cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης γυναικών 2012-2013
Το κύπελλο Ελλάδας βόλεϊ γυναικών για την περίοδο 2012−13 είναι η 15η διοργάνωση στην ιστορία του θεσμού, και διοργανώθηκε από την ΕΟΠΕ. Δικαίωμα συμμετοχής από αυτήν την περίοδο έχουν όλες οι ομάδες, ανεξαρτήτως της κατηγορίας που αγωνίζονται. Συνολικά δήλωσαν συμμετοχή 124 ομάδες από όλη την Ελλάδα. Κυπελλούχος αναδείχθηκε για 3η στην σειρά χρονιά, ο Ολυμπιακός.
1η αγωνιστική
{|
Αγιονκούρ
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Σον
Διόνυσος Αττικής
Ιστορικά
Η ιστορία του Διόνυσου ανάγεται σε πολλά χρόνια πριν, λόγω του γειτονικού ομώνυμου λατομείου στη σημερινή συνοικία της Ραπεντώσας. Είναι γνωστό πως το Πεντελικό όρος ήταν πλούσιο σε λευκό μάρμαρο. Εκεί έφτανε και ο πρώτος αστικός σιδηρόδρομος ("Θηρίο") με τα βαγόνια του από την Κηφισιά, μέχρι πριν από 50 χρόνια που καταργήθηκε η διαδρομή αυτή. Σήμερα, η περιοχή υπάγεται διοικητικά στην Ανατολική Αττική, ενώ στα όρια της κοινότητας εντάσσεται και η γειτονική συνοικία στα ανατολικά της Εκάλης, Αναγέννηση. Μέσω δε της Λεωφόρου Διονύσου επικοινωνεί, γύρω από το Πεντελικό όρος, με τον ανατολικό και παραθαλάσσιο Δήμο Μαραθώνα.
Ο Διόνυσος αποτελούσε οικισμό της Κοινότητας Σταμάτας ως το 1975, οπότε αποσπάστηκε και έγινε οικισμός της κοινότητας Μπάλας - νυν Ροδόπολης -. Το 1979 αναγνωρίστηκε ως αυτοτελής κοινότητα.
Come Together
To Come Together είναι τραγούδι του βρετανικού συγκροτήματος The Beatles, το οποίο γράφτηκε από τον Τζον Λένον. Παρόλα αυτά πιστώνεται γενικότερα στο δίδυμο Λένον-ΜακΚάρτνεϋ. Το τραγούδι συμπεριλήφθηκε στον δίσκο Abbey Road, του 1969. Την ίδια χρονιά κυκλοφόρησε και σε single, το οποίο έφτασε στο νούμερο 1 των αμερικανικών charts και στο νούμερο 4 των βρετανικών.
Άδενδρο
Πηγές
Κατηγορία:Δήμος Χαλκηδόνος Κατηγορία:Κωμοπόλεις του νομού Θεσσαλονίκης
Ερφούρτη
Γεωγραφία
Μετά την επανένωση της Γερμανίας, η Ερφούρτη είναι η πλησιέστερη πρωτεύουσα στο γεωγραφικό κέντρο της χώρας. Βρίσκεται στο νότιο μέρος του Τύρινγκερ Μπέκεν, μέσα στην κοιλάδα του ποταμού Γκέρα, παραπόταμου του Ούνστρουτ. Στο νότο, η πόλη περιβάλλεται από λόφους που καλύπτονται από δάση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κατηγορία:Πόλεις της Θουριγγίας
Άγιος Ανδρέας Ρεθύμνης
Γενικά και ιστορικά στοιχεία
Εκκλησιαστικά υπάγεται στην ενορία Γωνιάς της Β΄ αρχιερατικής περιφέρειας της Ιεράς Μητροπόλεως Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου και διαθέτει δύο ναούς, οι οποίοι είναι αφιερωμένοι στον Άγιο Ανδρέα και το Άγιο Πνεύμα, όπου υπάρχει εντοιχισμένη πλάκα για τους σφαγιαθέντες κατοίκους του χωριού Πλάκα που υπήρχε στο σημείο αυτό, από τους Τούρκους το 1770.
Αναγνώστης Παπαδόπουλος
Βιογραφικά στοιχεία
11. Κωνσταντίνος Ζαφειρόπουλος, από Ζυγοβίστι
16. αδελφοί Σπηλιωτόπουλοι, Νικόλαος και Σπύρος, από Δημητσάνα
26. Ιεροδιάκονος Ιωσήφ Ταμπακόπουλος, από Βυτίνα, ηγούμενος Μονής Καισαριανής Αθηνών
27. Παναγιώτης Χρυσανθόπουλος ή Κακλαμάνος, από Βυτίνα
32. αδελφοί Ροϊλοί, Βασίλειος, Γεώργιος και Δημήτριος, από Στεμνίτσα
48. αδελφοί Κάραλη, Γιαννάκης και Χρυσανθάκης, από Βελημάχι
51. Καπογιαννάκης, από Ράχες
56. Πάνος Αναγνωστόπουλος, από Νεμνίτσα
Αμωρί Β΄ του Μονφόρ
Βιογραφία
Το 1087 διαδέχθηκε τον πατέρα του, όταν εκείνος απεβίωσε. Νεότερα αδέλφια του ήταν ο Ριχάρδος, ο Σίμων Β΄, ο Αμωρί Γ΄ και ο Γουλιέλμος. Μετά το τέλος τού Αμωρί Β΄ τον διαδέχθηκε ο επόμενος αδελφός του Ριχάρδος.
Αδελφοί Καράλη
Πρόκειται για τους Γιαννάκη και Χρυσανθάκο Καράλη. Η καταγωγή τους ήταν από το Βελημάχι. Υπηρέτησαν στρατιώτες στην μάχη του Λάλα, της Τριπολιτσάς, της Γράνας και των Πατρών. Πήγαν και στο Μεσολόγγι με τον στρατηγό Κανέλλο Δεληγιάννη, τον οποίο και υπηρέτησαν.
Θεόδωρος Ασημακόπουλος
Ό Θεόδωρος Ασημακόπουλος αργότερα πολέμησε γενναία και σε διάφορες μάχες στον Μοριά[Στην Πελοππόνησο δηλαδή] (Όπως στην μάχη για την πολιορκία της Πάτρας, στην μάχη για την πολιορκία της Τρίπολης, στην μάχη για την πολιορκία της Βοστίτσας, στην μάχη για την πολιορκία του Βαλτετσίου, στην μάχη για την πολιορκία του φρούριου της Ακροπόλεως, στην μάχη για την πολιορκία του φρούριου του Άργους, κ.α- Σκοτώθηκε στην Μάχη των Τρικόρφων.το 1825.
Σεφικούρντ (Γκοϊγκόλ)
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Γκοϊγκόλ
Ριχάρδος του Μονφόρ
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Σίμωνα Α΄ κυρίου τού Μονφόρ και της 2ης συζύγου του Αγνής από τον Οίκο της Νορμανδίας, κόρης και κληρονόμου τού Ριχάρδου κόμη τού Εβρέ.
Du gamla, Du fria
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Σουηδίας Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι
Παλαιοβράχα Φθιώτιδας
Η Παλαιοβράχα είναι ημιορεινό χωριό της Δυτικής Φθιώτιδας με πληθυσμό 419 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Είναι χτισμένη στους πρόποδες του όρους Γουλινά, προς την κοιλάδα του Σπερχειού και σε υψόμετρο 440 μέτρων. Απέχει 35 χλμ από τη Λαμία, 5 χλμ από τη Σπερχειάδα (έδρα του δήμου) κι αποτελεί Τοπική Κοινότητα του Δήμου Μακρακώμης.
Από τα αρχαία χρόνια έως τη ρωμαϊκή κατάκτηση (190 π.χ)
Στα αρχαϊκά χρόνια μεταξύ 1100-1050 π.Χ. εγκαταστάθηκαν στην περιοχή οι Αινιάνες προερχόμενοι από την Ήπειρο. Πολιτικά και οργανωτικά σχετίζονταν με τη Θεσσαλία και έτσι μήδισαν στην Περσική εισβολή του Ξέρξη το 480-479 π.Χ Από το 344 π.Χ με τον Φίλιππο Β’ άρχισαν τα χρόνια της μακεδονικής κυριαρχίας.
Στα ελληνιστικά χρόνια η ίδρυση της Αιτωλικής Συμπολιτείας (314 π.Χ) σηματοδοτεί μια περίοδο που η περιοχή διεκδικείται από τους 2 μεγάλους αντιπάλους Αιτωλούς και Μακεδόνες.
Η περίοδος της Τουρκοκρατίας (1393-1830)
Στα χρόνια του Αλή πασά (1788-1822) η περιοχή ελεγχόταν από το Πασαλίκι των Ιωαννίνων που εκτεινόταν από τη βόρεια Ήπειρο και τη δυτική Μακεδονία έως την Πελοπόννησο. Διοικητικά ανήκε στο βιλαέτι της Ρούμελης, στο σαντζάκι της Ναυπάκτου και στον καζά του Πατρατζικίου (Υπάτη).
Στις 9 Μαΐου 1821 έλαβε χώρα η νικηφόρα μάχη στον Αετό Καστανιάς Υπάτης, όταν 1.500 Τούρκοι από την Υπάτη υπό τον Τελεχά μπέη συγκρούστηκαν με τους οπλαρχηγούς Σαφάκα, Γκούρα, Κοντογιάννη, και Σκαλτσοδήμο.
Η αντίσταση των Τούρκων στο Αυλάκι Λαμίας (18.000) και η υπονόμευση του αγώνα από τις ραδιουργίες του Αρείου Πάγου (Μαυροκορδάτος-Νέγρης) εναντίον του Ανδρούτσου οδήγησε το εγχείρημα σε αποτυχία.
Σύμφωνα με το βιβλίο του εκπαιδευτικού Ν.Αντωνόπουλου «Η Δυτική Φθιώτιδα στη φωτιά του '21» με βάση τα Γενικά Αρχεία του Κράτους και τις δηλώσεις αγωνιστών στα 1840-1860, ανέρχονται σε 94 οι αγωνιστές του 1821 που διέμεναν μόνιμα εκείνη την περίοδο στην Παλαιοβράχα.
Τα χρόνια του Εμφυλίου πολέμου (1944-1949)
Μετά τον Οκτώβριο 1944 και την απελευθέρωση από την κατοχή, κάθε προσδοκία για ομαλό πολιτικό βίο διαψεύστηκε οικτρά παρά την επική αντίσταση του ελληνικού λαού στον άξονα και τις τεράστιες θυσίες που υπέστη υπέρ του κοινού συμμαχικού αγώνα.
Καπογιαννάκης
Έπεσε πολεμώντας στα Τρίκορφα στην μάχη εναντίον του Ιμπραήμ.
Ναυμαχία της Πάτρας (1822)
μικρογραφία|Η Ναυμαχία των Πατρών |370x370εσ Η Ναυμαχία της Πάτρας (20 Φεβρουαρίου 1822), ήταν μία από τις πολεμικές συμπλοκές της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, με νικηφόρα έκβαση για τους Έλληνες.
Οι αντιμαχόμενοι στόλοι
"Ο Jurien de la Graviere, σημειώνει με θαυμασμό την ταχύτητα προσαρμογής του προσωπικού και της οργάνωσης των πρώην εμπορικών πλοίων στις απαιτήσεις ενός πολεμικού στόλου που δημιουργήθηκε και μετεξελίχτηκε με γρήγορους ρυθμούς από το μηδέν." Η ναυμαχία των Πατρών είναι κλασσικό δείγμα της επιτυχίας αυτής αφού η ναυτική δύναμη των Ελλήνων αιφνιδίασε τον τουρκικό στόλο με τη συγκρότηση, την ταχύτητα ελιγμών των πλοίων, αλλά και τη δυνατότητα να εμπλακεί με "εκ παρατάξεως συμπλοκή ενάντια σε ένα ισχυρό αντίπαλο".
Έξοδος του τουρκικού στόλου στο Αιγαίο και δράση του στην Πελοπόννησο (Ιανουάριος 1822)
Οι Ψαριανοί εν τω μεταξύ είχαν ειδοποιήσει τους Υδραίους. Έτσι, μετά από μεγάλη προσπάθεια των νησιωτών, χωρίς καμμία οικονομική υποστήριξη από την επαναστατική κυβέρνηση, η οποία ήταν αδύναμη να συνδράμει οικονομικά, αλλά με δαπάνες των πλοιοκτητών και των κοινοτήτων των νησιών, τα τρία νησιά, Ύδρα, Σπέτσες και Ψαρά, σχημάτισαν, στις 8 Φεβρουαρίου, στόλο εξήντα τριών πλοίων (27 υδραίικα, 20 σπετσιώτικα, 16 ψαριανά) προκειμένου να αντιμετωπίσουν τους Τούρκους. Τον στόλο διοικούσε ο κοινά αποδεκτός αρχηγός Ανδρέας Μιαούλης, οι Υδραίοι Λάζαρος Πινότσης, Ιωάννης Βούλγαρης, ο Ψαριανός Νικολής Αποστόλης και ο Σπετσιώτης Γκίκας Τσούπας. Σύμφωνα με μαρτυρίες, όχι απόλυτα εξακριβωμένες, τα "υπό αναχώρηση πλοία προμηθεύτηκαν και σήκωσαν στους ιστούς τους μαζί με τις σημαίες των νησιών τους και το νέο εθνικό μας σύμβολο", ίσως μια αρχική μορφή της γαλανόλευκης, (άσπρο σταυρό σε μπλε φόντο), όπως είχε καθοριστεί προ ολίγων ημερών στην 1η Εθνοσυνέλευση της Επιδαύρου (Ιανουάριος 1822).
Σημασία της ναυμαχίας
Επίσης στη Ναυμαχία των Πατρών αναδείχθηκε η στρατηγική ευφυΐα του Ανδρέα Μιαούλη, ο οποίος από την πρώτη του αναμέτρηση άλλαξε την τακτική της επίθεσης και επιχείρησε την "εκ παρατάξεως συμπλοκή" ενώ "τελειοποίησε και την τακτική χρήσης του πυρπολικού με επιθέσεις, όχι μόνο τη νύχτα αλλά και την ημέρα, με τη συνοδεία φίλιων πλοίων και την κάλυψη από το πυροβολικό τους".
Γκέτο της Κρακοβίας
Ιδρύθηκε με σκοπό την εκμετάλλευση, τον τρόμο και τη δίωξη τοπικών Πολωνών Εβραίων. Το γκέτο αργότερα χρησιμοποιήθηκε ως περιοχή για το διαχωρισμό των «ικανών για εργασία» από όσους θα απελάσσονταν σε στρατόπεδα εξόντωσης στην Επιχείρηση Ράινχαρντ στην Κρακοβία.
Ιστορικό
Πριν από τη γερμανική-σοβιετική εισβολή του 1939, η Κρακοβία αποτελούσε κέντρο επιρροής για τους 60.000–80.000 Πολωνοεβραίους, που ζούσαν εκεί από τον 13ο αιώνα. Η δίωξη του εβραϊκού πληθυσμού της Κρακοβίας ξεκίνησε αμέσως μετά την είσοδο των γερμανικών στρατευμάτων στην πόλη στις 6 Σεπτεμβρίου 1939 κατά τη διάρκεια της γερμανικής επίθεσης εναντίον της Πολωνίας. Οι Εβραίοι διατάχθηκαν να υποβάλουν έκθεση για καταναγκαστική εργασία από τον Σεπτέμβριο του 1939. Τον Νοέμβριο, όλοι οι Εβραίοι δώδεκα ετών και άνω έπρεπε να φορούν αναγνωριστικά περιβραχιόνια. Σε όλη την Κρακοβία, οι συναγωγές έκλεισαν και όλα τα τιμαλφή τους κατασχέθηκαν από τις ναζιστικές Αρχές.
Σχηματισμός του Γκέτο της Κρακοβίας
Στις 25 Νοεμβρίου 1940, ανακοινώθηκε η εντολή απέλασης των Εβραίων από τη Δημοτική Περιφέρεια της Κρακοβίας. Αυτή η εντολή δήλωσε ότι δεν επιτρέπονται πλέον Εβραίοι στην πόλη της Κρακοβίας: απαιτούνταν ειδική άδεια για όσους Εβραίους θα κατοικούσαν στην Κρακοβία και επιλέχθηκαν από τις Αρχές τοποθεσίες εκτός της πόλης, όπου οι Εβραίοι αναγκάστηκαν να μετακινηθούν. Οι Εβραίοι, που αναγκάστηκαν να φύγουν, επιτρεπόταν να μεταφέρουν 25 κιλά προσωπικών αντικειμένων τους. Έως τις 4 Δεκεμβρίου 1940, 43.000 Εβραίοι απομακρύνθηκαν από την Κρακοβία, τόσο εθελοντικά όσο και ακούσια. Όσοι Εβραίοι κατοικούσαν στην Κρακοβία από εκείνη τη στιγμή θεωρήθηκαν «...οικονομικά χρήσιμοι...» και έπρεπε να εφοδιαστούν με άδεια διαμονής, που «...έπρεπε να ανανεώνεται κάθε μήνα».
Πολιτιστική ζωή
Οι Εβραίοι στο γκέτο της Κρακοβίας υποχρεώθηκαν να φορούν αστέρι του Δαβίδ στο χέρι τους, γεγονός που οδήγησε στην ανάκληση των περισσότερων δικαιωμάτων. Εφαρμόστηκε απαγόρευση κυκλοφορίας, που απέτρεψε τους Εβραίους από πολλές ευκαιρίες να συμμετάσχουν στην πολιτιστική ζωή. Με την πάροδο του χρόνου, οι Εβραίοι αναγκάστηκαν να λάβουν άδειες για να εισέρχονται και να εξέρχονται από το γκέτο, στερούμενοι κάθε ελευθερία που ένιωθαν ότι τους είχε απομείνει μέχρι εκείνο το σημείο.
Κιβέρι Αργολίδας
Ιστορία - Μυθολογία
Ο Παυσανίας θεωρούσε ότι τα νερά του Αναβάλου πηγάζουν από τη Μαντινεία και κατεβαίνουν μέσω του Αρτεμισίου. Ονομάζει τον Ανάβαλο Δίνη και τον τοποθετεί στο Γενέθλιο της Αργολίδας. Η ονομασία οφείλεται σε ένα σπάνιο επίθετο του Ποσειδώνα, που έχει ταυτόσημη έννοια με το Γενέσιον. Ο Ποσειδώνας αποκαλείτο Γενέθλιος γιατί το νερό θεωρείτο πηγή της γέννησης των πάντων. Ως Γενέθλιος εμφανίζεται ο θεός αρκετές φορές στην Πελοπόννησο. Είναι εύκολο να καταλάβουμε ότι Γενέσιο και Γενέθλιο του Ποσειδώνα εννοιολογικά ταυτίζονται. Συνεπώς, ίσως να πρόκειται για το ίδιο ιερό, στον Ανάβαλο. Ο Πρίτσετ και οι περισσότεροι ερευνητές πάντως υποστηρίζουν ότι υπήρχαν δύο ξεχωριστά ιερά του Ποσειδώνα στην περιοχή, το Γενέσιον, στην περιοχή του σημερινού Κιβερίου, και το Γενέθλιον στον Ανάβαλο.
Γκέτο της Κρακοβίας
Οργανωμένη αντίσταση
Επιπλέον, οι υπόγειες κινήσεις δημοσίευσαν μια εφημερίδα, αντίπαλο της επίσημης γερμανικής "Zydowska Gazeta", ενός έργου που προσπάθησε να αποκρύψει τους γενοκτονικούς στόχους των Ναζί και έτσι να αναχαιτίσει κάθε αντίθεση.
Κιβέρι Αργολίδας
Η Βέργω
Είχε την μορφή σκιάχτρου ή ζώου. Φορούσε ριγέ σεντόνι ριγμένο στο κεφάλι και στο χέρι της κρατούσε ένα τσεκούρι. Στην βάση του τσεκουριού είχε δεμένα δύο κουτάλια σαν αυτιά. Όλη αυτή την κατασκευή την κρατούσε στο μέτωπό της κάτω από το σεντόνι σε όλη την διάρκεια του παιχνιδιού.
Το τραγούδι που τραγουδιόταν κατά την διάρκεια του χορού της Βέργως ήταν το εξής: Τι τον εζηλεύεις Βέργω τον ψηλό τον άντρα
Γκέτο της Κρακοβίας
Αξιοσημείωτα πρόσωπα
Άλλα αξιοσημείωτα άτομα περιλαμβάνουν τον Μορντεκάι Γκέμπιρτιγκ, ο οποίος ήταν ένας από τους πιο σημαντικούς και δημοφιλείς συγγραφείς τραγουδιών και ποιημάτων στα γίντις. Πυροβολήθηκε στο γκέτο εκεί το 1942. Η Μίριαμ Ακαβία, Ισραηλινή συγγραφέας, επέζησε από το γκέτο και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης της Κρακοβίας. Ο διάσημος δερματολόγος, που ανακάλυψε μαζί με άλλους το Σύνδρομο Reye, ο Δρ Τζιμ Τζέικομπ Μπαράλ, ήταν επίσης επιζών του Γκέτο της Κρακοβίας. Η μητέρα του έσπρωξε αυτόν και τον αδερφό του, Μάρτιν, κάτω από το συρματόπλεγμα του γκέτο και κρύφτηκαν στο σπίτι ενός Πολωνού διασώστη, που τους πήγε στην Μπόχνια, όπου η μητέρα και η αδερφή τους έφτασαν αργότερα. Ο Μπέρναρντ Όφεν, γεννημένος το 1929 στην Κρακοβία, επέζησε του Γκέτο και πολλών Ναζί στρατοπέδων συγκέντρωσης.
Κιβέρι Αργολίδας
Η Βέργω
Σήκω Βέργω μ’, έρχεται ο καλός σου και ο αγαπητικός σου (δις)
Ντανιέλ Καντέ (ποδοσφαιριστής)
Εθνικό επίπεδο
Ως διεθνής, αγωνιζόμενος με τα χρώματα της Εθνικής Αϊτής μεταξύ του 1977 και του 1992, ο «Γκεμπέλς» Καντέ συμμετείχε στο Κύπελλο Εθνών ΚΟΝΚΑΚΑΦ του 1997, το οποίο συνέπεσε χρονικά με την τελική φάση των προκριματικών του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1978, όπου ο ίδιος πραγματοποίησε, συνολικά, 3 διεθνείς συμμετοχές, ενώ αμέσως μετά συμμετείχε στην προκριματική φάση του Κυπέλλου Καραϊβικής του 1979, το οποίο και η Αϊτή, τελικώς, κατέκτησε.
Ο ίδιος αγωνίστηκε, ακόμη, σε έξι αναμετρήσεις στο πλαίσιο του Κυπέλλου Εθνών ΚΟΝΚΑΚΑΦ του 1985, προτού αποχωρήσει από την ενεργό αγωνιστική δράση ως διεθνής, έπειτα από μία τελευταία αναμέτρηση, με αντίπαλο τις Βερμούδες, στις 24 Μαΐου 1992, στο πλαίσιο της προκριματικής φάσης του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1994.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αϊτινοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αϊτής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρασίνγκ Κλεμπ Αϊσιέν Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Ad referendum
Η λατινογενής έκφραση αντ ρεφερέντουμ (ad referendum) που σημαίνει "με κάθε επιφύλαξη" αποτελεί διεθνή όρο που λέγεται ή και σημειώνεται κατά τη σύναψη συνθηκών ή άλλων διπλωματικών συμφωνιών προσδίδοντας επιφύλαξη περισσότερο για την ύστερη επικύρωση από τα καθ΄ ύλην αρμόδια όργανα εκάστου μέρους (Κράτους) ή να εγκριθεί από προβλεπόμενο δημοψήφισμα.
Κατηγορία:Διεθνές Δίκαιο Κατηγορία:Λατινικές φράσεις
Αγορά των Κηπευτικών
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αγορές τροφίμων της αρχαίας Ρώμης
Χρήστος Παππάς
Προφυλάκιση, αποφυλάκιση και καταδίκη
Στις 29 Σεπτεμβρίου 2013, προφυλακίστηκε, με την σύμφωνη γνώμη εισαγγελέα - ανακριτών, με την κατηγορία της διεύθυνσης εγκληματικής οργάνωσης. Το Δεκέμβριο του ίδιου έτους απορρίφθηκε η αίτηση αποφυλάκισης που είχε καταθέσει. Αποφυλακίστηκε στις 29 Μαρτίου 2015 μετά την παρέλευση του 18μηνου από τη σύλληψή του.
Γουές Κρέιβεν
Πρώτα χρόνια
Ο Κρέιβεν γεννήθηκε στο Κλίβελαντ του Οχάιο από τους Καρολίν και Πολ Κρέιβεν. Είναι κάτοχος μάστερ λογοτεχνίας και ψυχολογίας και πριν ασχοληθεί με τον κινηματογράφο εργαζόταν ως καθηγητής αγγλικών.
Ολύμπια Λάρισας (καλαθοσφαίριση ανδρών)
Ο Γυμναστικός Σύλλογος Ολύμπια Λάρισας είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο με έδρα την πόλη της Λάρισας στη Θεσσαλία. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 2009, ωστόσο αποτελεί συνέχεια προϋπάρχοντος σωματείου, της Γ.Ε. Ολύμπια Λάρισας. Οι αθλητές του αγωνίζονται με χρώματα το πορτοκαλί, το μπλε και βοηθητικά το λευκό. Το ανδρικό τμήμα καλαθοσφαίρισης αποτελεί νομικά ερασιτεχνικό σωματείο. Χρησιμοποιεί ως έδρα το Δημοτικό Κλειστό Γυμναστήριο Νεάπολης Λάρισας, χωρητικότητας 3.958 θέσεων.
Κωνσταντίνος Πετρόπουλος
Πηγές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Φιλοδοξίες
Μετά το τέλος της, η σειρά προβάλλεται ετησίως σε επανάληψη κατά τις πρώτες πρωινές ώρες από το ίδιο κανάλι.
Καιάδας
Περιγραφή
Ο Καιάδας απέχει από τη σημερινή Σπάρτη περίπου 10 χιλιόμετρα, και βρίσκεται σε ένα φαράγγι κοντά στο γραφικό χωριό Τρύπη. Η είσοδός του έχει επιχωματωθεί και σήμερα έχει διάμετρο μισό μέτρο. Το εξερευνημένο τμήμα του έχει μήκος 50 μέτρα και κλίση 35° - 50°. Το σπήλαιο ήταν γνωστό για πολλά χρόνια ότι είχε μέσα οστά, όμως η πρώτη συστηματική έρευνα έλαβε χώρα το 1983. Τα οστά σχηματίζουν ένα παχύ στρώμα στο βάθος του σπηλαίου. Τα οστά προέρχονται από ενήλικες άντρες μαζί με λίγες γυναίκες. Υποστηρίζεται ότι τα οστά δεν κατέληξαν εκεί σκόρπια, αλλά ρίχθηκαν ως ακέραια σώματα.
Φώτιος Ηλιάδης
Ο Φώτιος Ηλιάδης ήταν πρωτεργάτης του αγώνα του 1821.
Ψυχολογία της θρησκείας
Ανθρώπινη αντίληψη
Η ψυχολογία της θρησκείας ασχολείται σε μεγάλο βαθμό με την ανθρώπινη αντίληψη, ιδιαίτερα με την έμφαση στη «θρησκευτική εμπειρία», όπως οι ισχυρισμοί ατόμων που άκουσαν τη φωνή του Θεού. εμφανίσεις άλλων θρησκευτικών μορφών και άλλες μη φυσιολογικές υποτιθέμενες εμπειρίες και αντιλήψεις. Παρόλο που δεν είναι δυνατόν να «δει» κανείς την υποτιθέμενη εμπειρία κάποιου άλλου, ωστόσο μπορεί να καταγράψει και να μετρήσει τις αφηγήσεις χρησιμοποιώντας τυπικές ψυχολογικές μεθόδους για να κατανοήσει τις διαδικασίες που μεσολαβούν και τα πλαίσια μέσα στα οποία συμβαίνουν.
Γίγκμε Κεσάρ Ναμγκιάλ Βανγκτσούκ
Ο Γίγκμε Κεσάρ Ναμγκιάλ Βανγκτσούκ (འཇིགས་མེད་གེ་སར་རྣམ་རྒྱལ་དབང་ཕྱུག་, 21 Φεβρουαρίου 1980) είναι ο 5ος βασιλιάς («Δράκων Βασιλεύς») του Μπουτάν.
Παναθηναϊκός αμφορέας (Μουσείο του Λούβρου αρ. F277)
Περιγραφή
Στην οπίσθια όψη εικονίζονται τρεις πορφυροπώγωνοι δρομείς προς τα δεξιά. Ένας από αυτούς προπορεύεται και ρίχνει τη ματιά του προς τα πίσω για να δει τους ανταγωνιστές του, που ακολουθούν σώμα με σώμα. Κοντά στο κεφάλι του ενός είναι σκαλισμένη η μεταγενέστερη ετρουσκική επιγραφή «ANIQVΣ».
Αμόν-ε-Εφρενέ
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Σον
Κυρίες και Κύριοι (ταινία 1966)
Πληροφορίες παραγωγής
Μετά από μια σειρά ταινιών του Πιέτρο Τζέρμι που καυτηρίαζαν την καθημερινότητα της Σικελικής κοινωνίας (Διαζύγιο αλά Ιταλικά (Divorzio All'Italiana, 1962) και Ατιμασμένη και Εγκαταλελείμμενη (Sedotta E Abbandonata, 1964), ο σκηνοθέτης έστρεψε την προσοχή του στους Βενετσιάνους αναλύοντας τα κακώς κείμενα της μικρής κοινωνίας του Τρεβίζο, ενός μικρόκοσμου μέσα από τον οποίο αντικατοπτρίζονται τα κακώς κείμενα της ιταλικής κοινωνίας της δεκαετίας του '60 και του οικονομικού μπουμ. Ο σκηνοθέτης συνεργάστηκε για τρίτη και τελευταία φορά με τον σεναριογράφο Λουτσιάνο Βιτσεντζόνι (μετά τις ταινίες: Il Ferroviere, 1956 και Sedotta E Abbandonata) χαρίζοντας μας ένα από τα λαμπρότερα δείγματα της ιταλικής κωμωδίας κατά τη δεκαετία του '60. Ο σεναριογράφος βασίστηκε σε πραγματικά γεγονότα που απασχόλησαν τους συμπολίτες του στο Τρεβίζο προκειμένου να ετοιμάσει το σενάριο. Οι συμπολίτες του δεν έμειναν ευχαριστημένοι από τον τρόπο με τον οποίο απεικονίζονται οι Βενετσιάνοι στην ταινία και τον απείλησαν. Στη συγγραφή του σεναρίου συμμετείχε και ο Έννιο Φλαϊάνο (στενός συνεργάτης του Φεντερίκο Φελίνι), αλλά το όνομά του δεν αναφέρεται στους τίτλους της ταινίας. Ο σκηνοθέτης καυγάδισε με το σεναριογράφο κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων κι ο Βιντσεντζόνι αναγκάστηκε να αποχωρήσει τόσο από τα γυρίσματα, όσο και από την εταιρία παραγωγής ταινιών που είχε ιδρύσει με τον Τζέρμι. Ο σκηνοθέτης πολλές φορές στη συνέχεια αρνήθηκε την πατρότητα του σεναρίου (που ανήκει στον Βιντσεντζόνι). Παρά το γεγονός ότι οι δυο τους συμφιλιώθηκαν χρόνια αργότερα δεν ξανασυνεργάστηκαν ποτέ.
Βραβεία
Φεστιβάλ των Καννών
Μοναστίρ (Κυβερνείο)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κυβερνεία της Τυνησίας
Δεντροκκλησιά Αγίου Παϊσίου
Η δεντροκκλησιά κατέχει την υψηλή θέση στα αξιοθέατα της Κόνιτσας σύμφωνα με τον παγκόσμιο οδηγό TripAdvisor και απεσπασε το βραβείο Best travellers choice 2021 στα αξιοθέατα / δραστηριότητες της Κόνιτσας.
Ακριβώς δίπλα είναι η εκκλησία της Αγίας Μαρίνας, ενώ στα ογδόντα μέτρα (έχει σήμανση και μονοπάτι) υπάρχει ένα εκκλησάκι προς τιμήν του Άγιου Κοσμά του Αιτωλού όπου σύμφωνα με τη χριστιανική παράδοση, πέρασε από την περιοχή.
Ρυθμιστική Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών του Μπανγκλαντές
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επικοινωνίες στο Μπανγκλαντές Κατηγορία:Κυβερνητικές υπηρεσίες του Μπανγκλαντές Κατηγορία:Ρυθμιστικές αρχές του Μπανγκλαντές Κατηγορία:Τηλεπικοινωνίες στο Μπανγκλαντές Κατηγορία:Ρυθμιστικές αρχές τηλεπικοινωνιών
Εκλογική περιφέρεια Ροδόπης
Κύριο χαρακτηριστικό αυτής της περιφέρειας, είναι το γεγονός της καθόδου συνδυασμών που απευθύνονταν στη μουσουλμανική μειονότητα η οποία είναι ισχυρή στον νομό, αλλά και η εκλογή μειονοτικών βουλευτών, τόσο μέσω αυτών των συνδυασμών, όσο και μέσω των υπόλοιπων πολιτικών κομμάτων. Η ύπαρξη μειονοτικών υποψηφίων στα περισσότερα ψηφοδέλτια των κομμάτων καταγράφηκε στο παρελθόν με εντυπωσιακά ποσοστά που εξασφάλισαν τα κόμματα αυτά στην Ροδόπη (όπως λόγου χάρη το πολύ ψηλό ποσοστό του 27,31% που εξασφάλισε η Εθνική Παράταξις στις εκλογές του 1977 οπότε και εξελέγη ο δικηγόρος Χασάν Ιμάμογλου, ή το αναλογικά με άλλες εκλογικές αναμετρήσεις ψηλό ποσοστό του 11,83% του Συνασπισμού στις εκλογές του 1996, όταν και εξελέγη ο Μουσταφά Μουσταφά).
Βουλευτικές εκλογές
Στον πίνακα περιλαμβάνονται τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών από τη μεταπολίτευση και μετά στην εκλογική περιφέρεια Ροδόπης. Συγκεκριμένα, παρουσιάζονται ο αριθμός ψήφων και το ποσοστό που συγκέντρωσαν τα πέντε πρώτα κόμματα στην περιφέρεια, καθώς και ο αριθμός των εδρών που εξασφάλισαν σε παρένθεση.
Γουλιέλμος του Μονφόρ (αποβιώσας το 1101)
Βιογραφία
Έγινε επίσκοπος τού Υβ κάποια στιγμή, πριν γίνει επίσκοπος τού Παρισιού.
Κανάριες Νήσοι
Οικονομία
Οι ετήσιοι τουριστικοί επισκέπτες στα νησιά υπερβαίνουν τα 15 εκατομμύρια. Άφιξη τουριστών από τα νησιά το 2017 (σε εκατομμύρια):
Διοίκηση
Πρόεδρος της περιφερειακής κυβέρνησης είναι ο Άνχελ Βίκτορ Τόρες από τις 16 Ιουλίου 2019. Οι τελευταίες εκλογές για την εκλογή του κοινοβουλίου της αυτόνομης κοινότητας διεξήχθησαν στις 26 Μαΐου 2019.
3-φθοροβουταδιένιο-1,2
Προσθήκη υποαλογονώδους οξέως
Με επίδραση (προσθήκη) υποαλογονώδους οξέος (HOX) σε βουταδιεν-1,2-υλοφθορίδιο-3 παράγεται αρχικά 3-αλο-2-φθοροβουτεν-3-όλη-2, γιατί τα υποαλογονώδη οξέα δρουν στις προσθήκες με τη μορφή Xδ+OHδ- [εφόσον το αλογόνο (X) δεν είναι φθόριο] και το ηλεκτραρνητικότερο υδροξύλιο έλεκται από το μερικώς θετικά φορτισμένο άτομο άνθρακα #3. Όμως οι αλκοόλες με αλογόνο στο ίδιο άτομο άνθρακα με το υδροξύλιο είναι ασταθείς και γι' αυτό η 3-αλο-2-φθοροβουτεν-3-όλη-2 αφυδροφθοριώνεται σχηματίζοντας 3-αλοβουτεν-3-όνη. Τέλος, με προσθήκη από το υδροφθόριο που παράγεται προκύπτει 3-αλο-3-φθοροβουτανόνη, γιατί, στο διπλό δεσμό που απέμεινε, το άτομο άνθρακα #3 έχει μερικό θετικό φορτίο, από την παρουσία του αλογόνου (X) και άρα έλκει το ηλεκτραρνητικό φθόριο:
Καταλυτική υδρογόνωση
Με καταλυτική υδρογόνωση βουταδιεν-1,2-υλοφθορίδιου-3 σχηματίζεται αρχικά βουεν-1-υλοφθορίδιο-3 και στη συνέχεια (με περίσσεια υδρογόνου) βουτυλοφθορίδιο-2:
Υδραλογόνωση
Με προσθήκη υδραλογόνων (HX) (υδραλογόνωση) σε βουταδιεν-1,2-υλοφθορίδιο-3 παράγεται αρχικά 3-αλο-3-φθοροβουτένιο-1, γιατί το ηλεκτραρνητικό αλογόνο έλκεται από το μερικό θετικό ηλεκτρικό φορτίο του ατόμου άνθρακα #3, και στη συνέχεια, με περίσσεια υδραλογόνου, 2,3-διαλο-2-φθοροβουτάνιο, γιατί τo άτομο #1 του διπλού δεσμού που απέμεινε έχει μερικό αρνητικό ηλεκτρικό φορτίο και απωθεί το ηλεκτραρνητικό φθόριο:
Γοδεφρείδος Α΄ του Ανζού
Ο Γοδεφρείδος Α΄ του Ανζού ή Γοδεφρείδος με τον γκρι μανδύα (Geoffroy Ier d'Anjou Grisegonelle, 938/940 - 21 Ιουλίου 987) κόμης του Ανζού (960 - 987), μέλος του Οίκου του Ινζελζέ ήταν γιος και διάδοχος του Φούλκωνος Β΄ του Ανζού και της πρώτης συζύγου του Γερβέργας του Μαιν. Διαδέχθηκε τον πατέρα του σε ηλικία 20 ετών, παντρεύτηκε την Αδέλα του Μώ κόρη του Ροβέρτου του Βερμανδουά, εγγονή από μητέρας του Ροβέρτου Α' της Γαλλίας και απόγονος του Καρολομάγνου από τον πατέρα της. Με τον γάμο αυτό η Ανδεγαυική δυναστεία συνδέθηκε με τους μεγαλύτερους βασιλικούς οίκους της Ευρώπης.
Οικογένεια
Με την πρώτη του σύζυγο Αδέλα του Μω απέκτησε:
Με τη δεύτερη σύζυγό του Αδέλα του Σαλόν απέκτησε:
Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας
Ονομα
Η Γιουγκοσλαβία ιδρύθηκε το 1918 με το όνομα Βασίλειο των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων. Τον Ιανουάριο του 1929 ο Βασιλιάς Αλέξανδρος Α΄ επέβαλε δικτατορία στο βασίλειο και το μετονόμασε Βασίλειο της Γιουγκοσλαβίας, χρησιμοποιώντας για πρώτη φορά τον όρο «Γιουγκοσλαβία» - που είχε χρησιμοποιηθεί επί δεκαετίες (ακόμα και πριν ιδρυθεί η χώρα) - ως επίσημο όνομα του κράτους. Μετά την κατάληψη του Βασιλείου από τον Άξονα κατά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο το Αντιφασιστικό Συμβούλιο για την Εθνική Απελευθέρωση της Γιουγκοσλαβίας (AVNOJ) διακήρυξε το 1943 τη δημιουργία της Λαοκρατικής Ομοσπονδιακής Γιουγκοσλαβίας (ΛΟ Γιουγκοσλαβίας ή ΛΟΓ) στις περιοχές της χώρας τις ελεγχόμενες ουσιαστικά από την αντίσταση. Το όνομα σκόπιμα άφησε το ζήτημα της δημοκρατίας ή του βασιλείου ανοιχτό.
Γεωγραφία
Το 1991 η επικράτεια της ΣΟΔΓ διασπάστηκε καθώς διαχωρίστηκαν από αυτή τα ανεξάρτητα κράτη της Σλοβενίας, της Κροατίας, της Βόρειας Μακεδονίας και της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης, αν και οι Γιουγκοσλαβικές ένοπλες δυνάμεις έλεγχαν τμήματα της Κροατίας και της Βοσνίας πριν από τη διάλυση του κράτους. Το 1992 μόνο οι δημοκρατίες της Σερβίας και του Μαυροβουνίου παρέμειναν αφοσιωμένες στην ένωση και σχημάτισαν την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας (ΟΔΓ) εκείνη τη χρονιά.
1941
Σε αντίθεση με τις διάφορες εθνικιστικές πολιτοφυλακές που λειτουργούσαν στην κατεχόμενη Γιουγκοσλαβία οι Παρτιζάνοι ήταν ένα πανγιουγκοσλαβικό κίνημα που προωθούσε την «αδελφοσύνη και ενότητα» των γιουγκοσλαβικών εθνών και αντιπροσώπευε τα δημοκρατικά, αριστερά και σοσιαλιστικά στοιχεία του γιουγκοσλαβικού πολιτικού φάσματος. Ο συνασπισμός πολιτικών κομμάτων, φατριών και εξέχοντων ατόμων πίσω από το κίνημα ήταν το Λαϊκό Απελευθερωτικό Μέτωπο (Jedinstveni narodnooslobodilački front, JNOF), υπό την ηγεσία του Κομμουνιστικού Κόμματος της Γιουγκοσλαβίας (KPJ).
1943
Μεταξύ των άλλων το AVNOJ αποφάσισε τη συγκρότηση ενός προσωρινού εκτελεστικού οργάνου, της Εθνικής Επιτροπής Απελευθέρωσης της Γιουγκοσλαβίας (NKOJ, Nacionalni komitet oslobođenja Jugoslavije), διορίζοντας τον Τίτο ως Πρωθυπουργό. Μετά τις επιτυχίες στις συγκρούσεις του 1943 ο Τίτο έλαβε επίσης το βαθμό του Στρατάρχη της Γιουγκοσλαβίας. Ευχάριστα νέα ήλθαν επίσης από τη Διάσκεψη της Τεχεράνης, όταν οι Σύμμαχοι αποφάσισαν ότι οι Παρτιζάνοι θα αναγνωρίζονταν ως το Συμμαχικό Γιουγκοσλαβικό αντιστασιακό κίνημα και θα τους παρείχαν εφόδια και πολεμική υποστήριξη κατά της κατοχής του Άξονα.
Περίοδος μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Εν τω μεταξύ ο εμφύλιος πόλεμος μαινόταν σ την Ελλάδα - το νότιο γείτονα της Γιουγκοσλαβίας - και η Γιουγκοσλαβική κυβέρνηση ήταν αποφασισμένη να επιφέρει μια νίκη των Κομμουνιστών. Η Γιουγκοσλαβία έστελνε σημαντική βοήθεια σε όπλα και πυρομαχικά, προμήθειες, στρατιωτικούς ειδικούς στον ανταρτοπόλεμο (όπως ο στρατηγός Βλαντιμίρ Ντάπτσεβιτς) και μάλιστα επέτρεψε στις ελληνικές ανταρτικές δυνάμεις να χρησιμοποιούν τη Γιουγκοσλαβική επικράτεια ως ασφαλές καταφύγιο. Παρόλο που η Σοβιετική Ένωση, η Βουλγαρία και η (κυριαρχούμενη από τη Γιουγκοσλαβία) Αλβανία παρείχαν επίσης στρατιωτική υποστήριξη, η γιουγκοσλαβική βοήθεια ήταν πολύ πιο σημαντική. Ωστόσο αυτή η γιουγκοσλαβική εξωτερική εμπλοκή έληξε επίσης με το σχίσμα Τίτο-Στάλιν, καθώς οι Έλληνες κομμουνιστές, αναμένοντας την ανατροπή του Τίτο, αρνήθηκαν οποιαδήποτε βοήθεια από την κυβέρνησή του. Χωρίς αυτήν ωστόσο βρέθηκαν σε πολύ δύσκολη θέση και ηττήθηκαν το 1949.
Περίοδος του Ινφόρμμπιρο
- Πρωθυπουργός Γιόσιπ Μπροζ Τίτο
Ωστόσο από την αρχή της κρίσης ο Τίτο άρχισε να κάνει ανοίγματα στις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Δύση. Κατά συνέπεια τα σχέδια του Στάλιν ματαιώθηκαν καθώς η Γιουγκοσλαβία άρχισε να αλλάζει τον προσανατολισμό της. Η Δύση εξέφρασε την ικανοποίησή της για το σχίσμα Γιουγκοσλαβίας-Σοβιετικής Ένωσης και το 1949 ξεκίνησε μια ροή οικονομικής βοήθειας, βοήθησε στην αποφυγή του λιμού το 1950 και κάλυψε μεγάλο μέρος του εμπορικού ελλείμματος της Γιουγκοσλαβίας για την επόμενη δεκαετία. Οι Ηνωμένες Πολιτείες άρχισαν να μεταφέρουν όπλα στη Γιουγκοσλαβία το 1951. Ο Τίτο όμως ήταν επιφυλακτικός στο να γίνει υπερβολικά εξαρτημένος και από τη Δύση και οι στρατιωτικές ρυθμίσεις ασφαλείας ολοκληρώθηκαν το 1953 καθώς η Γιουγκοσλαβία αρνήθηκε να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ και άρχισε να αναπτύσσει σημαντική στρατιωτική βιομηχανία. Μετά την αμερικανική αντίδραση στον Πόλεμο της Κορέας, που αποτέλεσε παράδειγμα της δέσμευσης της Δύσης, ο Στάλιν άρχισε να ξεχνάει τον πόλεμο με τη Γιουγκοσλαβία.
Διάλυση και πόλεμος
Η ιδεολογία και ιδιαίτερα ο εθνικισμός έχουν θεωρηθεί από πολλούς ως η κύρια πηγή της διάλυσης της Γιουγκοσλαβίας. Από τη δεκαετία του 1970 το Κομμουνιστικό καθεστώς της Γιουγκοσλαβίας ήταν έντονα διχασμένο σε μια φιλελεύθερη-αποκεντρωτική εθνικιστική φράξια με επικεφαλής την Κροατία και τη Σλοβενία ​​που υποστήριζαν μια αποκεντρωμένη ομοσπονδία με μεγαλύτερη τοπική αυτονομία και σε μιας συντηρητική-συγκεντρωτική εθνικιστική με επικεφαλής τη Σερβία που υποστήριζε μια συγκεντρωτική ομοσπονδία για να διασφαλίσει τα συμφέροντα της Σερβίας και των Σέρβων στη Γιουγκοσλαβία - καθώς ήταν η μεγαλύτερη εθνοτική ομάδα στη χώρα συνολικά. Από το 1967 ως το 1972 στην Κροατία και σε διαμαρτυρίες στο Κοσσυφοπέδιο το 1968 και το 1981 εθνικιστικές θεωρίες και ενέργειες προκάλεσαν εθνοτικές εντάσεις που αποσταθεροποίησαν τη χώρα. Η καταστολή των εθνικιστών από το κράτος πιστεύεται ότι είχε ως αποτέλεσμα να θεωρηθεί ο εθνικισμός ως πρωταρχική εναλλακτική λύση στον ίδιο τον κομμουνισμό και τον κατέστησε ισχυρό υπόγειο κίνημα. Στα τέλη της δεκαετίας του 1980 η ελίτ του Βελιγραδίου αντιμετώπισε ισχυρή αντιπολιτευτική δύναμη μαζικών διαμαρτυριών από Σέρβους και Μαυροβούνιους του Κοσσυφοπεδίου, καθώς και δημόσια αιτήματα πολιτικών μεταρρυθμίσεων από τους επικριτικούς διανοούμενους της Σερβίας και της Σλοβενίας.
Σύνταγμα
Το Σύνταγμα της Σοσιαλιστικής Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας τροποποιήθηκε το 1963 και το 1974.
Οικονομία
Η ανεργία ήταν ένα χρόνιο πρόβλημα για τη Γιουγκοσλαβία. Τα ποσοστά ανεργίας ήταν πάντα μεταξύ των υψηλότερων στην Ευρώπη και δεν έφθασαν σε κρίσιμα επίπεδα πριν από τη δεκαετία του '80 μόνο λόγω της βαλβίδας ασφαλείας της αποστολής εκατομμυρίων εργαζομένων στις προηγμένες βιομηχανικές χώρες της Δυτικής Ευρώπης. Η αποδημία των Γιουγκοσλάβων που αναζητούσαν εργασία άρχισε τη δεκαετία του 1950, όταν διέσχιζαν παράνομα τα σύνορα. Στα μέσα της δεκαετίας του 1960 η Γιουγκοσλαβία ήρε τους περιορισμούς στη μετανάστευση και ο αριθμός των μεταναστών αυξήθηκε ραγδαία, ιδιαίτερα στη Δυτική Γερμανία. Στις αρχές της δεκαετίας του 1970 το 20% του εργατικού δυναμικού της χώρας ή 1,1 εκατομμύρια εργαζόμενοι απασχολούνταν στο εξωτερικό. Αυτό ήταν επίσης πηγή κεφαλαίων και ξένου νομίσματος για τη Γιουγκοσλαβία.
ΑΕΠ: 129,5 δισεκατομμύρια δολάρια, κατά κεφαλήν 5,464 δολάρια, πραγματικός ρυθμός ανάπτυξης - 1,0% (1989)
Εξαγωγές: 13,1 δισεκατομμύρια δολάρια (1988). εμπορεύματα - πρώτες ύλες και ημικατεργασμένες 50%, καταναλωτικά αγαθά 31%, κεφαλαιουχικά αγαθά και εξοπλισμός 19%.
Σιδηρόδρομοι
Το σιδηροδρομικό δίκτυο στη Γιουγκοσλαβία το λειτουργούσαν οι Γιουγκοσλαβικοί Σιδηρόδρομοι. Μεγάλο μέρος της υποδομής κληρονομήθηκε από την περίοδο πριν από το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και η περίοδος ΣΟΔΓ χαρακτηρίστηκε από την επέκταση και την ηλεκτροδότηση των γραμμών. Ηλεκτρικές και ντιζελομηχανές εισήχθησαν σε μεγάλο αριθμό από τη δεκαετία του 1960 και μετά. Μεγάλο μέρος του αρχικού τροχαίου υλικού είχε κατασκευαστεί στην Ευρώπη, ενώ με την πάροδο του χρόνου αντικαταστάθηκε από εγχώριες μηχανές, κυρίως της Rade Končar και από βαγόνια, κυρίως της GOŠA. Τα δύο κύρια έργα κατά την περίοδο της ΣΟΔΓ ήταν η ηλεκτροδότηση της γραμμής Ζάγκρεμπ-Βελιγραδίου και η κατασκευή της δύσκολης γραμμής Βελιγραδίου-Μπαρ.
Οδικές μεταφορές
Πυρήνας του οδικού δικτύου της Γιουγκοσλαβίας ήταν ο Αυτοκινητόδρομος Αδελφοσύνης και Ενότητας, που εκτεινόταν σε μήκος 1.182 χιλιομέτρων, από τα Αυστριακά σύνορα στο Ράτετσε κοντά στην Κράνσκα Γκόρα στα βορειοδυτικά μέσω της Λιουμπλιάνας, του Ζάγκρεμπ, του Βελιγραδίου και των Σκοπίων στη Γευγελή στα Ελληνικά σύνορα στα νοτιοανατολικά. Ήταν ο κύριος σύγχρονος αυτοκινητόδρομος της χώρας, που συνέδεε τέσσερις από τις δημοκρατίες της. Ήταν αυτοκινητόδρομος πρωτοπόρος στην Κεντρική-Ανατολική Ευρώπη και η κύρια σύνδεση της Κεντρικής και Δυτικής Ευρώπης με τη Νοτιοανατολική Ευρώπη και τη Μέση Ανατολή. Η κατασκευή του άρχισε με πρωτοβουλία του Προέδρου Τίτο. Το πρώτο τμήμα μεταξύ του Ζάγκρεμπ και του Βελιγραδίου κατασκευάστηκε από το Γιουγκοσλαβικό Λαϊκό Στρατό και τις εθελοντικές Εργατικές Δράσεις Νεολαίας και ξεκίνησε το 1950. Το τμήμα μεταξύ Λιουμπλιάνας και Ζάγκρεμπ κατασκευάστηκε από 54.000 εθελοντές σε λιγότερο από οκτώ μήνες το 1958.
Γλώσσες
Ο πληθυσμός της Γιουγκοσλαβίας μιλούσε κυρίως τρεις γλώσσες: Σερβοκροατικά, Σλοβενικά και Σλαβομακεδονικά. Η Σερβοκροατική γλώσσα μιλιόταν από τους πληθυσμούς στις ομοσπονδιακές δημοκρατίες της ΣΔ Σερβίας, τηςΣΔ Κροατίας, της ΣΔ Βοσνίας και Ερζεγοβίνης και της ΣΔ Μαυροβουνίου - συνολικά 12.390.000 άτομα στα τέλη της δεκαετίας του 1980. Η Σλοβενική μιλιόταν​​ από περίπου 2.000.000 κατοίκους της ΣΔ Σλοβενίας, ενώ η Σλαβομακεδονική από 1.210.000 κατοίκους της ΣΔ Μακεδονίας. Οι εθνικές μειονότητες χρησιμοποιούσαν επίσης τις δικές τους γλώσσες, 506.000 μιλούσαν Ουγγρικά (κυρίως στη ΣΑΕ Βοϊβοντίνας) και 2.000.000 μιλούσαν αλβανικά στη ΣΔ Σερβίας(κυρίως στη ΣΑΕ Κοσσυφοπεδίου), στη ΣΔ Μακεδονίας και στη ΣΔ Μαυροβουνίου. Η Τουρκική, η Ρουμανική (κυρίως στη ΣΑΕ Βοϊβοντίνας) και η Ιταλική (κυρίως στην Ίστρια και σε τμήματα της Δαλματίας) ομιλούντο επίσης σε μικρότερο βαθμό. Οι Αλβανοί της Γιουγκοσλαβίας, σχεδόν αποκλειστικά Γκέγκηδες, επέλεξαν να χρησιμοποιούν την ενιαία λογοτεχνική γλώσσα της Αλβανίας, βασισμένη κατά κύριο λόγο στην Toσκική Αλβανική (διαφορετική διάλεκτο), για πολιτικούς λόγους.
Ένοπλες δυνάμεις
Ο τακτικός στρατός προερχόταν κυρίως από τους Γιουγκοσλάβους Παρτιζάνους του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Η Γιουγκοσλαβία είχε μια ευημερούσα βιομηχανία όπλων και έκανε εξαγωγές σε κράτη όπως το Κουβέιτ, το Ιράκ και η Βιρμανία, συμπεριλαμβανομένου και ορισμένων σθεναρά αντικομμουνιστικών καθεστώτων όπως η Γουατεμάλα). Γιουγκοσλαβικές εταιρείες όπως η Zastava Arms παρήγαν όπλα σχεδιασμένα και με άδεια από τη Σοβιετική Ένωση, ενώ παράλληλα κατασκεύαζαν δικά τους όπλα, από αστυνομικά πιστόλια ως αεροπλάνα. Το SOKO ήταν ένα παράδειγμα επιτυχημένου σχεδιασμού στρατιωτικών αεροσκαφών από τη Γιουγκοσλαβία πριν από τους Γιουγκοσλαβικούς πολέμους.
Όταν η Γιουγκοσλαβία διαλύθηκε ο στρατός διασπάστηκε σε εθνικές ενότητες και από το 1991-92 οι Σέρβοι αποτελούσαν σχεδόν όλο το στρατό καθώς κάθε ξεχωριστό κράτος σχημάτισε το δικό του.
Εικαστικές τέχνες
Στο Γιουγκοσλαβικό κινηματογράφο θήτευσαν οι σημαντικοί ηθοποιοί Ντανίλο Στοϊκοβιτς, Λιούμπα Τάντιτς, Φάμπιαν Σοβάγκοβιτς, Μουσταφά Ναντάρεβιτς, Μπάτα Ζιβογίνοβιτς, Μπόρις Ντβόρνικ, Λιούμπισα Σάμαρντζιτς, Ντράγκαν Νίκολιτς, Πάβλε Βούισιτς, Mίρα Μπάνιατς, Στέβο Ζίγκον, Βόγια Μπράγιοβιτς, Μίκι Μανόιλοβιτς, Σβετλάνα Μποΐκοβιτς, Μιλάνο Μαντογιώβιτς, Στότλα Μπόκοβιτς, Μιόντραγκ Πέτροβιτς Σκάλια, Ζόραν Ραντμίλοβιτς, Μίλαν Γκούτοβιτς, Μιλένα Ντράβιτς, Μπεκίμ Φεχμίου, Νέντα Αμεριτς, Ράντε Σερμνπέτζιγια, Μίρα Φουρλάν, Ένα Μπέγκοβιτς και άλλους. Αντίστοιχα οι σκηνοθέτες Εμίρ Κουστουρίτσα, Ντούσαν Μακαβέγεφ, Γκόραν Μάρκοβιτς, Λόρνταν Ζαφράνοβιτς, Γκόραν Παασκάλιεβιτς, Ζίβογιν Πάβλοβιτς και Χαϊρουντίν Κρβάβατς. Πολλές γιουγκοσλαβικές ταινίες περιελάμβαναν διάσημους ξένους ηθοποιούς όπως ο Όρσον Γουέλς, ο Σεργκέι Μπονταρτσούκ, ο Φράνκο Νέρο και ο Γιουλ Μπρίνερ στη βραβευμένη με Όσκαρ ταινία Η Μάχη του Νερέτβα και ο Ρίτσαρντ Μπάρτον στη Σουτιέσκα. Επίσης πολλές ξένες ταινίες γυρίστηκαν σε τοποθεσίες της Γιουγκοσλαβίας με τη συμμετοχή ντόπιων, όπως οι Force 10 from Navarone, Armour of God και Escape from Sobibor.
Κλασσική μουσική
Ο πιανίστας Ιβο Πογκόρελιτς και ο βιολιστής Στέφαν Μιλένκοβιτς ήταν διεθνώς αναγνωρισμένοι ερμηνευτές κλασικής μουσικής, ενώ ο Γιάκοβ Γκότοβατς ήταν διακεκριμένος συνθέτης και μαέστρος.
Ποπ μουσική
Ως μέλος του Κινήματος των Αδεσμεύτων η Γιουγκοσλαβία ήταν πολύ πιο ανοιχτή στη δυτική κουλτούρα από ό, τι άλλες σοσιαλιστικές χώρες και η επηρεασμένη από τη Δύση ποπ μουσική, που ήταν κοινωνικά αποδεκτή και με ευρεία κάλυψη στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, με πολλές συναυλίες, μουσικά περιοδικά και ραδιοτηλεοπτικές εκπομπές.
Χάντμπολ
Όπως και ο Βέσελιν Βούγιοβιτς το 1988 από την πλευρά των ανδρών, η Σβετλάνα Κίτιτς ψηφίστηκε Παγκόσμια Παίκτρια της Χρονιάς για το ίδιο έτος.
Ατομικά αθλήματα
Κατά τη δεκαετία του 1970 ένα ζευγάρι Γιουγκοσλάβων μπόξερ, ο βαρέων βαρών Mάτε Πάρλοβ και ο ελαφρών βαρών Mάριγιαν Μπένες, κέρδισαν πολλά πρωταθλήματα. Στα τέλη της δεκαετίας του 1970 και τη δεκαετία του '80, παρόμοια αποτελέσματά είχε ο βαρέων βαρών Σλόμπονταν Κάτσαρ.
Η σημερινή κατάσταση
Τα σημερινά κράτη που διαδέχτηκαν τη Γιουγκοσλαβία εξακολουθούν σήμερα σήμερα να αναφέρονται συλλογικά ως «πρώην Γιουγκοσλαβία». Οι χώρες αυτές παρατίθενται χρονολογικά:
Πανεπιστήμιο Λινναίος
Το πανεπιστήμιο Λινναίος με έδρα το Βέξιε (Växjö) και το Κάλμαρ στη Σμόλαντ (Småland), επαρχία της νότιας Σουηδίας.
Μπογιούκ Καραμουράντ
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Γκαμπαντάι
Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς
Τίτλοι
Οι Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς κατάφεραν να κάνουν το 4-2 και να κατακτήσουν το πρωτάθλημα μετά από σαράντα ολόκληρα χρόνια. MVP των τελικών αναδείχθηκε ο Ιγκουοντάλα μιας και έπαιξε πολύ σημαντικό ρόλο στην νίκη της ομάδας τους. Επίσης ο Στέφεν Κάρι που κατέκτησε την πρώτη θέση στον διαγωνισμό τριπόντων και ανακηρύχθηκε πολυτιμότερος παίκτης του πρωταθλήματος της σεζόν 2014-15 βοήθησε σημαντικά όπως ο Κλέι Τόμπσον,ο Χάρισον Μπαρνς, ο Ντρέιμοντ Γκριν και οι υπόλοιποι παίκτες.
Αλμπερομπέλο
Το Αλμπερομπέλο (ιταλικά: Alberobello, κυριολεκτικά «όμορφο δέντρο», διάλεκτος του Μπάρι: Iarubbèdde) είναι μικρή ιταλική πόλη στην επαρχία του Μπάρι, στην Απουλία, στη νοτιοανατολική Ιταλία. Έχει πληθυσμό 10.465 κατοίκους (απογραφή 2021, προσωρινά στοιχεία). Είναι μέρος της κοιλάδας της Ίτρια, βορειοδυτικά του Σαλέντο, και του καρστικού οροπεδίου της Μούρτζια. Συνορεύει με την επαρχία του Τάραντα στα νότια και με την επαρχία του Μπρίντιζι στα ανατολικά. Βόρεια, περίπου στα 20 χιλιόμετρα, βρίσκεται η Μονόπολη (Monopoli), στην ακτή της Αδριατικής Θάλασσας.
Ετυμολογία του ονόματος
Σύμφωνα με την ερμηνεία του Τζουζέπε Νοταρνικόλα (Giuseppe Notarnicola), το όνομα προέρχεται από το λατινικό «arbor belli», δηλαδή «δένδρο του πολέμου». Αυτό το δένδρο ήταν μια βελανιδιά (δρυς) επιβλητικών διαστάσεων και ασυνήθιστης ομορφιάς που διατηρήθηκε μέχρι το 1830 και αναδείχθηκε σε ιερό σύμβολο λόγω των θρησκευτικών - πολιτικών - διοικητικών συγκρούσεων στην Απουλία.
Ιστορία
Η αφθονία του υλικού, ιδιαίτερα του ασβεστόλιθου και της καρστικής πέτρας, σε συνδυασμό με την κατασκευή κατοικιών μόνο με ξερολιθιές, χωρίς συνεκτικό κονίαμα, εξελίχθηκε στον χαρακτηριστικό παραδοσιακό τρούλο και συνέβαλε στην επέκταση του οικισμού. Για την κατασκευή χρησιμοποιήθηκαν οι ασβεστολιθικές πλάκες κιάνκε (chianche) για τα δάπεδα και κιανκαρέλε (chiancarelle) για τις κωνικές οροφές. Οι πλάκες διέφεραν ως προς το πάχος: οι κιάνκε προέρχονταν από πέτρινες στρώσεις τουλάχιστον 8-15 εκατοστών, ενώ οι κιανκαρέλε ήταν οι πιο λεπτές.
Α.Π.Ο. Θερμαϊκός Θέρμης
Τμήμα ποδοσφαίρου ανδρών
Από τις πιο σημαντικές στιγμές στην ιστορία του Θερμαϊκού ήταν η άνοδος του στη Δ΄ Εθνική κατηγορία, όπου αγωνίστηκε για 3 χρόνια. Την περίοδο 2003-2004 κατέκτησε τον τίτλο του Πρωταθλητή Δ΄ Εθνικής στο 2ο όμιλο, ακολούθησε η άνοδος στην Γ΄ Εθνική κατηγορία, όπου αγωνίστηκε για 7 χρόνια. Κατέκτησε το κύπελλο της Ε.Π.Σ. Μακεδονίας την περίοδο 2013-2014 νικώντας στον τελικό τον Γ.Σ. Ηλιούπολης με 3-0 και το 2018-2019 τον Ποσειδών Μηχανιώνας με 1-3 ,ενώ την περίοδο 2015-2016 ήταν φιναλίστ στον τελικό του κυπέλλου με τον Μακεδονικό από τον οποίο έχασε με σκορ 2-1. Αρκετές φορές έχει κατακτήσει τον τίτλο του πρωταθλητή στις κατηγορίες της Ε.Π.Σ. Μακεδονίας όπου αγωνίζονταν.
Τμήμα καλαθοσφαίρισης ανδρών
Κατά την αγωνιστική περίοδο 2001-02 ο Θερμαϊκός έλαβε μέρος στο Πρωτάθλημα της Γ' Εθνικής Κατηγορίας, καταλαμβάνοντας την 4η θέση στην τελική βαθμολογία του 2ου Ομίλου Βορρά. Την επόμενη χρονιά, 2002-03, κατεκτησε την κορυφή του τελικού βαθμολογικού πίνακα του ίδιου Ομίλου, λαμβάνοντας το προνόμιο της ανόδου στην επόμενη κατηγορία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Ανενεργοί ελληνικοί σύλλογοι πετοσφαίρισης Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι χειροσφαίρισης Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι πυγμαχίας Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι επιτραπέζιας αντισφαίρισης Κατηγορία:Ελληνικοί σκακιστικοί σύλλογοι Κατηγορία:Σωματεία Ε.ΚΑ.Σ.Θ. Κατηγορία:Σωματεία Ε.ΠΕ.Σ.Θ. Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1949 Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1949 Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης σε άγνωστο έτος
Tesla Supercharger
Το Tesla Model S ήταν το πρώτο αυτοκίνητο που μπόρεσε να χρησιμοποιήσει το δίκτυο, έπειτα ακολούθησαν το Tesla Model X, το Tesla Model 3 και το Tesla Model Y. Μερικά αυτοκίνητα της Tesla έχουν δωρεάν φόρτιση για όλη ζωή τους ενώ άλλα έχουν δωρεάν 100-400 kWh ετησίως.
Δίκτυο Supercharger
Φορτίσεις, επίσης, συμβαίνουν ενώ ο ιδιοκτήτης είναι στο σπίτι ή στην εργασία, μια κατάσταση που συγκρίνει η Tesla με τη φόρτιση κινητού τηλεφώνου. Λιγότερο από το 10% της φόρτισης προήλθε από υπερσυμπιεστές. Τον Ιούλιο του 2019, η Tesla παρέδωσε 72 GWh μέσω Superchargers.
Βόρεια Αμερική
Ως τον Δεκέμβριο του 2019, η Βόρεια Ντακότα, η Αλάσκα, και η Χαβάη είναι οι μόνες πολιτείες χωρίς Supercharger. Είναι προγραμματισμένο να ανοίξουν Supercharger σταθμοί στις τρεις πολιτείες μέσα στο 2020.
Ευρώπη
Το ευρωπαϊκό δίκτυο Supercharger σχεδιάζεται για να μπορεί να επιτρέψει σε ένα Tesla Model S να μπορεί να οδηγηθεί από το Βόρειο Ακρωτήριο στη Νορβηγία έως την Κωνσταντινούπολη ή τη Λισαβόνα. Ως τον Ιούλιο του 2019, ο κοντινότερος Supercharger στην Κωνσταντινούπολη είναι αυτός στο Vrgorac στην Κροατία και ο πλησιέστερος στη Λισαβόνα είναι ο Alcacer do Sal. Ο χάρτης των τρεχόντων και προγραμματισμένων ιστότοπων περιλαμβάνει κάθε χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εκτός από τη Μάλτα και την Κύπρο.
Αλμύρα
Κατηγορία:Αμαρανθοειδή
Τάφος των Πατριαρχών
Πρώτη και δεύτερη περίοδος ναού
Το 31–4 π.Χ., ο Εβραίος βασιλιάς Ηρώδης ο Μέγας έχτισε ένα μεγάλο, ορθογώνιο περίβλημα πάνω από τη σπηλιά για να τιμήσει τον τόπο για τους υπηκόους του. Είναι η μόνη πλήρως επιζώντα Ηρωδική κατασκευή από την περίοδο του Ελληνιστικού Ιουδαϊσμού. Το κτίριο του Ηρώδη, με πέτρινους τοίχους πάχους 6 ποδιών από πέτρες που ήταν τουλάχιστον ένα μέτρο ύψος και μερικές φορές φτάνουν σε μήκος τα 7 μέτρα, δεν είχε στέγη. Οι αρχαιολόγοι δεν είναι σίγουροι πού βρισκόταν η αρχική είσοδος στο περίβλημα ή ακόμα και αν υπήρχε. Το κτίριο του Ηρώδη στεγάζεται σε μια παλαιότερη κατασκευή που πιθανώς χτίστηκε κατά τη διάρκεια της Ασμοναϊκής δυναστείας (c.  2ος αιώνας π.Χ.)
Βυζαντινή Χριστιανική περίοδος
Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ο χώρος έγινε σημαντικός χριστιανικός προορισμός προσκυνήματος. Ο προσκυνητής του Μπορντό, π. 333, ανέφερε «ένα μνημείο τετραγωνικής μορφής χτισμένο από πέτρα θαυμάσιας ομορφιάς, στο οποίο βρίσκονται ο Αβραάμ, ο Ισαάκ, ο Ιακώβ, η Σάρα, η Ρεβέκκα και η Λεία». Ο προσκυνητής της Πιατσέντζα (περ. 570) σημείωσε στην περιγραφή του προσκυνήματος ότι οι Εβραίοι και οι Χριστιανοί μοιράστηκαν την κατοχή της τοποθεσίας.
Περίοδος Αγιουβιδών
μικρογραφία| Μουσουλμάνοι προσεύχονται, τον Ιανουάριο του 2014 Το 1188 ο Σαλαντίν κατέκτησε την περιοχή, μετατρέποντας τον περίβολο σε ένα τζαμί, αλλά επέτρεψε στους Χριστιανούς να συνεχίσουν να λατρεύουν εκεί. Ο Σαλαντίν πρόσθεσε επίσης έναν μιναρέ σε κάθε γωνία - δύο από τους οποίους σώζονται ακόμη - και πρόσθεσε ένα σωζόμενο μινμπάρ (άμβωνας) από τον Ασκελόν στο εσωτερικό του τζαμιού. Ο Σαμουήλ μπεν Σαμσόν επισκέφθηκε το σπήλαιο το 1210. Λέει ότι ο επισκέπτης πρέπει να κατέβει κατά είκοσι τέσσερα σκαλοπάτια σε ένα πέρασμα τόσο στενό που ο βράχος τον αγγίζει και στα δύο χέρια.
Ιωαννίκιος Β΄
Μετά την εκθρόνισή του κρύφτηκε σε άγνωστο μέρος. Επιχειρώντας να σταθεροποιήσει τη θέση του έναντι των εχθρών του, αναζήτησε υποστήριξη από τον Αυστριακό Αυτοκράτορα και από τη Ρώμη, με την οποία διατηρούσε αλληλογραφία. Για τον λόγο αυτό επέτρεψε σε καθολικές αποστολές να εγκατασταθούν στα παράλια της Μαύρης Θάλασσας και στις Κυκλάδες. Απέφυγε πάντως με σύνεση οποιαδήποτε εκδήλωση υποταγής, όπως του ζητούσε η Propaganda Fide, επικαλούμενος την επισφαλή του θέση.
Τον Ιούλιο του 1653 ξαναέγινε Πατριάρχης και στις 17 Μαρτίου 1654 επαύθη ξανά και οδηγήθηκε στη φυλακή λόγω συσσωρευμένων χρεών του Πατριαρχείου έναντι της Υψηλής Πύλης. Για τελευταία φορά ανέβηκε στο θρόνο τον Μάρτιο του 1655 μέχρι τις 26 Ιουλίου 1656. Μετά την τελευταία του αυτή εκθρόνιση, του δόθηκε «προεδρικώς» η Μητρόπολη Τζιάς και Θερμίων, όπου και αποσύρθηκε μέχρι το θάνατό του το 1659 ή 1660.
Ιωάννης Ε΄ της Πορτογαλίας
Ο Ιωάννης Ε΄ ο Μεγαλόψυχος (João V de Portugal, 22 Οκτωβρίου 1689 – 31 Ιουλίου 1750) από τον Οίκο της Μπραγκάνσα, ήταν βασιλιάς της Πορτογαλίας από το 1706 έως το 1750, γιος και διάδοχος του Πέτρου Β΄ της Πορτογαλίας.
Πρόγονοι
Κατηγορία:Βασιλείς της Πορτογαλίας Κατηγορία:Δούκες της Μπραγκάνσα
Κωνσταντίνος Τούντας
Παραπομπές
Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Αθηνών Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Έλληνες χειρουργοί
Δήμος Στράτου
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Στρατος * Κατηγορία:Δήμος Αγρινίου