cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Δαβίδ Δ΄ της Γεωργίας
Αναβίωση του Γεωργιανού Κράτους
Παρά την ηλικία του, συμμετείχε ενεργά στην πολιτική ζωή της Γεωργίας. Υποστηριζόμενος από τον διδάσκαλό του, έναν με επιρροή εκκλησιαστικό άνδρα, τον Γεώργιο του Χκοντίντι, ο Δαβίδ Δ΄ ακολούθησε μία πολιτική σκοπιμότητας, χωρίς να κάνει κανένα απρόσεκτο βήμα. Ήταν αποφασισμένος να βάλει τάξη στην επικράτεια, να χαλιναγωγήσει τους ανυπότακτους κοσμικούς και εκκλησιαστικούς φεουδάρχες, να συγκεντρώσει την κρατική διοίκηση, να σχηματίσει έναν νέο τύπο στρατού που θα άντεχε καλύτερα την στρατιωτική οργάνωση των Σελτζούκων και στη συνέχεια να προχωρήσει σε μία μεθοδική επίθεση, με στόχο να εκδιώξουν τους Σελτζούκους πρώτα από τη Γεωργία και μετά από ολόκληρο τον Καύκασο. Μεταξύ 1089–1100 ο βασιλιάς Δαβίδ Δ΄ οργάνωσε μικρά αποσπάσματα των πιστών του στρατευμάτων για να αποκαταστήσει την τάξη και να καταστρέψει απομονωμένα εχθρικά στρατεύματα. Άρχισε την επανεγκατάσταση κατεστραμμένων περιοχών και βοήθησε στην αναζωογόνηση των μεγάλων πόλεων. Ενθαρρυμένος από την επιτυχία του, αλλά το πιο σημαντικό από την έναρξη των Σταυροφοριών στην Παλαιστίνη, σταμάτησε την καταβολή της ετήσιας εισφοράς στους Σελτζούκους και έβαλε τέλος στην εποχική μετανάστευσηή τους στη Γεωργία. Το 1101, ο Δαβίδ Δ΄ κατέλαβε το φρούριο Zενταζένι, ένα στρατηγικό σημείο στον αγώνα του για το Kαχέτι και το Χερέτι, και μέσα στα επόμενα τρία χρόνια απελευθέρωσε το μεγαλύτερο μέρος της ανατολικής Γεωργίας.
Ταφή
Ⴕ ႤႱႤႠႰႱႢႠႬ
[ႤႱႤ]ႫႧႬႠ
Ποτέ μη στοιχηματίζεις το κεφάλι σου με τον διάβολο
Υπόθεση
Κατά τη διάρκεια μιας από τις βόλτες τους στο ποτάμι περνούν από μια σκεπαστή γέφυρα. Είναι κλειστή και σκοτεινή, χωρίς παράθυρα. Καθώς περνούν τη γέφυρα, τους σταματάει μια περιστροφική είσοδος στην απέναντι πλευρά. Ο Ντάμιτ στοιχηματίζει στον διάβολο το κεφάλι του ότι μπορεί να την πηδήσει. Πριν προλάβει ο αφηγητής να του απαντήσει, ένας βήχας τους ειδοποιεί για την παρουσία ενός γέρου. Ο γέρος ενδιαφέρεται να δει αν ο Ντάμιτ είναι ικανός να κάνει ένα τέτοιο άλμα και τον ωθεί στο εγχείρημα. Ο αφηγητής πιστεύει ότι δεν είναι σωστό για έναν ηλικιωμένο κύριο να ωθεί τον Ντάμιτ να κάνει την απόπειρα.
Λάκκα Πέλλας
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι: *απογράφεται στην Κοινότητα Καλής
Αζερική Εθνική Ολυμπιακή Επιτροπή
Η Αζερική Εθνική Ολυμπιακή Επιτροπή (αζερικά: Azərbaycan Milli Olimpiya Komitəsi, αγγλικά: National Olympic Committee of the Republic of Azerbaijan, γαλλικά: Comité National Olympique d'Azerbaïdjan) είναι ο επίσημα καθορισμένος οργανισμός της Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν σε σχέση με τις δραστηριότητες του Ολυμπιακού Κινήματος και άλλες συνδεδεμένες διεθνείς αθλητικές ομοσπονδίες.
Νιτρώδης αιθυλεστέρας
Ο νιτρώδης αιθυλεστέρας (αγγλικά: ethyl nitrite) είναι οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα, υδρογόνο, άζωτο και οξυγόνο, με μοριακό τύπο C2H5NΟ2. Χημικά, αποτελεί τον αιθυλεστέρα του νιτρώδους οξέος.
Αββάς Δωρόθεος
Περί το έτος 540, όταν ήλθε το «πλήρωμα του χρόνου», ο Δωρόθεος ανεχώρησε στην έρημο, σε ώριμη πλέον πνευματική ηλικία, επιθυμώντας να τελειώσει τον βίο του ως ησυχαστής ερημίτης. Ο Θεός όμως είχε άλλα σχέδια, αφού τον ήθελε ποιμένα και οδηγό ψυχών: όσο απέφευγε λοιπόν την ευθύνη, τον περισπασμό και τη δόξα, τόσο τον κατεδίωκαν. Γύρω του συγκεντρώθηκε μεγάλος αριθμός μοναχών, γεγονός που τον εξανάγκασε να ιδρύσει δικό του μοναστήρι όχι μακριά από αυτό του Σερίδου, και έγινε σε αυτό Αββάς (ηγούμενος), από όπου και η επωνυμία του «Αββάς Δωρόθεος». Στους μοναχούς του εκεί απεύθυνε τις προφορικές διδασκαλίες του (ἀσκητικά), από τις οποίες έχουν διασωθεί πολλές από χειρόγραφα των ακροατών του και έχουν συγκεντρωθεί στο βιβλίο Αββά Δωροθέου - έργα ασκητικά. Αρχικώς καταγράφηκαν στην ελληνική γλώσσα και αρκετά μεταγενέστερα μεταφράσθηκαν στη μεσαιωνική συριακή, την αραβική, τη γεωργιανή και την παλαιά εκκλησιαστική σλαβονική γλώσσα. Είναι χαρακτηριστικό ότι στην κεφαλίδα των διδαχών του, ο Αββάς Δωρόθεος αναφέρει ότι προσφέρει τη διδασκαλία του «μετά από τον θάνατο του Αββά Ιωάννη και την πλήρη σιγή του Αββά Βαρσανούφιου». Η μελέτη των διδασκαλιών του Δωροθέου καταδεικνύει μια αυστηρη λογική δομή. Ωστόσο τα ζητήματα δεν προσεγγίζονται με θεωρητικό τρόπο, αλλά πάνω στη βάση της καθημερινής πραγματικότητας και της μοναστικής του εμπειρίας. Κατά πρώτο λόγο συνδέει τη διδασκαλία το με την Αγία Γραφή και συχνά εισάγει τα διάφορα θέματα αρχίζοντας με ένα βιβλικό χωρίο, κυρίως από την Παλαιά Διαθήκη. Περαιτέρω, παραθέτει αναφορές τόσο εκ της Παλαιάς όσο και εκ της Καινής Διαθήκης σε όλα τα μέρη της αναπτύξεως των σκέψεών του επί του θέματος. Με την πρακτική διδασκαλία του, ο Αββάς Δωρόθεος δεν αγνοεί τη θεολογία της Εκκλησίας. Στη σκέψη του η θεολογία και η πράξη της ασκητικής ζωής συνυπάρχουν. Είναι βέβαιο ότι δεν ενδιαφέρεται να παράσχει κάποια διδασκαλία στη δογματική. Ωστόσο, η πρακτική διδαχή του είναι γεμάτη με την πίστη της Εκκλησίας. Ο Αββάς Δωρόθεος (για τους Άραβες «ο Ερημίτης του Κεμέτ») αναγνωρίζεται ως άγιος από την Ορθόδοξη και τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, αλλά και από τις Προχαλκηδόνιες Εκκλησίες. Η μνήμη του εορτάζεται στις 13 Αυγούστου από την πρώτη και στις 5 Ιουνίου από τη δεύτερη.
Νοτιοκορεατικές βουλευτικές εκλογές (2016)
Αποτελέσματα
4 Ταξινόμηση μη κοινοβουλευτική: δεν πρέπει να συγχέεται με το μεγαλύτερο Κόμμα Μιντζού της Κορέας, που πιο συχνά αναφέρεται ως Κόμμα Μιντζού.
Επαναληπτικές εκλογές (2019)
Στις 3 Απριλίου 2019 διεξήχθησαν επαναληπτικές εκλογές για δύο έδρες στην Εθνοσυνέλευση της Νότιας Κορέας. Τη μία έδρα κέρδισε ο υποψήφιος του κόμματος Δικαιοσύνη και την άλλη του κόμματος Ελευθερία Κορέα.
Ούβε Ζέελερ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κ-23 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αμβούργο ΣΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Γερμανοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:FIFA 100 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1958 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1962 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1966 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1970 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κορκ Σέλτικ Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Γερμανοί επιχειρηματίες
Μόρρις Κόεν
Ο Μόρρις Γκένριχοβιτς Κόεν (Моррис Генрихович Коэн, επιχειρησιακό ψευδώνυμο Πίτερ Κρόγκερ, Peter Kroger, 2 Ιουλίου 1910, Νέα Υόρκη - 23 Ιουνίου 1995, Μόσχα) ήταν Σοβιετικός αξιωματικός πληροφοριών αμερικανικής καταγωγής. Τιμήθηκε με την διάκριση του Ήρωα της Ρωσικής Ομοσπονδίας (ο τίτλος απονεμήθηκε μεταθανάτια το 1995).
Οικογένεια
Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο της Κολούμπια χάρη σε μια αθλητική υποτροφία που έλαβε, παίζοντας ράγκμπι. Μετά την αποφοίτησή του από το πανεπιστήμιο, δίδαξε ιστορία για κάποιο διάστημα.
Σεβασταίικα Σάμου
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Σάμου Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Σάμου
Γλυκουρονοξυλάνες
Παραπομπές
<references group="" responsive="1"> Κατηγορία:Πολυσακχαρίτες
Δημήτρης Κέννας
Βιογραφία
Το 1951-52, πραγματοποίησε τις καλύτερες του εμφανίσεις με τους "κίτρινους", πετυχαίνοντας τρία τέρματα στη νίκη με 1-5 κατά του ΠΑΟΚ, στις 9 Δεκεμβρίου 1951. Στις 30 Μαρτίου 1952, επανέλαβε την εξαιρετική του εμφάνιση κατά του "δικεφάλου του Βορρά", στο ματς για τον δεύτερο γύρο του τοπικού πρωταθλήματος, πετυχαίνοντας τα δύο γκολ της νίκης του Άρη. Συνολικά, ο Κέννας πέτυχε επτά τέρματα εκείνη τη σεζόν, τα πέντε εκ των οποίων εναντίον του αιωνίου αντιπάλου του Άρη.
Βεργή Σάμου
Η Βεργή είναι οικισμός στη Σάμο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Σάμου της Περιφερειακής Ενότητας Σάμου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 14 κατοίκους.
Αμφιθέα Παλαιού Φαλήρου
Η Αμφιθέα είναι συνοικία στο Παλαιό Φάληρο. Η περιοχή εκτείνεται από την οδό Αχιλλέως μέχρι τη λεωφόρο Συγγρού και από την οδό συνταγματάρχου Ζησιμοπούλου μέχρι την οδό Παμφυλίας. Η Αμφιθέα ονομάστηκε μάλλον έτσι λόγω της θέας που αντικρίζει κανείς σε αυτήν την περιοχή καθώς βλέπεις όλο το λεκανοπέδιο της Αττικής σε όλο του το πλάτος. Άλλες ονομασίες της περιοχής παλαιότερα ήταν Βουρλοπόταμος ή Ξηροτάγαρος. Η Αμφιθέα είναι γνωστή για τα πολυάριθμα εστιατόριά της καθώς και για το πράσινο που υπάρχει στην περιοχή κάνοντάς την να είναι ένας από τους «πνεύμονες» της Αττικής. Την περιοχή διασχίζει η λεωφόρος Αμφιθέας, η οποία έχει πάρει το όνομα της από τη συνοικία. Η λεωφόρος Αμφιθέας εκτείνεται από το ρέμα της Πικροδάφνης μέχρι την λεωφόρο Συγγρού.
Συναγωγή Ετζ Χαγίμ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
κατηγορία:Χώροι λατρείας στα Χανιά Ετζ Χαγιμ
Τεζεκέντ (κοντά στην Σούρρα, Νταβάτσι)
Το Τεζεκέντ (αζερικά: Təzəkənd) είναι ένα χωριό και δήμος της επαρχίας Νταβάτσι του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται κοντά στην Σούρρα και το Μολλακαμαλλί.
Λέκα Σάμου
Ονομασία
Κατά μια άλλη εκδοχή το χωριό πήρε το όνομά του από τους αρβανίτες που ήρθαν στη Σάμο, μετά από την πρόσκληση του Κιλίτζ Αλή, προκειμένου να εποικίσουν ξανά το νησί μετά την ερήμωσή του. Σύμφωνα με αυτή την εκδοχή Λέκκα σημαίνει το χωριό του Αλέξανδρου.
Οι πρώτοι κάτοικοι
Στα Ν. Ανατολικά του σημερινού χωριού Λέκκα, εγκαταστάθηκαν, κατά πάσα πιθανότητα, Πελοποννήσιοι που ο οικισμός ονομάστηκε «Μωριάς», όπως ήταν γνωστή η σημερινή Πελοπόννησος. Το χωριουδάκι-οικισμός δεν είχε θέα προς τη θάλασσα που ίσως γι’ αυτό να προτιμήθηκε από τους πρώτος αποίκους. Πριν από το 1950 στον οικισμό αυτόν υπήρχαν ακόμα αρκετά καλύβια, το ένα κοντά στο άλλο, σε καλή κατάσταση που τα χρησιμοποιούσαν ως αποθήκες, πατητήρια ή και κατοικίες κατά τους θερινούς μήνες. Σήμερα σώζονται μόνο τα ερείπιά τους και 4 μικρά εκκλησάκια. Το χωρίο Μουριά ερημώθηκε, όταν οι κάτοικοι του άρχισαν να το εγκαταλείπουν, για να εγκατασταθούν στο νέο χωριό, τη σημερινή Λέκκα, το όποιο αναπτύσσονταν γρήγορα, βρίσκονταν σε καλύτερη τοποθεσία, τόσο γεωλογικά – στη Μουριά γίνονταν συχνά κατολισθήσεις λόγω του σαθρού εδάφους, αλλά και κοινωνικό-οικονομικά, υπήρχαν καλύτερες προοπτικές για τα παιδιά και τους νέους.
Παραδοσιακά Εδέσματα και προϊόντα
Οι κάτοικοι της Λέκκας ήταν κατά κύριο λόγο αγρότες, έτσι πολλά παραδοσιακά φαγητά έχουν να κάνουν με τα προϊόντα που παράγονται στο χωρίο. Στο χωρίο παραδοσιακά καλλιεργούνταν αμπέλια, ελιές και λαχανικά.
Η κεντρική εκκλησία του χωριού και τα ξωκλήσια της Λέκκας
Ο ναός ολοκληρώθηκε το 1863, επί ηγεμονίας Μιλτιάδη Αρίσταρχου, όπως αναφέρεται στην επιγραφή στην είσοδο του ναού.
Το 1871 τοποθετήθηκαν τα μαρμάρινα σκαλοπάτια εμπρός από το Ιερό, από τον Γαβριήλ Λυρίτη από την Τήνο. Στο εσωτερικό της κάθε κολώνας υπάρχει κορμός από κυπαρίσσι, όλα τα κυπαρίσσια ήλθαν από την περιοχή των Τσουρλαίων.
Τα ξωκλήσια της Λέκκας
Το εκκλησάκι αυτό βρίσκεται στην περιοχή της Μουριάς. Είναι χτισμένο σε δύσβατη περιοχή. Δεν υπάρχουν πληροφορίες για το πότε και από ποιον χτίστηκε.
Βρίσκεται στη θέση Λιβάδια. Δεν είναι εξακριβωμένο πότε χτίστηκε, ανακαινίστηκε γύρω στο 1850. Τελευταία ανακαίνιση έγινε το 1990, η εκκλησία γιορτάζει την τελευταία Παρασκευή των Χαιρετισμών.
Πολιτιστικοί σύλλογοι του χωριού
=== Πολιτιστικός Εξωραϊστικός Σύλλογος Λέκας "Η Ανθεμούσα" === Ο σύλλογος της Λέκκας «Η Ανθεμούσα» κάνει προσπάθειες για τον εξωραϊσμό και της διατήρηση της πολιτιστικής κληρονομιάς του χωριού. Οι ιδρυτικοί στόχοι του συλλόγου είναι κυρίως η αναβίωση και διατήρηση των τοπικών παραδόσεων και εθίμων του χωρίου και η ψυχαγωγία των κατοίκων του.
Σωματείο Εθελοντών πολιτικής προστασίας Λέκκας
Σε όλο το νησί δραστηριοποιούνται σύλλογοι εθελοντών πυροσβεστών, οι οποίοι βοηθούν σημαντικά το έργο της πυροσβεστικής. Έτσι και το χωριό της Λέκκας έχει τον δικό του σύλλογο, με εθελοντές που είναι πρόθυμοι να βοηθήσουν σε οποιαδήποτε κρίση συμβεί όχι μόνο στη Λέκκα αλλά σε όλη τη Σάμο, με ιδιωτικά οχήματα διαμορφωμένα κατάλληλα για πυρόσβεση και διάσωση.
Παραδοσιακά Κάλαντα
Κι ο Μιχαήλ Αρχάγγελος ξεφτερωτά και λέει
Ολίγον ύπνο πάρετε κι ευθύς να σηκωθείτε,
Κάρολος της Πρωσίας
Ο Κάρολος (γερμ. Karl, 29 Ιουνίου 1801 - 21 Ιανουαρίου 1883) από τον Οίκο των Χοεντσόλλερν ήταν πρίγκιπας της Πρωσίας.
Φρειδερίκος Κάρολος της Πρωσίας (1828-1885)
Ο Φρειδερίκος Κάρολος (γερμ. Friedrich-Karl, 20 Μαρτίου 1828 – 15 Ιουνίου 1885) από τον Οίκο των Χοεντσόλλερν ήταν πρίγκιπας της Πρωσίας.
Χασάν Ελ Σαζλί
Βιογραφία
Σε ηλικία 14 ετών επέλεξε την Τερσάνα της Γκίζας και το 1963 - ήδη 20 και καθιερώθηκε στην πρώτη ομάδα - ήταν ο ηγέτης του μοναδικού τίτλου πρωταθλήματος του συλλόγου του. Εκείνη τη σεζόν, η ομάδα ήταν ισόπαλη στο δεύτερο όμιλο με Ζαμάλεκ και Ισμαΐλι, όλοι με 34 βαθμούς. Καθώς υπήρχαν μόνο δύο θέσεις στους τελικούς, παίχτηκε ένα τρίγωνο και η Τερσάνα προκρίθηκε δεύτερη μετά την ήττα από τη Ζαμάλεκ. Στον τελικό όμιλο η Τερσάνα ήταν η καλύτερη και πρωταθλήτρια με 32 γκολ του Ελ Σαζλί. Η ομάδα ήταν δεύτερη δεύτερη το 1964 και το 1975 και κέρδισε το Κύπελλο το 1965 και το 1967. Ο Ελ Σαζλί ήταν πρώτος σκόρερ το 1963 (29 γκολ), 1965 (23 γκολ), το 1966 (16) και το 1975 (34). Η επίδοση των 34 τερμάτων σε μία χρονιά όπως και ο αριθμός των τεσσάρων τίτλων κορυφαίου σκόρερ παραμένουν ακατάρριπτο ρεκόρ. Να σημειωθεί ότι μεταξύ 1967 και 1972 δεν διοργανώθηκε πρωτάθλημα λόγω του πολέμου με το Ισραήλ. Έκλεισε την καριέρα του το 1976 σε ηλικία 35 ετών με 176 τέρματα σε 325 αγώνες πρωταθλήματος.
Ωμπινί (Καλβαντός)
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Αλμπινεέν ή Αλμπινεαίν (γαλλικά: Albinéens ή Albinéains).
Λεοντίνα Κόεν
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 11 Ιανουαρίου 1913. Οι γονείς της ήταν μετανάστες από την Πολωνία. Από τα 13 της εργάστηκε ως οικονόμος, σερβιτόρα, πωλήτρια ρούχων, εργάτρια σε εργοστάσιο δερμάτινων ειδών και ζαχαροπλαστείο. Στα τέλη της δεκαετίας του 1920 μετακόμισε στη Νέα Υόρκη.
Στα νιάτα της ήταν συνδικαλίστρια, το 1936 εντάχθηκε στο Κομμουνιστικό Κόμμα των ΗΠΑ. Γνώρισε τον μελλοντικό της σύζυγο Μόρρις Κόεν στη Νέα Υόρκη σε μια αντιφασιστική συγκέντρωση το 1937 μετά την επιστροφή του από την Ισπανία, όπου συμμετείχε στον Εμφύλιο Πόλεμο ως μέλοςΔιεθνούς Ταξιαρχίας. Παντρεύτηκαν το 1941. Στις αρχές της δεκαετίας του 1940, στρατολογήθηκε από τις υπηρεσίες πληροφοριών της ΕΣΣΔ, ακολουθώντας τον σύζυγό της.
Νινόν ντε λ'Ανκλό
Το σαλόνι της
Λίγους μήνες πριν από το θάνατό της, σε ηλικία σχεδόν 85 ετών, παρουσιάστηκε στο σαλόνι της ο γιος του συμβολαιογράφου της, ο ενδεκάχρονος Φρανσουά Μαρί Αρουέ, που αργότερα έγινε γνωστός ως Βολταίρος. Στη διαθήκη της, του κληροδότησε χρήματα ώστε να μπορεί να αγοράζει βιβλία.
Θοδωρής Φραντζέσκος
Βιογραφικό
Τελειώνοντας τις σπουδές του ως ηθοποιός, ξεκίνησε να συνεργάζεται ως ηθοποιός με το Εθνικό Θέατρο. Το 2015 πρωταγωνίστησε μαζί με την Ελένη Ράντου στην παράσταση του Εθνικού Θεάτρου Φιλουμένα. Την ίδια χρονιά έκανε και το τηλεοπτικό του ντεμπούτο συμμετέχοντας στην τηλεταινία Κάνε το βήμα. Ακολούθησαν οι τηλεοπτικές του συμμετοχές στις σειρές Ηρωίδες, Τρίχες και Ταμάμ την ίδια χρονιά. Το 2016 πρωταγωνίστησε στη θεατρική παράσταση Άννα Καρένινα στο Εθνικό Θέατρο. Από το 2016 μέχρι το 2017 ήταν μέρος του καστ της καθημερινής δραματικής σειράς του Alpha TV Σαν Οικογένεια υποδυόμενος τον Θάνο. Το 2019 έκανε μία έκτακτη εμφάνιση στη σειρά εποχής Η ζωή εν τάφω στην ΕΡΤ1.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Ντουβίλ-αν-Ωζ
Το Ντουβίλ-αν-Ωζ (γαλλικά: Douville-en-Auge) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Βέντια Μπαρούτ
Η Βέντια Μπαρούτ (αγγλικά:Vedia Barut), (14 Φεβρουαρίου 1919 - 21 Μαΐου 2003 ) ήταν η πρώτη Τουρκοκύπρια επιχειρηματίας.
Πρώτα χρόνια
Η Μπαρούτ γεννήθηκε στη Λευκωσία στις 14 Φεβρουαρίου 1919, ως το δεύτερο από τα τρία παιδιά του Μεχμέτ Ρετζέπ Μπέη, ιμάμη του τζαμιού της Αγίας Σοφίας, και της Εμίνε Χανίμ, νοικοκυράς. Άρχισε να εκπαιδεύεται σε ηλικία των 3 ετών και κάνοντας μαθήματα βιολιού στην ηλικία των 9 ετών, στο Δημοτικό Σχολείο της Αγιά Σοφιάς. Στη συνέχεια αποφοίτησε από το Γυμνάσιο των θηλέων της Βικτωρία και ήθελε να ακολουθήσει μια επαγγελματική σταδιοδρομία ως φαρμακοποιός, αλλά καθώς η βρετανική κυβέρνηση είχε αλλάξει πολιτική εκείνη την εποχή και τελικά δέχτηκε την φαρμακευτική εκπαίδευση στο κυπριακό νοσοκομείο, οι ελπίδες της χάθηκαν. Σε απάντηση, ο θείος της τότε έπεισε τον πατέρα της να ανοίξει ένα κατάστημα για αυτήν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κύπριοι επιχειρηματίες
Δημήτριος Στούρτζας
Βιογραφία
Ο γιος του Αλέξανδρος Στούρτζας, τότε συνταγματάρχης του Ρουμανικού στρατού, απέκλεισε τους Γερμανούς το 1916, κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Πεντάκορφο Αιτωλοακαρνανίας
Ιστορία
Αρχαιότατοι κάτοικοι της Αιτωλίας προς Βορρά ήταν οι Λέλεγες και προς Νότο, οι Κουρήτες και οι Ύαντες. Αργότερα στην περιοχή εγκαταστάθηκαν Επειοί (κάτοικοι του βορείου τμήματος της Ηλείας που κατά τις παραδόσεις προέρχονταν από την Θεσσαλία και ήταν λελεγικής καταγωγής), οι οποίοι ακολούθησαν τον εκδιωχθέντα από την πατρίδα τους Αιτωλό, αδελφό του Παίονος και του Επειού, βασιλέως της Ήλιδος. Μετά την εγκατάσταση των Επειών, η περιοχή η οποία ονομαζόταν Κουρήτις ή Υαντίς έλαβε το όνομα Αιτωλία. Τα γεγονότα αυτά συνέβησαν έξι γενιές πριν από τον Τρωϊκό πόλεμο ή δέκα γενιές πριν συνοικισθεί η Ήλις από τον Όξυλο, όπως αφηγείται ο Έφορος και παραθέτει ο Στράβων. Ο Στράβων, κατονομάζοντας τα διάφορα γένη των Αιτωλών, μνημονεύει τους Ευρυτάνες, τους Οφιονείς (τους οποίους αποκαλεί Οφιείς) και τους Αγραίους. Ο John D. Grainger προσθέτει τους Αποδωτούς, και Απεραντούς.
Ιστορικό διοικητικών μεταβολών
Από 1η Ιανουαρίου 2011 με την εφαρμογή του Προγράμματος Καλλικράτης (Ν. 3852, ΦΕΚ 87/7-6-2010) το Δ.Δ. Πεντακόρφου εντάσσεται στο διευρυμένο Δήμο Αγρινίου.
Οικονομία
Το πρόσφατο παρελθόν βρίσκει τη γεωργοκτηνοτροφική αυτή κοινωνία με ικανό και δυναμικό πληθυσμό, ο οποίος βελτίωσε την οικονομική του κατάσταση, για λίγο διάστημα, από την κατασκευή των Υδροηλεκτρικών Σταθμών Κρεμαστών και Καστρακίου (1966-1969). Σήμερα οι άνθρωποι έχουν λιγοστέψει. Στην απογραφή του 2011 είχε 210 μόνιμους κατοίκους. Η κύρια απασχόληση των σημερινών κατοίκων παραμένει ο γεωκτηνοτροφικός τομέας. Παραγόμενα προϊόντα είναι το παρθένο ελαιόλαδο, βρώσιμη χονδροελιά και καλαμών, μέλι ανθέων και ελάτης, καθώς και αρωματικά φυτά του βουνού όπως ρίγανη τσάι, φασκόμηλο, χαμομήλι και άλλα βότανα. Επίσης ονομαστά είναι τα παραδοσιακά γλυκά, όπως καρυδάκι, βύσσινο, κεράσι, κυδώνι και η μαρμελάδα. Ακόμα ο τόπος φημίζεται για το υψηλής ποιότητας κρέας από αιγοπρόβατα ελευθέρας βοσκής και χωριάτικα κοτόπουλα, το καλό κρασί και το τσίπουρο, αλλά και για τα παραδοσιακά γαλακτοκομικά, όπως τυρί φέτα, βούτυρο, γιαούρτι, κατίκι (τσαλαφούτι) και ξερή μυζήθρα.
Ράτκο Μλάντιτς
Ο Ράτκο Μλάντιτς (Ратко Младић) (γεν. 12 Μαρτίου 1942 ή 1943 ) ήταν αρχηγός του στρατού των Σερβοβόσνιων στη διάρκεια του πολέμου στη Βοσνία (1992-1995). Μετά το τέλος του πολέμου, δικάστηκε και βρέθηκε ένοχος από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο της Χάγης για τα εγκλήματα στην πρώην Γιουγκοσλαβία για γενοκτονία, εγκλήματα πολέμου και εγκλήματα κατά τις ανθρωπότητας, μεταξύ άλλων για τον ρόλο του στην πολύμηνη πολιορκία του Σαράγεβο και κυρίως για τη Σφαγή της Σρεμπρένιτσα τον Ιούλιο του 1995.
Γιουγκοσλαβικοί Πόλεμοι
Μετά την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας της Βοσνίας το Σερβοβοσνιακό κοινοβούλιο έλαβε απόφαση για την συγκρότηση του Στρατού της Σερβικής Δημοκρατίας. Ο Στρατηγός Μλάντιτς ανέλαβε τότε Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου, θέση την οποία διατήρησε μέχρι τον Δεκέμβριο του 1996. Αμέσως μετά, ο Σερβοβοσνιακός Στρατός υπό τον Μλάντιτς ξεκίνησε την προέλασή του στα εδάφη της Βοσνίας όπου σε σύντομο χρονικό διάστημα κατέλαβε το 70% των εδαφών της χώρας.
Ύστερα από ορισμένες ήττες του Σερβοβοσνιακού Στρατού ο Σερβοβόσνιος Πρόεδρος Ράντοβαν Κάρατζιτς απομάκρυνε από τη θέση του τον Μλάντιτς για να την αναλάβει ο ίδιος, ρίχνοντάς του ευθύνες για την απώλεια δύο στρατηγικών πόλεων από τους Κροάτες. Ο Μλάντιτς προοριζόταν πλέον για τη θέση του συμβούλου. Αρνήθηκε όμως να αποχωρήσει επικαλούμενος τη δημοφιλία του στους Σέρβους. Ξέσπασε όμως διαμάχη με τον Κάρατζιτς που κατηγόρησε τον Μλάντιτς για τρελό. Η δημοφιλία όμως του Ράτκο Μλάντιτς τον ανάγκασε να ακυρώσει την προηγούμενη επιλογή του. Τον Νοέμβριο του 1996 η νέα Πρόεδρος της Σερβικής Δημοκρατίας Μπιλιάνα Πλάβσιτς απομάκρυνε τον Στρατηγό Μλάντιτς από τη θέση του. Μέχρι το Νοέμβριο του 2005 λάμβανε μία σύνταξη από τις αρχές της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας.
Σύλληψη και αντιδράσεις
Η σύλληψή του προκάλεσε σφοδρές αντιδράσεις σε χιλιάδες Σέρβους οι οποίοι κινητοποιήθηκαν ενάντια στη σύλληψή του.
Κατά τη διάρκεια των κινητοποιήσεων σημειώθηκαν συγκρούσεις με την αστυνομία, ενώ οι διαδηλωτές αλλά και εκπρόσωποι του Σερβικού Ριζοσπαστικού Κόμματος ανέφεραν τη σύλληψη ως εθνική προδοσία ενώ υπερασπίστηκαν τον Στρατηγό Μλάντιτς ως ήρωα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σέρβοι στρατιωτικοί
Αλεξικέραυνο
Σε ένα σύστημα αντικεραυνικής προστασίας, το αλεξικέραυνο είναι ένα μόνο στοιχείο του συστήματος. Το αλεξικέραυνο απαιτεί σύνδεση με τη γη για να εκτελέσει την προστατευτική του λειτουργία. Τα αλεξικέραυνα διατίθενται σε πολλές διαφορετικές μορφές, όπως κοίλες, συμπαγείς, μυτερές, στρογγυλεμένες, επίπεδες λωρίδες ή ακόμα και σαν βούρτσα με τρίχες. Το κύριο χαρακτηριστικό που είναι κοινό σε όλα τα αλεξικέραυνα είναι ότι όλα είναι κατασκευασμένα από αγώγιμα υλικά, όπως χαλκός και αλουμίνιο. Ο χαλκός και τα κράματά του είναι τα πιο κοινά υλικά που χρησιμοποιούνται στην αντικεραυνική προστασία.
Σύστημα αντικεραυνικής προστασίας
Αρχικά, οι επιστήμονες πίστευαν ότι ένα τέτοιο σύστημα αντικεραυνικής προστασίας από τερματικούς σταθμούς αέρα και «κατεβάσματα» κατεύθυνε το ρεύμα του κεραυνού προς τα κάτω στη γη για να «διαλυθεί». Ωστόσο, η φωτογραφία υψηλής ταχύτητας έχει δείξει ξεκάθαρα ότι ο κεραυνός στην πραγματικότητα αποτελείται τόσο από ένα στοιχείο από το σύννεφο όσο και από ένα αντίθετα φορτισμένο στοιχείο εδάφους. Κατά τη διάρκεια των κεραυνών «σύννεφο προς έδαφος», αυτά τα αντίθετα φορτισμένα συστατικά συνήθως «συναντιούνται» κάπου στην ατμόσφαιρα πολύ πάνω από τη γη για να εξισορροπήσουν τα προηγούμενα μη ισορροπημένα φορτία. Η θερμότητα που παράγεται καθώς αυτό το ηλεκτρικό ρεύμα ρέει μέσω εύφλεκτων υλικών είναι ο κίνδυνος που προσπαθούν να μετριάσουν τα συστήματα αντικεραυνικής προστασίας παρέχοντας μια διαδρομή χαμηλής αντίστασης για το κύκλωμα κεραυνού. Κανένα σύστημα αντικεραυνικής προστασίας δεν μπορεί να βασιστεί για να «περιορίσει» ή να «ελέγξει» πλήρως τους κεραυνούς (ούτε μέχρι στιγμής, για να αποτρέψει εντελώς τους κεραυνούς), αλλά φαίνεται να βοηθάει πάρα πολύ στις περισσότερες περιπτώσεις κεραυνών.
Κατάλογος προέδρων της Κολομβίας
Δημοκρατία της Νέας Γρανάδας (1832 - 1858)
Αυτός ο κατάλογος περιλαμβάνει εκείνα τα άτομα που ορκίστηκαν ή ανέλαβαν βίαια το αξίωμα του προέδρου της Δημοκρατίας της Νέας Γρανάδας μετά την ψήφιση του Συντάγματος της Κολομβίας του 1832, το οποίο τέθηκε σε ισχύ στις 26 Νοεμβρίου 1832.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Πρόεδροι της Κολομβίας
Μονή Τιμίου Σταυρού Σάμου
Παραπομπές
Κατηγορία:Μονές του νομού Σάμου Κατηγορία:Δήμος Ανατολικής Σάμου
Μιχαήλ Ρ. Στούρτζας
Μετά από πολλές διπλωματικές θέσεις, όπως στη Βιέννη, τη Βουδαπέστη και την Ουάσινγκτον ως επιτετραμμένος (chargé d'affaires), ο Στούρτζας διορίστηκε το 1929 ως πληρεξούσιος υπουργών για τη Λετονία, την Εσθονία και τη Φινλανδία, στη Ρίγα. Υπό αυτήν την ιδιότητα, ενήργησε το 1932 ως εκπρόσωπος της Ρουμανίας στις διαπραγματεύσεις με τη Σοβιετική Ρωσία για μία συμφωνία μη επιθετικότητας. Οι διαπραγματεύσεις απέτυχαν, λόγω του Σοβιετικού αιτήματος να συζητήσουν και να προσαρτήσουν το επίμαχο έδαφος της Βεσσαραβίας, το οποίο ήταν μέρος του βασιλείου της Ρουμανίας.
Καρτινί-λ'Επιναί
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Καρντονβίλ
Το Καρντονβίλ (γαλλικά: Cardonville) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Μάχη της Λιόμα
Ιστορικό
αριστερά|μικρογραφία|Η φωτογραφία δείχνει τον σχηματισμό του έδαφους πέριξ του Gurúè, ο οποίος είναι παρόμοιος με αυτόν της Λιόμα. Η Λιόμα βρίσκεται σε μια κοιλάδα, περιστοιχιζόμενη από υψηλούς λόφους, συχνά με απότομες πλαγιές και γκρεμούς. Την εποχή της μάχης, τα υψίπεδα γύρω από τη Λιόμα καλύπτονταν από πυκνούς θάμνους διασκορπισμένους με δέντρα, καθιστώντας τα ένα εξαιρετικά δύσκολο περιβάλλον για μάχη. Αφού υπέστη μεγάλες απώλειες καθ' όλη τη διάρκεια του 1917 και δεν ήταν σε θέση να συγκρατήσει πλέον εδάφη στη Γερμανική Ανατολική Αφρική, ο Λέττοβ-Φόρμπεκ αποφάσισε να εισβάλει στην Πορτογαλική Ανατολική Αφρική με την ελπίδα να αποκτήσει επαρκείς προμήθειες για να συνεχίσει τον πόλεμο. Σε αυτό ήταν επιτυχής: Ενώ τα Γερμανικά στρατεύματα μπόρεσαν να συλλέξουν τροφές με τη λεηλασία της υπαίθρου, η Schutztruppe νίκησε τις Πορτογαλικές αποικιακές και μητροπολιτικές δυνάμεις αρκετές φορές, κυρίως κατά τη διάρκεια της Μάχης του Νγκομάνο, καταλαμβάνοντας έτσι από τον εχθρό, μεγάλες ποσότητες όπλων, πυρομαχικών και ιατρικών προμηθειών. Ο ιστορικός Gregg Adams σχολιάζει ακόμη, ότι οι Πορτογάλοι έγιναν "οι ακούσιοι καταλυματίες για τη Schutztruppe". Με τους Πορτογάλους να αποδεικνύουν ότι δεν μπορούσαν να νικήσουν τις Γερμανικές δυνάμεις, οι Βρετανοί έπρεπε να φέρουν το κύριο βάρος των μαχών στη Μοζαμβίκη και έτσι άρχισαν να καταδιώκουν επιθετικά τον μικρό στρατό της Λέττοβ-Φόρμπεκ.
Μέχρι τον Αύγουστο του 1918, η Schutztruppe κατευθυνόταν βόρεια για να επιστρέψει στη Γερμανική Ανατολική Αφρική, ενώ οι Βρετανοί υπό τον Jacob van Deventer είχαν αρχίσει να συγκεντρώνουν τις δυνάμεις τους στις περιοχές Regone και Λιόμα, σε μια προσπάθεια να περικυκλώσουν τον εχθρό τους. Παρόλο που ο Λέτοβ-Φόρμπεκ είχε λάβει πληροφορίες σχετικά με τα Βρετανικά σχέδια, οι δυνάμεις του ήταν και πάλι σε τρομερή ανάγκη προμηθειών και το Regone διέθετε μια μεγάλη αποθήκη ανεφοδιασμού. Με αποτέλεσμα, ο Γερμανός διοικητής σχεδίασε μια γρήγορη επίθεση εναντίον του ευάλωτου χωριού, προκειμένου να συγκεντρώσει όσο το δυνατόν περισσότερες προμήθειες: η ταχύτητα ήταν καθοριστική για αυτό το σχέδιο, καθώς ο Λέτοβ-Φόρμπεκ θα έπρεπε να ξεπεράσει τους Βρετανούς πριν μπορέσουν να ενισχύσουν το Regone ή να τον προφθάσουν. Το ανώμαλο έδαφος, η βροχή και η ομίχλη, εμπόδισαν και καθυστέρησαν τη Schutztruppe, έτσι ώστε όταν στις 26 Αυγούστου έφτασε στο Regone, οι Βρετανοί το είχαν ήδη την οχυρώσει και ενισχύσει. Σε αυτό το σημείο, οι Γερμανοί θα μπορούσαν να καταλάβουν το Regone μετά από μια παρατεταμένη πολιορκία, για την οποία όμως δεν είχαν τον χρόνο, έτσι ο Λέτοβ-Φόρμπεκ επέλεξε να ματαιώσει την επίθεση. Οι δυνάμεις του παρέκαμψαν το Regone και αντιθέτως, άρχισαν να κατευθύνονται προς τη Λιόμα, άλλη μια αποθήκη ανεφοδιασμού. Άγνωστο στους Γερμανούς, ένα Βρετανικό τάγμα (το 1/1ο KAR) κατόρθωσε ήδη να ενισχύσει το χωριό στις 28 Αυγούστου, ενώ επίσης, άλλα δύο τάγματα πορεύονταν βιαστικά προς τη Λιόμα. Μεταξύ των Βρετανικών δυνάμεων στο Regone και των μονάδων που συγκεντρώθηκαν στη Λιόμα, η Schutztruppe θα παγιδευόταν και θα καταστραφόταν, αν όλα πήγαιναν σύμφωνα με τα σχέδια του van Deventer.
Γερμανοί
Ωστόσο, οι περισσότεροι μαύροι στρατιώτες που είχαν ήδη υπηρετήσει πριν από τον πόλεμο, εξακολουθούσαν να είναι σταθερά πιστοί στον Λέτοβ-Φόρμπεκ έως το 1918, με το αγωνιστικό τους πνεύμα και το ηθικό τους να παραμένουν σε μεγάλο βαθμό ακλόνητα. Παρόλο που υπέφεραν από εξάντληση, φτωχό εφοδιασμό, πείνα, υπερβολική ζέστη ή κρύο και ένα όλο και πιο έμπειρο και επίμονο αντίπαλο με τη μορφή των Αφρικανικών Τυφεκίων του Βασιλιά (King's African Rifles) κατά τη διάρκεια των πολέμων στην Πορτογαλική Ανατολική Αφρική, αυτά τα βασικά στελέχη αρνήθηκαν να εγκαταλείψουν - είτε από πίστη στους συντρόφους τους, οικονομικό συμφέρον, επιθυμία για εκδίκηση ή απόλυτη θέληση για επιβίωση. Σκληροτράχηλοι από τις μάχες, έμπειροι σε κινητές θαμνώδεις πολεμικές επιχειρήσεις και κατεχόμενοι από μια ισχυρή esprit de corps μετά από χρόνια πολέμων, αποτελούσαν ακόμα μια υπολογίσιμη δύναμη. Ο ίδιος ο Λέτοβ-Φόρμπεκ θα κρίνει μετά τη Μάχη της Λίομα, ότι οι άντρες του είχαν αγωνιστεί "έξοχα" παρά τις αντιξοότητες. Η θέληση από μόνη της δεν θα μπορούσε να υποκαταστήσει επαρκείς προμήθειες και ενισχύσεις, ωστόσο, έτσι ώστε η αποτελεσματική μαχητική δύναμη της Schutztruppe να έχει υποχωρήσει σημαντικά μέχρι το 1918 και οι Γερμανοί, δεν μπορούσαν πλέον να αντιμετωπίζουν μετωπικά ισχυρούς εχθρικούς σχηματισμούς, χωρίς να διακινδυνεύουν τη δική τους καταστροφή.
Βρετανοί
μικρογραφία|Στρατιώτες των Αφρικανικών Τυφεκίων του Βασιλιά (King's African Rifles), αναπαυόμενοι πλησίον του Mssindyi, [[Γερμανική Ανατολική Αφρική, Σεπτέμβριος 1917.]] Οι Βρετανοί στρατιώτες που αντιμετώπισαν τη Schutztruppe στη Λιόμα, ήταν τμήμα των Αφρικανικών Τυφεκίων του Βασιλιά (King's African Rifles [KAR]), ένα μακρά παραμελημένο κλάδο των Βρετανικών αποικιακών δυνάμεων. Έχοντας αποδείξει ότι είναι από τους πιο αποτελεσματικούς αντιπάλους της Schutztruppe, οι KAR επεκτάθηκαν δραστικά, ενισχύθηκαν και αναδιοργανώθηκαν μετά το 1915. Οι τακτικές και οι στρατηγικές τους προσαρμόστηκαν στον κινητό πόλεμο των Γερμανών στους θαμνότοπους και δόθηκε καλύτερος εξοπλισμός και οπλισμός στους Βρετανικούς ασκάροι. Σε αντίθεση με τους Γερμανούς, των οποίων ο ανεφοδιασμός και οι προοπτικές στρατολόγησης χειροτέρευαν καθώς συνεχιζόταν ο πόλεμος, οι KAR μπορούσαν να αναπληρώσουν τις τάξεις τους. Η μαζική διεύρυνση των KAR σήμαινε, ωστόσο, ότι τα περισσότερα από τα στρατεύματά τους ήσαν νεοσύλλεκτοι και επομένως υποδεέστεροι από τους σκληροτράχυλους της Schutztruppe. Στη Λιόμα, για παράδειγμα, το 1/1ο KAR συνίστατο κυρίως από προσφάτως νεοπροσληφθέντες από τη Νυασαλάνδη (Nyasaland, σύγχρονο Μαλάουι), το οποίο σχηματίστηκε γύρω από ένα πλαίσιο βετεράνων. Επιπλέον, η εξαιρετικά κακή ποιότητα ή η ανυπαρξία δρόμων στη Μοζαμβίκη, παρεμπόδισαν σημαντικά τον ανεφοδιασμό του μεγάλου αριθμού των στρατιωτών των KAR, οι οποίοι καταδίωκαν τη μικρή Schutztruppe. Ως αποτέλεσμα, τόσο οι Βρετανοί λευκοί αξιωματικοί όσο και οι ασκάροι έπρεπε να ζήσουν από τη γη και συχνά ήσαν, όπως και οι Γερμανοί ομολόγοι τους, στα πρόθυρα της λιμοκτονίας. Σε μια περίπτωση, όταν "οι αξιωματικοί και οι άνδρες [μιας μονάδας] επιθεωρήθηκαν στο τέλος της περιόδου τους στο πεδίο, περιγράφηκαν ως ομοιάζοντα με τα θύματα λιμού. Η εμπειρία τους από τις κακουχίες του πολέμου στην Ανατολική Αφρική ήταν συνηθισμένη, όχι ασυνήθιστη". Παρά αυτές τις δυσμενείς συνθήκες, οι ιθαγενείς στρατιώτες των Βρετανών, γενικά, αποδείχτηκαν σκληροί και πολύ ικανοί μαχητές, παρακινούμενοι από διάφορους λόγους, οι περισσότεροι από τους οποίους είχαν τις ρίζες τους στις παραδοσιακές Αφρικανικές έννοιες της πίστης και των συγκριτικά υψηλών μισθών τους. Οι λευκοί και μαύροι αξιωματικοί και υπαξιωματικοί (NCO) των Αφρικανικών Τυφεκιών του Βασιλιά (King's African Rifles) επίσης έδωσαν το παράδειγμα και όπως και οι ομολόγοι τους στην Schutztruppe, υπέστησαν σοβαρές απώλειες, αν και σε αντίθεση με τους Γερμανούς, οι Βρετανοί μπορούσαν να τους αντικαταστήσουν σχετικά γρήγορα. Οι νέοι Βρετανοί λευκοί αξιωματικοί συχνά δεν μπορούσαν να μιλήσουν Σουαχίλι (την lingua franca της περιοχής), εμποδίζοντας έτσι, την επικοινωνία με τους άνδρες τους.
Επακόλουθο
αριστερά|μικρογραφία|Αιχμαλωτησθέντες στρατιώτες της Schutztruppe, περιμένουν το σιτηρέσιό τους σε καταυλισμό [[Αιχμάλωτος πολέμου|αιχμαλώτων πολέμου. Οι Γερμανοί υπέστησαν πολλά θύματα στη Λιόμα, αν και η δύναμη του Λέτοβ-Φόρμπεκ παρέμεινε δραστήρια.]] Ενώ οι Βρετανοί απέτυχαν τελικά να συντρίψουν τη Schutztruppe, είχαν προκαλέσει βαρυές απώλειες στους Γερμανούς, αν και ο πραγματικός αριθμός των απωλειών αμφισβητείται. Ο φον Λέτοβ-Φόρμπεκ ισχυρίστηκε ότι είχε χάσει 29 νεκρούς, 27 τραυματίες, 34 αγνοούμενους και 5 αιχμαλώτους, ενώ οι Βρετανικοί ισχυρισμοί ήσαν περί τους 222 νεκρούς, αγνοούμενους ή συλληφθέντες, εκ των οποίων 22-26 λευκοί. Αυτές οι διαφορές μπορεί να προκύπτουν από το γεγονός ότι οι Γερμανοί δεν υπολογίζουν ως θύματα τους μη μάχημους όπως το ιατρικό προσωπικό. Ανεξάρτητα από τους ακριβείς αριθμούς, αρκετοί από τους αναντικατάστατους ανώτερους αξιωματικούς και υπαξιωματικούς (non-commissioned officers [NCO]) της Schutztruppe φονεύθηκαν, συνελλήφθηκαν ή τραυματίστηκαν, κάτι που ήταν ένα βαρύ πλήγμα.
Φρειδερίκος του Χόεναου
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1881 την Καρλόττα φον ντερ Ντέκεν και είχε τέκνα:
Ιωάννης Δ. Δεληγιάννης
Βίος
Ο Ιωάννης Δ. Δεληγιάννης καταγόταν από τη γνωστή οικογένεια προκρίτων της Πελοποννήσου. Μετά από σπουδές νομικών στο Παρίσι, σταδιοδρόμησε στη διπλωματική υπηρεσία. Διετέλεσε πληρεξούσιος στη Β' Εθνοσυνέλευση το 1862 και δύο φορές βουλευτής Γορτυνίας. Από τις 09/02/1874 έως τις 27/04/1875 άσκησε τα καθήκοντα του υπουργού Εξωτερικών στην κυβέρνηση Δημητρίου Βούλγαρη του 1874.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εξωτερικών Κατηγορία:Βουλευτές Γορτυνίας Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι
Σρέτεν Ασάνοβιτς
Παραπομπές
Κατηγορία:Μαυροβούνιοι συγγραφείς
Νεομάρτυρας
Κατά το Ορθόδοξο χριστιανικό δόγμα, νεομάρτυρας είναι ο ορθόδοξος χριστιανός που υπέστη μαρτυρικό θάνατο λόγω της θρησκευτικής πίστης του, κυρίως κατά τους χρόνους της τουρκοκρατίας έως και τη Μικρασιατική Καταστροφή. Στη Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία τιμώνται ως νεομάρτυρες και χριστιανοί που μαρτύρησαν υπό το σοβιετικό καθεστώς, κατά τη διάρκεια της ναζιστικής κατοχής ή από ισλαμιστές κατά τον πόλεμο της Τσετσενίας ή από τρομοκρατικές επιθέσεις.
Πολλοί νεομάρτυρες τιμούνται και χωρίς να έχουν ανακηρυχθεί επισήμως άγιοι με κάποια εκκλησιαστική πράξη. Μερικοί πατέρες της Εκκλησίας, όπως ο Αθανάσιος ο Πάριος (1721-1813), αποδέχονταν αυτή τη συνήθεια. Οι νεομάρτυρες τιμώνται συνήθως τοπικά και για πολλούς έχουν συντεθεί ειδικές ακολουθίες από νεώτερους υμνογράφους. Οι υμνογραφίες αυτές συχνά παίρνουν το χαρακτήρα εθνικοθρησκευτικών ποιημάτων ενώ οι νεομάρτυρες θεωρούνται και οι πρώτοι ήρωες του Νέου Ελληνισμού. Είναι γνωστός ο βίος τουλάχιστον 172 Ελλήνων Ορθοδόξων νεομαρτυρων ενώ πολλοί παραμένουν άγνωστοι. Κατά την εκκλησιαστική ορολογία το μαρτύριο και ο θάνατός τους ονομάζεται «άθλος».
Καστιγιόν-αν-Ωζ
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Καστιγιοναί (γαλλικά: Castillonais).
Ποτάμι Μεσοκάμπου Σάμου
Το Ποτάμι Μεσοκάμπου είναι οικισμός στη Σάμο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Σάμου της Περιφερειακής Ενότητας Σάμου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 42 κατοίκους.
Μπγιέρν Σβέντσεν
Βιογραφία
Ο Μπγιέρν δεν είχε γνωστά παιδιά.
Καρκανί
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Ρόμπερτ Κραφτ (αστρονόμος)
Τιμητικές διακρίσεις
Ονομάσθηκαν προς τιμή του:
Μάχη του Μάιντς
Τα Γαλλικά στρατεύματα πολιορκούσαν ανεπιτυχώς τη δυτική πλευρά του Φρουρίου του Μάιντς από τον Δεκέμβριο του 1794. Όμως, στις αρχές Σεπτεμβρίου 1795 η Στρατιά του Σαμπρ-ε-Μεζ διέσχισε τον ποταμό Ρήνο και προχώρησε νότια προς τον ποταμό Μάιν. Για πρώτη φορά το Μάιντς πολιορκούνταν από την ανατολική πλευρά του ποταμού, αλλά αυτή η κατάσταση δεν κράτησε πολύ. Στη Μάχη του Χοχστ, ο Κλερφέ ξεπέρασε τον Ζουρντάν, αναγκάζοντας τον στρατό του να αποσυρθεί στη δυτική όχθη του Ρήνου. Με τον Ζουρντάν προσωρινά εκτός μάχης, ο Κλερφέ έπεσε πάνω στα κατά κάποιο τρόπο απομονωμένα σώματα του Σάαλ και τα ώθησε νότια. Την εποχή αυτή ο διοικητής της Στρατιάς του Ρήνου και του Μοζέλλα, Ζαν-Σαρλ Πισεγκρύ βρισκόταν σε επαφές προδοσίας με τους αντιπάλους των Γάλλων, οι οποίες ενδεχομένως είχαν ως αποτέλεσμα την επιτυχία των Αυστριακών. Η επόμενη σύγκρουση έλαβε χώρα στη Μάχη του Πφερντεσχάιμ στις 10 Νοεμβρίου.
Λα Μπαζόκ (Καλβαντός)
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Φρειδερίκος Γουλιέλμος της Πρωσίας
Βιογραφία
Ο Φρειδερίκος Γουλιέλμος Βίκτωρ Κάρολος Ερνέστος Αλέξανδρος Ερρίκος ήταν ο τρίτος γιος του Αλβέρτου της Πρωσίας και της Μαρίας των Βέττιν, κόρης του Ερνέστου Α΄ της Σαξονίας-Άλτενμπουργκ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν
Ριζοβράχος Σάμου
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Σάμου Κατηγορία:Δήμος Ανατολικής Σάμου
Συκιά Σάμου
Η Συκιά είναι οικισμός στη Σάμο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Σάμου της Περιφερειακής Ενότητας Σάμου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 13 κατοίκους.
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2019 – 400 μέτρα ανδρών
Σειρές
Οι τρεις πρώτοι κάθε σειράς (Q) και οι επόμενοι έξι γρηγορότεροι (q) προκρίνονται στους ημιτελικούς.
Σαργών (βασιλιάς)
Ο Σαργών του Ακκάδ ή Σαργών ο Μέγας (Ακκαδική γλώσσα: "𒊬𒊒𒄀") ήταν ο πρώτος ηγεμόνας στην Ακκαδική αυτοκρατορία γνωστός για τις κατακτήσεις του τον 24ο-23ο αιώνα π.Χ. απέναντι στις Σουμεριακές πόλεις-κράτη. Οι μελετητές αναφέρουν ότι ήταν το πρώτο ιστορικό πρόσωπο που κυβέρνησε μιά Αυτοκρατορία, ήταν ο ιδρυτής της Σαργωνικής δυναστείας που κυβέρνησε τους Σουμερίους για έναν αιώνα, μέχρι την εποχή που τους ανέτρεψαν οι Γκούτι. Ο Κατάλογος των Σουμερίων βασιλέων αναφέρει ότι ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του ως σερβιτόρος του βασιλιά του Κις Ουρ-Ζαμπάμπα. Η αυτοκρατορία του με πρωτεύουσα την Ακκάδ περιείχε ολόκληρη τη Μεσοποταμία και τμήματα της Ανατολής, πέρα από τις επιδρομές του στους Χουρρίτες και το Ελάμ. Ο Σαργών ο Μέγας ήταν κυρίαρχη μορφή στη Νεο-Ασσυριακή λογοτεχνία του 8ου-7ου αιώνα π.Χ., οι πινακίδες που σχετίζονται με τη "θρυλική γέννηση του Σαργών" βρέθηκαν στη Βιβλιοθήκη του Σαρδανάπαλου.
Γλώσσα και επιγραφές
Ο Σαργών φαίνεται ότι προώθησε σε σημαντικό βαθμό την Ακκαδική γλώσσα στις επιγραφές του, αποκαλείται κυρίως "βασιλεύς του Ακκάδ" και ίδρυσε την πόλη του Ακκάδ. Εμφανίζεται αρχικά βασιλιάς της Κις και σταδιακά κατέκτησε ολόκληρη τη Μεσοποταμία. Ο πλήρης τίτλος του ήταν "Σαργών, βασιλεύς του Ακκάδ, επιβλέπων της Ινάννας, βασιλιάς του Κις, χρισμένος του Ανού, βασιλιάς της Μεσοποταμίας και κυβερνήτης του Ενλίλ". Στη διάρκεια της βασιλείας του Σαργών η Σφηνοειδής γραφή που χρησιμοποιούσε μέχρι τότε τη Σουμεριακή γλώσσα μετατράπηκε σε ανατολική Σημιτική, δημιουργήθηκε η Ακκαδική γλώσσα. Πολλές τελετουργικές και μυθολογικές σκηνές παρουσιάζονται υπό μορφή Καλλιγραφίας σε πήλινες πινακίδες και κυλινδρικές σφραγίδες. Οι αντιγραφές του "Καταλόγου των Σουμέριων βασιλέων" και των "Βαβυλωνίων Χρονικών" του προσδίδουν ένα μήκος βασιλείας από 34 μέχρι 56 χρόνια. Τα χρόνια που καταγράφονται ωστόσο στις επιγραφές του είναι μόνο τέσσερα και σχετίζονται με τις εκστρατείες του. Οι αιχμάλωτοι εμφανίζονται στη νικήτρια στήλη του Σαργών (2300 π.Χ.) και συνοδεύονται από έναν στρατιώτη, πιθανότατα στα τέλη της βασιλείας του. Το χτένισμα των αιχμαλώτων δείχνει ότι ήταν Σουμεριακής καταγωγής, στα πρότυπα της Ουρ. Οι σημαντικότερες πηγές που σχετίζονται με τη βασιλεία του Σαργών του Μέγα ήταν μια πινακίδα της Αρχαίας Βαβυλωνιακής περιόδου που ανακάλυψε στη Νιππούρ το Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια τη δεκαετία του 1890. Η πινακίδα ήταν μιά αντιγραφή της επιγραφής του αγάλματος που ανήγειρε ο Σαργών στον ναό του Ενλίλ, το κείμενο επεξεργάστηκαν ο Άρνο Πόιμπελ (1909) και ο Λεόν Λεγκρέν (1926).
Κατακτήσεις
"Ο Σαργών βασιλεύς της Ακκάδ, νίκησε την Ουρ σε μάχη, την κατέκτησε και κατέστρεψε τα τείχη της, κατόπιν κατέκτησε όλη την περιοχή από τη Λαγκάς μέχρι τη θάλασσα. Όταν έφτασε στη θάλασσα έπλυνε σε αυτήν τα όπλα του, κατόπιν νίκησε την Ούμμα σε μάχη, την κατέκτησε και κατέστρεψε τα τείχη της. Στον Σαργών άρχοντα της γης έδωσε ο θεός Ενλίλ την Άνω και την Κάτω θάλασσα".
Με την υποταγή του στον θεό των Λεβαντίνων Ντάγκον ο Σαργών κατέκτησε περιοχές στην Άνω Μεσοποταμία και τη Λεβάντες ανάμεσα στις οποίες βρίσκονταν η Μαρί και η Έμπλα, έφτασε μέχρι τα Όρη του Κέδρου γνωστά ως Αμανός και τα ασημένια όρη. Μετά τις κατακτήσεις του ο Σαργών κυβερνούσε όλη την περιοχή από την Άνω Θάλασσα μέχρι την Κάτω Θάλασσα, γνωστή ως Περσικός Κόλπος, η επιγραφή του στη Νιππούρ γράφει :
Το Έπος του Σαργών
"Την εποχή που ο Σαργών ήταν βαθιά ηλικιωμένος όλα τα εδάφη του επαναστάτησαν εναντίον του, τον πολιόρκησαν στο Ακκάδ αλλά ο ίδιος τους συνέτριψε. Τους επόμενους μήνες προχώρησε σε εκστρατεία εναντίον των Χουρριτών, τους συνέτριψε, κατέστρεψε τις πόλεις, ανέτρεψε τους ηγέτες τους και μετέφερε όλα τα εδάφη τους στο Ακκάδ. Μετά τις μεγάλες νίκες προχώρησε σε εκστρατεία στη Βαβυλώνα, αφαίρεσε τα εδάφη της και δημιούργησε τα όρια της Ακκάδ όμοια με αυτά της Βαβυλώνας. Ο θεός της Βαβυλώνας Μαρδούκ εξοργίστηκε με την ιεροσυλία και έσπειρε μεγάλη πείνα στον λαό του, από το πρωί μέχρι το βράδυ βρίσκονταν σε ταραχή χωρίς να πάρει ο βασιλιάς καθόλου ανάπαυση".
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς Κατηγορία:Ακκαδική αυτοκρατορία Κατηγορία:Βασιλείς του Σύμπαντος
Βυζαντινή Αυτοκρατορία υπό τη Δυναστεία των Κομνηνών
Αλέξιος Α΄ Κομνηνός
Με τη σταθερότητα που επιτέλους επιτεύχθηκε στη δύση, ο Αλέξιος Α΄ είχε τώρα την ευκαιρία να αρχίσει να επιλύει τις σοβαρές οικονομικές του δυσκολίες και τη διάλυση των παραδοσιακών αμυνών της Αυτοκρατορίας. Προκειμένου να αποκαταστήσει τον στρατό, ο Αλέξιος Α΄ άρχισε να κτίζει μία νέα δύναμη με αμοιβή κτήματα (πρόνοιαι) και ετοιμάστηκε να προχωρήσει ενάντια στους Σελτζούκους, που είχαν κατακτήσει τη Μ. Ασία και ήταν πλέον εγκατεστημένοι στη Νίκαια.
Στρατιωτική μεταρρύθμιση
Στις αρχές της περιόδου των Κομνηνών το 1081, η Βυζαντινή Αυτοκρατορία είχε περιοριστεί στη μικρότερη εδαφική έκταση στην ιστορία της. Περιτριγυρισμένη από εχθρούς και κατεστραμμένη οικονομικά από μία μακρά περίοδο εμφυλίου πολέμου, οι προοπτικές της Αυτοκρατορίας έμοιαζαν ζοφερές. Ωστόσο, μέσα από έναν συνδυασμό αποφασιστικότητας, στρατιωτικής μεταρρύθμισης και πολυετούς εκστρατείας, ο Αλέξιος Α΄, ο Ιωάννης Β΄ και ο Μανουήλ Α΄ κατάφεραν να αποκαταστήσουν την εξουσία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Σημαντικός παράγοντας στην επιτυχία των Κομνηνών ήταν η ίδρυση ενός αναδημιουργημένου Βυζαντινού στρατού. Το νέο στρατιωτικό σύστημα που δημιούργησαν είναι γνωστό ως ο στρατός των Κομνηνών. Από π. 1081 έως π. Το 1180, ο στρατός των Κομνηνών έπαιξε σημαντικό ρόλο στην παροχή στην Αυτοκρατορία μίας περιόδου ασφάλειας, που επέτρεψε στον Βυζαντινό πολιτισμό να ακμάσει.
«Αναγέννηση» του 12ου αι.
δεξιά|μικρογραφία|300x300εσ| «Ο Θρήνος του Χριστού» (1164), μία τοιχογραφία από την [[Ιερός Ναός Αγίου Παντελεήμονος (Νερέζι)|εκκλησία του Αγίου Παντελεήμονα στο Νερέζι κοντά στα Σκόπια, στη Βόρεια Μακεδονία. Θεωρείται εξαιρετικό δείγμα Κομνήνειας τέχνης του 12ου αι.]] Πρόσφατα υποστηρίχθηκε ότι μία «αναγέννηση του 12ου αι.» συνέβη στο Βυζάντιο. Αν και ο όρος δεν χρησιμοποιείται ευρέως, είναι αναμφίβολο ότι το Βυζάντιο του 12ου αι. γνώρισε σημαντική πολιτιστική άνθιση, η οποία βασίστηκε σε μεγάλο βαθμό από την ταχεία οικονομική ανάπτυξη.
Ιωάννης Γρυπάρης (πολιτικός)
Ο Ιωάννης Γρυπάρης (1848-1922) ήταν πολιτικός και διπλωμάτης.
Άσσα Χαλκιδικής
Γεωγραφία
Η Άσσα είναι παραθαλάσσιος οικισμός του νομού Χαλκιδικής. Βρίσκεται στον κεντρικό μυχό του Σιγγιτικού κόλπου, δυτικά του ακρωτηρίου Αρκούδα και αμέσως βορειότερα από τα Πυργαδίκια, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 35. Απέχει 36 χλμ. περίπου Α. ΝΑ. του Πολύγυρου.
Πρωταθλήματα υποδομής Σούπερ Λιγκ 2013–14
Super League Κ17
Η Super League Κ17 διεξήχθη σε δύο ομίλους, που διαμορφώθηκαν με γεωγραφικά κριτήρια. Δικαίωμα συμμετοχής είχαν ποδοσφαιριστές έως 17 ετών. Οι ομάδες του α΄ ομίλου μετά από δύο γύρους συνέχισαν σε δύο διαφορετικά γκρουπ, στο πρώτο για τις θέσεις 1 ως 7 (αγωνίστηκαν σε έναν γύρο) και το δεύτερο για τις θέσεις 8 ως 11 (αγωνίστηκαν σε δύο γύρους). Οι ομάδες του β' ομίλου αγωνίστηκαν σε τέσσερεις γύρους. Ο πρώτος κάθε ομίλου προκρίθηκε απευθείας στην τελική φάση, ενώ οι ομάδες που κατέλαβαν τις θέσεις 2 ως 4 στον α' όμιλο και ο δεύτερος του β' ομίλου έδωσαν αγώνες μπαράζ για τα δύο τελευταία εισιτήρια. Τα μπαράζ και η τελική φάση διεξήχθησαν με αγώνες νοκ-άουτ, και πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η ομάδα της Ξάνθης. {|
Τελικός
Ο τελικός διεξήχθη στις 5 Απριλίου στο Αγρίνιο.
Άλφα Νοτίου Σταυρού
Ονομασίες
thumb|250px|Ο Νότιος Σταυρός. Ο άλφα είναι το αστέρι ορατό στο κάτω άκρου του σταυρού Στην αγγλόγλωσση εκλαϊκευμένη βιβλιογραφία απαντάται με το όνομα Acrux, που είναι ένας «αμερικανισμός» (Americanism) της πλήρους ονομασίας του κατά Μπάγιερ, Alpha Crucis, αποδοθείς αρχικώς κατά τον 19ο αιώνα, αλλά σε κοινή χρήση από τα μέσα του 20ού αιώνα.
Επειδή ο α Νοτίου Σταυρού βρίσκεται σε απόκλιση −63°, είναι ορατός μόνο από περιοχές της Γης νότια του 27ου παραλλήλου βορείου πλάτους. Για τον λόγο αυτό είναι μόλις ορατός από πόλεις όπως το Μαϊάμι και το Καράτσι (αμφότερες σε πλάτος περ. 25°Β), και καθόλου από το Κάιρο (περ. 30°Β). Ωστόσο, εξαιτίας της αργής μεταπτώσεως του γήινου άξονα, ο αστέρας ήταν ορατός στους αρχαίους Ινδούς αστρονόμους, που τον ονόμασαν Tri-shanku. Επίσης, ήταν ορατός στους αρχαίους Έλληνες, που τον θεωρούσαν αστέρα του αστερισμού Κενταύρου.
Στα πορτογαλικά ο αστέρας είναι γνωστός και ως Estrela de Magalhães («Αστέρας του Μαγγελάνου»).
Χωρή Χίου
Η Χωρή είναι οικισμός στη Χίο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Χίου της Περιφερειακής Ενότητας Χίου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 20 κατοίκους.
Μπάρι Νέλσον
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Τομά Σανκαρά
Ο Β΄ Πόλεμος της Λωρίδας του Αγκασέ
Το 1985 η Μπουρκίνα Φάσο διενήργησε γενική απογραφή πληθυσμού. Κατά τη διάρκειά της, απογραφείς επισκέφθηκαν κατά λάθος στρατόπεδα των Φουλά στο Μάλι Τότε η κυβέρνηση του Μάλι ισχυρίσθηκε ότι η πράξη αυτή συνιστούσε παραβίαση της κυριαρχίας της στη Λωρίδα του Αγκασέ (Agacher). Το Μάλι ζήτησε από Αφρικανούς ηγέτες να ασκήσουν πίεση στον Σανκαρά και τελικά οι εντάσεις ξέσπασαν ανήμερα τα Χριστούγεννα του 1985 σε έναν πόλεμο που κράτησε 5 ημέρες και στοίχισε τη ζωή σε περίπου 100 ανθρώπους (οι περισσότεροι ήταν πολίτες που σκοτώθηκαν από βόμβα που εξαπέλυσε στην αγορά του Ouahigouya ένα μαλιανό αεροπλάνο). Η σύγκρουση είναι γνωστή στη Μπουρκίνα Φάσο ως «ο Πόλεμος των Χριστουγέννων».
«Τσε Γκεβάρα της Αφρικής»
"Ο Τσε Γκεβάρα μάς δίδαξε πως θα μπορούσαμε να τολμήσουμε να έχουμε εμπιστοσύνη στους εαυτούς μας, εμπιστοσύνη στις ικανότητές μας. Ενστάλαξε μέσα μας την πεποίθηση ότι ο αγώνας είναι ο μοναδικός μας πόρος. Εκείνος ήταν ένας πολίτης του ελεύθερου κόσμου που μαζί είμαστε στη διαδικασία του χτισίματός του. Αυτός είναι ο λόγος που λέμε πως ο Τσε είναι επίσης Αφρικανός και Μπουρκιναμπέ."
Δολοφονία
Στις 15 Οκτωβρίου 1987 ο Σανκαρά δολοφονήθηκε από μία ένοπλη ομάδα, μαζί με 12 άλλους αξιωματούχους, σε ένα πραξικόπημα που είχε οργανώσει ο πρώην συνάδελφός του Μπλεζ Κομπαορέ. Ως ένας από τους λόγους για το πραξικόπημα, όπως ανακοινώθηκε από τους πραξικοπηματίες, ήταν η επιδείνωση στις σχέσεις με τις γειτονικές χώρες: ο Κομπαορέ δηλωσε ότι ο Σανκαρά έθετε σε κίνδυνο τις σχέσεις με την πρώην αποικιακή δύναμη Γαλλία και τη γειτονική Ακτή Ελεφαντοστού. Ο Πρινς Τζόνσον (Prince Johnson), πρώην Λιβεριανός πολέμαρχος, είπε στην Επιτροπή Αλήθειας και Συμφιλιώσεως της Λιβερίας ότι το πραξικόπημα είχε οργανωθεί από τον Τσαρλς Τέιλορ. Μετά από το πραξικόπημα, παρά το ότι ήταν γνωστό ότι ο Σανκαρά είχε πέσει νεκρός, ορισμένες CDR προέβαλαν ένοπλη αντίσταση στον στρατό για πολλές ημέρες.
Εκταφή και μνήμη
Η επέτειος των 20 ετών από τη δολοφονία του Σανκαρά, στις 15 Οκτωβρίου 2007, τιμήθηκε με τελετές που έλαβαν χώρα στην πατρίδα του, στο Μάλι, στη Σενεγάλη, στη Δημοκρατία του Νίγηρα, στην Τανζανία, στο Μπουρούντι, στη Γαλλία, στον Καναδά και στις ΗΠΑ.
Μάρκος Κοτρώτσιος
Βιογραφικά στοιχεία
Απεβίωσε το 1932.
Αεροδρόμιο Μαφία
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." /> <references group="Παρ. Σημ." />
Έγκλημα και μνήμη
Ιστορικό πλαίσιο
Ο Ντιντιέ Ντενένξ, συγγραφέας που τοποθετεί στο επίκεντρο των μυθοπλασιών του κοινωνικά θέματα και την ιστορική διερεύνηση και ανάδειξη σκοτεινών και αποσιωπημένων γεγονότων της Γαλλικής Ιστορίας, τοποθετεί το ιστορικό πλαίσιο του δεύτερου μυθιστορήματός του σε δύο ιστορικά θέματα: πρώτον, στην καταστολή της διαδήλωσης υπέρ της ανεξαρτησίας της Αλγερίας του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου Αλγερίας στο Παρίσι (F.L.N.) στις 17 Οκτωβρίου 1961 που κατέληξε στη σφαγή των Αλγερινών διαδηλωτών από την Αστυνομία του Παρισιού, γεγονός που δεν εμφανίσθηκε στην πραγματική του διάσταση στον Τύπο, και δεύτερον, στα αποσιωπημένα εγκλήματα πολέμου. Υπεύθυνος της καταστολής της διαδήλωσης ήταν ο αρχηγός της Αστυνομίας και παλαιός συνεργάτης του καθεστώτος Βισύ και των Ναζί Μορίς Παπόν, ο οποίος αργότερα, το 1998, δικάστηκε ως εγκληματίας πολέμου και καταδικάστηκε για τη μαζική αποστολή περισσότερων από 1.500 Εβραίων του Μπορντώ στα στρατόπεδα συγκέντρωσης στη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.