Καταστροφή_της_Νάουσας
Η πολιορκία της Νάουσας, η εισβολή των Τούρκων και η καταστροφή της πόλης
μικρογραφία|Το τρομπόνι και η παλάσκα του Αλή Μπέη. Ιστορικό και Λαογραφικό Μουσείο Νάουσας Ο βαλής της Θεσσαλονίκης, Εμπού Λουμπούτ, ανέλαβε ο ίδιος την ηγεσία της επίθεσης εναντίον της Νάουσας, επικεφαλής 20.000 ανδρών, από τους οποίους οι μισοί τουλάχιστον ήταν τακτικός στρατός και οι υπόλοιποι άτακτοι. Την πόλη υπεράσπιζαν 4.000-5.000 επαναστάτες. thumb|left|Η επαναστατική σημαία της Νάουσας Στις 26 Μαρτίου, ο Εμπού Λουμπούτ ζήτησε από τους επαναστάτες να καταθέσουν τα όπλα «ίνα τύχουν συγγνώμης», προειδοποιώντας τους ότι σε αντίθετη περίπτωση θα έχουν «πολύ δυσάρεστον τέλος». Η απάντηση των Ναουσαίων ήταν αρνητική και έτσι στις αρχές Απριλίου άρχισε η πολιορκία. Ύστερα από πολλές αποτυχημένες προσπάθειες και σκληρή αντίσταση των Ναουσαίων, οι Τούρκοι καταφέρνουν να μπούν στη Νάουσα μετά από γενική επίθεση και σφοδρό κανονιοβολισμό των ελληνικών θέσεων. Οι απόψεις σχετικά με τον ακριβή τόπο από τον οποίο εισχώρησαν διίστανται. Σύμφωνα με τον Κολτσίδα, μπήκαν από το αφύλακτο μέρος “Αλώνια”, ενώ με βάση τον Στουγιαννάκη και άλλους συγγραφείς η είσοδός τους έγινε από την πύλη του Αγίου Γεωργίου η οποία υποστηρίζεται ότι βρέθηκε ανοιχτή με προδοσία. Ωστόσο αρκετοί, νεότεροι ερευνητές δεν δέχονται την εκδοχή της προδοσίας. Παρόλα αυτά δεν υπάρχει ακριβής ημερομηνία σχετικά με το πότε εισήλθαν οι Τούρκοι στην πόλη. Σύμφωνα με τον Πλαταρίδη και τον Χιονίδη η εισβολή έγινε την 5η προς 6η Απριλίου του 1822. Παράλληλα άλλοι ερευνητές εκφράζουν διαφορετικές απόψεις οι οποίες υποστηρίζουν πως οι Τούρκοι πέρασαν τα τείχη της πόλης την 12η προς 13η Απριλίου ενώ άλλη άποψη υποστηρίζει πως μπήκαν την 18η Απριλίου. Κατά τη διάρκεια των οδομαχιών οι Ναουσαίοι αντιστάθηκαν σθεναρά εναντίον των Οθωμανών. Για παράδειγμα ο οπλαρχηγός Ζώτος οχυρωμένος στην άνω πόλη, είδε τους Τούρκους να καταφθάνουν και για να μην πέσει ζωντανός στα χέρια τους, ανατίναξε την πυριτιδαποθήκη σκοτώνοντας μαζί και τους εχθρούς του. αριστερά|μικρογραφία|Εκκλησία Αγίου Γεωργίου μικρογραφία|Όψη από ανατολικά του καταρράκτη στην περιοχή «Στουμπάνοι», όπου αυτοκτόνησαν 13 κατά την παράδοση Ναουσαίες γυναίκες με τα παιδιά τους τον Απρίλη του 1822, προκειμένου να μη πέσουν ζωντανές στα χέρια των ΟθωμανώνΕπιπλέον, ο οπλαρχηγός Διαμαντής Νικολάου συγκρατούσε την πύλη και το οχυρό του Αγίου Δημητρίου, όπου 15-20 Ναουσαίοι και οι αδελφοί Σιουγκαραίοι αντιμετώπισαν εικοσαπλάσιους Τούρκους με επιτυχία. Μάλιστα ο Δημήτριος Σιούγκαρης φέρεται να όρμηξε εναντίον του επικεφαλής των Τούρκων Αλή Μπέη και να τον σκότωσε πυροβολώντας τον ενώ στη συνέχεια σύλησε τα όπλα του, από τα οποία ένα τρομπόνι εκτίθεται σήμερα στο Λαογραφικό και Ιστορικό μουσείο της Νάουσας. Επιπλέον, ο Ζαφειράκης με τον Γ. Καρατάσο, τον Διαμαντή Νικολάου και 500 ή και περισσότερους συντρόφους τους, αμύνθηκαν για 3 μέρες, κλεισμένοι στον Πύργο του πρώτου, στα νοτιοδυτικά της πόλης, διευκολύνοντας τη φυγή πολεμιστών και γυναικοπαίδων. Παρ’ όλες τις προσπάθειες των Τούρκων, που χρησιμοποίησαν ακόμα και κανόνια, ο Πύργος παρέμενε απόρθητος. Όταν όμως ο αποκλεισμός έγινε στενότερος, οι πολιορκημένοι πραγματοποίησαν έξοδο και βρήκαν καταφύγιο στο όρος Βέρμιο.