cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γεώργιος Αθ. Μούτσιος
Βιογραφία
Τα τελευταία χρόνια διέμενε στην Καλαμαριά. Απεβίωσε σε ηλικία 89 ετών στις 18 Φεβρουαρίου 2015. Ήταν παντρεμένος με τη Μαρία Τσακμάνη, κόρη του Σεραφείμ Τσακμάνη, πρώην βουλευτή Θεσσαλονίκης.
C6H8
O μοριακός τύπος C6H8, με μοριακή μάζα 80,1277 amu, αντιστοιχεί σε βαθμό ακορεστότητας 3, και είναι κοινός για τους ακόλουθους ισομερείς υδρογονάνθράκες (όχι όλοι σταθεροί και δεν έχουν καταγραφεί όλα τα ισομερή) :
Τεριάκι
Στην Ιαπωνία χρησιμοποιείται συνήθως ψάρι (π.χ. παλαμίδα, σολομός, πέστροφα και σκουμπρί) ενώ στην Δύση χρησιμοποιείται συνήθως λευκό και κόκκινο κρέας – π.χ. κρέας κοτόπουλου, χοιρινό, αρνίσιο και βόειο κρέας. Επίσης στην Ιαπωνία χρησιμοποιούνται και άλλα υλικά μερικές φορές, όπως καλαμάρια και κεφτέδες.
Η λέξη τεριάκι προέρχεται από τη λέξη τέρι (照り), η οποία σχετίζεται με τη λάμψη που δίνεται από τη ποσότητα της ζάχαρης στο τάρε (タレ), και τη λέξη γιάκι (焼き), η οποία αναφέρεται στη μέθοδο μαγειρέματος. Παραδοσιακά, το κρέας ρίχνεται ή αλείφεται με σάλτσα αρκετές φορές κατά τη διάρκεια του μαγειρέματος. μικρογραφία|Κοτόπουλο τεριάκι Το τάρε (タレ) παράγεται παραδοσιακά με την ανάμειξη και θέρμανση της σάλτσα σόγιας και του σάκε (ή μίριν) και της ζάχαρης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χαβανέζικη κουζίνα Κατηγορία:Τεχνικές μαγειρέματος Κατηγορία:Ιαπωνική κουζίνα Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα ιαπωνικά
Άλφα Κρατήρος
Ονομασίες
Στην αρχαία κινεζική αστρονομία ο α Κρατήρος συμπεριλαμβανόταν μαζί με αρκετούς γειτονικούς αστέρες στον μικρό αστερισμό τους 翼宿 (Yì Sù = «Φτερούγες»). Ο ίδιος ο α ήταν γνωστός ως 翼宿一 (Yì Sù yī, δηλαδή «ο Πρώτος αστέρας των Πτερύγων»).
Ε.Σ.ΚΑ. Νότιας Αττικής 2016-2017 (Γυναίκες)
Κανονική Περίοδος (Α' Φάση)
Η Α' Φάση του Πρωταθλήματος (κανονική περίοδος) θα διεξαχθεί από τις 9 Οκτωβρίου 2016 μέχρι τις 30 Απριλίου 2017. Τα σωματεία που συμμετέχουν θα αναμετρηθούν μεταξύ τους δύο φορές. Η κλήρωση για την κατάρτιση του προγράμματος έλαβε χώρα στις 19 Ιουλίου 2016 στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας στο Φάληρο. Το πρόγραμμα και τα αποτελέσματα των αναμετρήσεων είναι τα ακόλουθα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2016 2017 Γυναικες Νοτια Αττικη Γυναικες Νοτια Αττικη Γυναικες
Αρχαιολογικό Σύμπλεγμα Βακτρίας-Μαργιανής
Υλικός πολιτισμός
Οι κάτοικοι της περιοχής ασκούσαν τις ποτιστικές καλλιέργειες σιταριού και κριθαριού. Με τον εντυπωσιακό υλικό τους πολιτισμό που περιλάμβανε μνημειώδη αρχιτεκτονική, χάλκινα εργαλεία, κεραμικά και κοσμήματα ημιπολύτιμων λίθων, το σύμπλεγμα εκθέτει πολλά από τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα του πολιτισμού. Το σύμπλεγμα μπορεί να συγκριθεί με τους πρωτοαστικούς οικισμούς στη λεκάνη του Χέλμαντ στο Μουντιγκάκ στο δυτικό Αφγανιστάν και στο Σαχρέ Σουχτέχ στο ανατολικό Ιράν ή στη Χαράπα και το Μοχέντζο-ντάρο στην κοιλάδα του Ινδού.
Πανόραμα Προσοτσάνης Δράμας
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Δράμας Κατηγορία:Δήμος Προσοτσάνης
Αρχαιολογικό Σύμπλεγμα Βακτρίας-Μαργιανής
Αλληλεπιδράσεις με άλλους πολιτισμούς
Υπάρχουν ενδείξεις διαρκούς επαφής μεταξύ των οικισμών του συμπλέγματος και αυτών των στεπών της Ευρασίας στα βόρεια, οι οποίες εντάθηκαν περ. το 2000 π.Χ. Στο δέλτα του Αμού Ντάρια, στην Αράλη, τα νερά του διοχετεύονταν για άρδευση της γεωργίας από ανθρώπους των οποίων τα οστά μοιάζουν με εκείνα των νομάδων του πολιτισμού Αντρόνοβο. Το γεγονός αυτό σημαίνει πως επρόκειτο για νομάδες οι οποίοι ασχολήθηκαν με τη γεωργία αφότου ήρθαν σε επαφή με τους ανθρώπους της Βακτρίας-Μαργιανής, γνωστοί ως πολιτισμός Ταζαμπαγκιάμπ. Περίπου το 1800 π.Χ., τα περιφερειακά κέντρα του συμπλέγματος μειώθηκαν σημαντικά σε μέγεθος. Κάθε όαση ανέπτυξε δικούς της τύπους κεραμικής και άλλα αντικείμενα. Επίσης, η αγγειοπλαστική του πολιτισμού Ταζαμπαγκιάμπ-Αντρόνοβο στα βόρεια εμφανίστηκε ευρέως στην ύπαιθρο της Βακτρίας-Μαργιανής. Πολλά προπύργια του συμπλέγματος Βακτρίας-Μαργιανής παρέμειναν κατειλημμένα και στο εσωτερικό τους (μαζί με την προηγούμενη αγγειοπλαστική του συμπλέγματος), εμφανίζονται έργα χονδροειδούς αγγειοπλαστικής των Ταζαγκιάμπ-Αντρόνοβο όπως και σε ιερατικά στρατόπεδα έξω από τα τείχη. Στα υψίπεδα πάνω από τις οάσεις της Βακτρίας στο Τατζικιστάν, σε νεκροταφεία εμφανίζονται έργα κεραμικής με στοιχεία τόσο του πολιτισμού του συμπλέγματος όσο και πολιτισμού Ταζαγκιάμπ-Αντρόνοβο. Σε χώρους στη νότια Βακτρία οι αυξανόμενοι δεσμοί με τον πολιτισμό Αντρόνοβο είναι ορατοί.
Σχέσεις με τους Ινδοϊρανούς
Το σύμπλεγμα Βακτρίας-Μαργιανής έχει προσελκύσει την προσοχή ως υποψήφιο για όσους αναζητούν για διασυνδέσεις με τους Ινδοϊρανούς, έναν σημαντικό γλωσσικό κλάδο που αποχωρίστηκε από τους πρωτοϊνδοευρωπαίους. Ο ίδιος ο Σαριαγιαννίδης θεωρεί το σύμπλεγμα ως ινδοϊρανικό, χαρακτηρίζοντάς το ως αποτέλεσμα μετανάστευσης από το νοτιοδυτικό Ιράν. Υλικά από τη Βακτρία-Μαργιανή βρέθηκαν στα Σούσα, Σαχντάντ και Τεπέ Γιαχία στο Ιράν, αλλά ο Λάμπεργκ-Καρλόφσκι δεν το θεωρεί ως απόδειξη ότι το σύμπλεγμα καταγόταν από το νοτιοανατολικό Ιράν. «Τα ελάχιστα υλικά αυτού του συμπλέγματος βρίσκονται σε κάθε μία από τις τοποθεσίες του ιρανικού Οροπεδίου όπως και σε τοποθεσίες της Αραβικής χερσονήσου».
Ρουσλάν και Λουντμίλα
Συγγραφή
Πριν εκδοθεί το 1820, ο Πούσκιν εξορίστηκε στη νότια Ρωσία για πολιτικές ιδέες που είχε εκφράσει σε άλλα έργα. Μια ελαφρώς αναθεωρημένη έκδοση δημοσιεύθηκε το 1828.
Επίλογος
Ένα σχόλιο του συγγραφέα, που αναφέρεται στις «καλές μέρες που πέρασαν».
Πουέρτο Σαν Χουλιάν
Το Πουέρτο Σαν Χουλιάν (Puerto San Julián) είναι πόλη στην επαρχία Σάντα Κρους της Αργεντινής και πρωτεύουσα του νομού Μαγκαλιάνες. Βρίσκεται στην Παταγονία, στις όχθες του κόλπου Σαν Χουλιάν, βορειοανατολικά του Ρίο Γαλιέγος, της πρωτεύουσας της επαρχίας. Είχε πληθυσμό 7.894 κατοίκους το 2010.
Μαρία της Οράγγης-Νάσσαου
Η Μαρία της Οράγγης-Νάσσαου (Maria von Orange-Nassau, 5 Σεπτεμβρίου 1642 - 20 Μαρτίου 1688) ήταν κόρη του Φρειδερίκου Ερρίκου της Οράγγης.
Φιλίπ ντε Πλεσίς
Δράση
Βοήθησε να επικυρωθεί η συνθήκη μεταξύ του Σαλαντίν και του Ριχάρδου Α΄. Στην ανανέωση αυτής της συνθήκης το 1208 υποστήριξε ότι το Τευτονικό Τάγμα και οι Ιωαννίτες Ιππότες θα πρέπει να κάνουν μια νέα προσφορά συνθήκης ειρήνης στον Μαλέκ-Αντέλ, αλλά η συμφωνία αυτή επικρίθηκε από τον Πάπα Ιννοκέντιο Γ΄.
Δίφρος
Οι θεοί του Ολύμπου παρουσιάζονται να κάθονται σε δίφρους στη ζωφόρο του Παρθενώνα και οι γυναίκες τους χρησιμοποιούσαν στο σπίτι, ενώ ο αναδιπλούμενος δίφρος ονομαζόταν δίφρος οκλαδίας. Ως προς την κατασκευή τους και λόγω της καμπύλης μορφής των ξύλων, εικάζεται ότι οι τεχνίτες κύρτωναν -εκ προθέσεως- νεαρά και εύκαμπτα κλαδιά σε δένδρα (λ.χ. δρυς), που όταν μεγάλωναν διατηρούσαν την επιθυμητή καμπύλη φόρμα. Αυτή η τεχνική της κατασκευής τέτοιων επίπλων που είχαν υποστεί μεθοδευμένη πρόκαμψη φαίνεται ότι ήταν γνωστή και διαδεδομένη πρακτική στην αρχαία Ελλάδα ίσως και παλαιότερα, π.χ. Μυκηναϊκός πολιτισμός.
Φιλίπ ντε Πλεσίς
Δράση
Κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησής του το Τάγμα του Ναού έφθασε στο απόγειό του στην Ευρώπη. Το 1209 τον διαδέχτηκε ως Μεγάλος Μάγιστρος ο ιππότης Γκιγιόμ ντε Σαρτρ. Η υπογραφή του Φιλίπ ντε Πλεσίς είναι καταγεγραμμένη για τελευταία φορά σε μια πράξη το 1209. Η Νεκρολογία του Ναού στο Ρεμς (Obituary of the Temple at Reims) αναφέρει το θάνατό του στις 12 Νοεμβρίου 1209.
Μαρία της Οράγγης-Νάσσαου
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Νάσσαου Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Οράγγης-Νάσσαου
Συμφωνία της Τζέντα
Αντιδράσεις
Η SOCAL και οι άλλοι μέτοχοι της ARAMCO, θορυβημένοι για τις συνέπειες της συμφωνίας, πίεσαν την κυβέρνηση των ΗΠΑ να κάνει δηλώσεις. Η ARAMCO προέτρεψε την κυβέρνηση των ΗΠΑ να βοηθήσει να πείσει την κυβέρνηση της Σαουδικής Αραβίας να ακυρώσει τη συμφωνία.
Διαιτησία
Κάθε πλευρά δημιούργησε ισχυρές νομικές ομάδες, με αυτό της κυβέρνησης, όπου ο Ωνάσης έπαιξε σημαντικό ρόλο. Οι διάδικοι δεν μπόρεσαν να συμφωνήσουν στα ερωτήματα που έπρεπε να υποβληθούν στο Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης, οπότε καθένας έθεσε τις δικές του ερωτήσεις. Τρεις γύροι εκτεταμένων γραπτών υπομνημάτων ανταλλάχθηκαν ταυτόχρονα. Οκτώ εβδομάδες προφορικής συζήτησης, στις 42 συνεδριάσεις, έλαβαν χώρα στη Γενεύη το καλοκαίρι του 1956.
Αίσθηση του τόπου
Ο Antrop (2004:86) αναφέρεται στην αίσθηση του τόπου ως “genius loci” («το πνεύμα του τόπου»), προσθέτοντας ότι η ιστορία και η μνήμη ενός τόπου χάνονται όταν χάνεται το “genius loci”, πράγμα που μεταφράζεται και ως απώλεια τοπίου.
Νότια λεβαντινικά αραβικά
Τα νότια λεβαντινικά αραβικά (ISO 639-3: ajp, Ethnologue: ajp, Glottolog: sout3123 ) είναι διάλεκτος της αραβικής γλώσσας με χρήση στο ευρύτερο νότιο τμήμα του Λεβάντε σε Παλαιστίνη, δυτική Ιορδανία και τους αραβόφωνους του βορείου Ισραήλ. Χρησιμοποιείται από 11,5 εκατομμύρια ομιλητές σε όλες τις χώρες σύμφωνα με την απογραφή του 2016, και για την γραφή της χρησιμοποιείται το αραβικό αλφάβητο.
Γεράσιμος Γ. Νοταράς
Παραπομπές
Κατηγορία:Οικογένεια Νοταρά Κατηγορία:Βουλευτές Αργολιδοκορινθίας
Ορφέας Τζανετόπουλος
Βιογραφικά στοιχεία
Στις δημοτικές εκλογές του 1964 ήταν υποψήφιος δήμαρχος του Αιγάλεω. Μετά την επιβολή της Χούντας των Συνταγματαρχών τον Απρίλιο του 1967, τοποθετήθηκε (διορισμός) από το καθεστώς στη θέση του δημάρχου, αντί του νόμιμα εκλεγμένου Σταύρου Μαυροθαλασσίτη. .
Μαξιμίλιαν φον Βάιξ
Στις 2 Μαΐου 1945 περιήλθε σε αμερικανική αιχμαλωσία. Επρόκειτο να προσαχθεί για εκτελέσεις αμάχων και άλλα εγκλήματα πολέμου στη Νυρεμβέργη, αλλά οι Σύμμαχοι για λόγους υγείας διέκοψαν τις ποινικές διαδικασίες εναντίον του και τον απελευθέρωσαν το καλοκαίρι του 1949. Έζησε τα τελευταία του χρόνια στην αφάνεια, πεθαίνοντας σε ηλικία 72 ετών το 1954, στην οικία των προγόνων του, στον Πύργο Ρέσμπεργκ στο Μπόρνχαϊμ–Ρέσμπεργκ κοντά στη Βόννη.
Πρώτα χρόνια
200px|thumb|right|Ο θυρεός της οικογένειας των φον ουντ τσου Βάιξ αν ντερ Γκλον, από βιβλίο οικοσημολογίας των μέσων του 15ου αιώνα. Ο Μαξιμίλιαν φον Βάιξ γεννήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 1881 στο Ντέσαου και ήταν γόνος της αριστοκρατικής οικογένειας των Βάιξ, της οποίας οι ρίζες έφταναν ως την εποχή της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, με καταγωγή από την άνω Βαυαρία, ο δε κλάδος της οικογένειας του Βάιξ από το Πριγκηπάτο της Κολωνίας. Ο πατέρας του, Όττο, ήταν Ίλαρχος (Λοχαγός του Ιππικού), Σταβλάρχης του Δούκα του Άνχαλτ, νυμφευμένος επίσης με ευγενή, την Αυγούστα Σοφία, Βαρώνη του Ρέντβιτς (Auguste Sophie, Freiin von Redwitz) η οποία καταγόταν από την πρωτεύουσα της Βαυαρίας, το Μόναχο. Ο νεαρός Μαξιμίλιαν φοίτησε στο σχολείο του Ντέσαου ως το 1895. Εκείνη τη χρονιά έμεινε ορφανός από πατέρα και μετοίκησε, όντας μοναχογιός, με τη μητέρα του στο Μόναχο. Εκεί φοίτησε στο Γυμνάσιο «Βίλχελμ» και πήρε το απολυτήριό του το 1900. Ως Βαυαρός, ο Βάιξ ήταν καθολικός το θρήσκευμα. Ήταν ιδιαίτερα θρησκευόμενος και αφοσιωμένος στην πίστη του, κάτι που τον χαρακτήριζε μέχρι το τέλος της ζωής του.
Σπύρος Ασωνίτης
Ο Σπύρος Ασωνίτης (1947-2012) ήταν ιστορικός και καθηγητής Πανεπιστημίου.
Βίος
Ο Σπύρος Ασωνίτης γεννήθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 1947 στην Κέρκυρα και, αφού ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του στην γενέτειρά του με υποτροφία του Ι.Κ.Υ., φοίτησε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών στη Φιλοσοφική Σχολή και στο Ιστορικό Αρχαιολογικό Τμήμα, από το 1966 έως το 1970.Εργάστηκε για εικοσιοκτώ χρόνια στη δημόσια δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Από το 1983 έως το 1986 με υποτροφία του Ι.Κ.Υ. εκπόνησε την διδακτορική διατριβή του με θέμα Συμβολή στην Ιστορία της Αιτωλοακαρνανίας και των νησιών του Νοτίου Ιονίου (1325-1429) με επόπτη καθηγητή τον Ιωάννη Καραγιαννόπουλο. Τον Μάρτιο του 1987 αναγορεύθηκε διδάκτορας της Φιλοσοφικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Το 1998-1999 έλαβε τη μεταπτυχιακή θεματική ενότητα Ανοικτή και εξ αποστάσεως εκπαίδευση από το Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο. Τον Μάιο του 2000 εξελέγη επίκουρος καθηγητής του Τμήματος Αρχειονομίας και Βιβλιοθηκονομίας του Ιόνιου Πανεπιστημίου με γνωστικό αντικείμενο Ιστορία του Δυτικού Ελλαδικού χώρου κατά τους μέσους χρόνους. Τον Νοέμβριο του 2005 εξελέγη αναπληρωτής καθηγητής και τον Μάιο του 2010 καθηγητής στο ίδιο τμήμα. Παράλληλα δίδαξε στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο Γενική Ιστορία της Ευρώπης. Ο Δήμος Κερκυραίων  τον  διόρισε  πρόεδρο  της Δημοτικής  Πινακοθήκης της  Κέρκυρας, ενώ υπήρξε μέλος της  Ελληνικής Ιστορικής  Εταιρείας, του  Κέντρου  Μελετών  Ιονίου, της Εταιρείας Έρευνας των σχέσεων του  Μεσαιωνικού  και Νέου Ελληνισμού  με  τη  Δύση. Πέθανε στις 8 Μαρτίου 2012.
Μαξιμίλιαν φον Βάιξ
Εθνικοσοσιαλισμός (1933–1939)
Το επόμενο έτος ξεκίνησε με το σκάνδαλο Φριτς-Μπλόμπεργκ, που οδήγησε στην έξοδο του Στρατάρχη Μπλόμπεργκ και του Αρχιστράτηγου Φριτς από την ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων. Ο νέος Ανώτατος Διοικητής του Στρατού Βάλτερ φον Μπράουχιτς «εκκαθάρισε» το στράτευμα, συνταξιοδοτώντας αντιδραστικούς αξιωματικούς και προετοιμάζοντας το έδαφος για την εφαρμογή της ιμπεριαλιστικής πολιτικής του Χίτλερ. Παρά την αναταραχή που προκάλεσε η αποπομπή των Μπλόμπεργκ και Φριτς, ο Χίτλερ κατάφερε να καθησυχάσει προσωπικά τους στρατηγούς του. Τον ίδιο Μάρτιο ο Βάιξ εισήλθε με το Σώμα Στρατού του στην Αυστρία, καταλαμβάνοντάς την αναίμακτα και ενσωματώνοντάς την στο Γερμανικό Ράιχ (Άνσλους - η προσάρτηση της Αυστρίας). Η ατμόσφαιρα που επικρατούσε ήταν ιδιαίτερα χαρμόσυνη και ο Βάιξ έγραφε πως «ποτέ ξανά δεν είχα ζήσει τέτοια χαρά».
Μάχη της Γαλλίας
Για τις επιτυχίες στη Γαλλία της Στρατιάς που διοικούσε, ο Βάιξ παρασημοφορήθηκε με τον Σταυρό των Ιπποτών του Σιδηρού Σταυρού στις 29 Ιουνίου 1940. Στις 19 Ιουλίου 1940, στο κύμα προαγωγών στο Ράιχσταγκ, μαζί με πολλούς άλλους συνάδελφούς του, προήχθη σε αρχιστράτηγο. Μετά την επιτυχία στη Γαλλία, ο Βάιξ στάλθηκε στο Μόναχο, για να επιβλέψει την εκπαίδευση των καινούριων γερμανικών μεραρχιών.
Επιχείρηση Μπαρμπαρόσα
Η γερμανική επίθεση ξεκίνησε τα χαράματα της 22ης Ιουνίου 1941. Εκείνη την περίοδο πολλά τμήματα της 2ης Στρατιάς βρίσκονταν ακόμη καθʼ οδόν προς την Ανατολική Πολωνία και για τον λόγο αυτό τα στρατεύματα του Βάιξ δεν έλαβαν μέρος στις αρχικές επιθέσεις. Στις 27 Ιουνίου η 2η Στρατιά τέθηκε στην εφεδρεία της Ομάδας Στρατιών «Βορράς» του Στρατάρχη Φέντορ φον Μποκ. Τρεις ημέρες αργότερα σημειώθηκε μια σημαντική αλλαγή, καθώς οι μονάδες πεζικού της 4ης Στρατιάς μεταφέρθηκαν στη 2η (η 4η απορρόφησε τις Ομάδες Πάντσερ 3 και 4). Στις τεράστιες κυκλωτικές κινήσεις των πρώτων μηνών της επιχείρησης, οι νεοαποκτηθέντες σχηματισμοί της 2η Στρατιάς συνεισέφεραν, μαζί με τους στρατιώτες της 9ης Στρατιάς, στην περικύκλωση σοβιετικών μονάδων στον θύλακα του Μπιάλιστοκ μέχρι τις 9 Ιουλίου, συλλαμβάνοντας 290.000 αιχμαλώτους. Την επόμενη ημέρα τμήματά της 2ης Στρατιάς έφτασαν στον ποταμό Μπερεζίνα. Ως το τέλος του Ιουλίου η 2η Στρατιά ασχολήθηκε αφενός με τη διεύρυνση του προγεφυρώματός της ανατολικά του ποταμού και αφετέρου στην εκκαθάριση του θύλακα του Σμολένσκ (300.000 αιχμάλωτοι).
Τον Αύγουστο η Στρατιά του Βάιξ επιτέθηκε εναντίον του σοβιετικού Κεντρικού Μετώπου στο Γκομέλ. Από κοινού με την Ομάδα Πάντσερ 2 συνέλαβε 84.000 αιχμαλώτους μέχρι τις 24 Αυγούστου. Στις 25 Αυγούστου ήρθε η απόφαση της OKW να αποσπάσει δυνάμεις της Ομάδας Στρατιών «Κέντρο» και να τις στείλει στις μάχες που μαίνονταν στην Ουκρανία, παρά τις διαμαρτυρίες πολλών έμπειρων στρατηγών. Μαζί με την Ομάδα Πάντσερ 2 και την 6η Στρατιά, η 2η Στρατιά του Βάιξ κατάφερε, σε μία από τις μεγαλύτερες μάχες περικύκλωσης της ιστορίας, να παγιδεύσει πάνω από 600.000 Σοβιετικούς στρατιώτες σε έναν γιγαντιαίο θύλακο γύρω από το Κίεβο. Και αυτή η μάχη έληξε με επιτυχία για τις γερμανικές δυνάμεις στις 24 Σεπτεμβρίου. Από τις 30 Σεπτεμβρίου ως τις 17 Οκτωβρίου η 2η Στρατιά και η Ομάδα Πάντσερ 2 κατάφεραν να εξουδετερώσουν 3 σοβιετικές στρατιές στο Μπριάνσκ. Η μάχη δεν είχε τα χαρακτηριστικά των προηγούμενων μαχών κύκλωσης, ούτε λογίζεται ως μεγάλη επιτυχία, καθώς πολλοί στρατιώτες κατάφεραν να διασπάσουν την περικύκλωση ή κατέφυγαν στα πυκνά δάση της περιοχής, αναλαμβάνοντας αργότερα δράση ως αντάρτες.
Επιχείρηση «Κυανό»
Τα χαράματα της 28ης Ιουνίου, με συννεφιά, η 4η Στρατιά Πάντσερ ξεκίνησε την επίθεσή της. Ο Βάιξ ήταν παρών στη γραμμή εκκίνησης ανατολικά του Σίγκρι, παρατηρώντας το πυροβολικό και τα παρατεταγμένα τεθωρακισμένα του με κιάλια. Μετά από φραγμό πυροβολικού μισής ώρας τα πάντσερ ξεκίνησαν. Η απάντηση του εχθρικού πυροβολικού ήταν ισχνή. Οι Σοβιετικοί, έχοντας αποκομίσει οδυνηρή εμπειρία από την τακτική που ακολούθησαν το προηγούμενο καλοκαίρι, προτίμησαν να επιτρέψουν την υποχώρηση μονάδων που κινδύνευαν να περικυκλωθούν. Έτσι οι προσδοκίες του Χίτλερ για τη σύλληψη μεγάλου αριθμού αιχμαλώτων κοντά στον Ντον δεν ευοδώθηκαν. Στη συνέχεια ο Μποκ δέσμευσε την 2η Στρατιά στο Βορονέζ, καθυστερώντας την επιχείρηση «Κυανό». Σκόπευε να εξασφαλίσει την αριστερή πλευρά του πριν συνεχίσει τις επιχειρήσεις στα νότια. Παρά τη διαταγή του Χίτλερ για απαγκίστρωση, ο Μποκ επέμεινε. Αυτό επέτρεψε σε χιλιάδες Σοβιετικούς στρατιώτες να ξεφύγουν από την περικύκλωση, κάτι που δεν ευχαρίστησε καθόλου τον Χίτλερ.
Ντον, Βορονέζ και Χάρκοβο
Στις 30 Ιανουαρίου ο Χίτλερ προήγαγε τον Βάιξ σε στρατάρχη, μαζί με τον Πάουλους, τον Έβαλντ φον Κλάιστ και τον Βόλφραμ φον Ρίχτχοφεν. Αυτό συνεπαγόταν αυτόματα και τον διπλασιασμό του μισθού που λάμβανε ως Αρχιστράτηγος από το 1940 (2.000 ℛℳ [Μάρκα του Ράιχ]) σε 4.000 ℛℳ. Την αμέσως επόμενη ημέρα ο Πάουλους, ο νεότερος μέχρι τότε σε ηλικία στρατάρχης του Γερμανικού Στρατού, παραδόθηκε με ό,τι είχε απομείνει από την 6η Στρατιά στους Σοβιετικούς, παρά την υπενθύμιση του Χίτλερ πως «κανένας Γερμανός στρατάρχης δεν έχει συλληφθεί ζωντανός ως σήμερα». Ο Χίτλερ νιώθοντας προδομένος, δήλωσε με πικρία στη συνεδρίαση της 1ης Φεβρουαρίου: «[Ο Πάουλους] είναι ο τελευταίος άνθρωπος σε αυτόν τον πόλεμο που προάγω σε στρατάρχη!».
Επιχείρηση «Άξονας»
Μέχρι τις 24 Σεπτεμβρίου η Κεφαλονιά βρισκόταν υπό τον έλεγχο των Γερμανών. Περίπου 5.000 αξιωματικοί και στρατιώτες της μεραρχίας «Άκουι» που υπερασπίστηκαν το νησί εκτελέστηκαν με συνοπτικές διαδικασίες, τόσο κατά την κατάληψη του νησιού, όσο και κατά τις μέρες που την ακολούθησαν. Ο Λαντς υπέβαλε σκόπιμα ερώτημα στον Λερ, προϊστάμενό του στην Ομάδα Στρατιών «E», προκειμένου να αποφασίσει αν η διαταγή του Χίτλερ ίσχυε και για τους υπόλοιπους 5.000 Ιταλούς που βρίσκονταν υπό γερμανική αιχμαλωσία. Ούτε ο Λερ, ούτε ο Βάιξ θέλησαν να λάβουν τέτοια απόφαση. Ο Βάιξ διαβίβασε την ερώτηση του Λαντς στην OKW και έλαβε την απάντηση, πως οι αιχμάλωτοι επρόκειτο να λάβουν μεταχείριση αιχμαλώτων πολέμου. Από αυτούς, περίπου 500 πνίγηκαν κατά τη μεταφορά τους στην ηπειρωτική Ελλάδα, όταν ναυάγησε το πλοίο που τους μετέφερε. Και στην Κροατία την ίδια μοίρα είχαν οι άνδρες της μεραρχίας «Μπέργκαμο», που υπερασπίστηκαν το Σπλιτ. Παρά τις σφαγές που διαπράχθηκαν, ο Βάιξ θεώρησε πρέπον να εκφράσει την αναγνώρισή του στους στρατιώτες του για το επίτευγμά τους να καταβάλουν την αντίσταση ισχυρότερων μονάδων: «Το στρατιωτικό πνεύμα θριάμβευσε πάνω στους πολλούς!» ανέφερε χαρακτηριστικά. Πράγματι, αν και αριθμητικά κατώτεροι και χωρίς μηχανοκίνητα μέσα, οι άνδρες του Βάιξ κατόρθωσαν να αφοπλίσουν τους Ιταλούς στρατιώτες.
Υπόβαθρο
Σύντομα και η Βουλγαρία αποχώρησε από τον πόλεμο. Έχοντας αποτύχει να έρθουν σε συμφωνία με τον Κόκκινο Στρατό, παρά τις κινήσεις «καλής θέλησης», όπως η εκδίωξη της γερμανικής Στρατιωτικής Αποστολής από τη Βουλγαρία και η σύλληψη των στρατιωτών της Βέρμαχτ που υποχωρούσαν από τη Ρουμανία, οι Σοβιετικοί επικαλέστηκαν ως πρόσχημα την ύπαρξη γερμανικών στρατιωτικών δυνάμεων στο ουδέτερο έδαφος της Βουλγαρίας. Στις 5 Σεπτεμβρίου η Σοβιετική Ένωση της κήρυξε τον πόλεμο και τρεις ημέρες αργότερα μονάδες του Τρίτου Ουκρανικού Μετώπου εισέβαλαν στη χώρα, αναγκάζοντας τους Βούλγαρους να κηρύξουν τον πόλεμο στη Γερμανία. Ο Βάιξ αντέδρασε άμεσα και οι Γερμανοί αφόπλισαν χωρίς μεγάλη δυσκολία τις βουλγαρικές μονάδες στα Σκόπια.
Η μάχη για το Βελιγράδι
Ο Βάιξ συνέχιζε να μην έχει νέα από την πρόοδο της Ομάδας Μάχης Στέττνερ. Στο προσωπικό του ημερολόγιο στις 18 Οκτωβρίου σημείωσε πως θεωρούσε την Ομάδα χαμένη και έδωσε ετεροχρονισμένα τη διαταγή εκκένωσης του Βελιγραδίου. Προς έκπληξή του, περίπου οι μισοί από τους στρατιώτες της Ομάδας του Στέττνερ κατάφεραν να διασπάσουν τον κλοιό και να φτάσουν στις φίλιες γραμμές.
Τελευταίες μάχες και συνταξιοδότηση
Τους μήνες που ακολούθησαν το βάρος των επιχειρήσεων πέρασε στον Λερ και σημειώθηκε υποχώρηση της Ομάδας Στρατιών «Ε» που είχε στην ευθύνη του. Τον Ιανουάριο του 1945 στο Βερολίνο ο Βάιξ προτάθηκε για την ανάληψη μιας καινούριας θέσης. Ο Επιτελάρχης των Ενόπλων Δυνάμεων Γκουντέριαν, παλιός φίλος του Βάιξ, αιτήθηκε τη δημιουργία μιας νέας Ομάδας Στρατιών στον ποταμό Βιστούλα, που θα αναλάμβανε την άμυνα της περιοχής. Μετά την παραχώρηση της κυριότητας της Βοσνίας και της Κροατίας στην Ομάδα Στρατιών «E», η Ομάδα Στρατιών «F» φαινόταν πως είχε εξαντλήσει τη χρησιμότητά της. Ο Γκουντέριαν είχε διαπιστώσει την περίσσεια επιτελείων Ομάδων Στρατιών στα Βαλκάνια και ήταν της άποψης, πως ένα από τα δύο θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως αρχηγείο της νέας Ομάδας Στρατιών. Ο Γκουντέριαν έγραφε μετά τον πόλεμο για τον Βάιξ πως «ήταν ο άνδρας που θα μπορούσε να θέσει υπό έλεγχο μία τόσο δύσκολη κατάσταση, αν κάποιος μπορούσε ακόμη». Ο Γιοντλ συμφώνησε να στηρίξει την πρότασή του στη συνεδρίαση της 24ης Ιανουαρίου. Η απάντηση του Χίτλερ ήταν κατηγορηματική. Ο Φύρερ θεωρούσε τον εξηντατριάχρονο πια Στρατάρχη Βάιξ «πολύ κουρασμένο» και εξέφρασε αμφιβολίες για τις ικανότητές του να αναλάβει τη θέση. Ο Γιοντλ τότε συνέδραμε τον Χίτλερ, φέρνοντας ως επιχείρημα τη βαθιά θρησκευτικότητα του καθολικού Βάιξ. Έτσι αποφασίστηκε ο διορισμός του Χάινριχ Χίμλερ στην ηγεσία της Ομάδας Στρατιών. Ο Γκουντέριαν θεωρούσε την ιδέα «ηλιθιότητα», καθώς ο Χίμλερ απεδείχθη εντελώς ακατάλληλος για να διοικήσει στρατεύματα στο πεδίο της μάχης. Ακόμη και οι προσπάθειές του να αποσπάσει μέλη από το επιτελείο του Βάιξ για να στελεχώσει το αρχηγείο της Ομάδας Στρατιών ναυάγησαν. Ο Βάιξ τελικά παρέμεινε στα Βαλκάνια.
Αιχμαλωσία, δίκη και απελευθέρωση
Τα επόμενα χρόνια ο Βάιξ κρατήθηκε σε διάφορα στρατόπεδα αιχμαλώτων στη Γερμανία, κάτω από σκληρές συνθήκες. Ο Μάρσαλ τον συνάντησε ξανά το 1946, όταν κρατείτο στο Στρατόπεδο Αιχμαλώτων Πολέμου στο Λούντβιγκσμπουργκ, κοντά στη Στουτγκάρδη. Βρισκόταν σε άσχημη κατάσταση, αξύριστος, με σπυριά στο πρόσωπο, με πρησμένα άνω και κάτω άκρα, φορώντας λιτή φορεσιά. Είχε επίσης κακή ψυχολογική κατάσταση λόγω της πιθανότητας έκδοσής του στη Γιουγκοσλαβία, όπου ήταν πεπεισμένος πως θα τον εκτελούσαν. Παρά την κατάστασή του, ο Βάιξ αρνήθηκε να παραπονεθεί στον διοικητή του στρατοπέδου, αναγκάζοντας τον Μάρσαλ να παρέμβει για να του παρασχεθεί ιατρική περίθαλψη.
Σταύρος Καρατζάς
Ο Σταύρος Καρατζάς (1906-1982) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Υπηρέτησε ως δήμαρχος Καλαμαριάς από το 1951 έως το 1964, υπηρετώντας επί τρεις συναπτές θητείες. Ανήκε πολιτικά στην κεντροδεξιά, όχι όμως στην ΕΡΕ.
Λοτ-ε-Γκαρόν
Γεωγραφικά στοιχεία
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Ο ποταμός [[Γαρούνας|Γκαρόν στην Τονάνς]] Ο νομός Λοτ-ε-Γκαρόν είναι τμήμα της διοικητικής περιοχής Νέα Ακουιτανία. Έχει έκταση 5.361 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Διοικητικά αποτελείται από 4 διαμερίσματα και περιλαμβάνει 319 κοινότητες. Ο πληθυσμός του νομού είναι 332.833 (στην απογραφή του 2016).
Ιστορία
μικρογραφία|367x367εσ|Η θέση του νομού Λοτ-ε-Γκαρόν στη [[Νέα Ακουιτανία]] Ο νομός Λοτ-ε-Γκαρόν είναι ένας από τους αρχικά 83 νομούς (πλέον 101) που δημιουργήθηκαν κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης στις 4 Μαρτίου 1790, ως εφαρμογή του νόμου της 22ας Δεκεμβρίου 1789, με τον οποίο καταργήθηκαν οι παλαιές επαρχίες.
Ηράκλεια επί Λάτμον
Η Ηράκλεια επί Λάτμον ήταν αρχαία πόλη της Μικράς Ασίας, η οποία ευρίσκετο στους πρόποδες του όρους Λάτμου στα δυτικά παράλια της Καρίας και νοτιοανατολικά της Μιλήτου. Αναφέρεται από τον Απολλώνιο τον Ρόδιο στο έργο του "Αργοναυτικά". Ορισμένοι μελετητές, βασιζόμενοι στον Παυσανία, αναφέρουν ότι η παλιότερη ονομασία της πόλης ήταν Λάτμος. Σύμφωνα με τη μυθολογία και τον ρωμαίο ποιητή Οβίδιο, ο Ενδυμίωνας ζούσε ως βοσκός στην περιοχή, γι΄αυτό και θεωρείτο ο μυθικός ιδρυτής της πόλης, η οποία του είχε αφιερωμένο ιερό. Αν και η ακριβής τοποθεσία της πόλης δεν είναι γνωστή, σώζονται αρκετά αργυρά και χάλκινα νομίσματα της ρωμαϊκής εποχής. Βρέθηκαν αργυρά τετράδραχμα νομίσματα με την κεφαλή της Αθηνάς και την επιγραφή "ΗΡΑΚΛΕΩΤΩΝ", καθώς και χάλκινα της εποχής του Αυγούστου, του Αντωνίνου του Ευσεβούς και του Μάρκου Αυρήλιου.
Εθνική Βιβλιοθήκη της Τυνησίας
Ιστορία
Από το 1965 ονομάζεται Εθνική Βιβλιοθήκη (Dâr Al-Kutub Al-Wataniya).
Συλλογές
Η συλλογή της βιβλιοθήκης περιλαμβάνει πάνω από ένα εκατομμύριο μονογραφίες, 16.000 περιοδικά και 40.000 μοναδικά χειρόγραφα. Η συλλογή χαρτών έχει πάνω από 5000 αντίτυπα. Από το 1978 εκδίδεται ετησίως μια έντυπη εθνική βιβλιογραφία. Μεταξύ των πολυτίμων αρχείων υπάρχουν αραβόφωνα  εικονογραφημένα χειρόγραφα με επιχρύσωση.
Ανάποδα (μυθιστόρημα)
Ο χαρακτήρας
Ο Ντεζ Εσέντ εμφανίζεται ως το αρχέτυπο του νεαρού Γάλλου που πάσχει από το «κακό του αιώνα». Είναι ένας επαναστάτης δανδής και εστέτ, που χαρακτηρίζεται από ηθικό κυνισμό και ηθική διαστροφή. Βρίσκει ευχαρίστηση στην αισθητική διαστροφή, ως τρόπο αντιστροφής των κανόνων και των συμβατικών αξιών που επικρατούν στην κοινωνία της εποχής του. Επαναστατεί ενάντια στον ηθικό κομφορμισμό και την κοινωνική προκατάληψη. Πιστεύει ότι οι αξίες της ελευθερίας και της προόδου της σύγχρονης κοινωνίας είναι υποκριτικές και ψευδείς, αφού συγκαλύπτουν την εκμετάλλευση των άλλων και προάγουν την πνευματική δυσαρέσκεια και τον πόνο της ζωής. Η απαισιοδοξία του, μια αντανάκλαση του έργου του Σοπενχάουερ, συνδέεται με τη διαστροφή και τον κυνισμό ως αισθητικές μορφές ατομικής εξέγερσης ενάντια στον κοινωνικό κόσμο.
Δημοσθένης Αμπατζόπουλος
Ο Δημοσθένης Αμπατζόπουλος (1893-1957) του Ιωάννη, ήταν Έλληνας έμπορος και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής Θεσσαλονίκης και Κιλκίς. Επίσης, για βραχύβια θητεία ήταν και Νομάρχης Κιλκίς.
Οκταετηρίδα
Στην αστρονομία, μια οκταετηρίδα είναι η περίοδος των οκτώ ηλιακών ετών μετά την οποία η φάση της σελήνης συμβαίνει την ίδια ημέρα του έτους συν μία ή δύο ημέρες.
Αμελάγχιο
Κατανομή και βιολογία
Το γένος είναι ιθαγενές της εύκρατης ζώνης του Βόρειου Ημισφαιρίου, με μεγαλύτερο αριθμό ειδών στη Βόρεια Αμερική, ιδίως στις βορειοανατολικές Ηνωμένες Πολιτείες και τον κοντινό νοτιοανατολικό Καναδά. Δύο είδη φύονται στην Ασία και μόνο ένα στην Ευρώπη. Η ταξινομική του αμελαγχίου έχει προβληματίσει επί μακρόν τους βοτανολόγους και άλλους, γεγονός εμφανές από τους διαφορετικούς αριθμούς ειδών που αναγνωρίζονται σε αυτό το γένος, από 6 μέχρι 33, σε δύο ανακοινώσεις. Σημαντική πολυπλοκότητα εισάγεται από τον υβριδισμό, τη χρωμοσωμική πολυπλοείδεια και την απομειξία (παρθενογενετική παραγωγή σπόρων), που δυσχεραίνουν την ταυτοποίηση των ειδών του γένους.
Χρήσεις και καλλιέργεια
Ο καρπός αρκετών ειδών αμελαγχίου τρώγεται από τον άνθρωπο ωμός, έχοντας γεύση παρόμοια με τη γεύση κυανόμουρου (blueberry), αλλά επηρεασμένη από την οσμή αμυγδάλου που προέρχεται από τους σπόρους. Επιλεγμένες ποικιλίες του Amelanchier alnifolia έχουν επιλεγεί για παραγωγή καρπών. Κάποιες άλλες καλλιεργούμενες ποικιλίες φαίνεται ότι προέρχονται από διασταύρωση των ειδών A. alnifolia και A. stolonifera. Πολλαπλασιάζονται με σπορά, παραφυάδες και μπόλιασμα. Το αμελάγχιο μπολιάζει τόσο εύκολα, ώστε ακόμα και μπολιάσματα πάνω σε άλλα γένη, όπως ο κράταιγος και το σόρβο, επιτυγχάνουν συχνά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αμελαγχιο Κατηγορία:Οπωροφόρα δέντρα
Σαμπιχά Μπενγκιουτάς
Η Σαμπιχά Ζίγια Μπενγκιουτάς (1904 – 2 Οκτωβρίου 1992) ήταν τουρκάλα γλύπτρια. Είναι η πρώτη γυναίκα γλύπτρια της Τουρκίας.
Ζωή
Αργότερα, παντρεύτηκε τον Σακίρ Εμάν Μπενγκιουτάς, διπλωμάτης και εγγονός του ποιητή Αμπντουλχάκ Χαμίτ Τουρχάν. Συχνά ταξίδευε στο εξωτερικό, όπου συνόδευε το σύζυγό της. Το ζευγάρι εγκαταστάθηκε στη γειτονιά Μάλτεπε της Τσανκάγια στην Άγκυρα αφότου συνταξιοδοτήθηκε ο σύζυγος της. Υιοθέτησε μια κόρη, τη Νουρόλ, που έγινε η παρέα της στη μοναξιά της.
Μιχαήλ Μονομάχος
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 14ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί κυβερνήτες της Θεσσαλίας Κατηγορία:Μεγάλοι Κονόσταυλοι Κατηγορία:Σεβαστοί
Χέουμνο
Ονομασία
Το όνομα Chełmno προέρχεται από το chelm, την παλαιά πολωνική λέξη για το λόφο. Μετά την άφιξη των Τεύτονων Ιπποτών το 1232, χρησιμοποιήθηκε το λατινικό όνομα Colmen. Κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα, το γερμανοποιημένο όνομα Culm χρησιμοποιήθηκε σε επίσημα έγγραφα σχετικά με την πόλη, καθώς η πόλη ήταν μέλος της Χανσεατικής Ένωσης και μέρος του Κράτους του Τευτονικού Τάγματος. Το Χέουμνο προσαρτήθηκε από την Πρωσία στον πρώτο διαμελισμό της Πολωνίας το 1772 και, ως μέρος μιας ευρύτερης προσπάθειας γερμανοποίησης, μετονομάστηκε επίσημα σε Kulm. Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η πόλη μετονομάστηκε ξανά από Χέουμνο σε Κουλμ (Kulm).
Εμμανουήλ Βάλλης
Ο Εμμανουήλ Βάλλης (1880-1941) ήταν δάσκαλος, δημοσιογράφος και βουλευτής Λέσβου.
Δουκάτο της Αντιόχειας
Το Δουκάτο αρχικά διοικούνταν από έναν στρατηγό κι έπειτα από έναν δούκα που είχε εκτεταμένες αρμοδιότητες και υψηλή θέση στην στρατιωτική ιεραρχία αμέσως μετά τον στρατηγό των Ανατολικών, αργότερα μερικοί διοικητές είχαν τον τίτλο του κατεπάνω. Επειδή η διοικητική επαρχία βρισκόταν στα σύνορα, η πόλη της Αντιόχειας έδρα του Δουκάτου, είχε οχυρωθεί με ισχυρά τείχη, στη δικαιοδοσία του δούκα υπήρχαν και πολλά κάστρα. Στην περιοχή μαρτυρείται ότι υπήρχαν μεγάλες βασιλικές εκτάσεις και στην πόλη έδρευαν υπάλληλοι οι, λεγόμενοι, "βασιλικοί". Το Δουκάτο διατηρούσε χριστιανικό πληθυσμό αλλά κι υπολογίσιμο μουσουλμανικό.
Μαρμάρινο θωράκιο με ανάγλυφη διακόσμηση (10ου με αρχές 11ου αι.) Βυζαντινό Μουσείο Αθηνών
Περιγραφή
Το Μαρμάρινο θωράκιο με ανάγλυφη διακόσμηση προέρχεται από το Ασκληπιείο της Αθήνας και χρονολογείται στα τέλη του 10ου με αρχές 11ου αι.Είναι διαστάσεων 90,5 εκ. ύψους, 69,5 πλάτους και 11,5 εκ πάχους.Στο κέντρο κυριαρχεί φυλλωτός σταυρός πλαισιωμένος από δύο πτηνά και σχηματοποιημένα φυτικά κοσμήματα. Η υπόλοιπη επιφάνεια του θωρακίου από πυκνά εγχάρακτα τετράφυλλα σε συμμετρική επανάληψη.
The Thing
Το The Thing (ελληνική μεταφορά: Η Απειλή) είναι αμερικανική κινηματογραφική ταινία επιστημονικής φαντασίας τρόμου του 1982, σκηνοθεσίας Τζον Κάρπεντερ και σεναρίου Μπιλ Λάνκαστερ, με πρωταγωνιστή τον Κερτ Ράσελ. Στην ταινία επίσης παίζουν οι Γουίλφορντ Μπρίμλι, Τ. Κ. Κάρτερ, Ντέιβιντ Κλίνον, Κιθ Ντέιβιντ, Ρίτσαρντ Ντισάρτ, Τσαρλς Χάλαχαν, Πίτερ Μαλόνι, Ρίτσαρντ Μασούρ, Ντόναλντ Μόφατ, Τζόελ Πόλις, και Τόμας Γουέιτς. Η ιστορία της ταινίας περιστρέφεται γύρω από μία παρασιτική εξωγήινη μορφή ζωής, που αφομοιώνεται σε άλλους οργανισμούς και τελικά τους μιμείται. Αυτή η μορφή ζωής, το Πράγμα, εισβάλει σε έναν ερευνητικό σταθμό στην Ανταρκτική, παίρνει τη μορφή των ερευνητών που απορροφά, σπέρνοντας τον πανικό και την υποψία μεταξύ των μελών της ομάδας.
Γυρίσματα
Ο Κιθ Ντέιβιντ είχε σπάσει το χέρι του σε ένα αυτοκινητικό δυστύχημα μία μέρα πριν το ξεκίνημα των γυρισμάτων. Πήγε την επόμενη μέρα αλλά, όταν ο Κάρπεντερ και ο Φράνκο είδαν το πρησμένο του χέρι, τον έστειλαν στο νοσοκομείο, όπου υποβλήθηκε σε δύο ράμματα. Ο Ντέιβιντ επέστρεψε φορώντας χειρουργικό γάντι κάτω από ένα μαύρο γάντι, που ζωγραφίστηκε έτσι, ώστε να μοιάζει με την επιδερμίδα του. Το χέρι του δεν φαίνεται στο πρώτο μισό της ταινίας. Ο Κάρπεντερ γύρισε τις σκηνές με τη νορβηγική κατασκήνωση αφού ολοκλήρωσε τις τελικές σκηνές. Χρησιμοποίησε την κατεστραμμένη αμερικανική βάση ως σταντ για την καμμένη νορβηγική κατασκήνωση. Για την καταστροφή της βάσης με τα εκρηκτικά απαιτήθηκε να βρίσκονται οι βοηθοί κάμερας μέσα στη σκηνή με τα εκρηκτικά, τα οποία ενεργοποιούνταν χειροκίνητα. Οι βοηθοί έπρεπε να τρέχουν σε μία ασφαλή απόσταση, ενώ επτά κάμερες κατέγραφαν την καταστροφή της βάσης. Καθώς η ταινία γυρίστηκε μία περίοδο όπου η μεγάλη χρήση ειδικών εφέ ήταν σπάνια, οι ηθοποιοί έπρεπε να προσαρμοστούν στις περιγραφές του Κάρπεντερ σχετικά με το τί αντικρίζουν οι χαρακτήρες τους, αφού τα εφέ θα εισάγονταν στη διαδικασία post-production. Για να δημιουργηθεί η εντύπωση ότι κάτι συνέβαινε στη σκηνή χρησιμοποιήθηκαν μαριονέτες, ενώ σε άλλες περιπτώσεις το καστ κοιτούσε έναν τοίχο ή ένα αντικείμενο μαρκαρισμένο με ένα "X".
Ηλιακή έκλειψη της 3ης Οκτωβρίου 2005
Η έκλειψη ξεκίνησε από τον βόρειο Ατλαντικό ωκεανό στις 08:41 (παγκόσμια ώρα UT). Η δακτυλιοειδής φάση έγινε ορατή στη Μαδρίτη, στην Ισπανία στις 08:56 UT, με διάρκεια τεσσάρων λεπτών και έντεκα δευτερολέπτων και το 90% του Ήλιου καλύφθηκε από τη Σελήνη. Η δακτυλιοειδής φάση έγινε ορατή και από το Αλγέρι στις 09:05 UT, κατόπιν από την Τυνησία και τη Λιβύη, το Σουδάν, την Κένυα και τη Σομαλία για να ολοκληρωθεί κατά το ηλιοβασίλεμα (12:22 UT) στον Ινδικό Ωκεανό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκλείψεις
Οικογένεια Λεμού
Παραπομπές
Λεμου
Αλέξιος Άγγελος Φιλανθρωπηνός
Ο Αλέξιος Άγγελος Φιλανθρωπηνός (απεβ. π. 1389) ήταν ευγενής στη Ρωμανία, όπου κυβέρνησε τη Θεσσαλία από το 1373 ως π. το 1390 (από το 1382 π. ως υποτελής των Ρωμαίων) με τον τίτλο του Καίσαρα.
Λέσεκ Μπαλτσερόβιτς
Βιογραφία
Ο Μπαλτσερόβιτς είναι μέλος της Επιτροπής για τη Νομική Ενδυνάμωση των Φτωχών, μιας ανεξάρτητης πρωτοβουλίας που φιλοξενείται από το Πρόγραμμα των Ηνωμένων Εθνών για την Ανάπτυξη και της πρώτης παγκόσμιας πρωτοβουλίας που επικεντρώνεται ειδικά στη σχέση μεταξύ αποκλεισμού, φτώχειας και νόμου. Είναι επίσης μέλος του σημαίνοντος συμβουλευτικού σώματος με έδρα την Ουάσιγκτον, του Ομάδα των Τριάντα, και είναι μέλος του διοικητικού συμβουλίου της διάσημης δεξαμενής σκέψης της Ουάσιγκτον, του Ινστιτούτου Πίτερσον. Είναι σύντροφος στο Collegium Invisibile.
ΟΙ BELLS
Κατά τη διάρκεια της κρίσης στην Ευρωζώνη, ο Μπαλτσερόβιτς ήταν ειλικρινής υποστηρικτής της δημοσιονομικής πειθαρχίας και συχνά αποκαλείται ο αντι-Μπερνάνκε για την περιφρόνηση του στρεβλωτικού δημοσιονομικού κινήτρου. Σε διάφορα άρθρα έχει αναπτύξει μια σύγκριση μεταξύ των δημοσιονομικά απείθαρχων PIGS (Πορτογαλία, Ιταλία, Ελλάδα και Ισπανία) και των δημοσιονομικά πειθαρχημένων BELL (Βουλγαρία, Εσθονία, Λετονία και Λιθουανία). Η υπεύθυνη δημοσιονομική πολιτική επιφέρει καλύτερα αποτελέσματα ανάπτυξης, ισχυρίζεται ο Μπαλτσερόβιτς. Έχει πολλούς οπαδούς μεταξύ των οικονομολόγων της Ανατολικής Ευρώπης, με σημαντικότερο τον Σιμεόν Ντιάνκοφ, Αναπληρωτή Πρωθυπουργό και Υπουργό Οικονομικών της Βουλγαρίας μεταξύ 2009 και 2013.
Βιτρί-λε-Φρανσουά
Γεωγραφικά στοιχεία
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Το κανάλι του ποταμού [[Μάρνης (ποταμός)|Μάρνη στο Βιτρί-λε-Φρανσουά]] Η κοινότητα Βιτρί-λε-Φρανσουά βρίσκεται στα νοτιοανατολικά του νομού Μαρν, στη διοικητική περιοχή Γκραντ-Εστ, στην περιοχή Περτουά, σε απόσταση 165 χιλιομέτρων (κατ'ευθεία γραμμή) ανατολικά του Παρισιού και 30 χιλιόμετρα (οδικώς) νοτιοανατολικά του Σαλόν-αν-Σαμπάνι, πρωτεύουσας του νομού Μαρν.
Ιστορία
μικρογραφία|250x250εσ|Ο καθεδρικός ναός του Βιτρί-λε-Φρανσουά, 17ος αιώνας Η ίδρυση του παλαιού Βιτρί αποδίδεται στους Γαλάτες. Περίπου το 50 π.Χ., τα ρωμαϊκά στρατεύματα κατέλαβαν το Carkonne στον ποταμό Σω και έχτισαν εκεί ένα φρούριο που ονόμασαν Victrix, «ο νικητής» στα λατινικά, που αναπτύχθηκε σε πόλη.
Μαρμάρινη πλάκα επιστυλίου τέμπλου (β' μισό 10ου αι.)Βυζαντινό Μουσείο Αθηνών
Περιγραφή
Μαρμάρινη πλάκα επιστυλίου τέμπλου είναι διαστάσεων 47,5 εκ ύψους, 94 εκ μήκους και 3 εκ πάχους. Είναι από παράσταση Μεγάλης Δέησης Σε τρία ορθογώνια διάχωρα εικονίζονται οι μορφές των αποστόλων Ιακώβου του Αλφαίου, Φιλίποου και Λουκά. Εγχάρακτες επιγραφές αναφέρουν αντίστοιχα τα ονόματά τους. Τεχνικά συνδυάζει επιπεδογλυφία και ζωγραφική σε κυρομαστίχη. Προέρχεται από τη Μονή Βλατάδων στη Θεσσαλονίκη και χρονολογείται στο β μισό του 10ου αι. Η χρονολόγηση βασίζεται στη μνημειακή στάση των μορφών και τα τεχνοτροπικά της χαρακτηριστικά. Το αντικείμενο καταγράφηκε στις 18 Ιουλίου 1917 ως δωρεά του πρίγκηπα Νικολάου. Ο Αδαμάντιος Αδαμαντίου σχολιάζει πως δεν πρόκειται πλέον περί γλυπτικής, αλλά μάλλον περί ζωγραφιάς.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο Αθηνών
Νέοι Ευρωπαίοι Σοσιαλιστές
Ιστορικό
Η Ευρωπαϊκή Σοσιαλιστική Νεολαία, που ιδρύθηκε παράλληλα, ήταν μόνο μια αδύναμη οργάνωση, λίγο μετά μετονομάστηκε σε "Ευρωπαϊκή Επιτροπή", μία από τις ηπειρωτικές επιτροπές της Διεθνούς Ένωσης Σοσιαλιστικών Νεολαιών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σοσιαλδημοκρατικά κόμματα Κατηγορία:Νεολαίες πολιτικών κομμάτων
Άντονιν Ρέιμαντ
Βιογραφία
Ο Ρέιμαντ γεννήθηκε στις 10 Μαΐου του 1988, στο Κλάντνο της Κεντρικής Βοημίας (σημερινή περιοχή της Τσεχίας). Μετά από τον θάνατο της μητέρας του και την πτώχευση του καταστήματος του πατέρα του, η οικογένεια μετακόμισε στην Πράγα το 1905. Ο Ρέιμαντ φοίτησε στο γυμνάσιο Reálné (γυμνάσιο που δίδασκε περισσότερο τεχνικές και πρακτικές επιστήμες) στο Kladno και στη συνέχεια παρακολούθησε ένα παρόμοιο σχολείο στην Πράγα.
Sri Aurobindo Ashram
Ο Ρέιμαντ προσπάθησε να μετριάσει τις επιπτώσεις του κλίματος του Pondicherry και προσανατόλισε τον κοιτώνα Golconde (όπως έγινε γνωστός), έτσι ώστε οι κύριες προσόψεις του να βλέπουν βόρεια και νότια για να εκμεταλλεύονται τον αέρα που επικρατεί. Ένας συνδυασμός κινητών περσίδων στο εξωτερικό και υφασμένων συρόμενων θυρών από ξύλο τικ επέτρεψαν τον αερισμό χωρίς συμβιβασμούς στην ιδιωτικότητα. Το κτίριο εξακολουθεί να χρησιμοποιείται ως άσραμ μέχρι και σήμερα. Ήταν το πρώτο μοντερνιστικό κτίριο στην Ινδία.
Το πείραμα στο New Hope
Οι Ρέιμαντ τροποποίησαν το σπίτι για να δημιουργήσουν μια πιο ανοιχτή αίσθηση, που χωρίζεται από ιαπωνικά χωρίσματα fusuma καιshōji. Στα δωμάτια υπήρχαν αντικείμενα τέχνης, όπως χαλιά σχεδιασμένα από τη Νοέμι και σερβίτσια από τον σχεδιαστή Mingei Minagawa Masu
Reader's Digest Building
Παρά το γεγονός ότι κέρδισε πολλά βραβεία, το Reader's Digest Building κατεδαφίστηκε το 1963 για να αντικατασταθεί από το εννιαώροφο Palaceside Building, ένα κτίριο γραφείων που σχεδιάστηκε από τον Shōji Hayashi και που για πολλά χρόνια χρησίμευε ως η έδρα της Εφημερίδας Mainichi. σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/16/Gunma_Music_Center_2009.jpg/220px-Gunma_Music_Center_2009.jpg|μικρογραφία| Gunma Music Center (1955–61) σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a5/Nanzan_b.jpg/220px-Nanzan_b.jpg|μικρογραφία| Πανεπιστημιούπολη Nanzan University στη Ναγκόγια (1964) Ο Ρέιμαντ αγόρασε έκταση στην περιοχή Nishi Azabu του Τόκιο για να χτίσει το νέο του γραφείο και χώρους διαβίωσης. Το γραφείο κατασκευάστηκε χρησιμοποιώντας την παραδοσιακή ιαπωνική κατασκευαστική τεχνική τύπου post and lintel, χρησιμοποιώντας ακατέργαστους κορμούς. Το γραφείο χρησίμευσε ως τόπος δοκιμής των πιο πρόσφατων αμερικανικών καινοτομιών στα κτίρια, μεταξύ αυτών το επικαλυμμένο κόντρα πλακέ και οι αναρτημένοι μεταλλικοί αγωγοί για θέρμανση. Παίρνοντας επιρροή από τον "ανθρωπόμορφο διαμορφωτή" του Le Corbusier, ο Ρέιμαντ χρησιμοποίησε την παραδοσιακή ιαπωνική μονάδα του ken ( βάση του μεγέθους των χαλιών τατάμι ) ως μονάδα μέτρησης για να καθορίσει τη δομή του κτιρίου. Και πάλι χρησιμοποίησε χωρίσματα fusuma και οθόνες shoji, αλλά με σύγχρονο τρόπο για να χωρίσει τους χώρους.
Επίκρανο παραστάδας με ερωτιδέα (4ος-5ος αι.) Βυζαντινό Μουσείο Αθηνών
Περιγραφή
Το Επίκρανο παραστάδας κοσμείται με σύμπλεγμα ερωτιδέα και παγωνιού σε έξεργο ανάγλυφο. Είναι από ασβεστόλιθο και προέρχεται από την Αίγυπτο, έργο κοπτικής τέχνης. Οι δύο μορφές ίπτανται, με κατεύθυνση προς τα αριστερά. Η παράσταση πλαισιώνεται στα πλάγια από ημίφυλλα άκανθας και έλικες στις δύο πάνω γωνίες του επικράνου.
Μαίρη Τζέιν Κέλλυ
Η Μαίρη Τζέιν Κέλλυ (Mary Jane Kelly ,περίπου 1863 – 9 Νοεμβρίου 1888 ) ήταν ένα από τα θύματα μίας σειράς δολοφονιών στο Γουάιτσαπελ του Λονδίνου που αποδόθηκαν στον διαβόητο άγνωστο κατά συρροή δολοφόνο Τζακ Αντεροβγάλτη, ο οποίος πιστεύεται ότι σκότωσε και ακρωτηρίασε τουλάχιστον πέντε γυναίκες στην συγκεκριμένη περιοχή από τα τέλη Αυγούστου έως τις αρχές Νοεμβρίου 1888. Η Μαίρη ιρλανδικής καταγωγής ήταν 25 ετών τη στιγμή του θανάτου της και ζούσε σε συνθήκες ανέχειας στο 13 Miller's Court, έναν παράδρομο έξω από την οδό Ντόρσετ σε μία κακόφημη περιοχή του Ανατολικού Λονδίνου. Σύμφωνα με αναφορές της Σκότλαντ Γιαρντ εκείνη την εποχή, ήταν 1,70 μέτρα ύψος, είχε ξανθά/κόκκινα μαλλιά, ανοιχτόχρωμο δέρμα και μπλε μάτια.
Πρώτα χρόνια
Το παρελθόν της δεν μπορεί να τεκμηριωθεί. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του Τζόζεφ Μπάρνετ, ο οποίος ήταν ο σύντροφός της για κάποιο διάστημα, η Κέλλυ γεννήθηκε στο Limerick της Ιρλανδίας το 1863. Η οικογένειά της μετακόμισε στην Ουαλία όταν ήταν ακόμη παιδί, όπου η ίδια έμαθε Ουαλικά. Ο πατέρας της λεγόταν Τζον Κέλι και ήταν σιδεράς. Η Μαίρη είχε επτά αδέρφια, συμπεριλαμβανομένου του Χένρι Κέλλυ, που υπηρετούσε στον βρετανικό στρατό, και μια αδερφή. Σύμφωνα με τον Barnett και μια συγκάτοικο, την κυρία Carthy, η οικογένεια της Κέλλυ ήταν αρκετά εύπορη και ήταν πολύ καλή μαθήτρια και καλή καλλιτέχνης.
Τραυλισμός
Παραπομπές
Κατηγορία:Ομιλία
Μαρία Μπούντμπεργκ
Διπλός πράκτορας;
Ένας πληροφοριοδότης της MI5 της είπε, "μπορεί να πιει μία καταπληκτική ποσότητα, κυρίως τζιν".
Βαλεντίνα Βισκόντι, δούκισσα της Ορλεάνης
Βιογραφία
Ήταν η μόνη κόρη (και το μόνο επιζόν τέκνο) του Τζαν-Γκαλεάτσο δούκα του Μιλάνου και της Ισαβέλλας των Βαλουά, κόρης του Ιωάννη Β΄ της Γαλλίας.
Το 1380 μνηστεύθηκε με τον εξάδελφό της Κάρλο Βισκόντι κύριο της Πάρμα, 4ο γιο του Μπερναμπό Βισκόντι, μάλιστα δόθηκε και η ειδική -λόγω της συγγένειας- άδεια από τον πάπα για τον γάμο. Όμως τελικά ο Μπερναμπό ακύρωσε τον αρραβώνα και νύμφευσε τον γιο του με τη Βεατρίκη του Αρμανιάκ.
Το Γάλα
Η μετανάστευση είναι ένα θέμα που έχει απασχολήσει αρκετά την σύγχρονη ελληνική θεατρογραφία, ωστόσο στο έργο του Κατσικονούρη δίνεται μεγαλύτερη έμφαση στον ψυχικό κόσμο των ηρώων και όχι στη στάση της ελληνικής κοινωνίας απέναντί τους.
Υπόθεση του έργου
Ο μικρότερος ο Λευτέρης, αρνείται να ενσωματωθεί στην Ελλάδα. Τραγουδάει ρωσικά τραγούδια, μιλάει στα ρωσικά, τρώει ρωσικά φαγητά και συνέχεια αναπολεί τον τρόπο ζωής τους στην Τιφλίδα. Η σχιζοφρένειά του, λειτουργεί και αυτή σε ένα άλλο επίπεδο σαν άρνηση ενσωμάτωσης - αυτή τη φορά, στα πρότυπα και τις επιταγές της κοινωνίας.
Ντέγιαν Ράντονιτς
Ερυθρός Αστέρας (2020–2022)
Στις 25 Δεκεμβρίου 2020, ο Ράντονιτς έγινε προπονητής του Ερυθρού Αστέρα για δεύτερη φορά. Στις 14 Φεβρουαρίου 2021, ο Ράντονιτς κέρδισε τον τέταρτο τίτλο του Κυπέλλου Σερβίας, μετά τη νίκη με 73–60 επί της ΚΚ Μέγκα Μπάσκετ στον τελικό.
Χρυσοφόρα Μεσσηνίας
Η εκκλησία της Παναγίας
Ο Ιερός Ναός του Γενεσίου της Θεοτόκου της Χρυσοφόρας είναι μονόχωρος, ξυλόστεγος, κεραμοσκεπής ναός, με τρεις ημικυλινδρικές αψίδες και με είσοδο στη νότια όψη του. Έχει επίσης νεότερο τοξωτό μονόλοβο κωδωνοστάσιο στη νοτιοδυτική γωνία του. Η εκκλησία είναι κτισμένη με αργολιθοδομή, στην οποία παρεμβάλλονται σποραδικά πλίνθοι, εκτός από τα περιθυρώματα, όπου έχει γίνει χρήση λαξευτών λίθων. Ο ναός χρονολογείται στη μεσοβυζαντινή περίοδο κατά την πρώτη και στα τέλη του 19ου αιώνα κατά τη δεύτερη οικοδομική φάση του, καθώς στην είσοδό του υπάρχει χαραγμένη η χρονολογία 1884.[http://listedmonuments.culture.gr/monument.php?code=14200 Ι. Ναός Παναγίας], ΥΑ ΥΠΠΟ/ΑΡΧ/Β1/Φ30/ΚΗΡ/49475/1683/7-11-1997 - ΦΕΚ 1141/Β/22-12-1997 , [...] "Χαρακτηρίζουμε τον Ιερό ναό Παναγίας οικ. Χρυσοφόρας κοιν. Στρεφίου, επ. Μεσσήνης Ν. Μεσσηνίας, ως αρχαίο μνημείο και ορίζουμε ζώνη προστασίας 50μ. γύρω του. Πρόκειται για μονόχωρο, ξυλόστεγο, κεραμοσκεπή ναό, με τρεις ημικυλινδρικές αψίδες, είσοδο στη νότια όψη και νεώτερο τοξωτό μονόλοβο κωδωνοστάσιο στη ΝΔ γωνία. Είναι κτισμένος με αργολιθοδομή στην οποία παρεμβάλλονται σποραδικά πλίνθοι, εκτός από τα περιθυρώματα όπου έχει γίνει χρήση λαξευτών λίθων. Στο ανώφλι της θύρας εισόδου είναι χαραγμένη η χρονολογία 1884. Στη βόρεια όψη του σημερινού ναού έχει διατηρηθεί τμήμα τοίχου προϋπάρχοντος μνημείου, ο οποίος φαίνεται να συνεχίζεται και στη βόρεια αψίδα. Η τοιχοποιία της παλαιότερης φάσης είναι πλινθοπερίκλειστη με κεραμοπλαστικά κοσμήματα. Ο Ιερός Ναός Γενεσίου της Θεοτόκου Χρυσοφόρας σώζει δύο οικοδομικές φάσεις, εκ των οποίων, η νεώτερη τοποθετείται στα τέλη του 19ου αι. από την προαναφερθείσα επιγραφή, ενώ η αρχική ανάγεται κατά πάσα πιθανότητα στη μεσοβυζαντινή περίοδο." [...], σύμφωνα με το Διαρκή Κατάλογο των Κηρυγμένων Αρχαιολογικών χώρων και Μνημείων της Ελλάδος, της Διεύθυνσης Εθνικού Αρχείου Μνημείων του Υπουργείου Πολιτισμού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Δήμος Μεσσήνης
ΤΕΕΜ
Κατηγορία:Ελληνική Αστυνομία
Μαρία Καραγιώργη-Γυφτοδήμου
Τελείωσε το Γυμνάσιο Βόλου και το 1936 γράφτηκε στη Φιλοσοφική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου. Συμμετείχε σε αντιδικτατορικές εκδηλώσεις, συνελήφθηκε και εξορίστηκε στην Κίμωλο όπου γνώρισε τον μετέπειτα σύζυγό της Κωνσταντίνο Καραγιώργη. Έλαβε ενεργά μέρος στην Εθνική Αντίσταση και εκτοπίστηκε κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου. Εκλέχθηκε βουλευτής Μαγνησίας το 1963 και το 1964 με την ΕΔΑ. Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας συνελήφθηκε και φυλακίστηκε. Άφησε σημαντικό συγγραφικό έργο. Απεβίωσε στις 20 Μαΐου 2012 σε ηλικία 94 ετών
Κοίμηση της Θεοτόκου- Μονή Παλαιοπαναγιάς Λακωνία (1305)Βυζαντινό Μουσείο Αθηνών
Κοίμηση της Θεοτόκου είναι τοιχογραφία εκτιθέμενη στο Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο.
Δημήτριος Κομνηνός Ευδαιμονοϊωάννης
Βιογραφία
Αναφέρεται στις πηγές το 1360 ως κεφαλή (κυβερνήτης) των Σερρών. Κατείχε τη θέση του καθολικού κριτή (ανώτερου δικαστή) της πόλης το 1365-66. Η πόλη είχε κατακτηθεί από τους Σέρβους, αλλά η διοίκησή της γινόταν κατά τον βυζαντινό τρόπο και είχε αφεθεί στους εντόπιους Έλληνες.
Κυτόχρωμα P450
Αλληλεπίδραση άλλων ουσιών
Άλλα παραδείγματα:
Άγιος νεομάρτυς Αθανάσιος ο εν Ξηροκρήνη
Βιογραφία
Μετά από περίπου δύο έτη επέστρεψε στο Άγιο Όρος και στο διάστημα αυτό επισκέφτηκε και την ιδιαίτερη πατρίδα, την Κουλακιά. Εκεί υπήρχε Βασιλικός Μελτζιχανάς (τόπος θρησκευτικών συγκεντρώσεων), τον οποίο συνήθιζε, όταν βρισκόταν στο χωριό του, να επισκέπτεται, για να συζητά και να ακούει διάφορες ειδήσεις.
thumb|Ο Ναός Αγίας Παρασκευής Ξηροκρήνης, κτισμένος το έτος 1897. Ο Ιερός Ναός Αγίας Παρασκευής Ξηροκρήνης επί της οδού Λαγκαδά, θεμελιώθηκε το 1897 με μέριμνα της τότε Ελληνικής Κοινότητας Θεσσαλονίκης, εγκαινιάστηκε το 1900 και αποτελεί ιστορικό μνημείο της περιοχής. Το Ιερό Παρεκκλήσιο Νεομάρτυρος Αθανασίου του εν Ξηροκρήνη μαρτυρήσαντος, βρίσκεται εντός του άλσους της Αγίας Παρασκευής κοντά στον ομώνυμο ναό και αφιερώθηκε στον νεομάρτυρα Αθανάσιο που μαρτύρησε σε εκείνο το σημείο το έτος 1774.
Σφαγή της Βίννιτσας
Το Ράιχ ήθελε να δημιουργήσει και να επιβάλλει τη δική του ιστοριογραφία όπου η Ναζιστική Γερμανία έφερνε στο φως τις σοβιετικές θηριωδίες και την κατηγορούσε για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.
Πολιτικό - κοινωνικό πλαίσιο (Η μεγάλη Εκκαθάριση)
Για την Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Ουκρανίας, υπεύθυνος των επιχειρήσεων ήταν ο «Λαϊκός Επίτροπος του Κομισαριάτου των Εσωτερικών της Ουκρανίας», I. M. Leplevsky που συνέταξε ένα κατάλογο από 28.800 αντισοβιετικά στοιχεία, εκ των οποίων τα 800 ήταν  εχθρικά προς το σοβιετικό κράτος. Η επιχείρηση ξεκίνησε στις 5 Αυγούστου του 1937. Για την περιοχή της Βίνιτσα ειδικά, που τότε αριθμούσε περί τους 70.000 κατοίκους, είχε συνταχτεί κατάλογος 3000 ατόμων με τους 1000 από αυτούς να ανήκουν στα εχρθικά στοιχεία. Ωστόσο, στους καταλόγους συνεχώς προστίθεντο νέα ονόματα. Από τις 26 Μαρτίου ως τις 3 Νοεμβρίου του 1938 η τρόικα της Βίννιτσα, εξέτασε 2.490 υποθέσεις από τις οποίες προέκυψαν κατηγορίες για 5.556 άτομα, 4.990 εχθρικά και  546 απλώς ενεργά.
Οι γερμανικές εκταφές
Η πόλη της Βίννιτσας όπως και όλη η δυτική Ουκρανία, εξάλλου, καταλήφθηκε από τα γερμανικά στρατεύματα, τον Ιούλιο του 1941. Οι κάτοικοι έχοντας δημιουργήσει μια επιτροπή, απευθύνθηκαν στην γερμανική διοίκηση της πόλης, ζητώντας την άδεια να προχωρήσουν σε ανασκαφές συγκεκριμένων σημείων, όπου είχαν την υποψία ότι είχαν θανατωθεί οι αγνοούμενοί τους. Οι Γερμανοί δεν επέτρεψαν παρά ελάχιστες ανασκαφές, καθώς δεν το θεωρούσαν τότε σημαντικό. Με την εξέλιξη του πολέμου όμως, και αφού είχαν οργανώσει και εκτελέσει τις δικές τους μαζικές θανατώσεις των Εβραίων της περιοχής, και αφού αξιολόγησαν τα προπαγανδιστικά οφέλη που θα είχαν από μια τέτοια ανακάλυψη, αποφάσισαν τον Μάιο του 1943 να οργανώσουν και να πραγματοποιήσουν οι ίδιοι την επιχείρηση.
Ιωάννης Συναδηνός (μέγας κονόσταυλος)
Βιογραφία
Λίγα είναι γνωστά για τη ζωή του: κατά τον πρώτο εμφύλιο (1321-28) εστάλη προς το τέλος του πολέμου, μαζί με τον Ιωάννη Απλησφάρη, ως απεσταλμένος του Ανδρονίκου Γ΄ Παλαιολόγου προς τον πάππο αυτού Ανδρόνικο Β΄ Παλαιολόγο.