cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ιστορία της χημείας
Τζων Ντάλτον
Αντ' αυτού, ο Ντάλτον υπολογίζει τις αναλογίες των στοιχείων στις ενώσεις υπολογίζοντας τις αναλογίες των βαρών των αντιδρώντων σωμάτων, και θέτοντας το ατομικό βάρος του υδρογόνου για να είναι ίσο με ένα. Μετά Jeremias Benjamin Richter (γνωστός για την εισαγωγή του όρου στοιχειομετρία), πρότεινε ότι τα χημικά στοιχεία ενώνονται με ακέραιες αναλογίες. Αυτό είναι γνωστό ως ο νόμος των πολλαπλών αναλογιών ή νόμος του Ντάλτον, και ο Ντάλτον έδωσε τη σαφή περιγραφή του νόμου στο «Νέο σύστημα της Χημικής Φιλοσοφίας». Ο νόμος των πολλαπλών αναλογιών είναι ένας από τους βασικούς νόμους της στοιχειομετρίας που χρησιμοποιείται για την ατομική θεωρία. Παρά τη σημασία του έργου καθόσον περιέχει την πρώτη άποψη ότι τα άτομα είναι πραγματικές φυσικές οντότητες και την εισαγωγή ενός συστήματος χημικών συμβόλων, στο «Νέο Σύστημα της Χημικής Φιλοσοφίας» αφιέρωσε σχεδόν τόσο χώρο για την θερμιδική θεωρία όσο για τον ατομισμό. Ο Γάλλος χημικός Ζοζέφ Προυστ (Joseph Proust), με βάση διάφορα πειράματα που διεξήχθησαν μεταξύ 1797 και 1804, πρότεινε το νόμο των «σταθερών αναλογιών», στον οποίο αναφέρει ότι τα στοιχεία πάντα ενώνονται με μικρές, ακέραιες αριθμητικές αναλογίες για να σχηματίσουν ενώσεις. Μαζί με τον νόμο των πολλαπλών αναλογιών, ο νόμος των «σταθερών αναλογιών» αποτελεί τη βάση της στοιχειομετρίας. Ο νόμος των καθορισμένων αναλογιών και η σταθερή σύνθεση δεν αποδεικνύουν ότι υπάρχουν άτομα, αλλά είναι δύσκολο να ερμηνευτούν χωρίς να υποθέσουμε ότι οι χημικές ενώσεις σχηματίζονται όταν τα άτομα συνδυάζονται σε σταθερές αναλογίες.
Ζοζέφ Λουί Γκαι-Λυσάκ και νόμος του Γκαι-Λυσάκ
thumb|left|200px|Ζοζέφ Λουί Γκαι-Λυσάκ, who stated that the ratio between the volumes of the reactant gases and the products can be expressed in simple whole numbers. Ο γάλλος χημικός Ζοζέφ Λουί Γκαι-Λυσάκ (Joseph Louis Gay-Lussac) συμμερίστηκε το ενδιαφέρον του Λαβουαζιέ και άλλων στην ποσοτική μελέτη των ιδιοτήτων των αερίων. Από το πρώτο μεγάλο ερευνητικό πρόγραμμα του το 1801-1802, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ίσοι όγκοι όλων των αερίων διαστέλλονται εξίσου με την ίδια αύξηση της θερμοκρασίας: το συμπέρασμα αυτό που συνήθως ονομάζεται "Νόμος του Σαρλ", καθώς ο Γκαι-Λυσάκ έδωσε πίστωση στον Ζακ Σαρλ (Jacques Charles), ο οποίος είχε φθάσει σχεδόν στο ίδιο συμπέρασμα το 1780, αλλά δεν είχε δημοσιευθεί. Ο νόμος ανακαλύφθηκε ανεξάρτητα από τον Βρετανό φιλόσοφο-φυσικό Τζων Ντάλτον από το 1801, αν και η περιγραφή του Ντάλτον ήταν πιο επιφανειακή από αυτή του Γκαι-Λυσάκ. Το 1804 ο Γκαι-Λυσάκ έκανε αρκετές τολμηρές αναβάσεις σε ύψος πάνω από 7.000 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας με αερόστατα γεμισμένα με υδρογόνο, ένα κατόρθωμα που δεν ισοφαρίστηκε για τα επόμενα 50 χρόνια, και που του επέτρεψε να διερευνήσει και άλλες πτυχές των αερίων. Όχι μόνο συγκέντρωσε μετρήσεις του μαγνητικού πεδίου της γης σε διάφορα ύψη, αλλά και πήρε την πίεση, τη θερμοκρασία, και μετρήσεις της υγρασίας αλλά και συνέλεξε και δείγματα του αέρα, τα οποία αργότερα ανέλυσε χημικά.
Αμεντέο Αβογκάντρο και ο Νόμος του Αβογκάντρο
Η υπόθεση του Αβογκάντρο ότι ίσοι όγκοι αερίων περιέχουν τον ίδιο αριθμό μορίων είχε παραμεληθεί για μισό αιώνα μετά την πρώτη έκδοσή της. Έχουν αναφερθεί πολλοί λόγοι για αυτή την παραμέληση, συμπεριλαμβανομένων και ορισμένων θεωρητικών προβλημάτων, όπως ο «δυϊσμός» του Μπερζέλιους, ο οποίος υποστήριξε ότι οι ενώσεις σχηματίζονται από την έλξη των θετικών και αρνητικών ηλεκτρικών φορτίων, γεγονός που καθιστά αδιανόητο ότι ένα μόριο που αποτελείται από δύο ηλεκτρικά όμοια άτομα - όπως στο οξυγόνο - θα μπορούσε να υπάρχει. Ένα επιπλέον εμπόδιο για την αποδοχή ήταν το γεγονός ότι πολλοί χημικοί ήταν απρόθυμοι να υιοθετήσουν φυσικές μεθόδους (όπως προσδιορισμοί πυκνότητας ατμών) για να λύσουν τα προβλήματά τους. Μέχρι τα μέσα του αιώνα, ωστόσο, ορισμένες κορυφαίες προσωπικότητες είχαν αρχίσει να θεωρούν ανυπόφορη τη χαοτική πολλαπλότητα των ανταγωνιστικών συστημάτων ατομικών βαρών και μοριακών τύπων. Επιπλέον, άρχισαν να αναφύονται ξεκάθαρα χημικά δεδομένα που υπονοούσαν ότι η προσέγγιση του Αβογκάντρο μπορεί να ήταν σωστή. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1850, οι νεότεροι χημικοί, όπως ο Αλεξάντερ Γουίλιαμσον (Alexander Williamson) στην Αγγλία, ο Charles Gerhardt και ο Charles-Adolphe Wurtz στη Γαλλία, και ο Αύγουστος Κέκουλε στη Γερμανία, άρχισαν να υποστηρίζουν τη μεταρρύθμιση της θεωρητικής χημείας ώστε να είναι συνεπές με τη θεωρία του Αβογκάντρο.
Τζοσάια Γουίλαρντ Γκιμπς
Μέσα σε αυτό το έγγραφο ήταν ίσως η πιο σημαντική συμβολή του, η εισαγωγή της έννοιας της ελεύθερης ενέργειας, που τώρα καθολικά ονομάζεται ελεύθερη ενέργεια Γκιμπς προς τιμήν του. Η ελεύθερη ενέργεια Γκιμπς αφορά την τάση ενός φυσικού ή χημικού συστήματος να μειώσει ταυτοχρόνως την ενέργεια του και να αυξήσει την αταξία του, ή εντροπία, σε μια αυθόρμητη φυσική διαδικασία. Η προσέγγιση του Gibbs επιτρέπει σε έναν ερευνητή να υπολογίσει τη μεταβολή της ελεύθερης ενέργειας σε μια διαδικασία, όπως σε μία χημική αντίδραση, αλλά και πόσο γρήγορα θα συμβεί. Δεδομένου ότι σχεδόν όλες οι χημικές διεργασίες αλλά και πολλές φυσικές διεργασίες αφορούν τέτοιου είδους αλλαγές, το έργο του επηρέασε σημαντικά τόσο τις θεωρητικές όσο και τις πειραματικές πτυχές αυτών των επιστημών. Το 1877, ο Λούντβιχ Μπόλτσμαν (Ludwig Boltzmann) εγκαθιστά τη παραγωγή από στατιστική ανάλυση πολλών σημαντικών φυσικών και χημικών εννοιών, συμπεριλαμβανομένων της εντροπίας, και των κατανομών των μοριακών ταχυτήτων στην αέρια φάση. Μαζί με τον Boltzmann και τον Τζέιμς Κλερκ Μάξγουελ (James Clerk Maxwell), ο Γκιμπς δημιούργησε ένα νέο κλάδο της θεωρητικής φυσικής που ονομάζεται στατιστική μηχανική (ένας όρος που έπλασε ο ίδιος), εξηγώντας τους νόμους της θερμοδυναμικής ως συνέπειες των στατιστικών ιδιοτήτων των μεγάλων συνόλων σωματιδίων. Ο Γκιμπς επίσης εργάστηκε για την εφαρμογή των εξισώσεων του Μάξγουελ σε προβλήματα φυσικής οπτικής. Παραγωγή των φαινομενολογικών νόμων της θερμοδυναμικής από τις στατιστικές ιδιότητες των συστημάτων με πολλά σωματίδια που έκανε ο Γκιμπς παρουσιάστηκε σε ένα βιβλίο με εξαιρετική επιρροή "Οι Βασικές Αρχές στη Στατιστική Μηχανική", το οποίο δημοσιεύθηκε το 1902, ένα χρόνο πριν το θάνατό του. Σε αυτό το έργο, ο Γκιμπς ανακεφαλαιώνει τη σχέση μεταξύ των νόμων της θερμοδυναμικής και της στατιστικής θεωρίας των μοριακών κινήσεων. Το φαινόμενο της υποκατάστασης της αρχικής συνάρτησης με μερικό άθροισμα των σειρών Φουριέ στα σημεία ασυνέχειας είναι γνωστό ως το φαινόμενο Γκιμπς.
Η ανακάλυψη των ευγενών αερίων από τον Ουίλιαμ Ράμσεϊ
Το επόμενο έτος, ο Ράμσεϊ απελευθέρωσε ένα άλλο αδρανές αέριο από ένα ραδιενεργό ορυκτό του ουρανίου που ονομάζεται κλεβεΐτης (cleveite). Αυτό αποδείχθηκε ότι είναι το ήλιο, που παλαιότερα ήταν γνωστό μόνο στο ηλιακό φάσμα. Στο βιβλίο του "Τα αέρια της Ατμόσφαιρας" (1896), ο Ράμσεϊ έδειξε ότι οι θέσεις του ηλίου και του αργού στον περιοδικό πίνακα των στοιχείων υποδεικνύουν ότι μπορεί να υπάρχουν τουλάχιστον τρία ακόμα ευγενή αέρια. Το 1898 ο Ράμσεϊ και ο βρετανός χημικός Morris W. Travers απομόνωσε τα στοιχεία αυτά που ονομάζονται νέον, κρυπτό, και ξένο, από τον ατμοσφαιρικό αέρα σε υγρή κατάσταση σε χαμηλή θερμοκρασία και υψηλή πίεση. Ο Ουίλιαμ Ράμσεϊ συνεργάστηκε με τον Φρέντερικ Σόντυ (Frederick Soddy) να αποδείξει, το 1903, ότι τα σωματίδια άλφα (πυρήνες ηλίου) παράγονται συνεχώς κατά την ραδιενεργό διάσπαση ενός δείγματος ραδίου. Στον Ράμσεϊ απονεμήθηκε το 1904 το βραβείο Νόμπελ Χημείας σε αναγνώριση των "υπηρεσιών του στην ανακάλυψη των στοιχείων των αδρανών αερίων στον αέρα, και τον προσδιορισμό της θέσης τους στο περιοδικό σύστημα".
Ο 20ος αιώνας
thumb|right|270px|Το πρώτο Συνέδριο του Solvay, πραγματοποιήθηκε στις Βρυξέλλες το 1911 και θεωρήθηκε ένα σημείο καμπής στον κόσμο της φυσικής και της χημείας. Το 1903, ο Μιχαήλ Tsvet εφηύρε τη χρωματογραφία, μια σημαντική αναλυτική τεχνική. Το 1904, ο Hantaro Nagaoka προτείνει ένα πρώτο πυρηνικό μοντέλο για το άτομο, όπου τα ηλεκτρόνια περιστρέφονται γύρω από ένα πυκνό πυρήνα με μεγάλη μάζα. Το 1905, οι Fritz Haber και Carl Bosch ανέπτυξαν τη διαδικασία Haber για την παραγωγή αμμωνίας, ένα ορόσημο στη βιομηχανική χημεία με βαθιές συνέπειες στη γεωργία. Η διαδικασία Haber, ή διαδικασία Haber-Bosch, σε χρησιμοποιούσε την αντίδραση αζώτου και υδρογόνου για το σχηματισμό αμμωνίας σε βιομηχανικές ποσότητες για την παραγωγή λιπασμάτων και πυρομαχικών. Η παραγωγή τροφίμων για το ήμισυ του παγκόσμιου τρέχοντος πληθυσμού εξαρτάται από αυτή τη μέθοδο για την παραγωγή λιπασμάτων. Ο Haber, μαζί με τον Max Born, προτείνει τον κύκλο Born-Haber ως μέθοδο για τον υπολογισμό της ενέργειας πλέγματος ενός ιονικού στερεού. Ο Haber έχει επίσης χαρακτηριστεί ως ο «πατέρας του χημικού πολέμου" λόγω των εργασιών για την ανάπτυξη του και την εφαρμογή του χλωρίου και άλλων δηλητηριωδών αερίων κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου.
Το 1909, ο S.P.L. Sørensen επινόησε την έννοια του pH και αναπτύσσει μεθόδους για τη μέτρηση της οξύτητας. Το 1911, ο Antonius Van den Broek πρότεινε την ιδέα ότι τα στοιχεία στον περιοδικό πίνακα είναι πιο σωστά τακτοποιημένα αν χρησιμοποιηθεί το θετικό πυρηνικό φορτίο (δηλ. ο σημερινός ατομικός αριθμός) και όχι το ατομικό βάρος. Το 1911, το πρώτο Συνέδριο Solvay, πραγματοποιήθηκε στις Βρυξέλλες, συγκεντρώνοντας τους περισσότερους από τους πιο εξέχοντες επιστήμονες της εποχής. Το 1912, ο William Henry Bragg και ο William Lawrence Bragg πρότειναν το νόμο του Bragg και καθιέρωσαν το πεδίο της κρυσταλλογραφίας ακτίνων Χ, ένα σημαντικό εργαλείο για την κατανόηση της κρυσταλλικής δομής των ουσιών. Το 1912, ο Peter Debye αναπτύσσει την έννοια του μοριακού διπόλου για να περιγράψει τη ασύμμετρη κατανομή φορτίου σε ορισμένα μόρια.
Η κβαντομηχανική
Το 1926 στην ηλικία των 39 ετών, ο Αυστριακός θεωρητικός φυσικός Έρβιν Σρέντιγκερ παρήγαγε τα άρθρα που θεμελίωσαν την κβαντική κυματομηχανική. Σε αυτά τα άρθρα περιέγραψε την μερική διαφορική εξίσωσή του, μια εξίσωση για την ολική ενέργεια (Χαμιλτωνιανή) με μερικά διαφορικά. Αυτή είναι η βασική εξίσωση της κβαντομηχανικής και φέρει το ίδιο βάρος για τη μηχανική του ατόμου όσο οι εξισώσεις του Νεύτωνα για το πλανητικό αστρονομία. Υιοθετώντας την πρόταση του Louis de Broglie από το 1924 ότι τα σωματίδια της ύλης έχουν διττό χαρακτήρα και σε ορισμένες περιπτώσεις συμπεριφέρονται σαν κύματα, ο Σρέντιγκερ εισήγαγε μια θεωρία που περιγράφει τη συμπεριφορά ενός τέτοιου συστήματος με μια κυματική εξίσωση που είναι γνωστή σήμερα ως την εξίσωση του Σρέντιγκερ. Οι λύσεις για την εξίσωση του Σρέντιγκερ, σε αντίθεση με τις λύσεις στις εξισώσεις του Νεύτωνα, είναι κυματοσυναρτήσεις που μπορεί να σχετίζονται μόνο με την πιθανή εμφάνιση των φυσικών γεγονότων. Η άμεσα ορατή αλληλουχία των γεγονότων των πλανητικών τροχιών του Νεύτωνα, στην κβαντική μηχανική αντικαθίσταται από την πιο αφηρημένη έννοια της πιθανότητας. (Αυτή η πτυχή της κβαντικής θεωρίας έκανε τον Schrödinger όπως και πολλούς άλλους φυσικούς να νοιώθουν μη ευτυχείς, και αφιέρωσε ένα μεγάλο μέρος της μετέπειτα ζωής του στη διαμόρφωση φιλοσοφικών ενστάσεων εναντίον της γενικώς αποδεκτής ερμηνείας της θεωρίας του που είχε κάνει τόσα πολλά για να δημιουργήσει.)
Λάζαρος Πινότσης
Ο Λάζαρος Πινότσης ήταν αγωνιστής του 1821.
Δυναμική γλώσσα προγραμματισμού
Ο όρος δυναμική γλώσσα προγραμματισμού χρησιμοποιείται ευρύτατα στην επιστήμη των υπολογιστών για να περιγράψει γλώσσες προγραμματισμού υψηλού επιπέδου που παρουσιάζουν κατά το χρόνο εκτέλεσης συμπεριφορά που άλλες γλώσσες ίσως παρουσιάζουν κατά τη μετάφραση. Αυτές οι συμπεριφορές μπορεί να αποτελούν επέκταση του προγράμματος, είτε προσθέτοντας νέο κώδικα, είτε επεκτείνοντας αντικείμενα και ορισμούς, είτε τροποποιώντας το σύστημα τύπων, όλα κατά τη διάρκεια της εκτέλεσης του προγράμματος. Αυτές οι συμπεριφορές μπορούν να εφαρμοστούν σχεδόν σε οποιαδήποτε γλώσσα επαρκούς πολυπλοκότητας, αλλά οι δυναμικές γλώσσες παρέχουν εργαλεία για να διευκολύνουν τη χρήση τους.
Οι περισσότερες δυναμικές γλώσσες έχουν δυναμικούς τύπους.
Κυπριακές προεδρικές εκλογές 2003
Ιστορικό
Οι υποψηφιότητες για τις προεδρικές εκλογές υπεβλήθησαν στις 17 Ιανουαρίου 2003. Οι υποψήφιοι ήταν:
Οι εκλογές διεξήχθησαν στις 16 Φεβρουαρίου 2003. Νικητής ήταν ο Τάσσος Παπαδόπουλος ο οποίος εκλέχθηκε στη θέση του Προέδρου της Δημοκρατίας με ποσοστό 51,51%.
Κοινωνικά σκάνδαλα
Η ταινία Κοινωνικά Σκάνδαλα (Αγγλικός Τίτλος The Philadelphia Story) είναι μια ρομαντική κωμωδία παραγωγής 1940 σε σκηνοθεσία Τζορτζ Κιούκορ. Η ταινία είναι βασισμένη στο ομώνυμο θεατρικό έργο του Φίλιπ Μπάρι, το οποίο διασκεύασε για τη μεγάλη οθόνη ο Ντόναλντ Όγκντεν Στιούαρτ, ενώ στη συγγραφή του σεναρίου συνείσφερε και ο Γουόλντο Σολτ. Πρωταγωνιστές της ταινίας είναι η Κάθριν Χέπμπορν, ο Κάρι Γκραντ και ο Τζέιμς Στιούαρτ. Η Χέπμπορν που είχε ερμηνεύσει το ρόλο της Τρέισι Λορντ και στο θέατρο, φρόντισε να εξασφαλίσει τα δικαιώματα της παράστασης, με τη βοήθεια του τότε εραστή της Χάουαρντ Χιουζ και κατάφερε, με αυτόν τον τρόπο να πείσει τον πρόεδρο της Metro-Goldwyn-Mayer να την αφήσει να ερμηνεύσει τον πρωταγωνιστικό ρόλο και στην κινηματογραφική μεταφορά του θεατρικού. Η επιτυχία της ταινίας αναβίωσε την καριέρα της Χέπμπορν που απείχε δυο χρόνια από τα κινηματογραφικά δρώμενα, καθώς οι ταινίες που είχε γυρίσει από το 1937 και μετά είχαν θεωρηθεί αποτυχημένες.
Πλοκή
Η Τρέισι Λορντ (Κάθριν Χέπμπορν) είναι μια πλούσια κοσμική της Φιλαδέλφειας που χώρισε τον Σ. Κ. Ντέξτερ (Κάρι Γκραντ), ένα μέλος του κοινωνικού της κύκλου, επειδή δεν ανταποκρινόταν στα αυστηρά της κριτήρια, λόγω του αλκοολισμού του και επειδή η έλλειψη εμπιστοσύνης από την Τρέισι επεδείνωνε την κατάστασή του. Πρόκειται να παντρευτεί τον νεόπλουτο "άνθρωπο του λαού" Τζορτζ Κίτρετζ (Τζον Χάουαρντ)
Παρασκήνιο
Η ταινία γυρίστηκε τον Ιανουάριο του 1940 αλλά η MGM πάγωσε την προβολή της στις κινηματογραφικές αίθουσες για περίπου ένα χρόνο, ώστε η ταινία να μη συναγωνιστεί το θεατρικό που παιζόταν ακόμη στο Μπρόντγουεϊ. Η κινηματογραφική πρεμιέρα της ταινίας έκανε έλαβε χώρα το Δεκέμβριο του 1940, μερικούς μήνες μετά την τελευταία παράσταση του θεατρικού στο Μπρόντγουεϊ.
Βραβεία Όσκαρ
Η ταινία έλαβε πολλά βραβεία κριτικών και 6 υποψηφιότητες στα όσκαρ. Στην κατηγορία καλύτερη ταινία η ταινία έχασε από την ταινία του Άλφρεντ Χίτσκοκ Ρεβέκκα (Rebecca) ενώ ο Τζέιμς Στιούαρτ, τον οποίο η ακαδημία δεν είχε καταφέρει να βραβεύσει την προηγούμενη χρονιά για το Ο κύριος Σμιθ πάει στην Ουάσινγκτον (Mr. Smith Goes To Washington, 1939), βραβεύτηκε με όσκαρ Α' ανδρικού ρόλου. Ο ίδιος ο Στιούαρτ ψήφισε το φίλο του Χένρι Φόντα, επίσης υποψήφιο για την ταινία Τα Σταφύλια της Οργής (The Grapes Of Wrath) του Τζον Φορντ. Η Χέπμπορν στην κατηγορία των γυναικείων ερμηνειών είχε να αντιμετωπίσει την Τζόαν Φοντέιν υποψήφια για το Ρεβέκκα και την Μπέτι Ντέιβις, υποψήφια για Το γράμμα (The Letter) του Γουίλιαμ Γουάιλερ. Και οι τρεις τους έχασαν το Όσκαρ από τη Τζίντζερ Ρότζερς για την ταινία Το Δράμα μιας Γυναίκας (Kitty Foyle).
Εουρέλιους Ζουκάουσκας
Καριέρα
Ο Ζουκάουσκας υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο το 1994, σε ηλικία 21 ετών, στην Νεπτούνας Κλαϊπέντα, ομάδα της Λιθουανίας. Το 1995 αποφάσισε να κάνει το μεγάλο βήμα στην καριέρα του και να συμμετάσχει στα Ντραφτς του ΝΒΑ εκείνου του έτους. Ο Ζουκάουσκας επιλέχθη τελικά από τους Οκλαχόμα Σίτι Θάντερ (τότε ως "Σιάτλ Σούπερσόνικς") στη 54η θέση ωστόσο δεν πραγματοποίησε κάποια συμμετοχή με την ομάδα της Οκλαχόμα.
Το 1997 πήρε μεταγραφή στη Ζάλγκιρις Κάουνας, επίσης ομάδα της Λιθουανίας, στην οποία παρέμεινε για τρία χρόνια. Με την ομάδα του Κάουνας κατάφερε να κατακτήσει αρκετούς τίτλους. Συγκεκριμένα, κατέκτησε δύο πρωταθλήματα Λιθουανίας (1998, 1999) αλλά και μία Ευρωλίγκα (2009).
Το 2006, ο Ζουκάουσκας επέστρεψε στη Λιθουανία, αυτή τη φορά για λογαριασμό της Λιέτουβος Ρίτας, στην οποία παρέμεινε για μία σεζόν. Το 2007, υπέγραψε συμβόλαιο μονοετούς διαρκείας με τη Ζάλγκιρις Κάουνας, το οποίο ανανέωσε για ακόμη ένα χρόνο μετά την εξαιρετική χρονιά που έκανε η ομάδα του Κάουνας κατακτώντας το Πρωτάθλημα αλλά και το Κύπελλο Λιθουανίας για το 2008.
Διεθνείς συμμετοχές
Η μεγαλύτερη στιγμή του Ζουκάουσκας σε εθνικό επίπεδο ήταν η κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου με την Εθνική Λιθουανίας στο Ευρωμπάσκετ του 2004.
Τίτλοι
Σε ομαδικό επίπεδο Σε ατομικό επίπεδο
Βραβείο Μπούκερ
Σχετικά βραβεία
Ένα ιδιαίτερο βραβείο που μπορεί να απονεμηθεί σε οποιονδήποτε ξένο συγγραφέα, είναι το Διεθνές βραβείο Μπούκερ, το οποίο ξεκίνησε να απονέμεται το 2005 και από το 2016 η απονομή γίνεται κάθε χρόνο. Η ρωσική έκδοση του Μπούκερ δημιουργήθηκε το 1992.
Οσσετοί
Οι Οσσετοί κατοικούν ως επί το πλείστον στην Οσετία, η οποία είναι πολιτικά διαιρεμένη μεταξύ της Βόρειας Οσετίας –Αλανίας στη Ρωσία, και της Νότιας Οσετίας, ενός ντε φάκτο ανεξάρτητου κράτους με μερική αναγνώριση, που ενσωματώνεται στενά στη Ρωσία και διεκδικείται από τη Γεωργία. Οι πιο κοντινοί συγγενείς τους, οι Γιας, ζουν στην περιοχή Γιασζάγκ στο βορειοδυτικό τμήμα της κομητείας Γιας-Νάζκουν-Σόλνοκ στην Ουγγαρία.
Υποομάδες
δεξιά|μικρογραφία|455x455εσ| Οσσετικές φυλές (σύμφωνα με τον BA Kaloev).
Αλέν Ρομπέρ
Επισκόπηση
Ο Ρομπέρ έχει αναρριχηθεί σε 85 γιγάντιες κατασκευές, ανάμεσα στις οποίες περιλαμβάνονται πολλά από τα υψηλότερα κτήρια στον κόσμο. Στις περισσότερες αναρριχήσεις του χρησιμοποιεί ως μέσο προώθησης και ασφάλισης μόνο τα χέρια και τα πόδια του, ένα είδος αστικής ελεύθερης μοναχικής αναρρίχησης. Ο Ρομπέρ ξεκίνησε την αναρρίχηση σε νεαρή ηλικία, σκαρφαλώνοντας στα βράχια της περιοχής του. Ασχολήθηκε με το μπούλντερινγκ από την ηλικία των 12 ετών όταν τυχαία κλειδώθηκε από τους γονείς του έξω από το διαμέρισμα. Αντί να τους περιμένει να επιστρέψουν σκαρφάλωσε το οκταόροφο κτήριο για να μπει από την ανοικτή μπαλκονόπορτα.
Το 1982 είχε δύο ατυχήματα, το πρώτο τον Ιανουάριο στην ηλικία των 19 ετών και το δεύτερο τον Σεπτέμβριο. Και στις δύο περιπτώσεις η έπεσε σχεδόν από τα 15m. Υπέστη πολλαπλά κατάγματα εξαιτίας των οποίων απέκτησε ίλιγγο. Οι γιατροί θεώρησαν πως είχε 60% αναπηρία και του είπαν ότι δε θα μπορούσε πλέον να αναρριχηθεί. Μέσα σε 6 μήνες αναρριχήθηκε και πάλι. Συνέχισε να αναρριχάται σε όλο και δυσκολότερα πεδία, βελτιώνοντας τις ικανότητές του, με κορύφωση τις Γαλλικές Άλπεις, πριν στραφεί οριστικά στην αστική αναρρίχηση και τις κτηριακές κατασκευές.
Career
Robert's urban climbing career has been characterized by an ever-expanding list of famous landmarks which includes the Eiffel Tower, the Sydney Opera House and the Montparnasse Tower in Paris, as well as the world's tallest skyscrapers. In the 1990s, as his exploits brought him worldwide media exposure, speculation began as to whether or not he would attempt the tallest building in the world at the time: the Petronas Twin Towers in Kuala Lumpur, Malaysia. Although Malaysian authorities were expecting his attempt, they were still astonished when one day in 1997 he suddenly appeared several floors up on the side of the tower. He was eventually arrested at the 60th floor, 28 floors below the top.
On October 19, 2004, he scaled the 187 m headquarters of the French oil company Total while wearing a Spider-Man costume.
Accidents
On September 29, 1982, at 20, he fell 15 m when his rope came undone while abseiling. He was in a coma for five days and fractured both forearms, his elbow, pelvis and nose. His elbow was also dislocated and a nerve was damaged, leaving him partially paralyzed. He also suffered cerebral edema and vertigo. He underwent six operations on his hands and elbow.
Books and documentaries
The Channel 4 series Daredevils covered Robert in an episode titled The Human Spider Returns in October 2009. -->
Ακροποταμιά Άρτας
Σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστρια, η Ακροποταμιά υπήρξε μέχρι το τέλος του 2010, δημοτικό διαμέρισμα του νεοσύστατου Δήμου Αράχθου με έδρα το Νεοχώρι. Με βάση τη νέα διοικητική διαίρεση που προβλέπει το Σχέδιο Καλλικράτης, η Ακροποταμιά εντάχθηκε στο Δήμο Νικολάου Σκουφά.
Αλεξάντρ Γκλαζουνόφ
Φήμη
Ο Γκλαζουνόφ κατέκτησε, σύντομα, διεθνή αναγνώριση. Είχε μια δημιουργική «κρίση» μεταξύ 1890-1891, βγαίνοντας από αυτή την περίοδο πολύ πιο ώριμος. Στη δεκαετία του 1890 έγραψε τρεις συμφωνίες, δύο κουαρτέτα και ένα μπαλέτο. Όταν εξελέγη διευθυντής του Ωδείου της Αγίας Πετρούπολης, το 1905, βρισκόταν στο ζενίθ των δημιουργικών του δυνάμεων. Τα καλύτερα έργα του από αυτή την περίοδο θεωρούνται η Όγδοη Συμφωνία και το Κοντσέρτο για Βιολί. Αυτή ήταν και η εποχή της μεγαλύτερης διεθνούς αναγνώρισής του. Διηύθυνε την τελευταία από τις Ρωσικές Συμφωνικές Συναυλίες, στο Παρίσι, στις 17 Μαΐου 1907 και έλαβε τον τίτλο του επίτιμου Διδάκορα Μουσικής από τα Πανεπιστήμια της Οξφόρδης και του Κέμπριτζ. Υπήρχαν, επίσης, κύκλοι όλων των Συναυλιών Γκλαζουνόφ στην Αγία Πετρούπολη και τη Μόσχα για να εορταστεί η 25η επέτειός του, ως συνθέτη.
Εξορία
Ο Γκλαζουνόφ περιόδευσε την Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες, το 1928, και εγκαταστάθηκε στο Παρίσι, το 1929. Υποστήριζε πάντα ότι, ο λόγος της συνεχιζόμενης απουσίας του από τη Ρωσία ήταν η «κακή του υγεία», κάτι που τού επέτρεψε να παραμείνει σεβαστός συνθέτης στη Σοβιετική Ένωση, σε αντίθεση με τους Στραβίνσκι και Ραχμάνινοφ, που είχαν φύγει για άλλους λόγους. Το 1929, σε ηλικία 64 ετών, ο Γκλαζουνόφ νυμφεύτηκε την 54χρονη Όλγα Γκαβρίλοβα (Olga Nikolayevna Gavrilova). Το προηγούμενο έτος, η κόρη της Όλγας, Έλενα Γκαβρίλοβα, ήταν η σολίστ στην παρισινή πρεμιέρα του Κοντσέρτου για Πιάνο Νο 2.
Δυο μέρες μόνο
Πρώτος κύκλος (2005)
Ο πρώτος κύκλος της σειράς έκανε πρεμιέρα στις 9 Οκτωβρίου του 2005 με τέσσερα πρώτα επεισόδια της σειράς να προβάλλονται κάθε Κυριακή στις 21:00. Το πέμπτο επεισόδιο αυτού του κύκλου προβλήθηκε την Δευτέρα 14 Νοεμβρίου του 2005 στις 23:00. Το έκτο και τελευταίο επεισόδιο του πρώτου κύκλου της σειράς προβλήθηκε στις 21 Νοεμβρίου του 2005 στις 23:00.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές Mega Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές τηλεοπτικές σειρές
Μαργαρίτα Σοφία της Αυστρίας
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Αψβούργων-Λωρραίνης Κατηγορία:Δούκισσες της Βυρτεμβέργης Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Αυστρίας
Μητροπολίτης Αλεξανδρουπόλεως Άνθιμος Β΄
Βιογραφικά Στοιχεία
Πραγματοποίησε ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές εκπομπές επί σειρά ετών σε τοπικούς περιφερειακούς Σταθμούς. Επισκέφθηκε με διάφορες ευκαιρίες τα Πατριαρχεία Κωνσταντινουπόλεως, Αλεξανδρείας (2008), Αντιοχείας (2009) και Ιεροσολύμων, το Σινά και τις Ορθόδοξες Εκκλησίες της Βουλγαρίας, της Ρουμανίας (το 1991 εκπρόσωπος της Ιεράς Συνόδου σε Σεμινάριο Νεότητας και πρόσφατα το 2009), της Μ. Βρετανίας, της Γαλλίας, της Ιταλίας και της Αμερικής.
Έφιππος ο Αθηναίος
Αναφέρεται ότι στην κωμωδία Ναυαγοί ο `Εφιππος διακωμωδούσε τον Πλάτωνα και τους φίλους του. Στα σωζόμενα αποσπάσματα των κωμωδιών του Εφίππου μνημονεύονται οι Αλέξανδρος ο Φεραίος, Διονύσιος ο Πρεσβύτερος (ο τύραννος των Συρακουσών), Κότυς Α΄ (Οδρυσών) και άλλοι. Σημειώνεται ότι ένα επίγραμμα που ο Ευστάθιος Θεσσαλονίκης αποδίδει στον Έφιππο δεν είναι δικό του, αλλά κάποιου άγνωστου ποιητή.
Βουδεσονίδη
Φλεγμονώδης νόσος του εντέρου
Τα σκευάσματα της βουδεσονίδης καθυστερημένης απελευθέρωσης είναι μια αποτελεσματική θεραπεία για ήπια έως μέτρια ενεργή νόσο του Crohn που επηρεάζει τον ειλεό και / ή το ανιόν κόλον. Μια ανασκόπηση του Cochrane βρήκε στοιχεία για έως και τρεις μήνες (αλλά όχι περισσότερο) διατήρησης της ύφεσης στη νόσο του Crohn.
Σίνισα Γκόγκιτς
Τίτλοι και ατομικές διακρίσεις
Ατομικές διακρίσεις
1948 Καμπάλα
Η Καμπάλα (Kampala) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,699. Ανακαλύφθηκε το 1935 από τον Νοτιοαφρικανό αγγλικής καταγωγής αστρονόμο Σύριλ Τζάκσον, που παρατηρούσε από το Γιοχάνεσμπουργκ, και πήρε το όνομά της από την ομώνυμη πρωτεύουσα της Ουγκάντα.
Βάλτερ Χόλενβεγκερ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θρησκευτικά πρόσωπα και προσωπικότητες Κατηγορία:Ελβετοί θεολόγοι Κατηγορία:Προτεστάντες θεολόγοι Κατηγορία:Πεντηκοστιανισμός Κατηγορία:Ελβετοί συγγραφείς
Τζοβάνι Ντάντολο
Το χρυσό δουκάτο
thumb|right|250px|Νόμισμα του Τζοβάννι Ντάντολο (1280) Το πρώτο χρυσό Δουκάτο, το "Ζετσίνο" κυκλοφόρησε το 1284. Το δουκάτο χρησιμοποιήθηκε μέχρι το τέλος της Δημοκρατίας της Βενετίας με το ίδιο βάρος 3,56 γραμμάρια 24 καρατίων περιεκτικότητας 99.7% σε χρυσό και είχε ισχύ σε όλα τα κράτη με τα οποία έκανε εμπόριο η Βενετία. Η επιγραφή στο πίσω μέρος του νομίσματος έγραφε στα Λατινικά "Sit tibi Christe datus quem tu regis iste ducatus" με μια εικόνα του Ιησού. Η εμπρόσθια όψη του νομίσματος παρουσίαζε τους δόγηδες να γονατίζουν μπροστά στον προστάτη της πόλης Ευαγγελιστή Μάρκο. Ο Τζοβάνι Ντάντολο τάφηκε στο Ναό Αγίων Ιωάννου και Παύλου. Ο τάφος είναι καλοδιατηρημένος και μία λίθινη πλάκα μνημονεύει το όνομα του δόγη.
Platin-A
Πηγές
Κατηγορία:Κράματα
Αισθητικό σύστημα
thumb|right|300px|Το [[οπτικό σύστημα του ανθρώπου αποτελεί τυπικό παράδειγμα αισθητικού συστήματος. Εδώ παρουσιάζεται ολόκληρη η διαδρομή της πληροφορίας στο σύστημα: Το οπτικό ερέθισμα από τον έξω κόσμο συλλαμβάνεται στο αισθητήριο όργανο (μάτι), και στη συνέχεια μέσω του οπτικού νεύρου μεταδίδεται στον εγκέφαλο, καταλήγοντας στον οπτικό φλοιό όπου γίνεται η επεξεργασία της πληροφορίας και πραγματώνεται η αίσθηση της όρασης.]] Ένα αισθητικό σύστημα ή αισθητήριο σύστημα (λατινικά: organa sensuum) είναι το τμήμα εκείνο του νευρικού συστήματος που είναι υπεύθυνο για την δημιουργία και την επεξεργασία της αισθητηριακής πληροφορίας, ή πιο απλά για τη δημιουργία των αισθήσεων με τη χρήση πληροφοριών που λαμβάνονται από το περιβάλλον.
Υποδοχείς
thumb|right|Τομή του [[οσφρητικό επιθήλιο|οσφρητικού επιθηλίου (πράσινο), της περιοχής στη ρινική κοιλότητα όπου ξεκινά η (ρινική) όσφρηση. Οι απολήξεις του οσφρητικού νεύρου, χημειοϋποδοχείς της όσφρησης (κίτρινο), διαπερνούν το επιθήλιο, προκειμένου οι ελεύθερες άκρες τους να βρεθούν στο περιβάλλον της ρινικής κοιλότητας και να προσλάβουν χημικές ενώσεις.]] Η αίσθηση ξεκινά από την ανταπόκριση ενός συγκεκριμένου υποδοχέα σε ένα φυσικό ερέθισμα. Οι αισθητικοί υποδοχείς, αλλιώς γνωστοί και σαν αισθητικοί δέκτες, είναι ειδικά κύτταρα που αντιδρούν στο ερέθισμα και ξεκινούν τη διαδικασία της αίσθησης. Μετατρέπουν το ερέθισμα σε νευρικό παλμό, σε ένα ηλεκτρικό σήμα προς τον εγκέφαλο. Κάθε τύπος υποδοχέα είναι ειδικευμένος για κάποιο είδος ερεθίσματος, το λεγόμενο "ομόλογο ερέθισμα" του υποδοχέα.
Μηχανοϋποδοχείς
Οι μηχανοϋποδοχείς αντιδρούν στις μηχανικές δυνάμεις και τις παραμορφώσεις των ιστών στους οποίους βρίσκονται. Αν και οι μηχανοϋποδοχείς υπάρχουν και στο αιθουσαίο και το ακουστικό σύστημα με τη μορφή των τριχοειδών κυττάρων, η πλειοψηφία των μηχανοϋποδοχεών χωρίζεται σε τέσσερις βασικές κατηγορίες, σύμφωνα με την αίσθηση που ανιχνεύουν:
Οπτικός φλοιός
thumb|right|Ο οπτικός φλοιός στο πίσω μέρος του εγκεφάλου, με το ραχιαίο μονοπάτι (πράσινη περιοχή) και το κοιλιακό μονοπάτι (μωβ περιοχή). Ο οπτικός φλοιός του εγκεφάλου, επεξεργάζεται τα δεδομένα από τα οπτικά όργανα (μάτια) προκειμένου να δημιουργηθεί η όραση. Αποτελείται από τον πρωτοταγή εγκεφαλικό φλοιό, γνωστό και σαν V1 ή περιοχή Μπρόντμαν 17, καθώς και τις εξωταινιωτές ή δευτερεύουσες οπτικές περιοχές V2-V5. Το V1, που βρίσκεται στον ινιακό φλοιό, στο πίσω μέρος του εγκεφάλου, δρα ως βασικός σταθμός αναμετάδοσης των οπτικών δεδομένων μέσω δυο βασικών οδών, του "ραχιαίου μονοπατιού", από το V1 προς τον βραγματικό λοβό, και του "κοιλιακού μονοπατιού" από το V1 προς τον κάτω κροταφικό λοβό. Το ραχιαίο μονοπάτι, που περιλαμβάνει τις περιοχές V2 και V5, σχετίζεται με την κίνηση και την αναπαράσταση της θέσης των αντικειμένων (αφορά την ερώτηση "που;"), ενώ το κοιλιακό, που περιλαμβάνει τις V2 και V4, αφορά την αναγνώριση μορφής και την αναπαράσταση των αντικειμένων (αφορά την ερώτηση "τι;")
Αίσθημα και αντίληψη
Οι υποστηρικτές της θεωρίας Γκεστάλτ πιστεύουν ότι με αυτά τα δυο, ένα πρόσωπο βιώνει μια προσωπική πραγματικότητα που σαν σύνολο είναι μεγαλύτερη από το άθροισμα των μερών της.
Απώλεια ακοής
Όπως και η απώλεια ορασης, η απώλεια ακοής ποικίλλει και αυτή από ολική έως μερική ανικανότητα ακοής μερικών ή όλων των συχνοτήτων που μπορεί να "πιάσει" ένα φυσιολογικό ακουστικό σύστημα. Στους ανθρώπους, αυτές οι συχνότητες είναι από περίπου 20 Hz έως 20 kHz στα περίπου 6,5 dB, αν και για τους ηλικιωμένους συνήθως γίνεται διόρθωση 10 dB. Ανάμεσα στις κύριες αιτίες της απώλειας ακοής λόγω δυσλειτουργίας του ακουστικού συστήματος είναι η μακρόχρονη έκθεση σε περιβαλλοντικό θόρυβο, που μπορεί να καταστρέψει τους μηχανοϋποδοχείς που συλλαμβάνουν τα ηχητικά κύματα, καθώς και αρκετές ασθένειες, όπως η ωτίτιδα αλλά και σοβαρότερες όπως το AIDS και η μηνιγγίτιδα που μπορούν να καταστρέψουν τον κοχλία και το ακουστικό νεύρο αντίστοιχα. Καθώς το ακουστικό κέντρο σε κάθε πλευρά του εγκεφάλου λαμβάνει σήματα και από τα δυο αυτιά, η βλάβη σε ένα από τα δυο κέντρα έχει σαν αποτέλεσμα τη σοβαρή δυσχέρεια ακρόασης ήχων, αλλά όχι την πλήρη απώλεια ακοής από την πλευρά αυτή.
Αμπέλι
Μυθολογία - Προϊστορία - Ιστορία
thumb|left|250px|Αμπέλια Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, ο Στάφυλος ήταν γιος του Διονύσου και της Αριάδνης. Σε άλλο μύθο ο Στάφυλος ήταν βοσκός του βασιλέα της Αιτωλίας Οινέα. Καθώς έβοσκε τις κατσίκες του, παρατήρησε ότι μια από αυτές τρώγοντας συνέχεια ένα συγκεκριμένο καρπό πάχαινε περισσότερο από τις άλλες. Μάζεψε τότε αρκετούς και τους πρόσφερε στον βασιλιά του. Εκείνος παρασκεύασε ένα χυμό τον οποίο ονόμασε "οίνο", στον δε καρπό έδωσε το όνομα του βοσκού του (σταφύλι). Σύμφωνα με τον Κλέαρχο τον Σολέα, ο πρώτος που ανακάλυψε την τέχνη της οινοποιίας ήταν ο Μάρωνας, ο γιος του Ευάνθη, τον οποίο τιμούσαν στη Μαρώνεια της Θράκης. thumb|left|250px|Κληματαριά- Ποικιλία Ντεμπίνα (Κεράσοβο-Νομός Ιωαννίνων) Τα πρώτα δείγματα αμπελοκαλλιέργειας στον ελλαδικό χώρο έχουν βρεθεί στην ανατολική Μακεδονία. Κοντά στις Κρηνίδες της Καβάλας βρέθηκαν σπόροι σταφυλιού που ανάγονται στα τέλη της προϊστορικής περιόδου. Σπόροι σταφυλιών έχουν βρεθεί, επίσης, στις ανασκαφές στην Τούμπα του Φωτολίβου της Δράμας (χρονολογούνται στη Νεολιθική εποχή), καθώς και σε άλλη ανασκαφή κοντά στο χωριό Σιταγροί Δράμας, σε περιοχή που υδρευόταν με τεχνητό τρόπο (χρονολογούνται στο 3000 π.Χ.). Πρώτη αμπελουργική περιοχή στην Ελλάδα θεωρούνται οι Φίλιπποι στην ανατολική Μακεδονία ήδη από την περίοδο 2800-2200 π.Χ. Άλλωστε, σύμφωνα με μία παράδοση, ο Διόνυσος γεννήθηκε στο Παγγαίο όρος και έζησε εκεί λατρευόμενος από τους Ηδωνούς, μια θρακική φυλή.
Μορφολογία-Πολλαπλασιασμός
Το αμπέλι είναι πολυετές φυτό και αναπτύσσεται γρήγορα. Ο κορμός του έχει πολλαπλές διακλαδώσεις και αρκετούς βραχίονες και βλαστάρια. Ο φλοιός των ξυλωδών τμημάτων βγαίνει σε λωρίδες και αποχωρίζεται. Οι βλαστοί στην πορεία του χρόνου γίνονται ξυλώδεις βραχίονες που ονομάζονται βέργες, κληματόβεργες ή κληματίδες.
Νίκος Καρμίρης
Ο Νίκος Καρμίρης επίσης συνέβαλε σημαντικά στην αναβάθμιση του προγράμματος του ραδιοφωνικού σταθμού, κάνοντας συστηματικές εκφωνήσεις και προετοιμάζοντας τα δελτία ειδήσεων και με την βοήθεια των διευθυντών της Εφημερίδας Μακεδονία, Γιάννη Ιωαννίδη και Κώστα Δημάδη.
Πηγές
Κατηγορία:Πρωτοπόροι του ραδιοφώνου στην Ελλάδα Κατηγορία:Ραδιοφωνική ιστορία
Χρυσομηλιά Τρικάλων
Η Χρυσομηλιά Τρικάλων, είναι ορεινό χωριό του Νομού Τρικάλων, σε υψόμετρο 910 μέτρα στους πρόποδες της κορυφής "Νεράιδας". Απέχει 39 χιλιόμετρα από την Καλαμπάκα και 47 χιλιόμετρα από τα Τρίκαλα. Περίπου 2,7 χλμ. απο τη κοινότητα βρίσκεται μια τοποθεσία με το όνομα "Γκαντέλος", οπου υπάρχει τρεχούμενο νερο και αποτελεί τόπο για κατασκήνωση.
Χαρακτηριστικό του χωριού αποτελούν τα πολλά παρεκκλήσια που βρίσκονται μέσα και γύρω από το χωριό. Περίπου 27 χλμ. απο τη κοινότητα βρίσκεται η τοποθεσία με το όνομα "Γκαντέλος", οπου υπάρχει τρεχούμενο νερο και αποτελεί τόπο για κατασκήνωση.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Τρικάλων Κατηγορία:Δήμος Μετεώρων
Μαργκαρέτε φον Τρότα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί σεναριογράφοι Κατηγορία:Γερμανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Γερμανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Γερμανοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
1949 Μεσίνα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μεσινα
Πλατανίδια Μαγνησίας
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μαγνησίας Πλατανιδια
Κουίνσι Λιούις
Διεθνείς συμμετοχές
Ο Κουίνσι κατέκτησε το 1998 το χρυσό μετάλλιο με την εθνική ομάδα μπάσκετ της Αμερικής στους αγώνες καλής θελήσεως που πραγματοποιήθηκαν στη Νέα Υόρκη.
Πηγές
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γιούτα Τζαζ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μακάμπι Τελ Αβίβ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μινεσότα Τίμπεργουλβς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Αλικάντε Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπιλμπάο Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές του NBA Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ισπανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισπανίας
Ακροβάτης και Νεαρός Αρλεκίνος
Κατηγορία:Πίνακες του Πάμπλο Πικάσο Κατηγορία:Πίνακες του 1905
Το Αγόρι που Κλαίει
Το Αγόρι που Κλαίει είναι πίνακας ζωγραφικής μαζικής παραγωγής του Ιταλού ζωγράφου Μπρούνο Αμάντιο, γνωστού και ως Τζιοβάνι Μπραγκόλιν, που απεικονίζει ένα μικρό δακρυσμένο αγόρι. Ο πίνακας διανεμήθηκε ευρέως από τη δεκαετία του 1950 και έπειτα. Ο πίνακας έχει κυκλοφορήσει σε πολλές διαφορετικές εκδοχές, οι οποίες απεικονίζουν και πάλι μικρά δακρυσμένα παιδιά και των δύο φύλων. Το Αγόρι που Κλαίει έχει προκαλέσει αστικούς μύθους σχετικούς με μία κατάρα.
Πυρπόληση πετρελαιοπηγών του Κουβέιτ
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεμος του Κόλπου
Σον Κόνερι
Ο σερ Τόμας Σον Κόνερι (αγγλικά: Thomas Sean Connery 25 Αυγούστου 1930 - 31 Οκτωβρίου 2020 ) ήταν πολυβραβευμένος ηθοποιός και παραγωγός ταινιών κινηματογράφου. Έγινε ευρύτερα γνωστός ως ο πρώτος επίσημος ηθοποιός που υποδύθηκε τον Τζέιμς Μποντ. Πρωταγωνίστησε σε επτά συνολικά ταινίες Μποντ. . Κατείχε πληθώρα βραβείων και διακρίσεων, ανάμεσά τους και Όσκαρ από την Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών, και Χρυσή Σφαίρα και βραβείο BAFTA. Το 1987 κέρδισε Όσκαρ Β' Ανδρικού ρόλου για την ταινία Οι αδιάφθοροι (The Untouchables). Τον Ιούλιο του 2000 χρίστηκε ιππότης από τη βασίλισσα Ελισάβετ Β'.
Πρώτα χρόνια
Το πρώτο του επάγγελμα ήταν γαλατάς στο Εδιμβούργο. Ακολούθως κατατάχθηκε στο Βασιλικό Ναυτικό, αλλά αποστρατεύθηκε λόγω προβλημάτων υγείας και επέστρεψε στην παλιά του δουλειά κάνοντας διάφορες εργασίες όπως οδηγός λεωφορείου, εργάτης, μοντέλο για το κολέγιο Καλών Τεχνών του Εδιμβούργου, στιλβωτής φερέτρων και μπόντι μπίλντερ.
Γιόνας Καζλάουσκας
Ο Γιόνας Καζλάουσκας (γεννημένος στις 21 Νοεμβρίου 1954) είναι Λιθουανός πρώην καλαθοσφαιριστής και νυν προπονητής καλαθοσφαίρισης.
Καριέρα ως παίκτης
Στην ομάδα της Λιθουανίας αγωνίστηκε από το 1973 μέχρι το 1985.
Γκόρντον Μπάιναϊ
Ο Γκιέργκι Γκόρντον Μπάιναϊ (ουγγρικά: György Gordon Bajnai, 5 Μαρτίου 1968- ) είναι πολιτικός από την Ουγγαρία, ο οποίος έγινε πρωθυπουργός το 2009, μετά την ανακοίνωση της παραίτησης του Φέρεντς Γκιουρτσάνι. Ο Μπάιναϊ έλαβε το χρίσμα από το κυβερνών κόμμα MSZP για την πρωθυπουργία της χώρας. Μετά την έγκριση της πρότασης μομφής κατά της κυβέρνησης Γκιουρτσάνι από το κοινοβούλιο, στις 14 Απριλίου του 2009, ο Μπάιναϊ έγινε επίσημα αρχηγός της κυβέρνησης.
Αναφορές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ουγγαρίας
InterRail
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σιδηροδρομικές μεταφορές στην Ευρώπη
Γκίντο Στάινμπεργκ
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί Κατηγορία:Λογοτεχνία του 21ου αιώνα Κατηγορία:Γερμανική λογοτεχνία Κατηγορία:Πολιτικοί επιστήμονες
Κώστας Μακεδόνας
Σταδιοδρομία
Στη μέχρι σήμερα μουσική πορεία του έχει συνεργαστεί με τα πιο γνωστά ονόματα καλλιτεχνών (Γιώργος Νταλάρας, Χαρούλα Αλεξίου, Μανώλης Μητσιάς, Άλκηστις Πρωτοψάλτη, Δήμητρα Γαλάνη, Μαρινέλλα, Ελένη Βιτάλη, Αλίκη Βουγιουκλάκη, Γλυκερία, Χρήστος Νικολόπουλος, Λαυρέντης Μαχαιρίτσας, Διονύσης Τσακνής, Θάνος Μικρούτσικος, Μίμης Πλέσσας, Κώστας Τριπολίτης, Μανώλης Ρασούλης, Φώντας Λάδης, Παντελής Θαλασσινός, Γιάννης Μπέζος, Γρηγόρης Βαλτινός, Σπύρος Παπαδόπουλος, Δημήτρης Σταρόβας, Ελένη Τσαλιγοπούλου, Γιώτα Νέγκα, Μελίνα Ασλανίδου κ.ά.).
Σπαρτιά Κεφαλονιάς
Πηγές
4.Μενελάου Μιλτιαδου ΠΑΝΑ  «ΜΟΝΟΓΡΑΦΙΑ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΚΑΘΟΛΟΥ ΔΡΑΣΕΩΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΠΑΝΑ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΙΕΡΟΝ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ  ΑΓΩΝΑΣ ΤΟΥ 1821-1828» Εκδοθείσα στην Αθήνα 1905 εκ του τυπογραφείου  Π.Α Πετράκου.
Μπάρι
Μεσαίωνας
Το Μπάρι κατέκτησε ο Ροβέρτο Γυϊσκάρδο μετά από τρίχρονη πολιορκία (1071). Ο Mάιο του Μπάρι (πέθανε το 1160), γιος Λομβαρδού εμπόρου, ήταν ο τρίτος από τους μεγάλους ναυάρχους της Νορμανδικής Σικελίας. Η Βασιλική του Αγίου Νικολάου ιδρύθηκε το 1087 για να δεχθεί τα λείψανα του Αγίου Νικολάου, που μεταφέρθηκαν κρυφά από τα Μύρα της Λυκίας, στη Βυζαντινή επικράτεια. Ο Άγιος έγινε γνωστός ως Άγιος Νικόλαος του Μπάρι και άρχισε να προσελκύει προσκυνητές, των οποίων η παρουσία έγινε σημαντική για την οικονομία της πόλης. Το 1095 ο Πέτρος ο Ερημίτης κήρυξε εκεί την Α΄ Σταυροφορία. Τον Οκτώβριο του 1098 ο Πάπας Ουρβανός Β΄, που είχε εγκαινιάσει τη Βασιλική το 1089, συγκάλεσε τη Σύνοδο του Μπάρι, μία από σειρά Εκκλησιαστικών Συνόδων, που συγκλήθηκαν με σκοπό τον συμβιβασμό των  Ελλήνων και των Λατίνων στο ζήτημα του άρθρου του Filioque στο Σύμβολο της Πίστεως. Ο Άνσελμος του Καντέρμπερι υπερασπίστηκε σθεναρά το filioque, παίρνοντας το μέρος του Πάπα.
Ο χημικός πόλεμος του 1943
Η παρουσία του αερίου ήταν άκρως απόρρητη και οι αρχές στην ξηρά δεν τη γνώριζαν. Αυτό αύξησε τον αριθμό των θυμάτων, καθώς οι γιατροί - που δεν είχαν ιδέα ότι χειρίζονταν τις συνέπειες του αερίου μουστάρδας- έδιναν θεραπεία, που σε πολλές περιπτώσεις αποδείχτηκε μοιραία. Καθώς οι διασώστες αγνοούσαν ότι είχαν να κάνουν με θύματα αερίων, προκλήθηκαν πολλές πρόσθετες απώλειες μεταξύ των διασωστών, μέσω της επαφής με το μολυσμένο δέρμα και τα ρούχα όσων εκτέθηκαν άμεσα στο αέριο. Όταν ξεκίνησε η επίθεση το λιμάνι ήταν κλειστό στις επιχειρήσεις για μία βδομάδα, επανήλθε τον Φεβρουάριο του 1944 σε πλήρη χρήση.
Ο Στιούαρτ Αλεξάντερ, μέλος του Ιατρικού επιτελείου του Αρχιστράτηγου των Η.Π.Α Ντουάιτ Αϊζενχάουερ απεστάλη ύστερα από μία επιδρομή στο Μπάρι, είχε σπουδάσει στην Σχολή Πυροβολικού στο Νιου Τζέρσεϊ με ειδικότητα τις επιπτώσεις των αερίων μουστάρδας. Δεν είχε πληροφορηθεί σχετικά με τα συμπτώματα που προκλήθηκαν σε πολλά θύματα με βομβαρδισμό αερίων μουστάρδας διαλυμένη σε νερό και λάδι, με προσεκτική εξέταση βρήκε ότι πραγματικά τα αέρια περιείχαν μουστάρδα. Ο Αλεξάντερ ξεκίνησε αμέσως την θεραπεία στα θύματα και έσωσε πολλές ζωές από τον θάνατο, τα δείγματα που πήρε χρησιμοποιήθηκαν αργότερα στην ανάπτυξη της επιστήμης της χημειοθεραπείας με μουστάρδα.
Βασιλική του Αγίου Νικολάου
Η Βασιλική του Αγίου Νικολάου θεμελιώθηκε το 1087 για να δεχθεί τα λείψανα του αγίου αυτού, που μεταφέρθηκαν από τα Μύρα της Λυκίας, και σήμερα βρίσκονται στην κρύπτη της κάτω από την Αγία Τράπεζα, όπου είναι θαμμένα και τα κληροδοτήματα παλιών ληστών που προσηλυτίστηκαν στην αληθινή πίστη. Η εκκλησία είναι μία από τις τέσσερις «ανακτορικές» εκκλησίες της Απουλίας (οι άλλες είναι οι καθεδρικοί της Ακουαβίβα ντέλε Φόντι και της Αλταμούρα, και η εκκλησία του Μόντε Σαντ Αντζελο στο Γκαργκάνο).
Σιδηροδρομικός Σταθμός Τζόρντανχιλ
Ο σιδηροδρομικός σταθμός Jordanhill είναι ένας σιδηροδρομικός σταθμός στην περιοχή Jordanhill της Γλασκώβης, στη Σκωτία. Ο σταθμός, με κωδικό αναφοράς JOR, διευθύνεται από τη First ScotRail και βρίσκεται στη γραμμή Argyle και τη γραμμή βόρειου Clyde. Βρίσκεται κοντά στην πανεπιστημιούπολη Jordanhill του πανεπιστημίου Strathclyde και το σχολείο Jordanhill.
Βιβλικό Κολλέγιο της Βαιθήλ
Κατηγορία:Πεντηκοστιανισμός
Μπικίνι
Τον Μάιο του 1946, ο σχεδιαστής μόδας Jacques Heim από το Παρίσι κυκλοφόρησε ένα σχέδιο από δύο κομμάτια μαγιό που ονόμασε Atome Όπως τα μαγιό της εποχής, κάλυπτε τον ομφαλό της φέρουσας και απέτυχε να προσελκύσει πολλή προσοχή. Ο σχεδιαστής ενδυμάτων Louis Réard παρουσίασε τον νέο του μικρότερο σχεδιασμό τον Ιούλιο. Ονομάστηκε έτσι από την Ατόλη του Μπικίνι, όπου η πρώτη δημόσια δοκιμή μιας πυρηνικής βόμβας είχε λάβει χώρα μόλις τέσσερις ημέρες νωρίτερα. Το σκουρόχρωμο σχέδιο του ήταν ριψοκίνδυνο, εκθέτοντας τον ομφαλό του χρήστη και πολλά από τους γλουτούς του. Κανένα μοντέλο διαδρόμου δεν θα το φορούσε, γι 'αυτό προσέλαβε μία γυμνή χορεύτρια από το Καζίνο του Παρισιού για να το μοντάρει σε μια ανασκόπηση της μόδας μαγιό.
Λόγω του αμφιλεγόμενου και αποκαλυπτικού σχεδιασμού του, το μπικίνι έγινε δεκτό πολύ αργά από το κοινό. Έχει κερδίσει αυξημένη έκθεση και αποδοχή καθώς αστέρια κινηματογραφικών ταινιών όπως η Μπριζίτ Μπαρντό, η Ράκουελ Ουέλς και η Ούρσουλα Άντρες τα φορούσαν και φωτογραφήθηκαν σε δημόσιες παραλίες και το κοινό είδε τις ταινίες. Σε πολλές χώρες απαγορεύτηκε αυτός ο σχεδιασμός σε παραλίες και άλλους δημόσιους χώρους.
Το μπικίνι έχει αποκτήσει σταδιακά ευρεία αποδοχή στη Δυτική κοινωνία. Μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 2000, τα μπικίνι είχαν γίνει 811 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ ετησίως και ενίσχυαν τις υπηρεσίες spin-off, όπως η αποτρίχωση μπικίνι και το μαύρισμα.
Πρόδρομοι μπικίνι στη Δύση
Η κολύμβηση σε εξωτερικούς χώρους αποθαρρύνθηκε στη χριστιανική Δύση, οπότε υπήρχε μικρή ζήτηση ή ανάγκη για κολύμβηση έως το 18ο αιώνα. Το φόρεμα κολύμβησης του 18ου αιώνα ήταν μια φαρδιά γυναικεία φόρμα που έφτασε στο ύψος του αστραγάλου από μαλλί ή φανέλα που διατηρούσε την κάλυψη και τη μετριοφροσύνη.
Μοντέρνο μπικίνι
μικρογραφία|Γυναίκα στο [[Τελ Αβίβ με ένα από τα πρώτα μπικίνι (1948-1949)]] Στην Ευρώπη μετά το Β Παγκόσμιο Πόλεμο, οι Δυτικοευρωπαίοι απολαμβάνουν το πρώτο τους καλοκαίρι χωρίς πολέμους εδώ και πολλά χρόνια. Οι Γάλλοι σχεδιαστές προσπάθησαν να παραδώσουν μόδες που ταιριάζουν με την απελευθερωμένη διάθεση των ανθρώπων. Το ύφασμα ήταν ακόμα ελλιπές και σε μια προσπάθεια να αναζωογονήσουν τις πωλήσεις μαγιό, δύο Γάλλοι σχεδιαστές - Jacques Heim και Louis Réard - έκαναν σχεδόν ταυτόχρονα νέα σχέδια σε δύο τεμαχίων μαγιό το 1946. Ο Heim ξεκίνησε ένα σχέδιο μαγιό δύο τεμαχίων στο Παρίσι, το οποίο ονόμασε "άτομο", μετά από το μικρότερο γνωστό σωματίδιο της ύλης. Ανακάλυψε ότι ήταν το μικρότερο μαγιό του κόσμου. Παρόλο που ήταν μικρότερο από τα μαγιό της δεκαετίας του 1930, το κάτω μέρος του μαγιό του Heim κάλυπτε ακόμα τον ομφαλό του χρήστη.
Κοινωνική αντίσταση
Το 1951, ο Eric Morley διοργάνωσε το διαγωνισμό ορχηστρικής μπικίνι, ένα διαγωνισμό ομορφιάς και ευκαιρίες διαφήμισης μαγιό στο φετινό Φεστιβάλ της Βρετανίας. Ο τύπος, που καλωσόρισε το θέαμα, αναφερόταν σε αυτό ως Miss World, ένα όνομα Morley που καταχωρήθηκε ως εμπορικό σήμα. Η νικήτρια ήταν η Kiki Håkansson της Σουηδίας, η οποία στέφθηκε με μπικίνι. Μετά το στέμμα, η Håkansson καταδικάστηκε από τον Πάπα Πίο ΧΙΙ, ενώ η Ισπανία και η Ιρλανδία απείλησαν να αποσυρθούν από τη σκηνή. Το 1952, τα μπικίνι απαγορεύτηκαν από το γλέντι και αντικαταστάθηκαν από φόρεμα βράδινό. Ως αποτέλεσμα της διαμάχης, το μπικίνι απαγορεύτηκε ρητά από πολλές άλλες εκδηλώσεις ομορφιάς παγκοσμίως. Αν και κάποιοι θεωρούσαν για τους διαγωνισμούς μπικίνι και ομορφιάς ότι έφερναν την ελευθερία στις γυναίκες, αντιτάχθηκαν από ορισμένες φεμινιστικές καθώς και από θρησκευτικές και πολιτιστικές ομάδες που αντιτίθενται στο βαθμό έκθεσης του θηλυκού σώματος.
Το μπικίνι απαγορεύτηκε στη γαλλική ακτή του Ατλαντικού, την Ισπανία, την Ιταλία, την Πορτογαλία και την Αυστραλία και απαγορεύτηκε ή αποθαρρύνθηκε σε πολλές αμερικανικές πολιτείες. Ο κώδικας παραγωγής κινηματογραφικών ταινιών των Ηνωμένων Πολιτειών, γνωστός και ως κώδικας Hays, ο οποίος επιβλήθηκε από το 1934, επέτρεψε τη χρήση ραμμάτων δύο τεμαχίων, αλλά απαγόρευσε την εμφάνιση των ομφαλών στις ταινίες του Χόλιγουντ. Η Εθνική Λεγεώνα της Δεξιάς, ένα ρωμαιοκαθολικό σώμα που φυλάει το αμερικανικό περιεχόμενο των μέσων ενημέρωσης, πίεσε επίσης τους παραγωγούς του Χόλιγουντ και των ξένων κινηματογραφιστών να κρατήσουν τα μπικίνι από τις ταινίες του Χόλιγουντ. Μέχρι το 1959, η Anne Cole, ένας από τους μεγαλύτερους σχεδιαστές μαγιό των Ηνωμένων Πολιτειών, δήλωσε: "Δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα G-string. Είναι στην άκρη του ξυραφιού της ευπρέπειας." Ο κώδικας Hays εγκαταλείφθηκε από τα μέσα της δεκαετίας του 1960 και με αυτήν και η απαγόρευση της έκθεσης των ομφαλών γυναικών, καθώς και άλλων περιορισμών. Η επιρροή της Εθνικής Λεγεώνας της Δεξιάς εξαντλείται επίσης από τη δεκαετία του 1960.
Άνοδος δημοτικότητας
Ανάλογες φωτογραφίες ελήφθησαν από την Ανίτα Έκμπεργκ και την Σοφία Λόρεν, μεταξύ άλλων. Σύμφωνα με το The Guardian, οι φωτογραφίες της Μπαρντό μεταμόρφωσαν ειδικότερα το Σαιν-Τροπέ σε πρωτεύουσα του μαγιό του κόσμου, με την Μπαρντό να αναγνωρίζεται ως η αρχική ομορφιά κολύμβησης των Καννών. Η φωτογραφία της Μπαρντό βοήθησε να ενισχυθεί το δημόσιο προφίλ του φεστιβάλ και οι Κάνες με τη σειρά τους διαδραμάτισαν καθοριστικό ρόλο στην καριέρα της.
Μαζική αποδοχή
Μέχρι τα τέλη του 20ού αιώνα, το μπικίνι είχε γίνει το πιο δημοφιλές μαγιό σε όλο τον κόσμο. Σύμφωνα με τον γαλλικό ιστορικό μόδας Olivier Saillard, αυτό οφειλόταν στην «δύναμη των γυναικών και όχι στη δύναμη της μόδας». Όπως εξηγεί, «Η χειραφέτηση των μαγιό πάντα συνδέεται με την απελευθέρωση των γυναικών», αν και μία έρευνα δείχνει ότι το 85% όλων των μπικίνι δεν αγγίζουν ποτέ το νερό. Μέχρι το 1988 το μπικίνι είχε μέχρι το 20% περίπου των πωλήσεων μαγιό, περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο μοντέλο στις ΗΠΑ, αν και τα μονοκόμματα μαγιό επέστρεψαν κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980 και των αρχών της δεκαετίας του 1990.
Δημογέροντας
Δημογέροντες κατά την περίοδο της Προσωρινής Διοίκησης της χώρας από το 1821 μέχρι το 1833
Αυτή η πρώτη βαθμίδα της αυτοδιοίκησης, χρησιμοποιήθηκε και από τις Εθνοσυνελεύσεις και την Προσωρινή Διοίκηση της επαναστατημένης Ελλάδας. Η Α΄ Εθνοσυνέλευση της Επιδαύρου όρισε σε κάθε κοινότητα τον εκλεκτέο αριθμό δημογερόντων, σύστημα που κράτησε και η Β΄ Εθνοσυνέλευση του Άστρους. Η Γ΄ Εθνοσυνέλευση στην Τροιζήνα όρισε τις κοινότητες ως τελευταία περιφέρεια της πολιτικής και διοικητικής ενέργειας και τους δημογέροντες ως όργανα της κεντρικής διοίκησης. Το 1828 ο Ιωάννης Καποδίστριας οργάνωσε πιο συστηματικά τις κοινότητες και πάλι ορίζοντας τους δημογέροντες ως διοικητικά όργανα της κεντρικής εξουσίας.
Ναυμαχία της Θάλασσας του Μπάρεντς
Η κατάσταση στον Αρκτικό Ωκεανό κατά το δεύτερο ήμισυ του 1942
Η επόμενη προγραμματισμένη νηοπομπή προς το Μουρμάνσκ ήταν η JW-51Β, η οποία απέπλευσε από τη Σκωτία στις 22 Δεκεμβρίου 1942. Αντίθετα όμως από την προηγούμενη, ο απόπλους της έγινε σύντομα αντιληπτός. Στις 30 Δεκεμβρίου η νηοπομπή εθεάθη από το U-354 του ανθυποπλοίαρχου Χέρσελμπ, ο οποίος ανέφερε ότι η νηοπομπή προστατευόταν «…μόνο από ελαφρά σκάφη, χωρίς την παρουσία βαρέων μονάδων».
Α΄ φάση της μάχης - Το “Hipper” επιτίθεται
Οι πρώτοι κανονιοβολισμοί του γερμανικού καταδρομικού είχαν στόχο το Achates, του οποίου η σιλουέτα διακρινόταν ολοκάθαρα επάνω στο μαύρο προπέτασμα καπνού που άφηνε για να καλύψει τη νηοπομπή. Παρότι καμία από τις βολές δεν είχε άμεση ευστοχία, οι ζημιές που προκάλεσαν τα θραύσματα των εκρήξεων στις λεπτές λαμαρίνες του αντιτορπιλικού ήταν κρίσιμες. Τα ηλεκτρικά κυκλώματα διεκόπησαν και 40 νεκροί και τραυματίες, ανάμεσά τους και ο ίδιος ο κυβερνήτης του σκάφους, κείτονταν στους χώρους του πλοίου, καθώς αυτό κλυδωνιζόταν από τις ομοβροντίες και τα κύματα. Η άμεση επέμβαση των Onslow και Orwell έδωσαν στο Achates τον χρόνο που χρειαζόταν για να απομακρυνθεί.
Με τα Onslow και Achates εκτός μάχης, η μόνη προστασία που διέθετε πλέον η νηοπομπή ήταν τα Obedient, Orwell και Obdurate. Στις 10.42 οι βολές του Hipper προκάλεσαν μοιραία πλήγματα στο ναρκαλιευτικό Bramble και ανέθεσε στα αντιτορπιλικά του Friedrich Eckholdt, Richard Beitzen να αποτελειώσουν το άτυχο σκάφος. Το Bramble μαχόμενο μέχρι τέλους με τον πενιχρό οπλισμό του, θα βυθιζόταν αύτανδρο λίγο μετά τις 10.50. Την ίδια τύχη είχε στη συνέχεια και το ήδη τραυματισμένο Achates, το οποίο δέχθηκε δύο διαδοχικά πλήγματα στη γέφυρά του από το Hipper. Με μία αυξανόμενη κλίση 60ο το μικρό αντιτορπιλικό βυθίστηκε στις 13.14. Έχοντας σαρώσει κάθε αντίσταση από μπροστά του, το Hipper ανέμενε τώρα από στιγμή σε στιγμή την άφιξη του Lutzow, το οποίο θα έκλεινε την παγίδα από τα νότια.
Μαργαρίτα της Σαξονίας
Η Μαργαρίτα (γερμ. Margaretha von Sachsen, Herzogin zu Sachsen, 24 Μαΐου 1840 - 15 Σεπτεμβρίου 1858) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν Πριγκίπισσα της Σαξονίας και με τον γάμο της έγινε Αρχιδούκισσα της Αυστρίας.