cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις
Ο Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου είναι ο Διοικητής των Ενόπλων Δυνάμεων. Εν καιρώ πολέμου, ενεργεί ως Αρχηγός, εξ ονόματος του Προέδρου της Τουρκίας, ο οποίος εκπροσωπεί την Ανώτατη Στρατιωτική Διοίκηση των Ενόπλων Δυνάμεων για λογαριασμό της Μεγάλης Εθνοσυνέλευσης της Τουρκίας. Διοικεί τις Ένοπλες Δυνάμεις και είναι υπεύθυνος για τον καθορισμό των πολιτικών και των προγραμμάτων που σχετίζονται με την προετοιμασία για συμπλοκή, το προσωπικό, τις πληροφορίες, τη λειτουργία, της οργάνωση, την κατάρτιση και την παροχή υπηρεσιών εφοδιασμού καθώς αποτελούν αρμοδιότητες του Γενικού Επιτελείου. Επιπλέον, το Γενικό Επιτελείο συντονίζει τις στρατιωτικές σχέσεις των Ενόπλων Δυνάμεων με τα κράτη μέλη του ΝΑΤΟ και άλλων φίλιων κρατών.
Όταν έγινε μέλος του ΝΑΤΟ στις 18 Φεβρουαρίου 1952, η Τουρκία ξεκίνησε ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα εκσυγχρονισμού των ενόπλων δυνάμεών της. Ο τουρκικός στρατός έστειλε στρατεύματα για να πολεμήσουν στην Κορέα, όπου έπαιξαν καθοριστικό ρόλο σε κάποιες περιπτώσεις. Προς το τέλος της δεκαετίας του 1980, μια δεύτερη διαδικασία αναδιάρθρωσης ξεκίνησε. Οι Ένοπλες Δυνάμεις συμμετέχουν σε μάχιμες μονάδες της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EU Battlegroup) υπό τον έλεγχο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, ως μέρος της ιταλο-ρουμανο-τουρκικής μάχιμης μονάδας, η οποία ήταν σε κατάσταση αναμονής για το καθήκον κατά την περίοδο Ιουνίου-Δεκεμβρίου 2010. Συμβάλλει επίσης στο επιχειρησιακό επιτελείο για τις πολυεθνικές πρωτοβουλίες του σώματος στρατού Ευρωπαϊκό Σώμα Στρατού (Eurocorps) της ΕΕ και του ΝΑΤΟ.
Φοίνικας Πύλας (πετοσφαίριση ανδρών)
Ιστορία
Το Φεβρουάριο του 1978 ιδρύθηκε η Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης με το Φοίνικα να αποτελεί ένα από τα ιδρυτικά της μέλη, συμμετέχοντας στα πρωταθλήματα της ομοσπονδίας.
Β΄ κατηγορία καλαθοσφαίρισης ανδρών Κύπρου
Πρωταθλήτριες
Το πρωτάθλημα της περιόδου 2019-20 διακόπηκε λόγω της πανδημίας του κορωνοιού.
Γιώτα Φώτου
Η Γιώτα Φώτου (24 Ιανουαρίου 1957, Δροσάτο - 25 Δεκεμβρίου 2019, Θεσσαλονίκη) ήταν Ελληνίδα συγγραφέας.
Σέσι Αττικής
Το Σέσι είναι παραθαλάσσιος οικισμός της βορειοανατολικής Αττικής. Ο οικισμός που αποτελείται από λίγα σπίτια, κυρίως παραθεριστικές κατοικίες, απλώνεται κατά μήκος μιας μικρής παραλίας στις ακτές του νότιου Ευβοϊκού κόλπου, βορειοανατολικά του Γραμματικού. Ο πληθυσμός του οικισμού είναι 174 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ενώ το 2001 είχε 133 κατοίκους. Από το Σέσι ξεκίνησε στις 21 Αυγούστου 2009 η καταστροφική πυρκαγιά που κατέκαψε μεγάλο μέρος της ανατολικής Αττικής.
Εθνική Εσουατίνι (ποδόσφαιρο ανδρών)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνική Σουαζιλάνδης (ποδόσφαιρο)
Βόλγας
Ονοματολογία
Τα Τουρκικά φύλα που ζούσαν κατά μήκος του ποταμού παλαιότερα αναφέρονταν σ' αυτόν ως Ιτίλ ή Ατίλ "μεγάλο ποταμό". Στις σύγχρονες Τουρκικές γλώσσες ο Βόλγας είναι γνωστός ως Ιντέλ στην Ταταρική, Ατάλ στη Τσουβασική, Ιντέλ στη Μπασκιρική, Εντίλ στην Καζακική και Ιντίλ στην Τουρκική. Τα Τουρκικά φύλα συσχέτιζαν την προέλευση του Ιτίλ με τον Ποταμό Κάμα. Ετσι ένας αριστερός παραπόταμος του Ποταμού Κάμα ονομαζόταν Ακ Ιτίλ "Λευκός Ιτίλ" και ενωνόταν με τον Καρά Ιτίλ "Μαύρο Ιτίλ" στη σύγχρονη πόλη Ουφά. Το όνομα Ιντίλ χρησιμοποείται στην Κιρκασιανή γλώσσα.
Συγκρούσεις του 20ού αιώνα
Κατά το Ρωσικό Εμφύλιο Πόλεμο και οι δύο πλευρές παρέταξαν πολεμικά πλοία στο Βόλγα. Το 1918 το "Βόλγκα Φλοτίλα" των Κόκκινων συμμετείχε στην καταδίωξη των Λευκών προς ανατολάς από το Μέσο Βόλγα στο Καζάν, στον Κάμα και τελικά στην Ουφά, στον ποταμό Μπελάγια.
Νηρίτης
Πηγές
Νηριτης
Θεόδωρος Ζαφειρόπουλος
Ο Θεόδωρος Ζαφειρόπουλος (1890-1965) ήταν δήμαρχος Πατρέων και νομάρχης Αχαϊοήλιδος.
Χρήστος Φακής
Ο Χρήστος Φακής (1870 - 1954) ήταν Έλληνας διαπρεπής δικηγόρος και πολιτικός.
Βόθωνας Αττικής
Ο Βόθωνας (πρώην Καλέντζι, αρβανίτικη ονομασία) είναι ημιορεινός οικισμός του Μαραθώνα στη βορειοανατολική Αττική. Το τοπωνύμιο Βόθωνας σημαίνει μεγάλος φυσικός λάκκος, καταβύθιση εδάφους, καθώς ο οικισμός βρίσκεται σε κοιλάδα. Βρίσκεται πολύ κοντά στη λίμνη του Μαραθώνα. Παλαιότερα αποτελούσε ξεχωριστή αυτόνομη κοινότητα, πλέον όμως ανήκει διοικητικά στο Δήμο Μαραθώνα και έχει 207 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Ο Βόθωνας επλήγη ιδιαίτερα από την καταστροφική πυρκαγιά του 2009 που κατέκαψε μεγάλο μέρος της Ανατολικής Αττικής.
562 Σαλώμη
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σαλωμη
Μετααιθυλομεθυλοβενζόλιο
Αμίνωση
Αμίνωση κατά Friedel-Crafts παράγει 2-αιθυλο-4-μεθυλοανιλίνη και 4-αιθυλο-2-μεθυλοανιλίνη :
Γερμανική επανένωση
thumb|right|250px|Χάρτης στον οποίο φαίνεται η [[Ανατολική Γερμανία|Ανατολική και η Δυτική Γερμανία ως το 1990, με το Δυτικό Βερολίνο σε κίτρινο.]]
Η Συμφωνία του Πότσνταμ του 1945 είχε ορίσει ότι μια πλήρης ειρηνευτική συνθήκη που θα ολοκλήρωνε τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, συμπεριλαμβανομένης της ακριβούς οριοθέτησης των μεταπολεμικών ορίων της Γερμανίας, απαιτείτο «να γίνει δεκτή από την κυβέρνηση της Γερμανίας, όταν θα έχει σχηματιστεί μια κατάλληλη για τον σκοπό αυτό κυβέρνηση». Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία ανέκαθεν υποστήριζε ότι καμία τέτοια κυβέρνηση δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι έχει σχηματιστεί, μέχρις ότου η Ανατολική και η Δυτική Γερμανία θα έχουν ενωθεί σε ένα ελεύθερο δημοκρατικό κράτος. Αλλά το 1990 υπήρξαν μια σειρά από απόψεις σχετικά με το αν μια ενοποιημένη Δυτική και Ανατολική Γερμανία μαζί με το Βερολίνο θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι αντιπροσωπεύει «τη Γερμανία ως σύνολο» για τον σκοπό αυτό. Το βασικό ερώτημα ήταν αν μια Γερμανία που περέμενε αποκλεισμένη από τα πρώην γερμανικά εδάφη που παρέμειναν ανατολικά της γραμμής Όντερ-Νάισσε θα μπορούσε να ενεργήσει ως «ενωμένη Γερμανία» υπογράφοντας την ειρηνευτική συνθήκη χωρίς καμία επιφύλαξη. Σύμφωνα με τη Συνθήκη «Δύο συν Τεσσάρων», η Ομοσπονδιακή και η Λαοκρατική Δημοκρατία δεσμεύθηκαν τόσο οι ίδιες όσο και η ενιαία συνέχειά τους επί της αρχής σύμφωνα με την οποία τα κοινά τους προ του 1990 σύνορα αποτελούσαν ολόκληρη την επικράτεια που θα μπορούσε να διεκδικηθεί από μια κυβέρνηση της Γερμανίας και επομένως δεν υπήρχαν άλλα εδάφη πέραν αυτών των ορίων που θα μπορούσαν να θεωρηθούν τμήματα της Γερμανίας στο σύνολό της.
Εκκλησιαστική ιστορία της Ελλάδας (1821-1827)
Εκκλησία και Φιλική Εταιρεία
Από το σύνολο των 190 περίπου αρχιερέων 81 ήταν μέλη της Φιλικής Εταιρείας. Μια από τις πιο χαρακτηριστικές περιπτώσεις συνιστά ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας Θεόφιλος Παγκώστας, ο οποίος μυήθηκε το 1820 στη Φιλική Εταιρεία από τους Ίππατρο και Πελοπίδα κατά τη διέλευσή τους από την Πάτμο.
Εκκλησιαστική εκπαίδευση και η μέριμνα για τα εκπαιδευτικά
Η υλικοτεχνική υποδομή της εκπαιδευτικής προσπάθειας βασίσθηκε στα έσοδα από την εκκλησιαστική περιουσία και κυρίως τη μοναστηριακή. Οι επίτροποι των σχολείων της Αθήνας συστήνουν στο Βουλευτικό το 1825 την εκπαίδευση των κληρικών για την αναβάθμιση της από άμβωνος διδαχής. Έτσι συχνά επισημαίνεται η σύσταση από την πολιτεία και ο έλεγχος από αυτήν σχολείων ιεροκηρύκων και πνευματικών. Για τη μόρφωση του κλήρου προτεινόταν Ακαδημία Θεολογίας, κατά τα γαλλικά πρότυπα η οποία θα τελούσε υπό τον άμεσο πολιτειακό έλεγχο. Από τη δική της την πλευρά η Εκκλησία πρότεινε την εξ ιδίων μέσων διοργάνωση εκκλησιαστικής εκπαιδεύσεως. Οι πολεμικές συνθήκες περιορίζουν τις πρωτοβουλίες χρηματοδότησης των σχολείων από την Εκκλησία. Στη Θεσσαλονίκη χρησιμοποιούνται έσοδα ενοριακών ναών και εκποιούνται αφιερώματα. Το 1825 από τα 1943, 4 γρόσια της επιτροπής της Ελληνικής Σχολής Θεσσαλονίκης τα 1578,1 καλύπτονται από τα εισοδήματα του ναού Αγίου Αντωνίου
Ο Υπουργός της Θρησκείας ή Μινίστρος της Λατρείας
Ο θεσμός καθιερώθηκε στο πλαίσιο του Προσωρινού Πολιτεύματος και με πράξη της 15ης Ιανουαρίου 1822 διορίστηκε ο επίσκοπος Ανδρούσης Ιωσήφ. Ο διορισμός του ήταν αποτέλεσμα στην ισχυρή Πελοποννησιακή επιρροή και στον ενεργό ρόλο που είχε ο κλήρος στην άσκηση της εξουσίας καθώς ήταν μία από τις ηγετικές κοινωνικές ομάδες. Ο μη διορισμός άλλων σημαινόντων ιεραρχών θα πρέπει να αποδοθεί στον περιορισμένο πολιτικό ρόλο που διαδραμάτιζαν οι Υπουργοί γενικώς σε όλη την περίοδο της Επανάστασης, αφού ουσιαστική εξουσία ασκούσε το Εκτελεστικό. Επίσης στην επιτροπή της Θρησκείας για την επεξεργασία νόμων διορίστηκαν οι Πολυχρόνιος Τζαννέτος και Γιαννούλης Καραμάνος. Μεταξύ των αρμοδιοτήτων του ήταν η επιστασία των Εκκλησιαστικών και ιερών Μοναστηρίων[...] να φροντίση [...] ώστε ο κλήρος να διακηρύξη προς τους λαούς της Ελλάδος το σέβας, την υπακοήν και αγάπην, τα οποία οφείλουσι να έχωσι προς την εύνομον της Ελλάδος διοίκησιν. Ο Υπουργός της θρησκείας μετονομάσθηκε σε Μινίστρο της Λατρείας στο Σύνταγμα της Β' Εθνοσυνέλευσης. Η αλλαγή της επωνυμίας του Υπουργείου προκάλεσε την αντίδραση του Ανδρούσης Ιωσήφ, ο οποίος θεωρούσε πως ο νέος τίτλος περιόριζε τις αρμοδιότητές του σε ζητήματα καθαρώς διοικητικά ενώ ο ίδιος θεωρούσε πως ο προηγούμενος κάλυπτε ευρύτερες. Η αλλαγή της ονομασίας εκ μέρους της Πολιτείας έδειχνε πως αντιλαμβανόταν η ίδια τη θέση του θρησκευτικού φαινομένου στην κοινωνική δομή. Ο Ανδρούσης Ιωσήφ απομακρύνθηκε από τη θέση του στα τέλη του 1824 είτε γιατί κατηγορήθηκε, όπως πίστευε ο ίδιος για προσωπικές φιλοδοξίες και οικονομικές καταχρήσεις, είτε γιατί υπέπεσε σε παράβαση καθήκοντος λόγω της συμμετοχής του σε τριμελή αποστολή για την κατάπαυση του εμφύλιου. Στη συνέχεια προτάθηκε στον Πανούτζο Νοταρά, αλλά αρνήθηκε. Γενικώς το Υπουργείο της Θρησκείας δεν λειτουργούσε ομαλά και μάλλον αδρανούσε, καθώς ο Ανδρούσης Ιωσήφ που βρέθηκε στη θέση του Υπουργείου από τις 15 Ιανουαρίου 1822 μέχρι τις 23 Μαΐου 1823, στη συνέχεια αντικαταστάθηκε από τον ιερομόναχο Δανιήλ Γεωργόπουλο. Ο Παναγιώτης Κοδρικάς αντιτάχθηκε στον συγκεκριμένο θεσμό θεωρώντας τον επινόηση της δυτικής πολιτειολογίας οι εκπρόσωποι της οποίας ήθελαν δι' αυτού να ελέγξουν de jure τα εκκλησιαστικά πράγματα. Ο Κοραής πρότεινε την ενσωμάτωσή του στο Υπουργείο Δημοσίας Παιδείας ή ακόμα και στο εσωτερικών ή και το Οικονομίας. Ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος με τη σειρά του πρότεινε το 1823 ο Υπουργός του Δικαίου να είναι αρμόδιος και για τις υποθέσεις του Υπουργού της θρησκείας. Στο Σχέδιο που συντάχθηκε για τη μεταρρύθμιση του Προσωρινού Πολιτεύματος το 1823 στην Ύδρα, προβλεπόταν η κατάργηση του Υπουργού της Θρησκείας και αντιπροτεινόταν η διοίκηση των εκκλησιαστικών από πλήρως ελεγχόμενη από την Πολιτεία σύνοδο.
Επαρχία Τελσιάι
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επαρχίες της Λιθουανίας
Χάρβεϊ (ταινία, 1950)
Κριτικές
Το περιοδικό DVD Guide στην κριτική του για την ταινία γράφει ότι ο Στιούαρτ δίνει τον καλύτερό του εαυτό.
Διακρίσεις
Η ταινία έλαβε 2 υποψηφιότητες για Όσκαρ, μια για την ερμηνεία του Τζέιμς Στιούαρτ και μια για την ερμηνεία της Τζόζεφιν Χαλ. Κι ενώ ο Στιούαρτ έχασε το Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου από τον Χοσέ Φερρέρ για την ταινία Σιρανό Ντε Μπερζεράκ (Cyrano de Bergerac, 1950) η Χαλ κέρδισε το Όσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου.
Επαρχία Σιαουλιάι
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επαρχίες της Λιθουανίας
Κωνσταντίνος Σαγιώρ
Βιογραφία
Το ρεπερτόριο του Σαγιώρ ήταν κυρίως από την ελληνική θεατρική συγγραφική παραγωγή της εποχής του. Με το θίασο της Κοτοπούλη διακρίθηκε ως ερμηνευτής σε έργα των Τίμου Μωραϊτίνη (Μαραθώνιος δρόμος και Άνθρωποι της ημέρας), Ν.Ι. Λάσκαρη (Στα παραπήγματα και Αντιπεθερίνη), Μπάμπη Άννινου και Γ. Τσοκόπουλου (Παναθήναια) κ.άλ. Από τα έργα του ξένου ρεπερτορίου, ξεχώρισε η συμμετοχή του στις κωμωδίες Κυρία Μογκοντέν και Ξινό φρούτο.
Νότης Παπαδόπουλος
Ο Νότης Παπαδόπουλος (1961) είναι Έλληνας δημοσιογράφος που σήμερα εργάζεται στην εφημερίδα «Η Καθημερινή».
2022
Τα Ηνωμένα Έθνη ανακήρυξαν το 2022 ως το Διεθνές Έτος Αλιείας και Υδατοκαλλιέργειας και ως το Διεθνές Έτος Γυαλιού.
Ab ovo
Η λατινική φράση Ab ovo κυριολεκτικά σημαίνει "από το αβγό, από την αρχή".
564 Ντούντου
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ντουντου
Κατά Λουκάν Ευαγγέλιον
Ήταν κάτοχος της ελληνιστικής παιδείας και γνώστης της ιστορικής μεθόδου της εποχής του με ευχέρεια χρήσης της Ελληνιστικής Κοινής.
Συγγραφέας του Ευαγγελίου
Καθώς πρέπει να αποκλεισθούν ως συγγραφείς των "ημείς εδαφίων" τα πρόσωπα που αναφέρονται στις διηγήσεις σε γ' πρόσωπο, όπως και τα πρόσωπα που αναφέρονται ονομαστικά σε άλλα σημεία του Ευαγγελίου και των Πράξεων, τα οποία θα έπρεπε να μνημονεύωνται σε α' πρόσωπο, απομένουν ελάχιστοι, όπως ο Δημάς (Κολ. 4:14, Φιλ. 24, Β' Τιμ. 4:10), ο Κρήσκης (Β' Τιμ. 4:10), ο Αρτεμάς (Τίτ. 3:12), ο Ζηνάς και ο Απολλώ (Τίτ. 3:13), καθώς και ο Τίτος, ο οποίος ήταν με τον Παύλο στην Αποστολική Σύνοδο (Γαλ. 2:13).
Έτσι, ο συγγραφέας των διηγήσεων των "ημείς εδαφίων" και κατά συνέπεια, των δύο βιβλίων, είναι ο συνεργάτης του Παύλου, Λουκάς, ο μόνος που παρέμεινε μαζί του μέχρι το τέλος (Β' Τιμ, 4:10-11):
Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων
Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων δεν πρέπει να συγχέεται με το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το οποίο είναι όργανο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εδρεύει στο Λουξεμβούργο και μεριμνά για την ορθή εφαρμογή του Ευρωπαϊκού δικαίου.
Θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα
Το 58% των παραβιάσεων που έχουν εκδικαστεί αφορούν το άρθρο 6, σχετικά με το δικαίωμα σε μια δίκαιη δίκη και το πρωτόκολλο 1 (άρθ. 1), σχετικά με το δικαίωμα στην ιδιοκτησία. Στο 11% των περιπτώσεων, υπήρξε σοβαρή παραβίαση των άρθρων 2 και 3 της Σύμβασης, σχετικά με το δικαίωμα στη ζωή ή την απαγόρευση των βασανιστηρίων και της απάνθρωπης και εξευτελεστικής μεταχείρισης.
Κατά Λουκάν Ευαγγέλιον
Διάγραμμα περιεχομένου
Το περιεχόμενο του Ευαγγελίου του Λουκά χωρίζεται σε έξι κύρια μέρη:
Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων
Διαδικασία
Η Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου απαιτεί όλες οι ακροάσεις να είναι δημόσιες, εκτός εάν υπάρχουν εξαιρετικές περιστάσεις που δικαιολογούν τη διεξαγωγή ιδιωτικής ακρόασης. Στην πράξη, η πλειονότητα των υποθέσεων εκδικάζεται ιδιωτικά μετά από γραπτά υπομνήματα. Σε εμπιστευτικές διαδικασίες, το δικαστήριο μπορεί να βοηθήσει και τα δύο μέρη να οδηγηθούν σε φιλικό συμβιβασμό.
Κατά Λουκάν Ευαγγέλιον
Υποσημειώσεις
Τρεμπέλας: πριν την καταστροφή του Ναού δηλ. πριν το 70 μ.Χ. * Καραβιδόπουλος: μετά το 70 μ.Χ. "χωρίς να είναι δυνατό να προσδιοριστεί ακριβέστερα" * Αγουρίδης: μετά το 65 μ.Χ., "Πόσον μετά, δεν δυνάμεθα να είπωμεν", Βούλγαρης: "εις ούδεμίαν περίπτωσιν δύνανται να θεωρηθούν ότι εγράφησαν μετά το 70 (μ.Χ.)"
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιβλία της Καινής Διαθήκης
Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων
Διαδικασία
Η Επιτροπή Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης είναι επιφορτισμένη με την εποπτεία της εκτέλεσης των αποφάσεων του δικαστηρίου. Η Επιτροπή επιβλέπει τις αλλαγές των συμβαλλόμενων κρατών στην εθνική τους νομοθεσία προκειμένου να είναι συμβατή με τη Σύμβαση ή με τα μεμονωμένα μέτρα που λαμβάνονται από τα συμβαλλόμενα κράτη για την αποκατάσταση των παραβιάσεων.
Γκουέλφ
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις του Οντάριο
Λοθάριος (Χαίντελ)
μικρογραφία|Πορτρέτο του συνθέτη Το έργο Λοθάριος (HWV) είναι δραματική όπερα σε τρεις πράξεις του Χαίντελ, σε ιταλικό λιμπρέτο, προσαρμοσμένο από την Αδελαΐδα του Αντόνιο Σάλβι. Το έργο παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο King's Theatre του Λονδίνου στις 2 Δεκεμβρίου του 1729.
Η δούκισσα του Λανζαί
Συγγραφή
Το 1833, κατά τη διάρκεια της παραμονής του στη Γενεύη με την Εβελίνα Χάνσκα, ο Μπαλζάκ αποφάσισε να γράψει αυτό το μυθιστόρημα εμπνευσμένο από τις εμπειρίες του με τη δούκισσα. Τελικά συμφιλιώθηκε μαζί της και διατήρησαν φιλικές σχέσεις, η πρώτη ανάγνωση του έργου έγινε στο σαλόνι της, η δούκισσα αναγνώρισε τον εαυτό της στον χαρακτήρα του τίτλου.
Μαρκομάννοι
Προέλευση
Οι Mαρκομάννοι εμφανίζονται για πρώτη φορά στα ιστορικά αρχεία ως συμπολεμιστές των Σουηβών του Aριόβιστου, που πολέμησαν ενάντια στον Ιούλιο Καίσαρα στη Γαλατία (σημερινή Γαλλία), αφού διέσχισαν τον Ρήνο από τη σημερινή νότια Γερμανία. Η ακριβής θέση των εδαφών τους εκείνη την εποχή δεν είναι γνωστή. Το γεγονός ότι το όνομά τους υπήρχε, πριν οι Ρωμαίοι είχαν έδαφος κοντά στον Δούναβη ή τον Ρήνο, εγείρει το ερώτημα, σε ποια σύνορα ζούσαν κοντά για να εξηγήσουν το όνομά τους. Το όνομά τους μπορεί να απηχεί μία παλαιότερη οριοθέτηση μεταξύ των βόρειων γερμανικών φυλών του πολιτιστικού κύκλου Γιάστορφ και εκείνων της μέγιστης επέκτασης των Κελτών κατά την προηγούμενη και μεταγενέστερη εποχή του Σιδήρου της κυριαρχίας του Λα Τεν σε όλη την Ευρώπη. Τα ευρήματα στα αρχαιολογικά αρχεία δείχνουν ότι είχαν ωθηθεί προς τα βόρεια με κάποια επιρροή μέχρι τη Γιουτλάνδη, αλλά ως επί το πλείστον παρέμειναν χωρισμένοι στο νότο και εγκαταστάθηκαν στην κώμη (oppida) επάνω από τη σημερινή Θουριγγία και Σαξονία κατά μήκος του Ερκύνιου δρυμού, εγγενώς συνδεδεμένη με τους μεγάλους εμπορικούς δρόμους, που πήγαιναν στα πιο εξελιγμένα κέντρα της Βοημίας, της Μοραβίας και της Σιλεσίας, που τότε ήταν όλες ακόμη κελτικές περιοχές. Έχει προταθεί ότι μπορεί να ζούσαν κοντά στη συμβολή των ποταμών Ρήνου και Μάιν, σε περιοχές που είχαν κατοικηθεί, αλλά είχαν μείνει έρημες από τους Ελβέτιους και Ταυρίσκους. Ωστόσο, ο ιστορικός Φλόρος αναφέρει ότι ο Δρούσος έκτισε ένα ανάχωμα από τα λάφυρά τους κατά τη διάρκεια της εκστρατείας του 12–9 π.Χ., αφότου είχε νικήσει τους Τενκτέρους και τους Τσάτι, και προτού στραφεί στη συνέχεια στους Χερουσίους, Σουηβούς και Σικάμβριους. Αυτό υποδηλώνει ότι δεν ήταν κοντά σε κανένα εμφανές σύνορο εκείνη την εποχή.
Αντρέ Ιγκουοντάλα
Καριέρα
Ξεκίνησε να παίζει μπάσκετ στο σχολείο του Lanphier High School στο Σπρίνγκφιλντ, Ιλινόις. Αργότερα πήγε στο Πανεπιστήμιο της Αριζόνα, παίζοντας για δύο χρόνια πριν από την επιλογή του στο Ντραφτ του NBA το 2004, όπου επιλέχθηκε ένατος συνολικά από τη Φιλαδέλφεια 76ers. Αγωνίστηκε για 7 σεζόν με τους Φιλαδέλφεια 76ers έχοντας μέσο όρο 15,3 πόντων, 5,8 ριμπάουντ και 4,9 ασίστ. Συμμετείχε για πρώτη φορά στο All-Star Game το 2011-12 και σκόραρε 12 πόντους. Το 2012 πωλήθηκε και υπέγραψε στους Ντένβερ Νάγκετς ενώ το 2013 αποκτήθηκε από τους Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς.
Φοίνικας Πύλας (πετοσφαίριση γυναικών)
Δεκαετία 2000-2009
Την περίοδο 2006-07 ο Φοίνικας τερμάτισε στην 6η θέση του πρωταθλήματος, όπως και την επόμενη περίοδο. Την περίοδο 2008-09 πήρε άδεια από την ομοσπονδία για μη συμμετοχή στο πρωτάθλημα.
Δεκαετία 2010-
Ο Φοίνικας επανήλθε στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας την περίοδο 2010-11, όπου και κατέλαβε την 6η θέση. Την ίδια θέση κατέλαβε και την περίοδο 2011-12. Τις περιόδους 2012-13, 2013-14 και 2014-15 πήρε άδεια μη συμμετοχής στο πρωτάθλημα.
Κυδωνία
Αλλαγή ονόματος και διατήρηση
Ευρήματα από τις σύγχρονες αρχαιολογικές ανασκαφές εκτίθενται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Χανίων.
Δήμος Ολυμπίων
Ο Δήμος Ολυμπίων ήταν Δήμος που λειτούργησε από το 1841 μέχρι το 1912, στο Νομό Αχαΐας και Ήλιδος και στο Νομό Ηλείας. Έδρα του υπήρξαν κατά περιόδους, οι οικισμοί Δούκας, Κριεκούκι (το σημερινό Πελόπιο), Δρούβα και Λάλας.
Αγωνιστικός προσανατολισμός
Αρχικά, το άθλημα εμφανίστηκε σαν πλοήγηση εδάφους για στρατιωτικούς. Από τότε αναπτύχθηκε με πολλές εκδοχές. Η παλαιότερη και πιο δημοφιλής εκδοχή είναι ο αγωνιστικός προσανατολισμός με τα πόδια. Όσα αθλήματα περιλαμβάνουν ένα αγώνα εναντίων ενός ρολογιού και απαιτούν πλοήγηση με ένα χάρτη είναι μορφές αγωνιστικού προσανατολισμού.
Περαία
Ναοί
Στην Περαία υπάρχουν δύο ενοριακοί ναοί, ο Ιερός Ναός Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Άνω Περαίας που χρονολογείται από το 1922 και ο Ιερός Ναός Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου στην Κάτω Περαία που χρονολογείται από το 2006.
Βορινή χιονοδρομία
Οι ψυχαγωγικές δραστηριότητες περιλαμβάνουν το σκι αντοχής και το τέλεμαρκ σκι.
Κρανέα Ελασσόνας Λάρισας
Για οικισμούς με την ονομασία Κρανέα ή Κρανιά δείτε το λήμμα: Κρανιά (αποσαφήνιση)
Ιστορία
Η Κρανιά βρίσκεται στην ευρύτερη περιοχή όπου πιθανώς ήταν χτισμένη η αρχαία θεσσαλική πόλη "Μονδαία", η ακριβής θέση της οποίας δεν έχει ανακαλυφθεί. Υπάρχουν αναφορές στο όνομα Ξεροκρανιά σε μοναστηριακά έγγραφα θεσσαλικών μονών. Η παλαιότερη είναι του 1592-93, από τη Μονή Μεγάλου Μετεώρου, όπου αναφέρεται ως Ξεροκρανία. Ωστόσο, εκείνη την εποχή, ο οικισμός πιθανώς να μην βρισκότανε στη θέση που βρίσκεται σήμερα, καθώς, σύμφωνα με ενδείξεις και μαρτυρίες, βρισκόταν στη θέση "Πηγάδια". Το 17ο με 18ο αι., οι κάτοικοι του αρχικού οικισμού μετεγκαταστάθηκαν στην τωρινή θέση, αφού συγχωνεύθηκαν και κάτοικοι γειτονικών οικισμών. Κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας, η Κρανιά ανήκε στο ναχιγιέ της Δισκάτης του καζά της Ελασσώνας του σαντζακίου των Σερβίων του βιλαετίου του Μοναστηρίου. Μετά την απελευθέρωση από τον τουρκικό ζυγό (1912), ανήκει στην επαρχία Ελασσώνας του Νομού Λάρισας. Με το "Σχέδιο Καποδίστριας" η Κρανιά έγινε έδρα του Δήμου Αντιχασίων, τον οποίο αποτελούσαν τα Δημοτικά Διαμερίσματα Κρανέας, Λουτρού και Άκρης. Από την 1η Ιανουαρίου 2011, με το "Σχέδιο Καλλικράτης", αποτελεί δημοτική κοινότητα που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αντιχασίων του νέου διευρυμένου Δήμου Ελασσόνας της Περιφέρειας Θεσσαλίας.
Οδική πρόσβαση
Βρίσκεται βορειοδυτικά της Ελασσόνας, στον δρόμο προς τα Γρεβενά, και απέχει 25 χλμ. από την Ελασσόνα.
Γερμανοί
Νεότερη ιστορία
Τον 18ο αιώνα ο γερμανικός πολιτισμός επηρεάστηκε σημαντικά από τον Διαφωτισμό.
Τα γερμανικά κράτη της Δυτικής και της Ανατολικής Γερμανίας έγιναν κεντρικά σημεία του Ψυχρού Πολέμου, αλλά επανενώθηκαν το 1990. Αν και υπήρχαν φόβοι ότι η επανενωμένη Γερμανία θα μπορούσε να ξαναρχίσει την εθνικιστική πολιτική, η χώρα θεωρείται σήμερα ευρέως ως «σταθεροποιητικός παράγοντας στην καρδιά της Ευρώπης» και «υποστηρικτής της δημοκρατικής ολοκλήρωσης».
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας γυναικών 2008-2009
Α1 Γυναικών 2008-2009
Παναθηναϊκός (μπέιζμπολ)
Ιστορία
Με αυτό τον τίτλο το Τριφύλλι μπόρεσε κι αγωνίστηκε στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα την επόμενη σεζόν.
Κάσιμιρ Πουλάσκι
Συνομοσπονδία του Μπαρ
Στις 31 Μαΐου 1772, ο Πουλάσκι, απομακρυνόμενος ολοένα και περισσότερο από τους άλλους ηγέτες της Συνομοσπονδίας, εγκατέλειψε το μοναστήρι της Γιάσνα Γκούρα και πήγε στη Σιλεσία της Πρωσίας. Στο μεταξύ, η Συνομοσπονδία του Μπαρ ηττήθηκε, με τις περισσότερες μάχες να τελειώνουν το καλοκαίρι. Συνολικά, ο Πουλάσκι θεωρήθηκε ως ένας από τους πιο διάσημους και καταξιωμένους ηγέτες της Συνομοσπονδίας. Ταυτόχρονα, ενεργούσε συχνά ανεξάρτητα, μη υπακούοντας στις εντολές της διοίκησης της Συνομοσπονδίας, και μεταξύ των επικριτών του (που περιλάμβανε τον Ντυμουριέ) είχε τη φήμη του «απρόβλεπτου». Ο πρώτος διαμελισμός της Πολωνίας έγινε το 1772.
Βόρειο μέτωπο
Ο Πουλάσκι πήγε στο Γιόρκταουν, όπου συναντήθηκε με τον Στρατηγό Οράτιο Γκέιτς και πρότεινε τη δημιουργία μιας νέας μονάδας. Κατόπιν σύστασης του Γκέιτς, το Κογκρέσο επιβεβαίωσε τον προηγούμενο διορισμό του στον βαθμό του ταξίαρχου, με ειδικό τίτλο «Διοικητής του Ιππικού», και εξουσιοδότησε τη δημιουργία ενός σώματος 68 λογχοφόρων και 200 ανδρών ελαφρού πεζικού. Αυτό το σώμα, που έγινε γνωστό ως Λεγεώνα Ιππικού του Πουλάσκι, στρατολογήθηκε κυρίως στη Βαλτιμόρη, όπου είχε την έδρα του. Μέχρι τον Αύγουστο του 1778, αριθμούσε περίπου 330 άνδρες, Αμερικανούς και ξένους. Ο Βρετανός στρατηγός Τσαρλς Λι σχολίασε τα υψηλά πρότυπα της εκπαίδευσης της Λεγεώνας. Ο «πατέρας του αμερικανικού ιππικού» ζήτησε πολλά από τους άνδρες του και τους εκπαίδευσε σε δοκιμασμένες τακτικές ιππικού. Χρησιμοποίησε τα δικά του προσωπικά οικονομικά όταν τα χρήματα από το Κογκρέσο ήταν λιγοστά, προκειμένου να διαβεβαιώσει τις δυνάμεις του για τον καλύτερο εξοπλισμό και την προσωπική του ασφάλεια. Ωστόσο, αργότερα εκείνο το έτος προέκυψε μια διαμάχη σχετικά με τα οικονομικά της Λεγεώνας και τις απαιτήσεις της από τον ντόπιο πληθυσμό. Τα προβλήματά του με τους ελεγκτές συνεχίστηκαν μέχρι το θάνατό του. Ο Πουλάσκι παραπονέθηκε ότι έλαβε ανεπαρκή κεφάλαια, εμποδίστηκε από ντόπιους και αξιωματούχους και αναγκάστηκε να ξοδέψει τα δικά του χρήματα. Δεν απαλλάχθηκε από αυτές τις κατηγορίες παρά μόνο μετά το θάνατό του.
Θάνατος και ταφή
Ενώ προσπαθούσε να συγκεντρώσει τις γαλλικές δυνάμεις που είχαν διαφύγει κατά τη διάρκεια μιας επίθεσης ιππικού, ο Πουλάσκι τραυματίστηκε θανάσιμα από σφαιρίδιο κανονιού. Το αναφερόμενο σφαιρίδιο εκτίθεται στην Georgia Historical Society στη Σαβάνα. Το Μουσείο του Τσάρλεστον έχει επίσης ένα σφαιρίδιο που αναφέρεται ότι είναι από την πληγή του Πουλάσκι. Ο Πουλάσκι απομακρύνθηκε από το πεδίο της μάχης και μεταφέρθηκε στο κουρσαρικό βριγαντίνο από τη Νότια Καρολίνα Σφήκα, υπό τις εντολές του Καπετάνιου Σάμιουελ Μπούλφιντς,, όπου και πέθανε δύο ημέρες αργότερα, αφού ποτέ δεν ανέκτησε τις αισθήσεις του. Ο ηρωικός θάνατός του, που εκτιμήθηκε από τους Αμερικανούς Πατριώτες, ενίσχυσε ακόμη περισσότερο τη φήμη του στην Αμερική.
Αφιερώματα και μνήμη
Ο Πολωνός ιστορικός Βουαντίσουαφ Κονοπτσίνσκι, ο οποίος έγραψε μια μονογραφία για τον Πουλάσκι το 1931, σημείωσε ότι ήταν ένας από τους πιο επιτυχημένους Πολωνούς, ο οποίος τον συνέταξε με άλλους Πολωνούς στρατιωτικούς ήρωες, όπως ο Ταντέους Κοστσιούσκο, ο Στανίσουαφ Ζουουκιέφσκι, ο Στέφαν Τσαρνιέτσκι και ο Πρίγκιπας Γιούζεφ Πονιατόφσκι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνοί στρατιωτικοί Κατηγορία:Πολωνοί στρατηγοί Κατηγορία:Πολωνοί Ρωμαιοκαθολικοί Κατηγορία:Πολωνοί μετανάστες στις Ηνωμένες Πολιτείες Κατηγορία:Πολωνοί στρατηγοί σε ξένους στρατούς Κατηγορία:Μεσοφυλικοί άνδρες Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα από την Πολωνία Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Νιεβόλε (χείμαρρος)
Κατηγορία:Ποταμοί της Ιταλίας
Killing Joke
Ιστορικό
Το 2003 οι Killing Joke επέστρεψαν με το ομώνυμο άλμπουμ, με τον Dave Grohl στα ντραμς. Στις 3 Απριλίου 2006, κυκλοφόρησαν το δωδέκατο άλμπουμ του συγκροτήματος, το Hosannas από τα Basements of Hell. Στις 20 Οκτωβρίου 2007, κατά τη δημιουργία του άλμπουμ Treponem Pal Weird Machine , ο μπασίστας Πολ Ρέιβεν πέθανε από καρδιακή προσβολή στη Γενεύη. Το 2008 είναι το έτος της επανένωσης του αρχικού σχηματισμού.
Μελέτης Κανιάρης
Πολιτική σταδιοδρομία
Εξελέγη μέλος της κεντρικής επιτροπής του ΚΚΕ από το 9ο συνέδριο του κόμματος και επενεξελέγη στα επόμενα συνέδρια. Παρέμεινε ενεργός μέχρι και το 13ο Συνέδριο του ΚΚΕ.
Ανάργυρος Χατζηαναργύρου
Βιογραφία
Έγινε βουλευτής τρεις φορές, πρόεδρος της Βουλής (3 Απριλίου - 23 Αυγούστου 1861 ), γενικός γραμματέας του υπουργείου εκκλησιαστικών και της δημοσίας εκπαιδεύσεως, Νομάρχης Κυκλάδων και Υπουργός επί των Εσωτερικών στην Κυβέρνηση Κουμουνδούρου το Μάρτιο του 1865.
Κυπριάδου
Υπαίθρια γλυπτική
Στη διάρκεια της δικτατορίας, λόγω της γυμνότητάς του, το γλυπτό απομακρύνθηκε και αποτέθηκε στην Πλατεία Κυψέλης. Στη θέση του τοποθετήθηκε η μαρμάρινη προτομή του Κωνσταντίνου Νικολόπουλου, πρώην Δημάρχου Αθηναίων (1951 - 1955), την οποία έχει φιλοτεχνήσει η γλύπτρια Κατερίνα Χαλεπά - Κατσάτου (γεν. 1925). Έτσι η μικρή πλατεία μετονομάστηκε σε "Πλατεία Νικολόπουλου". Αργότερα, μετά από πολυετείς ενέργειες του πολιτιστικού συλλόγου "Αναγέννηση" της περιοχής Κυπριάδη, ο Δήμος Αθηναίων αποφάσισε την επαναφορά της Εύας στην πλατεία (1995). Μόνο που η πλατεία είχε πλέον μετονομαστεί σε "Νικολόπουλου", ενώ το όμορφο άγαλμα της Εύας τοποθετήθηκε  στο πίσω (ανατολικό) μέρος του πάρκου, προς την οδό Χαλεπά.
Πηγές
Κατηγορία:Συνοικίες και περιοχές Αθήνας
Γιαγιά Τουρέ
Ξεκίνησε την καριέρα του στο σύλλογο Μιμοζά, όπου έκανε το ντεμπούτο του σε ηλικία 18 ετών. Οι επιδόσεις του τράβηξαν την προσοχή της Ευρώπης. Πριν τη μετακίνησή του στη Μπαρτσελόνα το 2007, είχε παίξει σε ομάδες όπως η Μπέβερεν, Μεταλούργκ Ντονέτσκ και Ολυμπιακό. Έπαιξε πάνω από 70 αγώνες στην Μπαρτσελόνα, όπου ήταν μέλος της ομάδας της ιστορικής σεζόν του 2009, που κέρδισε έξι τρόπαια σε μία χρονιά. Το 2010 μεταγράφηκε στη Μάντσεστερ Σίτι, όπου αποτέλεσε βασικό και αναντικατάστατο παίκτη και σημείωσε μερικά κρίσιμα γκολ, όντας καθοριστικός για την ομάδα του το 2011, όταν κέρδισε την Πρέμιερ Λιγκ μετά από 44 χρόνια.
Ρομαίν Αλεσαντρινί
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Γκενιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κλερμόν Φουτ Ωβέρνη Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σταντ Ρενναί Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1
Αρχαιολογική μαρτυρία
Ζητήματα μεθοδολογίας και ερμηνείας
Η επιστημονική μέθοδος γενικότερα έχει ως στόχο τη διατύπωση μιας θεωρίας που ομαδοποιεί και εξηγεί συναφή φαινόμενα, στηριζόμενη σε μία ή περισσότερες παραδοχές. Μια επιστημονική θεωρία προκύπτει από την παρατήρηση, το πείραμα και τον (συνήθως μαθηματικό) συσχετισμό των αποτελεσμάτων τους και αποβλέπει στην ερμηνεία δεδομένων της αισθητής πραγματικότητας. Η επιστημονική ερμηνεία των φυσικών γεγονότων έχει ως όριο την αντικειμενικά δεδομένη πραγματικότητα και την αντικειμενική (προσιτή σε όλους) διαδικασία ή μέθοδο της έρευνας (Popper, 1979, 33). Ο φιλόσοφος Καρλ Πόπερ ήταν εκείνος που εισήγαγε ως κριτήριο επιστημονικότητας μιας θεωρίας, στα πλαίσια του κριτικού ορθολογισμού, τη δυνατότητα διάψευσής της. Μια θεωρία πρέπει, δηλαδή, να διατυπώνει προβλέψεις, οι οποίες μπορούν να διαψευσθούν με την εκτέλεση πειραμάτων (Popper, 1960, 133–34). Με κάθε πείραμα που εκτελείται και το οποίο δεν διαψεύδει τη θεωρία, αυξάνεται η πιθανότητα να είναι αυτή η θεωρία σωστή. Η ύπαρξη της δυνατότητας διάψευσης διαφοροποιεί το επιστημονικό πόρισμα από την πίστη. Τα πειράματα επαλήθευσης per se δεν αρκούν, δεδομένου ότι, αφενός πολύπλοκες θεωρίες δεν είναι δυνατόν να επιβεβαιωθούν συνολικά, αφετέρου μπορεί να υπάρξουν πάντα συνθήκες εφαρμογής της θεωρίας που δεν έχουν εξεταστεί. Νεότεροι ερευνητές στον τομέα της Επιστημολογίας και της Ιστορίας των Επιστημών συμπλήρωσαν και προσάρμοσαν αυτό το κριτήριο του Πόπερ. Το ίδιο συνέβη και στην αρχαιολογική επιστήμη, στην οποία –παρά τις ισχυρές τάσεις σύγκλισης- φαίνεται ότι αντιπαλεύουν ακόμη δύο ρεύματα σκέψης, εκείνο του ακραίου επιστημονισμού και εκείνο του ακραίου ιστορισμού.
Διεπιστημονική διερεύνηση της αρχαιολογικής μαρτυρίας
Η αρχαιολογία σήμερα είναι διεπιστημονικός κλάδος. Συνδυάζει τη μελέτη των προτύπων της ανθρώπινης συμπεριφοράς (διατροφή, εγκατάσταση κ.ά), τη μελέτη τέχνεργων και άλλων στοιχείων, προκειμένου να αποδώσει μια ολιστική άποψη του παρελθόντος. Τούτη η προσέγγιση αποτελεί πλέον στερεότυπη πρακτική άσχετα από το πρότυπο ερμηνείας που ακολουθείται. Ό,τι αποκαλείται, συνεπώς, υλικός πολιτισμός, άσχετα αν υιοθετήσουμε την μεταδιαδικαστική ερμηνεία και τον θεωρήσουμε ωθητικό παράγοντα της κοινωνικής εξέλιξης, ή τον δούμε ως αντανάκλαση, έναν απλό αντικατοπτρισμό της κοινωνικής πραγματικότητας, θεμελιώνεται πάνω στην ανθρώπινη δραστηριότητα. Από όλες τις μορφές αρχαιολογικής μαρτυρίας, εκείνες που συνδέονται ιδιαίτερα με τα ερμηνευτικά πρότυπα των αρχαίων πολιτισμών είναι οι ανθρωπογενείς, όσες δηλαδή σχετίζονται άμεσα με την ανθρώπινη συμπεριφορά και μας επιτρέπουν να διερευνήσουμε τους ψυχοειδείς μηχανισμούς που υπαγορεύουν τη φυσική δράση.
566 Στερεοσκοπία
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Στερεοσκοπια
Κλάση θωρηκτών Γιαμάτο
Τα θωρηκτά κλάσης Γιαμάτο (大和型戦艦, Yamato-gata senkan) ήταν θωρηκτά του Αυτοκρατορικού Ιαπωνικού Ναυτικού τα οποία κατασκευάστηκαν και χρησιμοποιήθηκαν κατά την διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Τα πλοία είχαν εκτόπισμα 73.000 τόνους με πλήρες φορτίο όντας τα μεγαλύτερα, βαρύτερα και πλέον οπλισμένα θωρηκτά που κατασκευάστηκαν ποτέ. Έφεραν το μεγαλύτερο ναυτικό πυροβολικό που εγκαταστάθηκε ποτέ σε πολεμικό πλοίο, εννέα ναυτικά πυροβόλα 460 χιλιοστών, το καθένα από τα οποία μπορούσε να βάλλει βλήματα 1.340 κιλών με βεληνεκές 42 χιλιόμετρα. Ολοκληρώθηκαν δύο πλοία της κλάσης (το Γιαμάτο και το Μουσάσι) ενώ ένα τρίτο (το Σινάνο) μετατράπηκε σε αεροπλανοφόρο κατά την διάρκεια της ναυπήγησής του.
Γιαμάτο
thumb|right|Δοκιμές του Γιαμάτο το 1941
Σινάνο
thumb|right|Το Σινάνο τον Νοέμβριο του 1944
Το Σινάνο, αρχικά Πολεμικό Πλοίο Αριθμός 110, άρχισε να ναυπηγείται ως το τρίτο μέλος της κλάσης Γιαμάτο, με ελαφρώς τροποποιημένο σχέδιο ωστόσο. Οι περισσότερες τιμές θωράκισης του αρχικού σχεδίου μειώθηκαν ελαφρώς. Αυτά τα κέρδη σε βάρος επέτρεψαν να γίνουν βελτιώσεις σε άλλους τομείς, όπως επιπλέον πυροπροστασία και πρόσθετα παρατηρητήρια. Επιπροσθέτως, ο δευτερεύων οπλισμός των πυροβόλων 12,7 εκατοστών που χρησιμοποιήθηκε στα πρώτα δύο πλοία αντικαταστάθηκε από πυροβόλα 10 εκατοστών Τύπου 98, τα οποία αν και μικρότερα είχαν σημαντικά μεγαλύτερη ταχύτητα εξόδου, μέγιστο βεληνεκές, καλύτερη αντιαεροπορική επίδοση και μεγαλύτερο ρυθμό βολής.
Πολεμικά πλοία Αριθμός 111 και 797
Το Πολεμικό Πλοίο Αριθμός 111, το οποίο δεν ονομάστηκε ποτέ, προγραμματίζονταν ως το τέταρτο πλοίο της κλάσης Γιαμάτο και το δεύτερο που θα είχε τις βελτιώσεις που είχαν γίνει στο Σινάνο. Η καρίνα του άρχισε να κατασκευάζεται μετά την καθέλκυση του Γιαμάτο τον Αύγουστο του 1940 και συνεχίστηκε μέχρι τον Δεκέμβριο του 1941, οπότε οι Ιάπωνες άρχισαν να αμφισβητούν το φιλόδοξο πρόγραμμα κατασκευής θωρηκτών, για το οποίο με την έλευση του πολέμου, οι αναγκαίες πρώτες ύλες ήταν πολύ δυσκολότερο να βρεθούν. Ως αποτέλεσμα αυτών ολοκληρώθηκε μόνο περίπου το 30% της γάστρας του και διαλύθηκε το 1942 ώστε υλικά από αυτό να χρησιμοποιηθούν στις μετατροπές των Ίσε και Χιούγκα σε υβριδικά θωρηκτά-αεροπλανοφόρα. Το πέμπτο πλοίο, το Πολεμικό Πλοίο Αριθμός 797, σχεδιάστηκε ως βελτιωμένη εκδοχή του Σινάνο αλλά δεν άρχισε ποτέ η ναυπήγησή του. Εκτός από αυτό, το 797 επρόκειτο αντί για δύο πλευρικούς πύργους των 155 χιλιοστών να έχει πρόσθετα πυροβόλα των 100 χιλιοστών. Οι συγγραφείς William Garzke και Robert Dulin, εκτιμούν ότι θα μπορούσαν να τοποθετηθούν έως και 24 τέτοια πυροβόλα. Το Γιαμάτο τελικώς τροποποιήθηκε το 1944 σε κάτι παρόμοιο με αυτό.
Οπλισμός
thumb|Ο αντιαεροπορικός οπλισμός της αριστερής πλευράς του Γιαμάτο όπως φαίνεται σε μοντέλο του πλοίου στο [[Μουσείο Γιαμάτο στο Κούρε]]
Θωράκιση
Ωστόσο, η θωράκιση των πλοίων της κλάσης είχε αρκετά ελλείμματα, πολλά από τα οποία αποδείχθηκαν μοιραία το 1944-1945. Συγκεκριμένα, η ατελής συναρμογή της άνω και της κάτω ζώνης θωράκισης δημιούργησε ένα αδύναμο σημείο, ακριβώς κάτω από την ίσαλο. Άλλες κατασκευαστικές αδυναμίες υπήρχαν κοντά στην πλώρη, όπου οι θωράκιση ήταν εν γένει πιο λεπτή. Η γάστρα του Σινάνο είχε ακόμη μεγαλύτερες κατασκευαστικές αδυναμίες, έχοντας ελάχιστη θωράκιση και καθόλου υδατοστεγή διαμερίσματα κατά τον καιρό της βύθισής του.
Διεθνής Οργανισμός Φοιτητών Γεωδαισίας
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωδαισία Κατηγορία:Διεθνείς οργανισμοί
Ιζακάγια
Ακατσότσιν
δεξιά|μικρογραφία|Ακατσότσιν ("κόκκινο φανάρι") με το [[kanji ιζακάγια  γραμμένο πάνω του]] δεξιά|μικρογραφία|Ακατσότσιν για nikomi (δεξιά) και πανό nobori για nabe (κέντρο) Τα ιζακάγια συχνά ονομάζονται ακατσότσιν 'akachōchin' ("κόκκινο φανάρι"), από τα κόκκινα χάρτινα φανάρια, που παραδοσιακά τοποθετούνται στο εξωτερικό μέρος του καταστήματος. Σήμερα, ο όρος αναφέρεται σε μικρά ιζακάγια, που δεν αποτελούν αλυσίδα καταστημάτων. Κάποιες επιχειρήσεις, που δεν είναι ιζακάγια, επίσης μερικές φορές τοποθετούν κόκκινα φανάρια.
Διοσκουρίδης ο Πεδάνιος
Ο Διοσκορίδης ή Διοσκουρίδης ο Πεδάνιος ή Αναζαρβεύς (περίπου 10 μ. Χ. - 90 μ.Χ.) ήταν σημαντικός ΄Ελληνας Ιατρός, Ριζοτόμος, Φαρμακοποιός - Φαρμακολόγος και Βοτανολόγος. Εκτός από Πεδάνιος αποκαλείται και Αναζαρβεύς και αυτό το επέλεξε ο ίδιος, για να τιμήσει τον τόπον καταγωγής της μητέρας του, την Ανάζαρβον της Κιλικίας. Υπηρέτησε ως Ιατρός στον Ρωμαϊκό Στρατό επί της εποχής των Ρωμαίων αυτοκρατόρων Κλαυδίου (41-54 μ. Χ.) και Νέρωνος (54-68 μ. Χ.), άρα, αν και δεν είναι γνωστό το ακριβές έτος της γεννήσεώς του, θα πρέπει να υποτεθεί ότι εγεννήθη στις αρχές του 1ου αι. μ. Χ., ήτοι περίπου το 10 μ. Χ. και θα απέθανε περί το τέλη του 1ου αι. μ. Χ., πιθανώς περί το 90 μ. Χ.
Βίος
Ο Διοσκουρίδης κατέγραψε περισσότερες από 1.000 φαρμακευτικές ουσίες, η πλειοψηφία των οποίων προερχόταν από φυτά. Περισσότερες από 120 αντιμετωπίζουν οδοντιατρικά και στοματολογικά προβλήματα. Περιέγραψε επίσης ουσίες που σήμερα είναι γνωστές ως αντισηπτικά, αντιφλεγμονώδη ή αντισυλληπτικά. Αντίγραφα του πολύτομου έργου του «Περί ύλης ιατρικής» βρίσκονταν σε διαρκή κυκλοφορία και χρησιμοποιούνταν στην πράξη από την περίοδο της ακμής της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Η πρώτη λατινική έκδοσή του χρονολογείται το 1478, λίγες δεκαετίες μετά την ανακάλυψη της τυπογραφίας. Η επίδραση του έργου του εκτείνεται χρονικά τουλάχιστον μέχρι την περίοδο της Αναγέννησης και εν γένει εκτιμάται πως οι μέθοδοι παρατήρησης του Διοσκουρίδη πρόσφεραν ισχυρές βάσεις για την εξέλιξη της φαρμακολογικής επιστήμης. Το έργο αυτό μελετάται μέχρι και σήμερα, διότι παρουσιάζει τεράστιο ενδιαφέρον, θεωρούμενο υπό διάφορες επόψεις. Πέρα από την αξία του ως ιατρικό εγχειρίδιο, μεγάλης αξίας θεωρείται ο πλούτος των πληροφοριών που δίνει για τα φυτά και βότανα της νοτιοανατολικής Ευρώπης.
Φάργκο (πόλη)
Γεωγραφία
Το μεγαλύτερο πρόβλημα του Φάργκο είναι οι εποχικές πλημμύρες του Ρεντ Ρίβερ. Ο ποταμός αυτός ρέει προς τον βορρά (χύνεται στη Λίμνη Γουίνιπεγκ του Καναδά), οπότε τα χιόνια που λιώνουν και τα κομμάτια πάγου που κατεβάζει κάθε άνοιξη συναντούν χονδρότερο πάγο βορειότερα και έτσι συσσωρεύονται σχηματίζοντας «φράγματα πάγου» και δημιουργώντας πλημμύρες στην πεδινή περιοχή της πόλεως. Μετά την πλημμύρα του 2009, που μπορούσε να αποβεί πολύ καταστροφική, οι δήμοι τόσο του Φάργκο όσο και του Μούρχεντ πήραν σημαντικά μέτρα προστασίας από τις πλημμύρες. Η προηγούμενη μεγάλη πλημμύρα ήταν το 1997.
Κεντζί Ζιράκ
Καριέρα
Ο τέταρτος δίσκος του με τίτλο Mi Vida θα κυκλοφορήσει στις 9 Οκτωβρίου 2020. Singles από τον τέταρτο δίσκο τα οπoία έχουν ήδη κυκλοφορήσει είναι το "Habibi" και το "Dernier Métro".
Φάργκο (πόλη)
Κλίμα
Το 2011 το Φάργκο ήρθε πρώτο σε ψηφοφορία του «Weather Channel» για την «πόλη των ΗΠΑ με τον σκληρότερο καιρό» («America's Toughest Weather City»), με σχεδόν 850 χιλιάδες ψήφους και κυριότερους παράγοντες τις χιονοθύελλες, το ψύχος και τις πλημμύρες.
Δημογραφικά
Στην απογραφή του 2010 καταγράφηκαν 105.549 κάτοικοι του Φάργκο, που αντιστοιχούν σε πυκνότητα πληθυσμού 835 κάτοικοι ανά τετρ. χιλιόμετρο. Η φυλετική σύνθεση του πληθυσμού ήταν 90,2% λευκοί, 2,7% Αφροαμερικανοί, 3,0% Ασιάτες, 1,4% Ινδιάνοι, 0,6% άλλων φυλών και 2,1% από δύο ή περισσότερες φυλές.
Η διάμεση ηλικία των κατοίκων ήταν 30,2 έτη, με το 19,4% του πληθυσμού να είναι κάτω των 18 και το 10,1% να είναι άνω των 65. Το 50,4% των κατοίκων ήταν άρρενες και το 49,6% θήλεις.
Μεταφορές
Οι σιδηροδρομικές γραμμές της BNSF Railway διατρέχουν τη μητροπολιτική περιοχή. Η Amtrak παρέχει καθημερινά δρομολόγια με την επιβατική αμαξοστοιχία Empire Builder, που συνδέει το Σικάγο με τη βόρεια ακτή του Ειρηνικού.
Αξιοσημείωτα πρόσωπα
Οι παρακάτω γεννήθηκαν ή έζησαν (τουλάχιστον για μερικά χρόνια) στο Φάργκο (με ελληνική αλφαβητική σειρά επωνύμου):
568 Τσερουσκία
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τσερουσκια
Bal du moulin de la Galette
Μικρότερη έκδοση
Ο Ρενουάρ ζωγράφισε και μια μικρότερη εκδοχή της εικόνας (78 × 114 εκατοστά) με τον ίδιο τίτλο. Πιστεύεται ότι τώρα ο πίνακας είναι σε ιδιωτική συλλογή στην Ελβετία. Εκτός από το μέγεθός τους, οι δύο πίνακες είναι σχεδόν πανομοιότυποι, αν και ο μικρότερος είναι ζωγραφισμένος με τρόπο περισσότερο ρευστό από την έκδοση στο Ορσέ. Ο ένας είναι προφανώς ένα αντίγραφο του πρωτότυπου, αλλά δεν είναι γνωστό ποιος είναι ο πρωτότυπος. Ακόμη, δεν είναι γνωστό ποιος ήταν αυτός που εκτέθηκε για πρώτη φορά στην 3η έκθεση των Ιμπρεσιονιστών του 1877, διότι αν και ο πίνακας περιλαμβάνεται στον κατάλογο και δόθηκε ευνοϊκή προσοχή από τους κριτικούς, η καταχώρησή του δεν περιλαμβάνει το μέγεθος του πίνακα, πληροφορία που θα χρησίμευε για την ταυτοποίηση.
Δημιουργία
Αντί να χρησιμοποιεί όπως κάνουν οι περισσότεροι ζωγράφοι, ευκρίνεια σε πρώτο πλάνο και, στη συνέχεια, σταδιακά θαμπάδα, η θολούρα είναι παρούσα παντού και η μόνη διαφορά είναι το βάθος από το μέγεθος των ατόμων που εκπροσωπούνται. Ο Ρενουάρ αποφάσισε να παρουσιάσει αυτή τη σκηνή με μια μπλε ατμόσφαιρα γεμάτη με μπαλώματα φωτός άνισα κατανεμημένο σαν να διασχίζει το φύλλωμα των δένδρων για να φτάσει στο πλήθος. Είναι μέσα από το φως, το μέσο με το οποίο ο Ρενουάρ τονίζει αυτούς τους χαρακτήρες, για παράδειγμα, το ζευγάρι που χορεύει στη σκηνή φαίνεται να περιβάλλεται από φως και το ανοιχτό ροζ φόρεμα των γυναικών ενισχύει αυτό το αποτέλεσμα της προβολής. Ο Ρενουάρ χρησιμοποιεί παστέλ χρώματα λιγότερο ή περισσότερο έντονα σε ορισμένα σημεία.
Οι άνθρωποι που ήταν παρόντες στη σκηνή οι φίλοι του ζωγράφου: μοντέλα, ζωγράφοι, θαμώνες. Ο Ριβιέρ ταυτοποίησε αρκετές από τις προσωπικότητες στον πίνακα. Παρά την συνήθεια του Ρενουάρ να διανέμει ένα καπέλο της τότε μόδας της εποχής μεταξύ των μοντέλων του (το αχυρένιο καπέλο με μια μεγάλη κόκκινη κορδέλα πάνω δεξιά είναι ένα παράδειγμα αυτού του καπέλου, που ονομάζεται timbale), δεν ήταν σε θέση να πείσει το αγαπημένο δεκαεξαχρόνο μοντέλο του Τζιν, η οποία εμφανίζεται στο La balançoire, να ποζάρει ως κύριο πρόσωπο στον πίνακα (στην πραγματικότητα είχε μια σχέση με ένα τοπικό αγόρι εκείνη την εποχή). Είναι η αδελφή της η Εστέλ που ποζάρει ως το κορίτσι που φορά ένα μπλε και ροζ ριγέ φόρεμα. Αυτά τα δύο κορίτσια πήγαιναν στο Le Moulin κάθε Κυριακή με την οικογένειά τους, με δύο μικρότερες αδελφές μόλις ψηλότερες από τα τραπέζια, και τη μητέρα και τον πατέρα τους, με επίβλεψη από τη μητέρα τους (η είσοδος ήταν δωρεάν για τα κορίτσια στο Le Moulin και δεν ήταν όλα πρότυπα αρετής). Δίπλα της είναι μια ομάδα που αποτελείται από τους Pierre-Franc Lamy και Norbert Goeneutte (επίσης εμφανίζεται στο La balançoire), συναδέλφους ζωγράφος, καθώς και ο Ριβιέρ ο ίδιος. Πίσω της, ανάμεσα τους χορευτές, βρίσκονται οι Henri Gervex, Eugène Pierre Lestringuez και Paul Lhote (που εμφανίζεται στο Χορός στην Εξοχή). Στη μέση απόσταση, στη μέση της αίθουσας χορού, ο Κουβανός ζωγράφος Don Pedro Vidal de Solares y Cardenas απεικονίζεται με παντελόνι με κάθετες ρίγες χορεύοντας με το μοντέλο που ονομάζεται Μαργκό (Marguerite Legrand). Προφανώς η πληθωρική Μαργκό βρήκε τον Σολάρες πολύ σφιγμένο και προσπαθεί να τον χαλαρώσει χορεύοντας πόλκες μαζί του και του μαθαίνει αμφίβολα τραγούδια στην τοπική αργκό. Επρόκειτο να πεθάνει από τύφο μόλις δύο χρόνια αργότερα, με τον Ρενουάρ να την νοσηλεύει μέχρι το τέλος, πληρώνοντας τόσο για τη θεραπεία της όσο και την κηδεία της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γαλλικοί πίνακες Κατηγορία:Έργα με θέμα τη διατροφή
Εγνατία Οδός Α.Ε.
Χάρτης-Φωτογραφίες
καθόλου|μικρογραφία|500x500εσ|Χάρτης με τις διαδρομές των έργων της Εγνατίας Οδού ΑΕ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυτοκινητόδρομοι της Ελλάδας
Jack Ruby
thumb|240px|Η στιγμή της δολοφονίας του Όσβαλντ από τον Ρούμπι Jack Ruby είναι ο τίτλος του τραγουδιού του χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple, το οποίο αποτέλεσε το έβδομο κομμάτι του άλμπουμ "Abandon" που κυκλοφόρησε στις 2 Ιουνίου 1998. Αναφέρεται σε πραγματικά γεγονότα με πρωταγωνιστή τον Τζακ Ρούμπι, ο οποίος δολοφόνησε τον Λι Χάρβεϊ Όσβαλντ, εκτελεστή του τότε προέδρου των ΗΠΑ, Τζ.Φ. Κένεντι.
Όλγα Βασδέκη
Ατομικά ρεκόρ
Τριπλούν Ανοιχτός Στίβος : 14,67 μ | Χανιά (1999) Κλειστός Στίβος : 14,51 μ | Αθήνα (1999)
Αντώνης Γεωργιάδης (υπουργός)
Βιογραφικά στοιχεία
Επιπλέον, μετά την υπουργική του θητεία, σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Βόννης και στη Σχολή Πολιτικών Επιστημών του Μονάχου. Ακολούθως επέστρεψε στην Κύπρο και εργάστηκε ως σύμβουλος εταιρειών.
Fireball
Βραβεία
Fireball (άλμπουμ)
Κουρδική γλώσσα
Οι κουρδικές γλώσσες ή κουρδικές διάλεκτοι ανήκουν στον Ινδο-Ιρανικό κλάδο των ινδοευρωπαϊκών γλωσσών και ομιλούνται στην ευρύτερη περιοχή του Κουρδιστάν, περιλαμβάνοντας Κουρδικούς πληθυσμούς σε περιοχές της Τουρκίας, Ιράκ, Ιράν και Συρίας.
Εδαφικός σχηματισμός της Γαλλίας
Η εξαφάνιση των φεουδαρχικών οίκων
Παρόλο που βρισκόταν στο θρόνο της Γαλλίας από το 1589, ο βασιλιάς Ερρίκος Δ΄ της Γαλλίας έφερε τα δικά του εδάφη στις βασιλικές κτήσεις το 1607. Υπό την πίεση πολλών διαμαρτυριών, μεταξύ άλλων και από το Κοινοβούλιο του Παρισιού, συμφώνησε να ενσωματώσει έναν αριθμό φέουδων που κατείχε στο στέμμα της Γαλλίας:
Ωστόσο, ο Ερρίκος Δ΄ απέκλεισε από τη συμφωνία τις περιοχές Μπεάρν και Κάτω-Ναβάρα, θεωρώντας τα εδάφη αυτά ως κυρίαρχα. Ο γιος του Λουδοβίκος ΙΓ΄ τελικά τα ενσωμάτωσε το 1620: επικεφαλής μιας στρατιωτικής εκστρατείας, υπέγραψε ο ίδιος στο Πω το διάταγμα της ένωσης αυτών των νότιων περιοχών στο Βασίλειο της Γαλλίας.
Προς νέες συγκρούσεις με τον Οίκο της Αυστρίας
Η Αυστρία δεν έκρυβε την επιθυμία της για κυριαρχία στην Ευρώπη, παρουσιάζοντας την εικόνα του μαχητικού προπύργιου του Καθολικισμού απέναντι στον ανερχόμενο Προτεσταντισμό. Το πιο ανησυχητικό για τη Γαλλία ήταν ότι ο ισχυρισμός αυτός έβρισκε απήχηση σε καθολικούς κύκλους στη Γαλλία. Επιπλέον, οι εδαφικές κτήσεις των Αψβούργων περιέκλειαν τη γαλλική επικράτεια: Ισπανία, Κάτω Χώρες, Φρανς-Κοντέ και μακρύτερα, το Μιλάνο.
Εδραίωση της επικράτειας
Στο νότο, ο Λουδοβίκος ΙΕ΄ ενίσχυσε τη θέση της Γαλλίας στη Μεσόγειο. Με τη Συνθήκη των Βερσαλλιών, η Δημοκρατία της Γένοβας εκχώρησε προσωρινά τη διοίκηση του νησιού της Κορσικής (ανεξάρτητη de facto από το 1755) στο Βασίλειο της Γαλλίας, με αντάλλαγμα την ακύρωση του χρέους των Γενουατών. Το νησί υποτάχθηκε στη συνέχεια στρατιωτικά από τα στρατεύματα του Λουδοβίκου ΙΕ΄ κατά τη διάρκεια της μάχης του Πόντε-Νόβο το 1769 και ποτέ δεν επεστράφη στους Γενουάτες.
Τα σύνορα το 1815
Μετά την ήττα του Ναπολέοντα στο Βατερλώ το 1815, όλες οι κατακτήσεις της Γαλλικής Επανάστασης και της Αυτοκρατορίας, με μερικές εξαιρέσεις, χάθηκαν και τα σύνορα επανήλθαν ως είχαν το 1790.
Ασιατικό χάντικαπ
Το σημαντικότερο χαρακτηριστικό τους είναι πως μειώνουν τα πιθανά αποτελέσματα από 3 (1-Χ-2) σε 2. Αυτή η απλοποίηση συνεπάγεται 2 πιθανά αποτελέσματα, με το καθένα να έχει περίπου 50% πιθανότητες επιβεβαίωσης. Τα ασιατικά χάντικαπ έχουν τα θετικά και τα αρνητικά σημεία τους για έναν μπουκμέικερ. Στα θετικά είναι πως τους επιτρέπουν να παίρνουν περισσότερα χρήματα σε διάφορα σημεία, καθώς η διαχείριση του ρίσκου και του στοιχηματισμού είναι ευκολότερη υπόθεση. Αρνητικό για τους bookmakers είναι το γεγονός πως πρόκειται για πολύ ανταγωνιστικές στοιχηματικές αγορές, οπότε ο μπουκμέικερ παίζει με μικρότερα περιθώρια κέρδους ή αλλιώς γκανιότα (Vigorish).
Τα 0.25, 0.50 και 0.75 χάντικαπ
Όλα τα παιχνίδια παίρνουν χάντικαπ, διαιρέσιμα με 1/2 (0.50) ή 1/4 (0.25). Τα χάντικαπ του 1/4 (0.25) χωρίζουν το στοίχημα στα δύο γειτονικά 1/2 (0.50) χάντικαπ. Για παράδειγμα, αν κάποιος ποντάρει 1000 Euro σε ένα χάντικαπ των 3/4 (0.75), αυτό σημαίνει πως έχει ποντάρει 500 Euros στο 1/2 (0.50) και άλλα 500 Euros στο 1. Με τα στοιχήματα του 1/4 (0.25) μπορεί να κερδίσει στο μισό στοίχημα και στο άλλο μισό να πάρει πίσω τα χρήματά του, ή να χάσει στο μισό στοίχημα και στο άλλο μισό να πάρει πίσω τα χρήματά του.
Αλφόνσο Φορντ
Στην Ευρώπη
Τη σεζόν 1995-96 αγωνίστηκε στην ισπανική Πένιας Ουέσκα. Την σεζόν 1996-1997 αγωνίστηκε στην Ελλάδα με τη ομάδα του Παπάγου. Την επόμενη χρονιά αγωνίστηκε για λίγα παιχνίδια στη Τουρκία αφού τον Αύγουστο του 1997 (και ενώ είχε συμβόλαιο με την ομάδα του Παπάγου) διαγνώσθηκε για πρώτη φορά η ασθένεια του. Τη σεζόν 1998-99 επέστρεψε στην Ελλάδα για να αγωνιστεί στο Σπόρτιγκ, έχοντας 22,4 πόντους, 6,5 ριμπάουντ και 2,1 ασίστ μέσο όρο. Οι πολύ καλές εμφανίσεις του του έδωσαν την ευκαιρία να αγωνιστεί στην ομάδα του Περιστερίου το 1999-2001 με το οποίο αγωνίστηκε και στην Ευρωλίγκα ενώ στην Ελλάδα οδήγησε το Περιστέρι στην 2η θέση στην κανονική περίοδο (πάνω από τον Ολυμπιακό), με τον ίδιο να έχει 23,7 πόντους μέσο όρο. Τη σεζόν 2000-2001 αναδείχθηκε πολυτιμότερος παίκτης στην Α1 και αποκτήθηκε από τον Ολυμπιακό με τον οποίο διακρίθηκε και στην Ευρωλίγκα. Ανακηρύχθηκε δύο φορές πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης. Ο Φορντ συνέχισε στην Ιταλία και τη Σιένα και μέτρησε 19,1 πόντους στο ιταλικό πρωτάθλημα και 17,9 πόντους στην Ευρωλίγκα, ενώ η τελευταία ομάδα της καριέρας του ήταν η Σκαβολίνι με την οποία είχε 22,2 πόντους λίγο πριν η αρρώστια σταματήσει την ξέφρενη πορεία του μέσα στα γήπεδα.
Ιωνάς Κωνσταντινίδης
Συμμετοχή στις πολιτικές εξελίξεις του Αγώνα
Ο επίσκοπος Ιωνάς συμμετείχε στην Α’ Εθνοσυνέλευση. Το 1825 διορίστηκε Μινίστρος (δηλαδή υπουργός) της Θρησκείας. Το 1827, με την ιδιότητα του βουλευτή, εκπροσώπησε την Τροιζήνα στην Γ’ Εθνοσυνέλευση.
Η δράση του επί Καποδίστρια
Το 1830, ο Ιωάννης Καποδίστριας τον διορίζει εκκλησιαστικό τοποτηρητή Ναυπλίου και Άργους, στοχεύοντας να επιλύσει προβλήματα, κυρίως σχετικά με την εκκλησιαστική διοίκηση. Ο Κωνσταντινίδης θα διατηρήσει τη θέση του για τρία χρόνια και μ’ αυτήν θα υποδεχτεί τον Όθωνα στο Ναύπλιο.
Μουσάσι (θωρηκτό)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολεμικά πλοία της Ιαπωνίας Κατηγορία:Θωρηκτά