Γιάννης_Παπαδημητρίου_(αρχαιολόγος)
Ανασκαφή στον Πειραιά
left|120px|Η [[Αθηνά του Πειραιά, Αρχαιολογικό Μουσείο Πειραιά.]] right|120px|Η μικρή [[Άρτεμις του Πειραιά, Αρχαιολογικό Μουσείο Πειραιά.]] left|120px|Η μεγάλη Άρτεμις του Πειραιά, [[Αρχαιολογικό Μουσείο Πειραιά.]] right|120px|Ο [[Απόλλων του Πειραιά, Αρχαιολογικό Μουσείο Πειραιά.]] right|120px|Η [[Τραγωδία|τραγική μάσκα του Πειραιά, Αρχαιολογικό Μουσείο Πειραιά.]] Σημαντική ήταν και η ανεύρεση του ορειχάλκινου αγάλματος της Αθηνάς, (Αθηνά του Κηφισοδότου ή του Ευφράνωρος), ένα από τα τέσσερα, που είχαν ανακαλύψει ο Γιάννης Παπαδημητρίου στον Πειραιά τον Ιούλιο του 1959 μαζί με τον Ευθύμιο Μαστροκώστα και το φωτογράφισε το 1961, στη διάρκεια του δεύτερου φωτογραφικού του οδοιπορικού, ο Ανρί Καρτιέ-Μπρεσόν, (γαλλικά: Henri Cartier-Bresson). Σύμφωνα με τις αναφορές του Τύπου ''«…Το Σάββατο 18 Ιουλίου 1959, το κομπρεσέρ της ΥΔΡΕΞ, που άνοιγε φρεάτιο αποχέτευσης στη διασταύρωση των οδών Γεωργίου Α’ και Φίλωνος στον Πειραιά, προσέκρουσε σε βάθος 1,50 μ. κάτω από το οδόστρωμα σε ένα σκληρό αντικείμενο. Ήταν το χέρι του χάλκινου κούρου, ενός θαυμάσιου και σπάνιου για το υλικό του αγαλματικού τύπου, που έγινε από τότε γνωστός ως Απόλλων Πειραιώς»''. Σταδιακά αποκαλύφθηκε το κολοσσιαίο χάλκινο άγαλμα της Αθηνάς, το μαρμάρινο αγαλματίδιο της Αρτέμιδος Κινδυάδος, τα χάλκινα αγάλματα της «μικρής» και της «μεγάλης Αρτέμιδος», ένα χάλκινο τραγικό προσωπείο, μια χάλκινη ασπίδα και δύο μαρμάρινες ερμαϊκές στήλες. Τις ανασκαφικές εργασίες διηύθυναν ο Ιωάννης Παπαδημητρίου και ο Ευθύμιος Μαστροκώστας. Το 1983 τα αγάλματα […] «Το 1983 τα αγάλματα πήραν την οριστική τους θέση στο Αρχαιολογικό Μουσείο Πειραιά, όπου μπορεί όποιος ξέρει να ανακαλύπτει θαύματα στην πόλη να τα επισκεφθεί στην καθαρή και χωρίς περιττές ευκολίες έκθεσή τους. Η ανακάλυψη εκείνο το καλοκαίρι «κοντά στα αγάλματα» ενός νομίσματος του βασιλιά Μιθριδάτη ΣΤ” Ευπάτορος, κοπής του 87/86 π.Χ., συνέδεσε τη συγκέντρωσή τους με τα δραματικά γεγονότα της πολιορκίας του Σύλλα. Διατυπώθηκε δηλαδή η υπόθεση ότι ορισμένοι κάτοικοι του Πειραιά, θορυβημένοι από τις λεηλασίες των αναθημάτων στους ιερούς τόπους από τον Ρωμαίο ύπατο, αποφάσισαν να κρύψουν σε έναν αθέατο χώρο κοντά στο λιμάνι τα πολύτιμα λατρευτικά αγάλματα του 5ου και του 4ου αι. π.Χ., τα αναθήματα και τις ερμαϊκές στήλες, για να αποφύγουν την ατίμωση. Για να ζήσουν περισσότερο από εκείνους, η μοίρα των οποίων ήταν προδιαγεγραμμένη. Έβαλαν με τάξη τα αγάλματα στο χώμα, σαν να έθαβαν αγαπημένους νεκρούς, και φρόντισαν, για την εξοικονόμηση χώρου, να τα ακουμπήσουν το ένα στο άλλο. Σε μια στιγμή συναισθηματικής έξαρσης, τοποθέτησαν τη μικρή Αρτέμιδα στην αγκαλιά της Αθηνάς, εικονογραφώντας με αυτό τον τρόπο το φόβο και την ανάγκη της προστασίας που ζητούσαν στις λίγες ώρες του ύπνου τους. Η απόκρυψη του Πειραιά έγινε από ανθρώπους που φρόντιζαν τα σύμβολα αντί των ίδιων των σωμάτων, αντί για τη ζωή τους. Ο Σύλλας εισέβαλε στην Αθήνα τα μεσάνυχτα της πρώτης νύχτας του Ανθεστηριώνος (Φεβρουαρίου) του 86 π.Χ. από μια αφύλακτη πύλη του τείχους. […] Τα αγάλματα της απόκρυψης του Πειραιά έμειναν θαμμένα, ξεχασμένα και ασφαλή σε μια αιώνια αγκαλιά.» Φωτογραφία: του Δημήτριου Χαρισιάδη. Η «μικρή Άρτεμις», όπως βρέθηκε αγκαλιασμένη με τη χάλκινη Αθηνά, Ιούλιος 1959. Αρχείο της Εν Αθήναις Αρχαιολογικής Εταιρείας.»[…] Δυο αγάλματα χιλιάδες χρόνια αγκαλιά πήραν την οριστική τους θέση στο Αρχαιολογικό Μουσείο Πειραιά.