cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hostens
Historio
Dum la fino de la 19a jc, la komunumo iele malfermas sin al la ekstero, materie per la novaj transportaj rimedoj kaj intelekte per la lernejo kaj poste la komunikiloj. Hostens daŭrigas tiel la ŝanĝon de vivmaniero ekinta komence de tiu jarcento per la plantejoj de pinoj kaj la disvolviĝo de la ekspluatado de ties rezino.
Aleksander Herzen
Elmigrado
En 1847 Herzen kune kun siaj gefamilianoj elmigris al Eŭropo. Post iom da tempo Svisio naturalizis lin kiel civitano. Tiam li ofte renkontiĝis kun eminentaj socialistoj : Proudhon, Garibaldi, Mazzini k.a. Li multe verkis artikolojn kaj financis kelkajn eldonejon. En 1855 aperis ruslingva almanako "Polusa Stelo", kiun li gvidis kune kun sia longtempa amiko Nikolaj Ogarev. En 1857 ili fondis en Londono (Britio) ĵurnalon "Sonorilo", kiu havis grandan sukceson en Eŭropo kaj en Rusio, kiun oni veturigis tien sekrete.
Olecko
Olecko (antaŭa nomo: Margrabowa; Marggrabowa aŭ Oletzko, de la jaro 1928: Treuburg) estas urbo en Varmio-Mazurio en Pollando. Ĝi apartenas al samnoma komunumo en distrikto Olecko. Ĝis la jaro 1945 la urba teritorio estis germanlingva, administre apartenis al la Germana Regno kaj al la historia regiono Orienta Prusio. Fine de en la urbo vivis.
Afrikakorps
La Afrikakorps, Afrika Korps aŭ Germana Afrikakorps (en germana: Deutsches Afrikakorps, DAK) estis la germana ekspedicia forto en Afriko dum la Nord-Afrika kampanjo de la Dua Mondmilito. Dekomence sendita kiel helpa forto por plifirmigi la defendon fare de Italio de iliaj afrikaj kolonioj, la formacio luktis en Afriko, sub variaj nomoj, el Marto 1941 ĝis sia kapitulaco en Majo 1943. La plej bone konata komandanto estis kampomarŝalo Erwin Rommel.
Sabiniano
Sabiniano estis papo ekde 604 ĝis 606.
James Clements
Li geedziĝis kun Mary Norton kaj ili havis du filojn. Lia dua geedziĝo, kiu daŭris 14 jarojn, estis al Christina. Li geedziĝis trian fojon, al Karen.
A. Darjuŝ Nemseĉi
A. Darjuŝ NEMSEĈI (naskita la en Tabrizo) estis irana esperantisto, zoroastrano, tapiŝfabrikanto kaj komercisto. Li lernis Esperanton en 1920. Sian unuan leteron li sendis al UEA; respondo alvenis pro la tiama malregula poŝta servo kaj aliaj malfaciloj post unu jaro. De 1921 li estis delegito de UEA, de 1928 komitatano. Li vizitis la Universalan Kongreson 1928 en Antverpeno. Li fondis Esperanto-grupon en Tabrizo, eldonis persan lernolibron kaj verkis Esperanto-ŝlosilon.
Crasna (rivero)
Ĝi longas 193 km, grandan parton en Rumanio - 147 km, kaj havas akvokolektan areon de 3 142 km². La rivero verŝiĝas en Tison, tute proksime de Someşul-enverŝiĝo. Antaŭ la kanaligo Crasna enfluis Someşul. La rivero havis la taskon forkonduki la akvon el la marĉa regiono Ecsed [eĉed], tial la malsupra riveroparto estas kanalo.
Das doppelte Lottchen
Das doppelte Lottchen (germane, "La duobla Lotta") estas infanlibro de la germana verkisto Erich Kästner. La libro estis verkita dum Dua Mondmilito kaj estis planita kiel scenaro por filmo, sed finfine estis publikigita kiel libro en 1949. La rakonto poste estis adaptita en filmon multajn fojojn. La libro estis ilustrita de la ilustristo Walter Trier.
Villaquejida
Villaquejida [biljakeĤIda] estas municipo de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Esla-Campos, en la sudoriento de la provinco.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Villaquejida kaj Villafer, okupas totalan areon de 53,42 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 828 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 600 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 58 km de Leono, provinca ĉefurbo; trapasas la municipan teritorion la rivero Esla kaj ĝis kanalo. Ĝi limas kun La Antigua, Villamandos, Villaornate y Castro, Campazas, Matilla de Arzón (Zamora), Valderas, Cimanes de la Vega, Fuentes de Ropel (Zamora), San Cristóbal de Entreviñas (Zamora), kaj Valdescorriel (Zamora).
Biot (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Marseille-St-Charles - Vintimille (frontière) (930000).
Kazimierz Bartel
La lastaj jaroj
Post retiriĝo de politika vivo revenis al scienca kariero ĉe Lvova Politekniko, kie oni samjare elektis lin ties rektoro kaj atribuis la titolon doktoro honoris causa kaj membrecon en Pola Akademio de Scipovoj. En la jaroj 1930-1932 estis prezidanto de Pola Matematika Societo. Dum tiu ĉi periodo publikigis siajn plej gravajn verkojn, i.a. serion da lekcioj pri perspektivo en la eŭropa pentroarto. Tio estis la unua ĉi-speca publikaĵo en la mondo.
Ordenoj kaj distingoj
Kazimierz Bartel estis distingita i.a. per la Ordeno de Blanka Aglo (1932) pro eminentaj meritoj favore al laboro por la Ŝtato, franca Honora Legio (unua klaso), Arĝenta Kruco de la Ordeno Virtuti Militari (1922).
Maria Bild
Situo
Maria Bild situas sur deklivo. Jennersdorf troviĝas je 6 km-oj.
Devecser
Devecser [deveĉer] estas urbo en Hungario, en regiono Meza Transdanubio, en departemento Veszprém, en Distrikto Devecser, kies centro estas.
Merlin (mitologio)
Merlin servis kiel konsilanto de Arturo ĝis li estis sorĉita de Damo, kiu estis, laŭ iuj verkistoj, la Damo de la Lago, kaj, laŭ aliaj, ties sekvantino Nimue.
Merlin ludas kernan rolon en la romano La Estinta kaj Estonta Reĝo de Terence White, kaj Mary Stewart verkis romanan trilogion pri li.
Galerio Doria Pamphilj
La fama portreto de Inocento la 10-a, fare de Diego Velázquez, estas kutime rigardita kiel la ĉefa majstroverko de la kolekto.
27261 Yushiwang
27261 Yushiwang estas tre malgranda, malhela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Taro (planto)
Taro aŭ Manĝebla kolokazio (Colocasia esculenta) estas kulturplanto (malsovaĝigita planto) el la familio de arumacoj (Araceae), kiu ekde antaŭ pli ol 2000 jaroj estas kultivata kiel nutraĵplanto. Uzataj estas precipe la amelenhavaj rizomoj de la planto. Oni kuiras ilin kiel terpomojn. En la kultivlandoj oni manĝas ankaŭ la foliojn kaj la folitigojn kiel legomon. Ili entenas multe da mineraloj, vitaminoj A, B kaj C. Taro hodiaŭ estas kultivata tutmonde en humidaj, tropikaj kaj subtropikaj klimatozonoj. Por la eksporto oni plantas ĝin en Egiptio, Kostariko, Karibio, Brazilo kaj Barato.
Michael Moore
Michael Francis MOORE (n. 23-an de aprilo 1954 en Flint, Michigan, Usono) estas kritika usona dokumentfilm-faristo kaj aŭtoro.
Hillscheid
Hillscheid estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Westerwald de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Esperanto-movado en Japanio (ĝis 1934)
La epoko de individua studado
Kiu studis unua la lingvon? Respondi estas neeble. D-ro A. Oka Esperantistiĝis en 1891, kiam li studadis biologion en Germanujo. Li estis Volapukisto. Krom li ankoraŭ kelkaj. Ili poste aliĝis al Esperanto (ekzemple Kentaro Simose en ĉ. 1892). En 1889 vortaron Volapük-japanan, 580 paĝan, tradukis holandano van der Heyden kaj japano Hayasi Sasaki. En 1902 franca pastro Mistler skribis pri Esperanto en iu gazeto de Nagasaki. Pro tiu artikolo Kroita Esperantistiĝis. En 1903 Joŝino legis la artikolon de Stead en „Review of Reviews“ kaj ĝin tradukis por iu kristana gazeto.
Ekfloro kaj velko (1906-08)
En julio Gauntlett donis kurson en Tokio. En septembro Osugi fondis en Tokio la Lernejon de Esperanto (Esperanto Gakkô). En septembro okazis la Unua Japana Kongreso (tiam oni nomis ĝin Ĝenerala Kunveno de JEA) en Tokio. Hayasi Tadasu, ministro por fremdaj aferoj, gratulsalutis. Rezolucioj, klarigitaj de Takakusu, sanskritisto: 1. En 1917 okaze de Universala Ekspozicio oni invitu la Universalan Kongreson de Esperanto al Japanujo. - 2. Petu al Eduka ministro, ke oni metu laŭvolan kurson de Esperanto en komercaj lernejoj. 3. Fondu studkomitaton por plimultigi japanajn radikojn en Esperanto.
Mallumo (1912-15)
En 1914 „Japana Esperantisto“ reaperis. Malgranda formato, kvaronjara. K. Nakamura fariĝis vicprezidanto de JEA, studentoj (Ossaka, Sugiyama, en 1915 Asai) fariĝis sekretarioj. Partopreno de studentoj al la centra administrado signifis unuan paŝon al reviviĝo de la movado. En 1915 „Japana Esperantisto“ kvarpaĝa aperis dekfoje. Tiamaj laborantoj en propagando: en Tokio Takabatake (nuna Ooi), Oishi, en Kjuŝuo (poste en Tokio) Fukuta, en Hiroŝimo K. Takahaŝi. En 1914 venis blinda poeto Eroŝenko el Rusio, en 1915 fraŭlino Agnes Baldwin Alexander, bahaistino, el Ameriko. Akita fariĝis esperantisto per Eroŝenko.
Preparo al reviviĝo (1916-19)
De 1916 la redaktadon de „Japana Esperantisto“ prenis sur sin Ossaka, helpite de Taiji Jamaga kaj Erin Asai (Tial li ĉesigis la eldonon de Orienta Stelo). En Jokosuka lin anstataŭis Heikiĉi Aizaŭa, poste Mokiĉi Kobajaŝi. De sep. en sia domo en Kanda, Tokio, Ossaka aranĝadis kursojn. La kursojn vizitadis en 1917 Tojosato Tooguu, E. A. Kolomlec (ukrainano), Ĉernin (rusa hebreo); en 1917 kurso en Yokohama: Hajami, Tasku Sasaki, Hazama; Nagakacu Hirano, Miĉiaki Miŝima, Ikuma Ariŝima, Cujoŝi Kaĵi (la nuna Hirokazu Kaĵi). La membroj de la Asocio estis 186 en aŭg. 1916, en aŭg. 1918 286, en aŭg. 1919 464. Sed la ekonomia stato de la Asocio fariĝis pli kaj pli malbona. Tria Japana Kongreso en 1916 en Tokio. Kvara en 1917 en Tôkyô. Kvina en 1918 en Tôkyô. Sesa en 1919 en Yokohama. Venis en nian tendaron tre energiaj batalantoj, en 1916 Macuzaki, en 1918 Fujisaŭa, en 1919 Inouye, Hasegaŭa, Hori, Kizaki, Ga. En 1917 venis Dick, sviso, el Rusujo kaj multe instigis japanojn. La movado fariĝis multe vigla. Sed la Asocio, malgraŭ la servado de la filo de Kroita, jam ne povis funkcii. En 1919 la presejo rifuzis la presadon de la gazeto. K. Nakamura proponis kontroligi la kason de la Asocio, sed K. Kroita rifuzis. La rekonstruo de la Asocio fariĝis nepre necesa.
Reviviĝo kaj marŝo (1920-)
Ĵus antaŭ tiu ĉi periodo aliĝis al la movado Yagi, Kawasaki, Okamoto, Ueda.
Instruita de la maldolĉaj spertoj ĉe la antaŭa JEA, la nova JEI ne metis super si iajn socian eminentulojn kiel la estraron. Ĝi havis nek prezidanton, nek ĉefsekretarion ordonantan. La tutan administradon prenis sur sin la egalrajtaj junaj „komitatanoj“ (plejparte studentoj), efektivaj laborantoj en la mastrumado. Por reprezenti la organizon por ekstera mondo, oni havis reprezentantan komitatanon, elektatan por unu jaro, sed ne elekteblan por dua sinsekva jaro. Por vigligi lokan movadon, preskaŭ ne ekzistantan tiutempe, JEI admonis lokajn grupojn, ke ili tro multe ne dependu de la centra JEI, sed ke ili memstare klopodu por nia afero en sia loko.
En jul. en Ayabe, centro de nova religio Oomoto, okazis kurso sub gvido de Takizô Sigematu. 150 partoprenintoj inter kiuj la estro Deguĉi mem. Tio estas la komenco de Oomoto E-movado. En 31 aŭg. - 2 sep. XI-a Kongreso en Okayama. Pri laŭleĝeco de JEI Chif faris akrajn demandojn. Sciigo de tertremego en Tôkyô alvenis al la kongresanoj en la tria tago. Provizora oficejo (t. e. domo de Ossaka) kun biblioteko estis sendanĝera de la kataklismo, sed la librejo „Nippon E-Sya“ (Japana Esperanto-Domo) estis bruligita.
En apr. XXII-a Kongreso en Nagasaki. K. Niŝimura klarigis pri propono de paralela uzo de japan' kaj nipon'. La sekr. legis la disertacion senditan de Ossaka pri mallogikeco de la propono. Okamoto, Kawasaki konsentis kun Ossaka. Niŝimura reprenis la proponon. Propono pri monkolekto por fabriki aeroplanon „Esperanto“ kaj ĝin donaci al J. milita aŭtoritato. Post diskuto reprenita. Prezento de ĉi supraj du proponoj montris, ke naciismo tiom penetris en neŭtratan movadon. Propono de Ŝindo formi komisionon por prepari kongresan regularon estis akceptata. En julio en Tôkyô II-a konferenco de Tutpacifikaj junularaj Budaistaj Asocioj, kie oni permesis paroli E-n al tiuj, kiuj ne scias japanan, anglan aŭ ĉinan lingvon.
Bibliografio (nur en E). En japana lingvo ekzistas pli ampleksa historio, interesaj kritikoj.
Japana Esperanto-Instituto
Mebloj kaj oficejaj iloj 503.16
(1 febr. 1934.) ŜINDO-Seitaro.
Statistiko
1924 jan. 2. 2700
1931 sep. ĉ. 1990
1933 jul. 1351
1934 jan. 1231
2. 1907 (Tôkyô) ĉ.300
NGC 18
NGC 18 estas duopa stelo en konstelacio Pegazo.
Esperanto-movado en Japanio (ĝis 1934)
Statistiko
15. 1927 (Hukuoka) ĉ. 250
22. 1934 (Nagasaki) 112
Farmaciistoj
Farmaciaj studentoj instigis E-movadon en med. rondo en 1921. En 1926 kvin farmaciistoj (Okamoto Hadano, Hukutomi, Mikumo kaj Yamada) fondis farmacian E-grupon „Hermesa Rondeto“ kaj kompilis Leksikonon de Kemio kal Farmacio j-E (I-a vol. Kemia terminaro kaj nomenklaturo, 2-a vol. Nomoj de drogoj ordigitaj laŭ botanika klasifiko, Nomoj de Medikamentoj kaj Drogoj laŭ Japana Farmakopeo, 3-a vol. Nomo de Drogoj kaj Kreskaĵoj.). En 1930 sur bazo de la 2-a vol. eldonis en bela libroformo „Seslingva vortareto de Medikamentoj laŭ Japana Farmakopeo.“ - (Kuw.)
Stenografio
Por J-a lingvo ekzistas tre multe da sistemoj, el kiuj nur la famaj sin kalkulas dekkelkaj. En 1882 Tagusari-Kôki) (nomata ankaŭ Minamoto-Kôki) elpensis la unuan sisteman stenografion por J lingvo, danke al kiu de la unua parlamento (1890) oni havas fierindan aŭtentikan dokumentaron per stenografio. Li estis tre fervora E-isto. En 1899 G. E. Gauntlett, eldonanto de la unua koresponda E-kurso en J-ujo, enkondukis sistemon de Pitman al J-a lingvo Mori-Takumei, ĉefo de S. Instituto de Kyôto, eldonas de 1925 monatan gazeton kun E-titolo „Studo Stenografia“, kaj propagandas E-n al S-istoj. Li ricevis en 1931 arĝentan medalon de Int. Asocio de E-istoj-S-istoj pro apliko de sia Nakane-sistemo al E. En 1931 Ooba-Itaru E-isto, fondis J. Asocion de Intersteno kaj eldonis libron, gazeton - (MATUDA-K.).
Radio
Neniu radio-stacio disaŭdigas la programon E-e. Nur okaze oni havas paroladojn pri aŭ per E (ĝis nun ĉ. 40 fojojn plejofte ĉe JOCK, Nagoya) kaj de tempo al tempo daŭran kurson de E (12 fojoj; plej sukcesa estis tiu de Ŝindo (v.) ĉe JOK, Oosaka. En nov. 1926 E. Takagiŝi, tiama ĉefdir. de Hiraiso Laboratorio de Elektra Ekzamenfako de Ministrejo por Poŝtaj Aferoj, alparolis E-e al radio-amatoroj ĉefe en Usono per mallongonda radio-sendilo. E en gazetoj: „La Radio kaj Eksperimento“, monata gazeto kun 50,000 abonantoj, enhavis E-kurson por 1929-31. „La Ohm“, monata gazeto pri elektro kun pli ol 50,000 abonantoj, havas E-kolonon de 1931 ĝis nun. - KUWAHARA-Th. kaj C. JUI.)
Proleta movado
1906 Hasegaŭa-Futabatei, granda japana literaturisto, kiu verkis unuan japanan lernolibron de E „Mondlingvo“, estis progreseme pensanta kaj socialistema. JEA, fondita en tiu ĉi jaro, havis kiel siajn membrojn Osugi-Ei, Sakai-Tosihiko k. a. famajn gvidantojn de tiama socialista movado japana. E-Lernejo de socialisto Osugi-Ei. E-istoj-socialistoj interligiĝis kun la „Int. Socia Revuo“.
1931. En jan. fondiĝo de l' tutjapana organizo, japana Prolet-E-ista Unio (JPEU), kun ĉ. 150 membroj. Filioj en Osaka, Kioto, Kobe, Okajama ktp. Akita-Ujaku fariĝas prez.; Monata organo „Proleta E-isto“. En aŭg. JPEU aliĝas al Int. Unuiga Komitato de Klasbatalaj LEA (IUK). En okt. la organo de JPEU ŝanĝas sian nomon „Kamarado“.
Virina grupo
Krom la ĵus nomita funkcias virina E-grupo en Yokohama (Rondo Amikino) kaj en Osaka (Orkidaro).
Statistiko de libroj
Eldonitaj en Japanio. Kvankam ne kompleta por la jaroj 1906-1920 la sekvanta statistiko donus supervidon pri la japania Esperanto-movado: tre multe da libroj pri Esperanto kaj kompare malmulte da libroj en Esperanto, el kiuj lastaj sciencaj verkoj okupas konsiderindan procenton. Ĉirkaŭ 1906 eldoniĝis 3 vortaroj kaj 8 lernolibroj, dum 1907-1919 eldonaĵoj estus terure malmultaj:
Lingvaj opinioj
Kiamaniere japanaj esperantistoj studadis Esperanton? En la 1-a periodo (1906- 1930) japanaj esperantistoj havis la celon kiel eble plej perfekte ellerni Esperanton kaj penadis fidele imiti la bonajn stilojn de eminentaj Esperantistoj en Eŭropo. Kaj ili atingis la celon. La dua periodo komenciĝis en 1930, kiam N. Kawasaki kaj J. Okamoto eldonis la 1-an kajeron de „Esperantologio“. La gazeto havis nur efemeran vivon, sed grandajn efikojn. Ekzemple en 1933 Ooŝima J. komencis eldoni la gazeton „Studo pri la Lingvo Internacia“. Jam progresemaj japanoj ne blinde imitas eŭropanojn, sed komencis kritiki ilin kaj publikigis originalajn, profundajn studojn de la lingvo. J. OKAMOTO.
Fremdaj Esperantistoj venintaj al Japanujo kaj helpintaj al la movado: Alphonse Mistler (unuafoje skribis pri Esperanto en Japanio), MacKenzie, Edward Gauntlett (donis korespondan kurson de Esperanto), Edler el Vladivostok, Arkadio Borisov el Blagoveŝĉensk, Vonago el Vladivostok, Kostin el Ĥarbin, Agnes Baldwin Alexander, R. Hugo Dick (sviso), Norman Keith Roscoe, Rupert Falkland von Vaughan, Vasilij Eroŝenko, Kuznecov, Inocento Seriŝev, Gustav John Ramstedt, Kolomiec, Ĉernin, Joseph R. Scherer kaj József Major. Estas atentinde, ke Fjodor Postnikov, ruso, kvankam ne venis al Japanujo, estis unu el la patroj de nia movado, ĉar li instigis Hasegaŭa Futabatei. - (K. Ossaka kaj Kawasaki)
Steckborn
Limoj kaj najbaraj komunumoj
En nordo Steckborn limas al la suba parto Bodenlago, ĉe kies alia flanko troviĝas Baden-Virtembergo (Germanio). En oriento Steckborn limas al Mammern, en sudo al Homburg, en sudokcidento al Raperswilen kaj en okcidento al Berlingen. La germanaj najbarkomunumoj aliflanke de Bodenlago estas nordoriente Gaienhofen kaj nordokcidente Öhningen.
Trafiko
Steckborn situas ĉe la laga trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Ŝafhaŭzo tra Stein ĉe Rejno al Kreuzlingen. La stacidomo de estas servata per la regionaj trajnlinioj S3 kaj S8 de la turgovia fervojkompanio THURBO AG en duonhora kadenco. La komunumo ankaŭ atingeblas per ŝipo ek de Ŝafhaŭzo kaj Konstanco. Krome poŝtaŭtolinio konektas Steckborn kun la kantonĉefurbo Frauenfeld.
Historio
La unua dokumenta mencio de Steckborn datiĝas el la 9-a jarcento en kunteksto kun la Monaĥejo Reichenau. La 26-an de januaro 1313 Steckborn ricevis la urborajton. En la jaro 1515 Steckborn aliĝis al la reformacio. La malalta jurisdikcio tamen restis ĉe la Monaĥejo Reichenau en Baden-Virtembergo (Germanio). Dum la Helveta Revolucio en la jaro 1798 la jurisdikcio pri Steckborn transiris al la Helveta Respubliko kaj tiel Steckborn fariĝis svisa kaj ĉefurbo de la distrikto, kiu portis ĝian nomon en la nove kreita Kantono Turgovio.
Biblioteko Butler
Kolektaro
Ĉio en la biblioteko (libroj, broŝuroj, muziko, kaj eĉ gazetartikoloj) estis enskribita en unu komunan indekson. Tiu Klasita Katalogo listis ĉiun eron laŭ numera ordo kaj montris ĉion, kion la biblioteko enhavas pri unuopa temo. Troviĝis ankaŭ Alfabeta Indekso de titoloj, temoj, kaj nomoj, kiu ebligis ĉion trovi, eĉ sen kompreno pri la sistemo. Tiuj indeksoj konsistigis tre grandan paperan sliparon; nun (2011) la ĝenerala katalogo estas transmetata al komputilo kaj konsultebla en interreto. Komenciĝis la laboro enkomputiligi la indekson de artikoloj.
(Laŭ British Esperantist, 1931, paĝo 120; pli postaj informoj aperas en la retpaĝoj de la Biblioteko)
Servion
Najbaraj komunumoj
La komunumo Servion limas en nordo al Mézières, en nordnordoriento al Ferlens VD, en nordoriento al Auboranges (FR), en oriento al Essertes, en sudo al Forel (Lavaux), en sudokcidento al Savigny, kaj en okcidento al Montpreveyres.
São João do Oriente
(prononco: saunĵuaŭ dooriente, oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Vale do Rio Doce (do "Valo de Rivero Dolĉa") kaj en la mikroregiono Caratinga. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun Iapu, Sobrália, Dom Cavati kaj Inhapim.
Eksteraj ligiloj
<!-- Eble utilas ankoraŭ ion reenmeti de la antaŭa, tro mallonga teksteto, plej bone per enporto en vikidatumojn:
Olga Xirinacs
Ŝi verkis pli ol tricent fabelojn, 250 por adoltoj kaj aliaj por infanoj eldonitaj en la gazetaro. Ĝis 1996 estis eldonitaj tri volumoj.
Ĉinotibeta lingvaro
Lingvofamilio de popoloj, dividiĝas je (1) Ĉina kaj (2) Tibetobirma grupoj. Totala kvanto: 1149 milionoj. Etnogeografia distribuo de la familio estas jena (en milionoj):
Rosendorf (Burgenlando)
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo okazis en 1187 laŭ tiama hungara ortografio "Pacfalu", apartenanta al abatejo de Szentgotthárd. En 1605 hajdukoj de Stefano Bocskai bruldetruis la vilaĝon. En 1787 vivis tie 96 homoj en 18 domoj, en 1830 118 homoj en 17 domoj. En 1910 vivis en Pócsfalu 216 homoj, plejparte aŭstroj). Ĝis 1921 la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Szentgotthárd, poste al Aŭstrio (dume inter 1938-1945 al Germanio). Rosendorf aliĝis al Weichselbaum en 1971. La fajrobrigadejo en 1992 konstruiĝis.
Armena Bonfara Societo
La Armena Bonfara Societo (armene Հայ Օգնութիան Միութիւն) estas sendependa, neregistara kaj nereligia organizo, kiu prizorgas la sociajn kaj edukajn bezonojn de la armenaj komunumoj en ĉiuj mondopartoj kie la armena diasporo troviĝas, por la preservado de la armena identeco kaj helpi kaze de danĝero. Ĝi estis fondita en septembro 1910, de la armena elstara intelektulo Edŭard Ĥaĉadur Maloumjan, en Usono.
Sombra metalroko
Sombra metalroko (angle: Dark Metal) estas ideo, kiu ekestis kun la albumo de la muzikgrupo Bethlehem, kiu nomatas Dark Metal. Ĝi priskribas metalan muzikon inter gotikmetalo, nigrametalo kaj mortmetalo.
Historio
Ne ekzistas vera sombrametala sceno, ĉar ĝi estas tipa miksformo.
Leono
Populacioj
La leono troviĝas i.a. en jenaj ekoregionoj : la angolaj mopanearoj, la angol-eskarpaj savano kaj duonarbaroj, la etoŝa-salebenaĵaj halofitaroj, la nord-konga arbara-savana mozaiko, la okcident-sudana savano kaj la orient-sudana savano.
Pooideoj
Sistematiko
Pooideoj diverĝis de ĝia frata klado [[Bambuzoideoj] antaŭ ĉ. 43 milionoj da jaroj..
501 Urhixidur
"Urhixidur" estas unu rolulo en romano de Friedrich Theodor Vischer.
Vole ... Novele
Vole ... Novele estas kolekto de noveloj de Raymond Schwartz, verkitaj inter la jaroj 1920 kaj 1970. La unuaj el ili aperis jam en 1928 en la volumo Prozo Ridetanta, kaj el la ceteraj, ekestintaj poste, multaj unue aperis en la revuoj The British Esperantist, Literatura Mondo kaj Nica Literatura Revuo. La unua eldono de la kompleta novelaro aperis en 1971 en la eldonejo TK de la presisto Torben Kehlet en Kopenhago, Danio, kaj du pliaj represoj de en 1981 kaj 1987 produktiĝis en la eldonejo Iltis de Reinhard Haupenthal en Sarbrukeno, Germanio.
Ordeno de Alcántara
En 1183, la preĝisto, Suero Fernandez Barrientos, aliformigis ĝin en militistan ordenon kaj arogis al si la titolon "Majstro". En 1218, la reĝo de Leono, Alfonso la 9-a, donas al la ordeno la fortikaĵon "el-Kantara", kiun li ĵus konkeris. La nomo fariĝis "Alcantara", kaj estis alprenita de la ordeno.
Křížová (Hošťálkovy)
Historio
Ĝis la jaro 1947 vilaĝo nomiĝis Kružberk (Kreuzberg) kaj temis pri memstara municipo, kunigita el du partoj, kiuj estis vilaĝo Kružberk kaj malgranda vilaĝo Hutě (Hütte), dum kio Hutě situis proksimume 700 metroj okcidente de Kružberk. Domaro Hutě pereis post la dua mondmilito en konekso kun ellandigo de devena germana loĝantaro.
São João do Pacuí
La loĝloko fondiĝis en 19 kaj estis levita al la rango de municipo la. La subŝtata ĉefurbo Belo Horizonte situas en distanco de 510 kilometroj.
Ŝogio
Pecoj
La to en la nomo "tokin" devenas de la kanaa signo と (to), kiu estas skribata sur la peco. La deveno de tiu uzado de la signo ne estas klara. La nuntempaj teorioj estas, ke ĝi origine estis la signo 金 (oro) aŭ 登 (supreniri) aŭ 今 (nun; supozeble uzata, ĉar ĝia prononco similas al 金).
Promocio
La tri plej antaŭaj vicoj de la tabulo signifas la promocia regiono de la ludanto. Kiam peco de tiu ludanto faras moviĝon el, al, aŭ ene de la promocia regiono, la ludanto havas opcio de promocii ĝin.
Emil Nikolau
Emil NIKOLAU, oficisto. E-isto de 1907. Estis vicprezidanto de RES. Verkis E-gramatikon, 1925; red. la gazeton ,E', Ploieşti, 1925-27. Tradukis el la rumana al E. Kunlaboris ĉe multaj E-gazetoj, ekzemple al Internacia Socia Revuo.
Mini-a-thür
La libertemppasigada  Parko MINI-A-THÜR (germane ankaŭ: Klein-Thüringen) troviĝas en Ruhla, Germanio. Temas pri bela granda skalmodelaro.
Monchio delle Corti
Monchio delle Corti estas komunumo de Italio.
Neaua
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 496 loĝantojn (hungaroj), en 1992 4405 (hungaroj).
Samuel Hahnemann
Unuaj paŝoj pri homeopatio
En 1805 li translokiĝis por kelkaj jaroj al Torgau. En tiu epoko li verkis tekston publikigitan denove en la ĵurnalo de Hufeland, kiu unuan fojon uzas la terminon homeopatio: "Montrado al la homeopata uzo de kuraciloj en la ĝisnuna praktiko. Sed tie aperis ankaŭ du tekstoj, kiuj evidentiĝis, ke li konsekvente daŭrigis siajn memprovojn kaj verŝajne ankaŭ provojn ĉe pacientoj dum la pasintaj jaroj: la latina verko pri kuraciloj „Fragmenta de viribus medicamentorum positivis sive in sano corpore observatis“ (Fragmentoj pri sekuritaj kuracfortoj aŭ ankaŭ tiuj, kiuj estas observitaj ĉe la sana korpo) kaj la libro Kuracarto laŭ sperto, la unua kompleta prezentado de la nova kuracprincipo.
La jaroj en Leipzig
Estiĝis dum tiu epoko ankaŭ la Leipzig-a disputo, ĉar Hahnemann, kiu havis kemiajn kaj farmakologajn sciojn, volis mem prepari siajn homeopatajn kuracilojn, al kio kontraŭstaris tri apotekistoj, ĉar nur apotikistoj havis la privilegion prepari kuracilojn. La disputon finis en 1820 kompromiso: la apotekistoj konservis sian hereditan rajton, sed kaze de ekstremo, ĉefe en la kamparo, Hahnemann rajtis mem prepari kuracilojn.
La jaroj en Köthen
Hahnemann fine translokiĝis denove kaj en 1821 laboris kiel duka ĉefkuracisto en Köthen, kie la duko Henriko de Anhalt-Köthen garantiis al li skribe la rajton prepari siajn proprajn kuracilojn. En 1822 li estis nomumita korta konsiliisto kaj en 1829 li festis la 50-an jubileon de sia promociiĝo en Erlangen.
Lastaj jaroj en Parizo
Pro sia merito li estis nomumita honora civitano de Meissen.
György Volf
György VOLF [djordj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Volf György estis hungara instruisto, membro (korespondanta en 1877, ordinara en 1894) de Hungara Scienca Akademio.
Vulkana nerva pinĉo
Leonard Nimoy, kiu portretis la Vulkananon Spock, elpensis la teknikon en la fruaj tagoj de la origina serio de Star Trek. La scenaro de epizodo The Enemy Within diris ke Spock devis bati duoblaĵon de Kapitano Kirk, sed Nimoy sentis, ke tia brutala ago estus nenecese perforta por vulkanano. Li tial inventis alternativon sugestante, ke vulkananoj eble scias sufiĉe pri homa anatomio, aŭ ili povas havi la kapablon projekti telepatian energion de siaj fingroj, ke ili povus fari homon senkonscia.
Stepa zebro
Subspecioj estas la formortinta Kvago kaj ses agnoskitaj vivantaj subspecioj, kvankam estas granda variado en felmodeloj inter individuoj. La stria modelo estas unila inter hufuloj de la regiono, kaj ties funkcioj estas pridisputataj. Sugestitaj funkcioj estas kamuflo, formoj de movo kamuflo, sociaj signalado kaj rekonado, kaj senkuraĝigado al mordontaj muŝoj.
Svami Rama
Vivo
Poste ekveturis okcidenten kie laboris kaj instruis hindan filozofion. Reveninte al Barato fondis aŝramon en Riŝikeŝ. En 1969 denove forveturis al Usono por instrui orientan spiritan sciencon. Tie fondis internacian Himalajan Instituton pri Jogo kaj Filozofio.
Pellinore
Pellinore estis la filo de Reĝo Pellam kaj la frato de la reĝoj Pelles kaj Alain. Li plej famis pro sia longdaŭra serĉo de la "Questing Beast" (Serĉenda Besto), mistera estaĵo de kiu verkistoj donis diversajn priskribojn.
Pont-de-Briques (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Hauts-de-France.
Conan la 3-a (Bretonio)
Conan la 3-a dirata la Dika  (naskiĝis en 1095, mortis la ), filo de Alano la 4-a Fergent kaj de Ermengarde de Anĝevio (? - 1146), estis grafo de Rennes kaj duko de Bretonio de 1112 ĝis 1148.
Cirko Roncalli
Cirko Roncalli estas germana cirko kun sidejo en Kolonjo. La aŭstroj Bernhard Paul kaj André Heller fondis ĝin en 1975 en Vieno. La 8-an de Oktobro de la sama jaro, ili varbis por "Circus Roncalli (Wien)" en la kadro de la festivalo Steirischer Herbst kun la programtitolo "La plej granda poezio de la universo – la cirko kiel tutartaĵo", kion la festivalo klasifikis kiel Multimedia.
La Jara
Historio
Plej lokoj de tiu tero apartenis al la senjorlando de la arkiepiskopoj de Toledo sub la administrado de la klerikularo de Talavera de la Reina. En 1833 malaperis la Senjorlando de Talavera kaj ekapartenis al la provinco de Toledo.
Suverena ŝtato
Referencoj
Suverenitet
Koloniantoj de Katan
Aliaj versioj
Estas aliaj Katan-ludoj kiuj ne vere estas aldonoj, ĉar oni povas ludi ilin memstare:
Courville-sur-Eure (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Centro-Valo de Luaro.
Freimettigen
Geografio
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 2,95 km², de kiuj 29,8% estas kovritaj de arbaro, 63,7% servas por agrikulturo kaj 5,8% por setlado.
Adzobekulo
La Adzobekuloj, genro Aptornis, estis du proksime rilataj birdospecioj, nome la Nordinsula adzobekulo, Aptornis otidiformis, kaj la Sudinsula adzobekulo, Aptornis defossor, de la formortinta familio de Aptornitedoj. Tiu familio estis endemia de Novzelando.
Vissarion Ŝebalin
En 1928 Ŝebalin gradiĝis en la Moskva Ĉajkovskij Konservatorio; lia diploma verko estis la Unua Simfonio. Gradiĝinte el la Konservatorio, Ŝebalin iĝis profesoro tie. Li instruis, interalie, Karen Ĥaĉaturjan, Aleksandra Paĥmutova, kaj Edison Denisov. La komponisto estis bona amiko de Dmitri Ŝostakoviĉ, kiu dediĉis sian duan arĉkvarteton al li.
São João do Paraíso
São João do Paraíso (prononco: saŭĵuaŭ doparaizo, oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Norte de Minas (do "Nordo de Minas-Ĝerajso") kaj en la mikroregiono Salinas. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun Montezuma, Vargem Grande do Rio Pardo, Indaiabira, Taiobeiras, Berizal, Rio Pardo de Minas, Águas Vermelhas, Ninheira kaj Cordeiros (BA).
Serio (matematiko)
Pri maksimuma donita entjero n, la serio estas finia serio, kaj serio kun nefinia nombro de termoj estas nefinia serio.
Vinicius de Moraes
Marcus Vinicius da Cruz de Mello Moraes, aŭ Vinicius de Moraes, (naskiĝis la 19-an de oktobro 1913 en Rio de Janeiro, Brazilo; mortis la 9-an de julio 1980 en la kvartalo Gávea de Rio de Janeiro, Brazilo) estis diplomato, ĵurnalisto kaj precpe kantaŭtoro brazila.
Vivo
Lia verkaro estas vasta kaj ĉirkaŭprenas literaturon, teatron, kinon kaj muzikon. En la muzika kampo, Vinícius de Moraes kunlaboris kun Tom Jobim, Toquinho, Baden Powell kaj Carlos Lira. De Vinícius de Moraes devenas la teksto al la komponaĵo Berimbau de Baden Powell de Aquino same kiel al diversaj bosanovoj de Antonio Carlos Jobim. Lia plej fama verko estas la portugallingvaj versoj por la klasikaĵo Garota de Ipanema.
Li ankaŭ estis konata por esti enradikigita bohemulo, fumanta kaj ŝati viskion, Vinícius ankaŭ iĝis konata por esti amindumanto. La poeto edziĝis naŭ fojojn dum sia vivo.
Morino (kemio)
Morino aŭ C15H10O7 estas kemia kunmetaĵo, flava solidaĵo kiu apartenas al la familio de la flavonoidoj, abunde trovata en multaj plantoj tiaj kiaj Alba morus, Maclura pomifera, Maclura tinctoria kaj en la foliaro de la Psidium guajava. Morino estas fitokemiaĵo efika kontraŭ maljunigo, kun antivirusaj, antibakteriaj kaj antioksidigaj proprecoj. Ĝi estas hepatoprotektiva kaj restarigas la funkciojn de la hepato. Morino estas nesolvebla en akvo, solvebla en etanolo kaj iomete solvebla en duetila etero kaj acetata acido.
La Krimulo
La filmo estis scenarita fare de Sidney Carroll kaj Robert Rossen kaj estas bazita sur la romano The Hustler (1959) de la usona verkisto Walter Tevis. La termino "Hustler" kiu laŭvorte signifas "krimulo", rilatas en Usono al profesia Bilardo, kiu altiras pli malbonajn ludantojn al la ludo per diversaj lertaĵoj kaj finfine prenas la tutan monon, kiun ili vetis je li.
La filmo estas en sesa loko en la listo de Cent jaroj... la plej bonaj dekopo en la sportfilma kategorio.
En la filmo, la fama boksisto Jake LaMotta ankaŭ ludas malgrandan rolon de trinkejisto en drinkejo.
Distrikto Tét
Fontoj
.
La-Valeto
Historio
La urbo troviĝas sur la insulo de Malto kaj do partoprenas sian historion kun la insulo.
Grabovo
Situo
Grabovo situas en Fruŝka Gora fine de sakovojo. Danubo troviĝas 5 km-ojn.
Historio
Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Habsburga Imperio, al Szerém. Post la 1-a mondmilito la loko apartenis al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio. Dum la 2-a mondmilito la faŝistoj murdis 151 da loĝantoj. En 2002 loĝis en Grabovo 138 homoj, (serboj 135 (98 %), unusolaj kroato kaj slovako. Vilaĝservoj estas ambulanco, drinkejo, vendejo.
Sámuel Pápay
Biografio
Sámuel Pápay akiris juran diplomon en Ĉefepiskopa Jura Akademio (Eger) en 1793, sed li lernis ankaŭ hungaran literaturon. Post la diplomo la laboris en juĝejo en Pest (urbo), fine post 3 jaroj li akiris advokatan diplomon. Inter 1796–1800 li instruis literaturon en la akademio, poste li havis plurajn jurajn postenojn en Veszprém (historia departemento). Intertempe en 1805 li edziĝis. Li partoprenis en renovigo de la hungara lingvo, li ofte korespondadis kun Ferenc Kazinczy kaj Sándor Kisfaludy. En 1827 li ofertis sian trijaran salajron por Hungara Scienca Akademio.
Vintroemberizo
Taksonomio
Tiu nearktisa birdo estis unuafoje priskribita de Linnaeus en sia verko de 1758 Systema naturae kiel Fringilla hyemalis. La priskribo konsistis simple je lakona rimarko "F[ringilla] nigra, ventre albo. ("Nigra 'fringo' kun blanka ventro"), aludo al fonto kaj aserto ke ĝi venas el "America".
Kammersrohr
Kammersrohr estas komunumo en la distrikto Lebern en Kantono Soloturno, Svislando. Ĝi havis 40 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Harlow Shapley
Harlow SHAPLEY (2-a de novembro 1885 – 20-a de oktobro 1972), estas usona astronomo kiu sugestis ke cefeido estas ne eklipsanta binaro (duobla stelo) sed pulsantaj steloj.
Nadeĵda Kuĉer
Nadeĵda Kucher (Minsko, USSR, 18-a de majo 1983) estas kantistino de opero, nome soprano.
Strukturo
Strukturo en matematiko
Kelkaj rimarkindaj strukturoj estas: grupo, kvazaŭgrupo, lopo, korpo aŭ kampo, magmo, modulo, monojdo, ringo, algebrao, vektora spaco.
Sveda literaturo
La termino svedlingva literaturo korespondas al literaturo verkita en sveda lingvo, dum "literaturo de Svedio" kaj sveda literaturo (kiuj povas esti uzataj interŝangeble) referencas al la literaturaj verkoj skribitaj en sveda lingvo aŭ en alia lingvo fare de svedaj aŭtoroj.
Ekonomio en nazia Germanujo
La ekonomio de nazia Germanujo estis regata en la komenco de grava krizo. La detruoj de la Unua Mondmilito kaj la sekva Traktato de Versajlo kun sia dikto de militotributoj kaŭzis jardekon da ekonomiaj problemoj, ekzemple la inflaciegon en la komenco de la 1920-aj jaroj. Post la borsorompiĝo de 1929 la ekonomio de Germanujo, same kiel tiuj de la aliaj kapitalismaj landoj, suferis la efikojn de la Granda Depresio kun alarmaj kvotoj de senlaboreco.
Je la momento de la potencopreno de Hitler en 1933 la ekonomio fariĝis grava faktoro por la stabiliĝo de la nazia potenco. En 1934 la ministro de ekonomio, Hjalmar Schacht, survojigis politikon de publikaj elspezoj, celante aparte publikajn laborojn kiel la konstruado de aŭtovojoj. Krome li malgrandigis la buĝetan deficiton kaj luktis kontraŭ la inflacio per monkreado de los rimedo de la tiel nomataj „Mefo-Kambioj“, paralela moncirkulado, per kiuj la ŝtato pagis la entreprenojn. Tiu sistemo servis por la financado de la rearmiĝo per nur unu miliono de Imperiaj Markoj da kapitalo. Karakterizate de forta intervenismo, de politiko de publikaj laboroj kaj de malvolvo de la militindustria sektoro la ekonomio komencis refortiĝi. En 1938 la senlaboreco malaperis kaj eĉ mankis laboristoj por okupi la liberajn laborpostenojn. Malgraŭ la laŭŝajna sukceso la pubikaj elspezoj realigataj fare de Hitler estis pli altaj ol la ekonomia kresko, pro kio la ŝtatŝuldoj pliiĝis. Kvankam oni progresigis la aŭtarkion, Germanujo ne posedis ĉiujn krudmaterialojn, kiujn ĝi bezonis, pro kio la importoj restis tiel altaj kiel antaŭe.
Issenheim
Bestoj
Tie la kamphirundo (Hirundo rustica) vivas kaj ankaŭ la murhirundo (Delichon urbicum).
(14913) 1993 RP7
(14913) 1993 RP7 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Informa teknologio
Informoteĥnologio (t.e. informo-teĥnologio) aŭ informa teĥnologio aŭ informa teknologio (mallongigite: IT) estas la larĝa fako de komputa industrio kun fokuso sur datumaro, informaro kaj ilia prilaborado. Precipe temas pri la akirado, stokado, transformado kaj sendado de datumoj, sed ankaŭ pri la uzado de komputa aparataro, programaro, administrado kaj procezoj de informo-procedado. Hodiaŭ, la termino "informa teknologio" ampleksiĝis por enhavi multajn fakojn de komputado kaj teknologio. Ĝi estas tipe uzata ene de la kunteksto de negocaj operacioj kontraste al aplikoj personaj aŭ distraj. IT estas konsiderata subfako de la inform-komunika teknologio (IKT). Informoteknologia sistemo (IT-sistemo) estas ĝenerale informa sistemo, komunika sistemo aŭ, pli specife dirite, komputila sistemo – kiu enhavu aparataron, programaron kaj flankaparataron – funkciigita de limigita grupo de uzantoj.
La termino estas nuntempe uzata kiel sinonimo por komputiloj kaj komputilaj retoj, sed ĝi enhavas ankaŭ aliajn informodistribuajn teknologiojn kiel televido kaj telefono. Kelkaj specoj de produktoj kaj servoj ene de ekonomio estas asociitaj kun la informa teknologio: la aparataro, la programaro, la elektroniko, duonkonduktantoj, Interreto, telekomunika aparataro kaj retkomerco.
Gronlanda lingvo
Klasifiko
Esperanto krom la vorto "iglo" (gronl. illu) transprenis la vortojn "anorako" (gronl. annoraaq) kaj "kajako" (gronl. qajaq) el la Gronlanda.
Konsonantoj
La Kalaallisuta fonologio distingiĝas fonologie de aliaj Inuitaj lingvoj per serio de asimiladoj. Unu el la plej konataj Inuktitutaj vortoj, iglu (domo), estas illu en la Gronlanda (Kalaallisut), kie la konsonanta sekvo /gl/ de Inuktituto estas asimilata al senvoĉa laterala afrikato. Kaj ekzemple la nomo Inuktitut, se ĝi estas tradukata al Kalaallisut, estas Inuttut.
Gramatiko
La enhavaj vortoj (germane Inhaltswörter) povas esti grupigitaj en la Grondlanda (Kalaallisut) (kun certaj limigoj) en la vortospeciajn klasojn nomenoj kaj verboj. Ĉiu el ĉi tiuj kategorioj estas dividata en netransitivajn kaj transitivajn vortojn. Estas distingataj: kvar personoj (1., 2., 3., 3. refleksivo), du numeroj (singularo, pluralo; dualo kiel en Inuktituto ne ekzistas), ok modoj (indikativo, participialo, imperativo, optativo, subjunktivo de estinteco, subjunktivo de futuro, habituativa subjunktio), dek kazoj (absolutivo, relativo, ekvativo, instrumentalo, lokativo, alativo, ablativo, prosekutivo sed ankaŭ por certaj nomenoj: nominativo kaj akuzativo). Ĉe la verbo ankaŭ estas markataj la subjekto kaj objekto en formo de persono kaj numero. Transitivaj nomenoj havas posedajn afiksojn.
Transiro de buŝa al skriba lingvo
En gronlandaj vortoj nuntempe estas uzataj la sekvaj literoj: a e f g i j k l m n o p q r s t u v La longeco de vokaloj kaj konsonantoj gravas ĉe la distingo de vortoj.
Tur (rivero)
Pri enverŝiĝo al Tiso temas poemo de Petőfi.
Filumo
Filumoj reprezentas la plej granda ĝenerale akceptata klasigo de estaĵoj kun certaj evoluaj trajtoj, kvankam la filumoj mem povas kelkfoje apartiĝi en subfilumoj aŭ kuniĝi en superfilumoj (ekz. novbuŝuloj kun ĥorduloj kaj ekinodermoj).
Fourcatier-et-Maison-Neuve
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Pontarlier (france arrondissement de Pontarlier), la centra kaj suda parto de la departemento, kaj al la kantono .
Ostrowiec Świętokrzyski
Ostrowiec Świętokrzyski, "Ostrowiec en Sanktakrucio", estas urbo en la provinco aŭ historie vojevodio Sanktakrucio en Pollando. Ĝi apartenas al samnoma komunumo Ostrowiec Świętokrzyski kaj estas la administra centro de ankaŭ samnoma distrikto Ostrowiec. Ostrowiec Świętokrzyski fondiĝis en 1597, kaj ricevis urbajn rajtojn en 1613. Fine de junio 2015 ĝi havis loĝantojn.
Carme Riera
Rekonoj
Riera ricevis multnombrajn premiojn por siaj verkoj, inter aliaj, Ramon Llull (1989) por Joc de miralls; la Nacia Premio de Rakonta (1995) por Dins el darrer blau, aŭ la Premio Sant Jordi (2003) por La meitat de l'ànima. Kunlaboris kun diversaj eldonoj, kiel la ĵurnalo  El País aŭ tegas al ili Quimera kaj Serra d'Or, inter aliaj. En novembro de 2015 ricevis la prestiĝan Nacian Premion de la Hispanaj Literoj.
Březová (distrikto Opava)
Březová (legu Brĵezova) estas kampurbo en Ĉeĥio en distrikto Opava. En latinaj tekstoj ĝi estis markita kiel Brzezowa, en germanaj tekstoj kiel Briesau. Vivas ĉi tie.
Superadobo
Oni povas formi el tiu tekniko rektajn kaj kurbajn konstruaĵojn, kupolon, plej ofte formante abelujan formon. Oni konektas la sakojn per pikdratoj. Oni povas kombini la tersakajn konstrumaterialojn kun aliaj materialoj (ŝtalbetono, briko). Lateksaĵa materialo devas esti el UV-rezista materialo aŭ kovri la konstruaĵon ene de 300 horoj per kovraĵo (ekz. okaze de uzo de polipropileno).
Historio
La teknikon evoluigis Nader Khalili en 1984 je peto de NASA por konstrui loĝejojn sur la Marso kaj Luno. Li tiam volis uzis ŝirfermilon por la konekto de la sakoj.
Torre de Santa María (Cáceres)
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie, sed la juna laborforto preferas labori en la ŝtonminejoj de la komarko, kiuj estas pli profitodonaj. Inter servoj iom da komerco, gastejado kaj konstruado.
Lorenca transformo
En fiziko, la lorenca transformo (aŭ transformo de Lorentz), estas koordinata transformo en speciala teorio de relativeco, kiu konvertas dimensiojn de spaco kaj tempo inter du malsamaj rigardantoj, kie unu rigardanto estas en konstanta moviĝo kun respekto al la alia.
Se spaco estas homogena, do la lorenca transformo devas esti lineara transformo. Ankaŭ, pro tio ke relativeco postulas ke la lumrapido estas la sama por ĉiuj rigardantoj, ĝi devas konservi la spactempan intervalon inter ĉiuj du eventoj en spaco de Minkowski. La lorencaj transformoj priskribas nur la transformoj en kiu la evento je spaca koordinati x=0 kaj tempo t=0 restas fiksita, tiel ili povas esti konsiderata kiel turnado de spaco de Minkowski. La pli ĝenerala aro de transformoj kiuj inkluzivas ankaŭ ŝovojn estas la grupo de Poincaré.
Pruvo
Lorenca transformo devas koincidi kun galilea transformo en limiga okazo, kiam la rapido estas malgranda. Same kiel la galilea transformo, la lorenca transformo estas lineara: la relativa rapido de la referencaj kadroj estas konstanto. Ili estas nomataj kiel inerciaj aŭ galileaj referencaj kadroj.
En relativeco, la ĉefa diferenco estas tio ke spaco estas funkcio de tempo kaj inverse, kaj do povas esti ke t ≠ t ' . La plej ĝenerala lineara interrilato estas ricevita per aldono de tri konstantaj koeficientoj a, b, g:
Per la principo de relativeco
Tiel fine estas:
Spactempa intervalo
Do:
Transformaj grupoj
Sammaniere
Fare de invarianteco, la determinanto de
Historio
La lorencaj transformoj formas la matematikan bazon por la speciala teorio de relativeco de Albert Einstein. Albert Einstein interpretis la ekvaciojn kiel fizika relativeco. En 1905 Albert Einstein derivis ilin sub la supozoj de la principo de relativeco kaj la konstanteco de la lumrapido en ĉiu inercia referenca kadro.
Ambaŭ Larmor kaj Lorentz malkovris ke la transformo konservas ekvaciojn de Maxwell.
Sociala merkatekonomio
Kritikoj
Serge Le Queau, membro de la Scienca Konsilio de ATTAC opinias ke tiu esprimo estas "falsa amiko": "Atentu, la termino «sociala merkatekonomio» (en la germana Soziale Marktwirtschaft) estas falsa amiko, kiel oni diras en leksikologio, ĝi estas trompa etikedo. Estas rimarkinde ke neniu interpretisto de la traktato klarigis la signifon de tiu parolturno, kiu tamen ĉie ĉeestas. Se ili ne scias ĝin, tiam estas preskaŭ pli malbone… La «sociala merkatekonomio» tute ne resendas al miksaĵo inter sociala ekonomio kaj merkatekonomio. Temas pri pensofluo naskita en la postmilita Federacia Germanio kiu kunigas konservativajn ekonomikistojn ĉirkaŭ la revuo {Ordo} (de kiu venas la alia nomo de tiu pensofluo, la ordoliberalismo. Ĝiaj fondintoj, la ekonomikistoj Walter Eucken, Wilhelm Röpke kaj Alfred Müller-Armack tre larĝe influis la ekonomian politikon de la germanaj ĉefministroj, konservativaj (CDU), sed ankaŭ socialdemokrataj (SPD), kio aŭreolis ilin per la intelekta patreco de la "okcidentgermana ekonomia miraklo".
Monaĥejo Georgenthal
Historio
Elfosaĵoj en la 1960-aj jaroj provis ke la unua monaĥejkonstruo tamen estis sur la proksima monto Georgsberg. Sed la el Franclando venintaj monaĥoj baldaŭ transloĝiĝis, post trovo de taŭgega kaj idilieca loko, en la valon de la rivero Apfelstädt; la francaj fondintoj estis el la Abatejo Morimond.
Werner Landgraf
Li malvolvis metodon por korekti erarojn en la kalkulo de orbitoj de kometoj, kiu permesis pli precize kalkuli la orbiton de la Haleja kometo kaj kongrui ĝin kun observoj fare de la antikvaj grekoj en 446 a.K..
Teatromuziko
Teatromuziko
Teatromuziko estas ĉiu muziko en dramo (pro tio ankaŭ dramomuziko). Tio povas esti enigitaj kantoj kaj ĥoraĵoj por la roluloj, dancmuziko, melodramoj, fonmuziko, interludoj por konstrupaŭzo samkiel en pli fruaj epokoj ankaŭ ampleksaj uverturo. Do scenejomuziko enestas la pli ampleksan nocion teatromuziko. Malsame al opero teatro- kaj scenejomuziko en dramo estas ĉiam novkomponata resp. -aranĝata por ĉiu enstudado.
73782 Yanagida
73782 Yanagida estas malgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, en orbita resonanco 4:9 kun Marso, malkovrita la de la japanaj astronomoj Cuĉikaŭa Akira kaj Osamu Muramatsu elde la Astronomia Observatorio de Janagida (gubernio Iŝikaŭa, Japanio).
Vladimiro la 1-a de Kievo
Sankta Vladimiro Svjatoslaviĉ la Granda (ruse: Владимир Святославич; en malnova rusa: Володимѣръ Свѧтославичь; Vladimir esperantigita kiel Vladimiro) (n. en 958 — m. en Monaĥejo de Berestovo 1015) estis princo de Novgorod (970) kaj Granda Princo de Kievo (980—1015); konvertiĝis al Kristanismo en 988, kaj ekiĝis la bapto de la Kieva Regno. Li estis filo de la princo Svjatoslav la 1-a. Laŭ la kroniko de Nestoro, la plej frua kroniko de la Kieva Regno, lia vera nomo estis Volodimer (en malnova rusa: Володимеръ).