cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γαλέρα
Το dromon και το galea
Η αποδεκτή άποψη είναι ότι οι κύριες εξελίξεις που διαφοροποιούνται αρχές dromons από το liburnians, και ότι στο εξής χαρακτηρίζεται Μεσογειακό γαλέρες, ήταν η υιοθέτηση από μια πλήρη τράπουλα, την εγκατάλειψη των rams στην πλώρη υπέρ του πάνω από το νερό κίνητρο, και τη σταδιακή εισαγωγή των λατινικά πανιά. Οι ακριβείς λόγοι για την εγκατάλειψη της ram είναι ασαφής. Απεικονίσεις του προς τα πάνω και σε δείχνουν με το ράμφος του 4ου αιώνα Βατικανό Vergil χειρόγραφο μπορεί να δείχνουν ότι η ram είχε ήδη αντικατασταθεί από μια προεξοχή στα τέλη Ρωμαϊκές γαλέρες. Μια πιθανότητα είναι ότι η αλλαγή αυτή έγινε λόγω της σταδιακής εξέλιξης της αρχαίας shell-πρώτη μέθοδο κατασκευής, κατά την οποία rams είχαν σχεδιαστεί, από τον σκελετό-πρώτη μέθοδος, η οποία παρήγαγε μια ισχυρότερη και πιο ευέλικτη hull, λιγότερο επιρρεπείς σε ram επιθέσεις. τουλάχιστον από τις αρχές του 7ου αιώνα, η μνήμη ram είναι αρχική λειτουργία είχε ξεχάσει.
Πρόωσης
Σε όλη τη μακρά ιστορία τους, μαγειρεία που επικαλείται η κωπηλασία ως το πιο σημαντικό μέσο πρόωσης. Η διάταξη των κωπηλάτες κατά την 1η χιλιετία Π. χ. αναπτύχθηκε σταδιακά από μια ενιαία γραμμή μέχρι τρεις γραμμές τοποθετημένα σε ένα συγκρότημα, κλιμακωτή διάταξη. Οτιδήποτε πάνω από τρία επίπεδα, ωστόσο, αποδείχθηκε να είναι φυσικά ανέφικτο. Αρχικά, υπήρχε μόνο ένας κωπηλάτης ανά κουπί, αλλά ο αριθμός αυξήθηκε σταθερά, με μια σειρά από διαφορετικούς συνδυασμούς κωπηλάτες ανά κουπί και σειρές κουπιών. Η αρχαία άποψη για γαλέρες ήταν με βάση τον αριθμό των γραμμών ή κωπηλάτες που ταξιδεύουν τα κουπιά, δεν είναι ο αριθμός των σειρών κουπιών. Σήμερα είναι γνωστός από μια εκσυγχρονισμένη λατινική ορολογία με βάση τους αριθμούς με την κατάληξη "-reme" από rēmus, "κουπί". Μια τριήρης ήταν ένα πλοίο με τρεις σειρές κωπηλάτες, quadrireme τέσσερις, hexareme έξι, και ούτω καθεξής. Υπήρχαν πολεμικά πλοία που έτρεξε μέχρι τα δέκα-έντεκα σειρές, αλλά τίποτα παραπάνω έξι ήταν σπάνια. Ένα τεράστιο σαράντα-κωπηλασία το σκάφος χτίστηκε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Πτολεμαίου IV στην Αίγυπτο. Λίγα είναι γνωστά σχετικά με το σχεδιασμό του, αλλά θεωρείται ότι έχει ένα πρακτικό κύρος του σκάφους.
Κωπηλασία
δεξιά|μικρογραφία|Σύγχρονη ανακατασκευή από μια διατομή του μια αρχαία ελληνική τριήρης, που δείχνει τα τρία επίπεδα κωπηλάτες. Αρχαία κωπηλασίας που έγινε σε ένα σταθερό καθιστή θέση, η πιο αποτελεσματική κωπηλασία θέση, με κωπηλάτες που αντιμετωπίζει η πρύμνη. Μια συρόμενη εγκεφαλικό επεισόδιο, το οποίο παρείχε τη δύναμη από τα δύο πόδια, καθώς και τα όπλα, πρότεινε νωρίτερα οι ιστορικοί, αλλά δεν υπάρχουν πειστικά στοιχεία που υποστηρίζεται. Πρακτικά πειράματα με την πλήρη ανακατασκευή Ολυμπιάδα έδειξε ότι υπάρχει επαρκής χώρος, ενώ κινείται ή κυλώντας καθίσματα θα ήταν πολύ πρακτικό να κατασκευάσει με αρχαίες μεθόδους. Κωπηλάτες στο αρχαίο πόλεμο γαλέρες του, κάθισε κάτω από το ανώτερο κατάστρωμα με θέα το περιβάλλον τους. Η κωπηλασία ήταν, επομένως, κατάφερε από τις εποπτικές αρχές, και συντονίζεται με σωλήνες ή ρυθμική ψαλμωδία. Γαλέρες ήταν πολύ ευέλικτο, είναι σε θέση να γυρίσει στον άξονα τους ή ακόμα και με τη σειρά προς τα πίσω, αν και απαιτείται ένα εξειδικευμένο και έμπειρο συνεργείο. Σε γαλέρες με μια συμφωνία των τριών ανδρών ανά κουπί, όλα θα ήταν καθιστοί, αλλά ο κωπηλάτης πλέον εσωτερικό θα εκτελέσει μια στάση-και-κάθονται εγκεφαλικό επεισόδιο, να σηκωθεί στα πόδια του για να ωθήσει το κουπί προς τα εμπρός και, στη συνέχεια, να κάθεται κάτω και πάλι να τραβήξει πίσω.
Εισαγωγή της ram
Την επιτυχή εμβολισμό ήταν δύσκολο να επιτευχθεί, απλά τη σωστή ποσότητα της ταχύτητας και ακριβείς ελιγμούς. Οι στόλοι που δεν έχουν καλά εκπαιδευμένους, έμπειρους κωπηλάτες και ικανούς διοικητές στηρίχθηκε περισσότερο στις επιβίβαση με την ανώτερη πεζικού (όπως η αύξηση του συμπληρώματος και 40 στρατιώτες). Εμβολισμό προσπάθειες είχαν αντιμετωπιστεί, κρατώντας την πλώρη προς την κατεύθυνση του εχθρού, μέχρι ο εχθρός του πληρώματος κουρασμένος, και στη συνέχεια επιχείρησε να επιβιβαστεί με όσο το δυνατόν πιο γρήγορα. Μια διπλή-γραμμή σχηματισμός θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να επιτευχθεί μια σημαντική ανακάλυψη από την εμπλοκή του στην πρώτη γραμμή και, στη συνέχεια, σπεύδουν την οπισθοφυλακή να επωφεληθείτε από αδύναμα σημεία του εχθρού άμυνα. Αυτό που απαιτείται υπεροχή σε αριθμούς, όμως, από μια μικρότερη μπροστά ρίσκαρε να πλαισιώνεται ή περιβάλλεται.
Τελετουργικό συμβολισμό
Παρά την αυξανόμενη σημασία που πλέουν πολεμικά πλοία, οι τριήρεις ήταν πιο στενά συνδεδεμένη με τη γη πολέμου, και το κύρος που συνδέονται με αυτό. Βρετανική ναυτική ιστορικός Nicholas Rodger έχει περιγραφεί ως επίδειξη "το υπέρτατο σύμβολο της βασιλικής εξουσίας ... που προέρχεται από την στενή σχέση με τον στρατό, και κατά συνέπεια με πρίγκιπες". Αυτή ήταν ίσως η μεγαλύτερη επίδραση από τη γαλλική "Βασιλιάς Ήλιος", Louis XIV, με τη μορφή της ένα ειδικό μαγειρείο σώμα. Louis, και το γαλλικό κράτος δημιούργησε ένα εργαλείο και σύμβολο της βασιλικής εξουσίας, που δεν αγωνίζονται, αλλά ήταν ένα ισχυρό επέκταση της ηγεμών φιλοδοξίες. Δοκίμια κατασκευάστηκαν σε κλίμακα για το βασιλικό στολίσκου στο Μεγάλο Κανάλι στις Βερσαλλίες για τη διασκέδαση από το δικαστήριο. Το βασιλικό γαλέρες περιπολίες στη Μεσόγειο, αναγκάζοντας τα πλοία των άλλων κρατών, να χαιρετίσω το λάβαρο του Βασιλιά, συνοδευόμενα πρέσβεων και καρδιναλίων, και υπάκουα που συμμετέχουν στη ναυτική παρελάσεις και βασιλική πομπή. Ιστορικός Παύλος Μπάμφορντ που περιγράφονται στις γαλέρες ως σκάφη που "πρέπει να έχουν έφεση σε στρατιωτικούς, άντρες και να αριστοκρατική αξιωματικοί ... συνηθίσει να υπακούν και να υπηρετήσει". μικρογραφία|Γκουάς μιας τέλη του 17ου αιώνα, γαλλική βασιλική μαγειρείο. Το σκάφος είναι πλούσια διακοσμημένοι με κόκκινο και μπλε μετάξι, μπροκάρ και το βελούδο για την πρύμνη θόλων και σημαίες, και ξυλόγλυπτο επιχρυσωμένο στολίδια στα κάγκελα, το ζυγοστάτη και την γάστρα. Καταδίκη των εγκληματιών, πολιτικών αντιφρονούντων και θρησκευτικές αποκλίνοντες ως κωπηλάτες σε γαλέρα, επίσης, να μετατραπεί το μαγειρείο σώμα σε ένα μεγάλο, φόβος, και το κόστος-αποτελεσματική σωφρονιστικού συστήματος. γάλλοι Προτεστάντες ήταν ιδιαίτερα κακομεταχείριση στο κουπί και αν ήταν μόνο μια μικρή μειοψηφία, τις εμπειρίες τους ήρθε να κατακτήσει την κληρονομιά του βασιλιά γαλέρες. Το 1909, γάλλος συγγραφέας Albert Savine (1859-1927), έγραψε ότι "[α]μετά το Βαστίλης, στις γαλέρες ήταν η μεγαλύτερη φρίκη από το παλιό καθεστώς". για πολύ Καιρό μετά κατάδικοι σταμάτησε, το οποίο εξυπηρετεί στις γαλέρες, ακόμη και μετά τη βασιλεία του Ναπολέοντα, ο όρος galérien ("γαλέρα κωπηλάτης") παρέμεινε μια συμβολική γενικός όρος για καταναγκαστική εργασία και κατάδικοι, το οποίο εξυπηρετεί σκληρές ποινές.
Μαυρίκιος της Οράγγης
Ο Μαυρίκιος (Maurits van Oranje, 14 Νοεμβρίου 1567 – 23 Απριλίου 1625) από τον Οίκο του Νάσσαου ήταν πρίγκιπας της Οράγγης & βαρόνος της Μπρέντα (1618-25) και κυβερνήτης της Ολλανδίας, Ζηλανδίας, Ουτρέχτης, του Γκέλντερς, Οβεράισελ και Χρόνινγεν.
Το νησιωτικό κράτος Μαυρίκιος έχει ονομαστεί προς τιμή του.
Λουδοβίκος του Νάσσαου
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος του Νάσσαου
Ερρίκος Γ΄ του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ
Πεποιθήσεις
Το 1530 στη Συνέλευση (Diät) στο Άουγκσμπουργκ δεν αντιτέθηκε στη Μεταρρύθμιση του Λουθήρου, ενώ μετά ακολούθησε αφοσιωμένα τον Κάρολο Ε΄. Δεν επικρότησε τον νεότερο αδελφό του Γουλιέλμο Α΄ που έγινε προτεστάντης, όμως τον υποστήριξε.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1503 τη Λουίζα Φραγκίσκη της Σαβοΐας. Δεν απέκτησαν τέκνα και αυτή απεβίωσε το 1511.
Γκαλερία Βιτόριο Εμανουέλε Β΄
Καταστήματα
Η Γκαλερία συχνά αναφέρεται ως το «σαλόνι του Μιλάνου», λόγω των πολυάριθμων μαγαζιών και τη σημασία της ως τόπο συνάντησης και εστίασης για τους Μιλανέζους. Όσον αφορά το 2013, η Γκαλερία στεγάζει κυρίως πολυτελή καταστήματα υψηλής ραπτικής, κοσμηματοπωλεία και βιβλιοπωλεία, καθώς και εστιατόρια, καφέ και μπαρ. Η Γκαλερία είναι διάσημη καθώς περιλαμβάνει μερικά από τα παλαιότερα καταστήματα και εστιατόρια στο Μιλάνο, όπως το Biffi Caffè (το οποίο ιδρύθηκε το 1867 από τον Πάολο Μπίφι, ζαχαροπλάστη του βασιλιά), το Savini και το Αρ Νουβώ Camparino in Galleria. Μέχρι το 2012 μέσα στη Γκαλερία λειτουργούσε για 20 χρόνια ένα εστιατόριο McDonald, καθώς δεν του επιτράπηκε να ανανεώσει το συμβόλαιο ενοικίασής του.
Ολυμπία Φράγκου-Ψυχοπαίδη
Η Ολυμπία Φράγκου-Ψυχοπαίδη (16 Μαρτίου 1944 – 14 Αυγούστου 2017) ήταν μουσικολόγος με σπουδαία συμβολή στο πεδίο της Αισθητικής και Κοινωνιολογίας της Μουσικής. Γεννήθηκε στο Βόλο. Ήταν παντρεμένη με τον καθηγητή Φιλοσοφίας Κοσμά Ψυχοπαίδη. Ξεκίνησε τις μουσικές της σπουδές σε ηλικία πέντε ετών. Σπούδασε στη Νομική Σχολή του ΕΚΠΑ και συνέχισε τις σπουδές της στη φιλοσοφία, τη μουσικολογία και τις κοινωνικές επιστήμες, ως φοιτήτρια του Τέοντορ Αντόρνο, του Λούντβιχ Φίνσερ και του Χέρμπερτ Σνέντελμπαχ στο Πανεπιστήμιο Goethe της Φρανκφούρτης.
Νταλανζαντγκάντ
Επικοινωνίες και ηλεκτρικό ρεύμα
μικρογραφία|Ένα Χουλάν, σε ένα λόφο στο [[Έρημος Γκόμπι|Γκόμπι, κοντά στο Νταλανζαντγκάντ, στην Μογγολία, κατά το ηλιοβασίλεμα.]] Η πόλη έχει κάλυψη GSM όπως και στις άλλες σημαντικές τοποθεσίες, και η κάλυψη είναι καλή περίπου για ένα μίλι έξω από την πόλη. Συνήθως, η πόλη είναι επίσης εξοπλισμένη με ηλεκτρική ενέργεια όλο το 24ωρο. Κοντά στο Νταλανζαντγκάντ, με συντεταγμένες 43°31'54.38"N 104°24'4.16"Ε, υπάρχει ένας σταθμός μετάδοσης μακρών κυμάτων στους 209 kHz με 75 κιλοβάτ.
Ιωάννης Ερνέστος του Νάσσαου-Ζίγκεν
Βιογραφία
Ο θείος του Γουλιέλμος Λουδοβίκος, κόμης του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ τον βοήθησε να εισέλθει στο στρατό της Ολλανδίας και να ξεχωρίσει σε αυτόν. Έγινε διοικητής του συντάγματος Παλαιό Βάλεν και ορίστηκε υποδιοικητής στον Πόλεμο για τη Διαδοχή του Γύλιχ.
Αναφορές
Κατηγορία:Οίκος του Νάσσαου
Ποιμενικός Κεντρικής Ασίας
Χαρακτήρας
Οι Ποιμενικοί Κεντρικής Ασίας είναι εξαιρετικά προστατευτικοί και αφοσιωμένοι στις οικογένειές τους. Είναι επίσης εξαιρετικά στοργικά προς τα παιδιά. Ωστόσο, πρέπει πάντοτε να εποπτεύονται γύρω από τους νέους, καθώς μπορούν κατά λάθος να βλάψουν τα μικρά παιδιά λόγω του εξαιρετικά μεγάλου μεγέθους τους.
Αγία Σωτήρα Κοζάνης
Γεωγραφία
Η Αγία Σωτήρα είναι ορεινός οικισμός στο νοτιοδυτικό άκρο του νομού Κοζάνης, κάτω από την κορυφή «Τσούκα» του Βοΐου, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 900. Η κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 5,237 χμ² (2011). Απέχει 78 χλμ. περίπου Δ.ΝΔ. της Κοζάνης.
Ιωάννης Η΄ του Νάσσαου-Ζίγκεν
Βιογραφία
Το 1624 έγινε ιππότης του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος. Συμμετείχε το 1625 στην πολιορκία της Μπρέντα, που την υπεράσπιζε ο εξάδελφος του πατέρα του, Ιουστίνος του Νάσσαου. Έπειτα από 11 μήνες η πόλη παραδόθηκε. Έχει απεικονιστεί στον πίνακα Η παράδοση της Μπρέντα του Ντιέγο Βελάθκεθ να στέκεται αριστερά και να κοιτά τον θεατή. Το 1630 αιχμαλωτίστηκε από τον ολλανδικό στρατό και ελευθερώθηκε το ίδιο έτος. Το 1632 ήταν υπεύθυνος του Ισπανο-Φλαμανδικού στόλου, που πολεμούσε για λογαριασμό του Ισπανού κυβερνήτη Φρανθίθκο δε Μονκάδα, μαρκησίου της Αϊτόνα· ο Ιωάννης Η΄ ηττήθηκε στη μάχη του Σλάακ από Ολλανδούς, Σκώτους και Άγγλους μισθοφόρους.
Εμμανουήλ Ιγνάτιος του Νάσσαου-Ζήγκεν
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος του Νάσσαου
Λειπόγραμμα
Αρχαιότητα
Το αρχαιότερο λειπόγραμμα το κείμενο του οποίου διασώζεται ακόμη στο σύνολο του είναι το «Σύμβολο της Πίστεως» της Νικαίας (το γνωστό «Πιστεύω»), που ολοκληρώθηκε το 381 και επιβεβαιώθηκε το 451: Είναι λειπόγραμμα ως προς το γράμμα ψ, κάτι που κατά την παράδοση συμβολίζει την απουσία ψεύδους από το κείμενο. Στον δυτικό κόσμο, το παλαιότερο λειπόγραμμα είναι το De aetatibus mundi et hominis (Περί της ηλικίας του κόσμου και του ανθρώπου) του 5ου με 6ου αιώνα μ.Χ., γραμμένο από τον Φάβιο Πλανκιάδη Φουλγέντιο, όπου στο κείμενο ακολουθείται η ίδια σύμβαση με τους Νέστορα και Τριφιόδωρο.
Γουλιέλμος Υάκινθος του Νάσσαου-Ζήγκεν
Οικογένεια
Το 1691 απεβίωσε η Μαρία και ο Γουλιέλμος έκανε δεύτερο γάμο με τη Μαρία-Άννα του Χοενλόε-Βάλντενμπουργκ-Σίλλινγκσφυρστ και είχε τέκνα:
Ζακ Όγκαστ
Ο Ζαχαρίας Ηλίας «Ζακ» Όγκαστ, αγγλικά: Zachary Elias "Zach" Auguste (Κέιμπριτζ, 8 Ιουλίου 1993), είναι Ελληνοαμερικανός  επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Με ύψος 2,08 μέτρα αγωνίζεται ως σέντερ στους SeaHorses Mikawa του Πρωταθλήματος Ιαπωνίας.
Κολεγιακή σταδιοδρομία
Ο Ζακ Όγκαστ έκανε το ντεμπούτο του στο κολεγιακό μπάσκετ τον Νοέμβριο του 2012 στη νίκη ενάντια στο Monmouth, συμβάλλοντας με 4 πόντους και 3 ριμπάουντ σε 3 λεπτά. Μετά από δύο διαστρέμματα αστραγάλου κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας, ο  Όγκαστ είχε δυσκολία να σταθεί στην ήδη διαμορφωμένη ομάδα. Βρίσκοντας τον εαυτό του πίσω από τον Τζακ Κούλεϊ και τον Garrick Σέρμαν στην ομάδα, είχε μέσο όρο 10.7 λεπτά ανά παιχνίδι σε 25 παιχνίδια. Αξιοσημείωτη ήταν η παρουσία του στα παιχνίδια ενάντια σε Kennesaw State (12 πόντους και 7 ριμπάουντ σε 12 λεπτά) και Marquette (season-high με 15 πόντους με 5 ριμπάουντ και 3 κλεψίματα σε 21 λεπτά), για ένα πρωτοετή είχε μέσο όρο 3.7 πόντους και 2.7 ριμπάουντ.
Από τη διάρκεια της προετοιμασίας για την σεζόν 2014-15 ορίσθηκε ως βασικός. Στις 13 Δεκεμβρίου 2014 στο παιχνίδι εναντίον της Φλόριντα, σκόραρε καριέρα 26 πόντους. Τον Ιανουάριο του 2015, ο Όγκαστ ήταν στο περιθώριο από την Notre Dame, λόγω ακαδημαϊκών θεμάτων. Τελικά αυτό θα διαρκέσει μόνο τρεις μέρες, με το άγνωστο λόγο αργότερα να περιγράφεται ως ήσσονος σημασίας από τον παίκτη. Ο Όγκαστ θεωρήθηκε ως μια σημαντική παρουσία στο τουρνουά 2015 ACC κατακτώντας τον τίτλο συμβάλλοντας με 16 πόντους και 13 ριμπάουντ στον τελικό εναντίον της Βόρειας Καρολίνας (κατά μέσο όρο πάνω από 11 πόντους και 9 ριμπάουντ σε όλο το τουρνουά).
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Στις 30 Ιουνίου του 2017, ο Όγκαστ υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με την ομάδα του Παναθηναϊκού, με μισθό 500.000 ευρώ. Ο Όγκαστ σε 14 συμμετοχές στην Eυρωλίγκα είχε μέσο όρο 1,5 πόντους, 1,4 ριμπάουντ και 0,1 ασίστ, ενώ στο ελληνικό πρωτάθλημα αγωνίστηκε σε 32 παιχνίδια και είχε μέσο όρο 6,5 πόντους, 3,9 ριμπάουντ και 0,8 ασίστ. Μετά το τέλος της σεζόν 2017-18 έμεινε ελεύθερος από τον Παναθηναϊκό.
Μίλι Μπαλάκιρεφ
Τα πρώτα χρόνια
Η μουσική εκπαίδευση του Μπαλάκιρεφ αφέθηκε στα χέρια του πιανίστα Κ. Άισραχ (Karl Eisrach) ο οποίος, επίσης, κανόνιζε τις μουσικές βραδιές στο κτήμα του Ουλιμπίσεφ. Μέσω του Άισραχ, δόθηκε η ευκαιρία στον Μπαλάκιρεφ να διαβάσει, να παίξει και να ακούσει μουσική, κυρίως των Σοπέν και Γκλίνκα. Οι Άισραχ και Ουλιμπίσεφ επέτρεψαν, επίσης, στον Μπαλάκιρεφ να αναλάβει τις πρόβες της ιδιωτικής ορχήστρας του τελευταίου. Τελικά, σε ηλικία μόλις 14 ετών, διηύθυνε μια εκτέλεση του Ρέκβιεμ του Μότσαρτ. Στα 15 του αφέθηκε να οδηγήσει τις πρόβες της Πρώτης και Όγδοης Συμφωνίας του Μπετόβεν. Οι πρώτες του συνθέσεις σώζονται από το ίδιο έτος –το πρώτο μέρος ενός σεπτέτου για φλάουτο, κλαρινέτο, πιάνο και έγχορδα, και μια Μεγάλη Φαντασία πάνω σε Ρωσικά λαϊκά Τραγούδια, για πιάνο και ορχήστρα.
Η Ομάδα των Πέντε
Τελικά, το ελάττωμα του Μπαλάκιρεφ ήταν η απαίτησή του, οι μουσικές προτιμήσεις των μαθητών του να συμπίπτουν ακριβώς με τις δικές του, με την παραμικρή απόκλιση απαγορευμένη. Κάθε φορά που ένας από αυτούς έπαιζε μια από τις δικές του συνθέσεις μπροστά του, ο Μπαλάκιρεφ θα καθόταν στο πιάνο και θα έδειχνε, μέσω αυτοσχεδιασμού, πώς ένοιωθε ότι η σύνθεση θα πρέπει να αλλάξει. Τα διάφορα μουσικά περάσματα στα έργα άλλων θα έπρεπε να ηχούν σαν τη δική του μουσική, όχι τη δική τους. Έτσι, στα τέλη της δεκαετίας του 1860, οι Μουσόργκσκι και Ρίμσκι-Κόρσακοφ σταμάτησαν να δέχονται αυτό που, τώρα θεωρούσαν ότι, ήταν σημαντική παρέμβαση στο έργο τους. Επίσης, και ο Στασόφ άρχισε να αποστασιοποιείται από τον Μπαλάκιρεφ. Τα υπόλοιπα μέλη της «Ομάδας» άρχισαν, επίσης, να ενδιαφέρονται να γράψουν όπερες, μια φόρμα που ο Μπαλάκιρεφ δεν είχε σε μεγάλη εκτίμηση, μετά την επιτυχία της όπερας Judith του Α. Σερόφ (Alexander Serov), το 1863, και στράφηκε προς τον Νταργκομίσκι, που ήταν ειδικός σ’ αυτόν τον τομέα.
Περίοδος ωριμότητας και επίσκεψη στην Πράγα
thumb|280px|right|Ο Μπαλάκιρεφ γύρω στο 1860 Ο Μπαλάκιρεφ πέρασε το καλοκαίρι του 1862 στον Καύκασο, κυρίως στο Εσεντουκί και έμεινε αρκετά εντυπωσιασμένος, καθώς επέστρεψε εκεί το 1863 και το 1868. Κατέγραψε λαϊκούς σκοπούς από την περιοχή, καθώς και από τη Γεωργία και το Ιράν· αυτοί οι σκοποί θα έπαιζαν σημαντικό ρόλο στη μουσική του εξέλιξη. Μία από τις πρώτες του συνθέσεις όπου φαίνεται αυτή την επιρροή ήταν το Γεωργιανό Τραγούδι, σε κείμενο του Πούσκιν, ενώ σε άλλα τραγούδια εμφανίστηκε ένα οιονεί ανατολίτικο ύφος. Το 1864, ο Μπαλάκιρεφ σκέφτηκε να γράψει μια όπερα βασισμένη στον λαϊκό θρύλο του «Πουλιού της Φωτιάς» (θέμα πάνω στο οποίο ο Στραβίνσκι, αργότερα, θα βασίσει το φερώνυμο μπαλέτο του), αλλά εγκατέλειψε το έργο λόγω έλλειψης κατάλληλου λιμπρέτου. Ολοκλήρωσε τη Δεύτερη Εισαγωγή πάνω σε Ρωσικά Θέματα το ίδιο έτος (1864), η οποία έκανε πρεμιέρα τον Απρίλιο σε μια συναυλία της ΕΣΜ και κυκλοφόρησε το 1869 ως «μουσική εικόνα», με τίτλο 1000 Χρόνια.
Επίσης, ο Μπαλάκιρεφ, περιστασιακά, επεξεργαζόταν κάποια έργα του Γκλίνκα προς δημοσίευση, εξ ονόματος της αδελφής του συνθέτη, Λ. Σεστακόβα (Lyudmilla Shestakova). Με εντολή της, ταξίδεψε στην Πράγα το 1866 για να κανονίσει την παραγωγή των οπερών του Γκλίνκα εκεί. Η προσπάθεια αυτή καθυστέρησε λόγω του Αυστρο-Πρωσικού Πολέμου μέχρι το επόμενο έτος. Η παραγωγή του έργου τού Γκλίνκα Μια Ζωή για τον Τσάρο υπό τη διεύθυνση του Σμέτανα φαίνεται να τρομοκράτησε τον Μπαλάκιρεφ, που είχε πρόβλημα με τους μουσικούς ρυθμούς, τη διανομή διάφορων ρόλων και τα κοστούμια - «...ήταν σαν να προσπαθούσε ο Σμέτανα να προσπαθεί να μεταμορφώσει ολόκληρο το κομμάτι σε φάρσα... ... εβδομάδες με διαμάχες, ίντριγκες από τον Σμετάνα και την παρέα του και εντατικές πρόβες... » ακολούθησαν, με τον Μπαλάκιρεφ να παρακολουθεί κάθε πρόβα. Ο Μπαλάκιρεφ υποψιαζόταν ότι, ο Σμετάνα και άλλοι επηρεάστηκαν από τον τσεχικό Τύπο, ο οποίος χαρακτήριζε την παραγωγή ως «τσαρική ίντριγκα» που επιβάλλει η ρωσική κυβέρνηση. Επίσης, συνάντησε δυσκολίες στην παραγωγή του έργου Ρουσλάνος και Λουντμίλα υπό την διεύθυνσή του, με τους Τσέχους να αρνούνται αρχικά να πληρώσουν το κόστος για την αντιγραφή των ορχηστρικών μερών. Η πάρτα του πιάνου από την οποία ο Μπαλάκιρεφ πραγματοποιούσε πρόβες εξαφανίστηκε μυστηριωδώς. «..Είναι δύσκολο να πούμε σήμερα εάν, οι υποψίες του Μπαλάκιρεφ ήσαν πλήρως δικαιολογημένες ή οφείλονταν εν μέρει στη δική του σκληροπυρηνική διάθεση...». Αν και οι όπερες Μια Ζωή για τον Τσάρο και Ρουσλάνος και Λουντμίλα τελικά έγιναν επιτυχίες, η έλλειψη τακτικής και η δεσποτική φύση του Μπαλάκιρεφ δημιούργησαν κακά συναισθήματα μεταξύ τού ιδίου και των εμπλεκομένων, καθώς αυτός και ο Σμέτανα δεν μιλούσαν, πλέον, μεταξύ τους.
Σύντομη επιρροή και φιλία με τον Τσαϊκόφσκι
Όταν ο Αντόν Ρουμπινστάιν παραιτήθηκε από τη διεύθυνση των συναυλιών της ΡΜΕ, το 1867, ο Μπαλάκιρεφ προτάθηκε ως αντικαταστάτης του. Η συντηρητική πάτρων της ΡΜΕ, μεγάλη δούκισσα Έλενα Παβλόβνα, συμφώνησε υπό τον όρο ότι, ο Νικολάι Ζαρέμπα, ο οποίος είχε αναλάβει μετά τον Ρουμπινστάιν το Ωδείο της Αγίας Πετρούπολης, θα διοριζόταν επίσης, μαζί με έναν διακεκριμένο ξένο συνθέτη. Η επιλογή του Μπερλιόζ ως αλλοδαπού διευθυντή επαινέθηκε ευρέως, αλλά ο διορισμός του Μπαλάκιρεφ ειδώθηκε με λιγότερο ενθουσιασμό. Τόσο η άκαμπτη φύση του Μπαλάκιρεφ που δημιούργησε ένταση στην ΡΜΕ όσο και η προτίμησή του για σύγχρονο ρεπερτόριο, προκάλεσαν την έχθρα της Έλενα Παβλόβνα. Το 1869 τον ενημέρωσε ότι, οι υπηρεσίες του δεν ήσαν απαραίτητες πλέον.
Προσωπική ζωή και ιδεοληψίες
Μετά την κατάρρευσή του, ο Μπαλάκιρεφ αναζήτησε παρηγοριά στην αυστηρότερη αίρεση της Ρωσικής Ορθοδοξίας, τον Μάρτιο του 1871. Οι ακριβείς συνθήκες της μεταστροφής αυτής είναι άγνωστες, καθώς δεν σώζονται ούτε γράμματα ούτε ημερολόγιά του από αυτήν την περίοδο. Ο Ρίμσκι-Κόρσακοφ συσχετίζει μερικά από τα ακραία στοιχεία της συμπεριφοράς του Μπαλάκιρεφ σε αυτό το κομβικό σημείο: «είχε σταματήσει να τρώει κρέας και έτρωγε ψάρια, αλλά ... μόνο εκείνα που είχαν πεθάνει, όχι την σκοτωμένη (sic) ποικιλία...». Ακόμη, πώς έβγαζε το καπέλο του και διέσχιζε τον δρόμο γρήγορα, όποτε περνούσε από μια εκκλησία. Και πώς η συμπόνια του για τα ζώα έφτασε στο σημείο, κάθε φορά που ένα έντομο βρισκόταν σε ένα δωμάτιο, να το έπιανε προσεκτικά και να το απελευθέρωνε από ένα παράθυρο, λέγοντας: «Πήγαινε, χρυσό μου στον Κύριο, πήγαινε!» Ο Μπαλάκιρεφ ζούσε σαν ερημίτης σε ένα σπίτι γεμάτο με σκύλους, γάτες και θρησκευτικές εικόνες. Εξαίρεση σ’ αυτόν τον αποκλεισμό ήταν τα μουσικά βράδια της Τρίτης που κράτησε μετά την επιστροφή του στη μουσική, στη δεκαετία του 1870 και στη δεκαετία του 1880. Επίσης, έγινε πολιτικά αντιδραστικός και «ξενοφοβικός σλαβόφιλος που έγραφε ύμνους προς τιμήν της αυτοκράτειρας και άλλων μελών της βασιλικής οικογένειας».
Οριενταλισμός: Tamara
Ο Μπαλάκιρεφ καλλιέργησε, επίσης, τον οριενταλισμό της όπερας του Γκλίνκα Ρουσλάνος και Λουντμίλα, μέσω του συμφωνικού ποιήματος Tamara, δημιουργώντας ένα πιο συνεκτικό στυλ. Αποτελείται από δύο μέρη: μια ανεπαίσθητη «φλέβα» αργής, ελικοειδούς μελωδίας με διανθίσματα και αργά κινούμενες αρμονικές προόδους, σε αντίθεση με μια πιο εκστατική φλέβα που χαρακτηρίζεται από ένα perpetuum mobile σε γρήγορο ρυθμό και γρήγορα μελωδικά περιγράμματα, πάνω σε πιο αργές κινήσεις αρμονικών αλλαγών. Αυτό το στυλ, αφενός θύμιζε το μυστήριο της μακρινής, εξωτικής ανατολής με την οποία η Ρωσία δεν είχε άμεση επαφή, αφετέρου μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως αναφορά σε πρόσφατα αποικισμένες περιοχές της Ρωσικής Αυτοκρατορίας.
Αυτοκινητόδρομος 62 (Ελλάδα)
Ο Αυτοκινητόδρομος 62 (Α62) είναι ένας κάθετος άξονας της Αττικής Οδού. Ξεκινάει από το Κορωπί και αφού διασταυρώνεται με την Αττική Οδό στο Μαρκόπουλο Μεσογαίας καταλήγει στο Αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος». Έχει μήκος 6 χιλιόμετρα και σε όλο το μήκος του έχει 3&2 λωρίδες ανά κατεύθυνση. Το έργο ξεκίνησε να κατασκευάζεται το 1997 και παραδόθηκε στην κυκλοφορία το 2001.
Γεώργιος Φρειδερίκος του Νάσσαου-Ζίγκεν
Ο Γεώργιος Φρειδερίκος, γερμ. Georg Friedrich (23 Φεβρουαρίου 1606 - 5 Απριλίου 1674) από τον Οίκο του Νάσσαου ήταν κόμης (ως το 1664) και μετά πρίγκιπας του Νάσσαου-Ζίγκεν, κόμης του Κατσενέλνμπογκεν, Βιάντεν και Ντιτς και βαρόνος του Μπάιλσταϊν.
Μενγκγιάνγκ
Το Μενγκγιάνγκ ή αλλιώς Μενγκουκούο, επίσης γνωστό Μονγκολική Συνοριακή Επικράτεια ή Μογγολική Αυτόνομη Κυβέρνηση ιδρύθηκε το 1939 και σχηματίστηκε από τις τότε-κινεζικές επαρχίες Chahar και Suiyuan που αντιστοιχούσαν στο κεντρικό τμήμα της σύγχρονης Εσωτερικής Μογγολίας. Η πρωτεύουσα ήταν ο Kalgan και ο ηγέτης ήταν ο Demchugdongrub. Η επικράτεια επέστρεψε στον έλεγχο της Κίνας μετά την ήττα της Ιαπωνικής Αυτοκρατορίας το 1945.
Ιστορία
Δημιουργήθηκε στις 12 Μαΐου 1936, είχε τον πρίγκιπα Yondonwangchug της Ulanqab ως πρώτο πρόεδρό της. Μετονομάστηκε τον Οκτώβριο του 1937 ως Μονοβική Ενωση Αυτονομίας. Την 1η Σεπτεμβρίου 1939, οι κύριες κυβερνήσεις του Νότιου Chahar και του Βορείου Shanxi συγχωνεύθηκαν με την Μογγολική Αυτόνομη Κυβέρνηση της Μογγολίας, δημιουργώντας τη νέα Αυτόνομη Κυβέρνηση της Μενγκγιάνγκ. Η πρωτεύουσα βρισκόταν στο Ζχανγκμπέι, κοντά στο Καλγγάν, με κυβερνητικό έλεγχο που εκτείνεται γύρω από το Χοχχότ. Στις 4 Αυγούστου 1941 μετονομάστηκε και πάλι: Μογγολική Αυτόνομη Ομοσπονδία. Αφού ο Wang Jingwei σχημάτισε μια νέα κυβέρνηση για τη Δημοκρατία της Κίνας στο Nanjing, το Μενγκγιάνγκ τέθηκε υπό τον έλεγχό του, αν και παρέμεινε εντελώς αυτόνομο. Το Μενγκγιάνγκ έπαψε να υπάρχει το 1945 όταν εισέβαλε ο Σοβιετικός Κόκκινος Στρατός και ο Μογγολικός Κόκκινος Στρατός ως μέρος της Μαντζουριανής Στρατηγικής Επιθετικής Επιχείρησης. Το μεγαλύτερο μέρος της περιοχής, με την αξιοσημείωτη εξαίρεση του Καλγκάν, είναι τώρα μέρος της Εσωτερικής Μογγολίας στη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας.
Κατηγορία:Δυνάμεις του Άξονα Κατηγορία:Πρώην κράτη της Ανατολικής Ασίας
Ιωάννης Λουδοβίκος του Νάσσαου-Χάνταμαρ
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1617 την Ούρσουλα, κόρη του Σίμωνα ΣΤ΄, κόμη του Λίπε και είχε τέκνα:
Γουλιέλμος του Νάσσαου-Χίλχενμπαχ
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1619 τη Χριστίνα του Έρμπαχ και είχε τέκνα:
Φρειδερίκος Γουλιέλμος Α΄ Αδόλφος του Νάσσαου-Ζίγκεν
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1702 την Ελισάβετ, κόρη του Φρειδερίκου Β΄, λαντγράβου της Έσσης-Χόμπουργκ και είχε τέκνα:
Χριστόγραμμα
Σημειωτική
Στην αρχαιότητα οι σταυροί (ως το μέσο εκτέλεσης της ποινής της σταύρωσης) είχαν διάφορα σχήματα από τον απλό πάσαλο, σταυρό σε μορφή Τ (χωρίς κορυφή), κανονικό σταυρό, καθώς με τη μορφή του Χ, ωστόσο το σχήμα Χ (χιασμός) είχε διαφορετική και πιο απόκρυφη έννοια κατά τις θεωρήσεις του πλατωνισμού. Υπάρχουν πολλές υποθέσεις που έχουν γίνει από τους ερευνητές σχετικά με το πως εμφανίστηκε ο χριστιανικός σταυρός, το πως το γράμμα Χι χρησιμοποιήθηκε ως σύμβολο για το όνομα του Χριστού, και το πως ερμηνεύεται ο προχριστιανικός συμβολισμός του χιασμού σχετικά με την προΰπαρξη του Χριστού, ενώ έως τον 3ο αιώνα οι πρώτοι χριστιανοί χρησιμοποιούσαν το σύμβολο του Ιχθύος και την λέξη ΙΧΘΥΣ ως ακρονύμιο του Ἰησοῦς Χριστός, Θεοῦ Υἱός, Σωτήρ.
Φραγκίσκος Αλέξανδρος του Νάσσαου-Χάνταμαρ
Βιογραφία
Ήταν ο μόνος (επιζήσας) γιος του Μαυρίκιου-Ερρίκου κόμη του Νασσάου-Χάνταμαρ και της Μαρίας-Λεοπολδίνης, κόρης του Ιωάννη-Φραγκίσκου-Δεζιδεράτου κόμη του Νασσάου-Ζήγκεν.
Ανδρέας Φίκας
Ο Ανδρέας Φίκας (γεννημένος στις 15 Μαρτίου 1972) είναι Έλληνας πρωταθλητής, προπονητής και υπεύθυνος Ακαδημίας στο άθλημα της αντισφαίρισης.
Βιογραφία
Ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα στο χώρο ως προπονητής στα 26 του χρόνια, έχοντας ήδη κατακτήσει τον τίτλο του Πρωταθλητή Ελλάδος Ανδρών (1992) και Εφήβων (1984-86-88-89-90). Ήταν κάτοχος της 88ης[1 ] θέσης στη Παγκόσμια κατάταξη Εφήβων αθλητών κάτω των 18 ετών (1989).
Κουμάκ
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Νέας Καληδονίας
Αλίδες
Αλίδες ονομάζονται γενικά όλοι οι απόγονοι του Αλί από τις γυναίκες και σκλάβες του. Οι απόγονοι του Αλί όμως από την Φατιμά, κόρη του Μωάμεθ, Χουσαΐν ιμπν Αλί και Χασάν ιμπν Αλί, κατέχουν ιδιαίτερη θέση στην ισλαμική θεολογία και ιστορία. Στο σιιτικό Ισλάμ αποτελούν κατ'αποκλειστικότητα, μαζί με τους γονείς τους, τον λεγόμενο «Λαό του Οίκου» (ahl al-Bayt) ή «Λαό του Μανδύα» (ahl al-kisāʾ), από τον οποίο αποκλειστικά μπορούν να προέρχονται οι νόμιμοι ιμάμηδες. Οι Αλίδες αυτοί (ενίοτε και Φατιμίδες, Fāṭimīyūn, χωρίς όμως να έχουν απαραίτητα σχέση με την ομώνυμη δυναστεία) χωρίζονται σε δυο κύριους κλάδους, τους Χασανίτες, απογόνους του Χασάν ιμπν Αλί, και τους Χουσαϊνίτες, απογόνους του Χουσαΐν ιμπν Αλί. Από τον 10ο αιώνα περίπου μέχρι και τον 19ο αιώνα οι Χασανίτες διακρίνονταν με τον τιμητικό τίτλο «σαρίφ» (sharīf), και οι Χουσεϊνίτες με τους τίτλους «σαγίντ» (sayyid). Σηματικός υποκλάδος είναι οι Ζαϊντίτες, απόγονοι του Ζαΐντ ιμπν Αλί, εγγονού του Χουσαΐν, και επικεφαλής του σιιτικού κλάδου των Ζαϊντίγια.
Ιουστίνος του Νάσσαου
Βιογραφία
Σπούδασε στο Λάιντεν και το 1583 έγινε αντισυνταγματάρχης. Δύο έτη μετά έγινε υποναύαρχος της Ζηλανδίας και το 1588 πολέμησε εναντίον του Ισπανικού Ναυτικού (Armada), όπου αιχμαλώτισε δύο γαλέρες. Από το 1601 ήταν κυβερνήτης της Μπρέντα· το 1625 η πόλη πολιορκήθηκε από τον ισπανικό στρατό του στρατηγού Αμπρότζιο Σπίνολα και ο Ιουστίνος την υπεράσπισε. Έπειτα από 11 μήνες παρέδωσε την πόλη. Η στιγμή αυτή ζωγραφίστηκε από τον Ντ. Βελάθκεθ στον διάσημο πίνακα Η παράδοση της Μπρέντα: ο Ιουστίνος είναι αυτός που παραδίδει το κλειδί. Του επετράπη να φύγει για το Λάιντεν.
Theseis
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ακυρωμένα βιντεοπαιχνίδια Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια δράσης περιπέτειας
Ομοεθνικισμός
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Εθνικισμός Κατηγορία:Σεξουαλικός προσανατολισμός και κοινωνία Κατηγορία:Πολιτικά κινήματα Κατηγορία:ΛΟΑΤ πολιτισμός Κατηγορία:ΛΟΑΤ ιστορία Κατηγορία:ΛΟΑΤ κίνημα δικαιωμάτων
American Truck Simulator
Ανάπτυξη
Η SCS Software ανακοίνωσε για πρώτη φορά το παιχνίδι στις 6 Σεπτεμβρίου του 2013. Το αποκάλυψε στο Electronic Entertainment Expo το 2015. Στις 11 Απριλίου του 2014, η SCS Software ανακοίνωσε ότι θα υπάρχουν παραπάνω από 100 πόλεις σε όλη την Αμερική, όταν το παιχνίδι θα έχει πλέον ολοκληρωθεί. Στις 15 Δεκεμβρίου του 2015, ανακοινώθηκε ότι το παιχνίδι θα κυκλοφορήσει στις 3 Φεβρουαρίου του 2016. Τελικά, κυκλοφόρησε μία μέρα νωρίτερα. Στις 26 Ιουνίου του 2016, ανακοινώθηκε ότι το περιβάλλον του παιχνιδιού θα αυξηθεί κατά 75%. Στις 2 Φεβρουαρίου του 2017, ανακοινώθηκε ότι η επόμενη πολιτεία που θα προστεθεί στο παιχνίδι θα είναι το Νέο Μεξικό. Στις 20 Ιουνίου του 2017, ανακοινώθηκε η ενημέρωση θα είναι η 1.28, αντί για την 1.7, ώστε να συμβαδίζει με το Euro Truck Simulator 2.
Φορτηγά
Αλβέρτος του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ
Βιογραφία
Το 1623 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε ο Λουδοβίκος-Ερρίκος, με συγκυβερνήτη τον Αλβέρτο. Ο Αλβέρτος απεβίωσε το 1626 σε ηλικία 30 ετών, άγαμος.
Λουδοβίκος Γκύντερ του Νάσσαου-Κατσενέλνμπογκεν
Βιογραφία
Το 1602 οδήγησε μία επίθεση στο Λουξεμβούργο. Το 1604 έλαβε μέρος στην πολιορκία του Σλάους, όπου απεβίωσε από πυρετό.
Γουλιέλμος Β΄ του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ερρίκου, πρίγκιπα του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ και της Δωροθέας Ελισάβετ, κόρης του Γεωργίου Γ΄, δούκα του Μπριγκ.
Λουδοβίκος Ερρίκος του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ
Οικογένεια
Η Ελισάβετ απεβίωσε το 1656 και ο Λουδοβίκος-Ερρίκος έκανε τρίτο γάμο με την εξαδέλφη του Σοφία-Μαγδαληνή (1622-1658), κόρη του Ιωάννη-Λουδοβίκου, κόμη του Νάσσαου-Χάνταμαρ και είχε τέκνα: . Η Σοφία-Μαγδαληνή απεβίωσε λίγο μετά τη γέννα των διδύμων Καρόλου και Λουδοβίκου.
Γλώσσα Λούρι
Εσωτερική ταξινόμηση
Η γλώσσα χωρίζεται σε πέντε κύριες διαλέκτους, την Φεϊλί, τα Κεντρικά Λούρι, την Λάκι, την Μπαχτιάρι και την Νότια Λούρι. Η διάλεκτος Φεϊλί χρησιμοποιείται από τους Φεϊλί στις βόρειες περιοχές του Ιλάμ, στις κεντρικές περιοχές του Κερμανσάχ και σε σημαντικά τμήματα του ανατολικού Ιράκ στην επαρχία Ντιάλα (πόλεις Χανακίν, Μεντελί και Μουκνταντίγιας) και στη Βαγδάτη. . Τα Κεντρικά Λούρι ομιλείται στα βόρεια μέρη των κοινοτήτων των Λούρι, συμπεριλαμβανομένων των ανατολικών, κεντρικών και βόρειων τμημάτων της επαρχίας Λουριστάν, τα νότια τμήματα της επαρχίας Χαμαντάν κυρίως στις κομητείες Μαλαγιέρ, Ναχαβάντ και Τουισερκάν, στις νότιες επαρχίες της Επαρχίας Ιλάμ και στα νοτιοανατολικά τμήματα της Επαρχίας Μαρκάζι. Η διάλεκτος Λάκι ομιλείται στις κεντρικές και βορειοδυτικές επαρχίας του Λουριστάν, στις κεντρικές και νότιες επαρχίες του Ιλάμ και στα νότια τμήματα του Κερμανσάχ. Η διάλεκτος Μπαχτιάρι ομιλείται από τους Μπαχτιάρι στο Νότιο Λουριστάν, στις επαρχίες Τσαχαρμαχάλ και Μπαχτιάρι, σε σημαντικές περιοχές στα βόρεια και ανατολικά του Χουζεστάν και στις δυτικές επαρχίες της Επαρχίας Ισφαχάν. Τέλος, τα Νότια Λούρι ομιλούνται σε ολόκληρη την Επαρχία Κοχγκιλουγιέχ και Μπογιέρ Αχμάντ, και στις δυτικές και κεντρικές επαρχίες της επαρχίας Φαρς, στα βόρεια και δυτικά τμήματα της Επαρχίας Μπουσέχρ και στις νοτιοανατολικές περιοχές του Χουζεστάν. Αρκετές κοινότητες των Λούρι κατοικούν σποραδικά σε όλο το Ιρανικό Οροπέδιο, όπως στις επαρχίες Χορασάν (απόγονοι των Λούρι Μπεϋρανβάντ και Μπαχτιάρι), Κερμάν, Γκιλάν και Τεχεράνη.
Φρειδερίκος της Οράγγης-Νάσσαου
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Νάσσαου
Ετεροπατριαρχία
Η ετεροπατριαρχία (ετυμολογικά από το ετερο(φυλοφιλία) και το πατριαρχία) είναι ένα κοινωνικοπολιτικό σύστημα, στο οποίο οι άνδρες και η ετεροφυλοφιλία έχουν υπεροχή απέναντι στις γυναίκες και στους άλλους σεξουαλικούς προσανατολισμούς. Είναι ένας όρος, που υπογραμμίζει ότι η διακριτική μεταχείριση, που ασκείται τόσο στις γυναίκες όσο και στους εκπροσώπους των ΛΟΑΤ, έχει την ίδια σεξιστική κοινωνική αρχή. Οι ετεροφυλόφιλοι άνδρες όχι μόνο έχουν υπεροχή έναντι των υπόλοιπων φύλων και των σεξουαλικών μειονοτήτων, αλλά επίσης ενθαρρύνονται και ανταμείβονται μέσα σε μια ετεροπατριαρχική κοινωνία.
Φίλιππος Δ΄ του Νάσσαου-Βάιλμπουργκ
Βιογραφία
Μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό του Αλβέρτο μορφώθηκαν κατά την προτεσταντική πίστη στο κάστρο Νοϊβάιλμπουργκ. Ο Φίλιππος συνέχισε τις σπουδές στο Πανεπιστήμιο της Ιένας, όπου έγινε πρύτανης (Rektor) για λίγο.
Σύμπλεγμα της τετραρχίας
Τοποθεσία
Ο Βενετός οδοιπόρος Μάρκο Πόλο (13ος-14ος αιώνας) αναφέρει στην αυτοβιογραφία του μια διαφορετική εξιστόρηση για την προέλευση των γλυπτών, και περιγράφει πως τα γλυπτά προήλθαν από την πόλη της Άκρας στο Λεβάντε και αρχικά βρισκόταν σε κάποια εκκλησία του Αγίου Σάββα εκεί, και οι Βενετοί τα διεκδίκησαν επιτυχώς έναντι των Γενοβέζων και φέρνοντας τα στην Βενετία τα τοποθέτησαν στον χώρο της βασιλικής του Αγίου Μάρκου.
Χριστιανός του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ
Ο Χριστιανός, γερμ. Christian (12 Αυγούστου 1688 - 28 Αυγούστου 1739) από τον Οίκο του Νάσσαου ήταν πρίγκιπας του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ (1724-1739).
Φρειδερίκος των Κάτω Χωρών
Βιογραφία
Μεγάλωσε στην Αυλή του Βερολίνου, στον πάππο του Φρειδερίκο Γουλιέλμο Β΄ και τον θείο του Φρειδερίκο Γουλιέλμο Γ΄. Ένας από τους διδασκάλους του ήταν ο Καρλ φον Κλαούζεβιτς. Στα 16 έτη του πολέμησε στη μάχη της Λειψίας. Το 1813 πήγε για πρώτη φορά στην Ολλανδία και εγγράφτηκε στο Πανεπιστήμιο του Λάιντεν για να μάθει και τα ολλανδικά. Επίσης εκπαιδεύτηκε από τον Καρλ Λούντβιχ φον Φουλ στη Χάγη. Όταν ο Ναπολέων Βοναπάρτης επέστρεψε από τη νήσο Έλβα για 100 ημέρες, ο Φρειδερίκος τοποθετήθηκε στα μετόπισθεν της μάχης του Βατερλώ ως διοικητής ενός αποσπάσματος της στρατιάς του Ουέλλινγκτον, σε περίπτωση που η μάχη χαθεί.
Βασίλειο των Οστρογότθων
Εξωτερική πολιτική του Θεοδώριχου
Οι πολύ καλές προθέσεις του Θεοδώριχου απέναντι στους Ιουδαίους φαίνεται στην επιστολή του προς τους Ιουδαίους της Γένοβας στην οποία αναφέρει ότι δεν είναι στις προθέσεις του να πολεμήσει τη θρησκεία των προγόνων τους με την οποία γεννήθηκαν και οι ίδιοι. Δεν μπορεί να δημιουργήσει καμιά θρησκεία με εντολή δική του, ο καθένας πρέπει να πιστεύει σε αυτό που νομίζει σωστό ο ίδιος. Στην εξωτερική του πολιτική φαίνεται ότι κυβέρνησε σαν ανεξάρτητος βασιλιάς, οι στόχοι του ήταν κυρίως να ενισχύσει τις συμμαχίες του με τους βάρβαρους μέσω των γάμων των μελών της οικογένειας του. Οι κόρες του παντρεύτηκαν τον Βησιγότθο βασιλιά Αλάριχο Β' και τον Σιγισμούνδο της Βουργουνδίας, η αδελφή του Αμαλφρίδα παντρεύτηκε τον βασιλιά των Βανδάλων Θρασαμούνδο ενώ ο ίδιος παντρεύτηκε την αδελφή του Χλωδοβίκου Α΄ Αυδοφλέδα. Οι πολιτικές αυτές δεν στάθηκαν αρκετές στη διατήρηση της ειρήνης, ο Θεοδώριχος βρέθηκε σε πόλεμο με τον Κλόβη όταν ο τελευταίος επιτέθηκε στο Βησιγοτθικό βασίλειο της Γαλατίας (506), οι Φράγκοι σκότωσαν τον Αλάρικ στη Μάχη του Βουγιέ και υπέταξαν τη Γαλατική Ακουιτανία (507). Ο Θεοδώριχος ξεκίνησε επιτυχή αντεπίθεση (508) στη νότια Γαλατία, κέρδισε τη Σεπτιμανία για λογαριασμό των Βησιγότθων και κατόρθωσε να επεκτείνει την κυριαρχία των Οστρογότθων στην Προβηγκία. Οι Οστρογότθοι είχαν πλέον κοινά σύνορα με τους Βησιγότθους και μετά τον θάνατο του Αλάρικ διετέλεσε αντιβασιλιάς και κηδεμόνας του ανήλικου εγγονού του Αμαλάρικ. Οι στενοί δεσμοί διατηρήθηκαν λίγο καθώς ο Σιγισμούνδος οπαδός της εκκλησίας των Χαλκηδονίων είχε στενούς δεσμούς με την Κωνσταντινούπολη. Ο Θεοδώριχος τον θεώρησε απειλή και αποφάσισε να εκστρατεύσει εναντίον του, οι Φράγκοι απάντησαν γρήγορα καταλαμβάνοντας τη Βουργουνδία (523), ο Θεωδόριχος το μόνο που κατόρθωσε να κάνει ήταν να επεκτείνει τις κτήσεις του στην Προβηγκία μέχρι τον ποταμό Ισερέ. Η ειρήνη που πραγματοποίησε με τους Βανδάλους επικυρώθηκε με τον γάμο της αδελφής του Αμαλφρίδας με τον βασιλιά των Βανδάλων Θρασαμούνδο αφού ήταν και οι δυο Αρειανοί με κοινά συμφέροντα εναντίον της Κωνσταντινούπολης αλλά η συμμαχία διαλύθηκε μετά τον θάνατο του Θρασαμούνδου (523). Ο διάδοχος του Χιλδέριχος έδειξε ενδιαφέρον στους Καθολικούς της Νίκαιας και όταν η Αμαλφρίδα αντιστάθηκε τη σκότωσε μαζί με ολόκληρη τη συνοδεία της, ο Θεοδώριχος την εποχή του θανάτου του αποφάσισε να εκστρατεύσει εναντίον του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οστρογότθοι Κατηγορία:Βασιλείς της Ιταλίας
Τόμας Χιούζ
Βιογραφία
Σπούδασε κλασικές και θεολογικές σπουδές στο Κολέγιο Σαιν Τζωνς του Πανεπιστήμιου του Κέιμπριτζ. Ήταν άριστος γνώστης της αρχαίας Ελληνικής και Λατινικής γλώσσας. Συνόδευσε τον Ρόμπερτ Τάουνλη-Πάρκερ (Robert Townley-Parker) στο ταξίδι του στην Ελλάδα (1813-1814) με κύριο σκοπό να επισκεφθούν τα Γιάννενα και τον Αλή πασά. Μετά την επιστροφή του στην Αγγλία χειροτονήθηκε ιερέας το 1815 και έγινε εταίρος του Εμμανουέλ Κόλεττζ στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ. Συνέγραψε φιλολογικές και θεολογικές μελέτες, κυρίως γύρω από τον απόστολο Παύλο. Όταν ξέσπασε η επανάσταση του 1821, βρέθηκε ενταγμένος στις τάξεις των φιλελλήνων.
Ελληνικού ενδιαφέροντος έργα του
Το 1830 εκδόθηκε στο Λονδίνο από τους Henry Colburn και Richard Bentley η δεύτερη επαυξημένη έκδοση του έργου του Χιούζ με τίτλο «Travels in Greece and Albania» («Ταξίδια στην Ελλάδα και την Αλβανία»), δίτομη και αυτή, αποτελούμενη από xii και 1028 σελίδες. Το 1821 εκδόθηκε στο Παρίσι από τους αδελφούς Gide το έργο του Χιούζ, μεταφρασμένο στα Γαλλικά από τον ίδιο το συγγραφέα, σε δύο τόμους, με τίτλο «Voyage à Janina en Albanie, par la Sicile et la Grèce». Τον ίδιο χρόνο τυπώθηκε στην Ιένα η γερμανική έκδοση του έργου του, με τίτλο «Reise durch Sicilien und Griechenland nach Janina in Albanien».
Μάρκο Ασένσιο
Επελέγη στο ρόστερ της εθνικής ομάδας στο Μουντιάλ του 2018.
Νιτρίλιο
Νιτρίλιο (nitrile) είναι οποιαδήποτε οργανική ένωση που έχει τη χαρακτηριστική ομάδα −C≡N. Το πρόθεμα κυανο- (cyano-) χρησιμοποιείται εναλλακτικά με τον όρο νιτρίλιο στη βιομηχανική βιβλιογραφία. Τα νιτρίλια βρίσκονται σε πολλές χρήσιμες ενώσεις, που συμπεριλαμβάνουν το κυανοακρυλικό μεθύλιο (methyl cyanoacrylate), που χρησιμοποιείται στην υπερκόλλα (super glue) και το ελαστικό νιτριλίου (nitrile rubber), ένα πολυμερές που περιέχει νιτρίλιο και χρησιμοποιείται στα εργαστηριακά και στα ιατρικά γάντια. Το ελαστικό νιτριλίου χρησιμοποιείται επίσης πλατιά για τη στεγανοποίηση αυτοκινήτων και άλλων υλικών, επειδή αντιστέκεται σε καύσιμα και έλαια. Οι οργανικές ενώσεις που περιέχουν πολλαπλές νιτριλομάδες είναι γνωστές ως κυανοανθρακούχες (cyanocarbons).
Καζεμίρο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βραζιλίας Κ17 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βραζιλίας Κ20 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βραζιλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Καμπεονάτο Μπραζιλέιρο Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σάο Πάολο Φουτεμπόλ Κλούμπε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεγούντα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης Καστίγια Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέιρα Λίγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Πόρτο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2015 Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ Κατηγορία:Παίκτες νικητές Κόπα Αμέρικα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2021 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022
Αδόλφος Λουδοβίκος του Νάσσαου-Σααρμπρύκεν
Βιογραφία
Ήταν ο δεύτερος νόμιμος διάδοχος γιος του Λουδοβίκου, πρίγκιπα του Νάσσαου-Σααρμπρύκεν και της με μοργανατικό γάμο συζύγου του Καταρίνα Κεστ, που ήταν υπηρέτρια, αλλά της απονεμήθηκε ο τίτλος της βαρόνης του Ότβαϊλερ, ενώ ο Λουδοβίκος ΙΣΤ΄ της Γαλλίας την έκανε δούκισσα του Ντίλινγκεν (Ντιλάνζ).
Φρειδερίκος Αύγουστος του Νάσσαου-Ούζινγκεν
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Νάσσαου
Queer as Folk (βρετανική τηλεοπτική σειρά)
Παραπομπές
Κατηγορία:Βρετανικές τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές συσχετιζόμενες με ΛΟΑΤ Κατηγορία:Δραματικές σειρές
Πιερ Μπερζέ
Φιλανθρωπικά, πολιτιστικά και πολιτικά ενδιαφέροντα
Ο Μπερζέ δημιούργησε επίσης το Μουσείο Τέχνης Berber στο Μαρακές του Μαρόκο, το οποίο διατηρεί μια συλλογή αντικειμένων που προέρχονται από πολλά διαφορετικά μέρη του Μαρόκο, από το Ριφ έως τη Σαχάρα.
Ερρίκος πρίγκιπας των Κάτω Χωρών
Βιογραφία
Απεβίωσε από ιλαρά το 1879 σε ηλικία 59 ετών, άτεκνος.
Κοκκινοχώρι Αιτωλοακαρνανίας
Γεωγραφία - Αξιοθέατα
Το Κοκκινοχώρι είναι κτισμένο στις νότιες πλαγιές του βουνού Μακρυά Ράχη σε υψόμετρο 750 μέτρων. Απέχει 38 χλμ. απο την Ναύπακτο και βρίσκεται στον επαρχιακό δρόμο που συνδέει τα χωριά Λιμνίτσα, Χρίσοβο, Ασπριά. Αξιοθέτα της περιοχής είναι ο ενοριακός ναός Άγιος Γεώργιος στη τοποθεσία "Μπαλκόνι", ο οποίος υπήρχε από το 1829 και ξανακτίσθηκε το 1876 και το 1950 και το παλιό μοναστήρι της Θεοτόκου στην τοποθεσία "Παλιοκκλησιά" (υψόμετρο 1.029 μ.) της κορυφογραμμής της Μακρυάς Ράχης που άκμαζε το 1698.
Αλέξανδρος πρίγκιπας των Κάτω Χωρών
Ο Αλέξανδρος (ολλανδ. Alexander, 2 Αυγούστου 1818 - 20 Φεβρουαρίου 1848) από τον Οίκο του Νάσσαου ήταν πρίγκιπας των Κάτω Χωρών.
Ντούλσε του Λεόν
Μετά το θάνατο του αδελφού της Ντούλσε το 1214, ο Αλφόνσος ονόμασε κληρονόμο του τον ετεροθαλή αδερφό της, επίσης Φερδινάνδο, κληρονόμο του, παραχωρώντας του τον τίτλο του Ινφάντη το 1216. Το 1217, με την υποστήριξη της αριστοκρατίας, ο Αλφόνσος έδωσε στις κόρες του Σάντσα και Ντούλσε τα χωριά της Portela de San Juan, Burgo de Ribadavia και Allariz, για να κυβερνηθούν από αυτές μέχρι το θάνατό τους, με τα οποία θα επανέλθουν στον θρόνο. Την ίδια χρονιά, η μητέρα του Φερδινάνδου, Βερεγγάρια, κληρονόμησε το στέμμα του Βασιλείου της Καστίλης, αλλά το παραχώρησε στον γιο της, ο οποίος ανακηρύχθηκε βασιλιάς στο Βαγιαδολίδ στις 2 Ιουλίου. Με τον κληρονόμο του βασιλείου του να κυριαρχεί σε άλλο τόπο, ο Αλφόνσος προσπάθησε να κάνει τις μεγαλύτερες κόρες του κοινούς κληρονόμους του. Στη Συνθήκη του Μπορονάλ που συνάφθηκε με την Πορτογαλία το 1219, ο Αλφόνσος δηλώνει ρητά ότι εάν πέθαινε, η Πορτογαλία πρέπει να σεβαστεί τη συμφωνία με τις κόρες του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Καστιλιανός Οίκος της Ιβρέας Κατηγορία:Ινφάντας του Λεόν
Κορράδος του Ρήνου
Βιογραφία
Από τη δεύτερη σύζυγό του Ίρμενγκαρντ απέκτησε τη διοίκηση (Vogtei) του αββαείου Λορς. Οι προσπάθειές του να επεκτείνει την περιοχή επιρροής του τον έφερε σε σύγκρουση με τους επισκόπους του Τρίερ και της Κολωνίας.
Απεβίωσε το 1195 σε ηλικία 60 ετών και τάφηκε στο αββαείο του Σέναου, όπως και οι δύο σύζυγοί του. Οι γιοί του είχαν αποβιώσει, έτσι τον κληρονόμησε η κόρη του Αγνή και ο σύζυγός της.
Ρούπερτ Α΄ του Παλατινάτου
Ο Ρούπερτ Α΄ o ερυθρός (γερμ.: Ruprecht I der rote, 9 Ιουνίου 1309 - 16 Φεβρουαρίου 1390) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν παλατινός κόμης (=δούκας) του Ρήνου (1353-56) και μετά εκλέκτορας του Παλατινάτου (1356-90).
Δυναστεία των Μπαγκρατιόνι
Η καταγωγή της από την αρμενική Δυναστεία Μπαγκρατούνι (Bagratuni) έχει γίνει αποδεκτή από τους μελετητές. Τον 8ο αι. η οικογένεια, με τον Ασότ Α΄, δισεγγονό του πρίγκιπα της Αρμενίας Ασότ Γ΄ Μπαγκρατούνι του Τυφλού, κατέκτησε το Βασίλειο της Ιβηρίας. Οι απόγονοί του κατάφεραν να καταστούν μονάρχες στο ενωμένο Βασίλειο της Γεωργίας για περίπου 1000 χρόνια. Το Βασίλειο αυτό άκμασε από τον 11ο έως τον 13ο αιώνα. Αυτό το χρονικό διάστημα -και ιδιαίτερα η ηγεμονία του Δαβίδ Δ΄ του Κτίστη (1089-1125) και της εγγονής του βασίλισσας Ταμάρ (1184-1213)- χαρακτηρίζεται ως η "Χρυσή Εποχή" στην ιστορία της Γεωργίας.
Αθεϊστικός Σατανισμός
Ανθρώπινη Φύση και η Κοινωνία
Ο Σατανισμός του ΛαΒέι δίνει ιδιαίτερη έμφαση στον ρόλο της ατομικής ελευθερίας (ως μέσο αυτο-πραγμάτωσης). Ο ΛαΒέι πίστευε ότι ο ιδανικός Σατανιστής θα έπρεπε να είναι ατομικιστικός και αντι-συμβατικός, απορρίπτοντας αυτό που αποκαλούσε «άχρωμη ύπαρξη» την οποία η συμβατική πλειοψηφία της κοινωνίας επιδίωκε να επιβάλει σ' όλους εκείνους που ζουν μέσα της. Απέρριπτε επίσης τον καταναλωτισμό και αυτό που αποκαλούσε «νεκρο-κουλτούρα» της μόδας (στοιχεία μαζοποιήσης). Εξήρε το ανθρώπινο εγώ για να ενθαρρύνει την ατομική υπερηφάνεια, τον αυτο-σεβασμό και την αυτο-πραγμάτωση και ακολούθως πίστευε στην ικανοποίηση των επιθυμιών του εγώ. Εξέφρασε την άποψη ότι η αυτο-κατάφαση ήταν ένα επιθυμητό χαρακτηριστικό και ότι το μίσος και η επιθετικότητα δεν ήταν λανθασμένα ή ανεπιθύμητα συναισθήματα αλλά ότι στηρίζουν και αναβαθμίζουν τη ζωή. Κατά συνέπεια, επαίνεσε τα Επτά Θανάσιμα Αμαρτήματα ως αρετές που ήταν ευεργετικές για το άτομο.
Μαγεία
Ο ΛαΒέι όρισε το μαγικό του σύστημα ως (μείζων) μεγαλύτερη και (ελάσσων) μικρότερη μαγεία.
Οι Εννέα Σατανικές Αμαρτίες
Αυτές οι αμαρτίες, δημοσιευμένες απ' τον ΛαΒέι το 1987, περιγράφουν χαρακτηριστικά που οι Σατανιστές πρέπει να αποφεύγουν:
Απαρχές: 1966 -1972
Αφότου έφθασε στο επίκεντρο της δημοσιότητα, ο ΛαΒέι περιέβαλε μεγάλο μέρος της πρώιμης ζωής του με μυστικότητα και λίγα είναι γνωστά γι αυτή με βεβαιότητα. Γεννήθηκε στο Σικάγο ως Howard Stanton Levey τον Μάρτιο ή τον Απρίλιο του 1930. Είχε μικτή ουκρανική, ρωσική και γερμανική καταγωγή. Ισχυρίστηκε ότι είχε εργασθεί στο τσίρκο και στο καρναβάλι στα χρόνια που ακολούθησαν τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και αργότερα ισχυρίστηκε επίσης πως είχε εργασθεί και στην Ορχήστρα του Σαν Φρανσίσκο, παρόλο που αυτό δεν συνέβη ποτέ. Ισχυρίστηκε ακόμα ότι είχε σχέση με την νεαρή Marilyn Monroe, αν και αυτό ήταν επίσης αναληθές.
Ύστερη ανάπτυξη: 1972 - Τώρα
thumb|left|Peter Gilmore, Αρχιερέας στην Εκκλησία του Σατανά Τα τελευταία του χρόνια, ο ΛαΒέι υπέφερε από μια καρδιακή κατάσταση, εκδήλωσε αυξανόμενη παράνοια, και τελικά πέθανε τον Οκτώβριο του 1997. Τον Νοέμβριο, η Εκκλησία ανακοίνωσε ότι στη συνέχεια θα λειτουργήσει υπό δύο ανώτερες ιέρειες στην ιεραρχία, την Barton και την κόρη του ΛαΒέι, την Karla LaVey. Την ίδια χρονιά, η Εκκλησία δημιούργησε επίσημη ιστοσελίδα. Η Barton προσπάθησε να αγοράσει τον Μαύρο Σπίτι από το Werby, αλλά δεν μπόρεσε να συγκεντρώσει το απαραίτητο κεφάλαιο. Το κτίριο είχε ερειπωθεί και κατεδαφίστηκε το 2001 οπότε και αντικαταστάθηκε από ένα συγκρότημα διαμερισμάτων. Ακολούθως ανέκυψε διαφωνία μεταξύ της Barton και της Karla, με αποτέλεσμα να συμφωνηθεί ότι η Barton θα διατηρούσε τη νόμιμη ιδιοκτησία του ονόματος και της οργάνωσης της Εκκλησίας, ενώ τα προσωπικά αντικείμενα και τα πνευματικά δικαιώματα του ΛαΒέι θα διανέμονταν στα τρία παιδιά του Karla, Zeena και Satan Xerxes. Η Barton παραιτήθηκε από το αξίωμα της Αρχιέρειας το 2002, αν και συνέχισε να προεδρεύει του Συμβουλίου των Εννέα της Εκκλησίας. Η έδρα της Εκκλησίας μεταφέρθηκε στη συνέχεια από το San Francisco στη New York, όπου ο Peter Gilmore ορίστηκε ως Αρχιερέας της Εκκλησίας και η σύζυγός του Peggy Nadramia ως Αρχιέρεια.
Μετά το θάνατο του ΛαΒέι, η διαμάχη για τη φύση του Σατανισμού εντάθηκε μέσ' στην σατανιστική κοινότητα. Το Halloween του 1999 η Karla ίδρυσε την Πρώτη Σατανική Εκκλησία, η οποία χρησιμοποιεί την ιστοσελίδα της για να προωθήσει την ιδέα ότι αντιπροσωπεύει την απευθείας συνέχεια της αρχικής Εκκλησίας του Σατανά όπως αυτή ιδρύθηκε από τον Άντον ΛαΒέι. Άλλες λαβεινιστικές ομάδες εμφανίστηκαν και σε άλλες περιοχές των Ηνωμένων Πολιτειών. Ένα απ' τα πρώτα μέλη της Εκκλησίας του Σατανά, ο John Dewey Allee, ίδρυσε τη δική του Πρώτη Εκκλησία του Σατανά, δηλώνοντας αφοσίωση στις πραγματικές διδασκαλίες του ΛαΒέι και ισχυριζόμενος πως ακόμα και ο ίδιος ο ΛαΒέι είχε αποκλίνει από αυτές στην ύστερη φάση του. Το 1986 ο Paul Douglas Valentine ίδρυσε την Παγκόσμια Εκκλησία της Σατανικής Απελευθέρωσης με έδρα την Νέα Υόρκη στρατολογώντας πολλά από τα μέλη της μέσω του εσωτερικιστικού καταστήματος Magickal Childe του Herman Slater. Η συμμετοχή ωστόσο παρέμεινε μικρή και διέκοψε εν τέλει τη λειτουργία της το 2011. Το 1991 ιδρύθηκε η Πρεσβεία του Εωσφόρου από τον Καναδό Tsirk Susuej, ο οποίος επηρεάστηκε από τις διδασκαλίες του ΛαΒέι αλλά θεώρησε πως ο Σατανάς ήταν μια πραγματική οντότητα. Αποσχισμένες ομάδες από την οργάνωση του Susuej περιλάμβαναν την Πρεσβεία του Σατανά στο Stewart της British Columbia και την Ομάδα του Εωσφορικού Φωτός στη Baltimore.
Αλίκη Κωνσταντινίδου
Καριέρα
Η επόμενη χρονιά τη βρίσκει στην Α.Ε.Κ. Αθηνών, με την οποία φτάνει πάλι στον τελικό του Κυπέλου το 2016 αλλά στο τέλος της περιόδου μετακινείται πάλι, αυτή τη φορά προς τον Παναθηναϊκό. Τα οικονομικά γεγονότα στην αθηναϊκή ομάδα το Καλοκαίρι του 2017 την αφήνουν χωρίς σύλλογο και εντάσσεται στον Ηρακλή Κηφισιάς, ο οποίος όμως ξαφνικά αποφασίζει να αποσυρθεί από τo Πρωτάθλημα της περιόδου 2017-18. Έτσι δέχεται την πρόταση του Ολυμπιακού Πειραιώς για την επανένταξή της στην ομάδα του μεγάλου λιμανιού, με την οποία την περίοδο 2017-18 γεύτηκε την επιτυχία της κατάκτησης του Ευρωπαϊκού Κυπέλλου Θριάβου (Τσάλεντζ Κάπ), αλλά και τις εγχώριες κατακτήσεις του Πρωταθλήματος και του Κυπέλλου Ελλάδας, στην πιο επιτυχημένη χρονιά για την γυναικεία ομάδα πετοσφαίρισης των ερυθρολεύκων. Tον Ιούνιο του 2018 η συνεργασία της Αλίκης Κωνσταντινίδου με τον Ολυμπιακό ανανεώθηκε για μία ακόμα περίοδο