cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
UAO-DLR Asteroid Survey
La fokuso pri apud-teraj objektoj estis farita en kunlaboro kun kaj subteno al globa scienca esploro de tiaj objektoj, iniciatita de laborgrupo pri apud-teraj objektoj en la Internacia Astronomia Unio (IAU) kaj de la Fondaĵo Spaceguard.
UDAS komencis regulajn observojn en septembro 1999 per la Schmidt-teleskopo de la Observatorio Kvistaberg post kelkaj provoj en 1998. Tiu projekto permesis la malkovron de 263 numerotitaj asteroidoj inter 1999 kaj 2005. Pluraj malkovroj de apud-teraj objektoj estis raportitaj al IAU.
Helen Wellton kaj Claes Wellton-Persson, fondintoj de sveda komputilenterpreno Lap Power, subtenis kaj sponsoris la projekton finance, kaj la asteoriodo 13437 Wellton-Persson estis nomigita laŭ ili.
Monaĥejo de Valvanera
La monaĥejo estas dediĉita al la Virgulino de Valvanera, patronino de la regiono Comunidad Autónoma de La Rioja, kaj tial ĝi estas grava centro de pilgrimado por kredantoj kaj deviga vizito por turistoj en la regiono. Aktuale ĝi estas regata de kvar monaĥoj de la ordeno Instituto del Verbo Encarnado.
Varmega telefonlineo
Ĉinio - Japanio
En februaro 2013, la disputo pri la Sankaku Insuloj revivigis la intencon establi ruĝan lineon, la afero estis interkonsentita sed pro pliigitaj streĉitecoj ne realiĝis
Abscisio
Pri plantoj
Antaŭ la abscisio la zono de la disiĝo ŝanĝiĝas. Ofte ekestas speciala disiĝhisto. Tiu trovigas ĉe la bazo de la folia aŭ frukta tigo kaj konsistas el speciale malgrandaj parenĥimoĉeloj kun densa protoplasmo. La procezo de la abscisio komenĉiĝas per solviĝo de du ĝis tri ĉeltavoloj.
Concha Méndez
Biografio
Concha estis naĝ-ĉampiono kaj gimnasto, same kiel ŝia unua fianĉo, nome la poste fama kinisto Luis Buñuel, kun kiu ŝi kunulis dum sep jaroj. Paradokse, kiam finiĝis la rilato pro lia ege masklisma karaktero, ekis ŝia amikeco al la grupo de la junaj madridaj intelektuloj de la 1920-aj jaroj. Tiuj estis por ŝi jaroj de granda intelekta agado, dum kiuj ŝi kunlaboris ĉe kelkaj gazetoj. En ŝiaj unuaj verkoj evidentas la spuro de ŝia amikeco kun la pentristino Maruja Mallo [maRUĥa MAjo], kiu ludis gravan rolon por ŝia kultura kaj socia gvidado tiuepoke. La socia kaj familia medio al kiu ŝi apartenis ne akceptis ŝin kia ŝi estis. Ŝi devis, do, adaptiĝi aŭ forlasi ĝin. Ĉar ŝi emis disvolvi artan karieron, ŝi ne dubis kiel elekti. La apudeco al Maruja, kiu emegis rompi la regulojn kaj kiu luktis por la ina liberiĝo, helpis ŝin preni decidon. Ambaŭ kune ĝuis intensan intelektan vivagadon kaj kontribuis al detruo de la tipa ina bildo kiel obeema edzino kaj sindonema patrino. La deziro de Maruja emancipiĝi kaj ŝia obstina kontraŭstaro al la konvencioj pleje impresis ŝin: dum Concha devis elteni formalan fianĉecon al Buñuel kun la ĉeesto eĉ de ŝaperono (amor-evita akompanantino), Maruja estis konsiderata skandalema pro sia amorliberemo. Ili vivis kune pasiigan periodon, kunlaboris en la realigo de komunaj planoj kaj influis sin reciproke je arta agado. Ambaŭ rekreis en siaj verkoj aspektojn de la moderneco (veturiloj, lokomotivoj, la metropolo, ĵazo, sporto…), tipaj eroj de la poetiko tiutempe heredita de la futurismo, nome unu el la unuaj avangardaj movadoj alvenintaj en Hispanion.
Dnipro-Holovnij (stacidomo)
Dnipro-Holovnij (Дніпро-Головний) estas fervoja stacio en, la tria plej granda urbo en Ukrainio.
Thubten Gyatso
Ĝuste kiam luktoj por akiri superregadon en centra azio apogeis inter rusoj, britoj kaj ĉinoj, la 13-a gvidanto de la tibeta budhismo, postvivante atencoprovon, montriĝis grava reformisto.
Svatobořice-Mistřín
Historio
La municipo estiĝis en la jaro 1964 per unuigo de du memstaraj vilaĝoj Svatobořice kaj Mistřín, el kiuj ĉiu havas sian propran historion. Svatobořice unuafoje menciiĝas en la jaro 1349, kiam Bolek el Otaslavice vendis parton de la vilaĝo al Markvart el Morkovice.
Gergely Attila Zaránd
Biografio
Gergely A. Zaránd studis en Scienca Universitato Loránd Eötvös en sia naskiĝurbo kaj en Franca Politeknika Lernejo en Palaiseau (1992). En la studjaro 1991 li estis asistanto en la politeknika lernejo, inter 1992-1995 li estis asistanto en Budapeŝto. En 1995 li akiris Ph.D en Budapeŝto. Inter 1995-2008 li instruis en Teknika kaj Ekonomia Universitato de Budapeŝto, sed ankaŭ interrompoj okazis pro eksterlandaj prelegoj kaj esploroj (ekzemple en la studjaro 2005 li instruis en Karlsruhe). En 2006 li doktoriĝis (DSc) antaŭ la Hungara Scienca Akademio, en la sekva jaro li estis nomumita profesoro. En 2011 li instruis en Berlino.
Socia teorio
Sociaj teorioj estas kadroj de empiria pruvaro uzitaj por studi kaj interpreti sociajn fenomenojn. Ilo uzita de sociaj sciencistoj, sociaj teorioj rilatas al historia studo pri plej validaj kaj fidindaj metodologioj (ekz. pozitivismo kaj kontraŭpozitivismo), same kiel al la unuarangeco ĉu de strukturo aŭ de agento. Kelkaj sociaj teorioj klopodas resti strikte scienca, priskriba, kaj objektiva. Konfliktaj teorioj, male, prezenta klare regularajn sintenojn, kaj ofte kritikas la ideologiajn aspektojn esencajn en konvencia, tradicia pensaro.
István Szondy
Sporta kariero
estis naĝisto en Cegléd inter 1946-1947, poste pentatlonisto kaj rajdisto en Budapeŝto ĝis 1957. Li estis hungara pentatlona ĉampiono kvinfoje inter 1949-1954 escepte unu unuoble, ankaŭ hungara skerma ĉampiono en 1951 teame. Li estis pentatlona olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1948 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 1952 kun ora medalo teame, krome en Hungario en la Somera Olimpiko 1956 rajdista olimpiano sen rezulto. En mondĉampionumoj li estis la unua dufoje en 1954 kaj 1955 en moderna pentatlono teame.
Sap
Situo
la vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj. Apud la vilaĝo troviĝas kunfluejo de olda Danubo kaj kanalo. Dunajská Streda troviĝas en distanco 20 km.
NGC 1957
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Kisköre
Historio
La unua mencio okazis en formo Kure en 1323. La tipa fiŝista kaj agrara vilaĝo abrupte iĝis urbo post ekfunkcio de la akvorezervujo. Kisköre ricevis urborangon en 2005. La urbo estas rivalo de ĉebalatonaj urboj. Fondiĝis feriejaj domoj. Oni banadas, fiŝkaptadas kaj boatadas.
Burgo de Esztergom
Historio
En 1869 Primasa Baziliko de Sankta Adalberto kaj Dipatrino bezonis malplenan lokon, tial oni grandparte malkonstruis la fortikaĵon. En 1930 arkeologoj komencis esplori la ruinojn. Baldaŭe oni rekonstruis kelkajn murojn. Nuntempe muzeo funkcias en la fortikaĵo, en la supro bela panoramo estas videbla.
Doctor González
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 550 mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 24 °C.
Sociogeografio
El la loĝantoj (pli aĝaj ol 5 jaroj en la jaro 2000), 2497 personoj apartenis al la katolika religio kaj 111 personoj al la protestantisma religio. Neniu apartenis al la judisma relegio kaj 85 personoj statistike apartenis al neniu religio.
Zoltán Feicht
Biografio
Zoltán Feicht en sia aĝo 12 debutis kiel dancisto en muzikalo. Li studis en baleta instituto de Imre Dózsa kaj Gábor Keveházi, respektive en Hungara Dancarta Altlernejo, kie li akiris diplomon en 1999. Pli frue en 1996 kaj 1997 helpe de stipendio li studis dancarton en en:University of North Carolina School of the Arts. Post la diplomo li partoprenis en baletaj spektakloj de la Budapeŝta Ŝtata Operejo, Baldaŭ li ricevis taskojn ekzemple en Salzburg, Graz, Dublino. En 2005 li akiris koreografian diplomon en la Dancarta Altlernejo. Li ricevis premiojn dufoje.
Iwuy (stacidomo)
Iwuy estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Iwuy, en departemento Nord, regiono Hauts-de-France.
Helmut Klünder
Helmut KLÜNDER (naskiĝis la 4-an de julio 1948, forpasis la 16-an de junio 2022) estis germana esperantisto. Li naskiĝis en esperantlingva familio; lia avo lernis Esperanton jam en 1908 kaj lia patrino - same kiel li - estas denaska esperantisto.
Laŭ profesio, Helmut Klünder estas matematikisto kaj informadikisto. Post la studado ĉe la universitato en Münster li laboris tie en interdisciplina (ekonomio/ekologio/geografio) esplorinstituto ĝis 1982, tiam dungiĝis kiel ĉefprogramisto en diversaj entreprenoj. Ekde 1995 li laboris memstare en diversaj entreprenoj kiel programisto.
Ŝtatigo
Ŝtatigo en Hungario
Oni ŝtatigis unuafoje la poŝtajn servojn en la 1720-aj jaroj. La 15-an de novembro 1848, Lajos Kossuth ŝtatigis la militgravajn uzinojn. Fine de la 19-a jarcento okazis ŝtatigo de la telefona liniaro (ĉ. ekde 1870-aj jaroj), la fervojaj linioj ekde la 1860-aj jaroj.
Konveksa aro
Estu C aro en reela aŭ kompleksa vektora spaco. C estas konveksa se por ĉiuj x kaj y en C kaj ĉiuj t en la intervalo [0,1], la punkto
Blua nano
Bluaj nanoj estas steloj, kiuj apartenas al la tiel nomata ĉefa vico kaj al la spektroklaso O. La plej multaj maso-riĉaj steloj en sia komenca fazo estas bluaj nanoj. Steloj de tiu tipo ordinare havas mason de 50 sunmasoj. Ilia lumforto estas 10.000-oble pli granda ol tiu de la suno. Kaŭze de la pli alta energio, ilia radiado havas pli altan frekvencon kaj aperas kiel blua lumo.
Kopta Eklezio
Eklezioj apud la Kopta ortodoksa eklezio
Pli ol 95% da egiptaj kristanoj estas membroj de la Kopta Ortodoksa Eklezio de Aleksandrio , unu el Orientaj ortodoksaj eklezioj. Tiu kopta eklezio reprezentas la plej grandan kristanan kolonion en Mezoriento, kaj havas proksimume 4 ĝis 8 milionojn da aliĝantoj en Egiptio, plus 3 ĝis 4 milionojn eksterlande. La Kopta ortodoksa eklezio estas estrata de la Papo de Aleksandrio kaj Patriarko de la tuta Afriko ĉe la sankta apostola sidejo de Sankta Marko la evangeliisto, la papo Shenouda la 3-a ekde 1971. Fratineklezioj kuniĝis en Armenio, Etiopio, Eritreo, Barato, Libano kaj Sirio.
Malajzia Skolta Asocio
Fondita de skoltoj kun datoj kaj gvidistoj
1910--Selangoro, 1a Selangoro (nuna 1a Kuala-Lumpuro ĉe Victoria Institution de B.E. Shaw
1931 - Perliso, Bird kaj Roger Smith
Nederlanda Okcident-hinda Kompanio
La sklavokomerco
Ĉi tie haltis la laboro de la WIC. La sklavoj estis venditaj al perantaj komercistoj kaj transportitaj inter aliaj al Surinamo, Berbice, Essequibo aŭ Sint Maarten, kie ili estas venditaj al plantejo-posedantoj por fari la malfacilan laboron.
Francisco de Zurbarán
Samtempulo kaj amiko de Velázquez, Zurbarán elstaris en la fako de religia pentrarto, por kiu lia persona artmaniero montras grandan forton rigardan kaj aparte profundan mistikismon. Li estis artisto reprezenta de la movado de la Kontraŭreformacio. Influita dekomence de Caravaggio, lia stilo evoluis al alproksimiĝo al la pentristoj manieristaj italoj. Liaj verkoj malproksimiĝas iomete el la realismo de Velázquez kaj liaj komponaĵoj karakteras pro muldita klarobskuro kun pli akraj nuancoj.
Frua genio
En 1626 kaj antaŭ notario, li subskribis novan kontrakton kun la komunumo de predikistoj de la Dominikanoj de San Pablo el Real, en Sevilo; li devis pentri 21 pentraĵojn en ok monatoj. Estis tiam kiam li en 1627 pentris la verkon Krucumita Kristo, kiu ege sukcesis tiom inter la samtempuloj ke la Municipo de Sevilo proponis al li oficiale en 1629, fiksadon de lia loĝado en tiu sevila urbo. En tiu pentraĵo la impreso reliefa estas surpriziga; Kristo estas najlita sur toska ligneca kruco. La blanka tolaĵo, lumiga, kiu striktas sur lia talio, per lerta toligo — jam de stilo de baroko—, kontrastas draste kun la flekseblaj muskoloj kaj bone kosntruitaj de lia korpo. Lia vizaĝo klinas super la dekstra ŝultro. La neeltenebla sufero antaŭanoncas la reviviĝo, lasta pensero al vivo promesita spite ke la korpo estis torturita ĝis preskaŭ mortiĝo.
La sevila majstro
Konsiderita pentristo de imagaro (artisto specializita al figuroj kaj statuoj) Zurbarán subskribis novan kontrakton en 1628 kun la monaĥaro de Nia Senjorino Merced Calzada, kaj instaliĝis, kun sia familio kaj siaj atelieranoj, en Sevilo. Pentris tiam la pentraĵon San Serapio, unu el la martiroj de la Ordeno de la Favoruloj aŭ mercedarios, mortinta en 1240 post torturado, probable fare de anglaj piratoj.
La granda blanka mantelo, preskaŭ trompentro, okupas plej parton de la pentraĵo. Sen enkalkuli la vizaĝon, la rilato inter la totala areo kaj tiu de tiom granda blanka spaco estas, precize, la ora proporcio.
Nacia glorio
En 1634 li faris vojaĝon al Madrido, kio gravis por sia futura evoluo pentrarta. Fakte li renkontiĝis kun sia amiko Diego Velázquez, kun kiu li analizis kaj meditis pri siaj verkoj. Li povis kontempli la verkojn de la italaj pentristoj kiuj laboris en la kortego de Hispanio, kiaj tiuj de Angelo Nardi kaj Guido Reni. Zurbarán malakceptis ekde tiam la uzadon de la tenebrismo de siaj komencoj, kaj la influoj de Caravaggio (el kiuj videblas ekzemplo en la pentraĵo La Montro de la korpo de Sankta Bonaventuro, ĉefe ĉe la vizaĝoj de la junuloj de la dekstra parto). Liaj ĉieloj iĝis pli helaj kaj la nuancoj malpli kontrastaj.
Fonologio de la angla
Fonologio de la angla
Kubaj pinaroj
Priskribo
La arbaroj karakteriziĝas per densa kserofita arbeda subarbaraĵo de ĉefe rubiacoj, eŭforbiacoj, mirtacoj, kaj melastomatacoj kune kun herba subarbaraĵo de kelkaj epifitoj, ĉefe el la genro tilandsio (Tillandsia), kaj lianoj. Sekundaraj arbaroj kiuj estiĝas post senarbarigo, havas pli malferman kanopeon kun subarbaraĵo superregata de Comocladia dentata; poacoj, lianoj kaj epifitoj estas malabundaj.
Nová Oleška
Historio
La plej malnova skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1543.
Nikolaj Vavilov
Vivo
Li naskiĝis kiel filo de Moskva laboristo, studis post la abituro en 1906 ĉe la Moskva Agrikultura Instituto. Li esploris tie la rezistan plibonigon de plantoj kaj klopodis iĝi profesoro. Ekde 1917 ĝis 1921 estis li profesoro en la agrara fakultato en Saratov, poste en la Instituto pri aplikata Plantoplibonigo en Petrograd (hodiaŭ Sankt-Peterburgo). Tiu sekcio estis reorganizita al Instituto pri aplikata Plantoplibonigo kaj Novaj Plantoj, kaj kiu estis pli poste alinomata al Instituto pri industria Plantoproduktado.
Oni juĝis lin je morto en aŭgusto de 1940, sed pli poste oni ŝanĝis tion je 20-jara prizono de Saratov. Li mortis tie en 1943 dum arestiteco en malsato.
Rihor Baradulin
Verkoj
Okaze de la 25-jara dato de elekto de papo Johano Paŭlo la 2-a Rihor Baradulin tradukis en la belorusan lingvon lia versaron "Roma triptiko", kaj havis aŭdiencon ĉe papo la 24-an de junio 2004. En la jaro 2005 estis eldonita aro de preĝformaj versoj "Ksti", pro kio li estis proponita al Nobel-premio pri literaturo en la jaro 2006. Versaro de elektita liriko "Runoj de Peruno" same abundas per spiritaj versoj.
Rihor Baradulin tradukis en la belorusan lingvon versojn de Rainis, García Lorca, Omar Ĥajam, Ŝekspiro, George Byron, Adam Mickiewicz kaj aliaj.
Lascellas-Ponzano
Historio
Multaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento pro rura elmigrado, kaj same ĉe Lascellas-Ponzano kie oni malaltiĝis ĝis nunaj 93 loĝantoj (2022).
Aktualo
Ĉefaj vidindaĵoj estas la la preĝejo (aragona gotiko); la Ermitejo de Sankta Romano; la fontano-puto kun protektaj simboloj markitaj en la interno; krom la naturaj lokoj ĉefe ĉe la rivero kaj la ravinoj kaj rojoj, kiuj ĉirkaŭas la loĝlokon.
Himno al la Karitato
Laŭ la kristana kredo, la virtoj teologiaj, malsame ol tiuj moralaj (kies la kardinalaj estas la bazoj), estas donoj de Dio, do naskigintaj rekte de Dio mem en la homo: el ili alvenas, se konsentitaj, la fruktoj, pri kiuj parolas Paŭlo en la Himno. Ili estas difinitaj teologiaj pro tio ke ili havas rekte Dion kiel objekton, kiu sin donas al la homo, kiu ne povus Lin atingi per simplaj naturaj fortoj.
Nick LaRocca
Dominic James Nick LaRocca (naskiĝis la 11-an de aprilo 1889 en Nov-Orleano; mortis la 22-an de februaro 1961 samloke) estis usona kornetisto, bandestro kaj pioniro de ĵazo. Li anis en kelkaj de la bandoj, en kiuj evoluis la ĵazo en Nov-Orleano kaj kiuj proksimume 1916 finfine portis la novan muzikstilon al Ĉikago kaj Novjorko. Kune kun muzikistoj el ĉi tiuj bandoj li fondis la ensemblon Original Dixieland Jass Band. Se oni kredas al liaj eldiroj, li apartenis per ĉi tiu bando al la „kreintoj de ĵazo“, estis la „Kristoforo Kolumbo de la muziko“ kaj la „persono, pri kiu oni plej multe mensogis post Jesuo Kristo“.
Vivo
LaRocca estis filo de sicilia ŝufaristo, kiu provis subpremi la muzikemon de sia filo. Nur kiam mortis la patro kaj LaRocca komencis perlabori kiel scenejolaboristo kaj elektrikisto, li estis libera por fari muzikon. Neniam li lernis legi muziknotojn. LaRocca kolektis spertojn en multaj bandoj, ekzemple en tiu de Papa Jack Laine aŭ tiuj de la fratoj Brunies. Finfine li aliĝis en 1916 al la ensemblo Johnny Stein's Dixie Jass Band fondita en Nov-Orleano. Ĉi tiu ensemblo ludis en 1916 kelktempon en kafejo New Schiller Café je Ĉikago. Post malfondado de la ensemblo LaRocca fondis kun Alcide Nunez kaj Eddie Edwards en Ĉikago la muzikistaron Original Dixieland Jass Band. Januaron de la jaro 1917 ĉi tiu bando ankaŭ ludis en Novjorko, kie ĝi jam februaron de la sama jaro verkis la unuan iam ajn publikigitan ĵazdiskon kun la titoloj Livery Stable Blues kaj Dixieland Jass Band One-Step. La bando vojaĝis al Britujo kaj ekzistis ĝis 1925, poste ĝi foje estis restarigita. Kromaj sonregistraĵoj devenas el la jaro 1936.
Himno al la Karitato
Teksto de la himno
kaj komprenus ĉiujn misterojn kaj ĉian scion;
tiel ke mi povus formovi montojn,
Nick LaRocca
Vivo
Ekde la dua duono de la dudekaj jaroj post sia tempo kiel ĵazmuzikisto li aktivis kiel konstruentreprenisto en Nov-Orleano.
Himno al la Karitato
Teksto de la himno
3 Kaj se mi disdonus mian tutan havon por nutri la malsatulojn,
4 Amo longe suferas,
kaj bonfaras;
Sardoj
Identeco
Foje oni faris esplorojn pri la identeco de sardoj kaj ilia moderna kongruo kun la modernaj institucioj. La plej detalhava esploro, fare de la Universitatoj de Cagliari kaj de Edinburgo, baziĝis sur la "Moreno Question" kio rezultis jene: (1) nur sarda, 26%; (2) pli sarda ol itala, 37%; (3) same sarda kaj itala, 31%; (4) pli itala ol sarda, 5%; (5) nur itala kaj ne sarda, 1%. Esploro farita en 2017 de la Instituto Ixè indikis, ke 51% de la sardoj pridemanditaj identiĝis kiel sardoj (kontraŭ itala averaĝo de 15% kiu identiĝas ĉefe per sia devenregiono) pli proporcie ol kiel italoj (19%), eŭropanoj (11%), kaj/aŭ civitanoj de la mondo (19%).
Himno al la Karitato
Teksto de la himno
amo ne envias;
10 sed kiam venos perfektaĵo,
kiel infano mi pensis;
Haus der Technik
Haus der Technik
La fondado de HDT reiras en la jaron 1909. Dum kunveno de la Rejnlanda-Vestfala Societo por la Precizaj Sciencoj Heinrich Reisner montris sur la neceso de pluklerigo de inĝenieroj. En 1912 la societo decidis fondi tiucele pluklerigejon en Essen. Sed nur kune kun la Societo por Scienco kaj Vivo en la Rejnlanda-Vestfala Industriregiono, ankaŭ fondita de Reisner kune kun la ĉefurbestro de Essen Hans Luther same kiel ĥemiisto Franz Fischer kaj bankisto Wilhelm von Waldthausen en la jaro 1919 kaj ankoraŭ nun ekzista kiel nova ĉefsocieto por la sciencaj, kulturaj kaj ekonomiaj streboj, finfine povis esti instalata la strebata pluklerigejo kiel Haus der Technik (Domo de la Teĥniko) en alo de la borso de Essen kaj inaŭgurata la 21-an de novembro 1927. La 9-an de januaro 1930 fondiĝis la samnoma asocio. La skulptan ornamaĵon, kiun verkis la skulptisto Will Lammert, la nazioj detruis escepte du kapojn elstarajn el la orienta muro kiel „degenerita arto“.
Bionectria ochroleuca
Uzo
Ĝi povas esti parazita fungo, kiu vivas en sud-amerikaj arbaroj kaj parazitas la arbon ĉilia ŝajnulmo (Eucryphia cordifolia). La fungo povas produkti el celulozo biodizelon, laŭ malkovro en 2008. Oni nun celas plibonigon de la proceso per genmanipulado.
Václav Klaus
Esperanto kaj Eŭropo
La, post la malakcepto de la trakto de Lisbono fare de la irlandanoj, li deklaris en la ĉiutaga ĵurnalo Lidové noviny: « Ni lasu la popolojn, kiuj vivas sur la eŭropa kontinento, esti ĉeĥoj, italoj, danoj, ... kaj ni ne igu ilin eŭropanoj. Tio estas erara projekto. La diferenco inter la ĉeĥo, la polo, la italo, la dano kaj la Eŭropano estas la sama kiel inter la la ĉeĥa, la pola, la itala, la dana kaj Esperanto. La eŭropanismo egalas al Esperanto: artefarita lingvo, morta ».
Saint-Georges-Nigremont
Geografio
La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj: la plej alta punkto de Saint-Georges-Nigremont situas je alteco de 801 metroj.
Historio
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro René Roulland, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Lujza Harmath
Harmath Lujza estis hungara verkistino. Ŝi naskiĝis en Turda la 21-an de majo 1846 kaj ŝi mortis en Marosvásárhely la 31-an de oktobro 1910.
Drino
Drino aŭ Drinos (albane: Drino, greke: Δρίνος ) estas rivero (85 kilometrojn longa) en suda Albanio kaj nordokcidenta Grekio<span style="background-color: rgb(254, 252, 224);">. Ĝia fonto estas en la nordokcidenta parto de la provenco Ioannina, proksime al la vilaĝo Delvinaki. Ĝi fluas komence la nordokcidentan parto de Grekio kaj transiras la albanan landlimon proksime al la vilaĝo Ktismata. Ĝi daŭras ĝian vojon nordokcidente tra la urbo Gjirokastër kaj fluas en la Vjosë proksime al Tepelenë.
Ledanca
Historio
En la dua duono de la 19-a jarcento la loĝantaro preskaŭ atingis milon da personoj, poste malrapide malaltiĝis ĉefe post la Hispana Enlanda Milito kaj laŭlonge de la dua duono de la 20-a jarcento, ĝis oni venis al 110, tio estis oni perdis preskaŭ 900 loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Ledanca oni supreniris al 640 loĝantoj, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro ĉefe dum la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj, kaj ankaŭ ĉe Ledanca kie oni falis al la nunaj 110.
Széchenyi fürdő (metrostacio)
Historio
En 1973 Budapeŝto festis la centjariĝon, tiu linioparto dankas la ekziston al la festo. La linio forlasinta la Placon de Herooj depost 1973 jam ne venis al la tersurfaco, sed kuris helpe de tunelo sub artefarita lago, poste al bosko. En proksimeco de Kuracbanejo Széchenyi oni kreis la stacion, la posta linioparto al la finhaltejo same estas tunela, ĉar fervojo, tramo kaj signifa vojo krucas la linion. Tuj post la ekfunkcio la sistemo sekvas la trafikan direkton al la dekstra flanko kaj la ĝis tiama haltejo plene estis malkonstruita.
Caroline Herschel
Caroline Lucretia HERSCHEL (naskiĝis la 16-an de marto 1750 en Hanovro, mortis la 9-an de januaro 1848 samloke) estis germana astronomino. Ŝi subtenis la laboron de sia frato William Herschel, sed ankaŭ brilis per memstaraj esploroj, ekz. la malkovro de pluraj kometoj.
Geografio
Moderna epoko
La moderna geografio estis fondita de Bartholomäus Keckermann (1571–1608) kaj Bernhard Varenius (1622–1650). Ili evoluigis terminaron, distingis inter kutima geografio (geographia generalis) kaj regiona geografio aŭ scio pri landoj (geographia specialis). Ili rigardis popolojn, ŝtatojn kaj ejojn el spaca, historia kaj ankaŭ religia kunteksto. La epoko de klerismo subtenis klarigprovojn de naturaj efikoj pere de sciencistoj kiel Johann Gottfried Herder (1744–1803) kaj Georg Forster (1754–1794). Anton Friedrich Büsching (1724–1763) verkis la dekunuvoluman Neue Erdbeschreibung (Nova terpriskribo) kun priskribo de landoj kaj ties ekonomioj.
Rimarkindas ke alia historia ŝanĝo havis sian efikon super la geografiaj konsideroj. Ja laŭlonge de la 19a jarcento, tiu fako plifirmiĝis kiel fundamenta aspekto de la disvolvigo de la naciaj ŝtatoj, kio estis instituciigita en granda nombro de universitatoj de Eŭropo; tiel geografio estis agnoskita eĉ ĝis fino de la 19a jarcento, kiel unu de la plej gravaj fakoj por la baza edukado de ĉiu civitano. La talo por tio rilatas al la grava rolo kiun ĝi ludos por la konstruado kaj plifirmigo de konceptoj kiel limo, landlimo, lando, nacieco, ŝtataneco ktp. Estis multaj la geografoj kiuj progresigis la fakon en tiu epoko, ekzemple Miĥail Lomonosov, Humboldt, Ritter, Ratzel, Reclus kaj William Morris Davis, unu de la pioniroj de la Geomorfologio, la same edafologo Vasilij Dokuĉajev, Alfred Russel Wallace, unu de la pioniroj de la teorioj de la evolucio, la klimatologo Wladimir Peter Köppen, la esltaraj milit-strategoj Halford John Mackinder, Karl Haushofer kaj Paul Vidal de La Blache, kiu estos unu de de la pioniroj de la Federalismo, kaj influos en la konstruado de interna subdividado de la diversaj teritorioj de la landoj por la esploro kaj kontrolo de la propraj naturaj rimedoj.
George Perkins Marsh (1801–1882) jam rimarkis en 1864 la influon de la homo al la naturo, kontraŭe al la geodeterminisma vidpunkto. La anarkiisto Elisée Reclus (1830–1905) evoluigis la socian geografion, Paul Marie Vidal de la Blache (1845–1918) la koncepton pri eblismo. Albrecht Penck (1859–1945) antaŭenigis geomorfologion. Alfred Hettner (1859–1941) difinis geografion kiel tersciencon. Carl Troll (1899–1975), Karlheinz Paffen (1914–1983), Ernst Neef (1908–1986) kaj Josef Schmithüsen (1909–1984) pluevoluigis pejzaĝekologion, Sebald Rudolf Steinmetz (1862–1940) sociografion, Karl Haushofer (1869–1946) geopolitikon kaj Hans Bobek (1903–1990), Wolfgang Hartke (1908–1997) kaj Walter Christaller (1893–1969) ekonomian kaj socian geografiojn.
Fizika geografio
La geomorfologio estas subfako de la fizika geografio, esploras la formojn kaj formigajn procezojn de la surfaco de la Tero, sed ankaŭ de la Luno, de Marso kaj de aliaj planedoj, je kio ekzistas partaj koincidoj kun aliaj geosciencoj kiel la geologio, la kartografio kaj la fotogrammetrio. La geomorfologio esploras la koneksojn kaj reciprokajn influojn de litosfero, atmosfero, hidrosfero, pedosfero (grundoj) kaj biosfero.
Homa geografio
Homa geografio aŭ pli specife soci-ekonomia geografio estas unu el du ĉefaj partoj de geografiaj sciencoj, pristudas teritorian organizon de la socio en diversaj landoj, regionoj, administraciaj lokoj ktp. Ĝi dispartiĝas je:
Geografoj kaj vojaĝantoj
Jen listo de kelkaj elstaraj vojaĝantoj kaj esploristoj:
Barbara-herbo
Trinkado
De la tigoj, folioj kaj floroj oni antaŭe preparis stimulan teon. (5g/taso)
Noktuo
Aspekto
Tiu specio havas ondan flugon kiel de pego, kun konstantaj ascendoj kaj descendoj kaj rapideta flugilfrapado. La voĉo estas ploreca serio de altatonaj kaj laŭtaj alvokoj kii-ik aŭ "ki.iu", facile aŭdata krepuske.
Ĉarto pri Naturmedio (Francio)
La Ĉarto pri Naturmedio de 2004 estas en Francio konstitucia teksto, kiu konstituciigas homajn rajtojn rilate la naturmedion. Ĝi enhavas plurajn rajtojn aŭ principojn jam oficialigitajn en leĝoj aŭ pliofte internaciaj aktoj. Oni ofte kromnomas tiujn rajtojn "tria-ŝtupaj" ("unuaŝtupaj" estus la homaj rajtoj de 1789, "duaŝtupaj" la socialaj rajtoj en la 20-a jarcento).
Esperantigita teksto
Konsiderante:
30167 Caredmonds
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Caroline S. Edmonds, finalistino de la Broadcom MASTERS de 2014, matematika kaj scienca konkurso por gestudentoj de mezlernejo, pro ŝia projekto pri besto- kaj plantoscienco. Ŝi estis lernantino ĉe la Talbert Middle School en Huntington Beach (Kalifornio).
Galeana (Nuevo León)
Interesaj turismaĵoj
Danke al Orienta Patrinmontaro, kiu dominas la plej grandan parton de la teritorio la komunumo de Galeana ĝuas belegan klimaton rilate al la resto de la subŝtato kaj ĝi havas interesajn turismaĵojn. Proksime al la ĉefurbo de la komunumo situas la Lago de Labradores (Laguna de Labradores), la cenoto kun la nomo "Pozo del Gavilán" kaj la monto de Potosí (Cerro del Potosí). La monto de Potosí estas la plej alta monto de la subŝtato (3700 metroj super la marnivelo).
Rohese de Clare
Rohese estis plej notinda pro sia malavareco al la Priorejo de Monmouth baldaŭ post sia edziniĝo. Kiel edziniĝinta virino ŝi agis pere de sia edzo, kiu registras en la ĉarto ke la donacoj estis faritaj "de mi mem kaj mia edzino, je ŝia peto ... farita en la Festo de Ĉiuj Sanktuloj la saman tagon en kiu ŝi edziniĝis kun mi en Striguil". La donaco ekvalidis "en la Festo de Sankta Marteno tuj sekvanta" en ceremonio en Monmouth ĉeestata fare de la fratoj de Rohese, Walter kaj Gilbert kaj de la edzino de Gilbert Isabel de Beaumont (antaŭe amorantino de Reĝo Henriko la 1-a). La donaco konsistis el unu dekono de la regularaj profitoj de la urbo de Monmouth, pagota en partopagoj trifoje ĉiujare. En 1144 Rohese kaj Baderon faris pliajn donacojn al la Priorejo de Monmouth.
Saint-Maurice-près-Crocq
Saint-Maurice-près-Crocq estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 115 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Marques Batista de Abreu
Marques Batista de Abreu (n. ) estas brazila futbalisto. Li de 1994 ĝis 2002 membris en la brazila nacia teamo de futbalo.
Oleacoj
La oleacoj (Oleaceae) estas planta familio el la dukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo lamialoj (Lamiales). Ĝi enhavas 25 genrojn kaj preskaŭ 700 speciojn,. Ĝia tipa genro estas oleo.
García (Nuevo León)
García estas unu el la 51 komunumoj de la meksika subŝtato Nuevo León, kiu situas en norda Meksiko, inter la subŝtatoj Coahuila kaj Tamaulipas. La ĉefurbo de la komunumo estas García. Al García apartenas entute 80 tiel nomataj loĝlokoj (statistike por urboj, vilaĝoj kaj domaroj). García apartenas al la metropola zono de Monterrey. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 19018.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe ne konata mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 18 °C.
Tyne and Wear
Areo - 540 km²
Géza Fülöp
Biografio
Géza Fülöp diplomitiĝis pri kemio en Universitato Bolyai en 1953. li instruis en Oradea, poste li estis korektoro, redaktoro de Junulara Libroeldonejo de Kluĵo, de 1961 kemiisto, poste komputeristo
Barbuñales
Historio
Komence de la 19-a jarcento la tuta komarko estis damaĝita pro la franca invado. Dum la Hispana Enlanda Milito la loĝloko suferis pro operacoj kadre de la atakoj de la respublikanoj klopode al konkero de la provinca ĉefurbo Ŭesko kaj al la areo de Bielsa kaj fina kontraŭatako de frankistoj.
Fumo
Proverbo
Ekzistas pluraj proverboj pri fumo en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof, inter ili :
Butiko Urahara
La Butiko Urahara (japane: 浦原 商店 Urahara Ŝōten) estas fikcia butiko en la mangao kaj animeo "bleach", en la urbo Karakura; ĝia estro estas Urahara Kisuke. Ĉi butiko vendas ŝinigamiajn artikojn. En la butiko nur laboras Urahara kaj 3 aliaj samloĝantoj:
Klaŭdo Roux
Aktivaĵoj en la esperanta movado
Li verkis sian ĉefajn librojn esperante por devigi aliajn sciencistojn lerni la lingvon.
17211 Brianfisher
17211 Brianfisher estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Cicagna
Cicagna estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Ligurio kaj la provinco Ĝenovo, kiu ekde 2015 oficiale nomatas metropola urbo Ĝenovo. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Coreglia Ligure, Lorsica, Mocònesi, Orero, Rapallo kaj Tribogna.
Franz Jägerstätter
Politika rezisto
En 1938, ne tute unu monaton post la perforta aneksiĝo de Aŭstrio al Germanio, fariĝis la 10-an de aprilo farsa referendumo, kie Jägerstätter kiel la ununura civitano de sia vilaĝo malkaŝe voĉdonis kontraŭe. Li rezignis pri la ŝtataj porinfanaj subvencioj. En 1940 la surloka paroĥestro Jozefo Karobath estis arestata pro demoraliziganta prediko. Kiam Jägerstätter ricevis la rekrutigan ordonon la 23-an de februaro 1943, li deklaris en la 1-a de marto ne militservi.
Zwingen
Historio
La unua dokumenta mencio de Zwingen datiĝas de la 14-a de marto 1194 kiel Zinwingen.
Caro-bombo
Testo
Ambaŭ la bombo kaj la tenilo estis pretaj, sed la veraj testoj estis postmetitaj pro politikaj kialoj: Nikita Ĥruŝĉov planis viziti Usonon kaj tiel malvarma milito paŭziĝis. Tu-95V estis movita al Uzin, Ukrainio, kie ĝi ekzistis nur kiel lerna aviadilo. Sed en 1961, komenciĝis nova ondo de malvarma milito, kaj la testoj de "superbombo" ree iĝis aktualaj. En la aviadilo oni urĝe renovigis ĉiujn juntojn de pendilo kaj bombseruroj. Ĉar vera bombo estis iom pli granda kaj peza ol maketo (24 tunoj plus 800 kilogramoj de paraŝuta sistemo) oni devis forigi pordon de ŝarĝejo, ĉar alie la bombo ne situeblis.
Konsekvencoj de la testo
Gravega scienca konkludo el testo de Car-bombo estis pruvo de koncepto de multŝtupa termonuklea eksplodilo. Ĉar oni povas krei tiom ŝtupojn kiom oni bezonas, la forto de termonuklea bombo estas teorie ne limigita. Eĉ en testita Car-bombo oni povis facile duobligi eksplodforton, se oni faris ŝelon de dua ŝtupo el uranio, kiel planis. Onidire, unu el kreantoj de la bombo Andrej Saĥarov estis tiom terurigita de tiu ebleco, ke li komencis protesti kontraŭ nukleaj armiloj kaj eventuale iĝis disidento.
Bregje Hofstede
Hofstede studis arthistorion kaj la francan lingvon en Utreĥto, Parizo kaj Berlino. Ŝi verkas por diversaj gazetoj kaj literaturaj magazenoj en kaj estas korespondistino Nieuw Feminisme (Nova feminismo) ĉe interreta ĵurnalistika platformo "De Correspondent" (La korespondisto).
Ŝia debutromano De hemel boven Parijs (La ĉielo super Parizo) estas tradukita en la germana kaj dana lingvoj. Ĝi nomumiĝis por inter aliaj "Libris Literatuur Premio", la "Anton Wachterpremio" kaj de "Gouden Boekenuil" (Ora libroaglo).
Synthliboramphus
Tiuj birdoj reproduktiĝas en kolonioj, kie demetas la ovojn rekte inter arboradikoj aŭ sur rokaj truoj. Ili estas noktaj birdoj en la reproduktaj teritorioj, eble por eviti predadon, kaj pro la sama kialo la frumaturaj idoj ne estas manĝigataj ĉe la nesto, sed male ili estas alportitaj ĉemare post paro da tagoj post eloviĝo. La gepatroj alvokas la idojn el marinterno kaj la idoj naĝas al ili interniĝante sin en la maron dumnokte.
La specioj de la genro Synthliboramphus disiĝas en la maro post la reprodukta sezono kaj la plej nordaj specioj migras suden.
Alien (estaĵo)
Reproduktadociklo
La reproduktadociklo de ksnomorfoj estas tre speciala:
Várias histórias
La verko
Zorgo dati kaj lokalizi la agadojn ankaŭ estas ofta en tiu rakontaro. Ĝenerale la historioj okazas nuntempe aŭ freŝpasinte (rilate al la verkista epoko) kaj ĝiaj ĉefaj scenaroj estas stratoj kaj kvartaloj de Rio-de-Ĵanejro. Tiuj datado kaj lokalizo aperas kiel rimedo por la rakontado, montrante kiel kvalita estas la rakontarto de Machado de Assis.
Cistro
Halsa cistro
La Halsa cistro (Halszither aŭ Kriesner Halszither) estas cistro de Svislando.
Ruĝa franĉipano
Ruĝa franĉipano aŭ ruĝa plumerio, latine Plumeria rubra, estas decidua plantospecio apartenanta al la genro plumerio. Origine apartenanta al Meksiko Mezameriko, Kolombio kaj Venezuelo, ĝi estis vaste kultivata en subtropikaj kaj tropikaj klimatoj tutmonde kaj estas populara ĝardena kaj parka planto, krom uzata en templo kaj tombejo. Ĝi kreskas kiel disvastiĝanta arbo ĝis 7-8m (23-26 ft) alta kaj larĝa, kaj estas plena de bonodoraj floroj de nuancoj de rozkolora, blanka kaj flava dum la somero kaj aŭtuno.Plumeria rubra estis unu el la multaj specioj priskribitaj unue de Karolo Lineo, kaj aperis en la eldono de Species Plantarum en 1753. Ĝia specifa epiteto devenas de la latina ruber "ruĝa". La epitetoj acuminata, acutifolia kaj lutea vidiĝas, sed tiuj estas malvalidaj.
Transantarkta montaro
Transantarkta montaro (angl Transantarctic Mountains) estas ĉefa montaro de Antarkto, tiriĝanta en longo ĉirkaŭ 3200 km de Lando de Viktoria super Maro de Ross ĝis Lando de Coats super Maro de Weddell. Transantarkta montaro apartigas Antarkton en Antarkton Orientan kaj Antarkton Okcidentan.
Kortotombo
Montetoj
Plej ofte trapezfoma monteto el rompŝtonaĵo estis faritaj super pluraj kameroj.
B. M. Slösser-Bresler
Bep M. SLÖSSER-BRESLER (naskiĝis en 1908 - mortis la 10-an de januaro 2002 en Gorinchem) estis nederlanda ĵurnalistino kaj esperantistino, aŭtorino de la porinfana libro „Erna“.
Bajŝoo-en
Ĉe Bajŝoo-en okazas Monata Festo (la unuan dimanĉon de ĉiu monato), Granda Festo Secubuno, Grandaj Festoj Printempa kaj Aŭtuna; krome, ŝintoaj nuptoj antaŭ la altaro, preĝoj por resaniĝo el malsanoj, prikulto de spiritoj de prapatroj de kredantoj, Diservaj festoj, ktp.
Orlica montaro
Atraktivecon de la regiono trateksita per markitaj turismaj padoj substrekas memstara arkitektona elemento, kiu estas sistemo de armeaj fuortoj kaj fuortaroj de ĉeĥoslovakaj antaŭmilitaj fortikaĵoj el la tridekaj jaroj de la 20-a jarcento. En vintraj monatoj la montaro estas aprezata vintrosportejo.
Parko Thabor
La parko Thabor aŭ Thabor, situanta en Rennes proksime de la urbocentro, estas publika parko organizita sur pli ol dek hektaroj, kies aparteco estas la miksado de francastila ĝardeno, anglastila ĝardeno kaj grava botanika ĝardeno. Ĝia nomo referencas al monto superanta la Maron Kineret (fr: lac de Tibériade) en Israelo, monto Tabor.
Origino de la parko
Origine, la parko estis nur monteto alta je 56m, tiel ĝi superis grandan parton de la urbo Rennes, kies alteco varias inter 20 kaj 74m. La unuaj mencioj de Thabor datiĝus de 1610 laŭ Paul Banéat, estro de la arkeologia muzeo komence de la 20-a jc. La benediktaj monaĥoj nomis tiun monteton, reference al la monto Tabor de la Biblio.
Dum la Mezepoko kaj la Malnova Reĝimo, la ĉirkaŭmurego ne ebligis la etendon de la ĝardenoj : nur la agroj de la monaĥejoj estis sufiĉe larĝaj por ebligi la kreon de fruktoĝardenoj kaj de ĝardenoj. Plie, Rennes etendiĝis nur iomete post la abatejo Saint-Melaine oriente antaŭ la franca Revolucio.
La modifoj de la 20-a jc
La lastaj pligrandigoj okazis fine de la 19-a jc kun translokigo de la oficejo de la Catherinettes en 1891, kaj poste la akiro de la terpeco Perrigault. En 1901, la projekto de la vojinĝeniero Blin, adoptita de speciala komisiono, ebligis profiti de la forta dekliveco de la grundo por enkonstrui akvofalon kaj aranĝi monumentan enirejon : oni movis grandan parton de la malnova ŝtuparo de la promenejo de la Motte (nun skvaro de la Motte).
La francastilaj ĝardenoj
La francastilaj ĝardenoj estis elpensitaj de Denis Bühler laŭ eksplicita peto de la urbestro. Temas pri la sola francastila ĝardeno kreita de tiu pejzaĝisto, kaj de la sola parko de la 19-a jarcento, posedanta francastilan parton.
10955 Harig
Nomo
Ĝia nomo honoras la germanan verkiston Ludwig Harig. Krom eksperimentajn tekstojn kaj poeziojn, li ankaŭ verkis rakontan prozon. Trilogio pri lia patro kaj li mem, kun siaj vivoj projektitaj kontraŭ la fono de historiaj eventoj en la germana-franca landlima regiono, estas ĉefe notinda.
Parko Thabor
La botanika ĝardeno kaj la rozĝardeno
La botanika ĝardeno estas cirkle organizita laŭ dek unu bedoj sur kiuj kreskas 3,000 specioj. Ĝia aranĝo obeas al la klasifiko de Candolle, same kiel la parko de la Tête d'Or : tiuj du parkoj restas la solaj atestaĵoj de tiu tipo de botanika klasifiko. Por kompreni tiun organizon, la vizitanto devus trairi la botanikan ĝardenon deirante de que en partant des senkotiledonaj (fungoj, muskoj kaj filikoj), poste suprenirante al la centro de la cirklo laŭhorloĝe ĝis la angiospermoj. Tiel, la plantoj fariĝas pli kaj pli impresaj, kaj oni iras de la herboj al la arbustoj.
La pejzaĝa ĝardeno
La monumenta fontano elpensita de Charles Millardet en 1829 por la aranĝado de la skvaro de La Motte estis malmuntita kaj instalita ĉe la enirejo de la strato de Parizo en 1901. temas pri granda ŝtuparo apartigita de interŝtuparo : la supera parto laŭ duoncirkla plano estas dividita en tri partoj per ŝtuparaj fontanoj; en la malsupra parto, la ŝtuparo detie rekta, estas apartigita en du partoj per dika fontano kun pluraj vaskoj. La akvoprovizado de la fontano venas de la urba akvoreto de Rennes.
En 1968, la ludspaco por la infanoj estis instalita sud-oriente de la pejzaĝa parko. Ĝi nun enhavas plurajn toboganojn kaj balancilojn valorigataj per vastaj cirklaj ŝtonaj ĉirkaŭmuretoj. Herbobedo situanta apud la ludspaco estis permesita al la publiko finede la 20-a jc, male al la aliaj herbobedoj, daŭre malpermesitaj. Devio de iuj aleoj estis realigita en 2010 ĉirkaŭ la cedro apud la menaĝerio, por ŝirmi la radikojn. Monumento omaĝe al la bretona poeto Glenmor, kiu ĉarmigas la kuniĝon de la angla ĝardeno, de la Infero kaj de la trapeza florbedo estis inaŭgurita en la 27-a de Junio 1998.
Vegetalaj specioj
La rozĝardeno floras en Junio dum la kolekto de dalioj prezentiĝas en Aŭgusto kaj en Septembro. Aŭtune, la parko estas ornamita per krizantemoj. Vintre kaj printempe, la dujaraj plantoj kaj bulboj siavice floras, kun kamelioj kaj rododendroj.
Kultura spaco
Ĝi estas ankaŭ ekspoziciloko, aparte dank'al la oranĝerio, kie diversaj artistoj ekspoziciis : fotoj de Eddi El Boughammi pri Kubo en 2000, fotoj de Yann Derais pri « Palestino : aliflanke de la muro » en 2004 , exposition de flip books de Pascal Fouché en 2007 , fotoj de Adeline Keil en 2008. Malpli kutimaj ekspozicioj estas kelkfoje starigitaj, kiel la starigo de sesdeko da tendoj sur la herbobedo de la parko okaze de la ekspozicio Camping surround organizita de Het Pakt, belga kompanio, en 2007.
En la 31-a de januaro 2009, olivarbo estis plantita ĉeeste de la lokaj elektitoj kaj de la televidkanalo Al Jazeera : temas pri arbo de la paco destinita al Palestino kaj al Israelo.
7796 Járacimrman
Nomo
Ĝia nomo aludas al Jára Cimrman, fikciulo elpensita en 1967 de Zdeněk Svěrák kaj Jiří Šebánek.
Józsa Kőváry
KŐVÁRY Józsa [koe:va:ri] estis hungara verkisto, poeto. Li naskiĝis en Torda (lia paptotago estis la 9-an de marto 1817) kaj mortis en Torda la 1-an de majo 1875. Liaj fratoj estis László Kőváry kaj Mihály Kőváry.
Kariero
Józsa Kőváry pristudis juron en Koloĵvaro kaj li estis advokato samloke. En 1848 li estis unu el gvidantoj de la junularo kaj li aliĝis inter la unuaj al Kossuth-husaroj. Poste li vivis en Torda. Li publikis poemojn kaj novelojn.
Historio de Albanio
Mezepoko
En interŝanĝo de la 12-a kaj la 13-a jarcento estiĝis la unua albana ŝtata formacio, tio estis Arbeŝa princlando. Senĉesa militado kaŭzis ampleksajn migradojn de la loĝantaro, kiu fuĝis aŭ al sudo de la lando aŭ al Apenino. En la 20-aj jaroj ĝis la 30-aj jaroj de la dekkvina jarcento komencis iom post iom priregila landon osmanidoj, sed Gjergj Kastrioti Skanderbeg el Krujë, starigis kontraŭ ili, kiu kapablis sukcese por 20 jaroj intertempe forigi ilin influon.
Ĉina tetrao
La Ĉina tetrao, Ĉina bonazio, Nigrabrusta tetrao aŭ Ĉina avelkolora tetro (Tetrastes sewerzowi aŭ Bonasa sewerzowi) el la ordo de kokoformaj birdoj kaj familio de tetraonedoj vivas en la provincoj Gansu, Ĉinghaj kaj Siĉuano de Ĉinio. Ĝi estas tre proksime rilata al la Bonazio.
Maruja Mallo
1930-aj jaroj
Krom ĉe la renkontiĝejo de la Studenta Restadejo, kiun Maruja kaj Concha ofte ĉeestis pro sia amikeco kun kelkaj el la gastoj, ili partoprenis ankaŭ en aliaj babilrondoj, ekzemple en kafejo, kaj ofte iris al dancejoj kaj fitrinkejoj. Maruja sentis sin tre logata de ĉio popola, surstrata kaj monduma.
Henri Barbusse
Barbusse kaj Esperanto
Li estis honora prezidanto de la 1-a Kongreso de Sennacieca Asocio Tutmonda en 1921 kaj amiko de la laborista Esperanto-movado. En 1921 li verkis artikolon en Esperantista Laboristo.
François de Malherbe
Nacia poezio kaj nova lingvo
Samtempe, li militis favore al nacia poezio supozeble komprenata "de la kroĉistoj de Port-au-foin", tio estas de la plej humilaj regatoj de la reĝo. Poeto gramatikisto, li volis doni novan lingvon al la nova jarcento, priskribante sin mem kiel "tirano de vortoj kaj silaboj", kiu celis fiksi la francan lingvon en ĝia perfekteco kaj kiu, fakte, konsekris la regadon de klareco kaj simpleco, kiuj fariĝis la ĉefaj valoroj de la klasika literaturo. Liaj poemoj, plej multaj el kiuj estis publikigitaj en kolektivaj verkoj, estis kunigitaj en volumoj nur post lia morto (les Œuvres de François Malherbe, posth., 1630).
Andor Novoszel
Kariero
Andor Novoleszel fariĝis ĵurnalisto en Zenta kaj li estis gvidanto de la loka kinejo. Li mortis frue pro sia vundiĝo dum la unua mondmilito. La decida evento de sia vivo estis la militkaptiteco rusa. Lia nomo iĝis konata okaze de la novelkonkurso de ''Szabadkai Napló.
Laŭloka nomo
Ĉar la nivelo de la loko povas varii, oni povas paroli pri genta nomo aŭ gentonomo (PIV) (palestinano), laŭlanda nomo (nederlandano), laŭregiona nomo kiu taŭgus ankaŭ por subŝtataj nomoj (kaliforniano) ktp.
Trasimeno
_Trasimeno_ havas ĉiu (karakterizoj, karakterizas) de granda natura (resursoj, rimedo) (tiu, ke, kiu) devus esti rigore protektita kaj (akcelis, helpita) por (celoj, celas) kongrua kun ĝia konservado. La enloĝantoj de la (komunumoj, komunumas) ĉirkaŭ _Trasimeno_ kaj la _Umbrian_ popolo havi ĉiuj, malgraŭ riĉaĵo de (malfacilaĵoj, malfacilaĵas), estas sukcesa en _safeguarding_ ilia lago, kies akvoj estas konstante adapti por (naĝado, naĝanta) kaj kies valoj kaj insuloj estas _intact_ teritoria (medioj, medias, ĉirkaŭaĵoj, ĉirkaŭaĵas), pro tia provizanta spegulo de _millenary_ pasinta kaj temo por (prezenti, aktuala) konvenita al (malkovranta, esploranta) nova (meznombroj, signifas) por viro al _interrelate_ kun liaj loĝlokoj.
Cistikoloj
Teritorio kaj vivejo
Oni okupas varion de malfermaj biotopoj, kiel humidejoj, humidaj aŭ pli sekaj herbejoj, malfermaj aŭ rokaj montodeklivoj, kaj de homo modifitaj vivejoj kiaj ŝosebordoj, terkultivejoj, fiherbejoj aŭ paŝtejoj. Tiu specio preferas humidejojn de la bordoj de mangrovoj, aŭ marĉojn de papiruscipero, komunaj kanoj, aŭ tifao. Cistikoloj estas ĝenerale tre komunaj en tio kio restas de siaj preferataj vivejoj.
Péter Gergely
Biografio
Péter Gergely frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li studis en la Teknikuniveristato. Li batalis por la Hungara revolucio de 1956, post la falo li rifuĝis al Usono, kie li plulernis kaj akiris bakalaŭron en Universitato McGill en 1960. Li doktoriĝis en Universitato de Ilinojo en 1963. Li edziĝis en 1964, baldaŭ li havis 2 gefilojn. Inter 1975 kaj 2007 li estis universitata instruisto en Universitato Cornell. Li okupiĝis pri arkitektaj strukturoj ferbetonaj, kiuj rezistas la skismojn. Liaj malkovroj en tiu temo estis profititaj ĉefe en atomreaktoroj. Li ricevis 6 premiojn.
Králíky
Historio
La plej malnova aŭtentika skribaĵo pri vilaĝo Králíky devenas el la jaro 1367. Tio estas skribaĵo en landaj tabuloj, per kiu reĝo Karolo la 4-a donacis burgon Žampach kaj al ĝi apartenantajn minejojn al sinjoro Čeněk el Potštejn. La propra urbo estiĝis nur en la 16-a jarcento kaj unuafoje ĝi estas dokumentita en la jaro 1568. En ĉirkaŭaĵo oni verŝajne minadis ferercon kaj eble eĉ arĝenton kaj tiam la urbo ricevis en blazonon ministmarteletojn kun glavo. Kiam la minado estis definitive finita, la popolo trovis novan vivtenadon en tekslaboroj, lignoskulptado kaj en orgenproduktado. Bela akvujo kun statuo de teksistino en Granda placo rememorigas ĉi tie teks-laborojn. Betlehemoj kaj figuretoj, lokigitaj en Urba muzeo kaj faritaj de lignoskulptistoj de Králíky, kaj miloj da aliaj, kiuj estas dissemitaj en la tuta mondo, rememorigas lignoskulptadon. Orgeno en la preĝejo de sankta Arkanĝelo Mikaelo, sed ankaŭ pluraj reĝ-instrumentoj en la tuta Ĉeĥa respubliko rememorigas la gloran epokon de orgenproduktado. En la unua duono de la 18-a jarcento multe da loĝintoj el ĉirkaŭaĵo translokiĝis al Králíky kaj la urbo kreskis. Poste ĝi fariĝis distrikta urbo kaj tiu stato daŭris ĝis fino de la jaro 1949. Inter jaroj 1935–1938 la ĉirkaŭaĵo de la urbo ŝanĝiĝis en ampleksan konstrulokon, kiam ĉi tie estis realigita konstruo de signifa parto de la ĉeĥoslovaka fortikaĵsistemo. Proksime de la urbo troviĝas fuortaroj Hůrka kaj Bouda, kiuj hodiaŭ estas unikaj armea-historia memorigaĵoj kaj muzeo samtempe.
Orelstrigo
Aspekto
La orelstrigo estas ĉirkaŭ 36 cm longa kaj la enverguro mezuras ĉirkaŭ 95 cm. Vira orelstrigo estas inter 220 kaj 280 gramojn peza, ina inter 250 kaj 370 gramojn. Inoj estas ankaŭ iom pli malhelaj. La grandaj nigrecaj plumoreloj estas rimarkindaj, sed tute ne servas al plibonigo de la aŭdkapablo, ĉar ili ne rilatas al oreloj. Tion vere faras la plumoj kiuj ĉirkaŭas la vizaĝon.