cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ίλια Πέτκοβιτς
Ο Ίλια Πέτκοβιτς (σερβικά: Илија Петковић, ημ. γέννησης: 22 Σεπτεμβρίου 1945 – ημ. θανάτου:27 Ιουνίου 2020) ήταν Σέρβος παλαίμαχος ποδοσφαιριστής και προπονητής ποδοσφαίρου. Ο Πέτκοβιτς φόρεσε 43 φορές το εθνόσημο της Γιουγκοσλαβίας, πέτυχε 6 τέρματα, συμμετέχοντας στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου του 1968, και στο  Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου του 1974 όπου σημείωσε ένα γκολ στην τεράστια νίκη με 9–0 επί του Ζαΐρ. Έπαιξε το μεγαλύτερο διάστημα της καριέρας του στην ΟΦΚ Βελιγραδίου, με ένα πέρασμα στη μέση της καριέρας του από τη γαλλική Τρουά.
Περιβόλι Καρδίτσας
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Αργιθέας Κατηγορία:Χωριά του νομού Καρδίτσας
Rifts
Ιστορία
Τα εκατομμύρια των νεκρών που προξένησε η βόμβα απελευθέρωσαν μια τρομακτικά μεγάλη ποσότητα ψυχικής ενέργειας· αυτό το γεγονός συνέβη ακριβώς τη στιγμή που θα λάμβανε χώρα κάποια σύνοδος πλανητών και μεσάνυχτα, δυο συγκυρίες κατά τις οποίες η ψυχική ενέργεια είναι ήδη σε υψηλά επίπεδα. Αυτή η απελευθέρωση ενέργειας άναψε τη φωτιά, προκάλεσε "κατακλυσμό" και οι νεκροί της καταστροφής αυτής απελευθέρωσαν με τη σειρά τους επιπλέον ψυχική ενέργεια... Ο εν λόγω Αρμαγεδδών έλαβε χώρα στις 22 Δεκεμβρίου 2098. Ολόκληρη η Γη επλήγη από τον Μέγα Κατακλυσμό (Great Cataclysm), ο οποίος ξεκίνησε στην Νότια Αμερική, χτύπησε τη Βόρεια Αμερική τριάντα δευτερόλεπτα αργότερα και ύστερα από μερικά λεπτά αφάνισε ολόκληρο τον πλανήτη.
Γιγαντιαίοι σεισμοί προκάλεσαν τσουνάμι τα οποία κατέστρεψαν ολοσχερώς τις ακτές, δημιουργώντας κύματα ύψους 300 μέτρων που με τη σειρά τους θέρισαν την ενδοχώρα μέχρι τα 160 χλμ. Η Ατλαντίδα έκανε την επανεμφάνιση της. Όλα τα ηφαίστεια ενεργοποιήθηκαν, εκτοξεύοντας στάχτες στην ατμόσφαιρα. Από τις σεληνιακές βάσεις δεν μπορούσε πλέον κανείς να δει τίποτα από όσα συνέβαιναν στη Γη. Ο Ήλιος χάθηκε από τον ουρανό, δημιουργώντας έναν τεχνητό χειμώνα. Η θερμοκρασία έπεσε κατακόρυφα κατά είκοσι περίπου βαθμούς Κελσίου. Τυφώνες βάλθηκαν να αφανίσουν ό,τι είχε γλιτώσει. Στο τέλος αυτής της αλυσιδωτής αντίδρασης ο πολιτισμός είχε καταστραφεί ολοσχερώς. Η ψυχική ενέργεια άνοιξε ρωγμές (rifts) μεταξύ των παράλληλων συμπάντων ("διαστάσεων"), προκαλώντας τον ερχομό εξωγήινων όντων και δαιμόνων. Το εν τρίτο του πληθυσμού απεβίωσε κατά τον κατακλυσμό και άλλο εν τρίτο απεβίωσε τους μήνες που ακολούθησαν. Η ροή ψυχικής ενέργειας που σαρώνει από εκείνη τη στιγμή κι έπειτα τη Γη, υπό τη μορφή γραμμών σύγκλισης (ley lines) που διασταυρώνονται σε δεσμούς (ley line nexus points), είναι τεράστια και καθιστά τη μαγεία πραγματική.
Ρυθμός μεταβολής της επιτάχυνσης
Φυσιολογικές επιδράσεις και ανθρώπινη αντίληψη
Η χρήση του ρυθμού μεταβολής της επιτάχυνσης στα διάφορα πεδία μελέτης της κίνησης του ανθρωπίνου σώματος γίνεται κατά κύριο λόγο για την περιγραφή και την καταμέτρηση της «απαλότητας» ή της ομαλότητας της κίνησης. Η ομαλή κίνηση του ανθρωπίνου σώματος ή η παραμονή του σε κατάσταση ηρεμίας, είναι αποτέλεσμα της εξισορρόπησης των δυνάμεων που ασκούνται ταυτόχρονα από πολλούς ανταγωνιστικούς μύες οι οποίοι ελέγχονται σε νευρωνικές οδούς του εγκεφάλου (προκειμένου για την κατευθυνόμενη κίνηση) ή μερικές φορές κατά μήκος αντανακλαστικών τόξων. Για την εξισορρόπηση κάποιας δεδομένης δύναμης (π.χ. κατά το κράτημα ή το τράβηγμα ενός βάρους) η μετακεντρική έλικα δημιουργεί ένα κύκλωμα ελέγχου για την επίτευξη αυτής της ισορροπίας, ρυθμίζοντας την ένταση των μυών σύμφωνα με τη θέση που ανιχνεύει ο ενεργοποιητής. Αν το φορτίο αλλάζει πιο γρήγορα από την κατάλληλη προσαρμοστική απόκριση που παρέχει το κύκλωμα ελέγχου, η ισορροπία δεν μπορεί να διατηρηθεί. Αυτό διότι οι τεντωμένοι μύες δεν μπορούν να χαλαρώσουν ή να συσταλούν αρκετά γρήγορα και να αλλάξουν κατεύθυνση, μέχρι ο νευρωνικός βρόχος ελέγχου να καταφέρει να ανακτήσει τον έλεγχο. Φυσικά, ο χρόνος αντίδρασης είναι περιορισμένος υπό φυσιολογικές συνθήκες και επίσης εξαρτάται από το επίπεδο προσοχής: μία αναμενόμενη αλλαγή θα σταθεροποιηθεί γρηγορότερα από μια ξαφνική πτώση ή αύξηση του φορτίου.
Στην περιστροφή
Σκεφτείτε για παράδειγμα ένα δίσκο Geneva, ένα μηχανισμό για τη δημιουργία διακοπτόμενης περιστροφής ενός οδηγούμενου τροχού (μπλε) από τη συνεχή περιστροφή άλλου οδηγού τροχού (κόκκινο). Σε έναν κύκλο του οδηγού τροχού, υπάρχει μια μεταβολή στη γωνιακή θέση του οδηγούμενου τροχού κατά ένα τέταρτο του κύκλου και μια σταθερή γωνιακή θέση στο υπόλοιπο του κύκλου.
Στη χάραξη οδών και σιδηροδρόμων
Στις περιπτώσεις αυτές, όπου η συνιστώσα της ταχύτητας που κείται εφαπτομενικά ως προς τη διαδρομή είναι σταθερή (οπότε και η αντίστοιχη συνιστώσα του ρυθμού μεταβολής της επιτάχυνσης είναι μηδενική), το ενδιαφέρον, κατά τη γεωμετρική σχεδίαση, εστιάζεται στην κεντρομόλο επιτάχυνση και στη συνιστώσα του ρυθμού μεταβολής της επιτάχυνσης που κείται κάθετα ως προς τη διεύθυνση της διαδρομής (κεντρομόλο συνιστώσα). Αυτό γίνεται διότι ο τελευταίος οφείλεται σε καθαρά γεωμετρικούς λόγους, καθώς οποιαδήποτε αλλαγή στην καμπυλότητα της διαδρομής έχει ως αποτέλεσμα ένα κινούμενο σώμα πάνω στη διαδρομή να εμφανίζει μία μη-μηδενική συνισταμένη του ρυθμού μεταβολής της επιτάχυνσής του στο επίπεδο που τέμνει κάθετα τη διεύθυνση της κίνησής του. Για να αποφευχθεί ο υπερβολικά μεγάλος (κεντρομόλος) ρυθμός μεταβολής της επιτάχυνσης κατά τη μετάβαση π.χ. από ένα ευθύγραμμο σε ένα καμπύλο τμήμα της διαδρομής ή αντίστροφα (δηλαδή όπου γενικά εμφανίζονται ασυνέχειες στην παράγωγο της διαδρομής), παρεμβάλλονται τόξα συναρμογής, τα οποία περιορίζουν το ρυθμό μεταβολής της επιτάχυνσης εξασφαλίζοντας τη βαθμιαία αύξηση της κεντρομόλου επιτάχυνσης (ή ισοδύναμα της καμπυλότητας της διαδρομής) στην τιμή που αντιστοιχεί στην ακτίνα του κύκλου καμπυλότητας και την προδιαγεγραμμένη εφαπτομενική (στην καμπύλη) συνιστώσα της ταχύτητας. Το θεωρητικό βέλτιστο σχήμα καμπύλης ενός τόξου συναρμογής επιτυγχάνεται με την κλωθοειδή καμπύλη (γνωστή και ως σπειροεδές ή σπείρα του Ώυλερ (Γερμ. Euler)), η οποία διαθέτει την ιδιότητα ότι ένα σώμα που κινείται πάνω της να αυξάνεται η επιτάχυνσή του γραμμικά, δηλ. η κίνησή του να παρουσιάζει σταθερό ρυθμό μεταβολής της επιτάχυνσης. Κατά τη χάραξη σιδηροδρόμων, συνιστάται κατά κανόνα μία μέγιστη τιμή ρυθμού μεταβολής της επιτάχυνσης των 0.5 m/s3 ενώ μια τυπική (σχεδιαστικά) αποδεκτή τιμή είναι τα 0.35 m/s3. Η εικόνα δείχνει ένα τόξο κλωθοειδούς καμπύλης, το οποίο αποτελεί το τόξο συναρμογής μεταξύ ενός ευθύγραμμου τμήματος και ενός κυκλικού τόξου.
Στη μεταποίηση
Ο ρυθμός μεταβολής της επιτάχυνσης είναι σημαντικό να εξετάζεται στις διαδικασίες μεταποίησης. Για παράδειγμα, οι ραγδαίες μεταβολές κατά την επιτάχυνση ενός εργαλείου κοπής μπορεί να οδηγήσουν στην πρόωρη φθορά του που με τη σειρά της μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα ανωμαλίες κατά την κοπή. Γι' αυτό το λόγο, οι σύγχρονοι ελεγκτές κίνησης περιλαμβάνουν στοιχεία περιορισμού του ρυθμού μεταβολής της επιτάχυνσης. Στη μηχανολογία, ο ρυθμός μεταβολής της επιτάχυνσης, εκτός από την ταχύτητα και την επιτάχυνση, λαμβάνεται υπ' όψιν και κατά τη σχεδίαση του σχήματος των εκκεντροφόρων αξόνων εξαιτίας τόσο των τριβολογικών επιπτώσεων όσο και της ανάγκης για την εξασφάλιση την ικανότητας του εφαπτόμενου σώματος να ακολουθήσει την έκκεντρη τροχιά, χωρίς να διακόπτεται η επαφή του με τον εκκεντροφόρο ή να δημιουργούνται μηχανικές ταλαντώσεις. Ο ρυθμός μεταβολής της επιτάχυνσης πρέπει να λαμβάνεται υπ' όψιν όταν η ένταση των δονήσεων θεωρείται υπερβολική. Για τη μέτρηση του ρυθμού μεταβολής της επιτάχυνσης χρησιμοποιούνται ειδικοί αισθητήρες.
Ιδιοπαθής φλεγμονώδης εντερική νόσος
Η ιδιοπαθής φλεγμονώδης εντερική νόσος (ΙΦΕΝ) είναι χρόνια φλεγμονώδης νόσος του εντέρου προκαλούμενη από μικρόβια ή παράσιτα, από άγχος και άλλους παράγοντες. Δύο διακριτές μορφές της είναι η νόσος του Κρον και η ελκώδης κολίτιδα. Η νόσος του Κρον επηρεάζει το λεπτό και το παχύ έντερο, καθώς και το στόμα, τον οισοφάγο, το στομάχι και τον πρωκτό, ενώ η ελκώδης κολίτιδα επηρεάζει κυρίως το παχύ έντερο και το ορθό.
Ο μεγάλος διχασμός
Βιβλιογραφικές πηγές
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1968 Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Γρηγόρη Γρηγορίου Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Μίμος
Ιστορία
Ωστόσο, τον 5ο αιώνα π.Χ. με τη λέξη Mίμος νοούταν ένα αρχαίο θεατρικό σατυρικό είδος με θέματα από την καθημερινότητα των πολιτών. Γενικά, με τον όρο μίμος αναφερόμαστε σε ποικίλα είδη καλλιτεχνών και σε ανεπίσημα δημόσια, μη διαγωνιστικά θεάματα της εποχής, όπως δράματα, που όμως παρουσιάζουν κωμικά στοιχεία, ή μουσικά και χορευτικά θεάματα. Σταδιακά, η λέξη μίμος άρχισε να αναφέρεται σε έναν γελωτοποιό, ο οποίος έδινε βάρος στη γλώσσα του σώματος και τις χειρονομίες, στην ερμηνεία, όμως, του οποίου άρχισε να ενσωματώνεται λόγος με σκοπό την επεξήγηση των χαρακτήρων. Ο παντομίμος της κλασικής και ρωμαϊκής εποχής ερμήνευε με χορευτικές κινήσεις, δίχως λόγο, μυθικές ή πραγματικές ιστορίες. Πρόκειται για έναν σολίστα καλλιτέχνη της μιμικής τέχνης που ενσάρκωνε μόνος του όλους τους ήρωες με τη συνοδεία χορού ή αοιδών, οι οποίοι ερμήνευαν χορικά τραγωδιών. Ερμήνευε, δίχως να χρησιμοποιεί λόγο, αλλά μόνο κάποιες τυποποιημένες ρυθμικές κινήσεις και χειρονομίες, ενώ οι παραστάσεις του ήταν ένας συνδυασμός μουσικής, μιμικής ερμηνείας και άσματος, που συχνά ήταν γραμμένο στην ελληνική γλώσσα.
Στα ρωμαϊκά χρόνια η τέχνη του μίμου, που μέχρι πρότινος αποτελούσε μέρος της εκπαίδευσης και της τέχνης των υποκριτών, αυτονομήθηκε. Την ίδια περίοδο, εγκαταλείφθηκε η χρήση μάσκας, φανερώνοντας με αυτό τον τρόπο τους μορφασμούς του προσώπου του υποκριτή, ενώ για πρώτη φορά, γυναίκες αρχίζουν να κατέχουν ρόλους αρχιμίμου στους ολιγοπρόσωπους θιάσους μίμων της εποχής. Ο τραγικός μίμος αναπτύχθηκε από τον μιμογράφο Πυλάδη της Κιλικίας και ο κωμικός μίμος από τον Βαθύλλο της Αλεξάνδρειας. Στα Ελληνιστικά και Ρωμαϊκά Χρόνια οι μίμοι αποτελούσαν μία δημοφιλή μορφή λαϊκού θεάματος και κατείχαν σημαντική θέση στο ρωμαϊκό θέατρο από τις απαρχές του. Η τέχνη τους αναπτύχθηκε παράλληλα με την Αττελανή Φάρσα, με την οποία παρουσίαζαν ομοιότητες στον αυτοσχεδιασμό, ενώ διέφεραν όσον αφορά τους τυποποιημένους χαρακτήρες της τελευταίας. Σταδιακά, οι παραστάσεις των μίμων αντικατέστησαν την Αττελανή Φάρσα ως ιντερλούδιο ανάμεσα στις σκηνές ή ως εξόδιο μίας θεατρικής παράστασης και έγιναν το μοναδικό δραματικό γεγονός στις γιορτές της Θεάς Φλώρας (Florallia) τον 2ο αιώνα π.Χ. Τον επόμενο αιώνα, η μιμική τέχνη εξελίχθηκε από τους Πουμπλίλιο Σύρο και Ντεσίμους Λαμπέριους.
Στρατόπεδο συγκέντρωσης Φλόσενμπεργκ
Περίπου 90.000 άνθρωποι κρατήθηκαν αιχμάλωτοι στο στρατόπεδο, 30.000 από τους οποίους δεν το εγκατέλειψαν ζωντανοί. Παρόλο που επεκτάθηκε στα χρόνια μετά την ίδρυσή του, ο αριθμός των κρατούμενων υπερέβαινε πάντα την χωρητικότητα του Φλόσενμπεργκ. Οι συνθήκες διαβίωσης ήταν κακές, δεδομένου ότι η σκληρή εργασία στα λατομεία και η ανεπαρκής διατροφή των φυλακισμένων καθώς επίσης και η σκληρότητα των εθνικοσοσιαλιστών απαιτούσαν πολλές ανθρώπινες ζωές.
Το στρατόπεδο συγκέντρωσης Φλόσενμπεργκ επεκτάθηκε μετά το 1943 σε μεγάλο δίκτυο στρατοπέδων - παραρτημάτων, περιλαμβάνοντας σχεδόν 100 εξωτερικά στρατόπεδα, ακόμη και εκτός της Βαυαρίας, όπως στην Σαξονία (ιδιαίτερη στη Δρέσδη) και στη Βοημία. Επίσης από το 1943 οι κρατούμενοι χρησιμοποιήθηκαν για καταναγκαστική εργασία σε βιομηχανικές εγκαταστάσεις εξοπλισμού, όπως και στη παραγωγή αεροπλάνων της Μέσσερσμιτ (Messerschmitt).
Αλιστράτη
Είναι χτισμένη πάνω σε λόφους και περιστοιχίζεται από φυσικά πευκόφυτα τοπία, στις παρυφές του Μενοικίου όρους. Πολύ αξιόλογη παραδοσιακή κοινότητα, μια από τις μεγαλύτερες της περιοχής.
Λος Άντζελες Γκάλαξι
Ιστορικές εμφανίσεις
Παρακάτω παρουσιάζονται ορισμένες ιστορικές εμφανίσεις του συλλόγου.
Δύναμη (Πόλεμος των Άστρων)
Η Σκοτεινή Πλευρά της Δύναμης
Με τη διοχέτευση έντονων αρνητικών συναισθημάτων - όπως οργή, ζήλια ή απληστία - στην Δύναμη, μπορεί κάποιος να αποκτήσει δυνάμεις πολύ ευκολότερα - αλλά με τίμημα. Αποκτούν δίψα για δύναμη και εξουσία, και γίνονται όλο και περισσότερο ανικανοποίητοι. Οι ακόλουθοι αυτής της οδού πάντα απεικονίζονται ως διεφθαρμένοι και διεστραμμένοι, και έχουν μπλεχτεί σε μια αέναη εγωκεντρική αναζήτηση περισσότερης δύναμης και εξουσίας.
Βλαντίμιρ Λένιν
Η σοβιετική κυριαρχία
Μετά από εννέα εβδομάδες διαπραγματεύσεων χωρίς να καταλήξουν σε συμφωνία, ο γερμανικός στρατός διατάχτηκε να επαναλάβει την προέλασή του στο ρωσικό έδαφος. Στις 3 Μαρτίου 1918, με τα γερμανικά στρατεύματα να κινούνται προς την Πετρούπολη, ο Λένιν διέταξε τον Τρότσκι να δεχτεί τους όρους των Κεντρικών δυνάμεων. Η Συνθήκη του Μπρεστ - Λιτόφσκ ανάγκασε τους Ρώσους να παραδώσουν την Ουκρανία, τη Φινλανδία, τις Βαλτικές χώρες, τον Καύκασο και την Πολωνία.
Απόπειρα δολοφονίας
Στις 30 Αυγούστου 1918 η Φάνια Καπλάν, μέλος του Σοσιαλιστικού Επαναστατικού Κόμματος, πλησίασε το Λένιν μετά από μία ομιλία του σε κάποια συνεδρίαση και ενώ βρισκόταν στο δρόμο για το αυτοκίνητό του. Τον φώναξε και όταν αυτός γύρισε τον πυροβόλησε τρεις φορές με σφαίρες εμβαπτισμένες σε δηλητήριο. Δύο από τις σφαίρες τον βρήκαν στον ώμο και τον πνεύμονα. Ο Λένιν οδηγήθηκε στο διαμέρισμά του στο Κρεμλίνο και αρνήθηκε την εισαγωγή του σε νοσοκομείο, πιστεύοντας πως άλλοι δολοφόνοι θα τον περίμεναν εκεί. Οι γιατροί κλήθηκαν, αλλά αποφάσισαν ότι ήταν πάρα πολύ επικίνδυνο να αφαιρεθούν οι σφαίρες. Ο Λένιν δε συνήλθε ποτέ εντελώς από την απόπειρα αυτή, η οποία επιβάρυνε σοβαρότατα τον οργανισμό του και κλόνισε ανεπανόρθωτα την υγεία του.
Γεώργιος Διαμαντής
Συμμετείχε σε δύο τουρνουά σκοποβολής. Στο στρατιωτικό τουφέκι κατετάγη έβδομος με βαθμολογία 1.456. Στη δεύτερη σειρά των 10 βολών σημείωσε 384. Το σκορ και η θέση του στο ελεύθερο τουφέκι είναι άγνωστα, εκτός από το ότι δεν κέρδισε μετάλλιο.
Σκοτ Ίαν
Δισκογραφία
{|width="100%" align="center"|
Συναγωγή Κομοτηνής
Στην Κομοτηνή, η περιοχή στο Φρούριο (όπου βρισκόταν η συναγωγή) ήταν γνωστή μέχρι τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο με την ονομασία "τα εβραϊκά του Καλέ". Κατά τη διάρκεια της Κατοχής (1941-44) αφαιρέθηκε η επίπλωση της συναγωγής και αργότερα για κάποια χρόνια χρησιμοποιήθηκε το κτήριο ως σταύλος.
Δημήτρης Λίτσας
Βιογραφικά στοιχεία
Κοντά του μαθήτευσαν σημαντικοί ζωγράφοι του αιγυπτιακού Ελληνισμού, όπως ο Γιάννης Κεφαλληνός, ο Αριστομένης Αγγελόπουλος, ο Μιχάλης Κιούσης, ο Μιχάλης Βαφειάδης ο Σπύρος Μυλωνάκης και άλλοι. Δημοσίευσε επίσης άρθρα σχετικά με την ζωγραφική και γενικότερα την τέχνη σε εφημερίδες και περιοδικά της εποχής. Πέθανε στην Αλεξάνδρεια το 1952.
Χειμερινό Κοζάνης
Σύγχρονη ιστορία
Τον Οκτώβριο του 1912, το χωριό απελευθερώνεται και περιέρχεται στην Ελλάδα.
Συμμαχία των Τριών Αυτοκρατόρων
Η Συμμαχία των Τριών Αυτοκρατόρων (γερμ. Dreikaiserbund), ήταν μία συμμαχία που συνάφθηκε το 1873 μεταξύ των αυτοκρατόρων της Γερμανίας, Αυστροουγγαρίας και Ρωσίας, των τριών μεγαλύτερων δυνάμεων της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης εκείνη την εποχή. Είναι γενικά αποδεκτό ότι στόχος της ήταν η αντίσταση εναντίον των φιλελεύθερων μορφών κυβέρνησης που επικρατούσαν στη Δύση και ο ειρηνικός διακανονισμός των εδαφικών τους διαφορών (τόσο η Ρωσία όσο και η Αυστροουγγαρία διεκδικούσαν τα Βαλκάνια).
Ίδρυμα Wikimedia
Το Ίδρυμα Wikimedia (Wikimedia Foundation Inc.) είναι ο μητρικός οργανισμός των εγχειρημάτων Βικιπαίδεια, Βικιλεξικό, Βικιφθέγματα, Βικιβιβλία, Βικιθήκη, Wikimedia Commons (Κοινά), Βικιείδη, Βικινέα, Βικιδεδομένα, Βικιεπιστήμιο και Βικιταξίδια. Είναι μη κερδοσκοπικός οργανισμός με έδρα το Σαν Φρανσίσκο στην Καλιφόρνια των ΗΠΑ. Η ύπαρξή του ανακοινώθηκε από τον γενικό διευθυντή της Wikia και ιδρυτή της Wikipedia Τζίμι Γουέιλς, στις 20 Ιουνίου 2003.
Η συνεχόμενη επέκταση του καθενός από τα εγχειρήματα του Wikimedia εξαρτάται κυρίως από δωρεές αλλά το Ίδρυμα Wikimedia προσπαθεί να αυξήσει τα έσοδά του βρίσκοντας εναλλακτικούς τρόπους χρηματοδότησης όπως επιδόματα και χορηγίες.
Τοπικά παραρτήματα
thumb|right|250px|Wikimedia (Σαν Φρανσίσκο) Για την συνέχεια της επιτυχίας σε οργανωτικό επίπεδο, το Wikimedia δημιουργεί ένα διεθνές δίκτυο συνδεδεμένων οργανισμών. Επί του παρόντος υπάρχουν παραρτήματα του Wikimedia σε 37 χώρες (συν 2 παραρτήματα στις ΗΠΑ), αριθμώντας συνολικά τα 39. Τα τοπικά παραρτήματα είναι αυτόνομοι οργανισμοί που μοιράζονται τους στόχους του Ιδρύματος Wikimedia και τους υποστηρίζουν σε μια συγκεκριμένη γεωγραφική περιοχή. Υποστηρίζουν το Ίδρυμα Wikimedia, την κοινότητα Wikimedia και τα εγχειρήματα του Wikimedia με διάφορους τρόπους - συλλέγοντας δωρεές, οργανώνοντας τοπικές εκδηλώσεις και εγχειρήματα και διαδίδοντας το Wikimedia και τον Ελεύθερο Πολιτισμό. Επίσης παρέχουν στην κοινότητα εθελοντών και πιθανούς συνεργάτες και υποστηρικτές ένα σημείο επαφής ικανό να ανταποκριθεί σε συγκεκριμένες τοπικές ανάγκες. Τα τοπικά παραρτήματα είναι αυτόνομοι οργανισμοί χωρίς νομικό έλεγχο ή ευθύνη για τους ιστοτόπους του Ιδρύματος Wikimedia και αντιστρόφως.
Οι μικρές αλεπούδες
Πληροφορίες
Η μεταφορά του θεατρικού της μεγάλης Αμερικανίδας δραματουργού Λίλιαν Χέλμαν σηματοδότησε την τρίτη και τελευταία συνεργασία της Μπέτι Ντέιβις με τον αγαπημένο της σκηνοθέτη Γουίλιαμ Γουάιλερ, είχαν προηγηθεί οι ταινίες Ζέζεμπελ (Jezebel, 1938) και Το γράμμα (The Letter, 1940). Το πρώτο μάλιστα είχε χαρίσει στη Ντέιβις, που διένυε την πιο παραγωγική περίοδο στην καριέρα της, το δεύτερό της όσκαρ Α' γυναικείου ρόλου.
Η θεατρική παράσταση "Οι μικρές αλεπούδες" είχε κάνει πρεμιέρα το 1939 στο Μπρόντγουεϊ με πρωταγωνίστρια την Ταλούλα Μπάνκχεντ όταν ο Σάμιουελ Γκόλντγουιν αποφάσισε να προτείνει στη Λίλιαν Χέλμαν να διασκευάσει το έργο της για τη μεγάλη οθόνη. Ως πρωταγωνίστρια για τη διασκευή του θεατρικού ο Γουάιλερ επέμεινε στο όνομα της Μπέτι Ντέιβις, η οποία ανήκε στο δυναμικό της εταιρίας Warner. Ο διευθυντής της εταιρίας Τζακ Γουόρνερ, που φημιζόταν για το γεγονός ότι δεν συνήθιζε να δανείζει τους ηθοποιούς της εταιρίας του σε άλλες εταιρίες, αρχικά διέθεσε τη Μίριαμ Χόπκινς, αντί της Ντέιβις. Όταν ο Γουάιλερ αρνήθηκε να συνεργαστεί με τη Χόπκινς, ο Γουόρνερ αναγκάστηκε να δανείσει τη Ντέιβις στη MGM, για να ξεπληρώσει χρέος, από ήττα στα χαρτιά, στον Γκόλντγουιν. Ήταν η δεύτερη και τελευταία φορά που η Ντέιβις, κατά τη διάρκεια της θητείας της στη Warner, δανειζόταν για να πρωταγωνιστήσει σε ταινία άλλης εταιρίας παραγωγής. Η αμοιβή της Ντέιβις ανερχόταν στα 3.000 δολάρια την εβδομάδα, όταν όμως έμαθε πόσα χρήματα εισέπραξε ο Τζακ Γουόρνερ για τη συμμετοχή της στην ταινία απαίτησε ποσοστό από τις εισπράξεις, το οποίο τελικά της παραχωρήθηκε.
Ένα άλλο μέρος του δάσους
Η Χέλμαν έγραψε και θεατρικό prequel των Μικρών αλεπούδων με τίτλο "Ένα άλλο μέρος του δάσους" (Another Part Of The Forest), το οποίο επίσης μεταφέρθηκε από το Μπρόντγουεϊ στη μεγάλη οθόνη το 1948.
Ναός Κοιμήσεως της Παναγίας (Κομοτηνή)
Παραπομπές
Κοιμησεως Παναγιας
Οι μικρές αλεπούδες
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1941 Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Γουίλιαμ Γουάιλερ Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε θεατρικά έργα
Δημογραφία της Αυστρίας
Στο παρόν λήμμα παρουσιάζονται τα δημογραφικά χαρακτηριστικά του πληθυσμού της Αυστρίας, συμπεριλαμβανομένης της πυκνότητας, της εθνικότητας, του επιπέδου εκπαίδευσης, της υγείας, της οικονομικής κατάστασης, της θρησκείας και άλλων πτυχών του πληθυσμού. Ο αυστριακός είναι ένας ομοιογενής λαός, αν και η εισερχόμενη μετανάστευση έχει αλλάξει σημαντικά τη σύνθεση του πληθυσμού. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001, το 88,6% του πληθυσμού είχε ως μητρική γλώσσα τα γερμανικά, ενώ το υπόλοιπο 11,4% μιλούσε άλλες γλώσσες. Οι μειονοτικές γλώσσες κατατάσσονται στις ομάδες, οι οποίες σχετίζονται με τα εδάφη της πρώην Μοναρχίας των Αψβούργων, και σε εκείνες, οι οποίες προέκυψαν από τις μεταναστευτικές ροές των τελευταίων ετών.
Πληθυσμιακά στοιχεία
Τα ακόλουθα δημογραφικά στοιχεία προέρχονται από στατιστικά στοιχεία της CIA και της Στατιστικής Υπηρεσίας της Αυστρίας.
Δαπάνες παιδείας
Αλφαβητισμός
1987 Κάπλαν
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Καπλαν
Λε Μαραί (παριζιάνικη συνοικία)
μικρογραφία|Η [[Πλατεία Αγίου-Παύλου (Παρίσι)|Πλατεία Αγίου-Παύλου, στη διάρκεια ομιχλώδους ημέρας του φθινοπώρου.]] Το Λε Μαραί (γαλλ. Le Marais) είναι ιστορική συνοικία του Παρισιού (όχι διοικητική), η οποία εκτείνεται σε ένα τμήμα του 3ου και του 4ου δημοτικού διαμερίσματος του Παρισιού, στην δεξιά όχθη του Σηκουάνα. Οριοθετείται, σήμερα, στα δυτικά από την rue Beaubourg, στα ανατολικά από την Λεωφόρο Μπωμαρσαί, στα βόρεια από την rue de Bretagne και στα νότια από τον Σηκουάνα.
Το Λε Μαραί είναι παλιά βαλτώδης περιοχή στην οποία δραστηριοποιούνταν από τον 12ο αιώνα θρησκευτικά τάγματα (ανάμεσά τους το Τάγμα των Ναϊτών), τα οποία εγκατέστησαν μονάδες τους. Στις αρχές του 17ου αιώνα, με την κατασκευή της Πλατείας των Βοσγίων, η συνοικία αυτή, μέχρι πρότινος περιφερειακή, κατέστη τόπος κατοικίας της παριζιάνικης αριστοκρατίας. Μεγάλος αριθμός ιδιωτικών μεγάρων κατασκευάστηκαν, πολλά εκ των οποίων σώζονται μέχρι σήμερα. Στα μέσα του 18ου αιώνα η συνοικία εγκαταλείφτηκε από την παριζιάνικη ελίτ για χάρη του Faubourg Saint-Honoré και του Faubourg Saint-Germain που πρόσφεραν περισσότερο χώρο. Η Γαλλική Επανάσταση αποτελείωσε τον εκδιωγμό των πλούσιων κατοίκων. Η συνοικία, έκτοτε, κατοικούνταν από καλλιτέχνες και εργάτες οι οποίοι διέμεναν στα παλιά ιδιωτικά μέγαρα και έχτιζαν τα εργαστήριά τους στις παλιές αυλές τους.
Just Say Ozzy
Θέσεις τσαρτ
Just Say Ozzy (ΕΡ σινγκλ)
Στίγματα (Χριστιανισμός)
Άγιος Φραγκίσκος της Ασίζης
αριστερά|μικρογραφία| [[Ο Άγιος Φραγκίσκος δέχεται τα στίγματα (Τζιότο)|Άγιος Φραγκίσκος λαμβάνει τα Στίγματα από τον Τζόττο. ]] μικρογραφία| Ο Άγιος [[Φραγκίσκος της Ασίζης, από τον Ελ Γκρέκο ]] Ο Άγιος Φραγκίσκος της Ασίζης είναι ο πρώτος καταγεγραμμένος στιγματικος στη χριστιανική ιστορία. Το 1224, δύο χρόνια πριν από το θάνατό του, ξεκίνησε ένα ταξίδι στο όρος Λα Βέρνα για μια νηστεία σαράντα ημερών. Ο θρύλος λέει ότι ένα πρωί, κοντά στην ημέρα του Υψώματος του Σταυρού, ένας εξαπτέρυγος άγγελος εμφανίστηκε στον Φραγκίσκο ενώ προσευχόταν. Καθώς πλησίασε ο άγγελος, ο Φραγκίσκος μπορούσε να δει ότι ο άγγελος είχε σημάδια σταύρωσης.
Άγιος Πίος της Πιτερλσίνας
Ο Τζιόρτζιο Φέστα σημείωσε ότι "στις άκρες των βλαβών, το δέρμα είναι απόλυτα φυσιολογικό και δεν παρουσιάζει κανένα σημάδι οιδήματος, διείσδυσης ή ερυθρότητας, ακόμη και όταν εξετάζεται με ένα καλό μεγεθυντικό φακό". Ο Δρ Alberto Caserta πήρε ακτινογραφίες των χεριών το 1954 και δεν βρήκε ανωμαλία στη δομή των οστών. Ο Δρ. Giuseppe Sala, ο οποίος εργάστηκε ως γιατρός για τον Pio μεταξύ 1956-1968, σχολίασε ότι οι εξετάσεις αποκάλυψαν ότι το αίμα του δεν είχε σημάδια ανωμαλίας.
Ζακί Χαν Ζαντ
Προέλευση και πρώιμα χρόνια
Γεννήθηκε στη φυλή Zαντ, που είχε ξεριζωθεί από τον Nαντέρ Χαν από τα προγονικά της εδάφη κοντά στο Χαμαντάν, στην κεντρική ιρανική περιοχή Λορεστάν, και εγκαταστάθηκε στο Βόρειο Χορασάν. Μετά τον τέλος τού Nαντέρ Σαχ Αφσαρί το 1747, οι Zαντ επέστρεψαν στο Λoρεστάν και ο ηγέτης τους Kαρίμ Χαν κατάφερε να αποκτήσει τεράστια πολιτική δύναμη, παίρνοντας τον έλεγχο τού Ισπαχάν το 1750, όπου εγκατέστησαν έναν ανήλικο σάχη-μαριονέτα, τον Ισμαήλ Γ΄. Ο Καρίμ Χαν δεν πήρε ποτέ τον τίτλο τού σάχη, αλλά αποκάλεσε τον εαυτό του ως "βακίλ" (αναπληρωτή) αν και ήταν ήδη ο ηγεμόνας στο μεγαλύτερο μέρος τού Κεντρικού και Δυτικού Ιράν. Ο Zακί Χαν είχε διπλή συγγένεια με τον Kαρίμ Χαν: ήταν εξάδελφός του μέσω των πατέρων τους και ο ετεροθαλής αδελφός του από την πλευρά της μητέρας του. Οι τύχες τού Ζακί Χαν ακολούθησαν αυτές του ετεροθαλούς αδελφού και προστάτη του και θεωρούνταν από τους κύριους στρατηγούς του.
Πρώτη εξέγερση και χρόνια ως στρατηγός (1763-1779)
Ωστόσο ιρανικές πηγές σημειώνουν, ότι ο Zακί Χαν ήταν ήδη ήδη διαβόητος για τη σκληρότητα και τον οπορτουνισμό του. Το 1763, επιστρέφοντας από την τελευταία εκστρατεία εναντίον τού Αζάντ Χαν Αφγκάν στο Αζερμπαϊτζάν, φαινομενικά απογοητευμένος από την έλλειψη αναγνώρισης από τον ηγεμόνα, ο Ζακί Χαν άρπαξε για τον εαυτό του την πρώην πρωτεύουσα των Σαφαβιδών Ισπαχάν και εκμεταλλεύτηκε ανελέητα τον πληθυσμό της. Όταν ο Καρίμ Χαν έμαθε γι' αυτές τις καταστροφές, βάδισε προσωπικά στο Ισπαχάν. Ο Ζακί Χαν έφυγε από αυτόν στο Ντεζφούλ, στο Χουζεστάν, στρατολογώντας πολεμιστές Μπαχτιαρί στον δρόμο και στη συνέχεια συμμαχώντας με τον επαναστατημένο κυβερνήτη τού Ντεζφούλ. Μετά από ένα χρόνο ανεπιτυχών μαχών και διαπραγματεύσεων, ο Zακί Χαν τελικά ικέτευσε για το έλεος τού εξαδέλφου του και το έλαβε.
Στίγματα (Χριστιανισμός)
Επιστημονική έρευνα
Ο πρώιμος νευρολόγος Désiré-Magloire Bourneville δημοσίευσε έργα που ανέφεραν ότι οι άγιοι που ισχυρίζονται ότι παρήγαγαν θαύματα ή στίγματα, και εκείνοι που ισχυρίζονται ότι δαιμονίστηκαν, στην πραγματικότητα υπέφεραν από επιληψία ή υστερία. Μερικές σύγχρονες έρευνες έχουν δείξει ότι τα στίγματα είναι υστερικής προέλευσης ή συνδέονται με διαταραχή της διαχωριστικής ταυτότητας.
Ζακί Χαν Ζαντ
Το τέλος και κληρονομιά
Στο δρόμο του προς το Ισπαχάν, ο Ζακί Χαν διέπραξε φρικαλεότητες στον οικισμό Iζαντχβάστ. Αυτή τη φορά όμως, το πήγε τόσο μακριά, που ακόμη και οι δικοί του άνδρες έπαθαν σοκ. Μία ομάδα αρχηγών φυλών ανάμεσά τους τελικά τον δολοφόνησαν, καθώς εκείνος ξεκουραζόταν στη σκηνή του ακόμη, στο χωριό Iζαντχβάστ. Μετά την εξάλειψή του, ο πόλεμος θα συνεχιζόταν, τώρα μεταξύ τού Σαντέκ Χαν και τού Aλί Mοράντ Χαν, οι οποίοι και οι δύο θα διεκδικούσαν τον θρόνο τα επόμενα χρόνια.
Φίλιππος Νάκας
Βιογραφία
Το 1937 σε συνεργασία με τον Ν. Ανδρεάδη ανοίγει το πρώτο μουσικό κατάστημα με κύρια δραστηριότητα την έκδοση έργων Ελλήνων μουσικών συνθετών και την εισαγωγή, αντιπροσώπευση και εμπορία μουσικών οργάνων όπως τα πιάνα Gr. Steinweg και τα ακορντεόν Crucianelli και Hohner. Το 1955 διακόπτεται η συνεργασία με το Ν. Ανδρεάδη και ο Φίλιππος Νάκας συνεχίζει μόνος του, ιδρύοντας τον Μουσικό Οίκο "ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΝΑΚΑΣ”. Την ίδια χρονιά παντρεύεται την Ειρήνη Χατζηγεωργίου με καταγωγή από την Ανεμώτια Λέσβου. Το 1970 ξεκίνησε η συνεργασία με τη ΥΑΜΑΗΑ και η αποκλειστική διάθεση των μουσικών οργάνων και ηχητικών συστημάτων της εταιρείας στην Ελλάδα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες επιχειρηματίες Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες μουσικοί Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός
Λαμπέρ Λομπάρ
Βίος
Ο Λομπάρ γεννήθηκε στη Λιέγη (γαλλόφωνη περιοχή της Βαλλωνίας στο σημερινό Βέλγιο) το 1505 ή, το αργότερο, το 1506. Η χρονολογία του 1505 προέρχεται από τον Λουί Αμπρύ (Louis Abry, 1643-1720), έναν από τους παλαιότερους βιογράφους του Λαμπέρ στη Λιέγη, ο οποίος φαίνεται να συνέλεξε όλες τις γραπτές ή προφορικές μαρτυρίες που τον αφορούσαν. Επιπλέον, επιβεβαιώνεται από το πορτρέτο του, που αποτελούσε την προμετωπίδα της βιογραφίας του Λομπάρ από τον Λαμψόνιους, χαρακτικό που κατασκευάστηκε το 1561, στο οποίο αναγράφεται η έκφραση "Aetatis 55" (ηλικίας 55 [ετών]). Πατέρας του Λαμπέρ ήταν ο Γκρεγκουάρ Λομπάρ, αστός κάτοικος της Λιέγης, ο οποίος είχε νυμφευτεί τη θυγατέρα του Λεονάρ ντε Σαρ (Léonard de Sart). Η οικογένεια κατοικούσε έξω από την πύλη Αβρουά (porte d'Avroy), μια ανεξάρτητη συνοικία της πόλης. Ο νεαρός Λαμπέρ ήταν έξυπνος και έδειξε από μικρός κλίση στις τέχνες και ιδιαίτερα στη ζωγραφική, την οποία επέλεξε ως επάγγελμα. Δεν είναι γνωστό ποιος τον δίδαξε την τέχνη της ζωγραφικής. Εκείνη την εποχή, κατά την οποία η Λιέγη προσπαθούσε να συνέλθει από τις εμπόλεμες συγκρούσεις που είχαν προηγηθεί, δεν υπήρχαν πολλοί γνωστοί καλλιτέχνες στην πόλη. Ο Ζαν ντε Λόοζ (Jean de Looz), τον οποίο πολλοί βιογράφοι του Λομπάρ θεωρούν ως τον πρώτο του δάσκαλο, απεβίωσε το 1516, άρα είναι απίθανο να υπήρξε δάσκαλος του Λαμπέρ. Ανεξάρτητα από το ποιος υπήρξε δάσκαλός του, ο Λομπάρ σημείωσε αξιόλογη πρόοδο και παράλληλα προσπάθησε να λάβει και θεωρητική μόρφωση σε θέματα εκτός τέχνης. Νυμφεύτηκε σε μικρή ηλικία και την ίδια περίπου εποχή έκανε μερικά ταξίδια. Είναι γνωστό ότι πήγε στο Μίντελμπουρχ και διέμεινε στο Βάλχερεν αρκετές φορές. Στο Μίντελμπουρχ έκανε τη γνωριμία του Γιαν Γκόσσαερτ (Γιαν Μαμπούζε), με τον οποίο συνεργάστηκε και έγινε ένα είδος μαθητή του. Γνώρισε, επίσης, και έγινε δάσκαλος του μετέπειτα διάσημου ζωγράφου Φρανς Φλόρις.
Το 1532 ονομάστηκε ζωγράφος και αρχιτέκτονας της Αυλής των ηγεμόνων της Λιέγης. Το 1537 αναχώρησε, ύστερα από εντολή του Εράρ ντε Λα Μαρκ (Érard de La Marck), πρίγκηπα-επισκόπου της Λιέγης, για τη Ρώμη, συνοδεύοντας τον Άγγλο Καρδινάλιο Ρέτζιναλντ Πόουλ (Reginald Pole) καθώς ο ντε Λα Μαρκ του είχε αναθέσει να αγοράσει από εκεί έργα τέχνης, προκειμένου να διακοσμήσει το ανάκτορο - επισκοπείο, το οποίο και αναστήλωσε. Στη Ρώμη ο Λομπάρ διέμεινε επί δύο χρόνια και ανακάλυψε τις θαυμάσιες δημιουργίες της ιταλικής αναγεννησιακής ζωγραφικής, από τις οποίες και επηρεάστηκε στις κατοπινές του δημιουργίες. Εκεί έκανε, επίσης, τη γνωριμία του Τζόρτζιο Βαζάρι, ο οποίος τον είχε σε μεγάλη εκτίμηση, όπως φαίνεται από αυτά που γράφει στο βιβλίο του (Vasari: Milanesi VII, σελ. 589), στο οποίο τον εγκωμιάζει ως ζωγράφο και αρχιτέκτονα. Επιπλέον, όπως φαίνεται από την επιστολή που απηύθυνε στον Βαζάρι στις 27 Απριλίου 1565, στην οποία εξυμνεί το βιογραφικό βιβλίο του Βαζάρι ("Vitae..."), πιστοποιεί την πίστη του στα ανθρωπιστικά ιδεώδη αλλά και παρουσιάζει τις απαρχές αυτού του τύπου της σοβαρής ιστορικής έρευνας σχετικά με την τέχνη που άρχισε να εμφανίζεται και στη βόρεια Ευρώπη και έφθασε στο αποκορύφωμά της με το βιβλίο Het Schilderboek (το βιβλίο των ζωγράφων) του Κάρελ φαν Μάντερ το 1604. Έτσι, με την επιστροφή του στη Λιέγη έφερε, εκτός από έργα τέχνης, και νέες ιδέες σχετικά με την τέχνη αλλά και τη θέση ενός ζωγράφου στον κοινωνικό περίγυρο. Φαίνεται ότι μετά την επιστροφή του δημιούργησε στη Λιέγη μεγάλο εργαστήριο, στο οποίο είχε, ως μαθητές, εκτός από τον Φρανς Φλόρις, τους Χέντρικ Χόλτσιους, Βίλλεμ Κέυ Ντομίνικους Λαμψόνιους Γιαν Ράμευ και Λαμπέρ Σουάβιους, Ο Λαμψόνιους συνέγραψε αργότερα βιογραφία του Λομπάρ, Ο βίος του Λαμπέρ Λομπάρ.
Βικιθήκη
Ιστορία
Το Project Sourceberg ξεκίνησε επίσημα όταν καθιερώθηκε η προσωρινή διεύθυνση (URL) στις 24 Νοεμβρίου του 2003 (http://sources.wikipedia.org). Όλα τα κείμενα και οι σελίδες συζήτησης μεταφέρθηκαν εκεί από τη διεύθυνση ps.wikipedia.org. Η ψηφοφορία για την επιλογή του ονόματος κατέληξε στο Βικιθήκη (Wikisource) στις 6 Δεκεμβρίου του 2003. Παρόλη την αλλαγή ονόματος το εγχείρημα δεν μετακόμισε στην μόνιμη διεύθυνσή του (http://wikisource.org) μέχρι τις 23 Ιουλίου, 2004.
Μέσα σε δύο εβδομάδες από την επίσημη έναρξη του προγράμματος (στο sources.wikipedia.org), δημιουργήθηκαν πάνω από 1000 σελίδες, ενώ περίπου 200 από αυτές προορίζονταν να δημοσιευθούν ως άρθρα. Στις αρχές του 2004, ο δικτυακός τόπος είχε 100 εγγεγραμμένους χρήστες. Στις αρχές Ιουλίου 2004 ο αριθμός των άρθρων ξεπέρασε τα 2400, με περισσότερους από 500 χρήστες εγγεγραμμένους.
Αθανάσιος Τραχίλης
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1875. Σπούδασε ιατρική και ήταν υφηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Ελληνικό Εθνικό Σοσιαλιστικό Κόμμα
Πηγές
Κατηγορία:Πρώην πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα Κατηγορία:Εθνικιστικά κόμματα στην Ελλάδα Κατηγορία:Φασισμός στην Ελλάδα
DreamWorks Pictures
Η DreamWorks S.K.G. είναι ιδιωτική εταιρεία παραγωγής κινηματογραφικών ταινιών, μία από τις δέκα μεγαλύτερες στις Ηνωμένες Πολιτείες. Εκτός από παραγωγή και διανομή ταινιών, παράγει επίσης παιχνίδια ηλεκτρονικών υπολογιστών και τηλεοπτικά προγράμματα. Ξεκίνησε αρκετά δυναμικά με τους πολλά υποσχόμενους ιδρυτές της Στίβεν Σπίλμπεργκ, Τζέφρι Κάτζενμπεργκ και Ντέιβιντ Γκέφεν, οι οποίοι ήθελαν να δημιουργήσουν ένα δικό τους κινηματογραφικό στούντιο, αλλά τον Δεκέμβριο του 2005 η DreamWorks πέρασε στην ιδιοκτησία της Viacom, ιδιοκτήτη της επίσης κινηματογραφικής εταιρείας Paramount Pictures.Το 2008, η DreamWorks ανακοίνωσε ότι η εταιρεία τερματίζει την συνεργασία της με την Viacom και την πρόθεση της να συνεργαστεί με την ινδική εταιρεία Reliance Group κι έτσι η DreamWorks κατέστη και πάλι ανεξάρτητη εταιρεία. Το επόμενο έτος, η εταιρεία ήρθε σε συμφωνία με την Walt Disney Studios Motion Pictures στην οποίαν η Disney θα διανείμε τις ταινίες της Dreamworks δια μέσω της Touchstone Pictures, συμφώνια η οποία κράτησε μέχρι το 2016. Απο τότε και μέχρι σήμερα, η Universal Studios διανέμει τις ταινίες της Dreamworks, ενώ προς το παρόν τα κεντρικά γραφεία της Dreamworks βρίσκονται στα Universal Studios Hollywood, και η επόμενη παραγωγή DreamWorks Animation
Αλεξάνταρ Βουλίν
Παραπομπές
Κατηγορία:Σέρβοι νομικοί Κατηγορία:Υπουργοί άνευ χαρτοφυλακίου της Σερβίας Κατηγορία:Υπουργοί εργασίας της Σερβίας
Φρανκ Λάμπαρντ
Διεθνής καριέρα
Ο Λάμπαρντ είναι βασικό μέλος της Εθνικής Αγγλίας απο το 1999 έως και σήμερα. Έχει επίσης αγωνιστεί και με την Εθνική Ελπίδων της χώρας του. Ο Λάμπαρντ έκανε το ντεμπούτο του με την Εθνική Αγγλίας στις 10 Οκτώβρη 1999 σε ένα φιλικό παιχνίδι που η Αγγλία κέρδισε 2-1 το Βέλγιο και πέτυχε το πρώτο του γκολ στις 20 Αυγούστου 2003 σε ένα ματς όπου η Αγγλία κέρδισε 3-1 την Κροατία. Συμμετείχε σε σπουδαίες διοργανώσεις, όπως το Euro 2004 και τα Μουντιάλ 2006, 2010, αλλά ένας απρόσμενος τραυματισμός του στερεί τη δυνατότητα να αγωνιστεί στο Euro 2012. Σημειωτέον ότι στο Παγκόσμιο κύπελλο της Ν.Αφρικής πέτυχε τέρμα εναντίον της Γερμανίας (στη φάση των «16», και ενώ το σκορ θα γινόταν 2-2), το οποίο λανθασμένα ακυρώθηκε, αναβιώνοντας στιγμές Μουντιάλ 1966, όταν οι Άγγλοι σήκωσαν το τρόπαιο. Θεωρήθηκε, δηλαδή, από τους Γερμανούς ότι η φάση του γκολ από το Λάμπαρντ ήταν η θεία δίκη για τους Άγγλους, για τους οποίους είχε μετρήσει αμφισβητούμενο γκολ στον τελικό του 1966.
1989 Τάτρα
Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο φασματικός τύπος του Τάτρα είναι C (ανθρακούχος). Ο Τάτρα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 92 ως 170 ώρες περίπου, μία πολύ αργή περιστροφή για αστεροειδή.
Πολ Φορ
Βιογραφία
Σε εργασία του στις αρχές της δεκαετίας του '70-80, ο Φορ ισχυρίστηκε ότι έχει αποκρυπτογραφήσει τη Μινωική Γραμμική Α γραφή και ότι η γλώσσα αυτής της γραφής είναι ελληνική ή ινδοευρωπαϊκή πολύ συγγενική με την ελληνική.
Ντιγκόνγκ
Εχθροί και κίνδυνοι
Τα ντιγκόνγκ τα κυνηγούν για το κρέας τους οι καρχαρίες, και οι άνθρωποι για το κρέας, το δέρμα, το λάδι και τα δόντια τους. Τα θαλάσσια φυτά από τα οποία εξαρτώνται για τη διατροφή τους, κινδυνεύουν λόγω της ρύπανσης. Επίσης, καθώς τα ντιγκόνγκ τρώνε σε ρηχά νερά, συχνά τραυματίζονται ή σκοτώνονται σε συγκρούσεις με θαλάσσια σκάφη.
Τσαρικλί Νίγδης
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Καππαδοκία Κατηγορία:Χωριά της Τουρκίας
271 Πενθεσίλεια
Η Πενθεσίλεια (Penthesilea) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,8. Ανακαλύφθηκε το 1887 από τον Γερμανορώσο αστρονόμο Βίκτορ Κνόρε, που παρατηρούσε από το Βερολίνο, και πήρε το όνομα μιας βασίλισσας των Αμαζόνων στην ελληνική μυθολογία.
Αλέξιος Γ΄ Μέγας Κομνηνός
Η απειλή των Τουρκομάνων
Ο εμίρης της Σινώπης Αντίλ μπεκ διατηρεί φιλικές σχέσεις με την Τραπεζούντα, ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 1350, γιατί σύζυγος του είναι η Ευδοκία Μεγαλοκομνηνή, κόρη του Αλέξιου Β΄ Μέγα Κομνηνού. Ο Αλέξιος Γ' στην επιστροφή προς την Τραπεζούντα για τη διεκδίκηση της εξουσίας σταμάτησε στη Σινώπη, όπου έγινε δεκτός με ευμένεια, και σ' αυτό μπορεί να έπαιξε ρόλο η παρουσία της θείας του εκεί. Το Νοέμβριο του 1357 η Ευδοκία επισκέφτηκε μάλιστα τον ανιψιό της στην Τραπεζούντα. Μετά το θάνατο του Αντίλ μπεκ, ο γιος και διάδοχός του, Κιουτουρούμ Μπαγιαζίντ (1361-1385) θα εγκαινιάσει στη δεκαετία του 1360 μια πολιτική επιδρομών εναντίον της αυτοκρατορίας της Τραπεζούντας. Ο εμίρης της Κολώνειας (Καρά Χισάρ) Κιλίτζ Αρσλάν θα επιτεθεί εναντίον της αυτοκρατορίας στο διάστημα μεταξύ 1368-1374 στις περιοχές της Χαλδίας, της Χερίανας και στην ίδια την Τραπεζούντα. Το 1379 θα οργανώσει νέα επίθεση εναντίον της πόλης αλλά ο Αλέξιος Γ' έχει προλάβει να οργανώσει καλά την άμυνα και θ' αποκρούσει τους εισβολείς.
272 Αντωνία
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Αντωνίας εκτιμάται σε 25 χιλιόμετρα. Ο φασματικός της τύπος είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,144. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Αντωνία γύρω από τον εαυτό της.
Αρμενικό Ζήτημα
Οι πρώτες αρμενικές επαναστατικές οργανώσεις που δημιουργήθηκαν απο το 1880 και μετά, καθώς και οι μορφωμένοι Αρμένιοι της διασποράς, οργάνωσαν και διεθνοποίησαν τον αγώνα των Αρμενίων για καλύτερες συνθήκες ζωής, έστρεψαν τα φώτα της δημοσιότητας στους Αρμένιους πληθυσμούς που υφίσταντο όλων των ειδών τις κακοποιήσεις απο τους Τούρκους, και σύντομα έστρεψαν τη δυτική κοινή γνώμη υπέρ τους. Η Τουρκία άρχισε να πιέζεται απο τις δυτικές δυνάμεις να αλλάξει συμπεριφορά απέναντι των Αρμενίων και μάλιστα, να τους αναγνωρίσει αρκετές αυτονομίες και τη δυνατότητα διαχείρισης των υποθέσεων τους.
Το υπόβαθρο
Ο απελευθερωτικός αγώνας εθνοτήτων που ζούσαν στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, όπως οι Έλληνες και οι Βούλγαροι, αναζωπύρωσε την επιθυμία και άλλων χριστιανικών λαών για ανεξαρτησία και αυτονομία. Οι συνθήκες της Αδριανούπολης του 1829 και η Συνθήκη των Παρισίων το 1856 έδωσαν στις Μεγάλες Δυνάμεις της εποχής, το δικαίωμα και την υποχρέωση να μεριμνούν για τους χριστιανικούς πληθυσμούς που βρίσκονταν υπό την Οθωμανική κυριαρχία. Η όλο και πιο φανερή αδυναμία της Οθωμανικής αυτοκρατορίας να υπερασπιστεί τις κτήσεις της, αναπτέρωσε τις ελπίδες των υποταγμένων Χριστιανών για την απόκτηση της ελευθερίας τους. Το παράδειγμα της Ελλάδας, της Βουλγαρίας (1878), της Ρουμανίας(1878), της Σερβίας(1868) ήταν βέβαια για τους Αρμένιους, μια απόδειξη οτι και αυτοί -με τον αγώνα τους, και με τη βοήθεια των Μεγάλων Δυνάμεων- θα μπορούσαν να πετύχουν την πολυπόθητη ελευθερία τους.
Τα πρώτα χρόνια
Ύστερα απο τον Ρωσο-περσικό πόλεμο του 1826-1828 και τη συνθήκη του Τουρκμετσάι που υπογράφηκε το 1828, στη Ρωσική Αυτοκρατορία συμπεριληφθήκαν τα Χανάτα του Ερεβάν και του Ναχιτσεβάν που στη πλειοψηφία τους κατοικούνταν από Αρμένιους. Τον Μάρτιο του 1828 σχηματίστηκε απο την ένωση των δυο αυτών Χανάτων η περιοχή της Αρμενίας, σαν ανταμοιβή του τσάρου Νικόλαου για την υποστήριξη που του έδωσαν οι Αρμένιοι κατά της Τουρκίας και κατά της Περσίας. Στη διάρκεια του Ρωσο-τουρκικού πολέμου του 1828-1829 ο Ρωσικός στρατός κατέλαβε και τις υπόλοιπες αρμενικές περιοχές της δυτικής Αρμενίας, το Βαν, το Ερζερούμ, το Καρς, κ.α. Με τη συνθήκη της Αδριανούπολης μεταξύ Τσάρου και Σουλτάνου όμως, που υπογράφηκε τον Απρίλιο του 1829, στην ομώνυμη πόλη, οι Ρώσοι υποχρεώθηκαν να εγκαταλείψουν τα εδάφη της δυτικής Αρμενίας, που ξανα-παραδώθηκαν στους Τούρκους. Η Ρωσία στήριξε την επανεγκατάσταση Αρμενίων απο την Τουρκία και την Περσία στα καινούρια εδάφη της. Υπολογίζεται οτι το 1828 γύρω στους 40,000 Αρμένιους απο τη Περσία και το 1829, 90,000 Αρμένιοι απο τη Τουρκία εγκαταστάθηκαν στην ανατολική (Ρωσική) Αρμενία.
Οι διωγμοί αρχίζουν
Το 1895 οι Μεγάλες Δυνάμεις απαίτησαν να γίνουν διοικητικές αλλαγές ώστε όλοι οι Αρμένιοι να κατοικήσουν μαζί σε μια ενιαία περιφέρεια, να απελευθερωθούν οι πολιτικοί κρατούμενοι, και άλλα, τα οποία συνάντησαν για ακόμα μια φορά, την εσκεμμένη αδράνεια του σουλτάνου Αμπντουλ-Χαμίτ. Αντίθετα, ο τουρκικός όχλος απάντησε σε αυτήν την απαίτηση με μαζικές σφαγές τους επόμενους μήνες. Η θανάτωση 100.000 με 200.000 Αρμένιων, η λεηλασία των περιουσιών και των υπαρχόντων τους, η φυλάκισή τους, η εξορία τους και οι χιλιάδες κακοπάθειες τους, έδωσαν στον Αμπντουλ-Χαμίτ το όνομα του Κόκκινου (αιματοβαμμένου) Σουλτάνουκαι προκάλεσαν τη συμπάθεια και τη βοήθεια όλου σχεδόν του κόσμου στο αρμενικό πρόβλημα.
Ο δρόμος προς το ανεξάρτητο Αρμενικό κράτος
Ο Τσάρος ήταν διατεθειμένος να προσαρτήσει τη τουρκική Αρμενία στα ρωσικά εδάφη, και το μόνο που τον σταμάτησε ήταν η φεβρουαριανή επανάσταση του 1917. Η προσωρινή κυβέρνηση, έδωσε στην τουρκική Αρμενία την αυτονομία της, μέχρι η συνθήκη ειρήνης να οριστικοποιήσει τα σύνορα. Με την Οκτωβριανή επανάσταση του 1917 όμως, τον Δεκέμβρη του ίδιους έτους, ο ρωσικός στρατός αποχώρησε απο τα τουρκικά εδάφη και έτσι η Αρμενία έμεινε μαζί με τη Γεωργία και τους Αζέρους δημιουργώντας την Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση της Υπερκαυκασίας. Η Κυβέρνηση της Υπερκαυκασίας όπως ονομάστηκε απο το 1917, καταλύθηκε απο τους Τούρκους που εισέβαλλαν στη περιοχή τον Απρίλη -Μάη του 1918 παραβιάζοντας τη Συνθήκη του Μπρεστ - Λιτόφσκ. Οι λαοί της Υπερκαυκασίας ξεσηκώθηκαν και κατάφεραν στο τέλος να διώξουν τους Τούρκους και να σχηματίσουν τρία ανεξάρτητα κράτη: την Γεωργία, το Αζερμπαϊτζάν και την Αρμενία.
Ρ. Ντάρινγκ Κλαμπ Μόλενμπεκ
Η '''Ρ. Ντάρινγκ Κλαμπ Μολενμπέκ''' ήταν μια ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Περιοχή των Βρυξελλών, Βέλγιο. Είχε ιδρυθεί το 1895 σαν Ντάρινγκ Κλαμπ Βρυξέλλες και ήταν η δεύτερη ομάδα που εγγράφηκε στην Βελγική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία, αλλά έγινε αποδεκτή στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Βελγίου μόλις το 1903. Το 1973 ενοποιήθηκε με την Ρασίνγκ Γουάιτ δημιουργώντας την R.W.D. Μολενμπέκ. Από τότε ο αριθμός n°2 διαγράφηκε.
Μαϊσόρ
Ετυμολογία
Το όνομα Μαϊσόρ είναι αγγλοποιημένη μορφή του Μαχισούρου. Σημαίνει κατοικία του Μαχίσα στην καθομιλουμένη Κανάντα. Το κοινό ουσιαστικό Μαχίσα, στα Σανσκριτικά, σημαίνει βουβάλι. Στο πλαίσιο αυτό, ωστόσο, το Μαχίσα αναφέρεται ως Μαχισασούρα, μυθικός δαίμονας που μπορούσε να πάρει τη μορφή ανθρώπου και βουβαλίου, ο οποίος, σύμφωνα με την Ινδουιστική μυθολογία, κυβερνούσε την αρχαία μέρη του βασιλείου της Μαϊσόρ, γνωστό ως Μαχίσακα στα Σανσκριτικά με επίκεντρο τη Μαχισαπούρα. Σκοτώθηκε από τη θεά Τσαμουντεσβάρι και ο ναός της βρίσκεται στην κορυφή των λόφων Τσαμούντι, από τον οποίο πήρε το όνομά του. Το Μαχισαπούρα αργότερα έγινε Μαχισούρου (το οποίο χρησιμοποιείται ακόμα από τη βασιλική οικογένεια) και στο τέλος μετατράπηκε σε Μαϊσόρ από τους βρετανούς και σε Μαϊσούρου/Μισούρου στην καθομιλουμένη γλώσσα Κανάντα.
Τον Δεκέμβριο του 2005, η Κυβέρνηση της Καρνάτακα ανακοίνωσε την πρόθεσή της να αλλάξει το αγγλικό όνομα της πόλης σε Μισούρου. Η απόφαση εγκρίθηκε από την Κυβέρνηση της Ινδίας τον Οκτώβριο του 2014 και η Μαϊσόρ μετονομάστηκε (μαζί με δώδεκα άλλες πόλεις) σε "Μισούρου" στις 1 Νοεμβρίου 2014.
Χαφσά Χατούν (σύζυγος του Βαγιαζήτ Α΄)
Η Χαφσά (Χαφιζέ) Χατούν (Οθ. Τούρκικα:حفصہ خاتون) (Τούρκικα: Hafsa (Hâfize) Hatun, πρίν το 1380 - μετά το 1403) (Hafsa, Hâfize σημαίνει "αυτή που έχει απομνημονεύσει το Κοράνι") ήταν η έβδομη σύζυγος του σουλτάνου Βαγιαζήτ Α΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Ζωή
Η Χαφσά Χατούν γεννήθηκε πριν το 1380, κόρη του τελευταίου κυβερνήτη της δυναστείας των Αϊδίνιδων, Φαχρεντίν Ίσα Μπέη. Ήταν παντρεμένη με τον Βαγιαζήτ Α΄ το 1390 μετά την κατάκτηση των Αϊδίνιων. Τα δημόσια έργα της βρίσκονται στο έδαφός του πατέρα της και μπορεί να έχουν κατασκευαστεί πριν παντρευτεί τον Βαγιαζήτ Α΄. Με τον Βαγιαζήτ Α΄ δεν απέκτησαν παιδιά.
Παλαιοβαρβάσαινα Ηλείας
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηλείας Κατηγορία:Δήμος Πύργου
Μαξ Σατς-Άνιν
O Μαξ Ούριεβιτς Σατς-Άνιν (Макс Урьевич Шац-Анин, Maksis Šacs-Aņins, 22 Ιουνίου 1885, Γιαουνελγκάβα, Λετονία - 10 Ιανουαρίου 1975, Ρίγα, Λετονική ΣΣΔ, ΕΣΣΔ) ήταν Σοβιετικός και Λετονός καθηγητής νομικής, εξέχουσα προσωπικότητα του εβραϊκού εργατικού κινήματος και του πολιτισμού, δημοσιογράφος, ιστορικός, φιλόσοφος, κριτικός λογοτεχνίας και παιδαγωγός. Συνολικά δημοσίευσε περίπου 300 έργα για τη νομολογία, την κοινωνιολογία, την κοινωνική ιστορία, τη φιλοσοφία, τη λογοτεχνία και την κριτική του θεάτρου.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 22 Ιουνίου 1885 στην οικογένεια του Εβραίου φαρμακοποιού Ούρι Σατς.
Η Μαριάννα της νύχτας
Υπόθεση
Θα καταφέρει άραγε η Μαριάννα να μάθει την αλήθεια και να είναι και πάλι μαζί με τον Ιγνάσιο. Ο Ατίλιο και η Μάρσια θα πληρώσουν για το κακό που προξένησαν; Ένα καταπληκτικό σενάριο και μία σειρά γεμάτη ίντριγκες και δολοπλοκίες.
Συμβούλιο των Αντιπροσώπων του Ιράκ
Το Σύνταγμα του 2005
Εκλογές για το Συμβούλιο των Αντιπροσώπων πραγματοποιήθηκαν στις 15 Δεκεμβρίου του 2005. Το Συμβούλιο συνεδρίασε για πρώτη φορά στις 16 Μαρτίου του 2006, ακριβώς ένα χρόνο μετά την πρώτη συνεδρίαση της μεταβατικής διάταξης.
Θέματα του 2007
Μια ομάδα σουνιτών νομοθετών μποϊκοτάρισε το κοινοβούλιο σε ένδειξη διαμαρτυρίας τον Ιούνιο 2007 για την απομάκρυνση του ομιλητή Μαχμούντ αλ-Μασαντανί, έπειτα από μια σειρά αμφιλεγόμενων ενεργειών. Επέστρεψαν τον Ιούλιο, όταν ο ομιλητής αποκαταστάθηκε με την προϋπόθεση ότι θα παραιτηθεί έπειτα από μερικές συνεδρίες. Μια ομάδα σιιτών επέστρεψε, επίσης, τον Ιούλιο έπειτα από μποϊκοτάζ που απέφερε μια έρευνα σχετικά με τη βομβιστική επίθεση σιιτικού τζαμιού, μαζί με την ανασυγκρότηση και τη βελτίωση της ασφάλειας. Το κοινοβούλιο ήταν υπό πίεση από τις Ηνωμένες Πολιτείες για να περάσει νομοθεσία σχετική με τα μέλη του κόμματος Μπάαθ, την κατανομή των εσόδων από το πετρέλαιο, την περιφερειακή αυτονομία και τη συνταγματική μεταρρύθμιση, μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2007.
Μοζάραβες
Μοζαραβες Μοζαραβες Μ
Τζον Αντωνιάδης
Το ξεκίνημα
«''ΟΥΤΟΣ Ο ΝΑΟΣ ΕΠ’ ΟΝΟΜΑΤΙ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΑΝΝΗΣ ΑΝΗΓΕΡΘΗ ΕΚ ΘΕΜΕΛΙΩΝ ΔΙ ΙΔΙΟΙΣ ΔΑΠΑΝΗΣ ΤΟΥ ΚΚ ΙΩ ΑΝΤΩΝΙΑΔΟΥ ΛΗΜΝΙΟΥ. 1860 ΔΕΚ 10''».
Ο ευεργέτης
Ήταν ο πλουσιότερος Λημνιός της Αιγύπτου. Μαζί με τον βαμβακοβιομήχανο Ιωάννη Δημητρίου και τον εφοπλιστή Στυλιανό Γαροφάλλου, από το 1860 αποτελούσαν την ηγετική τριανδρία των αιγυπτιωτών Λημνίων. Ευεργέτησαν ποικιλοτρόπως το νησί της καταγωγής τους, τόσο κατά την ανέγερση του μητροπολιτικού ναού, όσο και για τη λειτουργία των σχολείων.
Αγία Βαρβάρα Θεσπρωτίας
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1951 ως Αχούρια και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Λύκου του νομού Θεσπρωτίας. Το 1957 μετονομάστηκε σε Αγία Βαρβάρα. Με το ΦΕΚ 244Α – 4/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Χαραυγής και προσαρτήθηκε στο δήμο Φιλιατών.
Φράγκο Αλγερίας
Κέρματα
Με εξαίρεση τα κέρματα των 20, 50 και 100 φράγκων που εκδόθηκαν την περίοδο 1949 - 1956, η Αλγερία χρησιμοποιούσε τα ίδια κέρματα όπως και η μητροπολιτική Γαλλία.
1991 Δαρβίνος
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Δαρβινος
Μάρκος Πάλλης
Ο Μάρκος Πάλλης (Marco Pallis, 1895-1989) ήταν Ελληνο-Βρετανός συγγραφέας και ορειβάτης.
Φιλόστρατος ο Λήμνιος
Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν συντάκτης της δεύτερης σειράς Εἰκόνες, η οποία δεν σώζεται πλήρως και είναι το μόνο γνωστό έργο του συντάκτη της. Στον πρόλογο της σειράς αυτής, επαινεί τον πατέρα της μητέρας του, (Φιλόστρατο του Νερβιανού, που συχνά αναφέρεται επίσης ως Λήμνιος), ο οποίος έγραψε την πρώτη σειρά Εἰκόνες και ήταν γαμπρός του διάσημου σοφιστή Φιλοστράτου του Αθηναίου (ή Φλάβιου Φιλόστρατου). Η χρονολόγηση της δεύτερης σειράς του έργου αυτού, κυμαίνεται μεταξύ 250 μ.Χ. και 300 μ.Χ., εάν η προγενέστερη ημερομηνία είναι σωστή, τότε ο Φιλόστρατος θα μπορούσε κάλλιστα να είναι ο ομώνυμος άρχοντας της Αθήνας το 255 μ.Χ.
2η Ταξιαρχία Αλεξιπτωτιστών (Ηνωμένο Βασίλειο)
Πριν από το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου στην Ευρώπη, η ταξιαρχία μετείχε σε επιχειρήσεις στην Ιταλία, τη νότια Γαλλία και την Ελλάδα. Στο τέλος του ευρωπαϊκού πολέμου η ταξιαρχία επέστρεψε στο Ηνωμένο Βασίλειο και είχε ως στόχο να ενταχθεί στην 44η Ινδική Αερομεταφερόμενη Μεραρχία στην Άπω Ανατολή, στον αγώνα έναντι της Αυτοκρατορίας της Ιαπωνίας, αλλά ο πόλεμος τελείωσε πριν αποπλεύσει. Αντ' αυτού, η ταξιαρχία ανατέθηκε στην 6η Αερομεταφερόμενη Μεραρχία, που είχε ονομαστεί Αυτοκρατορική Στρατηγική Εφεδρεία υπηρέτησε στην Εντολή της Παλαιστίνης.
Τονίνο Γκουέρα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί σεναριογράφοι Κατηγορία:Ιταλοί συγγραφείς Κατηγορία:Ιταλοί ποιητές Κατηγορία:Ιταλοί άθεοι
1992 Γκαλβαρίνο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γκαλβαρινο
Δέκτης
Μήνυμα
Το μήνυμα ενυπάρχει σε κάθε επικοινωνιακή ενέργεια. Αυτό αποτελεί το στόχο της επικοινωνία ς, η οποία είναι το πιο περίπλοκο και ανυψωτικό επίτευγμα των ανθρώπων.
Ο πιο σπουδαίος στόχος για να έχουμε μια αποτελεσματική επικοινωνία είναι:
Χανς Λέβυ
Βιογραφία
Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ο Λέβυ πήρε δίπλωμα πιλότου, αλλά στη συνέχεια εργάστηκε στο Aberdeen Proving Ground. Παντρεύτηκε την Έλεν Κρόσμπι το 1947.
Εργάστηκε επίσης πάνω σε διάφορες μιγαδικές μεταβλητές σε σχέση με μη γραμμικές υπερβολικές και ελλειπτικές εξισώσεις, πάνω στην αξία των προβλημάτων αρχικών τιμών κυματομετώπου (που σήμερα είναι ευρέως γνωστά ως χώροι Sobolev) στις αρχές της δεκαετίας του 1930, πάνω στις λύσεις των κλασικών προβλημάτων Χέρμαν Βάιλ και Χέρμαν Μινκόφσκι για αναλυτικά δεδομένα (το αρχικό πρόβλημα λύθηκε από τον Λουίς Νίρενμπεργκ το 1949 στο πλαίσιο της διδακτορικής του διατριβής), την επεκτασιμότητα των ελάχιστων επιφανειών και την αναλυτική φύση των ορίων τους που είναι εντελώς ελεύθερα ή μερικώς ελεύθερα, τα προβλήματα ελεύθερων ορίων των κυματικών μετώπων στην υδροδυναμική, και την απόδειξη του τετραγωνικού θεωρήματος αμοιβαιότητας στη θεωρία αριθμών από "υδροδυναμική" άποψη.