cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Arĝenta grebo
Aspekto
Tiu specio estas 28 cm longa. Estas rimarkinda specio kun grizbruna krono, grizaj bekoflankoj kaj mentono, nigra nuko, kaj super orelareo longaj brunflavaj plumoj el malantaŭokulo, erekteblaj kaj malfermeblaj kiel ventumilo, utilaj por la pariĝadaj ceremonioj. Estas blankaj kolo, brusto kaj ventro kun nigrecaj flankoj kaj malhelgriza dorso. Estas blanka stribendo en flugiloj videblaj dum skuado. La beko estas nigra kaj mallonga, la kruroj nigraj kaj la okuloj ege rimarkinde ruĝaj.
Listo de urboj de Sudafriko
Municipoj en tiu listo povas inkludi plurajn urbojn, kelkaj el ili estas malgrandaj setlejoj. Tio ekzemple okazas en malnovaj bantustanoj.
Fat Joe
Joseph CARTAGENA (19an de aŭgusto 1970), pli bone konata sub sia artista nomo Fat Joe, estas usona repisto kiu estas la fondinto kaj CEO de muzikeldonejo Terror Squad Entertainment kaj membro de grupoj D.I.T.C. kaj Terror Squad. La ekkariera albumo de Fat Joe estis Represent, publikigita en 1993, sekvita de Jealous One's Envy en 1995. El 1998 al 2006, li estis subskribinta kontrakton kun Atlantic Records, kaj publikigis kvar albumpjn laŭ tiu firmao, nome Don Cartagena en 1998, Jealous Ones Still Envy (J.O.S.E.) en 2001, Loyalty en 2002, kaj All or Nothing en 2005.
Stacio Nishi-Motomachi
Stacio Nishi-Motomachi (japane: 西元町駅 [Niŝi-Motomaĉi-eki], angle: Nishi-Motomachi Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Ĉuo, Kobe, Gubernio Hjogo, Japanio. La stacio servas 1 linion de Elektra Fervojo Hanshin: Linio Hanshin-Kōbe-Kōsoku.
Mauzens-Miremont (stacidomo)
Mauzens-Miremont estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Mauzens-et-Miremont, en departemento , regiono Nova Akvitanio.
Historio de la Esperanto-klubo de Prago
1900-1909
1902-11-09 je la 20-a horo okazis la fonda kunveno de nia klubo en restoracio „U Štajgrů“ en la strato Vodičkova (nun la domo U Novaků). Kunvenis 15 homoj, oni elektis la unuan komitaton, kiu estis jena: prezidanto: Eduard Weinfurter, librovendisto kaj eldonisto vicprezidanto: František Kühnl sekretario: František Barth kasisto: Josef Görner protokolisto: Eduard Kühnl invertaristo: Stanislav Kostka Neumann, poeto bibliotekisto: František Vaníček anstataŭanto: f-ino Hainthalová
En majo vizitis la klubon inĝ. N. Evstifeieff kun edzino el Rusujo. Rondeto de studentoj-esperantistoj estis fondita de „Unio de ĉeĥslava studentaro“ kun la celo disvastigi Esperanton inter ĉeĥaj studentoj kaj ligi kontaktojn kun eksterlandaj studentoj.
Bohema Unio Esperantista acanĝis en Prago tri kongresojn: 1909-09-26/29 kun 360 partoprenantoj
1910-1919
1917-12-09 en la malgranda salono de restoracio Brejška en Prago okazis konferenco de ĉeĥaj esperantistoj. Ĝi estis iniciatita de la Laborista Societo Esperantista en Plzeň kaj venis preskaŭ 40 personoj. Ĝi iniciatis unuecigon de la ĉeĥa esperantistaro kaj aprobis eldonadon de neŭtrala gazeto La Progreso (redaktita de Bedřich Tittl el Plzeň).
1919-01-07 fondiĝis Rondeto de Esperantistinoj (pli frue Fraŭlina Rondeto) en Praha. Prezidantino J. Šupichová, vicprez. M. Moudrá, sekretario S. Dlouhá. La rondeto malfermis sabate la 18-an de januaro en Ženský klub (Jáma 5) kurson de Esperanto.
1919-02-17 ĝenerala kunveno de Verda Stelo. Elektitaj prezidanto d-ro Ad. Bischitzky, vicprez. J. Boschan, sekretario f-ino E. Borges. Oni decidis aranĝi kursojn por komencantoj kaj por progresintoj en la nova hejmo „Künstlerinnen-Club“, Perštýn 6.
1914-03-07 ĝen. kunveno (2-a parto) de EKP konstatis la unuiĝon de pragaj esperantistoj (Societo Esperantista disiĝis), prezidanto fariĝis reg. kons. Eiselt, sekretario R. Hromada. La klubo kunvenas en kafejo Union.
Laŭzano
La ĉirkaŭlaŭzana regiono, kiu entenas la okcidentajn komunumojn Bussigny, Chavannes, Crissier, Ecublens, Prilly, Renens, Saint-Sulpice, Villars-Sainte-Croix, la nordajn, Boussens, Bretigny, Cheseaux, Cugy, Froideville, Jouxtens-Mézery, Le Mont-sur-Lausanne, Morrens, Romanel, Sullens), la orientajn (Lutry, Belmont, Paudex, Pully asociiĝis en 2007 kun la regiono de Morges) Chigny, Denges, Echandens, Echichens, Lonay, Lully, Morges, Préverenges, Saint-Prex, Tolochenaz, celante la Komunumaran Projekton Lausanne-Morges (Projet d’agglomération Lausanne-Morges, PALM) por realigi ĝis 2023 regionan disvolviĝon pli efikan.
Huhí
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 2761 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 2190 scipovis legi kaj skribi kaj 569 personoj estis analfabetoj. Do 20,61% de la personoj pli aĝaj ol 15 en la komunumo estis analfabetoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Cindrogorĝa paradoksornito
Ebla setliĝo en Italio
Oni supozas, ke tiu populacio devenas el birdoj eskapataj de najbara birdokomercisto. Je 1999 la nombro de birdoj en la meĉo estis kreskinta ĝis almenaŭ cento da individuoj; en decembro de 1998, la paradoksornitedoj estis observataj ankaŭ en du lokoj de la Lago de Varese. Komence dela 21a jarcento, tiuj birdoj estas bone setlitaj kiel loĝantaj birdoj reproduktantaj. Ili konsistigas la ununuran memzorgan populacion de paradoksornitedoj en Eŭropo, ekde kiam oni malkovris, ke la Panuro (Panurus biarmicus) – delonge supozata stranga paradoksornitedo estas fakte distinga stirpo sen konataj parencoj inter la Passerida.
Historio de la Esperanto-klubo de Prago
1930-1939
Aprila programo de Verda Stelo:
Internacia Poŝtmarka Ekspozicio 1938 eldonis propagandan broŝuron kun tekstoj en lingvoj ĉeĥa, germana, franca, angla kaj Esperanto.
1940-1949
El koncentrejoj revenis: Otto Ginz, Rudolf Hromada, Frant. Buhr, Jos. Drlík, Hirsch (Hanak).
65894 Echizenmisaki
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la Kabo Eĉizen (japane 越前岬, Echizen-misaki) promontoro en la gubernio Fukui, kiu elstaras en la Japana maro ; fama turista allogo konata pro la kraboj de Eĉizen.
Historio de la Esperanto-klubo de Prago
1940-1949
1949-08-02 kunveno kun nederlandaj, belgaj kaj francaj gesamideanoj, kiuj per aŭtobuso venis en Pragon - en aparta salono de restoracio sur Slava insulo, je la 20-a horo.
Kursoj por poŝtistoj okazis de novembro 1949 ĝis aprilo 1950 en Kultura Domo Poŝtista (Tř. Politických vězňů 16), komencula lunde, progresinta ĵaŭde, gvidata de Julia Bendová por 6 -12 partoprenantoj.
1950-1959
Fine de 1950 la klubo havis 426 membrojn (en 1949 511 membrojn). Rudolf Hromada, okaze de lia 60-a vivojaro, estis elektita honora membro de la klubo.
La kunvenoj okazis regule ĉiumerkrede en la restoracio U Šumavy, Štěpánská 3. De la 6-a de oktobro ĝis la 8-a de decembco okazis Esperanta seminario en Virina klubo, ve Smečkách 26, ĉiusabate de la 18.30 h kun priesperantaj sciencteknikaj prelegoj.
Tukso
Historio
Hodiaŭ la kompjutilistoj ekkunligas la imagon de pingveno kun Linukso; oni ofte aŭdas diraĵon: «Kio malkapablas flugi malkapablas kraŝi» – do, Tukso samtempe indikas la stabilan, malkolapseman funkciadon de Linukso.
Historio de la Esperanto-klubo de Prago
1950-1959
1956-03-14 klubvespero dediĉita al adiaŭo al gesamideanoj Ginz, kiuj forvojaĝos al Israelio. Poemojn deklamis Suchardová, prelegis Pumpr, Kamaryt kaj Šustr. La 24-an de marto 30-kapa amaseto adiaŭis la geedzojn en la fervoja stacidomo.
1956-06-04 premiero de E-prezento de „Pigmaliono“ de G. B. Shaw, en Malgranda Scenejo, E-a traduko de E. Suchardová.
1956-10-02 malfermitaj kursoj: por infanoj (Eva Řiháčková), tri por komencantoj (Ant. Slanina, Jul. Bendová, Lad. Kynčl), por progresintoj (Eva Seemannová)
1956-12-12 Solena vespero honore al L. L. Zamenhof en la granda salono de Malgranda Scenejo. VĈJB prezentis du originalajn teatraĵojn: Marjorie Boulton: Ĉe l' akvo de forgeso (drameto en versoj) J. Baghy: Dum tondras kanonoj, verkita por la VĈJB kaj dediĉita al Eva Seemannová
1960-1969
1965-04-02 la klubo fariĝis rondeto de Parko de Kulturo kaj Ripozo de J. Fučík
1969-09-22 en la klubo prelegis J. C. Wells, la prezidanto de la londona klubo
1970-1979
1970-03-23 elektita nova komitato kun prezidanto Prof. D-ro R. Horský
1970 dum la tuta jaro la klubkunvenojn vizitis entute 3142 personoj, el ili 91 eksterlandanoj el 22 landoj
1972-02-29 en la Vjetnama Kultura kaj Informa Centro en Prago la reprezentanto de la vjetnama ambasado Phan Duong akceptis la reprezentantoj de ĈEA, EKP kaj 23 infanojn el lernejo en Bubeneč, per kio kulminis la kampanjo por helpi al la batalanta vjetnama popolo. En la kampanjo partoprenis 86 esperantistaj kaj 72 neesperantistaj organizaĵoj, lernejoj, kulturcentroj, bibliotekoj kaj muzeoj, kiuj okazigis 237 prelegojn, ekspoziciojn, filmprezentadojn kaj kolektis 22 mil paperfoliojn kaj 3010 kajerojn por vjetnamaj lernantoj, infanludilojn kaj aparte sumon de 18 530 Kčs. La kampanjo daŭris plu, ĝis majo 1972
1972-03-26 nova komitato de EKP kun prezidanto Arĥ. J. Drlík kaj vicprezidantoj A. Bartošík, A. Slanina kaj D-ro Horský
1972-06-06 instruistino M. Juřenová prezentis sian modelan laboron kun infanoj; ŝi instruas Esperanton en lernejo en Bubeneč
1980-1989
1981 estis aranĝitaj 28 prelegoj, plejparte kun diapozitivoj; antaŭ la prelegoj s-anino Bendová legis serion da prelegetoj pri la historio de Esperanto, pri Zamenbof kaj pri la unuaj E-kongresoj. Dum la somera sezono vizitis la klubon 26 eksterlandaj geesperantistoj.
Dezső Tandori
Dezső Tandori naskiĝis la 8-an de decembro 1938 en Budapeŝto kaj mortis la 13-an de februaro 2019 en Budapeŝto.
Historio de la Esperanto-klubo de Prago
1980-1989
1986 en aŭgusto gvidaj agantoj de Agado E, (Esperantistoj esperigas esperantojn) fruntloke kun s-ro J. A. Tuinder vizitis nian klubon kaj informis pri la Agado E. Oni funkciigis tri optikajn laborejojn en Ganao kaj pluan en Kamecunio, kiuj povas fari sian laboron dank‘ al la helpo de diverslandaj esperantistoj, kiuj kolektis kaj forsendis kvantojn de malnovaj sed uzeblaj okulvitroj al Ganao. Grandan meriton pri tio havis nia membro Prof. D-ro Rudolf Horský.
Grünberg
La urbo per en- kaj elveturejo estas ligata al la germana aŭtovojo A5, kiu norden pere de la plilongigo A7 ligiĝas al Hanovro kaj Hamburgo (de tie plu al Jutlando, la malinsula parto de Danio), kaj suden ligiĝas al Frankfurto ĉe Majno kaj Bazelo (kaj de tie plu al la resto de Svislando).
Historio de la Esperanto-klubo de Prago
1980-1989
1987-06-01 rememoron pri Pigmaliono de Shaw en Esperanto kun elektitaj scenejoj dum nia klubkunveno prezentis: E. Seemannova, P. Sádlo kaj J. Ondráček
1987-11-23/29 en la klubejo en Vejvodova-str. estis aranĝita ekspozicio de manlaboraĵoj (slojdoj), ekz. belaj kolore harmoniaj brodaĵoj, kroĉtrikaĵoj, braceletoj kaj kolieroj el ledo, modernaj trikvestaĵoj kaj diversaj etaĵoj. Sendis ilin 16 gee-istoj el Bohumín, Olomouc, Pardubice, Slavičín, Trutnov, Hradec Králové kaj Praha. La ekspozicion vizitis pli ol 350 homoj, kiuj aŭdis E-kantojn el bendoj kaj ricevis informojn kaj diversajn inform-materialojn.
1989-01-16 la klubkunvenon en Kodanská-str. vizitis la iama junularestro de la klubo Mikuláš Nevan el Usono
1990-1999
La klubo estis devigita likvidi la klubejon en Vejvodova strato. La granda biblioteko de la klubo estis transportita al la Esperanto-Muzeo en Česká Třebová.
1994-10-7/9 en Praha 4 - Kunratice en Dioceza centro de junularo Nazaret okazis renkontiĝo de IKUE-anoj el Pollando, Germanio kaj Ĉeĥio. La 8-an de oktobro celebris Sanktan Meson en Esperanto la ĉefepiskopo Miloslav Vlk kaj kuncelebris la pola gasto sac. Karol Mozor.
1996-07-20/28 en la kongres-centro en Prago okazis la 81-a Universala Kongreso de Esperanto; post 75 jaroj la dua UK en Prago. Partoprenis ĝin 2971 personoj el 62 landoj, sub egido de la prezidento de Ĉeĥa Respubliko Václav Havel. Inter la prestiĝaj partoprenintoj estis prof. Reinhard Selten, Nobel-premiito pri ekonomiko, kaj Kei Kurisu, la japana fakulo pri la ĉeĥa lingvo kaj tradukanto de la ĉeĥa literaturo en la japanan. La kongreso akceptis Pragan Manifeston, per kiu la UK-anoj turnis sin al registaroj kaj la neesperantaj societoj koncerne la lingvan problemon.
Dum la UK multaj kongresanoj vizitis nian klubon en Smíchov. La kunvenoj sukcese daŭris ankaŭ en aŭtuno kun varia programo, ekz. prelegoj de prof. Mráz pri astronomio, pri Ĉeĥa Paradizo, pri vidindaĵoj de Šumava, mineralogia prelego de D-ro Kavka, gramatikaj ripetadoj de E. Seemannová, prelegoj kaj muzik-programoj de geedzoj Stanjo kaj Petro Chrdle, Kant-kunvenoj de H. Maudrová k. a.
1999-03-5/7 "Paroliga kurso" organizita de ILEI-sekcio de ĈEA en la registara salono de la ĉefa fervoja stacio en Prago.
2000-2009
2001-03-19 jarkunveno de EKP okazis en ejo en Revoluční strato. Estis reelektita la malnova komitato. La ejo en Revoluční estis bela kaj vasta, en la centro de la urbo. Sed estis tie granda strat-bruo, tial ekde septembro la klubo kunvenis en alia kunvenejo, en str. Ve Smečkách n-ro 25.
Bluso
Vortumado
Kvankam bluso akiris asocion kun malriĉo kaj subpremado, la vortumoj povis ankaŭ esti humoraj kaj ŝercaj:
Originoj
La unua publikaĵo de blusaj partituroj eble estis "I Got the Blues", publikigita de la Novorleana muzikisto Antonio Maggio en 1908 kaj priskribita kiel "la plej frua publikigita kompono konata kiu ligas la kondiĉon nome bluso al la muzika formo kiu poste iĝos populare konata kiel 'the blues' (bluso)". La verko de Hart Wand nome "Dallas Blues" estis publikigita en 1912; la verko de W. C. Handy nome "The Memphis Blues" poste en la sama jaro. La unua registraĵo fare de Afrik-usona kantisto estis la registro fare de Mamie Smith en 1920 de la kanto de Perry Bradford nome "Crazy Blues". Sed la originoj de bluso okazis kelkajn jardekojn antaŭe, probable ĉirkaŭ 1890. Tiu muziko estas malmulte dokumentita, ĉefe pro rasa diskriminacio en la usona socio, inklude akademiajn cirklojn, kaj parte pro la malalta indico de legipovo inter ruraj tiamaj Afrik-usonanoj.
La sociaj kaj ekonomiaj tialoj por la apero de bluso ne estas tute konataj. La unua apero de bluso estas kutime datata al post la Emancipiga Leĝo de 1863, inter 1870 kaj 1900, nome periodo kiu koincidas kun post-aboliciismo kaj poste, je la establado de juke joints (vojkrucuĝaj fitrinkejoj) kiel lokoj kie nigruloj kunvenis por aŭdi muzikon, danci, ludi kaj distriĝi post forta labortago. Tiu periodo korespondas al la transiro el sklaveco al kultivkunhavado, malgrandskala agrikultura produktado, kaj la etendo de fervojoj en Suda Usono. Kelkaj fakuloj karakterizas la disvolvigon de la blusmuziko en la komenco de la 1900-aj jaroj kiel movo el grupa al individua ludado. Ili argumentas ke la disvolvigo de bluso estas asocia kun la ĵus akirita libereco de la iam sklavigita popolo.
Bluso evoluis el la senakompana voĉa muziko kaj parolaj tradicioj de sklavoj importitaj ĉefe el Okcidenta Afriko kaj de ruraj nigruloj en ampleksa gamo de stiloj kaj subĝenroj, kun regionaj variaĵoj tra Usono. Kvankam bluso (kiel ĝi estas nuna konata) povas esti konsiderata muzika stilo bazita kaj sur eŭropdevena harmonia strukturo kaj sur afrikdevena tradicio de alvoko kaj respondo kio transformiĝis en intermikso de voĉo kaj gitaro, la blusa formo mem montras apenaŭ similon al la melodiaj stiloj de okcidentafrikaj kantorakontistoj, kaj la influoj estas svagaj kaj mildaj. Aldone, estas teorioj pri tio ke la strukturo de kvar frrapoj por takto de bluso povus havi siajn originojn en la tradicio de amerikaj indiĝenoj nome paŭŭaŭa tamburado.
Antaŭmilita bluso
En la 1920-aj jaroj, bluso iĝis ĉefa elemento de afrikusona kaj usona ĝenerale popolmuziko, kaj atingis blankan publikon pere de la aranĝoj fare de Handy kaj pere de la klasikaj bluskantistinoj. Bluso evoluis el neformalaj ludoj en trinkejoj al distraj spektakloj en teatroj. Blusistoj estis organizitaj de la Theater Owners Bookers Association en noktokluboj kiaj la Cotton Club kaj juke joint-oj kiel tiuj laŭlonge de la strato Beale en Memphis. Kelkaj registrokompanioj, kiaj la American Record Corporation, Okeh Records, kaj Paramount Records, elregistris afrik-usonan muzikon.
La koncerta stilo de Memfisa bluso, kiu disvolviĝis en la 1920-aj kaj 1930-aj jaroj ĉirkaŭ Memfiso, estis influita de kruĉobandoj kiaj la Memfisa Kruĉobando aŭ la Gus Cannon's Jug Stompers. Muzikistoj kiaj Frank Stokes, Sleepy John Estes, Robert Wilkins, Joe McCoy, Casey Bill Weldon kaj Memphis Minnie uzis varion de malkutimaj muzikinstrumentoj kiaj lavtabuloj, violonoj, zumiloj aŭ mandolinoj. Memphis Minnie estis fama pro sia virtuoza gitarstilo. Pianisto Memphis Slim ekkarieris en Memfiso, sed lia distinga stolo estis pli milda kaj havis iome da svingaj elementoj. Multaj blusmuzikistoj bazitaj en Memfiso translokiĝis al Ĉikago fine de la 1930-aj jaroj aŭ komenco de la 1940-aj kaj iĝis parto de la urba blusmovado.
Urba bluso
En 1920 la vodevila kantistino Lucille Hegamin iĝis la dua nigrulino kiu registris bluson, kiam ŝi registris "The Jazz Me Blues". Tiuj registraĵoj estis tipe etikeditaj kiel "race records" (rasregistraĵoj) por distingi ili el registraĵoj vendataj al blankulpubliko. Tamen, la registraĵoj de kelkaj klasikaj bluskantistinoj estis aĉetitaj ankaŭ de blankulaj aĉetantoj. Tiuj kontribuaĵoj de bluskantistinoj al la genro inkludis "pliigitan improvizadon pri melodiaj linioj, maloftan esprimmanieron kiuj ŝanĝis la emfazon kaj efikon de la vortumado, kaj voĉan dramecon kiu uzas kriojn, ĝemojn, kaj veojn. La blusulinoj tiel faris ŝanĝojn en aliaj tipoj de populara kantado kiu havis sekvojn en ĵazo, Brodvejaĵoj, tristaj amkantoj de 1930-aj kaj 1940-aj jaroj, gospelo, ritmenbluso, kaj finfine en rokenrolo."
Thomas Cecil, 1-a Grafo de Exeter
Li edziĝis kun Dorothy Neville, filino de John Neville, 4-a Barono Latimer kaj lia edzino Lucy, filino de Henry Somerset, 2-a Grafo de Worcester.
Bluso
1950-aj jaroj
Post la Dua Mondmilito, novaj stiloj de elektra bluso iĝis populara en urboj kiaj Ĉikago, Memfiso, Detrojto kaj St. Louis. Elektra bluso uzis elektrajn gitarojn, kontrabasojn (laŭgrade anstataŭitaj de basgitaroj), drumojn, kaj harmonikon (aŭ "blusharpon") ludita tra mikrofono kaj soninstalaĵo aŭ disformita gitaramplifilo. Ĉikago iĝis centro por elektra bluso el 1948 antaŭen, kiam Muddy Waters registris sian unuan sukceson, "I Can't Be Satisfied". Ĉikaga bluso estis influita je granda etendo de Delta bluso, ĉar multaj muzikistoj migris el la regiono de Misisipo.
Serozo
En anatomio, serozo estas membrano, konsistanta el du lamenoj (parieta kaj viscera), entenanta kavaĵon, kiu ne komunikiĝas kun la ekstero. En la kavaĵo estas speciala likvaĵo. La peritoneo kaj la Pleŭroj estas serozoj. Destino de serozo estas malpligrandigi frotan reziston, kiu aperas pro moviĝoj de la disdividitaj partoj.
Frans Snyders
Snyders naskiĝis kaj mortis en Antverpeno. Li estas registrita kiel studento de Pieter Brueghel la juna en 1593, kaj poste ricevis instruon de Hendrick van Balen, la unua majstro de Antoon van Dyck. Li estis amiko de Van Dyck, kiu pentris Snyders kaj lian edzinon kelkfoje.
La Silenta Vojo
La metodo emfazas aŭtonomecon de la lernanto; la rolo de la instruisto estas kontroli la studentajn klopodojn, kaj la lernantoj estas kuraĝigitaj havi aktivan rolon en lernado de la lingvo. Prononcado estas vidita kiel fundamento; oni komencas sian studon per prononcado, kaj oni elspezas multe da tempo por praktiki ĝin en ĉiuj lecionoj. La Silenta Vojo uzas strukturigitajn silabojn, kaj tiujn strukturojn oni studas kaj reuzas konstante. La elekto de la vortprovizo estas grava, funkciaj kaj plurfunkciaj vortoj plej taŭgas. Tradukado kaj ofta ripetado estas evitata kaj la lingvo estas kutime praktikata en sencohavaj kuntekstoj. La instruisto taksas la lernantojn per ekstera observado, kaj la instruisto neniam starigis formalan teston.
Lerno-proceso
Gattegno taksas la elekton de la vortprovizo kiel la plej gravan kaj konsilas al la instruistoj koncentriĝi je la plej funkciasj kaj plursencaj vortoj.
Villas de la Ventosa
Historio
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis, tio estis oni perdis loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Ĝis meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Villas de la Ventosa, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro, kaj ankaŭ ĉe Villas de la Ventosa kie oni alvenis al la nunaj 249.
Kavernoj en Koněprusy
La kavernoj Koněprusy estas la plej granda kaverna sistemo de Bohemio kaj eksterordinara signifa loko geologia, paleontologia, arkeologio kaj historia. Ĝis nun konata trietaĝa sistemo de subhorizontalaj koridoroj kaj katedraloj, kunigitaj reciproke per fumtuboj kaj abismoj, havas suman longecon ĉirkaŭ 2000 m kaj deniveligon 70 m.
La meza kaj la supra etaĝoj de la kaverna sistemo estas hodiaŭ alirebligitaj por publiko, la suban etaĝon eblas viziti nur helpe de speleologia tekniko kaj nur pro esplorceloj. La meza etaĝo havas la plej ampleksajn koridorojn kaj katedralojn, kreitaj en interkontakto de masivaj blankaj konjeprusaj kalkŝtonoj kun supermetaĵaj benkoj de ruĝaj marmoroj. La etaĝo estas alirebla tra la enirejo el eksa ŝtonminejo de Houba tra Septembra kaverno (malkovrita en septembro de 1951) kun karstaj formacioj nomataj Eterna Sopiro kaj Orgeno, kun stalaktitoj, kurtenetoj, masivaj stalagmitoj kaj eĉ kun unikaj elcentraj gutŝtonoj. En la plej grandaj spacoj de Katedraloj de Prošek, Pustý kaj Petro konserviĝis kelke da generacioj en pasinteco de eksterordinare riĉa karsta ornamaĵaro. Al la plej valoraj apartenas la tn. „konjeprusaj rozoj“, sferaj formacioj, en kiuj alternas kalkŝtona stagmalito kun maldikaj tavoletoj de ĥalcedono (SiO2).
Grizkapuĉa paradoksornito
Ĝi troviĝas kiel endemio nur en Ĉinio. Ties natura habitato estas moderklimataj arbaroj kaj arbustaroj. Ĝi estas minacata pro habitatoperdo.
Pekano
La arbo havas helan lignon.
Jan Tinbergen
Antaŭ ol Tinbergen sin okupis per ekonomiko li ekstudis en 1921 matematikon kaj fizikon ĉe la universitato de Leiden.
Walter Benjamin
Eksteraj ligiloj
(en) International Walter Benjamin Society
Gründau
Gründau estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Main-Kinzig de la federacia lando Hesio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Kętrzyn
Historio de Kętrzyn enm la Mezepoko
]] Kętrzyn estas sur la iama tero Bartio de la praprusa gento de bartoj (vidu la apudan mapon). Tiam en la tuta regiono estis granda praarbaro. En la 13a jc, post la dua ribelo de praprusoj (1260-1274) (vidu la apudan mapon), tiun teron ekokupis Teŭtona Ordeno kaj ĝ ektroviĝis en la Teŭtona Ŝtato (vidu la apudan mapon). La tereno de la nuna urbo apartenis al la teŭtona komandoro en Balga, la kastelo ĉe la Vistula Laguno en la nuna distrikto Bagrationovsk (pole: Iława Pruska aŭ Iławka; germane: Preußisch Eylau) nun en Kaliningrada provinco (vidu la suban ilustraĵon de la kastelo en Balga, nun restis nur ruinaĵoj), kaj de la jaro 1283 estis konstruita la setlejo. En la jaro 1375 finfine oni decidis pri la limoj inter Varmio kaj la teritorio de Teŭtona Ordeno. En la jaro 1329 la teŭtonoj konstruis la gardoturon, probable en la loko de la burgo Rast de la praprusoj. Baldaŭ aperis la setlejo apuda. Jam en la jaro 1330 oni komencis konstruon de la preĝejo de Sankta Katerina (malkonstruita en la 19a jc). En la jaro 1345 la gardoturon detruigis litovoj sub la gvido de grandaj dukoj Algirdas kaj Kiejstut (litove: Kęstutis). La Teŭtona Ordeno jam en la jaro 1350 jam finis la rekonstruon de la setlejo kaj komencis konstrui la defendmurojn. La loko ricevis la urborajton la 11an de novembro 1357 de la manoj de tiama teŭtona komandoro de la kastelo en Balga Henning Schindekopf. Tiam oni konstruis la defend-preĝejon se Sankta Georgo kaj la teŭtonan lastelon (vidu la supran foton). La urborajton oni ripetis (konfirmis) en la jaro 1378. Post la Batalo de Grunwald (vidu la apudan pentraĵon de pola pentristo Jan Matejko) en la jaro 1410 la loĝantoj de la urbo sen batalo transdonis la urbon al pola armeo (vidu la apudan mapon).
Historio de Kętrzyn de la 19a jc ĝis la 20a jc
Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski, Filip Sulimierski (1888): Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, tom 9, nakładem Filipa Sulimierskiego i Władysława Walewskiego, Warszawa.
Wiesław Roman Gogan (2013):Rastenburg in der Vergangenheit, Geschichte der Stadt. Eigenverlag Kulturzentrum Ostpreußen, Ellingen.
Tadeusz Korowaj (2005): Rastenburg/Kętrzyn. Przewodnik historyczny po mieście, Tadeusz Korowaj, Kętrzyn.
Ixil
Sociogeografio
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Sepa krucmilito
Ludoviko la 9-a gvidas krucmiliton en 1248, helpe de la beno de la papo Inocento la 4-a. Li foriras el Aigues-Mortes en Francio en 1248. Tiu krucmilito, ĉefe, celas Cipron, Egiption kaj Sirion. Ĝi finiĝas en 1254.
Omero
Uzo en la Biblio
Aliloke, Nombroj simple uzas la esprimon “dekono de efo”:
La vorto tradukita kiel “dekono” estas עִשָּׂרוֹן ʿiŝarōn.
János Bársony
BÁRSONY János [pr. ba:rŝonj] (naskiĝis la 31-an de julio 1860 en Nagykároly, mortis la 28-an de februaro 1926 en Budapeŝto) estis hungara kuracisto, akuŝisto, ginekologo, universitata profesoro.
Bazlamo
Bazlamo (en turka lingvo "bazlama") estas unutavola, ronda flanpano kiu havas flavecan koloron el formo tre karakteriza de tiaj panoj. Ĝia dikeco varias inter 3 centimetroj kaj longas ekde 10 ĝis 20 cm.
Retirolândia
Retirolândia [hetirolandja] estas municipo de la brazila subŝtato Bahio, kiu taksis 12.055 loĝantojn en 2010.
Andrzej Nowak
Opinioj
De multaj jaroj postulas ĝisfundan lustracion de scienca medio kaj malkaŝon fare de Rusio arkivojn de la Dua Pola Respubliko kune kun rilatantaj al la masakro de Katin. Estas adepto de lustracio, plena malkaŝo la de dokumentoj de IPN (Instituto pri Nacia Memoro)
Diplomatio
Malgraŭ tio ĝi ne devus esti interŝanĝata kun la internacia politiko; ĝi havas multon komunan kun ĝi, sed ne temas pri identaj nocioj - diplomatio estas ĉefa instrumento de la internacia politiko. Ofte internaciaj traktatoj kaj programoj kreiĝas de profesiaj diplomatoj, kaj nur poste konsentas regantaj politikistoj.
Azio
El la Batalo de Baideng (200 a.K.) al la Batalo de Maji (133 a.K.), la Dinastio Han estis devigita fari geedzigan aliancon kaj pagi enorman monkvanton de impostoj (kiel silko, toloj, grano, kaj aliaj manĝovaroj) al la povegaj nordaj nomadoj Ŝiungnuoj kiuj estis estintaj plifortigitaj de Modu Ĉanju. Post la Ŝiungnuoj sendis vortojn al la imperiestro Ŭen de Han (r. 180–157) ke ili kontrolis areojn etendajn el Manĉurio al la oazaj urbo-ŝtatoj de la Tarim-baseno, oni interkonsentis traktaton en 162 a.K. proklamanta ke ĉio norde de la Granda Muro apartenu al la nomadaj teroj, dum ĉio sude de ĝi estu rezervita por la Hanoj. Tiu traktato estis renovigita ne malpli ol naŭ fojojn, sed ne evitis ke kelkaj Ŝiungnuoj tuqi rabadu la limojn de la Hanoj. Tio estis ĝis la ampleksaj kampanjoj fare de la imperiestro Wu Di (r. 141–87 a.K.) kio disigis la unuigon de la Ŝiungnuoj kaj permesis al la Hanoj konkeri la Okcidentajn Regionojn; sub Wu, en 104 a.K. la Hanaj armeoj kuraĝis tiom for kiom ĝis Fergano en Centra Azio por batali kontraŭ la Jŭeĵi kiuj estis konkerintaj Helenismajn Grekajn areojn.
El la 17a jarcento la Dinastio Qing konkludis serion de traktatoj kun la carisma Rusio, komence per la Traktato de Nerĉinsko en la jaro 1689. Kiam komenciĝis la negocado venis la lingva problemo: nek la rusoj parolis la ĉinan, nek la ĉinoj parolis la rusan. Por solvi tiun problemon, la ĉinaj ambasadoroj alvokis du jezuitajn misiistojn nome Tomás Pereira kaj Jean-François Gerbillon, respektive el Portugalio kaj Francio. Ambaŭ jezuitoj estis misiistoj en Pekino, kaj la ĉinaj ambasadoroj supozis, ke tiuj okcidentanoj povus esti utilaj por la negocado kun la rusoj. Pereira kaj Gerbillon prave peris kaj helpis la interkonsenton por faciligi la subskribon de la traktato. Sed ankaŭ ili ne parolis la rusan; feliĉe kun la rusaj diplomatoj veturis germano kiu parolis kaj la rusan kaj latinon, dum la jezuitoj parolis kaj la latinan kaj ĉinan, kaj tiele eblis la interkomprenon kaj la negocadon. Rezulte el tio, la Traktato de Nerĉinsko estis verkita en manĉura, rusa kaj latino.
Moderna Eŭropo
La elementoj de moderna diplomactio malrapide etendiĝis el Orienta Eŭropo kaj Rusio, alvenante komence de la 18a jarcento. La tuta konsidero de la diplomatio estis tute disrompita de la Franca Revolucio kaj de la sekvaj jaroj de milito. La revolucio rezultis en la fakto ke nenobeloj eniris en la iama diplomatia fako de la franca ŝtato, kaj ankaŭ de tiuj konkeritaj de la napoleonaj revoluciaj armeoj. La iamaj nobelniveloj de deveno antaŭe postulitaj estis abolitaj. Napoleono ankaŭ malakceptis rekonon de la diplomatia imuneco, enprizonigante kelkajn britajn diplomatiojn akuzitajn je komploto kontraŭ Francio.
Diplomatia agado per Esperanto
En la tuta historio de Esperanto ĝis nun, diplomatoj kaj aliaj ŝtataj reprezentoj havis la okazon ĝin lerni kaj eventuale ĝin uzi.
En 1967, la nederlanda Ministrejo por Eksterlandaj Aferoj decidis aldoni al la oficialaj vizit-kartoj, uzataj en ĉiuj nederlandaj ambasadoj tra la mondo, tekston en la Internacia Lingvo Esperanto apud la kvin naciaj lingvoj uzataj ĝis tiam. La sama Ministrejo jam estis publikiginta informajn faldfoliojn kaj broŝurojn en la Internacia Lingvo. Laŭ la tiamaj informoj de UEA en Roterdamo, almenaŭ tri ambasadoroj (australia, soveta, nord-vjetnama) kaj deko da aliaj diplomatoj en diversaj landoj parolas Esperanton.
Toros la 3-a
Toros la 3-a (armene: Թորոս Երրորդ, n. ĉ. 1271 - m. la 23-an de julio 1298) estis reĝo de Armena reĝlando en Kilikio, regante de 1293 ĝis 1298. Li estis la filo de Leono la 2-a de Armenio kaj Keran, kaj estis membro de la dinastio de la Hetumidoj. En 1293 lia frato Hetumo la 2-a abdikis en sia favoro. Tamen, Toros revokis Hetumon al la trono en 1295. Ili du portis sian fratinon Rita al Konstantinopolo por geedziĝi kun Mikaelo la 1-a Palaeologidoj en 1296, sed ili estis malliberigitaj en la reveno ĉe Bardzrberd fare de la frato Smbat, kiu uzurpis la tronon profitante la foreston. Toros estis murdita, strangolita la 23-an de julio 1298 en Bardzrberd fare de Oshin, Marŝalo de Armenio, sub la ordonoj de Smbat.
Zefireno
Papo Sankta Zefireno, naskita en Romo, estis episkopo de Romo de 199 al 217. Lia antaŭulo estis episkopo Viktoro la 1-a. Post lia morto la 20-an de decembro 217, li estis sukcedita de lia ĉefkonsilisto, episkopo Kaliksto la 1-a.
Konfliktoj
Sub Zefireno, la pozicio de la kristanoj, kiuj restis favoraj en la unuaj jaroj de la registaro de imperiestro Septimo Severo (193-211), iĝis konstante pli malbona, kaj en 202 aŭ 203 la edikto de persekutado ekaperis, kiu malpermesis konvertiĝon al kristanismo sub la plej severaj punoj.
La romia pastro Hipolito estis arda propagandanto de Logoso-doktrino kiu emfazis la distingon de la Personoj de la Triunuo. Li instruis ke la Dia Logoso kiu iĝis viro en Kristo devias en ĉio de Dio kaj estas la peranto inter Dio kaj la mondo de estaĵoj. Tiu doktrino en la formo en kiu Hipolito antaŭenigis estigis multajn dubojn, kaj alia teologia skolo aperis en opozicio al ĝi, emfazante la absolutan unuecon de Dio. Tiu doktrino, konata kiel Monarkianismo, kredis je unu sola dio, Dio Patro, kaj konsideris Kriston esti manifestiĝo de Dio tiumaniere, la unio kun homnaturo. Sekve ili estis nomitaj Modalistoj aŭ Patripasianoj, kiam laŭ ili ĝi ne estis la Filo de Dio sed la Patro kiu estis krucumita. Zefireno ne intermetis aŭtoritaton en la disputo inter la du skoloj. La herezo de la Modalistoj ne estis komence klare evidenta, kaj la doktrino de Hipolito ofertis multajn malfacilaĵojn kiel konsideroj de la tradicio de la eklezio. Nekapabla reagi adekvate al la erudiciaj argumentoj de Hipolito, Zefireno diris simple ke li agnoskis nur unu dion, kaj tiu estis la Sinjoro Jesuo Kristo, sed estis la filo, ne la Patro, kiu mortis.
Vildé-Guingalan
Preĝejo Saint-Jean-Baptiste (19-a jc)
La nuna preĝejo estis konstruita en du fazoj : unue la sonorilturo kaj la ĥorejo en 1823, poste la navo en 1868/1870.
Gerhard Kubik
Gerhard Kubik (naskiĝis la 10-an de decembro 1934 en Vieno) estas aŭstra muziketnologo kaj etnologo. Li esploras afrikajn kulturojn kaj la afrikan diasporon en Sudameriko.
Andrej Saĥarov
Evoluo de sociaj vidpunktoj
Dum la fino de la kvindekaj jaroj, Andrej Saĥarov komencis deklari siajn vidpunktojn por limigi la nukleajn provojn. En 1961, li unue kontraŭstaris al la soveta ŝtatestro Nikita Ĥruŝĉov kaj, unu jaron poste, al la ministro Jefim Slavski, kiu estis la politikestro pri la nuklea programo en Sovet-Unio. En 1963, Andrej Saĥarov partoprenis en la Traktato de Moskvo, kiu malpermesis fari nukleajn provojn en la atmosfero, ekster Tero kaj en la oceano. En 1964, kiam unu el la amikoj de la biologiisto Trofim Lisenko prezentis sian kandidaton al la Akademio de scienco, Andrej Saĥarov denuncis la politikon, kiu tro influis la sciencon kaj kiu tiel havis malbonajn konsekvencojn pri la biologio en Sovet-Unio. En 1967, li ekestis ano el la Komitato pri la konservado de la lago Bajkalo, kies celo estis konservi tiun lokon kontraŭ la industria poluo. Estis ankaŭ inter 1966 kaj 1967, ke respondis al la unuaj demandoj de la viktimoj de la politika subpremado.
73670 Kurthopf
73670 Kurthopf estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la usonaj geedzoj geastronomoj Carolyn S. Shoemaker kaj Eugene M. Shoemaker elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Antonia la Juna
Post 36 a.K. ŝia patrino, kun siaj fratoj kaj ŝi mem estis portitaj al Romo. Ŝi estis edukita de sia patrino, sia onklo kaj sia onklino Livia Drusila. Laŭ Kasjo Diono post la morto de sia patro, Aŭgusto Cezaro permesis ŝin kaj ŝian pli aĝan fratinon Antonia Major profiti el la bieno de ilia patro en Romo. Kvankam oni scias malmulton pri ŝi, Antonia estis bone konsiderita kiel sia fratino Antonia Major.
Caorso
Caorso estas komunumo de Italio.
Červeník
Červeník, hungare Vágvörösvár [vAgvoroŝvAr] estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Trnava, en Distrikto Hlohovec.
Komuta ringo
Konstruantaj komutaj ringoj
Donita komuta ringo, unu povas uzi ĝi al konstrui nova (ringoj, ringas, sonoras), kiel priskribis pli sube.
Karnavalo en San-Paŭlo
La karnavalo en San-Paŭlo (portugale: carnaval de São Paulo) estas unu el la grandaj eventoj de la karnavalo en Brazilo. Simile al la karnavalo en Rio-de-Ĵanejro oni ankaŭ okazigas konkurson de la sambolernejoj, kiu lokas en la Sambódromo do Anhembi la antaŭkarnavalajn vendredon kaj sabaton.
Saskaĉevano
Municipoj
Plej grandaj municipoj laŭ loĝantaro
Tutmonda diluvo
Teorio pri kometo
Kiam la kometo estis jam proksima ĝi disfalis - pro la gravito de la tero kaj la suno - en sep pecojn. Ĉiu el la kometeroj havis sian tipan voston, kiu poste en la legendoj aperis simbolforme kiel draka vosto (Ĉinio) aŭ serpento (Biblio). La "kapo" de la kometo konsistis ĉefe el akvo-glacio, kaj parte el polvo kaj ŝtonoj. Sep plej grandaj pecoj trafis la oceanojn: unu sud-oriente de Aŭstralio: sur tiu kontinento oni trovas tektitojn, kiuj estas ŝtonoj, kiuj estiĝis pro la varmego kaŭzita de la surbato. En la legendoj de la pra-aŭstralianoj oni parolas pri fajro, kiu plenigis la tutan ĉielon ĝis la tero. Pro doloro la homoj freneziĝis kaj unuj lance mortigis la aliajn. La dua ero trafis la oceanon oriente de Vjetnamo. Sude de Hindio tria peco falis enakven, du pliaj en la Atlantikon, du en la Pacifikon.
Ordinara minao
Invada specio
La IUCN deklaris tiun minaon kiel unu el la nur 3 birdospecioj inter la tutmondaj 100 plej damaĝaj invadaj specioj. (Aliaj du invadaj birdospecioj estus la Ruĝpuga piknonoto kaj la Eŭropa sturno). Ĝi estis enmetita amplekse en multaj lokoj, inklude apudaj areoj en Sudorienta Azio, Madagaskaro, Mezoriento, Sudafriko, Israelo, Nordameriko, Eŭropo, Aŭstralio, Novzelando kaj diversaj oceanaj insuloj, inklude elstaran populacion en Havajo.
Minaco al rikoltoj kaj paŝtejoj
La ordinara minao (kiu manĝas ĉefe surgrundajn insektojn, tropikajn fruktojn kiaj vinberoj, prunoj kaj kelkaj beroj kaj, en urbaj areoj, disĵetitaj de homoj manĝeroj) akre minacas la rikoltojn en Aŭstralio de vakcinio, kvankam ties ĉefa minaco estas al indiĝenaj birdospecioj.
Carpaneto Piacentino
Carpaneto Piacentino estas komunumo de Italio.
Kriso
Kriso estas karakteriza, nesimetria, ponardo, pikarmilo, uzata en Indonezio, Malajzio kaj en suda parto de Filipinoj. La kriso disvastiĝis el insulo de Javo en sudan Azion. Ĝi estas ne nur armilo, sed ankaŭ spirita objekto.
Fulana lingvo
Dialektoj
Kvankam estas multnombraj dialektoj de la fulana lingvo, ĝi estas kutime konsiderata kiel ununura lingvo. Wilson (1989) asertas, ke "longdistancaj veturantoj neniam trovas komunikadon malebla," kaj Ka (1991) konkludas, ke spite la geografian amplekson kaj la dialektan variadon, Fulfulde estas ĉefe kaj fundamente unu lingvo. Tamen, tradukistoj de la Biblio supozas, ke almenaŭ oni bezonas 7 diferencajn tradukojn por fari ĝin komprenebla por ĉiuj parolantoj de la fulana, kaj etnologoj konsideras kelkajn el la variantoj kiel separatajn lingvojn:
Saint-Antoine-de-Breuilh (stacidomo)
Saint-Antoine-de-Breuilh estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Saint-Antoine-de-Breuilh, en departemento , regiono Nova Akvitanio.
Tiānníng-sì (Pekino)
Tiānníng-sì estas bikŝuejo en la distrikto Xicheng de Pekino, Ĉinio, kie troviĝas la pagodo de Tiānníng-sì de la 12-a jarcento, de la dinastio Liáo, konstruita ĉ. 1100 kaj 1119 aŭ 1120.
Tularemio
La bakterio penetras tra la buŝo aŭ haŭto kaj pliobliĝas en la limfonodoj poste en la sangofluo. Ĉe la homo estiĝas ĉe la penetrejo ulcero, poste inflamo de la proksimaj limfonodoj kaj febro. ĉe homo aperas kapdoloro, febro. La malsano daŭras 2-4 semajnoj, kuracebla per tetraciklinoj – gentamicino kaj streptomicinop – ene de 10 tagoj.
Moma
Moma estas krelingva projekto M23 de Viktor Medrano. Ĝi estas futureska pliboniĝo de la angla kun reguligata ortografio influata de la hispana kaj kreolaj lingvoj, inkluzive de Esperanto. Supozeble, la superrealisma scenaro troviĝus en la jaro 8200 en Nordameriko. Moma nomiĝas pro la Muzeo de Moderna Arto (MOMA).
Fonologio
/p b f v t d k g tʃ dʒ s z ʃ ʒ m n ŋ l r h/
Pli mola aŭ pli pigreska prononco estas permesebla: La grafema vokalaro <a e i o u> povus varii je la respondantaj vokaloj de la fonema vokalaro /ʌ ə ɪ ɔ ʊ/. La pli solida kontinenta fonema vokalaro /a e i o u/, tamen, rekomendiĝas...
Fonologiaj stiloj
-ing kontraŭ -in
Ellasema gramatiko
Moma estas ellasema lingvo kiel la hispana kaj la japana. Pronomoj, subjektoj, objektoj, kaj tiel plu ellasiĝus kiam oni povus dedukti ilin en kunteksto aŭ kiam ili estus ne gravaj.
Mallongiĝoj
...kaj tiel plu.
Demandaĵoj
?Du yu it bred?
Emfazaĵoj
Emfazataj vortoj enfermiĝas per asteriskoj:
Plurlingva kodŝaltado
...kaj tiel plu.
Formoj
Li marŝas ĉi tie.
Edward Kozyra
Esperanto
Esperantisto ekde la jaro 1973. De la jaro 1974 vicprezidanto de la Inter-altlerneja Studenta Scienca Esperanto-Rondo en Vroclavo. 1970 – 1976 – li studis en Agrikultura Akademio, Veterinara Fakultato en Vroclavo, magistriĝis pri veterinario. Tie en 1973 eklernis Esperanton, kaj aktivis kiel vicprezidanto en Interaltlerneja Scienca E-Rondo en Vroclavo. La rondon gvidis Barbara Despiney (tiam Żochowska, nun ŝi estas sciencisto de la Sorbono / Sorbona Universitato), dum du jaroj estis en estraro de la rondo, tie en 1975 li konatiĝis kun Irena Wilczek, esperantistino de Vroclava Universitato.
1977 – 1979 – li fondis kaj gvidis Esperanto-rondon ĉe liceo en Pyrzyce (Filio de PEA en Szczecin), en tiu liceo Irena estis instruistino de franca kaj rusa lingvoj kaj fakultative instruis Esperanton.
Lago Junino
La Lago Junino aŭ Ĉinĉajkoĉa en keĉua kaj Lago Junín en hispana, nome laŭ la urbo Junino, centro de la iama Repartimiento de Chinchaycocha estas la plej granda lago entute ene de Peruo. Eĉ kvankam la Lago Titikako havas multe pli grandan areon, ties orienta duono situantas en teritorio de Bolivio. Situanta ĉe proksimume 4,082 m super marnivelo, Ĉinĉajkoĉa estas grava loko por birdumado en la lando.
Faŭno
Ĉinĉajkoĉa havas du endemiajn birdospeciojn: nome la draste endanĝerita Junina grebo (Podiceps taczanowskii) kaj la endanĝerita Junina ralo (Laterallus tuerosi).
Bazelo
Esperanto-Movado en Bazelo
Laŭ la enciklopedio Universalaj Lingvoj en Svislando la unua esperantisto en Bazelo estis Hans Breuner-Eglinger. Post prelego de la tiama prezidanto de Svisa Esperanto-Societo, Friedrich Schneeberger, fondiĝis en 1905 kun Alfred Bader kaj Eduard Wenk la Bazela Esperanto-Grupo, al kiu aliĝis 28 personoj. Post krizo de la unua grupo je iniciato de Hans Rusterholz kaj Charlotte Pulver la Esperanto-movado estis revivigita en 1909 kaj la antaŭa grupo transformita al Esperanto-Societo Bazelo.
Unu el la plej elstaraj membroj de Esperanto-Societo Bazelo kaj multjara prezidantino de Esperanto-Societo Bazelo estis Erna Döring, honora membro de Svisa Esperanto-Societo, kiu mortis en 2007.
Edward Kozyra
Esperanto
De tempo al tempo surprizas nin iu ĵus malkovrita epizodo el la historio de la Esperanto-movado. Se tiu epizodo okazis dum la milito, ĝi sonas preskaŭ sensacia. Samideano Albin Makowski, nun preskaŭ 74-jara, esperantiĝis jam en 1928. Antaŭ la dua mondmilito li gvidis Esperanto-angulon en «Gazeta Pomorska» (Pomerania Gazeto). En la okupitaj landoj, la hitleranoj celis la likvidon de ties «intelektularo» (instruistoj, pastroj, kulturgvidantoj, artistoj, ktp.). En aŭtuno 1942, funkciulo de la nazia sekreta polico arestis s-ron Makowski; dum la kontrolado de la vestoj la policano trovis blankan rozarion, kaj ekkriis moke: «Tio ne plu helpos al vi!». Sed tiel ne estis. Post la unuaj esploroj, dolorige batita gis konsciperdo, Makowski estis ĵetita en obskuran kelon, kie jam estis aliaj arestitoj. Jam tiuvespere okazis impresa komuna preĝado de rozario. Dum unu decembra tago li preĝplenumis la rozariojn. Por eviti enuon, li preĝis laŭvice en la lingvoj pola, latina, greka kaj Esperanto. Tiu preĝado helpis lin atingi internan pacon, membridon kal mens-klarecon; jes, vere la rozario daŭre helpis al li, ankaŭ dum la sekvaj kruelaj esploroj. En junio 1943 oni veturigis lin al la koncentrejo Stutthof, kie li ricevis numeron «P 23407». En la abismo de homa tragedio, ĉirkaŭite per akvaj kanaloj kaj elektraj bariloj el pikdratoj, gardate de pafpretaj ĝendarmoj kaj speciale dresitaj hundegoj, des pli fervore oni preĝadis. Por deturni la penson el la mensoskua krueleco, Makowski komencis verki sekrete Esperanto-lernolibreton, kiun li havas ĝis hodiaŭ kiel memoraĵon el tiuj tempoj. En la koncentrejo eĉ kolektiĝis kelkpersona grupeto, kiu komencis lerni la lnternacian Lingvon. Oni mallaŭte konversaciis en Esperanto dum la marŝo al laboro, dum la laboro mem aŭ en la barako vespere. Turnopunkto en la koncentreja vivo de Makowski estis 16.1.1944, kiam li renkontis pastron el Litovio, Lipiunas. Tiam Makowski faris sian unuan konfeson post la longa, deviga paŭzo, kaj ricevis Sanktan Komunion. Poste, plurfoje li disdonis la Hostion inter la kaptitoj (ĝis la fino de la koncentreja restado, li sukcesis disdoni preskaŭ 500 Hostiojn): pastro ne povis tion fari, ĉar li estis atente observata. Se la cirkonstancoj tion permesis, la S. Meso okazadis kaŝe en dimanĉa frumateno. Kiel preĝejo utilis flanka senfenestra ĉambreto, kiu povis gastigi nur 3 personojn. Por la mes-vino oni uzis sek-vinberojn. Iom elstaranta breto servis kiel altaro. Kiel meslibron oni uzadis latinlingvan meslibretan, eldonitan en 1931 en Belgio. La liturgia vesto estis simpla karcera uniformo. Eĉ okazis (8.6.1944) konspire organizita procesio de la Dia Korpo. La skatoleto, en kiu troviĝis la Hostio, estas ĝis hodiaŭ konservata de sam-ano Makowski. Pastro Lipiunas mortis ne reveninte al sia patrujo. Al li sam-ano Makowski dediĉas ĉi tiujn rememorojn. J.S., Pollando ).
Matematika logiko
Unua-(mendi, ordo) lingvoj kaj (strukturoj, strukturas)
Tial, por ke precizigi lingvo, ĝi estas ofte sufiĉa al precizigi nur la kolekto de konstanto (simboloj, simbolas), funkcio (simboloj, simbolas) kaj rilato (simboloj, simbolas), ekde la unua aro de (simboloj, simbolas) estas normo. La parantezoj servi la nur celo de formante (grupoj, grupas) de (simboloj, simbolas), kaj estas ne al esti formale uzita kiam skribantaj lanugaj funkcioj kaj rilatoj en (formuloj, formulas).
Edward Kozyra
Esperanto
La 30-an de marto 2016 Leszek Czarnobaj renkontiĝis en Sztum kun la prezidanto de Pola Asocio Eŭropo - Demokratio - Esperanto Eduardo Kozyra, Helena Biskup (E-amatora aktorino kiu prezentis jam en kelkdeko da urboj la monologon "Doktoro Esperanto" de Mario Migliucci) kaj Krystian Zdziennicki, loka ano de EDE-Pollando en Sztum (li organizis tie la Senatan E-ekspozicion). Dum la renkontiĝo Senatano dankis al EDE-Pollando pro la gratul-letero kiun li ricevis okaze de la venko en la parlamentaj balotoj en oktobro 2015 en la regiono Kwidzyn, Sztum, Malbork kaj Nowy Dwór Gdański, parte ankaŭ danke al la voĉoj de la lokaj esperantistoj. Dum la renkontiĝo la Senatano promesis kunfondi la Parlamentan Grupon Apogantan Esperanton (PGAE) en la nuna ofic-periodo de Pola Parlamento, li ankaŭ faris proponon, ke dum la inaŭgura kunsido de la PGAE en Pola Parlamentejo Helena Biskup prezentu al Senatanoj kaj Sejmanoj la monologon "Doktoro Esperanto"
Matematika logiko
Asignaj funkcioj
<div id="Definition:VariableAssignmentFunctionModification" style="border-left: 3px double #CCCCCC; padding-left: 5px; "> Difino. Estu s\, esti v.A.f. enen kaj supozi (tiu, ke) x\, estas (variablo, varianta) kaj (tiu, ke) a \in A\,. Ni difini la v.A.f. s[x|a]\,, referita al kiel x\,-ŝanĝo de la asigno _funtion_ s\,, per
Edward Kozyra
Esperanto
La 16-an de majo 2016 Eduardo Kozyra, Adam Frenszkowski kun Marian Zdankowski renkontiĝis en Olsztyn / Olŝtino kun parlamentano Maciejewski Andrzej de parlamenta klubo Kukiz'15 de Paweł Kukiz rezulte de la renkontiĥo li intencas aliĝi kaj aktive agi en la Parlamentan Grupon Apogantan Esperanton (PGAE).
Matematika logiko
Logika (kompensaĵo, kompenso)
En la (kesto, okazo) (tiu, ke) \phi\, estas kondamni, tio estas, formulo sen libera (variabloj, variablas), la ekzisto de sola v.A.f. por kiu (tuj, senpere) (implicas, enhavas) (tiu, ke).
Difino. Estu \phi\, esti kondamni kaj supozi (tiu, ke). Tiam ni diri (tiu, ke) \phi\, estas vera en.
Edward Kozyra
Esperanto
Tuj poste li partoprenas en UK en Nitro (Slovakio.
Matematika logiko
Logika implikacio kaj vero
Difino. Estu \phi\, esti formulo kaj supozi (tiu, ke). Tiam ni diri (tiu, ke) \phi\, estas universe valida, aŭ simple valida, kaj en ĉi tiu (kesto, okazo) ni simple skribi.
Al diri (tiu, ke) formulo \phi\, estas valida (reale, reele) (meznombroj, meznombras, signifas) (tiu, ke) ĉiu -strukturo (modeloj, modelas) \phi\,.