Τατζικιστάν
Οικονομία
μικρογραφία|Το εργοστάσιο τήξης αλουμινίου [[TadAZ, στην Τουρσουνζοντά, είναι το μεγαλύτερο εργοστάσιο παραγωγής αλουμινίου στην Κεντρική Ασία και βασική πηγή εσόδων για τη τατζικική οικονομία.]] δεξιά|μικρογραφία|Παρουσίαση των κύριων προϊόντων τα οποία εξάγει το Τατζικιστάν, 2019 αριστερά|μικρογραφία|Νεαρός Τατζίκος πωλητής ξηρών φρούτων. Το 2019, σχεδόν το 29% του ΑΕΠ του Τατζικιστάν προήλθε από εμβάσματα τα οποία έστειλαν Τατζίκοι μετανάστες σε συγγενείς στην πατρίδα τους (αυτά τα εμβάσματα προέρχονται σε μεγάλο βαθμό από τους τατζίκους εργάτες στη Ρωσία). Το Τατζικιστάν είναι μια από τις χώρες με τη μεγαλύτερη εξάρτηση από τα εμβάσματα σε όλο τον κόσμο, μαζί με λατινοαμερικάνικες χώρες και άλλες Σοβιετικές δημοκρατίες. Η τρέχουσα οικονομική κατάσταση στο Τατζικιστάν παραμένει εύθραυστη, σε μεγάλο βαθμό λόγω της διαφθοράς, των οικονομικών μεταρρυθμίσεων οι οποίες είναι άνισες. Άλλο ένα πρόβλημα είναι κακοδιαχείριση της οικονομίας. Με τα έσοδα της χώρας από το εξωτερικό να εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τα εμβάσματα που στέλνουν οι Τατζίκοι εργάτες στη Ρωσία και αλλού, αλλά και τις εξαγωγές αλουμινίου και βαμβακιού, η οικονομία του Τατζικιστάν είναι εξαιρετικά ευάλωτη σε διεθνείς οικονομικές πιέσεις. Το 2000, η διεθνής βοήθεια ήταν η βασική πηγή χρηματοδότησης για τα προγράμματα αποκατάστασης με στόχο την επανένταξη των μαχητών του εμφυλίου πολέμου (1992-97) στην πολιτική οικονομία, γεγονός που συνέβαλε στη διατήρηση της ειρήνης. Η διεθνής βοήθεια ήταν επίσης απαραίτητη για την αντιμετώπιση μιας σοβαρής ξηρασίας (η οποία είχε ξεκινήσει από το 1999) που είχε ως αποτέλεσμα τη μείωση της απόδοσης των καλλιεργειών. Στις 21 Αυγούστου 2001, ο Ερυθρός Σταυρός ανακοίνωσε ότι το Τατζικιστάν αντιμετώπιζε πρόβλημα λιμού και ζήτησε διεθνή βοήθεια για να καλυφθούν οι ανάγκες στο Τατζικιστάν και το Ουζμπεκιστάν. Ωστόσο, η πρόσβαση σε τρόφιμα παραμένει πρόβλημα στο σημερινό Τατζικιστάν. Τον Ιανουάριο του 2012, 680.152 κάτοικοι του Τατζικιστάν ζούσαν σε καθεστώς επισιτιστικής ανασφάλειας. Από αυτούς, 676.852 κινδύνευαν από επισιτιστική ανασφάλεια Φάσης 3 (Οξεία Επισιτιστική Κρίση) και 3.300 κινδύνευαν από επισιτιστική ασφάλεια φάσης 4 (Ανθρωπιστική Έκτακτη Ανάγκη). Δηλαδή, αυτοί που βρίσκονταν στη φάση 3 κατάφερναν με δυσκολία να βρουν φαγητό, ενώ αυτή στη φάση 4 δυσκολεύονταν ακόμη πιο πολύ. Οι περιοχές με τον υψηλότερο κίνδυνο επισιτιστικής ανασφάλειας βρίσκονται στην απομακρυσμένη επαρχία Μουργόμπ της αυτόνομης επαρχίας Γκόρνο-Μπανταχσάν. δεξιά|μικρογραφία|300x300εσ|Η μεταβολή του πραγματικού κατά κεφαλήν ΑΕΠ του Τατζικιστάν (1973-2018). Η οικονομία του Τατζικιστάν χαρακτηρίστηκε από σημαντική ανάκαμψη μετά τον πόλεμο. Το ΑΕΠ του Τατζικιστάν αυξήθηκε με μέσο ρυθμό 9.6% κατά την περίοδο 2000–2007 σύμφωνα με τα στοιχεία της Παγκόσμιας Τράπεζας. Αυτό βελτίωσε τη θέση του Τατζικιστάν μεταξύ άλλων χωρών της Κεντρικής Ασίας (δηλαδή του Τουρκμενιστάν και του Ουζμπεκιστάν), οι οποίες όπως φαίνεται την ίδια περίοδο αντιμετώπισαν οικονομικά προβλήματα και η θέση τους απέναντι στο Τατζικιστάν επιδεινώθηκε. Οι κύριες πηγές εισοδήματος στο Τατζικιστάν είναι η παραγωγή αλουμινίου, η καλλιέργεια βαμβακιού και τα εμβάσματα που στέλνουν οι Τατζίκοι μετανάστες στο εξωτερικό. Οι καλλιέργεις βαμβακιού αντιπροσωπεύουν το 60% της γεωργικής παραγωγής του Τατζικιστάν, υποστηρίζει στην κάλυψη των εσόδων διαβίωσης το 75% του αγροτικού πληθυσμού και συνιστά το 45% της αρδευόμενης αρόσιμης γης. Η βιομηχανία αλουμινίου αντιπροσωπεύεται από την κρατική Τατζικική Εταιρεία Αλουμινίου, η οποία είναι ιδιοκτήτρια του μεγαλύτερου εργοστάσιου αλουμινίου στην Κεντρική Ασία και ενός εκ των μεγαλύτερων στον κόσμο.