cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Karasjok
La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj. La departamenta ĉefurbo Tromsø per aŭta vojo, pro la fjorda kaj montara pejzaĝo iom kurba kaj tial pli longa ol la linia distanco, situas en distanco de 534 kilometroj.
Arthur Schopenhauer
Lia plej fama verko konstituas majstran verkon en la germana lingvo el ĉiuj epokoj el literatura vidpunkto. Ĝi estas ankaŭ unu el la pintaj verkoj de la idealismo de Okcidento, kaj la pesimismo profunda, kiu daŭras en la verko de verkistoj kaj pensistoj de la 19-a kaj 20-a jarcentoj, kiaj Richard Wagner, Lev Tolstoj, Friedrich Nietzsche, Sigmund Freud, Thomas Mann, Carl Gustav Jung, Albert Einstein, Otto Weininger, Otto Rank, Erwin Schrödinger, Ludwig Wittgenstein, Jorge Luis Borges, Pío Baroja aŭ Emile Cioran, inter aliaj.
Vivo
Arthur Schopenhauer estis naskita en 1788 al riĉa komercista familio. En 1793 la familio translokiĝis al Hamburgo. Lia patro volis ke Arthur heredu lian komercon, do li volis ke lia filo konu la mondon kaj certigis ke li lernu la francan. En 1804 li forlasis la gimnazion antaŭ la fino de siaj studoj, kaj vojaĝis kun siaj gepatroj en Anglio, Francio, Nederlando kaj Belgio. Post sia reveno, li komencis labori kiel komizo en komerca firmao. En 1805 lia patro faris sinmortigon, kaj lia patrino, la verkisto Johanna Schopenhauer, translokiĝis al Vajmaro. Du jarojn poste li forlasis sian laboron kaj ankaŭ translokiĝis al Vajmaro, kie li kompletigis sian klasikan edukadon per privataj lecionoj. Atinginte la aĝon de 21 jaroj, li ricevis parton de la heredaĵo de sia patro kaj tial ĝuis ekonomian sendependecon.
La publikigo de la verko alportis iun rekonon al Schopenhauer kaj li estis nomumita en 1820 kiel profesoro pri filozofio ĉe la Universitato de Berlino. Dum siaj prelegoj en la universitato li esprimis fortan opozicion al Hegelismo, la domina filozofio de tiuj tagoj ĉie en Eŭropo kaj precipe ĉe la Universitato de Berlino, kie Hegel mem ankaŭ prelegis. La insisto de Schopenhauer pri okazigo de liaj prelegoj ĝuste en la horoj kiam lia rivalo Hegel donis siajn proprajn prelegojn, signifis ke malmultaj studentoj partoprenis liajn prelegojn, ĝis finfine ili estis ĉesigitaj entute.
Etiko
Laŭ Schopenhauer, deziro kreas la diversajn pasiojn, kaj pasioj estas fonto de sufero. Deziro, kiel fonto de sufero, estas malbona. Schopenhauer laŭdas, kiel budhismo, monaĥan vivmanieron kiu malfortigas pasiojn kaj eliminas suferon. Tamen, li ne vokas ĉiun homon vivi en abstinado dekomence, ĉar homo devas zorge elekti siajn pasiojn. Oni serĉu la pli altajn plezurojn, kiel intelektan literaturon, arton, meditadon, pro ilia proksimigeco al la metafizika spaco, kaj ilia rekta aliro, kiuj staras en esenca kontrasto al la naturo de supraĵaj plezuroj. Schopenhauer nomas tion "negacio de volo". Homo mem estas manifestiĝo de la volo, kaj kiel tia li ne havas individuan liberan volon. Kiam okazas la "neado de deziro", estas la deziro, kiu neas sin, kaj ĝi estas evento kaj ne elekto de homo.
Estetiko
Schopenhauer admiris la figuron de la geniulo. Laŭ lia opinio, la ĉefa karakterizaĵo de genio estas relativa libereco de praktikaj pasioj, kiu permesas dediĉon al kreiveco.
Emma Daumas
Biografio
Emma, realnome Manuelle, kreskis en muzikema familio. Ŝi lernas ludi pianon, gitaron kaj poste eniras muzik-lernejon de Villeneuve-lès-Avignon kiam ŝi estas 15-jara por lerni kantadon.
En novembro 2003 aperas la dua unuopa disko de Emma, Si tu savais (Se vi scius), kiun ŝi ankaŭ komponis.
Michael Zeilinger
Michael ZEILINGER estas germana esperantisto. De 1964 ĝis 1965 li estis prezidanto de Germana Esperanto-Junularo, posteno en kiu lin antaŭis kaj sekvis la kunaktivulo Uwe-Joachim Moritz. Li estis aktiva preleganto en pluraj Internaciaj Seminarioj de tiu epoko, interalie en la 9-a IS de 1965/1966 kun la temo "Li kaj Ŝi"; tiam li prelegis pri la temoj "Kio estas amo" kaj "Ĉu amo estas lernebla".
Silicio
Purigado
La uzo de silicio en duonkonduktaĵaj aparatoj postulas multe pli altan purecon ol atingeblan per metalurgia silico. Historie kelkaj metodoj uziĝis produkti alte puran silicion.
Kemiaj metodoj
Silicio produktita de tiu kaj similaj procezoj nomiĝas polikristala silicio. Polikristala silicio tipe havas malpuraĵan nivelon de 1 parto el miliardo (pemd) aŭ malpli.
Kristalizado
La procezo de Czochralski ofte uziĝas fari altpurecajn unuopajn kristalojn por uzo en solidŝtataj aŭ semikonduktaĵaj aparatoj.
Antaŭzorgoj
Grava pulma malsano konata kiel silikozo ofte okazis inter ministoj, ŝtontranĉistoj kaj inter aliaj, kiuj laboris en medio, kie grandkvante estiĝis, enspiriĝis silika pulvoro.
Uwe-Joachim Moritz
Vivo
Inter la jaroj 1966 kaj 1968 li instruiste staĝis en gimnazioj de Ahaus kaj Münster, unu jaron laboris kiel instruisto en la gimnazio de Düren kaj inter la jaroj 1969 kaj 2004 estis instruisto pri la fakoj historio, la hispana, la franca kaj pri Esperanto en la urba gimnazio de Eschweiler en la germana federacia lando Nordrejn-Vestfalio.
Občina Podvelka
Občina Podvelka estas unu el 212 municipoj en Slovenio. Ĝi situas en la Regiono Karintio. La municipo konsistas el 11 komunumoj kovrante areon de 103,9 km². Komence de 2018 tie loĝis 2358 homoj. Administra centro de la municipo estas la vilaĝo Podvelka.
Loko, priskribo
La Rivero Drava fluas tra la centro de la areo de okcidento ĝis oriento. La alteco estas ĉirkaŭ 280-300 m. Norde de la rivero fontas en la montaro Kozjak areo. Ĉi tie ĝi atingas altecon de ĝis 800 m. Sude, la areo leviĝas al Pohorje kaj atingas preskaŭ 1200 m super marnivelo.
László Záborszky
László Záborszky naskiĝis la  1944 en Budapeŝto.
Saint-Pierre-en-Vaux
Historio kaj vidindaĵoj
La preĝejo Sankta Petro datiĝas el la karolida epoko.
Mirkovac (Kneževi Vinogradi)
Mirkovac, serbe Мирковац estas malgranda vilaĝo en Kroatio, en distrikto Osijek-Baranja, en municipo de Kneževi Vinogradi.
Jaco Pastorius
Drogoj, depresioj kaj morto
Dum lia tempo ĉe Weather Report komencis kaj kreskis la drogokonsumo de Pastorius, unue per alkoholo, poste ankaŭ per kokaino. En 1982 oni diagnozis je li dupolusan obstrukcon. Por kuraci lin, lia edzino sendis lin en psik-malsanulejon, kie oni preskribis al li litio-terapion. Du semajnojn poste li konvinkis la personaron de la malsanulejo, lasi lin prezenti koncerton kun Peter Graves. Pastorius promesis, post tio reveni en la malsanulejon, kion li tamen ne faris. Sed ĝis 1986 lia psiksana stato malboniĝis tiel draste, ke li denove devis esti portata en la malsanulejon Ĉar li rifuzis pluan akcepton de litio pro la kromefikoj, oni preskribis al li la medikamenton Tegretal. Ekde meze de 1986 li estis plejparte senhejma.
Seninfektigo de trinkakvo
En la aktuala mondo
Aktuale en la industriaj landoj estas praktike kontrolitaj ĉiaj problemoj okazigitaj de la poluitaj akvoj. La procezoj de filtrado kaj seninfektigo pere de kloro al kiuj oni metas akvon antaŭ ties homa konsumo estas jam sufiĉe disvolvigitaj en la 20a jarcento kaj oni ĉirkaŭkalkulas ke ĝi estas tialoj de la 50 % de pliigo de vivoespero de la industriaj landoj en la 20a jarcento. La klorigo kaj filtrado de akvo estis konsiderita de la revuo Life probable kiel la plej grava progresero de publika sano de la jarmilo. La kloro estas la materialo plej uzata kiel seninfektigilo de akvo. La hipotezo plej akceptata pri kiel ĝi funkcias kaj detruas tiujn mikroorganismojn patogenajn diras ke ĝi produktas fizikajn, kemiaajn kaj biokemiajn ŝanĝojn en la membrano aŭ protekta muro de la ĉeloj okazigante la finon de ties vivaj funkcioj.
La kloro povas iĝi iritanta substanco por mukozoj kaj haŭto kaj pro tio ties uzado estas strikte kontrolata. La proporcio uzata varias inter 1 parto por miliono kiam temas pri purigo de akvo por ties konsumo, kaj inter 1-2 partoj por miliono por la preparado de akvo de bano. La maltaŭga apliko de kemiaj komponantoj en akvo povas rezulti danĝera aŭ damaĝa. La apliko de kloro kiel seninfektigilo ekis en 1912 en Usono. La venontan jaron Wallace kaj Tiernan desegnis ekipojn kiuj povis mezuri la kloran gason kaj formi koncentritan solvaĵon aldoneblan al traktota akvo. Ekde tiam la tekniko de klorigo plu progresis. Krom ties kapablo detrua de ĝermoj, ties kapablo oksidiga estas tre granda kaj ties agado estas ankaŭ tre profita en la eligo de la fero, manganezo, sulf-hidridoj, sulfuroj kaj aliaj substancoj malpliigantaj de akvo. Multaj landoj en siaj regularoj postulas seninfektigojn pere de kloro kaj devigas la plutenon de difinita koncentraĵo de forĵetaĵoj de seninfektigilo en sia retoj de tubaroj de distribuado de akvo. Foje oni uzas kloraminojn kiel duaranga seninfektigilo por pluhavi dum pli da tempo difinitan koncentraĵon de kloro en la sistemo de liverado de trinkakvo.
557 Violetta
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de "Violetta", ĉefrolulino de la opero La Traviata de Giuseppe Verdi.
The Endless River
Titolo
La titolo The Endless River (La senfina rivero) estas eltirata el strofo de la kanto "High Hopes" en la albumo The Division Bell.
Muziko
The Endless River konsistas el kvar muzikaj pecoj kiuj formas kontinuan fluon de plejparte etosa kaj instrumenta muziko .David Gilmour diris al Mojo: "Senrimorse, ĉi tio estas por la generacio, kiu volas surmeti siajn aŭdilojn, kuŝi en pufo, aŭ en io ajn, kaj foriri per muzikaĵo dum longa tempo. Vi povus diri, ke ne estas por la iTunes-a, elŝutanta unuopajn kantojn, generacio". Nick Mason priskribis la albumon kiel tributon al Richard Wright: "Mi opinias, ke ĉi-tiu albumo estas bona maniero agnoski la multon, kion li faris kaj kiel lia ludado estis en la kerno de la Pink Floyd-a sono. Reaŭskultante la seancojn, tio vere komprenigis al mi kia nura muzikisto li estis." "Louder than words" estas la nura trako kun kantado. Polly Samson verkis la kantotekston post observado de la interagado de la grupo dum la provludoj por ilia 2005-a Live 8-renkontiĝo, ilia unua koncerto kun Roger Waters post pli ol 24 jaroj. Ŝi diris: "Tio, kio ŝokis min, estas ke ili neniam parolis ... Ne estas malamike, sed ili simple ne parolas. Kaj poste ili iras al scenejo kaj muzike tiu komunikado estas eksterordinara".
EnviroMission
EnviroMission planas nuntempe konstrui du 200 MW-ajn sunturojn en la Arizona dezerto. Ĝi ricevis en 2010 permeson - fare de Southern California Public Power Authority - por vendi la produktotan elektron.
Kautokeino
Kautokeino situas laŭlonge de la eŭropa ŝoseo.
Akravosta lamprotorno
Temas pri tre nigreca brilsturno kun bluaj briloj ĉefe en supraj partoj kaj brusto. La vixaĝo estas nigra kaj la iriso malhela ne rimarkindas. Ankaŭ la beko kaj la kruroj estas nigrecaj. Plej elstara distingilo estas la mallarĝa kaj pinteca vosto (ne tre longa) kio nomigas la specion ankaŭ en la latina scienca nomo kie “acuticaudus” estas kunmetaĵo de du radikoj signifaj respektive “akra” kaj “vosto”.
Hugo Claus
Hugo Maurice Julien CLAUS (Bruĝo, – Antverpeno, ) estis flandra poeto kaj verkisto. Sub la pseŭdonimo Dorothea van Male li publikigis la romanon Schola nostra (1971). Li ankaŭ uzis la pseŭdonimojn Jan Hyoens kaj Thea Streiner. En 1983 li publikigis sian ĉefverkon Het verdriet van België [La malĝojo de Belgio], pri la tentoj de la naziismo kaj la kunlaborismo. En ĝi Claus menciis Esperanton.
Ĉefurba gubernio (Barejno)
Setlejoj en la gubernio
En la gubernio menciindas interalie la urbo respektive loĝlokoj: kaj
Ĥasdaj ibn Ŝaprut
En la jaro 956 li akceptis la ambasadoron de la germana reĝo Oto la 1-a. Kiam li legis la leteron senditan de la imperiestro li komprenis, ke oni ne povis legi la sendaĵon ĉe la kalifo, pro la fakto, ke ĝi enhavis insultemajn vortojn rilate Islamon, do li intertraktis kun la ambasadoro Johano de Gorzo, abato de Gorze (apud Metz), por ŝanĝi la enhavon de la letero. Laŭ vortoj de la abato li neniam konis personon tiel inteligentan kiel la juda Ĥasdaj (Vita Johannis Gorziensis, en Pertz. “Monumenta Germaniae”).
Kamenac
Kamenac, serbe Каменац estas malgranda vilaĝo en Kroatio, en distrikto Osijek-Baranja, en municipo de Kneževi Vinogradi.
22171 Choi
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Diane Jeehea Choi, finalistino en 2006 de la Intel Science Talent Search, scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro ŝia projekto pri konduta kaj socia sciencoj. Ŝi estis lernantino ĉe la Syosset High School de Syosset (Nov-Jorkio).
Incidento 228
La incidento 228 (二二八事件) estis ribelo en la tajvana insulo en 1947 kontraŭ la KMT-membro militista guberniestro Chen Yi. Oni memoras hodiaŭ pri la eventoj la ĉiujare 28-an de februaro, kiu estas ŝtata rekonita festotago.
Niceto Alcalá-Zamora
Niceto Alcalá-Zamora y Torres (Priego de Córdoba en Kordovo (Hispanio), 6-a de julio 1877 - Buenos Aires, 18-a de februaro 1949) estis la unua prezidento de la Dua Hispana Respubliko.
Li montris sian malŝaton al la akceptado fare de la reĝo Alfonso la 13-a de la diktaturo de generalo Primo de Rivera je la 13-a de septembro de 1923, li ne kunlaboris kun la nova reĝimo. Post la rezigno de la diktatoro, en 1930 li sin deklaris respublikano, kaj komencis konspiri kontraŭ la monarkio, kio kondukis lin en malliberejon.
Tamen, je la 10-a de decembro de 1931 li estis tre majoritate elektita de la Parlamento kiel Prezidento de la Respubliko.
Hugo Preuß
Politika vivo
Pro la juda deveno de Hugo Preuß la naziisma partio NSDAP uzis tiun originon kiel atakon kontraŭ la Vajmara Respubliko dirante, ke ĝi estis estrita de judo, kiu estis devene “ne-germana”. Preuß estas menciita nome en la propaganda filmo de la nazioj el la jaro 1940 nomata Der ewige Jude (esperante La eterna judo), kiu estis produktita de Fritz Hippler.
Ĉakalioj
La ĉakalioj estas etno en Ganao. Ilia loĝregiono situas proksime de la urbo Wa, la plej granda vilaĝo en ilia loĝregiono nomiĝas Ducie. Al la ĉakalioj apartenas 6.000 ĝis 6.400 homoj. Ili plejparte estas anoj de tradiciaj religioj, laŭtakse malpli ol 1% estas kristanoj.
(74558) 1999 LT13
Ĝia discentra orbito malproksime tanĝas tiun de Marso. Ĝia marsa MOID estas 0,245177 AU, tie estas 36,678 milionoj da km.
Maŝinpafilo
Ekzistas tri tipoj de modernaj maŝinpafiloj:
Evoluo de la maŝinpafilo
Antaŭ la Dua Mondmilito, la germanoj inventis siavice la ĝeneralcelan aŭ multcelan maŝinpafilon. Tiu armilo povas funkcii kiel maŝinpafilo de normala pozicio, laŭ la stilo de la Unua Mondmilito, muntita sur peza tripiedo kun rigardiloj por funkcii ĝis 1.200 m; aŭ ovas esti malmuntita, kongruigita al dupiedo kaj uzita en la rolo de malpeza maŝinpafilo, sed kun potenco tre supera al tiuj intencitaj kiel tio.
Gábor Sallós
Biografio
Gábor Sallós akiris diplomon en Teatra kaj Filma Altlernejo en 1954. Post siaj studoj li aliĝis al Nacia Teatro (Szeged), en la sekva teatra jaro li estis ĉefreĝisoro en Teatro Csiky Gergely (Kaposvár) (inter 1960-1963 li estis ankaŭ teatrestro). Ekde 1963 li estis aktoro kaj reĝisoro en Nacia Teatro (Miskolc), inter 1968–1979 li estis teatrestro en la sama loko. Li estis edzo inter 1975-2004. Li ricevis premion en 1961, memorringon en 1981, fine li ricevis la titolon eterna membro de Nacia Teatro (Miskolc).
Gersau
Najbaraj komunumoj
La komunumo Gersau limas en nordo al Arth, en nordoriento al Laŭerco, en okcidento al Ingenbohl, en sudo aliflanke de la Kvarkantona Lago de okcidento al oriento al Emmetten (NW), Beckenried (NW), Buochs (NW), kaj Ennetbürgen (NW), kaj en okcidento al Vitznau (LU).
Sanktejo Ŝimogamo
Sanktejo Ŝimogamo (下鴨神社 [ŝimogamo-ĝinĝa]) estas grava ŝintoa sanktejo sur la bordoj de la riveroj Kamo kaj Takano en norda parto de Kioto. Oni diras ke la sanktejo unue estis fondita en -90, 1-a jarcento a.K.. Ĝia formala nomo estas Sanktejo Kamo-mioja (賀茂御祖神社). Ĝi estas unu el la plej malnovaj ŝintoaj sanktejoj en Japanio kaj unu el la 17-aj Historiaj Monumentoj de Antikva Kioto kiu elektiĝis de Unesko kiel Monda Heredaĵo. La Kamo Sanktejo en Japanio estas ĝenerala referenco al Ŝimogamo Sanktejo kaj Kamigamo Sanktejo estas tradicie ligata al Kamo-sanktejoj de Kioto. La sanktejoj de Kamo funkcias por protekti Kioton de malbonaj influoj. La Sankteja nomo identigas la Kamo familio de kami aŭ diaĵoj kiuj estas venerablaj. Sanktejo Ŝimogamo estas dediĉita al la respektego de Tamajori-hime (玉依姫, Spirito-invitanta fraŭlino) kaj ŝia patro, Kamo Takecunomi (賀茂建角身).
Pasteur Rahajason
Li estis madagaskara pastro kiu konatiĝis pro sia verkado de la kanzonteksto por la nacia himno de Madagaskaro, Ry Tanindrazanay malala ô. La traduko de la titolo estas "Ho nia amata pralando."
Buŝmimiko
Buŝmimiko en la lingvaĵo de pedagogio de surduloj kaj de malbonaŭdantoj estas termino por la videbla formo de la suba parto de la homa vizaĝo, aparte de la lipoj, dum produktado de vortoj en la parola lingvo - do la mimiko de la buŝo kaj la ĉirkaŭa vizaĝoparto.
Honfleur
Honfleur (elparolo: [] ) estas franca komunumo en la departemento Calvados, en la regiono Normandio. Ĝi havis 8,125 loĝantojn en la jaro 2011.
Geografio
Honfleur estas marborda urbeto ĉe la maldekstra bordo de la enfluejo de la rivero Sejno. Ĝi estas sufiĉe proksima al Havro ( per vojo tra la ponto de Normandio).
Caroline Kennedy
Vivo
Kennedy studis por bakalaŭro en Radcliffe College en 1979, kaj poste studis juron en Universitato Kolumbio. En 1986 ŝi geedziĝis kun la ekspozicia dezajnisto kaj komercisto Edwin Schlossberg, kaj la paro havis tri infanojn: Rose (1988), Tatiana (1990) kaj John (1993).
Verkaro
On her own, Kennedy has edited these New York Times best-selling volumes:
She is also the author of A Family Christmas, a collection of poems, prose, and personal notes from her family history (2007, ISBN 978-1-4013-2227-4). In April 2011, a new collection of poetry, She Walks In Beauty – A Woman's Journey Through Poems, edited and introduced by Caroline Kennedy, was published. She launched the book at the John F Kennedy Library & Museum at Columbia Point, Dorchester, MA.
Johann Nikolaus von Dreyse
Dreyse lernis la metion de sia patro, kiu estis seruristo. En 1809 li iris al Parizo kaj laboris en fusila fabriko de la sviso Jean-Samuel Pauly, kiu komisie de Napoleono la 1-a okupiĝis pri plibonigo de fusiloj.
Post sia reveno en 1814 li fondis, kune kun komercisto Kronbiegel, fabrikon por metalaĵoj, sed plu okupiĝis pri plibonigo de fusiloj. En 1824 li konstruis plibonigitajn prajmojn el kupro, kiuj iĝis famaj pro sia kvalito. En 1827 li sukcesis konstrui nadlo-prajman fusilon, kies prajma mekanismo estis komplete interna, do bone protektita. Ĝi estis ŝargata per nura kartoĉo, kiu enhavis kuglon, pulvon kaj prajmon. Tiu pafilo tamen ankoraŭ estis tubo-ŝarga (antaŭe-ŝarga).
Viktorio (Sejŝeloj)
Viktorio (angle Victoria aŭ Port Victoria) estas la ĉefurbo de la respublika insularo Sejŝeloj. Ĝi situas ĉe la nordorienta marbordo de la plej granda sejŝela insulo, Mahé, kaj estas la plej granda urbo de la lando - laŭ la censo de 2002 ĝi havis 24.970 loĝantojn. La havena urbo origine fondiĝis kiel administra centro de la britia kolonia registaro kaj nomiĝis laŭ la brita reĝino Viktoria. Ekde la deklaro de ŝtata sendependeco disde la kolonia potenco Britio en 1976, Viktorio konsideriĝas la plej malgranda nacia ĉefurbo de la Tero.
István Tüdös
István TÜDÖS [tydoeŝ] rumania hungara fakverkisto pri sportpsikologio. Li naskiĝis en Braŝovo la 21-an de julio 1943.
Lougres
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Montbéliard (france arrondissement de Montbéliard), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Persa Bayán
La Persa Bajano (Bayán : Klarigo) estas unu el la ĉefaj skriboj de Báb, Profeto-Heroldo de la Bahaa Kredo kaj la Antaŭulo de Bahá'u'lláh, dum Báb estis kaptito en la Fortikaĵo de Máh-kú (1847-1848). Kvankam Li komencis ĝin, Li ne finis la verkon je Sia morto. Estas kredate, ke Li intencis, ke ĝi kaj ĝia pli malgranda kuzo, la Araba Bayán, estu kompletigotaj de aliulo (vidu sube).
Bahá'u'lláh
Bahaanoj pretendas, ke nur ""Tiu, Kiun Dio malkaŝos" - la Mesio atendita de la babanoj - povintus fini la Libron. Bahá'u'lláh pretendis, ke Li estas tiu Mesio, kaj bahaanoj pretendas, ke la Kitáb-i-Íqán ("Libro de Certeco" 1862) estis la kompletigo de la Libro..
Casares
Casares (Domaroj) estas komunumo en la hispana provinco Malago en la regiono Andaluzio kun areo de 160 km². En 2007 Casares havis 4532 loĝantojn. Ĝia aro de blankaj domoj sur montaro estas tipa bildo de andaluzia pejzaĝo.
Minankabaŭa lingvo
La Minangkabaŭa estas malaja lingvo parolata de la minangkabaŭoj, 6,5-miliona popolo loĝanta en Indonezio, en okcidenta Sumatro. Ĝia ISO-kodo estas  .
Ablon-sur-Seine
Geografio
Ablon-sur-Seine situas sude de Parizo, ĉe la maldekstra bordo de Sejno.
NGC 457
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Belogorsko (Krimeo)
Vidindaĵoj
La urbo ne estas populara turisma centro, tamen eblas mencii la ruinojn de la palaco Taŝ-Ĥan (konstruita en la 15-a jarcento). Proksime al la urbo ĉe la vilaĝo Belaja Skala estas natura monumento - la roko Ak-Kaja (Blanka Roko).
Geophaps
Taksonomio
La specio inkludas nur 3 speciojn:
Turo de Londono
La Turo de Londono estas ofte konfuzita kun la "blanka turo", kiu estas fakte nur parto de la originala, kvadrata fortikaĵo konstruita de Vilhelmo la 1-a en 1078. La turo konsistas el aro da pluraj konstruaĵoj, organizitaj centre de du paralelaj ĉirkaŭmuroj.
Sapindacoj
Taksonomio
Jen la subfamilioj kun iliaj genroj :
Mestanza
Historio
En epoko de la diktaturo de Francisco Franco oni konstruis lagodigon de Montoro por provizi akvon al industrio de oleoardezo kaj poste la petrolrafinejo de Puertollano. Ĝi estis inaŭgurata de la Generalo Franco en 1950, kaj kolektas akvon de la rivero Montoro kaj de Tablillas.
Sudfranca Kanalo
La Kanalo de ambaŭ Maroj estas navigebla vojaro, kiuj ebligis kunigi Mediteraneon kun Atlantiko  : Post tio, la Garono kaj la estuaro de Ĝirondo ebligas navigi ĝis la Atlantiko.
Pliaj laboraĵoj
En 1686 Vaŭbano (Vauban) post kontrolo de la Kanalo taksas ĝin kadukstate. Li ordonas al Niketo aldoni novajn vorkojn  : Tiu vorkoserio daŭras ĝis 1694. Tamen la Sudfranca Kanalo ankoraŭ havas mankojn : Ĝi ne trafas Karkasunon nek Narbonon, nek Rodanon kaj por atingi Bordozon oni estis devigata barĝi sur Garono kies variaj kaj fortegaj fluokvantoj ne estas tre favoraj. Ĉiuj tiuj vorkoj konsistigas la finfaron de la kunligo inter Atlantiko kaj Mediteraneo, pri kio revis Riketo.
Torviscosa
- prononco simple, jen itale, friule Tor di Zuin - estas komunumo en la pleja oriento de Italio. Ĝi situas en la regiono Friulo-Venecio Julia kaj, ene de ĝi, en la tradicia provinco Udine, kiu ekde aprilo 2018 ne plu estas oficiala administra unuo - nun la loko formale apartenas al administra unuo nomata ''. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la dogmo pri ĉielenpreno de Maria, kies memortago sekve estas la komunuma festotago. Najbaras la komunumoj Bagnaria Arsa, Cervignano del Friuli, Gonars, Grado (GO), Porpetto, San Giorgio di Nogaro kaj Terzo d'Aquileia.
6442 Salzburg
6442 Salzburg estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild, en Tautenburg (Germanio).
Zsuzsa Barlay
Biografio
Zsuzsa Barlay ricevis rolojn en teatrejo de Artúr Lakner inter 1936 kaj 1948, samtempe ŝi lernis baleton. Inter 1949 kaj 1957 ŝi frekventis muzikan mezlernejo kaj konservatorion, ŝi abiturientis en 1951. Ŝi kantis en koruso de Hungara Radio inter 1952–1959. Ekde 1961 ŝi apartenis al trupo de Budapeŝta Ŝtata Operejo, sed ŝi ofte ricevis operajn rolojn en gravaj operejoj de Eŭropo. Ŝi ofte kantis oratoriojn. En 1992 ŝi pensiuliĝis, sed kelkfoje ankaŭ poste ŝi kantis en la Operejo. Ŝi ricevis premiojn en 1968, 1983 kaj 1994. En 2015 ŝi estis nomumita eterna membro de la Operejo.
James Alix Michel
Vivo
La gvidanto de la politika opozicio de la Sejŝeloj, Wavel Ramkalawan, esprimis sian fortan zorgiĝon pri la malprosperiga malkresko de la ŝtata ekonomio dum la lastaj jaroj kaj ofertis pli bonan dialogon kun la registara partio. Krome li ofertis kunlaboron kun prezidento Michel.
Ĉarlota
La formo Ĉarloto troviĝas en PIV2002.
Hornow-Wadelsdorf
Hornow-Wadelsdorf - jen germane, prononco, sorabe Lěšće-Zakrjejc, prononco - estis administra komunumo en Germanio, kiu ekzistis inter la jaroj 2002 kaj 2015. Ĝi troviĝis en la distrikto Spree-Neiße, en la sudorienta parto de la federacia lando Brandenburgio. La 31-an de decembro 2014 la komunumo havis 603 loĝantojn.
Florbrokolo
Florbrokolo estas la rezulto de kruciĝo inter brokolo kaj florbrasiko. Kvankam ĝiaj fizikaj ecoj similas al florbrasiko, ĝi havas la koloron kaj guston de brokolo. Brokolo kaj florbrasiko estas mutacioj selektitaj el la specio Brassica oleracea, la brasiko.
Vera
Ĉar Vera estas ankaŭ nacilingva nomo, aŭ transskribo de nacilingva nomo, ne estas klare, ĉu ĝi vere estas Esperanta persona nomo. PIV ne registris ĝin kiel personan nomon.
Nigrakapa ibiso
Aspekto
Nigrakapaj ibisoj havas kompletan longon de inter 50 ĝis 90 centimetroj (averaĝe 75 cm longaj), masklaj birdoj iom pli grandas ol inaj.
Disvastiĝo
La Nigrakapa ibiso vivas en Barato, Pakistano, Birmo kaj Tajlando, sed ankaŭ en la tuta Hinda subkontinento kaj en Sud-Orienta Azio, nome el norda Barato, Bangladeŝo, Nepalo kaj Srilanko orienten ĝis Filipinoj kaj Japanio. La birdo preferas vivi proksime de lagoj aŭ riveroj. En ili ĝi manĝas fiŝojn, ranojn kaj en ties borda grundo ĝi serĉas insektojn, krabojn kaj aliajn bestetojn por manĝado. Foje ĝi ankaŭ manĝas etajn ronĝulojn aŭ reptiliojn.
Alma-Atinskaja (stacio de Moskva metroo)
Alma-Atinskaja (Алма-Атинская, "de (urbo) Almato") estas fina stacio de la Metroo de Moskvo sur Zamoskvoreckaja linio, ĝi situas najbare de la stacio  sud-oriente de Moskvo.
Pierre Vidal-Naquet
Post studado de historio Pierre Vidal-Naquet interesiĝis ĉefe pri greka antikvo kaj nuntempa historio. Unu el liaj esplortemoj estis la Atlantido-dialogoj Timeo kaj Kritio de Platono. Li mem opiniis ke la platona Atlantido estis alegorie kompreninda invento.
Prenois
Vidindaĵoj
Tie estis kurejo por konkursoj de Formulo 1, Dijon-Prenois.
Sabloperdriko
La Sabloperdriko, Ammoperdix heyi, estas birdo de la familio de Fazanedoj de la ordo de Kokoformaj kaj subfamilio de Perdrikenoj.
Kaze de ĝeno la Sabloperdriko preferas kuri al flugi, sed se necese ĝi flugas mallongajn distancojn per rondoformaj flugiloj. La kanto estas trenata kŭa-kŭa-kŭa.
22174 Allisonmae
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Allison Mae Gardner, finalistino en 2006 de la Intel Science Talent Search, scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro ŝia projekto pri bestoscienco. Ŝi estis lernantino ĉe la Byram Hills High School de Armonk (Nov-Jorkio).
Mezorienta perdriko
Tiu 22-25 cm longa birdo estas specio de loĝantaj birdoj en seka, malferma kaj ofte monteteca kamparo. Ili nestumas en malmulte kovrita grunda skrapaĵo, kie la ino demetas 8-16 ovojn. La Mezorienta perdriko manĝas ampleksan varion de semoj kaj iome da insektomanĝo.
Lipoŝminko
Lipoŝminko estas kosmetikaĵo por kolorigi, fortigi originalan koloron de lipo.
Gryfino
Historio de Gryfino de la 16a jc ĝis la 19a jc
En la jaro 1530 okazis en la urbo granda brulego (incendio) kiu detruis la tutan urbon. Dum la Tridekjara milito en la jaro 1630 incendio detruigis la kvartalon de slavoj. Od 1640 roku miasto znajdowało się pod władaniem Szwedów, którzy przed opuszczeniem miasta w 1679 roku zniszczyli mury obronne i mosty, co spowodowało spadek znaczenia handlowego Gryfina. W XVIII wieku miasto podupadło gospodarczo, do czego przyczyniły się miedzy innymi splądrowanie przez wojska rosyjskie w 1760 roku podczas wojny siedmioletniej oraz wielka powódź z 1780 roku. W tym czasie coraz większe znaczenie jako źródło utrzymania mieszkańców zyskiwało rolnictwo. Ponowne ożywienie nastąpiło w drugiej połowie XIX wieku. W latach 1857-1860 zbudowano drewniane mosty na Regalicy i Odrze, w 1877 roku miasto otrzymało połączenie kolejowe ze Szczecinem, w 1895 roku ze Swobnicą, a w 1898 roku z Pyrzycami. Obok linii kolejowej i szosy, Gryfino połączone było ze Szczecinem i innymi miastami nad Odrą licznymi regularnymi liniami żeglugi, których statki przewoziły zarówno ładunki jak i pasażerów. W 1866 roku na terenach należących do miasta pracowało 9 młynów. Tamen la industrio tiam ne estis grava por Gryfino.
Rusa avangardo
Artistoj kaj dezajnistoj
Famaj figuroj de tiu epoko inkludas:
Historio de ateismo
La scienco liberigis nin
Por ekspliki la akcepton kaj normaligon de ateismo estus facile eltiri la konatan argumenton pri la scienca revolucio kaj ĝiaj malkovroj. Estus facile klarigi, ke post kiam evidentiĝis, ke la tero rondiris ĉirkaŭ la suno kaj ne situas en la centro de la universo, post kiam ni trovis pruvojn, ke la mondo havas miliardojn da jaroj kaj ne 5 000 jarojn, kiel la sankta biblio instruas, post malkovro ke la biblio estas kunmetita de diversaj dokumentoj kaj ne verkita de Dio aŭ de sia profeto, kaj fine post kiam la homoj rimarkis, ke la homo estis kreita per evolua procezo kaj ne kreita de Dio kiel perfektaĵo kaj kompletaĵo - ke finfine estis tutciviliza procezo de "seniluziiĝo", fine el kiu religio estis forlasita.
Mirangaba
Mirangaba estas municipo en la brazila subŝtato Bahio, kiu havis 16.279 loĝantojn en 2010.
Historio de ateismo
La etoso de ateismo
Sendube, la kreskanta simpatio, komenciĝante en la 18-a jarcento, por la mondkoncepto reprezentita ĉi tie de d'Holbach ŝuldas multon al la scienca revolucio, al la pruvita kapablo de la scienca metodo klarigi la naturon kaj sur ĉi tiuj klarigoj bazigi teknologiajn inventoj; kaj al kreado de sciofako kiu estas sendependa de ajna religio, dogmo aŭ kredo. Tamen ĉi tiuj evoluoj mem, kvankam ili ebligis, ne devigis d'Holbach (aŭ iu ajn alia) nei la ekziston de Dio, nek supozi, ke nia fonto de racio estas natura kaj ne dia. d'Holbach esti devigita fari tion kaŭze de la morala ordo, kiun li formulis. Tiu morala ordo baziĝis sur kopiado de la fonto de homa moralo kaj digno de lojaleco al Dio, al lojaleco al si mem.
Moderna epoko
La filozofo David Hume evoluigis skeptikan sciteorion blokitan en empirio, kaj la filozofio de Immanuel Kant forte pridubis la eblecon de metafizika scio mem. Ambaŭ filozofoj subfosis la metafizikan bazon de natura teologio kaj kritikis klasikajn argumentojn por la ekzisto de dio. Tamen, ili ne estis ateistoj mem.
La Franca Revolucio portis ateismon kaj kontraŭklerikalan diismon ekster la salonoj kaj en la publikan sferon. La Barono d'Holbach estis elstara figuro en la franca Klerismo kiu estas plej konata pro sia ateismo kaj pro siaj volumenaj skribaĵoj kontraŭ religio, la plej fama el ili Système de la nature (1770) sed ankaŭ Le Christianisme dévoilé (1766). Grava celo de la franca revolucio estis restrukturado kaj subigo da la pastraro kun respekto al la ŝtato tra la Civila Konstitucio de la pastraro. Provoj plenumi ĝin kaŭzis kontraŭklerikalan perforton kaj la elpelon de multaj pastraro el Francio. La kaosaj politikaj okazaĵoj en revoluciema Parizo poste rajtigis la pli radikalajn jakobenojn enpoviĝi en 1793, konduke al la Teroro. La jakobenoj estis deistoj kaj lanĉis la Kulton de la Supera Estaĵo kiel nova franca ŝtata religio. Kelkaj ateistoj ĉirkaŭ Jacques René Hébert anstataŭe serĉis establi la Kulton de Racio, nome formo de ateisma pseŭdo-religio kun diino personiganta racion. Ambaŭ movadoj klopodis kontribui al provoj perforte senkristanigi Francion. La Kulto de Racio finiĝis post tri jaroj kiam ĝiaj estroj, inkluzive de Jacques René Hébert, estis gilotinitaj fare de la jakobenoj. La kontraŭklerikalaj persekutoj finiĝis kun la Termidora Reago.
Aŭgmento
Ekzemploj
La formado de la estintecon bildigantaj formoj imperfekto kaj aoristo en la moderna greka postulas ĉiufoje akcentadon sur la tria lasta silabo. Tiel formas ekzemple la verbo πληρώνω (pliróno) „mi pagas“ la imperfekton πλήρωνα (plírona) „mi pagis“ [lineara estinteco: ĉiam kaj daŭre], resp. la aoriston πλήρωσα (plírosa) „mi pagis“ [punkta estinteco: mallongtempe, unuope kaj finiĝinta]. Verboj, kiuj tamen konsistas nur el du silaboj, aŭgmento estas antaŭmetata, kiu per tio anstataŭigas la en la vorta radiko ne ekzistantan trian lastan silabon. Tiel formas ekzemple la verbo λέγω (légo) „mi parolas“ la imperfektan formon έλεγα (élega, antikvagreke élegon) „mi parolis“. La komenca ε estas la tiel nomata silaba aŭgmento. Vokale komenciĝantaj verboj havas kontraŭe la tiel nomatan streĉitan aŭgmenton. En ĉi tiu kazo la komenca vokalo estas streĉata. Tiel estas en la antikva greka la per aŭgmento formata aoristo de (akoúō) ἤκουσα (ḗkousa). En la hodiaŭa greka tamen ĉi tie en la aoristo la aŭgmento forfalas: άκουσα (ákousa).
Kieselbronn
Kieselbronn estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Enz, en la Regiono Norda Nigra Arbaro kaj en la distriktaro Karlsruhe de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Armeo de Armenio
Historio
La historio de la moderna armena armeo estas priskribita kiel travivinta tri stadiojn de evoluo. Ĝi eniris la unuan etapon en februaro 1988, de la komenco de la konflikto en Montara Karabaĥo, kiam armenaj milicoj formiĝis por kontraŭbatali azerajn unuojn en Arcaĥo. La 20-an de septembro 1990, la unua armeunuo estis kreita, la Erevana Speciala Regimento, kun la unua ĵuro aranĝita en la Respublikana Kunvenejo kaj partoprenis la unua prezidanto de Armenio Levon Ter-Petrosjan, ĉefministro Vazgen Manukjan, Vazgen Sargsjan. La dua fazo de la disvolviĝo de la armeo komenciĝis en 1992, kelkajn monatojn post kiam Armenio deklaris sian sendependecon de Sovetunio. Ter-Grigorjanc kaj civilaj oficialuloj en la Armena Ministerio pri Defendo, inkluzive de Vazgen Manukjan kaj Vazgen Sargsjan, serĉis establi "malgrandan, ekvilibran, batalpretan defendotrupon." La tria fazo komenciĝis post la fino de la milito kaj daŭras ĝis hodiaŭ. La plej multaj el la staboficiroj de la armeo estis membroj de la antaŭa sovetia militistaro. Laŭtaksaj 5,000 armenoj funkciis kiel altnivelaj oficiroj en la militistaro dum la kolapso de Sovetunio. Preskaŭ tuj post sia sendependiĝo, Armenio estis implikita en la milito de Montara Karabaĥo kun najbara Azerbajĝano. Intencante establi forton de 30,000 viroj, la konstanta forto de la armeo kreskis al 50,000 komence de 1994. Dum la milito, la militistaro restis tre atentema kaj plifortigis defendojn en la regiono Zangezuro, kontraŭ la azera eksklavo de Naĥiĉevano. Laŭdira artileribombardo en majo 1992 de la regiono kaŭzis bataletojn inter la du flankoj, inkluzive de la trudeniro de la armena armeo en plurajn vilaĝojn en Naĥiĉevano.
Plenumo de traktato
La Traktato pri Konvenciaj Armitaj Fortoj en Eŭropo estis ratifita de la armena parlamento en julio 1992. La traktato establas ampleksajn limojn por ŝlosilaj kategorioj de milita ekipaĵo, kiel tankoj, artilerio, kirasaj batalveturiloj, batalaviadiloj kaj batalaj helikopteroj, kaj zorgas pri la detruo de armilaro pli ol tiuj limoj. Armenaj oficialuloj konstante esprimis decidon observi ĝiajn provizaĵojn kaj tiel Armenio disponigis datenojn pri armilaroj kiel postulite laŭ la Traktato. Malgraŭ tio, Azerbajĝano akuzas Armenion, ke ĝi deturnis grandan parton de siaj militaj fortoj al Montara Karabaĥo tiel evitante ĉi tiujn internaciajn regularojn. Armenio ne estas signifa eksportanto de konvenciaj armiloj, sed ĝi donis subtenon, inkluzive materialon, al la armenoj de Montara Karabaĥo dum la milito en Montara Karabaĥo.
Internaciaj deplojoj
En la aŭtuno de 2004, la armena registaro aprobis la forsendon de 46-vira kontingento de la armeo konsistanta el ministoj, inĝenieroj kaj kuracistoj sub pola komando kiel parto de la Multnacia Forto-Irako. La 10-an de novembro 2006, ĉefleŭtenanto Georgij Nalbandjan estis vundita pro mineja eksplodo en Irako sed postvivis post operacio kaj kirurgio en hospitalo de Landstuhl, Germanio, proksime de la aera bazo Ramstein. La 6-an de oktobro 2008, pro plibonigado de sekurecaj kondiĉoj, la devoj de la kontingento finiĝis.
Organizo
La Armena Armeo havas sian sidejon en Erevano, kie la plej granda parto de la ĝenerala stabo baziĝas. Gvidita de stabestro Onnik Gasparjan, la ĝenerala stabo respondecas pri funkcia komando de la Armena Militistaro kaj ĝiaj du ĉefaj filioj. Aldone al la supre listigitaj servoj, Armenio establis siajn proprajn Internajn Trupojn de la antaŭaj sovetiaj Internaj Trupoj post la malfondo de Sovetunio. Ĝis decembro 2002, Armenio konservis Ministerion de Polickrimenketo, sed kune kun la Ministerio de Nacia Sekureco, ĝi estis reorganizita kiel neministeria institucio. La du organizaĵoj fariĝis la Polico de Armenio kaj la Servo de Nacia Sekureco. En februaro 1999 la vicministro pri internaj aferoj kaj komandanto de la internaj trupoj, general-majoro Arcrun Makarjan, estis trovita pafmortigita. En 2013 la Internacia Instituto por Strategiaj Studoj atribuis la forton al kvar milicaj batalionoj, 55 AIFV inkluzive de 44 BMP-1, kaj 24 radaj kirasaj trupveturiloj.
Organizo de la Traktato pri Kolektiva Sekureco
La 7-an de oktobro 2002, la Prezidentoj de Armenio, Belorusio, Kazaĥio, Kirgizio, Rusio kaj Taĝikio subskribis ĉarton en Taŝkento, fondante la Organizon de la Traktato pri Kolektiva Sekureco (Организация Договора о Коллективной Безопасности, simple Ташкентский договор (La Taŝkenta Traktato). Nikolaj Bordjuĵa estis nomumita ĝenerala sekretario de la nova organizo. La 23-an de junio 2006, Uzbekio fariĝis plenrajta partoprenanto kaj ĝia membraro estis formale ratifita de sia parlamento la 28-an de marto 2008. Krome, la Traktato estas observa organizo ĉe la Ĝenerala Asembleo de Unuiĝintaj Nacioj.
NATO
Armenio partoprenas la programon de NATO pri Partnereco por Paco (PiP) kaj ĝi estas en NATO-organizo nomata Eŭro-Atlantika Partnereca Konsilio (EAPC). Armenio estas en la procezo de efektivigo de Individua Partnera Ago-Plano (IPAP), kiu estas programo por tiuj landoj, kiuj havas la politikan volon kaj kapablon profundigi sian rilaton kun NATO. Kunlabora Plej Bona Klopoda ekzercado (la unua, kie Rusio estis reprezentita) estis efektivigita sur armena teritorio en 2003.
Regiono Lindi
Regiono Lindi (Mkoa wa Lindi) estas unu el la regionoj de Tanzanio. Ankaŭ ĝia ĉefurbo nomiĝas Lindi.
Sur insulo Songo-Songo oni ekspluatas trovejon de natura metano.
São Sebastião do Rio Preto
São Sebastião do Rio Preto (prononco: saŭnsebasĉjaŭn dohjupreto) estas urbo de la brazila subŝtato Minas-Ĝerajso. Emancipita en 1962, la municipo taksas 1.616 loĝantojn en 2010.
Rusina lingvo
Eksteraj ligiloj
http://www.ethnologue.com/show_language.asp?code=RUE
Pierrefontaine
La nomo Pierrefontaine povas interalie rilati al
Károly Mertz
MERTZ Károly (merc) estis hungara pedagogo naskita la 5-an de aŭgusto 1903 en Nagyvárad kaj mortinta la 21-an de novembro 1976 en Temeŝvaro.
(141808) 2002 NV38
Ĝia rotacia rapido ŝajnas iom granda. Estas tre malofte, ke asteroido rotacias kun periodo de malpli ol 2,4 horoj.
Ekonomiaj sektoroj
Kvaternara sektoro
Ekzistas malsamaj difinoj pri la kvaternara sektoro (aŭ kvararanga sektoro). Jean Gottmann en 1961 difinis la agadoj apartenaj al tiu sektoro, kiel agadoj el la sfero de la terciara sektoro, kiuj necesigas eksterordinarajn intelektulajn pretendojn kaj elnorman responsecopretecon.
Tiuj estas precipe jenaj:
Kvinara sektoro
Kelkfoje oni uzas tiun esprimon kvinara sektoro (aŭ kvinaranga sektoro) pri la senrubiga ekonomio.
Popeni
Popeni (popenj) (hungare: Szilágypaptelek) estas vilaĝo en Rumanio okcidente de Jibou. En 1910 ĝi havis 943 loĝantojn (rumanoj); en 1992 829 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1333. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario, (Közép-Szolnok, poste Szilágy vármegye). Administre ĝi apartenas al Mirşid.
Kieve
Kieve estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Meklenburga Lagaro de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Ŝelia brilsturno
Ĝi povas formi superspecion kun la iame konsiderata sampecifa nome L. hildebrandti; ambaŭ estis foje kombinataj en superspecio kun la L. pulcher. Ĝi estas monotipa.
Petruška Šustrová
Vivo
Ŝi studis en Filozofia Fakultato de la Universitato de Karolo en Prago, kiun tamen pro politikaj kaŭzoj ne finis. En 1969 estis arestita, malliberigita kaj kondamnita al du jaroj de mallibero pro partopreno en la Movado de Revolucia Junularo (ĉeĥe Hnutí revoluční mládeže), en kiu ankaŭ aktivis Jaroslav Bašta, Ivan Dejmal aŭ Petr Uhl. Post elprizoniĝo laboris kiel oficistino kaj balaistino.
Karolina paruo
Disvastiĝo kaj habitato
La reprodukta habitato estas miksita aŭ decidua arbaro de Usono el Nov-Ĵerzejo orienten al suda Kansaso kaj suden al Florido kaj Teksaso, tio estas orienta Usono escepte la plej nordaj ŝtatoj; estas malplenaĵo en la teritorio je altaj altitudoj en la Apalaĉoj kie ili estas anstataŭataj de siaj pli norda parenco, la Nigrakrona paruo. Ili nestumas en arbotruo; la paro elfosas la neston, kutime uzanta naturan kavaĵon aŭ foje jam uzitan neston de pego. Ili povas interreproduktiĝi kun la Nigrakrona paruo kie la teritorioj koincidas, kio povas fari la identigon malfacila.
Linia skribo A
La skribo Linia A estas – krom la kreta hieroglifa skribo – unu el la du skribosistemoj de minoa kulturo de Kreto. Ĝi estis uzata de la 17-a ĝis la 15-a jarcentoj a.K. kaj oni povis deĉifri nur ete. El ĝi evoluis la skribo linia skribo B same kiel la kipro-minoa skribo. Ĉar Linia B estas silabskribo, oni supozas, ke ankaŭ Linia A estas same silabskribo.
Domo Batlló
Interno
La ceteraj etaĝoj, destinitaj al loĝejoj, estis dezajnitaj de Gaudí samzorge kiel la ekstera parto de la konstruaĵo, kombinante la diversajn industriajn kaj ornamartojn (skulptarto, forĝarto, vitraloj, meblarto, ceramiko) por atingi aron kaj harmonian kaj estetikajn, en kiu, kiel en la cetero de la konstruaĵo, hegemonias la kurbaj linioj. La ĉefa etaĝo — tiu de la familio Batlló — estis la plej granda, kun areo de 400 m2 (730 inkludante la malantaŭn korton). La ornamado estis prilaborita tute de Gaudí mem, kiu dezajnis kaj la meblaron kaj la diversajn ornamelementojn de la loĝejo. La plej elstara ejo estis la ĉefa salono, kun plafono kun formoj por la subplafono de helicaj bildoj en reliefo, kaj kie elstaras la granda fenestraro de la tribuno al la Promenejo Gracia, dekoraciita pere de vitraloj kun formo de disko de diversaj koloroj. Tiu salono inkludis oratorio, dekorita pere de retablo de la Sankta Familio de Josep Llimona (aktuale konservita en la kripto de la Sankta Familio), Kristo el bronzo de Carles Mani kaj kandelabroj de Josep Maria Jujol. La originala meblaro de Gaudí estas konservata aktuale en la Muzeo-Domo Gaudí de la Parko Güell.
Pri la ceteraj etaĝoj, destinitaj al luloĝado, Gaudí nur redistribuis la spacon, sen modifi ties strukturon. Estis totalo de ok loĝejoj de ĉirkaŭ 200 m2, distribuitaj en kvar etaĝoj, kiuj disponis el ĉiaj antaŭenpaŝoj kaj komfortaĵoj tiutempaj, el hejtinstalaĵo kaj varma akvo ĝis elektro, sen preterigi la dezajnon kaj la estetikon. Ĉiu loĝejo havis po unu terason al la korto de la dombloko, krom po unu fordeponejon kaj po unu lavejon en la subtegmentejo. Aktuale restas unu loĝata loĝejo (en la tria etaĝo), kaj la cetero estas dediĉita al oficejoj kaj kunvenejoj.
Głogów Małopolski
Dua mondmilito
Dum la jaroj de okupacio (1939–1944) germanoj en apuda Arbaro Bór faris amasajn ekzekutojn de civiluloj, en kiuj 5 000 personoj pereis (pliparte judoj). La plej grandaj okazis en 1942, kiam oni pafmortigis inter Głogów kaj Rzeszów ĉ. 2 500 jdojn kaj 300 polojn.
Ritmo (poezio)
Sed jam Zamenhof moligis la nepran severecon de la Rusa. Licencoj (poeziaj permesoj) uzitaj de li estas:
1. Trokea komenco de jamba skemo:
RC-cirkvito
Paralela RC cirkvito
Pri sinusa tensio de la fonto: tiel la kurento de la kondensatoro estas delokiĝita de 90 gradoj pli frue ol la fazo de la enira tensio (kaj do ankaŭ de la rezistilo-tensio).
27527 Kirkkoehler
27527 Kirkkoehler estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
La Mulatière
La Mulatière estas franca komunumo kaj ĉirkaŭurbo de Liono, lokita en la Metropolo Liono kaj en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
György Kovács (aktoro)
Biografio
György Kovács komencis sian aktoran karieron en 1933 en Kluĵo. Inter 1934–1940 li ludis ankaŭ en teatroj de Budapeŝto. Li estis fondintano de Székely Színház de Târgu Mureș. En 1965 li kontraktis al Kolozsvári Állami Magyar Színház de Kluĵo. Li profesoris en la Magyar Művészeti Intézet de Kluĵo, poste en la Szentgyörgyi István Színművészeti Intézet de Târgu Mureș kaj kiel studdirektoro li havis gravan rolon pri aktorinstruado.
Karl Heinrich von Lang
Vivo
Lang studis ekde 1782 jursciencojn en Altdorf kaj ekdeĵoris ĉe la grafoj de Wallerstein. En 1789 li iĝis privata sekretario ĉe la legato de Virtembergo en Vieno. Poste li studis inter 1791 kaj 1793 historion en Göttingen kaj nomumitis fare de ministro Karl August von Hardenberg arkivisto sekreta ĉe Plassenburg en la jaro 1795. Post kiam li asistis kiel prusa delegitara sekretario ĉe la Kongreso de Rastatt en 1797, li iĝis en 1799 konsilisto pri aferoj militaraj kaj ŝtatposedaĵaj en Ansbach. En 1806 li iĝis direktoro de la provizora ĉambra kolegaro kaj de la Regna arkivo en Munkeno en 1811. En 1815 li revenis kiel distriktestro al Ansbach kaj retiriĝis en la jaro 1817.
(15002) 1997 WN38
(15002) 1997 WN38 estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
László Vinczeffy
VINCZEFFY László (vinĉefi) estas rumanuja hungara pentristo, restarigisto naskita en Atia la 21-an de marto 1946.
Sør-Varanger
- jen norvege, en la norda samea Máttá-Várjjat, kvene Etelä-Varenki, Etelä-Varanki, Сёр-Вара́нгер - estas komunumo de Norvegio. Ĝi ĝis la jaro 2019 situis en malnova departemento (norvege fylke) Finnmark kaj ekde la komenco de la jaro 2020 apartenas al tiam kreita, unuigita departemento Troms kaj Finnmark. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administra centro de la komunomo estas la loĝloko, kaj komunumestro estas . Aliaj setlejoj en la municipo inkludas la vilaĝojn de Bjørnevatn, Bugøynes, Elvenes, Grense Jakobselv, Hesseng, Jakobsnes, Neiden, kaj Sandnes. Situanta okcidente de la Norvegia-Rusia limo, Sør-Varanger estas la nura norvega komunumo, kiu dividas limon kun Rusio, kun la nura norvega-rusa limtransirejo ĉe Storskog.
Marta Cywińska
Vivo
En la jaroj 2005–2007 kunordigis tradukan projekton por dulingvaj verkistoj kaj poetoj de Francio, Hispanio, Venezuelo kaj Argentino. Ŝian nomon ricevis kverko en la Arbaro de Mil Poetoj, troviĝanta en Vesdun (Cher), en la koro mem de Francio. Ŝi ankaŭ ricevis titolon Poezia Ambasadoro de prestiĝa franca kvaronrevuo "Art et Poésie de Touraine" kaj de Movimento Poetas del Mundo en Pollando kaj membrino de diversaj asocioj (interalie de Historia Asocio je la nomo de Danuta Siedzikówna), societoj (interlaie de Pola Heraldika Asocio), komitatoj kun internacia karaktero (interalie de Analele Universităţii din Oradea Fascicula Limba şi Literatura Română ). En 2005 en Hispanio aperis ŝia tridiska muzikalbumo Serenada kaj franclingva kolekto de poezio en dulingva eldono ([hispana|hispanigita]]), titolita Astrolabe kaj inspirita de kultura riĉeco de Alĝerio. En 2008 aperis ŝia laŭvica libro en la franca – Première nudité kaj samtitola disko. Daŭrigo de novsurrealisma ciklo pri virineco estas Deŭième nudité (2013).
Frigyes Walter
WALTER Frigyes estis rumanuja hungara grafikisto. Li naskiĝis en Luduş je la 13-a de julio 1931 kaj mortis en Baia Mare je la 17-a de majo 1996.
Biografio
Frigyes Walter finis en 1957 la belartan altlernejon Ion Andreescu en Kluĵo. Ĝis 1962 li vivis en Petrozsény kaj li estis aktiva ano kaj ekspozicianto de la tiea artistkolonio. Inter 1963-72 li estis grafika redaktoro en Baia Mare, pli poste instruisto pri desegno ĝis 1990.