wilhelm Paulcke-k eta bere lau lagunek burutu zuten, bi eramaileren laguntzarekin, 1897ko urtarrilaren 19tik 23ra. Bernako Oberland (Suitza) zeharkatu zuten. Chamonix-Zermatt (Frantzia eta Suitza) zeharkaldi ezaguna berriz, 1903an burutu zen lehen aldiz. Gaur egun biak ala biak ibilbide klasiko bihurtuak. Teknikak, nahiz eta primitiboak izan, jada ongi bideratuta zeuden XX. mendearen hasieran eta Lehen Mundu Gerran ere erabili zituzten mendiko tropek gudu-zelaian. Gerra ondorengo lehen urteetan teknikak eta materialak asko garatu ziren. 1927an lehen eski-igoera italiarra egin zuten Monte Bianco-ra Ottorino Mezzalamak eta Ettore Santik. 1930eko hamarkadan, mendiko eskia eta eski alpetarraren bereizketa egin zen. 1933an, diziplina profesional gisara, gerora mendi-eskiko lehiarik garrantzitsuenetakoa bihurtuko zenaren lehen edizioa jokatu zen.
Bigarren mundu-gerraren ondorenean zabalkunde handia izan zuen neguko jarduera honek zale askoren artean.
Praktika
Igoera eta jaitsieretako ahalegin fisikoari eta plazerari, ibilbide polit bat trazatzeak ematen duen gogobetetzea gehitu behar zaio. Mendiko eskiak teknika ona eskatzen du, ezinbestekoa da lurzoruaren araberako esfortzuaren kudeaketa egiten jakitea, elurra eta neguan mendia zer den ongi ezagutzea eta horrekin zerikusia duten arriskuak (haize-plakak, pitzadurak...) kudeatzen jakitea. Finean, ezaugarri fisiko eta intelektualak eskatzen dituen kirol osoa da.
Eski-teknikez gain, mendiko eskiak ezagutza tekniko eta trebakuntza erregularra eskatzen ditu segurtasuna bermatzeko: elur-jausien biktimak bilatzeko metodoa ezagutzea, lehen sorospena kudeatzea, goi-mendian ibiltzen eta bizirauten jakitea, aterpe edo babeslekuak egiten jakitea (iglua, lubakia...), ingurune isolatu eta basatian sorospen teknikak gauzatu edo irtenbideak bilatzen jakitea, etab.
Eskiatzaileak bata bestearen atzetik joan ohi dira eta tarteka txandatu egingo da bidea trazatuko duena, taldearen burura pasatuz. Horrela fisikoki gogorrak diren elur-baldintzetan (elur hautsa, zarakarduna...) egin beharreko esfortzua banatu egiten da. Trazatzailea, malda pikoa denean, sigi-sagak eginez erregularki igotzen saiatuko da. Eskiatzaileei elur-jausi guneak edo gertatzeko aukera duten guneak zeharkatu beharra egokitu dakieke. Hori dela eta, eskiatzaileen artean distantzia-tarte bat errespetatu behar da arriskua gutxitzeko. Jaitsieran ere gauza berberak hartu behar dira kontuan eta jaisteko ibilbidea uneko baldintzen arabera trazatu beharko da, nahiz eta horrek batzuetan barne-gogoari muzin egin beharra esan nahi duen.
Mendiko eskia arriskua berekin duen diziplina da eta oso garrantzitsua da esperientzia izan eta oinarrizko arauak errespetatzea praktika behar bezala gauzatu eta gozatzeko.
Materiala
Alpetar eskia edo mendiko eskia praktikatu behar duenaren ekipamendua ezberdina da, gehienbat igoerarako baina baita segurtasunerako ere. Jantziei dagokienez, neguko baldintza meteorologikoak eta egin behar den ahalegin fisikoa uztartu beharrak, hiru geruzen teknika aplikatzea eta aldaketak aurreikusten jakitea eskatzen du.
Ibilbidearen orientazioak, gogortasunak, iraupenak eta lurzoruaren nolakotasunak zehaztuko dute eraman beharreko materiala eta ekipamendua. Hargatik, lehiako praktikak material arinagoa eta sarritan garestiagoa lehenestea dakar.
Eskiak
Mendi-eskiko eskiak finkagailuekin: Alpetar eskiko eskien antzeko tamainakoak baina arinagoak izan ohi dira eta orpoa aske uzteko aukera eskaintzen duten finkagailuak izaten dituzte. Igoerak egiteko askatuta eramaten dira eta jaitsieretarako blokatu. Azken urteetan materialek izugarrizko garapen teknologikoa izan dute pisua arindu, igoeretarako maneiukortasuna handitu eta segurtasuna bermatzeko, bereziki jaitsieretarako. Karbonoa da nagusi eskien egituren konposizioan eta aluminiozko edo titaniozko aleazioak aldiz finkagailuenean. Era askotako finkagailuak daude:
Mendi-eskiko botak
Alpetar eskikoen antzekoak dira baina normalean arinagoak eta malguagoak. Gomazko zola izaten dute oinez egin beharreko ibilietan erosoago moldatzeko. Hauek ere normalean karbonozkoak izaten dira eta horrek igoeretarako arintasuna eta jaitsieretarako zurruntasuna bermatzen du.
Segurtasuneko materiala
Mendiko eskia mendi ertainetan edo goi-mendian gauzatzen denez, ezinbestekoa da lurzorua, nibologia, glaziarretako balizko arriskuak, mendiko meteorologia eta ibilbideak (orientazioa, topografia) ongi ezagutzea. Jarduera burutzera abiatu aurretik eguraldiari eta elurrari buruzko informazioa begiratuta joatea gomendatzen da, baina horretaz gainera, eskiatzaileak motxilan pisua gehituko dioten hainbat tresna eta aparailu hartu behar ditu. Mendi-eskian Arva edo Recco-a, elur-jausietarako zunda eta pala erabiltzen jakitea baliagarria bezain ezinbestekoa da, elur-jausi batek norbait harrapatuz gero, kokapen zehatza aurkitu eta ahalik eta azkarren erreskatatzeko. Hainbat eredutakoak daude, arinagoak, desmuntagarriak…
Estatistikek, ezbehar baten kasuan, hiru tresna hauen erabilerarekin istripua izan dutenen bizirauteko probabilitatea handiagoa dela egiaztatzen dute. Berehalako esku-hartze batek heriotza ekidin dezake (gehienetan aire faltak eragindako itolarriagatik gertatzen da). Hipotermia arazoak itolarriak eta kolpeek eragindako arazoak baino geroago iristen dira.
Elur-jausiak harrapatutako pertsona bat inguruan gutxienez beste pertsona bat baldin badago eta biek ere ARVA baldin badaukate bakarrik erreskatatu daiteke horrela. Eta ez hori bakarrik, erreskatatzaileak pala eta zunda ere berekin izan ezean ezinezkoa da. Bilaketan eta indusketan pasatako denborak ikaragarrizko garrantzia dauka biktima bizirik erreskatatu ahal izateko eta horretarako behin eta berriz erreskateko praktikak egin behar dira (gutxienez urtean behin). Azken urteetan segurtasuneko sistema hauei teknologia berri gehiago gehitu zaizkie.
Laurogeigarren hamarkadatik aurrera elur-jausietarako airbag sistema bat ere garatu zen. Mekanismo hau motxila baten modukoa da, eduki txikiagoa edo handiagoa izan dezake (20, 40, 60 litro etab.) eta soka bat izan ohi du aurrean. Elur-jausi bat egokituz gero sokatik tira egitea nahikoa da automatikoki puxika puzteko (autoetan bezalaxe) eta elur gainean iraun edo flotatu ahal izateko. Sistema hau, hirurogeita hamargarren hamarkadan, basozain alemaniar batek elurraren gainean hainbat elementuk nola flotatzen zuten aztertu zuelako garatu zen. Geroago patentea Peter Aschauer-ek erosi zuen.
Segurtasuneko beste sistema batzuk snorkel-aren itxurako tutu soilak erabiltzen dituzte, elurpean gelditutakoan arnasketa errazten dutenak. AvaLung izenez dira ezagunak. Lehenbizikoak Tom Crawley estatubatuarrak asmatu zituen. Botatzen dugun arnas-fluxua hartzen dugunetik bereizten dute, eta ingurune itogarrian egoteko fenomeno arriskutsu hori ekiditen dute, hatsaren beroak urtuta eta berrizoztuta sortzen den izotzezko horma fin batek isolatuta.
Blachère-en eskala
Mendi-eskiko ibilaldien zailtasunak neurtzeko lehen eskala berrogeigarren hamarkadan sortu zuen Gérard Blachère frantziarrak. Eskala honek hiru maila bakarrik bereizten zituen:
Gerora gehitutako A laburdurak (MSA, BSA, OSA) goi-mendiko edo zailtasun alpinoko pasarteak daudela adierazten du, esaterako, haitzezko pasarteak edota glaziarrak. Mendiko eskiaren aurrerapen teknikekin eta garapenarekin berehala bihurtu zen Blachère-en eskala orokorregi, ibilbidearen esposizioa edo maldak parametro objektiboekin neurtu ordez, parametro ia subjektiboekin (ibilbidea burutzen duen eskiatzailearen gaitasunaren araberakoak) neurtzeak dituen berezko mugen ondorioz.
Traynard-en eskala
Handik gutxira, François Labande-ek, mendi-eskiko ibilbide ugari egin eta geroago gida ugaritan deskribatuko zituen eskiatzaile handiak, Traynard-en eskala osatu eta hobetu zuen. Batetik, jaitsierei zegokien zailtasunen eskalan zazpigarren gradu bat gehitu zuen:
Bestetik, berriz, igoerei zailtasun alpinoaren ezaugarriak gehitu zizkien (UIAA izenez ezagutzen den eskala, Union internationale des associations d'alpinisme erakundearena, hain zuzen). Honek kontuan hartzen ditu besteak beste, ibilbidearen luzera, aldapen jarraikortasuna eta maldak, esposizioa, arrisku objektiboak, kota eta isolamendua. Hona hemen ezaugarri horiek guztiak kontuan hartzen dituen sailkapena edo eskala:
Txapelketak
Mendiko eskiko txapelketarik ezagunenak bi urtez behin jokatzen diren Mendiko eskiko Munduko txapelketa, Mendiko eskiko Europako txapelketa eta urtero jokatzen den mendiko eskiko munduko kopa dira. 2020an sartu zen lehenbiziko aldiz mendiko eskia gazteen neguko olinpiar jokoetan. Lausanan (Suitza) jokatu ziren 2020ko urtarrilean, YOG2020.
Honako kategoriak daude txapelketan:
Euskal Herriko txapelketak
Lehiaketa bakoitzeko parte-hartzaileak 6 kategoria eta 4 azpikategoria hauetan banatzen dira, adinaren eta sexuaren arabera:
Pantera beltz
Pantera beltza felidoen hainbat espezieren aldaera beltza (melanismoa) da, batez ere lehoinabarra (Panthera pardus) eta jaguarra (Panthera onca). Baina izan daiteke ez dela espezie berria, ezta azpiespezie bat ere, animalia hauen aldaera beltza besterik ez dela.
Pantera hitzaren erabilera historikoa
Existitzen da nahaste bat pantera eta lehoinabarra hitzegaz. Alde batetik, Panthera felidoen genero taxonomikoen bat da bost espezie barneratzen dituela: aipatutakoak lehoinabarra eta jaguarra, lehoia (Panthera leo) bezala, tigrea (Panthera tigris) eta elur lehoinabarra (Panthera uncia).
Azkenik, gaztelaniazko pantera hitza dago, Panthera generoaren izen zientifikoari beste zentzu batean erabiltzen dena, inork ez duelako lehoi edo tigre bati pantera deitzen, genero horretakoa izan arren.
Melanismoa panteretan
Melanismoa oso ohikoa da jaguarretan (Panthera onca), alelo nagusi bati esker geneetan ohikoa dena, eta lehoinabarratan (Panthera pardus), alelo errezesibo bati esker. Animalia hauen marka tipikoak mantentzen dira, baina melaninak sortzen duen kolore beltzak ezkutatzen ditu. Albinismoa eta leuzismoa melanismoak sortzen dituen ondorioen aurkakoak dira.
Coryphaena hippurus
Coryphaena hippurus Coryphaena generoko animalia da. Arrainen barruko Coryphaenidae familian sailkatzen da.
Auchinraith
, Eskoziako udalerri bat da, Hegoaldeko Lanarkshire konderrian.
Pantera beltz
Hitzaren erabilera desberdinak
Bestalde, Hego Amerikan jaguarrari (Panthera onca) pantera deitzen zaio; Ipar Amerikan, pantera hitza erabili ohi da puma beltza (Puma generoa) izendatzeko, bere existentzia uste baina ez dela baieztatu; eta, mundu osoan, batez ere Afrikan eta Asian, lehoinabarra (Panthera pardus) hitza izendatzeko erabiltzen da.
Challenger osina
Challenger osina ozeanoetan neurtutako punturik sakonena da. Mariana uharteetan dago, Marianetako itsas hobiaren hegoaldeko muturrean. Lurrazalik gertukoena, Fais uhartea da, 289 kilometro hego-mendebaldera dagoen Yapeko kanpo uharte bat eta Guam 306 kilometro ipar-ekialdera duena. Puntu honek, bere izena, Erresuma Batuko Itsas Armadako HMS Challenger itsasontziagatik jasotzen du, 1875ean itsas hobia deskubritu zuen lehena izan zena.
Sakonera
Challenger osinean neurtutako sakonerarik handiena, 10.923 metrokoa da. National Geographicek, sakonera handiena, 11.034 metrotan kokatzen du. Sakonera horretan dagoen presioa, lurrazalekoa baino 1095 aldiz handiagoa da, gutxi gora-behera.
HMS Challenger Expedition espedizioa (1872ko abendua - 1876ko maiatza), osinak zundatzen lehena izan zen. Lehen zundaketa, 1875eko martxoak 23an egin zen, 225 estazioan. Emaitza, 8184 metrokoa izan zen, bi zundaketa banandutan oinarritua.
Sir John Murrayren 1912ko The Depths of the Ocean (Ozeanoko Sakonerak), osinaren sakonera, 9635,9472 metrotan neurtzen du. Sir John, espedizioan joan zen zientzialarietako bat izan zen, garai hartan gaztea zena. Murrayren liburuko 131. orrialdeak, osin honi erreferentzia egiten dio.
1951n, aurkitua izan eta 75 urte ingurura, Marianetako itsas hobia osoa, Erresuma Batuko Itsas Armadako HMS Challenger itsasontziak esploratu zuen, honela deitua, jatorrizko espedizioko itsasontziagatik. Bidaia hartan, itsas hobiaren zatirik sakonena, oihartzun bidezko zundaketaz neurtua izan zen, sakonera neurtzeko, jatorrizko espedizioan erabili zen ekipoa baino modu zehatz eta errazagoa. HMS Challengerrek 10900 metroko sakonera neurtu zuen.
1960ko urtarrilak 23an, Trieste batiskafo suitzarrak, AEBetako Itsas Armadak erositakoa, ozeano hondoraino jaitsi zen, Jacques Piccard (bere aita Auguste Piccardekin batera, jaitsieran erabili zen batiskafoa diseinatu zuena izan zena) eta Don Walsh tenientea tripulatzaile bezala zituela.
1984an, itsasontzi ozeanografiko japoniar batek, hondoa, sonar baten bidez aztertu eta, osin honen sakonera, 10.923 metrotan estimatu zuen.
Canna
Canna honakoa izan daiteke:
Ikasbide Ikastola (Donostia)
Ikasbide Ikastola Donostiako Amara auzoan dagoen ikastetxe publiko bat da. Haur Hezkuntza eta Lehen Hezkuntza eskaintzen ditu. Bere hizkuntza eredua "D" da. Egun Loiolako Erriberak auzoan kokatuta dago.
Sorrera eta historia
1960an Donostiako Amarako guraso talde batek beren seme-alabei euskal irakaskuntza eskaini nahian eta garai hartako egoerari aurre egiteko euskaraz irakasten zen eskola bat sortu zuten, Amarako Ikastola. Hasierako egoitza Olazabal kalean zegoen (Santo Tomas Lizeoko geletan), ondoren 1965-66an Baleazaleen kaleko pisu batetara pasa ziren eta 1966-67an Felipe IV hiribidean zeuden geletara. 1967 an Ikasbide ikastola bihurtu zen eta egun Ikasbide Kultur Elkartearenak diren lokaletan hartu zuen ostatu. Hasiera bertatik, garai hartako ikastolen mugimenduarekin bat etorri zen honek zekarren Pedagogi Berrikuntzarekin bat eginez.
1979. urtean Lehen Hezkuntzakoak Txuri Urdin Izotz Jauregian zeuden gela batzuetara pasa behar izan ziren. 1984/85 ikasturtean, berriz, taldeak gehitzen joan zirenez gela aurreprefabrikatuetan ere eskolak ematen hasi ziren. 1985ean Udaletxeak Amezketa plazako eraikina utzi zienean Haur Hezkuntzakoak bertara joan ziren. Une horretan, Isabel IIeko lokalak hutsik geratu zirela aprobetxatuz hainbat gurasok Ikasbide Kultur Elkartea sortu zuten auzoan ere euskara eta Euskal kultura sustatzeko asmoz.
1989 an "Alkano" izeneko eraikinera joan ziren (Zorroagan), Gurutze Gorriarekin negoziatu ondoren. Hasiera batean, Ikasbidek, ikastolen federazioen babespean, dagozkion guraso eta irakasleen ordezkarien batzordeekin ikastola pribatu gisa funtzionatu zuen eta Arantzazuko Ama, Orixe, Zurriola eta Jakintza ikastolekin batera Barandiaran Lizeoa sortu zuten beraien proiektuari Bigarren Hezkuntzan jarraipena emateko.
1993 an Euskal Eskola Publikoaren legeari buruzko hausnarketa eta erabaki beharra etorri zen eta Ikasbide Ikastola sare publikora pasa zen. 2011/12 ikasturtean eraikin berria inauguratu zuten, Loiolako Erribera auzo berrian.
Ikastetxearen historiaren ondorio da gurasoek zeresan handia izatea kudeaketan eta urte hauetan guztietan komunitatearekin erakutsi duen konpromezua, auzoko zenbait erakunderekin harreman zuzena izanik eta Amaran antolatu diren euskal kultur girotze ekimenak eta ekintza kultural askoren hedatzaile eta antolatzaile izanik.
Languedoc-Roussillon
Languedoc-Roussillon (okzitanieraz Lengadòc Rosselhon, katalanez Llenguadoc-Rosselló) Frantziako hegoaldeko eskualdea izan zen. Okzitaniako eta Katalunia ko lurraldea ere bada, hegoaldean, Ipar Kataluniako lurraldea ere hartzen baitu. 2016tik Okzitania eskualdearen zati da. Hiri nagusia Montpellier da. 27.376 km2 ditu eta 2.565.000 biztanle (2007).
Mugakideak
Iparraldean, Auvernia eta Rodano-Alpeak; ekialdean, Proventza-Alpeak-Kosta Urdina eta Mediterraneo itsasoa (Liongo golkoa); hegoaldean, Katalunia, eta mendebalean, Erdialdeko Pirinioak.
Departamenduak
Aude, Gard, Hérault, Lozère eta Ekialdeko Pirinioak dira Languedoc-Rousillon eskualdea osatzen duten bost departamenduak.
Hiri nagusiak
Montpellierrez gain, Carcasona, Narbona, Perpinyà, Nimes eta Mende dira hiri nagusiak.
Orografia eta klima
Lurralde guztiz desberdinak bereizten dira Languedoc-Roussillonen: Lozèren, iparraldean, zabaltzen dira Massif Centraleko mendiak (Lozère mendia, 1.702 m) eta Ekialdeko Pirinioak hegoaldean (Carlit, 2.991 m; Canigó, 2.786 m). Itsasaldea laua da eta Languedoceko goi-eremuak (Corbières, 1.200 m; Espinouse, 1.100 m) mendebalean zabaltzen dira.
Klima mediterraneo aldekoa da, eguzkitsua eta idorra, uda aldean batez ere, eta eurialdi labur baina indartsuak ekartzen ditu, udazkenean bereziki. Mistralak eta tramontanak, lehorreko haizeek, tenperatura aldaketa handiak ekarri ohi dituzte eta, oro har, alde handiak daude neguko eta udako tenperaturen artean, barnealdean bereziki.
Ekonomia
Laborantza da ekonomia jarduera nagusia. Ardogintza nabarmentzen da jarduera guztien artetik (450.000 ha), baina gero eta garrantzi handiagoa hartzen ari da barazki eta fruituen ekoizpena, ureztatze sistema modernoei esker. Arrantza portuak txikiak dira, Sètekoa izan ezik (Frantziako zazpigarrena). Industria maila apalekoa da: ehungintzak tradizio handia du (artilea eta zeta) eta bizkortu egin da laborantzari loturiko industria (kontserbak). Kimika, elektromekanika eta elektronika industriak badu bere garrantzia Hérault aldean. Ekonomia atal garrantzitsu bat osatzen du turismoak, hala kostaldean (hondartzak 160 km-tan zehar) nola barnealdean (Pirinioak eta Lozère, Cèvennes eta Languedoceko parkeak).
Biztanleak
Hizkuntzak: okzitaniera, katalana eta frantsesa.
XX. mendeko lehen erdian, biztanleen % 8,5 galdu zuen Languedoc-Roussillon lurraldeak eta 1960. urtetik aurrera hasi ziren bertan finkatzen Aljeriatik zetozen familia frantsesak (140.000 lagun guztira). 1970etik aurrerako urteetan biziki handitu dira hirialdeak (biztanleen % 70 bizi da Montpellier eta Carcasona aldean) eta areagotu egin da herri txikietako emigrazio prozesua. Montpellier da lurralde horretako administrazio, kultur eta ekonomi hiri nagusia.
Bahaba taipingensis
Bahaba taipingensis Bahaba generoko animalia da. Arrainen barruko Sciaenidae familian sailkatzen da.
Berriotxoa Kirol Elkartea
Berriotxoa Kirol Elkartea Bilboko emakumezkoen futbol talde bat da Euskal Ligan jokatzen aritu izan dena.
Robert Bilott
Robert Bilott (Cincinnati, Ohio, 1965eko abuztuaren 2a) estatubatuar ingurumen-abokatu da. Bilott ezaguna da DuPonten aurkako demandengatik, Mendebaldeko Virginiako eskatzaileen izenean. Bilottek hogei urte baino gehiago igaro ditu produktu kimikoen (azido perfluorooktanoikoaren (PFOA) eta azido perfluorooktanosulfonikoaren (PFOS) isuri arriskutsuen kontrako borrokan.
Lehen urteak
Bilott 1965eko abuztuaren 2an jaio zen. Haren aitak Estatu Batuetako Aire Armadan lan egin zuen, eta Bilottek haurtzaroa aireko indarraren zenbait baseetan igaro zuen. Familia lekuz maiz aldatu zenez, Bilott zortzi eskolatara joan zen Fairborn High Schooleko graduatu aurretik, Fairbornen (Ohio). Ondoren, Floridako New College of Urbanen Zientzia Politikoetako eta Hiri Ikasketen lizentziatura lortu zuen. Gero, Ohioko Estatuko Unibertsitateko Moritz Zuzenbide Fakultateko jurisprudentzian doktoretza lortu zuen 1990ean.
Ibilbidea
Bilott 1990ean onartu zuten Abokatuen Elkargoan, eta lege jarduna Taft Stettinius & Hollister LLPn hasi zuen, Cincinnatin (Ohio). Zortzi urtez, soilik ia bezero korporatibo handientzat lan egin zuen, eta bere espezialitatea konpainia kimikoen defentsa izan zen. Firmaren bazkidetza 1998an sortu zen.
Bilottek Parkersburgeko, Mendebaldeko Virginia, Wilbur Tennant ordezkatu zuen. Haren ganadua hiltzen ari zen. Zabortegi batean, DuPont ehunka tona azido perfluorooktanoiko deskargatzen aritu zen. 1999ko udan, Bilottek demanda federal bat aurkeztu zuen DuPonten aurka, Mendebaldeko Virginiako Hegoaldeko Barrutiko Estatu Batuetako Barruti Auzitegian. Erantzun gisa, DuPontek jakinarazi zuen DuPont eta Estatu Batuetako Ingurumena Babesteko Agentzia arduratuko zirela nekazariaren jabetzaren azterketa egiteaz. Azterketa hori DuPontek hautatutako hiru albaitarik eta Ingurumena Babesteko Agentziak hautatutako beste hiruk egin zuten. Txostenaren arbera, Tennantek zuen errua hilzorian zegoen aziendagatik, eta adierazten zuen hazkuntza txarra zela horren erantzulea: "elikadura txarra, albaitaritzako arreta desegokia eta eulien kontrol falta".
Bilottek deskubritu ondoren DuPontek milaka PFOA tona Tennanten jabetzaren ondoan zabortegira bota zituztela eta DuPonten PFOA inguruko komunitatearen ur-hornidura kutsatzen ari zela jakin ondoren, DuPontek maizterren kasua aztertu zuen. 2001eko abuztuan, Bilottek demanda kolektiboa aurkeztu zuen DuPonten aurka, Mendebaldeko Virginian eta Ohion 70.000 pertsona ingururen izenean, PFOArekin kutsatutako edateko urarekin kaltetutakoak. Demanda hori 2004ko irailean ebatzi zen, eta klase-mozkinak 300 milioi dolar baino gehiagoan baloratu ziren, DuPont-en akordioa barne, eragindako sei ur-barrutietan iragazte-instalazioak jartzeko. Alderdien adostasunez aukeratutako zientzialari-talde independenteak (baina DuPontek ordaindu beharrekoa, akordioaren arabera) PFOA edatearen eta giltzurrun-minbiziaren, testikulu-minbiziaren, tiroide-gaixotasunaren, kolesterol altuaren, preeklanpsiaren eta ultzeradun kolitisaren artean lotura egon zitekeela jakin ondoren, Bilott Mendebaldeko DuPonten aurkako banakako eskariak irekitzen hasi zen, kaltetuen izenean. Lehenengo hirurak 19,7 M dolarrengatik irabazi ondoren, 2017an DuPontek erabaki zuen ordaintzeko zeuden gainerako kasuak 671.7 milioi dolarretan likidatzea. Dozenaka kasu gehiago aurkeztu ziren 2017. urteko akordioaren ondotik.
2016. urtean, Bilotten historia Nathaniel Richen New York Times aldizkariko portada ezagun baten protagonista izan zen, "DuPonten amesgaizto bihurtu zen abokatua" izenburupean. Bilotten lana The Huffington Post eta The Intercept (The Teflon Toxin hainbat zati dituen telesaila) lanetan ere agertu zen.
2017an, Bilott-ek Right Livelihood Nazioarteko Saria jaso zuen, "Ordezko Nobel Saria" ere deitua, PFASek kutsadura kimikoari buruz egindako hamarkadetako lanagatik, eta Austrian jaulkitako zigilu batean agertu zen, sariaren oraigarri.
Bizitza pertsonala
1996an, Bilott Sarah Barlagerekin ezkondu zen. Hiru seme-alaba dituzte.
Iparraldeko Indar Armatuak
Iparraldeko Indar Armatuak (Forces Armées du Nord edo FAN) Txadeko talde armatu errebeldea izan zen Txadeko Gerra Zibilaren baitan. Hissène Habréri leial mantentzen ziren FROLINATeko kidez osatua zegoen, honek Goukouni Oueddei eta CCFANekin hautsi ondoren 1976an. Hasieran ehunka gutxi Tubuz, Hajerai batzuk eta Ouaddaïako borrokalariz osatua zegoen. FANek bere operazioak Txadeko ekialdean hasi zituen, Sudango laguntzarekin. N'Djamenatik ekialdera eraman zituzten berriro 1980an, Libiaren inkurtsioaren ostean eta bertan Goukouniren GUNTaren aurkako bataila batzuk irabazi zituen 1982an, N'Djamena berriro hartuz eta Habré presidentziaraino lagunduz. Hori dela eta FAN taldea Txadeko Indar Armatu Nazionalaren (FANT) muina bilakatu zen 1983tik aurrera.
Masayuki Nakagomi
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Avispa Fukuoka.
Hauts bihurtu zineten
Hauts bihurtu zineten Juan Kruz Igerabide idazlearen eleberria da, 2005ean plazaratutakoa. Joantxo izeneko mutiko bat helduarora arteko bizitza kontatzen du, frankismoaren azken urteetan.
Intxaurjale
Intxaurjalea (Nucifraga caryocatactes) Nucifraga generoko animalia da. Hegaztien barruko Corvidae familian sailkatua dago.
Campana (Cosenza)
Campana Italiako udalerri bat da. Cosenzako probintzian kokatuta dago, Calabria eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Campanak honako udalerri hauekin egiten du muga:
Lassy (Oise Harana)
Lassy Frantziako udalerria da, Val-d'Oise departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
União do Sul
União do Sul Brasilgo udalerri bat da, Mato Grosso estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Lassy (Oise Harana)
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 115 ziren, horien artean 91 aktiboak ziren eta 24 inaktiboak ziren. 91 pertsona aktiboetatik 85 lanean zeuden (45 gizon eta 40 emakume) eta 7 langabezian zeuden (2 gizon eta 5 emakume). 24 pertsona inaktiboetatik 8 erretiraturik zeuden, 10 ikasten zeuden eta 6 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Lassy udalerrian 66 unitate fiskal zeuden, 177,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 25.755 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2000. urtean Lassy udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden, 126 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Lucas konderria (Ohio)
Lucas konderria (Lucas County) Ohioko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Toledo da. 2010eko zentsuaren arabera 441,815 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Lucas konderriak 154,331 kilometro koadro ditu. Horietatik 6,605 ura dira. Beste 88,281 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 286,28 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 441,815 pertsonetatik 340,570 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 26,974 dira. 82,541 beltzak edo afroamerikarrak. 955 amerikar natiboak ziren eta 91 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 6,676 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 678 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 10,304 pertsonek kokatzen zuten.
2022ko urriaren 25eko eguzki eklipsea
2022ko urriaren 25eko eguzki eklipsea Europan, Uraletan, Mendebaldeko Siberian, Erdialdeko Asian, Mendebaldeko Asian, Hegoaldeko Asian eta, amaitzeko, Afrikako ipar-ekialdeko hainbat lekutatik ikusi zen eguzki-eklipse partziala izan zen. Maximoa Mendebaldeko Siberiako Lautadan ikusi zen, Errusian, Nizhnevartovsk inguruan.
Euskal Herrian eguerdi aldean izan zuen maximoa, magnitude oso txikiarekin.
Strabomantidae
Strabomantidae Hego Amerikan jatorria duen igel familia da, Anura ordenakoak.
Auldhouse (Hegoaldeko Lanarkshire)
Auldhouse, Eskoziako herri bat da, Hegoaldeko Lanarkshire konderrian.
Kafea izotzarekin
Kafea izotzarekin kafea zerbitzatzeko modu ezaguna da, elikagai izoztu batekin nahasita. Prestaketa mota hau ohikoa izaten da udako hilabeteetan, eta elikagai izoztuak esnekietatik (krema, esnea, jogurta, etab.) joan daitezke, izotzarekin aurkezteko edozein erara (adibidez, hainbat zaporetako sorbeteak, izotz-koskorrak). Elikagai izoztuekin kafea nahasteko modu horren ospea, zerbitzatzeko moduetakoa, munduko herrialde askotan ohikoa da.
Elxokas
Joaquín Domínguez Portela, ElXokas izenarekin ezagututa 1991 eko apirilaren 13an jaio zan, Lugo, Galizia.
Gaur egun streamer eta Youtuberra da, Twitch eta Youtube sare sozialetan.
Sariak
ESLAND 2022 stremer nabarmengarriari.
Polemikak
Joaquín kuestionatuta izan zan beraren hitz motzengatik, beste pertsonei egiten eban kritikengatik Twitter sare sozialean, Twitterreko beste kontu batzuekin. Despresiatu eban horrela beste streamer batzuk, Auronplay edo El Mariana moduan. Ere bai kritikatu eben oihu egiteagatik modu bortitzean beraren txateko pertsonei.
Bitxikeriak
World of Warcraft igotzen egon da beraren hasieratan, gaur egun harte.
Jordi Wildeko elkarrizketan, esan eban bera unibertsitatean egoanean, bizi izan zan ezezu batzuekin, baina hortik urten zan.
Hilabete bat egon zan espainiako streamer gehien ikusita Twitcheko plataforman.
1,68 metro neurtzen dau.
58 kilo pisatzen dau.
Monticello
Monticello izan daiteke:
Cha-U-Kao emakume pailazoa
Ezaugarriak
Zirkoaren munduak beti liluratu zuen Toulouse-Lautrec. 1880ko hamarkadan zirkoaren inguruko lanak egin zituen eta, hurrengo hamarkadan, itzuli zen gai horretara, honelako lanekin. Gaueko emakumeak, bestetik, haren gustuko gaia zen eta hau horren bariantea da. Margolariaren heldutasun garaia zen. Toulouse-Lautrec 1901ean hil zen, eta, azken etapa honetan ohikoa zen pintzelada astunagoa, lodiagoa.
Cha-U-Kao izena onomatopeia bat zen: "zarata eta kaosa" esan nahi zuen. Zirku-jarduerak horrelakoak ziren. Hau Moulin Rougen egindako margolana da, Toulouse-Lautrec kabaretera bertaratzen ziren pertsonaiak margotzen baitzituen.
Toulouse-Lautrecek pailazoa bere kamerinoan irudikatzen du, ileorde zuri batekin eta soineko urdin batekin, tutu horia janzten. Pinturaren kromatismo biziak (horia, morea, gorria, turkesa) bizitasun handia ematen dio eszenari. Garai hartan estanpa japoniarrek margolariengan eragin handia izan zuten eta lan honetan ere ikus daiteke: oso marra gutxirekin giroa deskribatzen du, modeloaren bustoari tratamendu plastiko eta eskematikoa ematen dio. Gaiak eta teknikak Edgar Degas margolariak ekartzen digu burura; Toulous-Lautrec asko miretsi zituen Degasen lanak.
Ōnineko gerra
Ōnineko gerra (1467-1477), Japonia erdialdean gertatu zen gerra zibil bat izan zen, gobernu autoritatearen hondarrak suntsitu zituena eta mende oso bat iraun zuten gatazka armatuak eragin zituena.
Gerraren jatorria, oinordetza gatazka batean egon zen, klan boteretsu bat Ashikaga shogunaren anaia babesten, eta beste familia bat, shogunaren semea babesten ari zelarik. Berdinduta amaitu zen, baina klanak, Japonia osoan, garaipenaren bidez euren lurraldeak handitzeko itxaropenean murgilduta geratu ziren.
Nazioa, azkenik, XVI. mendearen amaieran eta XVII. mendearen hasieran berbateratua izan zen, Oda Nobunaga, Toyotomi Hideyoshi eta Tokugawa Ieyasuren kargu.
Takahiro Endo
Takahiro Endo (遠藤 孝弘, 1968ko uztailaren 7a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Avispa Fukuoka.
Aitor Aldalur
Aitor Aldalur Agirrezabala (Tolosa, 1991ko abenduaren 26a- ) gipuzkoar futbolaria da. Eskuin atzelari lanetan aritzen da eta Amorebietan jokatzen du. Errealak utzita egon zen. Errelaren gazte taldean jokatu zuen 2009-2010 denboraldian bigarren taldean debuta egin arte.
Estatistikak
''2020ko maiatzak 8an eguneratua. Datu ofizialak.''
Alcichthys elongatus
Alcichthys elongatus Alcichthys generoko animalia da. Arrainen barruko Cottidae familian sailkatzen da.
Longanalus macrochirous
Longanalus macrochirous Longanalus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Saint-Roman-de-Codières
Biztanleria
2007an Saint-Roman-de-Codières udalerrian erroldatutako biztanleak 173 ziren. Familiak 68 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 28 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 16 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 164 etxebizitza zeuden, 74 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 90 bigarren erresidentzia ziren eta 1 hutsik zegoen. 160 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 74 etxebizitza nagusietatik 61 bere jabearen bizilekua ziren, 8 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 7 etxek bi zituzten, 22 etxek hiru zituzten, 22 etxek lau zituzten eta 20 etxek bost zituzten. 58 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 27 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 39 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 111 ziren, horien artean 72 aktiboak ziren eta 39 inaktiboak ziren. 72 pertsona aktiboetatik 49 lanean zeuden (31 gizon eta 18 emakume) eta 23 langabezian zeuden (9 gizon eta 14 emakume). 39 pertsona inaktiboetatik 11 erretiraturik zeuden, 9 ikasten zeuden eta 19 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Roman-de-Codières udalerrian 70 unitate fiskal zeuden, 169 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 8.692 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 12 komertzioetatik, 4 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 garraio enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 margolaria, 1 zurgina, 2 argiketariak eta 2 jatetxeak.
2000. urtean Saint-Roman-de-Codières udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Vienako metroa
Vienako metroa (alemanieraz: U-Bahn Wien), Austriako Viena hiriko garraiobide publikoa da. 1978ko otsailaren 25ean zabaldu zen eta gaur egun metro-sareak bost linea eta 78,5 kilometro dauzka.
2011. urtean 567,6 milioi bidaiarik erabili zuten.
The One (telesaila)
The One Howard Overmanek sorturiko telesaila da, Netflixen igorri zutena.
Sinopsia
Zer gertatuko litzateke bikotekidea DNA proba baten bidez topatuko balitz? Galdera hori da telesailaren abiapuntua. Etorkizunean girotu dute istorioa. Halako egitasmo baten muga moralen eta ondorio emozionalen inguruan egiten du gogoeta telesailak.
Alberto Morrás
Alberto Morrás Fernández (Gasteiz, 1987ko martxoaren 31 - ), euskal txirrindulari profesional ohia da, 2010tik 2011ra profesionala izandakoa. Bere ibilbide profesionalean ez zuen garaipenik lortu.
Izotz-koskor
Izotz-koskorrak izotzezko zati txikiak dira, gutxi gorabehera kubo forma dutenak, eta konbentzionalki erabiltzen dira edariak hozteko. Izotz-koskorrak, askotan, nahiago dira izotz txikitua baino gehiago, poliki-poliki urtu egiten baitira.
Alberto Morrás
Palmaresa
2005 2007 2008 2009
Emaitzak lasterketa nagusietan
-: Ez zuen parte hartu
Err.: Erretiratu zen
Canna (Cosenza)
Canna Italiako udalerri bat da. Cosenzako probintzian kokatuta dago, Calabria eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
San Sebastián (aldizkaria)
San Sebastian: revista anual ilustrada XX. mendeko Donostiako aldizkaria izan zen.
Historia
San Sebastian: revista anual ilustrada Donostian 1931etik 1969ra argitaratutako urtekari ilustratua izan zen.
Canna (Cosenza)
Mugakideak
Cannak honako udalerri hauekin egiten du muga:
San Sebastián (aldizkaria)
Historia
1931ko urtarrilean Luis Ureñak, Kazetari eta antzerkigile donostiarra, sortutako aldizkaria zen. Aldizkako argitalpen honek Donostiako Larramendi kaleko 19. zenbakian izan zuen egoitza soziala. San Sebastian egunarekin batera ele bakarra urtean argitaratzen zuten.
Blackwood (Hegoaldeko Lanarkshire)
Blackwood, Eskoziako udalerri bat da, Hegoaldeko Lanarkshire konderrian. Lanark udalerritik hurbil dago.
G. W. Pabst
Georg Wilhelm Pabst, zinema munduan G. W. Pabst, (Raudnitz, - Viena, ) Austriako zinemagilea izan zen, jaiotzez bohemiarra. Antzerki-zuzendari eta antzezle izan zen; 1919an Vienako Neue Wiener Bühne antzerki taldeko zuzendari izan zen. 1923an bere lehenengo filma egin zuen, Der Schatz (Altxorra), joera espresionistakoa. 1925etik 1932ra bitartean errealismo soziala landu zuen; Alemaniako gizartearen arazoak islatzen zituzten filmak egin zituen batetik, eta sexua ardatz duten eta Freuden eragin handia duten filmak bestetik. Garai honetakoak ditu film bikainenak; geroztikakoak askoz maila apalagokoak dira.
1932an Alemaniatik ihes egin behar izan zuen arrazoi politikoak zirela eta. 1940an itzuli zen eta hiru film egin zituen. Filmak: Die freudlose Gasse (1925, Atseginik gabeko kalea), 1923an inflazioak Alemanian sortu zuen krisia aipatzen duena; Geheimnisse einer Seele (1926, Arima baten misterioa); Die Büchse der Pandora (1928, Pandoraren kutxa edo Lulu); Abwege (1928, Krisia); Das Tagebuch einer Verlorenen (1929, Galdutako baten egunkaria); Westfront 1918 (1930, Sortaldeko frontea 1918), gerra salatzen duen filma; Die Dreigroschenoper (1931, Lau soseko opera), Brechten lanaren egokitzapena; Kameradschaft (1931, Kidetasuna); Don Quichotte (1933); Der Prozess (1947, Auzia) eta Der letzte Akt (1955, Azken agerraldia).
Ipiranga de Goiás
Ipiranga de Goiás Brasilgo udalerri bat da, Goiás estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Nucifraga multipunctata
Nucifraga multipunctata Nucifraga generoko animalia da. Hegaztien barruko Corvidae familian sailkatua dago.
Bairdiella armata
Bairdiella armata Bairdiella generoko animalia da. Arrainen barruko Sciaenidae familian sailkatzen da.
Basoko oroilore
Basoko oroilorea (Myosotis sylvatica) Boraginaceae familiako espezie baten izen arrunta da. Basoertzetan, muino zabortsuetan eta mendiko larreetan, ia Europa guztian, hazten da. Zurtoin zuzena, aurka eratutako hosto zabal luzaranak, berde argiak, eta lore txiki urdin argiak izaten ditu.
Hōjō Sōun
Hōjō Sōun (北条 早雲) beti izen honekin ezagutu ez zen samurai japoniar bat izan zen. Hasieran, Ise Shinkuro bezala ezagutua izan zen, ondoren, Ise Shozui bezala, jarraian, Ise Nagauji bezala, eta, azkenik, hil ondoren lau edo bost urtera, bere seme Hōjō Ujitsunak, Hōjō Sōun izena eman zion
Bizitza
Hōjō Sōunek, beste askok bezala, Kioto utzi zuen Ōnineko gerran zehar, eta Sarugako probintziara joan zen bere jarraitzaileetako zenbaitekin, non Imagawa Yoshitadaren basailu bihurtu zen, bere koinatua ere bazena, bere arrebarekin ezkondu baitzen. Imagawa Yoshitada borrokan hil zenean 1476an, Hojok, Imagawa Yoshitadaren semearen, bere lehengusuaren (Imagawa Ujichika) eta Oshika Norimitsuren arteko oinordetza gatazkan bitartekari lana egin zuen. Honek, denbora baterako bakea eragin zuen. Baina Norimitsu, 1487an, berriz Imagawaren klanaren kontrola hartzen saiatu zenean, Hojo Sounek hil egin zuen eta Kokokujiko gazteluarekin saritua izan zen.
Berak lortu zuen Izuko probintziaren kontrola 1493an, gerra zibil baten hasieran zegoena, bere boterea, Ashikagaren antzinako basailuekin handituz. Une horretan bertan, Ashikaga Yoshizumik, estatu kolpe bat eman zuen Kioton, Ashikaga shogunerriko hamaikagarren shoguna bihurtuz.
1494an hil zen Sagamiko probintzian zegoen Odawarako gazteluko jauna zen Omori Ujiyori. Hau, bere aitaren oinordeko bihurtu zen, eta Hojo Sounek, azken honen konfidantza eskuratu zuen opari ugarirekin. Baina 1495ean, Hojo Soun, orein ehizaldi bat aitzakia bezala erabiliz, Omoriren lurraldean sartu zen bere soldaduekin batera, eta erraz eskuratu zuen gazteluaren kontrola.
Longiculter siahi
Longiculter siahi Longiculter generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Hōjō Sōun
Bizitza
1512an, Miura klana eraso zuen eta Okazakiko gaztelua suntsitu zuen, klaneko liderra, Araiko gaztelura joatera behartuz, 1516an Hojo Sounek suntsitu zuena, Miura klaneko liderra zen Miura Yoshiatsu, bere buruaz beste egitera behartuz.
Kowalski Films
Kowalski Films Koldo Zuazuak zuzentzen duen Donostiako ekoizpen etxe independentea da.
Film labur ugari ekoiztu ditu, besteak beste, Goya sarietara izendatutako bi hauek:
Hainbat film luze ekoizten ere lagundu du:
Phymaturus verdugo
Phymaturus verdugo Phymaturus generoko animalia da. Narrastien barruko Liolaemidae familian sailkatuta dago.
Masashi Miyamura
Masashi Miyamura (宮村 正志, 1969ko otsailaren 18a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Yomiuri eta Avispa Fukuoka.
Aguirre y Aranzábal
Aguirre y Aranzábal (AYA) armagintza enpresa izan zen, egoitza Eibarren zuena. 1915ean sortua, luxuzko eskopetak eta errifleak egiten zituen. Eibarko enpresarik handienetariko bat izan zen eta Lehen Mundu Gerraren ondoren 20.000 ale baino gehiago egin zituen.
1980ko hamarkadan, Eusko Jaurlaritzako Industria Sailak bultzatuta, armagintzaren sektorea birmoldatu zen. 1985ean Diarm enpresa sortu zuten, 21 eskopeta-enpresak (tartean AYA) osatua. Egoitza Itziarren kokatu zuten, eta mekanizazio-instalazio eta -teknologia aurreratuak zituen, errendimendu eta eraginkortasun handiagoa lortzeko. Proiektuak porrot egin zuen, eta bi urte geroago Diarm itxi zuten.
Caïd (2017ko filma)
Caïd 2017ko Ange Basterga eta Nicolas Lopez frantziar zinema zuzendarien film dramatikoa da. 2021ean filmean oinarritutako telesail bat sortu zuten.
Sinopsia
Tentsioak gora egingo du; izan ere, bi zinemagile, rap kantari baten bideoklip bat grabatzeko, talde kriminalek kontrolaturiko gune batean infiltratuko dira.
1981eko Espainiako Traineru Txapelketa
1981eko Espainiako Traineru Txapelketa (txapelketaren 34. ekitaldia) Coruñan jokatu zen, eta Kaikuk bere bigarren garaipena lortu zuen.
Historia
Larunbatean sailkapen estropadak izan ziren eta Kaiku, Zumaia, Castro eta Astillero sartu ziren ohorezko txandan. Igandean Kaikuk alde handiarekin irabazi zuen estropada. 18:28:8-ko denborak erakusten du ibilbidea ohikoa baino txikiagoa izan zela.
Diamante (Cosenza)
Diamante Italiako udalerri bat da. Cosenzako probintzian kokatuta dago, Calabria eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Diamantek honako udalerri hauekin egiten du muga:
L'Isle-d'Espagnac
L'Isle-d'Espagnac Frantziako udalerria da, Charente departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an L'Isle-d'Espagnac udalerrian erroldatutako biztanleak 5.325 ziren. Familiak 2.257 ziren, horien artean 699 pertsona bakarrekoak ziren (236 bakarrik bizi ziren gizonak eta 463 bakarrik bizi ziren emakumeak), 773 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 598 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 187 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 2.451 etxebizitza zeuden, 2.312 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 18 bigarren erresidentzia ziren eta 120 hutsik zeuden. 2.049 etxeak ziren eta 383 apartamentuak ziren. 2.312 etxebizitza nagusietatik 1.527 bere jabearen bizilekua ziren, 742 alokairuan okupaturik zeuden eta 43 doan lagata zeuden; 27 etxek gela bat zuten, 134 etxek bi zituzten, 424 etxek hiru zituzten, 807 etxek lau zituzten eta 920 etxek bost zituzten. 1.722 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 1.150 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 898 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 3.242 ziren, horien artean 2.313 aktiboak ziren eta 929 inaktiboak ziren. 2.313 pertsona aktiboetatik 2.104 lanean zeuden (1.083 gizon eta 1.021 emakume) eta 208 langabezian zeuden (96 gizon eta 112 emakume). 929 pertsona inaktiboetatik 365 erretiraturik zeuden, 303 ikasten zeuden eta 261 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an L'Isle-d'Espagnac udalerrian 2.287 unitate fiskal zeuden, 5.075 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.809 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 332 komertzioetatik, 5 erauzte enpresak ziren, 4 janari enpresak ziren, 7 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 29 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 28 eraikuntza enpresak ziren, 69 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 6 garraio enpresak ziren, 14 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 11 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 20 finantziazio enpresak ziren, 9 higiezinen enpresak ziren, 42 zerbitzu enpresak ziren, 76 administrazio publikoko enpresak ziren eta 12 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 61 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 2 banku bulegoak, 1 funeraria, 12 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 2 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekuak, 1 autoeskola, 7 igeltseroak, 6 margolariak, 2 zurginak, 4 iturginak, 2 argiketariak, 2 eraikuntza enpresak, 5 ile apaindegiak, 3 albaitariak, 7 jatetxeak, 2 higiezinen agentziak eta 2 apaindegiak.
2009an zeuden 12 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 4 okindegiak, 1 harategi zen, 1 arropa denda zen, 1 elektrotresna denda zen, 1 drogeria zen, 1 bitxi-denda zen eta 1 lore-denda zen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an tratamendu laburretarako ospitale 1, amatasun-klinika 1 bat, 2 botika eta anbulantzia 1 bat zegoen.
2009an 2 haur-eskola eta 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. L'Isle-d'Espagnac udalerrian hezkuntza orokorreko lizeo bat zegoen 2 ikaslekin.
L'Isle-d'Espagnac udalerriak goi-mailako hezkuntza ez unibertsitarioko komertzio zentro bat zuen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Bom Jesus da Penha
Bom Jesus da Penha Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Quillota probintzia
Quillota probintzia Txileko banaketa administratiboa da, Valparaíso eskualdearen erdialdean dagoena. 1.638,7 km²-ko azalera du eta 192.327 biztanle ditu. Bere hiriburua Quillota hiria da, hiri inguruko konurbazio bat integratzen duena La Calera eta La Cruz-rekin, hiri satelitetzat eta Valparaiso Handiko logelatzat hartua.
Komunak
Probintzia 5 komunek osatzen dute:
Limache eta Olmué udalerriak Quillota probintziakoak izan ziren 2010. urtera arte Marga Marga probintziako kide bihurtu ziren arte.