cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Πειραιά 2002-03
Πηγές
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Πειραιώς Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2002-2003
Βιτόρια Ακοραμπόνι, δούκισσα του Μπρατσιάνο
Παραπομπές
Κατηγορία:Έργα του Σταντάλ Κατηγορία:Γαλλικά διηγήματα
Δημήτρης Μπόγρης
Βιογραφία
Παράλληλα με το θέατρο, ασχολήθηκε με την πεζογραφία, το σενάριο και τα ραδιοφωνικά σκετς. Ήταν ικανός τεχνίτης, ηθογράφος και ηθολόγος. Το σύνολο του έργου του τοποθετείται στο χώρο της νεοελληνικής ηθογραφικής παραγωγής.
Αντόνιο Κουιντάνα Σιμονέττι
Ιστορία
Νωρίς στην καριέρα του, ο Κουιντάνα δούλεψε με τον Πέδρο Μαρτίνεζ Ινκλάν και τον Μάριο Ρομάναχ στην Εργατική Οικιστική Περιοχή του Λουγιάνο (Barrio Residencial Obrero de Luyanό), ένα μοντερνιστικό έργο απαρτιζόμενο από 1500 σπίτια, οκτώ συγκροτήματα διαμερισμάτων σε τετραώροφα κτίρια και όλες τις συμπληρωματικές υπηρεσίες των σπιτιών: αγορές, σχολεία, αθλητικά γήπεδα και πάρκα. Μετά τον θρίαμβο της Κουβανικής Επανάστασης, το 1959, ο Κουιντάνα αποφάσισε να μείνει στην Κούβα και να εργαστεί για την επαναστατική κυβέρνηση, σε αντίθεση με πολλούς συναδέλφους του, που προτίμησαν να φύγουν από την χώρα. Διηύθυνε τη Διεύθυνση Έργων του Υπουργείου Κατασκευών (MICONS) μεταξύ 1961 και 1969, και συνέχισε να σχεδιάζει μέχρι το 1991, όταν και ολοκλήρωσε το τελευταίο έργο του, το Θέατρο Ερέδια στο Σαντιάγκο της Κούβας (Teatro Heredia de Santiago de Cuba). Πέθανε στην Αβάνα στις 21 Σεπτεμβρίου του 1993, σε ηλικία 74 ετών.
Μπαλκόνια, τοίχοι και δάπεδα
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/70/Edif%C3%ADcio_del_Seguro_M%C3%A9dico_%2836350869070%29.jpg/220px-Edif%C3%ADcio_del_Seguro_M%C3%A9dico_%2836350869070%29.jpg|αριστερά|μικρογραφία| Τα μπαλκόνια στη σημερινή τους κατάσταση. Τα μπαλκόνια έχουν μωσαϊκό δάπεδο έξι ιντσών και δύο λαμπάκια πυρακτώσεως που βρίσκονται στην οροφή του κάθε μπαλκονιού. Το μπροστινό κιγκλίδωμα των μπαλκονιών είναι μια κάθετη ορθογώνια πλάκα από μπετόν, ενώ τα πλευρικά κιγκλιδώματα είναι μεταλλικά. Σημειώνεται πως, αρχικά, τα δάπεδα στον οικιστικό πύργο ήταν από μαύρο μωσαϊκό.
Αερισμός και φως
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/08/Edificio_del_Seguro_M%C3%A9dico-elevation._Havana%2C_Cuba.jpg/220px-Edificio_del_Seguro_M%C3%A9dico-elevation._Havana%2C_Cuba.jpg|αριστερά|μικρογραφία| Κτήριο Ασφάλισης Υγείας. Νότια Όψη, φωτογραφία από τη Λα Ράμπα σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/31/Edificio_del_Seguro_M%C3%A9dico_wall_detail%2C_Havana.jpg/300px-Edificio_del_Seguro_M%C3%A9dico_wall_detail%2C_Havana.jpg|μικρογραφία|300x300εσ| Λεπτομέρεια Τοίχου, Κτήριο Ασφάλισης Υγείας, Αβάνα Ο βόρειος τοίχος είναι σχεδιασμένος έτσι ώστε να ρυθμίζει τη θέα, τα αεράκια που έρχονται από βόρεια, καθώς και το φυσικό φως. Ολόκληρος ο τοίχος διαιρείται ανά 3,13 μέτρα και απαρτίζεται από περσιδωτές πόρτες και παράθυρα, τα οποία μπορούν να ανοίξουν πλήρως, με τρόπο τέτοιο ώστε η υλικότητα του τοίχου να χαθεί, ή αντίθετα, να τροποποιηθεί έτσι ώστε να μην επιτρέπει την είσοδο φωτός ή αέρα. Στην πίσω όψη, δύο διαφορετικά σχεδιασμένοι τοίχοι σχηματίζουν ένα αφηρημένο μοτίβο. Ο ένας, φιλοξενεί ένα οριζόντιο λειτουργικό παράθυρο στη μέση του τοίχου, (όπως το κτήριο FOCSA), που αποτελείται από δύο προκατασκευασμένες πλάκες σκυροδέματος. Ο δεύτερος τοίχος σχεδιάστηκε με ανοίγματα σε διάφορα σημεία, χάρη στην τοποθέτηση τούβλων από σκυρόδεμα, δίνοντας δυνατότητες θέας, φυσικού φωτισμού και αερισμού.
Νόμια Κοίτας Λακωνίας/Προσωρινό
Από το χωριό καταγόταν ο εκδότης Δημήτριος Δημητράκος.
Γροιλανδικές γενικές εκλογές (2013)
Εκλογές στη Γροιλανδία διεξήχθησαν στις 12 Μαρτίου 2013. Το κόμμα της αντιπολίτευσης το Siumut κέρδισε 14 επί συνόλου 31 εδρών. Στις 26 Μαρτίου η αρχηγός του Siumut Αλέκα Χάμοντ έγινε η πρώτη γυναίκα πρωθυπουργός της Γροιλανδίας. Η Χάμοντ σχημάτισε κυβέρνηση συνασπισμού με την Αλληλεγγύη και το Κόμμα Ινουίτ, το οποίο πήρε και το χαρτοφυλάκιο του Περιβάλλοντος.
Νόρμα Μέρικ Σκλάρεκ
Προσωπική ζωή
Η Σκλάρεκ είχε δύο γιους, τους Γκρέγκορι και Ντέιβιντ Φέργουεδερ καθώς και τρεις γάμους κατά τη διάρκεια της καριέρας της. Ως μόνη γονέας στην αρχή της καριέρας της, η μητέρα της ανέλαβε το ρόλο να φροντίζει τα παιδιά ώστε μπορέσει να ξεκινήσει το νέο της επάγγελμα. Αφού έγινε γνωστή ως Νόρμα Μέρικ Φέργουεδερ σε έναν από τους γάμους της, άλλαξε το επίθετό της σε Σκλάρεκ το 1967, όταν παντρεύτηκε τον απόφοιτο Bauhaus Ρολφ Σκλάρεκ, έναν αρχιτέκτονα της Gruen, τον οποίο γνώρισε στην εταιρεία Gruen Associates. Ο Ρολφ Σκλάρεκ πέθανε το 1984 και παντρεύτηκε τον γιατρό Κορνήλιο Γουέλτς λίγα χρόνια αργότερα.
Ζαν Καβαγιές
Τιμητικές διακρίσεις
Ο Καβαγιές τιμήθηκε και με γαλλικό γραμματόσημο, το έκτο στη μεγάλη σειρά «Ήρωες της Αντιστάσεως» (23 γραμματόσημα, 1957-1961).
Μεγάλη Δούκισσα Αλεξάνδρα Αλεξάνδροβνα της Ρωσίας
Βιογραφία
Ο Ίγκαρ έγραψε επίσης ότι το όνομα Αλεξάνδρα θεωρήθηκε άτυχο στην οικογένεια Ρομανόφ από τα τέλη του 19ου αιώνα, επειδή ως έφεραν το όνομα "Αλεξάνδρα" είχαν πεθάνει όταν ήταν παιδιά ή στην εφηβεία τους. Το βρετανικό κοινό αναρωτήθηκε γιατί καμία από τις κόρες της Τσαρίνας δεν έλαβε το όνομά της προς τιμήν της. Ο Ίγκαρ εξήγησε ότι το όνομα δεν χρησιμοποιήθηκε, παρά το γεγονός ότι Αλεξάνδρα ήταν το όνομα της μητέρας τους, και θεωρήθηκε τόσο άτυχο.
Μιχαλακός Στεφανίδης
Βιογραφία
Εργάστηκε ως δικηγόρος. Καταγόταν από τη Σκύρο και πολιτεύτηκε στην Καρυστία. Εξελέγη αντιπρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων το 1905 και υπηρέτησε από τον Απρίλιο ως τον Ιούλιο της ίδιας χρονιάς. Εκλέχθηκε βουλευτής Καρυστίας στις εκλογές του 1902, του 1905 και στις εκλογές του 1906 με 6.199 ψήφους. Επανεξελέγη βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια Εύβοιας στις εκλογές του Μαΐου του 1915 με 8.540 ψήφους, του Δεκεμβρίου του 1915 και του 1920.
Αδελφές Γουατσόφσκι
Πριν να ασχοληθούν με τον κινηματογράφο εργάζονταν στο Σικάγο ως ξυλουργοί.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες Κατηγορία:Αμερικανοί σεναριογράφοι Κατηγορία:Αμερικανοί παραγωγοί ταινιών Κατηγορία:Αμερικανοί συγγραφείς κόμικς Κατηγορία:Σεναριογράφοι βιντεοπαιχνιδιών Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα από τις ΗΠΑ Κατηγορία:Νικητές Prometheus Award Κατηγορία:Τρανς άτομα
Μαρία Βιττόρια νταλ Πότσο ντε λα Κιστέρνα
Βιογραφία
Ένα αστικός μύθος κυκλοφορεί ισχυριζόμενος ότι πολλές τραγωδίες έφεραν το γάμο της Μαρίας Βιττόριας και του δούκα του Αόστης. Έζησε μια διακριτική ζωή ως βασίλισσα, συμμετέχοντας μόνο σε φιλανθρωπίες. Ο Βασιλιάς Αμεδαίος παραιτήθηκε από το ισπανικό θρόνο στις 11 Φεβρουαρίου 1873, και μαζί με την Μαρία επέστρεψαν στην Ιταλία.
Ευτύχιος (έξαρχος)
Ο Ευτύχιος ήταν Βυζαντινός αξιωματούχος, πατρίκιος και τελευταίος έξαρχος Ραβένας περίπου την περίοδο 727-751.
Ο Ευτίχος ανέλαβε έξαρχις σε μία περίοδο όπου η Εξαρχάτο της Ραβένα είχε ξεσηκωθεί το 727 κατά των εικονομάχων. Ο προηγούμενος Έξαρχος Παύλος έχασε τη ζωή του προσπαθώντας να καταστείλει την εξέγερση. Σε απάντηση, ο αυτοκράτορας Λέων Γ΄ έστειλε τον ευνούχο πατρίκιο Ευτύχιο να αναλάβει τον έλεγχο της κατάστασης. Σε ορισμένα ιστορικά έργα, ο Ευτύχιος αναφέρεται ότι έχει υπηρετήσει ως έξαρχος ήδη την περίοδο 710 / 11-713, μεταξύ των θητείες των Ιωάννη Γ΄ και Σχολαστικού. Αυτό όμως είναι μια σύγχρονη παρεμβολή που βασίζεται σε εσφαλμένη ανάγνωση του Pontificalis Liber. Ο Ευτύχιος αποβιβάστηκε στη Νάπολη, όπου καλείται από πολίτες να μην δολοφονήσει τον Πάπα Γρηγόριο Β΄. Αυτός έδωσε τη δέσμευση να υπερασπιστεί τον Πάπα, κι έστρεψε την προσοχή του προς τους Λομβαρδούς, προσφέροντας στον βασιλιάς Λιουτπράνδο εάν θα εγκαταλείψουν τον Πάπα Γρηγόριο. Παρ΄όλα αυτά ο Πάπας Γρηγόριος συνέχισε τις προσπάθειές του να διατηρήσει την αυτοκρατορική εξουσία στην Ιταλία.
Λίγο μετά την προσχώρηση του Πάπα Ζαχαρία στους Λομβαρδούς το 741, ο Λιουτπράνδος προγραμμάτισε να επιστρατεύσουν μαζί εναντίον του Δουκάτου του Σπολέτο, το οποίο τον είχε αψήφησε. Ο Ζαχαρίας, ωστόσο, βάδισε βόρεια προς την πρωτεύουσα της Λομβαρδίας της Παβίας και έπεισε τον Λιουτπράνδο να ματαιωθεί η αποστολή και να αποκαταστήσει ένα μέρος της επικράτειας του εξαρχάτου που είχε καταλάβει. Παρ' όλα αυτά, ο Λιουτπράνδος είδε αυτή την συνθήκη μόνο μεταξύ αυτού και του Πάπα. Το 743, ο Λιουτπράνδος βάδισε προς τη Ραβέννα, και ο Ευτύχιος που αδυνατούσε να βρει πόρους, ο ίδιος ο Αρχιεπίσκοπος Ιωάννης Ε' της Ραβέννας, και εξέχοντες πολίτες ζήτησαν να τον Πάπα να παρέμβει. Ο Πάπας Ζαχαρίας άρχισε διπλωματική επίθεση για να αποτρέψει τον Λιουτπράνδο από την κατάκτηση της Ραβέννας, και τον συνάντησε στην εκκλησία του Αγίου Χριστόφορου στην Ακουίλα με τον Έξαρχο τον Ευτυχή και τους πολίτες της Ραβέννας. «Το θέαμα του εξάρχου όπου παρακαλούσε τον παπά να τον σώσει από τους Λομβαρδούς μαρτυρεί την παντελή αποδυνάμωση της Εξαρχίας και την αποτελεσματική μεταβίβαση της εξουσίας της Καθολικής Βυζαντινής Ιταλίας από τον αυτοκρατορικό κυβερνήτη στον Πάπα», παρατηρεί ο Ρίτσαρντς. Ο Πάπας Ζαχαρίας κατάφερε να πείσει τον Λιουτπράνδο να αναβάλει την εκστρατεία του και να επιστρέψει στις αγροτικές περιοχές γύρω από τη Ραβέννα που είχε καταλάβει.
Κυανιούχο νάτριο
Το κυανιούχο νάτριο είναι ανόργανη χημική ένωση, ένα άλας του νατρίου με μοριακό χημικό τύπο NaCN. Σε κανονικές συνθήκες είναι λευκό στερεό, πολύ ευδιάλυτο στο νερό. Η μεγάλη συγγένεια της ρίζας του κυανίου με τα μέταλλα ευθύνεται για τη μεγάλη τοξικότητα αυτού όπως άλλων ευδιάλυτων στο νερό κυανιούχων αλάτων. Η κυριότερη χρήση του είναι η εξόρυξη χρυσού, που εκμεταλλεύεται αυτή την ιδιότητα. Με επίδραση οξέων απελευθερώνει δηλητηριώδες αέριο υδροκυάνιο:
Σρέτεν Στογιάνοβιτς
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Σρέτεν Στογιάνοβιτς γεννήθηκε στις 15 Φεβρουαρίου 1898 στο Πριέντορ της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης, σε μια οικογένεια ορθόδοξων ιερέων που «κήρυτταν την πίστη στη δύναμη των ανθρώπων και που φαντάζονταν ότι η Ρωσία είναι κάτι που είναι δικό μας ή πιο όμορφο, πιο μεγάλο, πιο ορθόδοξο, πιο κοντά στον Θεό και πιο ισχυρό από οτιδήποτε γερμανικό ή τουρκικό», όπως έγραψε ο Στογιάνοβιτς στην αυτοβιογραφία του. Ο Στογιάνοβιτς ανατράφηκε με την αυστηρότητα και σταθερότητα μιας πατριαρχικής οικογένειας, από ανθρώπους που μεγάλωσαν στον ίδιο τόπο και πέρασε ολόκληρη τη ζωή του χωρίς να εγκαταλείψει τις πιο βαθιές και αμετάβλητες ηθικές αρχές. Ανήκε στο Κίνημα Νέας Βοσνίας, στο οποίο είχε γραφτεί ως νεαρός μαθητής του Γυμνάσου της Τούζλα, και καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης 10 ετών. Επίσης, ασχολήθηκε για λίγο με τα εθνικά συμφέροντα στο τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Πήγε στη Βιέννη, όπου σπούδασε γλυπτική και στις αρχές της δεκαετίας του 1920 απόλαυσε μια ταραγμένη μποέμ ζωή στο Παρίσι, όπου αφιερώθηκε επίσης στη μελέτη. Μαζί με τους Dragiša Vasić και Vladislav Ribnikar, ταξίδεψε στη Σοβιετική Ένωση το 1927. Μετά τον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο έγινε ένας δυναμικός κοινωνικός και πολιτιστικός ακτιβιστής.
Ένας άλλος κριτικός του καλλιτεχνικού έργου του Στογιάνοβιτς περιέγραψε την αλλαγή που πραγματοποιήθηκε μετά τις σπουδές του και αφότου επέστρεψε στην πατρίδα:
Άνω Ραβένια Ιωαννίνων
Ετυμολογία
Η ονομασία (Άνω Ραβένια), προέρχεται από το αρχαίο επίρρημα «ράον» και το ρήμα «Βαίνω», που σημαίνει «εύκολα διαβαίνω. περνώ». Σύμφωνα με άλλη απόψη, η ονομασία προέρχεται από το αρχαίο σλαβικό tavbnb. που σημαίνει «ομαλό, επίπεδο μέρος». Επικρατέστερη φαίνεται η πρώτη άποψη. Όποια θεωρία και αν υιοθετηθεί ΡαΒένια σημαίνει ευκολοδιάΒατο. ομαλό μέρος.
Κακουγίδες
Οι Κακουγίδες ανέλαβαν τον έλεγχο του Ισφαχάν πριν ή το 1008 από την πριγκίπισσα Σιρίν, που είχε την αντιβασιλεία των νεαρών Μπουγιδών γιων της, Ματζντ αντ-Ντάουλα της Ρέι και Σαμς αντ-Ντάουλα του Χαμαντάν. Ο ηγέτης τους στον οποίο δόθηκε η διοίκηση του Ισφαχάν ήταν ο Μουχάμμαντ ιμπν Ρουστάμ Ντουσμανζιγιάρ. Με τον καιρό, κατάφερε να γίνει ανεξάρτητος από την εξουσία των Μπουγιδών.
Μισέλ Μοσεσιάν
Βραβεία, αναγνώριση και άλλα highlights
- Νικητής του 2014 AR Future Project Cultural Regeneration Award
- Βραβείο Πολιτιστικής Αναγέννησης του Παγκόσμιου Φεστιβάλ Αρχιτεκτονικής 2013
Κωνσταντίνος Σνωκ
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες φαρμακοποιοί Κατηγορία:Νομάρχες Έβρου Κατηγορία:Νομάρχες Καβάλας
Μισέλ Μοσεσιάν
Βραβεία, αναγνώριση και άλλα highlights
- Γενικός νικητής 2012 AR Future Projects Awards
Παιονίδες
Ονομασία
Ο δήμος πήρε πιθανώς το όνομά του από τον μυθικό επώνυμο ήρωα Παίονα, γιο του Αντιλόχου και εγγονό του Νέστορα, αλλά και από την ομώνυμη οικογένεια των Παιονιδών, που είχε ως έδρα τον δήμο αυτό, η οποία ήταν τμήμα της οικογένειας των Νηλείδων, οι οποίοι προερχόταν από τον πατέρα του Νέστορα τον Νηλέα, βασιλιά επίσης της αρχαίας Πύλου και ο οποίος είχε δολοφονηθεί μαζί με 11 από τους γιους του ή είχε εκδιωχθεί από τον Ηρακλή. Οι Ηρακλείδες επίσης, κατά την Κάθοδο των Δωριέων, είχαν εκδιώξει από την αρχαία Μεσσηνία τους Νηλείδες, οι οποίοι διασκορπίστηκαν σε διάφορους τόπους, σε μερικούς από τους οποίους και βασίλευσαν. Χρονικά οι διωγμοί αυτοί κατατάσσονται στα τέλη του 12ου αι. π.Χ., αφού η μετακίνησή τους από την Πύλο προς την Αθήνα χρονολογείται το 1104 π.Χ.. Οι Νηλείδες, οι οποίοι κατέφυγαν στην Αθήνα, αναφέρονται ως τρεις κυρίως οικογένειες–γένη, τους Παιονίδες, τους Μεδοντίδες και τους Αλκμεωνίδες. Το όνομα του γιου του Αντιλόχου, του Παίονα, με τη σειρά του φαίνεται να προέρχεται από μια ιατρικής μορφής θεότητα επούλωσης τραυμάτων κ.α., η οποία αργότερα ταυτίστηκε με το πρόσωπο του θεού Παιωνίου Απόλλωνα, με αποτέλεσμα στην καθημερινότητα, κατά την αρχαιότητα, να συνηθίζεται οι γιατροί γενικά να ονομάζονται επίσης ως «Παιονίδες».
Μισέλ Μοσεσιάν
Βραβεία, αναγνώριση και άλλα highlights
2011 Mushereib Heart of Doha, φάση 4 - Νικήτρια συμμετοχή, 4 υψηλές ανόδους, ολοκλήρωση 2020
2010 Mushereib Heart of Doha, Κατάρ, φάση 3 - Νικήτρια συμμετοχή, σούπερ μπλοκ T1, ολοκλήρωση 2018
Γιάννης Καρούσος
Δήμος Αγίας Νάπας
Ο Καρούσος έγινε γνωστός για τις τομές και αλλαγές που έφερε στην Αγία Νάπα σε θέματα τουρισμού, στην οικονομική διαχείριση του Δήμου αλλά και στην προσέλκυση μεγάλων επενδύσεων (Μαρίνα και Πανεπιστήμιο ) και κυβερνητικών έργων. θεωρείται ότι πέτυχε να αλλάξει την εικόνα του Δήμου  προς το καλύτερο και να νοικοκυρέψει τα οικονομικά του. Πέτυχε επίσης να χαρακτηριστεί η Αγία Νάπα ως Αστικό Κέντρο, μετέφερε την διαχείριση των παραλιών απο τους ιδιώτες στον Δήμο και προώθησε σημαντικό αριθμό έργων όπως το παραλιακό μέτωπο, η αποκατάσταση του μεσαιωνικού μοναστηριού, το υπαίθριο αμφιθέατρο, το πολύ - λειτουργικό περιβαλλοντικό πάρκο, η ανάπλαση των οδών και πλατειών του κέντρου, το πάρκο γλυπτικής το υποβρύχιο μουσείο Musan και θεσμοθέτησε τον συμμετοχικό προϋπολογισμό στον Δήμο.
Αϊσέ Σουλτάνα (κόρη του Βαγιαζήτ Β΄)
Βιογραφία
Η Αϊσέ Σουλτάν πέθανε στην Κωνσταντινούπολη το 1515 σε ηλικία 50 ετών.
Φρον ντε Σεν
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συνοικίες του Παρισιού Κατηγορία:Παρίσι Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Γαλλία
Μάχη των Όλπων
Πριν τη μάχη
Αναφορικά με τις θέσεις που έλαβαν οι οπλίτες στο μέτωπο, αυτές είχαν ως εξής. Οι Μεσσήνιοι και οι λίγοι Αθηναίοι παρατάχθηκαν στο δεξιό μέρος και συνεχίζοντας προς το μέσον και αριστερά, πήραν θέσεις οι Ακαρνάνες με τους αρχηγούς τους και οι Αμφιλόχιοι ακοντιστές. Ο Δημοσθένης ηγείτο του δεξιού κέρατος. Στο μέτωπο των Πελοποννησίων, το αριστερός κέρας κατέλαβαν ο Ευρύλοχος με τους δικούς του οπλίτες ώστε να βρεθεί αντιμέτωπος του Δημοσθένη, δίπλα του και προς δεξιά λάβανε θέσεις οι Μαντινείς και ακολούθως ανακατεμένοι, οι λοιποί Πελοποννήσιοι και Αμπρακιώτες.
Μυστική συνεννόηση μεταξύ Πελοποννησίων και Αθηναίων.
Ο Δημοσθένης, με την άδεια των Ακαρνάνων στρατηγών, συμφώνησε μυστικά με τον Μενεδάιο, τους Μαντινείς και τους λοιπούς Πελοποννήσιους να επιτραπεί μόνον σε αυτούς η αποχώρηση, με την προϋπόθεση να μην γνωστοποιηθεί αυτό στους Αμπρακιώτες. Η ευφυέστατη αυτήν κίνηση του Δημοσθένη είχε διπλό σκοπό. Πρωταρχικώς θα επιτύγχανε την πλήρη απομόνωση των Αμπρακιωτών και των υπολοίπων μισθοφόρων τους ενώ θα εξέθετε τους Πελοποννήσιους στα μάτια των συμμάχων τους, λέγοντας πως αυτοί τους πρόδωσαν, κοιτώντας μόνο το δικό τους καλό. Οι Πελοποννήσιοι, βλέποντας ότι άλλη ελπίδα σωτηρίας δεν υπήρχε, το δέχτηκαν. Αφού μάζεψαν και έθαψαν βιαστικά τους νεκρούς τους επέστρεψαν στις Όλπες ώστε να προετοιμάσουν την κρυφή αποχώρηση.
Χαράλαμπος Κουκιανάκης
Είναι παντρεμένος με τη Ναναδάκη Ευτυχία από τον Καμπανό Σελίνου, συνταξιούχο, με την οποία  έχει αποκτήσει τρία παιδιά: τη Χαραυγή, καθηγήτρια φιλόλογο, τον Σπυρίδωνα - Γεώργιο, ιδ. υπάλληλο, και τον Κωνσταντίνο, φοιτητή.
Θανάσης Δεμίρης
Εργογραφία
Μεταξύ άλλων, το έργο του περιλαμβάνει:
Τα ερωτικά πείσματα
Υπόθεση
Ωστόσο, ο Βαλέριος γρήγορα παρηγορείται για την ατυχία του βρίσκοντας τη σύζυγό του γοητευτική και εγκαταλείπει πρόθυμα το χέρι της Λουσίλ στον αντίζηλό του Έραστο. Ο Γκρο-Ρενέ και η Μαρινέτ ακολουθούν το παράδειγμα των κυρίων τους και παντρεύονται. Ο Μολιέρος διπλασίασε τη γοητευτική σκηνή μεταξύ των πρωταγωνιστών του με μια κωμική σκηνή ανάμεσα στους υπηρέτες τους, τεχνική που επανέλαβε συχνά, με μεγάλη επιτυχία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Θεατρικά έργα του Μολιέρου
Πασαλίτες Ρεθύμνης
Οι Πασαλίτες (επίσημο: αι Πασαλίται) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Μυλοποτάμου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Βρίσκεται στις βόρειες υπώρειες του Ψηλορείτη σε ημιορεινό έδαφος και ανατολικά-νοτιοανατολικά της πόλεως του Ρεθύμνου. Απέχει από την πρωτεύουσα του νομού 31 χλμ., από την έδρα του Δήμου, το Πέραμα, έξι χλμ. και από την κοντινότερη ακτή, το Πάνορμο, 11 χλμ. Νότια του χωριού σε κοντινή απόσταση βρίσκεται το χωριό Μελισσουργάκι. Ανατολικά δεσπόζει ο Λεμεριανός ποταμός που αποτελεί το φυσικό όριο με την περιφέρεια Χουμερίου. Είναι το πρώτο χωριό επί του οδικού άξονα Χουμερίου-Ελευθέρνης. Περιβάλλεται από πυκνούς ελαιώνες με πλούσια βλάστηση και έχει ανεμπόδιστη θέα προς τη θάλασσα και τα γύρω βουνά. Το χωριό διαθέτει σύγχρονη αγροτοτουριστική μονάδα. Έχει υψόμετρο 280 μ.
Ιστορία
Αναφορά στις Απάνω και Κάτω Πασαλίτες κάνει ο Fr. Barozzi το 1577. Στην απογραφή του Castrofilaka το έτος 1583 αναφέρονται οι Κάτω Πασαλίτες με 87 κατοίκους και οι Απάνω Πασαλίτες με 110 κατοίκους.
Το χωριό συνδέεται με τον ποιητή της Ερωφίλης, Γεώργιο Χορτάτζη. Ο ποιητής που γεννήθηκε στο Ρέθυμνο, φαίνεται πως πέρασε κάποια χρόνια της ζωής του στο Μυλοπόταμο. Αυτό το μαρτυρεί ο παρακάτω στίχος στο έργο του Κατσούρμπος: “Μα την Αγιά-Παρασκευή απού ’ναι στο Μερκούρι” (Μερκούρι ή Μερκούρια είναι τοπωνύμιο των Πασαλιτών όπου υπάρχει σπήλαιο και ναΐσκος της Αγίας Παρασκευής στην κοιλάδα του Λεμεριανού ποταμού.αριστερά|μικρογραφία|352x352px|Γάμος στις Πασαλίτες τη δεκαετία του 1920|εναλλ.= Όταν πέρασαν απ’ εδώ οι Τούρκοι το 1646 έκαψαν τις Πασαλίτες όπως και άλλα διπλανά χωριά όπως μας τραγουδά ο Μαρίνος Τζάνε Μπουνιαλής στο έργο του «Κρητικός Πόλεμος» (1645-1669) στο οποίο αφηγείται την κατάληψη της Κρήτης από τους Τούρκους: Γρίδια-Αξόν εκαύσασι, Πέραμα κι Αβδανίτες, Καλανταρέα, Καλαμά, Ορθέα, Πασαλίτες.
Διοικητική και πληθυσμιακή εξέλιξη
Το 1900 έχει 76 κατοίκους.
Το 1920 οι Πασαλίτες είχαν 94 κατοίκους.
Στις 04/12/1997 η Κοινότητα Πασαλιτών συγχωνεύτηκε στο Δήμο Γεροποτάμου (Σχέδιο Καποδίστριας), ενώ με το σχέδιο Καλλικράτης (2010), αποτελεί δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου Μυλοποτάμου, με έδρα το Πέραμα και απέχει 5,5 χιλιόμετρα από αυτό.
Αγωνιστές και επαναστάτες
'Ιωάννης Εμμ. Στεφανάκης', ο οποίος πολέμησε το 1896-1897 και τραυματίστηκε στη μάχη που έγινε στις 5/3/1897 στη θέση Μοναχή Ελιά Ρεθύμνου.
Διακριθέντες στα γράμματα
'Γεώργιος Εμμ. Στεφανάκης' (1872-1938) ο οποίος σπούδασε φιλόλογος. Τις σπουδές του στην Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών χρηματοδότησε ο έμπορος Ρεθύμνης Καλογένητος. Μετά διετή σπουδή επιστρέφει στην Κρήτη ως Ελληνοδιδάσκαλος. Αλλά, τότε, εκρήγνυται η επανάσταση του 1897 στην οποία και μετέχει. Επί Ηγεμονίας ασκεί καθήκοντα Γ.Γ. της Παιδείας. Εργάστηκε σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης ως μάχιμος εκπαιδευτικός, διοικητικός και επιθεωρητής. Ανακηρύχθηκε διδάκτορας το 1897. Υπηρέτησε ως καθηγητής στην Εκκλησιαστική Σχολή Κρήτης (Αγία Τριάδα Ακρωτηρίου Χανίων). Από τη θέση αυτή συμμετείχε στο Α΄ Ελληνικό Εκπαιδευτικό Συνέδριο (Αθήνα, 1904). Μετείχε στο κίνημα του Θερίσου (1905) στο πλευρό του Ελευθερίου Βενιζέλου. Συνελήφθη ως επαναστάτης καθηγητής στο Πάνορμο Μυλοποτάμου, με την κατηγορία ότι υπέθαλπε το "συνωμοτικό κίνημα" κατά του Πρίγκηπα. Οδηγήθηκε στο Ρέθυμνο και κλείστηκε στις φυλακές. Στη συνέχεια καταφεύγει στην Κύπρο Μετά την ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα και τη νικηφόρο λήξη των Βαλκανικών πολέμων, ως Επιθεωρητής Μέσης Εκπαίδευσης (1914-1937), αναλαμβάνει την οργάνωση της Εθνικής μας Παιδείας στην Δυτική Μακεδονία με έδρα την Κοζάνη. Αλλά μετακινείται στην Θεσσαλονίκη με την εκεί εγκατάσταση του Βενιζέλου το 1916. Τότε διευρύνεται και η διοικητική του εξουσία επί πλέον σε Κεντρική και Ανατολική Μακεδονία. Το 1937 εκλέκτηκε τακτικός εταίρος της Εταιρείας Κρητικών Σπουδών για τις υπηρεσίες του στα κρητικά γράμματα. Τα παιδιά του Γεωργίου Στεφανάκη, Μανώλης και Κώστας υπήρξαν ξακουστοί δικηγόροι: Ο πρώτος εκλέχθηκε και πρόεδρος των "Δημοκρατικών Δικηγόρων" με αντιχουντική δράση και ο δεύτερος εκλέκτηκε βουλευτής Ρεθύμνης και Αθηνών, ενώ εχρημάτισε και υπουργός Δικαιοσύνης. Ο γιος του Μανώλη Στεφανάκη, Γεώργιος Εμμ. Στεφανάκης συνεχίζει την παράδοση της οικογένειας ως σπουδαίος νομικός και εκλεκτός φιλόλογος, συγγραφέας και ποιητής.αριστερά|μικρογραφία|Φωτογραφία του 1940. Ο Περακάκης Νίκος, φοιτητής Παιδαγωγικής Ακαδημίας υποδυόμενος τον Κωστή Γιαμπουδάκη|292x292εσ 'Νίκος Εμμ. Περακάκης', πτυχιούχος δάσκαλος, λογοτέχνης και συγγραφέας. Εντάχθηκε στο Ε.Α.Μ από τα νεανικά του χρόνια. Ως συνειδητοποιημένος αριστερός δεν αποποιήθηκε ποτέ τις αρχές του. Εξ αιτίας των πολιτικών του φρονημάτων δεν διορίστηκε ποτέ στην εκπαίδευση. Απεναντίας εκδιώχθηκε και εξορίστηκε στη Γυάρο και στη Λέρο. Έργα του είναι: Ο καπετάν Μανόλης από το χωριό του στη Γυάρο και στη Λέρο, Το βιβλίο της εξορίας 1967-1971, Στην κόλαση της χούντας ο Κρητικός γράφει, Η Κρήτη στις φλόγες, Οι Δροσουλίτες κ.ά.
Τρίτο διδακτήριο έτους 1963
Τελικά το νέο διδακτήριο αποπερατώθηκε το έτος 1963. Είναι τύπου μονοτάξιου, με προσαρτημένη κατοικία δασκάλου.Με αίθουσα διδασκαλίας επιφάνειας 60 τ.μ., αποδείχτηκε υπερεπαρκές για τις ανάγκες του σχολείου.
Το διδακτήριο υπάρχει ακόμη, αλλά δε λειτουργεί σ’ αυτό Σχολειό, αφού ήδη από ετών έχει καταργηθεί. Και τούτο, γιατί  οι Πασαλίτες και τα γειτονικά χωριά που εξυπηρετούσε δεν έχουν εξαιρεθεί από τον κανόνα κι ακολουθούν τη μοίρα και των υπόλοιπων μικρών χωριών της υπαίθρου.
Εκκλησιαστική υπαγωγή
Εκεί κληθήκαμε εγώ και οι παρακάτω μάρτυρες από τον Τζώρτζη και μας είπε ότι θέλει τώρα που έχει με τη χάρη του θεού σώες τις φρένες και την κρίση ακέραιη να κάνει την έσχατη και απαραβίαστη διαθήκη του, για να τακτοποιήσει τα σχετικά με την ψυχή και την περιουσία του. ·     Αφήνει εκτελέστρια της διαθήκης και αφέντρα όλης της περιουσίας του την αγαπημένη σύζυγό του Μαργιέτα Σαγκουϊνάτσου.............
Επίσης αφήνει έσοδο 25 υπερπύρων στην νόθα κόρη του Βιόλα και το σπίτι που κατοικεί.
Η Εργίνα οφείλει να υπακούει και να τιμά τη μητέρα της Μαριέτα και η Μαριέτα να παντρέψει την Εργίνα με ένα έντιμο και καλής ποιότητας άτομο και να της δώσει τη μισή περιουσία, εκτός από το σπίτι που μένει η Μαριέτα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ρεθύμνης Κατηγορία:Δήμος Μυλοπόταμου
Κριστιάν ντε Πορτσανπάρκ
Ζωή και καριέρα
Το 2006, το Κολλέγιο της Γαλλίας δημιούργησε μια 53η καρέκλα αφιερωμένη στην «καλλιτεχνική δημιουργία» και κάλεσε τον Κρίστιαν ντι Πόρτζαμπαρκ να είναι ο πρώτος κάτοχός του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αξιωματούχοι του Εθνικού Τάγματος της Αξίας Κατηγορία:Διοικητές του Τάγματος των Τεχνών και των Γραμμάτων Κατηγορία:Ιππότες της Λεγεώνας της Τιμής Κατηγορία:Βραβευμένοι με Βραβείο Πρίτσκερ Κατηγορία:Γάλλοι αρχιτέκτονες του 20ού αιώνα
Βασίλι Περόφ
Βιογραφία
Επιστρέφοντας στη Μόσχα, ο Περόφ δημιουργεί από το 1865 ως το 1871 τα πιο πολλά από τα αριστουργήματά του: «Ορφανά παιδιά σ’ ένα νεκροταφείο», «Ουρά στη βρύση», «Το τελευταίο ταξίδι» (1865), «Τρόικα» (1866), «Πεντηκοστή» (1866), «Η άφιξη μιας γκουβερνάντας στο σπίτι ενός εμπόρου» (1866), «Δάσκαλος σχεδίου» (1867), «Σκηνή στο σιδηρόδρομο» (1868), «Η τελευταία ταβέρνα στην πύλη της πόλης» (1868), «Παγιδευτής πουλιών» (1870), «Παιδιά που κοιμούνται» (1870), «Ψαράς» και «Κυνηγοί σε ανάπαυλα» (1871). Δύο από τα πιο σημαντικά έργα του Περόφ είναι ο «Μοναχικός κιθαρίστας» (1865) και το «Γεύμα σε μοναστήρι» (1865 – 1876, Ρωσικό Μουσείο, Αγία Πετρούπολη), μια καυστική σάτιρα της υποτιθέμενης ασκητικής ζωής των μοναχών, όπου απεικονίζεται ένα λουκούλλειο και μέχρι γελοιότητας γεύμα στην τραπεζαρία ενός μοναστηριού.
Κωνσταντίνος Τορνίκιος
Βιογραφία
Ο Κωνσταντίνος αναφέρεται πρώτα εμπλεκόμενος στις εξεγέρσεις, που ξέσπασαν στην Κωνσταντινούπολη στα τέλη του 1198 ή το 1199. Αρχικά ο όχλος διαμαρτυρήθηκε εναντίον του επικεφαλής των Φυλακών (Πραιτωρίου) Ιωάννη Λάγου, αλλά γρήγορα αυτό εξελίχθηκε σε εξέγερση μεγάλης κλίμακας εναντίον του Αλεξίου Γ΄, ο οποίος την κατέστειλε αιματηρά. Την εποχή εκείνη ο Κωνσταντίνος ήταν Έπαρχος (Δήμαρχος) της Κωνσταντινούπολης. Το 1200 ή 1201, έπειτα από τον θάνατο του πατέρα του, ο Κωνσταντίνος τον διαδέχθηκε ως λογοθέτης του Δρόμου για δύο έτη· αντικαταστάθηκε από τον Νικήτα Χωνιάτη.
Οικογένεια
Είχε τέκνο:
Athena Asamiya
Δημιουργία και σχεδιασμός
Η Athena φοράει διαφορετικά ρούχα σε πολλά από τα παιχνίδια της σειράς. Μπορεί να πρόκειται είτε για καινούρια σύνολα, είτε για παραλλαγές των υπαρχόντων. Τα μαλλιά της είναι συνήθως μακριά και μωβ, με παραλλαγές σε κοντά από το King of Fighters '99 μέχρι το The King of Fighters 2001. Ανεξάρτητα από τα ρούχα της, το αξεσουάρ που φορά και δεν αλλάζει σχεδόν ποτέ είναι μια τιάρα με δύο καρφίτσες-αστέρια.
Μαριάμ του Βασπουρακάν
Βιογραφία
Η Μαριάμ διακρίθηκε για τις συνεισφορές της στη χριστιανική εκκλησία και τα μοναστικά θεμέλια. Μιλούσε άπταιστα πολλές γλώσσες, όπως Γεωργιανά, Ελληνικά και Αρμενικά. Η Μαριάμ εορτάζεται για δωρεές στο Μονή Ιβήρων (στο Άγιο Όρος) στο Συνοδικό του. Ήταν γνωστή για τη σχέση της με τον επιφανή Γεωργιανό μοναχό και μελετητή Γεώργιο τον Αγιορείτη, υπό την προστασία του οποίου η Μαριάμ τελικά θα γινόταν μοναχή. Σύμφωνα με τον Βίο του Γεωργίου του Αγιορείτη, μετά το γάμο τής εγγονής της Μάρθας (Μαρίας) με τον Μιχαήλ Ζ' Δούκα (1065), η Μαριάμ ταξίδεψε στην Αντιόχεια με σκοπό να κάνει άλλο ένα προσκύνημα στην Ιερουσαλήμ, μεταφέροντας μαζί της μία αυτοκρατορική εντολή για τον κυβερνήτη και πατριάρχη της Αντιόχειας. Αυτοί, ωστόσο, έπεισαν τη βασίλισσα να μην επισκεφθεί την Ιερουσαλήμ, που τότε ήταν κτήση των Σαρακηνών. Ο ίδιος ο Γεώργιος ο Αγιορείτης πήρε τα χρήματά της και τα μοίρασε μεταξύ των φτωχών και των μοναστηριών εκεί.
Ανδρέας Κορδέλλας
Ο Ανδρέας Κορδέλλας (1836 - 1909) ήταν Έλληνας μεταλλειολόγος. Υπήρξε ο εμπνευστής της αναγγένησης του Νεότερου βιομηχανικού Λαυρίου και για πολλά χρόνια στέλεχος των μεταλλουργικών εταιρειών του Λαυρίου.
Βεατρίκη της Βουργουνδίας, κυρία του Μπουρμπόν
Η Βεατρίκη της Βουργουνδίας, (Γαλλική γλώσσα : Beatrice, 1257 - 1 Οκτωβρίου 1310) από τον Οίκο των Καπετιδών-Βουργουνδίας ήταν κόρη του κόμη του Σαρολαί και της κυρίας του Μπουρμπόν, με τον γάμο της έγινε κόμισσα τού Κλερμόν. Κληροδότησε το Μπουρμπόν στον γιο της Λουδοβίκο Α΄, ο οποίος έτσι έγινε γενάρχης τού κλάδου των Βουρβόνων. Ήταν κόρη τού Ιωάννη κόμη του Σαρολαί γιου του Ούγου Δ΄ της Βουργουνδίας και της Αγνή των Νταμπιέρ, κυρίας τού Μπουρμπόν.
Ανέστης Πεταλίδης
Καριέρα Προπονητή
Με τους "κίτρινους" παρουσίασε ένα πρωτοποριακό στυλ γρήγορου παιχνιδιού, βασισμένο στην πίεση στην άμυνα και τον αιφνιδιασμό στην επίθεση. Ο Άρης κατέκτησε το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης του 1958 και αναδείχθηκε δευτεραθλητής Ελλάδος, κάτι που επαναλήφθηκε και την επόμενη σεζόν.
Ως παράγοντας, ο Πεταλίδης έπαιξε σημαντικό ρόλο στην μεταγραφή του Νικού Γκάλη στον Άρη και ήταν αυτός που τον υποδέχθηκε στο αεροδρόμιο. Συνέβαλε στην επιστροφή του Ιωαννίδη στον πάγκο του Άρη το 1982, όπως και στην ζωντανή μετάδοση ενός αγώνα του πρωταθλήματος μπάσκετ εβδομαδιαίως, από την ΕΡΤ, κατά την σεζόν 1982-83.
Βαζγκέν Σαρκσιάν
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρμένιοι συνταγματάρχες Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Αρμενίας Κατηγορία:Αρμένιοι εθνικιστές Κατηγορία:Αρμενικό στρατιωτικό προσωπικό του Πολέμου του Ναγκόρνο Καραμπάχ Κατηγορία:Εθνικός Ήρωας της Αρμενίας Κατηγορία:Ήρωες του Αρτσάχ
Εξαφάνιση της Αντονέτ Καγιεντίτο
Ιστορικό
Η Αντονέτ περιγράφτηκε από τους γύρω της ως λογικό και ώριμο άτομο για την ηλικία της, αφοσιωμένη, φιλική, στοργική και αξιόπιστη. Από τα έξι της χρόνια, μαγείρευε για τις αδερφές της, σιδέρωνε τα ρούχα τους κατά διαστήματα και έπαιξε ζωτικό ρόλο στη φροντίδα τους. Ήταν γνωστή από τους συνομηλίκους της για το ενδιαφέρον της για την ευημερία των άλλων, ιδιαίτερα αν ήταν απογοητευμένοι ή είχαν κάποια ανάγκη. Η μικρότερη αδερφή της ανέφερε χρόνια αργότερα ότι η Αντονέτ είχε «μια μεγάλη καρδιά που ήθελε να τους φροντίζει όλους». Το αγαπημένο της χρώμα ήταν το μωβ, της άρεσε να ακούει τη μουσική των Michael Jackson και Ρόνι Μίλσαπ, και συχνά την αποκαλούσαν με το παρατσούκλι "Σκίουρος".
Εξαφάνιση
Η Καγιεντίτο εξαφανίστηκε από το σπίτι της τις πρώτες πρωινές ώρες της 6ης Απριλίου του 1986. Εκείνο το βράδυ, η μητέρα της, η Πένι, είχε βγει με φίλους της σε ένα τοπικό μπαρ και η Αντονέτ, μαζί με τις μικρότερες αδερφές της ήταν με μια γκουβερνάντα. Η Πένι έφτασε στο σπίτι γύρω στα μεσάνυχτα και έστειλε την κοπέλα που πρόσεχε τις κόρες της στο σπίτι της να ξεκουραστεί.
Αποκλεισμοί αγνώστων προσώπων
Σύμφωνα με το Εθνικό Σύστημα Αγνοουμένων και Αγνώστων Προσώπων, οι ακόλουθοι αποθανόντες αποκλείστηκαν ως τα λείψανα της Καγιεντίτο.
Ρόσα Μαρία Μπιανκί
Παραπομπές
Κατηγορία:Αργεντινοί ηθοποιοί
SNK
Η SNK Corporation (株式会社SNK Kabushiki-gaisha Esu Enu Kē) είναι ιαπωνοκινεζική εταιρεία ανάπτυξης υλικού και λογισμικού βιντεοπαιχνιδιών. Είναι διάδοχος της Shin Nihon Kikaku (新日本企画, κυριολ. "New Japan Project") και έχει τα δικαιώματα του brand βιντεοπαιχνιδιών SNK και της πλατφόρμας Neo Geo. Η Shin Nihon Kikaku ιδρύθηκε αρχικά το 1978 από τον Εϊκίτσι Καβασάκι. Το όνομα αυτό έγινε η συντόμευση SNK Corporation το 1981, πρωτού γίνει το επίσημο όνομα της εταιρείας το 1986.
Καρδιακές βαλβίδες
Δομή
Η πνευμονική βαλβίδα έχει αριστερά, δεξιά και πρόσθια άκρα. Η αορτική βαλβίδα έχει αριστερά, δεξιά και οπίσθια ακμή. Η τριγλώχινα βαλβίδα έχει πρόσθια, οπίσθια και διαφράγμα. και η μιτροειδής βαλβίδα έχει μόνο πρόσθια και οπίσθια ακμή.
Κλινική σημασία
Η ασθένεια των καρδιακών βαλβίδων μπορεί να είναι συγγενής, όπως η παλινδρόμηση αορτής ή επίκτητη, για παράδειγμα μολυσματική ενδοκαρδίτιδα. Διαφορετικές μορφές σχετίζονται με καρδιαγγειακές παθήσεις, διαταραχές του συνδετικού ιστού και υπέρταση. Τα συμπτώματα της νόσου θα εξαρτηθούν από την προσβεβλημένη βαλβίδα, τον τύπο της νόσου και τη σοβαρότητα της νόσου. Για παράδειγμα, η νόσος της αορτικής βαλβίδας, όπως η στένωση της αορτής ή η παλινδρόμηση της αορτής, μπορεί να προκαλέσει δύσπνοια, ενώ οι βαλβιδικές ασθένειες της τριγλώχινας βαλβίδας μπορεί να οδηγήσουν σε δυσλειτουργία του ήπατος και σε ίκτερο. Όταν η βαλβιδική καρδιακή νόσος προκύπτει από μολυσματικές αιτίες, όπως η μολυσματική ενδοκαρδίτιδα, ένα προσβεβλημένο άτομο μπορεί να έχει πυρετό και μοναδικά σημάδια όπως αιμορραγίες των νυχιών, κακώσεις Janeway, κόμβοι Osler και κηλίδες Roth. Μια ιδιαίτερα επίφοβη επιπλοκή της βαλβιδικής νόσου είναι η δημιουργία εμβόλων λόγω της τυρβώδους ροής του αίματος και της ανάπτυξης καρδιακής ανεπάρκειας.
Συγγενής καρδιοπάθεια
Η πιο κοινή μορφή βαλβιδικής ανωμαλίας είναι ένα συγγενές καρδιακό ελάττωμα (CHD), που ονομάζεται αμφίδρομη αορτική βαλβίδα. Αυτό προκύπτει από τη σύντηξη δύο από τις γλωχίνες κατά τη διάρκεια της εμβρυϊκής ανάπτυξης σχηματίζοντας διγλώχινα βαλβίδα αντί για μια τριγλώχινα βαλβίδα. Αυτή η κατάσταση συχνά δεν διαγιγνώσκεται έως ότου αναπτυχθεί ασβεστική στένωση της αορτής, και αυτό συμβαίνει συνήθως περίπου δέκα χρόνια νωρίτερα από ό, τι διαφορετικά θα αναπτυσσόταν.
Σούσιτσα (βουνό)
Παραπομπές
Κατηγορία:Κορυφές της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης Κατηγορία:Κορυφές των Δειναρικών Άλπεων
Λότε Σταμ-Μπιζέ
Βιογραφία
Από το 1926 έως το 1928 φοιτούσε στο σχολείο Bauhaus στο Dessau. Τα επόμενα χρόνια του Μεσοπολέμου εργάστηκε σε γραφείο στο Βερολίνο, τη Μόσχα, την Ουκρανία, το Μπρνο και το Άμστερνταμ.
Έννοιες για τον πολεοδομικό σχεδιασμό
Συμπεριέλαβε την «έννοια της γειτονιάς» (wijkgedachte) και το «cluster» (wooneenheid) στο σχέδιό της για το Pendrecht, το οποίο θεωρείται η πιο σημαντική αρχιτεκτονική συνεισφορά της. «Η έννοια της γειτονιάς» αναφερόταν στη γειτονιά ως μια αυτοφερόμενη γεωγραφική ενότητα, μια πόλη μέσα σε μια πόλη, με κοινωνική δομή και κοινότητα που θυμίζει εκείνη ενός χωριού. Κατά τη μεταπολεμική ανοικοδόμηση, η έννοια της γειτονιάς έγινε ένα ευρέως χρησιμοποιούμενο μοντέλο για τη δημιουργία κοινοτήτων και την αρμονική τάξη της κοινωνίας.
Κλίμακα μήκους
Η κλίμακα αυτή ανάγεται στον Ισημερινό που στον μερκατορικό χάρτη παρίσταται ως ευθεία γραμμή και που οι γεωγραφικοί παράλληλοι πολλαπλασιαζόμενοι με την τέμνουσα του πλάτους τους απεικονίζονται ίσες με τον ισημερινό παράλληλες γραμμές ανεξαρτήτως πλάτους.
Σύμφωνο των Δημάρχων
Συντονιστές και υποστηρικτές του Συμφώνου
Οι Συντονιστές του Συμφώνου είναι δημόσιες αρχές από διάφορα επίπεδα διακυβέρνησης (εθνικά, περιφερειακά, επαρχιακά) οι οποίες παρέχουν στρατηγική καθοδήγηση στους υπογράφοντες, όπως και οικονομική και τεχνική υποστήριξη για την ανάπτυξη και εφαρμογή των Σχεδίων Δράσης τους για τη Βιώσιμη Ενέργεια. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προβαίνει σε διαχωρισμό ανάμεσα στους «Εδαφικούς Συντονιστές», οι οποίοι είναι υπο-εθνικές αποκεντρωμένες αρχές στις οποίες περιλαμβάνονται επαρχίες, περιφέρειες και δημόσιες ομάδες δήμων και στους «Εθνικούς Συντονιστές» στους οποίους περιλαμβάνονται εθνικοί δημόσιοι οργανισμοί, όπως εθνικοί οργανισμοί ενέργειας και υπουργεία ενέργειας.
Μπορντζ Μπάντζι Μοχτάρ
Ο πρώτος μεσημβρινός περνά κοντά από το Μπορντζ Μπάντζι Μοχτάρ.
Σενάτωρ Μεδιολάνων
Βιογραφία
Η δυτική αντιπροσωπεία έγινε δεκτή, πριν από τις 22 Νοεμβρίου, από τον αυτοκράτορα Μαρκιανό, ο οποίος κάλεσε μια γενική συνέλευση όλων των επισκόπων για τη συμφιλίωση μεταξύ εκείνων που είχαν υπογράψει τις πράξεις της Εφέσου του 449 και εκείνων που αντίθετα είχαν αρνηθεί να το πράξουν. Όπως αποδεικνύεται από μια επιστολή του πάπα προς τον αυτοκράτορα, που γράφτηκε στις 13 Απριλίου 451, η αντιπροσωπεία ανέφερε την αποστολή της στην Ανατολή στη Ρώμη. Οι αντιπρόσωποι επέστρεψαν στην Ιταλία πριν από τις 9 Ιουνίου 451, γιατί αυτή την ημερομηνία ο Λέων Α' έγραψε στον Μαρκιανό ανακοινώνοντας την άφιξη των αντιπροσώπων και ευχαριστώντας τον αυτοκράτορα για τις παρεμβάσεις του και για τη θετική έκβαση της όλης υπόθεσης.
Λευκή Α΄ της Ναβάρρας
Οικογένεια
Με τον δεύτερο σύζυγό της Ιωάννη Β΄ της Αραγωνίας από τον Οίκο Ιβρέα-Τρασταμάρα, απέκτησε:
Τζάλι Γουίντερς
Η Τζάλι Γουίντερς (αγγλικά: Jaali Winters, 26 Ιουλίου 1997, Ενκίνι, Αϊόβα) είναι Αμερικανίδα αθλήτρια πετοσφαίρισης, η οποία την περίοδο 2022-23 αγωνίζεται με τη φανέλα του Ολυμπιακού Πειραιώς στο Πρωτάθλημα Ελλάδας ως ακραία.
Συμμετοχή της Ισπανίας στη Junior Eurovision
Ιστορικό
Η Ισπανία είναι μία από τις δεκαέξι χώρες που έκανε το ντεμπούτο της στον εναρκτήριο Παιδικό Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision 2003, που πραγματοποιήθηκε στις 15 Νοεμβρίου 2003 στο Φόρουμ της Κοπεγχάγης της Δανίας. Το παιδί-τραγουδιστής, ο Σέρχιο, ήταν ο πρώτος συμμετέχων που εκπροσώπησε την Ισπανία με το τραγούδι "Desde el cielo", που τερμάτισε στη δεύτερη θέση από τις δεκαέξι συμμετοχές, επιτυγχάνοντας ένα σκορ 125 βαθμών. Η Ισπανία είναι μία από τις πιο επιτυχημένες χώρες του διαγωνισμού - η χώρα έχει κερδίσει το διαγωνισμό μία φορά, το, εκπροσωπούμενη από τη María Isabel με το "Antes muerta que sencilla", καθώς επίσης έχει τερματίσει δεύτερη δύο φορές, το και το  και τερμάτισε στην τρίτη θέση το  κατά την επιστροφή της στο διαγωνισμό και για άλλη μια φορά το. Οι υπόλοιποι Ισπανοί συμμετέχοντες τερμάτισαν στην τέταρτη θέση το, καθιστώντας έτσι την Ισπανία τη μόνη χώρα που συμμετείχε στον διαγωνισμό που δεν έχει τερματίσει ποτέ εκτός πεντάδας. Ο ισπανικός ραδιοτηλεοπτικός φορέας, Televisión Española (TVE), δεν επέστρεψε το 2007, δηλώνοντας ότι "η Τζούνιορ Γιουροβίζιον προωθεί στερεότυπα που εμείς δε μοιραζόμαστε".
Το 2012, η ιστοσελίδα esckaz.com ρώτησε τον ισπανικό τηλεοπτικό οργανισμό TVE σχετικά με τη συμμετοχή τους σε μελλοντικές εκδόσεις. Το TVE δεν μπόρεσε να δώσει θετική ή αρνητική απάντηση στη συμμετοχή τους. Από το 2013, υπήρξαν αρκετές προσπάθειες για τη διαχείριση της επιστροφής της Ισπανίας στο διαγωνισμό. Κατά τη διάρκεια του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision 2014 στην Κοπεγχάγη, ο επικεφαλής της ισπανικής αντιπροσωπείας, Φεντερίκο Λιάνο, είπε ότι η TVE δεν σκοπεύει να συμμετάσχει στον Διαγωνισμό του 2014. Το 2014, δηλώθηκε ότι η Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση θα συζητούσε τη δυνατότητα να επιτρέπεται η συμμετοχή εμπορικών τηλεοπτικών καναλιών, προκειμένου να διαπραγματευτεί με ισπανικούς ιδιωτικούς ραδιοτηλεοπτικούς φορείς για τη διαχείριση της επιστροφής της Ισπανίας στο διαγωνισμό. Αυτές οι προσπάθειες δεν αποδόθηκαν καρπερές. Το 2015, αρκετά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ότι η TVE προσπαθούσε να επιστρέψει στον διαγωνισμό, αλλά, οι ισχυρισμοί αυτοί δεν επιβεβαιώθηκαν από τον τηλεοπτικό οργανισμό.
Στάδιο Χραζντάν
Ανακαίνιση
Μετά την ανακαίνιση του 2008, το στάδιο κατείχε το καθεστώς τριών αστέρων της UEFA έως ότου αυτή η βαθμολογία αντικαταστάθηκε από ένα νέο σύστημα κατάταξης.
Σύμφωνα με τον πρόεδρο της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Αρμενίας, Ρουμπέν Αϊραπετιάν, συνολικά 6 εκατομμύρια ευρώ θα δαπανηθούν για τον εκσυγχρονισμό των υποδομών, του γηπέδου, του στίβου και για την εγκατάσταση πλήρους καλύμματος κερκίδας για το γήπεδο. Μετά την επικείμενη ανακαίνιση, το στάδιο θα έχει την ευκαιρία να υποβάλει προσφορά ως χώρος υποδοχής για τους τελικούς διασυλλογικών διοργανώσεων της UEFA. Οι εργασίες ανακαίνισης ξεκίνησαν τον Μάρτιο του 2012. Εκτιμάται ότι επενδύθηκαν 10 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ.
Hellenic Communities School of East Africa
Έλληνες στην Ανατολική Αφρική (1890-1916)
Συναλλασσόμενοι μεταξύ μακρινών αποστάσεων, οι Έλληνες είχαν γίνει αρκετά ικανοί ώστε να ασχοληθούν με τη γη και τους κατοίκους της. Κάποιοι χρησιμοποίησαν αργότερα αυτές τους τις δεξιότητες, οργανώνοντας και συνοδεύοντας Ευρωπαίους πρωτοπόρους, εγκαθιστώντας τους στην ενδοχώρα και προσλαμβάνοντας εργάτες για την κατασκευή των σιδηροδρόμων. Όταν ο Εμμανουήλ Μανθεάκης π.χ. άρχισε να εργάζεται ως εργολάβος στην Κεντρική σιδηροδρομική γραμμή, μπόρεσε να προσλάβει μεγάλες ομάδες εργατών από τους Σουκούμα (Sukuma) και τους Νυαμουέζι (Nyamwezi), προκειμένου να χρησιμοποιηθούν για τις βαριές χειρωνακτικές εργασίες στην κατασκευή του σιδηρόδρομου.
Ιστορικό των Ελληνικών εκπαιδευτικών ιδρυμάτων στην Περιφέρεια Αρούσα
Στο Ελληνικό Σχολείο Μόσι υπηρέτησαν οι Ρένος Ν. Σαρρής, Δημήτριος Ι. Σαρίκας εκ Κάτω Παναγιάς, Μ. Ασίας (ως Διευθυντής του επί οκτώ συναπτά έτη), Κωνσταντίνος Λ. Μιχαλόπουλος (καθηγητής, εκ Πύργου, Ηλείας) διετέλεσε Διευθυντής του κατά τα έτη 1946 - 1947 καθώς και του επί εν έτος λειτουργήσαντος Ελληνικού Ημιγυμνασίου Μόσι (όταν τούτο λειτουργούσε στη Μουέκα). Το 1948 φέρεται να λειτουργεί με Διευθυντή του τον παιδαγωγό Κωνσταντίνο Θεοδωρίδη. Δασκάλες αυτού του σχολείου ήταν η Αλεξάνδρα Εμμ. Κατάκη (εκ Χανίων, Κρήτης) και η Μερόπη Κυπριανού Φιερρού (εκ Κύπρου).
Από την έναρξη της λειτουργίας του στο Ελληνικό Σχολείο Ντουλούτη, υπηρέτησαν (πλέον των προαναφερθέντων) οι Αγησίλαος Καραμπάσης εκ Κρήτης, Ανδρέας Γιαννάκη Χριστοφόρου εκ Βαρωσίων Κύπρου (ο οποίος υπηρέτησε ως δάσκαλος επί μία εξαετία) και Παναγιώτης Λεκανίδης. Το Ελληνικό Σχολείο Ντουλούτη είχε εφαρμόσει για όλους τους μαθητές, το σύστημα του υποχρεωτικού οικοτροφείου.
Γνωμικό
Η απεικόνιση στο μέσον του σήματος, παραπέμπει στον κύλικα του Εξηκία, ο οποίος αναπαριστά το μύθο της απαγωγής του Διονύσου από Τυρρηνούς πειρατές (π. 530 π.Χ.).
Δείτε επίσης
• 3
Υποσημειώσεις
<references responsive="0" group="Υποσημ." />
Η Σταύρωση (μέσα 14ου αι.) Βυζαντινό Μουσείο
Η Σταύρωση τοποθετείται χρονικά στα μέσα του 14 ου αι εκτιθεται στο Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο.
Αστεροειδές πολύγωνο
Εκφυλισμένα κανονικά αστεροειδή πολύγωνα
μικρογραφία|δεξιά|180px|Εξάγωνο με διπλό τύλιγμα Αν οι αριθμοί p και q δεν είναι σχετικά πρώτοι, το εκφυλισμένο πολύγωνο που παράγουν θα είναι αποτέλεσμα κορυφών και ακμών που συμπίπτουν. Για παράδειγμα το {6/2} θα εμφανιστεί ως ένα τρίγωνο, αλλά μπορεί να επισημανθεί με δύο σύνολα κορυφών 1-6. Αυτά δεν θα πρέπει να θεωρηθούν ως δύο επικαλυπτόμενα τρίγωνα, αλλά ως διπλό τύλιγμα ενός ενιαίου unicursal εξαγώνου.
Μπορένα της Αλανίας
Η μεσαιωνική γεωργιανή ιστορική παράδοση αποκαλύπτει λίγες πληροφορίες για τη Μπορένα. Ο Μπαγκράτ την παντρεύτηκε, στις αρχές της δεκαετίας του 1030, μετά το θάνατο της πρώτης συζύγου του, της Ελένης (ανιψιάς του Βυζαντινού Αυτοκράτορα Ρωμανού Γ΄ Αργύρου). Αυτός ήταν ένας από τους πολλούς γάμους μεταξύ των μεσαιωνικών Γεωργιανών Βαγκρατιδών και των φυσικών συμμάχων τους, του βασιλικού οίκου της Αλάνια. Η Μπόρενα φαίνεται να έχει διατηρήσει κάποιες επαφές με την πατρίδα της, την Αλάνια: τα χρονικά της Γεωργίας αναφέρουν ότι όταν ο Ντουργουλέλ επισκέφθηκε τον Μπαγκράτ Δ, οργάνωσε επίσης μία ακρόαση με την αδερφή του, Μπορένα. Η τελευταία φορά που ακούμε για την Μπορένα είναι η παρουσία της στο νεκροκρέβατο του Μπαγκράτ το 1072.
Ο Μπαγκράτ Δ και η Μπορένα ήταν οι γονείς των:
Μακροφάγο
thumb|250px|Εικόνα μικροσκοπίου ενός μακροφάγου, με δύο «βράχιονες» για να καταπίνει σωματίδια, πιθανόν παθογόνα Τα μακροφάγα (συντομογραφία Mφ, MΦ ή MP) είναι τύπος λευκών αιμοσφαιρίων του ανοσοποιητικού συστήματος που καταπίνει και αφομοιώνει οτιδήποτε δεν έχει, στην επιφάνειά του, πρωτεΐνες που είναι ειδικές για υγιή κύτταρα του σώματος, συμπεριλαμβανομένων καρκινικών κυττάρων, μικροβίων, κυτταρικών υπολειμμάτων, ξένων ουσιών, κ.λπ. Η διαδικασία ονομάζεται φαγοκυττάρωση, η οποία δρα για να υπερασπιστεί τον ξενιστή από μόλυνση και τραυματισμό.
HIV λοίμωξη
Τα μακροφάγα παίζουν επίσης ρόλο στη μόλυνση από τον ιό της ανθρώπινης ανοσοανεπάρκειας (HIV). Όπως τα Τ κύτταρα, τα μακροφάγα μπορούν να μολυνθούν με τον ιό HIV και ακόμη και να γίνουν δεξαμενή συνεχούς αναπαραγωγής του ιού σε όλο το σώμα. Ο HIV μπορεί να εισέλθει στα μακροφάγα μέσω της δέσμευσης του gp120 με το CD4 και τον δεύτερο υποδοχέα μεμβράνης, τον CCR5 (ένας υποδοχέας χημειοκίνης). Τόσο τα κυκλοφορούντα μονοκύτταρα όσο και τα μακροφάγα χρησιμεύουν ως δεξαμενή για τον ιό. Τα μακροφάγα είναι καλύτερα σε θέση να αντισταθούν στη μόλυνση από τον HIV-1 από τα CD4+ Τ κύτταρα, αν και η ευαισθησία στη μόλυνση από HIV διαφέρει μεταξύ των υποτύπων μακροφάγων.
Απλό πολύγωνο
Τα απλά πολύγωνα ονομάζονται επίσης πολύγωνα Τζόρνταν, διότι το θεώρημα καμπύλης του Τζόρνταν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να αποδείξει ότι ένα τέτοιο πολύγωνο χωρίζει ένα επίπεδο σε δύο περιοχές, την περιοχή στο εσωτερικό του και την περιοχή έξω από αυτό. Ένα απλό πολύγωνο στο επίπεδο είναι τοπολογικά ισοδύναμο με έναν κύκλο και το εσωτερικό του είναι τοπολογικά ισοδύναμο με έναν δίσκο.
Θεοφανώ Σκλήραινα
Το πολιτισμικό έργο της
Συνέχισε επίσης το πολιτισμικό έργο του Όθωνα Α΄και της Αδελαΐδας της Ιταλίας και συνέβαλλε στη λεγόμενη Οθωνική Αναγέννηση υποστηρίζοντας τις τέχνες και τα γράμματα αλλά και τα μοναστήρια που τότε αποτελούσαν την κύρια πηγή πνευματικού και εκπαιδευτικού έργου. Λέγεται ότι συχνά πήγαινε η ίδια να επισκεφθεί στο Αββαείο του Γκάντερσχαιμ την πιο διάσημη φυσιογνωμία της Οθωνικής Αναγέννησης, τη Ροσβίτα του Γκάντερσχάιμ, που συνέγραψε την ιστορία την οθωνικής δυναστείας στο Gestis Ottonis που σήμερα θεωρείται η πιο έγκυρη σύγχρονη ιστορική πηγή σχετικά με τους Όθωνες. Έστειλε μάλιστα και την κόρη της τη Σοφία να μορφωθεί στο πλάι της Ροσβίτα. Δεν ήταν απορίας άξιο που τελικά και οι δύο κόρες της, η Σοφία και η Αδελαΐδα, έγιναν ηγουμένισες σε μοναστήρια καθώς αυτή όχι μόνο ήταν μία θέση ιδιαίτερου κύρους και καταξίωσης, αλλά συνδεόταν άμεσα και με τη μόρφωση και τη γυναικεία εξουσία.
Η προστασία του κληρονομικού δικαιώματος του Όθωνα Γ΄ και το colloquium dominarum
Η Θεοφανώ, η «Ελληνίδα» όπως την αποκαλούσαν την εποχή της, πέθανε το 991, αφού έφερε σημαντικές βυζαντινές επιρροές στη Δύση, προώθησε ουσιαστικά την πολιτισμική και καλλιτεχνική αναγέννηση της Σαξονίας, συνέβαλλε στην εξομάλυνση των συγκρούσεων σχετικά με τη διεκδίκηση της Λοθαριγγίας και εξασφάλισε τη διεκδίκηση του αυτοκρατορικού θρόνου από του Όθωνες. Μετά τον θάνατό της την εξουσία ανέλαβε η πεθερά της, η Αδελαΐδα της Ιταλίας.
Ρολάν Ζουρνύ
Είχε συμμετάσχει στο Γαλλικό πρωτάθλημα από το 1932 έως το 1951, μεγαλύτερη επιτυχία του ήταν δεύτερος, φιναλίστ, στο μικτό διπλό το 1937 με συμπαίκτρια την Γερμανίδα Μαρί Λουίζ Χορν. Πολλές φορές νικητής του τουρνουά Villa Primrose του Μπορντό. Ο θείος του Ζόζεφ ήταν πρωτοπόρος του μηχανοκίνητου αθλητισμού.
Κομητεία του Σοβράρβε
Η κυριαρχία της Ναβάρρας
Φαίνεται ότι ο κόμης της Αραγωνίας ήταν υποτελής του βασιλιά της Παμπλόνα, που αργότερα θα ηγείτο των στρατιωτικών εκστρατειών. Είναι βέβαιο πως το Σοβράρμπε υποτάχθηκε πριν το 859, δεδομένου ότι σε αυτή την χρονολογία, το μοναστήρι του San Juan de Matidero το επισκέφθηκαν ο κόμης της Αραγωνίας με τον βασιλιά της Παμπλόνα Γκαρθία Ινίγκεθ. Οι ιεράρχες της Ριβαγόρθα ομοίως επέκτειναν την επισκοπή τους γύρω στο 950.
Άλαν Φιτζ Φλαντ
Εμφάνιση στη βασιλική αυλή
Η ταχύτατη άνοδος του Άλαν σε πλούτη και δύναμη συνοδεύτηκε από μεγάλες ταραχές, ο Ροβέρτος του Μπελέμ εξεγέρθηκε ενάντια στο Άγγλο - Σαξονικό σύστημα διακυβέρνησης που επικρατούσε στα Ουαλικά σύνορα (1102). Ο Ροβέρτος ήταν μεγάλη απειλή για τον Ερρίκο Α΄ και ο βασιλιάς ήταν αποφασισμένος να ιδρύσει ένα νέο δίκτυο με πιστούς οπαδούς του, ο Άλαν δέχτηκε περισσότερη γη από ότι θα του άξιζε. Ένα μεγάλο τμήμα εδαφών στο Σροπσάιρ κοντά στο Αρουντέλ του Σάσσεξ δόθηκε στον Ράιναλντ, τον γενάρχη του Οίκου του Μπάλλιολ που ανέβηκε αργότερα στον θρόνο της Σκωτίας. Τα εδάφη παραχωρήθηκαν στον Ράιναλντ από τον Γουλιέλμο τον Κατακτητή για να τον αναγνωρίσει σαν σερίφη του Σροπσάιρ. Δεν βρέθηκε απόδειξη ότι ο Ράιναλντ ή ο διάδοχος του Ούγος ήταν επαναστάτες, τα εδάφη δόθηκαν στον Άλαν σαν επιβεβαίωση για την άνοδο του στη σεριφεία. Κέρδισε επιπλέον πολλές μεγάλες εκτάσεις από τον Έρνουλφ του Έσντιν χάρη στον γάμο του με την κόρη του Αβελίνα.
Οικιστικά κοινά
Η παγκοσμιοποίηση επέφερε αλλαγές στις ιδιοκτησιακές εξελίξεις ως αποτέλεσμα βαθύτερων αλλαγών που συμβαίνουν στην κοινωνία αλλά και στο αστικό φαινόμενο γενικά. Η διάδοση νέων ιδιόκτητων οικιστικών προϊόντων έχει στενή σχέση με την κατασκευή της μεταμοντέρνας και της μεταβιομηχανικής κοινωνίας αλλά και των διαδικασιών παγκοσμιοποίησης  με νεοφιλελεύθερες πτυχές. Τα χαρακτηριστικά αυτών των οικιστικών εξελίξεων αντιστοιχούν στην πραγματικότητα σε αυτές τις γενικότερες τάσεις που χαρακτηρίζουν το αστικό φαινόμενο σήμερα, δηλαδή ιδιωτικοποίηση, αστικός κατακερματισμός αλλά και παραγωγή χώρων προσομοίωσης.
Η διάδοση ιδιωτικών και κλειστών οικιστικών χώρων τα τελευταία 25 χρόνια μπορεί στην πραγματικότητα να εκληφθεί ως μία από τις πρωτοβουλίες που προωθούνται ή αναγεννιούνται στο πλαίσιο του φιλελευθερισμού. Όπως και με οποιαδήποτε άλλη πρωτοβουλία που αναπτύχθηκε από την οικονομική θεωρία της ελεύθερης αγοράς, θεωρείται ότι η ίδια η αγορά μπορεί να ενεργήσει αποτελεσματικότερα, μέσω της ιδιωτικοποίησης, της παροχής και συντήρησης του απαραίτητου εξοπλισμού και υπηρεσιών για την εξασφάλιση της καλής λειτουργίας της. Η απόρριψη της πόλης, η οποία γίνεται σε μεγάλο βαθμό από τις κλειστές κοινότητες διαβίωσης, ξεκίνησε πριν χρόνια από πλούσιους ανθρώπους που ήθελαν έναν ιδιαίτερο τρόπο ζωής και διαβίωσης έξω από την πόλη. Η πιθανότητα της αστικής αποχώρησης στην σύγχρονη εποχή έχει γίνει ευρέως διαδεδομένη. Τα ακίνητα των οικιστικών κοινών κατάφεραν να προσαρμοστούν σε διαφορετικούς ενδιαφερόμενους, επιβάλλοντας έναν νέο τρόπο ζωής που ταιριάζει απόλυτα στο παγκόσμιο μοντέλο κατανάλωσης , ασχέτως εισοδήματος.