cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Θάνατος της Κλεοπάτρας
Συνέπειες
Το τέλος της Κλεοπάτρας και του Καισαρίωνα σηματοδότησαν το τέλος τόσο της κυριαρχίας της δυναστείας των Πτολεμαίων στην Αίγυπτο, όσο και της ελληνιστικής περιόδου,   που κράτησε από τη βασιλεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου (π. 336–323 π.Χ.) ).  Η Αίγυπτος έγινε επαρχία της νεοσύστατης Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, με τον Οκταβιανό να μετονομάζεται το 27 π.Χ. σε Σεβαστό (Augustus), τον πρώτο Ρωμαίο Αυτοκράτορα,    Κυβέρνησε με τα εξωτερικά γνωρίσματα της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας.  Ο Ρόλερ επιβεβαιώνει ότι η υποτιθέμενη βασιλεία του Καισαρίωνα είναι «ουσιαστικά μία μυθοπλασία», που εφευρέθηκε από χρονικογράφους της Αιγύπτου, όπως ο Κλήμης της Αλεξάνδρειας στα Στρώματάτου, για να εξηγήσει το χάσμα μεταξύ του τέλους της Κλεοπάτρας και της εισαγωγής της Αιγύπτου ως ρωμαϊκής επαρχίας, όταν κυβερνήθηκε άμεσα από τον Οκταβιανό ως φαραώ της Αιγύπτου. Τα τρία παιδιά του Αντωνίου με την Κλεοπάτρα σώθηκαν και στάλθηκαν στη Ρώμη. Η κόρη τους Κλεοπάτρα Σελένη Β΄ παντρεύτηκε τελικά τον Ιόβα Β΄ of της Μαυριτανίας.
Μεσαιωνική, Αναγεννησιακή και Μπαρόκ περίοδος
Η Κοιμωμένη Αριάδνη, που αποκτήθηκε από τον πάπα Ιούλιο Β ’ το 1512, ενέπνευσε τρία ποιήματα της λογοτεχνίας της Αναγέννησης, που τελικά σκαλίστηκαν στους ψευδοκίονες του πλαίσιου του αγάλματος. Το πρώτο από αυτά δημοσιεύτηκε από τον Μπαλντασάρε Καστιλιόνε, το οποίο κυκλοφόρησε ευρέως το 1530 και ενέπνευσε τα άλλα δύο ποιήματα του Μπερναντίνο Μπάλντι και του Αγκοστίνο Φαβορίτι. Το ποίημα του Καστιλιόνε απεικόνιζε την Κλεοπάτρα ως μία τραγική, αλλά έντιμη ηγεμόνα σε έναν καταδικασμένο έρωτα με τον Αντώνιο, μία βασίλισσα της οποίας το τέλος την απελευθέρωσε από την ατιμία της Ρωμαϊκής φυλάκισης. Η Κοιμωμένη Αριάδνη επίσης απεικονιζόταν συνήθως σε πίνακες, συμπεριλαμβανομένων εκείνων των Τισιανού, Αρτεμισίας Τζεντιλέσκι και Έντουαρντ Μπερν-Τζόουνς. Αυτά τα έργα έτειναν να ερωτοποιούν τη στιγμή του τελους της Κλεοπάτρας, ενώ οι καλλιτέχνες της βικτωριανής εποχής βρήκαν την ασυνείδητη, ξαπλωμένη γυναικεία μορφή ως αποδεκτή διέξοδο για τον ερωτισμό τους.
Σύγχρονη εποχή
Ο χαρακτήρας της Κλεοπάτρας είχε εμφανιστεί σε 43 ταινίες μέχρι το τέλος του 20ού αιώνα. Η ληστεία του τάφου της Κλεοπάτρας του Τζορτζ Μέλια (Cléopâtre), μία γαλλική βωβή ταινία τρόμου του 1899, ήταν η πρώτη που απεικόνισε τον χαρακτήρα της Κλεοπάτρας. Μετά τον Ιταλο-Τουρκικό πόλεμο (1911–1912), η ιταλική ταινία 1913 Marcantonio e Cleopatra του Enrico Guazzoni απεικόνιζε την Κλεοπάτρα ως την ενσάρκωση της σκληρής Ανατολής, μίας βασίλισσας που αψήφησε τη Ρώμη, ενώ οι ενέργειες τού αγαπημένου της Αντωνίου, μετά την αυτοκτονία του, συγχωρούνται από τον Οκταβιανό. Στην καλλιέργεια ενός σκηνικού προσώπου για τον χαρακτήρα της στην αμερικανική ταινία Κλεοπάτρα του 1917, η ηθοποιός Θέντα Μπαρά εμφανίστηκε δημόσια να χαϊδεύει φίδια, ενώ η Fox Film Corporation την έβαλε μπροστά στα υποτιθέμενα μουμιοποιημένα λείψανα της Κλεοπάτρας σε ένα μουσείο, όπου ανακοίνωσε ότι ήταν η μετενσάρκωση της Κλεοπάτρας, έχοντας λάβει ιερογλυφικές προσφορές από έναν μετενσαρκωμένο υπηρέτη. Τα Fox Studios είχαν επίσης στο φόρεμα της Bara σύμβολα του αποκρυφισμού και τη συνέδεαν με τον διεστραμμένο θάνατο και τη σεξουαλικότητα. Η χολιγουντιανή ταινία 1963 Cleopatra του Joseph L. Mankiewicz περιέχει μία δραματική σκηνή, όπου η βασίλισσα της Αιγύπτου, που απεικονίζεται από την Elizabeth Taylor, εμπλέκεται σε ένα χαστούκι με τον αγαπημένο της Mάρκο Αντώνιο, που απεικονίζεται από τον Ρίτσαρντ Μπάρτον μέσα στον τάφο, όπου θα ενταφιαστούν.
Βοεβοδάτο της Σίρμιας
thumb|right|300px|Το Βοεβοδάτο της Σίρμιας Το Βοεβοδάτο της Σίρμιας (σερβικά : Сремско војводство) ήταν ένα βραχύβιο Σερβικό κράτος που προέκυψε στο έδαφος του Σίρμιου τον 16ο αιώνα. Υπήρξε από το 1527 έως το 1530 υποτελές της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, και στη συνέχεια τέθηκε υπό την άμεση οθωμανική κυριαρχία.
Αντίοχος Θ΄ Κυζικηνός
Ο εμφύλιος πόλεμος
Στα επόμενα χρόνια, με τις εμφύλιες διαμάχες να φθείρουν τόσο τη Συρία όσο και την Αίγυπτο, τα δύο αντιμαχόμενα αδέλφια βρίσκουν από έναν σύμμαχο αιγυπτιακής καταγωγής: ο μεν Αντίοχος Η' Γρυπός τον Πτολεμαίο Ι' Αλέξανδρο (του οποίου και την εναπομείνασα αδελφή παντρεύτηκε το 103 π.Χ.), ο δε Αντίοχος Θ' Κυζικηνός τον Πτολεμαίο Θ' Λάθυρο. Οι δυο τελευταίοι επίσης υποστήριξαν τους Σαμαρείτες κατά του βασιλιά της Ιουδαίας. Υπέρ των Εβραίων επενέβη τότε η Ρώμη. Τελικά η Ιουδαία κήρυξε την ανεξαρτησία της και επιπροσθέτως κατέκτησε τη Σαμάρεια και την Ιδουμαία.
Έντσαρντ Σίρκσενα
Ο Έντσαρντ, γερμ.: Edzard Cirksena (απεβ. 1441) από τον Οίκο των Σίρκσενα ήταν φύλαρχος των Γκρέετσηλ, Νόρντεν, Έμντεν και Μπρόκμερλαντ.
Μουράτ Νιγιάζοφ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τουρκμένοι
Εδώ Λιλιπούπολη
Δημιουργία
Το 1975 ο Μάνος Χατζιδάκις ανέλαβε τη διεύθυνση του Τρίτου Προγράμματος της Ελληνικής Ραδιοφωνίας. Ανάμεσα στα σχέδιά του ήταν η δημιουργία μιας παιδικής εκπομπής, τη δημιουργία της οποίας ανέθεσε στην Ρεγγίνα Καπετανάκη. Η τελευταία, με τη βοήθεια της παιδοψυχολόγου Ελένης Βλάχου, κατασκεύασαν ένα αρχικό πλάνο του κόσμου της Λιλιπούπολης, τον οποίο οργάνωσαν και παρουσίασαν στον Χατζιδάκι. Ο Χατζιδάκις ενθουσιάστηκε με την ιδέα και έδωσε την άδεια και την προστασία του στη νέα σειρά, που ξεκίνησε να εκπέμπεται το 1976. Η εκπομπή, η οποία ήταν καθημερινή, ήταν μουσικά επενδυμένη με τραγούδια ευρηματικότατων στίχων. Η Μαριανίνα Κριεζή ήταν η στιχουργός των τραγουδιών και μια σειρά νέων καλλιτεχνών Δημήτρης Μαραγκόπουλος, Λένα Πλάτωνος, Νίκος Κυπουργός και Νίκος Χριστοδούλου συνέθεταν τις μουσικές, τα οποία τραγουδούσαν οι Σπύρος Σακκάς, Σαβίνα Γιαννάτου, Αντώνης Κοντογεωργίου και Νένα Βενετσάνου. Η αμερικάνικη εκπαιδευτική σειρά Sesame Street αποτέλεσε έμπνευση για την εκπομπή.
Βαλκανικό Πρωτάθλημα Ιστιοπλοΐας 1967
Το πρωτάθλημα διεξήχθη με σκάφη τύπου Φινν σε 5 διαδρομές και έλαβαν μέρος μόνο άνδρες αθλητές από τις χώρες Βουλγαρία, Ελλάδα, Ρουμανία και Τουρκία.
1374 Ιζόρα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ιζορα
Μίλος Σέστιτς
Διεθνείς συμμετοχές
Μεταξύ άλλων, έχει συμμετάσχει με την εθνική Γιουγκοσλαβίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου του 1982 καθώς και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου του 1984.
Επιβατικός σταθμός Αγίου Νικολάου
Αρχιτέκτονες
Ολοκλήρωσε τις σπουδές του στη Σχολή Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του ΕΜΠ το 1945. Αργότερα, δίδαξε ως βοηθός καθηγητή του Δημήτρη Πικιώνη. Από το 1956 μέχρι το 1963 συνεργάστηκε με τον Ηλία Σκρουμπέλο. Το 1962 ολοκλήρωσε τη διδακτορική του διατριβή για το χρώμα στον νεοκλασικισμό και το 1964 εκλέγηκε καθηγητής στην αρχιτεκτονική εσωτερικών χώρων. Απολύθηκε από την Δικτατορία, αλλά επέστρεψε στην θέση του το 1974. Το 1970 και το 1980 ήταν Κοσμήτορας της Σχολής. Ήταν επίσης τεχνικός σύμβουλος στην Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος και Υπουργός Γεωργίας στην μεταβατική κυβέρνηση Ξ. Ζολώτα το 1989.
Ο Ηλίας Σκρουμπέλος γεννήθηκε στην Καλαμάτα το 1921.
Μπάιρον Ντίνκινς
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 15 Ιουνίου του 1967 στη Σάρλοτ στη Βόρεια Καρολίνα. Αγωνίστηκε για το Πανεπιστήμιο της North Carolina και στη συνέχεια για μια διετία στο ΝΒΑ στους Χιούστον Ρόκετς, Σαν Αντόνιο Σπερς και Ιντιάνα Πέισερς. Σημείωσε σε 45 αγώνες 151 πόντους (3,4 μ.ο.), (2,1 ασίστ μ.ο.).
Μενίππη
Πηγή
Μενιππη
Μελισσέας
Μυθολογία
Ο νεογνός θεός ανατράφηκε με μέλι και γάλα, το οποίο γάλα της νύμφης-κατσίκας (Σαμάνα) Αμάλθεια. Ο Μελλισέας είναι μια ακόμη μορφή του Μελισσού, ενός επίσης «Μελισσά», γνωστό από μυθογράφους ως «βασιλιά της Κρήτης». Ζυμωμένο μέλι, ένα ενθεογόνο δώρο της θεάς, πριν από την γνώση του κρασιού στον πολιτισμό του Αιγαίου. Αυτοί οι βασιλιάδες μαζί με τη θεά θα έχουν συνδυάσει την εξουσία τους με έναν ιερό ρόλο, που σύγχρονοι ερμηνευτές δεν το νομίζουν έτσι, ο Ρόμπερτ Γκρέιβς ισχυρίζεται για τον Μελισσέα ότι «ο φημισμένος πατέρας της Αδράστειας και της Ιούς είναι στην πραγματικότητα η μητέρα τους, Μέλισσα, η θεά ως βασίλισσα-μέλισσα, η οποία σκοτώνει διαχρονικά τον σύντροφό της».
Όταν ωρίμασε, ο Δίας αντάμειψε τις νύμφες τροφούς του με το κέρας της Αμάλθειας (ή κέρας της αφθονίας) που είναι πάντα γεμάτο από φαγητό και ποτό. Ο ύμνος του Καλλίμαχου για τον Δία, γεμάτος πνευματισμό, μαθαίνοντας λεπτομέρειες σχετικά με τη βρεφική ηλικία του θεού, σπεύδει να δείξει με ετυμολογίες μυθικές φιγούρες και γεωγραφικά χαρακτηριστικά λαμβάνοντας τα ονόματά τους, και ως εκ τούτου τις ταυτότητες, με τη συμμετοχή τους στα νεότερα χρόνια που έζησε ο Δίας. Άλλοι ποιητές συμβάλλουν. Ένας λιγότερο επηρεασμένος Ολύμπιος πολιτισμός ίσως να πρότεινε ότι το κέρας στην πραγματικότητα δεν ήταν να το δώσει ο Δίας και πως ανήκε ήδη στις αρχαίες και γόνιμες μινωικές-μυκηναϊκές νύμφες της Κρήτης.
Πυρίμαχο
Κατηγορία:Κεραμικά υλικά
Μόρατσνικ (νήσος)
Μοναστήρι
Το Μοναστήρι του Μόρατσνικ (Манастир Морачник) είναι Σερβικό Ορθόδοξο μοναστήρι ανεγερθέν επί της Νήσου Μόρατσνικ της Λίμνης Σκαντάρ, στο σημερινό Μαυροβούνιο. Πρώτη αναφορά στο όνομα του συγκεκριμένου μοναστηριού γίνεται το 1417 εντός εγγράφου προερχόμενου από τον Μπάλσα Γ΄.
Καταλονία
Τα κατεξοχήν Πυρηναία
Τα Πυρηναία είναι η ψηλότερη συνολικά οροσειρά της Ιβηρικής. Τα κατεξοχήν Πυρηναία στην Καταλονία (κατ: Pirineu axial) χωρίζονται σε δύο διακριτούς τομείς, αρκετά διαφοροποιημένους μεταξύ τους: τα δυτικά Πυρηναία, απότομα και με με μεγάλο υψόμετρο (υψηλότερη κορυφή η Pica d'Estats, 3.143 στο Άνω Παλιάρς) που χαρακτηρίζονται από την ύπαρξη βαθέων κοιλάδων και ενός διεσπασμένου πρότυπου κατοίκησης, και τα ανατολικά Πυρηναία, γεωλογικά μεγαλύτερης ηλικίας, με χαμηλότερο υψόμετρο και αρκετά προσβάσιμα. Λόγω της ευκολίας αυτής, τα ανατολικά Πυρηναία ποτέ δεν αποτέλεσαν φυσικό όριο μεταξύ της νότια και βόρειας πλευράς τους, βοηθώντας την επικοινωνία και την ανάπτυξη των καταλανικών κομητειών και την εξάπλωση της καταλανικής γλώσσας εκατέρωθεν. Το όριο των δύο τομέων εντοπίζεται στο οροπέδιο της φυσικής επαρχίας της Σερδάνια.
Αρχαία και μεσαιωνική περίοδος
Η Καταλονία αρχίζει να διαμορφώνεται με βάση τις διάσπαρτες καταλανικές κομητείες που ανταγωνίζονται μεταξύ τους για έλεγχο των δύο πλευρών των ανατολικών Πυρηναίων. Η κομητεία της Βαρκελώνης είναι αυτή που θα αναδειχθεί ως κύρια δύναμη στην περιοχή και σταδιακά θα απορροφήσει τις κομητείες του Ουρζέλ, του Παλιάρς ή της Σερδάνια, εφαρμόζοντας μια πολιτική επέκτασης στην Οξιτανία. Η δυναστική κρίση στο γειτονικό Βασίλειο της Αραγωνίας στις αρχές του 12ου αιώνα ώθησε τους αραγωνέζους ευγενείς να αναζητήσουν τη σύμπραξη με τον βαρκελωνέζο κόμη Ραϋμούνδο Βερεγγάριο Δ΄, κάτι που επέφερε τη δυναστική ένωση των δύο κρατών. Το λεγόμενο Στέμμα της Αραγωνίας θα αποτελέσει για 400 περίπου χρόνια την κύρια δύναμη της δυτικής Μεσογείου.
Νεότερη εποχή
Ο γάμος της Ισαβέλλας Α' της Καστίλλης και του Φερδινάνδου Β' της Αραγωνίας (1469) έφερε τα δύο στέμματα της Αραγωνίας και της Καστίλης κάτω από μια προσωρινή προσωπική ένωση. Παράλληλα η Καταλονία είχε ζήσει τον καταστροφικό Καταλανικό Εμφύλιο. Το 1492, το Βασίλειο της Γρανάδας, ο τελευταίος μουσουλμανικός θύλακας της στην Ιβηρική χερσόνησο, κατακτήθηκε ενώ την ίδια στιγμή λάμβανε χώρα η ανακάλυψη της Αμερικής από τον Χριστόφορο Κολόμβο. Η πολιτική δύναμη άρχισε πλέον σταδιακά να μετακυλάει από το Στέμμα της Αραγωνίας σε αυτό της Καστίλης.
Το Καθεστώς Αυτοδιοίκησης της Καταλονίας
Στις 3 Νοεμβρίου 2005, το καταλανικό κοινοβούλιο ενέκρινε το νομοσχέδιο μεταρρύθμισης του Καταστατικού Χάρτη της αυτοδιοίκησης της Καταλονίας, που στη συνέχεια προωθήθηκε στο ισπανικό κοινοβούλιο στη Μαδρίτη. Μετά από συζητήσεις που έκαναν φανερό τον διχασμό, και μια αναθεώρηση προς τα κάτω που διαπραγματεύτηκε από τον πρόεδρο της ισπανικής κυβέρνησης και τον αρχηγό του πρώτου καταλανικού κόμματος, Πασκουάλ Μαραγάλ, το πρόγραμμα υιοθετήθηκε από το κοινοβούλιο και προτάθηκε στους Καταλανούς μέσω δημοψηφίσματος. Παρά το γεγονός ότι ορισμένοι αυτονομιστές κάλεσαν το λαό να ψηφίσει αρνητικά (γιατί το πρόγραμμα δεν αναγνώριζε την Καταλονία ως έθνος, δεν της άφηνε την ολοκληρωτική διαχείριση των φόρων, των λιμανιών και των αεροδρομίων), σχεδόν το 75% των ψηφοφόρων το δέχτηκε στις 18 Ιουνίου 2006. Πάντως το ποσοστό συμμετοχής ήταν μικρότερο του 50%. Το νέο καταστατικό ακυρώθηκε σε μεγάλο βαθμό από το Συνταγματικό Δικαστήριο της Ισπανίας στις 10 Ιουλίου 2010. εναλλ.=|μικρογραφία|220x220εσ|Ο [[Πέρε Αραγονιές, νυν πρόεδρος της Ζενεραλιτάτ της Καταλονίας από τον Μάιο του 2021. ]]
Δημογραφία
Η αστική περιοχή της Βαρκελώνης περιλαμβάνει 5.529.099 κατοίκους και καλύπτει μια έκταση 2268 τ.χλμ. Η μητροπολιτική περιοχή της αστικής περιοχής περιλαμβάνει πόλεις όπως η Οσπιταλέτ ντε Γιομπρεγάτ, η Μπαδαλόνα, η Σάντα Κολόμα ντε Γκραμανέτ και η Κορνελιά δε Λιοβρεγάτ. Εκτός της Βαρκελώνης, υπάρχουν κι άλλες σημαντικές πόλεις, όπως η Ταρραγόνα, το Σαβαδέλ, η Λιέιδα, η Ζιρόνα, το Ματαρό.
Γλώσσες
Λόγω της μεγάλης μετανάστευσης, την οποία, γενικώς, η Ισπανία αλλά και, πιο συγκεκριμένα, η Καταλονία έζησαν την πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα, πολλές ήταν οι ξένες γλώσσες που εισήχθησαν και ομιλούνται σε περιοχές της Καταλονίας, με σημαντικότερες τη Ριφ-Βερβέρικη, τα Μαροκινά Αραβικά, τα Ρουμάνικα και τα Ουρντού.
Τύπος
αριστερά|μικρογραφία|Οι Castellers de Vilafranca, σύλλογος από την [[Μπιλαφράνκα δελ Πενεδές]] Στην Καταλονία κυριαρχούν δύο εκδοτικοί οίκοι του χώρου, το Γκρουπ Γκοδό και το Γκρουπ Ζέτα. Το πρώτο εκδίδει την ιστορική πολιτική καταλανική εφημερίδα La Vanguardia, την αθλητική εφημερίδα El Mundo Deportivo και λειτουργεί τον σταθμό RAC1 ενώ το δεύτερο εκδίδει την εφημερίδα El Periódico de Catalunya και την αθλητική Sport. Και οι δύο παραπάνω πολιτικές εφημερίδες εκδίδουν τα τεύχη τους ταυτόχρονα και στα ισπανικά και στα καταλανικά ενώ οι αθλητικές περιορίζονται στα ισπανικά. Όσον αφορά τις καταλανόφωνες εφημερίδες, αυτές με τη μεγαλύτερη κυκλοφορία είναι το El Punt Avui και το Ara. Όσον αφορά τις ισπανικές εφημερίδες, τόσο η El País όσο και η El Mundo διατηρούν μόνιμες αποστολές στη Βαρκελώνη και εκδίδουν αποκλειστικό περιεχόμενο για την Καταλονία.
Παλαιό Κεραμίδι Πιερίας
μικρογραφία|Ο κύριος ναός των Παμμεγίστων Ταξιαρχών στο Παλαιό Κεραμίδι. Το Παλαιό Κεραμίδι είναι ημιορεινό χωριό του νομού Πιερίας. Έχει 890 κατοίκους, με βάση την απογραφή του 2011. Η απόστασή του από την Κατερίνη είναι 8 χιλιόμετρα. Υπάγεται διοικητικά στο Δήμο Κατερίνης, ως ομώνυμη Τοπική Κοινότητα. Οι κάτοικοι (ντόπιοι στο σύνολό τους) ασχολούνται με την καλλιέργεια καπνού και σιτηρών, καθώς επίσης και με την κτηνοτροφία. Ο κεντρικός ναός είναι αυτός των Παμμεγίστων Ταξιαρχών.
Ιστορικά στοιχεία
Την περίοδο της Τουρκοκρατίας ήταν κεφαλοχώρι και ήταν ένα μοναστήρι, αφιερωμένο στους Ταξιάρχες, με δύο Μετόχια (Αγία Τριάδα και Άγιος Γεώργιος, όπου και τα σημερινά παρεκκλήσια).
Snakes & Arrows
Θέσεις τσαρτ
Επίσημη κυκλοφορία: 1 Μαΐου 2007
The Mule
thumb|250px|Ο [[Ίαν Πέις έπαιζε σόλο τυμπάνων κατά τις ζωντανές εκτελέσεις του "The Mule"]] Το The Mule είναι τραγούδι του βρετανικού χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple, το οποίο συμπεριλήφθηκε στο πέμπτο στούντιο άλμπουμ τους με τίτλο "Fireball" και αποτέλεσε το πέμπτο του κομμάτι.
Ζωντανές ηχογραφσεις
Το "The Mule" αντικατέστησε την διασκευή στο "Paint It Black" των Rolling Stones στις ζωντανές εμφανίσεις των Deep Purple, με τον Ίαν Πέις να παίζει το σόλο τυμπάνων του κατά τη διάρκεια του. Ζωντανά ηχογραφημένες εκτελέσεις του τραγουδιού, υπάρχουν στις εξής κυκλοφορίες:
Λάουρα Φαντάουτσι
Εκτός από το σκιτ, ασχολήθηκε και με τη σκοποβολή με έλικα (tiro all'Elica). Στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα σκοποβολής κατέκτησε στο ατομικό, το αργυρό μετάλλιο το 1996 και το χάλκινο το 1995. Επίσης το 1995 αναδείχθηκε πρωταθλήτρια Ιταλίας στο ατομικό.
1375 Αλφρέδα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αλφρεδα
Πρωτάθλημα Γαλλίας καλαθοσφαίρισης ανδρών
Ιστορία
Η ΑΣΒΕΛ Λυών-Βιλερμπάν αποτελεί την ποιο επιτυχημένη ομάδα καθ' όλη την ιστορία του πρωταθλήματος, καθώς έχει κατακτήσει συνολικά 21 τίτλους. Τρέχουσα (2023) πρωταθλήτρια είναι η Μονακό.
Χρήστος Αραβίδης
Σε συλλογικό επίπεδο
Το καλοκαίρι του 2018 έκανε συμφωνία με τον ΟΦΗ. Ακολούθησε ο Αστέρας Τρίπολης και η μεταγραφή του στο εξωτερικό το 2019 για λογαριασμό της ελβετικής Υβερντόν-Σπορ ΦΚ. Στις 14 Φεβρουαρίου του 2020 επέστρεψε στην Ελλάδα για λογαριασμό της Λαμίας. Το καλοκαίρι του ίδιου χρόνου το συμβόλαιο του δεν ανανεώθηκε και ήρθε σε συμφωνία με την Παναχαϊκή.
Στις εθνικές ομάδες
Υπήρξε διεθνής με την εθνική Ελπίδων, με την οποία συμμετείχε σε 11 αγώνες πετυχαίνοντας 4 γκολ, από το 2006 ως το 2008.
Κοσμικόν Ωόν
Σημαντικές μαρτυρίες
Σύμφωνα με τη μυθολογία ο Φάνης ή Πρωτογόνος ή Ἔρως είναι ένα από τα ονόματα της δημιουργικής αρχής του Σύμπαντος. Στον 6ο Ορφικό Ύμνο εμφανίζεται ως η αιτία των πάντων που αναπήδησε απο τον Κοσμικον Ωόν.
Μια παρεμφερή άποψη με την Ορφική κοσμολογία διατυπώνει και ο Αριστοφάνης στην κωμωδία "Όρνιθες"
Βομβιστική επίθεση στο Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου (1993)
Σχεδιασμός και οργάνωση
Ο Γιούσεφ έφτασε παράνομα στις Ηνωμένες Πολιτείες την 1η Σεπτεμβρίου 1992, ταξιδεύοντας με τον Αχμέντ Ατζάτζ από το Πακιστάν, αν και κάθονταν χωριστά στην πτήση και συμπεριφέρθηκαν σαν να ταξίδευαν χωριστά. Ο Ατζάτζ προσπάθησε να εισέλθει με ένα πλαστό σουηδικό διαβατήριο, αν και είχε αλλοιωθεί και έτσι δημιούργησε υποψίες στις αρχές στο διεθνές αεροδρόμιο Τζον Φ Κένεντι. Όταν οι αξιωματούχοι έθεσαν τον Ατζάτζ σε δευτερεύουσα επιθεώρηση, ανακάλυψαν οδηγίες κατασκευής βομβών και άλλα υλικά στις αποσκευές του και τον συνέλαβαν. Το όνομα Αμπού Μπάρα, ένα ψευδώνυμο του Μοχαμέντ Τζαμάλ Χαλίφα, εμφανίστηκε στα εγχειρίδια. Ο Γιούσεφ προσπάθησε να εισέλθει με πλαστό ιρακινό διαβατήριο, ζητώντας πολιτικό άσυλο, όπου του επετράπη να εισέλθει στις Ηνωμένες Πολιτείες και έλαβε ημερομηνία ακρόασης.
Επίθεση
Επίσης, ως αποτέλεσμα της απώλειας ισχύος, οι περισσότεροι από τους ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς της Νέας Υόρκης (εκτός από έναν) έχασαν το σήμα μετάδοσής τους για σχεδόν μια εβδομάδα, με κάποιους τηλεοπτικούς σταθμούς να είναι σε θέση να εκπέμπουν μέσω δορυφόρου μεταξύ των σταθμών και μέσω τριών από τις μεγαλύτερες εταιρείες καλωδίων της περιοχής της Νέας Υόρκης, Cablevision, Comcast και Time Warner Cable. Η τηλεφωνική υπηρεσία για μεγάλο μέρος του Κάτω Μανχάταν διακόπηκε επίσης.
Μπέντζαμιν Χάιζενμπεργκ
Βιογραφία
Ο Χάιζενμπεργκ γεννήθηκε το 1974 στην γερμανική πόλη Τύμπιγκεν. Είναι εγγονός του νομπελίστα φυσικού Βέρνερ Χάιζενμπεργκ. Μεγάλωσε σε ένα μικρό χωριό κοντά στο Βύρτσμπουργκ, στο οποίο ο πατέρας του δίδασκε νευροβιολογία. Σπούδασε στην Ακαδημία Καλών Τεχνών του Μονάχου, απ' όπου αποφοίτησε το 1998.
Κτιστό
Η Ορθόδοξη πατερική θεώρηση περί κόσμου δεν ταυτίζεται με την πλατωνική διάκριση μεταξύ υλικού και πνευματικού ή σωματικού και ψυχικού που έχει μια σαφή διαρχική και δυαλιστική προέλευση αλλά μόνο την "διάκριση ανάμεσα στον Δημιουργό και στη δημιουργία, ανάμεσα στο κτιστό και στο άκτιστο", διαχωρίζοντας το γεγονός ότι η κτίση είναι προϊόν των ενεργειών του Θεού, της "βούλησης και της δύναμης αυτού" το οποίο είναι διαφορετικό "από την ουσία του κτίστη" Θεού. Στην Ορθόδοξη Θεολογία υπάρχει "δημιουργία από το μη όν, δεν υπάρχουν αρχέτυπα, ως αγένητες ιδέες, αλλά μόνο...θελήματα στη θεία βούληση και το κυριότερο η σχέση μετοχής βρίσκεται ανάμεσα στο άκτιστο και το κτιστό, για να γίνει το δεύτερο κατά χάρη όμοιο με το πρώτο". Έτσι, κατά τον Νίκο Ματσούκα, η μετάπλαση του αρχαιοελληνικού οντολογικού συστήματος υπό τους Ορθοδόξους θεολόγους έφερε σε ύπαρξη κάτι "τελείως αντίθετο προς τη φιλοσοφική διάκριση μεταξύ αγένητου και γενητού". Με αυτές τις θέσεις διαφωνεί ο Παναγιώτης Χρήστου, ο οποίος αν και δέχεται ότι "οι Έλληνες φιλόσοφοι... δεν έδωσαν στη δημιουργία τον χαρακτήρα που αυτή έχει στον Χριστιανισμό", χαρακτηρίζει την άποψη περί απόλυτης αντίθεσης μεταξύ ελληνικής και χριστιανικής οντολογίας ως "υπεραπλούστευση των γεγονότων", καθώς θεωρεί ότι "οι έννοιες περί άκτιστου και κτιστού, με όλες τις επί μέρους πτυχές, υπάρχουν και στα δύο συστήματα".
Αρωνάς Πιερίας
thumb|Το μνημείο για τους πεσόντες του Αρωνά Ο Αρωνάς είναι πεδινός οικισμός του νομού Πιερίας. Βρίσκεται στα δυτικά της Κατερίνης, σε υψόμετρο 90 μέτρων και η απόστασή του από την πιερική πρωτεύουσα είναι 8 χιλιόμετρα. Διοικητικά είναι έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας του δήμου Κατερίνης. Έχει 324 κατοίκους, με βάση την Απογραφή του 2011. Η κύρια ασχολία τους είναι η καλλιέργεια καπνού, σιτηρών και καλαμποκιού, ενώ λίγοι είναι αυτοί που ασχολούνται και με την κτηνοτροφία. Η τοπική κοινότητα Αρωνά είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 11,212 χμ² (2011).
Ιστορικά στοιχεία
Η ονομασία του χωριού μάς οδηγεί στην εποχή της Τουρκοκρατίας. Όταν ήταν εκεί οι Τούρκοι, υπήρχαν μελίσσια και έτσι το χωριό ονομάστηκε Αρωνάς. Γύρω στο 1950 κάποιοι θέλησαν να το αλλάξουν, τελικά όμως επικράτησε η άποψη όσων ήθελαν να παραμείνει ως είχε η ονομασία. Αρχικά, όταν ήρθαν οι πρώτοι κάτοικοι από Τουρκία, Ρωσία και Πόντο, στα 1922, ο Αρωνάς ήταν δασώδης. Ιδιόκτητο χωριό, αγοράστηκε από κάποιον τσιφλικά ονόματι Μαλάχ. Από εκεί περνούσε στα μέσα του εικοστού αιώνα και το περίφημο τρενάκι ντεκοβίλ, το οποίο μετέφερε λιγνίτη από το Μοσχοπόταμο. Σήμερα τον πληθυσμό απαρτίζουν Πόντιοι, Βλάχοι από τον Κοκκινοπλό και κάτοικοι από το Μοσχοπόταμο. Την τελευταία δεκαετία ήρθαν στο χωριό και Πόντιοι από την πρώην ΕΣΣΔ. Σύμφωνα με στοιχεία της δεκαετίας του '30, στον Αρωνά υπήρχαν 46 μαθητές στο Δημοτικό Σχολείο του και ένας δάσκαλος.
Tons of Sobs
Το Tons of Sobs είναι το πρώτο στούντιο άλμπουμ του βρετανικού ροκ συγκροτήματος Free, το οποίο κυκλοφόρησε το Νοέμβριο του 1968 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Island Records". Στην πατρίδα του συγκροτήματος εκδόθηκε στις 14 Μαρτίου 1969, ενώ επανεκδόθηκε με οκτώ επιπλέον κομμάτια σε μορφή CD, στις 8 Οκτωβρίου 2001 από την "Universal Distribution".
Κατά την ηχογράφηση του εν λόγω δίσκου, κανένα από τα μέλη των Free δεν είχε φθάσει στο εικοστό έτος της ηλικίας του. Ο προϋπολογισμός για το δίσκο ήταν μόλις 800 λίρες Αγγλίας, με τον παραγωγό Γκάι Στίβενς να πραγματοποιεί μία μινιμαλιστική προσέγγιση με ωμό και τραχύ μπλουζ ήχο. Σε σύγκριση με τους επόμενους δίσκους του συγκροτήματος, η συμμετοχή του μπασίστα Άντι Φρέιζερ στη σύνθεση των τραγουδιών είναι περιορισμένη, με τον τραγουδιστή Πωλ Ρότζερς να έχει αναλάβει αυτό το ρόλο.
Τραγούδια
9. Sweet Tooth (Rodgers) - 4:54
Ζαχαρόπαστα
Η ζαχαρόπαστα θα σκληρύνει εντελώς, έτσι είναι ιδανική για τη δημιουργία των μεγαλύτερων διακοσμητικών για τούρτες που στέκονται επάνω στα κέικ, ή για τα μεγαλύτερα λουλούδια. Αντίθετα, το φοντάν θα παραμείνει πιο ήπιο πάνω στο κέικ, και είναι ιδανικό για μικρότερα σχέδια.
1071
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1071 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Σάββατο, Κυριακή και Παρασκευή
Πλοκή
Υποθέσεις των τριών ιστοριών της ταινίας: Στην πρώτη, το «Σάββατο», πρωταγωνιστεί η πανέμορφη Edwige Fenech (Έντβιτζε Φένεκ), η οποία υποδύεται μια Γιαπωνέζα. Στη δεύτερη, την «Κυριακή», πρωταγωνιστεί η εκρηκτική Barbara Bouchet (Μπάρμπαρα Μπουσέ), που υποδύεται μια κοπέλα από τη Σικελία. Ενώ, στην Τρίτη, την «Παρασκευή», πρωταγωνιστεί ο απολαυστικός Adriano Celentano (Αντριάνο Τσελεντάνο), στον ρόλο ενός διάσημου και πλούσιου διευθυντή μπαλέτων θεάτρου, που μπλέκει με τη μαφία.
AirSea Lines
Ιστορικό
Η εταιρεία ξεκίνησε να λειτουργεί στην Ελλάδα, στις 21 Σεπτεμβρίου 2004, χρησιμοποιώντας δύο υδροπλάνα τύπου de Havilland Canada DHC-6 Twin Otter, με δρομολόγια από την Κέρκυρα, στους Παξούς. Ήταν μια ελληνόκτητη εταιρεία η οποία χρησιμοποιούσε τη τεχνογνωσία και την εξειδίκευση της Harbour Air του Καναδά, της μεγαλύτερης εταιρείας υδροπλάνων στον κόσμο.
Στις 7 Νοεμβρίου 2006 ένα υδροπλάνο Twin Otter της AirSea Lines προσυδατώθηκε στη προκυμαία Royal Victoria στον ποταμό Τάμεση, στο Λονδίνο, στο τέλος μιας δοκιμαστικής πτήσης, η οποία δοκίμαζε τη δυνατότητα ενός υδροπλάνουν να λειτουργεί αποτελεσματικά σε ποτάμι. Η εταιρεία ξεκίνησε να μελετά την πιθανότητα εγχώριων επιβατικών πτήσεων από λίμνες, ποτάμια και λιμάνια στο Ηνωμένο Βασίλειο, και οραματιζόταν πλήθος έως 50 υδροπλάνων της εταιρείας να εκτελούν πτήσεις στο Ηνωμένο Βασίλειο μέχρι τη πραγματοποίηση των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 2012 στο Λονδίνο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κέρκυρα Κατηγορία:Πρώην αεροπορικές εταιρείες της Ελλάδας
Καρινθία
Παραπομπές
Κατηγορία:Ομόσπονδα κρατίδια της Αυστρίας
Μαρσέλ Λ'Ερμπιέ
Έργο
Πριν από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο γύρισε το Η Αυτοκρατορική τραγωδία (La Tragédie impériale (1938), με θέμα τη ζωή του τσάρου Νικόλαου Β΄ της Ρωσίας και τον τυχοδιώκτη Ρασπούτιν, το Adrienne Lecouvreur (1938) στα στούντιο UFA στο Βερολίνο και τέλος την Εγκάρδια Συμφωνία (Entente Cordiale, 1939), ταινία βασισμένη στη ζωή του Εδουάρδου Ζ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου για να αναδείξει τις συγγένειες μεταξύ της Γαλλίας και της Μεγάλης Βρετανίας.
Από αυτήν την εποχή, αφιερώθηκε στην παραγωγή πολιτιστικών προγραμμάτων για την τηλεόραση.
Θεολογική Σχολή του Αποστόλου Ανδρέα στο Σύδνεϋ
Ιστορία
Μετά από μια σειρά συντονισμένων προσπαθειών, η Θεολογική Σχολή του Αποστόλου Ανδρέα άνοιξε στις 23 Φεβρουαρίου του 1986. Στην τελετή των εγκαινίων παρέστη και ο Διευθυντής της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης Μητροπολίτης Μάξιμος που είχε προσκληθεί ειδικά για την περίσταση και φέρνοντας το συγχαρητήριο μήνυμα του Οικουμενικού Πατριάρχη Δημητρίου. Παρόντες μεταξύ άλλων ήταν και ο Πρωθυπουργός της Νέας Νότιας Ουαλίας, Hon. Neville Wran. Η Θεολογική Σχολή του Αποστόλου Ανδρέα αποδεικνύει την τεράστια σημασία της, καλύπτοντας τις πνευματικές ανάγκες της Εκκλησίας στην εποχή μας, διατηρώντας παράλληλα μια ισορροπημένη προσέγγιση της Ορθόδοξης παράδοσης και ζωής.
Προγράμματα Σπουδών
Η Θεολογική Σχολή του Αποστόλου Ανδρέα προσφέρει εκτενή προγράμματα σπουδών στον τομέα της θεολογίας. Ανάμεσά τους περιλαμβάνονται προγράμματα βασικής και μεταπτυχιακής εκπαίδευσης, καθώς και προγράμματα εξειδίκευσης για θεολόγους, κληρικούς και εκπαιδευτικούς. Οι φοιτητές έχουν την ευκαιρία να μελετήσουν διάφορες πτυχές της Ορθοδοξίας, συμπεριλαμβανομένων των θεολογικών παραδόσεων, των οικουμενικών σπουδών και της πνευματικής ζωής.
Μόρα (στρατιωτική μονάδα)
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Σπαρτιατικός στρατός Κατηγορία:Στρατιωτικοί σχηματισμοί της αρχαίας Ελλάδας Κατηγορία:Αρχαιοελληνική στρατιωτική ορολογία
Neuralink
Τα κεντρικά γραφεία της εταιρείας βρίσκονται στο Pioneer Building στο Σαν Φρανσίσκο και τα μοιράζονται με την OpenAI. Η Neuralink ξεκίνησε να λειτουργεί το 2016, ενώ έγινε γνωστή στο ευρύ κοινό τον Μάρτιο του 2017.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τρανσουμανισμός Κατηγορία:Κακοποίηση ζώων Κατηγορία:Νευροεπιστήμη
Ζ3
Η Z3 του Konrad Zuse ήταν ο πρώτος προγραμματιζόμενος υπολογιστής του κόσμου, και παρόλο που δεν διέθετε την εντολή διακλάδωσης υπό συνθήκη, πληρεί τα κριτήρια ορισμού ενός υπολογιστή που είναι Τιούρινγκ-πλήρης (Turing complete). Η Z3 κατασκευάστηκε με 2.200 ηλεκτρονόμους, είχε συχνότητα ρολογιού από 5 έως 10 Hz, και μήκος λέξης  22 bit. Οι υπολογισμοί γίνονταν σε δυαδική αριθμητική κινητής υποδιαστολής. Η μηχανή ολοκληρώθηκε το 1941 (στις 12 Μαΐου) του ίδιου χρόνου παρουσιάστηκε με επιτυχία σε κοινό επιστημόνων στο Βερολίνο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία υπολογιστών
1078
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1078 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Καλμόν (Αβερόν)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες του Αβερόν
Ουίλλιαμ Σαίξπηρ
Ο Ουίλλιαμ Σαίξπηρ (αγγλικά: William Shakespeare, ΔΦΑ: /ˈʃeɪkspɪə/  /ˈʃeɪkspɪɹ/, Απρίλιος 1564 - 3 Μαΐου 1616) γνωστός παλαιότερα στην ελληνική βιβλιογραφία ως Σαιξπήρος, Σαικσπείρος, ή Σακεσπήρος ήταν Άγγλος ποιητής και θεατρικός συγγραφέας. Θεωρείται ευρέως ως ο σημαντικότερος συγγραφέας που έγραψε στην αγγλική γλώσσα και ένας από τους σημαντικότερους δραματουργούς παγκοσμίως. Συχνά αποκαλείται εθνικός ποιητής της Αγγλίας και «Βάρδος του Έιβον». Τα σωζόμενα έργα του, συμπεριλαμβανομένων και ορισμένων συνεργασιών, αποτελούνται από περίπου 38 θεατρικά έργα, 154 σονέτα, δύο μεγάλα αφηγηματικά ποιήματα και πολλά άλλα ποιήματα. Τα έργα του έχουν μεταφραστεί στις περισσότερες γλώσσες του κόσμου και ερμηνεύονται περισσότερο συχνά από τα έργα οποιουδήποτε άλλου θεατρικού συγγραφέα.
Τα πρώτα χρόνια
Ο Ουίλλιαμ Σαίξπηρ ήταν το τρίτο από τα οκτώ παιδιά και ο μεγαλύτερος επιζών γιος του Τζον Σαίξπηρ και της Μαίρυ Άρντεν. Η Μαίρυ Άρντεν ήταν κόρη ενός εύπορου γαιοκτήμονα και ο Τζον Σαίξπηρ ήταν ένας από τους προύχοντες του χωριού. Ο Τζον Σαίξπηρ ανήκε επίσης στο σωματείο των κατασκευαστών γαντιών αλλά συμμετείχε και σ' άλλες επιχειρήσεις, όπως στο εμπόριο δερμάτων. Είχε πολιτικές γνωριμίες και αρκετές φορές διορίστηκε σε ανώτερες θέσεις. Για ένα διάστημα μάλιστα, όταν ο Ουίλλιαμ ήταν 4 ετών, υπήρξε δήμαρχος του Στράτφορντ.
Φραγκίσκος της Βαυαρίας
Ο Φραγκίσκος, γερμ. Franz von Wittelsbach, herzog von Bayern (γενν. 14 Ιουλίου 1933) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ, της πρώην βασιλικής οικογένειας του Βασιλείου της Βαυαρίας, είναι δούκας -και τιτουλάριος βασιλιάς- της Βαυαρίας ως επικεφαλής του Οίκου από το 1996. Το πλήρες όνομά του είναι Φραγκίσκος Μποναβεντούρα Αλβέρτος Μαρία, δούκας της Βαυαρίας. Ως απόγονος του Καρόλου Α΄ της Αγγλίας, ο Φραγκίσκος θεωρείται από τους Ιακωβίτες ως ο νόμιμος διάδοχος των βασιλέων του Οίκου των Στιούαρτ, δηλ. βασιλιάς της Αγγλίας, Σκωτίας & Ιρλανδίας.
Βιογραφία
Μετά τον πόλεμο ο Φραγκίσκος έλαβε δευτεροβάθμια εκπαίδευση στο μοναστήρι του Έτταλ του Τάγματος των Βενεδικτίνων. Στη συνέχεια σπούδασε διοίκηση επιχειρήσεων στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου και στη Ζυρίχη. Πέραν της μητρικής του γερμανικής γλώσσας έμαθε ουγγρικά, αγγλικά και γαλλικά.
Ουίλλιαμ Σαίξπηρ
Λονδίνο και θεατρική καριέρα
Κάποια από τα έργα του Σαίξπηρ άρχισαν να δημοσιεύονται από το 1594. Το 1598, και καθώς είχε γίνει ήδη γνωστός, το όνομα του Σαίξπηρ άρχισε να εμφανίζεται και στα εξώφυλλα. Παρά την επιτυχία του ως δραματουργός, ο Σαίξπηρ συνέχισε να παίζει τόσο στα δικά του έργα όσο και σε έργα άλλων δραματουργών. Ο ποιητής και θεατρικός συγγραφέας Μπεν Τζόνσον τον αναφέρει στους ηθοποιούς που έπαιξαν σε δικά του έργα γι' αυτό και η απουσία του ονόματός του από τον κατάλογο των ηθοποιών που έπαιξαν το 1605 στο "Βολπόνε" έχει εκληφθεί από ορισμένους μελετητές ως ένδειξη ότι η καριέρα του Σαίξπηρ ως ηθοποιού πλησίαζε στο τέλος της. Ωστόσο αργότερα ο Σαίξπηρ εμφανίζεται ως ένας από τους κυριότερους ηθοποιούς σε έργα τα οποία ανέβηκαν για πρώτη φορά στη σκηνή μετά το "Βολπόνε", αν και δεν μπορούμε να γνωρίζουμε με βεβαιότητα ποιους ρόλους έπαιξε.
Τα έργα
Στα μέσα της δεκαετίας του 1590, οι πρώιμες κλασικές και ιταλικού τύπου κωμωδίες του Σαίξπηρ παραχωρούν τη θέση τους στη ρομαντική ατμόσφαιρα των σημαντικότερων κωμωδιών του. Το "Όνειρο Θερινής Νυκτός" είναι ένα πνευματώδες μίγμα ρομαντισμού, μαγείας και κωμικών σκηνών. Η επόμενη κωμωδία του Σαίξπηρ, ο εξίσου ρομαντικός "Έμπορος της Βενετίας", απεικονίζει τον εκδικητικό Εβραίο τοκογλύφο Σάιλοκ με τρόπο που αντανακλά τις αντισημιτικές απόψεις εκείνης της εποχής αλλά στα σημερινά ακροατήρια μπορεί να φαίνεται υποτιμητικός. Τα έξυπνα λογοπαίγνια του "Πολύ κακό για το τίποτα", το μαγευτικό περιβάλλον του "Όπως Αγαπάτε" και το ζωντανό γλέντι της "Δωδέκατης Νύχτας" ολοκληρώνουν τη σειρά των μεγάλων κωμωδιών του Σαίξπηρ. Μετά τον λυρικό "Ριχάρδο Β΄", ο οποίος είναι γραμμένος σχεδόν εξ ολοκλήρου σε ομοιοκατάληκτο στίχο, ο Σαίξπηρ εισήγαγε την κωμωδία πρόζας στα έργα "Ερρίκος Δ΄" (1ο και 2ο μέρος) και "Ερρίκος Ε΄", περί τα τέλη της δεκαετίας του 1590. Οι χαρακτήρες του γίνονται όλο και περισσότερο σύνθετοι και εναλλάσσοντας επιδέξια κωμικές και σοβαρές σκηνές, πρόζα και ποίηση, επιτυγχάνει την αφηγηματική ποικιλία του ώριμου έργου του. Η περίοδος αυτή αρχίζει και τελειώνει με δύο τραγωδίες: το "Ρωμαίος και Ιουλιέτα", το διάσημο ρομαντικό δράμα για την εφηβεία, την αγάπη και το θάνατο, και τον "Ιούλιο Καίσαρα" -βασισμένο σε μία μετάφραση που έκανε το 1579 ο Σερ Τόμας Νορθ στο έργο του Πλούταρχου "Βίοι Παράλληλοι"- που εισήγαγε ένα νέο είδος δράματος.
Παραστάσεις
Παρά το γεγονός ότι οι καταγραφές των παραστάσεων είναι αποσπασματικές, φαίνεται πως ο θίασος του Σαίξπηρ έπαιξε επτά φορές στην αυλή του Ιάκωβου Α΄ από την 1η Νοεμβρίου 1604 μέχρι τις 31 Οκτωβρίου 1605, μεταξύ των οποίων αναφέρονται και δύο παραστάσεις του "Έμπορου της Βενετίας". Μετά το 1608 έπαιζαν στο κλειστό θέατρο Μπλάκφραϊαρς κατά τη διάρκεια του χειμώνα και στο Γκλόουμπ κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού. Ο εσωτερικός χώρος σε συνδυασμό με τη μόδα της εποχής, επέτρεψε τον Σαίξπηρ να εισάγει πιο περίτεχνα σκηνικά. Στον "Κυμβελίνο", για παράδειγμα, ο Δίας κατεβαίνει εν μέσω βροντών και κεραυνών καθισμένος πάνω σ' έναν αετό, οπότε ρίχνει έναν κεραυνό και τα φαντάσματα πέφτουν στα γόνατά τους.
Ύφος
Εντούτοις, σύντομα ο Σαίξπηρ άρχισε να προσαρμόζει το παραδοσιακό ύφος στους δικούς του σκοπούς. Ο εναρκτήριος μονόλογος στον "Ριχάρδο Γ΄" έχει τις ρίζες του στο μεσαιωνικό δράμα. Την ίδια στιγμή, η ζωηρή αυτογνωσία του Ριχάρδου προσβλέπει στους μονόλογους των ώριμων έργων του Σαίξπηρ. Δεν υπάρχει κανένα έργο που να σηματοδοτεί μία αλλαγή από το παραδοσιακό στο ελεύθερο ύφος. Ο Σαίξπηρ συνδύαζε και τα δύο σε όλη τη σταδιοδρομία του, με τον "Ρωμαίο και Ιουλιέτα" να είναι ίσως το καλύτερο παράδειγμα αυτής της ανάμιξης. Στα μέσα της δεκαετίας του 1590, ο Σαίξπηρ άρχισε να γράφει μία πιο φυσική ποίηση. Οι μεταφορές και οι εικόνες του βαθμιαία συντονίζονταν όλο και περισσότερο με τις ανάγκες του δράματος. Η ποιητική φόρμα που χρησιμοποιούσε συνήθως ο Σαίξπηρ, ήταν ο ανομοιοκατάληκτος στίχος σε ιαμβικό πεντάμετρο. Στην πράξη αυτό σήμαινε ότι οι στροφές του συνήθως δεν είχαν ρίμα και κάθε στίχος αποτελούνταν από δέκα συλλαβές κατά τρόπο που να τονίζεται κάθε δεύτερη συλλαβή. Οι ανομοιοκατάληκτοι στίχοι των πρώτων έργων του είναι αρκετά διαφορετικοί από εκείνους των τελευταίων. Συχνά είναι θαυμάσιοι αλλά οι φράσεις του έχουν την τάση να ξεκινούν και να τελειώνουν στο τέλος κάθε στίχου, με τον κίνδυνο της μονοτονίας. Μόλις ο Σαίξπηρ κυριάρχησε στον παραδοσιακό ανομοιοκατάληκτο στίχο, άρχισε να διακόπτει και να υπάρχει διακύμανση στη ροή του. Αυτή η τεχνική απελευθερώνει τη νέα δύναμη και την ευελιξία της ποίησης σε έργα όπως ο "Ιούλιος Καίσαρ" και ο "Άμλετ".
Η ταυτότητα του Σαίξπηρ
Ωστόσο, μόνο μία μικρή μειοψηφία ακαδημαϊκών πιστεύει ότι υπάρχει λόγος αμφισβήτησης της παραδοσιακής απόδοσης των έργων του Σαίξπηρ. Η πλειοψηφία των ακαδημαϊκών μελετητών δε δέχεται τις παραπάνω εκτιμήσεις, ωστόσο θεωρεί πιθανό το ενδεχόμενο ο Σαίξπηρ να μην αποτελεί και το μοναδικό συγγραφέα των έργων του, δεδομένου ότι την εποχή εκείνη πολλοί δραματουργοί και θεατρικοί συγγραφείς συνεργάζονταν στενά μεταξύ τους.
Εργογραφία
thumb|right|Τα Έργα του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ (πίνακας του Σερ Τζον Γκίλμπερτ, 1849).
Υπερήρωας
Πρώιμη ιστορία
Η λέξη "υπερήρωας" χρονολογείται τουλάχιστον από το 1917. Πρόγονοι αυτού του αρχέτυπου περιλαμβάνουν λαογραφικούς ήρωες, όπως ο Ρομπέν των δασών (Robin Hood), που δρούσε φορώντας ξεχωριστά ρούχα. Η παράσταση The Scarlet Pimpernel του 1903 και τα προϊόντα του διέδωσαν την ιδέα ενός μασκοφόρου εκδικητή και την ιδέα ενός υπερήρωα με μυστική την ταυτότητά του. Λίγο αργότερα, pulp-fiction χαρακτήρες με μάσκες και κοστούμια όπως ο Zorro (1919) ή η Σκιά (the Shadow) (1930) και ήρωες κόμικ, όπως το Φάντασμα (the Phantom) (1936) άρχισαν να εμφανίζονται, όπως επίσης και χαρακτήρες δίχως κοστούμια με σούπερ δυνάμεις, συμπεριλαμβανομένων του Patoruzú (1928), το comic-strip χαρακτήρα Popeye (1929) και το πρωταγωνιστή του συγγραφέα Philip Wylie, Hugo Danner (1930).
Fear of the Dark (τραγούδι)
Το Fear of the Dark είναι τραγούδι του αγγλικού Heavy Metal συγκροτήματος Iron Maiden, το οποίο κυκλοφόρησε ως single για τον δίσκο Fear of the Dark, του 1992. Το κομμάτι γράφτηκε εξ ολοκλήρου από τον Στιβ Χάρις. Οι στίχοι του τραγουδιού εξιστορούν τον φόβο που νιώθει ο ήρωας στο σκοτάδι, νομίζοντας ότι ποτέ δεν είναι μόνος του ή ότι κάποιος τον ακολουθεί. Ωστόσο, οι στίχοι του τραγουδιού είναι εμπνευσμένοι από τον φόβο που είχε ο Χάρις, όταν ήταν μικρός, για το σκοτάδι.
Παναγιώτης Κάντζιας
Ο Παναγιώτης Κάντζιας, (Πάτρα 1900 - Πειραιάς 1954), ήταν Έλληνας βιομήχανος και πολιτικός.
Υπερήρωας
Σεξουαλικός προσανατολισμός και ταυτότητα του φύλου
Πολλά νέοι ανοιχτά γκέι, λεσβίες και αμφιφυλόφιλοι χαρακτήρες έχουν αναδειχθεί από τότε στη μυθοπλασία σούπερ ηρώων, όπως ο Rainman του Gen13, ο Apollo και Midnighter από the Authority και οι Wiccan και Hulkling των Young Avengers. Αξιοσημείωτοι τρανσέξουαλ ή φυλολυγιστές χαρακτήρες είναι λιγότεροι συγκριτικά σε αριθμό: το alter ego της σούπερ ηρωίδας Zsazsa Zaturnnah, ένας χαρακτήρα στη λαϊκή κουλτούρα των Φιλιππίνων, είναι ένας θηλυπρεπής ομοφυλόφιλος άντρας που μεταμορφώνεται σε θηλυκό υπεράνθωπο μετά τη κατάποση μιας μαγικής πέτρας. Η Desire από τη σειρά Sandman του Neil Gaiman και η Xavin από τους Runaways είναι δύο χαρακτήρες που μπορούν (και συχνά) αλλάζουν φύλο κατά βούληση. Η Alysia Yeoh, ένας υποστηρικτικός χαρακτήρας που δημιουργήθηκε από την συγγραφέα Gail Simone για τη σειρά Batgirl που συνεχίζει και που δημοσιεύθηκε από την DC Comics, έλαβε σημαντική προσοχή των μέσων ενημέρωσης το 2011, επειδή ήταν η πρώτη σημαντική διεμφυλική χαρακτήρας γραμμένη σε ένα σύγχρονο πλαίσιο σε ένα mainstream αμερικανικό κόμικ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Υπερήρωες
Φρανκ Ντώσον Άνταμς
Μετέπειτα ζωή και έργο
Το 1889 ο `Ανταμς έγινε λέκτορας της γεωλογίας στο Πανεπιστήμιο Μακγκίλ και καθηγητής μετά την αποχώρηση του Ντώσον το 1892. Στη θέση αυτή παρέμεινε μέχρι τη συνταξιοδότησή του το 1924. Παρότι εργαζόταν με πλήρη απασχόληση στο Μακγκίλ, συνέχισε να περνά τα καλοκαίρια του ερευνώντας σε διάφορες περιοχές με την οικονομική υποστήριξη της καναδικής Γεωλογικής Υπηρεσίας, αρχίζοντας με τις κομητείες Γκρένβιλ και Χαλιμπέρτον του Οντάριο. Οι έρευνές του εκεί, μετά το 1896 σε συνεργασία με τον Alfred Barlow της Γεωλογικής Υπηρεσίας, δημοσιεύθηκαν από την Υπηρεσία το 1908 και θεωρούνται κλασικό έργο της καναδικής γεωλογίας. Τα πετρώματα, ανάμεσά τους και ασυνήθιστα αλκαλικά, δεν χαρτογραφήθηκαν απλώς, αλλά μελετήθηκαν λεπτομερώς με τη χρήση πετρογραφικών και χημικών μεθόδων, ενώ εξάχθηκαν στέρεα συμπεράσματα σχετικά με την πετρογένεσή τους. Συγχρόνως, ο `Ανταμς μελετούσε τα ιδιόμορφα πετρολογικά χαρακτηριστικά μιας ομάδας αλκαλικών εισδύσεων πολύ νεότερης ηλικίας (προσδιοριζόμενης σήμερα στην πρώιμη κρητιδική περίοδο), που την απεκάλεσε «Λόφοι Μοντερέτζιαν». Αυτή η δουλειά συνεχίσθηκε από τους φοιτητές του, ιδίως από τον Τζόζεφ `Ωστιν Μπάνκροφτ (1882-1957), ο οποίος διαδέχθηκε τον `Ανταμς στην έδρα του στο Μακγκίλ. Παρακινημένος από τις παρατηρήσεις του σχετικά με τη ροή μεταμορφωμένων ασβεστολίθων στο Γκρένβιλ, ο `Ανταμς άρχισε μία σειρά πρωτοποριακών πειραματικών μελετών των φυσικών ιδιοτήτων των πετρωμάτων σε υψηλές πιέσεις και θερμοκρασίες, που έγιναν σε συνεργασία με τον Τζων Τόμας Νίκολσον, καθηγητή της μηχανικής στο Πανεπιστήμιο Μακγκίλ. Αυτό έγινε πολύ πριν διεξαχθεί συγκρίσιμη έρευνα στη Γερμανία ή στις ΗΠΑ. Παρότι ο πειραματικός εξοπλισμός ήταν πρωτόγονος σε σχέση με αυτόν που αναπτύχθηκε αργότερα στις ΗΠΑ, η εργασία του `Ανταμς έτυχε μεγάλης αναγνωρίσεως από το μόλις ιδρυμένο Ινστιτούτο Κάρνετζι της Ουάσινγκτον, το οποίο τον υποστήριξε οικονομικά και προσπάθησε να τον πείσει να μεταναστεύσει στις ΗΠΑ. Ο `Ανταμς ωστόσο παρέμεινε στο Μακγκίλ, όπου υπηρέτησε ως κοσμήτορας της Σχολής Εφαρμοσμένης Επιστήμης (1905-1919) και στη συνέχεια (1919-1922) ως αντιπρύτανης. Υπήρξε ο πρόεδρος του 12ου Διεθνούς Γεωλογικού Συνεδρίου, που έγινε στο Τορόντο το 1913, και πρόεδρος της Γεωλογικής Εταιρείας της Αμερικής το 1918. Ανακηρύχθηκε εταίρος (μέλος) της Βασιλικής Ακαδημίας του Καναδά το 1896, εταίρος της Βασιλικής Εταιρείας το 1907 και επίτιμο μέλος της Αμερικανικής Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών το 1917.
Among the Living
Τραγούδια
6. Indians (Belladonna, Spitz, Ian, Bello, Benante) - 5:40
7. One World (Belladonna, Spitz, Ian, Bello, Benante) - 5:56
9. Imitation of Life (Belladonna, Spitz, Ian, Bello, Benante, Lilker) - 4:22
Βραβεία
Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification) : Χρυσός
Άννα Καρένινα (ταινία, 1935)
Πληροφορίες Παραγωγής
Η Γκάρμπο είχε ήδη ερμηνεύσει τον ρόλο της Καρένινα, στη βωβή εκτέλεση του 1927 με τίτλο Love, σε σκηνοθεσία Έντμουντ Γκούλντινγκ. Τα γυρίσματα της ταινίας έγιναν μεταξύ του Μαρτίου και του Μαΐου του 1935. Γνωρίζοντας ότι ο Φρέντρικ Μαρτς είχε τη μανία του να αποπλανεί τις συμπρωταγωνίστριές του, κατά τα γυρίσματα των ερωτικών σκηνών της ταινίας, η Γκάρμπο τοποθετούσε σκελίδες σκόρδου κάτω από τα ρούχα της κι είχε επίτηδες άσχημη αναπνοή για να τον απωθήσει.
−1
Το τετράγωνο του −1, δηλαδή του −1 πολλαπλασιασμένο με −1, ισούται με 1. Κατά συνέπεια, ένα γινόμενο δύο αρνητικών αριθμών είναι θετικό.
0 = −1 ⋅ 0 = −1 ⋅ [1+ (−1)].
Ένας άντρας και μια γυναίκα
Το Ένας Άντρας Μια Γυναίκα (γαλλ. Un Homme et Une Femme) είναι δραματική ταινία σε σενάριο και σκηνοθεσία του Κλωντ Λελούς. Η ταινία ξεχωρίζει χάρη στην υπέροχη φωτογραφία (ο Λελούς υπήρξε επαγγελματίας φωτογράφος με δουλειά στη διαφήμιση) και την εξαιρετική μουσική του Φράνσις Λάι (το αγαπημένο μουσικό θέμα της ταινίας έχει γίνει συνώνυμο κάθε ρομαντικής σκηνής). Κέρδισε μια πλειάδα βραβείων μεταξύ των οποίων ο Χρυσός Φοίνικας στο Φεστιβάλ των Καννών του 1966, η Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας και τα Όσκαρ Καλύτερου Ξενόγλωσσου Φιλμ και Καλύτερου Σεναρίου. Ήταν επίσης υποψήφιο για Όσκαρ Σκηνοθεσίας και Καλύτερης Γυναικείας Ερμηνείας.
Περίληψη
Η ταινία αφηγείται την ιστορία μιας νεαρής χήρας, της Αν, που έχασε τον κασκαντέρ σε ένα ατύχημα στο πλατό και του Ζαν Λουί, ενός οδηγού αγώνων που η γυναίκα του έχει αυτοκτονήσει. Συναντιούνται για πρώτη φορά στο σχολείο των παιδιών τους στο Ντοβίλ και ταξιδεύουν μαζί για το Παρίσι όταν η Αν χάνει το τρένο. Μια αμοιβαία έλξη γεννιέται αλλά η Αν δεν μπορεί να δοθεί ολοκληρωτικά από τύψεις για τον νεκρό σύζυγο της. Όταν όλα μοιάζουν να έχουν χαθεί ο Ζαν Λουί ξεκινά έναν αγώνα δρόμου για να την προλάβει...
Κορινθιακός Πόλεμος
Ο πόλεμος διεξήχθη σε δύο μέτωπα, στην Κόρινθο και στη Θήβα (χερσαίο μέτωπο) και στο Αιγαίο Πέλαγος (θαλάσσιο μέτωπο). Στο χερσαίο μέτωπο, οι Σπαρτιάτες είχαν αρκετές επιτυχίες, αλλά δεν κατάφεραν να εκμεταλλευτούν το πλεονέκτημα που απέκτησαν. Στη θάλασσα, οι Σπαρτιάτες ηττήθηκαν από τον περσικό στόλο στις αρχές του πολέμου, και με αυτό το γεγονός έληξαν οι προσπάθειες της Σπάρτης για υπεροχή στη θάλασσα. Εκμεταλλευόμενη αυτό το γεγονός, η Αθήνα διεξήγαγε αρκετές θαλάσσιες εκστρατείες μετά το τέλος του πολέμου και επεξέτεινε την ηγεμονία της. Οι πόλεις, τις οποίες κατέλαβαν οι Αθηναίοι, έγιναν μέλη της Δεύτερης Αθηναϊκής Συμμαχίας.
Πριν τον πόλεμο
Ανίκανος να νικήσει τον στρατό του Αγησίλαου, ο Φαρνάβαζος αποφάσισε πώς ο μόνος τρόπος για να νικήσει τον Αγησίλαο ήταν να προκαλέσει αναταραχές στην ηπειρωτική Ελλάδα. Ζήτησε από τον Τιμοκράτη τον Ρόδιο να δωροδοκήσει άλλες πόλεις και να τις πείσει να αρχίσουν πόλεμο κατά της Σπάρτης, έτσι ώστε να αναγκάσει τον Αγησίλαο να επιστρέψει στη Σπάρτη. Ο Τιμοκράτης επισκέφθηκε την Αθήνα, τη Θήβα, την Κόρινθο και το Άργος και έπεισε τους τοπικούς άρχοντες να δημιουργήσουν αντισπαρτιατική συμμαχία.
Αρχικές συγκρούσεις
Οι Σπαρτιάτες σχεδίαζαν να επιτεθούν στην Αλίαρτο, με 2 στρατούς, έναν υπό την ηγεσία του Λύσανδρου και έναν υπό την ηγεσία του βασιλιά Παυσανία Α'. Ο Λύσανδρος, ο οποίος έφθασε νωρίτερα από τον Παυσανία, κατέλαβε τον Ορχομενό, και κατευθύνθηκε στην Αλίαρτο. Εκεί, στη μάχη της Αλιάρτου σκοτώθηκε, αφού μαζί με το άλογό του έφθασε ως τα τείχη της πόλης. Στην ίδια μάχη, αρχικά οι Σπαρτιάτες ηττήθηκαν, αλλά αργότερα νίκησαν ένα τμήμα στρατού των Θηβαίων. Ο Παυσανίας, ο οποίος έφθασε την επόμενη της μάχης, συνέλεξε τους νεκρούς και γύρισε στη Σπάρτη. Εκεί καταδικάστηκε σε θάνατο, γιατί δεν πρόλαβε να βοηθήσει εγκαίρως τον Λύσανδρο. Όμως πρόλαβε να διαφύγει στην Τεγέα, πριν εκτελεστεί η ποινή του.
Περσική βοήθεια, ανοικοδόμηση της Αθήνας και εμφύλιος πόλεμος στην Κόρινθο
Το 393 π.Χ, ο Κόνων και ο Φαρνάβαζος έπλευσαν στην ηπειρωτική Ελλάδα, όπου επέδραμαν στην ακτή της Λακωνίας και κατέλαβαν τα Κύθηρα, όπου άφησαν στρατιωτικό τμήμα με Αθηναίο διοικητή. Στη συνέχεια, έπλευσαν στην Κόρινθο, όπου έπεισαν τα άλλα μέλη της Συμμαχίας πως ο Πέρσης βασιλιάς ήταν αξιόπιστος σύμμαχος. Τότε, ο Φαρνάβαζος έστειλε τον Κόνωνα στην Αττική με μεγάλος μέρος του περσικού στόλου, για να βοηθήσει τους Αθηναίους στην ανοικοδόμηση των Μακρών Τειχών. Χάρη στη βοήθεια των Περσών, η ανοικοδόμηση των Μακρών Τειχών τελείωσε γρήγορα. Η Αθήνα εκμεταλλεύτηκε το πλεονέκτημα, και κατέλαβε τη Σκύρο, την Ίμβρο και τη Λήμνο, όπου επέβαλε καθεστώς κληρουχίας.
Το Λέχαιο και η κατάληψη της Κορίνθου
Μετά από αυτή τη νίκη, στρατός από το Άργος ήρθε στην Κόρινθο και κατέλαβε την ακρόπολή της, κάτι που είχε ως αποτέλεσμα την πολιτική ένωση των δύο πόλεων.
Μετέπειτα εκστρατείες στο χερσαίο μέτωπο
Το 388 π.Χ, ο Αγησίπολις Α΄ επιτέθηκε στο Άργος. Αφού δεν συνάντησε αντίσταση, κατέλαβε την περιοχή, αλλά αργότερα αναγκάστηκε να επιστρέψει στη Σπάρτη.
Πόλεμος στο Αιγαίο
Μετά την ήττα στην Κνίδο, οι Σπαρτιάτες άρχισαν την επανασύσταση του στόλου τους και, σε μια σύγκρουση με τον κορινθιακό στόλο, νίκησαν και πήραν υπό την κατοχή τους τον Κόλπο της Κορίνθου, το 392 π.Χ. Μετά την αποτυχία της ειρηνευτικής προσπάθειας του 392 π.Χ., οι Σπαρτιάτες έστειλαν ένα μικρό σώμα στρατού υπό την ηγεσία του ναύαρχου Εκδίκου στο Αιγαίο με διαταγή να βοηθήσει τους ολιγαρχικούς, οι οποίοι εξορίστηκαν από τη Ρόδο. Ο Έκδικος έφθασε στη Ρόδο, όπου είδε πώς οι δημοκρατικοί διέθεταν μεγαλύτερο στόλο από τον δικό του. Τότε οι Σπαρτιάτες έφεραν ως ενισχύσεις στόλο από τον Κορινθιακό Κόλπο, υπό την ηγεσία του Τελευτία. Αφού παρέλαβε κι άλλο στόλο στη Σάμο, ο Τελευτίας ανέλαβε τη διοίκηση στην Κνίδο και άρχισε τις επιθέσεις κατά της Ρόδου.
Αίγινα και Πειραιάς
Μετά τη νίκη τους στην Αίγινα, οι Σπαρτιάτες, με αρχηγό τον Γοργώπα, επιτέθηκαν στον αθηναϊκό στόλο και κατέστρεψαν αρκετά πλοία. Οι Αθηναίοι απάντησαν με αρχηγό τον Χαβρία. Στον δρόμο του για την Κύπρο, ο Χαβρίας σταμάτησε στην Αίγινα, έστησε ενέδρα στους Σπαρτιάτες και τους κατατρόπωσε. Στη μάχη σκοτώθηκε και ο ίδιος ο Γοργώπας.
Ανταλκίδειος Ειρήνη (387 π.Χ)
"Ο βασιλιάς Αρταξέρξης θεωρεί, πώς όλες οι πόλεις της Ασίας πρέπει να του ανήκουν, συμπεριλαμβανομένου της Κύπρου και των Κλαζομενών και ότι όλες οι πόλεις της Ελλάδας, μικρές και μεγάλες, πρέπει να γίνουν ανεξάρτητες, εκτός της Λήμνου, της Ίμβρου και της Σκύρου, τις οποίες θα ελέγχει η Αθήνα. Όποια από τις δύο πλευρές (Αθήνα και Σπάρτη) δεν δεχθεί τη συμφωνία, θα αρχίσω πόλεμο εναντίον της."
Σε μια γενική σύσκεψη στη Σπάρτη, οι Σπαρτιάτες, φοβούμενοι την απειλή της περσικής επίθεσης, εξασφάλισαν τη συναίνεση όλων των μεγάλων πόλεων της Ελλάδας, οι οποίες συμφώνησαν με τους όρους της ειρήνης. Η συμφωνία ειρήνης έγινε παντού γνωστή με το όνομα «Βασίλειος ειρήνη», λόγω της μεγάλης επιρροής του βασιλιά της Περσίας. Υπό την απειλή της σπαρτιατικής επίθεσης, η Θήβα σταμάτησε τον πόλεμο, όπως το Άργος και η Κόρινθος. Η Κόρινθος, αφού στερήθηκε τον ισχυρό της σύμμαχο, αναγκάστηκε να ξαναγίνει μέλος της Σπαρτιατικής Συμμαχίας. Μετά από 8 χρόνια μαχών, ο Κορινθιακός Πόλεμος είχε λήξει.
Μετά τον πόλεμο
Ο πόλεμος είχε σημαντική επιρροή της ανοικοδόμησης της Αθήνας ως ελληνική δύναμη. Στα μέσα του 4ου αιώνα, οι Αθηναίοι δημιούργησαν μια συμμαχία, η οποία έγινε γνωστή ως Δεύτερη Αθηναϊκή Συμμαχία, η οποία ανακατέλαβε όλα τα εδάφη που έχασε το 404 π.Χ.
Ευήμερος ο Μεσσήνιος
Ο Ευήμερος ο Μεσσήνιος ήταν αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος της Κυρηναϊκής Σχολής, φίλος του βασιλιά Κασσάνδρου (311-298 π.Χ.).
Μπράιαν Ραμπέγιο
Κόλο-Κόλο
Ο Ραμπέγιο έκανε το ντεμπούτο του με την Κόλο-Κόλο εναντίον της Λότα Σβάγκερ στις 7 Οκτωβρίου 2009, σε ηλικία 15 ετών, μπαίνοντας ως αλλαγή στο 36ο λεπτό, στη νίκη με 1-0 για το Κύπελλο Χιλής. Την επόμενη σεζόν, ο Ραμπέγιο έκανε το εντός έδρας ντεμπούτο του στο Κύπελλο Χιλής. Τη ίδια σεζόν, έπαιξε και πάλι ως αλλαγή σε μία νίκη με 4-2 εναντίον της Κουρίκο Ουνίδο. Το ντεμπούτο του στο Κόπα Σουδαμερικάνα πραγματοποιήθηκε στις 25 Αυγούστου εναντίον της Ουνιβερσιτάριο ντε Σούκρε, ως αναπληρωματικός στη νίκη με 3-1 στο Εστάδιο Μονουμεντάλ.
Μετέπειτα σταδιοδρομία
Στις 7 Ιουλίου 2017, υπέγραψε στη Σάντος Λαγούνα με ελεύθερη μεταγραφή. Την 1η Ιανουαρίου 2017, δόθηκε με μονοετή δανεισμό στην Κλουμπ Ουνιβερσιδάδ Νασιονάλ. Την 1η Ιουλίου 2018, δόθηκε με μονοετή δανεισμό στη Λόμπος ΜΟΑΠ.