cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ηρόδοτος ο φιλόσοφος
Ο Ηρόδοτος ο φιλόσοφος αναφέρεται ως μαθητής του φιλοσόφου Επίκουρου, στον οποίο και αφιερώνει την Επιτομή της Φυσικής του. Όπως όμως δηλώνεται στο έργο του Περί Επικούρου, στη συνέχεια αυτός και ο Τιμοκράτης φαίνεται πως αποσχίστηκαν από τον δάσκαλό τους. Ο Ηρόδοτος καταφέρθηκε εναντίον του, ότι δεν ήταν γνήσιος αστός, πράγμα που πιθανώς πρέσβευε και ο Τιμοκράτης.
Λουδοβίκος Α΄ του Μπαρ
Βιογραφία
Ήταν ο τέταρτος γιος του Ροβέρτου Α΄ δούκα του Μπαρ και της συζύγου του Μαρίας του Βαλουά, κόρης του Ιωάννη Β΄ της Γαλλίας. Αδέλφια του ήταν η Γιολάντα σύζυγος του Ιωάννη Α΄ της Αραγωνίας (μητέρα της Γιολάντας της Αραγωνίας, μητέρας του Ρενέ Α΄), η Ιωάννα σύζυγος του Θεοδώρου Β΄ Παλαιολόγου μαρκησίου του Μομφερράτου, κ.ά.
Φελιτσίσιμο Άμπον
Παραπομπές
Κατηγορία:Φιλιππινέζοι αντισφαιριστές
Ντομπιάκο
Το Ντομπιάκο (ιταλικά: Dobbiaco, ) ή Τόμπλαχ (γερμανικά: Toblach, ) είναι κωμόπολη της Ιταλίας με 3.283 κατοίκους στην Αυτόνομη επαρχία του Μπολτσάνο στις Άλπεις. Βρίσκεται 1.256 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας στην κοιλάδα Βαλ Πουστερία, η πόλη λόγω της θέσης της θεωρείται "η πύλη για τις Δολομιτικές Άλπεις".
Γεωγραφία
Η πόλη βρίσκεται σε στρατηγικό σημείο μεταξύ μεγάλων οδικών αξόνων που οδηγούν από Βενετία προς Μόναχο και στην κοιλάδα του Αδίγη. Την πόλη τη διασχίζει ο ποταμός Ντράβα παραπόταμος του Δούναβη που έρχεται από τα ανατολικά όπου έχει τις πηγές του, παρόλο το μικρό του μήκος στο έδαφος της Ιταλίας έχει μια μικρή λεκάνη απορροής που περιλαμβάνει και το Ντομπιάκο.
Σιδηροδρομική σηματοδότηση στην Ελλάδα
Ιστορικό
Σε γραμμές που λειτουργούν επί του παρόντος από τον ΟΣΕ, η σηματοδότηση δεν εγκαταστάθηκε μέχρι τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Λειτουργούσαν λίγα τρένα και όλοι οι έλεγχοι κυκλοφορίας πραγματοποιούνταν από τους σταθμάρχες. Έλεγχαν τα τρένα με χειροκίνητα σήματα και σφυρίχτρες και έδωσαν επίσης γραπτές αναφορές στους οδηγούς αμαξοστοιχιών για ειδικές διαδικασίες λειτουργίας. Οι διευθυντές των σταθμών συντονίζονταν με τον τηλεγραφικό σταθερό κώδικα Μορς και, αργότερα, τηλεφωνικώς.
Ντομπιάκο
Ιστορία
Στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο στο Ντομπιάκο λειτούργησε αεροδρόμιο της 9ης Βαυαρικής μοίρας. Το 1905 ξεκίνησε η κατασκευή του σιδηρόδρομου προς την πόλη αλλά δεν πρόλαβε να ολοκληρωθεί λόγω του επερχόμενου πολέμου. Στον Α' Παγκόσμιο πόλεμο το Ντομπιάκο και όλο το Νότιο Τιρόλο αποτέλεσε γραμμή μετώπου και πεδίο μαχών μεταξύ Ιταλίας και Αυστροουγγαρίας. Στις 28 Φεβρουαρίου 1916 το Ντομπιάκο βομβαρδίστηκε και οι κάτοικου του αναγκάστηκαν να φύγουν για τα γειτονικά χωριά. Η πόλη καταστράφηκαν τα περισσότερα κτίρια ενώ η ύπαιθρος γέμισε κρατήρες από τις βόμβες. Με τη συνθήκη του Σεν Ζερμέν το 1919 το Ντομπιάκο περνά στην κατοχή της Ιταλίας και τα σύνορα μεταφέρονται 12 χλμ ανατολικά της πόλης. Για να τιμηθούν οι νεκροί του πολέμου κατασκευάστηκε στο Ντομπιάκο στρατιωτικό νεκροταφείο για τους Αυστροουγγρικούς στρατιώτες που έπεσαν.
Σιδηροδρομική σηματοδότηση στην Ελλάδα
Σηματοδότηση με σημαφόρο
Τα σήματα σημαφόρου ακολούθησαν το γερμανικό μοτίβο και αποτελούνταν μόνο από σήματα σπιτιού (γερμανικά : Einfahrsignal) με τα αντίστοιχα μακρινά σήματα, που καλύπτουν την είσοδο στους σταθμούς και περιγράφονται στο Κεφάλαιο II του Κανονισμού Σηματοδότησης. Δεν υπήρχαν αρχικά σηματοφόρα σήματα (γερμανικά : Ausfahrsignale ), καθώς τα τρένα σηματοδοτήθηκαν από τον Master Radio Station (90.2) αυτοπροσώπως, κρατώντας ένα προσωπικό με έναν πράσινο δίσκο και σφυρίχτηκε. Αυτή η πρακτική ακολούθησε όταν τα σήματα έγχρωμου φωτός εγκαταστάθηκαν για πρώτη φορά στις ενότητες Αθήνας-Διαστάυρωσης Οινόης και Θεσσαλονίκης-Πλατέος, παρόλο που το νέο σύστημα περιλάμβανε σήματα εκκίνησης, αλλά εγκαταλείφθηκε αργότερα, με την εισαγωγή του τρέχοντος συστήματος σηματοδότησης.
Βουλή των Ελλήνων
Εκλογή
Τα μέλη της Βουλής των Ελλήνων, που ασκούν τη νομοθετική εξουσία στην Ελλάδα, εκλέγονται από το εκλογικό σώμα με άμεση, καθολική και μυστική ψηφοφορία για περίοδο τεσσάρων ετών. Η Βουλή μπορεί να διαλυθεί από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και να προκηρυχθούν εκλογές για συγκεκριμένους λόγους που προβλέπονται από το Σύνταγμα, όπως για παράδειγμα μετά από πρόταση της Κυβέρνησης για ανανέωση της λαϊκής εντολής, προκειμένου να αντιμετωπιστεί εθνικό θέμα εξαιρετικής σημασίας. Από το 1974, μόνο η Βουλή της Δ΄ Περιόδου Προεδρευομένης Δημοκρατίας (1985-1989) τερμάτισε φυσιολογικά τη θητεία της με τη συμπλήρωση τεσσάρων ετών από την προηγούμενη βουλευτική εκλογή, με την Κυβέρνηση Ανδρέα Παπανδρέου 1985.
Διαρκείς Επιτροπές
Οι Διαρκείς Επιτροπές συνίστανται και συγκροτούνται στην αρχή κάθε τακτικής συνόδου της Βουλής, αποφάσει του εκάστοτε Προέδρου της Βουλής των Ελλήνων, ίνα εξετάζονται νομοσχέδια και προτάσεις νόμων και έπειτα από τη Συνταγματική Αναθεώρηση του 2001 και την αντίστοιχη του Κανονισμού της Βουλής, δύνανται να ασκήσουν νομοθετικό έργο και κοινοβουλευτικό έλεγχο. Μετά την αναθεώρηση του Συντάγματος το 2001 και την αντίστοιχη τροποποίηση του Κανονισμού της Βουλής, μπορούν να ασκούν και νομοθετικό έργο και κοινοβουλευτικό έλεγχο. Μεταξύ άλλων, διαθέτουν την αρμοδιότητα συζήτησης συναφών θεμάτων και διατύπωσης γνώμης για διορισμούς σε συγκεκριμένες θέσεις αλλά και ενημέρωσης αρμοδίων Υπουργών και προϊσταμένων φορέων, παρουσία του Υπουργού.
Λοιπές επιτροπές
Η επιτροπή διατυπώνει γνώμη για την καταλληλότητα των προσώπων που η Κυβέρνηση προτίθεται να τοποθετήσει επικεφαλής (π.χ. Προέδρους, Διοικητές, Διευθύνοντες Συμβούλους) δημοσίων επιχειρήσεων, τραπεζών, οργανισμών κοινής ωφελείας και φορέων κοινωνικής ασφάλισης και για την διαχείριση και την πορεία των επιχειρήσεων των οποίων προΐστανται και να υποδεικνύει στους εποπτεύοντες υπουργούς μέτρα που κρίνει επωφελή για το δημόσιο συμφέρον. Οι επιχειρήσεις και οι οργανισμοί ορίζονται περιοριστικά στον Κανονισμό της Βουλής. Η επιτροπή συγκροτείται από δεκαπέντε (15) βουλευτές, στους οποίους περιλαμβάνονται ο Πρόεδρος και οι Αντιπρόεδροι της Βουλής.
Κύριες αρμοδιότητες
Οι κυριότερες συνολικά αρμοδιότητες που έχει η Βουλή των Ελλήνων είναι οι εξής:
Έδρα
Τον Μάρτιο του 1929 η κυβέρνηση του Ε. Βενιζέλου αποφασίζει τη μεταρρύθμιση του κτιρίου των Παλαιών Ανακτόρων, που είχαν υποστεί τεράστιες φθορές από την εκεί εγκατάσταση Μικρασιατών προσφύγων. Έτσι στις 3 Δεκεμβρίου του 1930 ξεκίνησαν οι εργασίες μετατροπής του κτιρίου σε κοινοβούλιο από τον αρχιτέκτονα Ανδρέα Κριεζή.
Άγαλμα σπαρτιάτη πολεμιστή (Αρχαιολογικό Μουσείο Σπάρτης αρ. 3365)
Το άγαλμα σπαρτιάτη πολεμιστή, γνωστό και ως Λεωνίδας φιλοξενείται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Σπάρτης με αριθμό 3365.
Συρία-Παλαιστίνη
Η πολιτική οργάνωση του ιουδαϊκού λαού στην επαρχία της Παλαιστίνης Συρίας
Οι πόλεις της Ιουδαίας κατοικήθηκαν από μη Ιουδαίους (Εθνικούς) και άλλαξαν ονόματα (η Σεπφωρίς έγινε Διοκαισάρεια, η Λύδδα Διόσπολις) ενώ ιδρύθηκαν ρωμαϊκές αποικίες (Σεβαστή). Αποκαταστάθηκαν οι θρησκευτικές ελευθερίες των Ιουδαίων (δικαίωμα εξαίρεσης από την αυτοκρατορική λατρεία), τα ιουδαϊκά δικαστήρια επανέλαβαν τη λειτουργία τους και η εσωτερική αυτονομία των κοινοτήτων επανήλθε υπό την επίβλεψη του πατριάρχη της Τιβεριάδας. Οι Σαμαρείτες αντιμετωπίστηκαν από τους Ρωμαίους αυστηρά και ένας ειδωλολατρικός ναός ιδρύθηκε στο Όρος Γεριζίμ.
Από την εποχή των Σεβήρων έως τον Διοκλητιανό
Ο Βαλέριος Βαλεριανός ήταν έπαρχος κατά την εποχή του Καρακάλλα. Αργότερα ανέλαβε το αξίωμα του κυβερνήτη της Μεσοποταμίας και Οσροηνής (μεταξύ 214 και 240).
Πηγές
Κατηγορία:Ρωμαϊκές επαρχίες Κατηγορία:Ιστορία της Συρίας Κατηγορία:Ιστορία της Παλαιστίνης Κατηγορία:Επαρχίες της Βυζαντινής αυτοκρατορίας
Γουάιτ Χαρτ Λέιν
Ιστορία
Η Τότεναμ Χότσπερ μετακόμισε το 1899 στο γήπεδο, ενώ το πρώτο παιχνίδι ήταν εναντίον της Νοτς Κάουντι που το παρακολούθησαν 5.000 θεατές. Το παιχνίδι έληξε με νίκη των γηπεδούχων με 4-1. Με την έναρξη του 20ου αιώνα, το γήπεδο ανακαινίστηκε και έφτασε την χωρητικότητα των 15.000 θεατών. Οι εργασίες συνεχίστηκαν κατά την δεκαετία του 1910 όπου χάρη στην κατασκευή νέων κερκίδων, η χωρητικότητα εκτινάχθηκε στους 50.000 θεατές. Κατά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1948, το γήπεδο φιλοξένησε αγώνες ποδοσφαίρου. Κατά την δεκαετία του 1970 δημιουργήθηκε φράχτης μεταξύ των κερκίδων και του αγωνιστικού χώρου, ώστε να εμποδίσει την εισβολή χούλιγκανς. Ο φράχτης αφαιρέθηκε το 1989 μετά την τραγωδία του Χίλσμπορο όπου 96 φίλαθλοι της Λίβερπουλ βρήκαν τραγικό θάνατο. Τα τελευταία χρόνια, η διοίκηση απέρριψε το σενάριο περι μετακίνησης της ομάδας στο Γουέμπλεϊ, ενώ εκδηλώθηκε ενδιαφέρον για μετακίνηση στο Ολυμπιακό Στάδιο του Λονδίνου, αίτηση όμως που απορρίφθηκε καθώς προτιμήθηκε η Γουέστ Χαμ από τις υπεύθυνες αρχές
Καταστροφή των Ψαρών
Κατά την κατάληψη του νησιού από τα οθωμανικά στρατεύματα έχασαν τη ζωή τους περισσότεροι από 20.000 Έλληνες, Ψαριανοί και πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία και διάφορα μέρη της Ελλάδας, που είχαν βρει καταφύγιο στα Ψαρά.
Τα Ψαρά τα πρώτα χρόνια της Επανάστασης
Οι Ψαριανοί ξεκίνησαν την επανάσταση στο νησί τους στις 10 Απριλίου 1821, όταν έφτασε στα Ψαρά από τις Σπέτσες με το πλοίο του ο πλοίαρχος Γκίκας Τσούπας. Στις 20 Απριλίου Ψαριανοί με τα πλοία τους κατευθύνθηκαν στη Σμύρνη όπου βύθισαν ένα τουρκικό πλοίο και συνέλαβαν άλλα τέσσερα, τα οποία έφεραν στα Ψαρά. Το επόμενο διάστημα ψαριανά πλοία συμμετείχαν σε επιχειρήσεις στο Θερμαϊκό κόλπο και στο κόλπο του Κουσάντασι, στις οποίες κατέστρεψαν και κατέλαβαν τουρκικά πλοία. Ακολούθησε κοινή εκστρατεία με πλοία της Ύδρας και των Σπετσών στη Χίο, στα τέλη Απριλίου 1821 και η αποστολή τεσσάρων ψαριανών πλοίων στην Ίμβρο τον Μάιο του 1821. Στα τέλη Μαΐου ο ελληνικός στόλος, στον οποίο μετείχαν και ψαριανά πλοία, εκδίωξε τον οθωμανικό στόλο έξω από τις ακτές της Λέσβου.
Η καταστροφή του νησιού
Στα Ψαρά τότε βρίσκονταν 7.000 ντόπιοι και 23.000 πρόσφυγες από τη Χίο, τη Μικρά Ασία και αλλού. Οι στρατιωτικές δυνάμεις έφταναν τις 3.000 (1.300 Ψαριανοί, 700 πάροικοι και 1.027 Μακεδόνες και Θεσσαλοί υπό τον Ιωάννη Τσόντζα που είχαν πάει για να ενισχύσουν την άμυνα του νησιού). Οι Ψαριανοί είχαν κάνει οχυρώσεις στις ακτές τις οποίες πίστευαν ότι θα χρησιμοποιούσαν οι Τούρκοι για να αποβιβασθούν. Στις 8 Ιουνίου είχαν συγκεντρωθεί οι παράγοντες του νησιού και αποφάσισαν να πολεμήσουν στην ξηρά, αντί στη θάλασσα (θεωρείται όμως ιστορικά ως λανθασμένη και ολέθρια απόφαση, καθώς έτσι περιόρισαν επικίνδυνα το πεδίο αντίστασής τους), και για το λόγο αυτό μετέφεραν τα κανόνια από τα πλοία τους σε διάφορα σημεία στη στεριά και μάλιστα αφαίρεσαν τα πηδάλια των πλοίων τους, για να εμποδίσουν όσους τυχόν θα ήθελαν να διαφύγουν και να μην πολεμήσουν. Αν και η τελευταία αυτή ενέργεια ήταν αποτέλεσμα μιας παρορμητικής απόφασης ή να νικήσουν ή να πεθάνουν όλοι πολεμώντας επί τόπου, σήμερα φαίνεται αντικειμενικώς παράξενη η ολική αχρήστευση όλων των ναυτικών τους δυνάμεων.
Στις 16 Ιουνίου εμφανίστηκαν στο νότιο μέρος του νησιού, στον κάβο του Αγίου Γεωργίου, 15 τουρκικά πλοία για να κατασκοπεύσουν τις θέσεις των αμυνόμενων, αλλά έφυγαν αφού δέχτηκαν πυρά από τους Ψαριανούς. Τότε οι Ψαριανοί ειδοποίησαν εκ νέου την ελληνική κυβέρνηση για να στείλει άμεσα τον ελληνικό στόλο και εφόδια. Στις 17 Ιουνίου 1824 το Εκτελεστικό απάντησε στους Ψαριανούς ότι ο στόλος είχε ξεκινήσει τη προηγούμενη ημέρα και ότι θα είχε ήδη φτάσει στα Ψαρά. Σύμφωνα με τον Κωνσταντή Νικόδημο η απάντηση του Εκτελεστικού δεν ανταποκρινόταν στη πραγματικότητα, καθώς γνώριζε ότι ο στόλος είχε εντολή να κατευθυνθεί στη Κάσο και όχι στα Ψαρά.
Η καταστροφή των Ψαρών στην τέχνη
Στων Ψαρών την ολόμαυρη ράχη Περπατώντας η Δόξα μονάχη Μελετά τα λαμπρά παλικάρια Και στην κόμη στεφάνι φορεί Γεναμένο από λίγα χορτάρια Που είχαν μείνει στην έρημη γη.
Πολύ γνωστοί είναι οι πίνακες του Νικολάου Γύζη η Δόξα των Ψαρών και Μετά την καταστροφή των Ψαρών:
Βυβλίδα
Μία αντίθετη παράδοση αναφέρει ότι ο Καύνος ήταν αυτός που είχε ερωτευθεί την αδελφή του (απ' όπου και ο αρχαίος όρος «καύνιος έρως»), πράγμα που προκάλεσε τον απαγχονισμό της. Φαίνεται ότι ο μύθος συνδέεται με τη λατρεία της Αφροδίτης στη Μίλητο και στις αποικίες της πόλεως αυτής στην Κρήτη.
Διεθνής Ομοσπονδία Γυμναστικής
Οργάνωση
Τα κύρια όργανα διοίκησης της ομοσπονδίας είναι ο πρόεδρος και οι αντιπρόεδροι της. Κάθε δύο χρόνια πραγματοποιείται συνέδριο ενώ η Εκτελεστική Επιτροπή, το Συμβούλιο και οι τεχνικές επιτροπές συμβάλλουν στο έργο της.
Τον Ιούλιο του 2018 είχε ως μέλη 146 εθνικές ομοσπονδίες, τρεις από τις οποίες έχουν ανασταλεί, καθώς και δύο συνδεδεμένες ομοσπονδίες και τις ακόλουθες τέσσερις ηπειρωτικές ενώσεις:
Ο Μορινάρι Ουατανάμπε εξελέγη πρόεδρος της ομοσπονδίας το 2016.
Διαγωνισμοί
Σύμφωνα με τους τεχνικούς κανονισμούς της Διεθνούς Γυμναστικής Ομοσπονδίας, οι διαγωνισμοί που διοργανώνει είναι οι παρακάτω:
Ναμπίλ Μπαχά
Διεθνής καριέρα
Αποτελώντας μέλος της Εθνικής Μαρόκου από το 2003 ως το 2010, ο Μπαχά πήρε μέρος στο Κύπελλο Εθνών Αφρικής του 2004, όπου το Μαρόκο τερμάτισε δεύτερο πίσω από την Εθνική Ομάδα της Τυνησίας, σκοράροντας ένα τέρμα, στη νίκη με 4–0 στα ημιτελικά του θεσμού με αντίπαλο το Μάλι.
Girls Got Rhythm
Το Girls Got Rhythm είναι ένα τραγούδι του rock συγκροτήματος AC/DC, που συμπεριλήφθηκε στον δίσκο τους Highway To Hell, το 1979. To κομμάτι γράφτηκε από τον Άνγκους και Μάλκολμ Γιανγκ και τον Μπον Σκοτ. Την ίδια χρονιά το τραγούδι κυκλοφόρησε και σε single. Την ίδια χρονιά κυκλοφόρησε κι ένα EP, στο οποίο συμπεριλήφθηκε ξανά το κομμάτι. Το 1997, κυκλοφόρησε και στο live άλμπουμ Bonfire, του σχήματος. To κομμάτι, καθότι αποτελεί ένα από τα γνωστά του σχήματος, έχει υποστεί και μερικές διασκευές.
Μπους (Μοζέλ)
Το Μπους (Φραγκονικά της Λωρραίνης: Μπούους, Μπους) είναι κοινότητα στο νομό Μοζέλ στο Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία.
Ηγήσιππος (επιγραμματοποιός)
Ο Ηγήσιππος ήταν Έλληνας επιγραμματοποιός που έζησε περί το 300 π.Χ. και περιλαμβανόταν στην ποιητική ανθολογία Στέφανο του Μελέαγρου. Στην Παλατινή Ανθολογία σώζονται οκτώ επιγράμματά του, τρία αναθηματικά και πέντε επιτύμβια, σε λιτό και αυστηρό ύφος.
Υπουργείο Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας
Το Υπουργείο Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας αποτελεί Υπουργείο της Ελληνικής Δημοκρατίας. Στις αρμοδιότητες του Υπουργείου περιλαμβάνονται η διαχείριση φυσικών καταστροφών και κρίσεων, καθώς και η αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής.
Δημιουργήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 2021 από την Κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη από την ανάληψη των μέχρι τότε καθηκόντων της Πολιτικής Προστασίας (η οποία μέχρι τότε υπαγόταν στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη) καθώς και του Πυροσβεστικού Σώματος.
Τζον Κούπερ
Σπουδές και καριέρα
Ο Τζον σπούδασε καλές τέχνες στα κολέγια του York, Leeds και του Wakefield και ακολούθως εργάστηκε για μία εταιρεία κατασκευής επίπλων, ενώ αργότερα προσλήφθηκε στα στούντιο Falcon. Απασχολείτο σαν ελεύθερος επαγγελματίας από τα 21 του χρόνια (1963), κάτω από την επίβλεψη ενός καλλιτεχνικού ατζέντη. Η πρώτη του εικονογράφηση ήταν η σειρά Agent 21 σε ετήσιο αλμανάκ (1968 ) του περιοδικού TV Century 21. Από το 1966 έως το 1969 εργάσθηκε σε σταθερή, εβδομαδιαία βάση εικονογραφώντας τις σειρές Lady Penelope, Captain Scarlet, Joe 90 και Thunderbirds. Απέκτησε επαγγελματική συνεργασία με την εταιρεία D.C. Thomson, για λογαριασμό της οποίας εικονογραφούσε στα περιοδικά Bullet, Wendy, Soccer Library κ.α. τίτλους κατά τη διετία 1976-1977, αλλά το μεγαλύτερο μέρος της δουλειάς του κατά τη δεκαετία του ’70 ήταν για την εταιρεία I.P.C./Fleetway. Έργα του δημοσιεύτηκαν στις σειρές Dixie of Dollycabs (περιοδικό Mirabelle), Grange Hill, Wurzel Gumminge και Doctor at Sea (TV Comic), Flight to Fortune, Doctor in Charge, Doctor at Sea και Man from Atlantis (Look-In).
Τη δεκαετία του ’80 δούλεψε για το Βρετανικό τμήμα της Marvel, στις σειρές Blake’s 7, Trekker, Doctor Who και Biker Mice from Mars, από το 1981 – 1995 καθώς και στις σειρές The Fall Guy, CHiPs, Murphy’s Mob, Streethawk, Knight Rider, The A-Team και Airwolf, από το 1981 έως το 1987, του περιοδικού Look In. Η συνεισφορά του στην εταιρεία I.P.C. συνεχίστηκε με τις σειρές The Amstor Computer, Computer Warrior, Mask and Venom για το περιοδικό Eagle, τον Playmaker (στο Hot-Shot) και στα Sergeant Heavy, The Wingless Hawk (περιοδικό Warlord) και Morgyn the Mighty για το περιοδικό Victor. Επίσης συνεργάστηκε με το περιοδικό Scream! Κατά τη δεκαετία του ’90 δημιούργησε τις ποδοσφαιρικές σειρές Goalmouth και Hammersmith FC, στο περιοδικό Roy of the Rovers, Striker του Pete Nash (στην εφημερίδα The Sun) και μία σειρά – παρωδίας με τίτλο Roy of the (something topical)s για το έντυπο Private Eye. Την ίδια εποχή εργάστηκε στον τηλεοπτικό τομέα (Channel 4 News), των καρτούν της Disney, ενώ παράλληλα φρόντιζε τη μητέρα του, η οποία υπέφερε από μία χρόνια νόσο. Το 2005 εικονογράφησε ένα ιστορικού χαρακτήρα graphic novel με τίτλο Richard the Lionheart: The Life of a King and Crusader, σε σενάριο του David West και του Jackie Gaff. Επέστρεψε τότε (2006) στο περιοδικό 2000AD, σχεδιάζοντας τις σειρές Tharg’s Terror Tales και στο Judge Dredd Megazine, όπου σχεδίασε τη σειρά Armitage, από το 2008 έως το 2010.
Σιδηροδρομική γραμμή Λαρίσης - Βόλου
Ιστορία
Η γραμμή Λαρίσης - Βόλου εγκαινιάστηκε στις 22 Απριλίου 1884, ως τμήμα των Σιδηροδρόμων Θεσσαλίας, με μετρικό εύρος και η διαδρομή του ήταν μερικώς διαφορετική από τη σημερινή, δηλαδή διερχόταν από το Λατομείο Βόλου και προχωρούσε στο κέντρο της πόλης, ενώ υπήρχε συνδετήρια γραμμή από τον Βόλο στο Πήλιο, που εξυπηρετούταν από το τρενάκι του Πηλίου.
Σαρακήνα Χανίων
Ιστορικά στοιχεία
Μετά την οθωμανική κατάκτηση του νησιού, κάποιοι Βενετοί γαιοκτήμονες της περιοχής για να μη χάσουν τις περιουσίες τους ασπάστηκαν το Ισλάμ. Στην απογραφή η οποία πραγματοποιήθηκε από τους Αιγυπτίους το 1834 αναφέρεται ως Sarakena με αμιγώς μουσουλμανικό πληθυσμό, 20 οικογένειες, όπως και το γειτονικό Κεφάλι, με 5 μουσουλμανικές οικογένειες. Στις 25 Ιανουαρίου 1897 δόθηκε στο δρόμο ανάμεσα στο Κεφάλι και την Παλαιόχωρα μάχη, γνωστή ως μάχη της Σαρακήνας, η οποία έληξε με τη σφαγή των μουσουλμάνων της περιοχής του Σελίνου.
Κομμουνιστικό Κόμμα Βραζιλίας
Ιστορία
Μετά το πραξικόπημα του 1964 στη Βραζιλία το ΚΚΒ υποστήριξε τον ένοπλο αγώνα κατά του καθεστώτος μέχρι τη νομιμοποίηση του, το 1988. Σημαντικότερη στιγμή αυτής της περιόδου αποτέλεσε ο ανταρτοπόλεμος του Αραγκουάια (1972-1974) που έληξε με ήττα των ανταρτών και υπεροχή των πολλαπλάσιων δυνάμεων του Βραζιλιάνικου στρατού.
Νταρφούρ
Κατηγορία:Γεωγραφία του Σουδάν Κατηγορία:Πρώην κράτη της Αφρικής Κατηγορία:Ιστορία του Ισλάμ
Σπυρίδων Μάναρης
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες μαθηματικοί
Εγλυκάδα
Διαθέτει δύο πλατείες, την Αλ. Δημόπουλου και τη μικρότερη του Αγίου Ανδρέα. Συνοικίες την Εγλυκάδας είναι τα "Τζολέικα", τα "Πολιτέικα" και η "Πευκιώτισα". Στην περιοχή δραστηριοποιούνται διάφορες βιομηχανίες και εργοστάσια.
Ιστορία
Στα όρια της Εγλυκάδος έχουν βρεθεί αρχαίοι τάφοι διαφόρων περιόδων, επίσης έχουν ανασκαφή ποιμενικές ή αγροτικές εγκαταστάσεις ρωμαϊκών και οθωμανικών χρόνων.
Διαθέτει δημοτικό σχολείο από το 1932, διέθετε μάλιστα αρρένων και θηλέων. Παλιότερα διέθετε τμήμα χωροφυλακής.
Αγγέλης Σουμίλας
Βιογραφία
Η λαογραφία τίμησε τους τρεις με δημοτικό τραγούδι.
Κύδων
Στην κλασική μυθολογία, ο Κύδωνας (Κύδων) ήταν γιος της Ακάλλης και του θεού Ερμή. Επομένως ο Κύδων ήταν εγγονός του Μίνωα ή της Κρήτης. Ο Κύδων έχτισε την πόλη Κυδωνία από το όνομά του, στη δυτική Κρήτη (τα σημερινά Χανιά). Οι Τεγεάτες υπεστήριζαν ότι ο Κύδων ήταν γιος του Τεγεάτη, που είχε μεταναστεύσει στην Κρήτη με ομάδα συμπολιτών του.
Χρήστος Κάκαλος
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ορειβάτες Κατηγορία:Όλυμπος Κατηγορία:Μακεδόνες
Εξπρές Φιλίας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σιδηροδρομικές υπηρεσίες που ξεκίνησαν το 2005
Λεωσθένης (ρήτορας)
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ρήτορες Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες πολιτικοί Κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι
Χάρις Σιλάιτζιτς
Πολιτική καριέρα
Ίδρυσε το δικό του Κόμμα για τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη. Εξελέγη στο Προεδρείο της Βοσνίας Ερζεγοβίνης τον Οκτώβριο του 2006. Ο Χάρις Σιλάιτζιτς από το Κόμμα για τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη κέρδισε τη βοσνιακή έδρα με 62,1% έναντι 28,1% για το Σουλεϊμάν Τίχιτς (Κόμμα για τη Δημοκρατική Δράση).
Μίνα Γκάγκα
Σπούδασε Ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, ολοκλήρωσε τις διδακτορικές σπουδές της και μετεκπαιδεύτηκε στο Λονδίνο. Είναι κλινική ιατρός και ασχολείται ενεργά με την έρευνα. Τα αντικείμενα της σχετίζονται με την πρόληψη και την ανακούφιση από το άσθμα και τον καρκίνο του πνεύμονα.
Σιδηροδρομική γραμμή Αλεξανδρούπολης - Σβίλενγκραντ
Ιστορικό
Το τμήμα μεταξύ Αλεξανδρούπολης και Σβίλενγκραντ τέθηκε σε λειτουργία το 1874 από τον Σιδηρόδρομο της Ανατολής όταν ολόκληρη η Θράκη αποτελούσε μέρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Το τμήμα μεταξύ Πυθίου και Σβίλενγκραντ ήταν μέρος της κύριας γραμμής των Σιδηροδρόμων της Ανατολής από την Κωνσταντινούπολη στη Δυτική Ευρώπη. Μετά τη Συνθήκη της Λωζάνης η οποία υπογράφηκε το 1923 η οποία καθόρισε τη μεθοριακή γραμμή Ελλάδας και Τουρκίας, η γραμμή βρισκόταν πλέον σε ελληνικό έδαφος, εκτός από ένα τμήμα 10 χιλιομέτρων από τη Νέα Βύσσα έως τα Μαράσια, μέσω του Κάραγατς, που βρισκόταν εντός Τουρκίας. Οι συρμοί της Γαλλοελληνικής Εταιρείας Σιδηροδρόμων και αργότερα των Σιδηροδρόμων Ελληνικού Κράτους, ταξίδευαν μέσω τουρκικού εδάφους, ούτως ώστε να κινηθούν από την Αλεξανδρούπολη στα Δίκαια, το Ορμένιο και το Σβίλενγκραντ της Βουλγαρίας. Τα τρένα πραγματοποιούσαν στάση στο Κάραγατς, το οποίο αναγραφόταν από τις Ελληνικές εταιρείες ως στάση "Αδριανούπολις".
Αρμενικές βουλευτικές εκλογές 2018
Αποτελέσματα
μικρογραφία| Ποσοστό ψήφων που συγκέντρωσε η Συμμαχία Το Βήμα Μου του Πασινιάν ανά εκλογική περιφέρεια μικρογραφία| Ποσοστό ψήφων που κέρδισε η Ευημερούσα Αρμενία ανά εκλογική περιφέρεια Η προσέλευση ήταν 48,63%, 12% χαμηλότερη από τις εκλογές του 2017.
Κυανοφάγοι
Μορφολογία
Οι κυανοφάγοι, όπως και οι απλοί φάγοι, αποτελούνται από ένα σφαρικό, πρωτεινικής φύσης καψίδιο, μέσα στο οποίο βρίσκεται το γενετικό υλικό του φάγου, και μια ουρά η οποία συμβάλλει στην πρόσδεση του ιού στο κύτταρο ξενιστή και στην μεταφορά του υλικού του ιού στο κύτταρο στόχο. Με βάση τα μορφολογικά τους χαρακτηριστικά οι κυανοφάγοι ταξινομούνται  σε τρεις διακριτές οικογένειες, τις  myoviridae,( Cyanomyovirus), styloviridae ( Cyanostylovirus) και  podoviridae (Cyanopodovirus) (Safferman et al., 1983) :
Μουτάζιλα
thumb|300px|Αραβικό χειρόγραφο από την εποχή των Αββασιδών, όταν μεγάλος αριθμών κειμένων μεταφράστηκαν από τα [[ελληνικά, τα ινδικά και τα περσικά στον περίφημο «Οίκο της Σοφίας», τη βιβλιοθήκη της Βαγδάτης.]] Οι Μουτάζιλα (Αραβικά: المعتزلة) είναι μια ισλαμική σχολή θεωρητικής θεολογίας που αναπτύχθηκε στη Βασόρα και τη Βαγδάτη κατά την περίοδο από τον 8ο έως και τον 10ο αιώνα. Στα αραβικά, μουτάζιλα σημαίνει «απομονωτιστές», «διαφοροποιημένοι» ή «απομακρυσμένοι» από την πίστη, όνομα που τους απέδωσαν οι αντίπαλοι τους ισλαμιστές θεολόγοι, επειδή απέκλιναν από ορισμένες επίσημες αρχές ερμηνείας του Ισλάμ. Οι ίδιοι ονόμαζαν τους εαυτούς τους «ανθρώπους της δικαιοσύνης και της ενότητας του Θεού» (άχλ αλ - 'αδλ ουά λ - Ταουχίντ).
Δημοψήφισμα Ανεξαρτησίας Σκωτίας του 2014
Ένα δημοψήφισμα για το αν η Σκωτία θα πρέπει να είναι μια ανεξάρτητη χώρα διεξήχθη την Πέμπτη 18 Σεπτεμβρίου 2014. Το αποτέλεσμα ήταν όχι, το οποίο επικράτησε σε ποσοστό 55,3%.
Μετά από συμφωνία μεταξύ της Κυβέρνησης της Σκωτίας και της Κυβέρνησης του Ηνωμένου Βασιλείου, το Νομοσχέδιο Δημοψηφίσματος Ανεξαρτησίας της Σκωτίας, που καθορίζει τις λεπτομέρειες για αυτό το δημοψήφισμα, είχε υποβληθεί στις 21 Μαρτίου 2013, και ψηφίστηκε από το Κοινοβούλιο της Σκωτίας στις 14 Νοεμβρίου 2013, ενώ έλαβε Βασιλική Συγκατάθεση στις 17 Δεκεμβρίου 2013.
Χειμωνανθός (λουλούδι)
Ιστορία
Η ιστορία του χειμωνανθού ξεκινά από την Κίνα περίπου 1000 χρόνια πριν. Η κινέζικη ονομασία του είναι La mei shu (蜡梅属). H συστηματική καλλιέργεια του πραγματοποιήθηκε κατά τη δυναστεία των Σονγκ. Τον 17ο αιώνα (πιθανώς μεταξύ 1611 και 1629) αρχίζει να εισάγεται στην Ιαπωνία. Ενώ το 1766 αρχίζει να εισάγεται στην Βρετανία και την Αγγλία και με αυτόν τον τρόπο γίνεται γνωστό και στον Δυτικό Κόσμο. Ο χειμωνανθός φύεται και στο Ιράν και ονομάζεται το λουλούδι του πάγου Ice flower ή Gole' Yakh. Ήταν πηγή δημιουργίας αρκετών ποιημάτων από τον 11ο αιώνα και έπειτα.
Νήσοι Φερόες
Μέχρι τον 14ο αιώνα
Η ιστορία των νησιών παραμένει σχετικά θολή μέχρι τον 14ο αιώνα. Η κύρια ιστορική πηγή αφορά το έργο Φερόινγκα Σάγκα, με σκανδιναβικούς μύθους των νησιών, του 13ου αιώνα, αν και υπάρχει έντονη διαφωνία ως προς τα ιστορικά γεγονότα που περιγράφονται σε αυτό. Οι νησιωτικοί μύθοι δεν υπάρχουν αυτόνομοι, αλλά περιλαμβάνονται σε τρεις άλλες σκανδιναβικές μυθικές ιστορίες, γνωστές με τα ονόματα Όλαφς Σάγκα Τριγκβασόναρ, Φλατεγιαρμπόκ και μία ακόμα που αναφέρεται ως ΑΜ 62 Φολ.
Δημογραφία
Ο πληθυσμός των νησιών ανέρχεται στους 54.255 κατοίκους, σύμφωνα με επίσημη εκτίμηση για το 2023. , από τους οποίους το 87% έχουν γεννηθεί στα νησιά, ενώ την δεύτερη μεγαλύτερη πληθυσμιακή ομάδα αποτελούν οι Δανοί με 8%. Τέλος υπάρχουν μικρές μειονότητες κατοίκων με καταγωγή από τη Γροιλανδία, την Ισλανδία και τη Νορβηγία. Τα νησιά αποτελούν αυτόνομη επαρχία του βασιλείου της Δανίας από το 1948. Όλα τα ζητήματα ρυθμίζονται εσωτερικά από το κρατίδιο εκτός αυτών της άμυνας και των εξωτερικών υποθέσεων (δεν υπάρχει οργανωμένος τοπικός στρατός), καθώς η άμυνα παραμένει στην υπευθυνότητα του Βασιλείου της Δανίας. Τα μοναδικά σώματα ασφαλείας στο νησί είναι η μικρή τοπική αστυνομική δύναμη και η ακτοφυλακή.
Πολιτική
Τα νησιά Φερόες είναι εξαρτώμενο έδαφος με κοινοβουλευτική δημοκρατία. Από την πρώτη Απριλίου του 1948 απολαμβάνουν καθεστώς αυτοδιοίκησης, που τους παραχωρήθηκε από τη Δανία. Αρχηγός Κράτους είναι η Βασίλισσα Μαργαρίτα Β΄. Εκπρόσωπος της Βασίλισσας είναι ο ύπατος αρμοστής (από το 2017 στο αξίωμα είναι η Λένε Μ. Γιόχανσεν). Η εκτελεστική εξουσία σε τοπικά ζητήματα ασκείται από την κυβέρνηση των Φερόων Νήσων. Αρχηγός της Κυβέρνησης είναι ο Πρωθυπουργός, στα πλαίσια ενός πολυκομματικού συστήματος. Δικαίωμα ψήφου παρέχεται στην ηλικία των 18 ετών. Η νομοθετική εξουσία ασκείται από την κυβέρνηση και τη Βουλή, που ονομάζεται Løgting, απαρτιζόμενη από 33 μέλη. Η δικαστική εξουσία είναι ανύπαρκτη. Οι τελευταίες βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν το 2022.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νησιά της Δανίας
Βερβερίνοι πειρατές
Οι Βερβερίνοι πειρατές, αποκαλούμενοι και ως Μπαρμπερίνοι πειρατές, ήταν πειρατές και κουρσάροι που εξορμούσαν από τη Βόρεια Αφρική έχοντας ως βάση κυρίως τα λιμάνια του Αλγερίου, της Τύνιδας και της Τρίπολης (Λιβύη). Η περιοχή ήταν γνωστή ως Ακτή της Μπαρμπαριάς, όρος που προέρχεται από το όνομα των Βέρβερων κατοίκων της. Το πεδίο δράσης τους εκτεινόταν σε όλη τη Μεσόγειο Θάλασσα, νότια κατά μήκος του Ατλαντικού Ωκεανού στη Δυτική Αφρική, ακόμα και στη Νότια Αμερική, και στο βόρειο Ατλαντικό ως την Ισλανδία, αλλά επιχειρούσαν κυρίως στη δυτική Μεσόγειο. Εκτός από την κατάληψη πλοίων, συμμετείχαν σε επιδρομές σε ευρωπαϊκές παράκτιες πόλεις και χωριά, κυρίως στην Ιταλία, τη Γαλλία, την Ισπανία και την Πορτογαλία, αλλά και στη Μεγάλη Βρετανία, την Ιρλανδία, την Ολλανδία και την Ισλανδία. Ο κύριος σκοπός των επιθέσεών τους ήταν να συλλάβουν χριστιανούς σκλάβους για το οθωμανικό δουλεμπόριο και γενικά για τη μουσουλμανική αγορά της Βορείου Αφρικής και της Μέσης Ανατολής.
Οι κουρσάροι κατέλαβαν χιλιάδες πλοία, και μεγάλα τμήματα της ακτογραμμής στην Ισπανία και την Ιταλία εγκαταλείφθηκαν από τους κατοίκους τους, αποθαρρύνοντας την επανεγκατάστασή τους μέχρι το 19ο αιώνα. Από το 16ο έως το 19ο αιώνα, οι κουρσάροι συνέλαβαν κατ' εκτίμηση 800.000 έως 1.250.000 ανθρώπους ως σκλάβους. Μερικοί πειρατές ήταν Ευρωπαίοι απόβλητοι. Ο Χαϊρεντίν Μπαρμπαρόσα και ο αδελφός του, Αρούτζ, οι οποίοι πήραν τον έλεγχο του Αλγερίου για λογαριασμό των Οθωμανών στις αρχές του 16ου αιώνα, ήταν διάσημοι πειρατές. Γύρω στο 1600, οι Ευρωπαίοι πειρατές έφεραν προηγμένες ιστιοπλοϊκές και ναυπηγικές τεχνικές στην Ακτή της Μπαρμπαριάς, γεγονός που επέτρεψε στους πειρατές να επεκτείνουν τις δραστηριότητές τους στον Ατλαντικό Ωκεανό και ο αντίκτυπος των επιδρομών να φτάσει στο αποκορύφωμά του στις αρχές έως τα μέσα του 17ου αιώνα.
Ιστορία
Οι Βερβερίνοι πειρατές ήταν πολίτες χωρών που βρίσκονταν σε πόλεμο με άλλες χώρες. Αιχμαλώτιζαν ανθρώπους και έπαιρναν λάφυρα, όπως έκαναν και άλλες χώρες εκείνη την εποχή.
16ος αιώνας
Το 10% της αξίας των λαφύρων καταβάλλονταν στον πασά ή τους διαδόχους του που έφεραν τους τίτλους του αγά ή του μπέη.
18ος και 19ος αιώνας
Ο φόβος της επίθεσης από τους πειρατές ήταν πλέον κάτι που οι Ευρωπαίοι ιδιοκτήτες πλοίων πάντα υπολόγιζαν σαν μία αναπόφευκτη ζημιά, όπως υπολόγιζαν και τις καταστροφές από θύελλες και ναυάγια. Ήταν κάτι που μοιρολατρικά υπέμεναν μην ελπίζοντας σε τίποτα που θα μπορούσε να αλλάξει την κατάσταση (γιατί δεν ήταν και κάτι που μπορούσε κανείς να αντιμετωπίσει εύκολα).
Τέτρικος Α΄
Επίσης αντιμετώπισε αυξημένη εσωτερική πίεση, που τον οδήγησε να ανακηρύξει τον γιο του Τέτρικο Β΄ ως καίσαρα το 273 και πιθανόν συναυτοκράτορα το 274, αν και αυτό αμφισβητείται. Ο Ρωμαίος Αυτοκράτορας Αυρηλιανός εισέβαλλε το 273 ή το 274 με αποκορύφωμα τη μάχη του Σαλόν (Châlons), στην οποία ο Τέτρικος παραδόθηκε. Αν αυτό ήταν αποτέλεσμα μυστικής συμφωνίας μεταξύ των δύο ανδρών ή αναγκαίο έπειτα από την ήττα του, είναι αμφιλεγόμενο. Ο Αυρηλιανός εφείσθη τη ζωή του και τον έκανε συγκλητικό και κυβερνήτη (corrector) της Λουκάνια και του Βρούττιι. Απεβίωσε από φυσικά αίτια, λίγα έτη μετά το 274.
Ανάθημα του Δαόχου
Περιγραφή
Αναλυτικά, οι ταυτίσεις για κάθε μια από τις θέσεις του βάθρου έχουν ως εξής:
Θέση VII
Στην θέση VII του βάθρου υπάρχει η επιγραφή:
Φινέας (αδελφός του Κηφέα)
Κατηγορία:Ελληνική μυθολογία
Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα κέρλινγκ
2009
Στη διοργάνωση του 2009, η οποία διεξήχθη στο Άμπερντιν της Σκοτίας, από 5 ως 12 Δεκεμβρίου 2009, η Σουηδία κατέκτησε τον τίτλο στους άνδρες με νίκη επί της Ελβετίας με 6-5 και το χάλκινο μετάλλιο κατέκτησε η Νορβηγία. Στις γυναίκες, τον τίτλο κατέκτησε η ομάδα της Γερμανίας, επικρατώντας της Ελβετίας με 7-5 και με το χάλκινο μετάλλιο να κερδίζει η Δανία.
Ντάγκλας Άνταμς
Doctor Who
Στοιχεία του Shada και του City of Death χρησιμοποιήθηκαν στο Ο Ντερκ Τζέντλυ Ακολουθεί τη Γάτα, και συγκεκριμένα στο χαρακτήρα του Καθηγητή Χρονότη. Η Big Finish Productions έφτιαξε το Shada σε έκδοση ραδιοφωνικού θεατρικού, στο οποίο ο Πώλ ΜακΓκάν υποδύονταν τον Γιατρό. Συνοδευόμενο από μερικώς κινούμενα σχέδια, αναμεταδόθηκε στο Ίντερνετ από τον ιστότοπο του BBC το 2003, και αργότερα μέσα στον ίδιο χρόνο διατέθηκε ως ένα σετ δύο CD. Μια περιληπτική έκδοση αναμεταδόθηκε από το ψηφιακό ραδιόφωνο BBC7 στις 10 Δεκεμβρίου 2005.
Τεχνολογία
Όπως έγραψε και ο ίδιος:
Θάνατος
Άλλα γεγονότα μετά τον θάνατο του Άνταμς περιλαμβάνουν μια παραγωγή τύπου βιντεοδιάλεξης του Shada, που άφηνε ολόκληρη την ιστορία να ειπωθεί, ραδιοφωνικές δραματοποιήσεις των τελευταίων τριών βιβλίων της σειράς ΓΓΩΣ, και την τελειοποίηση της ταινίας ΓΓΩΣ. Η ταινία, που έκανε πρεμιέρα το 2005, δίνει μετά το θάνατο του στον Άνταμς τον τίτλο του παραγωγού, και πολλά εικαστικά στοιχεία - πιο εύκολο να παρατηρηθεί είναι ο πλανήτης σε σχήμα κεφαλιού προς το τέλος της ταινίας - είχαν τα χαρακτηριστικά του Άνταμς.
Η ιδέα για την Ημέρα της Πετσέτας εμφανίστηκε για πρώτη φορά σε άρθρο του "Binary Freedom", ενός φόρουμ για ελεύθερο λογισμικό. Κρις Κάμπελ και οι φίλοι του κατοχύρωσαν τον διαδικτυακό τόπο towelday.org για να διαδώσουν την ιδέα, υπενθυμίζοντας στο κοινό να μην ξεχνούν να έχουν μαζί τους την πετσέτα τους. Η Ημέρα της Πετσέτας γνώρισε άμεση επιτυχία στους κύκλους των φίλων και πολλοί έστειλαν φωτογραφίες με τους ίδιους και τις πετσέτες τους.
Meetro
Τρόπος λειτουργίας
Το Meetro δουλεύει ανιχνεύοντας για το MAC διευθύνσεις σημείων ασύρματης πρόσβασης γύρω από την περιοχή ενός χρήστη. Ύστερα το Meetro επικοινωνεί με την κυρίως βάση δεδομένων και συγκρίνει τις MAC διευθύνσεις με μια λίστα ήδη γνωστών σημείων πρόσβασης. Στη συνέχεια, κάνει μαθηματικούς υπολογισμούς ώστε να καθορίσει το γεωγραφικό πλάτος και μήκος της τοποθεσίας. Αφού έχει υπολογίσει την γενική περιοχή (συνήθως 0.25 μίλια) από την περιοχή που βρίσκεται ο χρήστης, την συγκρίνει με τις διευθύνσεις άλλων χρηστών και εμφανίζει στην οθόνη του χρήστη ποιος βρίσκεται μέσα σε απόσταση 0.25 μιλίων, 0.5 μιλίων, 1 μιλίου, κτλ...
Συμεών Α΄ της Βουλγαρίας
Αντι-ουγγρική εκστρατεία και πόλεμοι με το Βυζάντιο
Έχοντας αντιμετωπίσει προσωρινά την πίεση των Ούγγρων και των Βυζαντινών, ο Συμέων ήταν ελεύθερος να σχεδιάσει τιμωρητική εκστρατεία κατά των Ούγγρων. Διαπραγματεύτηκε με τους ανατολικούς γείτονες των Ούγγρων, τους Πετσενέγους, και φυλάκισε τον Βυζαντινό απεσταλμένο Λέοντα Χοιροσφάκτη για να καθυστερήσει την απελευθέρωση των αιχμαλώτων. Αυτό θα του επέτρεπε να επαναδιαπραγματευτεί τους όρους ειρήνης υπέρ του. Σε ανταλλαγή επιστολών, ο Συμεών αρνήθηκε να απελευθερώσει τους αιχμαλώτους και χλεύασε τις αστρολογικές ικανότες του Λέοντα Στ΄.
Άστεγοι ερωτευμένοι
Βραβεία
Υποψηφιότητα:
Σημαία της Σερβίας
Η χώρα έχει σύνταγμα από τις 10 Νοεμβρίου 2006. Η σημαία υψώθηκε για πρώτη φορά στο κτίριο του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη στις 5 Ιουνίου του 2006.
1882-1918
right|thumb|Σημαία του Βασιλείου της Σερβίας (1882-1918). thumb|right|1941-1944 Το βασίλειο της Σερβίας χρησιμοποίησε τα ίδια χρώματα με το μεγάλο εθνόσημο. Το εμπορικό σήμα περιείχε μόνο το θυρεό και το στέμμα από το μεγάλο εθνόσημο και για το λόγο αυτό μοιάζουν πολύ με τη σημερινή σημαία.
Παραπομπές
Σερβια Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Σερβίας Κατηγορία:Γιουγκοσλαβία
Κέιμπριτζ
Μεσαίωνας
Το 1209, σύμφωνα με δημοφιλή θρύλο, ξέσπασε διαμάχη μεταξύ φοιτητών και κατοίκων στην Οξφόρδη, και μερικοί πανεπιστημιακοί κατέφυγαν στο Κέιμπριτζ, όπου ίδρυσαν το φερώνυμο πανεπιστήμιο. Έκτοτε τα δύο πανεπιστήμια έχουν μακρά ιστορία ανταγωνισμού και αποτελούν τα πλέον επίλεκτα πανεπιστήμια στη Μεγάλη Βρετανία. Το παλαιότερο κολέγιο, το Πιτερχάους (Peterhouse), υπάρχει ακόμα και ιδρύθηκε το 1284.
Το 1349, η Μαύρη πανώλη έφτασε στο Κέιμπριτζ. Οι πληροφορίες που έχουν διασωθεί για εκείνη την εποχή είναι λίγες. Για παράδειγμα, ξέρουμε πως 16 από τους 40 φοιτητές του King's Hall (δεύτερο κολέγιο που χτίστηκε στο Κέιμπριτζ, που δεν υπάρχει πια) απεβίωσαν. Επίσης, πολύ μεγάλο μέρος της πόλης στα βόρεια του ποταμού εγκαταλείφθηκε. Μάλιστα, ύστερα από δεύτερη επιδημία μαύρης πανώλης στην Αγγλία το 1361, μια επιστολή από τον επίσκοπο του Έλυ πρότεινε να συγχωνευτούν οι δύο κοινότητες του Κέιμπριτζ επειδή δεν υπήρχαν αρκετά άτομα για να γεμίσουν έστω και μία εκκλησία. Με πάνω από το ένα τρίτο του αγγλικού κλήρου να έχει πεθάνει λόγω της Μαύρης πανώλης, τέσσερα νέα κολέγια ιδρύθηκαν στο Πανεπιστήμιο κατά τα επόμενα χρόνια για να εκπαιδεύσουν νέους κληρικούς. Αυτά ήταν το Γκόνβιλ Χολ (Gonville Hall), το Τρίνιτυ Χολ (Trinity Hall), το Κόρπους Κρίστι (Corpus Christi) και το Κλερ Χολ (Clare Hall).
Σέρρες
Αρχαία εποχή
Η αρχαία πόλη, μνημονεύεται για πρώτη φορά από τον Ηρόδοτο (τον 5ο π.Χ. αιώνα) με το όνομα Σίρις, ωστόσο η ίδρυσή της φαίνεται πως ανάγεται τουλάχιστον στις αρχές της 2ης π.Χ. χιλιετίας, έχοντας δηλαδή να επιδείξει μια μακραίωνη ιστορία τεσσάρων χιλιετιών. Υπήρξε φυλετικό κέντρο της περιοχής, χτισμένη στον ψηλό, απόκρημνο και οχυρό από τη φύση λόφο του «Κουλά», που υψωνόταν ανάμεσα σε δύο χειμάρρους και από την κορυφή του (όπου η ακρόπολη), ασκούσε κανείς οπτικό έλεγχο ολόγυρα σε μια ακτίνα πολλών χιλιομέτρων. Η πόλη κατείχε σπουδαία, από γεωστρατηγική και γεωοικονομική άποψη, θέση, καθώς δέσποζε στον εύφορο σερραϊκό κάμπο και ασκούσε έλεγχο σε έναν πολύ σημαντικό δρόμο, ο οποίος, οδεύοντας κατά μήκος του Στρυμόνα, έφερνε από τις ακτές του Βόρειου Αιγαίου στις παραδουνάβιες χώρες, καθώς και έναν υδάτινο δρόμο που, μέσω της Κερκινίτιδας λίμνης και του πλωτού ποταμού Στρυμόνα, εξασφάλιζε την επικοινωνία ανάμεσα στη θρακική ενδοχώρα και τον Στρυμονικό κόλπο. μικρογραφία|Λίμνη Κοιλάδας Αγίων Αναργύρων Σερρών Από την εθνοδημογραφική μελέτη διαπιστώνεται η ύπαρξη αυτόχθονου πληθυσμιακού υποστρώματος και διαφόρων άλλων πληθυσμιακών στρωμάτων, από τα οποία το αρχαιότερο ήταν οι Φρύγες, γνωστοί στη Μακεδονία ως Βρύγες, και οι Θράκες Στρυμόνιοι. Από τον 11ο ως τον 6ο π.Χ. αιώνα βρίσκονται εδώ εγκατεστημένοι οι Σιριοπαίονες και αργότερα, από τις αρχές του 5ου π.Χ. αιώνα ως το τέλος της αρχαιότητας, οι Θράκες Οδόμαντες, στους οποίους οφείλει το όνομά της η Οδομαντική. Όσον αφορά την ιστορική τοπογραφία, στην Οδομαντική διαπιστώνεται η ύπαρξη τριών «περιοικίδων» πόλεων της Σίριος (οι Ίχνες, η Γάζωρος και η Σκοτούσσα) και επίσης ενός αξιόλογου αριθμού αγροτικών οικισμών. Οι κάτοικοι της Σίριος και της ευρύτερης φυλετικής περιοχής της Οδομαντικής ασχολούνταν κυρίως με τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Σχετικά πάλι με τις λατρείες τους, εκτός από τις γνωστές πανελλήνιες θεότητες (Δίας, Άρτεμη, Δήμητρα κ. ά.), οι κυριότερες φαίνεται πως ήταν οι λατρείες του Ήλιου και του Διόνυσου, καθώς και του θεοποιημένου ποταμού Στρυμόνα.
Ρωμαϊκή εποχή
Κατά τη ρωμαϊκή εποχή (168 π.Χ.–315 μ.Χ.), για την οποία μάλιστα υπάρχουν περισσότερες πληροφορίες (επιγραφικές), η πόλη αναφέρεται στις φιλολογικές πηγές με το όνομα Σίρρα και σε επιγραφή (αυτοκρατορικών χρόνων) ως Σιρραίων πόλις. Πολύ εντυπωσιακό είναι το γεγονός ότι το αρχαίο όνομα της πόλης (Σίρις, Σίρρα) διασώθηκε στο διάβα τόσων αιώνων, ελάχιστα μόνο παραφθαρμένο, ως τις μέρες μας: Σέρραι, Σέρρες.
Βυζαντινή εποχή
thumb|upright|Ο Αυτοκράτορας [[Ιωάννης Γ´ Δούκας Βατάτζης|Ιωάννης Δούκας Βατάτζης ελευθερωτής της Δράμας, των Σερρών και της ευρύτερης Μακεδονίας κατά τον 13ο αι.]] Η πόλη αναφέρεται στους βυζαντινούς χρόνους ως «μέγα και θαυμαστόν άστυ», μεγάλη, ισχυρή και πλούσια, ενώ αποτέλεσε πρωτεύουσα του Θέματος του Στρυμώνος. Μετά την κατάληψη της Κωνσταντινούπολης από τους Σταυροφόρους, ο Βούλγαρος κράλης (βασιλιάς) Ιωαννίτζης, εκμεταλλευόμενος τη διάλυση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, εισβάλει βίαια το 1205 στην περιοχή της Θράκης και της Μακεδονίας φθάνοντας έως τις Σέρρες. Η περιοχή του Στρυμόνα ελευθερώνεται τελικά αργότερα από τον Βυζαντινό αυτοκράτορα Ιωάννη Δούκα Βατάτζη, ο οποίος ανέκτησε τις Σέρρες και άλλες σημαντικές πόλεις της Μακεδονίας. Γενικότερα κατά τους βυζαντινούς χρόνους η πόλη διακρινόταν από την ισχυρή άμυνά της, που στηριζόταν στα τρία τείχη της καθώς επίσης στον θεματικό βυζαντινό στρατό.
Ναός Αγίων Θεοδώρων (Παλαιά Μητρόπολη)
Ο ναός των Αγίων Θεοδώρων, γνωστός και ως Παλαιά Μητρόπολη θεωρείται το σημαντικότερο βυζαντινό μνημείο της πόλης. Ο ναός λειτούργησε ως μητροπολιτικός ναός από τα βυζαντινά μέχρι τα νεότερα χρόνια. Σύμφωνα με την επικρατούσα άποψη, ο ναός χρονολογείται από τον 5ο-6ο αιώνα. Η πρώτη έμμεση πληροφορία για το μνημείο προέρχεται από μολυβδόβουλλο του 12ου αιώνα. Κατά τον 14ο αιώνα το περιέγραψε ο ρήτορας Θεόδωρος Πεδιάσιμος, ενώ από τον 17ο αιώνα και μετά αναφέρεται αρκετά συχνά σε επιγραφές σκευών, εικόνων και αφιερωμάτων. Υπέστη επανειλημμένες επισκευές και μετασκευές κατά τη μεσοβυζαντινή περίοδο (10ος-11ος αιώνας) και στους επόμενους αιώνες, όπως υποδεικνύουν οι οικοδομικές φάσεις που διακρίνονται στο μνημείο και οι σχετικές γραπτές μαρτυρίες. Από τις κυριότερες επεμβάσεις είναι η αντικατάσταση του μαρμάρινου τέμπλου και η κατασκευή νάρθηκα το 1602/3, καθώς και η ανακατασκευή του νοτίου τοίχου, που έγινε το 1725, σύμφωνα με την πλίνθινη επιγραφή που υπάρχει εκεί. Ο ναός καταστράφηκε από πυρκαγιές το 1849 και το 1913. Συγκεκριμένα στις 28 Ιουνίου 1913 καταστράφηκε ολοκληρωτικά από φωτιά, καθώς αποχώρησαν οι Βούλγαροι πυρπολώντας την πόλη. Η σημερινή μορφή είναι η αναστήλωση που έγινε το 1928-1935. Το 1992 έγιναν νέες επισκευές από την Ιερά Μητρόπολη Σερρών και Νιγρίτης, με τη συνεργασία του Υπουργείου Πολιτισμού και σήμερα χρησιμοποιείται ως χώρος λατρείας.
Οθωμανικά μνημεία
Στην πόλη σώζονται σε κατάσταση φθοράς τέσσερα σημαντικά οθωμανικά μνημεία τα οποία χρονολογούνται από το 15ο αιώνα. Τα μνημεία αυτά θεωρούνται από τα αρχαιότερα της Ευρώπης και είναι σημαντικά στην ιστορία της ισλαμικής αρχιτεκτονικής.
Τζιντζιρλί Τζαμί
thumb|right|Το Τζιντζιρλί Τζαμί Το τέμενος Ζινζιρλί ή Τζιντζιρλί ανεγέρθηκε στο τέλος του 16ου αιώνα και αποτελεί κτίσμα της σχολής Σινάν, που διέπρεψε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία για τα αρχιτεκτονικά της σχέδια. Βρίσκεται στο νοτιοδυτικό τμήμα της πόλης. Το μνημείο πρόσφατα συντηρήθηκε και χρησιμοποιείται ως χώρος εικαστικών εκθέσεων.
Εκπαίδευση
Στην πόλη στεγάζονται το πρώην Τεχνολογικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα (Τ.Ε.Ι.) Κεντρικής Μακεδονίας (συγχωνεύτηκε με το Διεθνές Πανεπιστήμιο της Ελλάδος) και το Τμήμα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού (Τ.Ε.Φ.Α.Α. Σερρών) του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Ολίβια (όνομα)
Ετυμολογία
Προέρχεται από το λατινικό oliva "ελιά". Το όνομα έγινε δημοφιλές για πρώτη φορά από τον χαρακτήρα του Ουίλιαμ Σαίξπηρ στη Δωδέκατη Νύχτα, αλλά στην πραγματικότητα, το όνομα εμφανίζεται στην Αγγλία ήδη από τον δέκατο τρίτο αιώνα.
Lupang Hinirang
Το αρχικό ποίημα Filipinas του Χοσέ Πάλμα
En ti latiendo está.</i>
Γρηγόριος Ναζιανζηνός ο Πρεσβύτερος
Ο Γρηγόριος ο Πρεσβύτερος ή Γρηγόριος Ναζιανζηνός ο Πρεσβύτερος (276-374) ήταν χριστιανός επίσκοπος της Ναζιανζού, εντός της ρωμαϊκής επαρχίας της Καππαδοκίας. Ήταν πατέρας του Αγίου Γρηγορίου Ναζιανζηνού.
Αλεξάνδρου συμπόσιο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αγγλική φιλολογία
Νοηματική γλώσσα της Παπούα Νέας Γουινέας
Παραπομπές
Κατηγορία:Γλώσσες της Παπούα Νέας Γουινέας Παπουα
Φίλιππος Νιάρχος
Προσωπική ζωή
Λίγα χρόνια αργότερα, ο Φίλιππος Νιάρχος και η Βικτόρια Γκίνες πήραν διαζύγιο, με τις σχέσεις τους ωστόσο να θεωρούνται πολύ καλές. Συχνά τον συνοδεύει σε εκθέσεις έργων τέχνης.
Καμπομπάσσο
Σήμερα η πόλη είναι σημαντικό αγροτικό κέντρο, διάσημο για τα μπιζέλια και το ημίσκληρο τυρί του. Στην πόλη λειτουργεί αρχαιολογικό μουσείο για τους αρχαίους λαούς της περιοχής. Ο μητροπολιτικός ναός, αφιερωμένος στην Αγία Τριάδα αρχικά κατασκευάστηκε το 1504, αλλά μετά την καταστροφή του από σεισμό ανακατασκευάστηκε το 1829 σε νεοκλασσικό ρυθμό. Στην πόλη έχει την έδρα του το πανεπιστήμιο του Μολίζε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Μολίζε
Αναθήματα των Αργείων (Δελφοί)
Περιγραφή
Δίπλα στη στοά, που κατά πάσα πιθανότητα είχαν οικοδομήσει οι Αρκάδιοι, κατά μήκος της Ιεράς Οδού του τεμένους του Απόλλωνα στους Δελφούς, ο επισκέπτης συναντούσε ένα ημικυκλικό βάθρο, που αφιέρωσαν οι Αργείοι, μετά το 369 π.Χ., για να τιμήσουν τη συνεισφορά τους στην ανέγερση της Μεσσήνης. Το λεγόμενο βάθρο των Αργείων βασιλέων απεικόνιζε τον μυθικό ιδρυτή της δυναστείας Δαναό, και ορισμένους από τους απογόνους του. Συνεχίζοντας την ανάβαση, συναντάμε μια σειρά από κόγχες, πάνω στις οποίες ήταν στημένα αναθήματα, για τα οποία δε μας μιλούν οι αρχαίοι συγγραφείς. Ο Κυριάκος ο Αγκωνίτης, επισκεπτόμενος τις αρχαιότητες των Δελφών στις αρχές του 15ου αιώνα, εσφαλμένα θεώρησε ότι η ημικυκλική βάση του αναθήματος των Αργείων ήταν μέρος του ναού του Απόλλωνα. Πλάι στο μνημείο των Λακεδαιμονίων, λίγο πιο πάνω κατά μήκος της Ιεράς Οδού, έστεκαν τέσσερα ακόμη αφιερώματα, τρία από τους Αργείους και ένα από τους Αθηναίους. Το πρώτο ανάθημα απεικόνιζε τους “Επτά επί Θήβας”, τους επτά ήρωες που εξεστράτευσαν εναντίον της Θήβας με επικεφαλής τον έκπτωτο βασιλιά Πολυνείκη. Οι έξι υπόλοιποι ήρωες ήταν ο Άδραστος, ο Αμφιάραος, ο Καπανεύς, ο Τυδεύς, ο Παρθενοπαίος και ο Ιππομμέδων. Από το ανάθημα αυτό δυστυχώς δε σώζεται τίποτα. Από τα δύο εναπομείναντα αφιερώματα των Αργείων σώζεται μία ορθογώνια βάση, όπου έστεκε ένα ομοίωμα του Δούρειου Ίππου καθώς και ένα μεγαλοπρεπές ημικυκλικό βάθρο, όπου με βάση την περιγραφή του Παυσανία, είχαν ανεγερθεί τα αγάλματα των Επιγόνων των Επτά Ηρώων, που κατέλαβαν τελικά τη Θήβα.
Μεθανοϋλιωδίδιο
Πηγές
Κατηγορία:Ακυλαλογονίδια Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις ιωδίου
Εθνικό Μουσείο της Βηρυτού
Οι συλλογές του Μουσείου
Στο Εθνικό Μουσείο της Βηρυτού εκτίθενται σήμερα με χρονολογική σειρά 1.300 έργα τέχνης από το σύνολο των συλλογών του μουσείου, που περιλαμβάνει περίπου 1.000.000 αντικείμενα.
Το αριστούργημα όμως και το πιο αξιόλογο έκθεμα του Μουσείου είναι η σαρκοφάγος του βασιλιά της Βύβλου Αχιράμ (Ahiram) από το βασιλικό νεκροταφείο της Βύβλου (10ος π. Χ. αιώνας). Στη σαρκοφάγο του Αχιράμ υπάρχει επιτάφια επιγραφή, η οποία αποτελεί το αρχαιότερο σωζόμενο δείγμα του φοινικικού αλφάβητου (1.000 π.Χ.).
Το 64 π.Χ. η Φοινίκη γίνεται τμήμα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Στις συλλογές του Μουσείου ανήκουν εξαίρετα δείγματα της ρωμαϊκής περιόδου (64 π.Χ. – 395 μ. Χ.), τα κυριότερα των οποίων είναι η περίτεχνη μαρμάρινη σαρκοφάγος του Αχιλλέα από την Τύρο (2ος μ.Χ. αιών.), μία σαρκοφάγος με διάκοσμο μεθυσμένους ερωτιδείς (Τύρος, 2ος μ.Χ. αιών.) κι ένα πανέμορφο μαρμάρινο κεφάλι του θεού Διονύσου από την Τύρο (3ος μ. Χ. αιώνας).
Στον ισόγειο χώρο του Μουσείου βρίσκονται αριστουργηματικά μωσαϊκά της ρωμαϊκής εποχής:
Στα αντικείμενα της Βυζαντινής περιόδου (395 μ.Χ. – 636 μ.Χ.), όταν ως επίσημη θρησκεία στη Φοινίκη επικράτησε ο Χριστιανισμός (392 μ.Χ.), περιλαμβάνονται χρυσά κοσμήματα και νομίσματα, τα οποία βρέθηκαν σ’ ένα κρυμμένο δοχείο κάτω από το πάτωμα μιας βυζαντινής έπαυλης στη Βηρυτό, καθώς και ένα θεσπέσιο μωσαϊκό με απεικόνιση της «Ζήλειας».
Μαίρη και Μαξ
Μουσική
Η μουσική στην ταινία περιλαμβάνει το "Perpetuum Mobile" των Simon Jeffes και Penguin Cafe Orchestra και το "Prelude and Yodel", καθώς και το "Russian Rag" της Elena Kats-Chernin. Στο κλείσιμο-συντελεστές η μουσική είναι "A Swingin' Safari" από τον Bert Kaempfert και την ορχήστρα του.
Μοναστήρι Σαν Μιγιάν ντε Σούσο
Οι απαρχές του χρονολογούνται από τον ύστερο 6ο αιώνα, από ένα βησιγοτθικό μοναστήρι που ιδρύθηκε κοντά στον τάφο του ερημίτη Αιμιλιανού (Μιγιάν), ο οποίος πέθανε το 574. Κατά τη διάρκεια των επόμενων αιώνων, μέχρι τον 12ο αιώνα, το μοναστήρι επεκτάθηκε αρκετές φορές εξαιτίας του μοναστικού κοινόβιου, σε ρομανικό και μοζαραβικό ρυθμό. Η σημασία του δεν ήταν μόνο καλλιτεχνική και θρησκευτική, αλλά επίσης γλωσσική και λογοτεχνική. Εδώ έγραψε ένα μοναχός το Glosas Emilianenses, με επεξηγηματικά σχόλια γραμμένα στα περιθώρια σελίδων γραμμένες στα λατινικά. Αυτά τα σχόλια ήταν γραμμένα στα ρομανικά ή προκαστιλιανικά, τα οποία είχαν μικρές αλλαγές σε σχέση με τα λατινικά. Σε αυτό το μοναστήρι εμφανίστηκαν τα πρώτα γραπτικά αρχεία στα βασκικά. Επίσης στο μοναστήρι έζησε ο πρώτος σημαντικός Καστιλιάνος ποιητής, Γκονθάλο ντε Μπερθέο.
Απαρχές
thumb|220px|Το κενοτάφιο του Αιμιλιανού thumb|220px|Το εσωτερικό του μοναστηριού Τις πρώτες μέρες της άφιξης των Βησιγότθων στην Ισπανία, σε αυτό το κλειστό και κρυμμένο μέρος έφτασε και ο αναχωρητής Αιμιλιάνος (Μιγιάν), γιος ενός πάστορα και γεννημένος στο Βεργκέγκιουμ, σημερινό Μπερθέο. Έφυγε ως ερημίτης και έμεινε σε μία μικρή σπηλιά, μέχρι που πέθανε σε ηλικία 101 ετών και θάφτηκε σε ένα τάφο λαξευμένο στο βράχο. Τα περισσότερα απ' όσα είναι γνωστά για τη ζωή του καταγράφηκαν το 635 στα λατινικά από τον επίσκοπο της Σαραγόσας που ονομαζόταν Μπραούλιο, και από τον Γκονθάλο ντε Μπερθέο, ο οποίος μορφώθηκε στο μοναστήρι και μετέφρασε αυτήν τη βιογραφία από τα λατινικά στη λαϊκή γλώσσα ή τα ρομανικά.
Βησιγοτθικό κοινόβιο
Ανάμεσα στον έκτο και έβδομο αιώνα, η στροφή από την ασκητική ζωή στο κοινόβιο απαιτούσε την κατασκευή ενός κατάλληλου κτιρίου, το οποίο ήταν η πρώτη πραγματική κατασκευή, που αντιστοιχεί στα δύο θολωτά διαμερίσματα που είναι περισσότερο προς τα δεξιά της εισόδου στο υπάρχον μοναστήρι, και σήμερα σώζονται οι τοίχοι και πολλές Βησιγοτθικές αψίδες.
Ελληνική Πολεμική Αεροπορία
Ίδρυση
Τον Μάρτιο του 1911, η κυβέρνηση ανέθεσε σε Γάλλους ειδικούς τη δημιουργία Ελληνικής Αεροπορικής Υπηρεσίας. Τον Δεκέμβριο του 1911 έξι αξιωματικοί στάλθηκαν στη Γαλλία, στη σχολή των αδελφών Farman λίγο έξω από το Παρίσι, για να εκπαιδευτούν ως πιλότοι, ενώ παραγγέλθηκαν και τα πρώτα διπλάνα τύπου Farman.
Μεσοπόλεμος
thumb|200px|right|Αεροπλάνο Fairey Battle thumb|200px|right|Αεροπλάνο Bristol Blenheim