cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Φέλιξ Μέντελσον Μπαρτόλντι
Στο Ντίσελντορφ
Μετά τον θάνατο του Τσέλτερ, το 1832, ο Μέντελσον είχε ελπίδες να τον διαδεχθεί ως διευθυντής της Μουσικής Ακαδημίας στο Βερολίνο. Ωστόσο, κατόπιν ψηφοφορίας, τον Ιανουάριο του 1833, έχασε τη θέση από τον, λιγότερο διακεκριμένο, Κ. Φ. Ρούνγκενχανγκεν (Carl Friedrich Rungenhagen). Αυτό μπορεί να οφείλεται στο νεαρό της ηλικίας του Μέντελσον και στον, ως εκ τούτου, φόβο πιθανών «καινοτομιών». Θεωρήθηκε, επίσης, από ορισμένους ότι μπορεί να έχασε τη θέση λόγω της εβραϊκής καταγωγής του. Μετά από αυτή την απόρριψη, ο Μέντελσον διένειμε το μεγαλύτερο μέρος του επαγγελματικού του χρόνου, μεταξύ Βρετανίας και Ντίσελντορφ όπου διορίστηκε μουσικός διευθυντής (η πρώτη του θέση ως μουσικού), το 1833. Την άνοιξη εκείνου του έτους, ο Μέντελσον διηύθυνε το Φεστιβάλ Μουσικής του Κάτω Ρήνου στο Ντίσελντορφ, ξεκινώντας με μια παράσταση του ορατορίου τού Χέντελ, Ο Ισραήλ στην Αίγυπτο, επεξεργασμένη από την αυθεντική παρτιτούρα που είχε βρει στο Λονδίνο. Αυτό προκάλεσε μια κατακλυσμιαία αναβίωση του Χέντελ στη Γερμανία, παρόμοια με εκείνη για τον Μπαχ, μετά από τις παρουσιάσεις των Κατά Ματθαίων Παθών. Ο Μέντελσον συνεργάστηκε με τον δραματουργό Κ. Ίμερμαν (Karl Immermann) για να βελτιώσει τα τοπικά θεατρικά στάνταρντς και έκανε την πρώτη εμφάνισή του, ως διευθυντής ορχήστρας, στην παραγωγή του Ίμερμαν για τον Ντον Τζοβάνι του Μότσαρτ, στο τέλος του 1833, όπου δέχθηκε τη δυσαρέσκεια του κοινού σχετικά με το κόστος των εισιτηρίων. Η απογοήτευση για τα καθημερινά του καθήκοντα στο Ντίσελντορφ και ο επαρχιωτισμός της πόλης τον οδήγησαν σε παραίτηση, στα τέλη του 1834. Είχε προσφορές από το Μόναχο και τη Λειψία για σημαντικές μουσικές θέσεις και αποφάσισε, το 1835, να αποδεχθεί τη δεύτερη.
Ο Μέντελσον ως εκτελεστής
Ο Μέντελσον ήταν γνωστός, κατά τη διάρκεια της ζωής του ως ερμηνευτής, τόσο στο πιάνο όσο και στο εκκλησιαστικό όργανο. Ένας από τους βιογράφους του σημειώνει: «Κατ’ αρχάς και πρωτευόντως, υποληπτόμαστε το παίξιμό του στο πιάνο, με την καταπληκτική ελαστικότητα της αφής, την ταχύτητα και τη δύναμη. Κατόπιν, το επαγγελματικό, σθεναρό του παίξιμο στο εκκλησιαστικό όργανο [...] οι θρίαμβοί του σε αυτά τα όργανα είναι νωποί στη θύμηση του κοινού». Στις συναυλίες και τα ρεσιτάλ του, ο Μέντελσον έπαιζε τόσο τα δικά του έργα, όσο και τα έργα των προγενέστερών του γερμανών συνθετών, κυρίως έργα των Βέμπερ, Μπετόβεν και -στο εκκλησιαστικό όργανο- Μπαχ. Τόσο σε ιδιωτικές όσο και σε δημόσιες εμφανίσεις, ο Μέντελσον ήταν, επίσης, γνωστός για τους αυτοσχεδιασμούς του. Σε μια περίπτωση στο Λονδίνο, όταν τού ζητήθηκε από τη σοπράνο Μαρία Μαλιμπράν μετά από ένα ρεσιτάλ, να αυτοσχεδιάσει, συνέθεσε ένα κομμάτι που περιελάμβανε τις μελωδίες όλων των τραγουδιών που είχε εκείνη, τραγουδήσει. Ο μουσικός εκδότης Β. Νοβέλο (Victor Novello), ο οποίος ήταν παρών, παρατήρησε: «Έκανε κάποια πράγματα που μου φαίνονταν αδύνατο να πραγματοποιηθούν, ακόμη και αφού τα άκουσα». Σε κάποιο άλλο ρεσιτάλ, του 1837, όπου ο Μέντελσον έπαιξε πιάνο για έναν τραγουδιστή, ο Σούμαν αγνόησε τη σοπράνο και έγραψε: «ο Μέντελσον ακομπανιάρισε σαν Θεός».
Ο Μέντελσον ως αρχιμουσικός
Ο Μέντελσον υπήρξε σημαντικός μαέστρος, τόσο σε δικά του έργα όσο και άλλων συνθετών. Στο ντεμπούτο του στο Λονδίνο, το 1829, ήταν γνωστός για τη χρήση μπακέτας (τότε, μεγάλης καινοτομίας). Αλλά η καινοτομία του επεκτάθηκε, επίσης, στη μεγάλη προσοχή που έδινε στο ρυθμό, τη δυναμική και τους ίδιους τους μουσικούς της ορχήστρας -τους οποίους, ωστόσο, αποδοκίμαζε όταν έπαιζαν ανεπαρκώς και τους επαινούσε όταν τον ικανοποιούσαν. Μεταξύ εκείνων που εκτιμούσαν τις διευθυντικές ικανότητες του Μέντελσον, ήταν ο Εκτόρ Μπερλιόζ ο οποίος, το 1843, προσκεκλημένος στη Λειψία, αντάλλαξε μπακέτες με τον Μέντελσον, γράφοντας: «Όταν το Μεγάλο Πνεύμα μάς στέλνει για κυνήγι στη Γη των Ψυχών, είθε οι συμπολεμιστές μας να κρεμάσουν τα «τσεκούρια» μας δίπλα-δίπλα στην πόρτα της αίθουσας του συμβουλίου». Στη Λειψία, ο Μέντελσον, οδήγησε την ορχήστρα Γκέβαντχαους σε μεγάλα ύψη. Αν και επικεντρώθηκε στους μεγάλους συνθέτες του παρελθόντος (ήδη καθιερωμένους ως «κλασικούς»), συμπεριέλαβε και νέα μουσική των Σούμαν, Μπερλιόζ, Γκέιντε και πολλών άλλων (συμπεριλαμβανομένης και της δικής του μουσικής). Πάντως, αυτός που δεν εντυπωσιάστηκε ήταν ο Ρίχαρντ Βάγκνερ· κατηγορούσε τον Μέντελσον ότι, στις εκτελέσεις του, έπαιζε τις συμφωνίες του Μπετόβεν υπερβολικά γρήγορα.
Σύγχρονες απόψεις
Μεγάλο μέρος των, περίπου, 750 έργων του Μέντελσον παρέμεινε αδημοσίευτο στη δεκαετία του 1960, αλλά τα περισσότερα από αυτά έχουν, τώρα, εκδοθεί. Μια επιστημονική έκδοση όλων των συνθέσεων και επιστολών του συνθέτη, ετοιμάζεται, αλλά αναμένεται να διαρκέσει πολλά χρόνια για να ολοκληρωθεί και θα υπερβεί τους 150 τόμους. Περιλαμβάνει έναν σύγχρονο και πλήρως ελεγμένο κατάλογο των έργων του, το Mendelssohn-Werkverzeichnis (MWV). Σχεδόν όλα τα δημοσιευμένα έργα του Μέντελσον είναι, τώρα, διαθέσιμα σε CD και τα έργα του ακούγονται συχνά στις αίθουσες συναυλιών και σε εκπομπές. Όπως συμπέρανε ο κριτικός Χ. Μένκεν (H.L. Mencken) εάν, όντως, ο Μέντελσον έχασε το αληθινό μεγαλείο, το έχασε «παρά τρίχα».
Άλκηστις Πρωτοψάλτη
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Έλληνες της Αιγύπτου Κατηγορία:Βραβευμένοι με Αρίων Κατηγορία:Έλληνες αναπληρωτές υπουργοί Οικονομίας, Υποδομών, Ναυτιλίας και Τουρισμού
Απλά συνεκτικός χώρος
Στην τοπολογία, ένας τοπολογικός χώρος ονομάζεται απλά συνεκτικός (ή 1-συνεκτικός ή 1-απλά συνεκτικός ) εάν είναι δρομοσυνεκτικός και κάθε μονοπάτι μεταξύ δύο σημείων μπορεί να μετασχηματίζεται κατά συνεχή τρόπο σε οποιοδήποτε άλλα τέτοιο μονοπάτι διατηρώντας παράλληλα τα δύο άκρα του. Η θεμελιώδης ομάδα ενός τοπολογικού χώρου είναι ένας δείκτης της αποτυχίας του χώρου στο να είναι απλά συνεκτικός: ένας δρομοσυνεκτικός τοπολογικός χώρος είναι απλά συνδεδεμένος εάν και μόνο εάν η θεμελιώδης ομάδα του είναι τετριμμένη. μικρογραφία| Αυτό το σύνολο δεν είναι απλά συνεκτικό επειδή κάθε βρόχος που περικλείει μία από τις τρύπες δεν μπορεί να συρρικνωθεί σε ένα σημείο.
Γέφυρα του Δούναβη
Ιστορία
Στη γέφυρα υπάρχουν σταθμοί συνοριακών ελέγχων, καθώς χρησιμεύει ως συνοριακή διέλευση μεταξύ των δύο χωρών. Από τον Ιανουάριο του 2007 δεν υπάρχει πλέον τελωνειακός έλεγχος και ο έλεγχος διαβατηρίου / ταυτότητας γίνεται "σε ένα γραφείο" είτε από τη βουλγαρική ή τη ρουμανική συνοριακή αστυνομία, που αποτελεί "εσωτερικό σύνορο" εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο συνοριακός έλεγχος θα καταργηθεί εντελώς όταν η Βουλγαρία και η Ρουμανία προσχωρήσουν στη ζώνη Σένγκεν.
Διόδια
Για την διέλευση της γέφυρας από την ρουμανική πλευρά, ισχύουν τα παρακάτω διόδια:
Λάσα ντε Σέλα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδιστές
Αντίδραση προσθήκης
Αντιδράσεις προσθήκης - απόσπασης
Στις αντιδράσεις προσθήκης - απόσπασης μια αντίδραση προσθήκης ακολουθείται (αμέσως μετά) από μια αντίδραση απόσπασης. Η πλειοψηφία αυτών των αντιδράσεων περιλαμβάνει την πυρηνόφιλη προσθήκη σε καρβονυλικές ενώσεις που ονομάζεται πυρηνόφιλη υποκατάσταση ακυλίου.
Νικολά-Λουί ντε Λακάιγ
Η ζωή του
Ο Λαλάντ είπε για τον Λακάιγ ότι, μέσα σε μια σχετικώς σύντομη ζωή είχε διεξαγάγει περισσότερες παρατηρήσεις και υπολογισμούς από όσο όλοι οι άλλοι αστρονόμοι της εποχής του μαζί. Η ποιότητα του έργου του συναγωνιζόταν την ποσότητα, ενώ με το αμερόληπτο και το δίκαιο του χαρακτήρα του κέρδισε τον γενικό σεβασμό.
Κερατίνη
Η κερατίνη είναι εξαιρετικά αδιάλυτη στο νερό και στους οργανικούς διαλύτες και ανθίσταται στην πέψη. Το μόνο άλλο βιολογικό υλικό που είναι γνωστό ότι προσεγγίζει την ανθεκτικότητα του κερατινοποιημένου ιστού είναι η χιτίνη. Η κερατίνη απαντά σε δύο τύπους, τις πρωτόγονες, μαλακές μορφές που υπάρχουν σε όλα τα σπονδυλωτά και τις σκληρότερες μορφές που απαντά μόνο στα σαυρόψιδα (ερπετά και πουλιά).
Εμφάνιση στη φύση
Οι κερατίνες (που αναφέρονται επίσης ως κυτοκερατίνες) είναι πολυμερή των ενδιάμεσων ινίδια τύπου Ι και τύπου II, τα οποία έχουν βρεθεί μόνο στα γονιδιώματα των χορδωτών. Τα νηματώδη και πολλά άλλα μη χορδωτά ζώα φαίνονται να έχουν μόνο ενδιάμεσα ινίδια τύπου VI, και οι ίνες τους περικλείουν τον πυρήνα και αποτελούνται από λαμίνες.
Απουλία
Διοικητική διαίρεση
Η Απουλία διοικητικά χωρίζεται σε έξι (6) επαρχίες :
Από πολιτιστική και ιστορική άποψη χωρίζεται στις περιοχές Daunia, Tavoliere, Gargano, Murge e Valle d'Itria, Arco Ionico tarantino και Salento.
Δημογραφία
Ο πληθυσμός της Απουλίας ανά επαρχία:
Πολιτική
Ο ανεξάρτητος Μικέλε Εμιλιάνο είναι πρόεδρος της περιφέρειας από τις 26 Ιουνίου 2015. Ο Εμιλιάνο επανεξελέγη κερδίζοντας τις περιφερειακές εκλογές στις 20-21 Σεπτεμβρίου 2020 λαμβάνοντας ποσοστό 46,8%.
Πηγές
*
Δεύτερη Σύνοδος της Νίκαιας
Από το 754 μέχρι το 787 και από το 815 μέχρι το 842, ως Έβδομη Οικουμενική Σύνοδος θεωρείτο από την Εκκλησία της Κωνσταντινούπολης η εικονομαχική σύνοδος της Ιέρειας.
Truth (τραγούδι του Τσινγκίζ Μουσταφάγιεφ)
Το Truth είναι ένα τραγούδι ερμηνευμένο από τον Αζέρο τραγουδιστή Τσινγκίζ Μουσταφάγιεφ. Εκπροσώπησε το στον  και προκρίθηκε στον τελικό, όπου στο Τελ Αβίβ ήρθε στην 8η θέση με 302 βαθμούς.
Κανάλια Καρδίτσας
Διοικητικές μεταβολές
Μετά την προσάρτηση των Καναλίων στην Ελλάδα μαζί με την υπόλοιπη Θεσσαλία το 1881, προσαρτήθηκαν το 1883 στον δήμο Ιθώμης, του νομού Τρικάλων. Με το ΦΕΚ 136Α (08/07/1899) ο οικισμός υπάγεται στο νομό Καρδίτσης, μέχρι το 1909, όταν με το ΦΕΚ 282Α - 04/12/1909, υπάγεται πάλι στον νομό Τρικάλων. Ο δήμος Ιθώμης καταργήθηκε το 1912 και τα Κανάλια ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας της επαρχίας Καρδίτσας. Το 1944, με το ΦΕΚ 82Α, υπάγεται στον νομό Καρδίτσας. Με το πρόγραμμα Καποδίστριας, η κοινότητα καταργήθηκε και τα Κανάλια προσαρτήθηκαν στο δήμο Ιθώμης. Με το πρόγραμμα Καλλικράτης, ο δήμος Ιθώμης καταργήθηκε και εντάχθηκε στον δήμο Μουζακίου.
Σερβική Αυτόνομη Περιφέρεια της Ανατολικής Σλαβονίας, Μπαράνια και Δυτικής Σρεμ
Ιστορία
Στις 26 Ιουνίου ανέλαβε καθήκοντα ο πρώτος πρόεδρος της ο σερβοκροάτης Γκόραν Χάτζιτς που έκανε την αυτόνομη περιφέρεια τμήμα της Δημοκρατίας της Σερβικής Κράινα το Φεβρουάριο του 1992. Μέχρι τον Αύγουστο του 1995 η Ανατολική Σλαβονία, Μπαράνια και Δυτική Σρεμ ήταν de facto τμήμα της Δημοκρατίας της Σερβικής Κράινα και de jure τμήμα της Κροατίας σύμφωνα με το ψήφισμα 753 του συμβουλίου ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών.
Κοινοτισμός
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ορολογία της κοινωνιολογίας
Διοικητική διαίρεση νομού Χανίων (πρόγραμμα Καποδίστριας)
-- Δήμος Γεωργιουπόλεως --
Ο δήμος Γεωργιουπόλεως έχει (πραγματικό) πληθυσμό 2.483 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Ινναχωρίου --
Ο δήμος Ινναχωρίου έχει (πραγματικό) πληθυσμό 1.443 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Μουσούρων --
Ο δήμος Μουσούρων έχει (πραγματικό) πληθυσμό 4.755 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
Δολάριο Μπαρμπάντος
Κέρματα
Το 1973 κυκλοφόρησαν κέρματα αξίας των 1, 5, 10 και 25 σεντ και του 1 δολαρίου. Τα κέρματα υψηλότερης αξίας φτιάχτηκαν από χαλκονικέλιο και το κέρμα του 1 δολαρίου έχει επταγωνικό σχήμα. Πολλά από τα κέρματα βγήκαν από το Βασιλικό Νομισματοκοπείο του Καναδά.
Τραπεζογραμμάτια
Το 1882 εισήχθησαν από την Αποικιακή Τράπεζα χαρτονομίσματα των 5 δολαρίων. Η ίδια τράπεζα εισήγαγε το 1920 χαρτονομίσματα των 20 και των 100 δολαρίων. Αυτή η τράπεζα αγοράστηκε από την Τράπεζα Μπαρκλεϊς, η οποία το 1922 τύπωσε χαρτονομίσματα σε αξίες των 5, 20 και των 100 δολαρίων. Από αυτά, τα χαρτονομίσματα των 5 δολαρίων ήταν πιο μακρόβια από τις άλλες αξίες και σταμάτησαν να τυπώνονται μόλις το 1949.
Η Κεντρική Τράπεζα των Μπαρμπάντος εισήγαγε το 1973 χαρτονομίσματα σε αξίες των 1, 5, 10, 20 και των 100 δολαρίων. Το χαρτονόμισμα του 1 δολαρίου δεν τυπώθηκε ξανά και αυτά των 2 δολαρίων εισήχθησαν το 1980. Το 1989 κυκλοφόρησαν τραπεζογραμμάτια των 50 δολαρίων. Τα χαρτονομίσματα που κυκλοφορούν σήμερα είναι:
Made in Europe
Τα τραγούδια του δίσκου
2. Mistreated (interpolating Rock Me Baby) (Coverdale, Blackmore) - 11:32
Δήμος Αλεξάνδρειας
Δημοτικές ενότητες και οικισμοί
Ο Δήμος Αλεξάνδρειας διαιρείται σε 4 δημοτικές ενότητες, οι οποίες αντιστοιχούν στους 4 καταργηθέντες δήμους. Κάθε δημοτική ενότητα διαιρείται σε κοινότητες, οι οποίες αντιστοιχούν στα διαμερίσματα των καταργηθέντων ΟΤΑ. Οι σημερινές τοπικές κοινότητες του Δήμου, ήταν αυτόνομες κοινότητες και δήμοι πριν την εφαρμογή του προγράμματος Καποδίστρια.
Αλεξάνδρειας
Η δημοτική ενότητα Αλεξάνδρειας από την οποία αποτελούνταν ο δήμος πριν την συνένωση έχει (πραγματικό) πληθυσμό 19.283 κατοίκους και έκταση 140,6 τ.χλμ.. Έδρα του πρώην δήμου ήταν η Αλεξάνδρεια.
Πρόεδροι Κοινότητας Πλατέος
...
Ρουμάνοι
Αρχαιότητα
Ο εποικισμός με ρωμαϊκά ή εκρωμαϊσμένα στοιχεία, η χρήση της λατινικής γλώσσας και η αφομοίωση του ρωμαϊκού πολιτισμού καθώς και η έντονη ανάπτυξη αστικών κέντρων οδήγησαν στον εκρωμαϊσμό μέρους του αυτόχθονου πληθυσμού της Δακίας. Η διαδικασία αυτή ολοκληρώθηκε πιθανότατα από τον 10ο αιώνα, όταν ολοκληρώθηκε η αφομοίωση των Σλάβων από τους Δακορωμαίους.
Σύμφωνα με τη θεωρία της προέλευσης από τα νότια του Δούναβη οι πρόγονοι των Ρουμάνων, ένας συνδυασμός Ρωμαίων και εκρωμαϊσμένων λαών της Ιλλυρίας, της Μοισίας και της Θράκης μετακινήθηκαν βόρεια του ποταμού Δούναβη στη σημερινή Ρουμανία. Μικρές πληθυσμιακές ομάδες που μιλούν αρκετές διαλέκτους ρουμανικής (μεγλενορουμανική, ιστρορουμανική και αρμανική) υπάρχουν ακόμη νότια του Δούναβη στην Ελλάδα, την Αλβανία, τη Βόρεια Μακεδονία, τη Βουλγαρία και τη Σερβία, αλλά δεν είναι γνωστό αν αυτοί μετανάστευσαν από βορειότερα μέρη των Βαλκανίων, περιλαμβανομένης της Δακίας. Η θεωρία της προέλευσης νότια του Δούναβη συνήθως δέχεται τη βόρεια Αλβανία και / ή τη Μοισία (σύγχρονη Σερβία και Βόρεια Βουλγαρία) ως πιο συγκεκριμένους τόπους της ρουμανικής εθνογένεσης.
Υστερα νεότερα χρόνια και σύγχρονη εποχή
Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, το Βασίλειο της Ρουμανίας έχασε εδάφη τόσο προς τα ανατολικά όσο και προς τα δυτικά, καθώς η Βόρεια Τρανσυλβανία έγινε τμήμα της Ουγγαρίας με τη Δεύτερη Επιδίκαση της Βιέννης, ενώ η Βεσσαραβία και η Βόρεια Βουκοβίνα καταλήφθηκαν από τους Σοβιετικούς και συμπεριλήφθηκαν στη ΣΣΔ της Μολδαβίας και στη ΣΣΔ της Ουκρανίας. Οι εδαφικές απώλειες προς τα ανατολικά διευκολύνθηκαν από το Γερμανοσοβιετικό Σύμφωνο μη Επίθεσης Μολότωφ - Ρίμπεντροπ.
Μετά το τέλος του πολέμου το Ρουμανικό Βασίλειο κατόρθωσε να ανακτήσει τα εδάφη που χάθηκαν προς τα δυτικά, αλλά δεν του δόθηκε η Βεσσαραβία και η Βόρεια Βουκοβίνα, καθώς οι προαναφερθείσες περιοχές ενσωματώθηκαν πλήρως στη Σοβιετική Ένωση. Στη συνέχεια η Σοβιετική Ένωση επέβαλε κομμουνιστική κυβέρνηση και ο Μιχαήλ αναγκάστηκε να παραιτηθεί και να εξορισθεί. Ο Νικολάε Τσαουσέσκου τέθηκε επικεφαλής του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ρουμανίας το 1965 και η απολυταρχική κυριαρχία του της δεκαετίας του 1980 έληξε με τη Ρουμανική Επανάσταση του 1989.
Γενετική
Το επικρατούν στοιχείο στη Βλαχία, τη (Ρουμανική) Μολδαβία, τη Δοβρουτσά και τη Βόρεια Μολδαβία καταγράφεται ως Απλοομάδα I, ενώ η γενετική δεξαμενή της Τρανσυλβανίας είναι συχνά μη τυπική και ποικίλη.
Ρουμάνοι εκτός Ρουμανίας
Ο σημερινός συνολικός πληθυσμός των εθνοτικά Ρουμάνων δεν μπορεί να αναφερθεί με κανένα βαθμό βεβαιότητας. Παρατηρείται διαφοροποίηση μεταξύ των επίσημων πηγών (όπως τα αποτελέσματα των απογραφών) όπου υπάρχουν και των εκτιμήσεων που προέρχονται από μη επίσημες πηγές και από ενδιαφερόμενες ομάδες. Αρκετοί ανασταλτικοί παράγοντες παρεμπόδισης (όχι μοναδικοί για τη συγκεκριμένη περίπτωση) συμβάλλουν στην αβεβαιότητα αυτή, που μπορεί να περιλαμβάνει:
Τόμας Άλιμπον
Ο Άλιμπον συνέγραψε το βιβλίο «Ηλεκτρικά φαινόμενα υψηλής τάσεως και θερμοπυρηνικές αντιδράσεις». Πέθανε στο χωριό Χόλυπορτ του Μπέρκσαϊρ σε ηλικία σχεδόν εκατό ετών.
Σλοβένοι
Πληθυσμός στη Σλοβενία
Οι περισσότεροι Σλοβένοι σήμερα ζουν μέσα στα όρια της Σλοβενίας με 2.007.711 πληθυσμό σε εκτίμηση του 2007. Στην απογραφή της Σλοβενίας το 2002, 1.631.363 άνθρωποι ανέφεραν τους εαυτούς τους ως Σλοβένους ενώ 1.723.434 άνθρωποι υποστήριξαν ότι έχουν τα Σλοβενικά ως μητρική γλώσσα.
Πληθυσμός στο εξωτερικό
Η αυτόχθονη Σλοβενική μειονότητα στην Ιταλία υπολογίζεται στα 83.000 με 100.000, η μειονότητα στη νότια Αυστρία στα 24.855, στην Κροατία στα 13.200 και στην Ουγγαρία στα 3.180. Σημαντικές κοινότητες έχουν δημιουργηθεί στις Ηνωμένες Πολιτείες, στον Καναδά, σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, στην Αργεντινή, στη Βραζιλία, στην Αυστραλία και στη Νέα Ζηλανδία. Ο μεγαλύτερος αριθμός Σλοβένων, έξω από τη Σλοβενία, βρίσκεται στο Κλίβελαντ των Ηνωμένων Πολιτειών.
Στρατόπεδο συγκέντρωσης Μπούχενβαλντ
Λειτουργία
Το Στρατόπεδο διέθετε μια πλειάδα άλλων εξαρτώμενων από αυτό στρατοπέδων (87 συνολικά) και υποδιοικήσεων, που κάλυπταν την περιοχή από το Ντίσελντορφ ως τα όρια της Βοημίας και της Μοραβίας. Οι κρατούμενοι σε αυτά απασχολούνταν σε αναγκαστική εργασία, κυρίως σε εργοστάσια πολεμικού εξοπλισμού, αλλά και σε κατασκευές και σε λατομικές εργασίες. Το 1943 στο ανατολικό τμήμα του Στρατοπέδου η εταιρεία κατασκευής πολεμοφοδίων Gustloff δημιούργησε ένα μεγάλο εργοστάσιο πυρομαχικών. Για ένα πλήρη κατάλογο των υπαγόμενων στο Μπούχενβαλντ στρατοπέδων δείτε εδώ.
Μέθοδοι εξόντωσης
Παρά τις απαίσιες συνθήκες διαβίωσης και την τρομοκρατία που ασκούσαν οι δυνάμεις των SS, στο Στρατόπεδο είχε αναπτυχθεί μια "υπόγεια" οργάνωση αντίστασης από τους κρατούμενους, ιδιαίτερα κατά την περίοδο προς το τέλος του Πολέμου. Αρκετοί κρατούμενοι γλίτωσαν την εκτέλεση, στην οποία είχαν καταδικαστεί από τους SS, κρυπτόμενοι σε διάφορους χώρους του Στρατοπέδου από συγκρατούμενούς τους, πράγμα που γινόταν δυνατό λόγω του "υπερπληθυσμού" που παρουσίαζε το Στρατόπεδο.
Μετά την Απελευθέρωση
Όπως προέβλεπαν οι συμφωνίες μεταξύ Συμμάχων και Σοβιετικών, η περιοχή του Στρατοπέδου περιήλθε στη Σοβιετική ζώνη κυριαρχίας. Οι Σοβιετικοί διατήρησαν στο Μπούχενβαλντ το "Στρατόπεδο υπ'αριθ. 2" της NKVD από τα τέλη του 1945 ως το 1950. Εκεί κρατήθηκαν αρχικά Γερμανοί εγκληματίες πολέμου, αλλά σιγά-σιγά στο Στρατόπεδο μεταφέρθηκαν και πολιτικοί κρατούμενοι αντίπαλοι του σταλινικού καθεστώτος. Συνολικά κρατήθηκαν εκεί περίπου 20.000 άτομα, από τα οποία περίπου 7.000 πέθαναν. Το 1950 το Στρατόπεδο μεταβιβάσθηκε στις Αρχές της (τότε) Ανατολικής Γερμανίας και με διάταγμα αποφασίσθηκαν τόσο η διάλυση όσο και η κατεδάφισή του. Από την κατεδάφιση γλίτωσαν μόνον δύο πύργοι - παρατηρητήρια, το κρεματόριο και το κτίριο του αναρρωτηρίου. Σχεδόν αμέσως μετά την απελευθέρωση δημιουργήθηκε εκεί αναμνηστικό μνημείο από τους ίδιους τους κρατούμενους, κατασκευασμένο από ξύλο. Το 1958 η Ανατολικογερμανική κυβέρνηση αποφάσισε την κατασκευή νέου μνημείου, στον χώρο των ομαδικών τάφων.
Sicherheitsdienst
Η Sicherheitsdienst (συντ. SD, «Ες-Ντε»), πλήρης τίτλος Sicherheitsdienst des Reichsführers-SS, "Υπηρεσία Ασφαλείας του Ράιχσφυρερ των Ες-Ες") ήταν η υπηρεσία πληροφοριών των SS και του Ναζιστικού Κόμματος στη ναζιστική Γερμανία.
Ανάπτυξη της ισχύος SS και SD
Υπό την πίεση της ηγεσίας της Ράιχσβερ (Γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις), της οποίας τα μέλη θεωρούσαν την αριθμητικά τεράστια ένοπλη δύναμη της SA ως εν δυνάμει απειλή και με τη συνδρομή των Γκέρινγκ, Γκαίμπελς και της SD, ο Χίτλερ οδηγήθηκε στο συμπέρασμα ότι η SA του Ρεμ αποτελούσε όντως απειλή, η οποία απαιτούσε δραστική και άμεση λύση. Από πλευράς της, η SD παρείχε πολλές φανταστικές πληροφορίες περί ύπαρξης συνωμοσίας που απειλούσε τη ζωή του Φύρερ και ότι επίκειτο πραξικόπημα της SA με σκοπό την κατάληψη της εξουσίας, επειδή, όπως ισχυρίζονταν οι πληροφορίες, συγκέντρωνε οπλισμό. Επιπλέον, τόσο στην SD όσο και στη Γκεστάπο έρχονταν αναφορές σχετικά με τη βίαιη συμπεριφορά της SA, η οποία κατέστρεφε την εικόνα του Κόμματος και, επιπλέον, έκανε τον αντισημιτισμό του λιγότερο "εύπεπτο". Στα γεγονότα που έγιναν γνωστά υπό την επωνυμία Νύχτα των Μεγάλων Μαχαιριών, η SS έκανε ένα από τα πλέον αποφασιστικά βήματα προκειμένου να απαλλαγεί από την ανταγωνίστρια SA για την ηγεσία των δυνάμεων ασφαλείας του Γ΄ Ράιχ και εγκαθιδρύθηκε σταθερά στη ναζιστική ιεραρχία, καταφέρνοντας η SS και το όργανο ασφαλείας της, η SD, να δίνουν αναφορά μόνο στον ίδιο τον Χίτλερ. Επιπλέον, η βάρβαρη εξόντωση της SA και της ηγεσίας της έστειλε ένα σαφές μήνυμα προς όλους: Η αντιπολίτευση προς το Χιτλερικό καθεστώς μπορούσε να αποβεί θανάσιμη. Εν πολλοίς ενέσπειρε φόβο ανάμεσα στα ηγετικά στελέχη των Ναζί και σαφή ανησυχία για το μέγεθος των δυνατοτήτων συλλογής πληροφοριών και αστυνόμευσης του Χίμλερ, καθώς όχι μόνον είχε δολοφονηθεί ο ηγέτης της SA αλλά πολλοί λειτουργοί του καθεστώτος, όπως και "αντίπαλοί" του είχαν εξοντωθεί με βάση έναν εκτεταμένο κατάλογο, για τον οποίον ο Χίτλερ έλαβε γνώση μόνο μετά τα γεγονότα.
Δομή και στόχοι
Η SD είχε ως στόχο τον εντοπισμό πραγματικών ή δυνητικών εχθρών της ναζιστικής ηγεσίας και την εξουδετέρωση όλων των αντιδράσεων, όπως κατέδειξε η επέμβασή της στην υπόθεση της SA. Προκειμένου να επιτύχει τους στόχους της, η SD δημιούργησε μια οργάνωση πρακτόρων και πληροφοριοδοτών σε ολόκληρο το Ράιχ και, αργότερα, σε όλες τις κατακτημένες περιοχές, ως τμήμα εξέλιξης ενός εκτεταμένου "κράτους" των SS και ενός ολοκληρωτικού καθεστώτος που δεν είχε προηγούμενο. Η οργάνωση διέθετε μερικές εκατοντάδες πρακτόρων πλήρους απασχόλησης και μερικές χιλιάδες πληροφοριοδοτών. Ο ιστορικός Τζωρτζ Μπράουντερ (George C. Browder) γράφει ότι η οργάνωση της SD ήταν παρόμοια με των SS στα εξής σημεία:
SD εσωτερικού
Η SD εσωτερικού (Γραφείο ΙΙ) είχε αρχικά ως επικεφαλής τον Συνταγματάρχη της SS Χέρμαν Μπέρεντς (Hermann Behrends) - μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1939 - και ήταν μέσα σε αυτό το "γραφείο" ο Άντολφ Άιχμαν άρχισε να επεξεργάζεται τις λεπτομέρειες της Τελικής Λύσης του εβραϊκού ζητήματος. Η SD εσωτερικού ήταν υπεύθυνη για τη συλλογή πληροφοριών και την ασφάλεια στο εσωτερικό της Γερμανίας και υποδιαιρείτο στα εξής τμήματα:
Σοκ και Δέος
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στρατιωτική τακτική Κατηγορία:Στρατός των ΗΠΑ Κατηγορία:Ιστορία του Ιράκ Κατηγορία:Εκφράσεις
Σημαία της Γης
thumb|right|250px|Η σημαία της Γης. thumb|right|250px|Σημαία του ομόσπονδου κράτους της άγνωστης προέλευσης. Η σημαία της Γης έχει φόντο σκούρο μπλε και κεντρικό της στοιχείο είναι η φημισμένη φωτογραφία της NASA που δείχνει τον πλανήτη μας όπως φαίνεται από το Διάστημα.
Ιστορία
Η δεξιά εικόνα μιας σημαίας της Γης που εμφανίστηκε αργότερα δείχνει τα σωστά χρώματα. thumb|300px|center|Η πρώτη σημαία της Γης
Πιροσκί
μικρογραφία Το πιροσκί (ρωσικά:пирожки, πληθυντικός αριθμός του πιροζόκ), (ουκρανικά:пиріжки, pyrizhky), είναι ρωσικό, λευκορώσικο και ουκρανικό έδεσμα, με βάση το ζυμάρι. Είναι φτιαγμένο σε σχήμα βαρκούλας και σε μέγεθος μιας χούφτας και ψήνεται στο τηγάνι ή στον φούρνο. Το παραδοσιακό πιροσκί είναι αλμυρό και φτιάχνεται με πατάτα, αν και υπάρχουν κι άλλες εκδοχές όπως αυτά με λάχανο, με κιμά, με αυγό, με μανιτάρι, με τυρί (φέτα), με λουκάνικο, με ζαμπόν ή διάφορα αλλαντικά. Στη γλυκιά εκδοχή του, η γέμιση αποτελείται απο φρούτα (μήλο, κεράσι, βερίκοκο, λεμόνι) ή μαρμελάδα. Δεν αποτελεί κυρίως πιάτο, αλλά σνακ, ωστόσο τρώγεται όλες τις ώρες της ημέρας και αποτελεί μια δημοφιλή επιλογή για γρήγορο φαγητό στη Ρωσία. Το πιροσκί συγκαταλέγεται ανάμεσα στα εδέσματα της ρωσικής παραδοσιακής κουζίνας.
Κονσταντέν Σαμυέλ Ραφινέσκ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι ζωολόγοι Κατηγορία:Γάλλοι μυκητολόγοι
Τσερνόμπιλ (πόλη)
Εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία (2022)
Στις 24 Φεβρουαρίου 2022, την πρώτη ημέρα της εισβολής της Ρωσίας στην Ουκρανία, η πόλη έπεσε στα χέρια των ρωσικών δυνάμεων, ανοίγοντας το δρόμο προς το Κίεβο. Ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι περιγράφει αυτή την επίθεση ως «κήρυξη πολέμου στην Ευρώπη».
Άννα Τσιτσέροβα
Βιογραφία
Οι επιτυχίες συνεχίζονται, και την ίδια χρονιά παίρνει το ασημένιο μετάλλιο στο Ντάιμοντ Λιγκ. Το 2012, στους Ολυμπιακούς του Λονδίνου, συμμετέχει για δεύτερη φορά σε ολυμπιάδα, κατακτώντας κιόλας το χρυσό μετάλλιο. Την ίδια χρονιά είχε πάρει και το ασημένιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου. Μετά του Ολυμπιακούς, δεν έλαβε άλλο χρυσό, αλλά έως και το 2015, πήρε ακόμα δύο ασημένια και τρία χάλκινα σε μεγάλες διοργανώσεις. Το προσωπικό της ρεκόρ σε επίσημους αγώνες κλειστού στίβου είναι τα 2,06 μέτρα, ρεκόρ που πέτυχε το 2012. Προηγουμένως, το 2011, το προσωπικό της ρεκόρ σε επίσημες διοργανώσεις ανοιχτού στίβου ήταν το 2,07. Και τα δύο αυτά είναι στην κατηγορία τους τα τρίτα υψηλότερα όλων των εποχών. Παρόλα αυτά, μπλέχτηκε κι αυτή με τις υποθέσεις ντόμπινγκ της ρωσικής ομάδας και τις αφαιρέθηκαν μετάλλια.
Ροιμητάλκης Γ΄
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς των Οδρυσών
Ευάγγελος Κουκουδέας
Μακεδονικός Αγώνας
Μετά τη θητεία του εκεί, μετέβη στη Μακεδονία και πολέμησε στη λίμνη των Γιαννιτσών υπό τις γενικές οδηγίες του Ι. Δεμέστιχα. Στις 14 Φεβρουαρίου του 1907 τα ενωμένα Ελληνικά σώματα υπό τον Ι. Δεμέστιχα, τον Ευάγγελο Κουκουδέα, το Νικόλαο Ζαφειρίου από τη Χαλκιδική και αρκετούς Μακεδόνες και Κρητικούς οπλίτες ξεκίνησαν από το Τσέκρι (Παραλίμνη) της λίμνης των Γιαννιτσών και επιτέθηκαν κατά του κομιτατζή Κ. Δεληθανάση, στο Μπόζετς (Άθυρα) Πέλλας. Αφού εξόντωσαν τον αρχικομιτατζή, πέτυχαν την εξόντωση και αρκετών οπλιτών του που πολεμούσαν μέσα από την οικία του. Τελικά αποχώρησαν καθώς στο χωριό προσήλθε Οθωμανικό στρατιωτικό απόσπασμα. Το Μάρτιο του 1907 επικεφαλής μικρής ομάδας συμμετείχε σε επιχειρήσεις εναντίον κομιτατζήδων στα Κουφάλια. Πολέμησε στο λίμνη των Γιαννιτσών έως το τέλος του Μακεδονικού Αγώνα. thumb|left|250px|Ο οπλαρχηγός Ευάγγελος Κουκουδέας Ο Ιωάννης Δεμέστιχας έγραψε για τον Ευάγγελο Κουκουδέα:
Άγιοι Απόστολοι Μετοχίου Διρφύων Εύβοιας
Γεωγραφικά στοιχεία
Οι Άγιοι Απόστολοι βρίσκονται προς τα παράλια του Αιγαίου πελάγους και είναι κτισμένοι σε υψόμετρο 300 μέτρα στις ανατολικούς πρόποδες του όρους Δίρφυ σε περιοχή κατάφυτη από βελανιδιές και καστανιές. Απέχουν 56 χλμ. ΒΔ. από το Αλιβέρι (έδρα του δήμου - μέσω Κονίστρες), 25 χλμ. Δ. από την Κύμη και 58 χλμ. ΒΑ. από τη Χαλκίδα. Ανατολικά του χωριού, σε οδηγική απόσταση περίπου 1,5 χλμ. και ενώ παρεμβάλλεται μικρός χείμαρρος είναι το Μετόχι. Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 1961 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Μετοχίου Διρφύων. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης μαζί με το Μετόχι, την Παραλία Μετοχίου και τα Κούτρουλα αποτελούν την τοπική κοινότητα Μετοχίου Διρφύων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Κύμης του δήμου Κύμης - Αλιβερίου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 122 κατοίκους.
Ραούλ Αλιέ
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Ραούλ Αλιέ γεννήθηκε στη μικρή πόλη Βωβέρ της μεσογειακής ακτής της Γαλλίας, και ήταν γιος του αμπελουργού και εμπόρου κρασιού Λουί Αλιέ και της συζύγου του Ζαν Μπουζανκέ (Jeanne Bouzanquet). Ο αδελφός του Ραούλ, ο Πωλ, διετέλεσε δήμαρχος του Βωβέρ από το 1910 έως το 1937.
Ο Αλιέ απεβίωσε σε ηλικία 77 ετών στην κωμόπολη Σαρζώ της Βρετάνης.
Ανταλλακτήριο Μεταξιού της Βαλένθιας
Αρχιτεκτονική
thumb|250px|Σχεδιάγραμμα του κτιρίου Το ανταλλακτήριο αποτελείται από τέσσερα τμήματα: τον πύργο όπου βρίσκεται ένα μπουντρούμι που κρατούνταν προσωρινά οι κλέφτες έμποροι μεταξιού και ανέντιμοι έμποροι μέχρι να τους αναλάβουν οι αρμόδιες αρχές, το συμβούλιο του προξενείου της θάλασσας, το Πάτιο ντε λος Ναράνχος και η αίθουσα προσλήψεων ή σαλόνι με τις κολώνες. Η επιφάνεια του κτιρίου είναι πάνω από 2.000 μ² με κτισμένες ή μη επιφάνειες. Το κτίριο μπορεί να εκληφθεί ως ορθογώνιο, με την νότια πλευρά να βλέπει προς την Πλάθα δελ Μερκάδο, την δυτική την οδό των Κορδελάτ, η βόρεια την οδό Λα Λόνχα και η ανατολική την οδό Πέρε Κόμπτε. Ακριβώς απέναντι βρίσκεται το Μερκάδο Θεντράλ και η Εκκλησία των Σάντος Χουάνες.
Ζωνιανά Ρεθύμνης
Εκκλησιαστική υπαγωγή
Η εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στον Άγιο Γεώργιο. Εκκλησιαστικά υπάγεται στη Δ΄ Αρχιερατική Περιφέρεια της Ιεράς Μητροπόλεως Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου, της Εκκλησίας της Κρήτης.
Διοικητικά
Δείτε Κοινότητα Ζωνιανών
Toyota Avensis
Τρίτη γενιά (2008 - 2018)
thumb|right|Toyota Avensis 3ης γενιάς του 2008 / μπροστά. thumb|right|Toyota Avensis 3ης γενιάς του 2008 / πίσω.
Ανανέωση του 2015
Στα τέλη του 2021 όμως, το Camry διακόπηκε εκ νέου από την Ευρώπη, λόγω μηδαμινών πωλήσεων. Ενδεικτικώς, το 2019 πούλησε μόλις 7.640 αντίτυπα και το 2020 πούλησε μόλις 9.119 αντίτυπα.
Φίλιππος Νίκογλου
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Στενήμαχο της Ανατολικής Θράκης. Σπούδασε ιατρική στη Ζαρίφεια Σχολή της Φιλιππούπολης (σημερινό Πλόβντιβ) και μετεκπαιδεύτηκε στη Γερμανία. Εργάστηκε ως χειρουργός στη Σόφια και ήταν υπίατρος στο βουλγαρικό στρατό το 1912. Όταν έμαθε για τα σχέδια των Βουλγάρων να καταλάβουν τη Θεσσαλονίκη, μετέφερε την πληροφορία αυτή μυστικά στον πράκτορα της Ελλάδας Σουλιώτη Νικολαΐδη και ο τελευταίος ειδοποίησε τον Ελευθέριο Βενιζέλο ότι ήταν επιτακτική ανάγκη να κατευθυνθούν τα ελληνικά στρατεύματα προς τη Θεσσαλονίκη. Έτσι, η Θεσσαλονίκη απελευθερώθηκε από τον ελληνικό στρατό στις 26 Οκτωβρίου 1912.
Ότο Φρόιτζχαϊμ
Βιογραφία
Πέθανε μετά από μια σύντομη, σοβαρή ασθένεια τον Οκτώβριο του 1962.
Νομός Καβάλας
Κατατάσσεται 34ος ως προς την έκταση έκταση νομός της χώρας και καταλαμβάνει επιφάνεια 2.111 τ.χμ., από τα οποία τα 18 τ.χμ. είναι εσωτερικά ύδατα, και 20ος σε πληθυσμό με 58.663 κατοίκους. Διαιρούνταν σε 4 επαρχίες, 7 δήμους και 66 κοινότητες έως το 1997 και με τον Καποδίστρια σε 11 δήμους. Η μεγαλύτερη πόλη και μοναδική του νομού είναι η Καβάλα (58.663) η οποία είναι και η πρωτεύουσα του νομού και ακολουθούν οι κωμοπόλεις Χρυσούπολη (8.004) και Ελευθερούπολη (4.360).
Ότο Φρόιτζχαϊμ
Καριέρα στην αντισφαίριση
Στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1908 κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο στο απλό των αντρών, ενώ στο διπλό με συμπαίκτη τον Χάινριχ Σόμπουργκ αποκλείστηκαν στον δεύτερο γύρο.
Νομός Καβάλας
Γεωγραφία
Το έδαφος του νομού είναι ορεινό κατά 55%, ημιορεινό κατά 24% και πεδινό κατά 21%. Στο ανάγλυφο του νομού δεσπόζουν τρεις μεγάλοι ορεινοί όγκοι: το Παγγαίο στο Δυτικό τμήμα, στα όρια με το νομό Σερρών, τα όρη της Λεκάνης στο Βορειοανατολικό τμήμα, στα όρια με τους νομούς Δράμας και Ξάνθης και το όρος Σύμβολο στο Νότιοδυτικό τμήμα, απέναντι και παράλληλα με το Παγγαίο. Μεταξύ των ορέων αυτών ή στα όριά τους σχηματίζονται οι πεδινές εκτάσεις του νομού. Σημαντικότερο υδάτινο ρεύμα του νομού είναι ο ποταμός Νέστος, ο οποίος ρέει στα όρια του νομού με το νομό Ξάνθης και αρδεύει την πεδιάδα της Χρυσουπόλεως. Οι ακτές του νομού, που εκτείνονται μεταξύ των εκβολών του Στρυμώνα και του Νέστου, στο Δυτικό τμήμα τους είναι χαμηλές και μονότονες, κατόπιν, καθώς στρέφονται προς Βόρεια, όπου απολήγει το όρος Σύμβολο, γίνονται ψηλότερες, αλλά πάντα αλίμενες, έως το ακρωτήριο Βρασίδας, στην Νέα Πέραμο, δυτικό όριο του Κόλπου της Καβάλας, μετά το οποίο σχηματίζεται ο όρμος των Ελευθερών, του Παληού, της Τόσκας, του Μπάτη, της Καλαμίτσας ως τον μυχό, όπου βρίσκεται το λιμάνι της Καβάλας και είναι 105 χιλιομέτρων. Το κλίμα του νομού είναι μεσογειακό στην παράκτια ζώνη, με βροχοπτώσεις 400-600 χλστ., γίνεται όμως ηπειρωτικό προς Βόρεια με διπλάσιες βροχοπτώσεις.
Νομός Δράμας (1915-1924)
Στις 31 Μαρτίου 1915 συστήνεται ο Νομός Δράμας με το Βασιλικό Διάταγμα της 31-3-1915 (Φ.Ε.Κ. 120/1915 τ.Α’) «περί διοικητικής διαιρέσεως των νέων χωρών», με έδρα του Νομού να ορίζεται η πόλη της Δράμας.
Υπερνομαρχία Δράμας - Καβάλας - Ξάνθης (1994-2010)
Με το Π.Δ.( Προεδρικό Διάταγμα) 30/1996 («Κώδικας Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης» Κ.Ν.Α.) κωδικοποιήθηκε και συμπληρώθηκε ο Ν. 2218/1994, δυνάμει του οποίου είχαν ιδρυθεί ως Ο.Τ.Α. Β΄ βαθμού οι Νομαρχιακές Αυτοδιοικήσεις.
Νομάρχες
Οι πρώην νομάρχες είναι οι εξής:
Πολυεπεξεργασία
Πολυεπεξεργασία είναι η χρήση δύο ή περισσότερων κεντρικών μονάδων επεξεργασίας (CPU) σε ένα ενιαίο σύστημα υπολογιστή. Ο όρος αναφέρεται επίσης η ικανότητα ενός συστήματος να υποστηρίξει περισσότερους από έναν επεξεργαστές και τη δυνατότητα να αναθέτει καθήκοντα μεταξύ τους. Υπάρχουν πολλές παραλλαγές του βασικού αυτού θέματος, καθώς και ο ορισμός της "πολυ" μπορεί να ποικίλει ανάλογα με το πλαίσιο, ως επί το πλείστον σε συνάρτηση με το πώς ορίζονται οι επεξεργαστές (πολλαπλούς πυρήνες σε ένα τσιπ, πολλές μάρκες σε ένα πακέτο, πολλά πακέτα σε μία κεντρική μονάδα επεξεργασίας, κλπ.).
Κωνσταντίνος Σαψάλης
Βιογραφία
Πέθανε στην Αθήνα, σε ηλικία 60 ετών. Η κηδεία του έγινε στις 8 Οκτωβρίου 1999 από τον ιερό ναό Αγίου Διονυσίου Αρεοπαγίτου (Σκουφά) και η ταφή του στην ιδιαίτερη πατρίδα του, Φουρνά. Κατέλιπε μία κόρη και τη σύζυγό του, Τίνα.
Κάρολος Παπούλιας
Υπουργός Εξωτερικών
Απέδωσε ιδιαίτερη σημασία στη δημιουργία στέρεων σχέσεων με τον αραβικό κόσμο, είναι δε ενδεικτική η εξομάλυνση των ελληνοαιγυπτιακών σχέσεων και η θεσμοθέτηση της τριμερούς συνεργασίας Ιράν-Αρμενίας-Ελλάδας. Συνομίλησε με δώδεκα συνολικά Υπουργούς Εξωτερικών της Τουρκίας και ήταν σταθερά προσανατολισμένος στη διαρκή και επίπονη προσπάθεια εξομάλυνσης των ελληνοτουρκικών σχέσεων. Η προσπάθεια αυτή κορυφώθηκε με την υπογραφή του Μνημονίου Παπούλια-Γιλμάζ το 1988. Υποστήριξε την ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας υπό τον όρο του σεβασμού του διεθνούς δικαίου και του κοινοτικού συστήματος αξιών. Την τριετία 1993-96 υπήρξε σημαντική η συμβολή του στην έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Κυπριακής Δημοκρατίας, ιδιαίτερα στο καθοριστικό για την ένταξη της Συμβούλιο Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) στο Έσσεν.
Γεράσιμος Γιακουμάτος
Συνδικαλιστική δράση
Ξεκίνησε τη συνδικαλιστική του δράση το 1983 όταν εξελέγη πρόεδρος της Τ.Ο. Χαλανδρίου της Νέας Δημοκρατίας. Το 1985 έγινε μέλος της ΕΙΝΑΠ και τον επόμενο χρόνο εξελέγη μέλος του Δ.Σ. του ΙΣΑ (Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών) ενώ το 1988 εξελέγη αντιπρόεδρος του ΙΣΑ. Το 1991 διορίστηκε υποδιοικητής του ΙΚΑ θέση που διατήρησε μέχρι το 1993.
Μανασέ Σογκαβάρε
Πρώτη πρωθυπουργία
Έγινε για πρώτη φορά πρωθυπουργός στις 30 Ιουνίου 2000 οπότε εξελέγη από το Κοινοβούλιο και υπηρέτησε στη θέση ως τις 17 Δεκεμβρίου 2001. Ήταν μέλος του Προοδευτικού Κόμματος του Λαού. Το κόμμα του έλαβε μόλις 3 έδρες στις εκλογές του 2001, ωστόσο οι υποστηρικτές του κέρδισαν τις εκλογές του 2006.
Ιέρων ή τυραννικός
Σύνοψη
Ο ποιητής ζητά να μάθει από τον τύραννο αν ο τυραννικός βίος όντως διαφέρει από τον ιδιωτικό όσον αφορά τις χαρές και τις λύπες· διότι αποτελεί κοινή πεποίθηση ότι ο τύραννος γεύεται σε μεγαλύτερο βαθμό όλες τις ηδονές, ενώ η οδύνη του είναι πολύ περιορισμένη. Ο Ιέρων, ενοχλημένος από αυτήν την προκατάληψη του κοινού νου, επιχειρεί να την ανασκευάσει ακολουθώντας μια αποδεικτική πορεία η οποία λαμβάνει υπόψη εμπειρικά δεδομένα: γίνεται σύγκριση των δύο βίων με βάση ένα εξαντλητικό κατάλογο απολαύσεων.
Ενδεικτική βιβλιογραφία
Κατηγορία:Έργα του Ξενοφώντα Κατηγορία:Τυραννία
Το βιβλίο των Μικρών Εξερευνητών
Το βιβλίο των Μικρών Εξερευνητών ήταν ένα βιβλίο παρόμοιο με εγκυκλοπαίδεια για τα μικρά παιδιά το οποίο τους παρείχε διάφορες συμβουλές και πληροφορίες για διάφορα θέματα. Συγγραφέας του βιβλίου ήταν ο Γουόλτ Ντίσνεϊ και κεντρικοί ήρωές του τα 3 ανιψάκια του Ντόναλντ Χιούη, Λιούη και Ντιούη. Αποτελείτο από 20 τόμους με λεπτό εξώφυλλο οι οποίοι πωλούνταν στα βιβλιοπωλεία και στα περίπτερα. Στην Ελλάδα ο 1ος τόμος κυκλοφόρησε στις 18 Μαΐου του 1971 και μέχρι το τέλος του έτους εκείνου κυκλοφόρησαν κι άλλοι 3. Το 1975 κυκλοφόρησαν οι τόμοι 5 και 6, την τριετία 1976 - 1978 οι τόμοι 7, 8, 9 και 10, το 1979 οι τόμοι 11 και 12, τη διετία 1980 - 1981 οι τόμοι 13, 14, 15 και 16 και εντός του έτους 1982 οι τόμοι 17, 18, 19 και 20. Ο Εκδοτικός Οίκος ο οποίος είχε αναλάβει την έκδοση του Βιβλίου των Μικρών Εξερευνητών στη χώρα μας ήταν οι Εκδόσεις Ελληνική Παιδεία. Το 1985 το Βιβλίο των Μικρών Εξερευνητών εκδόθηκε και κυκλοφόρησε σε 10 σκληρόδετους τόμους που ο καθένας τους περιείχε 2 λεπτόδετους και αυτή ήταν η τελευταία έκδοσή του στην Ελλάδα. Τώρα το περιεχόμενο των τόμων ήταν το ακόλουθο:
Ρενιέ Γ΄ του Μονακό
Περίοδος βασιλείας του
Το 1959 ο Ρενιέ έμαθε ότι η αδελφή του Αντουανέτα και ο εραστής της Ζαν Σαρλ Ρε του εργαζόταν παρασκηνιακά για την ανατροπή του. Ως απάντηση ο Πρίγκιπας κήρυξε ουσιαστικά στρατιωτικό νόμο τον Ιανουάριο του 1959 μέσω της έκδοσης διαταγμάτων απαγόρευσης διαδηλώσεων, αναστολής του συντάγματος και διάλυσης του Εθνικού Συμβουλίου, πρόεδρος του οποίου ήταν ο Ζαν Σαρλ Ρε. Το 1962 επανέφερε την ομαλότητα και ενέκρινε ένα νέο σύνταγμα το οποίο ήταν πιο φιλελεύθερο και περιόριζε τις εξουσίες του μονάρχη.
Στανισλάο Κανιτζάρο
Βιογραφία
Μετά την κατάρρευση των στασιαστών, ο Cannizzaro διέφυγε στη Μασσαλία το Μάιο 1849. Μετά επισκέφθηκε διάφορες γαλλικές πόλεις καταλήγοντας στο Παρίσι τον Οκτώβριο του ίδιου έτους. Εκεί προσλήφθηκε στο Εργαστήριο Michel-Eugene Chevreul και από κοινού με τον F. S. Cloz (1817 – 1883) είχαν την πρώτη συμβολή του στη χημική έρευνα, το 1851, όταν παρασκεύασαν κυαναμίδιο με επίδραση αμμωνίας σε χλωροκυάνιο σε αιθερικό διάλυμα. Στο ίδιο έτος ο Cannizzaro αποδέχτηκε έναν διορισμό στο εθνικό κολλέγιο Alessandria, ως καθηγητής της φυσικής χημείας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί χημικοί Κατηγορία:Ιταλοί πολιτικοί Κατηγορία:Χημικοί του 19ου αιώνα
La Dessalinienne
La Dessalinienne ("Το τραγούδι του Ντεσαλίν") είναι ο εθνικός ύμνος της Αϊτής, προς τιμήν του Ζαν Ζακ Ντεσαλίν. Οι στίχοι γράφτηκαν από το Justin Lhérisson και μελοποιήθηκαν από το Nicolas Geffrard. Υιοθετήθηκε το 1904.
Τομέας 2 (Βουκουρέστι)
Ο Τομέας 2 είναι μια διοικητική μονάδα του Βουκουρεστίου. Αποτελεί τον πιο πολυπολιτισμικό τομέα της πόλης. Συγκεκριμένα περιλαμβάνει την μεγαλύτερη κινεζική κοινότητα της Ρουμανίας.
Δήμος Βέροιας
Δήμαρχοι Βέροιας
Ακολουθεί μία λίστα με τους «μεταπολιτευτικούς» δημάρχους της Βέροιας. Μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας το καλοκαίρι του 1974, οι πρώτες ελεύθερες δημοτικές εκλογές διεξήχθησαν τον Απρίλιο του 1975, οι επόμενες τον Οκτώβριο του 1978 και έκτοτε κάθε τέσσερα χρόνια τον Οκτώβριο-Νοέμβριο.
Μπάνσκι Ντβορ
Ιστορία
μικρογραφία|αριστερά|upright=0.8|Λεπτομέρεια από την είσοδο του Μπάνσκι Ντβορ.
Αρχιτεκτονική
μικρογραφία|κέντρο|upright=0.6|Λεπτομέρεια ενός αγάλματος.
Πολιτισμικό Κέντρο Μπάνσκι Ντβορ
Το πολιτισμικό κέντρο Μπάνσκι Ντβορ (σερβικά λατινικά: Kulturni centar Banski dvor) παρουσιάζει δραστηριότητες πολυμέσων. Εντός αυτού λαμβάνουν χώρα συναυλίες, εκθέσεις, θεατρικές παραστάσεις, μπαλέτα, καθώς και προβολές βίντεο. Επίσης, το κέντρο φιλοξενεί συνέδρια, διαλόγους ή λογοτεχνικά γεγονότα.
Α.Ο. Αμύντας Δάφνης - Υμηττού
Ιστορική αναδρομή
Κατά την αγωνιστική περίοδο 2010-11 το γυναικείο τμήμα καλαθοσφαίρισης του Αμύντα έλαβε μέρος στο Πρωτάθλημα της Α' Κατηγορίας Γυναικών της Ε.Σ.Κ.Α., τερματίζοντας στην 9η θέση της βαθμολογικής κατάταξης. Την επόμενη χρονιά, 2011-12, πάντα στα πλαίσια της ίδιας κατηγορίας, ο σύλλογος ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις στην 7η θέση, παραμένοντας παράλληλα στην ίδια κατηγορία. Την περίοδο 2012-13 βρέθηκε στην ίδια θέση της τελικής κατάταξης.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα πυγμαχίας ανδρών 1949
Οι αγώνες που διοργανώθηκαν από την Ελληνική ομοσπονδία Φιλάθλων Πάλης-Πυγμαχίας και Άρσης Βαρών έγιναν στην αίθουσα της Χ.Α.Ν. Αθηνών, πανεπιστημίου 12, και σε τρεις ημέρες 15-16 και 17 Δεκεμβρίου 1949 μαζί με το πρωτάθλημα της Ελληνορωμαϊκής Πάλης.
Χοσρόης Α΄ της Αρμενίας
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της Αρμενίας
Σκορπιός Α΄
Ο Σκορπιός Α΄ ή Hổ Cáp ή Serket ήταν βασιλιάς της Άνω Αιγύπτου στην προδυναστική Άιγυπτο. Το όνομα του πιθανότατα είναι τελετουργικό και όχι το πραγματικό, ίσως παραπέμπει στη θεά Σελκέτ που είχε έμβλημα της τον σκορπιό.
Ένα από τα αντικείμενα του τάφου ήταν μια ράβδος από ελεφαντόδοντο, γνωστή ως heqa-σκήπτρο (ή σκήπτρο ουάς), που αντιπροσώπευε την κυριαρχία. To Ουάς ως ιερογλυφικό σήμαινε «κυβερνάω», «ο ηγεμόνας» και «αρχηγός». Όντας από ελεφαντόδοντο, αυτό το τεχνούργημα ήταν ένα είδος γκλίτσας που χρησιμοποιούσαν οι βοσκοί. Ήταν σύμβολο εξουσίας και κυριαρχίας, που συνήθιζε να συνοδεύει τον θεό Φθα (Ptah) της Αιγύπτου
Darkthrone
Black Death και οι πρώτες ηχογραφήσεις
Το συγκρότημα ηχογράφησε και άλλα κομμάτια τον Οκτώβριο του 1987 για το ντέμο Black Is Beautiful με τον Ίβαρ Ένγκερ στο μπάσο. Το 1988 μετονομάστηκαν σε Darkthrone εμπνευσμένοι από το τραγούδι Jewel Throne των Celtic Frost. Ο Νάγκελ πήρε το παρωνύμιο Fenriz και ο Ένγκερ ανέλαβε την κιθάρα και μετονομάστηκε σε Zephyrous. Τον Μάρτιο του 1988 ηχογράφησαν το ντέμο Land of Frost, με τον Ρισμπεργκέτ να συνεχίζει στο συγκρότημα και τον Νταγκ Νίλσεν να αναλαμβάνει το μπάσο. Ακολούθησε το A New Dimension τέσσερις μήνες αργότερα, με τον Τεντ Σκγιέλουμ (Nocturno Culto) να αντικαθιστά τον Ρισμπεργκέτ.
Διασυμμαχικοί Αθλητικοί Αγώνες 1919
Μετάλλια - Βαθμολογία
* Δεν βαθμολογήθηκαν τα αγωνίσματα οπλιτών, ο ανώμαλος και η διελκυστίνδα.
Τόμας Κράνμερ
Ο Τόμας Κράνμερ (αγγλικά: Thomas Cranmer, 2 Ιουλίου 1489 – 21 Μαρτίου 1556) ήταν ένας από τους ηγέτες της Αγγλικής Μεταρρύθμισης και Αρχιεπίσκοπος του Κάντερμπερυ κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Ερρίκου Η΄, του Εδουάρδου ΣΤ΄ και, για περιορισμένο διάστημα, της Μαρίας Α΄ της Αγγλίας. Συνέβαλε στην ακύρωση του γάμου του Ερρίκου με την Αικατερίνη της Αραγονίας, που αποτελούσε μία από τις αιτίες χωρισμού της Εκκλησίας της Αγγλίας από την Αγία Έδρα. Μαζί με τον Τόμας Κρόμγουελ υποστήριξε την αρχή της Βασιλικής Κυριαρχίας, κατά την οποία ο βασιλιάς θεωρείται ο αρχηγός της Εκκλησίας μέσα στο βασίλειό του.
Τα πρώτα χρόνια (1489–1527)
Ο Κράνμερ γεννήθηκε το 1489 στο Άσλοκτον του Νόττιγχαμσιρ της κεντρικής Αγγλίας. Οι γονείς του, Τόμας Κράνμερ και Άγκνες Χάτφηλντ, είχαν σημαντική περιουσία και ανήκαν στους ευγενείς με οικόσημο. Την περιουσία της οικογένειας κληρονόμησε ο πρωτότοκος γιος, Τζον, ενώ ο Τόμας και ο μικρότερος αδερφός του, Έντμουντ, προορίστηκαν για κληρικοί. Οι σημερινοί ιστορικοί δεν γνωρίζουν τίποτα συγκεκριμένο σχετικά με την πρώιμη σχολική εκπαίδευση του Κράνμερ, ωστόσο είναι πιθανόν να παρακολούθησε δευτεροβάθμια κλασική εκπαίδευση (Grammar School), στο σχολείο του χωριού του. Στην ηλικία των δεκατεσσάρων χρόνων, δύο χρόνια μετά τον θάνατο του πατέρα του, ξεκίνησε τις σπουδές του στο νεοσυσταθέν, τότε, Κολλέγιο του Ιησού (Jesus College) του Κέιμπριτζ. Χρειάστηκε την απροσδόκητα μακρά περίοδο των οκτώ χρόνων για να αποφοιτήσει με το πτυχίο του Bachelor of Arts, ακολουθώντας μια σειρά μαθημάτων λογικής, κλασικής λογοτεχνίας και φιλοσοφίας. Στη διάρκεια αυτής της περιόδου, ξεκίνησε να συλλέγει σχολαστικιστικά βιβλία της εποχής του Μεσαίωνα, τα οποία διατήρησε επιμελώς καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής του. Στις μεταπτυχιακές του σπουδές ακολούθησε διαφορετική πορεία, επικεντρώνοντας το ενδιαφέρον του στους ουμανιστές, Ζακ Λεφέβρ ντ' Ετάπλ και Έρασμο. Την περίοδο αυτή προόδευε χωρίς ιδιαίτερη καθυστέρηση, ολοκληρώνοντας το μεταπτυχιακό του σε τρία χρόνια. Αμέσως μετά την απόκτηση του μεταπτυχιακού του τίτλου (Master of Arts) από το Κέιμπριτζ, το 1515, εκλέχθηκε Εταίρος (Fellow), δηλαδή διδάσκων, στο κολέγιο που σπούδασε (Κολλέγιο του Ιησού, Κέιμπριτζ).
Διορισμός ως αρχιεπισκόπου του Κάντερμπερυ (1532–1534)
Είναι δύσκολο να εκτιμηθεί πόσο είχαν εξελιχθεί οι θεολογικές απόψεις του Κράνμερ από τις ημέρες του στο Κέιμπριτζ. Υπάρχουν ενδείξεις ότι συνέχισε να υποστηρίζει τον ουμανισμό. Ανανέωσε τη σύνταξη του Εράσμου που είχε προηγουμένως χορηγηθεί από τον αρχιεπίσκοπο Ουώραμ. Τον Ιούνιο του 1533, ήρθε αντιμέτωπος με το δύσκολο έργο όχι μόνο τού να πειθαρχήσει έναν μεταρρυθμιστή, αλλά και να τον δει να ρίχνεται στην πυρά. Ο Τζον Φριθ καταδικάστηκε σε θάνατο για τις απόψεις του σχετικά με την Ευχαριστία, καθώς αρνήθηκε την πραγματική παρουσία του Χριστού σε αυτήν. Ο Κράνμερ προσωπικά προσπάθησε να τον πείσει να αλλάξει τις απόψεις του, χωρίς επιτυχία. Παρά το γεγονός ότι ο ίδιος απέρριψε τον ριζοσπαστισμό του Φριθ, από το 1534 κατέστησε σαφές ότι είχε αποστασιοποιηθεί από τη Ρώμη και ότι είχε ξεκινήσει μια νέα θεολογική πορεία. Υποστήριξε τον σκοπό της μεταρρύθμισης με τη σταδιακή αντικατάσταση της παλαιάς φρουράς στην εκκλησιαστική ιεραρχία της Αγγλικανικής εκκλησίας με άνδρες που ακολούθησαν τον νέο τρόπο σκέψης, όπως ο Χιού Λάτιμερ. Ο ίδιος παρενέβη σε θρησκευτικές διαφορές, υποστηρίζοντας μεταρρυθμιστές προς απογοήτευση των θρησκευτικά συντηρητικών, που επιθυμούσαν να διατηρηθεί ο σύνδεσμος με τη Ρώμη.
Ανατροπή των Μεταρρυθμίσεων (1539–1542)
thumb|left|Ο Φίλιππος Μελάγχθων ήταν Ευρωπαίος Μεταρρυθμιστής, τον οποίο θαύμαζε πολύ ο [[Ερρίκος Η΄ της Αγγλίας|Ερρίκος. Το 1552 Ο Κράνμερ τον προσκάλεσε να συμμετάσχει σε ένα Οικουμενικό Συμβούλιο στην Αγγλία. (Χαρακτικό του 1526 από τον Άλμπρεχτ Ντύρερ).]] Το πλήγμα για τους μεταρρυθμιστές ήταν βραχύβιο. Μέχρι τον Σεπτέμβριο, ο Ερρίκος ήταν δυσαρεστημένος με τα αποτελέσματα της πράξης και τους κήρυκές της. Οι πάντα πιστοί Κράνμερ και Κρόμγουελ επέστρεψαν στην εύνοιά του. Ο Βασιλιάς ζήτησε από τον αρχιεπίσκοπό του να γράψει ένα νέο πρόλογο για τη Μεγάλη Βίβλο, μία αγγλική μετάφραση της Βίβλου, που εκδόθηκε για πρώτη φορά τον Απρίλιο του 1539, υπό την επίβλεψη του Κρόμγουελ. Ο πρόλογος είχε τη μορφή νουθεσίας απευθυνόμενης στους αναγνώστες της. Όσο για τον Κρόμγουελ, ήταν ευτυχής που το σχέδιό του για τον γάμο μεταξύ του Ερρίκου και της Άννας της Κλέβης, αδελφής ενός Γερμανού πρίγκιπα, έγινε αποδεκτό από τον Βασιλιά. Κατά την άποψη του Κρόμγουελ, ο γάμος θα μπορούσε, ενδεχομένως, να αποκαταστήσει τις επαφές με τη Σμαλκαλδική Ένωση. Ο Ερρίκος δεν γοητεύτηκε από την Άννα όταν συναντήθηκαν για πρώτη φορά την 1 Ιανουαρίου 1540, αλλά την παντρεύτηκε απρόθυμα στις 6 Ιανουαρίου, χοροστατούντος του Κράνμερ. Ωστόσο, ο γάμος κατέληξε σε αποτυχία, καθώς ο Ερρίκος αποφάσισε λίγο αργότερα να ζητήσει βασιλικό διαζύγιο. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα ο μεν Ερρίκος να βρεθεί σε δυσάρεστη θέση, ο δε Κρόμγουελ να υποστεί τις συνέπειες. Οι παλιοί εχθροί του, συμπεριλαμβανομένου και του Δούκα του Νόρφοκ, εκμεταλλεύτηκαν την αποδυνάμωση του Κρόμγουελ, ο οποίος συνελήφθη στις 10 Ιουνίου. Αμέσως έχασε την υποστήριξη όλων των φίλων του, μεταξύ των οποίων και ο Κράνμερ. Ωστόσο, ο Κράνμερ, όπως είχε πράξει και για την Ανν Μπολέυν, έγραψε μια επιστολή προς τον Βασιλιά, υπερασπιζόμενος το έργο που είχε επιτελέσει ο Κρόμγουελ. Ο γάμος του Ερρίκου με την Άννα της Κλέβης ακυρώθηκε γρήγορα, στις 9 Ιουλίου, από την Επιτροπική Σύνοδο, της οποίας τώρα ηγούντο οι Κράνμερ και Γκάρντινερ.
Μετά την ακύρωση, ο Κρόμγουελ εκτελέστηκε στις 28 Ιουλίου. Ο Κράνμερ βρέθηκε, τότε, σε μια πολιτικά περίοπτη θέση, επιφορτισμένος με όλες τις ευθύνες. Καθ’ όλο το υπόλοιπο της βασιλείας του Ερρίκου, προσκολλήθηκε στον Βασιλιά. Ο Ερρίκος είχε απόλυτη εμπιστοσύνη στο πρόσωπό του και ως αντάλλαγμα ο Κράνμερ δεν μπορούσε να κρύψει τίποτα από τον Βασιλιά. Στο τέλος του Ιουνίου του 1541, ο Ερρίκος με τη νέα του σύζυγο, Κάθριν Χάουαρντ, έφυγε για την πρώτη επίσκεψή του στη βόρεια Αγγλία. Ο Κράνμερ έμεινε στο Λονδίνο ως μέλος του Συμβουλίου, φροντίζοντας για τα θέματα εν τη απουσία του Βασιλιά. Τα υπόλοιπα μέλη του Συμβουλίου ήταν ο λόρδος καγκελάριος Τόμας Ώντλεϋ και ο Έντουαρντ Σύμουρ, Κόμης του Χάρτφορντ και θείος του πρίγκηπα Εδουάρδου. Αυτή ήταν η πρώτη μεγάλη θέση ευθύνης του Κράνμερ εκτός της Εκκλησίας. Τον Οκτώβριο, ενώ ο Βασιλιάς και η Βασίλισσα απουσίαζαν, ένας μεταρρυθμιστής που ονομαζόταν Τζον Λάσσελς αποκάλυψε στον Κράνμερ ότι η Κάθριν είχε εξωσυζυγικές σχέσεις. Ο Κράνμερ έδωσε την πληροφορία στους Ώντλεϋ και Σύμουρ και εκείνοι αποφάσισαν να περιμένουν την επιστροφή του Ερρίκου. Φοβούμενοι μην εξοργίσουν τον Βασιλιά, οι Ώντλεϋ και Σύμουρ πρότειναν να ενημερώσει ο Κράνμερ τον Ερρίκο. Ο Κράνμερ διαβίβασε ένα μήνυμα προς τον Ερρίκο κατά τη διάρκεια της λειτουργίας στην εορτή των Αγίων Πάντων. Γενόμενη έρευνα αποκάλυψε την αλήθεια της συζυγικής απιστίας και η Κάθριν Χάουαρντ εκτελέστηκε τον Φεβρουάριο του 1542.
Βασιλική υποστήριξη (1543–1547)
Ενώ η συνωμοσία εναντίον του Κράνμερ προχωρούσε, οι μεταρρυθμιστές δέχονταν επίθεση σε άλλα μέτωπα. Στις 20 Απριλίου, η Σύνοδος συγκαλείται εκ νέου για να εξετάσει την αναθεώρηση του Βιβλίου των Επισκόπων. Ο Κράνμερ προήδρευσε στις υποεπιτροπές, αλλά οι Συντηρητικοί ήταν σε θέση να ανατρέψουν πολλές μεταρρυθμιστικές ιδέες, συμπεριλαμβανομένης της δικαίωσης διά της πίστεως. Στις 5 Μαΐου κυκλοφόρησε η νέα αναθεώρηση, ονομαζόμενη Απαραίτητο Δόγμα και πολυμάθεια για κάθε Χριστιανό ή Το Βιβλίο του Βασιλιά (A Necessary Doctrine and Erudition for any Christian Man ή King’s Book). Δογματικά η αναθεώρηση ήταν πολύ πιο συντηρητική από το Βιβλίο των Επισκόπων. Στις 10 Μαΐου, οι μεταρρυθμιστές δέχτηκαν ακόμα ένα πλήγμα. Το Κοινοβούλιο ψήφισε τον νόμο για την Προαγωγή της Αληθινής Θρησκείας, ο οποίος κατήργησε τα εσφαλμένα βιβλία και περιέστειλε την ανάγνωση της Αγίας Γραφής στα αγγλικά για τους ευγενείς μόνο. Από τον Μάιο έως τον Αύγουστο, εξετάστηκαν μεταρρυθμιστές, οι οποίοι εάν δεν αποκήρυσσαν τη μεταρρύθμιση, φυλακίζονταν.