cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rorschach (elektodistrikto)
La elektodistritko Rorschach konsistas el la malnova distrikto Rorschach sen la komunumo Eggersriet, sed kun la komunumo Thal SG, kiu apertenis al la malnova disktrikto Malsupra Rejnvalo. La elektodistrikto havis 39601 loĝantojn je la 31-a de decembro 2006 kaj kovras areon de 50,37 km². Ĝis la 31-a de decembro 2009 la loĝantaro kreskis al 40840 personoj.
Komunumoj en la elektodistrikto Rorschach
La nombroj de loĝantoj datiĝas de la 31-a de decembro 2006.
85515 Annakukharskaya
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la italaj geastronomoj Maura Tombelli kaj Ulisse Munari elde la observa stacio de Asiago Cima Ekar proksime de Asiago en Italio.
NGC 2951-1
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Mucsfa
Situo
La vilaĝo situas sur malebenaĵo, en valo de rojo, laŭ traira flankovojo. Bonyhád troviĝas 13, Dombóvár 26, Szekszárd 28 km-ojn for.
(34203) 2000 QO55
La, ĝi estis nomita 34203 Nicwamsley en honoro de Nicolas A. Wamsley, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2017 pro sia projekto pri mikrobiologio. Li lernis ĉe la Timber Ridge Scholars Academy de Pacific (Misurio, Usono).
Malgranda Sovaĝa
La Malgranda Sovaĝa, portugale Selvagem Pequena (800 x 500 m) estas insulo de la Sudorienta Grupo de la Sovaĝaj Insuloj, Madejro, Portugalio. Ties faŭno kaj flaŭro estas bone konservita danke al manko de homa interferado.
Ĝi havas aktivan lumturon.
Helsinko
Historio
En 1946 apudaj urbetoj kaj granda parto el apudaj kamparaj regionoj estis ligitaj al Helsinko, kaj la urbo komenĉis disvastiĝi. Konstruiĝis novaj urbopartoj kaj la urbo havis 500 000 loĝantojn fine de 1960-aj jaroj. Post tio la loĝantaro kreskis malpli rapide kaj foje exh malkreskis, ĉar la urbeca teritorio etendiĝis ekster la administrajn limojn de la urbo.
Inter la 3-a de julio de 1973 kaj la finfina tria sesio de la 30-a de julio ĝis la 1-a de aŭgusto 1975, la Konferenco pri Sekureco kaj Kunlaborado en Eŭropo (KSKE) okazis en Helsinki laŭ kelkaj sesioj. Tie partoprenis reprezentantoj de Usono, Kanado, Sovetunio kaj ĉiuj landoj de Eŭropo (inkludante Turkion kaj ekskludante Albanion kaj Andoron). KSKE finiĝis per la fina protokolo de la Konferenco pri Sekureco kaj Kunlaborado en Eŭropo, (ankaŭ konata kiel Fina Akto de Helsinki, Helsinka Deklaro.)
Tuchyňa
Situo
Tuchyňa situas en valo de rojo, laŭ traira flankovojo, fervojo preteriras. Ilava troviĝas je 5 km.
Valdepeñas de la Sierra
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas valdepeñero. La censita loĝantaro en 2016 estis de 182 loĝantoj kaj la denseco estas de 2,6 loĝ/km².
Situo
Valdepeñas de la Sierra situas en la nordorienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Montaro de Gvadalaĥaro en la nord-okcidenta parto de la Provinco Gvadalaĥaro, je altitudo de 908 m super marnivelo; je 47 km el Gvadalaĥaro, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 70 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°54′29″N 3°23′15″Ok.
Lüssow (Antaŭpomerio)
Lüssow estas eksa administra komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Antaŭpomerio-Greifswald de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio. Fine de 2013 la tiam ankoraŭ memstara komunumo havis 173 loĝantojn. Ekde la 1-a de januaro 2010 la teritorio estas parto de la urbo Gützkow. Parto de la loĝloko estas historia kastelo, bieno kaj parko, konstruita en 1867, sed dum la epoko de GDR grandparte ruiniĝinta. Loka asocio klopodas konservi ĝin, sed la restaŭro ankoraŭ ne estas finita.
(19666) 1999 RO144
(19666) 1999 RO144 estas mabone konata asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Londona Deklaracio
Redaktita de la barata ŝtatestro V. K. Krishna Menon, la Deklaracio proklamis la interkonsenton de la Ĉefministroj por la pluigo de la membreco de Barato en la organizaĵo post ĝi iĝis respubliko. Per tiu deklaracio, la Registaro de Barato esprimis sian akcepton de la Reĝo de Unuiĝinta Reĝlando kiel "la simbolo de la libera asocio de la sendependaj membraj nacioj kaj tiel kiel Estro de la Komunumo de Nacioj."
4783 Wasson
4783 Wasson estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomino Carolyn S. Shoemaker elde la Observatorio de la Monto Palomar, 80 km norde de San-Diego (Kalifornio, Usono).
NGC 2951-2
NGC 2951-2 (aliaj indikoj — MCG 0-25-6, ZWG 7.17, NPM1G -00.0252, PGC 27562) estas galaksio en konstelacio Hidro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Tuhanec
Historio
La unua konservita skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1394.
10-a simfonio (Mahler)
La unua movimento de la simfonio, la adaĝo, estas la movimento, kiu estis la plej progresinta, kiam Mahler devis ĉesi la laboron pri la verko. Ĝi estis kiel ununura enigita en la kritikan eldonon de la kompleta verkaro de Gustav Mahler kaj estas intertempe fiksa ero en la koncertrepertuaro de simfoniorkestroj. La adaĝo montras konsekvencan pluevoluadon de la vojo surpaŝita en la naŭa simfonio kaj en Das Lied von der Erde rilate la bazan sintenon pregatan de adiaŭo kaj perdo, sed ankaŭ de transfiguriĝo kaj transcendeco, samkiel la pelatan dissolvon de la tonaleco. Ĉi tiu tendenco kulminas en la reprizo, kie aperas anstataŭ la dua temo naŭtona sono, kiu tiutempe prezentis senekzemplan dissonaĵon kaj novaĵon en la historio de la tonmetado.
Santiago Nuyoó
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 2020 indiĝenoj. El tiuj 1776 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 1776 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Vasile Alecsandri
Biografio
Li naskiĝis en la moldavia urbo Bacău en familio de bienhavantoj. Liaj gepatroj estis Vasile kaj Elena Cozoni, kaj lia patrino estis la filino de grekarumana negocisto. Liaj gepatroj havis sep gefilojn, el kiuj tri supervivis: unu filino, Catinca, kaj du filoj, Iancu - estonta armea kolonelo - kaj Vasile.
Rajtoj de GLAT en Moldavio
Samseksemo en Moldavio estas laŭleĝa ekde 1995. En 2002 estis adoptita aĝo de seksa konsento — 16 jaroj. Pri la jura situacio por GLAT-individuoj en Ĉednestrio, vidu artikolon Rajtoj de GLAT en Ĉednestrio.
Projekto de leĝo, kiu malpermesas diskriminacion de GLAT en laboro, estis adoptita de moldava parlamento la kaj subskribita de la moldava prezidanto Nicolae Timofti la. La leĝo ekvalidis la.
Publika opinio
Tamen post la senkrimigo de samseksemo en 1995, la sinteno de diversaj ŝtataj institucioj pli kaj pli toleris. Ekzemple, la ministerio pri sano diris en oficiala letero, ke samseksemo ne estas konsiderata kiel malsano, kaj kuracaj servoj estas disponeblaj por ĉiuj, sendepende de la seksa orientiĝo de civitanoj.
Bangalaoj
En la regiono originis la lingvo lingala, kiu disvastiĝis en la Demokratia Respubliko Kongo kaj en Kongo Brazavila.
Monero
Historio
La plej malnovaj grekaj moneroj estis pregitaj el arĝento de insulo Aigina. La averso surfiguris testudon, la reverso entenis kvadraton (7-a jc. a.K). Multfoje aperis sur la averso kapo de persono, protekta dio de la urbo. Fine de la 5-a jarcento aperis la bronzaj moneroj, kiuj anstataŭigis la etajn arĝentajn obolosojn kaj aliajn monerojn.
Bopatrina nodo
Bopatrina nodo aŭ ŝtelista nodo — ŝnura nodo por kunigado (kunligado) de ŝnuroj kaj haŭseroj. Ĝi estas ege malfidinda.
Aleksandro la Granda
Aleksandro de Macedonio (Αλέξανδρος Γ' ο Μακεδών, Aleksandros III o Makedon, signifante "Defendanto de Viroj" aŭ Ἀλέξανδρος ὁ Μέγας, Aléksandros ho Mégas; naskiĝis fine de julio 356 antaŭ nia erao en Pella, mortis la 10-an de junio 323 antaŭ nia erao ) estis reĝo de antikvgreka Macedonio. Li unuigis la militantajn kaj dividitajn urboŝtatojn de Grekio, kaj konkeris Persion, Egiption kaj kelkajn aliajn regnojn, ĝis la bordo de Hindio.
Naskiĝinta en Pella en 356 antaŭ nia erao, Aleksandro sukcedis sian patron, Filipo la 2-a, en la trono je aĝo de dudek. Li pasigis plej multajn el siaj regaj jaroj en senprecedenca militkampanjo tra Azio kaj nordorienta Afriko, kaj je aĝo de tridek li estis kreinta unu el la plej grandaj imperioj de la antikva mondo, etenda el Grekio al nordokcidenta Hindio. Li estis nevenkita en batalo kaj estas amplekse konsiderata unu el la plej sukcesaj militkomandantoj de la historio.
Klopodante atingi la "pintojn de la mondo kaj la Grandan Eksteran Maron", li invadis Hindion en -326, sed finfine li revenis pro la peto de liaj elĉerpitaj trupoj. Aleksandro mortiĝis en Babilono en -323, la urbo kie li planis establi sian ĉefurbon, sen plenumi serion de planitaj kampanjoj kiuj estus komencintaj per invado de Arabio. En la venontaj jaroj post lia morto, serio de enlandaj militoj disigis lian imperion, rezulte en kelkaj ŝtatoj regataj de Diadoĥoj, nome la survivintaj generaloj kaj heredantoj de Aleksandro.
Balkania kampanjo
Antaŭ transpasi al Azio, Aleksandro volis sekurigi siajn nordajn limojn. Printempe de -335, li avancis por subpremi kelkajn ribelojn. Starte el Amfipolis, li veturis orienten en la landon de la "Sendependaj Trakoj"; kaj ĉe la Monto Hemo, la Macedonia armeo atakis kaj venkis super la trupoj de Trakoj profitante la altaĵojn. La Macedonoj marŝis en la landon de la Tribaloj, kaj venkis ties armeon ĉe la rivero Ligino (nome alfluanto de la Danubo). Aleksandro poste marŝis dum tri tagoj al la Danubo, kaj trafis la tribon de Getoj en la kontraŭa bordo. Trapasinte la riveron nokte, li surprizis ilin kaj devigis ties armeon retiriĝi post la unua kavaleria bataleto.
Egiptio
Kiam Aleksandro detruis Tiron, plej el la urboj survoje al Egiptio tuj kapitulacis. Tamen, Aleksandro trafis reziston ĉe Gaza. Tiu urbo estis forte fortifikita kaj konstruita sur monteto, bezonante sieĝon. Kiam "liaj inĝenieroj indikis al li ke pro la alto de la monteto estos neeble… tio kuraĝigis Aleksandro pli por fari la klopodon". Post tri malsukcesaj atakoj, la fortikaĵo falis, sed ne antaŭ Aleksandro ricevis seriozan ŝultrovundon. Kiel ĉe Tiro, homoj de milita aĝo estis murditaj kaj la virinoj kaj infanoj estis venditaj kiel sklavoj.
Macedonio en foresto de Aleksandro
Ĝenerale, Grekio ĝuis periodon de paco kaj prospero dum la kampanjo de Aleksandro en Azio. Aleksandro resendis grandajn monsumojn el siaj konkeroj, kio stimulis la ekonomioj kaj pliigantan komercon tra sia tuta imperio. Tamen, la konstantaj petoj de Aleksandro por trupoj kaj la migrado de Macedonianoj tra sia tuta imperio malpliigis la homfortojn de Macedonio, ege malfortigante ĝin en la jaroj post Aleksandro, kaj finfine tio kondukis al ties subigon al Romio.
Razioj al la Hinda subkontinento
La fortikaĵo de Masago estis venkita nur post tagoj de sangoverŝa luktado, en kiu Aleksandro estis vundita serioze en la maleolo. Laŭ Kurcio, "Ne nur masakris Aleksandro la tutan loĝantaron de Masago, sed ankaŭ nuligis ties konstruaĵojn al rubo." Simila masakro okazis ĉe Ora. Post Masago kaj Ora, nombraj Asakenianoj fuĝis el la fortikaĵo de Aorno. Aleksandro persekutis ilin kaj kaptis la strategian montetan fuorton post kvar tagoj de sangoverŝa luktado.
Morto de Aleksandro
Ĉu la 10-a aŭ la 11-a de junio -323, Aleksandro mortiĝis en la palaco de Nebukadnecar la 2-a, en Babilono, je aĝo de 32. Estas du diferencaj versioj pri la morto de Aleksandro kaj la detaloj de la morto diferencas iome en ĉiu. La rakonto de Plutarko estas ke ĉirkaŭ 14 tagojn antaŭ sia morto, Aleksandro distrigis sian admiralon Nearĥon, kaj pasis la nokton kaj la venontan tagon drinkante kun Medio de Lariso. Li suferis febron, kio malboniĝis ĝis li malkapablis paroli. La soldatoj, priokupitaj pri lia sano, estis rajtigitaj procesii antaŭ li kiu silente mansalutis ilin. En la dua rakonto, Diodoro diras ke Aleksandro suferis doloron post fordrinki grandan bovlon de nemiksita vino en honoro de Heraklo, sekve de 11 tagoj de malforto; li ne suferis febron kaj mortiĝis post iome da agonio. Ankaŭ Arriano menciis tion kiel alternativo, sed Plutarko specife malakceptas tiun postulon.
Pro la emo de la Macedonia aristokrataro al murdo, aperis aludoj al friponaĵoj en multaj rakontoj pri lia morto. Diodoro, Plutarko, Arriano kaj Justino ĉiuj menciis la teorion ke Aleksandro estis venenigita. Justino asertis ke Aleksandro estis la viktimo de veneniga konspiro, Plutarko diskredigis ĝin kiel fabrikaĵo, dum kaj Diodoro kaj Arriano notis ke ili menciis ĝin nur por kompletecemo. La rakontoj estis tamen koincidaj en indiki Antipatron, ĵuse forigita kiel Macedonia vicreĝo, kaj malkonsente kun Olimpia, kiel estro de la menciita komploto. Eble portante liajn vokcitaĵojn el Babilonio kiel mortokondamno, kaj vidinte la rezulton ĉe Parmenio kaj Filotas, Antipatro intencas aranĝi ke Aleksandro estu venenigita fare de sia filo Iollas, kiu estis la vinservisto de Aleksandro. Estis eĉ sugesto ke ankaŭ Aristotelo povus esti partopreninta.
Post la morto
Pompeo, Julio Cezaro kaj Aŭgusto Cezaro vizitis la tombon en Aleksandrio, kie Aŭgusto, ŝajne, hazarde forrompis sian nazon. Kaligulo ŝajne elprenis la brusto-kirason el Aleksandro el la tombo por sia propra uzado. Ĉirkaŭ la jaro 200, imperiestro Septimo Severo fermis la tombon de Aleksandro al la publiko. Lia filo kaj sukcedanto, Karakalo, granda admiranto de Aleksandro, vizitis la tombon dum sia regado. Post tio, detaloj pri la estonteco de la tombo estas nebulaj.
Heredo kaj disiĝo de la imperio
Preskaŭ tuj post lia morto, lia imperio komence estis dividita en kvar ĉefajn partojn: Kasandro regis en Grekio, Lisimaĥo en Malgrandazio kaj Tracio, Seleŭko la 1-a Nikator en Mezopotamio kaj Sirio, kaj Ptolemeo la 1-a (aŭ Ptolemeo Soter) en Levantenio kaj Egiptio.
Hodiaŭaj opinioj pri Aleksandro
Modernaj historiistoj traktas la morton de Aleksandro la Granda kaj la naskiĝon de la sukcedaj regnoj kiel la eventon, kiu dividas helenan civilizon disde heleneca civilizo. La konkeroj de Aleksandro kaj la administraj bezonoj de liaj greklingvaj sukcedantoj antaŭenigis helenigo, nome la disvastigon de la greka lingvo kaj la greka kulturo trans orientan Mediteraneon kaj en Mezopotamion.
Mühlviertler Hasenjagd
Fuĝo
El 500, sukcesis 419 kaptitoj forlasi la tendargrundojn sed multaj fuĝintoj jam estis tro malfortigitaj de malsato por atingi la arbaron kaj kolapsis en la neĝo ekster la tendaro, kie ili estis pafitaj tiun nokton per SS-maŝinpafiloj. Ĉiuj kiuj ne atingis la arbaron kaj pliaj 75 kaptitoj en la kazerno kiuj restis malantaŭe ĉar ili estis tro malsanaj por sekvi, estis ekzekutitaj en la sama nokto ankoraŭ. Pli ol 300 kaptitoj sukcesis atingi la arbaron tiun unuan momenton.
Torres de Albanchez
Geografio
Krom la ĉefa urba kerno, estas du aliaj domaroj, nome la jenaj:
Universitato de Lucerno
La Universitato de Lucerno fondiĝis en la jaro 2000. Ĝi estas la plej juna universitato de Svislando. Kun nur 1851 studantoj en la jaro 2006 ĝi apartenas al la plej malgrandaj universitatoj de Svislando.
23153 Andrewnowell
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Andrew John Nowell, kiu gajnis la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2007 pro sia projekto pri elektra kaj mekanika inĝenierarto. Li estis lernanto ĉe la Nottingham High School de Nottingham (Anglio, Britio).
Johann Forster
Biografio
En 1517 li akiris la akademian diplomon kiel bakalaŭro kaj en januaro 1520 la gradon de magistro en la liberalaj artoj. Li ankaŭ akiris ampleksan scion pri la hebrea lingvo en la "Bavara Ŝtata Universitato" sub gvidado de Johannes Reuchlin.
En 1541 Forster fariĝis administranto de la rektoro en Sankta Lorenco en Nurenbergo. La 5-an de oktobro, laŭ peto de la urbestraro de Regensburgo, li estis sendita tien por kelkaj monatoj por enkonduki la reformacion. La 5-an de januaro 1543 li revenis al Nurenbergo.
Ĉi tie Forster sukcedis la forpasintan Caspar Cruciger la Maljuna en la katedro de la profesoro pri teologio kaj hebrea lingvo en la Universitato de Wittenberg kaj en la rilata predikista pozicio same kiel sur la predikejo de la kastela preĝejo.
En la lastaj jaroj de sia vivo, Forster povis kompletigi la verkon el sia granda scienca vivo, la plurvoluman "Hebrean-latinan leksikon" ("Dictionarium hebraicum novum", Bazelo, 1557), antaŭ ol morti la 8-an de decembro, 1556.
Árpád Kóti
Biografio
Árpád Kóti iĝis instruisto pri gimnastiko en Kiskunfélegyháza en 1954, poste li frekventis altlernejon pri aktoroj en Budapeŝto. Post la diplomo en 1958 li debutis en Teatro Jókai (Békéscsaba). Post 2 jaroj li aliĝis al trupo de Teatro Gárdonyi Géza, en la sekva jaro al Teatro Petőfi (Veszprém), fine en Teatro Szigligeti (Szolnok) li ludis 5 jarojn. Ekde 1963 li estas membro de Teatro Csokonai (Debrecen) (nur mallonge estis gastaktoro en aliaj teatroj). En 1969 li ricevis la unuan ĉefrolon. Li ricevis premion Kossuth en 2014, pli frue ekde 1977 ankaŭ aliajn premiojn.
La Independencia (Chiapas)
La Independencia estas unu el la 118 komunumoj de la meksika subŝtato Chiapas, kiu estas la subŝtato kiu situas plej sude. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas La Independencia. La Independencia en la hispana signifas "La sendependeco". La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 07041.
Sociogeografio
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Homo ludens
Libro de Huizinga, eldonita en 1938, kaŭzis aperon de nova scienca esplormedio: ludologio (ludoscienco). La aŭtoro montras, ke ludo estas fundamento por ĉiuj aĝoj, ne kiel simpla amuziĝo, sed kiel rivalado, kiu post kelka tempo iĝas institucie organizita. Li ne opinias, ke kulturo estas rekte ludo, sed ke diversaj kulturaj fenomenoj subtile devenas de homa ludemo (milito, juro, scienco, poezio kaj arto).
Malaja pavofazano
Aspekto
Junuloj similas al inoj sed havas eĉ malpli disvolvigitajn okulmakulojn kaj kutime ne havas ilin entere escepte ĉe flugilplumoj. La lanugo de la idoj estas palbruna supre kaj sablokolora sube.
Sistematiko
Anaklizoj de DNA situas la Malajan pavofazano ene de baza radiado de ties genro, kun la eĉ pli kaŝema Bornea pavofazano (P. schleiermacheri) – ties frata specio –, kaj la eĉ pli baza Palavana pavofazano (P. napoleonis). La komuna praulo de la Malaja pavofazano kaj de la Bornea pavofazano probable diverĝis el siaj parencoj dum la Plioceno aŭ eble fina Mioceno, antaŭ ĉirkaŭ 5 milionoj da jaroj (Mj) eble.
Suledoj
Aspekto
Ili havas longajn kaj pintajn bekojn, fortikajn kolojn kaj mallongajn krurojn kun membranretaj fingroj. Plejparto estas blankaj kun nigraj partoj en flugiloj, kiuj estas longaj kaj pintaj ĝis enverguro de 1’4 ĝis 1’8 m.
Moluka turfalko
Dieto
La Moluka turfalko manĝas ĉefe malgrandajn mamulojn, birdojn, lacertojn kaj insektojn.
Salacgrīva
Historio
En 1721 la setlejo estis konkerita de la Rusia Imperio. En la 19-a jarcento, evoluinta haveno estis establita en Salacgrīva. En 1928, Salacgrīva ricevis la statuson de urbo. Dum la periodo de la Latva SSR, en Salacgrīva konstruiĝis fiŝskatolfabriko, kiu daŭre funkcias en la 21-a jarcento.
Loĝantaro
Laŭ la stato de la jaro en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Natura Ponto (Arubo)
La Natura Ponto de Arubo (Natuurbrug Aruba) estis natura ponto sur la insulo Arubo kiu disfalis je la 2-a de septembro 2005. La Natura Ponto formiĝis per koralkalkŝtono kiu estis eroziita per la ondoj dum multaj jaroj. Ĝi estis la plej longa natura ponto en Karibio kun alto de 7 kaj longo de 30 metroj. Pli malgrandaj naturaj pontoj cetere ankoraŭ ekzistas sur la insulo. Unu troviĝas flanke de la restaĵo de la disfalinta ponto.
Martos
Araboj
En la jaro 711 finiĝis la visigota monarkio ĉe la Ibera Duoninsulo konkerita tiam de la araboj. La romia kaj visigota Tucci nomiĝus Tuŝ aŭ Tuss kaj dum la 9-a jarcento ĝi estis unu el la plej gravaj defend-lokoj de la arabaj regnoj. La araboj starigis sur la rokego grandan kastelon por defendi la tutan zonon. Fine de la 10-a jarcento la jaena provinco dividiĝis laŭ 16 distriktoj, unu el ili estis Mar-Tuss, nomo kiu reale signifas “la rokego de Tuss”, kiu estas la origino de la nuntempa nomo de la vilaĝo: Martos. Ĉe la vilaĝo ekzistis du moskeoj, la plej grava el ili konstruita sur la romia templo. Dum la 11-a jarcento malaperis la Al-andalusa kalif-lando kaj post tiam Martos apartenis al la Granada regno. En la jaro 1078 la granada emiro Abd Allah donacis la vilaĝon al la Sevila Emiro.
Monumentoj
Urbodomo (antikva prizono). Ĝi estas konsiderata kiel juvelo de la andaluza manierismo. Konstruita de Francisco del Castillo en la jaro 1557.
Informiloj
- Día a Día: loka revuo.
- Radio Martos: radio-elsendejo de la Urbodomo (107.7 MF)
Worldometer
En 2020, la retejo akiris grandan popularecon pro la publikigo de statistikoj rilataj al la koronvirusa epidemio, sed ĝia nivelo de precizeco kaj metodaro estas dubindaj.
Faloppio
Faloppio estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Lombardio kaj la Provinco Como. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patroneco estas la kristaniĝo de Paŭlo de Tarso.
Janová
Historio
La unua mencio pri Janová aperis en la jaro 1505. En la jaro 1516 ĉi tie estis 11 loĝdomoj. La vilaĝo devene nomiĝis Johanowa, en la 19-a jarcento Johanová kaj ekde 1946 Janová. La nomo de la vilaĝo estas verŝajne derivita de persona nomo Johan, eventuale Juhan, sufikso "-ová" esprimas lian propruman rilaton al la vilaĝo.
Laŭ pli poeta klarigo la vilaĝo estis donacita al Johaninjo, filino de la posedanto de vsetína sinjorujo kaj laŭ ŝia nomo la vilaĝo estis nomita Johanová.
Valaĥiaj ribeloj
La historio de la valaĥiaj ribeloj komenciĝas en la jaro 1609, kiam la vsetínan sinjorujon akiris Albrecht z Valdštejna, pli posta signifa imperiestra armeestro. Plimulto de la loĝantoj de la sinjorujo aliĝis al evangelia konfesio. Valdštejn alvokis jezuitojn kaj li komencis inter la servutuloj malmolan rekatoligon Kun eklezia premo estis kunigita ankaŭ premo ekonomia. Malkontenteco de la servutuloj kaj perfido, kiun Valsštejn krimis je kontraŭhabsburga ribelo de moravia nobelaro, fariĝis ĉefa kaŭzo de longdaŭraj valaĥiaj ribeloj dum la tridekjara milito. Ilia centro fariĝis Vsetín kaj ties ĉirkaŭaĵo. La ribeluloj ne kapitulaciis nek post forbruligo de Vsetín kaj ekzekutoj en 1627. Ekde la jaro 1642 ili staris surflanke de svedaj soldataroj, sed la 26-an de januaro 1644 ili estis fare de imperiestra soldataro definitive malvenkitaj. Preskaŭ 200 partoprenintoj de la ribelo estis la 15-an de februaro 1644 en Vsetín ekzekutitaj. Tiu ĉi ekzekuto famiĝis kiel unu el la plej amasaj kaj la plej teruraj ekzekutoj en ĉeĥa nacia historio. Vsetín kaj vilaĝoj en la vasta ĉirkaŭaĵo - inkluzive de Janová - estis forbruligitaj. El Janová estis ekzekutitaj 5 ribeluloj: Martin Fojt estis dumvive kvarumata kaj pluaj kvar pendumitaj.
Ankaŭ invadoj de turkoj kaj tataroj havis por Janová kruelajn sekvojn, ekz. dum invado en la jaro 1663 estis en Janová batmortigitaj 92 homojn. Plua turka invado sekvis en 1683, en 1708 ĉi tie rabis hungaraj ribeluloj - kurucoj kaj en la jaroj 1713 - 1715 furiozis en la ĉirkaŭaĵo pesto.
Elmigrado
Dum la okupacio en jaroj de la dua mondmilito operacis en ĉirkaŭaj montaroj partizanaj trupoj, kiuj precipe fine de la milito faris diversajn sabotaĵojn. La vilaĝo estis liberigita frumatene la 4-an de majo 1945 fare de soldatoj de la 1-a ĉeĥoslovaka armeoa korpuso.
Dentobeka kolombo
La Dentobeka kolombo, Didunculus strigirostris, konata ankaŭ kiel Samoa kolombo estas mezgranda birdo de la familio de Kolombedoj kiu inkludas turtojn kaj kolombojn.
Nacia simbolo
Aldone estas:
Egipta revolucio de 2011
Tiuj protestoj tuniziaj etendiĝis la 25an de januaro al Egiptio kie okazis multaj manifestacioj kaj en Kairo kaj en aliaj urboj: oni petis forigon de la delonge prezidento Hosni Mubarak. Tiu tago koincidis kun tago de la polico en Egiptio. La protestantoj volis atentigi pri polica brutaleco, pri morto de Ĥalid
Ion Creangă
Biografio
Laŭ tio kion li skribis, Ion Creangă naskiĝis la en Humuleşti, vilaĝo de la nuna komunumo Târgu Neamț en distrikto Neamț. Aliaj personoj pensas ke la aŭtoro naskiĝis la 10-an de junio. Neniuj dokumentoj konfirmas lian naskiĝtagon. Liaj gepatroj estis Ștefan kaj Smaranda.
Creangă en Esperanto
El la verkoj de Ion Creangă aperis tre malmulte en Esperanto:
Vestaĵindustrio
Vestaĵindustrio signifas la produktadon de vestoj en fabrikoj ĝenerale en amasproduktado sed almenaŭ en grandaj serioj. Vestaĵindustrio elkreskis el pretigo de vestoj por viroj, virinoj kaj infanoj en metiaj uzinoj de tajloroj, kudrejoj, sub la efiko de la poioma maŝinismo de la teknologiaj procedoj uzataj en ĉi tiuj uzinoj kaj kiel rezulto de la novaj merkataj bezonoj induktitaj de la urbanizado.
Evoluo de la vestaĵindustrio
Pretigo de vestoj en fabrikoj komencis evolui da la dua duono de la 19-a jarcento. Antaŭe tajloroj faris vestojn en siaj memstaraj metiejoj al la individuaj mendoj de la klientoj. Nur la invento de la vere bene uzebla kudromaŝino (Barthélémy Thimonnier, 1830) lanĉis la procezon kiu fine kondukis al la industria amasproduktado al la komenco de la 20-a jarcento. La antaŭfabrikata, ne por konkreta persono pretigita vesto aperis en la 1830-aj jaroj, kiam ĉirkaŭ en 1831 la amerika George Opdyke pretigis antaŭfabrikitajn vestojn en sia uzino kaj vendis ilin en iu magazeno en New Orleans. Veran evoluon rezultigis la grada plibonigo de la kudromaŝino (Elias Howe 1846, Isaac Singer 1851, Allen Benjamin Wilson 1850 kaj aliaj).
La vestaĵindustrio en la 20-a jarcento
Evoluo de la vestaĵindustrio komenciĝis en la nordamerika kontinento, sed la seria produktado de vestaĵoj en fabrikoj disvastiĝis al la mezo de la 20-a jarcento ankaŭ en Eŭropo, krome en Aŭstralio, Japanio, en la Respubliko de Sud-Afriko Ĉi tiu procezo kompletiĝis en la 1960-aj jaroj, kiam la bezono al vestaĵoj de la plejparto de la loĝantaro en la plej multaj orientaj kaj ocidentaj eŭropaj landoj, en Norda kaj Suda Ameriko kaj ankaŭ en aliaj landoj estis satigita per antaŭpretigitaj vestoj. Komenciĝis ankaŭ la grandskala eksporto de la produktaĵoj faritaj de la grandaj fabrikoj en kiu pli kaj pli la aziaj landoj rolis la ĉefrolon, sekve de la relative malmultekostaj salajroj. Al la fino de la jarcento Ĉinio, Hindio, Pakistano, Bangladeŝo iĝis la ĉefaj eksportistoj de vestaĵoj, spite ke la kvalito de iliaj produktoj komence postrestis de la nivelo kutima en Eŭropo kaj Nordameriko. Sed kiam firmoj de Okcidenta Eŭropo kaj Nordameriko ekaperis kiel investistoj kaj transloĝigis ilian produktadon aŭ unu gravan parton de ties en ĉi tiujn landojn, kune kun iliaj mordenaj maŝinoj, produktadaj kaj organizaciaj metodoj, la loĝantoj ellernis tiujn kaj la kvalito de la produktaĵoj iom post iom pliboniĝis. Ni jam spertas ke la kvalita nivelo de la produktaĵoj faritaj en ĉi tiuj landoj estas nuntempe konkurencema kun la produktaĵoj faritaj en la industrilandoj. Tamen, malfavora fakto estas, ke ekzistas aziaj, afrikaj, sudamerikaj landoj, reprezentantaj plenaĝan parton en la eksportado de vestaĵoj, kie la laborcirkonstancaroj estas tre malbonaj, laboristoj trudiĝas labori en sendefenda pozicio, eventuale por mizero; ekzistas fabrikoj kie infanoj laboras – ĉio ĉi estas fontoj de la malalta preznivelo.
Josif Stalin
Stalino estis unu el la plej grandaj amasmurdistoj en la historio: takso de la nombro de liaj viktimoj ŝvebis ĉirkaŭ 11 milionoj kaj foje eĉ nombris kiel 40 milionoj, kaj li estas konsiderata unu el la plej grandaj tiranoj de la dudeka jarcento. Stalin starigis diktatoran reĝimon de teruro bazita sur radikala kulto de personeco (interalie li estis propagande nomita Suno de la Popoloj) kaj karakterizita per sekvenco de murdoj de disidentoj kaj tiuj kiuj esti suspektitaj disidentoj ("purigoj"), malliberigo de milionoj da homoj en punlaborejoj (Gulagoj) kaj en politiko de deviga kolektivigo kiu rezultigis la mortojn de milionoj pro malsatego (la tielnomita "holodomoro"). Per tiuj metodoj li antaŭenigis procezon de industriiĝo en Sovet-Unio kaj turnis ĝin en komunistan superpotencon.
Junaĝo
Li naskiĝis en la urbo Gori (Kartvelio, tiam en Tiflisa gubernio de la Rusia Imperio kie estis hejmo de mikso de Kartveloj, Azerioj, Armenoj, Rusoj kaj Judoj. ) en familio de ŝuisto. Li naskiĝis en la 18a de Decembro [malnovstile 6a de Decembro] 1878 kaj baptita la 29an de Decembro. Lia naskonomo estis Ioseb Besarionis dze Jughashvili, kaj li estis kromnomita "Soso", diminutivo de "Ioseb".
Liaj kunklasanoj estis socie pli altrangaj kaj mokis lin komence pro liaj jam trouzita lernejana uniformo kaj variolcikatra vizaĝo. Sed pro sia observemo, Iosseb Ĝugaŝvili baldaŭ transprenis la estrecon de la klaso. Kvankam Stalin poste tute ne parolis pri sia kartvela deveno, li multe ŝatis la tieajn rakontojn en sia junaĝo. Unu el tiuj rakontoj parolis pri la montmigranto Koba, kiu batalis por la sendependeco de Kartvelujo. Stalin tre admiris lin, kaj de tiam postulis en la klaso, ke oni nomu lin Koba. Por kaŝi sian devenon Stalin pruvis esti la plej bona en ĉio, kion li entreprenis. Tial li rimarkiĝis pro sia inteligenteco kaj forlasis la lernejon en 1894 kiel la plej bona lernanto.
Miquel Crusafont i Pairó
En 1933 li akiris bakalaŭron pri Farmacio de la Universitato de Barcelono kaj en 1950 li akiris bakalaŭron en Naturscienco de la Universitato de Madrido.
En 1961 li estis elektita unuanime kiel Profesoro de Paleontologio en la Universitato de Oviedo, kiel la plej granda sciencisto de sia disciplino. Poste, li akceptis esti nomumita Profesoro de Antropologio en la Societo Iesu de Barcelono.
Forumo Internacia pri Softvaro Libera
FISL 13
FISL 13 okazos dum la periodo ekde la 25-a ĝis la 28-a de julio 2012, en la Centro de Eventoj de PUCRS, en Porto Alegre.
FISL 12
La raporto de FISL 12 registras ke entute 6.914 personoj ĉeestis la aranĝon.
Revolvero
Nuntempe, la plej popularo specio de revolvero, por polico, militistoj, kai civiluloj same, estas la kompakta "kernonazo." Envoluiĝita en 1927 de le Usona firma Colt, tia "Specialo Detektiva" havis mallongan tubon da ĉirkaŭ 5 cm kaj malgrandan cilindron kio tamen enhavas ses municierojn da .38 kalibro. Malsame ol pli aĝaj revolverospecioj en tia kalibro, la Specialo Detektiva estas tiom kaŝebla, ke ĝi preskaŭ malaperas en poŝon. Eĉ policistoj kiuj portas regule grandan revolveron, ankaŭe portantis la kernonazan Specialon Detektivan en rezervo. Poste, en 1950-jaroj, ĝi aliĝitas al ofertato de nova Specialo Policestra de Smith & Wesson. Iomete maldike en cilindro, la Specialo Policestra enhavas unu malpli municieron, sed multaj uzantoj trovis lin pli fortikan. En tutokaze, tiel rezervo parfilo, policistoj preferis la kompakton revolveron al duon-aŭtomaton, malgraŭ la pli multaj municieroj de tiu ĉi lasta, digante "Estas pli bone havi kvin certe, ol dektri eble."
Ekspreso (planlingvo)
Patro nia: Pater de nos, ke esen in la selos, ke la nomino de vo esen sanktifiked, ke la regno de vo venien, ke la volunta de vo esen fakted superi la tera komi alsi in la selo. Donen ad nos hok dia la pane de kati dia, et perdonen ad nos la debitas de nos komi nos perdonen ad debitores de nos, et non dukten ad nos in temptesion, mai liberen ad nos de malo.
Berdjansk (stacidomo)
Berdjansk (Бердянськ) estas fervoja stacio en Berdjansko (Zaporiĵa provinco), la 38-a plej granda urbo en Ukrainio.
Cerbofuĝo
La cerbofuĝo aŭ fuĝo de talentuloj estas la elmigrado de edukitaj kaj talentaj unuopuloj (kaj ĝenerale por ne plu reveni) al aliaj nacioj pli riĉaj, motivitaj precipe pro la manko de oportunoj, malbona ekonomia sistemo aŭ politikaj konfliktoj. Kelkfoje ĉi tiu fenomeno same okazas inter evoluintaj nacioj, pro salajraj diferencoj aŭ impost-elspezoj. Analoge oni parolas pri la kapitalfuĝo kiam temas pri la seninvestado de financa kapitalo en certa lando.
Volkssturm
Volkssturm (tradukite: Popola sturmantaro) estis taĉmentoj de civiluloj germanaj je la fina fazo de la Dua mondmilito. La partopreno ne estis libervola sed deviga.
Priskribo
Laŭ dekreto de Adolf Hitler mem de la 25-a de septembro 1944 estu kreataj taĉmentoj por defendi la germanan patrujan terenon. Rekrutiĝi povis ĉiuj viroj aĝaj inter 16 kaj 60 jaroj kiuj ne estis mobilizitaj ĝis tiu tempo pro profesiaj, aĝaj aŭ sanaj kialoj.
Blumenstein
Geografio
Blumenstein situas en la Svisaj Antaŭalpoj en Berna Oberlando proksimume 7 kilometrojn okcidente de Thun en la supra parto de la valo de Gürbe kaj en la valo de Stocken. La komunumo konsistas el la du partoj interna (oriente de la rojo Fallbach) kaj ekstera Blumenstein (okcidente de la rojo Fallbach). Interna Blumenstein konsistas el la vilaĝo Blumenstein, kaj la vilaĝetoj Almitegge, Eschli, Gassen, Rüdeli kaj Wäsemli, kaj ekstera Blumenstein el la vilaĝetoj Bodenzingen, Lochmannsbühl, Reckenbühl kaj Tannenbühl. La plej alta punkto de la komunumo estas en sudo kun alteco de 2042 m s.m. la kresto de Chrummfadeflue.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 15,52 km², de kiuj 39,8% estas kovritaj de arbaro, 48,6% servas por agrikulturo kaj 3,9% por setlado.
IJK 2017
La temo de la kongreso estis Viroj kaj virinoj kun siaj kulturoj. Partoprenis 110 homoj el 27 landoj en kvar kontinentoj. Ĉirkaŭ duono de la partoprenantoj venis el dek afrikaj landoj (21% virinoj kaj 79% viroj ), la alia duono el 13 landoj de Eŭropo.
Golfech (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Bordeaux-St-Jean - Sète-Ville (640000).
Santiago Suchilquitongo
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 65 indiĝenoj. El tiuj 42 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 42 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Gregor Brück
Biografio
Post grava politika ŝanĝo en Wittenberg, en 1547, li perdis siajn delonge establitajn funkciojn. Li tiam unue iris al Vajmaro, poste al Jena, en Turingio, kie li fariĝis profesoro pri juro en la gimnazio, kaj li estis esenca por altigi ĝian statuson al tiu de universitato.
József Hajnóczy
Biografio
József Hajnóczy akiris juran diplomon en luterana altlernejo en 1771. Pro la reformata kredo (eĉ li ne estis nobelo) li ne rajtis esti politikisto, tial li estis persona sekretario de Miklós Forgách, ekde 1779 de grafo Ferenc Széchényi. En 1783 li akompanis la grafon al Zagrebo. En 1786 li estis nomumita subdepartementestro kun titolo reĝa konsilisto. En la sama jaro li edziĝis, sed post 2 jaroj li vidviĝis. En 1790 li estis forigita el la posteno, ĉar li ne estis nobelo. Li estis advokato kaj li konatiĝis kun Ignác Martinovics. En 1792 li akiris ŝtatan postenon en Buda, en la sekvaj jaroj li aliĝis al sekreta komploto de Martinovics. Li sekreta polico malkovris la komploton kaj li estis kondamnita je morto. Li estis tiu, kiu tiutempe volis burĝan ŝtaton, kiel faris la francaj jakobenoj.
Buzenval (pariza metrostacio)
Stacio
Ĝi ŝuldas sian nomon al Strato de Buzenval, memore al kvartalo de Buzenval, loĝloko de Rueil-Malmaison, kie okazis batalo de la Sieĝo de Parizo nomita Batalo de Buzenval la.
Hans Rosbaud
En 1945 li estis nomumita muzika dirigento de la Münchner Philharmoniker fare de la usonaj okupaciaj aŭtoritatoj. En 1948, Rosbaud iĝis ĉefa dirigento de la Sinfonieorchester des Südwestrundfunks en Baden-Baden, kie li restis por la resto de sia vivo. En 1954, li dirigentis la unuan ludadon de la opero de Schoenberg nome Moses und Aron; tio estis en 1957 komerce registrita por Philips.
Aŭstralia turfalko
Kiel multaj aŭstraliaj birdoj, ĝi ne havas klaran migrantan modelon: ĉe sudaj herbejoj, la setliĝintaj paroj estas loĝantaj birdoj la tutan jaron, sed multaj aliaj birdoj migras norden dum la aŭstrala vintro, aŭ vagadas tra la arida interno sekve de magoxdisponeblo.
Metilacio
En biologiaj sistemoj, metilacio estas katalizita de enzimoj; tia metilado povas esti implikita je modifo de pezaj metaloj, reguligado de genekspresio, reguligado de proteina funkcio, kaj RNA-prilaborado.
Edit Timkó
TIMKÓ Edit estis rumania hungara baletistino, kantistino naskita en Nagyvárad la 25-an de januaro 1925. Ŝi estis edzino de arthistoriisto László Darkó.
30414 Pistacchi
30414 Pistacchi estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Orient-gvineaj arbaroj
La orient-gvineaj arbaroj, kune kun la aliaj tropikaj humidaj foliarbaroj de Okcidentafriko, estas inkluditaj en la biodiverseco-riĉaĵejo : gvineaj arbaroj de Okcidentafriko de la organizaĵo Naturprotekto Internacie (angle : Conservation International). La ekoregiono estas listigita en la tutmondaj 200-regiono gvineaj humidaj arbaroj.
Usona Societo pri Homa Genetiko
La misio de la Societo estas antaŭenigi homan genetikon en scienco, sano kaj socio pere de altkvalita esplorado, edukado kaj defendo. Ĝi servas esplorajn sciencistojn, sanprofesiulojn kaj la ĝeneralan publikon per disponigado de forumoj.
Ora parulio
Ekologio
La reprodukta teritorio de Oraj parulioj estas tipe ĉerivera aŭ alitipe humida tero kun abunda keskaĵaro de malgrandaj arboj ĉefe salikoj (Salix). La aliaj grupoj, kiel vintrantaj birdoj, ĉefe loĝas en marĉoj de mangrovo kaj similaj densaj arbaraj terenoj. Malpli preferata habitato estas arbustaro, farmoj kaj arbarbordoj. Ĉefe Flavaj parulioj venas ĝis ĉeurbaj aŭ malpli dense loĝataj areoj, fruktoĝardenoj kaj parkoj, kaj ankaŭ povus reproduktiĝi tie. For de la reprodukta sezono, tiuj paruliedoj troviĝas kutime en malgrandaj grupoj, sed dum reproduktado ili ege zorgas pri la teritorio kaj forpelos ĉiun samspecifan entrudulon kiu venos proksime.
Margareta Porete
“Spegulo de la animoj simplaj”
En sia verko Porete distingas du Ekleziojn: la granda loĝata de la animoj simplaj, neniiĝintaj en Dio, kaj la malgranda estrata de la ekleziaj hierarkioj. Ne sin metante kontraŭ tiu lasta, Porete ne postulas ke nur perfektaj animoj okupu la postenon de la hierarkia Eklezio, sed ke tiu lasta malfermiĝu al la agnosko kaj akcepto de tio kio alvenas de la animoj kiuj havas kun Dio rilaton absolute liberan. Tion farante, Porete aludas femininan elstarecon, kaj konfesas la superecon spiritan, do nehierarkian, se kompari la du. Tiu supereco rezidas en la koincido inter kio estas kaj tio kion faras la animoj neniiĝintaj en Dio.
'''”Estis iam almozulo kiu laŭlongatempe serĉis Dion en la kreitaro... Sed li trovis nenion kaj sin retrovis eĉ pli malŝate deziranta kion li streĉiĝis serĉi”.'''
La amo laŭ Margareta Porete
Laŭ Porete prefereblas zorgi amikecon anstataŭ amon, ĉar amikeco estas amo sendezira kaj estas, laŭ ŝi, la formo plej alta de amo. Kun la dia Spirito oni devas, do, starigi rilaton de pura amikeco, necesa premiso de ĉiu reciproka interŝanĝo, por ke la animo agnosku sin mem kiel Dio kaj Dio ĉeestu en ĉiuj formoj de la mondo kaj estu manifestata.
Maraîchers (pariza metrostacio)
Maraîchers [maʁɛʃe] (Legomĝardenistoj) estas stacio de la Metroo de Parizo sur linio 9, en la 20-a arondismento de Parizo.
Stacio
La stacio estis tute restaŭrita fine de 2006.
Muriaé
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Zona da Mata (esperante Zono de la Ĝangalo) kaj en la mikroregiono Muriaé. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
23158 Bouligny
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Ian Michael Bouligny, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2007 pro sia projekto pri elektra kaj mekanika inĝenierarto. Li estis lernanto ĉe la Catholic High School de New Iberia (Luiziano, Usono).
Epigenetiko
Historie, iuj fenomenoj ne nepre heredeblaj ankaŭ estis priskribitaj kiel epigenetikaj. Ekzemple, la termino uziĝis por priskribi ajnan modifon de regionoj kromosomaj, speciale modifoj de histonoj, se ĉi tiuj ŝanĝoj estas heredeblaj aŭ asociitaj kun fenotipo. La interkonsenta difino nun bezonas trajton por esti heredita por ke ĝi estu konsiderata epigenetika.
7905 Juzoitami
7905 Juzoitami estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Akimasa Nakamura elde la Observatorio Kuma Kogen (gubernio Ehime).
Niĵna Apŝa
Historio
La unua mencio okazis en 1387 laŭ tiama hungara ortografio "Alsówapsa". En 1910 vivis en Alsóapsa 5602 loĝantoj (4651 rumanoj, 746 germanoj, 173 rutenoj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Máramaros, al distrikto de Máramaros, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon Karpata Ukrainio. Iom poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis Niĵna Apŝa. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.
Dvarako
En la Mahabarato, ĝi estas urbo en tio kio estas nuntempe Dŭarka, iam nomita Kuŝasthali, nome fortikaĵo kiu estis reparita de la Ĝadavoj. En tiu eposo, la urbo estas priskribita kiel ĉefurbo de la Anarta Regno. Laŭ la Harivamsa la urbo estis en la regiono de la Sindhua Regno.
Tantiemo
Tantiemo estas variebla rezultodependa honorario aŭ pago, kiu konsistas el parto de la enspezoj aŭ de la profito aŭ kiuj dependas de aliaj atingo- kaj rezultokriterioj kaj plej ofte aldone al fiksaj honorarioj estas krompagataj al estraranoj de akcia kompanio, al aferdirektistoj aŭ blankkolumaj estraj dungitoj.
30416 Schacht
30416 Schacht estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la far'de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Esperanto en Sudaŭstralio
Organo
La oficiala organo de Esperanto en Sudaŭstralio estas Tamen Plu. Ĝi ofte inkluzivas lokajn raportojn, internaciajn Esperanto-novaĵojn kaj ŝercojn, kaj estas redaktata de Bob Felby.
Granda palaco (Meiningen)
La Granda palaco (germane: Großes Palais) en Meiningen (Germanujo) estas domego de la dukoj de Saksio-Meiningen el la 19a jarcento. Aliaj ĝiaj nomoj estis Vidvina palaco (Wittumspalais) aŭ Heredprinca palaco (Erbprinzenpalais).
Listo de la deputitaj distriktoj de Ille-et-Vilaine
La departemento Ille-et-Vilaine, en la kvina Respubliko, konsistis el ses deputitaj distriktoj de 1958 ĝis 1986, el sep distriktoj post la balota subdivido de 1986, poste el ok distriktoj ekde la resubdivido en 2010, ekaplikita ekde la deputitaj balotoj de 2012.
Fontainemelon
Historio
La unua dokumenta mencio de Fontainemelon datiĝas el la jaro 1350 kiel Fontainnemelom. Dum mezepoko Fontainemelon apartenis al la Senjorujo kaj poste Majorujo Valangin. En la jaro 1860 Fontainemelon fariĝis memstara komunumo. Kun efiko de la 1-a de januaro 2013 Fontainemelon kun 14 aliaj komunumoj de la distrikto kuniĝos al la nova komunumo Val-de-Ruz.
Mures
La literokombino Mures povas aludi al
Tero de Aleksandra
Tero de Aleksandra (Земля Александры) estas granda insulo de la Lando Francisko Jozefo arkipelago situanta ĉe 80.6338889 norda latitudo kaj 46.5838889 orienta longitudo, kun areo 1051 km2. Ĝi estas parto de Arĥangelska provinco, Rusia Federacio.
4826 Wilhelms
4826 Wilhelms estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomino Carolyn S. Shoemaker elde la Observatorio de la Monto Palomar, norde de San-Diego (Kalifornio, Usono).
Tero (ekonomiko)
La tero, partikulare la minejaj kuŝejoj kaj la kampoj aŭ geografiaj lokoj de speciala valoro por ties uzado por agrikulturo (plugebla tero), brutobredado aŭ forstado (nome unuaranga sektoro kiu identigas ĉefe la ruran pejzaĝon); estis historie tialo de ĉia tipo de konfliktoj ĉu sociaj, politikaj aŭ militaj.
Toĥara lingvaro
Malkovro kaj signifo
La toĥara formortis verŝajne post 840, kiam la ujguroj, elpelitaj el Mongolio de la kirgizoj, movis en la Tarim-basenon. Tiun teorion subtenas la malkovro de tradukoj de toĥaraj tekstoj al la ujgura. Dum la ujgura rego, la popoloj miksiĝis kun la ujguroj por produkti multe el la hodiaŭa popolo de la nuna Ŝinĝango.
Grizkapa arbalciono
La Grizkapa arbalciono (Halcyon leucocephala) estas arbalciono, tio estas birdo de la grupo de Alcededoj, kiu enhavas ankaŭ la alcionon, kukabaraojn kaj aliajn arbalcionojn.
Aspach (Alzaco)
Aspach (jen france, origine germane kaj alemane, prononco ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haut-Rhin, en la historia kultura regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"), kaj administre apartenas al la arondismento kaj kantono Altkirch. Fine de en la komunumo vivis.
Kisia lingvaro
Bibliografio
(fr) Denise Paulme. Les Gens du Riz: Les Kissi de Haute-Guinée. Parizo. Librairie Plon. 1954, 1970. 324 paĝoj, reta versio
Bedevlja
Situo
Bedevlja situas en montoj.
Ĉeĥlingvaj verkistoj
Prozo
Karolína Světlá -Sofie Podlipská - Gustav Pfleger Moravský - Alois Vojtěch Šmilovský - Jakub Arbes - Antal Stašek - Ignát Herrmann - Jan Karafiát - František Herites
Dramo
František Xaver Svoboda - Matěj Anastazia Šimáček - Jaroslav Kvapil - Jaroslav Hilbert - Jiří Mahen
Sinaia
Historio
Ekde 1874 ĝi portas la nunan nomon – "Sinaia" – nomo pri kiu la tiutempaj dokumentoj supozas ke ĝi devenas el "Sinajo", la Sankta Monto, vizitita de Spătarul Mihai Cantacuzino (Princo Mihajlo Kantakuzino) – tiu, kiu konstruigis en la urbo la monaĥejon "Endormiĝo de la Dipatrino" (1690–1695), laŭ la modelo de la monaĥejo "Sankta Helena" sur la monto Sinajo.
Kastelo Peleŝ
Nuntempe la Kastelo Peleŝ estas unu el la plej vizitataj rumanaj muzeoj. Ĝiaj salonoj, ĉambroj, koridoroj diversstilaj proponas al la vizitantoj agrablajn surprizojn, la sinsekvo de diversaj stiloj estas vera leciono pri arto. La fajna meblaro, la speguloj de Murano, barokaj baldakenoj, la ĉambroj remburitaj per kordova ledo kaj mirindaj vitraloj estas tiom da altiraĵoj, kiuj atendas tiujn, kiuj eniras en la fantastan mondon de tiuj internaĵoj. La biblioteko enhavas valorajn librojn kaj inkunablojn senprezajn, kaj la korto de la palaco havas multnombrajn statuajn grupojn, dignajn je subĉiela muzeo.
Ĉeĥlingvaj verkistoj
Literaturo pri vojaĝoj kaj historio
Stanislav Vráz - Alberto Vojtěch Frič - Alois Musil - Miroslav Zikmund - Jiří Hanzelka - Miroslav Stingl - Vojtěch Zamarovský - Miroslav Ivanov
Jiquipilas
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 35831 loĝantojn. El tiuj estis 17841 viroj kaj 17990 virinoj. La komunumo havas surfacon de 1197 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 540 metroj super la marnivelo.
Makveoj
La makveoj estas etno kun aparta lingvo loĝanta je la bordo de la Hinda Oceano en norda Mozambiko kaj suda Tanzanio. En 2003 la makveoj estis taksitaj 32.000 homoj, el kiuj 22.000 vivas en Mozambiko kaj 10.000 en Tanzanio. En Tanzanio la makvea lingvo ankaŭ estas konata kiel maraba lingvo.
Biblos
Historio
Kvankam en la dua duono de la 2-a jamilo a.K., la plej trafikplena haveno iĝis tiu de Ugarit, la komercado kun Egipto certigis gravecon kaj prosperon de Biblos, Kiam oni detruis Ugarit-on en ĉ. 1200 a.K., Biblos reakiris sian malnovan gravecon. Ekde 900 a.K., la areo iĝis pli kaj pli influzono de la Asira Imperio. Tiglat-Pileser la 3-a ricevis ekde 743 a.K. tributon de Ŝipitbaal, reĝo de Biblos.
Opel Ampera
Male al tradiciaj hibridaj veturiloj, Ampera estas pelata rekte per elektro. La enkonstruita brulmotoro servas nur por ŝargado de la baterio, kiel generatoro.
La akcelo de 0 al 100 km/h okazas en 9 sekundoj, la rapideco maksimuma estas 161 km/h.
Lagunilla del Jubera
Geografio
La municipo estas komponita de loĝlokoj Ventas Blancas, Villanueva, Zenzano kaj Lagunilla.
Orno
Priskribo
La folioj estas kunmetaj kaj enhavas plej ofte 7 folierojn (foje 5 aŭ 9); ili estas kontraŭe duopaj sur la branĉoj kaj falas vintre.
Fruktoj estas samaroj.
Internacia Flughaveno Wattay
Fluglinioj kaj cellandoj
Sep fluglinioj regule flugas al kaj el ĉi tiu flughaveno, ses el ili per internaciaj flugoj:
Audi
Firmaa historio
En Okcidenta Germanio dume pluprosperiĝis la novaj produktejoj de la firmao Auto Union, produktanta Audi-veturilojn.