cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Siméon-Denis Poisson
Biografio
Poisson laboris pri ondoteorio, akustiko, elasteco kaj varmo kaj pri la elektraj ecoj de solidaj korpoj.
Aleksandr Fadejev
Aleksandr Aleksandroviĉ FADEJEV (naskiĝis la 11-an de decembro, 1901, mortis la 13-an de majo, 1956). Li estas rusa verkisto kaj revoluciisto. Fadejev eklernis la komercan faklernejon en Vladivostoko, sed ne finis ĝin. En la ĵurnalo "Juna gvardio" ("Молодая Гвардия") je la jaro 1923 estis publikita unuan rakonton de Fadejev "Kontraŭ fluo" ("Против течения"). Dum la milittempo li gvidis la Konsilion de verkistoj. Tri monatoj li estis en la blokada urbo Leningrado kaj fine je la jaro 1944 li verkis libron "Leningrado dum la tagoj de la blokado" ("Ленинград в дни блокады").
Jare 1956 li sentis maleblecon daŭrigi lian artan vivon kaj memmortigis. Nekropsio, gvidinte de registaro, ellaboris la rezulton, ke Fadejev memmortigis kaŭze de alkoholismo, sed jare 1990 estis publikigita la antaŭmorta mesaĝo de verkisto, en kiu li skribis: "Mi jam ne vidis eblecon daŭrigi mian vivon, ĉar la arto, al kiu mi dediĉis mian vivon estis detruita per gvidantaro de partio…".
West Maas en Waal
La teritorio havas komunan limon kun.
Grekoj
Pro frua apero de skribo kaj pro scipovo de navigado, grekoj estis konataj de antikveco kaj ili multe influis diversajn kulturojn de Eŭrazio.
Listo de flandraj verkistoj
Ĉi-sube vi trovas alfabetan listigon de flandraj verkistoj. Ne nur temas pri romanverkistoj; ankaŭ poetoj aperas.
La Leono de Flandrujo (libro)
Conscience tamen estus konsultinta dudekon da historiaj fontoverkoj, vizitis mem la lokon de la bataloj kaj petis konsilon de spertuloj pri mezepoka historio.
Breitenau
Breitenau - prononco - havas diversajn signifojn. Interalie,
August Breithaupt
Vivo
Li verkis: »Über die Echtheit der Kristalle« (Freiberg 1816); »Vollständige Charakteristik des Mineralsystems« (Freiberg 1820); »Die Bergstadt Freiberg« (Freiberg 1825); »Übersicht des Mineralsystems« (Freiberg 1830); »Die Paragenesis der Mineralien« (Freiberg 1849); »Vollständiges Handbuch der Mineralogie« (Dresdeno 1836–47); »Mineralogische Studien« (Lepsiko 1866).
Ruiloba
Naturo
Ruiloba situas ĉe la Kantabra Maro. En la municipa marbordo rimarkindas tri kaboj: Miradorio, Las Cornejas kaj Ruiloba. En la oriento de Miradorio estas la golfeto Fonfría, kie estas fiŝbredejo. Diversaj riveretoj fluas tra la municipo. Inter ili elstaras la rivereto Conchuga, kiu indikas la orientan limon de la municipo kontraŭ Alfoz de Lloredo. Ĝi fluas en la maron ĉe la strando Luaña, kiu situas en ambaŭ municipoj sed apartenas plejparte al Alfoz de Lloredo.
Pupohejmo
Nuntempaj pupohejmoj markas sian historion reen ĉirkaŭ kvarcent jarojn al bebodomoj kiuj montris idealigitajn internojn. Pli malgrandaj pupohejmoj kun pli realismaj eksteroj aperis en Eŭropo en la 18a jarcento. Fruaj pupohejmo estis ĉiuj manfaritaj, sed sekve de la Industria Revolucio kaj de la Dua Mondmilito, ili estis pliige amasproduktitaj kaj iĝis pli standardigitaj kaj akireblaj. Pupohejmoj povas gami el simplaj skatoloj kune stokitaj uzataj kiel ĉambroj por ludado, ĝis mult-miliondolaraj strukturoj montritaj en muzeoj.
Homs
La Akvobaraĵo Homs estas rom-konstruita akvobaraĵo ĉe la urbo Homs, kiu estas uzata ĝis nuntempe.
Urgenĉo
Urgenĉo (Urganch), aŭ Urganĵ, estas urbo de Uzbekio kaj la administra ĉefurbo de la provinco Ĥorezmo. Ĝi situas je 725 km okcidente de Taŝkento. Ĝia loĝantaro estis ĉirkaŭ 139.100 personoj en 1999. Urgenĉo estas urbo de la historia regiono Ĥorezmo, sude de Aralo. Ekde 1512 ĝis 1620 ĝi krome estis la unua ĉefurbo de la sendependa Ĥanlando de Ĥiva.
Villigen
Historio
Dum mezepoko Villigen kaj Stilli estis partoj de la Bieno Rejno, kiu apartenis al la Monaĥejo Murbach en Alzaco. En la 13-a jarcento la bieno apartenis al la Habsburgoj, kiuj atribuis la vilaĝon Rüfenach al la tribunala distrikto Bözberg. En la jaro 1345 la reĝino Agnes de Hungario donacis la bienon al la Monaĥejo Wittichen en la valo de Kinzig en Nigra Arbaro. Inter la jaro 1348 kaj 1377 la posedantoj de la bieno plurfoje ŝanĝiĝis, ĝis fine la bieno estis integrita al la Senjorejo Schenkenberg.
Kiam en la jaro 1460 la urbo Berno konkeris la Senjorejon Schenkenberg, la privilegioj de la Monaĥejo Wittichen estis konservitaj. En la jaro 1525 Berno enkondukis la reformacion en la regiono, kion la monaĥinoj de Wittichen tamen ne volis akcepti kaj tial vendis en la jaro 1544 la Bienon Rejno al la Senjoroj de Hallwyl. En la jaro 1566 la bieno estis disigita de la tribunala distrikto Bözberg, kaj Stilli fariĝis propra tribunaldistrikto. En la jaroj 1588 respektive 1599 la urbo Brugg akiris du trionojn de la Bieno Rejno kaj Berno la restantan trionon.
En la jaro 1803 okace de la mediacio Kantono Argovio dissolvis la Bienon Rejno kaj transformis la unuopajn vilaĝojn al apartaj politikaj komunumoj. Tiel estiĝis la komunumoj Villigen kaj Stilli. Kun efiko de la 1-a de januaro 2006 la ĝis tiam sendependa komunumo Stilli estis integrita al la teritorio de la komunumo Villigen.
Amindaj
Post aparta sukceso dum la kongresoj de 2010, la grupo ekplanis eldoni kompaktdiskon kun sia muziko. Por akiri financajn rimedojn por tiu ĉi celo, Ana Montesinos de Gomis kaj Łukasz Żebrowski lanĉis dum IJK 2010 specialan monkolektan kampanjon. La disko, Amindaj, estis eldonita en oktobro 2011.
2011
Membroj de Amindaj dum registrado de muzikalbumo Amindaj:
Zinacantepec
Zinacantepec estas komunumo en la meksika subŝtato Meksikŝtato (Estado de México). La ĉefurbo de la komunumo estas San Miguel Zinacantepec.
Endre Zrínyi
Biografio
Endre Zrínyi akiris diplomon en la loka Pedagogia Altlernejo (1971), poste en UBB de Kluĵo pri historio-filozofio (1981). De 1949 li estis memvola kunlaboranto de la loka muzeo, poste de 1956 ĝis sia pensiuliĝo (1989) ĝia dungito.
Leonhard Euler
Leonhard EULER (esperantigite Leonardo EŬLERO) (naskiĝis la  en Bazelo, mortis la  en Sankt-Peterburgo) estis svisa matematikisto, fizikisto, astronomo, logikisto kaj inĝeniero. Oni konsideris lin unu el la plej grandaj matematikistoj kiuj iam vivis, ĉar li faris gravajn kaj influajn malkovrojn en multaj branĉoj de matematikoj kiaj infinitezima kalkulo kaj grafeteorio kaj ankaŭ faris pionirajn kontribuojn al kelkaj branĉoj kiaj topologio kaj analiza nombroteorio. Li ankaŭ enkondukis multon de la moderna matematika terminaro kaj de matematika notacio, partikulare por matematika analizo, same kiel pro la koncepto de matematika funkcio. Leonard Euler estis la unua kiu uzis la terminon “funkcio“ difinita de Lejbnico en 1694 por priskribi esprimon implikante diversajn argumentojn; ekz. y = F(x). Oni atribuas lin esti unu el la unuaj kiuj aplikis kalkulon en fiziko. Li estas ankaŭ konata pro sia verko en mekaniko, fluidodinamiko, optiko, astronomio, kaj muzikteorio.
Komencaj jaroj
Leonhard Euler naskiĝis la 15an de Aprilo 1707, en Bazelo, Svisio, al Paul Euler, nome pastoro de la Reformacia Eklezio, kaj al Marguerite denaske Brucker, filino de pastoro siavice. Li havis du pli junajn fratinojn: nome Anna Maria kaj Maria Magdalena, kaj pli junan fraton nome Johann Heinrich. Tuj post la nasko de Leonhard, la familio Euler translokiĝis el Bazelo al la urbo Riehen, kie Euler paŝis plej el sia infanaĝo. Paul Euler estis amiko de la familio Bernoulli; Johann Bernoulli estis tiam konsiderita la plej elstara matematikisto de Eŭropo, kaj eventuale estos la plej grava influo sur la juna Leonhard.
Reveno al Rusio kaj morto
En 1760, pro la detruemo de la Sepjara milito, la farmo de Euler en Charlottenburg estis rabita fare de la antaŭeniraj rusaj trupoj. Post ekscii pri tiu afero, la generalo Ivan Petroviĉ Saltikov pagis kompenson pro la damaĝo kaŭzita al la bieno de Euler, kaj poste la Imperiestrino Elizabeto de Rusio aldonis plian pagon de 4000 rubloj - eksterordinara kvanto tiame. La politika situacio en Rusio stabiliĝis post la ascendo de Katerina la Granda al la trono, kaj tiele en 1766 Euler akceptis inviton por reveni al la Akademio de Sankta Peterburgo. Liaj kondiĉoj estis enormaj – salajro de 3000 rubloj ĉiujara, pensio por lia edzino, kaj la promeso pri alt-rangaj postenoj por liaj filoj. Ĉiuj el tiuj postuloj estis garantiitaj. Li paŝis la reston de sia vivo en Rusio. Tamen, lia dua estado en la lando estis markita de tragedio. Incendio en Sankta Peterburgo en 1771 detruis lian hejmon, kaj preskaŭ lian vivon. En 1773, li perdis sian edzinon Katarina post 40 jarojn de geedzeco.
Tri jarojn post la morto de sia edzino, Euler edziĝis al ŝia duon-fratino, nome Salome Abigail Gsell (1723–1794). Tiu geedzeco daŭris ĝis lia morto. En 1782 li estis elektita Honora Eksterlanda Membro de la Usona Akademio de Artoj kaj Sciencoj.
Castrillo de Cabrera
Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo, brutobredado kaj ĉasado. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
Marbirdoj
Ĝenerale, marbirdoj vivas multe, maturiĝas por reproduktado malfrue kaj havas malpli da idoj ol aliaj birdoj, sed ili dediĉas pli da tempo por zorgi ilin. Plej granda parto de la specioj nestas en kolonioj de marbirdoj, kiuj povas varii laŭ grando el dekduoj da birdoj ĝis milionoj. Multaj specioj estas famaj pro reañigo de longaj ĉiujaraj migradoj, trapasante la ekvatoron aŭ ĉirkaŭflugante la Teron en kelkaj kazoj. Ili manĝas kaj ĉe la akvosurfaco kaj sub ĝi kaj eĉ manĝas sin unu la alian. Marbirdoj povas estri tre pelagiaj -tio estas vivanta en interna amro-, marbordaj, aŭ en kelkaj kazoj vivas parton de la jaro for de la maro.
Migrado
Ankaŭ aliaj specioj migras mallongajn distancojn for de siaj reproduktejoj, dum ilia distribuado enmare dependas de la manĝodisponeblo. Se la oceanaj veterkondiĉoj estas maltaŭgaj, marbirdoj migras al pli produktivajn areojn, foje porĉiame se la birdo estas juna.
Péter Gerecze
Biografio
Siajn studojn Gereĉe finis en Universitato de Koloĵvaro kaj ekde 1881 li instruis en la ĉefreala lernejo de Pécs, ekde 1993 en Budapeŝto. Li faris studojn pri arthistorio en Germanujo, Francujo kaj Italujo. Li publikis ekde 1878 en provincaj fakgazetoj, poste en revuoj Archaeológiai Értesítő kaj Archaeológiai Közlemények. Li priokupiĝis ĉefe la katedralon de Pécs, la preĝejojn el erao de Árpád-dinastio (Somogyvár, Feldebrő). Li komencis malkovri la ruinojn de Pilisszentkereszt. El lia verkaro elstariĝas la repertoriumo pri la hungaraj artmonumentoj (Forster Gyula red. Magyarország műemlékei (I–II. 1905–06). Li estis ano de la direktora elektitaro de Országos Régészeti és Embertani Társulat (Asocio Landa pri Arkeologio kaj Antropologio), de Műemlékek Országos Bizottság (Komitato Landa pri Artmonumentoj).
Iermata Neagră
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas en 1241. Ĝi apartenis ĝis 1919 al Hungario (Arad).
Akva ciklo
Pluvo
Pluvo (el la latina pluvia) estas speco de precipitaĵo, kies aliaj specoj estas neĝo, grajlo, hajlo, kaj roso. Pluvo formiĝas kiam apartaj gutoj de akvo falas sur la surfacon de la tero el nuboj. Tamen ne ĉiuj pluvoj atingas la tersurfacon. Kelkaj el ili fariĝas vaporo dum ili estas survoje. Kiam neniu guto atingas la grundon, oni nomas la precipitaĵon fantompluvo.
Neĝo
En hidrologio, neĝofandado estas surfaca akvelverŝado produktita el la fandado de la neĝo. Tiu termino povas esti uzata ankaŭ por priskribi la periodon aŭ sezono dum kiu tia akvelverŝado estas produktita. La akvo produktita de neĝofandado estas grava parto de la ĉiujara akvocirkulado en multaj partoj de la mondo, en kelkaj okazoj kontribuante al altaj kvantoj de la ĉiujara akvoprodukto en akvokolekta baseno. Multaj riveroj originantaj de montaj aŭ alt-latitudaj regionoj ricevas signifan parton de sia fluo de neĝfandado. Tio ofte igas la fluon de la rivero tre laŭsezona rezultigante perioda inundado dum la printempaj monatoj kaj en minimume sekaj montregionoj kiel la monto West de Usono aŭ la plej granda parto de Irano kaj Afganio, tre malaltan fluon por la resto de la jaro. En kontrasto, se multe de la fandado estas de glacikovritaj aŭ preskaŭ glacikovritaj areoj, la fandado daŭras tra la varma sezono, kun pintofluo okazanta en meza ĝis fina somero.
O. P. Zier
Aktorado en kineja filmo
En 2014 Zier ludis la gastrolon de Odradek en la filmo "Kafka, Kiffer und Chaoten" de Kurt Palm
Albrecht von Haller
Estante deksesjaraĝa li venis al la Universitato de Tubingeno (Decembro 1723), kie li studis kun Elias Rudolph Camerarius Jr. kaj Johann Duvernoy. Malkontenta kun sia progreso, li en 1725 translokiĝis el Tubingeno al Lejdeno, kie Boerhaave estis en la pinto de sia famo, kaj kie Albino jam estis preleginta pri anatomio. Je tiu universitato li gradiĝis en Majo 1727, klopodante sukcese en sia disertacio provi, ke la tiel nomita saliva dukto, postulita kiel ĵusa malkovro de Georg Daniel Coschwitz (1679–1729), estis nur sangotubo.
Valo de la lupoj - Irako
Valo de la lupoj - Irako (turke Kurtlar Vadisi - Irak) de Serdar Akar estas turka kinofilmo de 2006, kiu apartenas al televida serio. La kinifilmo diferenciĝas de la serio, ĉar en la televida filmo, la ĉefrolulo Polat Alemdar aperas kiel sekreta agento kaj batalas kontraŭ la mafio. En la kinofilmo, li estas en sekreta komisiono en Irako kaj batalas kiel Rambo. Kun la produktaj kostoj de ĉ. 10 milionoj da USD, ĝi estas la plej kosta turka filmo.
Gyód
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1511 laŭ tiama hungara ortografio "Gyod". Dum la mezepoko la vilaĝo apartenis al la Osmana Imperio kaj fine de la erao senhomiĝis. En la 18-a jarcento germanoj refondis la komunumon. Inter 1918-1921 armeo de Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj okupis la vilaĝon. En 2001 la germanoj havis 4 %-ojn, sed ankaŭ ciganoj vivas en Gyód.
Kovačevci
Situo
Kovačevci situas sur deklivoj, laŭ traira flankovojo.
Breitenbach
Parto de komunumoj en Aŭstrio:
Close Encounters of the Third Kind
Close Encounters of the Third Kind ("Proksimaj renkontoj de la tria speco") estas sciencfikcia filmo de 1977 pri nifoj. Ĝi estis verkita kaj direktita de Steven Spielberg. Aktoris en la filmo Richard Dreyfuss, François Truffaut, Bob Balaban, Melinda Dillon, Teri Garr, kaj Cary Guffey. En la filmo aperis optikaj efektoj de Douglas Trumbull, kaj John Williams komponis la film-muzikon.
Nova Nederlando
Ĝi estis unue privata proprietaĵo, kaj oficiale fariĝis provinco de Nederlando en 1624. La norda landlimo estis tiam reviziita al la 42-a latituda grado, pro la ĉeesto de Anglio pli norde. En 1674, post pluraj militoj, la traktato de Westminster definitive cedis Novan Nederlandon al Anglio.
Castrocontrigo
Castrocontrigo [kastrokonTRIgo] estas municipo de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko La Cabrera aŭ de areo nomita La Valdería, en la sudokcidento de la provinco. Temas pri areo kie oni parolas la hispanan, kaj la leonan.
László Török (historiisto)
László Török [lAslO torok], laŭ hungarlingve kutima nomordo Török László estis hungara historiisto, arkeologo, membro (korespondanta en 2004, ordinara en 2010) de Hungara Scienca Akademio.
László Török naskiĝis la  1941 en Budapeŝto.
Strikukolo
La Strikukolo manĝas grandajn insektojn, ofte prenitajn el la grundo. Tiu estas soleca kaj preskaŭ timida specio kiu kutimas kaŝiĝi en arbustejoj, kvankam ĝi kantas el malfermaj kaj altaj ripozejoj. Ĝi havas fajfan alvokon kutime de du aŭ tri notoj, gvu-gvii aŭ gvu-gvii-gvii, kaj povas esti allogita de imitaĵoj.
Satu Mare (Harghita)
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 1 mil 419 loĝantojn (hungaroj); en 1992 2 mil 017 (99 % da hungaroj).
Andreas Künzli
Sur internacia nivelo
En libera folio le estis ekskludita same  el KCE   La chaux de fonds -  kiel persono non grata
Breitenberg
Montoj (ordigita laŭ alteco):
Holarktiso
La holarktiso, holarktisa ekozono, aŭ holarktiko estas biogeografia koncepto ariganta la palearktisan kaj la nearktisan ekozonojn. Tiu ekozono tute ne estas arkta laŭ la ĝenerala kaj nuntempa geografia signifo. Ĝi kovras Nordamerikon, Nordafrikon kune kun Saharo, kaj Eŭrazion norde de Himalajo. Ĝenerale ĝi rilatas al teritorioj de la tersurfaco norde de la Tropiko de Kankro. Ĝi estas partigita en variadon de ekoregionoj. Certa taksono, ĉu de planto ĉu de besto, estas nomata holarktisa se ĝi originas el tiu ekozono.
Specioj kun holarktisa disvastiĝo
Boaco (Rangifer tarandus) troviĝas en tundroj kaj tajgoj de la nordaj partoj de la holarktiso. En Eŭrazio la besto estas aldomigita. Ĝihavas plurajn subspeciojn, kiuj estas adaptitaj al diferencaj vivmedioj kaj geografiaj areoj.
Kökény
Situo
Kökény situas sur mildaj deklivoj, fine de sakovojo. Kozármisleny troviĝas je 10, Pécs 12, Harkány 20, Szentlőrinc kaj Siklós po 21, Villány 29, Pécsvárad 30 km-oj.
Historio
La loko estis loĝata daŭre ekde la neolitiko. Antaŭ la hungaroj romianoj vivis tie. La unua mencio pri la vilaĝo devenis proksimume el 1332 en formoj "Küke" kaj "Koke". Dum la mezepoko la vilaĝo apartenis al la Osmana Imperio kaj fine de la erao kroatoj vivis en Kökény. Baldaŭe hungaroj alvenis. Inter 1918-1921 armeo de Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj okupis la vilaĝon. En 2001 la kroatoj havis 22 %-ojn. En 2006 Kukinj gajnis kroatan premion "Najselo".
Dromococcyx
La genro enhavas la jenajn speciojn:
Urtica urens
Priskribo
La malgranda urtiko kreskas kiel unujara herba planto kaj atingas kreskalton de 10 ĝis 60 cm. La simpla, malhelverda foliplatoestas plej ofte malpli ol 5 cm longa kaj ovforma –elipta kun kojnoforma ĝis malpinta folibazo. La folirando estas entranĉite segilforma. La fina dento ne estas pli granda ol la flankaj dentoj.
Pensilvanio
Kantonoj
Estas 67 kantonoj en Pensilvanio.
Cuiaș
Cuiaș [kujaŝ] (hungare: Felsőköves) estas vilaĝo en Rumanio oriente de Lipova administracie apartenanta al komunumo Săvârșin. En 1910 ĝi havis 208 loĝantojn (rumanoj), en 1992 — 92. Ĝia unua skriba mencio estas el 1477. Ĝi apartenis ĝis 1919 al Hungario (Arad vármegye).
Pekino
Moderna epoko
Je la jaro 1937, Beiping estis okupita de Japana armeo. Ĝi ŝanĝis la nomon kiel Pekino-n. Renomiĝis Beiping post la kapitulaco de Japanio.
Geografio kaj klimato
Pekino situas en la nordokcidento de Nord-Ĉina Altebenaĵo, najbare de Taihang Montaro kaj Ĝan Montaro. Pekino najbaras kun Tianjin, kaj estas kune ĉirkaŭitaj de Hebei-provinco, Averaĝa alto super la marnivelo estas je 43.5 m. La rivero Ĝongdingo fluas tra la urbo en la sudokcidento.
Fervojo
Historio pri pekina fervojo longas ĝis Qing-dinastio. La plejfrua fervojo estis konstruita de inĝeniero Zhan Tianyou nome Fervojo Pekin-zhangjiakou en 1909. Tiu ĉi estas la unua fervojo konstruita de ĉino mem. Nun en Pekino troviĝas naciaj fervojoj je pli ol 1000 km.
Ekonomio
Pekino estas unu el la evolu-rapidaj municipaj urbegoj de ĉina ekonomio, ankaŭ la plej evoluinta urbo en Ĉinio por la terciara sektoro. Dum 2007~2008, la malneta enlanda produkto (MEP-GDP) de Pekino estas la 13-a tutlande. Dum 29 jaroj de 1979 ĝis 2007, MEP de 2007 estas 82,75 obloj kontraŭ la jaro 1978 laŭ absolut-numera komparo; la averaĝa kreska procento de MEP estas 10,4% laŭ komparebla prezo (averaĝa nivelo de tutlanda prezo), superas same tiun de la tuta lando je 9,8%, estas la 9-a tutlande. Ekde 1999, danke al la stimuligo de Somera Olimpiko 2008, MEP de Pekino restis kontinuige 10% da kreska procento, tiu de 1994 je cent miliono, tiu de 2003 trarompis 5 cent milionojn, tiu de 2008 trarompis mil cent milionojn. MEP popersone de Pekino trarompis 5 mil dolarojn (RMB) je 1991, dek mil je 1994, dudek mil je 1999, kvardek mil je 2004, kvindek mil je 2005, sesdek mil je 2008. La totala sumo de MEP de Pekino je 2007 (la fina konfirmita sumo ）atingis 9 006,23 miliardojn, kreskis je 12,3% kompare kun tiu de lasta jaro, 3,3% por tuta lando.
Latakio
La urbo estas la administra centro de samnoma siria gubernio. Universitato Tishreen (arabe: جامعة تشرين‎, lit. 'Oktobro- Universitato') estas la tria plej granda de Sirio.
Vidindaĵoj
La ĉefa vidindaĵo situas 16km norde de Latakio, la iama reĝlando Ugurito. Alia vidindaĵo en la regiono estas Ras Ibn Hani, elfosoj de iama fortikaĵa urbo.
Pekino
Eduko kaj scienco
Pekino estas la urbo kun plejmulte da universitatoj de Ĉinio.
Josefov (Jaroměř)
La fortreso en Josefov konsistis el tri sendependaj de si tutaĵoj. Centro estis ĉefa, la tn. Supra fortreso kun kvartirkerno, kiu havis antaŭŝovita suban fortreson nomata Koruna (Krono) kaj reduton en Brdce. En la ĉefa fortreso estis konstruita armea urbo, fondita en geometrie trarigardebla bazplano kun placo, ĉirkaŭbaritaj per konstruaĵoj de soldatarkomandantejo, registra n-ro 1 el la jaro 1787; ĉefa gardistejo, registra n-ro 2 el la jaro 1788; artileria kazerno, registra n-ro 3 el la jaro 1785; malsanulejo, registra n-ro 4; urbodomo, registra n-ro 40 el 1835 kaj garnizonpreĝejo. La preĝejo de Ascendotago de Sinjoro estis konstruita en la jaroj 1805–1811, tio estas klasicisma ununava konstruaĵo kun prisma turo, de malproksime bone videbla kaj por la urbo tipa dominaĵo.
Broc FR
Vidindaĵoj
Ĉe la bordo de Sarino situas la Kastelo d'En-Bas, kiu estis konstruita en la 12-a jarcento kaj estis la sidejo de la Senjoroj de Broc kaj de Montsalvens.
Listo de parizaj palacoj
Jen nekompleta listo de parizaj palacoj (t.e. palais en la franca).
Ciklododekila tiobenzoato
S-Ciklododekila tiobenzoato aŭ s-ciklododekila feniltiometanato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la tiobenzoata acido kaj ciklododekanolo. Ciklododekila tiobenzoato estas, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Ciklododekila tiobenzoato prezentas tiobenzoatan grupon ligitan al ciklododekila grupo. Ĝi konsistas je 19 karbonatomoj, 28 hidrogenatomoj, oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Ferney-Voltaire
Ferney-Voltaire estas franca komunumo situanta ĉe la departemento Ain en la regiono Rodano-Alpoj. Ĝi troviĝas pli precize en la pays de Gex, ĉe la landlimo inter Francio kaj Svisio, je 8 km norde de Ĝenevo. Ĝi havis 8 844 loĝantojn en 2012.
Historio
Voltaire elektis Ferney en 1759 pro ĝia proksimeco al la landlimo, utila kaze de problemo kun la reĝa administracio, kaj de Ĝenevo, loĝurbo de lia rivalo, Rousseau.
Wola (administra parto de Varsovio)
Wola estas administra parto de Varsovio. Ĝi situas inter: Żoliborz, Śródmieście, Ochota, Włochy kaj Bemowo.
Malgranda Entento
La Malgranda entento estis reciproka duflanka alianco formita en 1920 kaj 1921 kun Ĉeĥoslovakio, Rumanio kaj Jugoslavio kontraŭ la hungara Iredentismo, evito de la habsburga restaŭrado, reteno de la akiritaj teritorioj. Francio apogis la aliancon. Ĝi malfortiĝis en 1936 kaj disfalis en 1938.
Politike neniiĝis la entento, kiam Jugoslavio kaj Rumanio rifuzis peton de Ĉeĥoslovakio (aprilo 1937) pri militara helpo okaze de (germana) agresio. Kiam Germanio okupis sudetagermanan regionon de Ĉeĥoslovakio (sept. 1938), la malgranda entento kolapsis.
Niederried ĉe Kallnach
Geografio
La komunumo Niederreid ĉe Kallnach situas ĉe la okcidenta bordo de la rivero Aro en la Berna Lagolando proksimume 20 kilometrojn sude de la urbo Bielo kaj 25 kilometrojn okcidente de la federacia urbo Berno. En sudoriento de la komunumo situas la Baraĵlago de Niederried, kies akvo parte tra tunelo estas kondukita al la elektrocentralo Kallnach. La komunumo Niederried ĉe Kallnach konsistas el la vilaĝo Niederried kaj la setlejoj Schwellacher, Chilchacher kaj Bodenacher.
Apozol
Apozol estas komunumo en la meksika subŝtato Zacatecas. La ĉefurbo de la komunumo estas Apozol.
Eisfeld
Historo
Inter 1680 kaj 1826 Eisfeld apartenis al la Duklando Sachsen-Hildburghausen, poste al Saksio-Meiningen. La unuaj ekonomiaj sukcesoj ŝuldiĝis al la komercado per t.n. Schnetter-kestegoj, popularaj kaj riĉe ornamitaj mebloj eksportotaj en la 19a jarcento ĝis norda Virtembergo, Hesio kaj Bavario. En malfruklasikisma somera domo urborande pasigis la poeto Otto Ludwig siajn junulajn jarojn. En 1858 konstruitis la fervojlinio (Werrabahn) inter Eisenach kaj Lichtenfels; en 1903 fonditis loka sekcio de Socialdemokratia Partio de Germanio kaj en 1920 komunista. La 1-an de majo 1920 la urbo turingiiĝis.
Daniel Henry Lambert
Li estis unu el la sep fondintoj de BEA. Li tradukis du dramojn de Shakespeare al Esperanto: Makbeto kaj Julio Cezaro.
Apozol
Sociogeografio
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Memaranĝado
Funkcioj de la Aranĝado
La marmamuloj frotiĝas kontraŭ faldaj surfacoj aŭ sur la fondo por puriĝi.
Vallejo
Geografio
Vallejo situas laŭ golfo ĉe enfluejo de rivero Napa en la sudokcidenta landparto de Usono, en la meza (iom okcidenta) parto de la subŝtato. Fairfield (Kalifornio) troviĝas 23 km.
Friedrichroda
Friedrichroda estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Gotha de la federacia lando Turingio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Kvartaloj de Friedrichroda estas ekz. Reinhardsbrunn, Finsterbergen kaj Ernstroda.
Eŭropa ŝoseo 30
Urboj laŭlonge de la ŝoseo E 30
en Nederlando (kiel naciaj aŭtovojoj A1, A28, A27, A12, A4 kaj N211):
en Rusio (kiel naciaj aŭtovojoj M1 kaj M5)
Lomboka Markolo
-8.76667°N, 115.73333°W
Ágoston Trefort
Biografio
Ágoston Trefort frekventis universitaton en Pest (urbo), poste li lernis juron en Eperjes. En 1836 li studvojaĝis en Eŭropo. Hejmenveninta li ricevis ŝtatan postenon en Buda, kie li konatiĝis kun József Eötvös. En 1843 li helpis la parlamentan laboron. En 1847 li edziĝis, tial li iĝis fora parenco de Eötvös. Dum la hungara revolucio de 1848 li estis subministro, sed en septembro li ne konsentis kun la okazintaĵoj, tial li migris al Munkeno. Li hejmenvenis en 1850, sed li rifuzis la politikadon. Nur en 1860 li estis elektita subdepartementestro, poste parlamenta deputito. Inter 1865–1892 li estis senĉese parlamenta deputito, dume li estis ministro inter 1872-1888. Li multe strebis por la kulturo kaj moderna edukado, krome li fondis muzikakademion, universitatojn, industriartan muzeon.
Apulco
Sociogeografio
Inter la virinoj estas 1,503 alfabetoj kaj 170 analfabetoj. Do la grado de analfabeteco inter virinoj estas 10.16%. Inter la viroj estas 1,217 alfabetoj kaj 108 analfabetoj, do 8.15% el la viroj estas analfabetoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Divišov (Sušice)
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1550.
Blucindra ardeo
Taksonomio
La Blucindra ardeo estas anstataŭata en la Malnova Mondo de la tre simila Griza ardeo, kiu diferencas ĉar ĝi estas iome pli malgranda (90–98 cm), kun palgrizaj kolo kaj kruroj, sen la pli brunaj koloroj kiujn la Blucindra ardeo havas tie. Ĝi formas superspecion kun tiu kaj ankaŭ kun la Kokoia ardeo el Sudameriko, kiu diferencas je tio ke ĝi havas pli etendan nigron en la kapo, kaj blankajn bruston kaj kolon.
Aspekto
La teorio ke la Blankacindra ardeo aŭ Blanka granda ardeo povus esti separata specio (A. occidentalis) el Blucindra ardeo ricevis denove subtenon nun de David Sibley.
Distribuado kaj habitato
La Blucindra ardeo troviĝantas tra plej de Nordameriko, tiom norde kiom ĝis Alasko kaj la sudaj kanadaj provincoj. Ties teritorioj etendas suden tra Florido, Meksiko kaj Karibio al Sudameriko. Birdoj oriente de la Roka Montaro en la norda parto de tiuj teritorioj estas migrantaj kaj vintras en Centrameriko aŭ norda Sudameriko. El suda Usono suden kaj en la marbordoj de Pacifiko, ili estas loĝantaj birdoj la tutan jaron. Tamen ties kuraĝo estas tia ke ankaŭ kelkaj individuoj ofte restas dum malvarmaj nordaj vintroj.
Dieto
Ĉefa manĝo de la Blucindra ardeo estas malgrandaj fiŝoj, kvankam oni scias, ke oportuneme manĝas ampleksan gamon de salikokoj, kraboj, akvaj insektoj, roduloj kaj de aliaj malgrandaj mamuloj, amfibioj, reptilioj, kaj malgrandaj birdoj. Ardeoj lokigas sian manĝon per vido kaj kutime englutas ĝin komplete. Oni konis ardeojn kiuj sufokiĝis pro predoj tro grandaj. Ĝi estas ĝenerale solema manĝanto. Individuoj kutime manĝas stare en akvo, sed ili manĝas ankaŭ en kampoj aŭ falas el aero, aŭ el ripozejo, sur akvon. Kiel grandaj vadbirdoj, la Blucindraj ardeoj kapablas manĝi en pli profundaj akvoj, kaj tiele kapablas rikolti el niĉareoj ne malfermaj al plej aliaj ardespecioj.
Ili manĝas en neprofunda akvo aŭ ĉe akvobordoj kaj dumnokte kaj dumtage, sed ĉefe ĉirkaŭ mateniĝo kaj krepusko. Ili uzas siajn longajn krurojn por vadadi tra neprofunda akvo, kaj harpunas fiŝojn aŭ ranojn per siaj longaj, akrapintaj bekoj.
Reproduktado
Blucindraj ardeoj konstruas diketan neston, kaj la ino demetas 3 al 6 palbluajn ovojn. Oni faras po unu ovodemetadon ĉiujare. Se la nesto estas abandonata aŭ detruita, la ino povas fari anstataŭan ovodemetadon. Reproduktado estas negative tuŝata de homa ĝenado, pli precize dum la komenco de la reprodukta sezono. Ripeta homa entrudado en nestareoj ofte rezultas en reprodukta malsukceso, kun abandono de ovoj aŭ eĉ idoj.
Insulo de Breton-Kabo
Insulo de Breton-Kabo (île du Cap-Breton, Eilean Cheap Breatuinn, ) estas insulo apud la Atlantika marbordo de Nordameriko. Ĝia nomo sendube venas de Bretonio.
Liftparolado
Ĝia nomo reflektas la mallongegan tempon kiun necesas por lifto veturi de la fundo ĝis la supra etaĝo, en ĉirkaŭ 30 sekundoj ĝis 2 minutoj.
Telero
La formo kaj grandeco de la telero dependas de ties uzo. Supteleroj havas altigitajn randojn. Desertoteleroj estas malpli grandaj ol kutimaj manĝteleroj. Komence de la 2000-aj jaroj kvadrataj teleroj iĝis modaj en Eŭropo.
Orienta skismo
Kiel daton oni ofte donas 1054, kiam la papo kaj la Patriarko de Konstantinopolo ekskomunikis unu la alian, sed fakte temas pri okazaĵo kiu daŭradis inter la 5-a kaj 15-a jarcentoj. Hodiaŭ historiistoj interkonsentas ke orienta kaj okcidenta eklezioj disiĝis pro pliiĝintaj malkonsentoj, kiuj laŭis la kreskantan influon de la papa aŭtoritato. Ne teologiaj diferencoj fingravis por la skismo, sed politikaj faktoroj ene de la eklezio.
Florbela Espanca
Biografio
Ŝi estis kromfilino de João Maria Espanca kaj lia servistino Antónia da Conceição Lobo.
Francisco Rangel Pestana
Antaŭ ol la proklamado de la Respubliko, li estis multfoje elektata deputito, kaj poste li akompanis Sousa Mursa kaj Prudente de Morais en la San-Paŭla triumviraro de la Provizora reĝimo.
Li estris la Bankon de la Respubliko, kaj en la jaro 1893, li fariĝis vicprezidanto de tiu banko, kaj poste ĝia prezidanto, en 1895.
Tupaia (navigisto)
Morto en Batavio
La fina malsano estis aŭ disenterio aŭ malario, Ambaŭ malsanoj ĉeestis en Endeavour dum ĝi estis en Batavio (nun Ĝakarto). Cook skribis en sia taglibro pri la morto: "Li estis sagaca, prudenta, inĝenia viro, sed fiera kaj obstina kiu ofte malkonvenigis lian situacion enŝipe por li kaj por aliaj ĉirkaŭ li, kaj emis multe antaŭenigi la malsanojn kiuj haltigis lian vivon."
Bruck
en :
Andreas Wehr
Li studis en la Libera Universitato Berlino. Li laboris en la maldekstra frakcio de la Eŭropa Parlamento. Tiel liaj verkoj temas pri la krizoj de Eŭropa Unio, partikulare en Grekio, la eŭro ktp.
Lia teksto "Pri la aktualeco de la imperiismo-demando" aperis en Esperanto en la libro Milito kaj paco.
Nérigean
- jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone Nerijan - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio (france Gironde [] respektive okcitane kaj gaskone Gironda), en la administra regiono Nova Akvitanio (france Nouvelle-Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Nòva Aquitània) kaj en la tradicia, historia regiono Akvitanio (france Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Aquitània). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Libourne (aŭ Liborna) kaj al la kantono .
Sukero
Eŭropo
Festo en Tours en 1457 ordonita de Gaston de Foix, kiu estas "probable la plej bona kaj plej kompleta rakonto kiun oni havas pri malfrumezepoka bankedo" inkludas la unuan mencion de sukerfiguroj, ĉar la fina manĝaĵo proponita estis "heraldika bestaro skulptita en sukero: leonoj, cervoj, simioj... ĉiuj tenantaj en krifo aŭ beko la blazonon de la Hungaria reĝo". Aliaj registris grandajn festojn en sekvaj jardekoj inkludis similajn pecojn. Origine tiajn skulptaĵojn ŝajne oni manĝis dum la manĝado, sed poste ili iĝis nur tablornamaĵoj, el kiuj la plej prilaboritajn oni nomis triumfĉaroj. Oni scias, ke kelkaj gravaj skulptistoj produktis ilin; en kelkaj okazoj iliaj skizaj desegnoj konserviĝis. La plej fruaj estis el bruna sukero, parte gisitaj en muldujoj, kaj la finaj detaloj estis ĉizitaj. Ili plue estis uzataj ĝis almenaŭ la Kroniga Bankedo de Eduardo la 7-a en 1903; inter aliaj skulptaĵoj ĉiu gasto ricevis sukerkronon por forporti ĝin.
Moderna historio
Ĝis la fino de la 19-a jarcento, sukero estis aĉetita laŭ la nomitaj "sukerpanoj", kiuj devis estis dispecigitaj uzante tiucelajn ilojn nomitajn "sukertranĉiloj". En postaj jaroj, oni vendis grajnsukeron plej ofte en sakoj. Oni produktis sukerkubojn jam en la 19-a jarcento. La unua inventisto de procezo por produkti sukeron en kuba formo estis Jakob Christof Rad, direktoro de sukerrafinejo en Dačice. En 1841, li produktis la unuan sukerkubon en la mondo. Li ekfabrikis sukerkubojn post ricevi kvinjaran patenton por la procezo la 23an de Januaro 1843. Henry Tate de Tate & Lyle estis alia frua fabrikanto de sukerkuboj en siaj rafinejoj en Liverpool kaj Londono. Tate aĉetis patenton por fabriki sukerkubojn el la germana Eugen Langen, kiu en 1872 estis inventinta diferencan metodon procezi sukerkubojn.
Apartaj uzoj
La vanilina sukero estas spico uzata en dolĉaĵofarado kiel pli malmultekosta anstataŭaĵo de vanilita sukero. Ĝi estas farita el sukero miksita kun vanilino aŭ etila vanilino.
Nesslau-Krummenau
Historio
La unua skriba mencio de la nomo Nesslau kiel Nesselŏve datiĝas el la jaro 1261 el la tiel nomita Sankt-Johana dokumento, kiam bienestro vendis sian havaĵon al la Monaĥejo Sankt-Johano (tiam Malnov-Sankt-Johano). La nuntempa komunumo Nesslau-Krummenau estiĝis en la jaro 2005 per kunfandiĝo de la antaŭa municipo Nesslau kun la komunumo Krummenau, kiu konsistis el la municipoj Krummenau, Nov-Sankt-Johano kaj Ennetbühl.
21439 Robenzing
21439 Robenzing estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Greka milito de sendependiĝo
Eksplodo de la revolucio (1821)
La Filiki Eteria, nome greka sekreta organizo, kiu komencis en 1821 la grekan sendependecmovadon, planis la revolucion la 25-an de marto sur tri lokoj samtempe. Unu estis Peloponezo, la dua Konstantinopolo kaj la tria Moldavio. Dum la ribeloj en Moldavio kaj Konstantinopolo malsukcesis, la tumulto en Peloponezo kaŭzis grandajn rezultojn por la grekoj. En mallonga tempo la duoninsulo estis konkerita fare de la grekoj kaj la islamana popolo radikale forpelita. Filiki Eteria kuraĝiĝis por daŭrigi la ribelon.
La kontraŭatako de la Osmanoj (1821-1825)
Malgraŭ la sukceso en Peloponezo kaj la deziro daŭrigi la sendependecmiliton, la grekoj ne havis edukitan militistaron kiun ili uzus por la milita sukceso. La grekaj unuoj estis plejparte formitaj de partizanoj kaj farmistoj kiuj ne povis esti komparitaj kun la otomana militistaro. La eŭropaj grandpotencoj havis financajn interesojn kiuj ne permesis la helpon malgraŭ ilia granda simpatio por la grekoj. La rusoj timis, ke la nova ŝtato aliancus kun Anglio, kaj minacus la aliron al la Mediteraneo. Simile ankaŭ Anglio pensis pri Rusio kaj decidis ne partopreni la militon.
James Prescott Joule
Fruaj jaroj
Kiel plenkreskulo, Joule estris la bierfarejon. Scienco estis por li nur serioza ŝatokupo. Dum iu jaro proksime al 1840, li komencis esplori la eblecon anstataŭigi la vapor-motoron de la bierfarejo per la nove inventita elektra motoro. Lian unuan sciencan raporton pri la temo li kontribuis al la ĵurnalo Annals of Electricity (Kroniko pri Elektro) de William Sturgeon.
Tamen, la intereso de Joule devojiĝis de la malvasta financa demando, al tiu de kiom da laboro oni povus havigi el specifa fonto. Tio pensigis lin pri la konvertebleco de energio. En 1843, li publikigis rezultojn de esploroj, kiuj montris, ke la varmiga efiko, kiun li mezuris en 1841 okazis, pro la kreiĝo de varmo en la konduktilo, ne en ĝia transiro de alia parto de la aparato. Ĉi tiu rezulto kontraŭis la kalorian teorion, laŭ kiu varmo povas nek kreiĝi nek detruiĝi. Kaloria teorio estis ĉefa principo en la varmo-scienco ekde ĝia unua prezentiĝo de Antoine Lavoisier en 1783. Pro la famo de Lavoisier, kaj pro la praktika sukceso de la kaloria teorio de la varmo-motoro de Sadi Carnot post 1824, la ideoj de la juna Joule nur malfacile akceptiĝis, ĉar li laboris ekster la superaj lernejoj kaj la inĝeniera profesio. Subtenantoj de la kaloria teorio, pro la simetrio de la efiko Peltier-Seebeck, facile povis argumenti, ke varmo kaj elektra fluo estis interkonvertigeblaj laŭ procezo, kiun oni povas, almenaŭ proksimume, renversi.
Max Liebermann
Fruaj verkoj
La fruaj verkoj estiĝis dum liaj studvojaĝoj al Nederlando kaj Parizo. Tie li estis grave influita de la Skolo de Barbizon.
James Prescott Joule
Akceptiĝo kaj rango
Tamen, en Germanio, Hermann Helmholtz ekkonis kaj pri la laboroj de Joule kaj pri la simila laboro en 1842 de Julius Robert von Mayer. Kvankam ambaŭ sciencistoj estis neatentitaj ekde siaj respektivaj publikaĵoj, la definitiva deklaro de Helmholtz en 1847 pri la konservado de energio atentigitis ilin ambaŭ.
Villacarriedo
Geografio
Ĝi limas norde kun Saro kaj Villafufre, sude kun Vega de Pas kaj Selaya, okcidente kun Santiurde de Toranzo kaj oriente kun San Roque de Riomiera. La municipo estas sur la baseno de la rivero Pas, en la subkomarko Pas-Miera, trafluata de la rivero Pisueña, ĉefa alfluanto de Pas.
James Prescott Joule
Honoroj
Estas memormonumento al Joule en la norda ĥor-halo de la Abatejo Westminster, kvankam li ne estas entombigita tie, kontraste al tio kion kelkaj biografioj asertas. Statuo de Joule fare de Alfred Gilbert staras en la Urbodomo de Manĉestro, antaŭ tiu de Dalton.
Villnachern
Historio
Dum mezepoko Villnachern apartenis al la habsburga tribunaldistrikto Bözberg. Post plurfoja posedantoŝanĝo en la jaro 1377 la tribunaldistikto kaj kun ĝi Villnachern estis integrita al la voktejo Schenkenberg.
En aprilo 1798 eksplodis la Helveta Revolucio kaj kun helpo de francaj trupoj Argovio estis liberigita de la ĵurkomunuma servuteco. Villnachern fariĝis nun komunumo de la nove fondita Kantono Argovio.
Bălan
Bălan estas nomo de pluraj lokoj en Rumanio.
Perovo (stacio de Moskva metroo)
La stacio estas malfermita por pasaĝeroj ĉiutage dum 5:25 — 1:00.
Brücken
Brücken havas diversajn signifojn:
Thunstetten
Thunstetten estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Aarwangen kaj ek de la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Supra Argovio en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 2972 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.
Fontoj
Tiu-ĉi artikolo baziĝas parte sur libera traduko de la koncerna artikolo en la germanlingva Vikipedio.
Andreas Burnier
Verkaro
Burnier ankaŭ skribis aŭtobiografie pri ŝiaj transgenraj sentoj en Het jongensuur (La knaba horo) en kiu la ina ĉefrolulino Simone fakte preferas esti knabo. Tiu libro temas ankaŭ pri esti diferenculo, esti ekskludata, la persektutado de judoj, samsekseco kaj transgenreco.
La Movado
La Movado estas la komuna Japana-Esperantlingva organo de la Kansaja Ligo de Esperanto-Grupoj (KLEG), la Kjuŝua Esperanto-Ligo kaj la Esperanto-Ligo de Ĉugoku kaj Ŝikokuo (en la organo latinliterigata Tyûgoku kaj Sikoku).
Ponto Bir-Hakeim
La ponto havas du etaĝojn: unu por la piedirantoj aŭ la aŭtomobiloj, viadukto estas supre por la Linio 6 de la metroo de Parizo.
Concepción del Oro
Sociogeografio
8,046 loĝantoj aĝas 15 jaroj aŭ pli. Inter ili estas 7425 alfabetoj kaj 281 analfabetoj. Do 7.67 % de la loĝantoj, kiuj aĝas 15 aŭ pli estas analfabetoj.
Rondo Petőfi
La diskutoj okazis komence en la Kossuth-klubo, sed pro la grandiĝanta intereso, oni serĉis pli grandajn ejojn.
Rudolf Bultmann
Biografio
En dudekposta verko “Neues Testament und Mythologie“ (Nova Testamento kaj mitologio) 1941, Bultmann teoriumis pri la neceso de senmitigo de la evangelia mesaĝo por igi ĝin kredebla. Li ne celis igi scienca la novtestamentan mesaĝon, prefere li rimarkigas ke la mita lingvaĵo de la Evangelioj transdonas veron kiu ne estas tujtuje alirebla por la moderna penso. Sekve, la Jesuo de la historio devas esti nete separata el la Jesuo de la kerigmo.
Verkoj de Bultmann
Preskaŭ ĉiuj verkoj de Maŭltmann estas tradukita al diversaj lingvoj.
Rambouillet (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Paris-Montparnasse - Brest (420000).
Buchen
Buchen havas diversajn signifojn:
Vektora kalkulo
Vektoraj operacioj
Kirlo en 2 dimensioj estas ne tre kutima. Se aldoni la 3-an dimension, tiam la kirlo estas vektoro ĉiam orta al la fonta 2-dimensia ebeno, tiel la kirlo havas nur unu nenulan koordinaton, la 3-an. Ĉi tiu la 3-a koordinato de kirlo povas efike esti konsiderata kiel skalara kampo sur la ebeno.
3573 Holmberg
Ĝiaj malkovrintoj estus, laŭ diversaj fontoj, la bulgaraj astronominoj Violeta G. Ivanova kaj A. Georgieva, kaj la svedaj astronomoj Claes-Ingvar Lagerkvist kaj Kjell Olofsson.
Historio de Peruo
La antaŭ-kolumba periodo, tio estas antaŭ la alveno de la koloniistoj eŭropaj, estas foje dividita en kvar partojn: arkaika (-7600 ĝis -2600), formativa (-2600 ĝis -200), regiona (-200 ĝis 900) kaj imperia (900 ĝis 1532). Antaŭ ol alveni al tiuj epokoj necesas priskribi la paleolitikan periodon.
Praa epoko
La klasika epoko komenciĝis per la falo de la kulturo kaj kosmogenio de Chavin. Ĝin karakterizis loka izoliĝo: ĉiu regiono havis malgrandajn unuojn politikajn, kiuj adoptis proprajn kulturajn evolumodelojn kaj malfermis siajn landlimojn nur por komercaj interŝanĝoj
Inkaa epoko
El inter ĉi tiuj sinjorlandoj elstaras tiu de la inkaoj, kiu en la 15a jarcento aneksis ĉiujn andajn vilaĝojn inter la riveroj Maule kaj Ancasmayo, atingante proksimuman areon de 3 milionoj de km², en la hodiaŭaj teritorioj de la sudo de Kolombio, la okcidento de Ekvatoro, Peruo kaj Bolivio, kaj la nordo de Ĉilio kaj nordokcidenta Argentino, kreante kion oni konas kiel la inkaa imperio.
Koloniigado
Post la konkero, Peruo vivis la konstantan konflikton de la konkerantoj kaj la rezisto de la Inkaoj de Vilcabamba. En la jardeko de 1570, la vicreĝo Francisco de Toledo reorganizas la teritorion pacigante la landon de la internaj militoj kaj finigante la inkaan reziston.
Sendependeco
La 28-an de julio de 1821, la sendependisma movado direktita de la argentina generalo José de San Martín, devenanta de Ĉilio, deklaris la sendependecon kaj establis novan staton: la Respublikon de Peruo. Tamen, ĵus en 1824 la venezuela generalo Simón Bolívar sukcesis forpeli definitive la reĝajn trupojn troviĝintajn en la suda montaro post la bataloj de Junín kaj Ayacucho, la 6-an de aŭgusto kaj 9-an de decembro de 1824 respektive, firmigante la liberecon de Peruo.
Lastaj jaroj
La nuntempa periodo karakteriziĝis per sinsekvo de militistaj puĉoj, kun granda malstabileco. Post granda krizo en la 1980-aj jaroj], en la 90-aj komenciĝis periodo pli demokrata, sed kun ankoraŭa malstabileco pro la epizodoj de koruptado (prezidentoj Alan García kaj Alberto Fujimori).
Naujan-et-Postiac
- jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone Naujan e Postiac - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio (france Gironde [] respektive okcitane kaj gaskone Gironda), en la administra regiono Nova Akvitanio (france Nouvelle-Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Nòva Aquitània) kaj en la tradicia, historia regiono Akvitanio (france Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Aquitània). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Libourne (aŭ Liborna) kaj al la kantono .
Saint-Denis - Porte de Paris (pariza metrostacio)
Ĝi priservas la nordon de "la Plaine Saint-Denis" kaj la sudon de la urbo-centro de Saint-Denis.
Davíð Stefánsson
En Esperanto aperis
La elfroko (Hamraborgin), poemo en La Tradukisto, 51-a numero, en traduko de Baldur Ragnarsson.
Buchholz
Buchholz havas diversajn signifojn:
Bruno Mann
Kariero politika
Bruno estiĝis en junio 1918 vicurbestro de la tiutempe ankoraŭ memstara urbo Neukölln. En la 11.10.1919 la erfurta urba asembleo elektis la juriston kaj politikscienculon ĉiuvoĉe ĉefurbestro. Mann transprenis tiun oficon en ege maltrankvila epoko. Ekde la Novembra Revolucio en 1918 la urbo estis ŝanceligita per strikoj kaj aliaj tremetoj politikaj. La Puĉo de Kapp en printempo 1920 estis la kulmino de interna militeto inter la grandparte maldekstra laboristaro kaj la civitanaj defendtaĉmentoj, la polico kaj la armeo aliaflanke. Ok mortintoj kaj pluro da vunditoj priplorendis. La strebo de Mann kaj aliaj anoj de malekstremismaj partioj en la urba konsilantaro malakrigi la tensiojn fiaskis.
Supra Kortumo pri Prezidento (Francio)
Supra Kortumo (ekde 2007)
En 2013, organiza leĝo pri Supra Kortumo ankoraŭ ne estas promulgita.
Pinciná
Geografio
Pinciná situas laŭ maldekstra bordo de Ipeľ, laŭ ĉefvojo Rimavská Sobota-Lučenec. La lasta urbo troviĝas je 6 km-oj.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1326 laŭ tiama hungara ortografio "Pynch". En 1828 loĝis tie 598 vilaĝanoj en 56 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Pinc 429 homoj, (hungaroj en majoritato, slovakoj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nógrád (reĝa departemento), al distrikto de Losonc, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko. Inter 1938-1945 Pinc rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. Inter 1988-1990 Pinciná apartenis al Lučenec. Ekde 1993 Pinciná apartenas al Slovakio. En 2001 vivis tie 259 homoj, (131 slovakoj, 125 hungaroj).
Cirila alfabeto
Antaŭ 18-a jarcento
Dekomenca skribmaniero de cirilaj manuskriptoj tre similis al tiu de la greka unciala skribado de la 9–11-aj jarcentoj. Oni uzis majusklan skribon. Literojn oni skribis aparte per rekta longaj strekoj, je la sama distanco inter si, rekte laŭ linioj, ĉiu litero estis skrupule desegnita kaj kvazaŭ enskribita en kvadraton, el kiu nemultaj elementoj de la litero povis elstari. Tiun skribmanieron oni nomas ustavo (slavone оуставъ). Kaj sudaj kaj orientaj slavoj skribis per ustavo. Detaloj de la skribmaniero diferencis depende de loko kaj tempo de skribado: literoj fariĝis iom longformaj, aperis deklino de ili dekstre aŭ maldekstre, la skribmaniero povis dependi de la vasteco de la pinto de skribilo. Sed ĝenerale ĝis de 15-a jarcento restis la sama ustavo. En la komenco de 14-a jarcento sudaj kaj en la fino de la sama jarcento orientaj slavoj komencis skribi per duonustavo, kiu estis pli rapida, ne tiom skrupula skribmaniero, kaj en 15-jarcento duonustavo forpuŝis ustavon. La limo inter ustavo kaj duonustavo ne estas strikta. Ambaŭ tiuj skribmanieroj estis uzataj por “alta” skribo, por ekleziaj libroj, kronikoj ktp. Oni skribis ustave kaj duonustave sur pergameno kaj pli malfrue (15–17-aj jarcentoj) ankaŭ sur papero. Kiam oni komencis presi librojn, oni uzis duonustavan fasonon de literoj. En mezepoko oni skribis ne nur grandajn librojn, sed ankaŭ leterojn, notojn, testamentojn ktp. Sed tiujn lastajn oni ne tiom zorge konservas, kiel belajn kaj multekostajn librojn, do nun ili ne multas. La escepto estas betulŝelaj dokumentoj de 11–15 jarcentoj, kiujn oni trovis en diversaj lokoj en Rusio, Ukrainio kaj Belorusio, sed plejparte en Novgorodo (En Novgorodo ĝis la 2019 estis trovitaj ne malpli ol 1102 kaj en la apuda urbo Staraja Russa – ne malpli ol 48, en ĉiuj aliaj lokoj ne pli ol cento. Tio ne signifas, ke nur novgorodanoj scipovis skribi; la kialo estas malordinara eco de la novgoroda grundo, en ĝi organikaj materialoj bone konserviĝas. Verŝajne oni skribis por ĉiutagaj bezonoj sur iu malmultekosta materialo ĉie, sed ne ĉie konserviĝis forĵetitaj skribaĵoj). Inter tiuj dokumentoj estas literoj (inkluzive amleterojn ), komercaj kaj juraj dokumentoj (kun iliaj malnetoj), preĝoj, ekzercoj de lernantoj, eĉ malgranda vortareto rusa-karela. Tekstojn oni ne skribis per inko (eble skribis ankaŭ per inko, sed inko ne konserviĝas engrunde), sed gratis per specialaj iloj sur betulŝelo. La skribo estas majuskla, kun strekoj longaj kaj rektaj, per tio ĝi similis al ustavo, sed literojn ne estas skribitaj same skrupule.