cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Croc: Legend of the Gobbos
Τρόπος παιχνιδιού
Το Croc: Legend of the Gobbos είναι παιχνίδι ελεύθερης περιπλάνησης, με την κίνηση του Croc να διαφέρει σχεδόν, το οποίο εξαρτάται αν οι παίκτες χρησιμοποιούν το πληκτρολόγιο κατεύθυνσης ή το αναλογικό χειριστήριο για να τον κινήσουν. Οι βασικές του κινήσεις είναι το χτύπημα ουράς, το οποίο καταστρέφει εχθρούς για ένα χρονικό διάστημα, και το χτύπημα πτώσης για να σπάσει ανοιχτά κιβώτια. Ο Croc επίσης μπορεί να κολυμπήσει σε ορισμένα επίπεδα. Στο παιχνίδι, ο Croc συλλέγει κρυστάλλους, οι οποίοι χρησιμεύουν ως υγεία του παίκτη, σε παρόμοιο τρόπο με τα χρυσά δαχτυλίδια στο Sonic the Hedgehog, εννοώντας ότι ο παίκτης θα χάσει μια ζωή αν χτυπηθεί χωρίς κανένα κρύσταλλο. Οι κρύσταλλοι στο τέλος ενός επιπέδου, αποθηκεύονται, με τον Croc να παίρνει μια έξτρα ζωή για κάθε 100 που συλλέγει. Η πρόοδος στα επίπεδα περιλαμβάνει την αναζήτηση του Beany Gong στο τέλος του επιπέδου, για το επόμενο επίπεδο και ο Croc έρχεται αντιμέτωπος με δύο αρχηγούς σε κάθε νησί. Για να ολοκληρωθεί τελείως το παιχνίδι, ο Croc πρέπει να σώσει τους αιχμάλωτους Gobbos σε κάθε επίπεδο. Κάθε επίπεδο περιέχει έξι Gobbos, μαζί με ένα πίσω από μια πόρτα στο τέλος του επιπέδου, το οποίο μπορεί να απελευθερωθεί με τη συλλογή πέντε χρωματιστών κρυστάλλων του επιπέδου. Η συλλογή όλων των Gobbos πριν το επίπεδο με έναν αρχηγό, ξεκλειδώνει ένα μυστικό επίπεδο, όπου ένα κομμάτι του παζλ μπορεί να κερδηθεί. Όταν ο παίκτης συλλέξει όλα αυτά τα κομμάτια, ένα νέο νησί ξεκλειδώνεται, το οποίο οδηγεί στον τελευταίο αρχηγό του παιχνιδιού, ο οποίος είναι ο Baron Dante σε μορφή κρυστάλλου.
Ανάπτυξη
Η ανάπτυξη του Croc: Legend of the Gobbos άρχισε ως ένα παιχνίδι πλατφόρμας 3D της σειράς Mario με πρωταγωνιστή τον Yoshi και θα κυκλοφορούσε για το Nintendo 64. Η Argonaut στόχευσε το παιχνίδι στη Nintendo αλλά απορρίφθηκε. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να τελειώσει η σχέση που είχαν οι δυο εταιρείες, η οποία άρχισε στην ανάπτυξη του Star Fox. Στη συνέχεια, η Argonaut έπρεπε να βρει άλλες εταιρείες για να κυκλοφορήσει το παιχνίδι. Η Ιαπωνική εταιρία Mitsui επέλεξε το Sony PlayStation, το Sega Saturn και PC ως τις πλατφόρμες. Το συμβόλαιο αρχικά συγκεντρώθηκε στην Sega αλλά μετακινήθηκε και το PlayStation έγινε η κύρια πλατφόρμα. Σύμφωνα με την Argonaut, η αρχική ιδέα θα γινόταν αργότερα ως μια έμπνευση στην ανάπτυξη του Super Mario 64.
Ερέτρια (αποσαφήνιση)
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Έξαρχος (αποσαφήνιση)
Ο έξαρχος είναι πολιτικός και εκκλησιαστικός τίτλος.
Γαλλική Επανάσταση
Γενική ανασκόπηση
Ως ξεκίνημα της Επανάστασης ισχύει η κατάληψη της Βαστίλης (φυλακή για πολιτικούς κρατούμενους) στις 14 Ιουλίου 1789 (από το 1880 Εθνική Επέτειος της Γαλλίας). Το ουσιαστικό ξεκίνημα της Επανάστασης έλαβε χώρα μερικές εβδομάδες πιο μπροστά, με τη σύγκληση των Γενικών Τάξεων. Επειδή οι περισσότεροι εκπρόσωποι του κλήρου και των ευγενών αρνήθηκαν να συμμετάσχουν, οι εκπρόσωποι της Τρίτης Τάξης αποφάσισαν να προχωρήσουν μόνοι τους και ανακήρυξαν τη συνέλευση των τάξεων Εθνική Συντακτική Συνέλευση.
Η Γαλλική Επανάσταση σημαίνει την κοινωνική μετάλλαξη από τη φεουδαρχική στην αστική κοινωνία. Η μοναρχία έπεσε και δημιουργήθηκε μια δημοκρατία. Για πρώτη φορά ανέλαβε η οικονομικά δυνατή αστική τάξη και πολιτική δύναμη από τους ευγενείς, οι οποίοι ήδη από πιο μπροστά έχαναν σε δύναμη. Μετά την ανακήρυξη των εκπροσώπων της Τρίτης Τάξης σε Εθνική Συντακτική Συνέλευση, αυτή ψήφισε στις 26 Αυγούστου 1789 τη Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και του Πολίτη.
Προεπανάσταση (1786-1789)
Αντίθετα ο Ζακ Νεκέρ, ένας αστός τραπεζίτης από τη Γενεύη, εφάρμοσε μια άκρως αντίθετη οικονομική πολιτική από τον Τυργκό. Πήρε μεγάλα κρατικά δάνεια, αναζήτησε την υποστήριξη των προνομιούχων, επιτρέποντας στο κράτος να επιδρά στην οικονομία, και κατάργησε το προνόμιο για τα σιτηρά. Αλλά και αυτός επειδή εφάρμοζε μεταρρυθμιστική πολιτική, ήρθε αντιμέτωπος με τους ευγενείς της βασιλικής αυλής. Τελικά όταν δημοσίευσε το έλλειμμα του γαλλικού προϋπολογισμού - το οποίο τυπώθηκε 100.000 φορές - ο Λουδοβίκος ΙΣΤ΄ τον απέλυσε και αυτόν.
Εκλογική διαδικασία
Η εκλογή των Γενικών Τάξεων διεξήχθη σε τρεις διαφορετικές εκλογικές διαδικασίες. Έτσι εκλέχτηκαν 578 εκπρόσωποι για την τρίτη τάξη, 291 εκπρόσωποι για τον κλήρο και 272 ευγενείς. Η τρίτη τάξη αποτελούνταν σχεδόν αποκλειστικά από μεγαλοαστούς όπως δικηγόρους, γιατρούς, συμβολαιογράφους, δικαστές, εμπόρους, τραπεζίτες και δημάρχους. Επιπλέον μερικοί ευγενείς είχαν προσαρτηθεί στην τρίτη τάξη μαζί με μερικούς στρατιωτικούς υπαλλήλους.
Η Άλωση της Βαστίλης
Η Βαστίλη ήταν από τον 17ο αιώνα φυλακή πολιτικών και ποινικών κρατουμένων. Οποιοσδήποτε πήγαινε ενάντια στη θέληση του βασιλιά φυλακίζονταν εκεί και κυρίως ευγενείς. Ακόμη και συγγραφείς οι οποίοι εξέφραζαν το πνεύμα του Διαφωτισμού, όπως ο Βολταίρος, φυλακίστηκαν εκεί. Στο λαό κυκλοφορούσαν μύθοι για πολυάριθμους και άγνωστους κρατουμένους, βασανιστήρια, αλυσοδεμένους σκελετούς, υπόγεια κρατητήρια κτλ. Όταν όμως πραγματοποιήθηκε η άλωση, υπήρχαν μόνο επτά κρατούμενοι: τέσσερις πλαστογράφοι, δύο τρελοί (για έναν εκ των οποίων η οικογένειά του είχε πληρώσει ώστε να εγκλειστεί) και ένας σαδιστής με τον τίτλο του κόμητος. Αυτοί ζούσαν υπό σχετικά καλές συνθήκες, έχοντας ακόμα και υπηρέτες. Μερικές μέρες μετά την απελευθέρωση, οι τέσσερις εξ αυτών φυλακίστηκαν και πάλι σε άλλη φυλακή. Ωστόσο, η πτώση της Βαστίλης αποτέλεσε τον «ιδρυτικό μύθο» της Επανάστασης. Επιπλέον, μέσα στη φυλακή υπήρχαν σημαντικές ποσότητες πυρίτιδας που προφανώς ήταν ιδιαίτερα χρήσιμη για τους επαναστάτες.
Η Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και του Πολίτη της 26ης Αυγούστου 1789
thumb|right|Η Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και του Πολίτη.
Η αποτυχημένη απόπειρα διαφυγής του βασιλιά
Στις 20 Ιουνίου 1791 ο βασιλιάς προσπάθησε μαζί με την οικογένεια του να διαφύγει στο γειτονικό Λουξεμβούργο, όπου βασίλευε ο κουνιάδος του Λεοπόλδος Β΄.
Η Πρώτη Γαλλική Δημοκρατία και η περίοδος της Τρομοκρατίας
thumb|left|200px|Ο Μαξιμιλιανός Ροβεσπιέρος
Ναπολέων Α΄ Βοναπάρτης
Όταν ο Ναπολέων κατέπνιξε την εξέγερση των βασιλοφρόνων στο Παρίσι το 1795, ορίστηκε διοικητής στρατού. Με αυτόν το στρατό νίκησε τα αυστριακά στρατεύματα στην Ιταλία και ανάγκασε τον αυτοκράτορα της Γερμανικής Αυτοκρατορίας σε ειρήνη. Το παπικό κράτος διαλύθηκε και ο πάπας Πίος ΣΤ΄ φυλακίστηκε στη Γαλλία.
Ιωάννης Τριανταφυλλόπουλος
Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν γιος του Κωνσταντίνου Τριανταφυλλόπουλου. Σπούδασε νομική στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, του οποίου και έγινε διδάκτωρ, συμπληρώνοντας τις σπουδές του στη Γερμανία. Ακολούθησε ακαδημαϊκή σταδιοδρομία εκλεγόμενος το 1961 υφηγητής της ιστορίας Φιλοσοφίας και της Κοινωνιολογίας του Δικαίου στη Νομική Σχολή Αθηνών. Το 1965 υπηρέτησε ως έκτακτος καθηγητής και το 1969 εξελέγη τακτικός καθηγητής, έδρα στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1989 οπότε και αποχώρησε με τον τίτλο του ομότιμου καθηγητή. Το 1964 τοποθετήθηκε γενικός γραμματέας του υπουργείου παιδείας και το 1968 ανέλαβε το χαρτοφυλάκιο του υπουργείου δικαιοσύνης στην κυβέρνηση Γεωργίου Παπαδόπουλου, θέση στην οποία παρέμεινε για περίπου ένα μήνα.
Γενεαλογικό δέντρο ελληνικής μυθολογίας
Αυτό είναι το γενεαλογικό δέντρο θεών και θνητών της ελληνικής μυθολογίας:
Λεονάρντο Σάσα
Οι σπουδές
Το 1944 παντρεύτηκε τη Μαρία Αντρόνικο, δασκάλα στο δημοτικό σχολείο του Ρακαλμούτο, από την οποία απέκτησε δυο κόρες, τη Λάουρα και την Άννα Μαρία.
Οι Θείοι από τη Σικελία (Gli zii di Sicilia)
Αυτή η μικρή συλλογή ξεκινάει με το διήγημα "La zia d'America" (Η θεία από την Αμερική), όπου προσπάθει να βεβηλώσει το θρύλο του "Θείου Σαμ" που φέρνει δώρα και ελευθερία.
Το τρίτο διήγημα, "Το σαράντα οχτώ (Il quarantotto)", διαδραματίζεται στην περίοδο της ιταλικής Παλιγγενεσίας και συγκεκριμένα μεταξύ του 1848 και του 1860) και αναφέρεται στο θέμα της Ένωσης του Ιταλικού Βασιλείου όπως το βλέπει ένας Σικελιανός. Σε αυτό το διήγημα ο συγγραφέας ήθελε να τονίσει την αδιαφορία και τον κυνισμό της ηγεσίας, αντιμετωπίζοντας ένα θέμα που ήδη απασχόλησε τον Φεντερίκο Ντε Ρομπέρτο (1961-1927) στο βιβλίο Οι Αντιβασιλείς (1894) και τον Τζουζέππε Τομάζι ντι Λαμπεντούζα (1896-1957) στο βιβλίο Ο γατόπαρδος (1958).
Στο Παλέρμο
Το 1967 ο Σάσα μετακόμισε στο Παλέρμο για να επιβλέψει τις κόρες του στις σπουδές τους και για να αφιερωθεί στη γραφή. Εν τω μεταξύ, από τον εκδότη Μούρσια δημοσιεύτηκε μια ανθολογία με τίτλο Οι λογοτέχνες στη Σικελία, με την επιμέλεια του Σάσα σε συνεργασία με τον Salvatore Guglielmino.
Η επιστροφή στο αστυνομικό βιβλίο
Το 1974 έγραψε τον πρόλογο σε μια επανέκδοση των Διαλόγων του αρχαίου Έλληνα συγγραφέα Λουκιανού Σαμοσατέως με τίτλο "Ο Λουκιανός και τα πιστεύω".
Επαφή με τη γαλλική κουλτούρα
Το 1981 εκδόθηκε "Il teatro della memoria" (Το θέατρο της μνήμης) και, σε συνεργασία με τον Ντάβιντε Λαγιόλο, "Conversazioni in una stanza chiusa" (Συζητήσεις σε κλειστό δωμάτιο).
Τα τελευταία χρόνια
Λίγους μήνες πριν από το θάνατό του, έγραψε το "Alfabeto pirandelliano" (Αλφάβητο του Πιραντέλο), "A futura memoria (se la memoria ha un futuro)" (Σε μελλοντική ανάμνηση - εάν η ανάμνηση έχει μέλλον) που εκδόθηκε μετά το θάνατό του, και "Fatti diversi di storia letteraria e civile" (Διάφορα γεγονότα λογοτεχνικής και πολιτικής ιστορίας).
Βαλεντέν ντε Μπουλόνι
Στην Ιταλία
Ενώ σπούδαζε στην Ιταλία υπό τον Σιμόν Βουέ, ο Βαλεντέν άρχισε να επηρεάζεται από τον Καραβάτζο και τον Μπαρτολομέο Μανφρέντι (Bartolomeo Manfredi ) Έγινε επίσης μέλος των Bentvueghels, μιας ομάδας αποδήμων, κυρίως Φλαμανδών και Ολλανδών, καλλιτεχνών και του δόθηκε το ψευδώνυμο "innamorato" πιθανόν σε σχέση με το όνομά του. δεξιά|μικρογραφία| Ο [[Άγιος Ιωάννης και ο Ιησούς κατά τον Μυστικό Δείπνο (λεπτομέρεια), 1625–1626]] Ο Καραβάτζο χρησιμοποίησε ένα τολμηρό, νατουραλιστικό ύφος, το οποίο υπογράμμιζε το κοινό των ανθρώπων - Αποστόλων και των μαρτύρων, κολακεύει τις φιλοδοξίες της Αντιμεταρρύθμισης, ενώ το ζωντανό κιαροσκούρο του ενίσχυσε τόσο την τρισδιάστατη όσο και τη δραματικότητα, καθώς επίσης προκάλεσε το μυστήριο της πίστης ." Ο Καραβάτζο "κράτησε μια μαχητικά ρεαλιστική στάση, απορρίπτοντας τόσο τον Μανιερισμό όσο και τον κλασικοποιημένο νατουραλισμό" και τα πρώτα 30 χρόνια του 17ου αιώνα οι φυσιολατρικές φιλοδοξίες και οι επαναστατικές καλλιτεχνικές τεχνικές του προσείλκυσαν μεγάλο αριθμό οπαδών από ολόκληρη την Ευρώπη.
Ο Μανφρέντι, επίσης Ιταλός ζωγράφος, ήταν γνωστός σε όλη την Ιταλία και πέραν αυτού ως ο πιο πιστός οπαδός του Καραβάτζο. Στους δραματικά φωτισμένους πίνακες της μετέπειτα περιόδου του, ο Μανφρέντι υιοθέτησε κοινό θέμα από τον Καραβάτζο - τη σκηνή της ταβέρνας με απλούς ανθρώπους, ακόμη και θρησκευτικά θέματα, των οποίων οι μορφές απεικονίζονται κοντά στην επιφάνεια της εικόνας για να εμπλέξουν τον θεατή στη δράση.
Αδριανός
Ο Τρίτος Ρωμαιο-Ιουδαϊκός πόλεμος
Το 130, ο Αδριανός επισκέφθηκε τα ερείπια της Ιερουσαλήμ, τα οποία άφησε πίσω του ο Πρώτος Ρωμαιο–Ιουδαϊκός πόλεμος του 66 – 73. Υποσχέθηκε να ανοικοδομήσει την πόλη, αλλά σχεδίαζε να την κάνει μια παγανιστική μητρόπολη, την οποία θα ονόμαζε Αιλία Καπιτωλίνα. Ένας νέος παγανιστικός ναός πάνω στα ερείπια του Δεύτερου Ναού της Ιερουσαλήμ επρόκειτο να αφιερωθεί στον Γιούπιτερ. Επιπροσθέτως, απαγόρευσε την περιτομή, την οποία έβλεπε ως ένθερμος φιλέλληνας που ήταν, ως ακρωτηριασμό. Ένα ρωμαϊκό νόμισμα με την επιγραφή Αιλία Καπιτωλίνα (Aelia Capitolina) κόπηκε το 132.
Ανεξάρτητο πλατφόρμας (λογισμικό)
Μια εφαρμογή θεωρείται ανεξάρτητη πλατφόρμας όταν τρέχει τουλάχιστον σε δύο διαφορετικές πλατφόρμες. Ένα γνωστό παράδειγμα λογισμικού το οποίο είναι ανεξάρτητο πλατφόρμας είναι ο φυλλομετρητής Mozilla Firefox ο οποίος τρέχει σε διαφορετικά λειτουργικά (Microsoft Windows, Linux ή Mac OS X κλπ).
876 Σκοτ
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Σκοτ εκτιμάται σε 25,02 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό του είναι 0,154. Δεν είναι γνωστό αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται ο Σκοτ γύρω από τον εαυτό του.
Αδριανός
Διαδοχή
Ο Αδριανός πέρασε τα τελευταία χρόνια της ζωής του στη Ρώμη. Το 136, αφιέρωσε έναν νέο ναό, το Ναό της Αφροδίτης και της Ρώμης, στο μέρος όπου βρίσκεται ο Χρυσός Οίκος του Νέρωνα.
Το τέλος του
Ο Αδριανός άφησε την τελευταία του πνοή τη δέκατη μέρα του Ιουλίου, στη ρωμαϊκή του βίλλα στις Βαΐες σε ηλικία 62 ετών. Εντούτοις, ο άνθρωπος που πέρασε τόσο μεγάλο μέρος της ζωής του ταξιδεύοντας δεν είχε φθάσει ακόμη στο τέλος του ταξιδιού του. Κηδεύτηκε αρχικά στους Πουτέολι (σημ. Pozzuoli), κοντά στις Βαΐες, σε ένα κτήμα που κάποτε ανήκε στον Κικέρωνα. Λίγο αργότερα, τα λείψανά του μεταφέρθηκαν στη Ρώμη και θάφτηκαν στους Κήπους της Δομιτίας, κοντά στο ημιτελές μαυσωλείο του. Μετά από την ολοκλήρωση του Μαυσωλείου του Αδριανού (το σημερινό Καστέλ Σαντ'Άντζελο) στη Ρώμη το 139 από τον διάδοχό του, Αντωνίνο Πίο, το σώμα του αποτεφρώθηκε και οι στάχτες του τοποθετήθηκαν εκεί μαζί με της συζύγου του, της Βιβία Σαβίνα και του πρώτου από τους υιοθετημένους γιους του, Λεύκιου Αίλιου. Ο Αντωνίνος τον θεοποίησε το 139 και του αφιέρωσε ένα ναό στο Πεδίο του Άρεως.
Ποιήματα του Αδριανού
Σύμφωνα με την Historia Augusta ο αυτοκράτορας Αδριανός λίγο πριν αναπαυθεί συνέθεσε το ακόλουθο ποίημα:
Πάφος (μυθολογία)
Παραπομπές
Κατηγορία:Κύπριοι της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Επώνυμοι ήρωες της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Πάφος
Άνω Μαζαράκι Αχαΐας
Γενικά στοιχεία
Προεπανασταστικά στην περιοχή έδρασε ο Γκότσης Γκότσης, ονομαστός κλέφτης που γεννήθηκε εκεί. Στην επανάσταση του 1821, από το Μαζαράκι αναφέρονται οι καπεταναίοι και Μπουλουξήδες Γιώργος Αυγερόπουλος, Γεώργιος Αθανασόπουλος, Δημήτριος Ρουγκάλας και Γεώργιος Ρουγκάλας, Κώστας Γκότσης και Δημητράκης Γκότσης. Οι οικογένειες αυτές θεωρούνται και οι πρώτοι κάτοικοι του χωριού. Παρόλο που αναφέρεται ότι τα χωριά της περιοχής -γνωστά σαν Ζουμπατοχώρια- πήραν μέρος στον αγώνα και στην συνέχεια προσκύνησαν, τα ονόματα των παραπάνω καπεταναίων δεν αναφέρονται στα ονόματα των καπεταναίων που προσκύνησαν.
Ονομασία
Για την ονομασία του χωριού υπάρχουν απόψεις ότι είναι ανθρωπωνυμικό και ότι προέρχεται την οικογένεια Μαζαράκη που στρατεύτηκε και πήρε και τιμάριο. Άλλες απόψεις ωστόσο θεωρούν ότι προέρχεται από το επίθετο Μάζαρης ή Ματζαράκης. Τέλος, υπάρχει και η άποψη ότι η ονομασία προέρχεται από τη γενιά των Μαζαρακαίων Αρβανιτόβλαχων.
Διοικητική εξέλιξη
Αναγνωρίστηκε ως οικισμός με την ονομασία Μαζαράκι στις 20/04/1835 και υπήχθη στον τότε δήμο Παναχαιών (Παναχαΐας) όπου παρέμεινε μέχρι το 1841, όπου, με το ΦΕΚ 5Α της 08/03/1841, υπήχθη στον τότε δήμο Φαρρών, κατόπιν της κατάργησης του δήμου Παναχαΐας. Με το ΦΕΚ 256Α της 28/08/1912, ύστερα από την κατάργηση των δήμων, ορίστηκε ως έδρα της τότε Κοινότητας Μαζαρακίου. Στις 16/10/1940 ο οικισμός, που είχε ήδη αρχίσει να εγκαταλείπεται κατόπιν της κατολίσθησης του 1937, καταργήθηκε και η έδρα της Κοινότητας Μαζαρακίου μεταφέρθηκε οριστικά στον νέο οικισμό του Κάτω Μαζαρακίου στα πεδινά της Αχαΐας. Την ίδια ημερομηνία, στις 16/10/1940, ο οικισμός αναγνωρίστηκε με την ονομασία Άνω Μαζαράκι ως τμήμα της Κοινότητας Μαζαρακίου. Με το ΦΕΚ 244Α της 04/12/1997 υπήχθη στην Κοινότητα Λεοντίου μέχρι το 2010, όπου, με το ΦΕΚ 87Α της 07/06/2010, υπήχθη στον νεοπαγή Δήμο Ερυμάνθου.
Ρακίτα
Η Ρακίτα είναι οικιστική θέση που ανήκει στο Άνω Μαζαράκι. Εκεί έχει βρεθεί γεωμετρικός ναός της Αρτέμιδος αλλά και μικρά κυλινδρικά ομοιώματα σιταποθηκών. Μάλιστα, κοντά στο Άνω Μαζαράκι και τη Ρακίτα έγινε η μάχη της Καυκαριάς, όπου αναφέρεται ότι οι Μαζαρακαίοι αγωνιστές, που πήραν μέρος στη μάχη, λειτούργησαν πριν την μάχη στον ναό της Αγίας Παρασκευής στην Ρακίτα, όπου με την βοήθεια της νίκησαν.
Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1971-72
Η Γ΄ κατηγορία Κύπρου 1971-72 αποτέλεσε το 2ο πρωτάθλημα στη Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κατέκτησε ο Εθνικός Αστέρας Λεμεσού για 1η φορά στην ιστορία του.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο πρωτάθλημα της Γ΄ κατηγορία την περίοδο 1971-72 συμμετείχαν 11 ομάδες. Οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Η πρωταθλήτρια ομάδα και οι ομάδες που τερμάτισαν στη δεύτερη, τρίτη και τέταρτη θέση προβιβάστηκαν στην Β΄ κατηγορία 1971–72.
Βαθμολογία
Πηγή:
Ινέσα Κράβετς
Σταδιοδρομία
Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 1995 στο Γκέτεμποργκ κατάφερε παγκόσμιο ρεκόρ στα 15,50 μέτρα, αποδίδοντας ευχαριστία στον Τζόναθαν Έντουαρντς για την συνεισφορά του στην πρόοδό της. Την επόμενη χρονιά κέρδισε το χρυσό Ολυμπιακό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς αγώνες 1996 στην Ατλάντα, όπου ήταν η πρώτη γυναίκα πρωταθλήτρια στο άλμα εις τριπλούν.
Δολίχη Συρίας
Μέρος των αποίκων της ίσως προερχόταν από την ομώνυμη πόλη στην Περραιβία της Θεσσαλίας, ωστόσο αυτό παραμένει απλή υπόθεση. Οι παλαιότερες μαρτυρίες για τη Δολίχη ξεκινούν από τον δεύτερο αιώνα μ.Χ., όπως και η νομισματοκοπία της. Ωστόσο, η ανεύρεση θραυσμάτων ροδιακών αμφορέων προδίδει ανταλλαγή εμπορευμάτων με τη λεκάνη του Αιγαίου, κατά τον 3ο και 2ο αιώνα π.Χ.
Ο αρχαιολογικός χώρος βρίσκεται στον λόφο Κεμπέρ Τεπέ (Keber Tepe), ανατολικά της σημερινής Ντιλίκ (Dülük), 10 χλμ βορείως του Γκαζιαντέπ, στη νότια Τουρκία.
Ψηφιακό υδατόσημο
Το ψηφιακό υδατόσημο (digital watermark) ή αλλιώς ψηφιακό υδατογράφημα είναι χαρακτηριστική πληροφορία αναγνώρισης ενός ηλεκτρονικού αρχείου/προγράμματος, που τοποθετείται εμβόλιμα στα κυρίως δεδομένα του για την πιστοποίηση της ιδιοκτησίας του. Αποτελεί μια μέθοδο προστασίας για το δημιουργό του αρχείου/προγράμματος. Χρησιμοποιείται από εταιρίες ανάπτυξης λογισμικού, αλλά και από δημιουργούς όπως σκηνοθέτες, συγγραφείς, επαγγελματίες φωτογράφους και μουσικοσυνθέτες.
Εφαρμογή στα e-books
Τα ψηφιακά βιβλία τα οποία διαβάζονται σε έναν υπολογιστή ή έναν αναγνώστη ψηφιακών βιβλίων, χρησιμοποιούν ένα σύστημα ψηφιακής διαχείρισης πνευματικών δικαιωμάτων για τον περιορισμό της αντιγραφής , εκτύπωσης και τη διανομή των βιβλίων.Τα βιβλία αυτά είναι συνήθως  συμβατά με περιορισμένο αριθμό συσκευών ανάγνωσης.Από πλευράς λογισμικού δύο είναι τα κύρια προγράμματα που χρησιμοποιούνται σε υπολογιστή.Το Adobe Reader και το Microsoft Reader.
Αξιολόγηση
Το Διαδίκτυο λειτουργεί ως μια μεγάλη δυνατότητα διάδοσης των έργων και των πληροφοριών, αλλά συγχρόνως και ως απειλή για την πνευματική ιδιοκτησία. Η ψηφιακή τεχνολογία και η δυνατότητα της προστασίας του περιεχομένου δημιούργησαν νέα ρεύματα ως προς την αποκλειστικότητα των έργων από τους δημιουργούς .Τα  ψηφιακά συστήματα υδατογράφησης μπορούν να παρέχουν λεπτομερείς πληροφορίες για τους τελικούς χρήστες, όμως αρκετές φορές αποτυγχάνουν. Τα νομικά προβλήματα που τίθενται είναι αρκετά, όπως η δυσχέρεια προστασίας του ηθικού δικαιώματος,η δημιουργία αντιγράφων με βάση το αρχικό, η σύγκρουση με τους κανόνες για τις συμβάσεις και άδειες εκμετάλλευσης και πολλά άλλα.Σημαντικό είναι να υπάρξουν τρόποι αποφυγής της εκμετάλλευσης έργου άλλου δημιουργού, πριν την παραβίαση.
Πηγές
Κατηγορία:Ψηφιακή τεχνολογία
Ιππόδρομος της Αρχαίας Ολυμπίας
Έρευνες για τον εντοπισμό του
Έως τις αρχές του 21ου αιώνα τα ίχνη του ιπποδρόμου είχαν χαθεί. Οι απόψεις που υπήρχαν ήταν πως είχε παρασυρθεί από τον Αλφειό ενώ μία άλλη νεότερη πως η θέση του Ιπποδρομίου προσδιορίστηκε στα νοτιοανατολικά του Σταδίου. Ωστόσο το 2008 ερευνητές του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου ανέφεραν πως ανακαλύψαν την τοποθεσία του στα ανατολικά της Ολυμπίας με χρήση ραντάρ. ακολουθώντας τις περιγραφές του περιηγητή Παυσανία ο οποίος είχε επισκευτεί τον χώρο κατά τον 2ο αιώνα μ.Χ. .
Συλλογή σπέρματος
Άνθρωποι
Το καλύτερο δείγμα παράγεται όταν παρατηρείται μικρή περίοδος 3-5 ημερών αποχής. Η πιο παρατεταμένη περίοδος δεν αποφέρει καλύτερα αποτελέσματα.
Πυριδαζίνη
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρωματικές ενώσεις Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις με άζωτο
Αρχαιολογικό Μουσείο Μυτιλήνης
Εκθέματα στο Παλαιό Κτήριο
Από το 2014 το μουσείο παραμένει κλειστό εξαιτίας των σοβαρότατων φθορών που υπάρχουν.
Εκθέματα στο Νέο Κτήριο
Το Νέο Κτήριο αποτελεί επίσης και Κέντρο Πολιτισμού και Διανόησης.
Σάιμον Νιούκομπ
Η άποψή του για την αεροπορία
Αναφέρεται συχνά ότι ο Νιούκομπ πίστευε ότι ήταν αδύνατη η κατασκευή μιας «πτητικής μηχανής». Αυτό δεν είναι ακριβές. Στο φύλλο της 22ης Οκτωβρίου 1903 της εφημερίδας The Independent, ο Νιούκομπ έγραψε ότι ακόμα και αν ένας άνθρωπος πετούσε, δεν θα μπορούσε να σταματήσει: «Μόλις κόψει ταχύτητα, θα αρχίσει να πέφτει. Μόλις σταματήσει, θα πέσει όπως μία αδρανής μάζα.» Εκτός αυτού, δεν είχε στο μυαλό του την έννοια της αεροδυναμικής πτέρυγας. Το αεροπλάνο γι' αυτόν ήταν μία λεπτή επίπεδη σανίδα υπό κλίση. Επομένως έβγαζε το συμπέρασμα ότι ποτέ δεν θα μπορούσε να μεταφέρει το βάρος ενός ανθρώπου. Ο Νιούκομπ απέρριπτε ιδιαίτερα τις απόψεις του Σάμιουελ Λάνγκλεϋ (Samuel Pierpont Langley), ο οποίος ισχυριζόταν ότι θα μπορούσε να κατασκευάσει μία πτητική συσκευή κινούμενη με ατμομηχανή και του οποίου οι πρώτες προσπάθειες ήταν δημόσιες αποτυχίες. Ωστόσο, ο Νιούκομπ έγραφε στη συνέχεια: «Πολύ πιθανά ο εικοστός αιώνας θα δει τις φυσικές πηγές δυνάμεως που θα μας καταστήσουν ικανούς να πετάμε από ήπειρο σε ήπειρο με ταχύτητα πολύ μεγαλύτερη από εκείνη ενός πουλιού. Αλλά όταν ρωτάμε αν η πτήση είναι δυνατή με το σημερινό επίπεδο γνώσεων, αν με τα σημερινά υλικά μπορεί να γίνει ένας συνδυασμός χάλυβα, υφάσματος και σύρματος, ο οποίος, κινούμενος με τη δύναμη του ηλεκτρισμού ή του ατμού, θα αποτελέσει μία επιτυχή πτητική συσκευή, η πρόγνωση ίσως είναι τελείως διαφορετική.» Ο Νιούκομπ αγνοούσε προφανώς τις προσπάθειες των αδελφών Ράιτ στην ίδια του τη χώρα, των οποίων η δουλειά δεν φωτιζόταν αρχικά από τους προβολείς της δημοσιότητας. Ο Νιούκομπ έκλινε προς την ανάπτυξη περιστρεφόμενης πτέρυγας (ελικόπτερο) και αερόπλοιων («ζέπελιν»), όπως και έγινε.
Σιδηροδρομικός Σταθμός Αχλαδοκάμπου Αργολίδας
Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Αχλαδόκαμπου είναι σιδηροδρομικός σταθμός στον Αχλαδόκαμπο της Αργολίδας. Ο σταθμός άνοιξε το 1892 και έκλεισε για τα περισσότερα τρένα το 2010. Προς το παρόν, εξυπηρετείται από τρένα εκδρομικής λειτουργίας, ενώ παραμένει ανενεργός σε άλλα δρομολόγια.
Προσωρινή κράτηση
Σκοπός και προϋποθέσεις
Συγκεκριμένα κατά το άρθρο 282 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας προσωρινή κράτηση μπορεί να διαταχθεί μόνο αν ο κατηγορούμενος:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Remand
Κωνσταντίνος Καβάφης
Κληρονομιά
Το 2004, ο Σον Κόνερι απήγγειλε την Ιθάκη του Καβάφη, σε μουσική επένδυση του Βαγγέλη Παπαθανασίου, Αυτή η εκτέλεση κυκλοφόρησε σε CD και συμπεριλήφθηκε στο βιβλίο Ithaca - A Journey in Colour της Μισελίν Ροκμπρίν Κόνερι.
Μιχαήλ Μιχαήλοφ
Καριέρα
Ακολούθησε η ισπανική Εστουδιάντες, στην οποία έπαιξε για δύο σεζόν με μέσους όρους 9,1 πόντων και 5,8 ριμπάουντ το 1994-95 και 14,6 πόντων και 9,4 ριμπάουντ το 1995-96, ενώ έφθασε και στις δύο χρονιές στη φάση των 16 του κυπέλλου Κόρατς.
Λίμνη Τσεχέι
Πανίδα
Βάτραχοι: κιτρινομπομπίνα (Bombina veriegata), Ευρωπαϊκός κόκκινος βάτραχος (Bombina bomina);
Αρχιεπισκοπή Αχριδών
Διοίκηση
Η Αρχιεπισκοπή Αχριδών ήταν αυτοκέφαλη εκκλησία, με πλήρη εσωτερική εκκλησιαστική αυτοδιοίκηση. Μόνο μετά την οθωμανική κατάκτηση, ως μέρος του συστήματος του μιλλέτ, περιήλθε στην ανώτατη εκκλησιαστική δικαιοδοσία του Οικουμενικού Πατριαρχείου.
Οι Απίθανοι
Πιθανή συνέχεια
Το 2004, όταν η Disney απέκτησε τα δικαιώματα για την παραγωγή συνεχειών των ταινιών της Pixar, ανακοινώθηκε ότι υπάρχει πιθανότητα μιας συνέχειας των ταινιών Οι Απίθανοι και Ψάχνοντας τον Νέμο (Finding Nemo) χωρίς τη συμμετοχή της Pixar. Λίγο καιρό αργότερα η ιδέα αυτή απορρίφθηκε. Όταν η Disney απέκτησε την Pixar το 2006, υπήρχε η προσδοκία από την Pixar να προχωρήσουν σε πιθανές συνέχειες των επιτυχημένων ταινιών τους. Ο Μπραντ Μπερντ δήλωσε το 2007 ότι είναι ανοιχτός στην ιδέα της ταινίας Οι Απίθανοι 2 αν σκεφτεί μια ιδέα ανώτερη της πρωτότυπης ταινίας. "Έχω σκεφτεί πράγματα που νομίζω ότι είναι καλά, αλλά δεν τα έχω σκεφτεί όλα", είπε ο Μπερντ.
Ιερός Ναός Μεταμορφώσεως του Σωτήρος “Παλαιοκαρυάς” Κρανιάς
Τοιχογραφίες
Πριν γίνουν οι τοιχογραφίες έγινε επίχρισμα με ασβέστη και άχυρο.
Τοιχοδομία
Μονόλοβα παράθυρα ανοίγονται σε όλους τους τοίχους του ναού και στον τρούλο. Είναι αρκετά στενά σαν φωτιστικές σχισμές. Τα παράθυρα της νότιας και ανατολικής πλευράς είναι επιμελημένα, σιδερόφραχτα, με εσωτερικό άνοιγμα αυξανόμενο και με κούφωμα το οποίο θυμίζει πηλιορείτικα σχέδια.
Ιστορία της Ρώμης
Ρωμαϊκή Δημοκρατία
Τα πρώτα τριάντα χρόνια τού 1ου αι. π.Χ. χαρακτηρίστηκαν από σοβαρά εσωτερικά προβλήματα, που απειλούσαν την ύπαρξη της Δημοκρατίας. Ο Κοινωνικός Πόλεμος, μεταξύ της Ρώμης και των συμμάχων της, και οι Πόλεμοι Δούλων (εξεγέρσεις των σκλάβων) ήταν σκληρές συγκρούσεις, όλες εντός της Ιταλίας, και ανάγκασαν τους Ρωμαίους να αλλάξουν την πολιτική τους σε σχέση με τους συμμάχους και τους υπηκόους τους. Μέχρι τότε η Ρώμη είχε γίνει μία εκτεταμένη δύναμη, με μεγάλο πλούτο που προερχόταν από τον κατακτημένο λαό (ως φόρο, τροφή ή ανθρώπινο δυναμικό, δηλαδή σκλάβους). Οι σύμμαχοι της Ρώμης ένιωθαν πικρία, αφού είχαν πολεμήσει στο πλευρό των Ρωμαίων, αλλά δεν ήταν πολίτες και μοιράζονταν ελάχιστα στις ανταμοιβές. Αν και έχασαν τον πόλεμο, τελικά πήραν αυτό που ζήτησαν, και στις αρχές του 1ου αι. μ.Χ. σχεδόν όλοι οι ελεύθεροι κάτοικοι της Ιταλίας ήταν Ρωμαίοι πολίτες.
Ανατολική Ρωμαϊκή (Βυζαντινή) αποκατάσταση
μικρογραφία|220x220εσ| [[Πύλη του Αγίου Παύλου|Πόρτα Σαν Πάολo, μία πύλη στα Αυρηλιανά Τείχη, που κτίστηκαν μεταξύ 271 μ.Χ. και 275 μ.Χ. Κατά τη διάρκεια των Γοτθικών Πολέμων στα μέσα τού 6ου αι., η Ρώμη πολιορκήθηκε πολλές φορές από στρατούς των Ανατολικών Ρωμαίων και Οστρογότθων. Οι Οστρογότθοι τού Τοτίλα εισήλθαν από αυτήν την πύλη το 549, εξαιτίας της προδοσίας της φρουράς των Ισαύρων.]] μικρογραφία| Νοτιοανατολική άποψη του [[Πάνθεον (Ρώμη)|Πάνθεου.]] μικρογραφία|293x293εσ| Η [[Στήλη του Φωκά, τελευταίο αυτοκρατορικό μνημείο στη Ρωμαϊκή Αγορά.]] Το 480 ο τελευταίος Αυτοκράτορας της Δυτικής Ρώμης Ιούλιος Νέπως δολοφονήθηκε, και ένας Ρωμαίος στρατηγός βαρβαρικής καταγωγής, ο Οδόακρος, δήλωσε πίστη στον Ανατολικό Ρωμαίο Αυτοκράτορα Ζήνωνα. Παρά την ονομαστική πίστη στην Κωνσταντινούπολη, ο Οδόακρος και αργότερα οι Οστρογότθοι συνέχισαν, όπως και οι τελευταίοι Αυτοκράτορες, να κυβερνούν την Ιταλία ως ουσιαστικά ανεξάρτητο βασίλειο. από τη Ραβέννα. Εν τω μεταξύ, η Σύγκλητος, αν και εδώ και πολύ καιρό της είχαν αφαιρεθεί οι ευρύτερες εξουσίες, συνέχισε να διοικεί την ίδια τη Ρώμη, με τον πάπα να προέρχεται συνήθως από οικογένεια συγκλητικών. Αυτή η κατάσταση συνεχίστηκε, έως ότου ο Θεοδάτος δολοφόνησε την Aμαλασούνθα, μία φιλο-αυτοκρατορική Γότθα βασίλισσα, και σφετερίστηκε την εξουσία το 535. Ο Ανατολικός Ρωμαίος Αυτοκράτορας, Ιουστινιανός Α' (βασ. 527-565), το χρησιμοποίησε ως πρόσχημα για να στείλει δυνάμεις στην Ιταλία υπό τον διάσημο στρατηγό του Βελισάριο, ανακτώντας την πόλη τον επόμενο χρόνο, στις 9 Δεκεμβρίου 536 μ.Χ. Το 537–538, οι Ανατολικοί Ρωμαίοι υπερασπίστηκαν με επιτυχία την πόλη σε μία πολιορκία ενός έτους ενάντια στον στρατό των Οστρογότθων. Αφού απέκρουσαν τους Οστρογότθους, τελικά ανέκτησαν και τη Ραβέννα.
Η θέση τού επισκόπου της Ρώμης ενισχύθηκε περαιτέρω υπό τον σφετεριστή Φωκά (βασ. 602–610). Ο Φωκάς αναγνώρισε την πρωτοκαθεδρία του έναντι του Πατριάρχη Κωνσταντινούπολης και μάλιστα όρισε τον πάπα Βονιφάτιο Γ' (607) ως «κεφαλή όλων των Εκκλησιών». Η βασιλεία τού Φωκά είδε την ανέγερση τού τελευταίου αυτοκρατορικού μνημείου στη Ρωμαϊκή Αγορά, της στήλης που έφερε το όνομά του. Έδωσε επίσης στον πάπα το Πάνθεον, την εποχή εκείνη κλειστό για αιώνες, και έτσι πιθανότατα το έσωσε από την καταστροφή.
Γουέλφοι και Γιβελλίνοι
Ο Νικόλαος Γ', μέλος της οικογένειας Ορσίνι, εξελέγη το 1277 και μετέφερε την έδρα των παπών από το Λατερανό στο πιο υπερασπίσιμο Βατικανό. Διέταξε επίσης ότι κανένας ξένος δεν μπορούσε να γίνει συγκλητικόής της Ρώμης. Όντας ο ίδιος Ρωμαίος, είχε εκλεγεί ο ίδιος συγκλητικός από τον λαό. Με αυτή την κίνηση, η πόλη άρχισε και πάλι να τάσσεται υπέρ του παπικού κόμματος. Το 1285 ο Κάρολος Α΄ ήταν και πάλι συγκλητικός, αλλά ο Σικελικός Εσπερινός μείωσε την επικράτειά του, και η πόλη απελευθερώθηκε στο εξής από την εξουσία του. Ο επόμενος συγκλητικός ήταν πάλι ένας Ρωμαίος, και πάλι ένας πάπας, ο Ονόριος Δ' των Σαβέλλι.
Δυτικό σχίσμα και σύγκρουση με το Μιλάνο
αριστερά|μικρογραφία| Η οροφή του [[Μιχαήλ Άγγελος|Μιχαήλ Άγγελου στην Καπέλα Σιξτίνα.]]
Κουρσκ (υποβρύχιο)
Το K-141 Κουρσκ ήταν ένα ρωσικό πυρηνοκίνητο υποβρύχιο που χάθηκε μαζί με όλο το πλήρωμά του όταν βυθίστηκε στη Θάλασσα του Μπάρεντς στις 12 Αυγούστου του 2000. Το Κουρσκ, του οποίου το πλήρες όνομα είναι Атомная подводная лодка "Курск" [АПЛ "Курск"] στα ρωσικά, ήταν ένα υποβρύχιο της Επιχείρησης 949A Антей (Αντέι, αλλά και επίσης γνωστό σύμφωνα με το όνομά αναφοράς του στο ΝΑΤΟ, ως υποβρύχιο κλάσης Όσκαρ ΙΙ - Oscar II class). Το Κουρσκ πήρε το όνομά του από τη Ρωσική πόλη του Κουρσκ στην οποία έλαβε χώρα το 1943 η μάχη του Κουρσκ, η μεγαλύτερη μάχη τεθωρακισμένων στην ιστορία, κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Ήταν ένα από τα πρώτα σκάφη που ναυπηγήθηκαν μετά την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης και τέθηκε σε ενέργεια τον Δεκέμβριο του 1994 εντασσόμενο στον Βόρειο Στόλο του Ρωσικού Ναυτικού.
Ιστορία του σκάφους
Το Κουρσκ αποτέλεσε μονάδα του Ρωσικού Βόρειου Στόλου. Ο στόλος είχε πολλές περικοπές εξαιτίας τρομερών ελλείψεων χρηματοδότησης στη δεκαετία του 1990. Πολλά υποβρύχια παροπλίστηκαν στα λιμάνια της Θάλασσας του Μπάρεντς και εγκαταλείφθηκαν εκεί. Όλος ο εξοπλισμός συμπεριλαμβανομένων των εξοπλισμών αναζήτησης και διάσωσης ήταν ανεπαρκώς συντηρημένοι. Πληρώματα του Βορείου Στόλου ήταν απλήρωτοι στα μέσα της δεκαετίας του 1990 εξαιτίας αναθεώρησης των κονδυλίων που θα κατέληγαν στον Αρκτικό Βορρά. Εντούτοις, το τέλος της δεκαετίας ήταν κατά κάποιον τρόπο η αναγέννηση του στόλου. Το 1999 το Κουρσκ είχε διεκπεραιώσει μία αναγνωριστική αποστολή στη Μεσόγειο. Η εκπαιδευτική αποστολή του Αυγούστου του 2000 επρόκειτο να είναι η μεγαλύτερη εκπαιδευτική άσκηση από την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης και θα συμπεριλάμβανε τέσσερα επιθετικά υποβρύχια και τη ναυαρχίδα του στόλου, το καταδρομικό κλάσης Κίροφ Πέτρος ο Μέγας, συνοδευόμενο από ένα στολίσκο μικρότερων σκαφών.
Still Loving You
Επανεκτελέστηκε το 2000 στο Moment of Glory και το 2011 στο Comeblack. Μια διασκευή εμφανίστηκε στην ιαπωνική έκδοση με τίτλο Je T'aime Encore και κυκλοφόρησε ως single.
Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Μακάριος Α΄
Ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Μακάριος Α΄ (κατά κόσμον Χριστοδουλίδης) γεννήθηκε στο χωριό Πρόδρομος της Μαραθάσας και υπηρέτησε στη Μονή Τροοδίτισσας επί ηγουμενίας του Χαράλαμπου. Ήταν καλλίφωνος μουσικός και συμπλήρωσε σπουδές μουσικής στην Μονή Κύκκου. Το 1823 χειροτονήθηκε Ιεροδιάκονος από τον Μητροπολίτη Πάφου Πανάρετο, ο οποίος και τον προσέλαβε εις την υπηρεσία του.
Μιχαήλ Γκιάλας
Βιογραφικά στοιχεία
Μετά την αποφοίτησή του το 1934, ο Γκιάλας άρχισε τη σταδιοδρομία του στη Δράμα. Η συμμετοχή του ωστόσο στο βενιζελικό Κίνημα του 1935 είχε ως συνέπεια την απόταξή του από το στράτευμα και έτσι συνέχισε ως βοηθός στην ιδιωτική κλινική του Μαρίνου Γερουλάνου στην Αθήνα. Κοντά σε αυτόν τον εξαιρετικό χειρουργό και δάσκαλο ο Γκιάλας ειδικεύθηκε επί χρόνια στη χειρουργική (πήρε και διδακτορικό με τίτλο διδακτορικής διατριβής Περί της εχινοκοκκιάσεως των οστών), μέχρι που ξέσπασε ο Ελληνοϊταλικός πόλεμος (1940-1941) και αναζήτησε εθελοντικά στη Χίο το σύνταγμά του (τότε τα συντάγματα επανδρώνονταν κατά νομό καταγωγής) ώστε να προσφέρει τις υπηρεσίες του στο μέτωπο. Πράγματι, ορίστηκε αμέσως διοικητής του 13ου Ορεινού Χειρουργείου, πήγε και πέρασε στο μέτωπο 6 μήνες, κατά τους οποίους χειρουργούσαν κάθε μέρα, μέσα σε σκηνές εκτός όταν η θερμοκρασία έπεφτε κάτω από το 0, οπότε χρησιμοποιούσαν σπίτια αλβανικών χωριών. Υπό τη διοίκηση του Γκιάλα, το 13ο Ο.Χ. νοσήλευσε περί τους 4.000 τραυματίες πολέμου, κρυοπαγηματίες και, σύμφωνα με τον ίδιο, και ασθενείς από επιδημία μηνιγγίτιδας μια μικρή περίοδο.
Μετά την απελευθέρωση, συνέχισε κανονικά τη σταδιοδρομία του στον ελληνικό στρατό. Κατά τον Εμφύλιο Πόλεμο υπηρέτησε αρχικώς στην Κόρινθο, μετά για 1 έτος στα Τρίκαλα και στη συνέχεια στα στρατιωτικά νοσοκομεία Καστοριάς και Φλώρινας, ενώ επί ένα έτος διεύθυνε το 423 Νοσοκομείο, που ιδρύθηκε εκτάκτως στην Αθήνα και στεγάσθηκε στο Αρσάκειο του Ψυχικού με 700 από τις 1000 κλίνες του σε αίθουσες διδασκαλίας - σε αυτό το έτος έγιναν εκεί 17.000 εγχειρήσεις. Προάχθηκε σε αρχίατρο και διορίσθηκε διευθυντής του 427 Σ.Ν. Αλεξανδρουπόλεως. Μετεκπαιδεύθηκε στο Λονδίνο στην τραυματιολογία-αποκατάσταση για δύο χρόνια. Επιστρέφοντας, το 1952, διορίσθηκε διευθυντής στη χειρουργική κλινική στο 424 Στρατιωτικό Νοσοκομείο της Θεσσαλονίκης και καθηγητής στη Στρατιωτική Ιατρική Σχολή (που είχε μετεγκατασταθεί στην πόλη, σήμερα Σ.Σ.Α.Σ.), καθώς και διοικητής της (1964-1965). Αποστρατεύθηκε το 1968, αφού είχε φθάσει στον ανώτατο βαθμό του Υγειονομικού Σώματος, αυτόν του υποστρατήγου. Οι προαγωγές του ήταν όλες (πράγμα εξαιρετικά σπάνιο) «κατ' απόλυτον εκλογήν» (παμψηφεί). Μετά την αποστρατεία του εργάσθηκε ως χειρουργός σε διάφορες ιδιωτικές κλινικές, μέχρι το 1986, ενώ διετέλεσε και δημοτικός σύμβουλος του Δήμου Θεσσαλονίκης.
Επιχείρηση Αστικών Συγκοινωνιών
Τον Αύγουστο του 1977 η Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Καραμανλή αποφάσισε να τα κάνει κρατικά εξ ολοκλήρου. Έτσι έδωσε εντολή να αφαιρεθούν οι άδειες από τους λεωφορειούχους και να ιδρυθεί στη θέση του ΕΚΤΕΛ και της ΑΣΠΑ η ΕΑΣ. Το Μάρτιο του 1981 καθιερώθηκε η νέα αρίθμηση των λεωφορείων και χωρίστηκαν σε εννέα τομείς. Αποφασίστηκε πως οι αριθμοί των λεωφορείων θα ήταν τριψήφιοι και το πρώτο ψηφίο θα σήμαινε τον τομέα στον οποίο ανήκε ο δήμος ή η κοινότητα όπου βρισκόταν το τέρμα της διαδρομής και τα υπόλοιπα δύο τον αριθμό της γραμμής στο συγκεκριμένο τομέα.
Σεξουαλικός προσανατολισμός
Ο σεξουαλικός προσανατολισμός περιγράφει ένα μακροχρόνιο μοτίβο έλξης - συναισθηματικής, ρομαντικής, σεξουαλικής ή συνδυασμό αυτών - για το αντίθετο φύλο, το ίδιο φύλο, και τα δύο ή κανένα. Τα είδη αυτά έλξης συνήθως συνοψίζονται με τους όρους ετεροφυλοφιλία, ομοφυλοφιλία, αμφιφυλοφιλία και ασεξουαλικότητα. Σύμφωνα με τον Αμερικανικό Σύνδεσμο Ψυχολογίας, ο σεξουαλικός προσανατολισμός επίσης αναφέρεται στην αντίληψη από το άτομο της «προσωπικής και κοινωνικής ταυτότητας που βασίζεται σε αυτά τα είδη έλξης, στις συμπεριφορές που τα εκφράζουν και στη συμμετοχή του ατόμου σε μία κοινότητα με άλλα άτομα που τα μοιράζονται».
Παραπομπές
Κατηγορία:Σεξουαλικότητα Κατηγορία:Διαπροσωπικές σχέσεις
Χάρκια Ρεθύμνης
Αρχαιότητα
Δε θα πρέπει να λησμονείται η ύπαρξη της Συβρίτου (σημερινό χωριό Θρόνος Αμαρίου) λίγα μόλις χιλιόμετρα μακριά, μίας από τις μεγαλύτερες πόλεις της αρχαίας Κρήτης, που άκμασε μέχρι και τη Β’ Βυζαντινή περίοδο.
Άραβες και Ενετοκρατία
Στην έκθεση του Ενετού Νικόλα Γκουάλντο το 1633, με τίτλο «Territorio di Rettimo», το χωριό καταγράφεται ως Gerachia και Garachia με υποχρέωση συμμετοχής στη σκοπιά του πύργου των Σαγκουϊνάτσων (Torre Sanguinazzo sentinalla) μαζί με τα χωριά Πηγή, Άνω και Κάτω Καβούσι, Λούτρα και Άγιος Δημήτριος.
Από τα παραπάνω, συνάγεται ότι τα Χάρκια διατηρούν αναλλοίωτη την ονομασία τους, τουλάχιστον από το 1577, ανεξάρτητα από τον τρόπο γραφής των εκάστοτε κατακτητών. Τα Χάρκια αναφέρονται σε νοταριακό έγγραφο (συμβόλαιο) του νοτάριου Τζώρτζη Πάντιμου το 1639, όπως επίσης και σε έγγραφο του νοτάριου Μαρίνο Αρκολέο το 1644, όπου για πρώτη φορά καταγράφονται ονόματα Χαρκιανών.
Οι αγώνες εναντίον των Τούρκων
Στο Αρκάδι έντονη ήταν η παρουσία των υπόλοιπων Χαρκιανών αγωνιστών.
Δήμος Αρκαδίου – Ένωση με την ελεύθερη Ελλάδα – Κοινότητα Χαρκίων
Μεταπολεμικά, αρκετοί Χαρκιανοί μετανάστευσαν στο εξωτερικό. Στις 4 Δεκεμβρίου 1997, η κοινότητα καταργείται και υπάγεται στο νεότευκτο Δήμο Αρκαδίου. Με το πρόγραμμα Καλλικράτης, ο Δήμος Αρκαδίου καταργείται το 2010 και τα Χάρκια έγινε πάλι έδρα κοινότητος του νέου Δήμου Ρεθύμνης.
Προέλευση του ονόματος
Μία άλλη εκδοχή συνδέει το όνομα του χωριού με τα "χαράκια", που σημαίνει βράχοι στην κρητική διάλεκτο, ενώ η αραβική λέξη charkia σημαίνει ανατολή, ανατολικά, κάτι που ίσως συνδέεται με την ονομασία και την ιστορία του γειτονικού χωριού Καβούσι.
Απόστολος Σαχίνης
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες κριτικοί της λογοτεχνίας Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Αθηνών
Μαξ Χορκχάιμερ
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 20ού αιώνα Κατηγορία:Μαρξιστές θεωρητικοί Κατηγορία:Γερμανοί κοινωνιολόγοι
Λεονάρντο Λορεντάν
Δόγης της Βενετίας
Διορίστηκε "Ποντέστα" στην Πάντοβα, η θέση του "Ποντέστα" στη Δημοκρατία της Βενετίας ήταν ισοδύναμη με αυτή του κυβερνήτη της πόλης κάτι σαν δημάρχου. Ο Λεονάρντο Λορεντάν διορίστηκε Πραίτωρ του Αγίου Μάρκου (1492), η θέση αυτή τον βοήθησε να αποκτήσει τεράστια πολιτική φήμη. Η σύζυγος του ήταν η Ιουστίνη Ιουστινιάνη (πέθανε το 1500). Πολλοί ιστορικοί χρεώνουν την εκλογή του χάρη στη μεγάλη ισχύ της συζύγου του και της οικογένειας της, αυτό είναι εσφαλμένο επειδή έδειξε και ο ίδιος τεράστιες πολιτικές ικανότητες. Την εποχή που ο Λεονάρντο Λορεντάν εξελέγη νέος Δόγης της Βενετίας βρισκόταν σε έξαρση ο Δεύτερος Βενετοτουρκικός πόλεμος που είχε ξεκινήσει ο προκάτοχος του Αγκοστίνο Μπαρμπαρίγκο (1499).
Γη του Πουντ
Τοποθεσία
μικρογραφία|170x170εσ|Πιθανή τοποθεσία του αρχαίου βασιλείου Δεν υπάρχει κοινή αποδοχή ανάμεσα στους ιστορικούς σχετικά με την ακριβή τοποθεσία του βασιλείου. Οι περισσότεροι μελετητές θεωρούν πως βρισκόταν στα νοτιοανατολικά της Αιγύπτου, πολύ πιθανώς στην περιοχή όπου σήμερα βρίσκονται το Τζιμπουτί, η Ερυθραία, βορειοανατολική Αιθιοπία, Σομαλία, και η περιοχή του Σουδάν κοντά στην Ερυθρά θάλασσα.
Αρχαίες αιγυπτιακές περιγραφές
Η πλέον διάσημη αιγυπτιακή αποστολή προς τη Γη του Πουντ, έγινε κατά τη δέκατη όγδοη δυναστεία του Νέου Βασιλείου υπό τη Χατσεψούτ (1479 - 1458 π.Χ.). Τα διασωζόμενα στοιχεία από επιγραφικά στοιχεία αναφέρουν πως η αποστολή αποτελούνταν από 5 πλοία και πως οι κάτοικοι του Πουντ διατηρούσαν συμμαχικούς δεσμούς με τους Φαραώ της Αιγύπτου και πιθανώς κατέβαλλαν και φόρους. Την εποχή της αποστολής, η περιοχή της Πουντ κυβερνώταν από τον βασιλιά Παραχού και τη βασίλισσα Άτι, αναπαράσταση της οποίας διασώζεται στις ανάγλυφες διακοσμήσεις στον νεκρικό ναό της Χατσεψούτ που βρίσκεται στο Ντεΐρ ελ Μπάχρι, και η ασυνήθιστη μορφή της οποίας έδωσε την ονομασία στο σύνδρομο της βασίλισσας του Πουντ στη σύγχρονη ιατρική.
Μυροδάφνη Ιωαννίνων
Η Μυροδάφνη είναι ορεινό χωριό στο δήμο Δωδώνης του νομού Ιωαννίνων σε υψόμετρο 560 μέτρων.
Κάστρο της Χίου
Τα τείχη του χωρίζονται σε χερσαία και επιθαλάσσια, σχηματίζοντας ένα ακανόνιστο πεντάγωνο όπου ισχυροί προμαχώνες δεσπόζουν κατά μήκος των τειχών, οκτώ από τους εννέα συνολικά σώζονται, άλλοι σε πολύ καλή κατάσταση και άλλοι όχι. Μέρος της ανατολικής πλευράς των τειχών δεν σώζεται σήμερα. Tα χερσαία τείχη περιέβαλλε τάφρος, δημιουργώντας ένα τεχνητό νησί και συμβάλλοντας έτσι στην καλύτερη άμυνα του Κάστρου. Σήμερα η τάφρος έχει αποστραγγισθεί και επιχωματωθεί. Το Κάστρο είχε τρεις εισόδους, την κύρια είσοδο-πύλη, την ονομαζόμενη «Πόρτα Μαγγιόρε» (Porta Maggiore), τη Δυτική Πύλη («Επάνω Πορτέλλο») και τη Θαλασσινή Πύλη (Porta di Marina), η οποία σήμερα δεν σώζεται.
Μπιάφρα
Απόσχιση
Μετά από δυόμισι χρόνια πολέμου, πάνω από ένα εκατομμύριο πολίτες είχαν πεθάνει είτε στις μάχες είτε λόγω του λιμού, ο οποίος προκλήθηκε από τον πλήρη αποκλεισμό της περιοχής που επέβαλε η κυβέρνηση της Νιγηρίας. Τελικά οι δυνάμεις της Μπιάφρα παραδόθηκαν και η Μπιάφρα επανενώθηκε με τη Νιγηρία. Συγκεκριμένα, στις 12 Ιανουαρίου του 1970, ο ασκών χρέη προέδρου της Μπιάφρα στρατηγός Φίλιπ Εφιόνγκ ανακοίνωσε την άνευ όρων συνθηκολόγηση της Δημοκρατίας, απευθύνοντας έκκληση «στον ανθρωπισμό και στην ευσπλαχνία» των στρατευμάτων του ισχυρού άνδρα της Νιγηρίας, στρατηγού Γιακούμπου Γκοβόν. Κάμπτοντας και τις τελευταίες αντιστάσεις των υποστηριζομένων από τις ΗΠΑ, τη Γαλλία και το Βατικανό στρατευμάτων της Μπιάφρα, ο εξοπλισμένος με σοβιετικά και βρετανικά όπλα ομοσπονδιακός στρατός είχε ήδη καταλάβει την πρωτεύουσα Οβέρι. Ο πρόεδρος της βραχύβιας Δημοκρατίας, στρατηγός Τσουκβουεμέκα Οντουμέγκβου Ογιούκβου, αναχώρησε στις 11 Ιανουαρίου, με την υπόσχεση να επιστρέψει «μόλις διασφαλίσει τους όρους της ειρήνης». Δεν επέστρεψε ποτέ από την Ακτή Ελεφαντοστού όπου ζήτησε άσυλο, ενώ στην Μπιάφρα των χριστιανών Ίγκμπο ο πληθυσμός υπέφερε. Σε 2.000.000 νεκρούς υπολογίζονταν τα θύματα του πολέμου. Από αυτούς 1.500.000 ήταν οι άμαχοι και κυρίως τα παιδιά. Τα «παιδιά της Μπιάφρα», ο ορισμός της απίσχνασης, της αβιταμίνωσης και της πρησμένης κοιλιάς, σφράγισαν το τέλος της δεκαετίας του 1960 και τις αρχές του 1970. Η πρωτοφανής για την εποχή επιχείρηση ανθρωπιστικής βοήθειας, που άρχισε τον Μάρτιο του 1968 με πρωτοβουλία της Ενωμένης Εκκλησιαστικής Βοήθειας, του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού και των οργανώσεών του, των Καναδών, αλλά και Γάλλων, Πορτογάλων και του Βατικανού, απέτρεψε την ακόμη μεγαλύτερη τραγωδία. Συνολικά μεταφέρθηκαν 80.000 τόνοι τροφίμων και φαρμάκων, εκτελέστηκαν 8.000 πτήσεις και 27 πιλότοι έχασαν τη ζωή τους. «Κρατήστε για τον εαυτό σας τα χρήματα, δεν χρειαζόμαστε τη βοήθειά σας», είπε ο στρατηγός Γκοβόν, γόνος του Βορρά, αλλά όχι μουσουλμάνος, απόφοιτος της Βρετανικής Στρατιωτικής Σχολής του Σάντχερστ, λίγο πριν την υπογραφή της συνθηκολόγησης στις 15 Ιανουαρίου.
Ακεσεύς
Ο Ακέσας ή Ακεσεύς ήταν αρχαίος Έλληνας από τη Σαλαμίνα της Κύπρου, ο οποίος φημιζόταν για τα υφάσματα που ύφαινε και τα περίτεχνα σχέδια τους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Κύπριοι Κατηγορία:Κύπριοι καλλιτέχνες
Άγιος Γεώργιος Βασιλιτσίου Μεσσηνίας
Ο Άγιος Γεώργιος, είναι παραθαλάσσιο χωριό σε υψόμετρο 80 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας και βρίσκεται νοτιοδυτικά, στο νομό Μεσσηνίας.
Ιστορικό
Ο οικισμός του Αγίου Γεωργίου αναγνωρίστηκε και προσαρτήθηκε στην Κοινότητα Βασιλιτσίου στις 14/03/1971, ενώ στις 04/12/1997 προσαρτάται στο Δήμο Κορώνης.
Ίον (γένος)
Το Ίον (Viola) (εξ ου και το χρώμα ιώδες) είναι γένος αγγειόσπερμων, δικότυλων φυτών που ανήκει στην οικογένεια των Ιοειδών (Violaceae) της τάξης των Ιωδών (Violales), και περιλαμβάνει τις βιολέτες και τους πανσέδες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιοειδή Κατηγορία:Καλλωπιστικά φυτά Κατηγορία:Αρωματικά φυτά Κατηγορία:Φαρμακευτικά φυτά Κατηγορία:Άνθη
Κάψη (αποσαφήνιση)
Με την ονομασία Κάψη μπορεί να αναφερόμαστε σε:
Πανελλήνιος Ευαγγελικός Σύνδεσμος
Μέλη
Κατά καιρούς, στις εκδηλώσεις του Π.Ε.Σ. έχουν συμμετάσχει εκκλησίες και άτομα, που δεν είναι επίσημα μέλη του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χριστιανισμός στην Ελλάδα Κατηγορία:Ευαγγελικαλισμός
Αγία Ειρήνη Κεφαλονιάς
Η Αγία Ειρήνη είναι χωριό της Κεφαλονιάς. Διοικητικά είναι έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Ελειού-Πρόνων, του δήμου Αργοστολίου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Κεφαλληνίας, στην περιφέρεια Ιονίων Νήσων, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, καθώς και των μεταβολών που ακολούθησαν αυτό το πρόγραμμα. Πρίν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία Κραναίας του νομού Κεφαλληνίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Επτανήσων.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1912 και ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 οικισμός αποσπάστηκε από την κοινότητα Αγίας Ειρήνης και προσαρτήθηκε στον δήμο Ελειού-Πρόνων. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Ελειού-Πρόνων και προσαρτήθηκε στον δήμο Κεφαλονιάς. Με το ΦΕΚ 43Α - 09/03/2019 αποσπάστηκε από τον δήμο Κεφαλονιάς και προσαρτήθηκε στον δήμο Αργοστολίου.
Ντεσπότοβατς
Το Ντεσπότοβατς (σερβικά : Деспотовац) είναι πόλη της κεντρικής Σερβίας, έδρα του Δήμου του Ντεσπότοβατς στην περιφέρεια Πομοράβσκι, 130 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του Βελιγραδίου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2002 έχει 4.363 κατοίκους. Σε κοντινή απόσταση βρίσκεται το σπήλαιο Ρεσάβσκα και η ιερά μονή Μανασσή όπου βρίσκεται θαμμένος ο Στεφάν Λαζάρεβιτς. Στο Δεσπότοβατς διοργανώνονται κάθε χρόνο οι "Μέρες της σερβικής πνευματικής μεταμόρφωσης».
Αντρέα Γκρίττι
Στρατιωτικές υπηρεσίες
Στις αρχές του 16ου αιώνα η Βενετία έχασε σχεδόν όλες τις κτήσεις της στην Ιταλική χερσόνησο, ο Αντρέα Γκρίττι ήταν πρωταγωνιστής στις εξελίξεις που ακολούθησαν με στόχο την ανάκτηση των περιοχών. Μετά την ήττα των Βενετών στην μάχη του Αγκναντέλλο (1509) διορίστηκε Προβλεπτής του Βενετσιάνικου στρατού στο Τρεβίζο. Το Συμβούλιο των Δέκα του έδωσε εντολή να υποστηρίξει τις εξεγέρσεις απέναντι στους κατακτητές, από την θέση αυτή μπόρεσε επιτυχώς να ανακτήσει την Πάντοβα και να την υπερασπιστεί στην συνέχεια από τον αυτοκράτορα.
Μετά τον θάνατο του Νικολό ντι Πιτιγκλιάνο ανέλαβε την ηγεσία του Βενετσιάνικου στρατού αλλά οπισθοχώρησε μπροστά στην προέλαση των Γάλλων. Συνέχισε να είναι Προβλεπτής στους πολέμους που ακολούθησαν στην "Συμμαχία του Καμπραί", ξεκίνησε διαπραγματεύσεις με τον Φραγκίσκο Α΄ της Γαλλίας που είχαν σαν αποτέλεσμα να συμμαχήσει η Δημοκρατία της Βενετίας με τους Γάλλους.
Οδός Καυταντζόγλου (Θεσσαλονίκη)
Επί της οδού Καυταντζόγλου βρίσκονται: τα στούντιο της ΕΡΤ3, το Στρατοδικείο Θεσσαλονίκης, το 3ο Σώμα Στρατού, το πρώην 424 Στρατιωτικό Νοσοκομείο, η Ψυχιατρική Μονάδα Θεσσαλονίκης, καθώς και το λεγόμενο "Πεδίο του Άρεως" (γνωστό ως δημοτικό πάρκο Ανθοκομικής).
Από πλευράς κυκλοφοριακής διαχείρισης, ο δρόμος αποτελεί δίοδο για τους κατοίκους των συνοικιών Τούμπας, Τριανδρίας και Χαριλάου προς την οδό Τσιμισκή και, κατά συνέπεια, δέχεται μεγάλο κυκλοφοριακό φόρτο. Η οδός κατασκευάστηκε στα τέλη της δεκαετίας '60 με αρχές δεκαετίας '70, με την επίχωση του Ρέματος Τριανδρίας (αλλιώς Λύτρα) και συγκαταλέγεται στα σημαντικά τεχνικά έργα του Δήμου Θεσσαλονίκης.
Ιερά Μητρόπολις Ιερισσού, Αγίου Όρους και Αρδαμερίου
Ιερές Μονές
thumb|300px|Ο μεταβυζαντινός ναός της Αγίας Μαρίνας στη Ρεντίνα (Προσκυνηματικός Ναός Αγίας Μαρίνης Μοδίου).
Νεάγκου Τζουβάρα
Διπλωματική καριέρα
Ενώ διορίστηκε ως γραμματέας της πρεσβείας στη Στοκχόλμη, από τον Κονσταντίν Σανατέσκου, ο Τζουβάρα απολύθηκε από τους νέους αξιωματούχους του Ρουμάνικου Κομμουνιστικού Κόμματος όταν η Άνα Πάουκερ έγινε Υπουργός Εξωτερικών (1947).
Ράνα Νταζάνι
Τιμητικές διακρίσεις και βραβεία
Το αγγλικό περιοδικό Muslim Science Magazine την έχει επαινέσει ως μία από τις πιο σημαντικές γυναίκες επιστήμονες στον Ισλαμικό Κόσμο, και στο CEO Middle East Magazine ήταν στη δέκατη τρίτη θέση «100 Πιο Ισχυρών Αράβων Γυναικών».Η Πρεσβεία των ΗΠΑ στην Ιορδανία, σε συνεννόηση με το γραφείο Περιβάλλοντος, Επιστήμης, Τεχνολογίας και Υγείας για τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική η Νταζάνι έγινε δεκτή στο Hall of Fame Γυναίκες στην Επιστήμη το 2015. Αυτή η τιμή αναγνώρισε το έργο και τις θεωρίες της για τη βιολογική εξέλιξη και το Ισλάμ, με έμφαση στην γονιδίωμα-ευρεία έρευνα για τον διαβήτη, τον καρκίνο και τα βλαστικά κύτταρα. Ο ρόλος της Νταζάνι ήταν καταλυτικός για τη θέσπιση των όρων του νόμου για τη χρήση η θεραπεία με βλαστοκύτταρα στην Ιορδανία, η οποία άνοιξε την πόρτα για τον κανονισμό στον Αραβικό και τον Ισλαμικό κόσμο.
Αγία Αικατερίνη Αττικής
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1991 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Νέων Παλατίων του νομού Αττικής. Με το ΦΕΚ 201Α - 28/08/2002 αποσπάστηκε από την κοινότητα Νέων Παλατίων και προσαρτήθηκε στον δήμο Ωρωπίων. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Ωρωπίων και προσαρτήθηκε στον δήμο Ωρωπού.
Πόλεμοι των Χουσιτών
thumb|right|250px| Η επανάσταση των Χουσιτών έφερε μεγάλη αναταραχή στην Κεντρική Ευρώπη και άνοιξε το δρόμο για την ευρωπαϊκή θρησκευτική μεταρρύθμιση.
Διαχωρισμός
Το 1485, γίνεται η επανάσταση των Χουσιτών στην Πράγα.
Κοίλι Εύβοιας
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Εύβοιας Κατηγορία:Δήμος Κύμης - Αλιβερίου
Ηλιογράφος
Ηλιογράφος Cambell
Κατά την διάρκεια της ημέρας όταν οι ακτίνες του ήλιου δεν εμποδίζονται από σύννεφα η θερμική ενέργεια του Ήλιου που συγκεντρώνεται στην κυρία εστία της σφαίρας που αντανακλά στη χάρτινη ταινία καίει αυτή σχηματίζοντας έτσι μια συνεχή γραμμή ή τόξο (σύνολο ίχνους καμένων σημείων). Αν αντίθετα κατά την διάρκεια της ημέρας εμποδίζεται περιοδικά τότε περιοδικά καμένα τμήματα θα παρουσιάζει και η ταινία. Όταν τύχει ημέρα νεφοσκεπής τότε η χάρτινη ταινία δεν θα περιέχει ούτε ένα ίχνος καμένου σημείου.