Παλμογράφος
Εύρος ζώνης
Όπως συμβαίνει με όλα τα πρακτικά όργανα, οι παλμογράφοι δεν ανταποκρίνονται εξίσου σε όλες τις πιθανές συχνότητες εισόδου. Το εύρος των ημιτονοειδών συχνοτήτων που μπορεί να εμφανίσει χρήσιμα ένας παλμογράφος αναφέρεται ως εύρος ζώνης του. Το εύρος ζώνης ισχύει κυρίως για τον άξονα Υ, αν και οι σαρώσεις του άξονα Χ πρέπει να είναι αρκετά γρήγορες ώστε να δείχνουν τις κυματομορφές υψηλότερης συχνότητας. (a drop of 3 dB). Το εύρος ζώνης ορίζεται ως η συχνότητα στην οποία η ευαισθησία είναι 0,707 της ευαισθησίας στο DC ή η χαμηλότερη συχνότητα AC (μια πτώση 3 dB). Η απόκριση του παλμογράφου πέφτει γρήγορα καθώς η συχνότητα εισόδου ανεβαίνει πάνω από αυτό το σημείο. Εντός του αναφερόμενου εύρους ζώνης η απόκριση δεν είναι απαραίτητα ακριβώς ομοιόμορφη (ή "επίπεδη"), αλλά θα πρέπει πάντα να βρίσκεται εντός του εύρους +0 έως -3 dB. Μία πηγή λέει ότι υπάρχει μια αξιοσημείωτη επίδραση στην ακρίβεια των μετρήσεων τάσης μόνο στο 20 τοις εκατό του αναφερόμενου εύρους ζώνης. Οι προδιαγραφές ορισμένων παλμογράφων περιλαμβάνουν όντως ένα στενότερο εύρος ανοχής εντός του αναφερόμενου εύρους ζώνης. Οι αισθητήρες έχουν επίσης όρια εύρους ζώνης και πρέπει να επιλέγονται και να χρησιμοποιούνται για να χειρίζονται σωστά τις συχνότητες που ενδιαφέρουν. Για να επιτευχθεί η πιο επίπεδη απόκριση, οι περισσότεροι αισθητήρες πρέπει να "αντισταθμιστούν" (μια ρύθμιση που πραγματοποιείται χρησιμοποιώντας ένα δοκιμαστικό σήμα από τον παλμογράφο) ώστε να επιτρέπεται η άεργη αντίσταση του καλωδίου του αισθητήρα. Μια άλλη σχετική προδιαγραφή είναι ο χρόνος ανόδου. Αυτός είναι ο χρόνος που απαιτείται μεταξύ 10% και 90% της απόκρισης μέγιστου πλάτους στο προπορευόμενο άκρο ενός παλμού. Σχετίζεται με το εύρος ζώνης κατά προσέγγιση: Εύρος ζώνης σε Hz × χρόνος ανόδου σε δευτερόλεπτα = 0,35. Για παράδειγμα, ένας παλμογράφος με χρόνο ανόδου 1 νανοδευτερόλεπτο θα έχει εύρος ζώνης 350 MHz. Στα αναλογικά όργανα, το εύρος ζώνης του παλμογράφου περιορίζεται από τους κατακόρυφους ενισχυτές και την CRT ή άλλο υποσύστημα οθόνης. Στα ψηφιακά όργανα, ο ρυθμός δειγματοληψίας του αναλογικού σε ψηφιακό μετατροπέα (analog-to-digital converter (ADC)) είναι ένας παράγοντας, αλλά το δηλωμένο αναλογικό εύρος ζώνης (και επομένως το συνολικό εύρος ζώνης του οργάνου) είναι συνήθως μικρότερο από τη συχνότητα Nyquist του ADC. Αυτό οφείλεται σε περιορισμούς στον ενισχυτή αναλογικού σήματος, σε σκόπιμη σχεδίαση του φίλτρου κατά της παραμόρφωσης που προηγείται του ADC ή και στα δύο. Για έναν ψηφιακό παλμογράφο, ένας εμπειρικός κανόνας είναι ότι ο ρυθμός συνεχούς δειγματοληψίας πρέπει να είναι δεκαπλάσιος της υψηλότερης συχνότητας που επιθυμείται να επιλυθεί. Για παράδειγμα, ένας ρυθμός 20 Μεγαδειγμάτων/s θα μπορούσε να εφαρμοστεί για τη μέτρηση σημάτων έως περίπου 2 MHz. Αυτό επιτρέπει στο φίλτρο κατά της παραμόρφωσης να σχεδιαστεί με σημείο κάτω 3 dB 2 MHz και αποτελεσματική αποκοπή στα 10 MHz (η συχνότητα Nyquist), αποφεύγοντας τα παράσιτα ενός πολύ απότομου φίλτρο τοίχου από τούβλα|(" brick-wall ") φίλτρο. Ένας παλμογράφος δειγματοληψίας μπορεί να εμφανίσει σήματα πολύ υψηλότερης συχνότητας από τον ρυθμό δειγματοληψίας, εάν τα σήματα είναι ακριβώς ή σχεδόν επαναλαμβανόμενα. Αυτό γίνεται λαμβάνοντας ένα δείγμα από κάθε διαδοχική επανάληψη της κυματομορφής εισόδου, με κάθε δείγμα να βρίσκεται σε αυξημένο χρονικό διάστημα από το συμβάν ενεργοποίησης. Στη συνέχεια εμφανίζεται η κυματομορφή από αυτά τα δείγματα που συλλέγονται. Αυτός ο μηχανισμός αναφέρεται ως "δειγματοληψία ισοδύναμου χρόνου". Μερικοί παλμογράφοι μπορούν να λειτουργήσουν είτε σε αυτήν την κατάσταση, είτε στην πιο παραδοσιακή κατάσταση σε "πραγματικό χρόνο" me επιλογή του χειριστή.