cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φοιτητών Φαρμακευτικής
Ανώτατα Στελέχη
Γενικός Γραμματέας (secgen@epsa-online.org) — είναι υπεύθυνος για την αρχειοθέτηση και συντήρηση των αρχείων του οργανισμού.
Vice President of European Affairs (vp.ea@epsa-online.org) – he is based in Brussels throughout the period of the mandate and is working as intern in the PGEU Office (Pharmaceutical Group of the European Union) full time for EPSA and for the PGEU.
Εθνικοί Οργανισμοί των Χωρών-Μελών
Τακτικά και απλά μέλη της ΕPSA είναι εθνικοί και τοπικοί οργανισμοί φοιτητών φαρμακευτικής από χώρες που γεωγραφικά ανήκουν στην Ευρώπη και αναγνωρίζονται από το Συμβούλιο της Ευρώπης ως ανεξάρτητες χώρες. Η EPSA αυτή τη στιγμή αντιπροσωπεύει 45 τοπικές και εθνικές οργανώσεις.
Συνέδρια και Συμβάντα
δεξιά|χωρίς-πλαίσιο
Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης
Η EPSA χρησιμοποιεί επίσης καθημερινά διάφορα κοινωνικά δίκτυα, όπως το Facebook, το Twitter, το Instagram και το Blog EPSA, για να προσεγγίσει τους φοιτητές και να τους παράσχει πληροφορίες σχετικά με τις δραστηριότητές της.
Συνομιλία με επαγγελματίες (Chats with Professionals-CwP)
Το Chats with Professionals είναι μια δραστηριότητα που επιτρέπει την επαφή μεταξύ σπουδαστών/ πρόσφατων πτυχιούχων και επαγγελματιών. Διοργανώνεται  ηλεκτρονικά και ζωντανά στις εκδηλώσεις της EPSA.
Νικόδημος επίσκοπος Έλους
Ο Νικόδημος επίσκοπος Έλους (-1730) ήταν επίσκοπος και δάσκαλος
Τοπική κυβέρνηση
Το θέμα της δημοτικής αυτονομίας είναι βασικό θέμα της δημόσιας διοίκησης και διακυβέρνησης. Τα όργανα της τοπικής κυβέρνησης ποικίλλουν σε μεγάλο βαθμό μεταξύ των χωρών. Παρόλο που υπάρχουν παρόμοιες διατάξεις μεταξύ των κρατών όσον αφορά την αυτοδιοίκηση και τη τοπική κυβέρνηση, η ορολογία συχνά διαφέρει. Οι μονάδες τοπικής κυβέρνησης είναι η πολιτεία (συνήθως σε ομοσπονδιακά κράτη), η περιφέρεια, το διαμέρισμα, ο νομός, ο δήμος, η πόλη, η επαρχία και άλλες.
Τιγκρινιακή γλώσσα
Κατηγορία:Γλώσσες της Ερυθραίας Κατηγορία:Γλώσσες της Αιθιοπίας
Μπεϊνάσκο
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Μπαρόνε Καναβέζε
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Μπεχμενλί
Το Μπεχμενλί ή Μπέχμενλι ή Μπεχμανλί μπορεί να αναφέρεται σε χωριά του Αζερμπαϊτζάν:
Ραϊχσκομισαριάτ Όστλαντ
Οι κύριοι πολιτικοί στόχοι περιελάμβαναν τη γενοκτονία του εβραϊκού πληθυσμού, καθώς και η διεύρυνση του Lebensraum για την εγκατάσταση Γερμανών και και η Γερμανοποίηση του πληθυσμού. Αυτές οι πολιτικές δεν ίσχυαν μόνο για το Κομισαριάτο του Όστλαντ αλλά και για άλλα σοβιετικά εδάφη που κατείχαν οι Γερμανοί. Μέσω της χρήσης των ταγμάτων της αστυνομίας της τάξης και των Einsatzgruppen, με ενεργό συμμετοχή των τοπικών βοηθητικών δυνάμεων, πάνω από ένα εκατομμύριο Εβραίοι εξοντώθηκαν.
Ούρσους του Μπενεβέντο
Βιογραφία
Ο Ούρσους δεν κράτησε για πολύ αυτή τη θέση. Καθαιρέθηκε μετά την κατάληψη του Μπενεβέντο από τον Συμβατίκιο Βυζαντινό στρατηγό της Καλαβρίας. Το Μπενεβέντο έγινε, έστω και για λίγο, η πρωτεύουσα τού θέματος της Λογγοβαρδίας. Το επιτάφιο επίγραμμά του λέει:
Μπολλένγκο
Το Μπολλένγκο (ιταλικά: Bollengo) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Μάρκο Ματεράτσι
Στα πρώτα στάδια της καριέρας του, ο Ματεράτσι αγωνίστηκε με διάφορες ιταλικές ομάδες της Σέριε Β και Σέριε C και με την Έβερτον. Αγωνίστηκε δύο σεζόν με την Περούτζια και υπέγραψε συμβόλαιο ύψους 10 εκατομμυρίων ευρώ με την Ίντερ το 2001, με την οποία αγωνίστηκε για δέκα χρόνια. Σε επίπεδο συλλόγων, έχει κερδίζει πέντε πρωταθλήματα στη σειρά με την Ίντερ, ένα Τσάμπιονς Λιγκ, ένα παγκόσμιο πρωτάθλημα συλλόγων, τέσσερα Κόπα Ιτάλια και το Σούπερκοπα Ιταλιάνα τέσσερις φορές.
Μια προκλητική και αμφιλεγόμενη μορφή του ποδοσφαίρου, είναι περισσότερο γνωστός για τον πολύ επιθετικό τρόπο παιχνιδιού ως αμυντικός, καθώς και τα στενά μαρκαρίσματα και δυνατά τάκλιν, με αποτέλεσμα να δεχτεί πάνω από 60 κίτρινες και 25 κόκκινες κάρτες κατά τη διάρκεια της καριέρας του. Εξαιτίας της προκλητικότητάς του και του ταμπεραμέντου του, έχει λογομαχήσει με πολλούς παίκτες.
Γιορτινή φορεσιά Σκύρου
Ως γιορτινή φορεσιά της Σκύρου αναφέρεται η γυναικεία ενδυμασία που φοριόταν από τον γυναικείο πληθυσμό της Σκύρου των Βορείων Σποράδων κατά τις επίσημες περιστάσεις (γιορτές, γάμοι κλπ) και ήταν γνωστή στην τοπική ορολογία με τις ονομασίες χρυσή, αλλαμένα και νυφάδα.
Μπογιούκ Μπεχμενλί
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Φιζουλί
Κηπιά Καβάλας
Γενικά και ιστορικά στοιχεία
Στο χωριό λειτουργεί από το 2010 μουσείο κέρινων ομοιωμάτων, φτιαγμένα από τον Θεόδωρο Κοκκινίδη. Στη θέση Τσακίλ-μπαϊρ, στα νοτιοανατολικά του χωριού, έχουν εντοπιστεί ερείπια ιερού των ελληνιστικών-ρωμαϊκών χρόνων. Νοτιοανατολικά του χωριού εντοπίστηκαν και ανασκάφτηκαν το 1987 ερείπια παλαιοχριστιανικής βασιλικής. Επίσης, 250 μ. ανατολικά της παλαιοχριστιανικής βασιλικής και 50 μ. βόρεια της Ε.Ο. Καβάλας-Θεσσαλονίκης, στο χώρο των εγκαταστάσεων κοπής σχιστολίθων της «Ομόνοιας» έχει εντοπιστεί ρωμαϊκή επιγραφή πάνω σε βράχο. Τα Κηπιά έχουν χαρακτηριστεί ως παραδοσιακός οικισμός με το ΦΕΚ 594/Δ/13-11-1978.
Κλήμης Αύγουστος της Βαυαρίας
O Κλήμης Αύγουστος (γερμ. Clemens August, 17 Αυγούστου 1700 - 6 Φεβρουαρίου 1761) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν αρχιεπίσκοπος-εκλέκτορας της Κολωνίας.
Βιογραφία
Κατά τη διάρκεια του Πολέμου για την Αυστριακή Διαδοχή ήταν κυρίως με το μέρος των Αψβούργων-Λωρραίνης και έστεψε προσωπικά τον αδελφό του Κάρολο Ζ΄ ως βασιλιά της Γερμανίας το 1742 στη Φρανκφούρτη. Έπειτα από τρία έτη ο αδελφός του απεβίωσε και ο Κλήμης Αύγουστος ξανά έκλινε προς την Αυστρία. Προϊόντος του χρόνου άλλαζε πιο συχνά συμμάχους μεταξύ Αυστρίας και Γαλλίας, λόγω της επιρροής των πρωθυπουργών του, που άλλαζαν συχνά απόψεις και λόγω μεγάλων δωρεών.
Εθνοσυνέλευση (Σενεγάλη)
Εκλογικό σύστημα
Δικαίωμα υποψηφιότητας έχουν όλοι οι πολίτες της Σενεγάλης, ηλικίας άνω των 25 ετών, υπό την προϋπόθεση να έχει περάσει ένα διάστημα τουλάχιστον 10 χρόνων από την ημερομηνία απέκτησαν τη Σενεγαλική ιθαγένεια, να έχουν καθαρό ποινικό μητρώο και να μην ασκούν επάγγελμα ασύμβατο με τη συμμετοχή σε πολιτικές εκλογές.
Η ζωή είναι ωραία (μυθιστόρημα)
Υπόθεση
Πολύ σύντομα ο Γκουίντο συλλαμβάνεται μαζί με τη γυναίκα του και το μικρό Τζόσουα, τον γιο τους,και στέλνονται όλοι σε στρατόπεδο συγκέντρωσης στη Ναζιστική Γερμανία. Ο Τζόσουα φοβάται πολύ, και έτσι ο Γκουίντο προσπαθεί να τον παρηγορήσει, εξηγώντας του πως όλο αυτό που συνέβαινε ήταν μόνο ένα παιχνίδι, με στόχο να κερδίσει ένα  μεγάλο  τανκ  ο νικητής, ή αυτός  που θα είχε μείνει σώος και αβλαβής  μέχρι το τέλος του ολοκαυτώματος. Ο Γκουίντο στο στρατόπεδο χωρίζεται από τη γυναίκα του και βάζει τα δυνατά  του να υποστηρίξει την άποψη  του στον Τζόσουα, αν και στο στρατόπεδο η φρίκη είναι στην ημερήσια διάταξη. Για να σώσει τη ζωή του Τζόσουα ο Γκουίντο θα φτάσει στο σημείο να ζητήσει τη βοήθεια του αδελφικού φίλου του, Βαρθολομαίου, και, τέλος, να θυσιάσει την ίδια την ζωή του.
Μπογιούκ Κεχριζλί
Το  Μπογιούκ Κεχριζλί (επίσης, Μπιογιούκ Κιαγκριζλί, Μπεγιούκ-Χαγκριζλί, και Κιαγκριζλί-Νασιρμπεϊλί) αποτελεί χωριό και δήμο της επαρχίας Αγκτζαμπάντι του νοτιοδυτικού Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 613 κατοίκων.
Πρωθυπουργός του Μπαρμπάντος
Διορισμός και θητεία
Ο πρωθυπουργός του Μπαρμπάντος είναι τεχνικά ο «πρώτος μεταξύ ίσων», του οποίου η ψήφος στις συνεδριάσεις του υπουργικού συμβουλίου δεν έχει μεγαλύτερη βαρύτητα από αυτή οποιουδήποτε άλλου υπουργού. Στην πράξη, ο πρωθυπουργός κυριαρχεί στην κυβέρνηση. Άλλοι υπουργοί διορίζονται από τον πρόεδρο, αλλά μετά από «συμβουλή» του πρωθυπουργού και μπορεί να απολυθούν από τον πρωθυπουργό ανά πάσα στιγμή (αν και υποθετικά, ο έλεγχος του πρωθυπουργού στους υπουργικούς διορισμούς μπορεί να μετριάζεται από την πραγματικότητα της πολιτικής συνασπισμού: ο ηγέτης ή οι ηγέτες των εταίρων του συνασπισμού μπορεί να επιμείνουν να έχουν λόγο επί του θέματος).
Πάπας Κλήμης Η΄
Γεννήθηκε σε μία εξέχουσα οικογένεια της Φλωρεντίας. Αρχικά ήταν ιερέας-δικηγόρος και έγινε καρδινάλιος-ιερέας από το 1585. Όταν εξελέγη πάπας, επέτυχε τη συμφιλίωση του Ερρίκου Δ΄ της Γαλλίας με τον Καθολικισμό και συνέβαλλε στη δημιουργία μίας συμμαχίας των Ευρωπαϊκών χωρών εναντίον των Οθωμανών, εγκαινιάζοντας τον λεγόμενο Μακρύ Πόλεμο. Τη διαμάχη των Δομινικανών και των Ιησουϊτών για το θέμα της αποτελεσματικής χάρης και της ελεύθερης βούλησης, την επιδίκασε με επιτυχία. Ήταν επικεφαλής των εορτασμών του Ιωβηλαίου του 1600, στο οποίο συνέρρευσε πλήθος προσκυνητών στη Ρώμη.
Κατηγορία:Πάπες Κατηγορία:Ιταλοί Πάπες Κατηγορία:Πάπες 16ου αιώνα
Νέα Δάφνη Αρκαδίας
Η Νέα Δάφνη Γορτυνίας (παλιότερα: Δάφνη) είναι μικρός οικισμός της κοινότητας Νεοχωρίου στο δήμο Γορτυνίας, το οποίο σύμφωνα με την απογραφή πληθυσμού του 2011 είχε 172 κάτοικους ενώ το 2001 είχε 220 κάτοικους.
Σχέσεις Ελλάδας και Νορβηγίας
Οι δύο χώρες έχουν συνεχείς διπλωματικές σχέσεις από το 1974.
Νέα Δάφνη Αρκαδίας
Αξιοθέατα
Εκτός από το τοπίο, τα τρεχούμενα νερά, τις παραδοσιακές βρύσες όπως και εκείνη της Μπερτσιάς, την οποία την έχτισαν οι Τούρκοι από πέτρα ως αποζημίωση για τον πόλεμο, όπως και την πέτρινη παλιά γέφυρα στην Μπερτσιά την οποία επίσης την έχτισαν οι Τούρκοι για αποζημίωση για τον πόλεμο.
Σχέσεις Ανατολικού Τιμόρ-Ισραήλ
Παραπομπές
Κατηγορία:Διμερείς σχέσεις του Ισραήλ Κατηγορία:Πολιτική του Ανατολικού Τιμόρ
Έστεργκομ
Το Έστεργκομ είναι η έδρα του αρχιεπισκόπου της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας στην Ουγγαρία και η πρώην έδρα του Συνταγματικού Δικαστηρίου της Ουγγαρίας. Η πόλη διαθέτει ένα Χριστιανικό Μουσείο με τη μεγαλύτερη εκκλησιαστική συλλογή στη χώρα. Ο καθεδρικός ναός του, η Βασιλική του Έστεργκομ, είναι η μεγαλύτερη εκκλησία στην Ουγγαρία.
Iggy Pop
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί κιθαρίστες Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Αμερικανοί συνθέτες Κατηγορία:Ροκ μουσικοί Κατηγορία:Νικητές Kerrang! Awards
Δυτική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία
Εξεγέρσεις και πολιτικές εξελίξεις
Καθώς η Αυτοκρατορία επεκτεινόταν αναδείχθηκαν δύο σύνορα-κλειδιά. Στη Δύση, πίσω από τους ποταμούς Ρήνο και Δούναβη, οι γερμανικές φυλές ήταν ένας σημαντικός εχθρός. Ο Αύγουστος, ο πρώτος αυτοκράτορας, είχε προσπαθήσει να τις κατακτήσει, αλλά είχε αποσυρθεί μετά την καταστροφική Μάχη του Τευτοβούργιου Δρυμού. Ενώ οι γερμανικές φυλές ήταν δεινότατοι αντίπαλοι, η Παρθική Αυτοκρατορία στην Ανατολή παρουσίαζε τη μεγαλύτερη απειλή για την Αυτοκρατορία. Οι Πάρθοι ήταν πολύ απομακρυσμένοι και ισχυροί για να κατακτηθούν και αποτελούσαν μια συνεχή απειλή εισβολής. Απέκρουσαν αρκετές ρωμαϊκές επιδρομές και ακόμη και μετά από επιτυχείς κατακτητικούς πολέμους, όπως εκείνοι του Τραϊανού ή του Σεπτίμιου Σευήρου, τα κατακτημένα εδάφη εγκαταλείφθηκαν σε μια προσπάθεια να διασφαλιστεί μια διαρκής ειρήνη με τους Πάρθους. Την Παρθική Αυτοκρατορία διαδέχθηκε εκείνη των Σασσανιδών, που συνέχισε τις εχθροπραξίες με τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.
Τετραρχία
Η Τετραρχία κατέρρευσε μετά τον απροσδόκητο θάνατο του Κωνστάντιου το 306. Ο γιος του, ο Μέγας Κωνσταντίνος, ανακηρύχθηκε Δυτικός Αυτοκράτορας από τις Βρετανικές λεγεώνες, αλλά πολλοί άλλοι διεκδικητές ξεσηκώθηκαν και προσπάθησαν να κάνουν δική τους τη Δυτική Αυτοκρατορία. Το 308 ο Γαλέριος πραγματοποίησε μια συνάντηση στο Κάρνουντουμ, όπου αναβίωσε την Τετραρχία μοιράζοντας τη Δυτική Αυτοκρατορία μεταξύ του Κωνσταντίνου και του Λικίνιου. Ωστόσο ο Κωνσταντίνος ενδιαφερόταν περισσότερο για την κατάκτηση ολόκληρης της αυτοκρατορίας παρά για τη σταθερότητα της Τετραρχίας και από το 314 άρχισε να ανταγωνίζεται τον Λικίνιο. Ο Κωνσταντίνος νίκησε τον Λικίνιο το 324, στη Μάχη της Χρυσόπολης, όπου ο Λικίνιος αιχμαλωτίστηκε και αργότερα δολοφονήθηκε. Αφού ο Κωνσταντίνος ενοποίησε την αυτοκρατορία, επανίδρυσε την πόλη του Βυζαντίου στη σημερινή Τουρκία ως Nova Roma ("Νέα Ρώμη"), που αργότερα ονομάστηκε Κωνσταντινούπολη, και την έκανε πρωτεύουσα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Η Τετραρχία τερματίστηκε, αν και η ιδέα της εδαφικής διαίρεσης της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας μεταξύ δύο αυτοκρατόρων παρέμεινε. Αν και αρκετοί ισχυροί αυτοκράτορες ένωσαν και τα δύο μέρη της αυτοκρατορίας, αυτό γενικά γινόταν μια αυτοκρατορία χωρισμένη σε Ανατολή και Δύση μετά τον θάνατό τους, όπως συνέβη μετά τον θάνατο του Κωνσταντίνου και του Θεοδοσίου Α'.
Περαιτέρω διαιρέσεις
Το 361 ο Κωνστάντιος Β' αρρώστησε και πέθανε και ο εγγονός του Κωνστάντιου Χλωρού Ιουλιανός, που είχε υπηρετήσει ως Καίσαρας του Κωνστάντιου Β', ανέλαβε την εξουσία. Ο Ιουλιανός σκοτώθηκε το 363 στη Μάχη της Σαμάρας κατά της Περσικής Αυτοκρατορίας και τον διαδέχθηκε ο Ιοβιανός, που κυβέρνησε μόνο για εννέα μήνες. Μετά τον θάνατο του Ιοβιανού το 364 αυτοκράτορας αναδείχθηκε ο Ουαλεντινιανός Α΄. Αμέσως μοίρασε την Αυτοκρατορία για άλλη μια φορά, δίνοντας το ανατολικό της μισό στον αδελφό του Ουάλη. Η σταθερότητα δεν επιτεύχθηκε για πολύ σε κανένα από τα δύο μισά, καθώς οι συγκρούσεις με εξωτερικές δυνάμεις (βαρβαρικές φυλές) εντάθηκαν. Το 376 στους Βησιγότθους, που υποχωρούσαν πιεζόμενοι από τους Οστρογότθους, που με τη σειρά τους υποχωρούσαν πιεζόμενοι από τους Ούννοι, επιτράπηκε από την Ανατολική Αυτοκρατορία να περάσουν τον ποταμό Δούναβη και να εγκατασταθούν στα Βαλκάνια. Η κακομεταχείρισή τους προκάλεσε μια εξέγερση μεγάλης κλίμακας και το 378 κατέφεραν μια συντριπτική ήττα στον στρατό της Ανατολικής Αυτοκρατορίας περιοχής στη Μάχη της Αδριανούπολης, στην οποία σκοτώθηκε και ο αυτοκράτορας Ουάλης. Η ήττα στην Αδριανούπολη συντάραξε τους Ρωμαίους και τους ανάγκασε να διαπραγματευτούν και να δεχθούν την εγκατάσταση των Βησιγότθων εντός των συνόρων της Αυτοκρατορίας, όπου θα γίνονταν ημιανεξάρτητοι φοιδεράτοι υπό τους δικούς τους ηγέτες. Περισσότερο από ό,τι στην Ανατολή, υπήρχε επίσης αντίθεση στην πολιτική εκχριστιανισμού των Αυτοκρατόρων και στο δυτικό τμήμα της Αυτοκρατορίας. Το 379 ο γιος και διάδοχος του Βαλεντινιανού Α΄ Γρατιανός αρνήθηκε να φορέσει τον μανδύα του Ύπατου Ποντίφηκα και το 382 κατάργησε τα δικαιώματα των ειδωλολατρών ιερέων και αφαίρεσε τον Βωμό της Νίκης από τη Ρωμαϊκή Κουρία, μια απόφαση που προκάλεσε δυσαρέσκεια στην παραδοσιακά ειδωλολατρική αριστοκρατία της Ρώμης. Ο Θεοδόσιος Α' αργότερα εξέδωσε το Διάταγμα της Θεσσαλονίκης, που απαγόρευε όλες τις θρησκείες εκτός από τον Χριστιανισμό.
Βασιλεία του Ονώριου
Ο Ονώριος πείστηκε από τον υπουργό του Ολύμπιο ότι ο Στιλίχων συνωμοτούσε για να τον ανατρέψει και έτσι τον συνέλαβε και τον εκτέλεσε το 408. Ο Ολύμπιος ηγήθηκε μιας συνωμοσίας που ενορχήστρωσε τους θανάτους βασικών ατόμων που σχετίζονταν με την παράταξη του Στιλίχων, συμπεριλαμβανομένου του γιου του και των οικογενειών πολλών από τους φοιδεράτους του στρατού του. Αυτό έκανε πολλούς από τους στρατιώτες να προσχωρήσουν στον Αλάριχο, που επέστρεψε στην Ιταλία το 409, συνάντησε μικρή αντίσταση. Παρά τις προσπάθειες του Ονώριου να καταλήξει σε συμβιβασμό και έξι λεγεώνες Ανατολικών Ρωμαίων στρατιωτών που στάλθηκαν για να τον υποστηρίξουν, οι διαπραγματεύσεις του με τον Αλάριχο κατέρρευσαν το 410 και ο τελευταίος λεηλάτησε την πόλη της Ρώμης. Αν και η λεηλασία ήταν σχετικά ήπια και η Ρώμη δεν ήταν πλέον η πρωτεύουσα ούτε καν της Δυτικής Αυτοκρατορίας, το γεγονός συγκλόνισε τους ανθρώπους και στα δύο μισά της Αυτοκρατορίας καθώς ήταν η πρώτη φορά που έπεφτε η Ρώμη (θεωρούμενη τουλάχιστον ως η συμβολική καρδιά της Αυτοκρατορίας) σε ξένο εχθρό από τις Γαλατικές επιδρομές του 4ου αιώνα π.Χ. Ο Ανατολικός Ρωμαίος Αυτοκράτορας Θεοδόσιος Β', διάδοχος του Αρκάδιου, κήρυξε στην Κωνσταντινούπολη τριήμερο πένθος.
Γερμανική Ιταλία
Όταν ο Νέπως δολοφονήθηκε στη Δαλματία το 480 ο Οδόακρος ανέλαβε το καθήκον να καταδιώξει και να εκτελέσει τους δολοφόνους και ίδρυσε τη δική του κυριαρχία στη Δαλματία την ίδια εποχή. Ο Οδόακρος εδραίωσε την εξουσία του με την πιστή υποστήριξη της Ρωμαϊκής Συγκλήτου, ενός νομοθετικού σώματος που συνέχιζε ακόμη και χωρίς αυτοκράτορα να υφίσταται στην Ιταλία. Πράγματι η Σύγκλητος φαίνεται να αύξησε την ισχύ της υπό τον Οδόακρο. Για πρώτη φορά από τα μέσα του 3ου αιώνα εκδόθηκαν χάλκινα νομίσματα με την ένδειξη S C (Senatus Consulto). Αυτά τα νομίσματα αντιγράφηκαν από Βάνδαλους στην Αφρική και αποτέλεσαν επίσης τη βάση της νομισματικής μεταρρύθμισης που πραγματοποιήθηκε από τον Αυτοκράτορα Αναστάσιο στην Ανατολή.
Κληρονομιά
Οταν η Δυτική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία κατέρρευσε οι νέοι Γερμανοί ηγεμόνες που κατέκτησαν τις επαρχίες που την αποτελούσαν διατήρησαν τους περισσότερους ρωμαϊκούς νόμους και παραδόσεις. Πολλές από τις γερμανικές φυλές εισβολέων είχαν ήδη εκχριστιανιστεί, αν και οι περισσότερες ήταν οπαδοί του αρειανισμού αλλά έστρεψαν γρήγορα την προσήλωσή τους στην κρατική εκκλησία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Αυτό βοήθησε στην παγίωση της νομιμοφροσύνης των ντόπιων ρωμαϊκών πληθυσμών, καθώς και στην υποστήριξη του ισχυρού Επισκόπου της Ρώμης. Αν και αρχικά συνέχισαν να αναγνωρίζουν τους γηγενείς φυλετικούς νόμους, επηρεάστηκαν περισσότερο από το Ρωμαϊκό Δίκαιο και σταδιακά το ενσωμάτωσαν. Το ρωμαϊκό δίκαιο, ιδιαίτερα ο Ιουστινιάνειος Κώδικας, που κωδικοποιήθηκε με εντολή του Ιουστινιανού Α', είναι η βάση του σύγχρονου αστικού δικαίου. Αντίθετα το κοινό δίκαιο βασίζεται στο γερμανικό αγγλοσαξονικό δίκαιο. Το αστικό δίκαιο είναι μακράν το πιο διαδεδομένο σύστημα δικαίου στον κόσμο, που ισχύει σε κάποια μορφή σε περίπου 150 χώρες. Τα λατινικά ως γλώσσα δεν εξαφανίστηκαν. Η δημώδης λατινική συνδυάστηκε με τις γειτονικές γερμανικές και κελτικές γλώσσες, δημιουργώντας τις σύγχρονες ρομανικές γλώσσες, όπως τα ιταλικά, τα γαλλικά, τα ισπανικά, τα πορτογαλικά, τα ρουμανικά και ένας μεγάλος αριθμός δευτερευουσών γλωσσών και διαλέκτων. Σήμερα περισσότεροι από 900 εκατομμύρια άνθρωποι μιλούν ως μητρικές ρομανικές γλώσσες σε όλο τον κόσμο. Επιπλέον πολλές ρομανικές γλώσσες χρησιμοποιούνται ως lingua franca από ομιλητές άλλων μητρικών γλωσσών.
Όταν ο Πάπας Λέων Γ΄ έστεψε τον Καρλομάγνο ως "Ρωμαίο Αυτοκράτορα" το 800, διέκοψε τους δεσμούς του με την εξοργισθείσα Ανατολική Αυτοκρατορία και δημιούργησε το προηγούμενο ότι κανένας στη Δυτική Ευρώπη δεν θα γινόταν αυτοκράτορας χωρίς την παπική στέψη. Αν και η εξουσία που κατείχε ο Πάπας άλλαξε σημαντικά κατά τις επόμενες περιόδους, το ίδιο το αξίωμα παρέμεινε ως κεφαλή της Καθολικής Εκκλησίας και αρχηγός του κράτους του Βατικανού. Ο Πάπας κατείχε σταθερά τον τίτλο του "Pontifex Maximus" πριν από την πτώση της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και τον διατηρεί μέχρι σήμερα. Τον τίτλο αυτό έφεραν παλαιότερα οι αρχιερείς της ρωμαϊκής πολυθεϊστικής θρησκείας, ένας από τους οποίους ήταν ο Ιούλιος Καίσαρ.
Δυναστεία του Κωνσταντίνου (309–363)
Ο Κωνσταντίνος Α' ανακηρύχθηκε καίσαρας της Δυτικής Αυτοκρατορίας στις 25 Ιουλίου 306. Το 309 αυτοανακηρύχτηκε Δυτικός Αυτοκράτορας, σε αντίθεση με τον Μαξέντιο και τον Λικίνιο. Ήταν ο μοναδικός Δυτικός Αυτοκράτορας από το 312 έως το 324, όταν έγινε και Δυτικός Αυτοκράτορας και Ανατολικός Αυτοκράτορας. Ο Κωνσταντίνος Β' ανακηρύχθηκε καίσαρας της Ανατολικής Αυτοκρατορίας στα τέλη του 317. Το 335 ο Κωνσταντίνος Α' όρισε την κληρονομιά που θα λάμβαναν οι γιοι του μετά τον θάνατό του, που συνέβη δύο χρόνια αργότερα το 337, δίνοντας στον Κωνσταντίνο Β' τον έλεγχο της Γαλατίας της Βρετανίας και της Ισπανίας. Η σχέση του Κωνσταντίνου Β' με τον νεότερο γιο του, Κώνστα Α', ήταν τεταμένη και το 340 ο Κωνσταντίνος εκμεταλλεύτηκε την απουσία του Κωνσταντίνου από την Ιταλία και εισέβαλε σε αυτή. Ωστόσο την ίδια χρονιά έπεσε σε ενέδρα δυνάμεων του Κώνσταs στην Ακυληία και dolofon;huhke. Ο Κώνστας ανακηρύχθηκε αυτοκράτορας της Ιταλίας και της Αφρικής το 337, μετά τον θάνατο του Κωνσταντίνου Α'. Οταν ο Κωνσταντίνος Β' σκοτώθηκε το 340, ενώ προσπαθούσε να εισβάλει στην επικράτεια του Κώνστα στην Ιταλία, ο τελευταίος απέκτησε τον έλεγχο ολόκληρης της Δυτικής Αυτοκρατορίας. Ο Κώνστας περιφρονούσε τον στρατό του, που για τον λόγο αυτό ανακήρυξε αυτοκράτορα τον Μαγνέντιο το 350. Ο Κώνστας διέφυγε προς την Ισπανία, αλλά συνελήφθη και εκτελέστηκε από έναν πράκτορα του Μαγνέντιου στα σύνορα. Ο Κωνστάντιος Β' ανακηρύχθηκε καίσαρας το 334 και έγινε Ανατολικός Αυτοκράτορας το 337, μετά τον θάνατο του Κωνσταντίνου Α'. Οταν ο Κώνστας δολοφονήθηκε από τον σφετεριστή Μαγνέντιο, ο Κωνστάντιος διεκδίκησε τη Δυτική Αυτοκρατορία και αφού νίκησε τον Μαγνέντιο το 351, αυτή περιήλθε στην κατοχή του και έγινε μοναδικός αυτοκράτορας. Ο Κωνστάντιος Β' πέθανε το 361, από καλπάζοντα πυρετό. Ο Ιουλιανός ανακηρύχθηκε καίσαρας το 355, πριν γίνει αυτοκράτορας το 361, όταν Κωνστάντιος Β' πέθανε από καλπάζοντα πυρετό. Ο Ιουλιανός πέθανε τον Μάρτιο του 363, από τραύματα που υπέστη κατά τη Μάχη της Σαμάρα.
Χωρίς δυναστεία (455–480)
Με την εκθρόνιση του Ρωμύλου Αυγουστύλου από τον Οδόακρο, έπαψε να υφίσταται στην Ιταλία ο άμεσος ρωμαϊκός έλεγχος. Ο Οδόακρος ανέλαβε τον έλεγχο της χερσονήσου ως de jure εκπρόσωπος του Δυτικού Ρωμαίου Αυτοκράτορα Νέπωτα. Με τον θάνατο του Νέπωτα το 480 ο Ανατολικός Ρωμαίος Αυτοκράτορας Ζήνων κατάργησε τον τίτλο και το αξίωμα του Δυτικού Ρωμαίου Αυτοκράτορα και ανέλαβε τον ρόλο του επικυρίαρχου του Οδόακρου. Το αξίωμα του Ρωμαίου αυτοκράτορα δεν διαιρέθηκε ποτέ ξανά, αν και ορισμένοι νέοι υποψήφιοι για τη θέση του Δυτικού Αυτοκράτορα προτάθηκαν κατά και μετά τις ανακατακτήσεις της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας του έκτου αιώνα, όπως ο Βελισάριος το 540 και ο Γερμανός το 582.
Πελόπιο Ηλείας
Ιστορία
Σήμερα η κωμόπολη παρουσιάζει μια αρκετά σύγχρονη εικόνα, καθώς διαθέτει όλες τις διοικητικές υπηρεσίες και η αγορά της μπορεί να εξυπηρετήσει πολλές από τις βασικές ανάγκες των κατοίκων της. Περιβάλλεται από μεγάλης έκτασης καλλιεργήσιμες εκτάσεις και από ένα πυκνό δάσος, το οποίο κάηκε στις φωτιές του Αυγούστου 2007 και σήμερα έχει αποκατασταθεί σε μεγάλο βαθμό. Στο κέντρο της κωμοπόλεως είναι χτισμένη η μεγάλη πέτρινη εκκλησία του Αγίου Βασιλείου, που χρονολογείται από το 1923. Ένα γραφικό ξωκλήσι, η Αγία Παρασκευή, χτισμένη στην κορυφή ενός λόφου, ξεπροβάλλει μέσα σ’ ένα άλλοτε κατάφυτο τοπίο. Η «ρεματιά των αηδονιών» με το όμορφο μοναστήρι του Αι-Γιάννη γοήτευαν τον επισκέπτη. Ελπίζουμε η εικόνα της φωτογραφίας να αποκατασταθεί τα επόμενα χρόνια, ώστε να μην αποτελεί απλά μια όμορφη ανάμνηση…
Το Πελόπιο βρίσκεται περίπου 320 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Αθήνας, 15 χλμ. ανατολικά του Πύργου, 5 χλμ. από την Ολυμπία, περίπου 115 χλμ νότια-νοτιοδυτικά της Πάτρας, περίπου 6 έως 8 χιλιόμετρα δυτικά-βορειοδυτικά της Αρχαίας Ολυμπίας, περίπου 130 χλμ. δυτικά της Τρίπολης.
Πληροφορίες
Ο πληθυσμός παρέμεινε σταθερός από τα μέσα έως τα τέλη του 20ου αιώνα.
Στο πεδίο των μεταφορών, στην Αγορά επίσης υπάρχει πιάτσα ταξί, ενώ η κωμόπολη συνδέεται με τον Πύργο και την Αρχαία Ολυμπία με συχνότατα δρομολόγια λεωφορείων και τρένου.
Εσφαράγιεν
Ετυμολογία
Σύμφωνα με το μεσαιωνικό Άραβα γεωγράφο Γιακούτ αλ-Χαμάουι, το αρχικό όνομα του Εσφαράγιεν ήταν το Ασμπαραγίν, το οποίο σημαίνει "φορείς ασπίδας".
Αθλητισμός
Στο Εσφαράγιεν διοργανώνεται το τουρνουά Μπατσοχέχ ή Κόστι Μπατσοχέχ για το Κόστι Παχλεβάνι (μια παραδοσιακή Ιρανική πάλη). Το τουρνουά διεξάγεται σε ανοιχτό χώρο.
Πηγαδησάνοι Λευκάδας
<mapframe latitude="38.716188" longitude="20.637131" zoom="11" width="289" height="616" align="right">{ "type": "FeatureCollection", "features": [ {     "type": "Feature", "properties": {}, "geometry": { "type": "Point", "coordinates": [ 20.651427984303158,         38.76746383995984        ]      }    },    {      "type": "Feature", "properties": {}, "geometry": { "type": "LineString", "coordinates": [ [           20.704391956460316,            38.83051294726302          ],          [            20.651573896539052,            38.767391899168985          ]        ]      }    }  ] }
Σύμφωνα με την απογραφή του 2021 είχε 133 μόνιμους κάτοικους.
Το ξωκκλήσι της «Θεοτόκου» για πολλά χρόνια δεν είχε καμπαναριό ούτε καμπάνα. Οι ντόπιοι χτυπούσαν μια ζάντα που κρεμόταν από τον κορμό ενός δέντρου και αρκετά χρόνια αργότερα ο παππά-Φώντας με τη βοήθεια των συγχωριανών του τού έχτισαν καμπαναριό.εναλλ.=Θέα των Πηγαδησάνων|μικρογραφία|687x687px|Θέα των ΠηγαδησάνωνΕπιστρέφοντας στο χωριό, η καθιερωμένη Γιορτή Κρασιού των Πηγαδησάνων τους καλοκαιρινούς μήνες προσελκύει μέχρι σήμερα πλήθος κόσμου που συγκεντρώνονται από παντού για να διασκεδάσουν σε ένα μεγάλο πανηγύρι με το κρασί να ρέει άφθονο.
Στη βάση του χωριού ξεκινάει και εκτείνεται το εύφορο λιβάδι της Καρυάς, ο «κάμπος» όπως λέγεται από τους ντόπιους.
Κυπαρίσσι Γρεβενών
Ονομασία
Σύμφωνα με γραπτές μαρτυρίες ο οικισμός υπάρχει πριν το 1700, ενώ οι προφορικές το τοποθετούν πολύ παλιότερα. Το παλιό του όνομα ήταν Μπίσοβο, (ή Μπίσιοβο - Бисово) και υπάρχουν δύο εκδοχές για το όνομα αυτό. Η σλαβικής προέλευσης που θέλει να σημαίνει χώρο γεμάτο αγριόχοιρους και η τούρκικη που σημαίνει πέντε σπίτια – πέντε φαμίλιες. Η δεύτερη ονομασία Δύσβατο, δόθηκε το 1927 με τη μετονομασία όλων των σλαβικών ονομάτων χωριών. Το όνομα αυτό δεν ικανοποίησε τους κατοίκους οι οποίοι αντέδρασαν και πριν ακόμη το όνομα πάρει το δρόμο για τη νομιμοποίηση μετατράπηκε σε Κυπαρίσσι.
Σιμόνε Πιανιτζιάνι
Εθνική Ιταλίας
Ο Πιανιτζιάνι έγινε προπονητής της αντρικής εθνικής ομάδας της Ιταλίας το 2009 όπου παρέμεινε έως και το 2015. Ήταν προπονητής της Εθνικής Ιταλίας στο Ευρωμπάσκετ 2011, στο Ευρωμπάσκετ 2013 και στο Ευρωμπάσκετ 2015.
Κατούνα Λευκάδας
Να μην συγχέεται με την Κατούνα, κεφαλοχώρι της Αιτωλοακαρνανίας
Σχέσεις Ισραήλ και Παπούα Νέα Γουινέα
Πολιτιστικές σχέσεις
Ο πολιτισμός Χούλι της φυλή Χέλα στην Παπούα Νέα Γουινέα έχει αναφερθεί ότι είναι παρόμοιος με τον εβραϊκό πολιτισμό.
Ωρολογιακός μηχανισμός
Ιστορικά στοιχεία
Όπως και στην ελληνική μυθολογία, υπάρχουν φιλόδοξοι ισχυρισμοί για μηχανισμούς αυτοματισμού στους θρύλους άλλων πολιτισμών. Για παράδειγμα, στον εβραϊκό μύθο ο Σολομών χρησιμοποίησε τη σοφία του για να σχεδιάσει έναν θρόνο με μηχανικά ζώα που τον ανακήρυξαν βασιλιά όταν τον ανέβηκε. Ένας αετός που κάθισε στο κεφάλι του, του τοποθέτησε το στέμμα, και ένα περιστέρι του έφερε έναν κύλινδρο Τορά. Λέγεται επίσης ότι όταν ο βασιλιάς Σολομών ανέβηκε στον θρόνο, ενεργοποιήθηκε ένας μηχανισμός. Μόλις έκανε το πρώτο βήμα, ένα χρυσό βόδι και ένα χρυσό λιοντάρι χρησιμοποίησαν ένα πόδι τους για να τον στηρίξουν και να τον βοηθήσουν να ανέβει στο επόμενο βήμα. Από κάθε πλευρά, τα ζώα βοήθησαν τον βασιλιά μέχρι να ανέβει στην κορυφή του θρόνου.
Βασίλειος Λαούρδας
Ο Βασίλειος Λαούρδας (1912-1971) ήταν Έλληνας φιλόλογος.
Το Αίνιγμα
Το Αίνιγμα (γαλλικά: Garde a Vue), είναι μια αστυνομική δραματική ταινία Γαλλικής παραγωγής του 1981, σε σκηνοθεσία Κλωντ Μίλερ και σενάριο του ιδίου μαζί με τους Μισέλ Οντιάρ και Ζαν Βωτρέν. Πρωταγωνιστούν οι Λίνο Βεντούρα, Μισέλ Σερό και η Ρόμι Σνάιντερ.
Λευτέρης Χαλυβόπουλος
Ο Λευτέρης Χαλυβόπουλος ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως επιθετικός στην ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης από το 1946 ως το 1953.
Το Αίνιγμα
Πλοκή
Ο Μαρτινό απαλλάσεται από τις κατηγορίες εναντίον του και αφήνεται ελεύθερος. Επιστρέφοντας στο σπίτι του θα βρει την σύζυγο του, Σαντάλ να έχει αυτοκτονήσει.
LIBRIS
Εκτός από τις βιβλιογραφικές εγγραφές, μία για κάθε βιβλίο ή δημοσίευση, το LIBRIS περιέχει επίσης τον Κατάλογο των καθιερωμένων όρων για τους ανθρώπους.
Μαμελουκικό Σουλτανάτο (Κάιρο)
Φατριαστικές διαμάχες για την εξουσία
Τον καιρό του θανάτου του Αϋμπάκ, οι Μπαχρίγια είχαν εισέλθει στην υπηρεσία του εμίρη Ούμαρ αλ-Μουγίθ του Αλ Καράκ, ο οποίος συμφώνησε να εισβάλει στην Αίγυπτο και να διεκδικήσει το θρόνο του Σουλτανάτου των Αγιουβιδών, αλλά η μικρή δύναμη εισβολής του στην οποία κυριαρχούσαν οι Μαμελούκοι Μπάχρι τράπηκε σε φυγή στα σύνορα της Αιγύπτου το Νοέμβριο της ίδιας χρονιάς. Οι Μπαχρίγια και ο Ούμαρ αλ-Μουγίθ εξαπέλυσαν επακόλουθα μια δεύτερη εκστρατεία το 1258, αλλά ηττήθηκαν ξανά. Οι Μπαχρίγια επέδραμαν σε περιοχές γύρω από τη Συρία, απειλώντας τη δύναμη του Γιούσουφ αν-Νάσιρ στη Δαμασκό. Μετά από μια πρώτη αποτυχημένη προσπάθεια να νικήσει τους Μπαχρίγια κοντά στη Γάζα, ο Γιούσουφ αν-Νάσιρ εξαπέλυσε μια δεύτερη εκστρατεία εναντίον τους με τη συμμετοχή του εμίρη Μουχάμμαντ αλ-Μανσούρ Β΄ της Χάμα, η οποία οδήγησε στην ήττα των Μπαχρίγια στην πόλη της Ιεριχούς. Ο Γιούσουφ αν-Νάσιρ προήλασε και άρχισε να πολιορκεί τον Ούμαρ αλ-Μουγίθ και τους Μπαχρίγια στο κάστρο του Αλ Καράκ, αλλά η αυξανόμενη απειλή μιας μογγολικής εισβολής στη Συρία τελικώς οδήγησε στη συμφιλίωση του Γιούσουφ αν-Νάσιρ με τον Ούμαρ αλ-Μουγίθ και την αποστασία του Μπαϋμπάρς στον πρώτο. Ο Κουτούζ το 1259 ανέτρεψε τον Άλι αλ-Μανσούρ. Κατόπιν, δίωξε και συνέλαβε τους Μουιζίγια και Μπαχρίγια Μαμελούκους που μπόρεσε να εντοπίσει στην Αίγυπτο, σε μια προσπάθεια να εξολοθρεύσει κάθε διαφωνία στην εξουσία του. Οι επιζώντες Μουιζίγια και Μπαχρίγια Μαμελούκοι κατέφυγαν στη Γάζα, όπου ο Μπαϋμπάρς είχε δημιουργήσει μια αληθινά σκιώδη δομή εξουσίας, αντίπαλη στον Κουτούζ. thumb|right|200px|Μαμελούκοι λογχοφόροι, αρχές 16ου αιώνα, χαρακτικό του [[Ντάνιελ Χόπφερ]]
Η σουλτανεία του Μπαϋμπάρς
Εν τω μεταξύ, ο βασιλιάς Λουδοβίκος Θ΄ της Γαλλίας εξαπέλυσε την Η΄ Σταυροφορία, στοχεύοντας αυτή τη φορά την Τύνιδα, με σκοπό να εισβάλει κατόπιν στην Αίγυπτο. Παρόλα αυτά, ο Λουδοβίκος Θ΄ σύντομα απεβίωσε, επιτρέποντας στους Μαμελούκους να επανεστιάσουν τις προσπάθειές τους στην κατάκτηση περισσότερων εδαφών στις σταυροφορικές επικράτειες της Συρίας, περιλαμβάνοντας το περίφημο κάστρο Κρακ των Ιπποτών στην Κομητεία της Τρίπολης, το οποίο τελικώς κατέλαβε ο Μπαϋμπάρς το 1271. Παρά την ύπαρξη συμμαχίας με τους Νιζαρίτες σιίτες Ασασίνους το 1272, τον Ιούλιο του 1273 οι Μαμελούκοι, κρίνοντας την ανεξαρτησία των Ασασίνων ως προβληματική για τα συμφέροντά τους, απέσπασαν τον έλεγχο των κάστρων των τελευταίων στην περιοχή Τζαμπάλ Ανσαρίγια, μεταξύ αυτών και του περίφημου κάστρου της Μασιάφ. Το 1275, ο Μαμελούκος κυβερνήτης της πόλης Κους, με τους Βεδουίνους συμμάχους του, πραγματοποίησε εκστρατεία στη Νουβία, νικώντας τον βασιλιά της Μακουρίας, Δαβίδ Α΄, κοντά στη Ντόνγκολα το 1276, και εγκατέστησε ως βασιλιά στη θέση του έναν πρίγκηπα της βασιλικής οικογένειας της Νουβίας, ονομαζόμενο Σακάντα. Αυτό το γεγονός οδήγησε στο να περιέλθουν τα κάστρα των περιοχών Κασρ Ιμπρίμ και Ντοτάβο στην Κάτω Νουβία υπό τη δικαιοδοσία των Μαμελούκων. Η κατάκτηση της σκληροτράχηλης Νουβίας δεν ήταν οριστική παρόλα αυτά, και η διαδικασία εισβολής στην περιοχή και εγκατάστασης-επιβολής ενός υποτελούς βασιλιά θα επαναλαμβανόταν από τους διαδόχους του Μπαϋμπάρς. Μολαταύτα, η αρχική κατάκτηση του Μπαϋμπάρς οδήγησε στην προσδοκία ετήσιου φόρου υποτελείας από τους Νουβίους, μέχρι την κατάργηση του Βασιλείου της Μακουρίας στα μέσα του 14ου αιώνα. Το 1277, ο Μπαϋμπάρς πραγματοποίησε εκστρατεία ενάντια στο Ιλχανάτο, τρέποντας τους Μογγόλους σε φυγή στο Ελμπιστάν στην Ανατολία, πριν τελικώς αποσύρει τις δυνάμεις του ώστε να αποφύγει την υπερέκταση αυτών και ρισκάρει έτσι να αποκοπεί από τη Συρία από μια δεύτερη, μεγάλη στρατιά των Ιλχανιδών που κατευθυνόταν εναντίον του.
Η σουλτανεία του Μπαρσμπάυ
Ο Μπαρσμπάυ πραγματοποίησε στρατιωτικές εκστρατείες εναντίον των Ακ Κογιουνλού το 1429 και 1433. Η πρώτη εκστρατεία περιελάμβανε την άλωση και λεηλασία της μεσοποταμιακής Έδεσσας και τη σφαγή των μουσουλμάνων κατοίκων της, σε αντίποινα για τις επιδρομές των Ακ Κογιουνλού σε περιοχές της Μεσοποταμίας που ανήκαν στο μαμελουκικό σουλτανάτο. Η δεύτερη εκστρατεία πραγματοποιήθηκε εναντίον της πρωτεύουσας των Ακ Κογιουνλού, Ντιγιάρμπακιρ, και ολοκληρώθηκε με την αναγνώριση από τους Ακ Κογιουνλού της επικυριαρχίας των Μαμελούκων. Ενώ οι Μαμελούκοι είχαν καταφέρει να εξαναγκάσουν τα μπεηλίκια της Ανατολίας να υποταχθούν σε γενικές γραμμές στην ηγεμονία τους στην περιοχή, η μαμελουκική εξουσία στην Άνω Αίγυπτο είχε εξασθενήσει και αφεθεί σε μεγάλο βαθμό στους εμίρηδες της βερβερικής φυλής Χαουάρα. Η τελευταία είχε πλουτίσει από την άνθιση του εμπορίου με την κεντρική Αφρική και είχε καταφέρει ν' απολαμβάνει ένα βαθμό τοπικής δημοφιλίας εξαιτίας της θρησκευτικής ευσέβειάς της, κουλτούρας και εκπαίδευσής της, και γενικώς της ήπιας και προσηνούς αντιμετώπισης των γηγενών κατοίκων εκ μέρους της.
Η πτώση του σουλτανάτου
Το Μαμελουκικό Σουλτανάτο επιβίωσε έως το 1517, όταν η Αίγυπτος κατακτήθηκε με τη σειρά της από τους Οθωμανούςς. Ο Οθωμανός σουλτάνος Σελίμ Α΄ κατέλαβε το Κάιρο στις 20 Ιανουαρίου 1517. Αν και όχι με την ίδια μορφή όπως στα χρόνια του μαμελουκικού σουλτανάτου, οι Οθωμανοί διατήρησαν, για λόγους ευκολότερου ελέγχου του πληθυσμού, τους Μαμελούκους και τη δυναστεία Μπούρτζι ως εξουσιαστική ελίτ της Αιγύπτου. Έτσι, οι Μαμελούκοι επέτυχαν μεν ν' ανακτήσουν αρκετή από την επιρροή τους, παρέμειναν όμως υποτελείς των Οθωμανών.
Χριστιανικές και εβραϊκές κοινότητες
Η παρακμή των Κοπτών στην Αίγυπτο συνέβη υπό τους σουλτάνους της περιόδου Μπάχρι και επιταχύνθηκε περαιτέρω υπό το καθεστώς της περιόδου Μπούρτζι. Υπήρχαν αρκετές περιπτώσεις διαμαρτυριών Αιγύπτιων Μουσουλμάνων ενάντια στον πλούτο των Κοπτών Χριστιανών και την ανάμειξή τους στην κρατική μηχανή, και τόσο οι Μουσουλμάνοι όσο και οι Χριστιανοί ταραχοποιοί πυρπολούσαν τους λατρευτικούς τόπους των εχθρών τους σε καιρούς ενδοκοινοτικών ταραχών και εντάσεων. Ως αποτέλεσμα της λαϊκής πίεσης, οι Κόπτες Χριστιανοί υπέστησαν τον τερματισμό της απασχόλησής τους στην κρατική γραφειοκρατία τουλάχιστον εννιά φορές μεταξύ των τελών του 13ου και του μέσου του 15ου αιώνα, ενώ σε μία περίπτωση, το 1301, η κυβέρνηση διέταξε το κλείσιμο και σφράγισμα όλων των εκκλησιών τους. Οι Κόπτες γραφειοκράτες συχνά αποκαθίσταντο στις θέσεις τους μετά το πέρας των περιόδων εντάσεως και ταραχών. Πολλοί Κόπτες Χριστιανοί αποφάσισαν να αλλαξοπιστήσουν στο Ισλάμ ή τουλάχιστο να υιοθετήσουν τις εξωτερικές εκδηλώσεις και εκφάνσεις της μουσουλμανικής πίστης, ώστε να προστατεύσουν την εργασία τους και ν' αποφύγουν τον κεφαλικό φόρο (τζίζγια) και τα μέτρα του επίσημου κράτους εναντίον τους. Τον 14ο αιώνα σημειώθηκε ένα μεγάλο κύμα προσηλυτισμού Κοπτών στο Ισλάμ, και στο τέλος της μαμελουκικής περιόδου, η αναλογία Μουσουλμάνων και Χριστιανών στην Αίγυπτο είχε αυξηθεί και είχε φτάσει το 10:1.
Στη Συρία, οι Μαμελούκοι εκτόπισαν από τις παράκτιες περιοχές τους τοπικούς Μαρωνίτες και Έλληνες Ορθόδοξους Χριστιανούς ως μέσο αποτροπής της ικανότητας επαφής τους με τις ευρωπαϊκές δυνάμεις. Η Μαρωνιτική Εκκλησία ειδικώς ήταν ύποπτη από τους Μαμελούκους για συνεργασία με τους Ευρωπαίους εξαιτίας των εκτεταμένων σχέσεων με τον Πάπα της Ρώμης και τις χριστιανικές ευρωπαϊκές δυνάμεις, κυρίως την Κύπρο. Η Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία βίωσε μια περίοδο παρακμής μετά την καταστροφή από τους Μαμελούκους του πνευματικού της κέντρου, Αντιόχειας, και την καταστροφή του Χαλεπίου και της Δαμασκού από τους Τιμουρίδες το 1400. Η Συριακή Ορθόδοξη Εκκλησία βίωσε επίσης μια σημαντική περίοδο παρακμής εξαιτίας ενδοκοινοτικών διαμαχών για την πατριαρχική διαδοχή και της καταστροφής των εκκλησιαστικών ιδρυμάτων της από τους Τιμουρίδες και τις τοπικές κουρδικές φυλές. Οι Μαμελούκοι επέφεραν ένα παρόμοιο διάστημα παρακμής στην Αρμενική Ορθόδοξη Εκκλησία μετά την κατάληψη του βασιλείου της Αρμενικής Κιλικίας το 1374, σε συνδυασμό με τις επιδρομές των Τιμουριδών το 1386 και τη σύγκρουση των τελευταίων με τις συνομοσπονδίες φυλών των Τουρκομάνων νομάδων Ακ Κογιουνλού και Καρά Κογιουνλού στην Κιλικία.
Γεωργία
Μεταξύ των αρμοδιοτήτων του επαρχιακού ή περιφερειακού Μαμελούκου κυβερνήτη ήταν ο επανεποικισμός περιοχών που είχαν ερημωθεί, για να ενισχυθεί η αγροτική παραγωγή, η προστασία της γης από τις επιδρομές των Βεδουίνων, η αύξηση της παραγωγικότητας των άγονων περιοχών (κυρίως μέσω της συντήρησης και επέκτασης των υφιστάμενων αρδευτικών δικτύων), και η επίδειξη ιδιαίτερης προσοχής στην καλλιέργεια των πιο αρόσιμων πεδινών περιοχών. Προκειμένου να διασφαλίσουν ότι η αγροτική ζωή θα παρέμενε όσο το δυνατόν ασφαλέστερη από τις επιδρομές των Βεδουίνων, που μπορούσαν να περιορίσουν τη γεωργική εργασία ή να βλάψουν τις σοδειές και την αγροτική υποδομή, μειώνοντας τα έσοδα, οι Μαμελούκοι επιχείρησαν να εμποδίσουν τον εφοδιασμό των Βεδουίνων με όπλα, κατάσχοντας παράλληλα τα ήδη υφιστάμενα στα χέρια τους.
Ιωάννης Δ΄ Αλεξανδρείας
Διαδέχθηκε το 569 τον Απολλινάριο. Έπειτα από 10 έτη πατριαρχείας, τον Ιωάννη Δ΄ διαδέχθηκε ο Ευλόγιος Α΄.
Γερμανική προεδρική εκλογή 2022
Η 17η Ομοσπονδιακή Συνέλευση
Η 17 Ομοσπονδιακή Συνέλευση αποτελούταν από 1472 μέλη.
Ιωάννης Θεόδωρος της Βαυαρίας
Βιογραφία
Εκλέχθηκε επίσκοπος του Ρέγκενσμπουργκ από το Σύλλογο του καθεδρικού το 1719, 15 ετών. Η παπική επιβεβαίωση ήλθε δύο έτη μετά. Επίσης εκλέχθηκε βοηθός-επίσκοπος του Φράιζινγκ από το Σύλλογο του καθεδρικού το 1723 και τρία έτη έλαβε την παπική έγκριση, με την άδεια να κρατήσει και την προηγούμενη θέση του.
Πλατεία Τζορτζ (Γλασκώβη)
Περίοπτα κτίρια
Στη βόρεια πλευρά βρίσκεται ο σιδηροδρομικός σταθμός Queen Street Station, το ξενοδοχείο Millennium Hotel (πρώην North British Railway Hotel), τα οποία χρονολογούνται από το 1840, και η Οικία Τζορτζ, το οποίο αντικατέστησε ένα παλαιότερο κτήριο γεωργιανής αρχιτεκτονικής, που χτίστηκε το 1979 για να παρέχει πρόσθετο χώρο γραφείου για το Συμβούλιο της Πόλης της Γλασκώβης, και αργότερα στα γραφεία της Ernst & Young.
Β΄ κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών Κύπρου 2018-19
Σύστημα διεξαγωγής
Οι ομάδες που τερμάτισαν στις τρεις τελευταίες θέσεις διατήρησαν τις θέσεις τους στην τελική κατάταξη.
Κριτήρια κατάταξης
Οι ομάδες κατατάσσονταν με βάση τον συνολικό αριθμό βαθμών που κέρδισαν. Σε περίπτωση ισοβαθμίας στον συνολικό αριθμό βαθμών που κέρδισαν δύο ή περισσότερες ομάδες τα κριτήρια κατάταξης ήταν:
Αλλαγές σε σχέση με την περίοδο 2017-18
Επιπλέον, στο πρωτάθλημα συμμετείχε η Ένωση Νέων Αγίου Αθανασίου η οποία δημιούργησε ανδρικό τμήμα.
Ερρίκος ΙΓ΄ της Βαυαρίας
Ο Ερρίκος ΙΓ΄ (γερμ. Heinrich XIII, 19 Νοεμβρίου 1235 - 3 Φεβρουαρίου 1290) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν δούκας της Κάτω Βαυαρίας (1253-90). Είναι ο ιδρυτής του κλάδου της Κάτω Βαυαρίας.
Μάουρο Καμορανέζι
Ο Καμορανέζι ξεκίνησε την καριέρα του στην Αργεντινή το 1995, έπειτα έπαιξε στο Μεξικό για τη Σάντος Λαγούνα και την Κρους Ασούλ και στην Ουρουγουάη με τη Μοντεβιδέο Γουόντερερς. Το 2000, μετακόμισε στην Ιταλία και αγωνίστηκε για τη Βερόνα, όπου με τις καλές του επιδόσεις τράβηξε το ενδιαφέρον της Γιουβέντους, η οποία τον απέκτησε το 2002. Την πρώτη χρονιά ο Καμορανέζι κέρδισε το πρωτάθλημα και το Σουπερκόπα και έφτασε μέχρι τον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ. Παρέμεινε στη Γιουβέντους μέχρι το 2010, οπότε και στη συνέχεια αποκτήθηκε από τη Στουτγκάρδη και έπειτα τη αργεντίνικη Λανούς και τη Ρασίγκ Κλουμπ, μέχρι που αποσύρθηκε το 2014. Ύστερα ασχολήθηκε με την προπονητική και έχει προπονήσει την μεξικανική Κόρας δε Τέπικ και την αργεντίνικη Τίγρε.
Αδεοδάτος της Νάπολης
Βιογραφία
Δεν έχουν διατηρηθεί πληροφορίες για την προέλευση και τα πρώτα χρόνια της ζωής του Αδεοδάτου. Ανήλθε στην επισκοπική έδρα της Νεάπολης μετά τον Άγιο Λεόντιο, ο οποίος πέθανε το 652 ή το 653. Είναι πιθανό η ενθρόνισή του να έγινε το 653 ή το 654.
Ο Αδεοδάτος πέθανε το 671 ή το 672, έχοντας συμπληρώσει δεκαοκτώ χρόνια στον επισκοπικό θρόνο της Νάπολης. Τάφηκε στο Αβαείο της Παναγίας, όπου αργότερα αφιερώθηκε βωμός στην κρύπτη σε αυτόν και στον Άγιο Κωνστάντιο του Κάπρι. Ο διάδοχος του Αδεοδάτου στον επισκοπικό βαθμό ήταν ο Άγιος Ανιέλος.
Παγκύπριο Πρωτάθλημα Τζούντο
Το Παγκύπριο Πρωτάθλημα Τζούντο είναι το εθνικό πρωτάθλημα στο τζούντο της Κύπρου το οποίο διοργανώνεται από την Παγκύπρια Ομοσπονδία Τζούντο (ΠΟΤ).
Πετροπέρδικα
Η πετροπέρδικα είναι ένα είδος πέρδικας του γένους Alectoris, που απαντάται και στον ελλαδικό χώρο. Η επιστημονική του ονομασία είναι Alectoris graeca και περιλαμβάνει 3 υποείδη.
Μορφολογία
μικρογραφία|300x300εσ|Νεαρή πετροπέρδικα Η πετροπέρδικα είναι μια τυπική πέρδικα του γένους Αλεκτορίς και δεν διαφέρει πολύ από τις άλλες πέρδικες του ίδιου γένους, ιδίως από τη νησιώτικη πέρδικα (Alectoris chukar). Έχει γκρίζο χρώμα με καστανόγκριζη ράχη, λευκά πλευρά με μαύρες ραβδώσεις κόκκινα πόδια, ράμφος και δαχτυλίδι ματιού και λευκή τραχηλιά με μαύρο περιθώριο.
Ηθολογία
Η πετροπέρδικα είναι επιδημητικό είδος, είναι κοινωνικό και ζει κατά οικογενειακές ομάδες 10-15 ατόμων ενώ κατά τη διάρκεια του χειμώνα μπορούν να συνενωθούν δύο οι περισσότερες τέτοιες ομάδες και να φτάσουν τα 40 άτομα. Η μονογαμία το διακατέχει και τον Ιανουάριο και Φεβρουάριο οι ομάδες διαλύονται και σχηματίζονται τα ζευγάρια. Συνήθως τα κοπάδια αποτελούνται από τα ζευγάρια και τα μικρά τους καθώς και από ζευγάρια που δεν είχαν επιτυχημένη αναπαραγωγή. Η κοινωνική τους οργάνωση με τη μορφή του κοπαδιού αυξάνει τις πιθανότητες να επιβιώσουν τα άτομα που το απαρτίζουν, διότι επιτυγχάνεται αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση των αρπακτικών.
Χαρακτηριστικό στοιχείο της συμπεριφοράς του είδους είναι το κελάηδημα νωρίς το πρωί και αργά το απόγευμα. Πέρα από τη λήψη της τροφής ασχολούνται και αρκετή ώρα με τη περιποίηση του φτερώματος τους και με τα αμμόλουτρα. Κατά τη διάρκεια της νύχτας κουρνιάζουν σε ανοιχτά σημεία του εδάφους.
Βασίλης Μπάρκας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατρόμητου Αθηνών Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέλτικ Γλασκώβης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ουτρέχτη Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Σκωτία
Γιαν Κόλερ
Ο Γιαν Κόλερ (Jan Koller, γεννήθηκε 30 Μαρτίου 1973) είναι Τσέχος επαγγελματίας πρώην ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνιζόταν ως κεντρικός επιθετικός. Είναι κάτοχος του ρεκόρ διεθνών τερμάτων της εθνικής ομάδας της χώρας του με 55.
Τόνι Πάρκερ
Σταδιοδρομία
Με την εθνική ομάδα της Γαλλίας κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο το 2005 στο Ευρωμπάσκετ το ασημένιο το 2011 στην ίδια διοργάνωση και το χρυσό μετάλλιο. Αποχώρησε από την εθνική στις 17 Αυγούστου 2016 μετά την ήττα, από την Ισπανία, στα προημιτελικά των Ολυμπιακών αγώνων που διεξήχθησαν στο Ρίο ντε Τζανέιρο. Έχει ανακηρυχθεί 3 φορές στην καλύτερη πεντάδα του Ευρωμπάσκετ και το 2013 πολυτιμότερος παίκτης της διοργάνωσης. Με 1.104 πόντους είναι δεύτερος σκόρερ στην ιστορία των Ευρωμπάσκετ. Ήταν για χρόνια ο πιο ακριβοπληρωμένος Γάλλος καλαθοσφαιριστής, μέχρι που τον ξεπέρασε ο Γιόακιμ Νόα των Σικάγο Μπουλς.
Ακταία (δορυφόρος)
Η Ακταία (αγγλικά:Actaea), επίσημο όνομα (120347) Σαλάσια I Ακταία, είναι ο μοναδικός φυσικός δορυφόρος του μεταποσειδώνιου αντικειμένου 120347 Σαλάσια. Ανακαλύφθηκε στις 21 Ιουλίου του 2006 από τους Κέιθ Σ. Νολλ, Χάρολντ Λέβισον, Ντένιζ Στέφενς και Γουίλ Γκράντυ, από φωτογραφίες του Διαστημικού τηλεσκοπίου Χαμπλ. Ονομαζόταν προσωρινά S/2006 (120347) 1, έως τις 18 Φεβρουαρίου 2011, οπότε της δόθηκε το σημερινό της όνομα από την Νηρηίδα νύμφη Ακταία της ελληνικής μυθολογίας. Είναι 2,37 βαθμούς πιο αχνή από τη Σαλάσια.
Όθων Γ΄ της Βαυαρίας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Οθων Γ΄ της Βαυαριας
Σωφρόνιος Α΄ Αλεξανδρείας
Διαδέχθηκε τον Χριστόφορος Α΄ Αλεξανδρείας το 841. Έπειτα από 19 έτη πατριαρχείας τον Σωφρόνιο Α΄ διαδέχθηκε ο Μιχαήλ Α΄ Αλεξανδρείας.
Νίκος Χριστοδουλίδης
Πολιτική σταδιοδρομία
Την 1 Σεπτεμβρίου 2013 διορίστηκε διευθυντής Διπλωματικού Γραφείου του Προέδρου της Δημοκρατίας Νίκου Αναστασιάδη. Στις 14 Απριλίου 2014 διορίστηκε παράλληλα Κυβερνητικός Εκπρόσωπος στην Κυβέρνηση Νίκου Αναστασιάδη 2013, θέση στην οποία παρέμεινε έως τις 28 Φεβρουαρίου 2018.
Πηγές
Κατηγορία:Υπουργοί Εξωτερικών (Κύπρος) Κατηγορία:Κυβερνητικοί Εκπρόσωποι Κύπρου Κατηγορία:Κυβέρνηση Νίκου Αναστασιάδη 2013 Κατηγορία:Κυβέρνηση Νίκου Αναστασιάδη 2018 Κατηγορία:Κυβέρνηση Νίκου Χριστοδουλίδη 2023
Πριμόσωμα
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Γενετική
Μάρβιν Πίρσμαν
Καριέρα σε συλλόγους
Υπέγραψε συμβόλαιο με τον ΠΑΣ Γιάννινα στις 7 Αυγούστου 2020. Στις 30 Ιανουαρίου 2022, σημείωσε το πρώτο του γκολ με τον σύλλογο σε όλες τις διοργανώσεις σε μία εντός έδρας νίκη με 2–0 επί του Απόλλωνα Σμύρνης. Ψηφίστηκε παίκτης του αγώνα, ως ανταμοιβή της απόδοσής του.
Το καλοκαίρι του 2022 υπέγραψε στον Άρη.
Κύρος Αλεξανδρείας
Γραπτά
Από τον Κύρο υπάρχουν τρεις επιστολές για τον Σέργιο και η «Satisfactio», όλα διατηρημένα στις πράξεις της Συνόδου του Λατερανού στη Ρώμη και της ΣΤ΄ Οικουμενικής Συνόδου (Mansi, X 1004 και XI 560, 562, 964).
Το έβδομο άρθρο του "Satisfactio" -τα άλλα είναι άσχετα- έχει ως εξής: "Ο ένας και ίδιος Χριστός, ο Υιός, εκτελεί τα έργα που είναι κατάλληλα για τον Θεό και για τον άνθρωπο με μία θεανδρική λειτουργία, σύμφωνα με τον Άγιο Διονύσιο".
Το Τελευταίο Σπίτι Αριστερά (ταινία, 1972)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1972 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες τρόμου Κατηγορία:Ταινίες exploitation Κατηγορία:Αμερικανικές ανεξάρτητες ταινίες Κατηγορία:Σκηνοθετικό ντεμπούτο σε ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Γουές Κρέιβεν
Μανουέλ Φράγα Ιριβάρνε
Βιογραφία
Πέθανε στη Μαδρίτη το 2012.
Λάζαρος Π. Ανδρεάδης
Ακολούθησε στρατιωτική καριέρα και έγινε αξιωματικός. Μετά την αποστρατεία του αποφάσισε να ασχοληθεί με τα κοινά και εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Κοζάνης στις εκλογές του 1923. Έπειτα εξελέγη στις εκλογές του 1926 με τον αγροτικό προσφυγικό συνδυασμό. Επανεξελέγη βουλευτής με το Κόμμα Φιλελευθέρων το 1928.
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ήταν δικηγόρος στην Αθήνα.
Παραλία Οφρυνίου Καβάλας
Δυτικά της Παραλίας Οφρυνίου, κοντά στις εκβολές του Στρυμόνα, κατά την αρχαιότητα βρισκόταν η πόλη Ηιών (γνωστή στους βυζαντινούς χρόνους ως Χρυσόπολη), η οποία ήταν επίνειο της Αμφίπολης. Σύμφωνα με τον Αρριανό, από την Ηιώνα απέπλευσε ο στόλος του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
Ιστορία του Μεξικού
Προκολομβιανή περίοδος
Πριν από περίπου 18.000 χρόνια, οι άνθρωποι εγκαταστήθηκαν στο Μεξικό προερχόμενοι από το βορρά. Εκείνη την εποχή το κλίμα ήταν πιο υγρό στα κεντρικά υψίπεδα και η προσφορά τροφής ήταν καλύτερη από σήμερα. Κυνηγούσαν μαμούθ, άλογα και άλλα ζώα, μεταξύ άλλων, που αργότερα εξαφανίστηκαν. Μια σταδιακή ξήρανση σημειώθηκε ως αποτέλεσμα της τήξης των πάγων βορειότερα στην ήπειρο. Οι πρώτες γεωργικές καλλιέργειες καταγράφηκαν περίπου το 9000 π.Χ., ενώ η καλλιέργεια του καλαμποκιού άρχισε περίπου το 5000 π.Χ. στην κοιλάδα Τεουακάν στην Πουέμπλα. Σταδιακά, ένας μόνιμος πολιτισμός αναπτύχθηκε στα κεντρικά και νότια μέρη της χώρας, και η καλλιέργεια φυτών όπως το τσίλι, η ντομάτα, η πράσινη ντομάτα και το αβοκάντο ήταν χαρακτηριστικά της αγροτικής παραγωγής, εκτός από τον καλαμπόκι. αριστερά|μικρογραφία|Περιοχή της [[Μεσοαμερική|Μεσοαμερικής.|220x220εσ]] Ένας αριθμός πολιτισμών υψηλής ποιότητας αναπτύχθηκε από το 1200 π.Χ. και μετά. Οι γνώσεις για αυτούς τους πολιτισμούς βασίζονται σε αρχαιολογικά ευρήματα και δεν είναι γνωστή η γλώσσα ή η εθνική καταγωγή τους. Όλοι αυτοί οι πολιτισμοί αναπτύχθηκαν στην πολιτιστική-γεωγραφική περιοχή της Μεσοαμερικής, η οποία εκτεινόταν από μια γραμμή μεταξύ Γουαδαλαχάρα και Ταμπίκο στα βόρεια, σε όλο το κεντρικό και νότιο Μεξικό, Μπελίζ, Γουατεμάλα, Ελ Σαλβαδόρ και Ονδούρα. Οι πολιτισμοί εδώ επηρέασαν ο ένας τον άλλον, ενώ η θρησκεία, η κοσμοθεωρία, η τέχνη, ο πολιτισμός, η τεχνολογία εμφανίζουν πολλά κοινά χαρακτηριστικά σε όλη την περίοδο.
Τολτέκοι
Αυτός ο πολιτισμός αντικαταστάθηκε τελικά από τους Τολτέκους, οι οποίοι είχαν την πρωτεύουσά τους στη σημερινή ερειπωμένη πόλη Τούλα. Ήρθαν να κυριαρχήσουν σε μεγάλο μέρος του κεντρικού Μεξικού από τον 10ο αιώνα έως τον 12ο αιώνα μ.Χ. Αρχικά, οι Τολτέκοι ήταν ένας νομαδικός λαός πολεμιστών, και πιθανότατα ήταν αυτοί - ή οι προκάτοχοί τους - που λεηλάτησαν την πόλη Τεοτιουακάν (περίπου το 750). Μετά την εγκατάστασή τους, συγκέντρωσαν μια σειρά από μικρά κράτη. Έγιναν οικοδόμοι ναών και η επιρροή τους επεκτάθηκε πολύ, η οποία μπορεί να εντοπιστεί στον μετακλασικό πολιτισμό των Μάγια, και ιδιαίτερα στο Τσιτσέν Ιτζά. Αντικείμενα των Τολτέκων έχουν βρεθεί μέχρι και στην Κόστα Ρίκα.