cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Λίλο & Στιτς
Ανάπτυξη
Δουλεύοντας για τρεις συνεχόμενες μέρες στο δωμάτιο του ξενοδοχείου του στο Παλμ Σπρινγκς στη Φλόριντα, ο Σάντερς δημιούργησε ένα βιβλίο 29 σελίδων με σκίτσα, σκιαγραφώντας τη γενική ιστορία της ταινίας. Αρχικά, είχε επιλέξει ως κεντρικό πρόσωπο της ιστορίας ένα αγόρι, αλλά καθώς ο χαρακτήρας του Στιτς αναπτυσσόταν, αποφάσισε πως θα ήταν καλύτερο ο Στιτς να έρθει σε αντίθεση με έναν γυναικείο χαρακτήρα: «Θεωρώ πως ο Στιτς αντιπροσώπευε έναν αντρικό χαρακτήρα κι έτσι, για ισορροπία θα έπρεπε να τον τοποθετήσω δίπλα σε ένα κορίτσι. Θέλαμε κάποιον που θα βρισκόταν σε διαμάχη μαζί του και συνειδητοποιήσαμε πως ένα αγόρι θα μπορούσε να είναι σύμμαχος παρά αντίπαλος». Έπειτα, ο Σάντερς έριξε μία ματιά στον χάρτη της Χαβάη που είχε στον τοίχο του και, ενθυμούμενος πως είχε πάει πρόσφατα εκεί διακοπές, μετέθεσε την τοποθεσία της ιστορίας εκεί. Μη καλός γνώστης της Χαβανέζικης κουλτούρας, ο Σάντερς στράφηκε σε ένα βιβλίο οδηγό για τη Χαβάη, όπου εντόπισε τα ονόματα «Λίλο Λέιν» και «Νάνι». Αφού τελείωσε με το βιβλίο, το έστειλε στο Μπέρμπανκ, όπου ο Σάντερς ενέκρινε την ιδέα θέτοντας έναν όρο: «θα πρέπει να μοιάζει σαν να το έχεις ζωγραφίσει εσύ».
Σενάριο
"Όπου κι αν πηγαίναμε, ο ξεναγός μας έμοιαζε να γνωρίζει κάποιον. Ήταν πραγματικά αυτός που μας εξήγησε τη χαβανέζικη έννοια της οχάνα, μία έννοια όπου η οικογένεια κάποιου εκτείνεται πολύ πέρα από τους άμεσους συγγενείς του. Αυτή η ιδέα επηρέασε τόσο πολύ την ιστορία, ώστε τελικά απετέλεσε το θεμέλιό της. Ήταν αυτό το οποίο έκανε τον Στιτς να εξελιχθεί και να ξεφύγει από τη φύση του και από αυτό για το οποίο δημιουργήθηκε, να καταστρέφει."
Home media
Στις 22 Αυγούστου 2005, κυκλοφόρησε μία ειδική έκδοση 2 δίσκων DVD στο Ηνωμένο Βασίλειο, λίγες μέρες πριν την απευθείας σε βίντεο κυκλοφορία της συνέχειας, Λίλο & Στιτς 2: Ο Στιτς έχει πρόβλημα (2005). Στις 24 Μαρτίου 2009, κυκλοφόρησε μία νέα ειδική έκδοση DVD με τίτλο «Big Wave Edition». Αυτή η έκδοση εμπεριείχε όλα τα αρχικά μπόνους χαρακτηριστικά, επιπρόσθετα με ηχητικό σχολιασμό, ένα δίωρο ντοκιμαντέρ με πληροφορίες σχετικά με την παραγωγή της ταινίας, περισσότερες διεγραμμένες σκηνές, διάφορα ένθετα από πίσω από τις κάμερες και παιχνίδια.
Κριτικές
Η σελίδα συλλογής κριτικών Rotten Tomatoes δίνει στην ταινία ποσοστό αποδοχής 87% με μέσο όρο 7.3/10, βασισμένα σε 151 κριτικές. Στη τμήμα ομοφωνίας αναφέρει: «Πιο ακραία από το παραδοσιακό υλικό της Disney, η ταινία Λίλο & Στιτς διερευνά οικογενειακά ζητήματα, ενώ παρέχει μία διασκεδαστική και γοητευτική ιστορία». Η σελίδα συλλογής κριτικών Metacritic δίνει στην ταινία μέσο σκορ 74/100 βασισμένο σε 30 κριτικές, με την ένδειξη «γενικά θετικές κριτικές». Σε ψηφοφορία κοινού της εταιρίας CinemaScore, η ταινία έλαβε μέσο όρο βαθμό «A» σε μία κλίματα από το «A+» μέχρι το «F».
Γέφυρα Ντιάβολσκι
Περιγραφή
Το γεφύρι χρονολογείται από την περίοδο 1515-1518 και βρίσκεται σε υψόμετρο 420 μέτρων, έχει μήκος 56 μέτρα και πλάτος 3.5 μέτρα. Η γέφυρα έχει τρία τόξα με το κύριο τόξο να έχει ύψος 11.5-12 μέτρα. Η Βουλγαρία το 1984 χαρακτήρισε τη γέφυρα αυτή αυτό ως μνημείο εθνικής κληρονομιάς. Αν και η γέφυρα βρίσκεται σε μια απομονωμένη περιοχή σήμερα είναι κέντρο έλξης τουριστών και ψαράδων.
Η γέφυρα χτίστηκε με εντολή του Σουλτάνου Σελίμ Ι (1512-1520) και μέχρι τα μέσα του 20ου αιώνα μέσω την γέφυρας πέρναγε ο εμπορικός δρόμος που σύνδεε την Φιλιππούπολη και το πέρασμα της Μακάζας προς την οροσειρά της Ροδόπης. Από αυτή τη γέφυρα περνάγανε τα τελευταία καραβάνια με καμήλες στην περιοχή της Θράκης. Η χρήση της γέφυρας σταμάτησε κατά την διάρκεια της Σοσιαλιστικής Βουλγαρίας όταν σταμάτησαν οι εμπορικές επαφές με την Ελλάδα και το πέρασμα της Μακάζας μετατράπηκε σε στρατιωτικό φυλάκιο (το πέρασμα της Μακάζας είναι το συνοριακό πέρασμα στην Νότια Βουλγαρία που οδηγεί στα Βουνά της Ροδόπης και την Κομοτηνή και τα τελευταία χρόνια σχεδιάζεται να επαναλειτουργήσει - δρόμος Κομοτηνής για Κάρτζαλι Βουλγαρίας ).
Λαογραφία
Σύμφωνα με τοπικούς μύθους η γέφυρα χτίστηκε από τον διάβολο ο οποίος έχτισε την γέφυρα δείχνοντας την δύναμή του. Ένας άλλος τοπικός μύθος αναφέρει ότι ένα κορίτσι αυτοκτόνησε από το υψηλότερο σημείο της γέφυρας για να ξεφύγει το γάμο με ένα τοπικό μουσουλμάνο ηγέτη. Κατά την αυτοκτονία οι άνδρες που παρακολουθούσαν το κορίτσι είδαν τον διάβολο μέσα στο νερό, τρομοκρατήθηκαν και έτρεξαν σε φυγή ενώ το κορίτσι σώθηκε. Σήμερα πάνω από την γέφυρα, πάνω από το κεντρικό τόξο διακρίνεται ένας βράχος μέσα στο νερό ο οποίος σύμφωνα με την τοπική παράδοση έχει το σχήμα του διαβόλου. Σύμφωνα με άλλη παράδοση οι ήχοι του ποταμού Άρδα όπως αντανακλούνται από τα δένδρα δημιουργούν ήχους του διαβόλου. Σύμφωνα με μια άλλη ιστορία πάνω στη γέφυρα υπήρχε αστέρι στο υψηλότερο τόξο, με 6 γωνίες. Στον μεσαίωνα το αστέρι αυτό θεωρούνταν το σύμβολο του Σολομώντα και είχε την δύναμη να δαμάζει τους δαίμονες. Σύμφωνα με μια άλλη παράδοση ο κατασκευαστής της γέφυρας είναι ο Δημητάρ από το κοντινό χωριό Νεντελίνο ο οποίος κάθε κατασκευή που έκανε την ημέρα αυτή γκρεμιζόταν το βράδυ.. μέχρι που θυσίασε την γυναίκα του, όπως και σοτ γιοφυρι της Άρτας.
Γιέζερο (Μπίχατς)
Το Γιέζερο (κυριλλικά: Језеро) είναι χωριό της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ευρίσκεται εντός του εδάφους της Πόλεως του Μπίχατς, εντός του Καντονιού της Ούνα-Σάνα και εντός της Ομοσπονδίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής του 2013, αριθμούσε 540 κατοίκους.
Φράγκο Μπουρούντι
Κέρματα
Το 1965 κόπηκαν από την Τράπεζα του Βασιλείου του Μπουρούντι κέρματα του 1 φράγκου από ορείχαλκο. Το 1968 η Τράπεζα της Δημοκρατίας του Μπουρούντι ανέλαβε την κοπή των κερμάτων και εισήγαγε τα νομίσματα του 1 και των 5 φράγκων από αλουμίνιο και εκείνα των 10 φράγκων από χαλκονικέλιο. Το 1976 εισήχθη δεύτερη σειρά των κερμάτων του 1 και των 5 φράγκων, έχοντας επάνω τους το εθνόσημο.
Τσαχιάγκιϊν Ελμπεγκντόρζ
Δημοκρατικό κίνημα
Στις 10 Δεκεμβρίου του 1989 στη διάρκεια της πρώτης ανοικτής διαδήλωσης υπέρ της δημοκρατίας, ο Ελμπεγκντόρζ ανακοίνωσε τη δημιουργία της Μογγολικής Δημοκρατικής Ένωσης. Ακολούθησαν μαζικές διαδηλώσεις, απεργίες και άλλες δραστηριότητες, που είχαν σκοπό να μεταβληθεί το καθεστώς σε δημοκρατία.
Δάφνη Φθιώτιδας
Εγγεγραμμένοι στους εκλογικούς καταλόγους είναι περίπου 130 άτομα.
Σεγούντα Λίγα
Ιστορία
Το 1999 η Πορτογαλική Ένωση Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου πήρε τον έλεγχο των δύο πρωταθλημάτων εθνικού επιπέδου και μετονόμασε το πρωτάθλημα σε Σεγκούντα Λίγκα και η Σεγκούντα Ντιβιζάο Β επανήλθε στο αρχικό της όνομα Σεγκούντα Ντιβιζάο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Πορτογαλίας Κατηγορία:Σεγκούντα Λίγκα
Τζοβάνι ντ’ Ατανάση
"Εάν όλα τα σπάνια αρχαιολογικά ευρήματα, τα οποία ανακαλύπταμε καθημερινά κατά τη διάρκεια των ανασκαφών στις Θήβες της Αιγύπτου υπήρχαν συγκεντρωμένα σε κάποιο Μουσείο, ο θεατής θα αποκτούσε πλήρη εικόνα της Αιγύπτου κατά τη διάρκεια των αιώνων."
Το ανασκαφικό έργο
Στην πρώτη αποστολή του στην Άνω Αίγυπτο ως διερμηνέας του Beechy, ο Αθανασίου βρίσκεται στην καρδιά του αιγυπτιακού πολιτισμού, στο ναό του Άμμωνα στο Καρνάκ, όπου κάνει ανασκαφές για 40 ημέρες χωρίς κάποια μεγάλη επιτυχία
Σολφατάρα
Ανάμεσα στα αέρια αυτά περιέχονται, εκτός των άλλων, υδρόθειο (H2S) και καθαρό θειάφι σε ατμούς, διοξείδιο του άνθρακα (CO2) και υδρατμοί. Από την οξείδωση του υδροθείου και του θείου παράγεται διοξείδιο του θείου, το οποίο διαλύεται στους υδρατμούς και δημιουργεί θειώδες οξύ (H2SO3). Το θειώδες οξύ μαζί με τους υδρατμούς διαποτίζει το έδαφος γύρω από το σημείο των αναθυμιάσεων, αποσαθρώνει και εξαλλοιώνει τα περιβάλλοντα πετρώματα, σχηματίζοντας λασπώδεις λάκκους που κοχλάζουν, καθώς εξέρχονται από αυτούς τα αέρια.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ηφαιστειολογία
Όιγκεν Μπραχτ
Ο Οϊγκέν Μπραχτ (Eugen Felix Prosper Bracht 3 Ιουνίου 1842, Morges, Waadt - 5 Νοεμβρίου 1921, Ντάρμστατ) ήταν Γερμανός ζωγράφος τοπίων.
Βιογραφία
Ήταν γνωστός για τα τοπία και σκηνές της Βόρειας Γερμανίας και το 1880 και το 1881, έκανε ταξίδια μέσα από τη Συρία, την Παλαιστίνη και την Αίγυπτο.
Fibre to the building
Το FTTB έρχεται έτσι σε αντίθεση με το Fiber to the Home (FTTH), στο οποίο η οπτική ίνα φτάνει μέχρι το χώρο του χρήστη. Παράλληλα όμως διαφέρει σημαντικά από μεθόδους όπως οι Fiber to the Node (FTTN), Fiber to the Curb (FTTC), ή Hybrid Fibre-Coaxial (HFC), καθώς περιορίζει στο ελάχιστο την χρήση παραδοσιακού καλωδίου.
Γιάνκοβατς (Μπίχατς)
Το Γιάνκοβατς (σερβικά κυριλλικά: Јанковац) είναι χωριό της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ευρίσκεται εντός του εδάφους της Πόλεως του Μπίχατς, εντός του Καντονιού της Ούνα-Σάνα και εντός της Ομοσπονδίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής του 2013, δεν αριθμούσε κανέναν κάτοικο.
Σουφλί
Ιστορία
Η άνθησή του άρχισε τον 19ο αιώνα, οπότε και εξελίχθηκε σε ένα σημαντικό εμπορικό κέντρο. Η δημιουργία του σιδηροδρομικού σταθμού το 1872 συνέβαλε σημαντικά στην οικονομική του ανάπτυξη. Ο πληθυσμός του αυξανόταν εντυπωσιακά και ενώ το 1877 είχε γύρω στους 4.680 κατοίκους, το 1908 έφτασε τους 12.000-13.000. Το Σουφλί γίνεται γνωστό κυρίως για το μετάξι. Τέσσερα εργοστάσια μεταξουργίας δημιουργούνται: των Αζαρία και Πάπο (1908), των Τζίβρε (1920), του Π. Χατζησάββα, του Τσιακίρη (1954) και το κρατικό εργοστάσιο. Ωστόσο η σηροτροφία και μεταξουργία δεν είναι η μόνη ασχολία των κατοίκων, καθώς ανάπτυξη έχουν παρουσιάσει η αμπελουργία και οινοποιία, η καροποιία και η σιδηρουργία.
Θεοδώρα (9ος αιώνας)
Η αδελφή του Βάρδα
Ο Μιχαήλ Γ΄ μεγάλωσε υπό την επιμέλεια του αδελφού της Θεοδώρας Βάρδα και πήρε -κατά τους χρονογράφους πάντοτε- την χειρότερη ανατροφή που μπορούσε να δοθεί: παραδομένος από μικρή ηλικία στα ποτά (εξ ου και η προσωνυμία Μέθυσος), στις ερωμένες και στις αρματοδρομίες.
Πρίζρεν
Είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της χώρας, με πληθυσμό 221.000 κατοίκων (2006). Αποτελεί έδρα του ομώνυμου Δήμου καθώς και της Επαρχίας Πρίζρεν. Ιδρύθηκε τον 11ο μ.Χ. αιώνα και είναι κτισμένη σε υψόμετρο 652 μ. Οι Αλβανοί αποτελούν τη μεγαλύτερη εθνοτική ομάδα (81,6% του πληθυσμού). Η σύγχρονη βιομηχανία της πόλης παράγει υφάσματα, είδη ξυλοτεχνίας, υποδήματα, φιλιγκράν λεπτουργήματα και επεξεργασμένα τρόφιμα.
Ιστορία
Το Πρίζρεν ιδρύθηκε κατά τους βυζαντινούς χρόνους και κατά το 14ο αιώνα, ως πρωτεύουσα της Σερβίας, ήταν έδρα της αυτοκρατορικής αυλής του Σέρβου τσάρου Στέφανου Ντουσάν, με δικό της νομισματοκοπείο. Υπήρξε μεγάλο πολιτιστικό και εμπορικό κέντρο στο εσωτερικό της Βαλκανικής στη διαδρομή από τη Σκόδρα προς τις ακτές της Αδριατικής.
Ο Λέων Τρότσκι επισκέφθηκε το Πρίζρεν ως δημοσιογράφος, προκειμένου να κάνει ρεπορτάζ για τη σφαγή στην πόλη κατά τον Α' Βαλκανικό Πόλεμο.
Αξιοθέατα
Ο Ορθόδοξος Καθεδρικός Ναός της Παναγίας της Λιέβισκα (1306-1307), την οποία είχαν μετατρέψει οι Τούρκοι σε τζαμί, αναστηλώθηκε το 1950. Έχει επιβλητικές μεσαιωνικές τοιχογραφίες, έπεσε όμως θύμα της πολιτικής αντιπαράθεσης Σέρβων - Αλβανών κατά το έτος 2004. Το 2006 εντάχθηκε από την UNESCO στον Κατάλογο των Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς σε κίνδυνο. Η Εκκλησία του Σωτήρος του 14ου αιώνα, φρουρείται από στρατεύματα των Δυνάμεων Κοσόβου (KFOR).
Μαροκινές γενικές εκλογές 2021
Στην πρώτη συνεδρίαση της Βουλής, στις 9 Οκτωβρίου 2021, ο Ρασίντ Τάλμπι Αλάμι εξελέγη Πρόεδρος της Βουλής με 258 ψήφους υπέρ.
Εκλογικό σύστημα
Στο Μαρόκο το πολίτευμα είναι συνταγματική μοναρχία με μονάρχη τον Βασιλιά Μοχάμετ ΣΤ΄. Τα 395 μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων του Μαροκινού κοινοβουλίου εκλέγονται με άμεσες εκλογές, με καθολική ψηφοφορία, για πενταετή θητεία. Στις προηγούμενες εκλογές οι 60 έδρες προορίζονταν για γυναίκες και 30 έδρες για νέους (<40 ετών). Σε αυτές τις εκλογές ίσχυσε ο νέος εκλογικός νόμος, σύμφωνα με τον οποίο οι ποσοστώσεις για τις ειδικές ομάδες άλλαξαν:
Kingdom Hearts II
Ιστορία
αριστερά|thumb|Η μάχη των Sora, Donald και Goofy εναντίον των Heartless, στο Hollow Bastion. Το παιχνίδι ξεκινά με τον Ρόξας, ένα μυστηριώδες αγόρι που απολαμβάνει τις τελευταίες μέρες των καλοκαιρινών του διακοπών με την παρέα του. Η ήρεμη όμως ζωή του διαταράσσεται από περίεργα όνειρα με πρωταγωνιστή ένα αγόρι που του μοιάζει καταπληκτικά και την εμφάνιση του Keyblade, ενός όπλου που κρατά το αγόρι των ονείρων του. Ο Ρόξας συναντά ένα περίεργο κορίτσι και μερικούς μαυροντυμένους άντρες με πολλή διάθεση για μάχη, και τελικά οδηγείται σ' έναν θάλαμο ναρκώσεως όπου κοιμάται ο Σόρα. Έπειτα από ένα σύντομο βίντεο, ο Ρόξας εξαφανίζεται.
Summons
Στο Kingdom Hearts 2 δεν επιστρέφουν τα παλιά summons, αλλά είναι όλα καινούρια:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια Kingdom Hearts Κατηγορία:Final Fantasy Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Square Enix Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Disney Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2005 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια δράσης ρόλων Κατηγορία:Αποκλειστικότητες του PlayStation 2 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation 2 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation 3 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια crossover Κατηγορία:Μαγεία στα βιντεοπαιχνίδια
Επαρχία Καλαβρύτων
Καταλάμβανε το νότιο και ορεινό τμήμα του νομού και συνόρευε με τις επαρχίες Πάτρας στα δυτικά και Αιγιαλείας στα βόρεια, καθώς και με τις επαρχίες Ηλείας δυτικά, Γορτυνίας και Μαντινείας νότια και Κορινθίας ανατολικά.
Διοικητικές μεταβολές
Δημιουργήθηκε αρχικά με την Διοικητική διαίρεση του 1828 από τον κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια με το Ι' ψήφισμα της 13ης Απριλίου 1828 σαν Επαρχία Καλαβρύτων. Με την διοικητική διαίρεση του 1833 ήταν μία από τις πέντε επαρχίες του νομού Αχαΐας και Ήλιδος με το όνομα επαρχία Κυναίθης. Καταργήθηκε στην συνέχεια με την διοικητική διαίρεση του 1836 η οποία κατάργησε προσωρινά το νομαρχιακό σύστημα και επανασυστάθηκε με τη διοικητική διαίρεση του 1845. Παρέμεινε σχεδόν αμετάβλητη στην συνέχεια μέχρι το 1997 οπότε και καταργήθηκε με το σχέδιο Καποδίστριας. Με το σχέδιο Καλλικράτης που ακολούθησε το σχέδιο Καποδίστρια σχεδόν όλα τα εδάφη της επαρχίας αποτέλεσαν πάλι αυτοδιοικούμενη μονάδα ως δήμος Καλαβρύτων. Μόνη εξαίρεση τέσσερα χωριά της τα οποία ενσωματώθηκαν στο δήμο Αιγιαλείας. Αυτά είναι: η Αγία Βαρβάρα, η Ζαρούχλα, το Μεσορρούγι και η Περιστέρα. Παλαιότερα και μέχρι το 1841 στην επαρχία ανήκε και η περιοχή των Νεζερών.
Βιβλιογραφία
* Ε Κατηγορία:Διοικητική διαίρεση της Ελλάδας 1828 Κατηγορία:Επαρχίες του νομού Αχαΐας και Ήλιδος
Construction Time Again Tour
Μέλη
Ως κρουστά, δεν εννοούνται τα κοινά ντραμς, αλλά διάφορα μικρά ή μεγάλα κρουστά όργανα, όπως σιδερένιες βέργες, επιφάνειες κρουστών, μεταλικούς σωλήνες κτλ.
ΦΚ Τορπέντο Γκόρκι ΝΝ Νίζνι Νόβγκοροντ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1932 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ρωσίας Κατηγορία:ΦΚ Τορπέντο Γκόρκι ΝΝ Νίζνι Νόβγκοροντ
Λίλα Ντάουνς
Βιογραφία
Η Λίλα είναι κόρη της τραγουδίστριας καμπαρέ Ανίτα Σαντσες και και του Άλλεν Ντάουνς, καθηγητή κινηματογραφίας στη Μινεσότα. Έχει ζήσει στο Οαχάκα, Μεξικό και Καλιφόρνια, Ηνωμένες Πολιτείες, ως έφηβος και ως ενήλικας στη Μινεσότα. Έλαβε πτυχίο ανθρωπολογίας στο Πανεπιστήμιο της Μινεσότα. Αργότερα, ξαναγύρισε στην Μεξικό, όπου άρχισε να τραγουδά σε κλαμπ της Οαχάκα, καθώς και στη Φιλαδέλφεια με την υποστήριξη του Paul Cohen, ενός Αμερικανού σαξοφωνίστα. Η Λίλα ετοιμάζει το έβδομο στούντιο άλμπουμ της που θα ξεκινήσει την άνοιξη του 2011.
Άλας
Προέλευση αλάτων - Τα άλατα στη φύση
Αμμωνιακά άλατα (π.χ. NH4Cl, NH4NO3 κ.ά.): Προέρχονται από τη σήψη αζωτούχων οργανικών ενώσεων και παίρνουν ορυκτές μορφές όπως το γουανό.
Δεμίρι Αρκαδίας
Γενικά στοιχεία
Το Δεμίρι είναι κτισμένο σε υψόμετρο 650 μέτρων, στο νότιο τμήμα του μαντινειακού οροπεδίου, σε απόσταση 7 χλμ. από την Τρίπολη, και περιλαμβάνεται στα χωριά της Τεγέας. Η ονομασία του χωριού είναι τουρκικής προέλευσης και εικάζεται προς προήλθε από το όνομα κάποιου Οθωμανού τοπικού άρχοντα. Διοικητικά υπήχθη το 1835 στον δήμο Τεγέας, ενώ από το 1912 μέχρι το 1997 ανήκε στην επαρχία Μαντινείας. Στη συνέχεια υπήχθη στον ανασυσταθέντα καποδιστριακό Δήμο Τεγέας και από το 2011 ανήκει στην τοπική κοινότητα Στρίγκου του διευρυμένου δήμου Τρίπολης. Το 1940 το όνομα του οικισμού τροποποιήθηκε ελαφρά από Δεμήρι σε Δεμίρι.
Υπεράνθης
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Δυναστεία των Αχαιμενιδών
Ίμβρος
Ιμβριακό Γλωσσικό Ιδίωμα
Το ιμβριακό ιδίωμα ανήκει στα λεγόμενα βόρεια νεοελληνικά ιδιώματα, σύμφωνα με τη διάκριση του Γεωργίου Χατζιδάκι, καθώς παρουσιάζει το φαινόμενο της αποβολής των ατόνων φωνηέντων /i, u/ και της κώφωσης των /e, o/ σε /i, u/ αντίστοιχα. Αξιοσημείωτη είναι η διατήρηση σημαντικού αριθμού αρχαιοελληνικών στοιχείων τα οποία δεν υπάρχουν πλέον στην κοινή νεοελληνική γλώσσα σε επίπεδο τόσο λεξιλογίου όσο και γραμματικής. Από τα βασικότερα χαρακτηριστικά του ιδιώματος είναι τα εξής:
Απόστολος Κόντος
Εθνική Ελλάδας
Με την εθνική εφήβων κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ εφήβων του 1970. Με την Εφήβων είχε 24 συμμετοχές και 404 πόντους (16,8 μ.ο.). Παράλληλα έκανε μια εντυπωσιακή διαδρομή με την Εθνική Ενόπλων Δυνάμεων και Σωμάτων Ασφαλείας όπου ξεπέρασε τις 300 συμμετοχές σε παγκόσμια πρωταθλήματα και σε τουρνουά SHAPE. Τέσσερις φορές αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ των παγκοσμίων πρωταθλημάτων που συμμετείχε, ενώ επτά φορές ήταν μέλος της καλύτερης πεντάδας στα τουρνουά SHAPE αναγκάζοντας τον Φαίδωνα Ματθαίου να τον αποκαλέσει «καλαθομηχανή». Όμως υπήρξαν και ομαδικές διακρίσεις, αφού στην καριέρα του κέρδισε χρυσό μετάλλιο σε Βαλκανικούς αγώνες, ενώ πήρε και ένα χάλκινο στους Μεσογειακούς αγώνες (1971).
Τιμές
Το 2008 σε μεγάλη ψηφοφορία για τις 100 μεγαλύτερες προσωπικότητες για τα 100 χρόνια στην ιστορία του Παναθηναϊκού Α.Ο, βγήκε 17ος συνολικά και 3ος καλαθοσφαιριστής (πίσω από τους Αλβέρτη και Διαμαντίδη).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1973 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1975 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ιωνικού Νέας Φιλαδέλφειας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ
Experience (άλμπουμ)
Τραγούδια του δίσκου
1. The Sunshine of Your Love (Clapton, Bruce, Brown) - 6:48
Αρτάζοστρη
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Δυναστεία των Αχαιμενιδών
Τζούλια Αλεξανδράτου
Έγινε γνωστή στο ευρύ κοινό από τη συμμετοχή της στον Διαγωνισμό Ομορφιάς του ANT1 το 2002, όπου σε ηλικία 16 ετών κατέκτησε τον τίτλο Miss Young. Ακολούθησε η εκ νέου συμμετοχή της στον ίδιο διαγωνισμό το 2006 όπου κέρδισε τον τίτλο Β' Star Hellas. Ακολούθησαν οι παρουσιάσεις τηλεοπτικών εκπομπών όπως «Megalicious Chart Live», «Music Bee» και «Με την Τζούλια», οι πρωταγωνιστικοί της ρόλοι στις κινηματογραφικές ταινίες «Ψυχραιμία» και «Οι Πόντιοι: New Generation», οι εμφανίσεις σε νυχτερινά μαγαζιά και φωτογραφίσεις-εξώφυλλα σε περιοδικά εντός και εκτός Ελλάδας. Το 2010 κυκλοφόρησε η πρώτη της ταινία ερωτικού περιεχομένου με τίτλο «Τζούλια Αλεξανδράτου - Το Απαγορευμένο».
Ροβέρτος Α΄ της Σκωτίας
Κηδεμόνας της Σκωτίας
thumb|right|200px|Νεκρικό προσωπείο του Ροβέρτου Μπρους Ο Γουίλιαμ Γουάλας παραιτήθηκε από Κηδεμόνας της Σκωτίας μετά την ήττα στη μάχη του Φόλκερκ, τον διαδέχτηκαν ο Ροβέρτος Μπρους και ο Ιωάννης Κόμυν σαν κοινοί κηδεμόνες αλλά οι διαφορές τους ήταν πολύ μεγάλες, ο Κόμυν ήταν σαν ανιψιός του βασιλιά Ιωάννη εχθρός του Μπρους και διεκδικητής του θρόνου. Ο Γουίλλιαμ Λάμπερτον, επίσκοπος του Αγίου Ανδρέα διορίστηκε (1299) τρίτος ουδέτερος κηδεμόνας για να φέρει ισορροπία στις σχέσεις τους, την επόμενη χρονιά ο Μπρους παραιτήθηκε από κηδεμόνας και αντικαταστάθηκε από τον Γιλβέρτο ντε Άμφραβιλ κόμη του Άνγκους. Τον Μάιο του 1301 ο Σερ Ιωάννης Σουλς αντικατέστησε τους Άμφραβιλ, Κάμιν και Λάμπερτον σαν μοναδικός κηδεμόνας και ουδέτερος πατριώτης, ο Σουλς έκανε νέες προσπάθειες να επανέλθει ο Μπάλλιολ στον θρόνο της Σκωτίας. Τον Ιούλιο του 1301 ο Εδουάρδος Α΄ πραγματοποίησε την έκτη εκστρατεία του στη Σκωτία, αν και κατέλαβε τα κάστρα του Μπόθουελ και του Ταρνμπερρι προτίμησε να μην κάνει μεγαλύτερη ζημιά στους Σκωτσέζους και τον Ιανουάριο του 1302 συμφώνησε ανακωχή εννέα μηνών. Την ίδια εποχή ο Ροβέρτος Μπρους υποτάχθηκε στον Εδουάρδο Α΄ μαζί με άλλους οπαδούς του Σκωτσέζους ευγενείς ενώ κυκλοφόρησαν φήμες ότι επανέρχεται ο Μπάλλιολ στον θρόνο της Σκωτίας. Ο Σουλς ίσως υποστήριξε την επιστροφή του Μπάλλιολ στον θρόνο αλλά δεν υπάρχουν αποδείξεις. Τον Μάρτιο του 1302 ο Μπρους έστειλε γράμμα στους μοναχούς του αβαείου του Μελρόουζ και τους ζητούσε να τον συγχωρέσουν επειδή τους ζήτησε να συμμετέχουν στον στρατό του, δήλωσε ότι δεν θα το επαναλάβει ξανά παρά μονάχα σε περίπτωση εθνικής ανάγκης. Ο Ροβέρτος Μπρους παντρεύτηκε τη δεύτερη σύζυγο του Ελισάβετ του Μπουργκ κόρη του Ρίτσαρντ Όγκ ντε Μπεργκ, 2ου κόμη του Όλστερ με την οποία απέκτησε τέσσερα παιδιά : Δαυίδ Β΄ της Σκωτίας, Ιωάννης (πέθανε σε βρεφική ηλικία), Ματθίλδη και Μαργαρίτα.
Καταδίωξη από τον Εδουάρδο Α΄
Ο Μπρους ηττήθηκε στη μάχη του Μεθβέν (1306), η σύζυγος οι κόρες του και πολλές άλλες γυναίκες στάλθηκαν τον Αύγουστο του 1306 στο Κίλντρουμμι υπό την προστασία του αδελφού του Ροβέρτου Νελ Μπρους, του κόμητος του Άθολ και πολλών άλλων ανδρών. Ο Ροβέρτος Μπρους δραπέτευσε μαζί με τους πιο πιστούς του άντρες ανάμεσα στους οποίους βρισκόταν ο Σερ Τζέιμς Ντάγκλας, ο Γιλβέρτος Χει, οι αδελφοί του Τόμας ντε Μπρους, Αλέξανδρος ντε Μπρους και Εδουάρδος Μπρους, ο Σερ Νελ Κάμπελ και ο κόμης του Λέννοξ.
Μάχη του Μπάνοκμπερν
Από το 1034 ο Ροβέρτος Α΄ κυρίευσε τα περισσότερα κάστρα στη Σκωτία που ανήκαν στους Άγγλους και ξεκίνησε επιδρομές στη βόρεια Αγγλία μέχρι το Καρλάιλ. Ο Εδουάρδος Β΄ σχεδίασε μεγάλη εκστρατεία με την υποστήριξη του δούκα του Λάνκαστερ, των βαρόνων και έναν μεγάλο στρατό 15000 - 20000 ανδρών. Την άνοιξη του 1314 ο Εδουάρδος Μπρους κυρίευσε το κάστρο του Στέρλινγκ ένα στρατηγικό οχυρό στη Σκωτία, ο κυβερνήτης του Φίλιππος του Μάουμπραι συμφώνησε να συνθηκολογήσει αν δεν δεχτεί ενισχύσεις μέχρι τις 24 Ιουνίου 1314. Τον Μάρτιο ο Τζέιμς Ντάγκλας κυρίευσε το Ρόξμπουρζ και ο Ράντολφ το κάστρο του Εδιμβούργου ενώ τον Μάιο ο Μπρους ξεκίνησε ξανά επιδρομές στην Αγγλία και υπέταξε τη νήσο του Μαν. Ο Εδουάρδος Β΄ όταν έμαθε τα νέα για την πολιορκία του κάστρου του Στέρλινγκ στα τέλη Μαΐου αποφάσισε να στείλει στρατό βόρεια για να ενισχύσει το κάστρο. Ο Ροβέρτος Α΄ με έναν στρατό 5500 - 6500 ανδρών κυρίως τοξότες αποφάσισε να εμποδίσει τις δυνάμεις του Άγγλου βασιλιά να φτάσουν στο Στέρλινγκ. Η μάχη ξεκίνησε στις 23 Ιουνίου και ο Αγγλικός στρατός προσπάθησε να πιέσει κατά μήκος του δρόμου για τα οροπέδια του Μπάννοκ Μπουρν που βρίσκονταν γύρω από έλη. Οι αψιμαχίες ξεκίνησαν ανάμεσα στις δυο πλευρές με πρώτη σοβαρή απώλεια τον θάνατο του Ερρίκου του Μπόχυν που ο Ροβέρτος σκότωσε σε προσωπική μονομαχία. Ο Εδουάρδος Β΄ την επόμενη μέρα προχώρησε για να αντιμετωπίσει το κύριο σώμα του Σκωτσέζικου στρατού στα δάση του Νιου Πάρκ. Οι Άγγλοι δεν περίμεναν από τους Σκωτσέζους να δώσουν εκεί μάχη και κρατούσαν τις δυνάμεις τους στην πορεία με τους τοξότες που χτυπούσαν τον εχθρό περισσότερο στο πίσω μέρος παρά στο μέτωπο. Το Αγγλικό ιππικό δεν μπόρεσε να πολεμήσει σε περιορισμένο έδαφος και χτυπήθηκε σκληρά από τους τοξότες των Σκωτσέζων στη μάχη του Μπάνοκμπερν. Οι Άγγλοι συνετρίβησαν και οι αρχηγοί τους έχασαν τον έλεγχο.
Έντουαρτ Σάουμπερτ
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Σάουμπερτ και ο Κλεάνθης πήγαν μαζί στην Αίγινα όπου έμενε τότε ο Κυβερνήτης Ιωάννης Καποδίστριας, και εκεί άρχισαν να κατασκευάζουν αποθήκες και νοσοκομεία. Το 1831 εγκαταστάθηκαν στην Αθήνα. Εκεί έκτισαν ένα μικρό σπιτάκι, τη «Μικρή Ακρόπολη», το οποίο έκανε τόσο καλή εντύπωση στους Αθηναίους, που το διάλεξαν ως κατάλληλο για την εορτή των εγκαινίων του Πανεπιστημίου το 1837.
Τόνι Μπλερ
Υπηρέτησε ως βουλευτής της Βουλής των Κοινοτήτων του Ηνωμένου Βασιλείου, με το Εργατικό Κόμμα, για την εκλογική περιφέρεια του Σέτζφιλντ, από το 1983 έως το 2007.
Τζον Αμπερκρόμπι (ιατρός)
Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στο Αμπερντίν, πρωτότοκος γιος του αιδεσιμότατου Τζορτζ Αμπερκρόμπι (1713-1790), ιερέα της Ανατολικής Εκκλησίας του Αμπερντίν, και της δεύτερης συζύγου του Μπάρμπαρα Μορίς (π. 1824). Ο πατέρας του επηρέασε βαθιά τον χαρακτήρα και τις πεποιθήσεις του. Μετά τη φοίτησή του στο γυμνάσιο του Αμπερντίν σπούδασε στο Κολέγιο Μάρισααλ, στο Αμπερντίν, από όπου έλαβε μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών (Master of Arts, MA) σε ηλικία 15 ετών. Συνέχισε τις σπουδές του στην ιατρική στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου αποκτώντας το διδακτορικό του δίπλωμα το 1803.
Ιατρική σταδιοδρομία
Ως πρεσβύτερος της Εκκλησίας της Σκωτίας, έγραψε επίσης το βιβλίο Ο άνθρωπος της πίστης: ή η αρμονία της χριστιανικής πίστης και του χριστιανικού χαρακτήρα (The man of faith: or the harmony of Christian faith and Christian character, 1835), το οποίο διένειμε δωρεάν.
Αγριππίνα (όπερα)
Υπόβαθρο
Μετά τη Φλωρεντία, ο Χαίντελ πέρασε ένα διάστημα στη Ρώμη, όπου οι παραστάσεις όπερας ήταν απαγορευμένες με διάταγμα του Πάπα,  και στη συνέχεια στη Νάπολι. Εξασκήθηκε στη σύνθεση της καντάτας και του ορατορίου; εκείνη την εποχή δεν υπήρχε μεγάλη διαφορά (πέρα από την αύξηση σε μέγεθος) μεταξύ της καντάτας, του ορατορίου και της όπερας, βασισμένα όλα σε παραλλαγές του ρετσιτατίβο και της άριας ντα κάπο.  Εργα αυτής της περιόδου αποτελούν το Dixit Dominus, και η δραματική καντάτα Ακης, Γαλάτεια και Πολύφημος, που γράφτηκε στη Νάπολι. Καθώς βρισκόταν στη Ρώμη, ο Χαίντελ γνωρίστηκε με τον Καρδινάλιο Vincenzo Grimani, πιθανότατα μέσω του Αλεσσάντρο Σκαρλάτι. Ο Καρδινάλιος ήταν διακεκριμένος διπλωμάτης που έγραφε λιμπρέτα στον ελεύθερο χρόνο του, και λειτουργούσε ανεπίσημα ως θεατρικός ατζέντης για τις ιταλικές βασιλικές αυλές. Προφανώς εντυπωσιάστηκε από τον Χαίντελ, και του ζήτησε να δουλέψει με το νέο του λιμπρέτο, την Αγριππίνα. Ο Grimani σκόπευε να παρουσιάσει αυτή την όπερα στη Βενετία, στο θέατρο που αποτελούσε ιδιοκτησία της οικογενείας του, το Teatro San Giovanni Grisostomo, τη σαιζόν του Καρναβαλιού 1709–10.
Πράξη δεύτερη
Ο Πάλλας και ο Νάρκισσος αντιλαμβάνονται ότι η Αγριππίνα τους ξεγέλασε για να υποστηρίξουν τον Νέρωνα, και αποφασίζουν να διακόψουν κάθε επαφή μαζί της. Ο Οθων φθάνει έχοντας αγωνία για την επικείμενη στέψη του ("Coronato il crin d'alloro"), ακολουθούμενος από την Αγριππίνα, τον Νέρωνα και την Ποππαία, που έχουν έρθει για να χαιρετήσουν τον Κλαύδιο. Ολοι ενώνονται σε μια θριαμβική χορωδία ("Di timpani e trombe"), καθώς κάνει την είσοδό του ο Κλαύδιος. Ο καθένας με τη σειρά του αποτίει φόρο τιμής στον Αυτοκράτορα, αλλά ο Οθων αντικρούεται με ψυχρότητα, καθώς ο Κλαύδιος τον καταγγέλλει ως προδότη. Ο Οθων όντας σε απόγνωση, κάνει έκκληση στην Αγριππίνα, την Ποππαία και τον Νέρωνα να τον υποστηρίξουν, αλλά όλοι τον απορρίπτουν, αφήνοντάς τον αμήχανο και απελπισμένο ("Otton, qual portentoso fulmine" ακολουθούμενο από "Voi che udite il mio lamento").
Πράξη τρίτη
Στο παλάτι, ο Νέρων λέει στην Αγριππίνα τα βάσανά του και αποφασίζει να απαρνηθεί τον έρωτα για τις πολιτικές του φιλοδοξίες ("Come nube che fugge dal vento"). Αλλά οι Πάλλας και Νάρκισσος έχουν πια αποκαλύψει το αρχικό σχέδιο της Αγριππίνας στον Κλαύδιο, οπότε όταν αυτή παροτρύνει τον Αυτοκράτορα να παραχωρήσει το θρόνο στον Νέρωνα, αυτός την κατηγορεί για προδοσία. Στη συνέχεια υποστηρίζει ότι οι προσπάθειές της να εξασφαλίσει το θρόνο στον Νέρωνα ήταν από την αρχή ένα τέχνασμα για να περιφρουρήσει το θρόνο του Κλαύδιου ("Se vuoi pace"). Ο Κλαύδιος την πιστεύει; ωστόσο όταν φτάνουν η Ποππαία, ο Οθων και ο Νέρων, ο Κλαύδιος ανακοινώνει ότι ο Νέρων θα παντρευτεί την Ποππαία, και ότι ο Οθων θα πάρει το θρόνο. Κανένας δεν είναι ικανοποιημένος με αυτή την εξέλιξη, καθώς οι επιθυμίες όλων έχουν αλλάξει, οπότε ο Κλαύδιος σε πνεύμα συμφιλίωσης αντιστρέφει την απόφασή του, δίνοντας την Ποππαία στον Οθωνα και το θρόνο στο Νέρωνα. Στη συνέχεια καλεί τη θεά Γιούνο, η οποία κατέρχεται για να δώσει μια συνολική ευχή ("V'accendano le tede i raggi delle stelle").
Εκδόσεις
Οι αυτόγραφες παρτιτούρες του Χαίντελ σώζονται, αν και λείπουν η Συμφωνία και τα πρώτα ρετσιτατίβα, αλλά εμφανίζει σημαντικές διαφορές από το λιμπρέτο, λόγω των αλλαγών που έγιναν στις πρώτες παραστάσεις. Οι παρτιτούρες του Χαίντελ για την παράσταση έχουν χαθεί. Τρία πρώιμα αντίγραφα του χειρόγραφου, πιθανότατα από το 1710, βρίσκονται στη Βιέννη; ένα από τα οποία πιθανώς να ήταν δώρο του Grimani στον μελλοντικό Αυτοκράτορα Κάρολο ΣΤ' της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Τα αντίγραφα αυτά, πιθανώς βασισμένα στις χαμένες παρτιτούρες της παράστασης, εμφανίζουν ακόμη περισσότερες αλλαγές από το αυτόγραφο. Ενα χειρόγραφο από τη δεκαετία του 1740 γνωστό ως "η Ανθισμένη παρτιτούρα" περιγράφεται από τον Dean ως "μια ποικιλία σε τυχαία σειρά".
Το 1950 ο Barenreiter δημοσίευσε την έκδοση Hellmuth Christian Wolff, που προετοιμάστηκε για την αναβίωση του Χάλλε το 1943 και που αντανακλά την απόδοση των ρόλων του Οθωνα και του Ναρκίσσου σε μπάσους, ακόμη κι αν τραγουδούν αυτό που σε άλλη περίπτωση θα ήταν το άλτο κομμάτι στην τελευταία χορωδία. Παρουσιάζει μια γερμανική προσαρμογή των ρετσιτατίβων και των στολισμών για τις da capo άριες καθώς και πολλών άλλων μετατροπών. H φούγκα σε σι ύφεση G 37 εμφανίζεται ως ουβερτούρα στη Δεύτερη Πράξη μαζί με άλλη ορχηστρική μουσική.
Εβδομάς (περιοδικό)
Ιστορική αναδρομή
Ιδρύθηκε το 1884 από τον Δημήτριο Καμπούρογλου, γιο του Γρηγορίου Καμπούρογλου, που εξέδωσε το περιοδικό Ευτέρπη. Λίγα χρόνια πριν είχε προσπαθήσει να επανεκδώσει το περιοδικό του πατέρα του, αλλά η απόπειρα εκείνη περιορίστηκε στην κυκλοφορία σχετικής αγγελίας μοναχά. Για ένα διάστημα συντάκτης του περιοδικού ήταν και ο ποιητής και πεζογράφος Κώστας Κρυστάλλης.
Αύγουστος Ζερλέντης
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της αντισφαίρισης Κατηγορία:Έλληνες Βαλκανιονίκες Κατηγορία:Αιγύπτιοι αθλητές της αντισφαίρισης Κατηγορία:Αθλητές του ΟΑΑ Κατηγορία:Έλληνες της Αιγύπτου Κατηγορία:Άγγλοι ελληνικής καταγωγής Κατηγορία:Έλληνες αντισφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Λουί ντε Λομενί
Βιογραφία
Ένας μεγάλος αριθμός των άρθρων που έγραψε βρίσκεται συγκεντρωμένος στους δέκα τόμους του έργου του Galerie des contemporains illustres. Ο Λουί ντε Λομενί είναι κυρίως γνωστός για το έργο του πάνω στον Μπωμαρσαί, του οποίου και εξέδωσε, επίσης, τα άπαντα.
Ντέιβιντ Χάφλερ
Το 1950, ο Hafler ίδρυσε την Acrosound μαζί με το συνεργάτη του Χέρμπερτ Κέροους. Η εταιρεία σχεδίαζε και κατασκεύαζε μετασχηματιστές για ενισχυτές λυχνιών.
Στη δεκαετία του 1970 ο Hafler προώθησε την παθητική τετραφωνία (passive pseudo-quadraphonic), μία χαμηλού κόστους τεχνική για την αναπαραγωγή του περιβάλλοντος ήχου από συνήθεις στερεοφωνικές εγγραφές, μέσω της χρήσης δύο όμοιων οπίσθιων ηχείων συνδεδεμένων σε σειρά (τυπικά 8 + 8 ή 16 ohm σύνολο) μεταξύ των γραμμών τροφοδοσίας των εμπρόσθιων ηχείων.
To 1972 ίδρυσε την David Hafler Co., συνεχίζοντας την παράδοση πώλησης χαμηλού κόστους κιτ ενισχυτών υψηλής ποιότητας, αλλά και την προσφορά συναρμολογημένων προϊόντων. Η εταιρεία κατασκεύασε πολλούς θρυλικούς ενισχυτές για πολλά χρόνια, όπως οι DH-101 και DH-110, καθώς επίσης και ενισχυτές ισχύος MOSFET, όπως οι DH-200, DH-220, DH-500 και XL-280.
Χρονολογική σειρά προϊόντων της Hafler
DH 101 Ο πρώτος προενισχυτής της εταιρείας David Hafler Co.
XL280 Κυκλωματική σχεδίαση ενισχυτή ισχύος Excelinear, με impedance matching, υλοποιημένη πάνω σε κάρτες PC. Ο ενισχυτής επιτυγχάνει 70 dB μηδενισμό σήματος στο μεσαίο φάσμα και περί τα 60 dB στο υπόλοιπο φάσμα (Straight-Wire Differential Test), που αντιστοιχεί σε αρμονική παραμόρφωση 0.03%.
IRIS Tuner της ίδιας σχεδίασης με τον αντίστοιχο προενισχυτή IRIS.
T3          Three channel mode προενισχυτής λυχνιών με 3-way footswitch.
BTG       Bogman Triple Giant προενισχυτής λυχνιών δυνατότητα midi και three way foot switch.
1999:    Εισαγωγή της νέας σειράς ενισχυτών "C" και των ενεργών υπογούφερ TRM 12 για πιο εκτεταμένο μπάσο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί μηχανικοί
Δοκιμές ανίχνευσης αντιγόνου ελονοσίας
Ταχείες διαγνωστικές δοκιμές ελονοσίας με βάση τα αντιγόνα
Η ελονοσία είναι μια ιάσιμη ασθένεια εάν οι ασθενείς έχουν πρόσβαση σε έγκαιρη διάγνωση και άμεση θεραπεία. Οι ταχείες διαγνωστικές δοκιμασίες με βάση το αντιγόνο (RDTs) έχουν σημαντικό ρόλο στην περιφέρεια της ικανότητας των υπηρεσιών υγείας, επειδή πολλές αγροτικές κλινικές δεν έχουν τη δυνατότητα να διαγνώσουν την ελονοσία επί τόπου λόγω έλλειψης μικροσκοπίων και εκπαιδευμένων τεχνικών για την αξιολόγηση των φιλμ αίματος. Επιπλέον, σε περιοχές όπου η ασθένεια δεν ενδημεί, οι τεχνολόγοι εργαστηρίων έχουν πολύ περιορισμένη εμπειρία στην ανίχνευση και ταυτοποίηση παρασίτων της ελονοσίας. Ένας συνεχώς αυξανόμενος αριθμός ταξιδιωτών από εύκρατες περιοχές κάθε χρόνο επισκέπτεται τροπικές χώρες και πολλοί από αυτούς επιστρέφουν με λοίμωξη από ελονοσία. Οι εξετάσεις RDT εξακολουθούν να θεωρούνται συμπλήρωμα της συμβατικής μικροσκοπίας, αλλά με κάποιες βελτιώσεις μπορεί κάλλιστα να αντικαταστήσει το μικροσκόπιο. Οι εξετάσεις είναι απλές και η διαδικασία μπορεί να εκτελεστεί επί τόπου σε συνθήκες πεδίου. Οι εξετάσεις αυτές χρησιμοποιούν αίμα από δάκτυλο ή φλέβα, η ολοκληρωμένη εξέταση διαρκεί συνολικά 15-20 λεπτά και δεν απαιτείται εργαστήριο. Το όριο ανίχνευσης με αυτές τις ταχείες διαγνωστικές δοκιμές είναι της τάξης των 100 παρασίτων/μl αίματος σε σύγκριση με 5 με τη μικροσκοπία παχιάς μεμβράνης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χρωματογραφία Κατηγορία:Υγειονομικές διαγνωστικές εξετάσεις
Σταύρος Ελληνιάδης
Καριέρα
Ο Σταύρος Ελληνιάδης βρέθηκε από νεαρή ηλικία στην ομάδα του Πειραϊκού Συνδέσμου. Στην Πειραϊκή ομάδα παρέμεινε μέχρι το 1988.
Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στον Ολυμπιακό Πειραιώς, ο Σταύρος Ελληνιάδης αγωνίστηκε υπό τις οδηγίες των Στιβ Γιατζόγλου, Μάκη Δενδρινού, Μιχάλη Κυρίτση και Γιάννη Ιωαννίδη.
Το 2011 ο Σταύρος Ελληνιάδης ανέλαβε πόστο τεχνικού διευθυντή αλλά και υπεύθυνου των τμημάτων υποδομής στην ομάδα του Α.Ο. Ικάρου Χαλκίδας.
Διεθνείς συμμετοχές
Ο Σταύρος Ελληνιάδης έχει πραγματοποιήσει αρκετές συμμετοχές με όλες τις βαθμίδες της Εθνικής Ελλάδος μπάσκετ.
Αντώνιος Μαρία Καποδίστριας
Βιογραφία
Απεβίωσε το 1819 στην Κέρκυρα. Ήταν νυμφευμένος με τη Διαμαντίνα Γονέμη, κόρη αριστοκρατικής οικογένειας, και είχε δέκα παιδιά, έξι αγόρια και τέσσερα κορίτσια. Επέζησαν τα εννιά, καθώς το πρώτο, ο Βιάρος, πέθανε σε ηλικία ενός έτους. Από τα υπόλοιπα αναφέρουμε τον Βιάρο, τον Ιωάννη Καποδίστρια (έκτο στη σειρά) μετέπειτα Κυβερνήτη της Ελλάδας, τον Αυγουστίνο και τον Γεώργιο. Ο μοναδικός που παντρεύτηκε, ήταν ο Γεώργιος, του οποίου απόγονοι είναι η Μαρία Καποδίστρια, δισεγγονή του, η οποία δώρισε και την έπαυλη της οικογενείας στη θέση Κουκουρίτσα στην Αναγνωστική Εταιρία Κερκύρας, στη Φιλαρμονική Εταιρία Κερκύρας και στην Εταιρεία Κερκυραϊκών Σπουδών, και η ηθοποιός Ναταλία Καποδίστρια.
Πηγές
Καποδιστριας Αντωνιος Μαρια Καποδιστριας Αντωνιος Μαρια Καποδιστριας Αντωνιος Μαρια
Άνταμ Άσνικ
Ποιητικό έργο
Ο Ασνύκ θεωρείται σήμερα, στη Πολωνία, ως ο μεγαλύτερος ποιητής των νεοτέρων χρόνων της γενιάς του, αμέσως μετά (διάδοχος) του Άνταμ Μισκιέβιτς. Δύο χρόνια μετά τον θάνατό του δημοσιεύτηκαν στη Βαρσοβία τα «Άπαντα» αυτού σε πέντε τόμους. Το δε 1901 μεταφράστηκαν στη ρωσική όπου και δημοσιεύτηκαν σε επτά τόμους.
Βουαντίσουαφ Σικόρσκι
Τον Ιούλιο του 1943, ένα αεροπλάνο που μετέφερε τον Σικόρσκι έπεσε στη θάλασσα αμέσως μετά την απογείωση από το Γιβραλτάρ, σκοτώνοντας όλους τους επιβάτες εκτός από τον πιλότο. Οι ακριβείς συνθήκες θανάτου του Σικόρσκι αμφισβητούνται και έχουν οδηγήσει σε έναν αριθμό διαφορετικών θεωριών γύρω από το δυστύχημα και τον θάνατό του. Ο Σικόρσκι ήταν ο πιο διάσημος ηγέτης των Πολωνών εξόριστων και ο θάνατός του αποτέλεσε σοβαρή οπισθοδρόμηση για τον πολωνικό σκοπό.
Πρωθυπουργός στην εξορία
Η κυβέρνησή του αναγνωρίστηκε από τους δυτικούς συμμάχους. Ωστόσο, η κυβέρνηση του Σικόρσκι αγωνίστηκε να ακουστεί η άποψή της από τη Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο. Οι δυτικοί σύμμαχοι αρνήθηκαν να αναγνωρίσουν τη Σοβιετική Ένωση ως επιτιθέμενο, παρά τη σοβιετική εισβολή στην Πολωνία στις 17 Σεπτεμβρίου 1939. Επιπλέον, αγωνίστηκε να εξασφαλίσει πόρους που απαιτούνται για την αναδημιουργία του Πολωνικού Στρατού στην εξορία.
Αρχικά, ο Σικόρσκι υποστήριξε την πολωνική-σοβιετική προσέγγιση, η οποία επανέφερε την κριτική στο πρόσωπό του από ορισμένες πολωνικές παρατάξεις. Παρ΄ όλα αυτά, ο Σικόρσκι σύντομα συνειδητοποίησε ότι η Σοβιετική Ένωση είχε σχέδια για πολωνικά εδάφη, τα οποία θα ήταν απαράδεκτα για το πολωνικό κοινό. Οι Σοβιετικοί άρχισαν τη διπλωματική τους επίθεση μετά την πρώτη μεγάλη στρατιωτική νίκη τους στη Μάχη της Μόσχας και ενέτειναν αυτήν την πολιτική μετά τη Μάχη του Στάλινγκραντ, δείχνοντας όλο και λιγότερο σεβασμό για τις συμφωνίες τους με την Πολωνία. Τον Ιανουάριο του 1942, ο Βρετανός διπλωμάτης Στάφορντ Κριπς ενημέρωσε τον Στρατηγό Σικόρσκι ότι ενώ ο Στάλιν σχεδίαζε να επεκτείνει τα πολωνικά σύνορα στα δυτικά, δίνοντας στην Πολωνία την Ανατολική Πρωσία της Γερμανίας, ήθελε επίσης να σπρώξει σημαντικά τα ανατολικά σύνορα της Πολωνίας προς τα δυτικά, σύμφωνα με τις γραμμές της Συνθήκης των Βερσαλλιών για τη Γραμμή Κάρζον, και να αποκτήσουν το Λβουφ ή το Βίλνο, αν όχι και τα δύο. Η στάση του Σικόρσκι στα ανατολικά σύνορα δεν ήταν άκαμπτη. Σημείωσε σε ορισμένα έγγραφα ότι ορισμένες παραχωρήσεις θα μπορούσαν να γίνουν αποδεκτές, ωστόσο, η παραίτηση τόσο από το Λβουφ όσο και από το Βίλνο δεν ήταν. Αρχικά αναφέρθηκε επίσης στα σχέδια προσάρτησης της γερμανικής γης στο Όντερ ως μεγαλομανία.
Ροδογούνη (κόρη του Αρταξέρξη Β΄)
βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Δυναστεία των Αχαιμενιδών
Χρήστος Κέφαλος
Καριέρα
Αγωνίστηκε στην ομάδα του γυμνασίου Τζον Μπάρτρμν και στα νεανικά του χρόνια αγωνιζόταν ως πάουερ φόργουορντ λόγω ύψους. Υπήρξε συμπαίκτης του Ερλ Μονρόε και αγωνίστηκε στον τελικό της Φιλαδέλφεια. Παράλληλα υπήρξε παίκτης του μπέιζμπολ και αγωνίστηκε είσης στον τελικό της Φιλαδέλφεια στη θέση του πίτσερ. Ήταν ικανότατος αθλητής και στα δυο αθλήματα. Στην καλαθοσφαίριση αναδείχθηκε καλύτερος παίκτης της Φιλαδέλφεια ως τελειόφοιτος και στο μπέιζμπολ αναδείχθηκε καλύτερος παίκτης του τελικού της Φιλαδέλφεια.
Ιωάννης Μαυρομιχάλης
Βιογραφικά στοιχεία
Αδελφός του ήταν ο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης. Τρίτος κατά σειρά αδελφός του Πετρόμπεη, από τον οποίο μυήθηκε στη Φιλική Εταιρία, προσέφερε μεγάλες υπηρεσίες στην Εθνεγερσία. Φημιζόταν για την ανδρική του ωραιότητα και είχε μεγάλη επιρροή στη Μάνη. Λένε δε ότι όταν το 1815 ο Θεοδωρόμπεης Γρηγοράκης έχασε την εύνοια του Σουλτάνου και την ηγεμονία της Μάνης, ο Καπουδάν Πασάς προσέφερε καταρχάς το μπεηλίκι στον Ιωάννη Κατσή Μαυρομιχάλη, αλλά ο Ιωάννης αρνήθηκε το αξίωμα διότι όπως είπε, είχε μεγαλύτερο αδερφό τον Πετρόμπεη και ήταν έθιμο στη Λακωνία να επιβάλλεται σεβασμός στην οικογενειακή ιεραρχία. Έτσι διορίστηκε ο Πετρόμπεης μπέης της Μάνης.
Ντολφ Ζίγκλερ
Money in the Bank και αντιπαλότητες (2012-2013)
Τον Ιούλιο του 2012 στο Money in the Bank, ο Ζίγκλερ νίκησε άλλους επτά παλαιστές και κατέκτησε τη βαλίτσα Money in the Bank. Η βαλίτσα περιέχει συμβόλαιο μελλοντικού αγώνα για το Πρωτάθλημα Βαρέων Βαρών, το οποίο μπορεί να χρησιμοποιηθεί όποια στιγμή θέλει ο κάτοχος του μέσα σε ένα χρόνο. Σύντομα, ξεκίνησε κόντρα με τον βετεράνο Κρις Τζέρικο, με τον Ζίγκλερ να του επιτίθεται τις επόμενες εβδομάδες. Η αντιπαλότητα τους κατέληξε σε αγώνα στο SummerSlam τον Αύγουστο, όπου ο Τζέρικο νίκησε. Την επόμενη μέρα, ο Ζίγκλερ έθεσε σε διεκδίκηση τη βαλίτσα Money in the Bank και ο Τζέρικο την καριέρα του. Ο Ζίγκλερ κατάφερε με τίμιο τρόπο να νικήσει και να διατηρήσει τη βαλίτσα του, ενώ ο Τζέρικο αποχώρησε απο το WWE.
Το 2013, ο Ζίγκλερ άρχισε κόντρα με τους ομαδικούς πρωταθλητές Κέιν και Ντάνιελ Μπράιαν. Μαζί με τον Μπιγκ Ι Λάνγκστον τους αντιμετώπισαν ανεπιτυχώς στη WrestleMania 29 με έπαθλο το Ομαδικό Πρωτάθλημα WWE.
Ερρίκος Α΄ ο Ορνιθοθήρας
Πρώτος βασιλιάς της Γερμανίας
Το 918 απεβίωσε ο Κορράδος Α΄ βασιλιάς των Ανατολικών Φράγκων και δούκας της Φραγκονίας, ορίζοντας ως διάδοχό του τον Ερρίκο. Τα δύο ενωμένα δουκάτα της Σαξονίας και της Φραγκονίας του έδωσαν τον τίτλο του βασιλιά. Ο αρχιεπίσκοπος του Μάιντς τού πρότεινε να τον χρίσει, αλλά ο ίδιος αρνήθηκε να τον χρίσει εκπρόσωπος της εκκλησίας, λέγοντας ότι είναι βασιλιάς όχι μόνο της εκκλησίας, αλλά όλων των ανθρώπων. Αρχικά όλοι οι δούκες υποτάχθηκαν εκτός από τον Αρνούλφο της Βαυαρίας που αναγκάστηκε να το κάνει μετά την ήττα του το 921.
Λούκα Κατσέλη
Η Λούκα (Λουκία Ταρσίτσα) Κατσέλη (1952) είναι Ελληνίδα οικονομολόγος και πολιτικός.
Πολιτική σταδιοδρομία
Μέλος του ΠΑΣΟΚ από το 1976, εκλέχθηκε βουλευτής Επικρατείας με το κόμμα αυτό στις εκλογές της 16ης Σεπτεμβρίου 2007. Στις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου 2009 εκλέχθηκε βουλευτής στην Β΄ περιφέρεια της Αθήνας και στις 7 Οκτωβρίου 2009 ορκίστηκε Υπουργός Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας στην κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου.
Ντόλλυ Γουλανδρή
Πηγές
Κατηγορία:Οικογένεια Κουμάνταρου Κατηγορία:Έλληνες έφοροι μουσείων Κατηγορία:Οικογένεια Γουλανδρή Κατηγορία:Ελληνίδες επιχειρηματίες
Νίκος Παπαγιαννόπουλος
Καριέρα
Είναι έγγαμος και έχει 2 κόρες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αξιωματικοί της αστυνομίας πόλεων Κατηγορία:Αρχηγοί ελληνικής αστυνομίας
Γιώργος Πατριαρχέας
Έργα
Μεταφράσεις
Πηγές
1. Χ. Δάρρας, Εισαγωγή "Τα ποιήματα του Stéphane Mallarmé", εκδ. Ιδεόγραμμα, 1992 2. Βρασίδας Καραλής, Η λεξιδραματουργία του Γ. Σ. Πατριαρχέα, περιοδικό «Διαβάζω», τεύχος 416, Μάρτιος 2001
Δημήτρης Μαρωνίτης
Ηρόδοτος
Το 1981 ο Μαρωνίτης επανέρχεται στον Ηρόδοτο με έναν τόμο, τιμημένο το 1982 με το 1ο βραβείο στη Διεθνή Έκθεση Βιβλίου της Λειψίας, στον οποίο ανθολογεί, μεταφράζει και υπομνηματίζει επτά νουβέλες και τρία ανέκδοτα του Αλικαρνασσέα ιστορικού.
Το 2001 έγινε δεύτερη έκδοση του τόμου, επαυξημένη με μία νουβέλα, ένα ανέκδοτο του Ηροδότου και δύο ερμηνευτικά δοκίμια. Στο έργο αυτό ο Μαρωνίτης δεν επιμένει τόσο στην αναμέτρηση Ελλήνων και Περσών όσο σε ανθρωπολογικά θέματα της ηροδότειας συγγραφής: την παθολογία του έρωτα και της εξουσίας, τη διαπλοκή θεοδικίας και ανθρωποδικίας, την αντιδιαστολή του κλειστού κόσμου της Ασίας με τον έλλογο και μετρημένο κόσμο της Ευρώπης, κ.ά.. Μέσα από τα θέματα αυτά ο Ίωνας ιστορικός αναδεικνύεται σε εμβριθή στοχαστή και φιλόσοφο βίου. Οι μεταφράσεις του Μαρωνίτη προσαρμόζονται στο ανατολίτικο και παραμυθικό χρώμα των νουβελών και των ανεκδότων, ενώ ο ερμηνευτικός λόγος εφαρμόζεται συχνά με όρους τραγωδίας. Δεν λείπουν ωστόσο από την ανθρωπολογική προοπτική του ηροδότειου έργου οι ιλιάδικες καταβολές. Αναλύοντας, λ.χ., τη διασταύρωση δύο γραμμών στο έργο του Ίωνα ιστορικού, την ενωτική-ανθρωπολογική και τη διχαστική-πολεμική, ο Μαρωνίτης (2001: 205) διαπιστώνει ότι «''η ηροδότεια ανθρωπολογία μπορεί να είναι σκοτεινή και απαισιόδοξη ως προς τις σχέσεις θεού και ανθρώπου, αλλά διαφαίνεται φιλάνθρωπη ως προς τις σχέσεις ανθρώπου προς άνθρωπο. Ο απόηχος της Ιλιάδας παραμένει εδώ ευδιάκριτος''».
Οδύσσεια
Το 1988 παρουσιάστηκε στο Φεστιβάλ της Πάτρας θεατρική απαγγελία, με τη συμμετοχή της ηθοποιού Μάγιας Λυμπεροπούλου, της πέμπτης (ε) ραψωδίας της Οδύσσειας, που εκδόθηκε την ίδια χρονιά, με σχέδιο στο εξώφυλλο του ζωγράφου Σωτήρη Σόρογκα. Σε συνέντευξή του το 1988 ο Μαρωνίτης, ερωτώμενος για τον λόγο που επέλεξε να εκδώσει την πέμπτη (ε) οδυσσειακή ραψωδία, δήλωνε πως το έκανε «από αντίδραση σε αυτό που κατά σύμβαση θεωρείται ότι είναι καλύτερο μέσα στην Οδύσσεια». Στη μετάφραση αυτή του Μαρωνίτη, που είναι συνταγμένη σε «πεζό λόγο», υποβάλλεται ο παλίνδρομος εσωτερικός ρυθμός, ενώ ο οικείος γλωσσικός της κώδικας συγχρονίζεται με το ανοίκειο περιεχόμενο του οδυσσειακού έπους.
Τραγωδία
Από την τραγωδία ο Μαρωνίτης δημοσίευσε το 2004 τη μετάφραση του Οιδίποδα επί Κολωνώ. Η μετάφραση αυτή, προτού εκδοθεί, κάλυψε ανάγκες θεατρικής εκτέλεσης του δράματος από το Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν» στο Φεστιβάλ Επιδαύρου, το καλοκαίρι του 2002, σε σκηνοθεσία του αλησμόνητου, ηθοποιού και σκηνοθέτη, Μίμη Κουγιουμτζή. Τρία, εξάλλου, ερμηνευτικά δοκίμια της εν λόγω τραγωδίας φιλοξενήθηκαν το 2014 στον τόμο «Έπος και δράμα», αφού πρώτα ακούστηκαν σε διεθνή συνέδρια και διαλέξεις.
Για την ενδογλωσσική μετάφραση
Το 1964 αποκαθιστούσε τις παρεξηγήσεις που είχαν δημιουργηθεί με την καθιέρωση της διδασκαλίας των αρχαίων ελληνικών από μετάφραση στο Γυμνάσιο (με τη «μεταρρύθμιση του 1964»), προτείνοντας συγκεκριμένους τρόπους για την ποιοτικά αποτελεσματικότερη διδασκαλία των κλασικών από μετάφραση, που να υπολογίζει τις ψυχολογικές και νοητικές ικανότητες των μικρών μαθητών.
1975-1985
Το 1976 εκδόθηκε η «Ποιητική και πολιτική ηθική», που χαρακτηρίστηκε ως «ένα από τα διαχρονικότερα ερμηνευτικά παραδείγματα της μεταπολίτευσης». Περιλαμβάνει μαθήματα στο πανεπιστήμιο, που έγιναν επιφυλλίδες στην εφημερίδα Το Βήμα, μαζί με τριάντα ανθολογημένα ποιήματα, των Άρη Αλεξάνδρου, Μανόλη Αναγνωστάκη και Τίτου Πατρίκιου. Επιφυλλίδες και ποιήματα συγκροτούν, κατά τον Δ. Ν. Μαρωνίτη (σελ. 7), «σήματα Ποιητικής, στη συμβολή ποιητικής και πολιτικής αγωνίας». Στη συγκεκριμένη περίπτωση, «Συμβολή ''σημαίνει το σημείο συνάντησης της ποιητικής ευαισθησίας με την πολιτική εντολή. Συνάντηση που συντελείται μέσα από μιαν εναγώνια, βασανιστική, και ενίοτε δραματική διαδικασία''». Για τους κριτικούς το έργο αυτό του Μαρωνίτη διακρίνεται για τη φιλολογική υποστήριξη του υλικού και το εύρος του περιγραφικού και αξιολογικού σχολιασμού του, ενώ το διδακτικό του εγχείρημα, που πήρε τη μορφή βιβλίου, εκτιμήθηκε ως εξαιρετικό γεγονός για την εποχή του, επειδή ο Μαρωνίτης τόλμησε να παρουσιάσει στους σπουδαστές του επίσημου, ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος, για πρώτη φορά, συγγραφείς από τον χώρο της Αριστεράς.
1986-2013
Το 2005, εκδόθηκε το μεγαλύτερο σώμα κειμένων για το έργο του Τίτου Πατρίκιου (καλύπτοντας το χρονικό διάστημα 1975-2004).
Επιφυλλίδες
Το 1983 δημοσιεύτηκε το βιβλιάριο «Χωρίς Ανεμόσκαλα», που περιλαμβάνει οκτώ δημοσιευμένες επιφυλλίδες της περιόδου 5/06/1982 μέχρι τις 28/08/1983. Ο τίτλος, κατά τον Μαρωνίτη («Αφορμή»), «υποδηλώνει την απουσία της παλιάς Ανεμόσκαλας, που την ξήλωσαν ο καιρός και οι πρώην φίλοι». Εντάσσονται εδώ δύο βασικοί θεματικοί άξονες, η «Γλώσσα» (με 3 κείμενα) και η «Παιδεία» (με 5). Στον άξονα της Γλώσσας αναφέρονται ζητήματα παθολογίας του «δημοτικού λόγου» κατά το πέρασμά του από την παρανομία στην εξουσία, ενώ στον δεύτερο άξονα της Παιδείας ελέγχονται νόμοι της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και οι πρυτανικές εκλογές: ο Μαρωνίτης, μαζί με τους πανεπιστημιακούς Αντώνη Μανιτάκη και Γιώργο Πάσχο, είχαν συμμετάσχει στις πρυτανικές εκλογές του ΑΠΘ στις 31/03/1983, ως ανεξάρτητοι με «Ψηφοδέλτιο Διαμαρτυρίας» το οποίο κατατίθεται στα Τεκμήρια του βιβλιαρίου.
Επιφυλλίδες του Μαρωνίτη υπάρχουν και σε τόμους για τη νεοελληνική λογοτεχνία (λ.χ., στο «Πίσω Μπρος») αλλά και στα «Μέτρια και Μικρά», που εκδόθηκαν το 1987. Από τα 40, στο σύνολό τους, κείμενα του τόμου 36 αποτελούν δημοσιεύσεις στο Βήμα (από το 1975 μέχρι το 1987), ενώ, από τα 4 νέα, τα 3 είναι μεταγραφές προφορικών εισηγήσεων/διαλέξεων και το 1 αναδημοσίευση από το περιοδικό Αντί. Ως προς τον τίτλο του βιβλίου («Μέτρια και Μικρά»), που στεγάζει τα 40 κείμενα χωρισμένα σε 5 θεματικά ζεύγη («Τουριστικά και σχεδόν ιδιωτικά», «Άρτος και θεάματα», «Γλώσσα και εξουσία», «Εκπαίδευση και παιδεία», «Λογοτεχνία και πολιτική»), ο Μαρωνίτης προκλητικά γράφει (Πρόλογος, σελ. 9-10) ότι, δεν θα τον ενοχλούσε αν ο αναγνώστης έκρινε ότι δεν αναφέρεται μόνο στην έκταση των κειμένων αλλά και στην ποιότητά τους. Κρίσεις για τον κινηματογράφο (τους Κυνηγούς του Θ. Αγγελόπουλου), το θέατρο (κυρίως του Κάρολου Κουν), τα ιδεολογήματα της γλωσσικής πενίας των νέων και της παγχρονικής διάστασης της Ελληνικής, την «εκπαιδευτική συνωμοσία» της σχολικής Έκθεσης Ιδεών, τη γλωσσική τερατογονία της σχολικής μετάφρασης, τα «λειτουργικά χάσματα» της πανεπιστημιακής ζωής και, γενικότερα, της εκπαιδευτικής πολιτικής, και τον ανιδεολόγητο πλουραλισμό, με τον οποίο προσλαμβάνεται συχνά η πολιτιστική / λογοτεχνική παραγωγή, υπερασπίζονται τη δημόσια «αμηχανία» του συντάκτη του τόμου. Η ανάπτυξη των θεμάτων στο έργο αυτό δεν υποκινείται από το πολιτιστικό ενδιαφέρον ενός απλά καλλιεργημένου στοχασμού, αλλά από την εμπαθή -όπως εννοούσε ο ίδιος τη λέξη- συμμετοχή του στην υπό συζήτηση υπόθεση.