cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Walter Wolf Racing
225px|μικρογραφία|δεξιά|Wolf WR1 Η Walter Wolf Racing (ελληνικά: Βάλτερ Βολφ Ρέισινγκ) είναι βρετανική ομάδα και κατασκευαστής της Φόρμουλα 1 από το 1977 μέχρι το 1979, αξιοσημείωτη έμεινε η νίκη της στον πρώτο αγώνα που συμμετείχε ως ομάδα το 1977 στην Αργεντινή. ανήκε στον Καναδό Βάλτερ Βολφ και διοικούταν από τον ίδιο. Η ομάδα είχε την έδρα της στο Ηνωμένο Βασίλειο, αλλά αγωνίστηκε με καναδική άδεια.
Ναράμ-Σιν
Ο Ναράμ-Σιν (Ακκαδική γλώσσα: "𒀭𒈾𒊏𒄠𒀭𒂗𒍪", το όνομα του μεταφράζεται στα Ακκαδικά ως "αγαπημένος του θεού της Σελήνης", το σύμβολο "𒀭" είναι σιωπηλή αναφορά για το "θείο") ήταν τέταρτος και κορυφαίος βασιλιάς στην Ακκαδική αυτοκρατορία.[1] Η περίοδος διακυβέρνησης του ήταν σύμφωνα με την Μέση Χρονολόγηση την περίοδο (2254 π.Χ. - 2218 π.Χ.), ήταν ο τρίτος διάδοχος και εγγονός του ιδρυτή της αυτοκρατορίας Σαργών του Μέγα. Με τον Ναράμ-Σιν έφτασε στο μέγιστο της ισχύος της, ήταν ο πρώτος βασιλιάς της Μεσοποταμίας που διεκδίκησε τους τίτλους "θεός της Ακκάδ" και "βασιλιάς των τεσσάρων μερών". Με τον τρόπο αυτό έγινε πολιούχος θεός της Ακκάδ με τον ίδιο τρόπο που ο ύπατος θεός Ενλίλ ήταν πολιούχος της Νιππούρ.
Μαλλί
Τεχνικά χαρακτηριστικά
Σε αντίθεση με την τρίχα, το μαλλί αποτελείται από ίνες κοντύτερες σε μήκος και λεπτότερες σε πάχος, οι οποίες έχουν την φυσική τάση να κατσαρώνουν. Το γεγονός αυτό οδηγεί τις ίνες να «γατζώνονται» η μία με την άλλη και να σχηματίζουν τρόπον τινά «τσαμπιά», τα οποία είναι ιδιαίτερα ανθεκτικά. Οι τρίχες συνήθως δεν διαθέτουν καθόλου πτυχώσεις (κατσάρωμα) και είναι αδύνατο το γνέσιμό τους, ενώ το μαλλί είναι ιδανικό υλικό για γνέσιμο και παραγωγή νήματος. Οι πτυχώσεις των μάλλινων ινών παγιδεύουν αέρα ανάμεσά τους, πράγμα που ευθύνεται για τον πλούσιο όγκο του μαλλιού, σε σχέση με άλλες ίνες, γεγονός που τούς αποδίδει θερμομονωτικές ιδιότητες. Ο παγιδευμένος αέρας λειτουργεί τόσο κατά του ψύχους όσο και της ζέστης, λόγος που τα μάλλινα ρούχα χρησιμοποιούνται από την αρχαιότητα καθ' όλες τις εποχές του έτους.
Ερνέστος Αύγουστος Β΄ του Ανοβέρου
Ο τίτλος του δούκα του Μπράουνσβαϊγκ
Το 1875 επισκέφθηκε τον 2ο εξάδελφό του Αλβέρτο Εδουάρδο, Πρίγκηπα της Ουαλίας, και συνάντησε την σύζυγό του Αλεξάνδρα της Δανίας και την αδελφή της Τύρα, την οποία ερωτεύθηκε. Παντρεύτηκαν τρία έτη αργότερα στο Ανάκτορο Κρίστιανσμποργκ της Κοπεγχάγης. Η Βικτωρία του Ηνωμένου Βασιλείου τον έχρισε συνταγματάρχη (1876), ιππότη του Τάγματος της Περικνημίδος (1878), ταξίαρχο (1886), υποστράτηγο (1892) και στρατηγό (1898). Ο Ερνέστος Αύγουστος Β΄, που δεν ήθελε να εγκαταλείψει το βασίλειο του Αννοβέρου, εγκαταστάθηκε στο Γκμούντεν της Αυστρίας, κοντά στα σύνορα.
Το 1884 απεβίωσε ο μακρινός συγγενής του Γουλιέλμος του Μπράουνσβαϊγκ, τελευταίος του κύριου κλάδου των Γουέλφων και ο Ερνέστος Αύγουστος Β΄, που ανήκε στο νεότερο κλάδο των Γουέλφων-Αννοβέρου, έγινε ο πρεσβύτερος των Γουέλφων και διάδοχος στο δουκάτο του Μπράουνσβαϊγκ. Ο Γουλιέλμος Β΄ της Γερμανίας δεν το επέτρεψε. Στο δουκάτο ορίστηκε επιτροπή να αποφασίσει τον αντιβασιλέα. Ο Ερνέστος Αύγουστος Β΄ πάντως πρόσθεσε τον τίτλο του δούκα του Μπράουνσβαϊγκ. Η Γερμανική Γερουσία (Ράιχσρατ) φοβόταν ότι αν ερχόταν στο δουκάτο, θα διεκδικούσε το βασίλειο του Αννοβέρου και θα κατέστρεφε την ειρήνη στη χώρα. Πίεσε την επιτροπή και έτσι στο δουκάτο ορίστηκε αντιβασιλέας ο Αλβέρτος της Πρωσίας, συγγενής του Αυτοκράτορα. Η διένεξη κράτησε 29 έτη· εν τω μεταξύ απεβίωσε ο Αλβέρτος το 1906 και τον αντικατέστησε ο Ιωάννης Αλβέρτος του Μεκλεμβούργου.
Νικόλαος Β΄ Χρυσοβέργης
Ο Πατριάρχης Νικόλαος Β΄, ο αποκαλούμενος και Χρυσοβέργης, κατείχε τον Πατριαρχικό θρόνο της Κωνσταντινούπολης από το έτος 984 μέχρι το 991. Ανήκε σε βυζαντινή οικογένεια που έδωσε πολλούς ιερείς στην Εκκλησία της Κωνσταντινούπολης και της Αντιόχειας κατά τους επόμενους δύο αιώνες.
Αγκίρε, η Mάστιγα του Θεού
To Αγκίρε, η Mάστιγα του Θεού (πρωτότυπος τίτλος: Aguirre, der Zorn Gottes, αγγλικά: Aguirre, the Wrath of God) είναι δυτικό-γερμανική επική-ιστορική-δραματική ταινία του 1972, σε σενάριο, παραγωγή και σκηνοθεσία Βέρνερ Χέρτζογκ. Στην ταινία πρωταγωνιστεί ο Κλάους Κίνσκι. Τη μουσική ταινίας έγραψε το δυτικογερμανικό progressive/Krautrock συγκρότημα Popol Vuh. Η πλοκή της ταινίας αφορά την ιστορία και το ταξίδι του Ισπανού στρατιώτη Λόπε ντε Αγκίρε, ο οποίος οδηγεί ένα γκρουπ κατακτητών, στον ποταμό Αμαζόνιο και τη Νότια Αμερική, οι οποίοι ψάχνουν να βρουν την πόλη του χρυσού, την Ελ Ντοράντο. Η ταινία σήμερα θεωρείται καλτ. Γενικότερα, θεωρείται μία από τις σπουδαιότερες ταινίες του γερμανικού κινηματογράφου και όχι μόνο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1972 Κατηγορία:Γερμανόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες από Δυτική Γερμανία Κατηγορία:Γερμανικές ιστορικές ταινίες Κατηγορία:Γερμανικές βιογραφικές ταινίες Κατηγορία:Γερμανικές επικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες με θέμα τον θάνατο Κατηγορία:Δραματικές ταινίες βασισμένες σε πραγματικά γεγονότα Κατηγορία:Επικές ταινίες βασισμένες σε πραγματικά γεγονότα Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Βέρνερ Χέρτζογκ Κατηγορία:Ιστορικές επικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες επιβίωσης
Βόρτιγκερν
μικρογραφία| Ο Βόρτιγκερν και η Ροβένα, έργο του Ουίλιαμ Χάρβεϊ. Ο Βόρτιγκερν (παλαιά ουαλικά: Guorthigirn, Guorthegern, ουαλικά: Gwrtheyrn, παλαιά αγγλικά: Wyrtgeorn, παλαιά βρετονικά: Gurdiern, Gurthiern, ιρλανδικά: Foirtchern, λατινικά: Vortigernus, Vertigernus, Uuertigernus, κλπ.), αναφερόμενος επίσης ως Βόρτιγκερ, Βόρτιγκαν, Βέρτιγκερν και Βόρτιγκεν, ήταν πολέμαρχος του 5ου αιώνα στη Βρετανία, γνωστός ίσως ως βασιλιάς των Βρετανών ή τουλάχιστον υποτιθέμενος ως τέτοιος στα γραπτά του Βέδα. Ωστόσο, η ύπαρξή του αμφισβητείται από τους μελετητές και οι πληροφορίες για αυτόν είναι ομιχλώδεις.
Τρεχλό Αχαΐας
Απέχει οδικώς περί τα: 17 χλμ. από τα Καλάβρυτα, 36 χλμ. από την Χαλανδρίτσα, 48 χλμ. από το Αίγιο, 54 χλμ. από την Πάτρα.
Χέλμουτ Βάιντλινγκ
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Ο Βάιντλινγκ εντάχτηκε στον στρατό το 1911 και πολέμησε στον Α’ Π.Π., με το βαθμό του υπολοχαγού. Μετά τη Συνθήκη των Βερσαλλιών παρέμεινε στο στράτευμα της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης και κατά τη διάρκεια του Β’ Π.Π. συμμετείχε στην εισβολή στην Πολωνία, στη μάχη της Γαλλίας και στην επίθεση κατά της ΕΣΣΔ. Τον Ιανουάριο του 1942 διορίστηκε διοικητής της 86ης Μεραρχίας πεζικού της Βέρμαχτ, στο Ανατολικό Μέτωπο. Τον Οκτώβριο του 1943 του ανατέθηκε η διοίκηση της XLI στρατιάς (Pantzer Corps), θέση όπου παρέμεινε έως την 10 Απριλίου 1945. Κατά τη διάρκεια της Μάχης του Βερολίνου, ο Βάιντλιγκ απαγόρευσε στον επικεφαλής της Χιτλερικής Νεολαίας, Άρτουρ Άξμαν, τη συμμετοχή των νεαρών στελεχών της (που ουσιαστικά ήταν παιδιά κι έφηβοι) στις συγκρούσεις. Μετά από αυτό, στις 22 Απριλίου, ο Χίτλερ διέταξε την εκτέλεσή του, όμως η διαταγή ανακλήθηκε όταν ο Βάιντλινγκ παρουσιάστηκε μπροστά του και παρείχε εξηγήσεις.
Άνω Βάθεια Εύβοιας
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Η Άνω Βάθεια βρίσκεται βορειοανατολικά από την Αμάρυνθο σε απόσταση 32 χλμ. Α.-ΝΑ. από τη Χαλκίδα και 12 χλμ. Α. από την Ερέτρια (έδρα του δήμου). Το χωριό είναι σε υψόμετρο 68 μέτρα, στους νοτιοδυτικούς πρόποδες του βουνού Σερβούνι ή Κοτύλαιο και η ονομασία του οφείλεται στη βαθιά χαράδρα που έχει κτιστεί ώστε να μην είναι ορατή από τους πειρατές. Αποτελεί τον μεσαιωνικό πρόγονο της σημερινής Αμαρύνθου (που η αρχική της ονομασία ήταν Κάτω Βάθεια ) και πρώτη έδρα του Δήμου Αμαρυνθίων. Κατά καιρούς στην περιοχή έχουν βρεθεί ανάγλυφα και επιγραφές της κλασσικής κυρίως περιόδου, που σήμερα εκτίθενται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ερέτριας.
Πληθυσμός
(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)
Διεθνής Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης
Ιστορία
Ένας από τους κύριους στόχους του Συμβουλίου του 1947 επετεύχθη δύο χρόνια αργότερα με την ίδρυση του πρώτου διεθνούς σημαντικού γεγονότος πετοσφαίρισης, του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος. Το 1952, διεξήχθη και το αντίστοιχο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα γυναικών. Το 1964, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή ενέκρινε την προσθήκη του αθλήματος της πετοσφαίρισης στο ολυμπιακό πρόγραμμα. Τότε ο αριθμός των εθνικών ομοσπονδιών που συνδέονταν με τη FIVB αυξήθηκε σε 89. Αργότερα, μία νέα διοργάνωση δημιουργήθηκε, ο θεσμός του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Το 1991 ουσιαστικά η διοργάνωση μετατράπηκε σε προκριματική φάση για τους Ολυμπιακούς Αγώνες.
Οργάνωση
Κάθε ηπειρωτική συνομοσπονδία, με τη σειρά της, ηγείται μιας σειράς εθνικών ομοσπονδιών που βρίσκονται στην περιοχή δράσης της.
Λογότυπο
Το λογότυπο της Διεθνούς Ομοσπονδίας Πετοσφαίρισης έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου. Η τελευταία μεταβολή στα στοιχεία του έγινε το 2010.
Δήμος Λαγκαδίων
Διαίρεση
Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:
Δημήτρης Δαρζέντας
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι
Στρατόπεδο συγκέντρωσης Στούτχοφ
Απελευθέρωση, δίκες
Καθώς η γερμανική υποχώρηση είχε αρχίσει, οι άνδρες της SS αναγκάστηκαν να εκκενώσουν το στρατόπεδο, διαδικασία που ξεκίνησε τον Ιανουάριο του 1945. Εκείνη την εποχή το στρατόπεδο και τα παραρτήματά του είχε σχεδόν 50.000 κρατουμένους, στην πλειοψηφία τους Εβραίους. Από αυτούς 5.000 περίπου επιλέχθηκαν για πορεία προς τη Βαλτική και, όταν εφθασαν εκεί, αναγκάστηκαν να μπουν στο νερό όπου εκτελέσθηκαν από πυρά πολυβόλων. Οι υπόλοιποι άρχισαν "πορεία θανάτου" προς την ανατολική Γερμανία, αλλά τα Σοβιετικά στρατεύματα την απέκοψαν, με συνέπεια οι κρατούμενοι να αναγκαστούν να επιστρέψουν στο Στούτχοφ. Τέτοιου τύπου πορεία μέσα στην καρδιά του χειμώνα στη βόρεια Πολωνία οδήγησε, όπως ήταν φυσικό, στον αποδεκατισμό των κρατουμένων. Έγινε προσπάθεια νέας εκκένωσης τον Απρίλιο, καθώς το Στούτχοφ βρέθηκε ολοσχερώς περικυκλωμένο από τις Σοβιετικές δυνάμεις. Η εκκένωση αυτή τη φορά έγινε μέσω θαλάσσης, κάτι που οδήγησε στον πνιγμό μεγάλου μέρους των κρατουμένων. Περίπου 4.000 από αυτούς στάλθηκαν στο στρατόπεδο του Νόιενγκάμμε, κοντά στο Αμβούργο, ενώ ένα μικρό σκάφος με 370 κρατουμένους εξώκειλε στη Δανική ακτή και έγινε δυνατή η διάσωση 351 από τους επιβαίνοντες. Κάποιοι άλλοι, λίγο πριν την παράδοση της Γερμανίας, οδηγήθηκαν στο Μάλμο της Σουηδίας και αφέθηκαν εκεί υπό την επίβλεψη της ουδέτερης χώρας.
Γιάννης Μόραλης
Βιογραφία - Χρονολόγιο
Την ίδια εποχή αρχίζει να παρακολουθεί το νέο εργαστήριο χαρακτικής του Γιάννη Κεφαλληνού, με συμφοιτητές τους Τάσσο, (Γιώργη) Δήμου, (Κωνσταντίνο) Ντάκο και (Μωυσή) Ραφαήλ."«Ήμουν από τους πρώτους μαθητές του. Επί τέσσερα χρόνια φοιτούσα τα απογεύματα στο εργαστήριό του. Νεοφερμένος από το Παρίσι (1932), ωραίος, μορφωμένος, κοσμοπολίτης, ο Κεφαλληνός ήταν για μένα πατέρας, δάσκαλος και φίλος»."Από την ΑΣΚΤ θα αποφοιτήσει το 1936 και λίγο αργότερα θα συμμετέχει στην Έκθεση Ελληνικής Χαρακτικής στην Τσεχοσλοβακία (το κείμενο του καταλόγου υπογράφει ο Ζαχαρίας Παπαντωνίου). Το 1937 πεθαίνει ο πατέρας του σε τροχαίο ατύχημα. Τον Ιούνιο της ίδιας χρονιάς αναχωρούν για τη Ρώμη με τον Νίκο Νικολάου. Θα μοιραστούν την υποτροφία που κέρδισε ο Μόραλης στον διαγωνισμό της Ακαδημίας Αθηνών (κληροδότημα Ουρανίας Κωνσταντινίδου) για σπουδές ψηφοθετικής στο εξωτερικό. Αυτή ήταν η φιλική τους συμφωνία, να φύγουν μαζί στο εξωτερικό για σπουδές, όποιος κι αν κέρδιζε την υποτροφία.
Το 1949 ιδρύεται η ομάδα «Αρμός» και συσπειρώνει καλλιτέχνες όπως οι Νίκος Χατζηκυριάκος-Γκίκας (πρόεδρος), Γιάννης Τσαρούχης και Γιάννης Μόραλης (αντιπρόεδροι), Λιλή Αρλιώτη (γραμματέας), Νίκος Νικολάου (ταμίας), Νέλλη Ανδρικοπούλου, Καίτη Αντύπα, Μαριλένα Αραβαντινού, Μίνως Αργυράκης, Έλλη Βοΐλα, Ανδρέας Βουρλούμης, Νίκος Γεωργιάδης, Γεώργιος Γεωργίου, Νίκος Εγγονόπουλος, Μπούμπα (Αγλαΐα) Λυμπεράκη-Μόραλη [δεύτερη σύζυγος του Μόραλη, μητέρα του Κωνσταντίνου], Μαργαρίτα Λυμπεράκη, Γιώργος Μανουσάκης, Γιώργος Μαυροΐδης, Ναταλία Μελά-Κωνσταντινίδη, Κλέαρχος Λουκόπουλος, Μανώλης Νουκάκης, Κοσμάς Ξενάκης, Ελένη Σταθοπούλου, Παναγιώτης Τέτσης, Βάσος Φαληρέας. [Ο Μόραλης συμμετέχει στην 1η έκθεση της ομάδας στο Ζάππειο (10/12/1949-25/1/1950). Στη συνέχεια η έκθεση μεταφέρεται στη Θεσσαλονίκη].
Η δεύτερη ατομική του έκθεση θα πραγματοποιηθεί το 1963 στην αίθουσα τέχνης του ξενοδοχείου Χίλτον. Σε αυτή θα παρουσιάσει τη δουλειά των τριών τελευταίων χρόνων. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον προκαλεί η σειρά των Επιτύμβιων συνθέσεων, που μετέπειτα θα δωρήσει στην Εθνική Πινακοθήκη (Π.7699, Π.7700, Π.7701, Π.7702 , Π.7703, Π.7704 ). Ανάμεσα στα έργα της έκθεσης, που επίσης θα αποτελέσουν τμήμα της δωρεάς του προς την Πινακοθήκη, και τα: Γυμνό, 1962 (Π.2702), Νέα γυναίκα, 1962 (Π.7696) και Ανάμνηση, 1963 (Π.7698).
Μέσα στην ίδια δεκαετία, το 1964 και το 1968 αντίστοιχα, φιλοτεχνεί τα κοστούμια για τις Ικέτιδες του Αισχύλου, σε σκηνοθεσία Αλέξη Σολομού (παραγωγή του Εθνικού Θεάτρου, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Επιδαύρου) καθώς και τα σκηνικά και τα κοστούμια της παράστασης Οιδίπους Τύραννος, που παρουσίασε το Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν» του Καρόλου Κουν στο Aldwych Theatre του Λονδίνου, στο πλαίσιο του Παγκόσμιου Φεστιβάλ Θεάτρου.
Το 2000 συμμετέχει στην έκθεση Κλασικές Μνήμες στη Σύγχρονη Ελληνική Τέχνη, που οργανώθηκε από την Εθνική Πινακοθήκη και το Ίδρυμα Αλέξανδρος Σ. Ωνάσης στο Olympic Towers της Νέας Υόρκης (καθώς και στις επόμενες εκδοχές της έκθεσης σε Κωνσταντινούπολη, Πεκίνο, Βιέννη και Αθήνα).
Κολλάζ
Το κολλάζ ήταν η πλέον δυναμική συμβολή του Ερνστ στη προσπάθεια των ντανταϊστών να πλήξουν τις παραδοσιακές καλλιτεχνικές αξίες. Συνέθετε εικόνες με ετερόκλητα στοιχεία κι υλικά. Με τη τεχνική αυτή, κατάφερε να επεξεργαστεί οικείες εικόνες και να δημιουργήσει παράξενες αινιγματικές συνθέσεις που προκαλούν κι αποσυντονίζουν τη λογική. Η αρχική του ώθηση σε τούτο, όπως εξηγεί ο ίδιος, προήλθε από την επιθυμία του να δημιουργήσει διδακτικό κατάλογο, με τόσον ετερόκλητα στοιχεία, ώστε να μπερδέψουν το μυαλό, να παράγουν παραισθήσεις και να προσδώσουν στα αντικείμενα της εικόνας, νέες συστάσεις μέσα από τη γοργή εναλλαγή. Το πιο σημαντικό τελικά ήταν η ποιητική σπίθα που προέκυψε από το συνδυασμό ετερογενών στοιχείων, παρά το ίδιο το κολλάζ.
Επιχείρηση Γόμορρα
Μνημεία του ολέθρου
Τέλος πολλά νέα σπίτια και οικήματα που κτίστηκαν στη συνέχεια πάνω στα ερείπια των βομβαρδισμών αυτών φέρουν αναμνηστική πινακίδα "Καταστράφηκε το 1943 - ...Ξανακτίστηκε"
Παρότι το πανύψηλο κωδωνοστάσιο της εκκλησίας του Αγ. Νικολάου (Nikolaikirche) αποτέλεσε στόχο των Βρετανών πιλότων διασώθηκε από όλους τους βομβαρδισμούς που δέχθηκε το Αμβούργο στον Β' Π.Π., αν και η εκκλησία υπέστη πολλές ζημίες.
Διεύθυνση επιχείρησης Γόμορρα
thumb|right|180px|Ο στρατάρχης Άρθουρ Χάρρις το 1944, διοικητής των επιχειρήσεων βομβαρδισμών της RAF στον Β' Π.Π. Την επιχείρηση Γόμορρα διεύθυνε ο Βρετανός στρατάρχης της RAF Σερ Άρθουρ Χάρρις (1892 - 1984) ο οποίος στον Β' Π.Π. ήταν ο ανώτερος διοικητής των βομβαρδιστικών αεροσκαφών. Υπήρξε λάτρης των νυκτερινών προσβολών μη περιοριζόμενος όμως μόνο σε στόχους στρατηγικού ενδιαφέροντος αλλά και κατά αμάχων πληθυσμών, κατά σαφέστατη παραβίαση των αρχών του Δικαίου του Πολέμου, υποστηρίζοντας (μάλλον θέλοντας να δικαιολογηθεί) την άποψη ότι κατ΄ αυτόν τον τρόπο μπορεί να επιτευχθεί η επιζητούμενη πτώση του ηθικού, δηλώνοντας απερίφραστα επ' αυτού σχετικά:
Στη στρατιωτική τακτική ο οποιοσδήποτε βομβαρδισμός (πυροβολικού, ναυτικός, αεροπορικός) μοναδικό σκοπό έχει την μερική ή ολική εξουδετέρωση κάποιου εμπόλεμου στόχου, στρατιωτικού, βιομηχανικού κ.λπ. και σε καμία περίπτωση εξουδετέρωση αμάχου. Ο όρος άμαχος αναφέρεται πάντα σ΄ αυτόν που τυγχάνει να συνυπάρχει στο χώρο μιας στρατιωτικής επιχείρησης και σε καμία περίπτωση σ΄εκείνον άλλου γεωγραφικού τόπου. Τέλος οι άμαχοι είναι παντού άμαχοι και διατηρώντας αυτόν τον χαρακτηρισμό το οποιοδήποτε ηθικό τους, για τους εμπόλεμους, είναι αδιάφορο. Ως εκ τούτου οποιαδήποτε προσβολή και καταστροφή χωριών και πόλεων αυτών είναι έγκλημα πολέμου.
Δημήτριος Ταγκόπουλος
Ο Δημήτριος Ταγκόπουλος (Ύδρα 1860 – 21 Μαρτίου 1926) ήταν Έλληνας πεζογράφος, θεατρικός συγγραφέας και εκδότης. Αν και εργάστηκε στον χώρο της δημοσιογραφίας, διακρίθηκε περισσότερο ως λογοτέχνης, κριτικός και θεατρικός συγγραφέας. Γνωστότατο είναι το περιοδικό Νουμάς, που ο ίδιος εξέδωσε.
Ινστιτούτο Καρολίνσκα
Συνέλευση Νόμπελ
Η Συνέλευση Νόμπελ στο Ινστιτούτο Καρολίνσκα είναι μία συνέλευση στο Ινστιτούτο Καρολίνσκα, η οποία ορίζει αυτούς στους οποίους θα απονεμηθεί το Βραβείο Νόμπελ Φυσιολογίας ή Ιατρικής. Τα μέλη της συνέλευσης διορίζονται από τη σχολή του Ινστιτούτου Καρολίνσκα και είναι ιδιωτική οργάνωση που τυπικά δεν αποτελεί μέρος του Ινστιτούτου Καρολίνσκα.
Θεόφιλος Κεφαλάς - Χατζημιχαήλ
Βιογραφία
thumb|200px|right|Ο Περικλής από της Πνυκός Δικαιολογών χάριν της Ακροπόλεως δαπάνας, Μουσείο Θεόφιλου, Μυτιλήνη. Η ακριβής χρονολογία γέννησης του Θεόφιλου δεν είναι γνωστή. Ωστόσο θεωρείται πως γεννήθηκε κατά το διάστημα 1867–1870 στη Βαρειά Λέσβου. Ο πατέρας του, Γαβριήλ Κεφαλάς (ή Κεφάλας), ήταν τσαγκάρης ενώ η μητέρα του, Πηνελόπη Χατζημιχαήλ, ήταν κόρη αγιογράφου. Σε νεαρή ηλικία επέδειξε μέτριες σχολικές επιδόσεις, αλλά και ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τη ζωγραφική, πάνω στην οποία απέκτησε βασικές γνώσεις δίπλα στον παππού του.
Καστράκι Λάρισας
Όνομα
Πιθανή Τουρκική γραφή k(o)ukla başı
Ιστορία
1997
Καρλ Τέοντορ Ντράγιερ
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Η τελευταία μεγάλου μήκους ταινία του Ντράγιερ ήταν η «Γερτρούδη», του 1964. Αν και θεωρείται, από κάποιους, ως μικρότερης καλλιτεχνικής εμβέλειας σε σχέση με τις προηγούμενες, ωστόσο είναι ένα επιστέγασμα των πεποιθήσεων του Ντράγιερ, καθώς στο επίκεντρο βρίσκεται μια γυναίκα που, μέσα από δοκιμασίες, δεν εκφράζει καμία υποχώρηση για τις επιλογές που έκανε, θεωρώντας τον έρωτα ως το σημαντικότερο στοιχείο της ζωής της. Το τελευταίο πρότζεκτ του Ντράγιερ ήταν μια ταινία για τον Ιησού. Αν και ένα χειρόγραφο γράφηκε (δημοσιεύθηκε το 1968), οι ασταθείς οικονομικές συνθήκες και οι απόλυτες απαιτήσεις του Ντράγιερ, δεν επέτρεψαν να γυριστεί το φιλμ.
Ζεντεόν Ταλμάν ντε Ρεώ
Ο Ζεντεόν Ταλμάν ντε Ρεώ (γαλλικά: Gédéon Tallemant des Réaux, 1619-1692) ήταν Γάλλος συγγραφέας γνωστός για τις Ιστοριούλες του, μια συλλογή από σύντομες βιογραφίες σημαντικών προσώπων της εποχής του.
Πλοίαρχος Νέμο
Ετυμολογία
Η προέλευση του ονόματος «Νέμο» δεν είναι καθόλου τυχαία: Είναι η λατινική λέξη που σημαίνει «κανένας», ενώ ταυτόχρονα στην αρχαία ελληνική (ως το ρήμα νέμω) σημαίνει «Αποδίδω αυτό που οφείλεται» (πρβλ. τη Νέμεσιν).
Χαρακτήρας
upright|thumb|Ο Πλοίαρχος Νέμο παίζει [[εκκλησιαστικό όργανο, στο οποίο ήταν δεξιοτέχνης, επί του Ναυτίλου.]]
`Οταν ο καθηγητής Αρονάξ ισχυρίζεται πως ο Νέμο παραβιάζει το ναυτικό και διεθνές δίκαιο όταν βυθίζει πολεμικά πλοία, ο Πλοίαρχος του απαντά ότι υπερασπίζεται απλώς τον εαυτό του από όσους του επιτίθενται και ότι οι νόμοι του κόσμου της ξηράς ή της επιφάνειας δεν ισχύουν πλέον για εκείνον. Σε μία σκηνή, ο Πλοίαρχος διακηρύσσει:
«Η θάλασσα δεν ανήκει σε δεσπότες. Στην επιφάνειά της μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν, να ασκούν ακόμα τους άδικους νόμους τους, να μάχονται, να καταβροχθίζουν ο ένας τον άλλο, και να εντρυφούν σε όλη τη γήινη φρίκη τους. Αλλά μερικά μέτρα κάτω από αυτήν, η δύναμή τους παύει, η επιρροή τους σβήνει και η κυριαρχία τους εξαφανίζεται. Μόνο στα βάθη των θαλασσών βρίσκεται η ανεξαρτησία. Εκεί είμαι ελεύθερος!...»
Ο Νέμο πληροφορεί τον καθηγητή Αρονάξ ότι πρόθεσή του ήταν να συγγράψει την ιστορία της ζωής του, κάτι το οποίο είχε ήδη αρχίσει όταν ο Αρονάξ και οι σύντροφοί του βρέθηκαν επάνω στον Ναυτίλο. Αυτή η εξιστόρηση θα σφραγιζόταν μέσα σε ένα αδιάβροχο και αβύθιστο κουτί και θα αφηνόταν στη θάλασσα από τον τελευταίο επιζώντα του πληρώματος του υποβρυχίου με την ελπίδα ότι θα ξεβραζόταν κάπου.
Μία αβύθιστη κάσα πράγματι ξεβράζεται στο μυθιστόρημα Η μυστηριώδης νήσος, το βιβλίο που περιέχει τις λεπτομέρειες για τη ζωή του Πλοιάρχου. Αυτή η κάσα περιέχει εργαλεία, όπλα, επιστημονικά όργανα, έναν άτλαντα, βιβλία, χαρτί για γράψιμο και ρουχισμό. Τα περιεχόμενα είναι σφραγισμένα μέσα σε έναν αδιάβροχο θύλακα από ψευδάργυρο, δείχνοντας προσεκτική προετοιμασία και συσκευασία. Αυτό είναι ένα παράδειγμα του πώς ο Νέμο εκπληρώνει τις ευχές των ναυαγών δρώντας ως μέσο της Θείας Πρόνοιας.
Εξέλιξη της καταγωγής του
Σύμφωνα με τους Mike Perschon και Jess Nevins στο αρχικό χειρόγραφο του 20.000 λεύγες κάτω από τη θάλασσα ο Νέμο ήταν αρχικά ένας Πολωνός αριστοκράτης, μέλος της szlachta, που διψούσε για εκδίκηση εξαιτίας της δολοφονίας της οικογένειάς του κατά την κατάπνιξη από τους Ρώσους της πολωνικής «Εξέγερσης του Γενάρη» (1863-1864). Ο εκδότης του Βερν, ο Πιερ-Ζυλ Ετζέλ, φοβήθηκε ότι το βιβλίο θα απαγορευόταν στη Ρωσία και θα έχαναν έτσι την τεράστια ρωσική αγορά λογοτεχνίας, ενώ ταυτόχρονα θα προσέβαλλαν ένα σύμμαχο τότε της Γαλλίας, τη Ρωσική Αυτοκρατορία. Για τους λόγους αυτούς, έπεισε τον Βερν να αποκρύψει τελείως τα κίνητρα του Νέμο στο πρώτο μέρος του βιβλίου, ενώ στο δεύτερο μέρος του 20.000 λεύγες κάτω από τη θάλασσα, ο Νέμο έρχεται κοντά στο να αποκαλύψει μία ινδική καταγωγή (αν και αυτό δεν είναι φανερό από μόνο του) στη σκηνή της διάσωσης του Κεϋλανού αλιέα μαργαριταριών στον Κόλπο του Μανάρ.
Εφιάλτης στο Δρόμο με τις Λεύκες
Πλοκή
Η Νάνσι επιχειρεί να καλέσει το Γκλεν στο τηλέφωνο για να τον ειδοποιήσει, όμως ο πατέρας του την εμποδίζει. Ο Γκλεν κοιμάται και δολοφονείται από το Κρούγκερ. Μόνη πλέον, η Νάνσι βάζει τη Μαρτζ για ύπνο και ρωτάει το Ντον, ο οποίος βρίσκεται στον απέναντι δρόμο διερευνώντας το θάνατο του Γκλεν, να μπει στο σπίτι της σε είκοσι λεπτά. Η Νάνσι ετοιμάζει ορισμένες παγίδες στο σπίτι και αρπάζει το Κρούγκερ εκτός των ονείρων και μέσα στο πραγματικό κόσμο. Οι παγίδες επιδρούν στο Κρούγκερ για αρκετή ώρα ώστε η Νάνσι να του βάλει φωτιά και να τον κλειδώσει στο υπόγειο. Η Νάνσι ορμάει στη πόρτα για βοήθεια.
1652 Ερζέ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ερζε
Σχέσεις Αρμενίας-Σιγκαπούρης
Τον Φεβρουάριο του 2012, οι πρωθυπουργοί των δύο χωρών συναντήθηκαν στη Σιγκαπούρη και συζήτησαν για την αύξηση των οικονομικών και πολιτιστικών συμμαχιών μεταξύ των δύο χωρών, και επίσης συζήτησαν για τις αναπτύξεις που συνέβαιναν στις χώρες του.
Χριστιανός ΣΤ΄ της Δανίας
Τα τελευταία έτη
Ο πλήρης τίτλος του ήταν: η αυτού μεγαλειότητα, ο υψηλότατος και ισχυρότατος άρχων, κύριος Χριστιανός ΣΤ΄ χάριτι Θεού βασιλιάς της Δανίας και της Νορβηγίας, των Βένδων και των Γότθων, δούκας του Σλέσβιχ, του Χόλσταϊν, του Στόρμαρν και του Ντίτμαρσεν, κόμης του Όλντενμπουργκ και του Ντέλμενχορστ.
1653 Γιαχοντόβια
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Γιαχοντόβιας εκτιμάται σε 17 χιλιόμετρα περίπου. Ο φασματικός τύπος της είναι X. Η Γιαχοντόβια περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 11 ως 20 ώρες περίπου.
Λος Άλαμος σκάκι
Λος Άλαμος σκάκι είναι μια παραλλαγή στο σκάκι που παίζεται σε σκακιέρα διαστάσεων 6×6 χωρίς τους αξιωματικούς, για τον λόγο αυτό είναι επίσης γνωστή και ως αντικληρικό σκάκι. Υπήρξε το πρώτο σκακιστικό παιχνίδι που παίχτηκε από πρόγραμμα ηλεκτρονικού υπολογιστή. Το πρόγραμμα αυτό γράφτηκε το 1956 στο εργαστήριο του Λος Άλαμος από τους Πωλ Στέιν και Μαρκ Γουέλς για τον υπολογιστή MANIAC I. Η μείωση του μεγέθους της σκακιέρας και του αριθμού των κομματιών σε σχέση με το κλασικό σκάκι, οφειλόταν στην πολύ περιορισμένη ικανότητα των ηλεκτρονικών υπολογιστών την εποχή εκείνη.
Γλώσσες του Αφγανιστάν
Επισκόπηση
Μια μεταγενέστερη μελέτη διαπίστωσε ότι τα Ντάρι ήταν με ευρύ περιθώριο η πλέον ευρέως διαδεδομένη γλώσσα στο αστικό Αφγανιστάν, με το 93% των Αφγανών να ισχυρίζεται ότι τη μιλάει, αλλά μόνο το 75% των αγροτικών Αφγανών δήλωσαν το ίδιο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γλώσσες του Αφγανιστάν
Πανιώνιοι Αγώνες
Στάδιο διεξαγωγής
Το 1904 μεταφέρθηκαν "εις το εν Παραδείσω Σταδίω του Ιπποδρομικού κύκλου", στο οποίο διεξήχθησαν ως το 1909. Στη συνέχεια μεταφέρθηκαν στο στάδιο του Πανιωνίου, το οποίο χτίστηκε το 1910-12 σε έκταση που παραχώρησε η ελληνική κοινότητα κοντά στο ορθόδοξο νεκροταφείο. Εκεί διεξάγονταν ως τη ΙΘ΄ διοργάνωση (1921), που ήταν η τελευταία που έγινε στη Σμύρνη.
Οι διοργανώσεις
1 Το 1940 στο Στάδιο Νέας Σμύρνης διεξήχθησαν τα πρωινά αγωνίσματα της β΄ ημέρας που περιλάμβαναν τον τελικό της σφυροβολίας και κάποιους προκριματικούς, με σκοπό να γίνουν ταυτόχρονα τα επίσημα εγκαίνια του νέου γηπέδου του Πανιωνίου. 2 Η σφυροβολία διεξήχθη στο Στάδιο Νέας Σμύρνης. 3 Η σφυροβολία διεξήχθη στο Στάδιο Νέας Σμύρνης. 4 Η σφυροβολία διεξήχθη στο Στάδιο Νέας Σμύρνης.
ΙΔ΄ Πανιώνιοι Αγώνες (1912)
1 Διετές Επαμειβόμενο Κύπελλο που αθλοθέτησε η Επιτροπή Ολυμπιακών Αγώνων για τον πολυνίκη σύλλογο. Η απονομή των μεταλλίων των νικητών έγινε στις 3/6/1913 καθώς μεσολάβησαν οι βαλκανικοί πόλεμοι.
Αποτελέσματα
Σημειώσεις: 1Μετείχαν πέντε δρομείς. Δεύτερος τερμάτισε ο Αμερικανός Χάμερσον με 4΄52΄΄4. 2 Ο Σκαμπέλας ήταν επίσης δεύτερος στα 100μ, 200μ (πίσω από τον Καραμπάτη) και στη λιθοβολία.
Μαίρη Λίκι
Σημαντικά ευρήματα
Το 1948 έκανε την πρώτη μεγάλη της ανακάλυψη όταν βρήκε τμήμα του κρανίου ενός Proconsul africanus. Tο εύρημα ηλικίας πάνω από 18 εκ. ετών θεωρήθηκε εξαιρετικά σημαντικό γιατί ήταν το πρώτο είδος πρωτευόντων που ανακαλύφθηκε στο Μειόκαινο και άλλαξε το χρονοδιάγραμμα της ανθρώπινης εξέλιξης.
Τα Νέα
Διευθυντές
Κατά χρονολογική σειρά, την εφημερίδα διηύθυναν οι ακόλουθοι:
Δήμος Μεγαλόπολης (πρόγραμμα Καποδίστριας)
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Μ
Friends of Hell
Λίστα τραγουδιών
5. Requiem for Youth (Parkes, Cope) - 4:35
Ινδένιο
Παρασκευή
(2,3)-βενζοκυκλοπεντανόνη (2,3)-βενζοκυκλοπεντανόλη
Πηγές
Κατηγορία:Αρένια Κατηγορία:C9
Στοκχόλμη
Η Στοκχόλμη είναι το πολιτιστικό, ενημερωτικό, πολιτικό και οικονομικό κέντρο της Σουηδίας. Η περιφέρεια της Στοκχόλμης αντιπροσωπεύει περισσότερο από το ένα τρίτο του ΑΕΠ της χώρας και ανήκει στις 10 πρώτες περιοχές της Ευρώπης ως προς το κατά κεφαλήν ΑΕΠ. Είναι μια σημαντική παγκόσμια πόλη και το κύριο κέντρο εδρών των εταιρειών της περιοχής της Σκανδιναβίας. Η πόλη φιλοξενεί μερικά από τα κορυφαία πανεπιστήμια της Ευρώπης, όπως η Σχολή Οικονομικών της Στοκχόλμης, το Ινστιτούτο Καρολίνσκα και το Βασιλικό Ινστιτούτο Τεχνολογίας (KTH). Διοργανώνει κάθε χρόνο τις τελετές απονομής και τα συμπόσια των βραβείων Νόμπελ στο Μέγαρο Μουσικής και στο Δημαρχείο της. Ένα από τα πιο βραβευμένα μουσεία της πόλης, το Μουσείο Βάσα, δέχεται τους περισσότερους επισκέπτες από τα μη-καλλιτεχνικά μουσεία σε όλη τη Σκανδιναβία. Το μετρό της Στοκχόλμης, που λειτούργησε το 1950, είναι γνωστό για τη διακόσμηση των σταθμών του και έχει ονομαστεί η μεγαλύτερη πινακοθήκη τέχνης στον κόσμο.
Αρχές
thumb|left Το όνομα «Στοκχόλμη» σημαίνει "Κορμο-νησίδα". Σύμφωνα με ένα μύθο του 17ου αιώνα ο πληθυσμός του οικισμού Μπίρκα των Βίκινγκ αποφάσισε να ιδρύσει ένα νέο οικισμό και για να προσδιορίσει την τοποθεσία του άφησε ένα κορμό δένδρου δεμένο με χρυσό να παρασυρθεί στη λίμνη Μέλαρεν. Ο κορμός προσάραξε στο σημερινό Ρινταρχόλμεν, όπου σήμερα βρίσκεται ο Πύργος του Μπίργιερ Γιαρλ, ένα κτίριο, ως εκ τούτου, που εξακολουθεί να αναφέρεται συχνά εσφαλμένα ως το παλαιότερο κτίριο στη Στοκχόλμη. Η πιο τεκμηριωμένη εξήγηση για το όνομα είναι κορμοί στο στενό που διέρχεται βόρεια της σημερινής παλιάς πόλης, που εξετάσεις χρονολόγησής τους στα τέλη της δεκαετίας του 1970 τους χρονολογούν περί το 1000. Αν και δεν υπάρχουν στερεά αποδεικτικά στοιχεία, συχνά θεωρείται ότι το Κάστρο των Τριών Στεμμάτων, που προηγήθηκε των σημερινών Ανακτόρων της Στοκχόλμης, προήλθε από αυτές τις ξύλινες κατασκευές και ότι η μεσαιωνική πόλη επεκτάθηκε γρήγορα γύρω από αυτό στα μέσα του 13ου αιώνα. Σε ένα ευρύτερο ιστορικό πλαίσιο η Στοκχόλμη μπορεί να θεωρηθεί ως πρωτεύουσα της Περιοχής της Λίμνης Μέλαρεν και ως εκ τούτου η προέλευσή της μπορεί να αναχθεί σε τουλάχιστον δύο πολύ παλιότερες πόλεις: την Μπίρκα (π. 790-975) και τη Σιγκτούνα, που εξακολουθεί να υπάρχει αλλά κυριάρχησε στην περιοχή περί το 1000-1240 - πρωτεύουσα που απλώς έχει αλλάξει θέση σε αρκετές περιπτώσεις.
Η πρώιμη περίοδος των Βάσα
Ο Γουσταύος Βάσα κάλεσε τον κληρικό Ολαους Πέτρι (1493-1552) να γίνει γραμματέας της πόλης της Στοκχόλμης. Με τη συνεργασία τους οι νέες ιδέες της Προτεσταντικής Μεταρρύθμισης μπόρεσαν να υλοποιηθούν γρήγορα και τα κηρύγματα στην εκκλησία γίνονταν στα Σουηδικά από το 1525 και τα Λατινικά καταργήθηκαν το 1530. Συνέπεια αυτής της εξέλιξης ήταν η ανάγκη για ξεχωριστές εκκλησίες για τους πολλούς Γερμανούς και Φιλανδόφωνους πολίτες και τη δεκαετία του 1530 δημιουργήθηκαν οι γερμανικές και φινλανδικές ενορίες που εξακολουθούν να υπάρχουν. Ο βασιλιάς ωστόσο δεν ήταν ευνοϊκά διακείμενος προς τις παλαιότερες εκκλησίες της πόλης και διέταξε την κατεδάφιση των εκκλησιών και των μοναστηριών στους λόφους γύρω από την πόλη, μαζί με πολλά φιλανθρωπικά ιδρύματα. Επειδή η Στοκχόλμη είχε τείχος ήταν απαλλαγμένη από τον φόρο που πλήρωναν άλλες σουηδικές πόλεις. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Γουσταύου Βάσα ενισχύθηκαν οι οχυρώσεις της πόλης και στο Αρχιπέλαγος της Στοκχόλμης κατασκευάσθηκε το (φρούριο) Βάξχολμ για να προστατεύει την είσοδο από τη Βαλτική. Ενώ η μεσαιωνική δομή της Στοκχόλμης παρέμεινε κυρίως αναλλοίωτη τον 16ο αιώνα, η κοινωνική και οικονομική σημασία της πόλης αυξήθηκε στον βαθμό που κανένας βασιλιάς δεν μπορούσε να επιτρέψει στην πόλη να καθορίσει το δικό της θρησκευτικό δόγμα - με σημαντικότερο προϊόν εξαγωγής το σίδηρο και σημαντικότερο προορισμό το Λύμπεκ. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας των γιων του Βάσα το εμπόριο οδήγησε πολλούς Σουηδούς να εγκατασταθούν στην πόλη, αλλά το εμπόριο και το κεφάλαιο που χρειαζόταν για τον έλεγχό του ήταν σε μεγάλο βαθμό στα χέρια του βασιλιά και των Γερμανών εμπόρων από το Λύμπεκ και το Ντάντσιχ. Καθ 'όλη αυτή την περίοδο η Σουηδία ελάχιστα μπορούσε να διεκδικήσει το επίπεδο της κυβέρνησης και της γραφειοκρατίας που απαιτείτο για μια πρωτεύουσα με τη σύγχρονη έννοια, αλλά η Στοκχόλμη ήταν το ισχυρότερο προπύργιο του βασιλείου και η κύρια κατοικία του βασιλιά. Καθώς οι φιλοδοξίες του Ερρίκου ΙΔ΄ ήταν αντίστοιχες με εκείνες των πριγκίπων της Αναγέννησης στην υπόλοιπη Ευρώπη, δημιούργησε τη μεγαλύτερη αυλή που του επέτρεπαν τα οικονομικά του και το βασιλικό κάστρο ήταν επομένως ο μεγαλύτερος εργοδότης της πόλης.
Περί το 1560-80 οι περισσότεροι από τους πολίτες, περίπου 8.000 άνθρωποι, ζούσαν ακόμη στο Σταντσχόλμεν. Αυτό το κεντρικό νησί ήταν την εποχή αυτή πυκνοχτισμένο και η πόλη επεκτεινόταν στις λοφοσειρές γύρω από την πόλη. Η Στοκχόλμη δεν είχε ιδιωτικά μέγαρα αυτή την εποχή και τα μοναδικά μεγαλύτερα κτίρια ήταν το κάστρο, η εκκλησία και το πρώην Φραγκισκανικό μοναστήρι στο Ρινταρχόλμεν. Οι γύρω λοφοσειρές, μη διαθέτοντας κανένα κτίριο με ξύλινο σκελετό, χρησιμοποιούντο ως επί το πλείστον για δραστηριότητες που είτε απαιτούσαν πολύ χώρο, παρήγαγαν οσμές, είτε μπορούσαν να προκαλέσουν πυρκαγιά. Παρόλο που μερικοί αστοί είχαν δεύτερες κατοικίες έξω από την πόλη, ο πληθυσμός που ζούσε στις λοφοσειρές, ίσως το ένα τέταρτο του πληθυσμού της πόλης, ήταν κυρίως φτωχός, συμπεριλαμβανομένου του βασιλικού προσωπικού που καταλάμβανε τους λόφους βόρεια της πόλης.
Η Εποχή της Ελευθερίας (1718–1772)
Οι γυναίκες συνδέονταν με την κατάσταση του συζύγου τους. Ωστόσο καθώς οι τεχνίτες βίωσαν την κατάρρευση του καθεστώτος τους με την εισαγωγή της βιομηχανίας, η προλεταριακή τάξη αυξήθηκε. Υπήρξε επίσης ένας οικονομικός διαχωρισμός στην πόλη, με τη σημερινή παλιά πόλη και τα χαμηλότερα μέρη του Nόρμαλμ να είναι τα πλουσιότερα (πάνω από 150% πάνω από τον μέσο όρο), ενώ τα προάστια (σήμερα μέρος της κεντρικής Στοκχόλμης) ήταν φτωχά (50% κάτω του μέσου όρου). Κατά τον 18ο αιώνα το μερκαντιλιστικό μοντέλο, που εισήχθη τον προηγούμενο αιώνα, αναπτύχθηκε περαιτέρω, με την εγχώρια παραγωγή να προωθείται με δάνεια και επιδοτήσεις και η εισαγωγή να περιορίζεται με δασμούς σε πρώτες ύλες που δεν διέθετε στη Σουηδία με διόδια. Την εποχή αυτή έγινε η άνοδος της λεγόμενης "Αριστοκρατίας του Σκέπσμπρο" (Skeppsbroadeln), των πλούσιων χονδρεμπόρων του Σκέπσμπρον που έκαναν περιουσίες προσφέροντας ράβδους σιδήρου στη διεθνή αγορά και ελέγχοντας τις βασιλικά εγκεκριμένες εταιρείες. Η πιο επιτυχημένη από αυτές ήταν η Σουηδική Εταιρεία της Ανατολικής Ινδίας (1731-1813) που είχε την έδρα της στο Γκέτεμποργκ, αλλά είχε μεγάλη σημασία για τη Στοκχόλμη λόγω των ναυπηγείων, των εμπορικών καταστημάτων και των εξωτικών προϊόντων που εισήγαγε η εταιρεία. Επιπλέον, προτού αυτά τα πλοία εγκαταλείψουν τη Στοκχόλμη προσλάμβαναν περίπου 100-150 άνδρες ανά πλοίο, οι περισσότεροι στην πόλη, και καθώς ένα ταξίδι στην Κίνα απαιτούσε 1-2 χρόνια, η εταιρεία είχε τεράστια επίδραση στη Στοκχόλμη εκείνη την εποχή.
Η περίοδος των Γουσταύων (1772–1809)
Κατά την πεφωτισμένη απόλυτη μοναρχία του Γουσταύου Γ΄ η Στοκχόλμη κατάφερε να διατηρήσει τον ρόλο του ως πολιτικού κέντρου της Σουηδίας και να αναπτυχθεί πολιτισμικά.
Ύστερη βιομηχανική περίοδος
Ο πληθυσμός αυξήθηκε κατά πολύ, ιδιαίτερα λόγω μετανάστευσης. Το τέλος του αιώνα λιγότερο από το 40% των κατοίκων είχαν γεννηθεί στη Στοκχόλμη. Συνοικίες άρχισαν να επεκτείνονται πέρα από τα σύνορα της πόλης, ενώ, επίσης, δημιουργήθηκαν πυκνοκατοικημένες φτωχές περιφέρειες αλλά και νέες περιφέρειες στην ύπαιθρο και την παραλία.
Ενώ αυτή η ζήτηση για στέγαση αντιμετωπίστηκε κυρίως από ιδιώτες επιχειρηματίες που βασίστηκαν σε καθαρή κερδοσκοπία, τα πλάτη των δρόμων και τα ύψη των κτιρίων ρυθμίζονταν αυστηρά από τα νέα σχέδια πόλης που εξασφάλιζαν ότι η πόλη που αναπτυσσόταν είχε ομοιόμορφο σχεδιασμό. Μια τάση που ξεκίνησε από την Κατοικία Μπύνσοβ στο Στραντβέγκεν, τη δεκαετία του 1880, επέφερε πολλά μνημειακά κτίρια από τούβλα, όπως το Γκάμλα Ρικσακίρβετ και το κτίριο Νόρστεντ στο Ρινταρχόλμεν. Πριν από το τέλος της δεκαετίας τα περισσότερα νέα κτίρια ήταν εξοπλισμένα με ηλεκτρισμό και ολοένα και συχνότερα με τηλέφωνο. Τη δεκαετία του 1890 η Νεοαναγεννησιακή αρχιτεκτονική με επιχρίσματα αντικαταστάθηκε από κατασκευές από τούβλα και φυσική πέτρα, εμπνευσμένες κυρίως από τη Γαλλική Αναγεννησιακή αρχιτεκτονική. Γύρω από τα εργοστάσια έξω από το τελωνείο της Στοκχόλμης, αναπτύχθηκαν παραπήγματα, των οποίων οι συνθήκες υγιεινής ξεπερνούσαν κάθε περιγραφή. Πριν από τα τέλη του αιώνα όμως, αυτά μετατράπηκαν σε δημοτικές κοινότητες, γεγονός που διευκόλυνε τη ρύθμιση της υγιεινής και των κατασκευών, και από την αρχή του αιώνα η επέκταση συνεχίστηκε πολύ πέρα από τα όρια της πόλης, με προάστια επαύλεων με κατασκευές από ιδιώτες, τόσο καθαρά κερδοσκοπικές όσο και με πιο ποιοτικές φιλοδοξίες. Με τον νέο αιώνα εισήχθη η Αρ Νουβό με το Κτίριο του Κεντρικού Ταχυδρομείου από το Μπόμπεργκ(1898-1904) και το Νεομπαρόκ με το Ρίκσνταγκ (Κοινοβούλιο) (1894-1906). Καθ 'όλη τη δεκαετία του 1910 τα τραμ ήταν ηλεκτροκίνητα και αυτοκίνητα κυκλοφορούσαν στους δρόμους της Στοκχόλμης.
20ός αιώνας
Το 1986 ο Πρωθυπουργός Ούλοφ Πάλμε πυροβολήθηκε στον δρόμο και ο δολοφόνος δεν βρέθηκε ποτέ. Τον Σεπτέμβριο του 2003 η υπουργός εξωτερικών Άννα Λιντ τραυματίστηκε θανάσιμα σε μια επίθεση με μαχαίρωμα που έλαβε χώρα στο εμπορικό κέντρο Νορντίνσκα Κομπανίετ.
Θέση
Η Στοκχόλμη ανήκει στο μεγαοικοσύστημα των Εύκρατων δασών φυλλοβόλων. Η μέση ετήσια θερμοκρασία είναι 7.6 ° C και η μέση βροχόπτωση 531 mm τον χρόνο. Τα φυλλοβόλα δάση έχουν τέσσερις ξεχωριστές εποχές, την άνοιξη, το καλοκαίρι, το φθινόπωρο και τον χειμώνα. Το φθινόπωρο τα φύλλα αλλάζουν χρώμα και τους χειμερινούς μήνες τα δέντρα χάνουν τα φύλλα τους.
Ώρες με φως ημέρας
Η θέση της Στοκχόλμης, νότια του 60ου βόρειου παράλληλου, σημαίνει ότι ο αριθμός των ωρών της ημέρας είναι σχετικά μικρός κατά τη διάρκεια του χειμώνα - περίπου έξι ώρες - ενώ τον Ιούνιο και το πρώτο εξάμηνο του Ιουλίου οι νύχτες είναι σχετικά σύντομες και περίπου 18 ώρες ημέρα. Γύρω από το θερινό ηλιοστάσιο ο ήλιος δεν φθάνει ποτέ περισσότερο από 7,3 μοίρες κάτω από τον ορίζοντα. Αυτό δίνει στον ουρανό ένα λαμπερό μπλε χρώμα το καλοκαίρι, όταν ο ήλιος έχει δύσει, γιατί δεν σκοτεινιάζει περισσότερο από το λυκαυγές. Επίσης κοιτάζοντας ευθεία προς το ζενίθ λίγα αστέρια είναι ορατά μετά τη δύση του ήλιου. Αυτό δεν πρέπει να συγχέεται με τον ήλιο του μεσονυχτίου, που εμφανίζεται βόρεια του Αρκτικού Κύκλου, περίπου 7 βαθμούς βορειότερα.
Διοίκηση της πόλης
Το Δημοτικό Συμβούλιο της Στοκχόλμης (Σουηδικά: Stockholms kommunfullmäktige) είναι η τοπική συνέλευση. Οι 101 σύμβουλοί του εκλέγονται ταυτόχρονα με τις γενικές εκλογές, για το Riksdag και τα περιφερειακά συμβούλια. Το Συμβούλιο συνεδριάζει δύο φορές κάθε μήνα στο Δημαρχείο της Στοκχόλμης και οι συνελεύσεις είναι ανοιχτές στο κοινό. Τα θέματα επί των οποίων αποφασίζουν οι σύμβουλοι έχουν γενικά ήδη συνταχθεί και συζητηθεί από διάφορα συμβούλια και επιτροπές.
Μουσεία
Το Μουσείο Βάσα (Σουηδικό: Vasamuseet) είναι ένα ναυτικό μουσείο στο Γιουργκόρντεν, που εμφανίζει το μοναδικό σχεδόν τελείως άθικτο πλοίο του 17ου αιώνα που έχει ποτέ σωθεί, το πολεμικό πλοίο Βάσα με 64 κανόνια, που βυθίστηκε το 1628 στο παρθενικό του ταξίδι.
Το Σκάνσεν είναι συνδυασμένο υπαίθριο μουσείο και ζωολογικός κήπος, που βρίσκεται στο νησί Γιουργκόρντεν. Ιδρύθηκε το 1891 από τον Αρτουρ Χαζέλιους (1833-1901) για να δείξει τον τρόπο ζωής στα διάφορα μέρη της Σουηδίας πριν από τη βιομηχανική εποχή.
Θέατρα
Διακεκριμένα μεταξύ των πολλών θεάτρων της Στοκχόλμης είναι το Βασιλικό Δραματικό Θέατρο (Kungliga Dramatiska Teatern), ένα από τα πιο γνωστά θέατρα της Ευρώπης, και η Βασιλική Σουηδική Όπερα, που εγκαινιάστηκε το 1773.
Ο ρόλος της ως πρότυπου
Στις αρχές του 2010, η Στοκχόλμη ξεκίνησε το πρόγραμμα Επισκέψεων Επαγγελματικής Μελέτης, προκειμένου να μοιραστεί τις βέλτιστες πράσινες πρακτικές της. Το πρόγραμμα παρέχει στους επισκέπτες τη δυνατότητα να μάθουν να αντιμετωπίζουν μεταξύ άλλων προβλήματα όπως η διαχείριση αποβλήτων, ο πολεοδομικός σχεδιασμός, οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα και το βιώσιμο και αποδοτικό σύστημα μεταφορών.
Τρένα Inter-city
Ο Κεντρικός Σταθμός της Στοκχόλμης έχει σιδηροδρομικές συνδέσεις με πολλές σουηδικές πόλεις, καθώς και με το Όσλο της Νορβηγίας και την Κοπεγχάγη της Δανίας. Η δημοφιλής σύνδεση X 2000 με το Γκέτεμποργκ διαρκεί τρεις ώρες. Τα περισσότερα τρένα τα λειτουργεί η SJ AB.
Βασιλικό Παλάτι (Μιλάνο)
Το Βασιλικό Παλάτι του Μιλάνου, ιταλ.: Palazzo Reale di Milano, ήταν η έδρα της κυβέρνησης στην ιταλική πόλη του Μιλάνου για πολλούς αιώνες. Σήμερα λειτουργεί ως πολιτιστικό κέντρο και φιλοξενεί διεθνείς εκθέσεις τέχνης. Εκτείνεται σε μια έκταση 7.000 τ.μ. και φιλοξενεί τακτικά έργα σύγχρονης τέχνης και διάσημες συλλογές, σε συνεργασία με αξιόλογα μουσεία και πολιτιστικούς φορείς από όλο τον κόσμο. Περισσότερα από 1.500 αριστουργήματα εκτίθενται ετησίως.
16ος αι.
Μέχρι τις αρχές του 16ου αι. οι δούκες του Μιλάνου είχαν την επίσημη κατοικία τους στο Καστέλο Σφορτσέσκο. Όταν τελείωσε η δυναστεία των Σφόρτσα και οι Γάλλοι εισέβαλαν στο Μιλάνο, αυτό το κάστρο έγινε σταδιακά περισσότερο ένα φρούριο κατάλληλο για πολέμους, παρά μια κομψή κατοικία ευγενών. Υπό τη γαλλική κυριαρχία του Λουδοβίκου ΙΒ΄ και του Φραγκίσκου Α΄, η Αυλή μεταφέρθηκε στο Παλάτσο Ρεάλε.
17ος και 18ος αι.
Το βράδυ της 24ης Ιανουαρίου 1695, μια πυρκαγιά κατέστρεψε το Αυλικό Θέατρο. Η ανοικοδόμηση και η επέκταση ενός νέου δουκικού θεάτρου ξεκίνησε μόλις το 1717, υπό την αιγίδα του κόμη του Λέβενσταϊν, του νέου Αυστριακού κυβερνήτη της πόλης του Μιλάνου μετά τον Πόλεμο της Ισπανικής Διαδοχής. Το νέο θέατρο σχεδιάστηκε από τον Φραντσέσκο Γκάλι Μπιμπιένα και τους μαθητές του Τζιαντομένικο Μπαρμπιέρι και Ντομέντικο Βαλμαγκίνι. Το θέατρο ήταν μεγαλύτερο, με τέσσερις σειρές ιδιαίτερων θεωρείων και μια στοά (gallery) σε σχήμα πετάλου. Στο πλάι υπήρχε ένας μικρός ιδιαίτερος χώρος (ridotino) για τυχερά παιχνίδια και ένα μαγαζί για ποτά, γλυκά και κοστούμια. Ολοκληρώθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 1717 και εγκαινιάστηκε με την όπερα Koσταντίνo του Φρ. Γκασπαρίνι.
Ναπολεόντεια εποχή και αποκατάσταση
Το 1796 ο Ναπολέων Βοναπάρτης -ακόμη στρατηγός του γαλλικού στρατού- κατέλαβε το Μιλάνο και το έκανε πρωτεύουσα της νεοανακηρυχθείσας Δημοκρατίας της Εντεύθεν των Άλπεων, μετά τη νίκη του στη μάχη του Λόντι. Στη συνέχεια, το Παλάτσo μετονομάστηκε σε Εθνικό Παλάτι και έγινε αρχικά η έδρα της στρατιωτικής διοίκησης της Δημοκρατίας της Εντεύθεν των Άλπεων και στη συνέχεια η Διεύθυνσή της. Όταν οι Αυστρο-ρώσοι ανέκτησαν τον έλεγχο του Μιλάνου το 1799, η γαλλική κυβέρνηση γρήγορα δημοπράτησε τα περισσότερα από τα έπιπλα του Παλάτσo και επέτρεψε να λεηλατηθούν τα υπόλοιπα από τον γενικό πληθυσμό.
Οι κατεστραμμένοι εσωτερικοί χώροι επισκευάστηκαν και αντικαταστάθηκαν με νέα και πολυτελή έπιπλα. Ο Aντρέα Απιάνι εργάστηκε σε νέες τοιχογραφίες στις κύριες επίσημες αίθουσες (Sala delle Udienze Solenni, Sala della Rotonda και Sala della Lanterna). Όσον αφορά το εξωτερικό, ο Eυγένιος ντε Μπωαρναί κάλεσε τον Λουίτζι Κανονίκα να δημιουργήσει ένα ολόκληρο νέο μπλοκ, που ονομάζεται Η Ιππέας (La Cavallerizza(, που σήμερα καταλαμβάνεται από τα γραφεία του δημοτικού συμβουλίου). Νέοι στάβλοι, μια μεγάλη σχολή ιππασίας και ένας χώρος για ιππικές δημόσιες παραστάσεις, μαζί με πολλά γραφεία κτίστηκαν στο νέο μπλοκ σε λιτό νεοκλασικό στυλ. Το έργο ολοκληρώθηκε χρόνια αργότερα από τον Τζιάκομο Τατσίνι, ο οποίος εργάστηκε επίσης στην πρόσοψη της Πλατιάς Οδού (Via Larga). Το συγκρότημα συνδέθηκε με το βασιλικό θέατρο (Cannobiana Theatre, εκείνη την εποχή) μέσω μιας γέφυρας στη Via Restrelli.
Γεώργιος Ε΄ του Ανοβέρου
Οικογένεια
Με τη σύζυγό του Μαρία των Βέττιν, κόρη του Ιωσήφ της Σαξονίας-Άλτενμπουργκ, είχε τέκνα:
Πλωτίνος Ροδοκανάκης
Πολιτική σκέψη
Ο Ροδοκανάκης ευνοούσε την ειρηνική μετάβαση από τον καπιταλισμό σε εθελοντικές ομοσπονδίες, και ενώ ήθελε την κατάργηση των τάξεων, μισθωτής εργασίας και πολιτικών κομμάτων, δεν ήταν διατεθειμένος να συμμετάσχει σε ένοπλο αγώνα για να το πετύχει, όντας Χριστιανός Σοσιαλιστής.
Ρίτα Χέιγουορθ
Πρώτες Επιτυχίες (1934 - 1945)
Στα 17 της η Χέιγουορθ έκανε την πρώτη της κινηματογραφική εμφάνιση χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία, τράβηξε όμως την προσοχή του ιδιοκτήτη της εταιρίας Columbia Pictures ο οποίος γοητεύτηκε από την ομορφιά της και της παρείχε αποκλειστικό συμβόλαιο με την Columbia, αλλάζοντάς της το όνομα σε Ρίτα Χέιγουορθ. Μαζί με το συμβόλαιο ξεκίνησε και η μεταμόρφωσή της σε μια από τις ωραιότερες γυναίκες που είδε ποτέ ο κινηματογραφικός φακός. Η ηθοποιός υπέστη λοιπόν μια σειρά αισθητικών επεμβάσεων που είχαν ως στόχο τη διόρθωση των ατελειών του προσώπου της καθώς και την εξάλειψη της ανεπιθύμητης τριχοφυΐας του μετώπου της. Έπειτα έβαψε τα καστανά της μαλλιά κόκκινα. Η πυρόξανθη χαίτη της επρόκειτο να αποτελέσει χαρακτηριστικό της γνώρισμα τα χρόνια που ακολούθησαν.
Εντγκάρ Ντεγκά
Βιογραφικά στοιχεία
Το 1859 επέστρεψε στο Παρίσι και άνοιξε ατελιέ. Τρία χρόνια μετά γνώρισε τον Εντουάρ Μανέ, και επηρεασμένος εντάχθηκε στον ιμπρεσσιονισμό. Το 1870 ξέσπασε ο Γαλλοπρωσικός Πόλεμος και επιστρατεύτηκε για να υπηρετήσει στο πυροβολικό, όπου άρχισε να εμφανίζει πρόβλημα όρασης. Δύο χρόνια μετά ταξίδευσε στη Νέα Ορλεάνη για να επισκεφθεί συγγενείς και επέστρεψε μετά από ένα χρόνο. Το 1874 πέθανε ο πατέρας του, αφήνοντάς του πολλά χρέη, κι έτσι αναγκάστηκε να πωλήσει μεγάλο μέρος απ' τη συλλογή του.
Καλλιτεχνική δραστηριότητα
Το 1881 εξέθεσε το πρώτο γλυπτό του, τη χορεύτρια δεκατεσσάρων ετών (Σάο Πάολο, Museu de Arte), που το ακολούθησαν ένα πλήθος μικρά κέρινα προπλάσματα (μετά το θάνατό του χυτεύτηκαν σε χαλκό) με θέμα γυναικεία γυμνά, χορεύτριες, άλογα κ.λπ.
Ρίτα Χέιγουορθ
Επιστροφή στο Χόλιγουντ (1952 - 1958)
μικρογραφία|292x292εσ|Με τον Ντικ Χέιμς το 1953 Μετά το διαζύγιό της από τον Άλι Χαν, η Χέιγουορθ δέχτηκε πιέσεις από τον Χάρι Κον για να επιστρέψει στο Χόλιγουντ. Η επιστροφή της στη μεγάλη οθόνη έγινε με την ταινία Μια νύχτα στο Τρίνινταντ (Affair in Trinidad, 1952) που απέφερε μεγαλύτερα κέρδη από την Τζίλντα. Ο σκηνοθέτης της ταινίας Βίνσεντ Σέρμαν παρατήρησε ότι η ηθοποιός ήταν τρομοκρατημένη από την ιδέα ότι έπρεπε να γυρίσει κι άλλη ταινία. Στο μεταξύ οι διαπληκτισμοί της με τον Χάρι Κον συνεχίζονταν. Το 1953 γύρισε άλλες δυο επιτυχημένες ταινίες. Η πρώτη ήταν η ταινία Ο χορός της Σαλώμης (Salome) στην οποία εμφανίστηκε στο πλευρό των Τσαρλς Λότον και Στιούαρτ Γκρέιντζερ, ενώ η δεύτερη ήταν η ταινία Η βροχή (Miss Sadie Thompson) πλάι στους Χοσέ Φερέρ και Άλντο Ρέι. Η ερμηνεία της στην ταινία Βροχή έλαβε θετικές κριτικές. Την ίδια χρονιά παντρεύτηκε τον τραγουδιστή Ντικ Χέιμς, αλλά και αυτός ο γάμος έληξε άδοξα το 1955.
Εντγκάρ Ντεγκά
Περαιτέρω μελέτη
Κατηγορία:Γάλλοι ζωγράφοι Κατηγορία:Γάλλοι γλύπτες Κατηγορία:Ρεαλιστές ζωγράφοι Κατηγορία:Ιμπρεσιονιστές ζωγράφοι
Zetor
Η Zetor είναι βιομηχανία κατασκευής τρακτέρ από την Τσεχία, και μέχρι το 1990 θυγατρική εταιρία της Zbrojovka από το Μπρνο.
Κυριάκος Σταματόπουλος
Πρώτα χρόνια
Μετακόμισε με την οικογένειά του από την Ελλάδα στο Οντάριο του Καναδά, όταν ήταν μικρό παιδί. Ξεκίνησε να παίζει χόκεϊ επί πάγου σε ηλικία 2 ετών και ασχολήθηκε με το ποδόσφαιρο μόλις σε ηλικία 13 ετών.
Διεθνής σταδιοδρομία
Έκανε το ντεμπούτο του για την Εθνική Καναδά σε φιλικό αγώνα εναντίον της Μάλτας τον Νοέμβριο του 2001. Η τελευταία του συμμετοχή ήταν το 2016. Συνολικά, έχει 21 συμμετοχές.
Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1957-58
Αλλαγές σε σχέση με την περίοδο 1956-57
Στο πρωτάθλημα δεν συμμετείχε ο πρωταθλητής της προηγούμενης περιόδου, Απόλλων, ο οποίος προβιβάστηκε στην Α΄ κατηγορία 1957-58. Επιπλέον, στο πρωτάθλημα δεν συμμετείχε ο Ανταίος Λεμεσού ο οποίος διέλυσε την ποδοσφαιρική του ομάδα.
Orgasmatron
Ιστορία του δίσκου
Το 1985, οι Motörhead αντιμετώπισαν σοβαρά προβλήματα με τον ιδιοκτήτη της "Bronze Records", Τζέρι Μπρον. Το συμβόλαιο του συγκροτήματος με την εταιρεία συνέχιζε να βρίσκει σε ισχύ και τους απαγόρευε να ηχογραφήσουν κάποιο νέο άλμπουμ. Η υπόθεση οδηγήθηκε στο δικαστήριο, ενώ παράλληλα το συγκρότημα πραγματοποιούσε την περιοδεία "Death On The Road". Τα μέλη του συγκροτήματος συμμετείχαν σε άλλες κυκλοφορίες, με το Lemmy να παίζει το τραγούδι "You'll Never Walk Alone" μαζί με άλλους διάσημους καλλιτέχνες της ροκ, τον Κάμπελ να συμμετέχει σε τραγούδια των Ελβετών Drifter και τον Würzel να παίζει σαν γκεστ με τους Warfare και τους Fairport Convention.
Τραγούδια
3. Ain't My Crime (Kilmister, Burston, Campbell, Gill) - 3:42
Μικροαστική τάξη
Η μικροαστική τάξη (γαλλικά: petite bourgeoisie), είναι όρος, μεταφραστικό δάνειο, που αναφέρεται στην κοινωνική τάξη που αποτελείται από ημιαυτόνομα, εισοδηματικώς, φυσικά πρόσωπα των οποίων οι πολιτικοοικονομικές πεποιθήσεις σε περιόδους κοινωνικοοικονομικής σταθερότητας μιμούνται την αστική τάξη. Στα μέσα του 19ου αιώνα, ο Καρλ Μαρξ και άλλοι μαρξιστικοί θεωρητικοί χρησιμοποίησαν τον όρο αυτόν για να προσδιορίσουν το κοινωνικοοικονομικό στρώμα που αποτελείται από ελεύθερους επαγγελματίες, της εποχής εκείνης.
Νεβάρι
Ταξινόμηση
Η Νεβάρι ανήκει στο θιβετοβιρμανικό κλάδο των σινοθιβετικών γλωσσών.
Χαμένοι στις Άνδεις
Πλοκή
Αμέσως οργανώνεται επιστημονική αποστολή για το Περού, στην οποία συμμετέχουν ως βοηθοί ο ίδιος ο Ντόναλντ Ντακ και τ' ανίψια του Χιούη, Λιούη και Ντιούη. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού τα υπόλοιπα μέλη της επιστημονικής αποστολής αρρωσταίνουν από τροφική δηλητηρίαση και ο Ντόναλντ και τ' ανίψια του, αναγκάζονται να ψάξουν μόνοι τους για τα τετράγωνα αβγά.
Έξω οι κλέφτες! (ταινία)
Έξω οι κλέφτες είναι ο τίτλος ελληνικής κωμωδίας του 1961 με τους Ορέστη Μακρή, Διονύση Παπαγιανόπουλο, Δημήτρη Νικολαΐδη, Μάρθα Καραγιάννη, Ανδρέα Ντούζο, Κούλη Στολίγκα σε σκηνοθεσία Κώστα Ανδρίτσου. Η ταινία είναι βασισμένη στο ομώνυμο θεατρικό έργο του Στέφανου Φωτιάδη σε σενάριο του Γιώργου Μιχαηλίδη.
Διεθνής Ακαδημία Επιστήμης Ξύλου
Ιστορικό
Η ακαδημία ιδρύθηκε για πρώτη φορά στις 2 Ιουνίου 1966 στο Παρίσι.
Μεσαριά Σύρου
Διοίκηση και πληθυσμός
Διοικητικά, ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Άνω Σύρου, η οποία υπάγεται στον Δήμο Σύρου - Ερμούπολης. Πριν το Πρόγραμμα Καλλικράτης, υπαγόταν στον Δήμο Άνω Σύρου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, στην περιοχή ζουν σήμερα 279 κάτοικοι. Η πορεία του πληθυσμού:
Psi (πελάτης άμεσης επικοινωνίας)
Σκοπός
Ο σκοπός του προγράμματος Psi είναι η δημιουργία ενός ισχυρού και εύχρηστου XMPP προγράμματος πελάτη, που ακολουθεί αυστηρά τα σχέδια του πρότυπου XMPP και τα Jabber Extension Proposals (JEPs). Αυτό σημαίνει, πως η ομάδα του Psi δεν θα προσθέσει ένα χαρακτηριστικό, παρά μόνο αν αυτό γίνει δεχτό στα πρότυπα της κοινότητας Jabber. Έτσι εξασφαλίζεται η συμβατότητα, σταθερότητα και η προβλεψιμότητα του Psi, από την πλευρά του τελικού χρήστη αλλά και του προγραμματιστή.