cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μπιλ Ράσελ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Αμερικανοί προπονητές καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπόστον Σέλτικς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές του NBA Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές All-Star Game (NBA) Κατηγορία:Σέντερ Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Μπόστον Σέλτικς Κατηγορία:Εισαχθέντες στο Hall of Fame της FIBA Κατηγορία:Αμερικανοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Ολυμπιονίκες της καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1956 Κατηγορία:Εισαχθέντες στο Naismith Memorial Basketball Hall of Fame Κατηγορία:Αμερικανοί αυτοβιογράφοι
Αλιμπεγκόβιτσι
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικισμοί του Μπούγκοϊνο
Λύκος της τούνδρας
Ο λύκος της τούνδρας (Canis lupus albus) είναι υποείδος του γκρίζου λύκου ιθαγενής των ζωνών της ευρασιατικής τούνδρας και της δασικής τούνδρας από τη Φινλανδία έως τη χερσόνησο Καμτσάτκα. Περιγράφηκε για πρώτη φορά το 1792 από τον Ροβέρτο Κερρ, ο οποίος τον περιέγραψε ως ζων γύρω από τον Ιενεσέη, και ότι έχει πολύτιμη γούνα.
Αθλητική Ένωση Λάρισας (καλαθοσφαίριση ανδρών)
Η Αθλητική Ένωση Λάρισας, γνωστή κυρίως με τη σύντμηση Α.Ε.Λ., είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στην πόλη της Λάρισας, στον ομώνυμο νομό, όπου και βρίσκονται οι έδρες των τμημάτων του. Επίσημο έτος ίδρυσης του συλλόγου είναι το 1964 και οι αθλητές της αγωνίζονται με χρώματα το βυσσινί και το λευκό. Στο έμβλημά της εμφανίζεται ένα αγέρωχο άλογο σηκωμένο στα πίσω πόδια.
Η ανδρική ομάδα καλαθοσφαίρισης αποτελεί νομικά ένα από τα ερασιτεχνικά τμήματα του συλλόγου, αν και στο παρελθόν έχει υπάρξει και επαγγελματική ομάδα. Λειτούργησε για πρώτη φορά το 1993. Τρέχουσα έδρα του τμήματος είναι το Κλειστό Γυμναστήριο Νεάπολης Λάρισας, χωρητικότητας 3.958 θεατών.
Πρώτες επιτυχίες (1999-2002)
Η παραμονή της, εντούτοις, στο τοπικό πρωτάθλημα αποδείχθηκε βραχυπρόθεσμη καθώς την περίοδο 2001-02 κατέκτησε εκ νέου την κορυφή στο Πρωτάθλημα της Θεσσαλίας, λαμβάνοντας το εισιτήριο της επιστροφής στη Γ' Εθνική Κατηγορία.
Η δημιουργία του Α.Ε.Λ. 1964 - Γ.Σ. (2006-2009)
Η περίοδος 2008-09, οπότε αγωνίστηκε επίσης στην Α1 Εθνική, ήταν απογοητευτική για το σύλλογο στο αγωνιστικό κομμάτι. Συγκεκριμένα πέτυχε μόλις 2 νίκες σε σύνολο 26 αγώνων, εντός έδρας απέναντι στην Α.Ε.Κ. και τα Τρίκαλα 2000. Κατετάγη στη 14η και τελευταία θέση και προφανώς υποβιβάστηκε. Σε ό,τι αφορά το Κύπελλο, η ομάδα της Λάρισας ξεκίνησε νικηφόρα απέναντι στον Πανερυθραϊκό με σκορ 77-86 στην παράταση, για να αποκλειστεί στα Προημιτελικά από την Α.Ε.Κ. με σκορ 70-74.
Επιστροφή στις Εθνικές Κατηγορίες (2013-σήμερα)
Την επόμενη χρονιά, 2014-15, αποτέλεσε ξανά κομμάτι του 1ου Ομίλου Βορρά της Γ' Εθνικής τον οποίο, ωστόσο, συνέθεσαν αυτή τη χρονιά 14 ομάδες. Μετά από εξαιρετική πορεία η θεσσαλική ομάδα κατέκτησε το Πρωτάθλημα, κλείνοντας τη χρονιά με 25 νίκες και 1 μόλις ήττα. Παράλληλα απέκτησε το δικαίωμα συμμετοχής στην αμέσως ανώτερη κατηγορία το επόμενο φθινόπωρο.
Όχλος
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Οχλος
Εθνική Σρι Λάνκα (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης γυναικών της Σρι Λάνκα αντιπροσωπεύει τη Σρι Λάνκα στις διεθνείς διοργανώσεις γυναικείας καλαθοσφαίρισης που οργανώνει η FIBA. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης της Σρι Λάνκα (Sri Lanka Basketball Federation).
Αμπέλι Αιτωλοακαρνανίας
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Αμφιλοχίας
Διοσκορέα η κοινή
Παραπομπές
Διοσκορεα κοινη
Κωνσταντίνος Καντακουζηνός (καϊμακάμης)
Ο Κωνσταντίνος Καντακουζηνός, από τον Οίκο των Καντακουζηνών Ρουμανίας, ήταν καϊμακάμης της Βλαχίας το διάστημα 1848-1849.
Το 1859 η Βλαχία και η Μολδαβία αποτέλεσαν το νέο κράτος της Ρουμανίας. Ο ανιψιός του Κωνσταντίνου Γεώργιος Καντακουζηνός έγινε πρωθυπουργός της Ρουμανίας (1899-1900, 1906-1907).
Διώξεις Χριστιανών υπό ισλαμική διοίκηση έως τον 14ο αιώνα
Την εποχή της Αραβικής Ισλαμικής κατάκτησης στα μέσα του 7ου αιώνα, οι πληθυσμοί της Μεσοποταμίας και της Ασσυρίας (περίπου όπου το σημερινό Ιράκ,  βορειοανατολική Συρία, νοτιοανατολική Τουρκία και Κουβέιτ), της Συρίας, της Φοινίκης (σύγχρονος Λίβανος και παράκτια Συρία), της  Αιγύπτου, της Ιορδανίας, τη Βόρειας Αφρικής (σύγχρονο Σουδάν, Τυνησία,  Μαρόκο, Λιβύη και την Αλγερία), Μικράς Ασίας (σημερινή Τουρκία),Κωνσταντινούπολης και Αρμενίας ήταν κυρίως Χριστιανιοί και μη-Άραβες.
Στους Χριστιανούς αναγνωρίστηκε το καθεστώς του dhimmi, όπως και στους Εβραίους, τους Σαμαρείτες, τους  Γνωστικούς και τους  Μαδιανίτες, επειδή ήταν “ Άνθρωποι του Βιβλίου” κατά το Κοράνιο. Σύμφωνα με το καθεστώς αυτό, είχαν μειωμένα δικαιώματα σε σχέση με τους Μουσουλμάνους. Έτσι οι Χριστιανοί υπέστησαν Θρησκευτικές διακρίσεις και Θρησκευτικές διώξεις. Αυτό περιλάμβανε την απαγόρευση να διαδίδουν και να προωθούν τον Χριστιανισμό, απαγόρευση να φέρουν όπλα και να ασκούν  ορισμένα επαγγέλματα. Βάσει του Ισλαμικού Δικαίου (σαρία), οι μη Μουσουλμάνοι ήταν υποχρεωμένοι να πληρώνουν τους φόρους jizya και al-kharaj, και κατά περιόδους άλλες βαριές εισφορές που επιβάλλονταν από Μουσουλμάνους ηγεμόνες προκειμένου να χρηματοδοτηθούν στρατιωτικές εκστρατείες ή άλλες δαπάνες. Αυτοί οι φόροι έφεραν οικονομικές και κοινωνικές δυσκολίες στους Χριστιανούς και πολλοί αναγκάζονταν να γίνουν Μουσουλμάνοι. Όσοι δεν μπορούν να πληρώσουν αυτούς τους φόρους αναγκάζονταν να παραδίδουν τα παιδιά τους σε Μουσουλμάνους ηγεμόνες οι οποίοι τα πωλούσαν ως σκλάβους σε μουσουλμανικά νοικοκυριά όπου τα παιδιά εξισλαμίζονταν.
Καθεδρικός Ναός του Τάρτου
Ιστορία
Η κατασκευή του γοτθικού καθεδρικού ναού στη βόρεια πλευρά του λόφου του καθεδρικού ναού ξεκίνησε πιθανότατα στο δεύτερο μισό του 13ου αιώνα. Περιβαλλόταν από νεκροταφείο και σπίτια για τα μέλη του παραρτήματος του καθεδρικού ναού. Ο καθεδρικός ναός ήταν αφιερωμένος στους Αγίους Πέτρο και Παύλο, οι οποίοι ήταν και οι προστάτες άγιοι της πόλης. Ήταν η έδρα της Επισκοπής του Ντόρπατ και ένα από τα μεγαλύτερα θρησκευτικά κτήρια της Ανατολικής Ευρώπης.
Toomemägi
Η περιοχή γύρω από τον καθεδρικό ναό - ο λόφος του καθεδρικού ναού ή Τοομεμάγκι (Toomemägi) - διαμορφώθηκε ως πάρκο τον 19ο αιώνα. Εκτός από ένα καφέ, το πάρκο περιέχει τώρα πολλά μνημεία για ανθρώπους, που συνδέονται με τις επιστημονικές και λογοτεχνικές παραδόσεις του Τάρτου. Αυτά περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων: ο Καρλ Ερνστ φον Μπάερ (1792–1876), ο μεγαλύτερος φυσικός επιστήμονας του Τάρτου, ο Κρίστιαν Γιάακ Πέτερσον (1801–1822), ο πρώτος Εσθονός ποιητής, ο Νικολάι Ιβάνοβιτς Πιρόγκοφ (1810–1881), ο μεγάλος Ρώσος γιατρός, και ο Φρίντριχ Ρόμπερτ Φέελμαν (1798–1850), ο εμπνευστής του εθνικού έπους της Εσθονίας, των Κολαβιπόεκ (Kalevipoeg). Το μονοπάτι προς την κάτω πόλη εκτείνεται από τη γέφυρα Ίνγκλισιλντ ή Γέφυρα Αγγέλου, ένα όνομα που είναι πολύ πιθανό ωστόσο να αντιπροσωπεύει μια παραφθορά μιας αρχικής φράσης "Englische Brücke" ή "Αγγλικής Γέφυρας", που χτίστηκε μεταξύ 1814 και 1816. Ένα ανάγλυφο πορτρέτο στη μέση τιμά τη μνήμη του πρώτου πρύτανη του ανασυσταθέντος πανεπιστημίου το 1802, Γκέοργκ Φρίντριχ Πάρροτ (1767–1852), και φέρει την επιγραφή Otium reficit vires («Ο ελεύθερος χρόνος ανανεώνει τις δυνάμεις»). Επίσης στο Toomemägi βρίσκονται η έδρα του Ανώτατου Δικαστηρίου της Εσθονίας, το Παρατηρητήριο Ντόρπατ (tähetorn), που χτίστηκε το 1811, οι πανεπιστημιακές τάξεις και το παλιό θέατρο ανατομίας του πανεπιστημίου.
Ανταίος Λεμεσού
Ιστορία
Πριν την ολοκλήρωση του πρωταθλήματος προηγήθηκαν τα γεγονότα του 1948 που οδήγησαν στη δεύτερη διάσπαση διάσπαση του κυπριακού ποδοσφαίρου και στη δημιουργία νέων σωματείων. Τον Ιούνιο του 1948 ο ΑΜΟΛ αποβλήθηκε από την ΠΑΟΚ λόγω των γεγονότων αυτών. Ακολούθως, ο ΑΜΟΛ μαζί με τέσσερα νεοϊδρυθέντα σωματεία (Αλκή, Νέα Σαλαμίνα, Ομόνοια και Ορφέα) και το Νέο Αστέρα Μόρφου (που είχε ιδρυθεί το 1944), ιδρύουν την Κυπριακή Ερασιτεχνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (ΚΕΠΟ).
Ένταξη στην ΚΟΠ
Το 1953 πραγματοποιήθηκε η ενοποίηση του Κυπριακού Ποδοσφαίρου, με μερικά σωματεία της ΚΕΠΟ να εντάσσονται στην Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) και την ΚΕΠΟ να αυτοδιαλύεται. Η ΚΟΠ ενέκρινε την ένταξη στις τάξεις της του Ανταίου, της Νέας Σαλαμίνας και της Ομόνοιας. Ωστόσο, η ΚΟΠ, επικαλούμενη κάποιο καταστατικό σημείο, υποστήριξε ότι μια ομάδα έπρεπε να συμμετάσχει στο πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας και οι άλλες δύο στην Β΄ κατηγορία. Οι ομάδες της ΚΕΠΟ, για να επιτευχθεί η ενοποίηση, αποδέχτηκαν το γεγονός αυτό. Αποφασίσθηκε σε ειδική συνεδρία της ΚΕΠΟ, όπως στην Α΄ κατηγορία ενταχθεί η Ομόνοια και στη Β΄ κατηγορία η Νέα Σαλαμίνα και ο Ανταίος (παρόλο που ήταν ο πρωταθλητής της τελευταίας περιόδου της ΚΕΠΟ).
Ο Ανταίος (είτε ως ΑΜΟΛ Λεμεσού είτε ως Ανταίος Λεμεσού) είναι η μοναδική ομάδα στην ιστορία του κυπριακού ποδοσφαίρου που ήταν μέλος και των τριών παγκύπριων ποδοσφαιρικών ομοσπονδιών (ΚΟΠ, ΠΑΟΚ, ΚΕΠΟ).
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Επαρχίας Λεμεσού Κατηγορία:Ανενεργές ποδοσφαιρικές ομάδες Κύπρου (ανδρών) Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1943
Περίβλεπτος φανός
Ο Περίβλετος Φανός (all-around light) είναι ένας φανός που φωτοβολεί αδιαλείπτως κατά τόξο ορίζοντα 360 μοιρών.
Διεθνείς Κανονισμοί Αποφυγής Συγκρούσεως
Στους Διεθνείς Κανονισμούς Αποφυγής Συγκρούσεως των πλοίων αυτό το είδος φανού προβλέπεται σε ποικίλους από τους φανούς ναυσιπλοίας ενός πλοίου.
Ακανθόφυλλο
Περιγραφή
Τα ακανθόφυλλα είναι θαμνώδη πολυετή φυτά με μυτερά μικρά φύλλα, από όπου και η ονομασία του γένους. Τα άνθη τους είναι λευκά ή ροζ, πακτωμένα σε μοναχικές ή σφαιροειδείς κεφαλές. Τα βράκτια είναι επίσης μυτερά, ενώ ο κάλυκας (το σύστημα των σεπάλων) έχει κυλινδρικό σχήμα με 5 οδοντώσεις. Το κάθε άνθος έχει 5 πέταλα και 20 στήμονες. Ο καρπός είναι κάψα με σχήμα ωοειδές και ακανόνιστες ρωγμές που ανοίγουν από τη βάση. Οι σπόροι έχουν το σχήμα νεφρού.
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ελληνορωμαϊκής Πάλης 1952
Πρωταθλήτρια ομάδα αναδείχθηκε ο Εθνικός Γ.Σ. με 24 βαθμούς. Τέσσερις σύλλογοι κέρδισαν μετάλλια. Την πρώτη θέση κατέκτησε ο Πανελλήνιος Γ.Σ. με 4 χρυσά, 2 ασημένια και 1 χάλκινο μετάλλιο. Τη δεύτερη θέση κατέλαβε ο Εθνικός Γ.Σ. με 3 χρυσά, 5 ασημένια και 5 χάλκινα μετάλλια και την τρίτη η Ένωση Ερασιτεχνών με 1 χρυσό και 2 χάλκινα μετάλλια.
Χαμίς Φαρχάν Αλί Αλ-Χαντζάρ Αλ-Ισαγουί
Βιογραφία
Ο Χαντζάρ γεννήθηκε στις 9 Αυγούστου του 1965 και είναι μέλος της φυλής Άλμπου Ίσσα της Φαλούτζα του Ιράκ. Ο πατέρας του, Φαρχάν, ήταν βοσκός και είχε δικό του αγρόκτημα, το οποίο κληρονόμησε ο γιος του και αδερφός του Χαμίς, Αμπούντ. Ο Χαμίς και ο Αμπούντ έγιναν σημαντικοί επιχειρηματίες στο βόρειο Ιράκ. Ο Χαντζάρ έχει αναπτύξει σημαντικές πολιτικές σχέσεις και είναι γνωστός για τη συχνή εναλλαγή της υποστήριξής του σε αντίπαλους πολιτικούς. Επίσης, οι προσωπικές του φιλανθρωπικές δράσεις έχουν συμβάλλει καθοριστικά στη χρηματοδότηση τρομοκρατικών οργανώσεων. Χρησιμοποιώντας χρήματα που ο πατέρας τους δανείστηκε πριν πεθάνει, ο Αμπούντ και ο Χαμίς άνοιξαν ένα κατάστημα πώλησης ιταλικών επίπλων και ανέπτυξαν επιχειρηματικές σχέσεις με τους γιους του τότε δικτάτορα του Ιράκ Σαντάμ Χουσεΐν, τον Ουντάι και τον Κουσάι. Ο Χαμίς και ο Ουντάι Χουσεΐ ν ξεκίνησαν την εισαγωγή τσιγάρων και σύντομα έγιναν ικανοί λαθρέμποροι. Ο Χαντζάρ διαθέτει πτυχίο στην Αραβική Λογοτεχνία από το Πανεπιστήμιο Σαλαχαντίν-Ερμπίλ, μεταπτυχιακό στη Διοίκηση Επιχειρήσεων (ΜΒΑ) από το Πανεπιστήμιο Σιντούν στο Λίβανο και είναι υποψήφιος μεταπτυχιακός φοιτητής Διεθνών Σχέσεων στο Πανεπιστήμιο Μέσης Ανατολής στο Αμμάν της Ιορδανίας. Ο Χαντζάρ είναι παντρεμένος με δύο κόρες και έναν γιο.
Μονή Σίντζας Αρκαδίας
Η μονή
Το καθολικό της Μονής, είναι κτίσμα των αρχών του 17ου αι. και ανήκει στον τύπου του σταυροειδούς εγγεγραμμένου με τρούλο. Εσωτερικά είναι γεμάτο με αγιογραφίες, οι οποίες δεν διασώθηκαν. Οι αγιογραφίες, ήταν έργα των Παναγιώτη και Κυριάκου Κουλιδά, με καταγωγή από τον Άγιο Ιωάννη Αρκαδίας. Στο εντυπωσιακό ξυλόγλυπτο τέμπλο του ναού, υπάρχουν εικόνες του 17ου αιώνα. Στο προσκυνητάρι, έχει φιλοτεχνηθεί η εικόνα της Κοιμήσεως του Αγίου Νικολάου, «διά χειρός Κυριάκου Κουλιδᾶ τό ἒτος 1767». Στη λειψανοθήκη της Μονής, φυλάσσονται λείψανα αγίων, ανάμεσα σ' αυτά και του Αγίου Διονυσίου Αρεοπαγίτου. Τιμώντας τον Άγιο Διονύσιο, οι μοναχές έχτισαν ένα παρεκκλήσι αφιερωμένο σ' αυτόν, χτισμένο μέσα στον βράχο. Η μονή έχει ένα μετόχι, τον Άγιο Χαράλαμπο, πλησίον του Λεωνιδίου. Παλαιότερα και ο ναός του Αγίου Λεωνίδα, κοντά στο Λεωνίδιο, αποτελούσε μετόχι της Μονής. Η μονή, εορτάζει στην εορτή του Αγίου Νικολάου στις 6 Δεκεμβρίου, στην ανακοιμηδή των λειψάνων του στις 9 Μαΐου και στην εορτή του Αγίου Διονυσίου στις 3 Οκτωβρίου.
Black or White
Το Black or White είναι single του Μάικλ Τζάκσον. Το τραγούδι κυκλοφόρησε από την Epic Records στις 11 Νοεμβρίου 1991, ως το πρώτο single του άλμπουμ Dangerous. Γράφτηκε και παράχθηκε από τους Μάικλ Τζάκσον και Μπιλ Μπόττρελ.
Επανεκτελέσεις
Το μουσικό βίντεο, και κυρίως το μέρος με τον πάνθηρα, έχει δεχθεί πολλές παρωδίες από διάφορους καλλιτέχνες.
Άντζεϊ Ντούντα
Ο Αντρέι Ντούντα (Andrzej Sebastian Duda, προφορά: ˈandʐɛj ˈduda, γενν. στις 16 Μαΐου 1972) είναι Πολωνός δικηγόρος και πολιτικός, ο 6ος Πρόεδρος της Πολωνίας από το 2015. Προτού διεξαχθούν οι εκλογές του 2015 ήταν δικηγόρος και ευρωβουλευτής. Ως υποψήφιος του κόμματος «Νόμος και Δικαιοσύνη» για το αξίωμα του Προέδρου της Πολωνίας στις προεδρικές εκλογές της Πολωνίας του 2015, κέρδισε στον δεύτερο και τελικό γύρο των εκλογών, στις 24 Μαΐου 2015. Ο Ντούντα επανεξελέγη πρόεδρος στις εκλογές του 2020.
Αλίσιτσι
Το Αλίσιτσι (σερβικά κυριλλικά: Алишићи) είναι χωριό της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ευρίσκεται εντός του εδάφους της Πόλεως του Πρίγιεντορ, η οποία ευρίσκεται εντός της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της βοσνιακής απογραφής του 2013, αριθμούσε 214 κατοίκους.
Μπέιζιλ Ράθμποουν
Ο '''Φίλιπ Στ. Τζον Μπέιζιλ Ράθμποουν', MC (αγγλικά: Philip St. John Basil Rathbone'', 13 Ιουνίου 1892 - 21 Ιουλίου 1967) ήταν Βρετανός, γεννημένος στη Νότια Αφρική, ηθοποιός του θεάτρου, της τηλεόρασης και του κινηματογράφου. Η καριέρα του έλαβε φήμη, αρχικά, στη Βρετανία, εμφανιζόμενος σε σαιξπηρικές παραστάσεις, κατά τ' άλλα εμφανίστηκε κατά τη διάρκεια της καριέρας του σε πάνω από 70 ταινίες, δραματικές, Swashbuckler και περιστασιακά και σε ταινίες τρόμου.
Κινιδίνη
Φαρμακοκινητική
Απορρόφηση Μετά τη χορήγηση εφάπαξ και επαναλαμβανόμενων δόσεων συνδυασμού δεξτρομεθορφάνης 23 mg / κινιδίνης 9 mg, οι συμμετέχοντες παρουσίασαν σχεδόν 20πλάσια αύξηση στην έκθεση στη δεξτρομεθορφάνη σε ...
Αγγλοαυστριακή Συμμαχία
Υπόβαθρο
Το 1725 η Αυστρία υπέγραψε τη Συνθήκη της Βιέννης, προσφέροντας υλική υποστήριξη στους Ισπανούς που προσπαθούσαν να ανακαταλάβουν το Γιβραλτάρ από τους Βρετανούς. Η Βρετανία τότε συμμάχησε με τη Γαλλία, όμως η σχέση αυτή σιγά-σιγά ασθένησε και μέχρι το 1731, Γαλλία και Αγγλία θεωρούνταν και πάλι εχθροί. Όταν, το 1727, οι Ισπανοί πολιόρκησαν το Γιβραλτάρ, κατά τη διάρκεια του Αγγλο-Ισπανικού Πολέμου, Βρετανοί διπλωμάτες έπεισαν τους Αυστριακούς να μην συνδράμουν τους Ισπανούς προσφέροντας τους μια σειρά από ανταλλάγματα. Η ταπεινωμένη Ισπανία αναγκάστηκε να διακόψει την πολιορκία και να συνάψει συνθήκη ειρήνης.
Συμμαχία
Το 1727 οι Αυστριακοί συμφώνησαν να αναστείλουν την λειτουργία της Εταιρείας της Οστένδης, της οποίας το εξωτερικό εμπόριο προκαλούσε ένταση με τους Βρετανούς. Αυτό έθεσε τις βάσεις για τη Συνθήκη της Βιέννης (1731), η οποία καθιέρωσε μια επίσημη συμμαχία μεταξύ των δύο δυνάμεων. Υπογράφηκε στις 16 Μαρτίου του 1731 από τον Πρίγκιπα Ευγένιο της Σαβοΐας, τον Φίλιππος Λούντβιχ Βένζελ φον Σίνζεντορφ, τον Γκούντακερ Τόμας Στάρχμπεργκ και τον Βρετανό απεσταλμένο Φίλιπ Στάνχοπ, 4ο Κόμη του Τσέστερφιλντ. Ένα άμεσο αποτέλεσμα ήταν η πλήρης διάλυση της Εταιρείας της Οστάνδης, κάτι που χαροποίησε τη βρετανική κυβέρνηση. Η Βρετανία και η Αυστρία εγγυήθηκαν την αμοιβαία παύση της επιθετικότητας.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Συνθήκες της Μεγάλης Βρετανίας Κατηγορία:Γεωπολιτική αντιπαλότητα Κατηγορία:Συνθήκες της Μοναρχίας των Αψβούργων
Περιφερειακές εκλογές Μαδρίτης 2021
Το Λαϊκό Κόμμα σημείωσε μεγάλη άνοδο, διπλασίασε τις έδρες του στη Συνέλευση, αλλά του έλειπαν 4 έδρες για την πλειοψηφία. Το προοδευτικό και οικολογικό Πιο Μαδρίτη αύξησε τις έδρες του κατά 4 και το ακροδεξιό Βοξ κατά μία. Το ΙΣΕΚ έπεσε στην τρίτη θέση χάνοντας 13 έδρες, ενώ οι Πολίτες έμειναν εκτός κοινοβουλίου. Η Ντιάζ Αγιούσο κέρδισε άλλη μία διετή θητεία ως Πρόεδρος της Μαδρίτης με την υποστήριξη του Βοξ. Ο Πάμπλο Ιγκλέσιας παρά την άνοδο του κόμματός του, του Ενωμένοι Μπορούμε, αιφνιδίασε το κοινό όταν ανακοίνωσε ότι θα εγκαταλείψει την πολιτική. «Με τη συνείδησή μου έχω γίνει αποδιοπομπαίος τράγος που κινητοποιεί τα χειρότερα στη βάση της δημοκρατίας», εξήγησε.
EMBASE
Ιστορία
Το 1946, οι απαρχές του Embase δημιουργήθηκαν ως Excerpta Medica (EM) Abstract Journals από μια ομάδα Ολλανδών γιατρών που προώθησαν την ιατρική γνώση και τις αναφορές, μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Στο EM περιλαμβάνονταν 13 ενότητες περιοδικών που κατηγοριοποιούν το πρόγραμμα σπουδών της ιατρικής σχολής κατά ανατομία, παθολογία, φυσιολογία, εσωτερική παθολογία, και άλλες βασικές κλινικές ειδικότητες. Αυτή η βάση δεδομένων διήρκεσε μέχρι το 1972, όταν συγχωνεύθηκε με την Elsevier.
Βασίλειος Λαμπρινουδάκης
O Βασίλης Λαμπρινουδάκης (γεν.) είναι Έλληνας κλασικός αρχαιολόγος.
Ακραίος Ξάνθης
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ξάνθης Κατηγορία:Δήμος Μύκης Κατηγορία:Πομακοχώρια
Φίλιππος Γ΄ της Ναβάρρας
Ο Φίλιππος Γ΄ ανήκε στην οικογένεια των Καπετιδών και από τους δυο γονείς του: από την πλευρά του πατέρα του ήταν εγγονός του Φιλίππου Γ΄ της Γαλλίας, ενώ από την πλευρά της μητέρα του ανήκε στον Οίκο του Αρτουά, έναν πλάγιο κλάδο του Οίκου των Καπετιδών. Με τον πρόωρο θάνατο του εξαδέλφου του Λουδοβίκου Ι΄ της Γαλλίας χωρίς γιους, η μητρική του οικογένεια διεκδίκηση τον θρόνο της Γαλλίας, αλλά νέος βασιλιάς εξελέγη ο αδελφός τού Λουδοβίκου Ι΄, ο Φίλιππος Ε΄. Ο Φίλιππος Ε΄ της Γαλλίας απέκλεισε την ανιψιά του Ιωάννα Β΄από τη διαδοχή του θρόνου της Γαλλίας, στρέφοντας το ενδιαφέρον της στη διεκδίκηση τού θρόνου τής Ναβάρρας.
Θάνατος
thumb|right|250px|Τάφος του Φιλίππου Γ΄ της Ναβάρρας και της Ιωάννας Β΄ της Ναβάρρας Ο Φίλιππος Γ΄ επέστρεψε στη Ναβάρρα (1343) και ξεκίνησε τις προετοιμασίες για Σταυροφορία εναντίον των μουσουλμάνων της Γρανάδας θεωρώντας ότι αυτό είναι το καθήκον του σαν βασιλιάς της Ιβηρικής. Ο Φίλιππος εγγυήθηκε ότι οι μουσουλμάνοι σύμμαχοι του στην Τουδέλα δεν θα ενοχληθούν από τον Σταυροφορικό στρατό. Τον Ιούλιο 1343 ξεκίνησε την πολιορκία του Αλχεθίρας με 100 ευγενείς και 100 πεζούς, ο στρατός αν και μικρός είχε τεράστιες ποσότητες από προμήθειες σε τρόφιμα οι οποίες στάλθηκαν από τον Βισκαϊκό κόλπο. Ο Γκαστών Β΄ της Φουά ο οποίος ήταν σύμμαχος του το 1335 εγκατέλειψε την πολιορκία ζητώντας από τον Φίλιππο Γ΄ να κάνει το ίδιο πράγμα. Τον Σεπτέμβριο του ίδιου χρόνου ο Φίλιππος αρρώστησε ύστερα από τον τραυματισμό του από ένα βέλος. Ο Αλφόνσος ΙΑ΄ παρήγγειλε στους γιατρούς του να τον φροντίσουν, τον συμβούλευσαν να τρώει κρέας, να πίνει κρασί και να απέχει από τις μάχες. Δεν κατόρθωσε όμως να γιατρευτεί και πέθανε στις 16 Σεπτεμβρίου 1343. Το σώμα του μεταφέρθηκε στην Παμπλόνα για την ταφή, η καρδιά του μεταφέρθηκε στη μονή των Ιακωβίνων στο Παρίσι η οποία έχει σήμερα κατεδαφιστεί. Η χήρα του Ιωάννα συνέχισε να κυβερνάει μέχρι τον δικό της θάνατο σαν μόνη βασίλισσα (1349) και στη συνέχεια τη διαδέχτηκε ο μεγαλύτερος γιος τους Κάρολος Β΄.
Οικογένεια
Με τη σύζυγο του Ιωάννα Β΄ των Καπετιδών βασίλισσα της Ναβάρρας, κόρη του εξαδέλφου του Λουδοβίκου Ι΄ της Γαλλίας, Α΄ της Ναβάρρας και απέκτησε τέκνα:
Ρόμπερτ Χόλοντ
Ο Ρόμπερτ Χόλοντ (Robert Hollond, 1808–1877) ήταν Άγγλος αεροστατιστής και πολιτικός. Χρηματοδότησε και συμμετείχε σε πτήση αεροστάτου πραγματοποιώντας ρεκόρ απόστασης με τους Τόμας Μονκ Μέισον και Τσαρλς Γκριν. Στη συνέχεια υπήρξε πολιτικός του κόμματος των Whigs στην εκλογική περιφέρεια του Χάστινγκς.
Μαύρη Δευτέρα (1987)
Το κραχ του 1987 άλλαξε επίσης τα υπονοούμενα μοτίβα αστάθειας που προκύπτουν στις χρηματοοικονομικές επιλογές τιμολόγησης. Τα δικαιώματα αγοράς μετοχών που διαπραγματεύονται στις αμερικανικές αγορές δεν έδειξαν χαμόγελο αστάθειας πριν από το κραχ, αλλά άρχισαν να δείχνουν ένα χαμόγελο μετά.
Κλήσεις περιθωρίου και ρευστότητα
Η πτώση της Μαύρης Δευτέρας ήταν, και παραμένει επί του παρόντος, η μεγαλύτερη πτώση στη Λίστα με τις μεγαλύτερες ημερήσιες αλλαγές στον βιομηχανικό μέσο όρο Dow Jones. (Το Σάββατο, 12 Δεκεμβρίου 1914, μερικές φορές αναφέρεται λανθασμένα ως η μεγαλύτερη ημερήσια ποσοστιαία πτώση του DJIA. Στην πραγματικότητα, η φαινομενική πτώση του 24,39% δημιουργήθηκε αναδρομικά από έναν επαναπροσδιορισμό του DJIA το 1916. )
Απιδιά Καρδίτσας
Τοπική κονότητα
Η τοπική κοινότητα Απιδέας είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 48,834 χμ² (2011). Περιλαμβάνει και τον οικισμό Αμπελάκια.
Μεγάλη Χιλιοστομετρική Διάταξη της Ατακάμα
Περιγραφή
Οι κεραίες της ALMA μπορούν να μετακινηθούν σε διάφορα σημεία του υψίπεδου, σε αποστάσεις από 150 μέτρα μέχρι 16 χιλιόμετρα, κάτι που χαρίζει στην ALMA μία χρήσιμη μεταβλητή μεγέθυνση, παρόμοια με αυτή της VLA στο Νέο Μεξικό των ΗΠΑ. Η μεγάλη ευαισθησία επιτυγχάνεται κυρίως χάρη στον μεγάλο αριθμό των ραδιοτηλεσκοπίων που συναποτελούν τη διάταξη.
Οι ΗΠΑ και Καναδάς συνεισέφεραν 25 ραδιοτηλεσκόπια των 12 μέτρων το ένα και οι ευρωπαϊκές χώρες της συνεργασίας άλλα 25. Αυτά τα 50, που ζυγίζουν 115 τόνους το καθένα, αποτελούν την κύρια διάταξη. Οι συμμετέχουσες ασιατικές χώρες κατασκεύασαν άλλες 16 κεραίες (4 των 12 μ. και 12 των 7 μ.), που αποτελούν την Atacama Compact Array (ACA), η οποία συνιστά τμήμα της «ενισχυμένης» ALMA.
Εικόνες από τις αρχικές δοκιμές
thumb|right|205px|Οι [[Γαλαξίες Κεραίες: σύνθετη εικόνα παρατηρήσεων των ALMA και «Χαμπλ»]] thumb|right|205px|Ο πρωτοπλανητικός δίσκος του [[HL Ταύρου. ]]
Καθεδρικός ναός του Ρίο ντε Τζανέιρο
Αρχιτεκτονική
thumb|Το εσωτερικό του καθεδρικού ναού Ο ναός σχεδιάσθηκε από τον Εντγκάρ ντε Ολιβέιρα ντα Φονσέκα (Edgar de Oliveira da Fonseca) σε μοντέρνο στιλ, εμπνευσμένο από τις πυραμίδες των Μάγια. Ανεγέρθηκε μεταξύ του 1964 (θεμελίωση) και του 1979, οπότε έγιναν και τα θυρανοίξια (στις 18 Ιουλίου) και αντικατέστησε ως έδρα της Αρχιεπισκοπής μία σειρά παλαιότερων ναών, που υπήρξαν καθεδρικοί ναοί από το 1676 και μετά, με τελευταίο από αυτούς τον ναό της Παναγίας της Καρμήλου, γνωστό σήμερα ως Παλαιό Καθεδρικό, έργο του 18ου αιώνα.
Κάστρο Χέρμαν
Το Κάστρο Χέρμαν (εσθονικά: Hermanni linnus, Нарвский замок, Замок Герман; γνωστό και ως Χερμανσφέστε, Χέρμαν Κάστρο, Κάστρο Νάρβα και Φρούριο Νάρβα) είναι κάστρο στη Νάρβα, στην ανατολική Εσθονία. Ιδρύθηκε το 1256 από τους Δανούς και το πρώτο πέτρινο κάστρο χτίστηκε στις αρχές του 14ου αιώνα. Το Γερμανικό Λιβονικό Τάγμα αγόρασε το κάστρο στις 29 Αυγούστου 1346 και το κατείχε για μεγάλο μέρος της ιστορίας του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κάστρα του Λιβονικού Τάγματος Κατηγορία:Κάστρα στην Εσθονία
Πουέρτο Μαλντονάδο
Οικονομία
thumb|right|Πουέρτο Μαλντονάδο: Η αποβάθρα και τα πορθμεία στον ποταμό Οι βασικές ασχολίες των κατοίκων του Πουέρτο Μαλντονάδο είναι η υλοτομία, η μικρής κλίμακας εξόρυξη χρυσού, η συλλογή καρύων Βραζιλίας από το δάσος, η ναυπηγική ποταμόπλοιων και πιο πρόσφατα ο οικοτουρισμός. Η περιοχή έχει εξαντληθεί υλοτομικώς και μόνο ένα πριονιστήριο μένει ανοικτό. Η πόλη πλούτιζε από την εξαγωγή ελαστικού κόμμεως (καουτσούκ) μέχρι τα μέσα του 20ού αιώνα, αλλά από τότε η νοτιοαμερικανική παραγωγή μειώθηκε εξαιτίας της παραγωγής της νοτιοανατολικής Ασίας. Σήμερα η πόλη δεν εξάγει πλέον κόμμι. Τουλάχιστον 30.000 χρυσωρύχοι είναι ενεργοί στην ευρύτερη περιοχή.
Μουσείο Στρατιωτικής Ιστορίας (Βιέννη)
Ιστορία
Αν και το ίδιο το κτήριο του μουσείου είχε ήδη ολοκληρωθεί το 1856, οι εργασίες στο εσωτερικό του διήρκεσαν μέχρι το 1872. Η συλλογή ολοκληρώθηκε με κομμάτια από την πρώην βασιλική συλλογή όπλων του Αυτοκρατορικού οπλοστασίου, την Ιδιωτική Αυτοκρατορική συλλογή στο Ανάκτορο του Λάξενμπουργκ και το Αυτοκρατορικό Θησαυροφυλάκιο στη Βιέννη. Αρχικά, η συλλογή αποτελούνταν αποκλειστικά από όπλα και τρόπαια, με κύρια εστίαση στις στολές πανοπλίας και στα όπλα του Αυτοκρατορικού Οπλοστασίου (Αίθουσα Πανοπλιών). Αφού έγινε συστηματική τοποθέτηση των εκθεμάτων, το μουσείο με τη συλλογή άρχισε τη λειτουργία του το 1869 με την ονομασία Μουσείο Όπλων (Hofwaffenmuseum). Όταν ξεκίνησε η κατασκευή του Μουσείου Καλών Τεχνών στη Βιέννη το 1871 (άνοιξε το 1891), πολλοί πίστευαν στις αρχές της δεκαετίας του 1880 ότι σημαντικά τμήματα των συλλογών, που είχαν εκτεθεί στο παρελθόν στο μουσείο θα μπορούσαν να μεταφερθούν εκεί. Αυτές οι σκέψεις έφεραν μεγάλη αβεβαιότητα για το μέλλον και τον προσανατολισμό του μουσείου. Ως εκ τούτου, μια επιτροπή υπό την προεδρία του πρίγκιπα Ρούντολφ της Αυστρίας συγκροτήθηκε το 1885, στην οποία ανατέθηκε να καθορίσει τον νέο προσανατολισμό του μουσείου, που στο εξής ονομάζεται Μουσείο Στρατού (Heeresmuseum). Από εκεί και πέρα, το επίκεντρο των συλλογών και των εκθέσεων θα εστιαζόταν στους άθλους του Αυτοκρατορικού Στρατού. Στην ιδρυτική συνεδρίαση της επιτροπής στις 22 Φεβρουαρίου 1885, ο διάδοχος υπογράμμισε τον σκοπό του μουσείου: Τόνισε τη σημασία του μουσείου, το οποίο «θα συνεισέφερε στη δόξα του μνημείου και της τιμής του Στρατού, στο οποίο το γνήσιο παλιό αυτοκρατορικό πνεύμα ζει, το οποίο είχε την αυτοκρατορική θέση με μεγάλη εκτίμηση ανά πάσα στιγμή και έτσι αποτελεί το σύμβολο της συνοχής όλων των ανθρώπων». Για το λόγο αυτό, ήλπιζε «να ζωντανέψει το μουσείο με τη μεγαλύτερη δυνατή μεγαλοπρέπεια».
Αίθουσα II – Ισπανικός Πόλεμος της Διαδοχής και Αίθουσα Μαρίας Θηρεσίας (1701–1789)
Η Αίθουσα II είναι αφιερωμένη στον 18ο αιώνα και ονομάζεται επίσης Αίθουσα της Μαρίας Θηρεσίας, αν και στην αρχή αυτής της ενότητας κυριαρχεί ακόμα η προσωπικότητα του πρίγκιπα Ευγένιου και τα επιτεύγματά του. Ο ευγενής ιππότης δεν πολέμησε και κέρδισε μόνο στους Οθωμανικούς Πολέμους, αλλά και στον Πόλεμο της Ισπανικής Διαδοχής. Ως συνέπεια του Μεγάλου Τουρκικού Πολέμου, που κορυφώθηκε με τις νίκες του Πετροβαραντίν (1716) και του Βελιγραδίου (1717) και έληξε με τη Συνθήκη του Πασάροβιτς το 1718, η μοναρχία των Αψβούργων πέτυχε τη μεγαλύτερη εδαφική της επέκταση. Η σφαίρα επιρροής της Αυτοκρατορίας των Αψβούργων επεκτάθηκε έτσι στην Κεντρική και Νοτιοανατολική Ευρώπη, καθιστώντας την μεγάλη δύναμη. Στοιχεία που θυμίζουν ιδιαίτερα αυτή την περίοδο περιλαμβάνουν μια τουρκική κρατική σκηνή και τον όλμο δέκα λιβρών του Βελιγραδίου, που κατέστρεψε μια ολόκληρη συνοικία του Σεράγεβου το 1717 με ένα άμεσο χτύπημα σε μια τουρκική μπαρουταποθήκη.
Μαρκολίνο Μόκο
CPLP
Τον Ιούλιο του 1996, ο Μόκο έγινε ο πρώτος Εκτελεστικός Γραμματέας της Κοινότητας Χωρών Πορτογαλικής Γλώσσας, ενός νέου διεθνούς οργανισμού στον οποίο προσχώρησαν η Πορτογαλία και οι περισσότερες από τις πρώην αποικίες της, συμπεριλαμβανομένης της Ανγκόλας. Η θητεία του Μόκο ως Εκτελεστικού Γραμματέα έληξε το 2000.
Τρίτος διαμελισμός της Πολωνίας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*3 Κατηγορία:Συνθήκες της Μοναρχίας των Αψβούργων Κατηγορία:Συνθήκες του Βασιλείου της Πρωσίας Κατηγορία:Συνθήκες της Ρωσικής Αυτοκρατορίας
Εθνική Ουζμπεκιστάν (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Πηγές
Ουζμπεκισταν Γυναικων
Ρόμπερτ Α. Μ. Στερν
Ο Ρόμπερτ Άρθουρ Μόρτον Στερν, που συνήθως αποδίδεται ως Ρόμπερτ Α.Μ. Στερν (γεννημένος στις 23 Μαΐου 1939), είναι αρχιτέκτονας, εκπαιδευτικός και συγγραφέας με έδρα τη Νέα Υόρκη. Είναι ο ιδρυτικός συνεργάτης της αρχιτεκτονικής εταιρείας Αρχιτεκτόνων του Ρόμπερτ Α.Μ. Στερν, γνωστή και ως RAMSA. Από το 1998 έως το 2016, ήταν ο Κοσμήτορας της Αρχιτεκτονικής Σχολής του Γέιλ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εβραίοι αρχιτέκτονες
Σαλικυλαλδεΰδη
Η σαλικυλαλδεΰδη  (αγγλικά salicylaldehyde) είναι αρωματική οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα, υδρογόνο και οξυγόνο, με μοριακό τύπο C7H6O2, αλλά συμβολίζεται συχνότερα με τον ημισυντακτικό της τύπο (C6H4)(2-ΟΗ)CHO.
Μάχες της Κρεμίνας
Δεύτερη μάχη
Στις 2 Οκτωβρίου, οι ουκρανικές δυνάμεις βομβάρδισαν σφοδρά ρωσικές θέσεις στην Κρεμίνα και την ίδια στιγμή, σύμφωνα με τον Γκάρντιαν, Ουκρανοί έριξαν πυρ κατά ρωσικών δυνάμεων που είχαν υποχωρήσει στην Κρεμίνα.
Παλαιός Καθεδρικός Ναός του Ρίο ντε Τζανέιρο
Περίοδος της Δημοκρατίας
Το 1976, με τα θυρανοίξια του νέου (και μοντέρνου αρχιτεκτονικά) Καθεδρικού Ναού του Αγίου Σεβαστιανού, ο ναός έπαυσε να είναι η έδρα του αρχιεπισκόπου και είναι πλέον γνωστός ως ο «Παλαιός Καθεδρικός Ναός» (πορτογαλ. Antiga Sé, δηλαδή «παλαιά έδρα»). Παραμένει ωστόσο ένας από τους σημαντικότερους ιστορικούς ναούς του Ρίο και ολόκληρης της χώρας. Αποτελεί ενοριακό ναό του κέντρου της πόλεως.
Γιάννης Βαλυράκης
Βιογραφικά στοιχεία
Κατά την περίοδο της χούντας διώχθηκε και φυλακίστηκε, μαζί με άλλους αντιστασιακούς.
Σεισμός της Αθήνας (2019)
Σεισμός
Την ίδια μέρα μετά από μισή ώρα (14:42:19) σημειώθηκε μετασεισμός 4,4 Ρίχτερ και στις (15:11:54) σημειώθηκε μετασεισμός μεγέθους 4,2 Ρίχτερ.
Σοφία Παυλίδου
Βιογραφικό
Αποφοίτησε από το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος. Έκανε το τηλεοπτικό της ντεμπούτο το 1997, όταν ήταν μέρος του βασικού καστ της κωμικής σειράς Καραμπόλα. Τη σεζόν 1999-2000 πρωταγωνίστησε στην κωμική σειρά Οι αναιδέστατοι στην ΕΤ1. Ακολούθησε ο ρόλος της Ελένης στη σειρά Ένα κι ένα την επόμενη σεζόν. Την περίοδο 2002-2003 έλαβε μέρος στις σειρές Δροσουλίτες και Εκπαιδεύοντας τον Μπάμπη. Το 2005, έκανε μία guest εμφάνιση στην κωμική σειρά Το καφέ της Χαράς.
Βραβείο ευρωπαϊκού κινηματογράφου καλύτερης ταινίας
Οι σκηνοθέτες Τζάνι Αμέλιο, Λαρς φον Τρίερ και Μίχαελ Χάνεκε έχουν λάβει τις περισσότερες νίκες σε αυτή την κατηγορία με τρεις νίκες έκαστος, ενώ Πέδρο Αλμοδόβαρ είναι ο σκηνοθέτης με τις περισσότερες (επτά) υποψηφιότητες, έχοντας κερδίσει δύο φορές. Η Μάρεν Άντε ήταν η πρώτη γυναίκα σκηνοθέτης που κέρδισε το βραβείο, λαμβάνοντας το για την ταινία Τόνι Έρντμαν το 2016.
Κοινότητα Τοπολίων
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Κισάμου
Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2018-19
Αλλαγές σε σχέση με την περίοδο 2017-18
Ομάδες που διαβαθμίστηκαν στην Γ΄ κατηγορία 2018-19:
Ομάδες που προήχθησαν από την Γ΄ κατηγορία 2017-18:
Βαθμολογία
Ισοβαθμία: α Ομόνοια-ΑΣΙΛ 3-0, ΑΣΙΛ-Ομόνοια 1-0 β ΑΕΖ-Καρμιώτισσα 2-0, Καρμιώτισσα-ΑΕΖ 3-1 γ ΑΟΑΝ-Ακρίτας 3-0, Ακρίτας-ΑΟΑΝ 0-5
Μαριέτ Χάνσον
Η Μαριέτ Χάνσον (γ. 23 Ιανουαρίου 1983), πολλές φορές αναφέρεται και σαν MaryJet ή απλώς Mariette, είναι Σουηδή τραγουδίστρια και τραγουδοποιός. Η Χάνσεν συμμετείχε στο Sikta mot stjärnorna (Σουηδική προεπιλογή για το European Soundmix Show) το 1999, μιμήθηκε τον τραγουδίστρια Amanda Marshall. Είναι γνωστή στο Σουηδικό κοινό μετά τη συμμετοχή της στο Idol 2009 του σουηδικού καναλιού TV4. Ένα χρόνο μετά, η Χάνσον ανακοινώθηκε ως η "homo της χρονιάς" στο QX Gaygala στη Στοκχόλμη.
Οι διαβολικές (διηγήματα)
Σήμερα θεωρείται ίσως το πιο επιτυχημένο και το πιο γνωστό έργο του συγγραφέα. Το έργο μεταφράστηκε στα ελληνικά το 1989.
Πήληκες
Τοποθεσία του αρχαίου δήμου
Ο δήμος των Πηλήκων, ήταν δήμος των Μεσογείων. Η ακριβής τοποθεσία του δήμου αυτού δεν έχει προσδιορισθεί, παραμένει άγνωστη και δεν έχει ακόμα ταυτιστεί επακριβώς με κάποια σημερινή περιοχή, αλλά πιστεύεται ότι ήταν βόρεια της Αθήνας, κοντά στους δήμους των Κρωπιδών και των Ευπυριδών, οι οποίοι μαζί με τους Πήληκες, ευρισκόμενοι και οι τρεις στην ίδια πεδιάδα, συναποτελούσαν τους Τρικώμους, όπως αναφέρει ο Στέφανος Βυζάντιος. Σύμφωνα με τον John S. Traill, το κέντρο του δήμου βρίσκεται σε θέση κοντά στη Χασιά, η οποία υπάγεται στον Δήμο Φυλής.
Πηγές – βιβλιογραφία
Πρωτογενείς πηγές
Εθνικό Πάρκο του Υπόγειου Ποταμού της Πουέρτο Πρινσέσα
Ιστορία
Το 2010, μια ομάδα περιβαλλοντολόγων και γεωλόγων ανακάλυψε ότι ο υπόγειος ποταμός έχει ένα δεύτερο όροφο, που σημαίνει ότι υπάρχουν μικροί καταρράκτες μέσα στο σπήλαιο. Βρήκαν επίσης τον θόλο ενός σπηλαίου 300 μέτρων υπερκείμενο του υπόγειου ποταμού, βραχώδεις σχηματισμούς, μεγάλες νυχτερίδες, μία βαθιά τρύπα στο νερό του ποταμού, περισσότερα κανάλια ποταμών, και άλλη μία βαθιά σπηλιά, καθώς και θαλάσσια πλάσματα και άλλα πολλά. Οι βαθύτερες περιοχές του υπόγειου ποταμού παραμένουν ανεξερεύνητες.
Κοινότητα Σφακοπηγαδίου
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Κισάμου
Εθνικό Πάρκο του Υπόγειου Ποταμού της Πουέρτο Πρινσέσα
Χλωρίδα
σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Puerto_Princesa_Subterranean_River_National_park_02.jpg|μικρογραφία|Χλωρίδα του εθνικού πάρκου|εναλλ.=|αριστερά|250x250εσ Στο πάρκο υπάρχουν οκτώ τύποι δασικών εκτάσεων: δάση υπερμαφικού εδάφους, δάση ασβεστολιθικού εδάφους, ορεινά δάση, δάση έλους με γλυκό νερό, πεδινά τροπικά δάση αειθαλών, παραποτάμια δάση, παράκτια δάση, μαγκρόβια δάση. Η χλωρίδα του πάρκου περιλαμβάνει πάνω από 800 φυτικά είδη, από 300 γένη και 100 οικογένειες. Σε αυτά συμπεριλαμβάνονται τουλάχιστον 295 είδη δέντρων από την οικογένεια των διπτεροκάρπων. Στα πεδινά δάση η χλωρίδα περιλαμβάνει μεγάλα δέντρα, όπως τα ντάο (Dracontomelon dao), τα ιπίλ (Intsia bijuga), τις Αλστονίες τις σχολικές, τα αμούγκις ( Koordersiodendron pinnatum ), και τα απιτόνγκ (Dipterocarpus gracilis). Στα παράκτια δάση η χλωρίδα περιλαμβάνει τα είδη: ταμανού ( Calophyllum inophyllum), Ινδικές οξιές (Pongamia pinnata), και Erynthia orientalis. Στα φυτικά είδη περιλαμβάνονται: οι Αγαθίδες των Φιλιππίνων, το καμπαγκόν (Διόσπυρος pulganensis), οι Πάνδανοι και οι κάλαμοι.
Καταρίνα Ράις
Βιογραφία
Η Καταρίνα Ράις γεννήθηκε στο Rheinhausen, μια μικρή πόλη στην αριστερή πλευρά του Ρήνου. Πέρασε τις τελικές σχολικές εξετάσεις της ("Abitur" - μεταφρασμένο στα αγγλικά ως "diploma") το 1940 και συνέχισε με σπουδές στο Institute of Simultaneous Translation ("Dolmetscher-Institut") του Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης (1941-1944), όπου έλαβε το πρώτο βραβείο ως "επαγγελματίας μεταφράστρια". Δίδαξε στο Τμήμα Ισπανικών Σπουδών του ίδιου Ινστιτούτου από το 1944 έως το 1970. Συνδύασε την δουλειά ως καθηγήτρια, από το 1951 έως το 1954, με την απόκτηση του διδακτορικού της το 1954 για την μελέτη της πάνω στο έργο του Ισπανού συγγραφέα-δημοσιογράφου Leopoldo Alas (γνωστού ως "Clarin").
Εργογραφία
Με σχεδόν 90 βιβλία και διαλέξεις σε πάνω από 20 χώρες, η Καταρίνα Ράις μπορεί να θεωρηθεί ως η σύγχρονη πρωτοπόρος της επιστήμης της μετάφρασης. Χαρακτηρίζεται ως η συνιδρύτρια, μαζί με τον Χανς Βερμέερ, της Θεωρίας του Σκοπού στην μετάφραση.
Κωνσταντίνος Χριστοφίδης
Ακαδημαϊκή Καριέρα
Ο Κωνσταντίνος Χριστοφίδης διετέλεσε μεταδιδακτορικός ερευνητής στο Πανεπιστήμιο του Κεμπέκ και Ερευνητής-Επίκουρος Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Τορόντο στον Καναδά. Έχει, επίσης, διατελέσει Επισκέπτης Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Paris VI, στο Πανεπιστήμιο του Τορόντο, στο Weizmann Institute του Ισραήλ και στην Ecole National Polytecnique, στη Grenoble. Επιπλέον, συνεργάζεται μόνιμα ως ερευνητής με το CNRS Γαλλίας. Μετά από έξι χρόνια παραμονής του στον Καναδά, όπου εργάστηκε στο Πανεπιστήμιο του Κεμπέκ και στο Πανεπιστήμιο του Τορόντο, ο Κωνσταντίνος Χριστοφίδης επέστρεψε στην Κύπρο το 1992 ως Επίκουρος Καθηγητής στο Τμήμα Φυσικής του, νεοσύστατου τότε, Πανεπιστημίου Κύπρου.
Πολιτική και Κοινωνική Δράση
Το 2019 μαζί με φίλους, συνεργάτες και νέους ανθρώπους της Κύπρου αλλά και της διασποράς ίδρυσε το κοινωνικο-πολιτικό κίνημα «Νέο Κύμα – Η Άλλη Κύπρος», το οποίο με τις προτάσεις του αποσκοπεί στο να θέσει τις σωστές βάσεις σε σημαντικά κοινωνικά, οικονομικά αλλά και πολιτικά ζητήματα που ταλανίζουν την Κύπρο. Είναι επικεφαλής του κινήματος "Νέο Κύμα" και εξήγγειλε την υποψηφιότητα του για τις Κυπριακές προεδρικές εκλογές 2023 στις 29 Μαίου 2022.
Βανέσα Γουίλιαμς
Η Βανέσα Λυν Γουίλιαμς (αγγλικά: Vanessa Lynn Williams 18 Μαρτίου 1963) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός, τραγουδίστρια και σχεδιάστρια μόδας. Αρχικά, έγινε γνωστή ως η πρώτη Αφροαμερικανίδα Μις Αμέρικα, το 1983. Τίτλο, που έχασε λίγο καιρό αργότερα καθώς το περιοδικό Penthouse, θα δημοσίευε γυμνές φωτογραφίες της. Κατόπιν, έγινε γνωστή ως τραγουδίστρια, ειδικότερα με το τραγούδι The Right Stuff, καθώς και ως ηθοποιός σε ρόλους στις ταινίες και σειρές The Odyssey (1997), Eraser (1996), Soul Food (1997), Ugly Betty και Desperate Housewives.
Ιωάννης Μόσχος (μοναχός)
Ο "Λειμών" του Ιωάννου Μόσχου
Περίπου το 578 μ.Χ. ο Ιωάννης, συνοδευόμενος από τον μαθητή και αχώριστο σύντροφό του Σωφρόνιο τον Σοφιστή (τον μετέπειτα Πατριάρχη Ιεροσολύμων) ξεκίνησαν από τη Μονή του Αγίου Θεοδοσίου της Βηθλεέμ με προορισμό την Αλεξάνδρεια. Μπορούμε να υποθέσουμε ότι ήδη από τότε υπήρχε στον νου των δύο ανδρών η σκέψη του να συλλέξουν υλικό, διδαχές αγίων πατέρων και διηγήσεις από τον βίο μοναχών και ερημιτών ασκητών, που θα διέσωζε δείγματα και εκφάνσεις της σοφίας των πατέρων της ερήμου. Το ταξίδι ξεκινούσε σε μια βίαιη εποχή, σε μια μεταβατική περίοδο ρευστότητας, κατά την οποία ο κόσμος των ερημιτών πατέρων της Ανατολής και εν γένει των μοναχών των ανατολικών επαρχιών της αυτοκρατορίας κινδύνευε, λόγω των εθνο-πολιτισμικών ανακατατάξεων, με τους νομαδικούς πληθυσμούς της ερήμου να επιδίδονται σε όλο και συχνότερες επιδρομές, και με την απειλή των στρατευμάτων των Σασσανιδών Περσών υπό αύξηση. Οι δύο άνδρες σκόπευαν να κατευθυνθούν νοτιοανατολικά, διαμέσου των έρημων εκτάσεων της Ιουδαίας, με προορισμό την Αλεξάνδρεια. Στην διάρκεια της περιήγησής του στην Αίγυπτο, ο Ιωάννης έφθασε μέχρι την Μεγάλη Όαση της Λιβυκής Ερήμου της Αιγύπτου. Η Αίγυπτος όμως δεν υπήρξε ο τελικός προορισμός για τον συγγραφέα και τον μαθητή του. Η γεωπολιτική ρευστότητα της εποχής έμελλε να τους οδηγήσει σε μια περιπλάνηση σε όλη την έκταση του ανατολικού Βυζαντίου (Αίγυπτος, Συροπαλαιστίνη, Κύπρος, Κιλικία). Καρπός των ταξιδιών του Ιωάννη στην Ανατολή και της εφέσεώς του στο να συλλέγει ψυχωφελείς διηγήσεις, ήταν το έργο Λειμών ή Λειμωνάριο, έργο που γνώρισε ιδιαίτερη δημοφιλία κατά τη βυζαντινή περίοδο στην Ανατολή, ελληνόφωνη και μη, δημοφιλία που μαρτυρείται από τον μεγάλο αριθμό των χειρογράφων που διέσωσαν το κείμενο. Καθώς μάλιστα το έργο του Μόσχου αποτελείται από ιδιαίτερα ποικίλου περιεχομένου ανέκδοτα, αυτός που θα επιχειρούσε μια κριτική έκδοση του Λειμωναρίου, θα χρειαζόταν να αντιμετωπίσει, όσον αφορά την πλειονότητα των χειρογράφων, το κάθε χειρόγραφο σαν μια ανεξάρτητη συλλογή διηγήσεων, σαν μια προσωπική συλλογή του εκάστοτε γραφέως. Με άλλα λόγια, συχνά είναι δυσδιάκριτο για κάποιες από τις διηγήσεις το εάν ανήκαν στην αρχική συλλογή του Μόσχου ή αν προστέθηκαν στη συλλογή από κάποιον γραφέα μεταγενέστερα.
Μέχρι το 1947 οι σύγχρονοι ιστορικοί άδιαφόρησαν για το περιεχόμενο του έργου. Όμως το 1947 ο Norman Baynes συνέγραψε μία περιγραφή του έργου, παρατηρώντας στο τέλος του συγγράμματός του ότι οι ιστορικοί έχουν ανάρμοστα αγνοήσει τον Λειμώνα. Φαίνεται ότι η εργασία αυτή και η παρατήρηση του κλεισίματος της συγγραφής, τράβηξαν το ενδιαφέρον μιας μερίδας ερευνητών, με αποτέλεσμα να δημοσιευθούν κάποιες αξιόλογες εργασίες.
Ευρωπαϊκή Πολιτική Κοινότητα (2022)
Κριτικές και αντιπαραθέσεις
Σύμφωνα με ρεπορτάζ του Associated Press, «Οι επικριτές ισχυρίζονται ότι το νέο φόρουμ είναι μια προσπάθεια να μπει φρένο στη διεύρυνση της ΕΕ. Άλλοι φοβούνται ότι μπορεί να γίνει ένα όργανο συζήτησης, που ίσως να συγκαλείται μία ή δύο φορές το χρόνο αλλά χωρίς πραγματική επιρροή ή περιεχόμενο." Το ρεπορτάζ κατέληξε στο συμπέρασμα ότι «Δεν προσφέρονται χρήματα ή προγράμματα της ΕΕ και δεν θα εκδοθεί επίσημη δήλωση μετά τη σύνοδο κορυφής. Η απόδειξη της επιτυχίας του είναι πιθανό να είναι αν θα πραγματοποιηθεί ποτέ μια δεύτερη συνάντηση»
Μπουντακντογάντζα
Παραπομπές
Κατηγορία:Αδριανούπολη
Ιωάννης Μόσχος (μοναχός)
Η εποχή της νεότητος
Την ίδια χρονιά (496) Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως εξελέγη ο Μακεδόνιος Β΄ (ιερός Μακεδόνιος Β΄), ο οποίος εκείνη την περίοδο φαίνεται ότι απολάμβανε της ευνοίας του Αναστασίου. Ο αυτοκράτορας όμως, από το 507 άρχισε να ασκεί πιέσεις και προς αυτόν, προκειμένου να αποκηρύξει την εν Χαλκηδόνι Σύνοδο. Επίσης απαιτούσε από τον Πατριάρχη να του δώσει την έγγραφη ομολογία πίστεως την οποία είχε δώσει στον προκάτοχό του Ευφήμιο, και την οποία ο Μακεδόνιος είχε στην κατοχή του. Οι πιέσεις αυξήθηκαν σε τέτοιο βαθμό, ώστε ο ιερός Μακεδόνιος να δεχθεί δολοφονική επίθεση με μαχαίρι (ανάλογο περιστατικό είχε συμβεί και με τον Ευφήμιο). Τελικώς, ο Αναστάσιος τον καθἠρεσε το 511, και τον εξόρισε και αυτόν στα Ευχάϊτα. Στην προαναφερθείσα αφήγηση του Λειμωναρίου, μετά την καθαίρεση και εξορία των δύο Πατριαρχών, ο Αναστάσιος βλέπει καθ' ύπνους έναν λευκοντυμένο άνδρα ιστάμενον εμπρός του να διαβάζει από έναν γραμμένο κώδικα. Ο λευκοντυμένος άνδρας διαβάζει το όνομα του αυτοκράτορα και τον πληροφορεί ότι λόγω της απιστίας του θα τον σβήσει δεκατέσσερεις φορές. Ύστερα δε από δύο ημέρες, ο Αναστάσιος, όντας έντρομος, με πολλές ταλαιπωρίες ξεψύχησε, λόγω των ασεβών του πράξεων απέναντι στην Εκκλησία. Ο Ιωάννης, προκειμένου να γράψει αυτήν την αφήγηση στηρίχθηκε στην αντίστοιχη αφήγηση του συμβάντος από τον σύγχρονό του Ιωάννη Μαλάλα. Μάλιστα, σε μεγάλο μέρος της αφήγησης ο Μόσχος δεν διαφοροποιείται καν από την φρασεολογία του Μαλάλα. Παρά ταύτα, η διήγηση του Μόσχου συνδέει άμεσα την τιμωρία που ο Αναστάσιος υπέστη με την εξορία των δύο Πατριαρχών, στοιχείο που λείπει από την εκδοχή του Μαλάλα.
Η περίοδος από το 603/604 έως 619
Το έτος 603 ή 604 βρίσκει τον Ιωάννη στην Παλαιστίνη. Υπό την απειλή όμως της εισβολής των Περσών αναγκάζεται να φύγει και να βρει καταφύγιο στην Αντιόχεια. Διαπιστώνοντας όμως την κυριαρχία των Περσών και σ' αυτήν την περιοχή, βρίσκει εκ νέου καταφύγιο στην Αίγυπτο και βάζει τον εαυτό του στην υπηρεσία των πατριαρχών Ευλογίου (608), Θεοδώρου (609) και Ιωάννη του Ελεήμονος. Το 615/614, ξανά λόγω της απειλής των Περσών, οι Ιωάννης και Σωφρόνιος αναγκάζονται να εγκαταλείψουν την Αλεξάνδρεια, με κατάληξη τη Ρώμη, (κατ' άλλους την Κωνσταντινούπολη), όπου και εκοιμήθη ο Ιωάννης τον Σεπτέμβριο του 619. Ζώντας στη Ρώμη ο Ιωάννης συνέταξε ή ολοκλήρωσε τη συγγραφή του Λειμώνος. Όπως λέει ο ίδιος, η επιγραφή "Λειμών" εδόθη στο εν λόγω σύγγραμμα λόγω της τέρψεως και της ευωδίας και της ωφελείας που προσφέρει στους αναγνώστες του. Ο Μόσχος επέλεξε να χρησιμοποιήσει ανεπιτήδευτο και δημώδες ύφος στις διηγήσεις του, καθόσον θέλησε να απευθυνθεί και προς το λαϊκό και ολιγογράμματο αναγνωστικό κοινό της εποχής. Έτσι, ο Φώτιος αναφερόμενος στο ύφος του έργου γράφει : «Η δέ του λόγου ερμηνεία εις το ταπεινότερον του προτέρου και αμαθέστερον αποκλίνει». Καταπιανόμενος με την δραστηριότητα της συγγραφής, ο Μόσχος δεν εγκαινίαζε κάποιο νέο γραμματειακό είδος. Σίγουρα γνώριζε δύο προγενέστερα παρομοίου περιεχομένου πονήματα, που είχαν κυκλοφορήσει διακόσια χρόνια ενωρίτερα : την Λαυσαϊκή Ιστορία του Παλλαδίου και την συλλογή ανεκδότων που είναι γνωστή με τον τίτλο Historia Monachorum, έργα που είχαν καθιερώσει από καιρό το γραμματειακό είδος των ψυχωφελών διηγήσεων. Άλλωστε, την εποχή του αυτοκράτορος Ιουστινιανού, ο Κύριλος ο Σκυθοπολίτης, από τους πλέον καταξιωμένους συγγραφείς βίων αγίων του 6ου αι., είχε ζωντανέψει με τις τις αφηγήσεις του στιγμιότυπα ασκητικών άθλων των αγίων Ευθυμίου, Σάββα, Ιωάννη του Ησυχαστή, Κυριακού, Θεοδοσίου, Θεογνίου και Αβραμίου στην έρημο της Ιουδαίας.
‎ Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες μοναχοί Κατηγορία:Βυζαντινή γραμματεία
Αυτοπυρπόληση
Ινδία και Κίνα
Η αυτοπυρπόληση έχει μακρά ιστορία και στον Κινεζικό Βουδισμό. Οι σχετικοί όροι είναι: wangshen (亡身, «χάνω το σώμα»), 忘身 («ξεχνώ το σώμα»), yishen (遺身, «εγκαταλείπω το σώμα») και sheshen (捨身, «παραδίδω το σώμα». Η σημασία όμως αυτών των όρων, όπως επισημαίνει ο James A. Benn, αν και μεταφράζονται παραδοσιακά με τον αγγλικό όρο για την αυτοπυρπόληση («self-immolation»), καλύπτει μία σειρά πολλών ακραίων πράξεων κατά του εαυτού, που δεν καταλήγουν όλες στον θάνατο: κόψιμο της σάρκας σε φέτες, καύση των δακτύλων ή των χεριών, καύση θυμιάματος επάνω στο δέρμα, θάνατο από ασιτία ή από πνιγμό, πτώση από γκρεμούς ή δέντρα, κατασπάραγμα από άγρια ζώα, και τέλος την αυτοπυρπόληση.
Παρά το ότι οι πρακτικές αυτοπυρπολήσεως στην Κίνα βασίζονταν σε παραδόσεις του Ινδικού Βουδισμού, απέκτησαν κάποια καθαρά κινεζικά χαρακτηριστικά. Μία «γλώσσα που δεν κάηκε» και παρέμεινε υγρή επειδή ο αυτοπυρπολούμενος έψελνε τη Σούτρα του Λωτού, βασίζεται στην πίστη των σαρίρα (βουδιστικών λειψάνων). Το κάψιμο των δακτύλων ήταν μία μορφή αυτοπυρπολήσεως, συχνά σε ανάμνηση λειψάνων. Ο μοναχός Γου-ραν της Δυναστείας των Τανγκ (θάν. περ. 840) είχε ένα όραμα στο οποίο ο Μαντζούσρι του είπε να υποστηρίξει τη βουδιστική κοινότητα του όρους Γου-τάι. Αφού πρώτα οργάνωσε ένα εκατομμύριο γεύματα για μοναχούς, ο Γου-ραν απέκαυσε ένα δάχτυλό του ως θυσία. Επανέλαβε την πράξη, έτσι ώστε μετά από 10 εκατομμύρια γεύματα είχε κάψει όλα τα δάχτυλα των χεριών του. Ο Σι-Τσεν (息塵, πέθανε περί το 937 με δύο δάχτυλα) έγινε ευνοούμενος του Αυτοκράτορα Gaozu για την καύση δακτύλων σε ανάμνηση απαγγελιών της σούτρα,
Λειμωνάριο
Το Λειμωνάριο ή Λειμών ( P.G. Migne 87, 2852-3112) είναι έργο του Ιωάννου Μόσχου, που γράφτηκε στις αρχές του 7ου αι. μ.Χ.. Από τις αρχές του 20ού αι. προσέλκυσε το ενδιαφέρον των νεοελληνιστών φιλολόγων λόγω των ιδιαιτέρων γλωσσικών μορφολογικών και συντακτικών τύπων, που περιέχει. Οι γλωσσικοί τύποι του κειμένου αποκλίνουν από τους αντίστοιχους της κλασικής ελληνικής της εποχής του, με αποτέλεσμα να έχει σχηματιστεί η πεποίθηση ότι στην εποχή στην οποία γράφτηκε χρειάζεται να εντοπιστούν οι προδρομικές καταβολές της ιστορικής νεοελληνικής. Την άποψη δε αυτή εκφράζει ρητώς ο Ολλανδός ελληνιστής Dirk Christiaan Hesseling ήδη από το 1931.
Το Λειμωνάριο και η Εκκλησιαστική Ιστορία Ευαγρίου του Σχολαστικού
Στο κεφ. 33 του 4ου τόμου της Εκκλησιαστικής Ιστορίας διαβάζουμε για τον άγιο Βαρσανούφιο (σύγχρονος του αυτοκράτορα Ιουστινιανού Α΄ ), ο οποίος, σύμφωνα με τον Ευάγριο, διήθλησε ασκητικό άσαρκον βίον σε τέτοιο βαθμό, ώστε ο Θεός τον αξίωσε να κάνει τόσο πολλά σημεία, ώστε η μνήμη του ανθρώπου να μην μπορεί να τα θυμάται όλα. Σύμφωνα με την αφήγηση του Ευαγρίου, οι σύγχρονοι του αγίου πίστευαν ότι αυτός ζούσε έγκλειστος σε ένα οικίσκο, παρά το ότι για πάνω από πενήντα έτη κανείς δεν τον είχε δει και κανένα άνθρωπο δεν είχε συναναστραφεί. Όμως, ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων Ευστόχιος δυσπιστούσε ως προς αυτό και αποφάσισε να σκάψει τον τοίχο προκειμένου να εισέλθει δι' αυτού στον οικίσκο όπου ο άγιος Βαρσανούφιος ήταν έγκλειστος. Τότε εξήλθε πυρ το οποίο παρ' ολίγον να κάψει όλους όσους βρίσκονταν σ' εκείνο το μέρος. Στο Προοίμιόν του στο βιβλίο των Ερωταποκρίσεων Βαρσανουφίου και Ιωάννου, ο άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης αναφέρεται στη μοναδική περίπτωση κατά την οποία ο όσιος Βαρσανούφιος κατά τη διάρκεια των πενήντα και πλέον ετών του εγκλεισμού του εμφανίσθηκε σε ανθρώπους, και συγκεκριμένα σε κάποιους μοναχούς της μονής του οσίου Σερίδου, κοντά στην οποία βρισκόταν και ο οικίσκος του εγκλεισμού του αγίου. Παραθέτουμε το σχετικό κείμενο του Νικοδήμου, το οποίο με τη σειρά του παραπέμπει στο κεφάλαιο ξα (61) των Ερωταποκρίσεων, όπου και η σχετική αφήγηση : "Σημείωσαι ὅτι ἀναμεταξὺ εἰς τοὺς πεντήκοντα χρόνους, καθ ̓ οὓς ἦτον ἔγκλειστος ὁ μέγας Βαρσανούφιος, μίαν μόνην φορὰν ἐφάνη εἰς μερικούς· ἐπειδὴ γὰρ ἕνας ἀδελφὸς  ἀπίστει  καὶ  ἔλεγεν,  ὅτι  ὁ  Βαρσανούφιος  δὲν  εἶναι  μέσα  εἰς  τὸ ἐγκλειστήριόν του, ἀλλ ̓ ὁ Σέριδος πλάττει τὰς ἀποκρίσεις, τούτου χάριν ὁ ἅγιος κράξας τὸν ἀπιστοῦντα ἐφάνη εἰς αὐτόν, καὶ ἔνιψεν αὐτοῦ τοὺς πόδας καὶ τῶν παρευρεθέντων ἀδελφῶν, καὶ οὕτως ἐπίστευσεν ἐκεῖνος καὶ πάντες ἐδόξασαν τὸν Θεόν· καὶ ὅρα περὶ τούτου τὴν ξαʹ  ̓Απόκρισιν τοῦ  ̔Αγίου." . Και στην περίπτωση αυτών των αφηγήσεων έχουμε να κάνουμε με εξιστορήσεις παρομοίου υφής με αυτές που συναντάμε στο Λειμωνάριο.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Βυζαντινή γραμματεία
Γιολάνδη Βισκόντι
Η Γιολάνδη Βισκόντι (1354 - 1386) από τον Οίκο των Βισκόντι ήταν κόρη του Γκαλεάτσο Β΄ κυρίου του Μιλάνου & της Παβίας και της Λευκής της Σαβοΐας. Ο πατέρας της κληροδότησε στη Γιολάνδη τις επαρχίες της Άλμπα, του Μοντόβι, του Τσεράσκο και του Ντεμόντε.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Βισκόντι Κατηγορία:Μαρκησίες του Μομφερράτου Κατηγορία:Οίκος Παλαιολόγων του Μομφεράτου Κατηγορία:Αγγλίδες κόμισσες