cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γενική απεργία Αυγούστου 1923
βιβκλιογραφία
Αυγουστου 1923 απεργια γενικη Αυγουστου 1923 απεργια γενικη
Δημόσιος υπάλληλος
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δημόσιοι υπάλληλοι Κατηγορία:Δημόσια Διοίκηση
Τζέιμς Κάγκνεϊ
Πρώιμος βίος
Ο Τζέιμς Κάγκνεϊ γεννήθηκε στην Νέα Υόρκη και σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια.
Τρικεράτωψ
Ο τρικέρατωψ (Triceratops) ήταν ένα γένος μεγάλων φυτοφάγων δεινόσαυρων που έζησε στη Βόρεια Αμερική κατά την ύστερη Κρητιδική περίοδο.
Λαοδίκη ΣΤ΄ της Συρίας
Βιογραφικά στοιχεία
Το χέρι της Λαοδίκης δόθηκε στον βασιλιά του Πόντου, Μιθριδάτη Ε΄. Μαζί του απέκτησε τουλάχιστον τρία παιδιά, τον Μιθριδάτη Στ΄ Ευπάτορα, έναν από τους πιο αξιόλογους πολεμίους της ρωμαϊκής παντοδυναμίας, τη Λαοδίκη που παντρεύτηκε με τον πρώτο, και έναν ακόμη γιο, που έφερε επίσης το όνομα Μιθριδάτης. Όταν ο σύζυγός της δολοφονήθηκε στην αυλή επικράτησε μεγάλη αναταραχή, καθώς μάλιστα οι πιθανοί διάδοχοι ήταν ανήλικοι. Κατάφερε να συγκρατήσει τα πράγματα βασιλεύοντας η ίδια ως επίτροπός τους. Τελικά φυλακίστηκε από τον Μιθριδάτη Ευπάτορα περίπου το 116 π.Χ. ο οποίος ανέβηκε στον θρόνο σε ηλικία 15 ετών.
Πανεπιστήμιο του Σοπρόν
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πανεπιστήμια στην Ουγγαρία
Ντραουπάντι Μούρμου
Διακυβέρνηση
Είναι η πρώτη γυναίκα Κυβερνήτης του Τζαρκάντ. Είναι η πρώτη γυναίκα αρχηγός φυλής στην Οντίσα, που διορίστηκε ως κυβερνήτης σε ένα Ινδικό κράτος.
Ατάργατις
Ο Κτησίας χρησιμοποίησε επίσης το όνομα Δερκετώ και οι Ρωμαίοι την ονόμασαν Ντέα Σύρια ή με μια λέξη Ντεασούρα. Κατά κύριο λόγο ήταν θεά της γονιμότητας, αλλά, ως βααλάτ της πόλης και των ανθρώπων της, ήταν επίσης υπεύθυνη για την προστασία και την ευημερία τους. Το κύριο ιερό της ήταν στην Ιεράπολη, στη σύγχρονη Μανμπίτζ, βορειοανατολικά του Χαλεπίου της Συρίας.
Ο σύντροφός της είναι συνήθως ο θεός Χαντάντ της βροχής και των καταιγίδων. Ως Αταραθέχ, τα περιστέρια και τα ψάρια θεωρούνταν ιερά γι' αυτήν: τα περιστέρια ως έμβλημα της θεάς της αγάπης και τα ψάρια ως σύμβολα γονιμότητας και της υδρόβιας ζωής.
Προέλευση και όνομα
Έχει επίσης προταθεί ότι το στοιχείο -γάτις μπορεί να σχετίζεται με τον ελληνικό όρο γάδος=ψάρι. Έτσι, η Αταρ-γάτις μπορεί απλά να σημαίνει "η θεά-ψάρι Ατάρ".
Μυθολογία
Το σκεπτικό για τη συριακή λατρεία περιστεριών και την αποχή από τα ψάρια φαίνεται στην ιστορία του Αθήναιου (8.37), όπου η Ατάργατις εξηγείται αφελώς ότι σημαίνει "χωρίς γάδο", το όνομα μιας βασίλισσας που λέγεται ότι απαγόρευσε την κατανάλωση ψαριών. Έτσι, ο Διόδωρος Σικελιώτης, παραθέτοντας τον Κτησία, λέει πώς η Δερκετώ ερωτεύτηκε έναν νέο και έγινε μητέρα ενός παιδιού και πώς από ντροπή έπεσε σε μια λίμνη κοντά στην Ασκαλών και το σώμα της μετατράπηκε σε ψάρι, αν και το κεφάλι της παρέμεινε ανθρώπινο. Το παιδί της Δερκετούς μεγάλωσε και έγινε η Σεμίραμις, η βασίλισσα της Ασσυρίας. Σε μια άλλη ιστορία, που αφηγήθηκε ο Υγίνος, ένα αυγό έπεσε από τον ουρανό στον Ευφράτη, το κύλισαν ψάρια πάνω στη γη, έκατσαν πάνω του περιστέρια και το εκκόλαψαν και βγήκε η Αφροδίτη, γνωστή ως Σύρια Θεά.
Κέντρον Ερεύνης της Ελληνικής Λαογραφίας της Ακαδημίας Αθηνών
Ιστορία
Το 1990 με τον νόμο Περί Έρευνας (Ν. 1894/1990) οι Συντάκτες, δηλαδή το επιστημονικό προσωπικό του Κέντρου εντάσσεται σε βαθμίδες Ερευνητών μετά από κρίση. Από το 1996 και εξής με τη βοήθεια ευρωπαϊκών Προγραμμάτων εκσυγχρονίζει τον τρόπο λειτουργίας του και ψηφιοποιεί το  πλούσιο αρχειακό υλικό του (χειρόγραφα, έντυπα, φωτογραφίες, μουσικές και κινηματογραφικές καταγραφές, αντικείμενα μουσειακής συλλογής). Το Κέντρο Λαογραφίας αποτελεί κέντρο τεκμηρίωσης του λαϊκού πολιτισμού,  φορέα έρευνας και βήμα θεωρητικού και μεθοδολογικού προβληματισμού που απηχεί την πολλαπλότητα της κοινωνικής πραγματικότητας και τις ερευνητικές ιδιαιτερότητες της Ελληνικής Λαογραφίας.
Κτήριο
Η μεταστέγαση του Κέντρου Λαογραφίας κρίθηκε απαραίτητη το 1995 προκειμένου να επιτευχθεί η αναδιοργάνωσή του, ιδιαίτερα με την πραγματοποίηση ευρωπαϊκού Προγράμματος εκσυγχρονισμού του (Ε.Π.Ε.Α.Ε.Κ.). Η διευθύντρια Αικατ. Πολυμέρου-Καμηλάκη εισήγαγε στην Εφορευτική Επιτροπή το θέμα της μεταστέγασης του Κέντρου και τα μέλη της απεφάσισαν ομόφωνα να το προωθήσουν στη Διοίκηση της Ακαδημίας. Με συντονισμένες ενέργειες του τότε Προέδρου της Εφορευτικής Επιτροπής  Ακαδημαϊκού M. Παλλαντίου, του επόπτη του Kέντρου Ακαδημαϊκού Παν. Λιγομενίδη, του τότε Προέδρου της Ακαδημίας αειμνήστου Γιάγκου Πεσμαζόγλου και της διευθύντριας, το ΄Ιδρυμα Λίλιαν Βουδούρη με μια γενναία χορηγία εξασφάλισε νέα στέγη για το Κέντρο Λαογραφίας  στο νεοκλασικό κτήριο στην οδό Ηπίτου 3. Το κόστος της ανακαίνισης του κτηρίου καλύφθηκε από την Ακαδημία Αθηνών και τη χορηγία της εταιρείας Θεμελιοδομή Α.Ε.
Βιβλιοθήκη
Ημέρες και ώρες λειτουργίας αναγνωστηρίου: Δευτέρα - Τρίτη – Τετάρτη – Πέμπτη - Παρασκευή, 9.00–14.00. Τηλ.: 210 3664768
Εκπαίδευση
Το Κέντρο Λαογραφίας στο πλαίσιο της συνεργασίας του με τους εκπαιδευτικούς από την ίδρυσή του έως σήμερα έχει δημιουργήσει και διαθέσει λεπτομερή εγχειρίδια επιτόπιας έρευνας τα οποία έχουν χρησιμοποιήσει ευρύτατα οι εκπαιδευτικοί για τις ανάγκες τους. Επίσης έχει δημιουργήσει ψηφιακές εκπαιδευτικές εφαρμογές και ειδικά εκπαιδευτικά βιβλία με λαογραφική θεματολογία.
Οσία Ειρήνη Χρυσοβαλάντου
Γέννηση και καταγωγή
Στα μέσα του 9ου αιώνα μ.Χ., όταν αυτοκράτορας του Βυζαντίου ήταν ο εικονομάχος Θεόφιλος και σύζυγός του η εικονολάτρισσα Θεοδώρα, όταν η περίοδος της Εικονομαχίας, που για περισσότερο από 100 χρόνια ταλάνισε την αυτοκρατορία, βρισκόταν στην τελευταία φάση της, στην Καππαδοκία της Μικράς Ασίας, γεννήθηκε και έζησε την πρώτη της νεότητα η οσία Ειρήνη η Χρυσοβαλάντου. Πατέρας της οσίας ήταν ο πατρίκιος Φιλάρετος ο Καππαδόκης. Ήταν από την Καισαρεία της Καππαδοκίας, ευνοούμενος του αυτοκράτορα Θεόφιλου και έμπιστος της συζύγου του Θεοδώρας. Ήταν ο στρατιωτικός διοικητής του εξαιρετικής σημασίας θέματος της Καππαδοκίας. Μητέρα της η πατρικία Ζωή, γυναίκα όμορφη και σεβαστή σε όλη την Καισαρεία για τον ενάρετο βίο της. Το ανδρόγυνο είχε αποκτήσει δυο κόρες, την Καλλινίκη και την Ειρήνη. Η Καλλινίκη γεννήθηκε το 825 μ.Χ. Οφείλει το όνομά της στις θριαμβευτικές νίκες που πέτυχε ο πατέρας της εναντίον των Σαρακηνών τη χρονιά που γεννήθηκε. Τρία χρόνια αργότερα, το 828, γεννήθηκε η Ειρήνη. Ο Φιλάρετος όμως έχασε τη γυναίκα του, όταν εκείνη ήταν ακόμη πολύ νέα. Έτσι, η ανατροφή των δύο κορών τους ανατέθηκε στην πατρικία Σοφία, τη μεγαλύτερη αδερφή του στρατηγού.
Η Ειρήνη υποψήφια σύζυγος του αυτοκράτορα
Η μόνη που έμεινε παγερά αδιάφορη σε όλη αυτήν την αναστάτωση ήταν και η άμεσα ενδιαφερόμενη: η Ειρήνη. Από πολύ νωρίς είχε ποθήσει το μοναχικό βίο και οι λόγοι που δέχτηκε με χαρά αυτό το ταξίδι προς τη Βασιλεύουσα απείχαν πολύ από αυτό που όλοι νόμιζαν: Ταξίδευε στην Πόλη για να αποχαιρετήσει την πολυαγαπημένη της αδερφή, την οποία δεν είχε ξαναδεί από την ημέρα των λαμπρών γάμων της (είχαν περάσει τέσσερα χρόνια από τότε) και για να αποσπάσει την ευχή του πατέρα της, ώστε να αποσυρθεί στη μονή που τόσο διακαώς ποθούσε.
Η Ειρήνη και οι συνοδοί της έφτασαν στην Κωνσταντινούπολη ένα ανοιξιάτικο πρωινό, για να πληροφορηθούν εκεί ότι μόλις πριν λίγες μέρες είχαν τελεστεί οι γάμοι του αυτοκράτορα με την Ευδοκία τη Δεκαπολίτισσα. Ο πατέρας της, η αδερφή της, ο θείος της με δυσκολία έκρυβαν την απογοήτευσή τους. Η Ειρήνη αντίθετα αισθανόταν αγαλλίαση για την τροπή των γεγονότων και περίμενε την κατάλληλη ευκαιρία να μιλήσει του πατέρα της και να πάρει την ευχή του, καθώς δεν ήθελε να τον λυπήσει με κρυφή της αναχώρηση.
Η οσία Ειρήνη στην αγιογραφία
Στην ορθόδοξη αγιογραφία, η αγία απεικονίζεται με το ένδυμα της ηγουμένης, να κρατάει στο δεξί χέρι της τα τρία θεόσταλτα μήλα. Ο άγγελος, ο οποίος την βοηθούσε στο δύσκολο έργο της σωτηρίας των ψυχών, στέκεται μπροστά της κρατώντας ειλητάριο με τμήμα του χαιρετισμού που της απηύθυνε («Χαίρε δούλη του Υψίστου, Ειρήνη…»). Ειλητάριο κρατεί και η αγία στο αριστερό της χέρι, το οποίο αναγράφει παραινέσεις της οσίας (συνήθως, διαβάζεται η φράση: «Φως μοναχών, άγγελοι˙ φως κοσμικών, μοναχοί…»). Δίπλα στην αγία, αγιογραφείται το κυπαρίσσι που λύγιζε, όταν εκείνη προσευχόταν με δεμένο το λευκό πανί στην κορυφή του, ενώ στο βάθος φαίνεται η μονή του Χρυσοβαλάντου. Συχνά, σε μια από τις θύρες της μονής, απεικονίζεται η καλόγρια που είδε την αγία να αιωρείται προσευχόμενη. Η Ορθόδοξη Εκκλησία γιορτάζει τη μνήμη της οσίας Ειρήνης, της ηγουμένης της μονής Χρυσοβαλάντου, στις 28 Ιουλίου.
Εξέγερση της 17ης Ιουνίου 1953
Η εξέγερση της 17ης Ιουνίου 1953 υπήρξε ξεσηκωμός μεγάλης κλίμακας ενάντια στην κυβέρνηση της Λαοκρατικής Δημοκρατίας της Γερμανίας. Η εξέγερση ξεκίνησε από το Βερολίνο όταν εργάτες στον κατασκευαστικό κλάδο ξεσηκώθηκαν στις 16 Ιουνίου του 1953. Η εξέγερση τελικώς κατεστάλη βιαίως από τεθωρακισμένα των σοβιετικών δυνάμεων κατοχής του Βερολίνου και τη Λαϊκή Αστυνομία (Volkspolizei), την αστυνομία του κομμουνιστικού καθεστώτος της Ανατολικής Γερμανίας. Παρόλο που η εξέγερση ήρθε αντιμέτωπη με ισχυρή καταστολή, δεν ετέθη εύκολα υπό έλεγχο. Ακόμη και μετά την πάροδο της 17ης Ιουνίου του 1953, έγιναν διαδηλώσεις σε περισσότερες από 500 ανατολικογερμανικές πόλεις και χωριά.
Αλέξανδρος Βλάνγαλης
Διπλωματική δραστηριότητα
Το 1865 έλαβε τον βαθμότου Υποστρατήγου.
Βραβεία Γκράμι του 1991
Κλασική Μουσική
Robert Shaw (διευθυντής ορχήστρας) & the Atlanta Symphony Orchestra & Chorus για το Walton: Belshazzar's Feast/Bernstein: Chichester Psalms; Missa Brevis
Vladimir Horowitz για το The Last Album
Daniel Barenboim & Itzhak Perlman για το Brahms: The Three Violin Sonatas
Κάντρι Μουσικής
Kathy Mattea για το "Where've You Been"
Don Henry & Jon Vesner (τραγουδοποιοί) για το "Where've You Been" σε ερμηνεία Kathy Mattea
Alison Krauss για το I've Got That Old Feeling
Folk
Shawn Colvin για το Steady On
Gospel
James Cleveland (διευθυντής χορωδίας) για το Having Church σε ερμηνεία the Southern California Community Choir
Τζαζ
Oscar Peterson για το The Legendary Oscar Peterson Trio Live at the Blue Note
Latin
Tito Puente για το "Lambada Timbales"
Συσκευασία και Σημειώσεις
Jeffrey Gold, Len Peltier & Suzanne Vega (σχεδιαστές) για το Days of Open Hand σε ερμηνεία Suzanne Vega
R&B
Anita Baker για το Compositions
Πανουργιάς
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οπλαρχηγοί του 1821 Κατηγορία:Έλληνες μέλη της Φιλικής Εταιρείας Κατηγορία:Αρματολοί Κατηγορία:Ελληνική εξέγερση του 1770
Υμπέρ Ρομπέρ
O Υμπέρ Ρομπέρ (γαλλικά: Hubert Robert) (1733-1808) ήταν Γάλλος ζωγράφος, σχεδιαστής, χαράκτης και δάσκαλος σχεδίου. Έζησε την ακμή της βασιλείας του Λουδοβίκου ΙΣΤ΄, τον οποίο υπηρέτησε σε διάφορα αξιώματα, όπως ως σχεδιαστής κήπων. Γλίτωσε ως εκ θαύματος την εκτέλεση κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης και ήταν ένας από τους συμβούλους και επιμελητές του νεοϊδρυθέντος Μουσείου του Λούβρου.
Φέιτσενγκ
Το 1999 είχε πληθυσμό 960.232 κατοίκους.
Π.Α.Σ. Φίλιππος Θεσσαλονίκης
Αντίθετα με το ποδόσφαιρο, στο μπάσκετ ο Φίλιππος αποτέλεσε συνολικά την τέταρτη σε δυναμικότητα ομάδα της Θεσσαλονίκης από τα μέσα της δεκαετίας του 1980 και για 10 περίπου χρόνια. Ήταν σταθερά στις 2 κατηγορίες της Α εθνικής (Α1 και Α2) και ανέδειξε παίκτες όπως οι Χρήστος Κωνσταντινίδης, Βαγγέλης Πουλιανίτης, Χρόνης Δασκαλάκης, Φώτης Γκουζκούρης, Δημήτρης Οικονομίδης, Παντελής Παπαϊωακείμ, Μπάμπης Παπαδάκης κ.α. Πρόεδρος της χρυσής εποχής της ομάδας της Τούμπας ήταν ο Φραντζέσκος Φραντζέσκος, ο οποίος οδήγησε τον Φίλιππο από το Β' τοπικό στην Α1, ενώ έδρα αποτέλεσε το Παλέ ντε Σπορ της Θεσσαλονίκης.
Υστερόγραφο μιας Σχέσης
Πλοκή
Ο Γκραντ (Γκόρντον Πίνσεντ) και η Φιόνα Άντερσον (Τζούλι Κρίστι) είναι ένα ηλικιωμένο ζευγάρι με 44 χρόνια γάμου στις πλάτες. Ο γάμος τους ήταν σε γενικές γραμμές ευτυχισμένος, με μοναδικό μελανό σημείο την απιστία του Γκραντ με μια μαθήτρια του, όταν ήταν καθηγητής πανεπιστημίου.
29 Οκτωβρίου
Η 29η Οκτωβρίου είναι η 302η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο (303η σε δίσεκτα έτη). Υπολείπονται 63 ημέρες.
Πομπέι (οικογένεια)
Εξωτερικός Σύνδεσμος
Κατηγορία:Ιταλοί ευγενείς *
Χρωματικό σφάλμα (φωτογραφία)
Θεωρία
Στην ψηφιακή φωτογραφία η ορολογία purple fringing (είναι ορολογία της αγγλικής βιβλιογραφίας) έχει καθιερωθεί. Στην ψηφιακή φωτογραφία η χρωματική απόκλιση οφείλεται όχι μόνο στη κατασκευή των οπτικών του φακού αλλά και στον ψηφιακό αισθητήρα. Συγκεκριμένα το φαινόμενο γίνεται εντονότερο όταν η ψηφιακή μηχανή έχει μικρό μέγεθος αισθητήρα και παράλληλα την δυνατότητα λήψης υψηλής ανάλυσης εικόνων. Όσο τα στοιχεία του αισθητήρα συρρικνώνονται σε μικρή επιφάνεια το φαινόμενο του χρωματικού σφάλματος είναι εντονότερο. Αρκετοί κατασκευαστές για να αποφύγουν το πρόβλημα αυτό, ενσωματώνουν μικροσκοπικούς φακούς πάνω από το κάθε στοιχείο του αισθητήρα ώστε το φως να εστιάζεται με ακρίβεια σε κάθε στοιχείο του αισθητήρα.
Τέλντε
Οικονομία
Στο παρελθόν, το Τέλντε ήταν μια γεωργική κοινότητα, με τις κυριότερες καλλιέργειες να είναι ζαχαροκάλαμα, αμπελώνες, μπανάνες και ντομάτες. Σήμερα η γύρω περιοχή του Τέλντε είναι αρκετά βιομηχανοποιημένη, καθιστώντας το βιομηχανικό κέντρο του νησιού.
Εθνική Φρουρά (Κύπρος)
Ιστορία
Τον Αύγουστο του 1964 η Εθνική Φρουρά αντιμετώπισε, μεταξύ άλλων, την πρώτη στρατιωτική επέμβαση της Τουρκίας, η οποία εκδηλώθηκε με αεροπορικές επιθέσεις στην περιοχή της Τηλλυρίας (δειτε:Μάχη της Τηλλυρίας) και στον Κόλπο του Ξερού, ενώ το 1967 δυνάμεις της Εθνοφρουράς επενέβησαν στην κρίση που εκδηλώθηκε στην περιοχή της Κοφίνου.
Οργάνωση
Η Εθνική Φρουρά (ΕΦ) διοικείται από το Γενικό Επιτελείο Εθνικής Φρουράς (ΓΕΕΦ). Τμήμα της Εθνικής Φρουράς αποτελεί η Εθνοφυλακή. Περαιτέρω, υπάρχουν διάφοροι δομημένοι Σχηματισμοί και Διοικήσεις (Δκσεις) οι οποίοι είναι:
Στρατός Ξηράς
μικρογραφία|Άντρες της μονάδας υποβρυχίων καταστροφών κατά τη διάρκεια συνεκπαίδευσης με τον Αμερικανικό στρατό.
Εξοπλισμός
Κύριο Λήμμα: Κατάλογος στρατιωτικού εξοπλισμού της Κύπρου
Φάνη Πάλλη - Πετραλιά
Διακρίσεις
Έχει πολλές και σημαντικές διεθνείς δραστηριότητες: Εξέδωσε αρχικά δύο βιβλία: α) «Μια σύγχρονη Γυναίκα, με μια Σύγχρονη Οικογένεια, σε μια Σύγχρονη Δημοκρατία» και β) «Η Άτεκνη Χώρα: Δημογραφική Εξέλιξη και Προοπτικές». Τον Δεκέμβριο του 2014, εκδόθηκε και το τρίτο της βιβλίο με τίτλο «40 Χρόνια Τώρα, Γεγονότα, παρασκήνια και πρωταγωνιστές της μεταπολίτευσης».
Τρανσυλβανία
Στη λαϊκή κουλτούρα, η Τρανσυλβανία συνδέεται συνήθως με τα βαμπίρ, λόγω της επιρροής του μυθιστορήματος υψηλής φαντασίας του Μπραμ Στόκερ του 1897 Δράκουλας και των πολλών επόμενων βιβλίων και ταινιών που αυτό έχει εμπνεύσει.
Ρωμαϊκή Δακία
Κατά τον τρίτο αιώνα η αυξανόμενη πίεση από τους Ελεύθερους Δάκες και τους Βησιγότθους ανάγκασε τους Ρωμαίους να εγκαταλείψουν την Τραϊανή Δακία.
Γότθοι
Οι Γότθοι μπόρεσαν να υπερασπιστούν την επικράτειά τους για περίπου έναν αιώνα ενάντια στους Γέπιδες, τους Βανδάλους και τους Σαρμάτες. Ωστόσο οι Βησιγότθοι δεν μπόρεσαν να διατηρήσουν τις ρωμαϊκές υποδομές της περιοχής και τα ορυχεία χρυσού της Τρανσυλβανίας περιέπεσαν σε αχρησία κατά τον Πρώιμο Μεσαίωνα.
Μεσαιωνικό Gesta Hungarorum
Ο Γκλάντ (ουγγρικά: Galád) ήταν ο ηγεμόνας του Βανάτου την εποχή της κατάκτησης της Λεκάνης των Καρπαθίων από τους Ούγγρους σύμφωνα με το Gesta Hungarorum. Ο Γκλαντ ήρθε από το Βίντιν της Βουλγαρίας, κατέλαβε την περιοχή από τον ποταμό Mούρες μέχρι το κάστρο της Ορσοβα και την Παλάνκα με τη βοήθεια των Κουμάνων. Σύμφωνα με τον Ανώνυμο ο Γκλάντ διοικούσε έναν μεγάλο στρατό από ιππείς και πεζούς, που υποστηρίχθηκε από Κουμάνους, Πρωτοβούλγαρους και Βλάχους (blacorum). Οι Ούγγροι έστειλαν στρατό εναντίον του και ο Γκλάντ ηττήθηκε, ο στρατός του εξολοθρεύτηκε και δύο δούκες των Κουμάνων και τρεις Βούλγαροι πρίγκιπες σκοτώθηκαν στη μάχη. Η ουγγρική ιστοριογραφία τον θεωρεί πλασματικό, μαζί με πολλούς άλλους φανταστικούς εχθρικούς χαρακτήρες του Gesta Hungarorum και δεν αναφέρεται σε άλλες πρωτογενείς πηγές. Η αναφορά του Ανώνυμου στους Κουμάνους που υποστηρίζουν τον Γκλαντ είναι ένα από τα βασικά σημεία της επιστημονικής συζήτησης, επειδή οι Κουμάνοι δεν έφτασαν στην Ευρώπη πριν από τη δεκαετία του 1050. Στη ρουμανική ιστοριογραφία ο Γκλαντ περιγράφεται ως ένας από τους «τρεις Ρουμάνους δούκες» που κυβέρνησαν τις περιοχές της σημερινής Ρουμανίας στις αρχές του 10ου αιώνα.
Μέσος Μεσαίωνας
Το 1000 ο Στέφανος Α' της Ουγγαρίας, μεγάλος πρίγκιπας των Ουγγρικών φυλών, αναγνωρίστηκε από τον Πάπα και από τον κουνιάδο του Ερρίκο Β', Αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας ως Βασιλιάς της Ουγγαρίας. Αν και ο Στέφανος ανατράφηκε ως Ρωμαιοκαθολικός και ο εκχριστιανισμός των Ούγγρων επιτεύχθηκε κυρίως από τη Ρώμη, αναγνώρισε και υποστήριξε επίσης την Ορθοδοξία. Οι προσπάθειες του Στέφανου να ελέγξει όλες τις ουγγρικές φυλετικές περιοχές οδήγησαν σε πολέμους, συμπεριλαμβανομένου ενός πολέμου με τον θείο του από τη μητέρα του Γκιούλα (φύλαρχος στην Τρανσυλβανία, ο Γκιούλα  ήταν ο δεύτερος υψηλότερος τίτλος στην ουγγρική φυλετική συνομοσπονδία). Το 1002 ο Στέφανος οδήγησε ένα στρατό στην Τρανσυλβανία και ο Γκιούλα παραδόθηκε χωρίς μάχη. Αυτό κατέστησε δυνατή την οργάνωση της Καθολικής Επισκοπής της Τρανσυλβανίας (με έδρα το Γκιούλαφεχερβαρ), που ολοκληρώθηκε το 1009 όταν ο επίσκοπος της Όστιας (ως παπικός λεγάτος) επισκέφθηκε τον Στέφανο και ενέκριναν τις επισκοπικές διαιρέσεις και τα όρια. Σύμφωνα με το Chronicon Pictum ο Βασιλιάς Στέφανος Α΄ της Ουγγαρίας νίκησε τον Kέαν, έναν ηγεμόνα Βουλγάρων και Σλάβων στη νότια Τρανσυλβανία. Η μεσαιωνική Τρανσυλβανία ήταν αναπόσπαστο τμήμα του Βασιλείου της Ουγγαρίας. Ωστόσο ήταν μια διοικητικά διακριτή ενότητα. Το μεσαιωνικό Βασίλειο της Ουγγαρίας δεν ήταν χωρισμένο σε επαρχίες, αν και στις αρχές του 14ου αιώνα οι βασιλιάδες του έφεραν έναν μακρύ τίτλο που περιλάμβανε τα ονόματα εννέα χωρών και επαρχιών – «Με τη χάρη του Θεού, Βασιλιάς Ουγγαρίας, Δαλματίας, Κροατίας, Ράμας, Σερβίας, Γαλικίας, Λοδομέριας, Κουμανίας και Βουλγαρίας». Ωστόσο η πλειονότητα των προσφωνήσεων ήταν μόνο κατ' όνομα. Πραγματική κυριαρχία υπήρχε μόνο επί της Κροατίας και της Δαλματίας, όπου η ουγγρική αρχή αντιπροσωπευόταν από τoyw μπαν που τέθηκαν επικεφαλής των επαρχιών. Εντός της χώρας - λόγω της μεγάλης απόστασής τους από το κέντρο - ιδρύθηκαν μόνο δύο χωριστές εδαφικές κυβερνήσεις, που μερικές φορές αναφέρονται στις πηγές ως χώρες (regnum), αλλά δεν συμπεριλήφθηκαν ποτέ στους τίτλους των Ούγγρων βασιλιάδων: η Τρανσυλβανία κατά μήκος των ανατολικών συνόρων και η Σλαβονία νότια του Δράβου. Η πρώτη καταγεγραμμένη εισβολή των Πετσενέγκων στην Τρανσυλβανία συνέβη επί της βασιλείας του Στεφάνου Α΄ της Ουγγαρίας. Η Μάχη του Κέρλες ήταν μια σύγκρουση μεταξύ ενός στρατού Πετσενέγκων και Ογούζων που διοικούνταν από τον Οσούλ και των στρατευμάτων του Βασιλιά Σολομώντα της Ουγγαρίας και των ξαδέλφων του, Δουκών Γκέζα και Λαδίσλαους στην Τρανσυλβανία το 1068. Από τα γνωστά πριν από το 1200 ουγγρικά έγγραφα μόνο είκοσι επτά κάνουν κάποια αναφορά στην Τρανσυλβανία, δύο χρονολογούνται από τον 11ο αιώνα και τα υπόλοιπα από τον 12ο. Από τα τελευταία τα δεκαέξι αναφέρουν μόνο το όνομα ορισμένων Τρανσυλβανών, θρησκευτικών ή κοσμικών αξιωματούχων, όπως ενός επισκόπου, ενός αρχιμανδρίτη, ενός βοεβόδα ή ενός κόμη. Τον 13ο αιώνα, και ιδιαίτερα μετά το 1250, ο αριθμός των εγγράφων που αφορούν την Τρανσυλβανία αυξάνεται ραγδαία και ξεπερνά τα τετρακόσια.
Mογγολικές εισβολές
Ο Βενέδικτος, ηγούμενος της εκκλησίας του Αγίου Θωμά του Έστεργκομ, έγραψε σχετικά με την εισβολή των Μογγόλων του 1285: «''26.000 Τάταροι σκοτώθηκαν στο Βασίλειο της Ουγγαρίας, έτσι οι Τάταροι τράπηκαν σε φυγή, προσπαθώντας να σωθούν από τα χέρια των Ούγγρων, έφτασαν στην Τρανσυλβανία. αλλά οι Σέκελι, οι Βλάχοι και οι Σάξονες έκλεισαν τους δρόμους με τους ανιχνευτές τους και τους περικύκλωσαν...''». Ο Mαρίνο Σανούτο Toρτσέλο κατέγραψε ότι στη Μογγολική εισβολή τα περάσματα των Καρπαθίων υπερασπίστηκαν μαζί οι Ρουμάνοι και οι Σέκελι : «Ωστόσο τα υπολείμματα των Τατάρων επέστρεψαν στην Κουμανία μετά την υποχώρησή τους και τα έθνη της Παννονίας, οι Βλάχοι και οι Σέκελι, που ζουν στα βουνά Zίφεος [Καρπάθια], που οι Ούγγροι ονομάζουν δάση [Τρανσυλβανία], έκλεισαν τα περάσματα με τέτοιο τρόπο ώστε οι Τάταροι να μην μπορούν πλέον να τα διασχίσουν».
Tεκμηριωμένη ρουμανική παρουσία
Την άνοιξη του 1291 στην Άλμπα Ιούλια, ο βασιλιάς Ανδρέας Γ', ο τελευταίος από τη δυναστεία του Άρπαντ, συγκάλεσε και προέδρευσε σε μια συνέλευσης των εκπροσώπων «όλων των ευγενών, Σαξόνων, Σέκελι και Ρουμάνων» (cum universis Nobilibus, Saxonibus, Syculis et Olachis). Αυτή ήταν η γενική συνέλευση όλων των προνομιούχων ομάδων της Τρανσυλβανίας (των Ούγγρων ευγενών, των Σαξόνων, των Σέκελι και των Ρουμάνων), που πραγματοποιήθηκε περίπου έξι μήνες μετά τη Γενική Συνέλευση του Βασιλείου της Ουγγαρίας στη Βούδα.
To δίκαιο των Βλάχων
Τα βασικά του στοιχεία ήταν οι μοναδικές μέθοδοι φορολόγησης. Καθώς ο νόμος είχε μεγαλύτερη ελευθερία ως προς τον βαθμό φορολογίας, ευνοούσε τη μετανάστευση αλλοδαπών, που εγκαταστάθηκαν αρχικά στην Τρανσυλβανία και στη συνέχεια σε άλλα μέρη του Βασιλείου της Ουγγαρίας, κυρίως σε ορεινές περιοχές.
Αυστροουγρική Αυτοκρατορία
Ακολούθησε σημαντική οικονομική ανάπτυξη, με το κατά κεφαλήν ΑΕΠ να αυξάνεται περίπου 1,45 τοις εκατό ετησίως από το 1870 έως το 1913. Αυτό το επίπεδο ανάπτυξης ήταν μεγάλο συγκρινόμενο με αυτό άλλων ευρωπαϊκών εθνών, όπως η Βρετανία (1,00 τοις εκατό), η Γαλλία (1,06 τοις εκατό) και Γερμανία (1,51 τοις εκατό). Η τεχνολογική ανάπτυξη επιτάχυνε την εκβιομηχάνιση και την αστικοποίηση. Την περίοδο αυτή ιδρύθηκαν πολλοί κρατικοί θεσμοί και το σύγχρονο διοικητικό σύστημα της Ουγγαρίας. Ωστόσο, ως αποτέλεσμα του συμβιβασμού, το ειδικό καθεστώς της Τρανσυλβανίας έληξε. Εγινε επαρχία υπό την Ουγγρική Δίαιτα. Ενώ ανήκαν στην Αυστροουγγαρία οι Ρουμάνοι της Τρανσυλβανίας καταπιέζονταν από την Ουγγρική διοίκηση (εξουγγρισμός). Την περίοδο αυτή η Τρανσυλβανία υπό τη διοίκηση της Ουγγαρίας αποτελούσε μια περιοχή με 15 κομητείες (ουγγρικά: megye), που κάλυπταν 54.400 km2 στα νοτιοανατολικά του πρώην Βασιλείου της Ουγγαρίας. Οι ουγγρικές κομητείες εκείνη την εποχή ήταν οι Αλσο-Φέχερ, Μπέστερτσε-Νάσοντ, Μπράσο, Τσικ, Φόγκαρας, Χάρομσεκ, Χούνιαντ, Κις-Κούκουλο, Kόλοζ, Μάρος-Τόρντα, Νάγκι-Κούκουλο, Σέμπεν-Ντόραντα, Σέμπεν-Ντόρανκαζ, Ούντβαρχελι.
Δημογραφική και ιστορική έρευνα
Σε μια επιστολή του 1356 ο Πάπας Ιννοκέντιος ΣΤ΄ ενίσχυσε ένα προηγούμενο χρυσόβουλο που απευθυνόταν στον προϊστάμενο του Δομινικανού Τάγματος της Ουγγαρίας και του δινόταν εντολή να κηρύξει σταυροφορία «εναντίον όλων των κατοίκων της Τρανσυλβανίας, της Βοσνίας και της Σλαβονίας, που είναι αιρετικοί» (contra omnes Transilvanos, Bosnenses et Sclavonie, qui heretici fuerint). Ο Ιοάν-Αουρέλ Ποπ υποστηρίζει ότι κατά την άποψη του Πάπα αυτές οι περιοχές ήταν «αιρετικές», όρος που περιλάμβανε και Ορθόδοξους, και ως σημάδι της συντριπτικής μη Ουγγρικής πλειοψηφίας αυτών των περιοχών.
Σύμφωνα με μια έρευνα που βασίζεται σε τοπωνύμια του Ιστβαν Κνίεζα 511 χωριά της Τρανσυλβανίας και του Βανάτου εμφανίζονται σε έγγραφα στα τέλη του 13ου αιώνα. Ωστόσο μόνο 3 από αυτά έφεραν ρουμανικά ονόματα. Γύρω στο 1400 μ.Χ. 1757 χωριά αναφέρονται σε έγγραφα και μόνο 76 (4,3%) από αυτά είχαν ονόματα ρουμανικής προέλευσης.
Ο Εβλιγιά Τσελεμπή (1611–1682) ήταν Οθωμανός εξερευνητής που ταξίδεψε στην επικράτεια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και των γειτονικών χωρών για μια περίοδο σαράντα ετών, καταγράφοντας τις εντυπώσεις του σε ένα οδοιπορικό που ονομάζεται Seyahatnâme "Βιβλίο Ταξιδιού". Το ταξίδι του στην Ουγγαρία ήταν μεταξύ 1660 και 1666. Το επίπεδο της ανάπτυξης της Τρανσυλβανίας τον 17ο αιώνα ήταν τόσο καλό, που αποτέλεσε πόλο έλξης για αγνώστους που την επιθυμούσαν. Ο Εβλιγιά Τσελεμπή αναφέρει στο βιβλίο του ότι οι Ρουμάνοι δουλοπάροικοι μετακινούνται μαζικά στην Τρανσυλβανία εξαιτίας της μεγάλης σκληρότητας των ηγεμόνων των ρουμανικών χωρών. Οι Ρουμάνοι υποστηρίζουν ότι στην Τρανσυλβανία υπάρχει δικαιοσύνη, έννομη τάξη και χαμηλοί φόροι.
Το 1702 ο Ανδρέας Φράιμπεργκερ έγραψε: "Οι Ρουμάνοι είναι απλωμένοι σε όλη την Τρανσυλβανία, ακόμη και στη χώρα των Σέκελι και των Σαξόνων. Δεν υπάρχει χωριό, πόλη και προάστιο, που να μην έχει τους Ρουμάνους του."
Σύμφωνα με την εκτίμηση του Μπένεντεκ Γιάνκσο υπήρχαν 150.000 Ούγγροι (~30%), 100.000 Σάξονες (~20%) και 250.000 Ρουμάνοι (~50%) από τους 500.000 κατοίκους της Τρανσυλβανίας στις αρχές του 18ου αιώνα. Επίσημες απογραφές με πληροφορίες για την εθνοτική σύνθεση της Τρανσυλβανίας έχουν πραγματοποιηθεί από τον 18ο αιώνα. Την 1η Μαΐου 1784 ο Ιωσήφ Β' ζήτησε να γίνει απογραφή της αυτοκρατορίας, συμπεριλαμβανομένης της Τρανσυλβανίας. Τα δεδομένα δημοσιεύτηκαν το 1787. Ωστόσο αυτή η απογραφή έδειξε μόνο τον συνολικό πληθυσμό.
Για την περίοδο πριν από αυτή υπάρχουν μόνο εκτιμήσεις για τις αναλογίες διαφόρων εθνοτικών ομάδων στην Τρανσυλβανία. Έτσι ο Φένιες Ελεκ, Ούγγρος στατιστικολόγος του 19ου αιώνα, υπολόγισε το 1842 ότι ο πληθυσμός της Τρανσυλβανίας κατά τα έτη 1830–1840 αποτελείτο από 62,3% Ρουμάνους και 23,3% Ούγγρους.
Διοικητική διαίρεση
Η Τρανσυλβανία περιλαμβάνει νομούς τόσο κυρίως αστικούς, όπως οι νομοί Μπρασόβ και Χουνεντοάρα, όσο και κυρίως αγροτικούς, όπως οι νομοί Μπίστριτσα-Νισιούντ και Σιλάι.
Από το 1998 η Ρουμανία έχει χωριστεί σε οκτώ αναπτυξιακές περιφέρειες, που λειτουργούν για τον συντονισμό και την υλοποίηση της κοινωνικοοικονομικής ανάπτυξης σε περιφερειακό επίπεδο. Έξι νομοί (Άλμπα, Μπρασόβ, Κόβασνα, Χαργκίτα, Μούρες και Σιμπίου) αποτελούν την Κεντρική αναπτυξιακή περιφέρεια, άλλες έξι (Μπιχόρ, Μπίστριτσα-Νισιούντ, Κλουζ, Μαραμούρες, Σάτου Μάρε], Σιλάι) αποτελούν τη Βορειοδυτική αναπτυξιακή περιφέρεια ενώ τέσσερις (Αράντ, Κάρας-Σεβερίν, Χουνεντοάρα και Τίμις) αποτελούν τη Δυτική αναπτυξιακή περιφέρεια.
Πόλεις
Η Άλμπα Ιούλια, μια πόλη που βρίσκεται στον ποταμό Mούρες στον νομό Άλμπα, ήταν από τον Ώριμο Μεσαίωνα η έδρα της Ρωμαιοκαθολικής επισκοπής της Τρανσυλβανίας. Μεταξύ 1541 και 1690 ήταν η πρωτεύουσα του Ανατολικού Ουγγρικού Βασιλείου και του μετέπειτα Πριγκιπάτου της Τρανσυλβανίας. Η Άλμπα Ιούλια έχει επίσης ιστορική σημασία: μετά το τέλος του Α' Παγκοσμίου Πολέμου αντιπρόσωποι του ρουμανικού πληθυσμού της Τρανσυλβανίας συγκεντρώθηκαν εκεί την 1η Δεκεμβρίου 1918 για να διακηρύξουν την ένωση της Τρανσυλβανίας με το Βασίλειο της Ρουμανίας. Στην Τρανσυλβανία υπάρχουν πολλές μεσαιωνικές μικρότερες πόλεις όπως η Σιγκισοάρα, η Mέντιας, η Σέμπες και η Μπίστριτσα.
Οικονομία
Οι κλάδοι τεχνολογιών πληροφορικής, ηλεκτρονικών και αυτοκινητοβιομηχανίας είναι σημαντικοί σε αστικά και πανεπιστημιακά κέντρα όπως Κλουζ-Ναπόκα (Bosch, Emerson Electric), Τιμισοάρα (Alcatel-Lucent, Flextronics και Continental AG), Μπρασόβ, Σιμπίου, Οράντεα και Αράντ. Οι πόλεις Κλουζ-Ναπόκα και Τίργκου Μούρες έχουν μεγάλη ιατρική παράδοση και σύμφωνα με ταξινομήσεις υπάρχουν εκεί νοσοκομεία κορυφαίας απόδοσης.
Θρησκεία
Η Τρανσυλβανία ήταν επίσης (και εξακολουθεί να είναι) κέντρο για χριστιανικά δόγματα διαφορετικά από την Ορθοδοξία, τη μορφή του Χριστιανισμού που ακολουθούν σήμερα οι περισσότεροι Ρουμάνοι. Ως εκ τούτου υπάρχει σημαντικός αριθμός κατοίκων της Τρανσυλβανίας που ακολουθούν τον Καθολικισμό,, τον Ανατολικό Καθολικισμό και τον Προτεσταντισμό. Παρόλο που πριν το 1948 ο πληθυσμός της Τρανσυλβανίας ήταν μοιρασμένος μεταξύ της Ορθόδοξης, της Ανατολικής Καθολικής Εκκλησίας και άλλων μορφών Χριστιανισμού, κατά την Κομμουνιστική Περίοδο η Ορθόδοξη Εκκλησία ευνοήθηκε πολύ περισσότερο από το κράτος, γεγονός που οδήγησε στο να γίνει θρησκεία της πλειοψηφίας των Τρανσυλβανών. Ωστόσο μόνο ένα μικρό μέρος της ουγγρικής και της γερμανικής μειονότητας είναι Ορθόδοξοι. Οι δύο κύριες θρησκείες της ουγγρικής μειονότητας είναι ο Καλβινισμός και ο Καθολικισμός, ενώ μεταξύ των Γερμανών οι κύριες θρησκείες είναι ο Καθολικισμός (λίγο περισσότεροι από τους μισούς Γερμανούς της Ρουμανίας), ακολουθούμενος από τον Λουθηρανισμό και την Ορθοδοξία. Υπάρχουν επίσης Πεντηκοστιανοί και Βαπτιστές, ιδιαίτερα στο Βανάτο και την Κρισάνα. Το UBB στην Κλουζ-Ναπόκα είναι το μόνο πανεπιστήμιο στην Ευρώπη που διαθέτει τέσσερις θεολογικές σχολές (Ορθόδοξη, Καλβινιστική, Ρωμαιοκαθολική και Ελληνοκαθολική). Υπάρχουν επίσης ολιγάριθμα δόγματα όπως ο Αντβεντισμός], οι Μάρτυρες του Ιεχωβά και άλλοι.
Εμετουλάχ Ραμπιά Γκιουλνούς Σουλτάνα
Χασεκί Σουλτάν
Ο ανταγωνισμός της με την Γκιουλμπεγιάζ Χατούν, μια παλλακίδα του Μωάμεθ, οδήγησε σε τραγικό τέλος. Ο Μωάμεθ Δ΄ ήταν βαθιά ερωτευμένος με την Γκιουλνούς, αλλά όταν η Γκιουλμπεγιάζ μπήκε στο χαρέμι η αγάπη του κλονίστηκε και η Γκιουλνούς ακόμα ερωτευμένη με τον Σουλτάνο έγινε τρελά ζηλιάρα. Μια μέρα, καθώς η Γκιουλμπεγιάζ καθόταν σε έναν βράχο κοιτώντας τη θάλασσα, η Γκιουλνούς την έσπρωξε από τον βράχο και πνίγηκε ή σύμφωνα με άλλους διέταξε τον στραγγαλισμό της Γκιουλμπεγιάζ. Για την ίδια, άλλοι ιστορικοί της εποχής έγραψαν, ότι τη στραγγάλισε με μαύρους κωφάλαλους ευνούχους.
Ερ-ε-Λουάρ
Η Ερ-ε-Λουάρ (γαλλικά: Eure-et-Loir) είναι γαλλικός νομός, στη διοικητική περιοχή Σαντρ-Βαλ ντε Λουάρ. Το όνομά του προέρχεται από τα δύο κύρια ποτάμια που τον διασχίζουν, τον Ερ, παραπόταμο του Σηκουάνα και τον Λουάρ, παραπόταμο του Σαρτ. Πρωτεύουσα είναι η Σαρτρ, που βρίσκεται σε 90 χιλιόμετρα απόσταση νοτιοδυτικά του Παρισιού. Η INSEE και το ταχυδρομείο αποδίδουν στο νομό τον κωδικό 28. Έχει έκταση 5.880 τετραγωνικά χιλιόμετρα.
Ιστορία
Κατά τη διάρκεια της Αναγέννησης, είναι επίσης μια περιοχή που επισκέπτονται συχνά ο Φραγκίσκος Α΄ και ιδιαίτερα ο Ερρίκος Β΄ διαμένοντας στον πύργο της Ανέτ, που ανήκε σε μια κυρία της βασιλικής Αυλής, την ευνοούμενή του Ντιάν ντε Πουατιέ.
Η περιοχή χαρακτηρίζεται επίσης από την παρουσία της Μαντάμ ντε Μαιντενόν, της Μαρκησίας ντε Πομπαντούρ στο Κρεσύ, του Μαξιμιλιάν ντε Μπετύν, δούκα του Συλύ, ο οποίος πέθανε το κάστρο του στην Βιλμπόν και τον Λουί ντε Ρουβρουά, δούκας του Σαιν-Σιμόν που από το 1723 αποσύρθηκε στον πύργο του και έγραψε τα Απομνημονεύματά του.
Γοδεφρείδος ντελλ΄ Ακουίλα
Ήταν γιος του Ριχάρδου Β΄, δούκα της Γκαέτα και της Ρανγκάρντα από την Οικογένεια Καετάνι. Όταν το 1104 ο πατέρας του έγινε δούκας της Γκαέτα τον διόρισε Κόμη του Φοντί και το 1130 κόμη του Τραέττο. Αδελφός του ήταν ο Ανδρέας, δούκας της Γκαέτα.
Το 1152 εκλέχτηκε αυτοκράτορας και βασιλιάς της Ιταλίας ο Φρειδερίκος Α΄ Βαρβαρόσσα, η εκλογή έφερε πολλές ταραχές στην Ιταλική χερσόνησο από τους ημιανεξάρτητους ηγεμόνες. Ο Γοδεφρείδος και ο πατέρας του πήραν το μέρος του Πάπα στην διένεξη με τον Φρειδερίκο και αναγκάστηκαν να αντιμετωπίσουν στρατιωτικά τους άλλους βαρόνους που ήταν προσκείμενοι στον Φρειδερίκο. Ο κόμης Αντρέα ντι Ρουπεκανίνα εισέβαλε στα εδάφη του Γοδεφρείδου και κατέστρεψε το Φοντί ενώ εργότερα το ίδιο έγινε και με το Τραέττο.
Νικίτα Μοϊσέεβιτς Ζότοφ
Κηδεμονία του Πέτρου Α'
thumb|left|alt=Ένα αγόρι κάθεται στο τραπέζι και βλέπει ένα μεγάλο ανοιχτό βιβλίο, το οποίο κρατά ένας όρθιος, με γένια, άνδρας. Στο τραπέζι βρίσκονται βιβλία και χαρτιά. Μια γυναίκα στέκεται κοντά στον τοίχο και βλέπει τον άνδρα|Ο Ζότοφ διδάσκει τον νεαρό Πέτρο Α', πίνακας του [[Κλάβντι Λέμπεντεφ, 1913]]
Διορισμός και οδηγίες
thumb|right|Ο Νικίτα Ζότοφ και ο Πέτρος Α'
Συγκρούσεις
thumb|left|Ο Νικίτα Ζότοφ
Κοσμάς Πολίτης
Βιογραφία
Στα γράμματα εμφανίστηκε αιφνίδια, το 1930, σε ηλικία 42 ετών, ενώ ήδη είχε αξιόλογη επαγγελματική σταδιοδρομία, με το μυθιστόρημα Λεμονοδάσος. Η επιτυχία του έργου ήταν μεγάλη και προκαλεί ιδιαίτερη εντύπωση το γεγονός ότι ο ίδιος δεν έκανε καμία ενέργεια για να προβληθεί (Αναγνωστάκη 1992, σ. 254).
Στυμφαλίδες Όρνιθες
Πηγές
Κατηγορία:Άθλοι του Ηρακλή Κατηγορία:Όντα της ελληνικής μυθολογίας
Κοσμάς Πολίτης
Το έργο
Αυτό που αναγνωρίστηκε αμέσως ως το αξιολογότερο χαρακτηριστικό της πεζογραφίας του Κοσμά Πολίτη ήταν η «ποιητικότητα» και ο «λυρισμός». Ο Μάριο Βίττι (Vitti 1977, σελ. 329-337) ερμηνεύει την ποιητικότητα ως «συγκινησιακή φόρτιση» στην περιγραφή του τοπίου. Το δεύτερο σημαντικότερο χαρακτηριστικό της πεζογραφικής τέχνης του Πολίτη ήταν η συνεχής ανανέωση, όχι μόνο θεματολογικά, όπως αναφέρθηκε παραπάνω, αλλά και μορφολογικά.
Άλμα επί κοντώ στους Ολυμπιακούς Αγώνες
Γυναίκες
thumb|Η Γελένα Ισινμπάγιεβα είναι η μόνη δύο φορές χρυσή Ολυμπιονίκης του αγωνίσματος
Θερμιδοριανή Αντίδραση
Εξεγέρσεις
Οι Ιακωβίνοι, αντιμέτωποι με τη διπλή εχθρότητα των μετριοπαθών δημοκρατών και των μοναρχικών, εξώθησαν μερικούς τομείς πόλεων να εξεγερθούν, όπως στην Τουλόν, όπου οι Ιακωβίνοι ανέλαβαν τον έλεγχο για μια εβδομάδα. Οι Ιακωβίνοι της Τουλόν και οι σύντροφοί τους σφαγιάστηκαν.
Γκράντινια Μπρανισλαβλίεβιτς
Ο Γκράντινια Μπρανισλαβλίεβιτς ήταν ηγεμόνας της Διόκλειας, υποτελής της Βυζαντινής αυτοκρατορίας με τον τίτλο του προνιάριου από το 1131 έως το 1142, και από το 1135 έως το 1146. Ο Γκράντιτα δεν αναφέρεται καθόλου στις βυζαντινές πηγές αλλά είναι γνωστός από το Χρονικό του Ιερέα της Διόκλειας. Ο Γκράντινια ήταν γιος του πρίγκιπα  Μπράνισλαβ και ο αδελφός του Γκρούμπεσα.
Όρμος Αθηνιού Θήρας
Παραπομπές
Ορμος Αθηνιου Θηρας Κατηγορία:Δήμος Θήρας
Σαράντος Καργάκος
Ο Σαράντος Καργάκος (Γύθειο Λακωνίας, 16 Ιουλίου 1937 - Αθήνα, 14 Ιανουαρίου 2019) ήταν Έλληνας φιλόλογος, δοκιμιογράφος, ιστορικός και συγγραφέας. Συνέγραψε σειρά βιβλίων ιστορικού και γλωσσολογικού περιεχομένου και πληθώρα άρθρων σε διάφορα περιοδικά.
Ησαΐας Σαλώνων
Μουσείο Δεσπότη Σαλώνων Ησαΐα
Το μουσείο σε μνήμη του Δεσπότη Σαλώνων Ησαΐα στεγάζεται σε κτίριο, το οποίο κατασκευάσθηκε επί του οικοπέδου που βρισκόταν η πατρική κατοικία του ιερέα, στη Δεσφίνα της Φωκίδας. Το οίκημα δημιουργήθηκε από τον πρώην δήμο Δεσφίνας (πλέον Δημοτική Ενότητα Δεσφίνας του Δήμου Δελφών) σε συνεργασία με την πρώην Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Φωκίδας και τη συνδρομή του "Συλλόγου των Εν Αθήναις και Απανταχού Δεσφινιωτών ο Ησαΐας", υπό την αιγίδα της Ιεράς Μητροπόλεως Φωκίδας. Τα εγκαίνια του μουσείου πραγματοποιήθηκαν την Κυριακή 28 Ιουλίου του 2013 παρουσία όλων των αρχών του νομού. Στο μουσείο εκτίθενται προσωπικά είδη του Δεσπότη (εγκόλπιο, ιερό Ευαγγέλιο) καθώς και πιστά αντίγραφα από τα άμφιά του. Επίσης, συγγράματα και πίνακες εποχής, ενώ σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο προβάλλεται δραματοποιημένο ντοκιμαντέρ με το έργο και την πορεία του.
Μοχάμεντ Μπακάρ
Προεδρία
Στις 26 Απριλίου του 2007 το Ομοσπονδιακό Συνταγματικό Δικαστήριο κήρυξε την προεδρία του Ανζουάν κενή και κήρυξε επίσης παράνομη την πρώτη θητεία του προέδρου Μπακάρ, η οποία είχε λήξει στις 14 Απριλίου του ιδίου έτους. Δυο ημέρες μετά, ο πρόεδρος των νησιών Κομόρες, Αχμέτ Αμπντάλα Σαμπί, με την υποστήριξη της Αφρικανικής Ένωσης, διόρισε προσωρινό πρόεδρο το M. Ντοϊχίρου Χαλίντι. Ο τελευταίος ποτέ δεν του επετράπη να αναλάβει καθήκοντα, καθώς ο Μπακάρ σε αντίθεση με τη θέληση της Αφρικανικής Ένωσης και της κεντρικής κυβέρνησης των νησιών Κομόρες, διεξήγαγε μονομερώς προεδρικές εκλογές στο Ανζουάν. Η κυβέρνηση της Ένωσης των Κομόρων παρακράτησε εκλογικό υλικό από το Ανζουάν, σε μια προσπάθεια να μη διεξαχθούν οι εκλογές, ωστόσο ο Μπακάρ τύπωσε δικά του ψηφοδέλτια, προχώρησε στη διεξαγωγή και κέρδισε σαρωτική νίκη με 90% των ψήφων. Στις 14 Ιουνίου ορκίστηκε για δεύτερη συνεχή προεδρική θητεία. Στην ομιλία του κατά τη νέα θητεία του, ο Μπακάρ ζήτησε από την κεντρική κυβέρνηση "να μη ρίχνει λάδι στη φωτιά" τονίζοντας ότι θα ήταν πρόεδρος όλων των κατοίκων του Ανζουάν".
Μαύρος Γάτος (καμπαρέ)
Στην ακμή του αποτέλεσε ένα πολυσύχναστο νυχτερινό μουσικό κέντρο διασκέδασης και στέκι καλλιτεχνών. Από το 1882, τέσσερις μήνες μετά το άνοιγμά του, έως το 1895 εκδιδόταν ένα ομώνυμο εβδομαδιαίο περιοδικό, με αρχισυντάκτη τον Εμίλ Γκουντό, που περιείχε λογοτεχνικά κείμενα, ποίηση, πολιτική σάτιρα, αλλά και ειδήσεις από το καμπαρέ και τη Μονμάρτρη.
Ναχιτσεβάν επί του Ντον
μικρογραφία|Το εθνόσημο του Ναχιτσεβάν επί του Ντον από το 1811, απεικονίζει μέλισσες και μια κυψέλη—συμβολίζει τους σκληρά εργαζόμενους Αρμένιους. Το Ναχιτσεβάν επί του Ντον (Нахичевань-на-Дону), επίσης γνωστό ως Νέο Ναχιτσεβάν (Նոր Նախիջևան, σε αντίθεση με το «παλαιό» Ναχιτσεβάν), ήταν μια πόλη κοντά στο Ροστόφ επί του Ντον στη νότια Ρωσία που ιδρύθηκε το 1779 από τους Αρμένιους της Κριμαίας. Διατήρησε το καθεστώς της πόλης μέχρι το 1928 που συγχωνεύθηκε με την Ροστόφ.
Βραβεία Γκράμι του 1992
Σύνθεση και Διευθέτηση
Bryan Adams, Michael Kamen & Robert John "Mutt" Lange (τραγουδοποιοί) για το "(Everything I Do) I Do It Για το You" σε ερμηνεία Bryan Adams
Folk
Ken Burns & John Colby (παραγωγοί) για το The Civil War - Original Soundtrack σε ερμηνεία διαφόρων καλλιτεχνών
Gospel
The Gaither Vocal Band για το Homecoming
Latin
Vikki Carr για το Cosas del Amor
New Age
Chip Davis για το Fresh Aire 7
Polka
Jimmy Sturr για το Live at Gilley's!
Παραγωγή και μηχανική επεξεργασία ήχου
David Foster
R&B
Luther Vandross για το Power of Love
Παγκόσμια
Mickey Hart για το Planet Drum
Μαύρος Γάτος (καμπαρέ)
Δεύτερoς χώρος
Διάσημοι άντρες και γυναίκες που σύχναζαν στον Μαύρο Γάτο είναι μεταξύ άλλων, οι Ζαν Αβρίλ, Φρανκ Νοεν, Αντόλφ Βιλέτ, Καράν Ντ' Ας, Αντρέ Γκιλλ, Εμίλ Κολ, Πολ Μπιλό, Πολ Βερλαίν, Ανρί Ριβιέρ, Κλωντ Ντεμπυσσύ, Ερίκ Σατί, Tσαρλς Κρος, Τζουλς Λαφόργκ, Ιβέτ Γκιλμπέρ, Άλμπερτ Σαμέιν, Λουί λε Καρντονέλ, Κοκλέν Καντέτ, Εμίλ Γκουντό, Αλφόνς Αλέ, Μορίς Ρολινά, Μορίς Ντονέ, Αρμάν Μασόν, Αριστίντ Μπριαν, Τεοντόρ Μποτρέλ, Πωλ Σινιάκ, Άουγκουστ Στρίντμπεργκ, Τζορτζ Αoυριόλ, Μαρί Κρισίνσκα και Ανρί ντε Τουλούζ-Λωτρέκ.
Πώς να Εκπαιδεύσετε το Δράκο σας (ταινία)
Πλοκή
Μετά την έκρηξη να κατευνάζει, ο Στόικ βρίσκει το Φαφούτη με τον Ψάρη αναίσθητο τυλιγμένο στις φτερούγες του. Ο Ψάρης ξυπνάει πίσω στο Μπερκ, βρίσκοντας έναν πρόθυμο Φαφούτη να τον χαιρετά. Όπως ο ίδιος σηκώνεται από το κρεβάτι του, ανακαλύπτει ότι μέρος του αριστερού ποδιού του έχει αντικατασταθεί από ένα προσθετικό πόδι, που έφτιαξε ο Γκόμπερ. Η θλίψη του μετατρέπεται σε χαρά, όμως, όταν βγαίνει απο το σπίτι και βλέπει τους Βίκινγκς να συνεργάζονται με τους δράκους για να ξαναχτίσουν το χωριό τους. Όλο το χωριό τον υποδέχεται και η Άστριντ σπεύδει να τον φιλήσει. Η ταινία τελειώνει με τον πόλεμο μεταξύ Βίκινγκς και δράκων να έχει τελειώσει με τον Ψάρη και τους φίλους του να κάνουν αγώνες με τους δράκους.
Εθνικό Πάρκο Ισε-Σίμα
Μεότο Ίουα
Τα Μεότο Ίουα (Meoto iwa) ή οι Παντρεμένοι Βράχοι (Wedded Rocks) είναι δύο βράχοι, που θεωρούνται ιεροί για τον Σιντοϊσμό, και βρίσκονται στην νότια Ιαπωνία στο νησί Χονσού, στο νομό Μίε, στο χωριό Φουτάμι. Πολύ κοντά στα Μεότο Ίουα βρίσκεται ο Σιντοϊστικός ναός Φουτάμι-Οκιτάμα με θέα στον ωκεανό, που διαθέτει έναν μεγάλο αριθμό γλυπτών με βατράχους. Τα Μεότο Ίουα βρίσκονται στην άκρη της θάλασσας και αποτελούνται από δύο βράχους. Ο μεγαλύτερος βράχος συμβολίζει τον θεό Ιζανάγκι και ο μικρότερος τη θεά Ιζανάμι. Αυτοί οι δύο θεοί ήταν σύζυγοι και σύμφωνα με την Ιαπωνική μυθολογία δημιούργησαν τα νησιά του Ιαπωνικού αρχιπελάγους και πολλούς θεούς. Αυτοί οι δύο ιεροί βράχοι ενώνονται με ένα σχοινί, που είναι φτιαγμένο από στάχυα ρυζιού και ονομάζεται σιμενάουα.
Πρωτάθλημα χειροσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας ανδρών 2008-2009
Play off, θέσεις 1−4
Οι ομάδες ξεκίνησαν με τους εξής βαθμούς: ΠΑΟΚ 21, Πανελλήνιος 21, Διομήδης 20, Θερμαϊκός 20.
Play off, θέσεις 5−8
Οι ομάδες ξεκίνησαν με τους εξής βαθμούς: ΑΕΚ 17, Φίλιππος 16, Δούκας 16, Κιλκίς 15.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2008 2009 Κατηγορία:Χειροσφαίριση το 2008 Κατηγορία:Χειροσφαίριση το 2009
Ωοθυλάκιο
Δομή
Τα κύτταρα που απαρτίζουν το ωοθυλάκιο είναι το ωοκύτταρο, τα κοκκιώδη κύτταρα και τα κύτταρα των εσωτερικών και εξωτερικών στοιβάδων της ωοθήκης.
Ωοκύτταρο
Το ωοκύτταρο όταν βρίσκεται στην ωοθήκη παραμένει στο στάδιο του πρωτογενούς ωοκυττάρου. Ο πυρήνας ενός τέτοιου ωοκυττάρου καλείται βλαστικό κυστίδιο.
Δολοφονίες γυναικών στη Σιουδάδ Χουάρες
thumb|right|300px|Ροζ σταυροί στη Μεξικάνικη συνοικία του [[Λος Άντζελες για τις γυναίκες της Χουάρες, τη Ημέρα των νεκρών]] Η πόλη Χουάρες στο Μεξικό είχε έρθει στη δημοσιότητα από το  1993 έως το 2005, λόγω των άγριων δολοφονιών γυναικών της πόλεως. Σύμφωνα με τις καταγραφές της Διεθνούς Αμνηστίας περίπου 400 γυναίκες είχαν  βρει βίαιο θάνατο σε εγκλήματα που κατά ένα μεγάλο ποσοστό παραμένουν ανεξιχνίαστα, ενώ εκατοντάδες (χιλιάδες κατά μερικές πηγές) ήταν και οι αγνοούμενες. Η πλειονότητα των θυμάτων ήταν νεαρές, φτωχές γυναίκες από τις οποίες το ένα τρίτο περίπου έπεσαν θύματα απαγωγής επιστρέφοντας από τη δουλειά τους σε τοπικά εργοστάσια και κατόπιν βρέθηκαν άγρια δολοφονημένες σε διάφορα σημεία μέσα και γύρω από την πόλη.
Αρένα Παΐς Ιερουσαλήμ
Η Αρένα Ιερουσαλήμ (הארנה ירושלים, HaArena Yerushalayim), μετονομάστηκε από την χορηγό Εθνική Λοταρία Mifal HaPayis ως Αρένα Παΐς Ιερουσαλήμ (פיס ארנה ירושלים, HaPais Arena Yerushalayim), είναι μια κλειστή αθλητική αρένα πολλαπλών χρήσεων που χτίστηκε στην Ιερουσαλήμ από το δημοτικό συμβούλιο και την εθνική δωρεά της Mifal HaPais. Άνοιξε το Σεπτέμβριο του 2014 και βρίσκεται στο Αθλητικό Συγκρότημα της Ιερουσαλήμ, στη νοτιοδυτική γειτονιά της Μαλχά, δίπλα στο Στάδιο Τέντι. Η αρένα έχει χωρητικότητα 11.000 θεατών για αγώνες καλαθοσφαίρισης.
Χαρακτηριστικά
αριστερά|μικρογραφία| Η Αρένα Ιερουσαλήμ τον Οκτώβριο του 2016. Το ίδιο το εσωτερικό της αρένας καλύπτει 40.000 τετραγωνικά μέτρα και, σύμφωνα με τον δήμαρχο της Ιερουσαλήμ Νιρ Μπαρκάτ, η αρένα είναι ο μεγαλύτερος εσωτερικός χώρος στην Ιερουσαλήμ. Η αρένα μπορεί να φιλοξενήσει επαγγελματικά αθλήματα, συναυλίες παγκόσμιας κλάσης, διεθνή συνέδρια και πολιτιστικές εκδηλώσεις. Η αρένα περιλαμβάνει επίσης ένα ιατρικό αθλητικό κέντρο, αίθουσες κλαμπ, γραφεία και δύο επιπλέον αίθουσες. Ολόκληρο το συγκρότημα καλύπτει 47.370 τετραγωνικά μέτρα.
Χέρμοντ
Παραπομπές
Κατηγορία:Σκανδιναβική μυθολογία Κατηγορία:Θεότητες αγγελιοφόροι
Εννεαδεκάεδρο
Κυρτά εννεαδεκάεδρα
Υπάρχουν πολυάριθμα τοπολογικώς διακριτά κυρτά εννεαδεκάεδρα που έχουν τουλάχιστον 12 κορυφές, εξαιρουμένων των καθρεφτισμών τους. Δύο πολύεδρα είναι «τοπολογικώς διακριτά» όταν έχουν εγγενώς διαφορετικές ρυθμίσεις εδρών και κορυφών, έτσι ώστε να είναι αδύνατο να στρεβλωθεί το ένα μέσα στο άλλο απλώς με την αλλαγή του μηκους των ακμών ή των γωνιών μεταξύ των ακμών ή των εδρών τους.
Καλιφόρνια Οτέλ
Βραβεία
Υποψηφιότητα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1978 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Columbia Pictures Κατηγορία:Αμερικανικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Σπονδυλωτές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Καλιφόρνια
Κονκόρντια Ζάγκρεμπ
Ιστορία
Είχε χρώματα το μπλε και το κόκκινο και πρωταγωνίστησε προπολεμικά στα πρωταθλήματα του πρωταθλήματος της Γιουγκοσλαβίας. Το πρώτο πρωτάθλημα Γιουγκοσλαβίας που συμμετείχε ήταν το 1930, το οποίο μάλιστα κατέκτησε. Το 1931 κατέλαβε την δεύτερη θέση, ενώ το 1932 κατέκτησε πάλι το πρωτάθλημα. Το 1933 κατετάχθη έβδομη, ενώ το 1935 τέταρτη, το 1936 αποκλείεται από τον πρώτο γύρο της τελική φάσης, το 1937 κατατάσσεται στην ένατη θέση, μέχρι το 1938 στην δέκατη όπου συμμετέχει για τελευταία φορά στο Γιουγκοσλαβικό πρωτάθλημα. Από τότε αγωνίστηκε στο πρωτάθλημα Κροατίας μέχρι το 1945, οπότε μαζί με τις ΧΑΣΚ Ζάγκρεμπ και Γκρατσιάνσκι Ζάγκρεμπ δημιουργούν την Διναμό Ζάγκρεμπ.
Τίτλοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1906 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Κροατίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1906
Λουδοβίκος της Γκραβίνα
Οικογένεια
Με τη σύζυγό του Μαργαρίτα Σανσεβερίνο, που τη νυμφεύτηκε το 1343, παιδιά του ήταν:
Μαυροδένδρι Κοζάνης
Το Μαυροδένδρι είναι χωριό της περιφερειακής ενότητας Κοζάνης της Μακεδονίας, έδρα της δημοτικής ενότητας Δημητρίου Υψηλάντη. Γνωστό από τα χρόνια της τουρκοκρατίας ως Κάραγατς (Μαύρο Δένδρο), με την ανταλλαγή των πληθυσμών το 1923, έγινε τόπος εγκατάστασης πολλών προσφυγικών οικογενειών ποντιακής κυρίως καταγωγής αλλά και από άλλες περιοχές της Μικράς Ασίας. Περιοχή εκτεθειμένη στους βόρειους ανέμους με αποτέλεσμα πολύ ψυχρό κλίμα και πολύ χαμηλές θερμοκρασίες την περίοδο του χειμώνα. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 αριθμεί 1050 κατοίκους. Με εκτιμήσεις του 2018 οι μόνιμοι κάτοικοι είναι 630 με 660. Σήμερα παρουσιάζει πολιτιστική δραστηριότητα με σκοπό τη διαφύλαξη και την προβολή των ποντιακών εθίμων. Αξιόλογη φυσική ομορφιά αποτελεί η τεχνητή λίμνη που έχει δημιουργηθεί σε ανενεργό λατομείο σε απόσταση 7 χλμ. από την Κοζάνη. Την Καθαρά Δευτέρα κάθε χρόνο εορτάζονται τα κούλουμα με μεγάλη προσέλευση κόσμου στο δάσος βελανιδιάς βορειοδυτικά του οικισμού, όπου προσφέρεται παραδοσιακή φασολάδα.
Τάγματα Ασφαλείας
Τάγματα Ευζώνων
Το πρώτο Τάγμα Ασφαλείας, ή 1ο Τάγμα Ευζώνων, συγκροτήθηκε το Μάιο του 1943 και διοικητής του ανέλαβε ο στρατιωτικός Δημοσθένης Διαλέτης. Όμως, περί τα μέσα Ιουνίου, αποφασίστηκε η συγκρότηση τεσσάρων ακόμη ταγμάτων. Έτσι τον Ιούνιο, Σεπτέμβριο, Οκτώβριο και μέχρι το Δεκέμβριο του ίδιου έτους δημιουργήθηκαν στην Αθήνα άλλα τέσσερα, με δυναμικό 300 οπλίτες και 20 αξιωματικούς έκαστο. Η επάνδρωσή τους γινόταν με αξιωματικούς του στρατού, με υποχρεωτική κλήτευση νέων σειρών και αποστράτων αξιωματικών. Η φρουρά του Αγνώστου αποτέλεσε το φυτώριο και για τα επόμενα τακτικά "ευζωνικά τάγματα", καθώς η βασική εκπαίδευση δινόταν εκεί και στη συνέχεια έφευγαν για την ύπαιθρο, κυρίως δυτική Ελλάδα και Πελοπόννησο, όπου επιμέρους τμήματά τους ίδρυσαν τοπικά Τάγματα. Για κάθε τάγμα ευζώνων προβλεπόταν δύναμη 600 ανδρών και 50 αξιωματικών, καθώς και ενός Γερμανού αξιωματικού.
Animation
Παραδοσιακό animation
Στις περισσότερες ταινίες κινουμένων σχεδίων του 20ού αιώνα χρησιμοποιούνταν η παραδοσιακή τεχνική απόδοσης της κίνησης στο σχέδιο. Κάθε ξεχωριστό πλαίσιο μιας ταινίας δημιουργημένης με την παραδοσιακή τεχνική, αποτελείται από μια φωτογραφία ή ένα σχέδιο, που σχεδιάζεται πρώτα σε ένα χαρτί. Για να δημιουργηθεί η ψευδαίσθηση της κίνησης, κάθε σχέδιο διαφέρει ελάχιστα από το προηγούμενο. Τα σχέδια των animator αποτυπώνονται σε μια διαφανή διαφάνεια εκτύπωσης που ονομάζεται κυψέλη, η οποία γεμίζεται με χρώματα προσδιορισμένων αποχρώσεων και τόνων από την πίσω πλευρά του σχεδίου. Οι ολοκληρωμένες διαφάνειες των χαρακτήρων φωτογραφίζονται μία-προς-μία σε φιλμ κινούμενης εικόνας με μια ραμφοειδή κάμερα, μπροστά από ένα ζωγραφισμένο φόντο.
Όσα κρύβει η νύχτα
Πλοκή
Ο Σωτήρης (Πέτρος Φυσούν) και η Σούλα (Μάρθα Βούρτση) είναι ένα φτωχό ζευγάρι που δυσκολεύεται πολύ να επιβιώσει. Ο Σωτήρης, θέλοντας να βγάλει πολλά χρήματα με εύκολο τρόπο, παρασύρεται από τον Θωμά (Διονύσης Παπαγιαννόπουλος) ο οποίος έχει δράση στον κόσμο της νύχτας.
Α.Ο.Κ. Χανιά
Τρέχουσα αγωνιστική περίοδος
Έδρα του συλλόγου είναι το Κλειστό Γυμναστήριο Κλαδισού, χωρητικότητας 2.500 περίπου καθήμενων θεατών. Πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου είναι ο ωτορινολαρυγγολόγος Μιχάλης Ξυλάκης. Καθήκοντα πρώτου προπονητή διατηρούσε σε όλη τη διάρκεια της χρονιάς ο Ανδρέας Κεσαπίδης με άμεσους συνεργάτες το Χρήστο Παπανικολάου, τον Κώστα Πανά και τον Παναγιώτη Σταυρόπουλο.
Βραβεία Γκράμι του 1993
Russ Titelman (παραγωγός) & Eric Clapton για το Unplugged
Τζαζ
Pat Metheny για το Secret Story
R&B
Chaka Khan για το The Woman I Am
Σαφιγιέ Σουλτάνα
Χασεκί Σουλτάν
Η Σαφιγιέ ήταν η μόνη παλλακίδα του Μουράτ πριν από την προσχώρησή του στον θρόνο και συνέχισε να έχει μονογαμική σχέση μαζί της για πολλά χρόνια ως Σουλτάνος. Ο Μουράτ Γ΄, διαδέχθηκε τον πατέρα του, Σουλτάνο Σελίμ Β΄, όταν πέθανε το 1574, και η Νουρμπανού Σουλτάν έγινε Βαλιντέ Σουλτάν. Η Νουρμπανού (και μετά από αυτήν η Σαφιγιέ) άσκησε μεγάλη πολιτική δύναμη. Ήταν η αρχή του Σουλτανάτου των Γυναικών.
Η μητέρα του Μουράτ Γ΄, Νουρμπανού Σουλτάν, τον συμβούλεψε να έχει και άλλες παλλακίδες για το καλό της δυναστείας, η οποία από το 1581 είχε μόνο έναν επιζώντα
left|thumb|Ο γιός της Σαφιγιέ Σουλτάν,[[Μωάμεθ Γ΄|Μεχμέτ Γ']] Κατά τη διάρκεια του τελευταίου χρόνου του Μουράτ, η Σαφιγιέ Σουλτάν ξανάγινε η μόνη σύντροφός του. Ωστόσο,η Σαφιγιέ δεν έγινε νόμιμη γυναίκα του Μουράτ, όπως η Χουρέμ Σουλτάν που παντρεύτηκε τον Σουλτάνο Σουλεϊμάν Α΄ ή όπως η Νουρμπανού Σουλτάν τον Σουλτάνο Σελίμ.