cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ελισίβ του Κιέβου
Γάμος με τον Χάραλντ Χαράλντε
Τον χειμώνα του 1043 - 1044 η Ελισίβ παντρεύτηκε τον πρίγκιπα Χάραλντ Γ΄ της Νορβηγίας o οποίος εγκατέλειψε τη Νορβηγία (1030) προκειμένου να πολεμήσει στη μάχη του Στίκλεσταντ στο πλευρό του ετεροθαλούς αδελφού του Όλαφ Β΄ της Νορβηγίας, ο Χάραλντ μπήκε υπό την προστασία του πατέρα της όπως και του Βυζαντινού αυτοκράτορα. Η Ελισέβ έγινε στόχος αναφοράς στα ποιήματα του Χάραλντ Χάραλντσον στα οποία με δραματικό τρόπο τόνισε την έλλειψη της αγάπης της απέναντι στον ίδιο. Ακολούθησε τον Χάραλντ στη Νορβηγία που έγινε συμβασιλέας με τον ανιψιό του Μάγκνους τον Καλό (1045), η παρουσία της καταγράφηκε από τον ποιητή της Νορβηγικής αυλής Στάβ τον τυφλό, δεν υπάρχει καμιά άλλη αναφορά για τη ζωή της στη Νορβηγία. Ο σύζυγος της Χάραλντ παρέμεινε ο μοναδικός βασιλιάς της Νορβηγίας (1047) μετά τον θάνατο του βασιλιά Μάγκνους. Παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο του (1048) την Τόρα Τόργκμπερσνταττερ με την οποία απέκτησε τον Μάγκνους Β΄ της Νορβηγίας και τον Όλαφ Γ΄ της Νορβηγίας, ο γάμος έγινε για πολιτικούς λόγους προκειμένου να αποκτήσει υποστήριξη από τον Οικογένεια των Γκίσκ που είχε ισχυρή πολιτική επιρροή. Η Ελισίβ με τον Χάραλντ απέκτησε δυο κόρες τις :
Χάραλντ Χορφάγκρε
Περιγραφές των σάγκα
Στη Σάγκα του Χάραλντ Χορφάγκρε της Heimskringla του Σνόρρι Στούρλουσον, που είναι η πιο λεπτομερής αλλά όχι η παλαιότερη ή η πιο αξιόπιστη πηγή για τη ζωή του Χάραλντ, αναφέρεται ότι αυτός διαδέχθηκε, μετά το θάνατό του, τον πατέρα του Χάλφνταν το Μαύρο Γκουντρένταρσον, στην κυριαρχία αρκετών μικρών και κάπως διάσπαρτων βασιλείων, που είχαν περάσει στα χέρια του πατέρα του μέσω κατάκτησης και κληρονομιάς. Προστάτης-αντιβασιλιάς του ήταν ο αδελφός της μητέρας του Γκούθορμ.
Η παλαιότερη αφηγηματική πηγή που αναφέρει το Χάραλντ, η Íslendingabók του δωδέκατου αιώνα, αναφέρει ότι η Ισλανδία εποικίσθηκε κατά τη βασιλεία του. Ο Χάραλντ απεικονίζεται έτσι ως η πρωταρχική αιτία του αποικισμού της Ισλανδίας και πέραν αυτής. Η Ισλανδία εποικίσθηκε από «δυσαρεστημένους» από τη Νορβηγία, που απέρριπταν την απαίτηση του Χάραλντ να φορολογήσει γαίες, που προηγουμένως ήταν στην απόλυτη κυριότητά τους.
Φίλιππος της Έσσης-Ντάρμστατ
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Ντάρμστατ και ήταν ο τέταρτος γιος του Λουδοβίκου ΣΤ΄ λαντγκράβου της Έσσης-Ντάρμστατ και της Ελισάβετ-Δωροθέας των Βέττιν, κόρης του Ερνέστου Β΄ δούκα της Σαξονίας-Γκότα & Άλτενμπουργκ.
Βάμμα (εραλδική)
Ανάπτυξη και ιστορία
Οι κανόνες εφαρμογής των εραλδικών βαμμάτων χρονολογούνται από τον τον 12ο και 13ο αιώνα. Μέχρι τις πρώτες έγχρωμες εραλδικές απεικονίσεις, στα μέσα του 13ου αιώνα, η χρήση των βαμμάτων είχε τυποποιηθεί και από τότε η μεγάλη πλειοψηφία της εραλδικής τέχνης έχει χρησιμοποιήσει εννέα βάμματα.
Καζάς Ναβαρίνου
Ορολογία
Η λέξη καζάς (αραβικά: قضاء, qaḍāʾ, πληθυντικός: أقضية, aqḍiyah, οθωμανικά τουρκικά: kazâ, τουρκικά: kaza), η οποία προέρχεται από την οθωμανική τουρκική γλώσσα σήμαινε σε γενικές γραμμές την έννοια της "διοίκησης" αν και συχνά μεταφράζεται ως "επαρχία", "υπο-επαρχία" ή "δικαστική περιφέρεια". Στην ελληνική ιστοριογραφία ο όρος μεταφράζεται επίσης και ως "νομός", όρος που προέρχεται όμως, από την μεταγενέστερη ιστορικά διοικητική διαίρεση της Ελλάδας.
Αρχαιότητα
Η ονοματολογία της περιοχής ακολουθεί αυτήν της πόλης της αρχαίας Πύλου. Η Πύλος, αναφέρεται από τον Όμηρο ως το Βασίλειο του Νέστορα που, σύμφωνα με την παράδοση, όπως την καταγράφει και ο Παυσανίας, στο έργο του «Ελλάδος περιήγησις - Μεσσηνιακά» (βιβλίο 4, στιχ. 36.1-36.2) ιδρύθηκε απ' τον μυθικό Πύλο και αρχικά ονομαζόταν Κορυφάσιον. Στην κλασσική αρχαιότητα το ύψωμα του Κορυφασίου και η ευρύτερη περιοχή της ομηρικής Πύλου υπήρξε ακατοίκητη και ήταν σχεδόν συνεχώς κάτω από την κυριαρχία της Σπάρτης με εξαίρεση την περίοδο 425-421 π.Χ. κατά την οποία σύμφωνα με τον Θουκυδίδη (βιβλίο Δ') οχυρώθηκε από τους Αθηναίους και αποτέλεσε προκεχωρημένο αθηναϊκό οχυρό κατά τη διάρκεια του Πελοποννησιακού Πολέμου. Μετά την απελευθέρωση της Μεσσηνίας από την Σπαρτιατική κυριαρχία και την επανίδρυση της Πύλου τον 4ο αιώνα π.Χ. το ύψωμα του Κορυφασίου αποτέλεσε την ακρόπολη της επανιδρυθείσας πόλης.
1205-1432: Μεσαίωνας - Α΄ Ενετοκρατία
Μετά την πρώτη κατάλυση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, το 1204, κατά την Πρώτη Ενετοκρατία και την Φραγκοκρατία, ο Μωριάς γίνεται κτήση των Βενετών και των Φράγκων, με τον έλεγχο που ασκούσε το Πριγκιπάτο της Αχαΐας (1205-1432). Οι Βενετοί διεκδίκησαν τα λιμάνια της Μεθώνης και της Κορώνης για λογαριασμό τους. Η κυριαρχία τους στις δύο πόλεις της Μεσσηνίας επικυρώθηκε το 1209 κλείνοντας συμφωνία με τον κυρίαρχό τότε της Πελοποννήσου Γοδεφρείδο Βιλλεαρδουίνο. Οι Βενετοί οχύρωσαν την Μεθώνη και την μετέτρεψαν σε σημαντικό εμπορικό κέντρο. Η περιοχή της γνώρισε σημαντική ευημερία και αποτέλεσε σημαντικό ενδιάμεσο σταθμό μεταξύ  Βενετίας και Αγίων Τόπων. Προς την απαρχή του τέλους της περιόδου της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, στα τέλη του 13ου αιώνα, και συγκεκριμένα το 1278 κτίστηκε από τους Φράγκους με επικεφαλής τον Φλαμανδό σταυροφόρο Νικόλαο B΄ Σαιντομέρ, πρίγκιπα του Πριγκιπάτου της Αχαΐας το φραγκικό επάκτιο κάστρο του Παλαιοκάστρου Ναυαρίνου πάνω στα ερείπια της αρχαίας και βυζαντινής οχύρωσης. Σταδιακά το κάστρο και ο περιβάλλοντας χώρος αυτού αποκτά το χαρακτήρα Καστροπολιτείας.
Σινεγκόριε
Υποδομή
Το Σινεγκόριε είναι συνδεδεμένο με τον έξω κόσμο μέσω του δρόμου προς το Ντέμπιν, το οποίο συνδέεται με τον αυτοκινητόδρομο Κολιμά προς τη Μαγκαντάν. Το Αεροδρόμιο του Σινεγκόριε προηγουμένως βρισκόταν περίπου 20 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του οικισμού, που λειτουργεί μεταξύ των ετών 1978 και 2000.
Λουδοβίκος Ζ΄ της Έσσης-Ντάρμστατ
Βιογραφία
Ο πατέρας του απεβίωσε στις 24 Απριλίου 1678 και τον διαδέχθηκε ως λάντγκραβος της Έσσης-Ντάρμστατ. Ο Λουδοβίκος Ζ΄ ασθένησε από μόλυνση και απεβίωσε στις 31 Αυγούστου 1678, δηλ. 4 μήνες και 7 ημέρες μετά. Τον διαδέχθηκε ο δευτερότοκος αδελφός του Ερνέστος-Λουδοβίκος.
Φρειδερίκος της Έσσης-Ντάρμστατ (1677-1708)
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Ντάρμστατ και ήταν ο έκτος γιος του Λουδοβίκου ΣΤ΄ λαντγκράβου της Έσσης-Ντάρμστατ και της Ελισάβετ-Δωροθέας των Βέττιν, κόρης του Ερνέστου Α΄ δούκα της Σαξονίας-Γκότα.
Αναφορές στη Λογοτεχνία
Κατηγορία:Οίκος της Έσσης
Φραγκίσκος Ερνέστος της Έσσης-Ντάρμστατ
Ο Φραγκίσκος-Ερνέστος, γερμ. Francis-Ernst (25 Ιανουαρίου 1695 - 8 Ιανουαρίου 1716) από τον Οίκο της Έσσης ήταν ευγενής Γερμανός.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Έσσης
Carmilla (σειρά)
Η Carmilla είναι μια Καναδική  web σειρά συν-δημιουργημένη από τον Jordan Hall, την Στεφ Ouaknine και τη Τζέι Μπένετ. Τα αστέρια της σειράς Elise Μπάουμαν και η Νατάσα Negovanlis, και η σειρά βασίζεται χαλαρά στη νουβέλα με το ίδιο όνομα από τον Sheridan Le Fanu. Η σειρά έκανε πρεμιέρα στην Vervegirl (rebranded ως KindaTV από τον ιανουάριο του 2016) κανάλι στο YouTube στις 19 αυγούστου 2014. H U by Kotex είναι ο εκτελεστικός παραγωγός της web σειράς. Η σειρά λαμβάνει χώρα στο φανταστικό Σίλας University στο Steiermark,της Αυστρία ς και ξετυλίγεται μέσα από vlogs που καταγράφονται από την Laura, μιά πρωτοετή φοιτητρια. Όταν η Λόρα αρχίζει να ερευνά την εξαφάνιση της συγκατοίκου της, μια νέα συγκάτοικος της ανατεθεται που ονομάζεται Καρμίλα.
Γεώργιος Κάρολος της Έσσης-Ντάρμστατ
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Γεωργίου-Γουλιέλμου πρίγκιπα της Έσσης-Ντάρμστατ και της Μαρίας-Λουίζας-Αλμπερτίνας, κόρης του Χριστιανού-Καρόλου-Ράινχαρτ κόμη του Λάινινγκεν-Ντάγκσμπουργκ-Φάλκενμπουργκ.
Δυϊσμός σώματος-νου
μικρογραφία|247x247εσ|Η απεικόνιση του δυϊσμού από τον [[Ρενέ Ντεκάρτ. Ερεθίσματα μεταφέρονται από τα αισθητήρια όργανα προς την επίφυση του εγκεφάλου και από εκεί να στο άυλο πνεύμα.]] Ο δυϊσμός σώματος-νου, ή δυαδικότητα σώματος-νου, είναι μια θεώρηση στη φιλοσοφία του νου με βάση την οποία τα νοητικά φαινόμενα είναι, από κάποιες απόψεις, μη φυσικά, ή ότι ο νους και το σώμα είναι διακριτέα και διαχωριστέα. Περιλαμβάνει μια σειρά από απόψεις σχετικά με τη σχέση μεταξύ νου και ύλης, και μεταξύ υποκειμένου και αντικειμένου, και βρίσκεται σε αντίθεση με άλλες θέσεις όπως ο φυσικαλισμός.
Γεώργιος Γουλιέλμος της Έσσης-Ντάρμστατ
Βιογραφία
Απεβίωσε το 1782 σε ηλικία 60 ετών.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1748 τη Μαρία Λουίζα Αλβερτίνα, κόρη του Χριστιανού Καρόλου Ράινχαρντ του Λάινινγκεν-Ντάγκσμπουργκ-Φάλκενμπουργκ, και είχε τέκνα:
Φυσικαλισμός
Παραπομπές
Κατηγορία:Μονισμός Κατηγορία:Οντολογία
Χριστιανός της Έσσης-Ντάρμστατ
Ο Χριστιανός, γερμ. Christian (25 Νοεμβρίου 1763 - 17 Απριλίου 1830) από τον Οίκο της Έσσης ήταν στρατηγός και παθιασμένος μασόνος, που ανήλθε στο βαθμό του μεγάλου Διδασκάλου.
Βιογραφία
Από το 1799 ζούσε στο Ντάρμστατ και όταν απεβίωσε το 1830, σε ηλικία 67 ετών, τάφηκε στο Άλτεν Φρήντχοφ εκεί.
Ασπίδα Ξάνθης (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Δεκαετία 2000
Στο διάστημα αυτό ο επικεφαλής του τμήματος, Πέτρος Ραφτόπουλος, εμπιστεύτηκε την ομάδα στα χέρια του 25χρονου τότε προπονητή Νεδήμ Καρά Αχμέτ, ο οποίος παρέμεινε στη θέση αυτή για περίπου δύο δεκαετίες. Η συγκυρία ήταν δύσκολη, καθώς η Ασπίδα δυσκολευόταν να ανταπεξέλθει στα έξοδα που απαιτούνταν για την παραμονή στο εθνικό επίπεδο. Ανεξαρτήτως αγωνιστικών αποτελεσμάτων, η ομάδα βρισκόταν στο δρόμο της αποχώρησης. Σε κάθε περίπτωση τη χρονιά 2001-02 συγκέντρωσε 8 νίκες και 14 ήττες, απέναντι σε 11 αντιπάλους, με συνέπεια να βρεθεί στην 9η θέση της τελικής βαθμολογίας, με αποτέλεσμα τον υποβιβασμό του στο τοπικό Πρωτάθλημα.
Αντζουβίλο
Η Αντζουβίλο (Adjuvilo) είναι γλώσσα που δημιουργήθηκε το 1910 από τον Κλαύδιο Κόλα υπό το ψευδώνυμο του "Profesoro V. Esperema". Αν και ήταν μια πλήρης γλώσσα, μπορεί να μην έχει δημιουργηθεί για να μιλήσει. Πολλοί πιστεύουν ότι ως εσπεραντιστής, ο Κόλας δημιούργησε την Αντζουβίλο για να βοηθήσει στη δημιουργία διαφωνίας στο τότε αναπτυσσόμενο κίνημα του Ίντο. Ο ίδιος ο Κολάς αποκάλεσε τη γλώσσα του για να απλοποιήσει την Ίντο και πρότεινε διάφορες μεταρρυθμίσεις στην Ίντο.
Φωνολογία και ορθογραφία
Κατηγορία:Διεθνείς γλώσσες Κατηγορία:Τεχνητές γλώσσες
Ερνέστ Σοσόν
Ο Αμεντέ-Ερνέστ Σοσόν (Amédée-Ernest Chausson, Παρίσι 20 Ιανουαρίου 1855 – Λιμέ 10 Ιουνίου 1899) ήταν Γάλλος συνθέτης του 19ου αιώνα. Σεμνός και τρυφερός ρομαντικός μουσικός, πέθανε αναπάντεχα πάνω στην ακμή της καριέρας του. Οι λιγοστές, αλλά αξιόλογες συνθέσεις του τού χάρισαν περίοπτη θέση ανάμεσα στους Γάλλους συνθέτες της εποχής στην οποία έζησε.
Βιογραφικά στοιχεία
Το 1879, σε ηλικία 24 ετών, άρχισε να παρακολουθεί τις τάξεις σύνθεσης του Ζυλ Μασνέ στο Ωδείο του Παρισιού. Ο δάσκαλός του τον θεωρούσε «εξαιρετικό άτομο και αληθινό καλλιτέχνη». Ο Σοσόν είχε, ήδη, συνθέσει μερικά κομμάτια πιάνου και τραγούδια. Παρ' όλα αυτά, τα πρώτα χειρόγραφα που έχουν διατηρηθεί είναι αυτά που διορθώθηκαν από τον Μασνέ. Στο Ωδείο του Παρισιού, μεταξύ 1880-3, ο Σοσόν σπούδασε επίσης με τον Σ. Φρανκ (César Franck), με τον οποίο είχε στενή φιλία που κράτησε μέχρι το θάνατο του τελευταίου, το 1890. Ο Σοσόν διέκοψε τις σπουδές του το 1881, μετά από μια αποτυχημένη προσπάθεια να κερδίσει το περίφημο Βραβείο της Ρώμης (Prix de Rome).
How I Met Your Mother
Η ένατη και τελευταία σεζόν της σειράς ξεκίνησε να προβάλεται στις 23 Σεπτεμβρίου του 2013 και ολοκληρώθηκε στις 31 Μαρτίου του 2014, με ένα διπλό φινάλε επεισόδιο. Ο τελευταίος αυτός κύκλος έλαβε ανάμικτη κριτική τόσο από το κοινό όσο κι από τους κριτικούς, ιδιαίτερα για το plot twist τους, ενώ πολλοί είναι αυτοί που πιστεύουν ότι τα τελευταία επεισόδια αντικρούνται με παλαιότερα της σειράς.
Ευρωπαϊκό Φεστιβάλ Υπερηφάνειας
Ιστορία
Το 2010 η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στη Βαρσοβία, Πολωνία. Οι Διοργανωτές προετοιμασαν πολύπλευρες εκδηλώσεις μεταξύ τις 9 Ιουλίου έως τις 18. Η Παρέλαση πραγματοποιήθηκε στις 17 Ιουλίου. Αυτό σηματοδότησε την πρώτη φορά που αυτό το πανευρωπαϊκό LGBT γεγονός έλαβε χώρα σε μια πρώην κομμουνιστική χώρα. Το Europride της Βαρσοβίας διατυπωσε, ως κύριο θέμα, το αίτημα για νομιμοποίηση του συμφώνου συμβίωσης για ζευγάρια του ίδιου φύλου.
Έλσα Βάλενμπεργκ
Ο Έλσα Βάλενμπεργκ (λατινικό αλφάβητο: Elsa Wallenberg) (26 Ιανουαρίου 1877 – 17 Οκτωβρίου 1951), ήταν Σουηδή πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης.
Γκούνχιλντ, μητέρα των βασιλέων
Σύγκρουση με τον Εγκίλ
Στη συνέχεια η Γκούνχιλντ απέκτησε σε θανάσιμο βαθμό εχθρικές σχέσεις με τον Εγκίλ Σκάλλαγκριμσον με τον οποίο αρχικά η ίδια και ο σύζυγος της είχαν καλές σχέσης λόγω μιας παλιάς θερμής φιλίας του με τον μεγαλύτερο αδελφό του Έγκιλ Θορόλφ. Αργότερα ήρθαν σε σύγκρουση, ο Εγκίλ ύστερα από ένα μεθύσι επιτέθηκε στους ακόλουθους του βασιλικού ζεύγους και σκότωσε έναν σκότωσε έναν από αυτούς. H Γκούνχιλντ δεν του το συγχώρεσε ποτέ και ζήτησε από τους δυο αδελφούς της να σκοτώσουν τόσο τον ίδιο όσο και τον μεγαλύτερο αδελφό του Θορόλφ. Ο Εγκίλ δεν έπεσε στην παγίδα και σκότωσε τους δυο αδελφούς κάτι που έκανε το μίσος της βασίλισσας πολύ μεγαλύτερο, τα γεγονότα έγιναν πριν τον θάνατο του Χάραλντ Χορφάγκρε και τον φόνο των αδελφών του Έρικ Έρικ Μπλοόξ από τον ίδιο για να εξασφαλίσει τον θρόνο του. Ο Έρικ επικήρυξε τον Εγκίλ αλλά εκείνος κατόρθωσε να δραπετεύσει, πριν γίνει σκότωσε τον Ραγκνάλντ γιο του Έρικ Έρικ Μπλοόξ, στη συνέχεια καταράστηκε τον βασιλιά και τη βασίλισσα βάζοντας ένα κεφάλι αλόγου πάνω σε έναν πάσσαλο και είπε:
Έντιτ Άρνχαϊμ
Η Άρνχαϊμ συμμετείχε στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1912 στη Στοκχόλμη με τη Σουηδία. Στο απλό έπαιξε στον τελικό γύρο του τουρνουά σε ανοιχτό γήπεδο όπου έχασε από τη Νορβηγή Μόλλα Βούρστεντ-Μάλλορυ, σε αγώνα κατάταξης για την 3η-4η θέση, στο τουρνουά σε κλειστό γήπεδο αποκλείστηκε στον δεύτερο γύρο. Με συμπαίκτη τον Καρλ-Ούλοφ Νιλέν αποκλείστηκαν στον πρώτο γύρο του διπλού μεικτού στο τουρνουά σε ανοιχτό γήπεδο και στο τουρνουά σε κλειστό γήπεδο.
Οδός του Μαρτυρίου
Ιστορικό
Αναφορές για την προσκυνηματική διαδρομή στον τόπο των Παθών του Χριστού υπάρχουν από τα πρώτα χρόνια της Χριστιανοσύνης. Πομπή πιστών ξεκινούσε την Μεγάλη Πέμπτη από το Όρος των Ελαιών μέσω του κήπου της Γεσθημανής και της Πύλης των Λεόντων, ακολουθούσε την διαδρομή των Παθών και κατέληγε στον Πανάγιο Τάφο χωρίς τις σημερινές παραδοσιακές στάσεις. Τον 14ο αιώνα (το 1342 μ.Χ.) ο Πάπας Κλήμης ΣΤ΄ ανέθεσε την προστασία των Αγίων Τόπων στο Τάγμα των Φραγκισκανών. Το Τάγμα συνέχισε την ίδια λατρευτική τακτική αναστρέφοντας την πορεία, ξεκινώντας από τον Γολγοθά χωρίς όμως να θεσπίσει τις σημερινές στάσεις.
Έρικ Χάραλντσον
Ιστορικές απόψεις για τον θάνατο του
Ο θάνατος του Έρικ δημιούργησε πολλά ερωτήματα στους ιστορικούς, ο Σνόρρι Στούρλουσον αναφέρει ότι ο Έρικ και άλλοι 5 Νορβηγοί βασιλείς σκοτώθηκαν σε μάχη σε ανώνυμη τοποθεσία στην Αγγλία. Σύμφωνα με τα Αγκρίπ και τη Νορβηγική ιστορία ο Έρικ πέθανε σε μάχη στην Ισπανία όταν εκθρονίστηκε από τη Νορθούμπρια. Οι περισσότεροι σύγχρονοι ιστορικοί καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι δολοφονήθηκε στο Σταίνμορ. Σύγχρονοι ιστορικοί όπως ο Φρανκ Στέντον (1880 - 1967) αναφέρουν την παρουσία του Έρικ σε μάχες προκειμένου να ανακτήσει το βασίλειο του από τους σφετεριστές. Ο Φίννουρ Τζόνσον (1858 - 1934) παρουσιάζει μια εναλλακτική άποψη σχετίζοντας την Ισπανία με το "Σταν" τη ρίζα του Σταίνμορ. Οι πληροφορίες συμφωνούν στο γεγονός ότι ο Έρικ δολοφονήθηκε στην εξορία μετά την ανατροπή του από την εξουσία. Φαίνεται ότι κατευθύνθηκε προς τα βόρεια διασχίζοντας την Κάμπρια όπου δολοφονήθηκε από τον Μάκους ο οποίος ήταν υπάλληλος του Οσούλφ, η περίπτωση να προδόθηκε από χρονικογράφους όπως ο Ρογήρος του Βέντεβερ είναι ασαφής. Ο Οσούλφ πιθανότητα να είχε αναλάβει την ασφαλή διάβαση του πρώην βασιλιά στην περιοχή στην οποία διοικούσε ο ίδιος υπό τη συνοδεία του.
Σύγκρουση με τον Εγκίλ
thumb|right|250px|Ο Έρικ καθιστός και η Γκούνχιλντ αντιμετωπίζει τον Εγκίλ Ένα από τα πλουσιότερα Σάγκας που σχετίζεται με τον Έρικ Μπλοντάξ το οποίο επέζησε από τον 10ο αιώνα αναφέρεται στο μεγάλο μίσος του ίδιου του βασιλιά και της συζύγου του Γκούνχιλντ για τον μεγάλο Βίκινγκ πολέμαρχο Εγκίλ Σκάλλαγκριμσον. Ο Εγκίλ σκότωσε έναν από τους υπερασπιστές του βασιλιά, η Γκούνχιλντ δεν του το συγχώρεσε ποτέ και ζήτησε από τους δυο αδελφούς του να σκοτώσουν τόσο τον ίδιο όσο και τον μεγαλύτερο αδελφό του με τον οποίο είχαν καλές σχέσεις. Ο Εγκίλ δεν έπεσε στην παγίδα και σκότωσε τους δυο αδελφούς κάτι που έκανε το μίσος της βασίλισσας πολύ μεγαλύτερο, τα γεγονότα έγιναν πριν τον θάνατο του Χάραλντ Χορφάγκρε και τον φόνο των αδελφών του Έρικ Μπλοντάξ από τον ίδιο για να εξασφαλίσει τον θρόνο του. Ο Έρικ επικήρυξε τον Εγκίλ αλλά εκείνος κατόρθωσε να δραπετεύσει, πριν γίνει σκότωσε τον Ραγκνάλντ γιο του Έρικ Μπλοντάξ, στη συνέχεια καταράστηκε τον βασιλιά και τη βασίλισσα βάζοντας ένα κεφάλι αλόγου πάνω σε έναν πάσσαλο και είπε:
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της Νορθουμβρίας Κατηγορία:Οίκος του Χορφάγκρε
Ερνέστος Λουδοβίκος της Έσσης
Οι δύο γάμοι του
Ο δεύτερος γάμος του με την Ελεωνόρα του Ζολμς-Χόχενσολμς-Λιχ ήταν αρμονικός και ευτυχισμένος. Επιπρόσθετα με τον γάμο, ο Ερνέστος Λουδοβίκος διατηρούσε σχέση με τον Κάρλ Άουγκουστ Λίνγκνερ, τον εφευρέτη του πρώτου στοματικού διαλύματος. Όταν αυτός απεβίωσε από καρκίνο, του άφησε το Κάστρο Τάρασπ στην Ελβετία. Δεν έμεινε κανείς από την οικογένεια· πωλήθηκε το 2016.
Πολιτιστική προσφορά
Ήταν προστάτης των Τεχνών και ίδρυσε την Αποικία Καλλιτεχνών του Ντάρμστατ, ένα κτήριο στο Ματίλντενχεε, που στέγαζε μία ομάδα καλλιτεχνών του Γιούγκεντστιλ. Ο Ερνέστος Λουδοβίκος ήταν ποιητής, συγγραφέας, δοκιμιογράφος και συνθέτης έργων για πιάνο.
Απώλεια του μεγάλου δουκάτου
Κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο υπηρέτησε στο αρχηγείο του Γουλιέλμου Β΄. Το 1917 η επανάσταση στη Ρωσία είχε αποτέλεσμα να εκτελεστούν από τους Μπολσεβίκους η αδελφή του Αλεξάνδρα με την οικογένειά της και η άλλη αδελφή του Ελισάβετ. Το 1918, όταν ξέσπασε η επανάσταση στη Γερμανία, και ο Ερνέστος Λουδοβίκος έχασε το μεγάλο δουκάτο της Έσσης. Απεβίωσε το 1937 έπειτα από μακρά ασθένεια στο Ανάκτορο Βόλφσγκαρτεν, κοντά στο Ντάρμστατ. Έλαβε μία -ισοδύναμη με κρατική- κηδεία και τάφηκε δίπλα στην κόρη του Ελισάβετ, στο κοιμητήριο που είχε φτιάξει στο πάρκο Ρόζενχεε του Ντάρμστατ, δίπλα στο Νέο Μαυσωλείο.
Οικογένεια
Διαζεύχθηκαν το 1901 και ο Ερνέστος Λουδοβίκος έκανε δεύτερο γάμο με την Ελεονόρα, κόρη του Χέρμαν του Ζολμς-Χόχενσολμς-Λιχ, και είχε τέκνα:
Φερριτίνη
Αποθήκευση σιδήρου
Η φερριτίνη χρησιμεύει για την αποθήκευση του σιδήρου σε μια μη τοξική μορφή, για την κατάθεση του σε ασφαλή μορφή και για τη μεταφορά του σε περιοχές όπου απαιτείται. Η λειτουργία και η δομή της εκφραζόμενης πρωτεΐνης φερριτίνης ποικίλλει σε διαφορετικούς τύπους κυττάρων. Η συγκέντρωση mRNA τροποποιείται περαιτέρω με αλλαγές στον τρόπο με τον οποίο αποθηκεύεται και με ποιο τρόπο μεταγράφεται. Η παρουσία του ίδιου του σιδήρου αποτελεί μείζονα παράγοντα για την παραγωγή φερριτίνης με ορισμένες εξαιρέσεις (όπως η φερριτίνη κρόκου του γαστερόποδου Lymnaea, η οποία στερείται μονάδας που αντιδρά με το σίδηρο). Ο ελεύθερος σίδηρος είναι τοξικός στα κύτταρα, καθώς δρα ως καταλύτης στον σχηματισμό ελεύθερων ριζών από αντιδραστικά είδη οξυγόνου μέσω της αντίδρασης Fenton. Έτσι, οι σπώνδυλοι αναπτύσσουν ένα περίπλοκο σύνολο προστατευτικών μηχανισμών που δεσμεύουν το σίδηρο σε διάφορα διαμερίσματα ιστών. Μέσα στα κύτταρα, ο σίδηρος αποθηκεύεται σε ένα πρωτεϊνικό σύμπλεγμα όπως η φερριτίνη ή η αιμοσιδεδίνη. Η αποφερριτίνη συνδέεται με τον ελεύθερο σίδηρο και την αποθηκεύει στην κατάσταση τρισθενούς σιδήρου. Καθώς η φερριτίνη συσσωρεύεται μέσα στα κύτταρα του δικτυοενδοθηλιακού συστήματος, σχηματίζονται συσσωματώσεις πρωτεΐνης ως αιμοειδεδίνη. Ο σίδηρος σε φερριτίνη ή αιμοσιδεδίνη μπορεί να εξαχθεί για απελευθέρωση από τα κύτταρα RE, αν και η αιμοσιδηρίνη είναι λιγότερο διαθέσιμη. Υπό συνθήκες σταθερής κατάστασης, το επίπεδο φερριτίνης του ορού συσχετίζεται με τα συνολικά αποθέματα σιδήρου στο σώμα. Έτσι, η φερριτίνη FR5R1 του ορού είναι η πιο βολική εργαστηριακή δοκιμή για την εκτίμηση των αποθεμάτων σιδήρου. Επειδή ο σίδηρος είναι ένα σημαντικό ανόργανο άλας στην μεταλλοποίηση, η φερριτίνη χρησιμοποιείται στα κελύφη οργανισμών όπως τα μαλάκια για τον έλεγχο της συγκέντρωσης και της διανομής του σιδήρου, σμιλεύοντας έτσι τη μορφολογία του κελύφους και τον χρωματισμό. Παίζει επίσης ρόλο στον αιμολύμφο της πολυπλαcophora όπου χρησιμεύει για τη γρήγορη μεταφορά του σιδήρου στην ορυκτοποιητική radula. Ο σίδηρος απελευθερώνεται από φερριτίνη για χρήση με αποικοδόμηση φερριτίνης, η οποία εκτελείται κυρίως από λυσοσώματα.
Αντιδράσεις
Οι κοιλότητες που σχηματίζονται από πρωτεΐνες φερριτίνης και μινι-φερριτίνης (Dps) έχουν χρησιμοποιηθεί επιτυχώς ως θάλαμος αντίδρασης για την κατασκευή μεταλλικών νανοσωματιδίων (NPs). Τα κοχύλια πρωτεΐνης χρησίμευσαν ως πρότυπο για να εμποδίσουν την ανάπτυξη σωματιδίων και ως επίστρωση για την πρόληψη της πήξης / συσσωμάτωσης μεταξύ NPs. Χρησιμοποιώντας διάφορα μεγέθη κελύφων πρωτεϊνών, διάφορα μεγέθη NPs μπορούν εύκολα να συντεθούν για χημικές, φυσικές και βιο-ιατρικές εφαρμογές.
Δραπανιάς Χανίων
Διοικητικά ο Δραπανιάς υπάγεται σήμερα στην ομώνυμη κοινότητα (της οποίας αποτελεί τον μεγαλύτερο οικισμό) της Δημοτικής Ενότητας Μυθήμνης του Δήμου Κισσάμου, στην Περιφερειακή Ενότητα Χανίων της Περιφέρειας Κρήτης. Παλαιότερα, εντελώς αντίστοιχα, ήταν έδρα ομώνυμης κοινότητας της Επαρχίας Κισσάμου του Νομού Χανίων.
Απαγορευμένο Summer Tour
Συντελεστές
Σκηνοθεσία - Christine Crokos
Οι βάσεις και η Βασούλα
Σχόλια
Η τελευταία δραματική ταινία της μεγαλύτερης ιδιωτικής παραγωγής ταινιών στην Ελλάδα, της Φίνος Φιλμς. Γυρίστηκε στα Σπάτα, στα στούντιο της Φίλος Φιλμ, και έκανε πρεμιέρα στις κινηματογραφικές αίθουσες στις 3 Μαρτίου 1975 κόβοντας 25.123 εισiτήρια, ενώ κατατάχθηκε στην 27η θέση ανάμεσα σε 47 ταινίες της ίδιας σεζόν.
Εξωτερικές πηγές
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1975 Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Φίνος Φιλμ Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ντίνου Δημόπουλου Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Ντίνου Δημόπουλου Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Καστέλ Μόρενμπεργκ
Ιστορία
Στην διάρκεια του 16ου αιώνα, υπέστη σημαντική ανακατασκευή με ταυτόχρονη επέκταση, η οποία το μετέτρεψε από οχυρό-φρούριο σε κατοικία ευγενών. Το 1888, πυρκαγιά κατέστρεψε σημαντικό τμήμα του κάστρου, το οποίο, στη συνέχεια, ανακατασκευάστηκε ως αγροτική κατοικία.
Χαλμέρ-Γιου
Παραπομπές
Κατηγορία:Αφανισμένες πόλεις στη Ρωσία Κατηγορία:Ρωσίας γεωγραφία-επέκταση
Ναρίν
Δημογραφικά στοιχεία
Το Ναρίν είναι η δέκατη μεγαλύτερη πόλη σε πληθυσμό στο Κιργιστάν. Σύμφωνα με την Εθνική Στατιστική Επιτροπή, ο πληθυσμός του Ναρίν ανερχόταν σε 40.000 τον Ιανουάριο του 2019.
Καλαβρούζα Αιτωλοακαρνανίας
Αξιοθέατα
Αξιοθέατα του χωριού είναι ο ενοριακός ναός του Άϊ Θανάση, κτισμένος το 1868, ο ναός της Αγίας Κυριακής στη θέση "Πεζούλια", όπου κάθε χρόνο στις 7 Ιουλίου γιορτάζεται η διάσωση του χωριού από τους Τούρκους με πανηγύρι που συγκεντρώνει τους κατοίκους της περιοχής καθώς και το Λαογραφικό Μουσείο που δημιουργήθηκε από τον τοπικό εκπολιτιστικό σύλλογο. Τουριστικό ενδιαφέρον παρουσιάζουν και οι πεζοπορικές διαδρομές στον ορεινό όγκο της Κλόκοβας και τα γύρω χωριά.
Έθιμα και παραδόσεις του Αζερμπαϊτζάν
Έθιμα γάμου
Μια βραδιά πριν το γάμο γίνεται «η νύχτα της χένας» (xına gecəsi). Η νύφη έχει καλυμμένο το κεφάλι και το πρόσωπο μ΄ ένα τούλι κόκκινο, είναι ντυμένη με παραδοσιακή στολή και χορεύει μαζί με τις ανύπαντρες κοπέλες οι οποίες κρατούν κόκκινα κεριά και κάνουν έναν κυκλικό χορό, με τη νύφη να είναι η πρώτη του χορού. Τραγουδούν λυπητερά τραγούδια που αναφέρονται στο φευγιό της νύφης από την οικογένειά της. Στη συνέχεια η νύφη κάθεται στην καρέκλα και της βάζουν τη χένα στην παλάμη.
Αλληλεγγύη
Οργανική
Η οργανική αλληλεγγύη, η οποία αναπτύσσεται σε πιο προηγμένες και βιομηχανικές κοινωνίες με υψηλότερο επίπεδο καταμερισμού εργασίας, βασίζεται στην εξειδίκευση των ατόμων σε διάφορους κλάδους και στην ανάληψη συγκεκριμένων καθηκόντων. Ωστόσο, η διαφοροποίηση αυτή των ατόμων τους επιτρέπει παράλληλα να συνεργάζονται και να αλληλοβοηθούνται, έχοντας άμεση εξάρτηση μεταξύ τους, προκειμένου να καλύπτουν τις ανάγκες της κοινωνίας.
Φίλιππος της Έσσης-Χόμπουργκ
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Μετατέθηκε στη Βιέννη και η ταξιαρχία του ενώθηκε με το σώμα Στρατού του Καρόλου-Φιλίππου πρίγκιπα του Σβάρτσενμπερκ. Το 1813 προήχθη σε αντι-στρατάρχη και πολέμησε στις μάχες Δρέσδης, Κουλμ και Λίνντεναου. Έγινε για λίγο κυβερνήτης του μεγάλου δουκάτου της Φρανκφούρτης και του πριγκιπάτου του Ίζενμπουρκ. Το 1814 ανέλαβε διοικητής του 6ου σώματος στρατού της Γερμανίας και μπήκε στη Λυών.
Σερζίπε
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτείες της Βραζιλίας
Στέφαν Έντμπεργκ
Οικογένεια
Είναι παντρεμένος με την Annette Hjort Olsen. Έχουν δύο παιδιά, την Έμιλυ και τον Κρίστοφερ. .
Ρίο Γκράντε ντο Νόρτε
Το Ρίο Γκράντε ντο Νόρτε (πορτογαλικά: Rio Grande do Norte) είναι πολιτεία στη βορειοανατολική περιοχή της Βραζιλίας. Συνορεύει δυτικά με την πολιτεία Σεαρά και νότια με την Παραΐμπα. Βόρεια και ανατολικά η πολιτεία βρέχεται από τον Ατλαντικό ωκεανό. Διοικητικό κέντρο της πολιτείας είναι Νατάλ.
Φερδινάνδος της Έσσης-Χόμπουργκ
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Το διάστημα 1800-17 υπηρέτησε στο Σύνταγμα Ουσάρων Καρλ φον Λότρινγκεν της Αυστρίας. Αναφέρεται γι' αυτόν ότι είχε το ιδεατό παρουσιαστικό ενός μέλους του βαρέως ιππικού. Πολέμησε σε όλες τις μεγάλες μάχες των Ναπολεόντειων Πολέμων και τραυματίστηκε σοβαρά μερικές φορές. Μετά τη μάχη της Λειψίας ο Φραγκίσκος Β΄ της Γερμανίας του απένειμε τη διάκριση του Τάγματος της Μαρίας Θηρεσίας, την πιο υψηλή στον στρατό. Το 1822 ήταν πια στρατηγός του ιππικού και άφησε την ενεργό υπηρεσία.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Οίκος της Έσσης
Τζακ Μπράμπαμ
Σύντομο βιογραφικό
Ο Μπράμπαμ γεννήθηκε στο Χάρστβιλ της Νέας Νότιας Ουαλίας στην Αυστραλία το οποίο την εποχή εκείνη ήταν μια μικρή κωμόπολη λίγο έξω απ' το Σίδνεϊ. Ξεκίνησε την καριέρα του ως μηχανικός κι αργότερα έγινε οδηγός αγώνων, αν και σε ηλικία 12 ετών οδηγούσε το αυτοκίνητο της οικογένειάς του και τα φορτηγά της Εταιρείας στην οποία εργαζόταν ο πατέρας του. Μόλις έγινε 15 ετών παράτησε το σχολείο για να εργαστεί και συνδύαζε την εργασία σ' ένα τοπικό γκαράζ με βραδινά μαθήματα πάνω στον Τομέα των Μηχανών. Από 13 μέχρι 15 ετών φοίτησε σε ένα Τεχνικό Κολέγιο όπου διδάχθηκε επεξεργασία μετάλλων, ξυλουργική και τεχνικό σχέδιο. Στις 19 Μαΐου 1944, ο Μπράμπαμ κλήθηκε για στρατολόγηση απ' τη Βασιλική Αεροπορική Δύναμη της Αυστραλίας. Αν και είχε τη δυνατότητα να γίνει πιλότος, υπήρχε ήδη πλεόνασμα ασκούμενου προσωπικού κι έτσι η Δύναμη αξιοποίησε τις μηχανολογικές του ικανότητες τοποθετώντας τον στη θέση του Ιπτάμενου Μηχανικού, όπου υπήρχε μια κενή θέση εξ' αιτίας του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου ο οποίος ακόμα δεν είχε τελειώσει.
Στενό της Μεσσήνης
Θαλάσσια ζωή
Εξαιτίας των ιδιαίτερων υδρογεωλογικών συνθηκών που επικρατούν, το Στενό της Μεσσήνης έχει πολύ μεγάλη βιοποικιλότητα, με πολλά ενδημικά είδη ψαριών. Στα νερά του υπάρχουν αρκετά ψάρια που ζουν συνήθως σε μεγάλα βάθη, όπως το Chauliodus sloani, τα οποία, εξαιτίας των ειδικών και ιδιόμορφων ρευμάτων του στενού βρίσκονται μερικές φορές να έχουν εξωκείλει στην παραλία το ξημέρωμα. Το Στενό της Μεσσήνης αποτελεί επίσης σημαντική δίοδο και για τη μετανάστευση των ψαριών.
Βιβλιογραφία
Μεσσηνης Στενο Μεσσ Στενο της Μεσσ Μεσσηνης
Σαντζάκι της Χίου
Ιστορία
Η κατοχή της εταιρείας Γενουάτικων Μαώνων από το 1346, η Χίος (και τα γειτονικά νησάκια των Ψαρών και των Οινουσσών) κατακτήθηκε χωρίς αντίσταση από την Οθωμανική Αυτοκρατορία το 1566 ως ανταμοιβή για την αποτυχία να κατακτήσει τη Μάλτα τον προηγούμενο χρόνο και προσαρτήθηκε σαν Σαντζάκι του Εϋαλετίου του Αρχιπελάγους. Με εξαίρεση μια φλωρεντιακή επίθεση το 1599, μια σύντομη κατοχή των Βενετών το 1694-1695 κατά τη διάρκεια του Πόλεμο του Μωριά και οι ρωσικές δραστηριότητες στην περιοχή κατά τον Ρωσοτουρκικό πόλεμο του 1768-1774, το νησί παρέμεινε σε μια ειρηνική επαρχία μέχρι την ξέσπασμα της Ελληνικής επανάστασης. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ο ρόλος της ως σημαντικού εμπορικού κόμβου και του κύριου σημείου εξαγωγής των ανατολικών αγαθών (ένας ρόλος που κρατούσε μέχρι να εκλείψει από την ηπειρωτική λιμενική πόλη της Σμύρνης τον 17ο αιώνα), καθώς και η μοναδική παραγωγή της μαστίχας (που ήταν βραβευμένη από το χαρέμι ​​του σουλτάνου), εξασφάλισε μεγάλη ευημερία. Ο πληθυσμός του νησιού ήταν ως επί το πλείστον Ελληνικός Ορθόδοξος, με λίγους Καθολικούς γενεαλογικού χαρακτήρα, των οποίων η εξουσία μειώθηκε πολύ μετά την Ενετική κατοχή, η τουρκική παρουσία περιοριζόταν στον κυβερνήτη και τους διαχειριστές του, καθώς και σε φρουρά περίπου 2.000 στρατιώτες. Η Χίος καταστράφηκε στην περίφημη σφαγή της Χίου το 1822, όταν οι οθωμανικές δυνάμεις ανακατέλαβαν το νησί, το οποίο είχε ενταχθεί στο ελληνικό κράτος. Παρ 'όλα αυτά, το νησί ανέκτησε ένα μικρό μέρος της πρώην ευημερίας του και διατήρησε εκτεταμένη αυτονομία μετά την ολοκλήρωση της Επανάστασης, μέχρις ότου οι οθωμανικές διοικητικές μεταρρυθμίσεις του 1866 το μεταμόρφωσαν σε μια πιο κανονική επαρχία στο Βιαλέτι του Αρχιπελάγους. Μεταξύ 1880 και 1887, η Χίος χρησίμευε ακόμη και ως πρωτεύουσα του Βιαλετίου. Το 1912, το Σαντζάκι περιλάμβανε τους καζάδες της ίδιας της Χίου, τη Κάλυμνο, τη Λέρου και την Ικαρία. Τα βορειότερα νησιά της Δωδεκανήσου, έπεσαν σους Ιταλούς το καλοκαίρι του 1912 κατά τον ιταλοτουρκικό πόλεμο, ενώ η ίδια η Χίος έπεσε στους Έλληνες τον Νοέμβριο του 1912, κατά τον πρώτο Βαλκανικό πόλεμο.
Παιδικός Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2018
Οπτικός σχεδιασμός
Το slogan ήταν το hashtag #LightUp. Το λογότυπο του διαγωνισμού παρουσίαζε μια χιονονιφάδα αποτελούμενη από κατακόρυφα αντεστραμμένα ηχητικά κύματα. Η έμπνευση για αυτό το σχέδιο προήλθε από τους νεαρούς συμμετέχοντες οι οποίοι γεμίζουν τη σκηνή με τη μορφή ενός αστεριού, του οποίου το σχήμα είναι οπτικά παρόμοιο με τη χιονονιφάδα στο λογότυπο.
Τοποθεσία
Στις 21 Νοεμβρίου 2017, ο αναπληρωτής πρωθυπουργός της Λευκορωσίας Vasily Zharko επιβεβαίωσε ότι ο διαγωνισμός είχε προγραμματιστεί να διεξαχθεί στη Minsk Arena τον Νοέμβριο του 2018. Η αρένα είχε προηγουμένως φιλοξενήσει τον διαγωνισμό το 2010. Ωστόσο, στις 26 Νοεμβρίου 2017, επιβεβαιώθηκε από τον ραδιοτηλεοπτικό σταθμό της χώρας ότι η ακριβής τοποθεσία διοργάνωσης του διαγωνισμού είναι ακόμα άγνωστη, δηλώνοντας, όμως, ότι η Minsk Arena ήταν ένας από τους πιθανούς χώρους διεξαγωγής. Στις 18 Μαρτίου 2018, η χωρητικότητας 15,000 θέσεων Minsk Arena επιβεβαιώθηκε ως ο χώρος διεξαγωγής από τους διοργανωτές του διαγωνισμού.
Ιταλικαί Νήσοι Αιγαίου Πελάγους
Πλάνο του Μουσσολίνι
Ο Μουσσολίνι θέλησε να μετατρέψει τα νησιά σε βιτρίνες της ιταλικής αποικιοκρατίας και ανέλαβε μια σειρά από μαζικά δημόσια έργα στο αρχιπέλαγος. Δημιουργήθηκαν νέοι δρόμοι, μνημειώδη κτίρια σύμφωνα με τη φασιστική αρχιτεκτονική και τα υδραγωγεία, μερικές φορές με καταναγκαστική ελληνική εργασία. Πολλά παραδείγματα ιταλικής αρχιτεκτονικής μπορούν ακόμη να βρεθούν στα νησιά. Μερικά από αυτα είναι:
Σεισμός της Μεσσήνης (1908)
Συνέπειες στην κοινωνία
thumb|Σεισμόπληκτοι της Μεσσήνης (1909;) Η καταστροφή επηρέασε την τοπική οικονομία και η Μεσσήνη αντιμετώπισε μια προσωρινή ερήμωση, αφού οι άστεγοι σεισμόπληκτοι είχαν αναζητήσει καταφύγιο αλλού, ιδίως στην Κατάνη και στο Παλέρμο, όπου πολλοί βρήκαν εργασία ως τεχνίτες. Εκτιμάται ότι μόνο 19.000 παρέμειναν στη Μεσσήνη και μόλις 2.000 στο παλιό κέντρο της. Ωστόσο, σύντομα υπήρξε μεγάλη εισροή εσωτερικών μεταναστών, κυρίως από κοντινές περιοχές της Σικελίας και της Καλαβρίας, που χρειάζονταν ως εργάτες για την ανοικοδόμηση της πόλεως. Κατά την απογραφή του 1911 ο πληθυσμός της Μεσσήνης είχε αυξηθεί και πάλι σε 127.000. Μεταξύ τους ήταν και πολλοί παλαιοί κάτοικοι που είχαν επιστρέψει στη γενέτειρά τους. Οι άνδρες ήταν σαφώς περισσότεροι από τις γυναίκες, κάτι που είχε ως αποτέλεσμα μειωμένο αριθμό γάμων τα επόμενα έτη.
Αιτία του σεισμού
Τα αρχεία υποδεικνύουν ότι σημαντική σεισμική δραστηριότητα έλαβε χώρα στις περιοχές γύρω από το Στενό της Μεσσήνης αρκετούς μήνες πριν τις 28 Δεκεμβρίου 1908, που αυξήθηκε σε ένταση από την 1η Νοεμβρίου. Στις 10 Δεκεμβρίου ένας σεισμός με μέγεθος 4 βαθμών Ρίχτερ προκάλεσε ζημιά σε λίγα κτίσματα στους δήμους Νοβάρα ντι Σιτσίλια και Μονταλμπάνο Ελικόνα, αμφότεροι στην επαρχία της Μεσσήνης.
Ανοικοδόμηση και μετοίκηση
Κατά τα επόμενα χρόνια λήφθηκαν προφυλάξεις έτσι ώστε η πόλη να ανοικοδομηθεί με αντισεισμικό τρόπο. Αρχικώς οι αρχές είχαν υιοθετήσει ένα σχέδιο για την κατεδάφιση των κτισμάτων της Μεσσήνης που είχαν σωθεί και τη μεταφορά της πόλεως και του λιμένα της σε άλλο μέρος της Σικελίας, αλλά το σχέδιο απορρίφθηκε μετά από έντονες διαμαρτυρίες των Μεσσηνέζων.
Περιγραφή του σεισμού
Νεαρός γιατρός που επέζησε του σεισμού ανέφερε αργότερα ότι μερικά δευτερόλεπτα προτού αρχίσει η δόνηση, ακούστηκε ένας «δυσοίωνος συριγμός», τον οποίο παρομοίασε με «χίλια πυρωμένα σίδερα που βυθίζονταν στο νερό». Κάποιοι άλλοι επιζήσαντες ανέφεραν ότι υπήρξαν τρεις διαφορετικές κινήσεις κατά τη διάρκεια της κύριας δονήσεως των 30–40 δευτερολέπτων: η πρώτη εμπρός-πίσω, η δεύτερη βίαιη προς τα επάνω και η τρίτη κυκλική. Οι αναφορές συμφωνούν όλες ότι η δεύτερη κίνηση προς τα επάνω ήταν αυτή που προκάλεσε την εκτεταμένη καταστροφή στη Μεσσήνη. Ο θόρυβος κατά τη διάρκειά της περιγράφηκε ως «ακριβώς όμοιος με αυτόν που κάνει ένα γρήγορο τρένο που κινείται μέσα σε σήραγγα».
Ανοικοδόμηση και μετοίκηση
Ο πολιτικός μηχανικός Πιέτρο Ντε Νάβα σχεδίασε ένα παρόμοιο σύγχρονο πολεοδομικό σχέδιο για το Ρέτζιο ντι Καλάμπρια.
Τσουνάμι
Και στη Μεσσήνη το τσουνάμι προκάλεσε ακόμα περισσότερες καταστροφές και θανάτους, καθώς πολλοί επιζήσαντες από τον σεισμό είχαν καταφύγει στη σχετική ασφάλεια της προκυμαίας για να απομακρυνθούν από τα καταρρέοντα κτίσματα. Το δεύτερο και το τρίτο κύμα τσουνάμι, που ήρθαν σε γρήγορη διαδοχή και ήταν υψηλότερα από το πρώτο, διέτρεξαν το λιμάνι, έσπασαν πλεούμενα στις αποβάθρες και μέρη του λιμενοβραχίονα. Φθάνοντας εκατό περίπου μέτρα στο εσωτερικό, τα κύματα παρέσυραν ανθρώπους, κάποια πλοία αγκυροβολημένα στο λιμάνι, ψαράδικα και επιβατικά, και επέφεραν περαιτέρω ζημιές στα κτίσματα αυτής της ζώνης που είχαν μείνει όρθια μετά τη δόνηση.
Στρατός της Ένωσης
Ηγεσία
Μεταξύ των σημαντικών διοικητών του στρατού ήταν ο Ναθάνιελ Λάιον (ο πρώτος στρατηγός της Ένωσης που σκοτώθηκε στο πέδιο της μάχης), ο Ουίλιαμ Ρόουσκρανς, ο Τζορτζ Χένρι Τόμας και ο Ουίλιαμ Τεκούμσεχ Σέρμαν. Σε άλλους, ήσσονος ικανότητας, συγκαταλέγεται ο Μπέντζαμιν Φ. Μπάτλερ.
Οργάνωση
Ο Στρατός της Ένωσης αποτελούνταν από πολυάριθμες οργανώσεις, οι οποίες σε γενικές γραμμές οργανωνόταν γεωγραφικά.
Λιποταξίες και διαδηλώσεις κατά της στρατολόγησης
Οι Ιρλανδοί ήταν οι κύριοι συμμετέχοντες στις διάσημες «Διαδηλώσεις κατά της Στρατολόγησης της Νέας Υόρκης» του 1863. Έχοντας ξεσηκωθεί από την ρητορική των Δημοκρατικών πολιτικών, οι Ιρλανδοί αποτέλεσαν την ισχυρότερη στήριξη των στόχων των Νοτίων πριν την έναρξη του πολέμου και αντέστρεψαν για μεγάλο χρονικό διάστημα την κατάργηση της δουλείας και την ελεύθερη μετακίνηση του μαύρου πληθυσμού, θεωρώντας τους ως ανταγωνισμό για τις θέσεις εργασίας και κατηγορώντας τους για τη μείωση των μισθών. Υποστηρίζοντας ότι ο πόλεμος ήταν απλώς ένας καταπιεστικός πόλεμος της ανώτερης τάξης για την ελευθέρωση των δούλων, οι οποίοι θα μπορούσαν να κινηθούν προς τον βορρά και να αγωνιστούν για την εργασία και τη στέγαση τους, οι φτωχότερες τάξεις δεν δέχτηκαν την στρατολόγηση, ειδικά λόγω του ότι κάποιος πλούσιος θα μπορούσε να εξαγοράσει την θητεία του. Οι φτωχοί σχημάτισαν συλλόγους που θα εξαγόραζαν εξαιρέσεις για τα άτυχα μέλη τους. Ως αποτέλεσμα του νόμου περί στρατολόγησης, άρχισαν οι αναταραχές σε αρκετές πόλεις του Βορρά, με τις μεγαλύτερες να πραγματοποιούνται στη Νέα Υόρκη. Όχλος που αποτελούνταν κυρίως από Ιρλανδούς μετανάστες διαδήλωσε το καλοκαίρι του 1863, παράλληλα με την εντονότερη βία που σημειώθηκε τον Ιούλιο κατά τη διάρκεια της Μάχης του Γκέτισμπεργκ. Ο όχλος έβαλε φωτιά σε όλες τις αφροαμερικανικές εκκλησίες και ένα ορφανοτροφείο για «έγχρωμα παιδιά» καθώς και σε σπίτια ορισμένων εξεχόντων προτεσταντών υποστηρικτών της κατάργησης της δουλείας. Λέγεται πως ένας όχλος απωθήθηκε από τα γραφεία της εφημερίδας New York Tribune που υποστήριζε την Ένωση, από εργαζόμενους που ήταν οπλισμένοι. Τα κυριότερα θύματα των ταραχών ήταν οι Αφροαμερικανοί και οι ακτιβιστές του κινήματος κατά της δουλείας. Ο Στρατός της Ένωσης εστάλη στη Νέα Υόρκη μετά το τέλος της μάχης στο Γκέτισμπεργκ. Μερικές μονάδες άνοιξαν πυρ ώστε να εξουδετερώσουν τη βία και να σταματήσουν τις διαδηλώσεις. Μέχρι τη στιγμή που τελείωσαν οι αναταραχές, περίπου 1.000 άνθρωποι είχαν σκοτωθεί ή τραυματιστεί. Πραγματοποιήθηκαν επίσης μικρότερης κλίμακας διαδηλώσεις κατά της στρατολόγησης σε αγροτικές μεσοδυτικές περιοχές και στις επαρχίες εξόρυξης άνθρακα της Πενσυλβάνια.