cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αυτοκρατορία των Σελευκιδών
Νομισματοποίηση
μικρογραφία|Χάλκινο νόμισμα των Σελευκιδών που απεικονίζει τον Αντίοχο Γ΄. Κόπηκε γύρω στο 200 π.Χ. Το νόμισμα έπαιζε ολοένα και σημαντικότερο ρόλο υπό τους Σελευκίδες. Ωστόσο, θα πρέπει να σημειώσουμε ότι η δημιουργία εσόδων δεν ήταν κάτι καινούργιο στις νεοαποκτηθείσες εκτάσεις τους. Αντίθετα, η εισαγωγή και η ευρεία εφαρμογή του νομίσματος αποδίδεται στις φορολογικές μεταρρυθμίσεις του Δαρείου Α΄ πριν από αιώνες. Ως εκ τούτου, οι Σελευκίδες αποτελούν τον συνεχιστή και όχι τον πρωτοπόρο στη πρακτική της χρήσης του νομίσματος, δηλαδή την πληρωμή της φορολογίας σε ασήμι ή, αν χρειαστεί, σε είδος. Από αυτή την άποψη, οι Σελευκίδες είναι αξιοσημείωτοι, επειδή πλήρωναν τους μισθούς του στρατού τους αποκλειστικά σε ασήμι. Ωστόσο, υπάρχουν δύο σημαντικές εξελίξεις για τα δεδομένα του ελληνικού χώρου, όσον αφορά το νόμισμα, στην εποχή των Σελευκιδών: η υιοθέτηση του «Αττικού Προτύπου» σε ορισμένες περιοχές και η εκλαΐκευση της χρήσης χάλκινων νομισμάτων.
Ρόλος του κράτους-πολιτική οικονομία
Ωστόσο, στην εποχή των Σελευκιδών, η κλοπή των θρησκευτικών θησαυρών από το κράτος ήταν συνηθισμένο φαινόμενο — σε αντίθεση με παλαιότερες εποχές. Αν και οι Σελευκίδες βασιλείς γνώριζαν και εκτιμούσαν την ιερότητα των θρησκευτικών θησαυρών, η κλοπή των θησαυρών των ναών ήταν ένα όπλο αντιμετώπισης των «βραχυπρόθεσμων δημοσιονομικών περιορισμών». Για παράδειγμα, η λεηλασία του Ναού Αναχίτ στα Εκβάτανα από τον Αντίοχο Γ΄, τον βοήθησε να προμηθευτεί 4000 ασημένια τάλαντα, τα οποία χρησιμοποίησε, για να χρηματοδοτήσει μια εκστρατεία του στην Ανατολή. "Είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι αυτοί οι μονάρχες που ήξεραν αρκετά [καλά] να υποκλίνονται ενώπιον του Ναμπού, να ψήνουν τούβλα για τον Εσαγκίλ και να επιβάλλουν τους κανονισμούς του κοσέρ στην Ιερουσαλήμ, γνώριζαν τους πολιτικούς κινδύνους της αφαίρεσης των θησαυρών του Δεύτερου Ναού. Το πιθανότερο είναι ότι γνώριζαν το ρίσκο αλλά τους πήραν ούτως ή άλλως."Μια εξέγερση το 169 π.Χ. κατά τη διάρκεια της εκστρατείας του Αντιόχου Γ΄ στην Αίγυπτο καταδεικνύει ότι αυτά τα ρίσκα, που έπαιρναν οι ηγεμόνες και άρπαζαν θησαυρούς από τους ναούς είχε κάποιες φορές αρνητικά αποτελέσματα. Η ολοένα και πιο τολμηρή παρέμβαση στους θησαυρούς των ναών οφείλεται, σε μεγάλο βαθμό, στον διορισμό επαρχιακών αρχιερέων από τον ίδιο τον μονάρχη. Συχνά οι διορισμένοι αρχιερείς ήταν οι ευνοούμενοι της βασιλικής αυλής. Τα προνόμια αυτών των αρχιερέων ήταν καθαρά διοικητικά. Ουσιαστικά χρησίμευαν για τη συλλογή φόρου για το κράτος. Δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι «οι γηγενείς ελίτ φοβούνταν πολύ ότι η άφιξη ενός Σελευκίδη αξιωματούχου θα μπορούσε γρήγορα να καταλήξει στην αρπαγή των θησαυρών του Ναού».
Ακαδημαϊκή συζήτηση
Η πρόσφατη συζήτηση έχει απορρίψει αυτές τις παραδοσιακές διχοτομίες. Σύμφωνα με τους Σπεκ και Ρέγκερ, η τρέχουσα άποψη είναι ότι η οικονομία των Σελευκιδών -και οι ελληνιστικές οικονομίες ευρύτερα- ήταν εν μέρει προσανατολισμένες στην αγορά και εν μέρει νομισματικοποιημένες. Ενώ η αγορά υπόκειτο στις δυνάμεις της προσφοράς και της ζήτησης, η πλειονότητα των προϊόντων εξακολουθούσε να καταναλώνεται από τους παραγωγούς τους και, ως εκ τούτου, ήταν «αόρατα» στον παρατηρητή.
411
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Εθνική Λιθουανίας U16 (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης γυναικών U16 της Λιθουανίας είναι το συγκρότημα που αντιπροσωπεύει τη χώρα της Λιθουανίας σε διεθνείς διοργανώσεις γυναικείας καλαθοσφαίρισης για αθλήτριες που δεν ξεπερνούν την ηλικία των 16 ετών. Είναι επίσης γνωστή ως Εθνική Λιθουανίας Κορασίδων. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Λιθουανικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (Lietuvos Krepšinio Federacija, LKF).
Γιοστέιν Γκάαρντερ
Οικογένεια
Το 1997, μαζί με την σύζυγό του πήραν την πρωτοβουλία δημιουργίας του βραβείου Σοφί. Ήταν διεθνές βραβείο για το περιβάλλον και την ανάπτυξη, το οποίο συνοδευόταν από χρηματικό αμοιβή ύψους 100.000 δολαρίων ΗΠΑ (77.000€). Το 2013, όμως, πραγματοποιήθηκε η τελευταία απονομή, καθώς ανακοινώθηκε πως δεν θα μπορούσε πλέον να χορηγηθεί λόγω έλλειψης κονδυλίων. Το όνομα τού βραβείου προήλθε από τον τίτλο του μυθιστορήματος.
Ρως του Κιέβου
Όνομα
Ο όρος «Κιεβινή Ρωσία» (Ки́евская Русь, Κιέβσκαγια Ρους) επινοήθηκε το 10ο αιώνα στη ρωσική ιστοριογραφία ως αναφορά στην περίοδο που το κέντρο του ήταν στο Κίεβο. Στα αγγλικά ο όρος εισήχθη στις αρχές του 20ού αιώνα, οπότε βρίσκεται στην αγγλική μετάφραση του 1913 του έργου του Βασίλ Κλιουτσέφσκι Ιστορία της Ρωσίας, για τη διάκριση της πρώτης κρατικής οντότητας από τα διάδοχα κράτη, που επίσης ονομάζονταν Ρως. Αργότερα ο ρωσικός όρος αποδόθηκε στα Λευκορωσικά και στα Ουκρανικά αντίστοιχα ως Кіеўская Русь και Ки́ївська Русь.
Θεμελίωση του κράτους του Κιέβου
Ο Ρούρικ ήταν ηγέτης των Ρως μέχρι το θάνατό του περί το 879, κληροδοτώντας το βασίλειό του στον συγγενή του, Πρίγκηπα Ολέγκ, ως αντιβασιλέα για τον νεαρό γιο του Ίγκορ (Ίγκορ στα ρωσικά, συνήθως γράφεται Ιγκόρ στα ελληνικά). Το 880-82 ο Ολέγκ οδήγησε μια στρατιωτική δύναμη προς νότον κατά μήκος του ποταμού Δνείπερου, καταλαμβάνοντας το Σμολένσκ και το Λιούμπετς, πριν φθάσει στο Κίεβο, όπου εκθρόνισε και σκότωσε τους Άσκολντ και Ντιρ, αυτοανακηρύχθηκε πρίγκηπας και ανακήρυξε το Κίεβο «μητέρα των πόλεων των Ρως». Ο Ολέγκ άρχισε να εδραιώνει την εξουσία του στη γύρω περιοχή και τους ποτάμιους δρόμους βόρεια προς το Νόβγκοροντ, επιβάλλοντας φόρο στις ανατολικές σλαβικές φυλές. Το 883 υπέταξε τους Δρεβλιανούς, επιβάλλοντάς τους φόρο γούνας. Το 885 είχε υποτάξει τους Πολιάνους, τους Σεβεριάνους, τους Βιάτιτσι και τους Ραντίμιτσι, απαγορεύοντάς τους να πληρώνουν πλέον φόρο στους Χαζάρους. Ο Ολέγκ συνέχισε να αναπτύσσει και να επεκτείνει ένα δίκτυο οχυρών των Ρως στις σλαβικές χώρες, που είχε ξεκινήσει ο Ρούρικ στο βορρά.
Άστατες πολιτικές της στέπας
Η γρήγορη επέκταση των Ρως προς το νότο οδήγησε σε σύγκρουση και άστατες σχέσεις με τους Χαζάρους και άλλους γείτονες της στέπας του Πόντου. Οι Χάζαροι κυριαρχούσαν στη στέπα της Μαύρης Θάλασσας τον 8ο αιώνα, εμπορευόμενοι και συχνά συμμαχώντας με τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία κατά των Περσών και των Αράβων. Στα τέλη του 8ου αιώνα η κατάρρευση του Χαγανάτου των Ουράνιων Τούρκων έκανε τους Μαγυάρους και τους Πετσενέγους, άλλους Ουγγρικούς και Τουρκικούς λαούς από την Κεντρική Ασία να μεταναστεύσουν δυτικά στην περιοχή της στέπας, οδηγώντας σε στρατιωτική σύγκρουση, διατάραξη του εμπορίου και αστάθεια με το Χαγανάτο των Χαζάρων. Οι Ρως και οι Σλάβοι είχαν παλαιότερα συμμαχήσει με τους Χαζάρους κατά των αραβικών επιδρομών στον Καύκασο, αλλά στρέφονταν όλο και περισσότερο εναντίον τους για να εξασφαλίσουν τον έλεγχο των εμπορικών δρόμων.
Σχέσεις Ρως - Βυζαντινών
Το Χρονικό αναφέρει μια μυθική ιστορία για το θάνατο του Ολέγκ. Ένας μάγος προφητεύει ότι ο θάνατος του Μεγάλου Πρίγκηπα θα είχε σχέση με ένα ορισμένο άλογο. Ο Ολέγκ βάζει σε απομόνωση το άλογο, που αργότερα πεθαίνει. Ο Ολέγκ το επισκέπτεται και στέκεται πάνω από το πτώμα, επιχαίροντας ότι διέφυγε την απειλή, όταν ένα φίδι κρυμμένο ξεπροβάλλει μέσα από τα κόκαλα του αλόγου, τον δαγκώνει και γρήγορα ο Ολέγκ αρρωσταίνει και πεθαίνει. Το Χρονικό αναφέρει ότι τον Ολέγκ διαδέχθηκε το 913 ο Πρίγκηπας Ίγκορ, και μετά από κάποιες σύντομες διενέξεις με τους Δρεβλιανούς και τους Πετσενέγους, ακολούθησε μια περίοδος ειρήνης πάνω από είκοσι έτη.
Σβιατοσλάβ
thumb|[[Σύνοψις Ιστοριών, συνάντηση μεταξύ Ιωάννη Τσιμισκή και Σβιατοσλάβ Α΄]] Toν Ίγκορ διαδέχεται ο τριετής γιος του, πρίγκηπας Σβιατοσλάβ Α΄. Μέχρι όμως να φθάσει τα είκοσι, την πραγματική εξουσία ασκεί η χριστιανή μητέρα του Χέλγκα (μετέπειτα Αγία Όλγα). Το 962 ο Σβιατοσλάβ A' αναλαμβάνει την πλήρη ηγεσία και σε μία δεκαετία υπερδιπλασιάζει την έκταση του κράτους του, συμμαχώντας με τους Πετσενέγους και υποτάσσοντάς όλους τους γειτονικούς λαούς: τους Βουλγάρους του Βόλγα και τους Μορδβίνους (φιννικό φύλο) στην ανατολή, τους Χαζάρους στο νότο και Βουλγάρους του Δούναβη στα Βαλκάνια. Βέβαιος ότι θα σταθεροποιήσει τον έλεγχο στα νέα εδάφη, μετακινεί την πρωτεύουσα στη βουλγαρική πόλη Περεγιασλάβετς (στο Δέλτα του Δούναβη) το 969 ελπίζοντας να την κάνει κέντρο του ευρωπαϊκού εμπορίου. Το όραμά του όμως αποτυγχάνει - οι Βυζαντινοί στρέφονται εναντίον του, θεωρώντας ότι μπαίνει στα χωράφια τους, και έως το 971 καταλύουν όλες τις βαλκανικές κτήσεις του, μεταξύ των οποίων και το Περεγιασλάβετς. Ταυτόχρονα υποκινούν τους Πετσενέγους να επιτεθούν στο Κίεβο, ενώ και οι ανατολικοί υποτελείς των Ρως εξεγείρονται και ανακτούν την ανεξαρτησία τους. Ο Σβιατοσλάβ αναγκάζεται να συνθηκολογήσει και να αποσυρθεί στα προ δεκαετίας σύνορα, αλλά καθώς γυρνά στο Κίεβο δολοφονείται ύπουλα (972) από Πετσενέγους, κατ' εντολή του Βυζαντινού αυτοκράτορα Ιωάννη Τσιμισκή που ήθελε να ξεμπερδεύσει οριστικά μαζί του.
Πρόεδρος της Ελβετικής Συνομοσπονδίας
Πρόεδρος για το 2023 είναι ο Αλέν Μπερσέ.
Ρως του Κιέβου
Κατακερματισμός και παρακμή
Όμως τον 11ο αιώνα άρχισε η αποσύνθεση του κράτους των Ρως, μετά το θάνατο του Γιαροσλάβ του Σοφού. Η θέση του Μεγάλου Πρίγκηπα του Κιέβου εξασθένησε με την αυξανόμενη επιρροή των περιφερειακών φατριών. Μετά το θάνατο του Γιαροσλάβ του Σοφού, η σύμπνοια των ευγενών τίθεται σε αμφιβολία. Τα πολυάριθμα μέλη του επιτελείου ταυτίζονται περισσότερο με τα συμφέροντα της περιοχής τους παρά με τις επιδιώξεις της κεντρικής διοίκησης. Την κατάσταση αυτή επιτείνει ο θεσμός των τοπικών συμβουλίων, όπου συμμετέχουν όλοι οι άνδρες της πόλης και μπορούν να εκδιώξουν τον πρίγκηπα, ζητώντας το διορισμό άλλου. Πληθαίνουν έτσι τα περιστατικά συναλλαγής μεταξύ πριγκήπων - τοπικών συμβουλίων, όπως και ομάδων πριγκήπων εναντίον άλλων ομοβάθμων τους, πάντα εις βάρος της κεντρικής διοίκησης που σταδιακά αποδυναμώνεται.
Ο τελευταίος ηγέτης, που κράτησε ενωμένο το κράτος, ήταν ο Μστίσλαβ ο Μέγας. Μετά το θάνατό του το 1132 οι Ρως περιέπεσαν σε ύφεση και ραγδαία παρακμή και ο διάδοχός του Μστίσλαβ Γιάροπολκ Β΄ του Κιέβου αντί να εστιάσει στην εξωτερική απειλή των Κουμάνων ενεπλάκη σε συγκρούσεις με την ανερχόμενη δύναμη της Δημοκρατίας του Νόβγκοροντ. Το 1169, καθώς το κράτος των Ρως ήταν γεμάτο εσωτερικές συγκρούσεις, ο Αντρέι Μπογκολιούμπσκι του Βλαντίμιρ λεηλάτησε την πόλη του Κιέβου. Η λεηλασία της πόλης άλλαξε ριζικά το χαρακτήρα του Κιέβου και ήταν απόδειξη του κατακερματισμού των Ρως. Στο τέλος του 12ου αιώνα το κράτος του Κιέβου είχε κατακερματιστεί ακόμη περισσότερο και είχε διαιρεθεί σε περίπου είκοσι διαφορετικά πριγκηπάτα.
Συνολικά, στα μόλις 170 χρόνια από το 1054 έως το 1224 καταγράφονται:
Κοινωνία
Λόγω της επέκτασης του εμπορίου και της γεωγραφικής του εγγύητητας το Κίεβο έγινε το σημαντικότερο εμπορικό κέντρο και η κορυφαία από τις κοινότητες. Έτσι ο ηγέτης του Κιέβου απέκτησε τον πολιτικό «έλεγχο» επί των γύρω περιοχών. Αυτό το πριγκηπάτο προέκυψε από ένα συνασπισμό κοινοτήτων παραδοσιακών πατριαρχικών οικογενειών που ενώθηκαν σε μια προσπάθεια να αυξήσουν το διαθέσιμο εργατικό δυναμικό και την παραγωγικότητα της γης. Αυτή η ένωση αποτέλεσε τις πρώτες μεγάλες πόλεις των Ρως και ήταν η πρώτη αξιόλογη μορφή αυτοδιάθεσης. Καθώς οι κοινότητες αυτές έγιναν μεγαλύτερες η έμφαση μετατοπίστηκε από τις οικογενειακές εκμεταλλεύσεις στο έδαφος που τις περιέβαλλε. Αυτή η ιδεολογική μεταστροφή έγινε γνωστή ως «βερβ».
Τουρκομογγόλοι
Από τον 9ο αιώνα οι Πετσενέγοι νομάδες άρχισαν μια τεταμένη σχέση με τους Ρως του Κιέβου. Για πάνω από δύο αιώνες εξαπέλυαν σποραδικές επιδρομές στα εδάφη των Ρως, που μερικές φορές κλιμακώνονταν σε κανονικούς πολέμους (όπως εκείνος του 920 του Ίγκορ του Κιέβου, που αναφέρεται στο Πρώτο Χρονικό), αλλά υπήρχαν επίσης προσωρινές στρατιωτικές συμμαχίες (όπως το 943 στην εκστρατεία του Ίγκορ κατά του Βυζαντίου). Το 968 οι Πετσενέγοι επιτέθηκαν και πολιόρκησαν την πόλη του Κιέβου. Υπάρχουν εικασίες ότι οι Πετσενέγοι απώθησαν τους Τίβερτσι και τους Ούλιτσι (ανατολικές πρωτοσλαβικές φυλές) σε περιοχές του άνω Δνείστερου ποταμού, στη Βουκοβίνα. Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία ήταν γνωστή για την υποστήριξη των Πετσενέγων στις εκστρατείες τους κατά των ανατολικών σλαβικών κρατών.
"'Αυτοί (οι Μογγόλοι) επιτέθηκαν στους Ρως, όπου προξένησαν μεγάλο κακό, σφάζοντας και καταστρέφοντας πόλεις και φρούρια και πολιόρκησαν το Κίεβο, την πρωτεύουσα των Ρως. Αφού πολιόρκησαν την πόλη επί μακρόν την κατέλαβαν και θανάτωσαν τους κατοίκους. Όταν ταξιδεύαμε μέσα από αυτή τη χώρα συναντήσαμε αμέτρητα κρανία και οστά νεκρών ανθρώπων σκορπισμένα στο έδαφος. Το Κίεβο ήταν μια πολύ μεγάλη και πυκνοκατοικημένη πόλη αλλά τώρα έχει καταντήσει σχεδόν ένα τίποτα, γιατί αυτή τη στιγμή υπάρχουν εκεί μετά βίας διακόσια σπίτια και οι κάτοικοι τελούν σε πλήρη δουλεία.'"
Συμμετοχή της Ελλάδας στη Eurovision 2022
Προβολή
Για την προώθηση της συμμετοχής, το μουσικό βίντεο κυκλοφόρησε στις 10 Μαρτίου κατά την παρουσίαση του τραγουδιού στο Studio 4. Είχε γυριστεί στις αρχές Φεβρουαρίου στο ελληνικό νησί της Σύμης. Μια ακουστική έκδοση του τραγουδιού κυκλοφόρησε στις 8 Απριλίου και δημιουργήθηκε με τη Χορωδία Φοιτητών Ιατρικής του Νορβηγικού Πανεπιστημίου Επιστήμης και Τεχνολογίας. Διασκευάστηκε από τον Edvard Synnes και κινηματογραφήθηκε από τον Kristoffer Skogheim. Η Tenfjord ερμήνευσε το τραγούδι για πρώτη φορά ζωντανά στις 14 Απριλίου κατά τη διάρκεια της εκπομπής Δυνατά της ΕΡΤ όπου μίλησε και για την επερχόμενη συμμετοχή της στον διαγωνισμό. Η εμφάνιση περιελάμβανε επίσης την Μπέσσυ Αργυράκη της προηγούμενης Ελληνίδας διαγωνιζόμενης της Eurovision (Ελλάδα 1977), τον Νίκο Ραπτάκη (Ελλάδα 2014) και τον Κωνσταντίνο Χριστοφόρου (Κύπρος 1996, 2002, 2005).
413
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 413 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Γεώργιος Ι. Παπαγιαννόπουλος
Ο '''Γεώργιος Ι. Δεληγιάννης''' ήταν ο πρωτότοκος γιος του ιερέα Ιωάννη Λίτινου (β' μισό 17ου αι.) και της Ρήγους Συμωτά από τα Λαγκάδια Αρκαδίας. Απέκτησε τουλάχιστον δυο παιδιά, τον Ιωάννη και τον Δημήτρη. Διατήρησε το όνομα Παπαγιαννόπουλος αντί του Δεληγιάννης, προκειμένου να κρυφτεί από τους Τούρκους, λόγω της έντονης αγωνιστικής δράσης του.
Ο γιος του Δημήτρης Γ. Παπαγιαννόπουλος και ο εγγονός του Γεώργιος Δ. Παπαγιαννόπουλος είχαν αναλάβει τα σπαϊλίκια της Τριπόλεως. Ο εγγονός του Γεώργιος παντρεύτηκε στην Τρίπολη την Δέσποινα Βρατίμου.
Μυστηριώδεις φόνοι στο Μανχάταν
Η ταινία επικεντρώνεται σε ένα νεοϋρκέζικο ζευγάρι, το οποίο ζει σε ένα διαμέρασμα, κάπου στο Μάνχαταν. Η ρουτίνα του πολυετούς παντρεμένου ζευγαριού σπάει όταν η σύζυγος (Ντάιαν Κίτον), αρχίζει και βλέπει ύποπτα την ανακοπή καρδιάς της γυναίκας του γείτονά τους. Σιγά σιγά συμμετέχει και ο άντρας της (Γούντι Άλεν), για να της δώσει τη δέουσα προσοχή, γιατί εκείνη είχε αρχίσει να έλκεται από τον φίλο τους Τεντ (Άλαν Άλντα), που περνούσαν ώρες μαζί ερευνώντας τον φόνο.
Αγγέλα Κοκκόλα
Βιογραφικά στοιχεία
Η πρώτη γνωριμία της με τον Γεώργιο Παπανδρέου, στις 8 Ιουλίου του 1965, έγινε «σε πάρα πολύ δύσκολες ώρες, και για εκείνον, αλλά και για την Ελλάδα» σύμφωνα με αφήγηση της ίδιας. Ο Ανδρέας Παπανδρέου την έστειλε στο σπίτι του πρωθυπουργού πατέρα του στο Καστρί για να δακτυλογραφήσει την απάντηση του Γεωργίου Παπανδρέου στην επιστολή του βασιλιά Κωνσταντίνου, για την υποτιθέμενη συνωμοσία του ΑΣΠΙΔΑ:"Ταράχτηκα πάρα πολύ από το περιεχόμενο. Προσπάθησα να διανοηθώ τι θα του είχε γράψει ο βασιλιάς για να απαντάει έτσι ο Γεώργιος Παπανδρέου. [...] Κλιμακώθηκαν όπως ξέρουμε τα γεγονότα, έγραψα και την δεύτερη επιστολή, και την τρίτη, που ήταν η αποφασιστική. Το γράμμα του αυτό ήταν και η παραίτησή του.[...] Γιατί νομίζω αυτό που τον χαρακτήριζε, μαζί με πολλά άλλα που θα μπορούσα να πω, ήταν η μεγάλη αίσθηση της αξιοπρέπειας που είχε. Μου έχει μείνει πραγματικά και με έχει οδηγήσει και στην ζωή μου, κάτι που λέει στην τρίτη επιστολή, ότι «δεν θα μπορούσα να ήμουν εξευτελισμένος πρωθυπουργός»."Από το 1981 μέχρι το 1989 η Αγγέλα Κοκκόλα διατέλεσε διευθύντρια του Ιδιαίτερου Γραφείου του πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου και προϊσταμένη της γραμματείας του.
Απεβίωσε στις 16 Δεκεμβρίου του 2017. Η νεκρώσιμη ακολουθία εψάλη στο νεκροταφείο Παπάγου και ενταφιάστηκε στο Α' νεκροταφείο Αθηνών.
Μυστηριώδεις φόνοι στο Μανχάταν
Οι φόνοι
Πρακτικά, ο Πωλ διατηρούσε σχέσεις με την κυρία Ντάλτον κρυφά από τη γυναίκα του, και κρυφά από την Ντάλτον με ένα φωτομοντέλο. Εκείνο το βράδυ που "πέθανε" η Λίλιαν τους είχε επισκεφτεί η αδελφή της, η οποία στη διαθήκη της δεν τους άφησε τίποτα, ενώ ήταν κι άκληρη. Τότε παθαίνει ανακοπή καρδιάς, χωρίς κάπως να της το προκαλέσουν. Χωρίς πάντως να τα χάσουν αλλάζουν ταυτότητες: η Λίλιαν ντύνεται με τα ρούχα της αδελφής της και βάζουν τα ρούχα της Λίλιαν στην αδελφή και λένε ότι πέθανε η Λίλιαν. Τότε, η Λίλιαν συνέχισε να ζει σε ένα ξενοδοχείο ως η αδελφή της εξαργυρώνοντας σιγά σιγά την περιουσία που είχε. Ο Πωλ, παράλληλα, διατηρούσε σχέση με μία ηθοποιό-φωτομοντέλο, και για την οποία σκότωσε τη γυναίκα του στο ξενοδοχείο. Η Ντάλτον, που τον αγαπούσε και τα υπέμενε όλα αυτά δεν ήξερε ότι ήταν και δολοφόνος, τον σκοτώνει.
Κάστινγκ
Αρχική πρόθεση για πρωταγωνίστρια δίπλα στον Άλεν ήταν η Μία Φάροου, αλλά το θέμα πάγωσε, καθότι ο Άλεν κι αυτή διέλυσαν τη σχέση τους και ξεκίνησε δίκη για τη κηδεμονία των τριών παιδιών τους. Κατά το φθινόπωρο του 1992, ο Άλεν επικοινώνησε με την Ντάιαν Κίτον, ώστε να αντικαταστήσει τη Φάροου, με την Κίτον να αποδέχεται αμέσως τον ρόλο. Αργότερα, ρώτησαν τον Άλεν, αν έγραψε εκ νέου το σενάριο, ώστε να ταιριάζει στην Κίτον κι εκείνος απάντησε: "Όχι, δε θα μπορούσα να το κάνω αυτό. Σε ένα απλούστερο σενάριο, θα το είχα κάνει, μετά την πρόσληψη της Κίτον. Αλλά, σε αυτό δεν μπορούσα, εμπλέκεται ο φόνος και το μυστήριο και η πλοκή είναι πολύ σφιχτή, έτσι, οι αλλαγές θα ήταν μεγάλες και δύσκολες να γίνουν... Είχα γράψει το σενάριο, πιο κοντά σε αυτά που αρέσκεται η Μία να κάνει. Της αρέσει να κάνει αστεία πράγματα, αλλά δεν έχει το κωμικό εύρος της Κίτον. Έτσι, η Ντάιαν το έκανε πιο αστείο από ό,τι το είχα γράψει".
Βάσος Μαυροβουνιώτης
Ληστής-τυχοδιώκτης-τρόφιμος των φυλακών-μισθοφόρος του Οθωμανικού στρατού
Είναι πολύ πιθανό να ανέπτυξε ληστρική δράση εκεί, αν σκεφτούμε ότι αργότερα που πήγε στην Αθήνα, είχε μηνυθεί από μουσουλμάνο της Σμύρνης για κλοπές που διέπραξε σε βάρος του. Τελικά φυλακίσθηκε, αλλά μόνο για μικρό χρονικό διάστημα επειδή αποφυλακίσθηκε επιλέγοντας να ενταχθεί ως μπαϊρακτάρης στο σώμα του Πεχλιβάν Πασά. Δεν υπάρχει η παραμικρή απόδειξη ή έστω ένδειξη για ένταξή του στη Φιλική Εταιρεία. Η δράση του επίσης στο σώμα του Πεχλιβάν Πασά μας είναι άγνωστη.
Στον εμφύλιο
Καλείται στη συνέχεια να παρουσιαστεί στην έδρα της κυβέρνησης στο Ναύπλιο με σκοπό τη συμμετοχή του στην καταστολή της ανταρσίας των Πελοποννήσιων προκρίτων και της στρατιωτικής φατρίας του Κολοκοτρώνη. Η συμμετοχή στην καταστολή υπαγορευόταν από την προσδοκία οικονομικών αμοιβών και υψηλών θέσεων. Έτσι ο Μαυροβουνιώτης «υπήρξε ένας από τους σιδηρούς βραχίονες του Εκτελεστικού Σώματος, συμβάλλοντας τα μέγιστα στην τελική επικράτηση των κυβερνητικών».
Άννα του Γκλόγκαου
Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη τού Κορράδου Α΄ δούκα τού Γκλόγκουφ και της Σαλώμης των Πιαστ, κόρης τού Βλάντισλαφ Οντόνιτς δούκα της Μεγάλης Πολωνίας.
BBC White City
Παραπομπές
Κατηγορία:British Broadcasting Corporation Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Λονδίνο
Κρατάς μυστικό; (τηλεοπτική σειρά)
Χαρακτήρες
Θανάσης (Γιώργος Ξούλος): Ο Θανάσης είναι νέος σε ηλικία και εργάζεται ως delivery boy στην ταβέρνα της Τζένης. Εκεί ερωτεύεται την Δώρα η οποία όμως τον αποφεύγει εξαιτίας του ανώριμου χαρακτήρα του. Ο ίδιος γίνεται κολλητός με τον γιο της Δώρας ενώ παράλληλα ακολουθεί τις συμβουλές της Τζένης για να την κατακτήσει χωρίς ωστόσο θετικό αποτέλεσμα.
Ινστιτούτο Νεοελληνικών Σπουδών
Το Ινστιτούτο Νεοελληνικών Σπουδών (Ίδρυμα Μανόλη Τριανταφυλλίδη) είναι φορέας που ιδρύθηκε το 1959 με κληροδότημα του γλωσσολόγου Μανόλη Τριανταφυλλίδη (1883-1959) με σκοπό την προαγωγή, τη μελέτη και την καλλιέργεια της ελληνικής γλώσσας.
Κολοσσός του Κωνσταντίνου
Περιγραφή
Ο Κωνσταντίνος είναι ενθρονισμένος σε αυτό το μεγάλο δημόσιο έργο με απροσπέλαστη μεγαλοπρέπεια, σαν ομοίωμα θεού, αν και πραγματικά προορίζεται να αντανακλά τη χριστιανική θεότητα. Σύμφωνα με τον Mάικλ Γκραντ: "εδώ είναι ο άνθρωπος, που στην Αυλή του οι συγγραφείς θεώρησαν σκόπιμο να μιλήσουν για το θείο πρόσωπο και το ιερό πρόσωπό του. Ο γλύπτης έχει συλλάβει αυτή την όψη ω μία ιερή μάσκα, λατρευτικό αντικείμενο, που ομοιάζει -σε πολύ μεγαλύτερη κλίμακα- με τις εικόνες του μελλοντικού Βυζαντίου: ένα είδωλο ζωοποιημένο με τη θεία παρουσία και με τη δύναμη να απωθεί τα κακά πνεύματα, που κρύβονται σε παγανιστικές εικόνες".
Ιστορία
Τα μαρμάρινα θραύσματα υποβλήθηκαν σε αποκατάσταση κατά την περίοδο 2000-2001. Μεταξύ 6 με 10 Φεβρουαρίου 2006 πραγματοποιήθηκε τρισδιάστατη σάρωση με λέιζερ των θραυσμάτων για λογαριασμό του κρατιδίου της Ρηνανίας-Παλατινάτου σε συνεργασία με τα Μουσεία Καπιτωλίου στη Ρώμη. Τόσο η ανακατασκευή, όσο και η χύτευση παρουσιάστηκαν από τις 2 Ιουνίου έως τις 4 Νοεμβρίου 2007 ως μέρος της μεγάλης πολιτιστικής και ιστορικής έκθεσης «Μέγας Κωνσταντίνος» στο Τρηρ της Γερμανίας.
Αναγνώριση ομιλίας
Στην επιστήμη της πληροφορικής, η αναγνώριση ομιλίας αναφέρεται στην μετατροπή προφερόμενων λέξεων σε κείμενο. Είναι επίσης αλλιώς γνωστή και ως "αυτόματη αναγνώριση ομιλίας", "υπολογιστική αναγνώριση ομιλίας" ή "speech-to-text" (STT), δηλαδή (μετατροπή) "από-ομιλία-σε-κείμενο".
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
[https://opencourses.uoa.gr/modules/units/?course=DI37&id=2336 Αναγνώριση Οµιλίας και Κατανόηση Γλώσσας, Γ. Κουρουπέτρογλου]
Οιδίπους και Σφίγγα (Γκυστάβ Μορώ)
Πηγές
Κατηγορία:Πίνακες που απεικονίζουν ελληνικούς μύθους Κατηγορία:Εκθέματα στο Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης Κατηγορία:Σφίγγες Κατηγορία:Πίνακες του Γκυστάβ Μορώ
Ορδή Νογκάι
Τον 13ο αιώνα, ο αρχηγός της Χρυσής Ορδής, ο Νογκάι Χαν, ένας άμεσος απόγονος του Τζένγκις Χαν, δημιούργησε ένα στρατό Μανγκούντ, που ενώθηκε από πολλές τουρκικές φυλές. Έναν αιώνα αργότερα, οι Νογκάι οδηγήθηκαν από τον Εντιγκού, διοικητή με πατρική καταγωγή από τους Μανγκούντ και μητρική από τον Τζότσι (ο μεγαλύτερος γιος του Τζένγκις Χαν), ο οποίος ίδρυσε τη δυναστεία Νογκάι.
Κοινωνία
μικρογραφία|350x350εσ| Ο [[Σίγκισμουντ φον Ερμπενστάιν τοποθετεί τους «Nagayske Tartare» (Νογκάι Τατάρους) στον κάτω Βόλγα στον χάρτη του 1549.]] Υπήρχαν δύο ομάδες Νογκάι: βόρεια της Κασπίας Θάλασσας υπό τον δικό τους Μπέη, και βόρεια της Μαύρης Θάλασσας, που υπόκεινταν ονομαστικά στο Χανάτο της Κριμαίας. Η πρώτη ομάδα διαλύθηκε γύρω στο 1632 από τους Καλμίκους, ενώ η δεύτερη ακολούθησε την τύχη του Χανάτου της Κριμαίας.
Η γλώσσα νογκάι ήταν μια μορφή κιπτσακικής γλώσσας, της ίδιας γλωσσικής ομάδας με εκείνη των γειτονικών Καζάχων, Μπασκίρ και Κριμαίων και Τατάρων του Καζάν. Η θρησκεία τους ήταν μουσουλμανική.
Ήταν ποιμαντικοί νομάδες, που έβοσκαν πρόβατα, άλογα και καμήλες. Τα εξωτερικά αγαθά αποκτούνταν με εμπόριο (κυρίως άλογα και σκλάβοι), επιδρομές και φόρο υποτέλειας. Υπήρχαν μερικοί αγρότες κατά μήκος του ποταμού Γιάικ. Μία από τις κύριες πηγές εισοδήματος για τους Νογκάι ήταν η επιδρομή για απόκτηση δούλων, οι οποίοι πωλούνταν στην Κριμαία και την Μπουχάρα. Το κυνήγι, η αλιεία, η φορολογία των καραβανιών και η εποχική γεωργική μετανάστευση έπαιξαν επίσης ρόλο, αν και δεν έχει τεκμηριωθεί επαρκώς.
Η πολιτική οργάνωση ήταν ρευστή και εξαρτιόταν σε μεγάλο βαθμό από το προσωπικό κύρος, καθώς ως νομάδες, οι υποτελείς των Νογκάι μπορούσαν απλά να αποστασιοποιηθούν από έναν ηγέτη, που δεν τους άρεσε. Πρέσβεις και έμποροι ξυλοκοπούνταν και ληστεύονταν τακτικά. Η κλοπή αλόγων, την οποία περιφρονούσαν σε πολλούς πολιτισμούς, ήταν ένα σημαντικό μέρος της κοινωνικής και οικονομικής ζωής στη στέπα. Οι μπέηδες και οι μίρζα συχνά ανακηρύσσονταν υποτελείς κάποιας εξωτερικής εξουσίας, αλλά τέτοιες δηλώσεις είχαν λίγο νόημα.
Δουλεία και επιδρομές
Μερικοί ερευνητές εκτιμούν ότι συνολικά περισσότεροι από 3 εκατομμύρια άνθρωποι συνελήφθησαν και υποδουλώθηκαν κατά τη διάρκεια του Χανάτου της Κριμαίας.
Ανεξαρτησία
Αυτά τα δεδομένα προέρχονται από τις πηγές της αγγλικής γλώσσας παρακάτω. Ένας μακρύς κατάλογος επιδρομών Nogay στη Ρωσία και την Πολωνία, από ρωσικές πηγές, μπορεί να βρεθεί στο Crimean-Nogai Raids.
Πολωνέζα σε Φα δίεση ελάσσονα, Op. 44 (Σοπέν)
Παραπομπές
<References/>
Κάστρο του Στσέλτσε Οπόλσκιε
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Κάστρα στην Πολωνία
416
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Βενσά
Το Βενσά (γαλλικά: Vinça, καταλανικά: Vinçà) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ανατολικών Πυρηναίων, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
E (μαθηματική σταθερά)
Αποκαλούμενος μερικές φορές ως αριθμός Όιλερ από τον Ελβετό μαθηματικό Λέοναρντ Όιλερ, ο e δεν πρέπει να συγχέεται με την γ, τη σταθερά Όιλερ–Μασκερόνι που μερικές φορές αναφέρεται απλά σταθερά Όιλερ. Ο αριθμός e είναι επίσης γνωστός ως σταθερά του Νέιπιερ, αλλά η επιλογή του Όιλερ του συμβόλου e λέγεται ότι έχει διατηρηθεί προς τιμήν του. Ο e ανακαλύφθηκε από τον Ελβετό μαθηματικό Γιακόμπ Μπερνούλι όταν μελετούσε σύνθετους τόκους.
Ο αριθμός e είναι εξέχουσας σημασίας στα μαθηματικά, μαζί με το [[0 (αριθμός)|
Ιστορία
Η πρώτη γνωστή χρήση της σταθεράς, που αντιστοιχεί στο γράμμα  b, ήταν σε αντιστοιχία από τον Γκότφριντ Βίλχελμ Λάιμπνιτς (Gottfried Wilhelm Leibniz) στον Κρίστιαν Χόυχενς (Christiaan Huygens) το  1690 και το 1691. Ο Λέοναρντ Όιλερ (Leonhard Euler) εισήγαγε το γράμμα e ως στη βάση για φυσικούς λογαρίθμους, γράφοντάς το σε επιστολή του στον Κρίστιαν Γκόλντμπαχ (Christian Goldbach)  στις 25 Νοεμβρίου του 1731. Ο Όιλερ ξεκίνησε να χρησιμοποιεί το γράμμα e ως σταθερά το 1727 ή το 1728, σε ένα αδημοσίευτο έγγραφο σχετικά με τις εκρηκτικές δυνάμεις σε κανόνια, και η πρώτη εμφάνιση του e σε μια δημοσίευση ήταν του Όιλερ, με τίτλο Μηχανική (1736, πρωτότυπος τίτλος: Mechanica). Ενώ στα επόμενα χρόνια κάποιοι ερευνητές χρησιμοποίησαν το γράμμα c, το e ήταν το πιο γνωστό και τελικά έγινε το πρότυπο.
Τόκος ανατοκισμού
Ο Γιακόμπ Μπερνούλι ανακάλυψε αυτή τη  σταθερά μελετώντας μια ερώτηση σχετικά με τους τόκους ανατοκισμού:
Ασύμπτωτες
Ο αριθμός e συμβαίνει να συνδέεται φυσικά με πολλά προβλήματα που εμπεριέχουν ασύμπτωτες. Ένα διακεκριμένο πρόβλημα είναι η φόρμουλα Stirling για τις ασύμπτωτες της παραγοντικής συνάρτησης στην οποία και οι δυο αριθμοί e και π εισέρχονται :
Εναλλακτικοί χαρακτηρισμοί
1. Ο αριθμός e είναι ο μοναδικός θετικός πραγματικός αριθμός τέτοιος ώστε:
Ομοίως :
ορίζεται για τη θετική x. Γενικότερα x = e−1/n είναι αυτό που το ολικό ελάχιστο λαμβάνει χώρα για τη συνάρτηση
Διαφορικές Εξισώσεις
Η γενική συνάρτηση
είναι η λύση της διαφορικής εξίσωσης
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μαθηματικές σταθερές Κατηγορία:Υπερβατικοί αριθμοί
Μανιτάρι
Ετυμολογία
Η λέξη μανιτάρι είναι υποκοριστικό της αρχαιοελληνικής "αμανίτης". Αρχαιοελληνικής προέλευσης είναι και η ονομασία του είδους Boletus Edulis (βασιλομανίταρο), οι λέξεις Boletus και Edulis (εδώδιμον-έδεσμα) προέρχονται από το αρχαιοελληνικό γλυκόριζα (κομμάτι γης) και από το μέλλοντα του ρήματος εσθίω (τρώγω), έδομαι. Ήταν γνωστό ως "ύδνον" στην αρχαιότητα σύμφωνα με τους Θεόφραστο και Διοσκουρίδη).
Άλλες χρήσεις
Ιστορικά τα μανιτάρια είχαν μακρόχρονη ιατρική χρήση, ιδίως στην παραδοσιακή κινέζικη ιατρική και φαρμακευτική πρακτική, αλλά και στην αρωματοποιία, όπως το κίτρινο μανιτάρι laetiporus sulphureus.
Νίκος Μαστοράκης (θεατρικός σκηνοθέτης)
Γεννήθηκε στον Άγιο Νικόλαο Κρήτης. Σπούδασε στη δραματική σχολή του Θεάτρου Τέχνης και αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Πέλου Κατσέλη και εργάστηκε επί τρία χρόνια στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος. Σπούδασε θεατρολογία και ιστορία της τέχνης στη Βιέννη, όπου έμεινε αρκετά χρόνια, ενώ επιστρέφοντας στην Ελλάδα εγκατέλειψε την ηθοποιία για τη σκηνοθεσία. Έχει σκηνοθετήσει παραστάσεις στην Εθνική Λυρική Σκηνή, στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, στο Εθνικό Θέατρο κ.α.
Τιμή (προγραμματισμός υπολογιστών)
Παράδειγμα
Στο παρακάτω παράδειγμα στην γλώσσα προγραμματισμού C++ η μεταβλητή  στο   είναι l-value που σημαίνει ότι διατηρείται στην μνήμη σε αντίθεση με την έκφραση   η οποία αποτιμάται προσωρινά πριν αυτή αποθηκευτεί στην. Στην έκφραση  η μεταβλητή   δεξιά του   είναι l-value ενώ δεξιά του   r-value. Η r-value έκφραση  αποτιμάται προσωρινά όπως περιγράψαμε και παραπάνω σε   και η τελική τιμή   αποθηκεύεται στην l-value του   (αριστερά του τελεστή  ).
Τετραγωνικό μέτρο
Το τετραγωνικό μέτρο αποτελεί μονάδα μέτρησης επιφάνειας. Ουσιαστικά πρόκειται για ένα τέλειο τετράγωνο, με πλευρά ένα μέτρο. Το σύμβολό του διεθνώς είναι m². Πολλαπλάσιά του είναι το στρέμμα (1 στρέμμα = 1000 τ.μ.) και το τετραγωνικό χιλιόμετρο (km², 1 τετραγωνικό χιλιόμετρο = 1.000.000 τ.μ.). Βασικές υποδιαιρέσεις του τετραγωνικού μέτρου είναι η τετραγωνική παλάμη ή τετραγωνικό δεκατόμετρο (dm², 1 τ.μ. = 100 τετραγωνικές παλάμες), το τετραγωνικό εκατοστόμετρο (cm², 1 τ.μ. = 10.000 τετραγωνικά εκατοστόμετρα) και το τετραγωνικό χιλιοστόμετρο (mm², 1 τ.μ. = 1.000.000 τετρ. χιλιοστόμετρα). Κατηγορία:Μονάδες επιφάνειας Κατηγορία:Παραγόμενες μονάδες του SI
Κέννεθ Άρθουρ Άντερσον
Βιογραφικά στοιχεία
Το 1938 φέροντας τον βαθμό του συνταγματάρχη διοικούσε την 11η ταξιαρχία στην Ινδία. Με το ξέσπασμα του Β' Π.Π. μετατέθηκε στη Βρετανική δύναμη που μετακινήθηκε στη Γαλλία όπου και ανέλαβε διοικητής της 3ης μεραρχίας πεζικού όταν στη συνέχεια εγκλωβίστηκε από τις γερμανικές δυνάμεις στη Δουνκέρκη. Μετά την εκκένωση της τελευταίας και την επιστροφή του στην Αγγλία, λαμβάνοντας τον βαθμό του υποστράτηγου, διορίστηκε στην επιχείρηση Πυρσός αρχηγός των αποβατικών δυνάμεων της 2ης ομάδας με αντικειμενικούς σκοπούς έξι σημεία απόβασης στις ακτές της Αλγερίας, χωρίς όμως να έχει και σχετική εμπειρία.
Μετά την ολοκλήρωση της απόβασης, που πραγματοποιήθηκε χωρίς ουσιαστική αντίσταση εκ μέρους των Γάλλων, ανέλαβε διοικητής της 1ης Στρατιάς που συγκροτήθηκε για την εκστρατεία της Βόρειας Αφρικής με τελικό στόχο την κατάληψη της Τυνησίας που είχε καταλάβει ο Άξονας.
Τελικά μετά από μια σειρά λαθών τακτικής (όπως η υπερβολική ανάπτυξη μετώπου και οι λανθασμένες μετακινήσεις), αλλά και της κακής διοίκησης, πέτυχε του σκοπού της κατάληψης τον Μάιο του 1943 αφού προηγουμένως είχε προκαλέσει σκωπτικά σε βάρος του σχόλια εκ μέρους Βρετανών και Αμερικανών διοικητών. Μάλιστα ο στρατηγός Μπέρναρντ Μοντγκόμερυ τον χαρακτήρισε σαν ένα "καλό μάγειρα" (δηλαδή χωρίς στοιχειώδεις διοικητικές ικανότητες). Οι σε βάρος του επικρίσεις συνέβαλαν ώστε να μη συμμετάσχει στην απόβαση της Νορμανδίας αλλά να του ανατεθούν δευτερεύουσες επιχειρήσεις στην Ανατολική Αφρική.
Διάβαση του Ερμή
Ιστορία
Η πρώτη παρατήρηση διάβασης του Ερμή συνέβη στις 7 Νοεμβρίου 1631 από τον Pierre Gassendi. Έμεινε έκπληκτος από το μικρό μέγεθος του πλανήτη σε σύγκριση με τον Ήλιο. Ο Johannes Kepler είχε προβλέψει τις διαβάσεις του Ερμή και της Αφροδίτης στα γραπτά του που δημοσιεύθηκαν το 1630
Παρί Ουνιβερσιτέ Κλαμπ
Οι έντεκα εντολές του σωματείου
Η Παρί Ουνιβερσιτέ Κλαμπ ανακοινώνει επισήμως ότι :
Carolus Rex
Βραβεία
Carolus Rex (άλμπουμ)
Όρος Κοσιούσκο
thumb|right|200px|Άποψη του Κοσιούσκο από την ανατολική πλευρά Το Όρος Κοσιούσκο βρισκεται στην οροσειρά των Χιονισμένων Όρεων (Snowy Mountains) της Νέας Νότιας Ουαλίας, εντός του εθνικού πάρκου του Κοσιούσκο και είναι το υψηλότερο βουνό της Αυστραλίας με υψόμετρο 2.228 μέτρα. Την ονομασία του την πήρε από τον πρώτο άνθρωπο που αναρριχήθηκε στην κορυφή του, τον Βρετανο-Πολωνό εξερευνητή Σερ Πάβελ Έντμουντ Στσελέτσκι το 1840, ο οποίος το ονόμασε έτσι, προς τιμήν του συμπατριώτη του και εθνικού ήρωα της Πολωνίας, στρατηγού Ταντέους Κοσιούσκο.
Όπως και στις περισσότερες κορυφές βουνών στην Αυστραλία, η ανάβαση στο Κοσιούσκο δεν είναι δύσκολη. Μάλιστα έως το 1976 υπήρχε δρόμος που επέτρεπε στα αυτοκίνητα την πρόσβαση πολύ κοντά στην κορυφή, αλλά έκλεισε για το κοινό λόγω ανησυχιών για την επιδείνωση της κατάστασης του περιβάλλοντος της περιοχής εξαιτίας του ανθρώπινου παράγοντα.Παρόμοια απαγόρευση ισχύει και για τους ποδηλάτες οι οποίοι υποχρεώνονται και αυτοί από ένα σημείο και μετά να συνεχίσουν πεζοί την πορεία τους προς την κορυφή του όρους.Υπολογίζεται ότι πάνω από 100.000 τουρίστες επισκέπτονται το βουνό κάθε καλοκαίρι. thumb|left|180px|Το βουνό όπως φαίνεται από τον νότο Πιστεύεται ότι οι ιθαγενείς Αβορίγινες είχαν εξερευνήσει και αναρριχηθεί στο βουνό πολύ πριν από τους Ευρωπαίους αποίκους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουνά Κατηγορία:Γεωγραφία της Αυστραλίας Κατηγορία:Νέα Νότια Ουαλία
Γλυκογονικά αμινοξέα
Στη κατηγορία αυτών των αμινοξέων, περιλαμβάνονται 18 τον αριθμό, όπου κατά ελληνική αλφαβητική σειρά είναι: η αλανίνη, η αργινίνη, η ασπαραγίνη, η βαλίνη, η ισολευκίνη, η γλουταμίνη, η γλυκίνη, η θρεονίνη, η ιστιδίνη, η κυστεΐνη, η μεθειονίνη, η προλίνη, η τυροσίνη, η φαινυλαλανίνη, η σερίνη, η τρυπτοφάνη, το γλουταμινικό οξύ, και το ασπαραγινικό οξύ.
Σαντιάγο ντε Κούβα
Το Σαντιάγο ντε Κούβα (ισπανικά: Santiago de Cuba) είναι πόλη της Κούβας και πρωτεύουσα της ομώμυμης επαρχίας στο νοτιοανατολικό τμήμα της χώρας. Βρίσκεται σε απόσταση περίπου 870 χλμ. από την πρωτεύουσα Αβάνα.
Από τα πιο σημαντικά αξιοθέατα είναι το ισπανικό κάστρο: Σαν Πέδρο ντε λα Ρόκα, χαρακτηριστικό δείγμα της ισπανικής αποικιακής αρχιτεκτονικής.
Μαρία Α΄, κόμισσα του Ωβέρν
Η Mαρία Α΄ κόμισσα του Ωβέρν, γαλλ.: Μarie I comtesse d'Auvergne, (Σεπτέμβριος 1376 – 7 Αυγούστου 1437) ήταν suo jure κόμισσα τού Ωβέρν και κόμισσα τού Μπουλόν (ως Mαρία Β΄) από το 1424 έως το τέλος της το 1437, έχοντας κληρονομήσει τους τίτλους από την εξαδέλφη της Ιωάννα Β΄ τού Ωβέρν. Είχε επίσης την προσφώνηση κυρία τού Μονγκασκόν. Ήταν σύζυγος τού Μπερτράν Δ΄ ντε Λα Τουρ και μητέρα του Μπερτράν Ε΄ ντε Λα Τουρ, που τη διαδέχθηκε ως κόμης τού Ωβέρν και τού Μπουλόν.
Α.Γ.Σ. Άρτεμις Κορυδαλλού
Ιστορικό
Μέχρι περίπου τα μέσα της δεκαετίας του 2000, ο σύλλογος αγωνιζόταν στην A' Κατηγορία Γυναικών της Ε.Σ.ΠΕ.Δ.Α. όταν την αγωνιστική περίοδο 2007-08 κατέκτησε το Πρωτάθλημα της Κατηγορίας, κερδίζοντας παράλληλα την άνοδο στην Α2 Εθνική κατηγορία Γυναικών.
Στη συνέχεια, ο σύλλογος γνώρισε δύο συνεχόμενους υποβιβασμούς.Την περίοδο 2011-12 υποβιβάστηκε από την Α1 Εθνική και την επόμενη περίοδο, 2012-13, υποβιβάστηκε από την Α2 Εθνική αντίστοιχα, επιστρέφοντας στις κατηγορίες της Ε.Σ.ΠΕ.Δ.Α.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Πειραιά Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1970 Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι πετοσφαίρισης Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.ΠΕ.Δ.Α. Κατηγορία:Δήμος Κορυδαλλού
Αβερρόης
Τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας του
Θεωρείται σχεδόν αδύνατο να κατανοήσει κανείς τον βίο, τη πολιτεία και τις θεωρίες του Αβερρόη, αν προηγουμένως δεν λάβει υπ΄ όψη του τρία σημαντικά δεδομένα:
Η αποκήρυξη του από τους μουσουλμάνους
Ράκος πλέον ο Αβερρόης έζησε σε έσχατη φτώχεια και στερήσεις και, όταν ο διάδοχος του ηγεμόνα που τον εξεδίωξε, ανέλαβε τη βασιλεία τον ανακάλεσε στην πρότερη επίσημη θέση του, ήταν πλέον αργά. Λείψανα μόνο της άλλοτε διάνοιας είχαν επιζήσει και το χειρότερο για τον ίδιο ήταν ότι ο σωματικός θάνατος άργησε πολύ μετά την πνευματική νέκρωσή του.
Τα έργα του
Τα φιλοσοφικά έργα του Ibn Rushd ποικίλουν ως προς το εύρος τους. Έχει γράψει σύντομες πραγματείες πάνω σε θέματα λογικής, φυσικής, ψυχολογίας αλλά και σύντομα σχόλια σε έργα του αριστοτελικού corpus. Τα Σύντομα Σχόλιά του θεωρούνται πρώιμα και συνιστούν επιτομές των αριστοτελικών δογμάτων συχνά βασισμένες σε Έλληνες σχολιαστές. Τα Μεσαία Σχόλιά του έχουν τη μορφή παράφρασης του αριστοτελικού κειμένου και γι’ αυτό έχει συχνά θεωρηθεί ότι έχουν γραφτεί κατ’ υπόδειξη του πάτρωνά του Abu Ya‘qub Yusuf προκειμένου να γίνουν κατανοητά τα έργα του Έλληνα Φιλοσόφου. Τα Μεγάλα Σχόλια θεωρούνται όψιμα έργα του και συνιστώνται από το σύνολο του αριστοτελικού κειμένου χωρισμένο σε ενότητες ακολουθούμενες από λεπτομερή σχόλια. Θεωρείται ότι εμπεριέχουν την ώριμη σκέψη του Ibn Rushd. Το πρώτο από τα Μεγάλα Σχόλιά του είναι τα "Αναλυτικά Ύστερα" (Posterior Analytics) που γράφτηκε μεταξύ του 1180-3. Ακολουθούν το "Περί ψυχής" (De Anima), γράφτηκε πιθανόν το 1186. Έπειτα τα "Φυσικά" (Physics) το 1186, το "Περί Ουρανού" (De Caelo) το 1188, τα "Μετά τα Φυσικά" (Metaphysics) το 1190. Ο Ibn Rushd υποστήριζε ότι η αλήθεια, όχι αγκιστρωμένη per accidens στις μεθόδους της πειθούς και της διαλεκτικής, αλλά στην καθαρή της μορφή ως per se βρίσκεται στα «αποδεικτικά» έργα του δηλαδή στα φιλοσοφικά έργα και ειδικότερα στα σχόλιά του στον Αριστοτέλη όπου βασικός του στόχος ήταν να απαρτίζονται από φιλοσοφικές απoδείξεις.
Νίκος Ζαρκάδης
Βιογραφικές πληροφορίες
Επανήλθε το 1946 και αγωνίστηκε στον Πανιώνιο ως το 1955, πάντα ως βασικός στη μεσαία γραμμή. Ήταν μέλος της ομάδας που έφτασε στον τελικό του κυπέλλου Ελλάδος το 1952 και κατέκτησε το πρωτάθλημα Αθηνών το 1950-1.
Νιου Ορλίνς Πέλικανς
Ονομασίες
Ακολουθούν οι ονομασίες του συλλόγου με χρονολογική σειρά:
GamesRadar
Ιστορικό
Από τις αρχές του 2012, πολλοί από τους μακροχρόνιους συγγραφείς και εκδότες είτε απολύθηκαν είτε έχουν μετακινηθεί σε άλλες σταδιοδρομίες, συμπεριλαμβανομένων πολλών επαναλαμβανόμενων οικοδεσποτών και επισκέπτες του podcast του "TalkRadar", η οποία έληξε στο επεισόδιο 198 το Φεβρουάριο του ίδιου έτους. Τον Νοέμβριο του 2012 ο Keith Walker έγινε ο νέος εκδότης στη Future και ως εκ τούτου του GamesRadar, ψάχνει για τη βελτίωση της "ψηφιακής ανάπτυξης". Τον Δεκέμβριο του 2012, η ιστοσελίδα υπέστη ένα δραστικό νέο επανασχεδιασμό, συμπεριλαμβανομένων νέας διάταξης, διασύνδεση και τακτικά χαρακτηριστικά, μαζί με τα νέα μέλη του προσωπικού και τον διάδοχο του podcast του TalkRadar με τίτλο "RadioRadar". Πολλά από τα αρχικά μέλη της TalkRadar πήγαν για να δημιουργήσουν το Laser Time podcast network, συμπεριλαμβανομένων των εμφανίσεων με τους τωρινούς εργαζόμενους του GamesRadar.
Κριτήριο της αμηχανίας
Περιορισμοί
Επιπλέον περιορισμός για το “κριτήριο της αμηχανίας”, είναι η πιθανότητα ότι αυτό το οποίο θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως αμήχανη κατάσταση ή ντροπή θα μπορούσε επίσης να είναι μια εσκεμμένη ή σκόπιμη ή εκ προθέσεως, δημιουργία πηγής ή αναφοράς, προκειμένου να προκληθεί αντίδραση. Για παράδειγμα, η άρνηση του Αγίου Πέτρου θα μπορούσε να έχει γραφτεί, ως παράδειγμα για τις συνέπειες της άρνησης:
1621 Ντρούζμπα
Η Ντρούζμπα (Druzhba) είναι ένας μικρός αστεροειδής, που περιφέρεται στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,861. Ανακαλύφθηκε το 1926 από τον Ρώσο αστρονόμο Σεργκέι Ιβάνοβιτς Μπελιάφσκι, που παρατηρούσε από το Σιμέις της Κριμαίας, και πήρε το όνομά της από τη ρωσική λέξη που σημαίνει «φιλία».
Άπειρο
Μεσοποταμία
Στο Έπος του Γκιλγκαμές ο ήρωας Γκιλγκαμές, αναρρώνοντας από την προοπτική του δικού του θανάτου, αφού είδε το θάνατο του φίλου του Ενκίντου, αποφασίζει ως απάντηση να αναζητήσει την αιώνια ζωή. Το έπος βασίζεται στη ζωή ενός κυβερνήτη που κυβερνούσε μεταξύ 2.800 και 2.500 π.Χ
Πρώιμη Ελλάδα
Η πρώτη καταγεγραμμένη ιδέα του απείρου προέρχεται από τον Αναξίμανδρο, προσωκρατικό Έλληνα φιλόσοφο που έζησε στη Μίλητο. Χρησιμοποίησε τη λέξη άπειρον που σημαίνει άπειρο ή απεριόριστο. Ωστόσο, ο πρώτος απολογισμός του απείρου στα μαθηματικά προέρχεται από τον Ζήνωνα τον Ελεάτη (490 π.Χ. - 425 π.Χ.), ο οποίος ήταν ένας από τους αρχαίους Έλληνες προσωκρατικούς φιλοσόφους στην Κάτω Ιταλία και μέλος της Ελεατικής Σχολής, που ίδρυσε ο Παρμενίδης. Ο Αριστοτέλης τον αποκαλούσε εφευρέτη της διαλεκτικής μεθόδου. Ο Ζήνων ο Ελεάτης είναι γνωστός για τα τέσσερα παράδοξά του, τα οποία ο Μπέρτραντ Ράσελ περιέγραψε ως ασύγκριτα διακριτικά και βαθιά.
Θεωρητικές εφαρμογές του απείρου στη φυσική
Η πρακτική της άρνησης άπειρων τιμών για μετρήσιμα μεγέθη δεν προέρχεται από μια εκ των προτέρων άποψη ή από ιδεολογικά κίνητρα, αλλά περισσότερο από μεθοδολογικά και ρεαλιστικά κίνητρα. Μια από τις ανάγκες της κάθε φυσικής και επιστημονικής θεωρίας είναι να δώσει χρησιμοποιήσιμους τύπους που αντιστοιχούν τουλάχιστον κατά προσέγγιση στην πραγματικότητα. Για παράδειγμα, αν οποιοδήποτε αντικείμενο της άπειρης βαρυτικής μάζας υπήρχε, οποιαδήποτε χρήση του τύπου για τον υπολογισμό της βαρυτικής δύναμης θα οδηγήσει σε ένα άπειρο αποτέλεσμα, το οποίο θα είναι χωρίς όφελος, δεδομένου ότι το αποτέλεσμα θα είναι πάντα το ίδιο, ανεξάρτητα από τη θέση και τη μάζα του άλλου αντικειμένου. Ο τύπος δε θα ήταν χρήσιμος ούτε να υπολογίσει τη δύναμη μεταξύ δύο αντικειμένων πεπερασμένης μάζας, ούτε να υπολογίσει τις κινήσεις τους. Αν ένα αντικείμενο άπειρης μάζας υπήρχε, οποιοδήποτε αντικείμενο πεπερασμένης μάζας θα έπρεπε να προσελκύεται με άπειρη δύναμη (και ως εκ τούτου, επιτάχυνση) από το αντικείμενο άπειρης μάζας, το οποίο δεν είναι αυτό που μπορούμε να παρατηρήσουμε στην πραγματικότητα. Μερικές φορές άπειρα αποτελέσματα μιας φυσικής ποσότητας μπορεί να σημαίνουν ότι η θεωρία που χρησιμοποιείται για να υπολογιστεί το αποτέλεσμα μπορεί να πλησιάζει στο σημείο όπου αποτυγχάνει. Αυτό μπορεί να βοηθήσει για να δείξει τα όρια μιας θεωρίας.
Πληροφορική
Το πρότυπο κινητής υποδιαστολής IEEE (IEEE 754) καθορίζει τις θετικές και τις αρνητικές τιμές του απείρου ( ± \infty ). Αυτές ορίζονται ως αποτέλεσμα της αριθμητικής υπερχείλισης, της διαίρεσης με το μηδέν, και άλλων εξαιρετικών λειτουργιών.
Χρυσή Μπάλα του 1974
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χρυσή Μπάλα Κατηγορία:1974-75 στο Ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο
Ορλάντο Κόουλμαν
Σταδιοδρομία στο Λύκειο
Ο Κόουλμαν έπαιξε με το Λύκειο του Πλέζαντ Γκρόουβ, στο Μπέρμιγχαμ της Αλαμπάμα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Απόλλωνα Πατρών
Κολοσσός του Νέρωνα
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Νέρων
Μανγκούντ
Στη Μογγολική Αυτοκρατορία
Σύμφωνα με αρχαίες πηγές, προέρχονταν από τους Χιγιάντ Μογγόλους.
Θεοβάλδος Ε΄ του Μπλουά
Ο Θεοβάλδος Ε' του Μπλουά (Γαλλική γλώσσα : Thibaut V de Blois, 1130 - 20 Ιανουαρίου 1191), γνωστός και ως Θεοβάλδος ο Καλός, ήταν κόμης του Μπλουά (1151 - 1191). Ήταν ο δεύτερος γιος του Θεοβάλδου Β΄ της Καμπανίας και της Ματθίλδης της Καρινθίας. Διαδέχθηκε τον πατέρα του στο Μπλουά, ενώ ο μεγαλύτερος αδελφός του, Ερρίκος Α΄ της Καμπανίας, έγινε ηγεμόνας στην πολύ σημαντικότερη κομητεία της Καμπανίας. Παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο την Σιβύλλη του Σατώ-Ρενώ με την οποία έγινε μαζί κυβερνήτης του Σατώ-Ρενώ. Σε δεύτερο γάμο παντρεύτηκε την Αλίκη της Γαλλίας, κόρη του βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκου του Νεώτερου με την πρώτη σύζυγο του Ελεονώρα της Ακουιτανίας. Σύμφωνα με Ευρωπαϊκές μεσαιωνικές πηγές ο Θεοβάλδος Ε΄ ήταν υπεύθυνος για το πρώτο Εβραϊκό ολοκαύτωμα στην ανατολική Ευρώπη, η Εβραία ερωμένη του Πουλτσίνα του Μπλουά προσπάθησε να τον αποτρέψει χωρίς επιτυχία. Το αποτέλεσμα ήταν να καούν σε πάσσαλο περίπου 30 Εβραίοι. Ζούσε αρχικά στη Σαρτρ και στη συνέχεια συμμάχησε με τον αδελφό του Ερρίκο, με την υποστήριξη και άλλων ευγενών, κατά του Γάλλου βασιλιά Φιλίππου Αυγούστου Β΄. Αργότερα συμφιλιώθηκε με τον βασιλιά, τον ακολούθησε στην Α΄ Σταυροφορία και πέθανε κατά τη διάρκεια της Πολιορκία της Άκρας.
Εθνική Λιθουανίας U19 (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γυναικων U19
Βλάσης Κανιάρης
Αθήνα (1975-2011)
Απεβίωσε στις 2 Μαρτίου 2011 στην Αθήνα.
Πρώτα έργα (1955-56)
Σε μία κατά βάση σκοτεινή χρωματική κλίμακα, η αναφορικότητα και οι περιγραφικοί δείκτες του θέματος, αποδίδουν όλο το βαρύ σκηνικό της μετεμφυλιακής περιόδου με στοιχεία που αναπαρίστανται ενδελεχώς, όπως οι στρατιώτες, τα φυλάκια, τα υπό κατεδάφιση νεοκλασικά δίπλα σε νέες πολυκατοικίες και εργοστάσια. Η ομολογία του ζωγράφου είναι ιδιαίτερα διαφωτιστική: «Αυτά που ζωγράφιζα στην αρχή ήταν πάλι τα σπίτια, η πόλη, τα φυλάκια, η μοναξιά, η βαριά και παραζαλισμένη Αθήνα των τότε χρόνων, που με κυνηγούσε και εκεί».
Ιδιαίτερα χαρακτηριστικό από την περίοδο αυτή είναι το έργο Αθήνα (1956), το οποίο ο καλλιτέχνης αναγνωρίζει ως «έργο κλειδί» για την μετέπειτα πορεία του. Μέσα σε μια βαριά ατμόσφαιρα συνυπάρχουν διαφορετικά επεισόδια από τον καθημερινό μετεμφυλιακό βίο –η σύλληψη, το μπλόκο, το σκίσιμο των προκηρύξεων, οι παρατηρητές της δράσης– ενώ στο βάθος δεσπόζει μια μεγάλη κινηματογραφική οθόνη με έναν ορμητικό καβαλάρη, σύμβολο επέλασης μια νέας, ξενόφερτης κουλτούρας. Η έντονη θεατρικότητα, η έμφαση στο χώρο, οι παρατηρητές από ψηλά, οι αμέτοχοι θεατές-μάρτυρες αυτού που είναι ή «γίνεται» η Ελλάδα, αποτελούν δομικά στοιχεία που θα μετεξελιχθούν αργότερα μέσα στο έργο του Κανιάρη. Ταυτόχρονα, οι τοίχοι εκατέρωθεν της πόρτας που γίνεται η σύλληψη, αναγνωρίζονται από τον καλλιτέχνη ως ο εικονογραφικός προγεννήτορας της σειράς Τιμής ένεκεν στους τοίχους της Αθήνας 1941...19 (1959).
Αντικείμενα (1961-67)
Αντίστοιχο ενδιαφέρον για τα πραγματικά αντικείμενα εκδηλώνεται και στη Νέα Υόρκη με τις «νέο-ντανταϊστικές» προσπάθειες των Raousenberg, Jasper Johns και  Alan Kaprow, ως ανάγκη επανασύνδεσης της τέχνης με τη ζωή.
T-6 Texan II
Σχεδίαση και εξέλιξη
Το Texan II κατασκευάζεται από την Hawker Beechcraft στην Ουιτσίτα (Wichita) του Κάνσας. Παρόλο που το σχέδια βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στο Pilatus PC-9, το T-6 είναι επανασχεδιασμένο συνολικά και θεωρείται πιο εξελιγμένο και δυνατότερο. Μέχρι σήμερα έχουν κατασκευαστεί περισσότερα από 435 αεροσκάφη.
T-6A
Το T-6A παρουσιάστηκε στην Αμερικανική Αεροπορία την περίοδο 2000-2001 και τον Δεκέμβριο του 2001 υπεγράφη το συμβόλαιο για την παραγωγή του αεροσκάφους. Εισήχθη σε υπηρεσία το 2003, ως βασικό εκπαιδευτικό αεροσκάφος, και άρχισε σταδιακά να αντικαθιστά τα T-37, το τελευταίο από τα οποία αναμένεται να αποσυρθεί εντός του 2008.
Τιτίνα Πανταζή
Βιογραφικά στοιχεία
Μεταπολιτευτικά υπήρξε μέλος της Επιτροπής Διεθνών Σχέσεων του ΠΑΣΟΚ, και βασικό στέλεχος της Ένωσης Γυναικών Ελλάδας (ΕΓΕ) που είχε ιδρύσει η Μαργαρίτα Παπανδρέου, της οποίας αργότερα έγινε και πρόεδρος. Επίσης αρθρογραφούσε για πολιτικά και γυναικεία θέματα στις εφημερίδες «Έθνος» και «Εξόρμηση».
Διετέλεσε ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ από το 1981 μέχρι το 1989, και γενική γραμματέας Ισότητας στην τελευταία κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου, από το 1993 έως το 1996.
Βλάσης Κανιάρης
Προς μία «επιστρατευμένη» τέχνη (1969-73)
Τον δεύτερο χρόνο της δικτατορίας, ο καλλιτέχνης τολμά και παρουσιάζει γυψωμένους κορμούς από μεταλλικό σκελετό, γύψινες πλάκες τυλιγμένες με συρματοπλέγματα, αποτυπώματα ανθρώπινων μελών και αντικείμενα σε γύψινες επιφάνειες. Η κυριαρχία του γύψου παραπέμπει στη δήλωση του δικτάτορα Γ. Παπαδόπουλου: «Η Ελλάς είναι ασθενής. Την έχομεν θέσει εις τον γύψον. Θα παραμείνει εις τον γύψον μέχρις ότου ιαθή». Παρόλο που ο καλλιτέχνης δεν συσχετίζει τα έργα με αυτή τη δήλωση, θέλει να τονίσει το κλίμα καταπίεσης και ανελευθερίας στο οποίο έχει περιέλθει η χώρα. Η ψυχρότητα του υλικού τον βοηθά να αποδώσει όλο το δραματικό περιεχόμενο της περιόδου μέσω μιας γλώσσας λιτής, απτής και συμβολικής. Τα απολιθώματα ακρωτηριασμένων μελών σε γύψινη επιφάνεια, τα πλαστικά στρατιωτάκια (Μνημείο του Άγνωστου στρατιώτη, 1969), η σύνθεση από οκτώ συρμάτινους κορμούς τυλιγμένους με επιδέσμους και δεμένους με συρματόπλεγμα σε έναν τοίχο ζωγραφισμένο σαν γαλάζιο ουρανό (Μάρτυρες, 1969), ένας κορμός από γυψωμένη γάζα ντυμένος με γκρίζο σακάκι και χέρια κομμένα σε στάση μαρτυρίου (Ανάκριση, 1969), όλα μιλούν απροκάλυπτα για την πολιτική βία και την καταπίεση – για έναν επονείδιστο κατακερματισμό της ανθρώπινης ύπαρξης. Συχνά, ένα ζευγάρι παπούτσια ή ένα μονάχο του, παρατημένο δίπλα στα ίχνη του απόντος, αποτελεί τη μόνη υλική ένδειξη ενός εξαφανισμένου ανθρώπου.