cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Amiotrofa lateralsklerozo
Famaj ALS-malsanuloj
Tutmonde plejfama viktimo de amiotrofa lateralsklerozo estas angla fizikisto Stephen Hawking. Lia longa postvivo kun la malsano - kvankam li jam suferis pli ol 40 jarojn - verŝajne estas ekstrema escepto. La juda filozofo Franz Rosenzweig mortis aĝe nur 42 jaroj je ALS. La ĉina registo Mao Zedong onidire malsanis je ĝi. La arkeologo konata per siaj reserĉadoj pri Ötzi, Konrad Spindler, kaj ankaŭ la itala politikisto Luca Coscioni mortis kaŭze de ALS. En Usono, la malsano estas komune konata kiel la Malsano de Lou Gehrig, kiu estis fama basbalisto mortinta pro la malsano. La usona animaciisto kaj marbiologo Stephen Hillenburg, kiu faris la kartunon Sponga Bobo, suferis kaj mortis je 2018 per ĝi. Finna muzikisto Pave Maijanen mortis kaŭze de ALS-malsaneco en 2021.
Instituto kaj Muzeo Voltaire
Aĉetita en 1929 de la urbo Ĝenevo, la aktuala propraĵo gastigas dokumentejon de ĉirkaŭ 25,000 volumoj, dediĉita al Voltaire sed kiu konstituas ankaŭ gravan laborejon pri la 18a jarcento ĉe la fakoj de historio, historio de ideoj aŭ literaturo. Estas disponeblaj tie ankaŭ granda nombro de specializita gazetaro pri la periodo.
Comlod
Comlod (komlod) (hungare:Komlód, germane:Komeloden) estas vilaĝo en Rumanio sude de Bistriţa. En 1910 ĝi havis 425 loĝantojn (rumanoj, hungaroj); en 1992 195 (rumanoj, 25% hungaroj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1322. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 apartenis al Hungario, (Kolozs vármegye). Administre ĝi apartenas al Milaş.
Alizarino
Historio
En 1804, la kemia fabrikanto de pigmentoj George Field (1777-1854), en Britio, plibonigis teknikon por farado de rubia lago per traktado kun aluno kaj alkalo, kiuj turnas la ekstraktaĵon de akvosolvebla rubio en solidan kaj nesolveblan pigmenton. La rezulta rubia lago havas longedaŭran koloron, kaj povas plej efike uzati, tiam kiam miksita kun aliaj farboj. Dum la sekvaj jaroj, oni malkovris ke aliaj metalsaloj, inklude de tiuj enhavantaj feron, stanon kaj kromion, povas uzati anstataŭe al la aluno por doni rubibazajnpigmentojn el pluraj koloroj. Ĉi-ĝenerala metodo por kreado de kolorlagoj estis konataj dum jarcentoj, tamen ĝi estis simpligita en la fino de la 18-a jarcento kaj komence de la 19-a jarcento.
Al Gore
Biografio
En 1965 Gore iris al la universitato de Harvard, kie li ekkonis Tipper Aitcheson, kun kiu li poste edziĝis. Al Gore finstudis en junio 1969, kun "Government" ("regadscienco") kiel ĉefa fako.
Zhang Yuzhe
En 1923, li estis diplomigita de la Universitato Tsinghua de Pekino, kaj iri studi en Usono. Li ricevis en 1929 sian dokterecon de filozofio de la Universitato de Ĉikago ; la saman jaron li revenis en Ĉinion kaj ricevis postenon de instruisto en la Centra Nacia Universitato de Tajvano.
Neon Genesis Evangelion (mangao)
Neon Genesis Evangelion (japane: 新世紀エヴァンゲリオン [Ŝin Seiki Evangerion], laŭvorte: Evangelio de Nova Komenco) estas mangao de Sadamoto Joŝijuki, publikiginta komence en la magazino Shonen Ace kaj poste eldonita de Kadokaŭa Ŝoten kiel apartajn volumojn. Origine la mangao estis sendependa verko, sed poste komencis evolui sub influo de la samnoma anime-serio "Neon Genesis Evangelion", kiu antaŭiĝis la mangaon laŭ la scenaro. En la oktobro de 2012 jam 12 volumoj estas eldonitaj en tankobon-formato kaj plus la ĉapitroj de la sekvonta volumo estas publikigitaj.
Bella amfispizo
Disvastiĝo kaj subspecioj
Oni agnoskas kutime kvin subspeciojn (belli, clementeae, cinerea, canescens, kaj nevadensis), kvankam la subspecio clementeae povus esti eble pli taŭge grupigita kun belli (Martin kaj Carlson 1998, Patton kaj Unitt 2002). Kvar al la kvin subspecioj loĝas en Kalifornio, sed nur du (belli kaj canescens) loĝas en la areo kovrata de ĉaparalo kaj marborda arbustaro. La informo pri tiu specio fokusiĝas ĉe belli kaj canescens.
Ribelo de sep kaj duono
Ĝi ankaŭ estis organizita de eksaj Garibaldianoj (kiuj aliĝis al la Ekspedicio de la Miloj post alteriĝo aŭ sekvis Garibaldi en Aspromonte en 1862) seniluziigitaj, veteranoj de la suda armeo, iuj iamaj burbonaj oficistoj, iuj religiaj punitoj de la novaj leĝoj kaj ĉefe  respublikanoj, mazzinanoj, respublikanaj socialistoj kaj socialistoj, kiuj kune konsistigis komunuman ligon.
Preskaŭ 4,000 tumultuloj atakis la prefektejon kaj policejon, mortigante la inspektiston ĝeneralan de la Publika Sekureca Korpo de Gardistoj. La urbo restis en la manoj de la ribeliĝantoj kaj la ribelo disvastiĝis en la sekvaj tagoj eĉ al najbaraj lokoj, kiel Monreale kaj Misilmeri: oni taksis, ke entute la armitaj ribeliĝantoj estis ĉirkaŭ 35.000 en la provinco Palermo. La 18-an de septembro, en Palermo, la Revolucia Komitato estas starigita, al kiu ankaŭ iuj sicilaj aristokratoj aliĝis: gvidata de la princo Bonanno de Linguaglossa, barono Pignatelli, barono Giovanni Riso de la kastelo Colobria (Castronuovo di Sicilia), la princo Ramacca Giuseppe de Spuches-princo de Galata Mamertino, barono de Sutera, princo de Niscemi, princo de San Vincenzo kaj ĉefepiskopo de Monreale Benedetto D'Acquisto. La sekretario de la Komitato fariĝis Mazzinia (kaj estonta bakuninisto) Francesco Bonafede, kiu laŭ iuj diris "la efektiva ĉefo kaj aŭtoro de la proklamoj"
Jonathan Dwight
Vivo
Li edziĝis al Georgina Gertrude Rundle (filino de Richard Plaskett Rundle) en 1901, sed ŝi mortis la 29an de januaro 1903. Li poste edziĝis al Ethel Gordon Wishart Adam en 1914. Li mortis pro kancero hejme ĉe 43 West 70th Street en Novjorko la 22an de februaro 1929. Marcia Brady Tucker, filino de fondinto de Union Carbide kaj direktoro de la National Association of Audubon Societies, akiris la kolekton de Dwight. Carll Tucker donacis ĝin al la Smithsonian Institution en 1976.
Marianka
Marianka, hungare Máriavölgy [mArjavoldj] germane Mariathal estas malgranda vilaĝeto en Slovakio, en Regiono Bratislavo, en Distrikto Malacky.
Regiona ligo Ruhr
Esperanto-Societo Schwelm
--Longharulo 12:37, 10. Jan 2007 (UTC)
Andrew Carnegie
Ŝanĝo al la ŝtalindustrio
Li fondis en proksimo de Pittsburgh (Pitsburgo/Picburgo) la firmaon J. Edgar Thomson Steel Works, el kiu iĝis Carnegie Steel Company. En la 1870-aj jaroj, entrepreno de Carnegie konstruis la unuajn ŝtaluzinojn, kiuj uzis novan Bessemer-metodon en la ŝtalproduktado.
La Carnegie Steel Company estis transformita en 1900 al akcia kompanio, samjare atingis profiton de 40 milionoj da USD, el kiu Carnegie ricevis 25 milionojn.
Konstitucio de la Rusia Federacio
La Konstituciiga Asembleo de Rusio en 1993 havis pli ol 800 partoprenantojn. Sergej Aleksejev (Сергей Алексеев, 1924-2013), Sergej Ŝaĥraj (Сергей Шахрай, n. en 1956) kaj foje Anatolij Sobĉak (Анатолий Собчак, 1937-2000) konsideriĝas kunaŭtoroj de la konstitucio. La teksto de la konstitucio estis inspirita per la konstitucia projekto de Miĥail Speranskij (Михаил Сперанский, 1772–1839) kaj per la nuna konstitucio de Francio.
Der esperantist
La revueto estis tipografie modesta kaj aperis ofte kun malfruoj. Por la historiografio de GDREA ĝi nun estas grava dokumentujo, kiu estas uzebla pro la ekzisto de kelkaj registroj kaj indeksoj, kolektitaj en du kajeroj: Krome troviĝas eseo pri der esperantist en:
Levi Rickson
Vivo
La plej famaj poemoj de Rickson estas Tess lördan kaj En borde inte sova. La laste menciita poemo brilas per matematikeco kaj dialekta uzo. Kelkaj poemoj de Jeremia estas muzikigitaj de Greta Adrian kun pianaranĝoj de Elsa Samuelson.
Giovanni Fattori
Oni ne multe scias pri la juna vivo de Fattori, escepte de la fakto, ke li naskiĝis malriĉa. Li moviĝis al Florenco en 1846, li prenis kontakton kun la grupo de Caffè Michelangiolo kaj disĉiplo de Giuseppe Bezzuoli fariĝis. Malmultaj ekzemploj de liaj fruaj verkoj estis kolektitaj; ĉiuj skizoj montras, ke iliaj verkoj iĝis pli fortaj kaj maturaj nur post 1851. Liaj unuaj verkoj de ĉi tiu periodo estis ĉefe historiaj scenoj influitaj de Bezzuoli, ofte scenoj de la historio de la Mezepoko aŭ la Renesanco. Sola okazo inter artistoj, ĉiuj liaj rimarkindaj pentraĵoj estis faritaj post liaj 40 jaroj.
Steven Spielberg
Geedziĝoj kaj infanoj
Inter 1985 kaj 1989 Spielberg estis edziĝinta al la aktorino Amy Irving. Laŭ ilia divorca kontrakto de 1989, ŝi ricevis $100 milionoj de Spielberg post kiam la juĝisto ambugie malakceptis la geedziĝan kontrakton, skribitan sur buŝtuko. Ilia eksedziĝo estis registrita kiel la tria plej multekosta eksedziĝo de eminentuloj en la homa historio. Post la divorco Spielberg kaj Irving kune okupiĝas pri ilia komuna filo, Max Samuel.
Filmografio
Sube estas plena filmografio de Steven Spielberg, kiu inkluzivas la filmojn, kie li rolas kiel reĝisoro, filmdirektoro kaj aktoro.
Finance plej sukcesaj filmoj
Sube estas la listo de 10 finance plej sukcesaj filmoj, en kiuj Spielberg partoprenis. Tiu listo ne enhavas filmojn, kie li nur aperas en epizoda rolo.
Paredes
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas Paredeño. La censita loĝantaro en 2013 estis de 70 loĝantoj kaj la denseco estas de 3,62 loĝ/km².
Historio
La historio de tiu malgranda setlejo estis kurioza kun nombraj reloĝadoj kaj senloĝadoj sinsekve laŭ la paso de la tempo. Dekomence oni trovis restojn de Bronzepoko kaj de la epoko de Romia Imperio, sed poste oni senloĝigis la areon kaj nur je kristana eopko kiam okazis la reloĝado de la zono de Huete setlis tie kelkaj familioj. La kromnomo de "Melo" uziĝis poste kiam la domaro ekapartenis al la portugala familio Melo. Poste denove oni senloĝigis la setlejon kaj en la 18a jarcento en dokumentoj estas menciita kiel Senloĝejo de Paredes. Fine de la 18a jarcento oni reloĝigis ĝin baze sur senjora domo kaj tiuj por la servistoj, kaj tiele dependis de proksimaj vilaĝoj. En la censo de 1877 jam aperas kiel aparta vilaĝo separita de la municipo de Huelves.
La aktuala vilaĝo estas kcoloniejo kreita por reloĝigi 50 familiojn devenajn de la jam abandonita vilaĝo Santa María de Poyos (Provinco Gvadalaĥaro) kovrita sub la akvo de la Akvorezervejo de Buendía. Tiuj ekalvenis fine de la dua duono de 1951 por eklabori la terojn kiuj korespondis al ili, sed, dumtempe, iri revenis al Santa María de Poyos post laboro. Dekomence ili loĝis en la domoj de la iama bieno, poste en barakego ĝis fino de 1955 kiam oni ekdonis al ili definitivajn domojn kaj kortojn, intence konstruitajn kio ĝis nun konstituas la ĉefan strukturon de la vilaĝo.
Ekde la Hispana transiro al la demokratio la urbestro estis de partio de dekstruloj kaj de po du personoj de nur du familioj, nome ekde 1979 al 1987 Tomás Torrecilla de AP (dufoje), ekde 1987 al 1995 Arturo Moreno Botija de PP (dufoje), ekde 1995 al 2007 María del Mar Torrecilla Botija de PP (trifoje) kaj ekde 2007 Jesús Moreno Botija de PP (dufoje).
Bolesław Prus
Kreado
Temo de lia plej frua verkado estis prezentado de socia maljusteco kontraste al nefekunda vivo de la fermita en sia mondo bienposedantaro (Dusze w niewoli - Animoj en sklaveco, Anielka - Anjo).
Hasle ĉe Burgdorf
Trafiko
Tra la stacidomo pasas la trajnlinioj de Burgdorf al Langnau en Emme-Valo kaj de Burgdorf al Konolfingen.
Bilionulo
Millionär
Álvarez de Villaamil (metroo de Madrido)
Álvarez de Villaamil estas stacio sur linio ML-1 de la Malpeza Metroo de Madrido, situanta en Strato del Príncipe Carlos, en la loĝloko Sanchinarro de kvartalo Valdefuentes (Hortaleza).
Islanda ŝafhundo
Eksteraj ligiloj
testxxx discussedxxx witĥx Brionxxx VIBBERxxx Islandhundxxx Íslenskixxx fjárhundurinnxxx Íslenskurxxx fjárhundurxxx doxxx notxxx removexxx
Fajfokoturno
La Fajfokoturno (Dactylortyx thoracicus) estas specio de birdoj de la familio de Odontoforedoj aŭ Amerikaj koturnoj.
Julia Brystiger
Vivo
Filino de Hermann Preiss, magistro de farmacio en Stryj kaj Berta el Salzerbergoj – la filino de Marjem kaj Izaak, bienulo en Nowe Sioło (Lviva provinco). En 1920 finis gimnazion en Lvovo, kaj en 1926 historiajn studojn en Humanista Fakultato de Lviva Universitato je la nomo al Johano la 2-a Kazimiro, doktorecon pri Mikołaj Lasocki defendis en 1926 sub gvido de profesoro Jan Ptaśnik. Poste daŭrigis sciencajn studojn en Parizo. En 1928 pasis pedagogian ekzamenon. En la jaroj 1928–1929 laboris kiel instruistino pri historio en gimnazio de C. Epstein en Vilno kaj juda instruista seminario de Kultur-Kleriga Societo "Tarbut".
Mersing
Historio
Laŭ historio, Mersing malfermiĝis en 1892.
Turnoplilongigita kvinlatera durotondo
La turnoplilongigita kvinlatera durotondo estas unu el kvin Solidoj de Johnson kiu estas nememspegulsimetria, do ĝi havas maldekstran kaj dekstran formojn. La du simetriaj formoj de J48 ne estas konsideritaj kiel malsamaj solidoj de Johnson.
Lana Turner
Lana TURNER ([ˈ|l|ɑː|n|ə] aŭ [LAH|nə]; Turner prononcis sian personan nomon [LAH|nə], kaj asertis, ke malplaĉas al ŝi alterniva prononco [LAN|ə]] ([ˈ|l|æ|n|ə]). En intervjuo de 1982, Joan Rivers demandis al Turner kiel ŝi preferis prononci ŝian nomon, kaj ŝi ŝercis: "Bonvolu, se vi diras 'Lan-ah', mi primokos vin." denaske Julia Jean Turner; 8a de Februaro, 1921 - 29a de Junio, 1995) estis usona aktorino.
Samira Bellil
Vivo
Ŝi mortis pro stomak-kancero, la 4-an de septembro 2004 31-jaraĝa.
Eva Marie Saint
Eva Marie SAINT (4a de julio, 1924) estas usona aktorino. En kariero kiu daŭris ĉirkaŭ 75 jaroj, ŝi estas plej bone konata kiel stelulino en la filmoj de Elia Kazan nome On the Waterfront (1954), kaj de Alfred Hitchcock nome North by Northwest (1959). Pro la unua ŝi ricevis Oskar-premion al la Plej Bonkvalita Helpaktorino. Post la morto de Olivia de Havilland en 2020 ŝi iĝis la plej aĝa vivanta Oskar-premiito kaj unu el la lastaj survivantaj steluloj el la Ora Epoko de la Holivuda Kinarto.
Nolay (Côte-d'Or)
Geografio
Oni trovas en Nolay multe ĵurasiajn fosiliojn, ekzemple Clypeus plotii, Parkinsonia parkinsoni aŭ Arietites bucklandi.
Vidindaĵoj
La kovrita vendejo datiĝas de la 1388.
Remy de Gourmont
Inter liaj poeziaj verkoj estas Litanies de la rose (1892), Les Saintes du paradis (1898), kaj Divertissements (1912). Ili evidentigas la grandan intereson, kiun havis la verkisto pri latina literaturo. Liaj verkoj interalie inspiris Joris-Karl Huysmans. Li cetere estis grava literatura kritikisto, kaj pro tio estis admirita de pluraj verkistoj kiel T. S. Eliot kaj Ezra Pound.
NUS-Mezlernejo pri Matematiko kaj Scienco
Akademia instruplano
La lernejo ankaŭ proponoj honoras kursojn en la Faka Stadio por matematikaj kaj sciencaj disciplinoj, cetere streĉi la kapablecojn de kapablaj studentoj pretere la jam-akcelita instruplanon. La instruplano en ĉi tiuj honoraj kursoj kutime kovras universitatan materialon, kiel linia algebro en matematiko, kalkulado-bazita electromagnetism en fiziko, organika sintezo kaj spectroscopy en kemio kaj proteomics en biologio.
Escepte talentaj studentoj estas permesita akceli en ilia instruplano post estanta taksita, donanta ilin ŝanco preni pli altan-nivelaj kapsuloj ĉe pli frua jaro.
Stamford Bridge (Jorkŝiro)
Ĉirkaŭ 70 p.K. la romianoj konstruis fortikaĵon apud ponto. Tio evoluis en civilan vilaĝon. La nuna vilaĝo suferis pro gravaj inundoj en 1999, 2000 kaj 2007.
Cútar
Geografio
En Cútar estas la submunicipo Salto del Negro. La municipa teritorio de Cútar limas norde kaj sude kun la municipoj El Borge kaj Almáchar; nordokcidente kun Riogordo; okcidente kun Comares; oriente kun Benamargosa kaj La Viñuela; kaj nordoriente kun Periana.
NUS-Mezlernejo pri Matematiko kaj Scienco
Esplora instruplano
Ĉiuj studentoj devas iri tra esplora instruplano vokis la Da Vinci Programon, kiu estas planita kaj administrita de la Oficejo de Esploro, Novaĵo kaj Entrepreno. La programo estas strukturita kiel sekvas:
Lerneja Uniformo
Dum ferioj aŭ semajnfinoj, studentoj povas porti lernejan-bazita attire, kune kun shorts/longaj pantalonoj/skorts kiam revenanta al la lerneja por aktivecoj.
NUSa Mezlernejo Ĉiujara Esplora Kongreso
La ĉiujara esplora kongreso organizita de NUSa Mezlernejo Oficejo de Esploro, Novaĵo kaj Entrepreno estas tenita en kunlaboro kun la esplora programo (Da Vinci Programo). Ĉiu jaro, gepatroj kaj gastoj de esploraj organizoj (Kiel STELO, DSTA, DSO, NIE, NUS, ktp.) estas invitita al ĉi tiu evento kie la esploraj laboroj de studentoj estas showcased. La lernejo ankaŭ invitas elstarajn esplorajn projektojn de aliaj Integraj Programaj lernejoj esti showcased apud tiuj de ties propraj studentoj, antaŭenigi kunlaboron kaj interkonektanta.
Huelves
Huelves estas municipo de Hispanio, en la Provinco Kvenko, regiono de Kastilio-Manĉo.
Haschbach am Remigiusberg
Haschbach am Remigiusberg estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Kusel de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Gyula Csikai
Gyula Csikai naskiĝis la  1930 en Tiszaladány kaj mortis la 19-a de aprilo 2020.
Vojaĝo ĝis noktofino
Intrigo
Fredinan Bardami, la heroo de la rakonto, dudekjarahga medicina studento komence de la intrigo, rakontas la historion de sia vivo en la unua persono. La rakonto komenciĝas kiam li iĝas ekscitita pri kolono de soldatoj marŝantaj tra la stratoj de Parizo kaj li iras por interligi kaj laŭ li li estas kaptita en kaptilo. Li iras al la fronto en la Flandria regiono, batali kontraŭ la germanoj, kaj ĉi tie li malkovras la veran vizaĝon de la vivo de la soldato en la milito. Lia ĉefa rolo estis kiel kontaktosoldato inter armeunuoj, kaj kiel tia li renkontas la hororaĵojn de milito en ĝiaj diversaj aspektoj. Ne nur soldatoj frakasiĝas kontraŭ malamikaj obusoj, sed ankaŭ la kampara civila loĝantaro, kies vilaĝoj estas fajrodetruitaj de malamikaj obusoj unu post la alia. Malgraŭ liaj montroj de malkuraĝo li estis devigita daŭrigi freneze. Iufoje li konkludas: "Al mi restas neniu elekto krom unu malgranda espero: fali en kaptitecon", sed ĉi tiu ago estas ankaŭ sufiĉe danĝera, ĉar la kontraŭulo ne malpli timas, kaj liberiĝas de tiu timo pafante la homojn kontraŭajn eĉ se ili kapitulacas. Por tempeto la heroo revenas al Parizo pro saneckialoj. En la hospitalo li renkontas usonan knabinon nomitan Lola, kaj al ŝi li ankaŭ esprimas sian profundan timon esti resendita al la militfronto. Fine ili lasis lin iri, sed laŭ li li restis "ŝraŭbita en la kapo, nenio valora".
Claude Lévi-Strauss
Komenco de profesia vivo
Post dujara instruado de filozofio en gimnazioj Victor-Duruy en Mont-de-Marsan kaj Laon li fariĝis en la jaro 1935 profesoro ĉe la, ano de la universitata misio. Inter 1935 ĝis 1939 li partoprenis plurajn etnografiajn ekspediciojn en la regionoj Mato Grosso kaj de Amazono.
Vike la vikingo
Muziko
La japantitola kanto "ビッケは小さなバイキング" [Bikke ŭa ĉiisana baikingu] (Vike la eta vikingo) estis kantata de la juna aktorino Kuri Joko, japana sejuo de Vike. La unua epizodofina kanto "チッチの歌" [Ĉiĉĉi no Uta] (kanto de Ilvi) estis kantata de Macukane Joneko, la dua epizodofina kanto "フラーケ族の歌" [Furāke-zoku no Uta] (kanto de la tribo Flake) — de Theatre Echo kaj la tria "ちっちゃなビッケと大きな父さん" [Ĉiĉĉa na Bikke to ōki na Tō-san] (kanto pri Bike kaj la granda paĉjo) denove de Kuri Joko. Ĉiuj muzikaĵoj estis komponitaj fare de Uno Sejiĉiro.
Elsendoj
En Japanio la serio estis montrata inter la 3-a de aprilo 1974 kaj la 24-a de septembro 1975 en la televida kanalo Fuĝi. Sekve ĝi ankaŭ montriĝis en televidaj kanaloj de Britio, Francio, Hispanio, Italio, Nederlando, Sud-Afriko kaj Tajvano.
Pliaj adaptoj
Aldoniĝis pluraj libroj kaj bildstriaj albumoj baze de la televida serio.
Rapino
Rapino estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Abruco kaj la provinco Chieti.
2188 Orlenok
Nomo
La oficiala nomo estas "Orlenok" anstataŭ "Orlyonok" pro la konfuzo inter la cirilaj literoj ё (jo) kaj е (je).
Listo de transilvaniaj hungaroj
Z
}}
Jean-François Roberval
Biografio
Jean-François vizitadis la kortegon de Francisko la 1-a. Li posedis multe da teroj kaj pro tio riĉiĝis. Liaj bienoj situis en Valois, en Rethelois kaj en Languedoc. Li estis fakte riĉa feŭda senjoro. Li ekspluatis ankaŭ minejojn de oro kaj arĝento. Sed li estis tiom elspezema, ke necesis ĉiam replenigi sian monkeston.
Li estis protestanto. En 1535 li devis fuĝi, same kiel Clement Marot. Sed la reĝo kaj ties fratino Margareta de Navaro protektis lin kaj li povis reveni.
Ekspedicio al Kanado en 1542
La 15-a de januaro 1541, Francisko la 1-a nomumis lin generalleŭtenanto kaj kapitano de ĉiuj velŝipoj kaj ŝiparo, kiuj ekvelos al Kanado.
Boris Grigorjev
Post sia reveno al Sankta Peterburgo en 1913 li iĝis parto de la Bohemia tiea etoso ĉe artistoj kaj verkistoj, kiaj Serge Sudeikin, Velimir Ĥlebnikov kaj la poetino Anna Aĥmatova, ofte pentrante ties portretojn.
Procezo de Fiŝer-Tropŝ
Avantaĝo estas, ke la konsisto de tiel produktitaj hidrokarbonoj estas bone influebla. La dizeloleo tiel produktita ekz. ne enhavas sulfuron.
Amfibioj
Klasigo
Ĉe la filogenetika klasigo, la taksono Labyrinthodontia estis malatentita kiel parafiletika grupo sen unikaj difinaj trajtoj krom kunhavataj primitivaj karakteroj. Klasigo varias laŭ la preferata filogenio de la aŭtoro kaj ĉu ili uzas tigo-bazitan aŭ nodo-bazitan klasigojn. Tradicie, amfibioj estas klaso kiu estas difinita kiel tetrapodoj kun larva stadio, dum la grupo kiu inkludas la komunajn praulojn de ĉiuj vivantaj amfibioj (ranoj, salamandroj kaj senkruruloj) kaj ĉiuj ties descendantoj estas nomataj Lisamfibioj. La filogenetiko de Paleozoikaj amfibioj estas necerta, kaj Lisamfibioj eble devus fali ene de formortintaj grupoj, kiaj la Temnospondyli (tradicie lokigitaj en la subklaso Labyrinthodontia) aŭ ĉe Lepospondyli, kaj laŭ kelkaj analizoj eĉ en la amniotoj. Tio signifas ke defendantoj de filogenetika nomenklaturo estis forigintaj grandan nombron de bazajn grupoj de Devoniaj kaj Karboniaj amfibi-tipaj tetrapodoj kiuj estis antaŭe lokigitaj en Amphibia laŭ la Linea taksonomio, kaj inkludis ilin aliloken laŭ la kladistika taksonomio. Se la komuna praulo de amfibioj kaj amniotoj estas inkludataj en Amphibia, ĝi iĝas parafiletika grupo.
Karakteroj
La plej malgranda amfibio (kaj vertebrulo) en la mondo estas mikrohileda rano el Nov-Gvineo (Paedophryne amauensis) unuafoje malkovrita al la scienco en 2012. Ĝi havas averaĝan longon de 7.7 mm kaj estas parto de genro kiu enhavas kvar el la plej malgrandaj ranospecioj en la mondo. La plej granda vivanta amfibio estas la 1.8 m Ĉina giganta salamandro (Andrias davidianus) sed tiu estas multe pli malgranda ol la plej granda amfibio kiu iam ekzistis — nome la formortinta 9 m Prionosuchus, krokodileca temnospondilo data el antaŭ 270 milionoj da jaroj el meza Permiano de Brazilo. La plej granda rano estas la afrika Goliata rano (Conraua goliath), kiu povas atingi 32 cm kaj pezas 3 kg.
Rozalén del Monte
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie.
(129145) 2005 CE
Ĝi estas ano de la tiel nomata «Troja Tendaro». Ĝi orbitas, kun iom granda klinangulo, en la ĉirkaŭaĵo de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero.
Pola Popola Partio
Pola Popola Partio (Polskie Stronnictwo Ludowe, PSL) estas centrisma kaj kamparana partio de Pollando, kreita la per unuiĝo de du Polaj Popolaj Partioj - Odrodzenie (Renaskiĝo) kaj Pola Popola Partio de Wilanów. Ĝi daŭrigas la tradicion de samnoma partio funkcianta en Aŭstrio-Hungario kaj Dua Pola Respubliko, kaj ĝi estas la plej granda pola partio laŭ la membraro (pli ol 120 mil membroj). De februaro 2015 vicprezidanto de la partio La Pollando Ensemble John Godson estas membro de parlamenta klubo de Pola Popola Partio.
Leonard Chodźko
Leonard Borejko CHODŹKO blazono Kościesza (naskiĝis en 1800 en Oborek (Grodna regiono), mortis la 12-an de marto 1871 en Poitiers) – belorusa kaj pola historiisto, geografo, kartografo, arkivisto, eldonisto kaj elmigrinta aktivulo.
Filo de Ludwik, partoprenanto de la insurekcio de Kościuszko, kaj Waleria Dederko.
Jean Dujardin
Biografio
Jean Dujardin partoprenis en la serio Un gars, une fille kune kun sia edzino. Li ankaŭ estis nomumita, en 2007, al Premio César pro lia rolo en OSS 117: Le Caire, nid d'espions. Lia vivo ŝanĝiĝis kiam la franca reĝisoro Michel Hazanavicius konfidis al li la ĉefrolon de The Artist (2011), flanke de lia samlandanino Bérénice Bejo. Por tiu rolo li gajnis la premion por plej bona aktoro en la Festivalo de Cannes kaj por plej bona aktoro komedia aŭ muzika la Premion Ora Globo. Por ĝi, li ankaŭ estas gajnanto de Oskar-premio kaj "premio de la Sindikato de Aktoroj".
Taiúva
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Ribeirão Preto kaj en la mikroregiono Jaboticabal. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Chintelnic
Chintelnic (kintelnik) (hungare:Kentelke, germane:Kinteln) estas vilaĝo en Rumanio okcidente de Bistriţa. Administre ĝi apartenas al Şieu-Măgheruş.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 924 loĝantojn (rumanoj); en 1992 661.
Historio
Ĝia unua mencio skribe estas en 1242. Ĝi estis saksa servutulvilaĝo. En la 18-a jarcento loĝis rumanoj. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 Kentelke apartenis al Hungario, (''Szolnok-Doboka).
Hasel (Badeno)
Hasel estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Lörrach, en la Regiono Alta Rejno-Konstanca Lago kaj en la distriktaro Freiburg de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Marcel Janco
Biografio
Janco naskiĝis en juda familio en Bukareŝto.
Historio de Bruĝo
Pli malnova etimologio
La origino de la nomo Brugge estas laŭ la malnova tradicio fuŝo de la kelta nomo por la intertempe kanaligita rivero Rejo, kiu trafluis Bruĝon kaj elfluis en la Nordan Maron. "Rejo" mem estus el la kelta vorto Rogia, kiu signifas "Sankta Akvo". La Keltoj konsideris riverojn kaj fontojn kiel diajn estaĵojn kaj ŝajnas probable ke la kelta nomo restis fiksata al la bruĝa akvofluo. Per evoluo la nomo de la akvujo, Rogia aŭ Ryggia, estus estinta ankaŭ la nomo de la urbo, Bryggia.
Pli freŝdataj opinioj
Bruĝo do havis malfacile atingeblan havenon, kiu krome regule sabloplenigis sin. Tamen la vilaĝo rapide estiĝis riĉa inter 800 kaj 1000 A. D.. Tiu periode koincidas kun la apogeo de la Vikingoj, de kiuj oni scias ke ili neniam estis rabantaj la "lastan havenon". Ĉirkaŭ ĉiujn urbojn kaj vilaĝojn en Okcidenta Eŭropo ili estis "vizitantaj", sed ne Bruĝon. Raakvlak konjektas ke ili uzis Bruĝon, "la lastan havenon kaj vendejon", kiel ricelhavenon, kie oni nenion demandis kaj kie ili povis aĉeti luksovarojn, kiel ekzemple la flandran drapon. Estas preskaŭ neeble alimaniere klarigi la spektaklan ekprosperon de la urbo-kun-la-malfacila-haveno. Tiu ankaŭ klarigas kial Bruĝo subite obtenis grafon (en 862, Baldueno Ferobrako).
Bruĝo estiĝas urbo
La tutaĵo konstituis remparitan preskaŭ ovo-forman areon kun palisaro, lignaj defensivaj turoj kaj pordegoj. Konjekteble en la daŭro de la 12-a aŭ en la komenco de la 13-a jarcentoj la lignaj konstruaĵoj estis anstataŭataj per ŝtonaj. La bruĝa skabenarejo, konsiderinde granda teritorio por frumezepoka dekdujarcenta urbo, estis alirebla per ses urbopordegoj. La alpordegaj stratoj estis la plej gravaj enir- kaj deirvojoj kaj poste ili evoluis al gravaj komercaj aksoj. La vojoj ĉe la Strato de la Flandroj kaj la Azeno-pordego estis ligataj al la marborda kaj la poldera regionoj. La Pordego de la Malnova Muelejo aligis sin al la vojo por Aardenburg kaj verŝajne ankaŭ por Antverpeno. La Pordegoj Noordzand kaj Zuidzand alirigis la vojojn al Gistel, Oudenburg, Ipro kaj Lilo. Ĉe la Pordego de Mariino komencis la vojoj al Gento kaj Kortrejko. Trans la kanaletoj oni konstruis lignajn pontojn kiuj alirigis la eksterajn kvartalojn. Pli malfrue oni anstataŭigis ilin per ŝtonaj konstruaĵoj.
Alkresko de la loĝantaro kaj urbo-plivastiĝo
De sistema alpaŝo atestas la establo de la Peerdenstraat, la Meestraat kaj la Hertsbergestraat kun mallarĝaj stratoj kaj mallongaj parceloj por loĝejetoj. Inter 1170 kaj 1183 la areo inter la Hoogstraat kaj la Spiegelrei estis parceligata en tre malgrandajn terpecetojn. Grandaj bienoj kun fosaĵo, remparo aŭ muro kaj plejofte fortikigita loĝejo kun kromkonstruaĵoj estis propraĵo de la urba nobelaro aŭ patriciaro. Per geedzecoj kaj heredigaĵoj ili poste estis disdividataj en pli malgrandajn parcelojn. Ekzemploj estas troveblaj ĉe la Sint-Jansstraat kaj ĉe la Jan van Eyckplein. Tiu procezo estis plirapidigata ĉirkaŭ 1300 kaŭze de la pereado de la urba patriciaro kaj la ekprospero de la riĉaj metiistoj.
Post la urba pligrandiĝo oni ankaŭ adaptis la administran subdividon. La urbo ricevis sespartan administran subdividon, komence nur aplikeblan ene de la unua remparo kun propra administra kaj militista organizado. La nomo de la kvartaloj aludas la plej graven konstruaĵon, nome la kvartaloj Sankta Johano, Sankta Donatio, Nia Sinjorino, Sankta Jakobo, Sankta Nikolao, kaj Karmelanoj. La Granda Vendoplaco konstituis la centran punkton kun la pordegostratoj kaj akvovojoj kiel limoj inter la diversaj kvartaloj. Kelkaj konservitaj limoŝtonoj, ekzemple ĉe la Genthof, ankoraŭ nun aludas tiun administran subdividon.
Agitiĝoj sekvitaj de stabileco
Verŝajne ekde la 15-a jarcento la gildoj konstruigis proprajn domojn kie ili okazigis siajn estrarkunvenojn kaj konservis siajn arĥivaĵojn. Ili ne estis komunaj kunsidejoj, sed estis statusaj simboloj. Ekzemplo de tiuj ĉi estis la gildo-domo de la ŝuistoj je la Steenstraat n-ro 40, konstruita en 1528. La gildoj ankaŭ interkunsentis kun la paroĥaj preĝejoj por tie ĉi lokumi siajn proprajn kapelojn. Ene de la unua remparo inter aliaj la gildo de la ŝuistoj obtenis sian kapelon en la Preĝejo Sankta Savinto, kaj la gildo de la barelfaristoj en la Preĝejo Sankta Jakobo. Ekster la unua remparo ankaŭ ekzistis gildo-kapeloj en monaĥejoj, kiel inter aliaj ĉe la Aŭgustenanoj kaj la Karmelanoj.
Frithjof Schmidt
Frithjof Schmidt (naskiĝis la en Bad Harzburg) estas germana politikisto. Li membras en la Eŭropa Verda Partio kaj en ties nacia branĉo Bündnis 90/Die Grünen. Dum la oficperiodo 2004 ĝis 2009, Frithjof Schmidt estas membro de la Eŭropa Parlamento kaj apartenas al la parlamenta Frakcio de la Verduloj kaj Eŭropa Libera Alianco (Verduloj/ELA).
Historio de Bruĝo
Bruĝo dum la Aŭstra kaj Franca Registaroj (la 18-a jarcento – komenco de la 19-a jarcento)
La nuntempe ankoraŭ konservitaj akvopumpiloj indikas renovigon de la ekzistanta publika akvoprovizado. Ili anstataŭis la fontoputojn kiuj jam dum la Mezepoko estis ligataj al la ekzistantaj duktoj. En 1756 pumpilo laŭ la koncepto de la skulptisto P. Pepers estis establata en la Eiermarkt (Vendejoplaco de la Ovoj). Klasikisma kalkoŝtona brako-pumpilo anstaŭis akvoputon en la Placo Sankta Johano en 1786. La de la jaro 1820 datiĝanta brakopumpilo en la Sint-Amandsstraat estis tie establata post la malkonstruo de la Preĝejeto Sankta Amando. Je nekonata dato pumpilo estis metata en la priplantita Placo Simon Stevin establata en 1821 post la malkonstruo de la Okcidenta Viando-domo.
Belga sendependeco kaj 'Mizero de Flandrujo'
Ekde 1832 la alo de la tiama Jezuitoj-monaĥejo en la Boomgaardstraat estis riparata kaj alikonstruata por loĝigi tie la Reĝan Ateneon. Tiu ĉi transloĝiĝis en 1851 al la Verversdijk. Ekde 1852 la Ŝtata Mezlernejo estis establata en la Boomgaardstraat. En 1886 la komunuma muzikokonservatorio estis loĝigata en burĝodomo en la Sint-Jakobsstraat. En 1884 la urba biblioteko estis gastigata en la tiama Vojimposto-Domo en la Placo Jan van Eyck.
Komunumoj de Orne
(CAF) Kunurba komunumo de Flers, kreita en 2000.
Korpomasa indico
Kalkulo
mezurunuo de la alto ... m.
Vito Saccomandi
Vito SACCOMANDI (Teramo, 23-a de marto 1939 – Perugia, 8-a de oktobro 1995) estis itala agronomo kaj politikisto.
UniRed
Por faciligi la prilaboradon de dosieroj, UniRed povas kolorigi la tekston sintakse.
Laurentius Paulinus Gothus
Laurentius Paulinus Gothus (* Söderköping, la 10-an de novembro 1565 - Upsalo, la 29-an de novembro 1646) estis sveda profesoro, astronomo, rektoro de la Universitato de Upsalo, episkopo de Strängnäs kaj ĉefepiskopo de Upsalo ekde 1637 ĝis sia morto. Li studis en la germanaj Universitatoj de Rostock, kie David Chytraeus estis lia profesoro, kaj Helmstedt, kie li diplomiĝis kiel Magistro. En Rostock, li konatiĝis kun siaj amikoj Tycho Brahe kaj Duncan Lidell (1561-1613) kiuj instruis astronomion. La lecionoj pri Ptolomeo, instruitaj de Lidell, kaj la tikoniaj kaj kopernikaj sistemoj metis Gothus-on minimume unu jarcenton antaŭe de siaj samtempuloj en Svedio. Li poste daŭrigis siajn studojn en aliaj germanaj universitatoj.
Biografio
Kiam, en 1607, iu kometo aperis, li deklaras ke li povis interpreti la signifon. Tiutempe, la interpretadoj pri la ĉielaj signoj kaj la astrologio estis tre firme establita, kaj Laurentius Paulinus Gothus ne estis escepto. En 1607, li estis restarigita en sia katedro de la reĝo dank'al sia interpretado, post provizora haltigo, en 1606, pro politikaj kialoj.
Kantono Illkirch-Graffenstaden
Kantono Illkirch-Graffenstaden (canton d'Illkirch-Graffenstaden) estas franca kantono lokita en la departemento Bas-Rhin kaj en la regiono Grand Est. Ĝi estas unu el la 23 kantonoj de la arondismento Strasburgo. Ĝia ĉefurbo estas Illkirch-Graffenstaden.
Het Laatste Nieuws
Nombro de legantoj
Laŭ enketo de la sendependa kontrolorgano CIM en Belgio inter junio 2004 kaj majo 2005, Het Laatste Nieuws havas ĉiutage 1,03 milionoj da legantojn. Tio estas 2,8% malpli ol dum la pasinta enketo. Tamen la gazeto restas certe la plej legata gazeto de Belgio.
Rok-muziko
Priskribo
De la fino de la 1960-aj jaroj, referitaj kiel periodo de la "ora epoko" aŭ de "klasikroko", kelkaj apartaj rok-muzikaj sub-ĝenroj emerĝis, inkluzive de hibridoj kiel blusrokmuziko, kiel folkroko, kontre-muziko, kaj ĵazrok-muzika fuzio, multaj el kiuj kontribuis al la evoluo de psikedela roko, kiu estis influita de la kontraŭkultura psikedela sceno. Novaj ĝenroj kiuj eliris el tiu sceno inkludis progresivan rokon, kiu etendis la artajn elementojn; glamrokon, kiu elstarigis fanfaronadon kaj vidan stilon; kaj la varian kaj elteneman gravan sub-ĝenron de Metalroko, kiu emfazis volumenon, potencon, kaj rapidecon. En la dua duono de la 1970-aj jaroj, punkroko kaj intensigis kaj reagis kontraŭ kelkaj el tiuj tendencoj por produkti krudan, energian formon de muziko karakterizita per malkaŝaj sociaj kaj politikaj kritikoj. Punko estis influo en la 1980-aj jaroj sur la posta evoluo de aliaj sub-ĝenroj, inkluzive de nova ondo, post-punko kaj poste la alternativroka movado. De la 1990aj jaroj alternativa roko komencis domini rok-muzikon kaj rompi trae en la ĉeftendencon en la formo de grunĝo, britpop, kaj sendependa roko. Plia fuzio kiun sub-ĝenroj poste havas emerĝis, inkluzive de poppunko, kiel reproko, kaj repmetalo, same kiel konsciaj provoj reviziti la historion de roko, inkluzive de la reviviĝoj de garaĝroko, post-punka kaj sintezila popmuziko komence de la nova jarmilo.
Rokenrolo
La fundamento de rok-muziko estas en rokenrolo, kiu originiĝis en Usono dum la fino de la 1940-aj kaj komenco de la 1950-aj jaroj, kaj tuj disvastiĝis tra multo de la cetero de la mondo. Ties tujaj originoj kuŝas en miksaĵo de variaj tiamaj ĝenroj de muzikoj de nigruloj, kiel ritmenbluso kaj gospelo, kun kontreo kaj vesterno. En 1951, diskĵokeo de Cleveland nome Alan Freed ekmuzikigis ritmenbluson (tiam nomita "rasmuziko") por plur-rasa publiko, kaj oni supozas, ke li estis la unua kiu uzis la frazon "rock and roll" por priskribi tiun muzikon.
Estas polemikoj pri la multaj registraĵoj kiuj estis sugestitaj kiel "la unua rokenrola registraĵo". Kandidatoj estis la kanto "The House of Blue Lights" de Ella Mae Morse kaj Freddie Slack (1946); "Good Rocking Tonight" de Wynonie Harris (1948); "Rock Awhile" de Goree Carter (1949); "Rock the Joint" de Jimmy Preston (1949), kiu estis poste versiigita de Bill Haley & His Comets en 1952; kaj "Rocket 88" de Jackie Brenston kaj liaj Delta Cats (fakte, Ike Turner kaj lia bando "Kings of Rhythm"), registrita de Sam Phillips por Sun Records en 1951. Kvar jarojn poste, "Rock Around the Clock" de Bill Haley (1955) iĝis la unua rokenrola kanto en la listo de plej venditaj kaj plej aŭdigitaj de la gazeto Billboard, kaj malfermis la pordon tutmonde por tiu nova ondo de popola kulturo.
En tiu epoko okazis ankaŭ kreskiĝo en populareco de la elektra gitaro, kaj la disvolviĝo de specife rokenrola ludostilo pere de reprezentantoj kiel Chuck Berry, Link Wray kaj Scotty Moore. La uzado de deformaĵo, pionirita de gitaristoj de Sudokcidenta svingo kiel Junior Barnard kaj Eldon Shamblin estis popularigita de Chuck Berry meze de la 1950-aj jaroj. La uzado de kvina kordo, pionirigita de Francisco Tárrega en la 19-a jarcento kaj de Heitor Villa-Lobos kaj poste de Willie Johnson kaj Pat Hare komence de la 1950-aj jaroj, estis popularigita de Link Wray fine de la 1950-aj jaroj.
Komentistoj tradicie notis dekadencon de rokenrolo fine de la 1950-aj jaroj kaj komence de la 1960-aj jaroj. Ĉirkaŭ 1959, la morto de Buddy Holly, de the Big Bopper kaj de Ritchie Valens en aviadila akcidento, la foriro de Elvis Presley al la armeo, la retiriĝo de Little Richard por iĝi predikisto, akuzoj al Jerry Lee Lewis kaj Chuck Berry kaj la eksplodo de la skandalo de "payola" (kontraŭleĝa pago al radielsendejoj por aŭskultigi specifan muzikon, laŭ kiu partoprenis gravaj figuroj, kiel Alan Freed, en fraŭdo kaj korupto en la promocio de individuaj grupoj aŭ kantoj), havigis la impreson ke la epoko de rokenrolo en tiu punkto estis alveninta al fino.
Pop-rokmuziko kaj instrumenta rokmuziko
La termino pop estis uzita jam el la frua 20-a jarcento por referenci popolan muzikon ĝenerale, sed el la mezo de la 1950-aj jaroj ĝi ekestis uzata por distingita ĝenro, cele al junulara merkato, ofte karakterizita kiel pli milda alternativo al rokenrolo. El ĉirkaŭ 1967, ĝi estis iom post iom uzata en opozicio al la termino "rok-muziko", por priskribi formon kiu estas pli komerca, efemera kaj alirebla. Kontraste, rok-muziko estis konsiderita kiel fokuse al pli etendaj verkoj, aparte albumoj, estis ofte asociata kun partikularaj sub-kulturoj (kiel la Kontraŭkulturo de la 1960-aj jaroj), metis emfazon al artaj valoroj kaj "aŭtenteco", tendencis al koncerta ludado kaj al instrumenta aŭ voĉa virtuoseco kaj estis ofte vidita kiel enfermanta progresivajn disvolvigojn pli ol simple montranta jam ekzistantajn tendencojn. Tamen, multo de pop- kaj rok-muziko estis tre simila en sono, instrumentaro kaj eĉ vortumada enhavo. La terminoj "pop-rock" kaj "power pop" estis uzataj por priskribi pli komerce sukcesan muzikon kiu uzas elementojn el, aŭ la formon de, rok-muziko. Pop-rock estis difinita kiel "gaja vario de rok-muziko reprezentata de artistoj kiel Elton John, Paul McCartney, the Everly Brothers, Rod Stewart, Chicago, kaj Peter Frampton." La termino power pop estis stampita de Pete Townshend de the Who en 1966, sed ne estis multe uzita ĝis ĝi estis aplikita al bandoj kiel Badfinger en la 1970-aj jaroj, kiuj montriĝis kiel kelkaj el la plej komerce sukcesaj de la periodo.
Grava estis ankaŭ la alveno de soulo kiel ĉefa komerca forto. Disvolviĝante el ritmenbluso kun re-injekcio de gospela muziko kaj pop, farita de pioniroj kiel Ray Charles kaj Sam Cooke el la mezo de la 1950-aj jaroj, de fruaj figuroj de la 1960-aj jaroj kiel Marvin Gaye, James Brown, Aretha Franklin, Curtis Mayfield kaj Stevie Wonder, ili estis dominantaj en la sukcesaj pintolistoj de R&B kaj elrompis en la ĉefaj pop-muzikaj pintolistoj, helpante al akcelo de ilia disgregigo, dum la diskeldonejoj Motown kaj Stax/Volt Records iĝis la ĉefaj fortoj en la diskindustrio. Ĉuj tiuj elementoj, kiel la proksimaj harmonioj de doo-wop kaj grupoj de junulinoj, la zorgeme prilaborita kantoverkado de la ĝenro "Brill Building Sound" kaj la poluritaj produktovaloroj de soulo, estis konsiderataj kiel influantaj sur la sono de Merseybeat, partikulare ĉe la fruaj verkoj de the Beatles, kaj tra ili ankaŭ sur la formo de posta rok-muziko. Kelkaj muzik-historiistoj indikis ankaŭ al gravaj kaj plinovigaj teknikaj disvolvigoj kiuj konstruis rokenrolon en tiu periodo, kiel la elektronika traktado de sono fare de plinovigistoj kiel Joe Meek, kaj la prilaboritaj produktometodoj de la produktoformulo "Wall of Sound" (Sonmuro) fare de Phil Spector.
Brita invado
La Brita invado helpis la internaciigon de la produktado de rokenrolo, malfermante la pordon por ke sinsekvaj Britaj (kaj Irlandaj) muzikistoj atingu internacian sukceson. En Usono eble ĝi rezultis en la fino de la instrumenta "surf music", de la hegemonio de grupoj de kantistinoj kaj (por ioma tempo) de la junulidoloj, kiuj estis dominantaj la usonajn pintolistojn fine de la 1950-aj kaj dum la 1960-aj jaroj. Ĝi markis la karierojn de establitaj R&B muzikistoj kiel Fats Domino kaj Chubby Checker kaj eĉ portempe ruinigis la pintolistajn sukcesojn de survivintaj rokenrolaj muzikistoj, kiel Elvis. La Brita invado ankaŭ ludis gravan rolon en la starigo de distingita ĝenro de rok-muziko, kaj cementis la unuarangecon de la rok-grupo, bazita sur gitaroj kaj drumoj kaj produktante sian propran materialon kiel kanto-kantoverkistoj. Sekvante la ekzemplon markitan ĉefe de la LP Rubber Soul de the Beatles de 1965, ankaŭ aliaj Britaj rok-muzikistoj publikigis rok-albumojn intencitajn kiel artaĵoj en 1966, kiel ĉe Aftermath de the Rolling Stones, Revolver de the Beatles mem, kaj A Quick One de the Who, same kiel ĉe usonaj muzikistoj kiel the Beach Boys (Pet Sounds) kaj Bob Dylan (Blonde on Blonde).
Blusroko
La alia ŝlosila fokuso por la Brita bluso estis John Mayall; lia bando, the Bluesbreakers, inkludis Eric Clapton (post la foriro de Clapton el the Yardbirds) kaj poste Peter Green. Aparte grava estis la publikigo de la albumo Blues Breakers with Eric Clapton (Beano) (1966), konsiderata unu el la ŝlosilaj britblusaj diskoj kaj kies sonstilo estis multe imitita kaj en Britio kaj en Usono. Eric Clapton plue formis supergrupojn Cream, Blind Faith, kaj Derek and the Dominos, sekvite de etenda soloista kariero kiu helpis porti blusrokon en la ĉefajn tendencojn. Green, kun la ritma sekcio de Bluesbreaker nome Mick Fleetwood kaj John McVie, formis la grupon de Peter Green nome Fleetwood Mac, kiu atingis kelkajn el la plej grandaj komercaj sukcesoj en la ĝenro. Fine de la 1960-aj jaroj Jeff Beck, ankaŭ lernanto de the Yardbirds, movis blusrokon en la direkto de heavy rock (peza roko) per sia bando, nome the Jeff Beck Group. La lasta gitaristo de the Yardbirds estis Jimmy Page, kiu poste formis The New Yardbirds kio rapide iĝis Led Zeppelin. Multaj el la kantoj de iliaj unuaj tri albumoj, kaj foje poste en iliaj karieroj, estis etendaĵoj de tradiciaj bluskantoj.
Popol-roka muziko
Ĉirkaŭ la 1960-aj jaroj, la scenejo kiu estis disvolviĝinta el la revivigo de usona popolmuziko, estis kreskiĝinta ĝis grava movado, uzanta tradician muzikon kaj novajn komponaĵojn en tradicia stilo, kutime per akustikaj instrumentoj. En Usono la ĝenro estis pionirigita de figuroj kiel Woody Guthrie kaj Pete Seeger kaj ofte identigita kun progresema popolmuziko aŭ kun la laborista tendaro. Komence de la 1960-aj jaroj figuroj kiel Joan Baez kaj Bob Dylan venis al pinto en tiu movado kiel kantist-kantoverkistoj. Dylan ekatingis ĉeftendencajn publikojn per sukcesaĵoj kiel "Blowin' in the Wind" (1963) kaj "Masters of War" (1963), kio rezultis en "protestaj kantoj" por pli ampleksa publiko, sed, kvankam dekomence influis unu la alian, rok-popola muziko restis dumlonge apartaj ĝenroj, ofte kun reciproke ekskluzivaj publikoj.
Kató Hámán
Kató Hámán, laŭ hungarlingve kutima nomordo Hámán Kató, laŭ la edzinonomo Tóth Györgyné estis hungara komunisto, esperantisto.
Ĉefministro de Rusio
La rusia ĉefministro konsideriĝas la dua plej altranga reprezentanto de la Rusia Federacio, post la prezidanto de Rusio. La unua ĉefministro de Rusio en 1905-1906 estis Sergius Witte, la nuna ĉefministro ekde la 16-a de januaro 2020 estas Miĥail Miŝustin.
Kató Hámán
Memorigiloj
Dum la socialismo stratoj kaj lernejoj portis ŝian nomon, sed ili parte estis alinomitaj post 1990. En 1960 la Poŝto de Hungario eldonis poŝtmarkon pri ŝi kaj alian — en 1984. En Budapeŝto estas memortabulo.
Rada de Haro
Rada de Haro estas municipo de Hispanio, en la Provinco Kvenko, regiono de Kastilio-Manĉo.
Zsuzsa Dósa
Zsuzsa Dósa naskiĝis la  en Rimavská Sobota (Ĉeĥoslovakio, nun en Slovakio).
Alban Berg
Vivo kaj verko
Berg estis la tria el kvar infanoj de Johanna kaj Conrad Berg. Lia familio vivis tre komforte ĝis la morto de lia patro en 1900.
Berg estas probable plej bone konata pro sia Violina koncerto, kiu, simile al granda parto de lia verko, kombinas atonalecon kun tonalaj pasejoj, kaj uzas la dudek tonan teknikon en maniero kiel admisi harmoniojn memoriga pri Wagner. Aliaj bone konataj Berg-komponaĵoj inkluzivas la Lyric Suite (konsiderata esti granda influo sur la String Quartet No. 3 de Béla Bartok) kaj la Ĉambra Koncerto por violino, piano kaj 13 blovinstrumentoj.
Anton Webern
Vivo
La muziko de Webern denunciĝis kiel "kultura Bolŝevismo" kiam la Nazia Partio ekkaptis potencon en Aŭstrio en 1938. Kiel rezulto, fariĝis pli kaj pli malfacile por li gajni sian vivtenon, kaj li devis labori kiel redaktisto kaj presprovisto por sia eldonisto Universala Eldono. WEBERN forlasis Vienon en 1945 kaj translokiĝis al Mittersill en la lando Salzburg, kredante ke li estos pli sekura tie. La 15-an de septembro 1945 tamen, dum la okupado de Aŭstrio far la Aliancanoj, li estis hazarde mortpafita de usona armea soldato post la aresto de lia bofilo pro nigra-merkataj agoj.
Kreteo
Aliaj personoj nomitaj Kreteo
Krom la antaŭa, Kreteo estis la nomo de diversaj roluloj de la helena mitologio:
Aĥeloo
Origino kaj kultado
Oni diris ke la origina rivero devenis de la abundaj larmoj verŝitaj de Niobo, post kiam Apolono kaj Artemiso mortigis per iliaj sagoj ŝian tutan idaron, krom Melibeo, kiel puno por moki la kapablon naski de ilia patrino Leto. Tamen, kroma versio rakontas ke kiam Aĥeloo sciis pri la perdo de liaj filinoj (la sirenoj), lia koro estis tiel afliktita ke li petis al Geo ricevi lin denove en ŝian internon. Ĝuste en la loko kie la Tero bonvenigis lin, spruĉis la abund-akva fonto kiu formis la riveron.
Rilato al herooj
Aĥeloo gastigis Tezeon, kiu revenis el la ĉasado de la agro de Kalidono. Danke al tiu renkontiĝo, la heroo eksciis pri la travivaĵoj de Aĥeloo kaj la origino de ĉiuj insuloj kiuj troviĝas ĉe la alfluejo de la rivero. Ili komence estis kvin nimfoj, kiuj forgesis honori Aĥeloon dum ilia festoj kaj estis metamorfoziitaj en insuloj (la Ekinadoj) de la dio pro tio. Kelkajn jarojn poste, Alkmeono ricevis teruran malbenon, pro la murdo de sia patrino: li suferos persekutadon kaj torturadon de la erinioj tra ĉiuj ekzistantaj landoj de la mondo. Pro tio li trovis rifuĝon en tiuj insuloj, kreitaj de Aĥeloo post kiam la krimo okazis, kiuj do, ne estis menciitaj en la solena malbeno. Tie li trovis pacon kaj edziĝis al filino de la rivera dio, Kaliroo. Sed la vanteco de tiu lasta fatale influis ŝian edzon.
Arta prezentado
La sceno de la lukto kun Heraklo aperis sur la trono de la urbo Amiklo, kaj en la trezoro de la megaranoj ĉe Olimpio elstaris skulptaĵo lia farita de Dontoso el cedra ligno. En la helena kaj romia kulturo la dio ofte estis prezentita per ornamaj maskoj, kiuj simbolis ĝenerale fluantan akvon. Tiu kutimo supervivis tra la romanika arto dum Mezepoko kaj originis la klasikan prototipon pri la Verda Homo.
GRES Estação Primeira de Mangueira
Kiam la muzikisto Agenor de Oliveira fondis la sambolernejon je la 28-a de aprilo 1928, ĝi estis la tria siaspeca. En 1929 ĝi unuan fojon partoprenis karnavalon. La profesie estrata asocio ankaŭ transprenas socialajn taskojn en la mizerkvartaloj, el kiuj devenas grandparto de la pli ol mil membroj.
Karlo la 5-a surĉevale en Mühlberg
Karlo la 5-a surĉevale en Mühlberg aŭ en hispana Carlos V a caballo en Mühlberg estas portreto pentrita olee sur tolo fare de la pentristo Tiziano Vecellio en 1548. La venecia artisto realigis ĝin por reprezenti la imperiestron de la Sankta Romia Imperio kaj reĝo de Hispanio, Karlo la 1-a, kiel triumfinto de la Batalo de Mühlberg ĉe Mühlberg (Elbo), en la 24-a de aprilo de 1547. Estas pentraĵo de eksterordinara historia valoro kiu projekciis grandan influon sur la tuta epoko baroka.