cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μπενφίκα
Το Στάδιο Ντα Λουζ
thumb|Το στάδιο Ντα Λουζ Στάδιο Ντα Λουζ (Estádio da Luz) σημαίνει "Στάδιο του Φωτός". Επίσημα ονομάζεται: Estádio do Sport Lisboa e Benfica. Είναι ποδοσφαιρικό γήπεδο οι οπαδοί της ομάδας το αποκαλούν "Ναό" (A Catedral). Η ονομασία "Luz", δηλαδή φως, έχει εκκλησιαστική προέλευση και οφείλεται στο ναό της "Κυρίας του Φωτός" (Igreja de Nossa Senhora da Luz), δηλαδή της Παναγίας.
Εγχώριες
* Η διοργάνωση Campeonato de Portugal (από το 1922 έως το 1938), εξελίχθηκε μετά το 1938 στο Κύπελλο Πορτογαλίας (Taça de Portugal). Η ομάδα που τερμάτιζε μέχρι τότε πρώτη, ονομαζόταν τυπικά πρωταθλήτρια Πορτογαλίας. Το πρωτάθλημα (Portuguese Liga) από το 1935 μέχρι το 1938 ήταν πειραματικό.
Κοινωνική απόρριψη
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινωνία
Δυναστεία των Αριαραθιδών
Τη διαδέχθηκε η Δυναστεία των Αριοβαρζανιδών, με φιλορωμαϊκή πολιτική (95 π.Χ. - 17 μ.Χ.).
Τζούλιο Ρομάνο
Ο Τζούλιο Ρομάνο (Giulio Romano, 1499 - 1 Νοεμβρίου 1546), επίσης γνωστός με το πραγματικό του όνομα Τζούλιο Πίππι, ήταν Ιταλός ζωγράφος και αρχιτέκτονας, πολύπλευρη προσωπικότητα της Αναγέννησης και του Μανιερισμού. Μαθητής του Ραφαήλ, που με τις στυλιστικές του παρεκκλήσεις από τον κλασικισμό της ακμής της Αναγέννησης βοήθησε στον ορισμό του στυλ του 16ου αι. γνωστού ως Μανιερισμού. Τα σχέδιά του για πολύ καιρό εθεωρούντο θησαυρός από τους συλλέκτες. Εκτυπώσεις αυτών στην εποχή τους, χαραγμένες από τον Μαρκαντόνιο Ραϊμόντι ήταν μία σημαντική συμβολή στη διάδοση του Ιταλικού στυλ του 16ου αι. σε όλη την Ευρώπη.
Μουσουλμανική Αδελφότητα
Το 2012, έγινε το πρώτο δημοκρατικά εκλεγμένο πολιτικό κόμμα στην Αίγυπτο, αλλά θεωρείται τρομοκρατική οργάνωση από τις κυβερνήσεις του Μπαχρέιν, της Αιγύπτου, της Ρωσίας, της Συρίας, της Σαουδικής Αραβίας και των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ωστόσο, η Αδελφότητα επιμένει ότι είναι μια ειρηνική οργάνωση, επισημαίνοντας τις δημοκρατικές εκλογές στις οποίες συμμετείχε και την αναγκαστική παραίτηση της δια της βίας. Ο κορυφαίος ηγέτης της ανέφερε ότι η Μουσουλμανική Αδελφότητα «καταδικάζει τη βία και τις βίαιες πράξεις».
Στην Αίγυπτο
thumb|αριστερά|300px|παλαιότερο λογότυπο
Παρασιτολογία
Αντικείμενο της παρασιτολογίας είναι επίσης και η γενική ταξινόμηση από την οποία και ακολουθεί η συστηματική μελέτη των παρασίτων με βάση κυρίως τη βιολογία τους. Συνέπεια αυτού είναι η σύγχρονη σχετικά παρασιτολογία να διακρίνεται σε επιμέρους επιστημονικούς κλάδους όπως είναι η κτηνιατρική παρασιτολογία που εξετάζει τα ζωοπαράσιτα, η γεωργική παρασιτολογία που εξετάζει τα φυτοπαράσιτα και η ιατρική παρασιτολογία που σε συνδυασμό με τη μικροβιολογία εξετάζει τα παράσιτα που προσβάλλουν τον άνθρωπο.
Γουόλτερ Κρέιν
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγγλοι εικονογράφοι
Γκιόκτουρκ
Καταγωγή των Ασίνα
Το 439 μ.Χ. στην Κεντρική Ασία μια φυλή με την ονομασία Ασίνα ζούσε στην περιοχή που σήμερα βρίσκεται στη βορειοδυτική Κίνα, την επαρχία Σιντζιάνγκ ή Ανατολικό Τουρκεστάν. Μιλούσαν είτε μια τουρκική (το πιθανότερο) είτε μια μογγολική γλώσσα και ήταν απομεινάρια της «αριστοκρατίας των στεπών» της πρώην Αυτοκρατορίας των Σιονγκ-νου, η οποία είχε καταστραφεί από τη δυναστεία των Χαν της Κίνας περίπου το 100 μ.Χ. Το όνομα «Ασίνα», σύμφωνα με τον διαπρεπή Σοβιετικό ιστορικό Λεβ Γκουμιλιόφ (1912-1992), προέρχεται από τη μογγολική λέξη «chono», «china» ή «shina» που σημαίνει λύκος, με το πρόθεμα «A» μπροστά που σημαίνει ο ευσέβαστος, σεβάσμιος, μεγαλύτερος, σημαντικός. Συνδυαζόμενα σημαίνουν ο «Ευγενής (αριστοκράτης) Λύκος» ή απλούστερα «Ο Λύκος» (με την έννοια του μοναδικού και σημαντικού).
Πεταλούδα
Οικογένειες της πεταλούδας
Οι πέντε οικογένειες των αληθινών πεταλούδων που συνήθως αναγνωρίζονται στα Papilionoidea είναι:-
Η πεταλούδα στις ευρωπαϊκές μυθολογίες
Στην αρχαία Ελλάδα οι πεταλούδες ονομάζονταν «ψυχές», καθώς πιστευόταν ότι είναι οι ψυχές των νεκρών. Οι αρχαίοι Έλληνες ονόμαζαν την πεταλούδα «σκώληκα ή καμπή», ενώ τη χρυσαλλίδα, το επόμενο δηλαδή στάδιο στάδιο μεταμόρφωσης από την κάμπια, «νεκύδαλλο», που σημαίνει «περίβλημα νεκρού».
Πηγές
Κατηγορία:Λεπιδόπτερα
Τυχερό Έβρου
Βρίσκεται 48 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Αλεξανδρούπολης και 4 χιλιόμετρα δυτικά του ποταμού Έβρου.
Οι κάτοικοι
Το 1922 οι ελληνικοί πληθυσμοί μετακινούνται προς το ανεξάρτητο Ελληνικό κράτος διασχίζοντας το ποτάμι και επιλέγουν τους οικισμούς Χάντζιας (Τάρσιον), Τσακιρτζί (Πυρόλιθος) και Μπίντικλι, πιστεύοντας όμως πως σύντομα θα επιστρέψουν στις πατρογονικές του εστίες. Ωστόσο το ποτάμι και οι πλημμύρες έπνιξαν τον κάμπο και ερήμωσαν το Χάντζια (Τάρσιον) και το Τσακιρτζί (Πυρόλιθος) μιας και οι κάτοικοι καταφεύγουν στο Μπίντικλι (Τύχιο) που ήταν σε ύψωμα.
Εκτός από τους αρβανιτόφωνους, ένα 10% του πληθυσμού ήταν οι Ανατολικοθρακιώτες Ντουατζιώτες, που μετακινήθηκαν από το Δοκάριο (Δογάντζα), ένα χωριό κοντά στο ποτάμι και τα αρβανιτοχώρια, γνωστό και ως Ντουαντζί.
Υποκείμενο (γραμματική)
Νέα Ελληνική Γλώσσα
Κύριο λήμμα: Νέα ελληνική γλώσσα
Α.Π.Ο. Δάφνη Ερυθρών
Ιστορικό
Έχει 8 συμμετοχές στο πρωτάθλημα της Δ' Εθνικής Κατηγορίας και 3 συμμετοχές στο Εθνικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα. Τις χρονιές 1978-79, 1979-80 και 1980-81 αγωνίστηκε στο Εθνικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα. Τις χρονιές 1982-83, 1990-91, 1991-92, 1992-93, 1993-94, 2007-08, 2010-11 και 2011-12 αγωνίστηκε στο πρωτάθλημα της Δ' Εθνικής.
Χρήστος Τσέκος (καλαθοσφαιριστής)
Καριέρα
Παρά την έλλειψη τεχνικής και χάρη στη δύναμη και τη μαχητικότητα που τον διέκρινε έγινε ένας από τους αγαπημένους αθλητές της κερκίδας ειδικά των φίλων του ΠΑΟΚ που συνήθιζαν να τραγουδούν ειδικά για εκείνο. Το 1987 ήταν φιναλίστ κυπέλλου με τον Πανελλήνιο. Στη συνέχεια αγωνίστηκε στον Ηρακλή και αργότερα στον ΠΑΟΚ με τον οποίο ήταν φιναλίστ στο φάιναλ φορ του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος το 1993 στην Αθήνα και Κυπελλούχος Κόρατς το 1994 στην Τεργέστη. Ήταν φιναλίστ του Κυπέλλου Σαπόρτα το 1996.
Α.Γ.Ε. Ζακύνθου
Επιστροφή στις τοπικές κατηγορίες (2015-σήμερα)
Αγωνιστικές περίοδοι
Ανασκόπηση τμήματος στίβου 2018 - 2019
5. Διασυλλογικό συνθετών ΠΚΑ' Τρίπολη (1 αθλήτρια) 19/5/2019
9. Πανελλήνιο πρωτάθλημα Εφήβων-Νεανίδων (1 αθλήτρια) Κατερίνη 22-23/6/2019
Και είχε τις εξής Διακρίσεις
·  Μαρίνου Ρωξάνη 1η στο ακόντιο
·  Φωτοπούλου Αικατερίνη 10η στο Μαραθώνιο Γυναικών
Γ. Τμήμα Πυγμαχίας
Το τμήμα πυγμαχίας της Α.Γ.Ε. Ζακύνθου είναι το πρώτο που λειτούργησε κατά την ίδρυση του συλλόγου το 1980. Προπονητής του τμήματος ήταν ο πανελληνιονίκης-βαλκανιονίκης Γιαννόπουλος Λεωνίδας. Η λειτουργία του σταμάτησε το 1985.
Μουνίρ Ιτανί
Εκπροσώπησε τον Λίβανο στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1948 στο Σεντ Μόριτζ της Ελβετίας στο σλάλομ. Ήταν η πρώτη φορά που ο Λίβανος συμμετείχε στους χειμερινούς Ολυμπιακούς αγώνες.
Πόρος (νησί)
Αρχαιότητα
Μία τεράστια γιορτή, απεικονισμένη επάνω σε μια πλάκα, που δείχνει τον εορτασμό της αναβίωσης της Συμμαχίας της Καλαυρίας, η οποία χρονολογείται στην Ελληνιστική Περίοδο, βρέθηκε στα ερείπια του ασύλου στην Καλαυρία.
Δήμος Πόρου
Ο Δήμος Πόρου περιλαμβάνει τους οικισμούς Άγιος Νεκτάριος, Κυανή Ακτή, Μονή Ζωοδόχου Πηγής Καλαυρείας, Πόρο και σ΄αυτόν ανήκουν η διπλή νήσος του Πόρου και οι κοντινές νησίδες. Συστάθηκε το 1941 (ΦΕΚ 257Α - 31/07/1941) οπότε και η πρώην κοινότητα Πόρου αναγνωρίστηκε σε δήμο. Παρέμεινε αμετάβλητος στην συνέχεια και με την εφαρμογή του σχεδίου Καποδίστριας το 1997 αλλά και με την εφαρμογή του σχεδίου Καλλικράτης το 2010.
47η Σύνοδος Κορυφής της G7
Στη σύνοδο θα παρευρίσκονται οι αρχηγοί των επτά κρατών μελών: Γαλλία, Γερμανία, Ηνωμένο Βασίλειο, Ηνωμένες Πολιτείες, Ιαπωνία, Ιταλία, Καναδάς, καθώς και εκπρόσωποι της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Προσκεκλημένοι είναι οι αρχηγοί των κρατών: Αυστραλία, Ινδία, Νότια Αφρική και Νότια Κορέα. Ο Πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου Μπόρις Τζόνσον θα εκπροσωπεί τη χώρα φιλοξενίας στη σύνοδο.
Μπότζακ Χόρσμαν
Bojack Horseman
Ο Βojack Horseman είναι ένας πικρόχολος,καταθλιπτικός,νάρκισσος και κάποιος φορές αυτοκαταστροφικός ενήλικας.Ο Bojack είναι επίσης οξύθυμος και δεν διαθέτει καθόλου υπομονή για τα άτομα του περιβάλλοντος του (κυρίως για το Mr.Peanutbutter ή τον Todd), τα οποία παρά το γεγονός ότι δίνουν σε αυτόν εκτεταμένη προσοχή, ο ίδιος τους προσβάλλει και τους χλευάζει με κάθε ευκαιρία.
Diane Nguyen
Η Diane είναι μια από τις λίγες γυναικείες πρωταγωνιστικές φιγούρες στη σειρά που έχουν ανθρώπινη μορφή. Είναι συγγραφέας, παρεξηγημένη διανοούμενη αλλά και φεμινίστρια τρίτου κύματος. Είναι αυτή η οποία συγγράφει τα απομνημονεύματα του Bojack με τίτλο "One Trick Pony", το οποίο εξέλαβε τεράστια αναγνωρισιμότητα και χάρισε στον Bojack μια Χρυσή Σφαίρα.Έχει ανοιχτόχρωμο δέρμα και μπλε μαλλιά
Βραβεία Βρετανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 2020
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2020 BAFTA Κατηγορία:Αντίκτυπος της πανδημίας COVID-19 στον κινηματογράφο
Συνδετικός ιστός
Αν και δεν υπάρχει συγκεκριμένη σειρά των διαφόρων υποδιαιρέσεων των τύπων συνδετικού ιστού, οι ακόλουθες κατηγορίες είναι γενικά αποδεκτές:
Μεσογειακοί Αγώνες
Σημειώσεις και παραπομπές
Κατηγορία:Αθλητικές διοργανώσεις που διεξάγονται κάθε τέσσερα χρόνια
Νίκος Αναστόπουλος
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1980 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΣ Αβελλίνο 1912 Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Πανελευσινιακού Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Πανσερραϊκού Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Παναιτωλικού Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Π.Α.Σ. Γιάννινα Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Παναχαϊκής Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Γ.Σ. Καλλιθέας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Α.Ο. Κέρκυρας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ιωνικού Νίκαιας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Α.Ο. Καβάλα Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΟΦΗ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ατρόμητου Αθηνών Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Α.Ο. Πλατανιά Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Πανιωνίου Κατηγορία:Προπονητές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Κοινωνική απομόνωση
Παραπομπές
Κατηγορία:Διαπροσωπικές σχέσεις
Αίγινα
Ακτογραφία
Ξεκινώντας από τη ΒΔ άκρη του νησιού, το ακρωτήρι Πλακάκια ή Αγίων Αποστόλων και πλέοντας ανατολικά, συναντάμε: το ακρωτήρι Λιβάδια και τον ομώνυμο όρμο, όπου υπάρχουν ίχνη αρχαίου μώλου˙ το ακρωτήρι Τσερατσίνι στο άκρο της μικρής χερσονήσου Φούρνοι, όπου έχουν ανευρεθεί ίχνη χαλκού, πιθανόν από αρχαία χυτήρια˙ τη Σουβάλα με τον ομώνυμο όρμο και τη μικρή χερσόνησο Θέρμα με λουτροπηγές˙ το ακρωτήρι Καλλιόπη, τον μικρό κόλπο της Βαγίας, το ακρωτήρι Μαυρομούτσουνο, τον πορθμό της νήσου Νησίδας (η οποία, άλλοτε, ήταν ενωμένη με την Αίγινα ) και τέλος το ακρωτήρι Τούρλος, που σημαδεύει το ΒΑ άκρο της Αίγινας. Κατόπιν, ακολουθώντας νότια πορεία συναντάμε τα πολύ μικρά Ακόνησσα, το ακρωτήρι Κάβος και τον μεγάλο όρμο της Αγίας Μαρίνας που προστατεύεται από τους βορείους ανέμους˙ τα ακρωτήρια Κυρ-Αννίτσα, Πενήντα Βράχια και Πηνελόπη˙ τους όρμους Πόντζα και Πόρτες, την ανοιχτή εγκόλπωση Λειβαδάκι, τα ακρωτήρια Άγιος Αντώνιος και Μάντης και τον όρμο Κήπος˙ κατόπιν περνάμε τον όρμο Λιγέα για να καταλήξουμε στο ακρωτήρι Πύργος, το νοτιότερο άκρο της Αίγινας. Στρεφόμενοι ΒΔ συναντάμε τους όρμους Κλήμα, Λουριώτης και Σάρπα και, με Β κατεύθυνση, περνάμε από τον πορθμό του νησιού Μονή, με το νησί αριστερά και το ακρωτήρι Πέρδικα με τον μεγάλο ομώνυμο οικισμό στα δεξιά, και τους όρμους Καρεώτη και Προφήτη Ηλία. Τέλος, περνάμε τον μεγάλο όρμο Μαραθώνα που δεσπόζει στη δυτική πλευρά του νησιού, τον μικρό κάβο Παλαιόπυργος ή Αώνη και φτάνουμε στην πόλη της Αίγινας και το λιμάνι της˙ ακολουθεί το ακρωτήριο Κολώνα με τα σημαντικά αρχαία που υπάρχουν εκεί, για να καταλήξουμε στο ακρωτήρι Πλακάκια.
Πληθυσμός
Ο πληθυσμός της Αίγινας απο το 1879 μέχρι και το 1940 γνώρισε μεγάλη αύξηση με την εξαίρεση του 1920 και 1928 όπου υπήρξε στάσιμος. Το 1951 υπήρξε μεγάλη πτώση πληθυσμού ενώ απο τότε η Αίγινα έχει καταγράψει σημαντική πληθυσμιακή ανάπτυξη. Η Αίγινα κατέγραψε τον μεγαλύτερο πληθυσμό της το 2011 (13.056) και τον μικρότερο το 1879 (6.127). Η μεγαλύτερη αύξηση του πληθυσμού έγινε το 1889 και 1981 (16,5%) και η μικρότερη το 1961 (1,2%). Η μεγαλύτερη μείωση του πληθυσμού έγινε το 1951 (11,8%) και η μικρότερη το 1920 και 1991 (0,2%).
Αγωγός ιστός
Ο αγγειακός ή αγωγός ιστός είναι ένας φυτικός ιστός ο οποίος είναι υπεύθυνος για τη μεταφορά νερού και διαλυμένες ουσίες μέσα στο φυτό και προσφέρει μηχανική στήριξη. Αποτελείται από το φλοίωμα (ηθμώδεις σωλήνες) και το ξύλωμα (ξυλώδεις σωλήνες). Στα νεαρά φυτά, συνήθως συνδυάζονται σε αγγειακά δεμάτια. Καλύπτει όλη την έκταση του φυτικού σώματος.
Πηγές
Κατηγορία:Ανατομία φυτών Κατηγορία:Ιστοί (βιολογία) Κατηγορία:Φυσιολογία φυτών
Βασιλική Βιβλιοθήκη της Δανίας
Ιστορικό
μικρογραφία|277x277εσ|Black Diamond - Οροφογραφία του Per Kirkeby.
Παραπομπές
Δα Κατηγορία:Εταίροι της Παγκόσμιας Ψηφιακής Βιβλιοθήκης Κατηγορία:βιβλιοθήκες στη Δανία
Σύλλογος Ποντιφικών
Ρόλος στο Ρωμαϊκό Κράτος
Κατά τη διάρκεια της βασιλείας στη ρωμαϊκή ιστορία, οι ποντίφικες ήταν κυρίως σύμβουλοι (concilia) των βασιλέων, αλλά μετά την εκδίωξη τού τελευταίου Ρωμαίου βασιλιά το 510 π.Χ., ο σύλλογος των ποντιφικών έγινε θρησκευτικοί σύμβουλοι της Ρωμαϊκής Συγκλήτου. Ως ο σημαντικότερος από τους τέσσερεις ιερατικούς συλλόγους, τα καθήκοντα τού συλλόγου των ποντιφικών περιελάμβαναν την παροχή συμβουλών στη Σύγκλητο, σε θέματα που άπτονταν των θεών, την επίβλεψη τού ημερολογίου, την επίβλεψη των τελετών με τις συγκεκριμένες τελετουργίες τους, και τον κατευνασμό των θεών μετά την εμφάνιση διοσημειών.
Θάλασσα Μπάρεντς
Πρόκειται για μάλλον ρηχή θάλασσα, με μέσο βάθος 230 μέτρων, και αποτελεί σημαντικό τόπο τόσο για την αλιεία όσο και για την εξερεύνηση υδρογονανθράκων. Η Θάλασσα του Μπάρεντς συνορεύει προς τα νότια με τη Χερσόνησο Κόλα, την άκρη της υφαλοκρηπίδας προς τη Νορβηγική Θάλασσα προς τα δυτικά και το Αρχιπέλαγος Σβάλμπαρντ στα βορειοδυτικά, τη Γη του Φραγκίσκου Ιωσήφ προς τα βορειοανατολικά και τη Νόβαγια Ζεμλιά στα ανατολικά. Τα νησιά της Νόβαγια Ζεμλιά, μια επέκταση του βόρειου άκρου των Ουραλίων, χωρίζουν τη Θάλασσα του Μπάρεντς από τη Θάλασσα του Κάρα.
Η βιοποικιλότητα στη Θάλασσα του Μπάρεντς και η βιοεπιθεώρηση των θαλασσών
Η Θάλασσα του Μπάρεντς, όπου συναντώνται τα εύκρατα νερά από το Ρεύμα του Κόλπου και τα κρύα νερά της Αρκτικής, φιλοξενεί μια τεράστια ποικιλία οργανισμών που προσαρμόζονται στις ακραίες συνθήκες των θαλάσσιων ενδιαιτημάτων τους. Αυτό καθιστά αυτά τα αρκτικά είδη πολύ ελκυστικά για τη βιοεπιθεώρηση των θαλασσών. Η βιοεπιθεώρηση των θαλασσών μπορεί να οριστεί ως η έρευνα για βιοενεργά μόρια και ενώσεις από θαλάσσιες πηγές που έχουν νέες, μοναδικές ιδιότητες και το δυναμικό για εμπορικές εφαρμογές. Μεταξύ άλλων οι εφαρμογές αφορούν φάρμακα, τρόφιμα ζωοτροφές, κλωστοϋφαντουργικά προϊόντα, καλλυντικά και τη βιομηχανία μεταποίησης.
Αναγέννηση στην Πολωνία
Αξιοσημείωτοι Πολωνοί καλλιτέχνες της Αναγέννησης
μικρογραφία| Τάφοι των τελευταίων Γιαγκελλόνων στο [[Παρεκκλήσι του Σιγισμούνδου, που χαιρετίστηκαν ως «το πιο όμορφο παράδειγμα της Αναγέννησης της Τοσκάνης βόρεια των Άλπεων». ]] Ανάμεσα στους πιο γνωστούς συγγραφείς και καλλιτέχνες της Πολωνικής Αναγέννησης, των οποίων τα επιτεύγματα έχουν γίνει σημαντικό μέρος του πολωνικού προγράμματος σπουδών είναι οι ποιητές Μικόουαϊ Ρέι, Γιαν Κοχανόφσκι, Σίμον Σιμονόβιτς, Μικόουαϊ Σενπ Σαζίνσκι, Άντζεϊ Κσίτσκι και Γιοχάνες Ντάντισκους, ο συγγραφέας Γούκας Γκουρνίτσκι, ο συνθέτης Βάτσουαφ του Σαμοτούουι, ο συνθέτης και τραγουδιστής Μικόουαϊ Γκομούουκα, ο γλύπτης Γιαν Μιχαουόβιτς και οι ζωγράφοι Στανίσουαφ Σαμοστσέλνικ και Μάρτσιν Κόμπερ. Οι καλλιτέχνες και οι αρχιτέκτονες που εγκαταστάθηκαν στην Πολωνία και είχαν αποκτήσει σημαντική αναγνώριση για το έργο τους στη χώρα είναι: Χανς Ντύρερ, Χανς φον Κούλμπαχ, Ματέο Γκούτσι, Σάντι Γκούτσι, Μπαρτολομέο Μπερέτσι, Μπερνάντο Μοράντο, Τζοβάνι Μπατίστα ντι Κουάντρο, κ.α.
Αρχιτεκτονικές τάσεις και περίοδοι
Η πολωνική αναγεννησιακή αρχιτεκτονική χωρίζεται σε τρεις κύριες περιόδους. Η πρώτη περίοδος (1500-1550) ονομάζεται συχνά «ιταλική», επειδή τα περισσότερα κτίρια της Αναγέννησης εκείνη την εποχή χτίστηκαν από Ιταλούς αρχιτέκτονες καλεσμένους της Πολωνικής αριστοκρατίας, κυρίως από τη Φλωρεντία. Κατά τη δεύτερη περίοδο (1550-1600), το στυλ της Αναγέννησης έγινε κοινό και περιελάμβανε επιρροές από την ολλανδική εκδοχή της Αναγέννησης, καθώς και στις απαρχές του μανιεριστικού στυλ. Στην τρίτη περίοδο (1600-1650), ο μανιερισμός έγινε δημοφιλής, με τα πρώτα αξιοσημείωτα παραδείγματα μπαρόκ.
Δεύτερη περίοδος
μικρογραφία| [[Παλιό Δημαρχείο του Πόζναν, ανοικοδομήθηκε από γοτθικό στιλ από τον Τζοβάνι Μπατίστα ντι Κουάντρο, 1550-55]] Το στυλ της Αναγέννησης έγινε πιο συνηθισμένο σε ολόκληρη την Πολωνία στη δεύτερη περίοδο. Στο βόρειο τμήμα της χώρας, ειδικά στην Πομερανία και στο Ντάντσιχ (Γκντανσκ), δούλεψε μια μεγάλη ομάδα καλλιτεχνών ολλανδικής καταγωγής. Το στυλ της Αναγέννησης σε άλλα μέρη της Πολωνίας ποικίλλει υπό τοπικές συνθήκες, παράγοντας διαφορετικά υποείδη σε κάθε περιοχή. Επίσης, υπήρχαν κάποια στοιχεία του νέου μανιεριστικού στυλ. Η αρχιτεκτονική αυτής της περιόδου χωρίζεται σε τρία τοπικά υποείδη: «ιταλική» - κυρίως στο νότιο τμήμα της Πολωνίας, με τον πιο διάσημο καλλιτέχνη εκεί να είναι ο Σάντι Γκούτσι, «ολλανδική» - κυρίως στην Πομερανία και το «είδος Κάλις-Λούμπλιν» (styl kalisko-lubelski) στην κεντρική Πολωνία - όπου τα πιο αξιοσημείωτα παραδείγματα χτίστηκαν στο Κάλις, στο Λούμπλιν και στο Καζίμιες Ντόλνι.
Το δαχτυλίδι και το βιβλίο
Το δαχτυλίδι και το βιβλίο (αγγλικός τίτλος: The Ring and the Book) είναι μεγάλο δραματικό αφηγηματικό ποίημα του Ρόμπερτ Μπράουνινγκ. Εκδόθηκε σε τέσσερις τόμους από το 1868 έως το 1869 και αφηγείται την ιστορία μιας δίκης στη Ρώμη το 1698, κατά την οποία ένας ευγενής κρίθηκε ένοχος για τη δολοφονία της νεαρής συζύγου του και των γονιών της.
6 Μαΐου
Ορθόδοξη Εκκλησία
Κατηγορία:Ημέρες του έτους
Φαγγρί κορωνάτο
Περιγραφή
Το τσαουσι κορωνάτο έχει μακρύ, ψηλό και σχετικά επίπεδο σώμα. Μπορεί να φτάσει σε μήκος τα 60 εκατοστά και το μέγιστο μήκος που έχει καταγραφεί είναι τα 106 εκατοστά. Το μέγιστο βάρος που έχει καταγραφεί είναι τα 16,4 κιλά. Τα ψάρια έχουν ασημί-γκρι χρώμα με πράσινες, ροζ, χρυσές ή μπλε ανταύγιες και όταν είναι ζωντανά έχουν μικρές σκούρες κηλίδες. Μια μεγάλη μπλε κηλίδα βρίσκεται στη βάση κάθε θωρακικού πτερυγίου. Το κεφάλι είναι μεγάλο και στο πρόσθιο τμήμα της σιαγόνας προεξέχουν 4 κυνόδοντες πάνω και 6 κάτω από το στόμα. Τα υπόλοιπα δόντια σχηματίζουν μονή σειρά είναι μικρά και αιχμηρά. Τα μεγάλα αρσενικά του είδους εμφανίζουν μία πρόσθια καμπούρα. Το ραχιαίο πτερύγιο αποτελείται από από 12 άκανθες και 10-11 μαλακές ακτίνες. Οι δύο πρώτες άκανθες είναι κοντές, ενώ οι επόμενες δύο μακριές και νηματώδεις στα νεαρά άτομα. Το πρωκτικό πτερύγιο αποτελείται από τρεις άκανθες και από 7 με 9 μαλακές ακτίνες.
Ο Δρομέας
«Ο Δρομέας» είναι γλυπτό του Κώστα Βαρώτσου, το οποίο βρίσκεται απέναντι από το ξενοδοχείο Χίλτον στην Αθήνα. Κατασκευασμένο από γυαλί και με σιδερένιο σκελετό, φιλοτεχνήθηκε αρχικά τον Αύγουστο του 1988 στην πλατεία Ομονοίας, στην κορυφή του πυραμιδωτού συντριβανιού που υπήρχε τότε. Το γλυπτό δημιουργήθηκε στο πλαίσιο της καλλιτεχνικής δράσης «Δρώμενα» που οργάνωνε ο δήμος Αθηναίων επί δημαρχίας Μιλτιάδη Έβερτ, με πρωτοβουλία του αντιδημάρχου Θεμάτων Πολιτισμού Σταύρου Ξαρχάκου.
Αρχικά προοριζόταν να μείνει στο σημείο για ένα μόνο μήνα -όσο δηλαδή διαρκούν τα «Δρώμενα»- αλλά λόγω της μεγάλης εντύπωσης που προκάλεσε αποφασίστηκε, με παρότρυνση και της Μελίνας Μερκούρη, να παραμείνει στο σημείο. Λόγω του επιβλητικού ύψους του, το οποίο αγγίζει τα 8 μέτρα αλλά και του μοντέρνου για την εποχή χαρακτήρα του, αντιμετωπίσε το πρώτο καιρό τη δυσαρέσκεια αρκετών Αθηναίων, αλλά ταυτόχρονα πολλοί το υποδέχτηκαν θετικά. Ο δε καλλιτέχνης δέχτηκε σφοδρή κριτική από τον ελληνικό καλλιτεχνικό χώρο με ορισμένους να τον ταυτίζουν πολιτικά τόσο με τον Έβερτ όσο και με τη Δεξιά ευρύτερα, χαρακτηρίζοντάς τον ακόμα και φασίστα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγάλματα στην Ελλάδα
Τούσιν
Κλίμα
Το Τούσιν έχει υγρό ηπειρωτικό κλίμα (Cfb στην κλιματική ταξινόμηση Κέππεν).
Λίμνες Μπέλα Κρκβά
Οι λίμνες έχουν ακτές και αμμώδες η με βότσαλο, το νερό έχει ημιδιαφανές χρώμα. Οι λίμνες και τα περίχωρα τους είναι ιδιαίτερα κατάλληλα για αναψυχή και πικ-νικ.
Κάρι Γκραντ
Απομάκρυνση από το χώρο του θεάματος
Το 1963 ο Γκραντ πρωταγωνίστησε στην ταινία Ραντεβού στο Παρίσι (Charade, 1963) πλάι στην Όντρεϊ Χέπμπορν και την επόμενη στο Ο γερόλυκος φωνάζει (Father Goose, 1964) πλάι στην Λέσλι Καρόν. Τελευταία του ταινία έμελλε να είναι το Περπάτα, μην τρέχεις (Walk, Don't Run, 1966). Το 1965 κλέφτηκε και παντρεύτηκε στο Λας Βέγκας την ηθοποιό Νταϊάν Κάνον με την οποία απέκτησε μια κόρη που γεννήθηκε πρόωρα το 1966, τη Τζένιφερ Γκραντ. Ο γάμος του με την Κάνον έληξε το 1967 όταν οι δυο τους υπέγραψαν τα χαρτιά του διαζυγίου. Στα τέλη της δεκαετίας δέχτηκε μια θέση στο διοικητικό συμβούλιο της εταιρίας καλλυντικών Fabergé, η θέση αυτή σε συνδυασμό με το επιχειρηματικό του μυαλό του απέφερε πολλά εκατομμύρια.
Μαριάννα Τόλη
Βιογραφία
Σπούδασε ιστορία της τέχνης στο Πανεπιστήμιο του Κεντάκι των ΗΠΑ και κλασικό και μοντέρνο χορό στο Λονδίνο. Στην Ελλάδα ασχολήθηκε αρχικά με το κλασικό τραγούδι και αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Τότε ξεκίνησε και η υποκριτική της καριέρα, κάνοντας την πρώτη της εμφάνιση στη Λυσιστράτη στην Επίδαυρο.
Είχε μια σημαντική καριέρα στο τραγούδι και την δισκογραφία, με τα τραγούδια της να γίνονται μεγάλες επιτυχίες τις δεκαετίες του '70 και του '80. Τα γνωστότερα τραγούδια της ήταν τα: "Πάμε για δουλειά", "Ζητάς", "Μόνο με την αγάπη μας", "Τι τα θέλεις τώρα", "Η τελετή". Σταθμός στην καριέρα της αποτέλεσε η συμμετοχή της στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision το 1977, όταν μαζί με τον Ρόμπερτ Ουίλιαμς, την Μπέσσυ Αργυράκη και τον Πασχάλη ερμήνευσαν για λογαριασμό της Ελλάδας το "Μάθημα σολφέζ" του Γιώργου Χατζηνάσιου και της Σέβης Τηλιακού, κατακτώντας την 5η θέση.
Πήρε μέρος σε ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου (Γλυκιά ζωή του Μιχάλη Κακογιάννη, Ρόδινα ακρογιάλια του Ευθύμιου Χατζή) και σε μιούζικαλ ("Άννυ", "Ίρμα", "Σικάγο"). Υπήρξε επίσης η αντικαταστάτρια της Αλίκης Βουγιουκλάκη στο μιούζικαλ "Εβίτα".
Ασχολήθηκε επιπλέον με τη συγγραφή και την μετάφραση βιβλίων για παιδιά ενώ έγραφε η ίδια τους στίχους στα παιδικά έργα που ανέβαζε. Το 2005 πρωταγωνίστησε στην παγκόσμια πρώτη παράσταση του έργου «Η κυρία Στόουν» του Τενεσί Ουίλιαμς. Το 2006 συμμετείχε σε ένα επεισόδιο της σειράς Στο παρά 5, που προβλήθηκε στο Mega.
Σούκο
μικρογραφία|Πρίζα σούκο
Ξιφασκία στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1900 – Ατομικό σπάθης ανδρών
Πηγές
Ξιφασκία Κατηγορία:Ξιφασκία
Λεωνίδας Γκίμπας
Ο Λεωνίδας Γκίμπας είναι καθηγητής της πληροφορικής στο Πανεπιστήμιο Στάνφορντ, όπου ηγείται της ομάδας υπολογιστικής γεωμετρίας και είναι μέλος των εργαστηρίων γραφικών υπολογιστών και τεχνητής νοημοσύνης. Ο Γκίμπας ήταν μαθητής του Ντόναλντ Κνουθ στο Στάνφορντ, από το οποίο έλαβε και το διδακτορικό του το 1976.
Αρμόλια Χίου
Γενικά και ιστορικά στοιχεία
Το 1831, με βάση τα στοιχεία της γενικής συνέλευσης των αντιπροσώπων των Μαστιχοχωριτών, στα Αρμόλια ζούσαν 56 οικογένειες, ενώ ο ίδιος αριθμός παρουσιάζεται και σε έτερη εκτίμηση που χρονολογείται στα μέσα της δεκαετίας του 1860. Περίπου μισό αιώνα αργότερα, στατιστικά στοιχεία της Μητρόπολης Χίου, όπως αυτά παρουσιάστηκαν από τον Κωνσταντίνο Άμαντο, αναφέρουν πως κατά το σχολικό έτος 1909-1910 στα Αρμόλια λειτουργούσαν 6 σχολικές τάξεις (τέσσερις αρρένων και δύο θηλέων) στις οποίες φοιτούσαν 38 μαθητές και 32 μαθήτριες.
Πληροφορίες Ναυτικής Ασφάλειας
Υπηρεσίες εκπομπής
Για την εκπομπή των ναυτικών πληροφοριών χρησιμοποιούνται οι τρεις παρακάτω υπηρεσίες:
Τζόις Μπάντα
Πρόεδρος
Η Μπάντα ανέλαβε πρόεδρος του Μαλάουι έπειτα από τον αδόκητο θάνατο του προέδρου Μπίνγκου γουά Μουταρίκα. Ήταν η 4η πρόεδρος και η πρώτη γυναίκα-πρόεδρος στην ιστορία του Μαλάουι. Υπήρξε επίσης η πρώτη γυναίκα αντιπρόεδρος στη χώρα.
Χονγκ Κονγκ
250px|thumb|right|Νυχτερινή άποψη του Χονγκ Κονγκ, κοντά στον όρμο Γουαντσάι Έτσι υπό την πολιτική «μία χώρα, δύο συστήματα», η αυτονομία αφορά το νομικό σύστημα, το νόμισμα, την τελωνειακή πολιτική, τις πολιτιστικές αντιπροσωπείες, τις διεθνείς αθλητικές ομάδες του, τους νόμους μετανάστευσης, ενώ η Κίνα θα αντιπροσωπεύει το Χονγκ Κονγκ διπλωματικά και στρατιωτικά.
Προαποικιακή ιστορία
Το 214 π.Χ., ο Τσιν Σι Χουάνγκ, ο πρώτος αυτοκράτορας της Κίνας, κατέκτησαν τις φυλές Μπαϊγιουέ στο Τζιαοτσί (μοντέρνο Λιάνγκουανγκ και Βιετνάμ) και ενσωματώνεται στην επικράτεια της αυτοκρατορικής Κίνας για πρώτη φορά. Το σύγχρονο Χονγκ Κονγκ ανατέθηκε στη διοίκηση Νανχάι, κοντά στην πρωτεύουσα, τη Πανγιού.
Αποικία του βρετανικού στέμματος
Το 1839, η άρνηση των Τσινγκ να υποστηρίξουν τις εισαγωγές οπίου οδήγησε στον πρώτο πόλεμο του οπίου ανάμεσα στη Βρετανική Αυτοκρατορία και την αυτοκρατορία των Τσινγκ. Η ήττα των Τσινγκ οδήγησε στην κατοχή του Χονγκ Κονγκ από τις βρετανικές δυνάμεις στις 20 Ιανουαρίου 1841. Αρχικά δόθηκε πάλι στην Κίνα με τη συνθήκη του Τσουενπέε, ως τμήμα της συμφωνίας ανάμεσα στον πλοίαρχο Τσαρλς Έλιοτ και τον κυβερνήτη Τσισάν. Καθώς μια διαφωνία ανάμεσα σε υψηλόβαθμους αξιωματούχους δεν οδήγησε σε επικύρωση της συνθήκης, στις 29 Αυγούστου 1842, το Χονγκ Κονγκ έγινε επισήμως τμήμα του Ηνωμένου Βασιλείου με τη συνθήκη της Νανκίνγκ. Οι Βρετανοί εγκαθίδρυσαν επισήμως την αποικία του Στέμματος και τον επόμενο χρόνο ίδρυσαν την πόλη της Βικτόρια.
Ως τμήμα της στρατιωτικής εκστρατείας στην νοτιοανατολική Ασία κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου, ο ιαπωνικός στρατός μετακινήθηκε νότια από το Γκουανγκτσόου στην κινεζική ενδοχώρα και επιτέθηκε στο Χονγκ Κονγκ στις 8 Δεκεμβρίου 1941. Η μάχη του Χονγκ Κονγκ έληξε με την παράδοση των Βρετανών και Καναδών αμυνόμενων στους Ιάπωνες στις 25 Δεκεμβρίου 1941, τα οποία αναφέρονται από τους ντόπιους ως τα Μαύρα Χριστούγεννα.
Κατά τη διάρκεια της ιαπωνικής κατοχής του Χονγκ Κονγκ, ο ιαπωνικός στρατός προχώρησε σε θηριωδίες ενάντια στους πολίτες και τους αιχμάλωτους πολέμου, όπως η σφαγή του κολεγίου Σαιντ Στίβεν. Οι πολίτες υπέφεραν επίσης από τις ελλείψεις τροφίμων και τον ακραίο πληθωρισμό λόγω της αναγκαστικής αλλαγής του δολαρίου του Χονγκ Κονγκ με τα στρατιωτικά ιαπωνικά χαρτονομίσματα. Η αρχική αναλογία 2:1 άλλαξε σε 4:1 και η κατοχή δολαρίων του Χονγκ Κονγκ έγινε παράνομη και τιμωρούνταν με βασανιστήρια. Εξαιτίας του λιμού και της αναγκαστικής απέλασης για καταναγκαστική εργασία στην ενδοχώρα της Κίνας, ο πληθυσμός του Χονγκ Κονγκ μειώθηκε από 1,6 εκατομμύρια το 1941 σε 600.000 το 1945, όταν η Βρετανία ανέκτησε τον έλεγχο της αποικίας, στις 30 Αυγούστου 1945.
Μεταφορές
Το μετρό της πόλης ονομάζεται MTR (Mass Transit Railway), ενώ το αεροδρόμιο έχει με το Airport Express ένα δικό του μέσο μεταφοράς που το συνδέει με την πόλη. Το τραμ με τα διώροφα βαγόνια λειτουργεί στο βόρειο τμήμα του νησιού Χονγκ Κονγκ και είναι επίσης ένα από τα αξιοθέατα. Μεταξύ του νησιού και της στεριάς λειτουργούν πλοιάρια της Star Ferry, υπάρχουν όμως και υπόγειες σήραγγες.
Μέσα ενημέρωσης
εναλλ.=Modern, green-and-white building with dish antennas on top|μικρογραφία|Η έδρα του [[TVB City, του πρώτου επίγειου σταθμού στο Χονγκ Κονγκ]] Η κύρια αγγλόγλωσση εφημερίδα του Χονγκ Κονγκ είναι η South China Morning Post, ενώ η The Standard ασχολείται περισσότερο με τα οικονομικά. Υπάρχουν πολλές εφημερίδες στα κινεζικά στην περιοχή, όπως οι Ming Pao, Oriental Daily News, και Apple Daily. Οι τοπικές εφημερίδες διαιρούνται στις φίλα προσκείμενες στις αρχές του Πεκίνου και αυτές που είναι φίλα προσκείμενες στο δημοκρατικό στρατόπεδο. Η κεντρική κυβέρνηση διατηρεί υπό την ιδιοκτησία της τις εφημερίδες Ta Kung Pao και Wen Wei Po. Πολλές γνωστές εφημερίδες διατηρούν παραρτήματα στο Χονγκ Κονγκ όπως οι The Wall Street Journal, The Financial Times, The New York Times International Edition, USA Today, Yomiuri Shimbun, και The Nikkei.
Κατάσταση εκτάκτου ανάγκης στην Πολωνία (2021)
Παραπομπές
Κατηγορία:Βοεβοδάτο Ποντλάσκιε Κατηγορία:Βοεβοδάτο Λούμπλιν
Πανίκος Σταυριανός
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΑΚΕΛ Κατηγορία:Βουλευτές Λάρνακας Κατηγορία:Κύπριοι ιατροδικαστές Κατηγορία:Βουλευτές Θ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος) Κατηγορία:Βουλευτές Ι΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Τσαρλς Λάπγουορθ (δημοσιογράφος)
Ο Τσαρλς Λάπγουορθ (αγγλικά: Charles Lapworth, 13 Ιουνίου 1878 - 26 Οκτωβρίου 1951) ήταν Βρετανός δημοσιογράφος, σοσιαλιστής ακτιβιστής και promoter ταινιών.
Αρχές 1910 έως και 1930 – κινηματογράφος
Το 1918, πήρε συνέντευξη στον Τσάρλι Τσάπλιν, με τον οποίον συνεργάστηκε για ένα μικρό χρονικό διάστημα, συμβουλεύοντας τον στο σενάριο του έργου A Dog's Life (1918). Κατά την δεκαετία του 1920, εργάστηκε στην εφημερίδα Los Angeles Graphic, ενώ χρημάτισε και αντιπρόσωπος του Σαμ Γκόλντγουιν στο Λονδίνο.
Το 1925, εντάχθηκε στην επιτροπή της Gainsborough Pictures, όπου κι έγραψε μερικά κείμενα ταινιών, όπως το The Sea Urchin, καθώς και την πρωτότυπη ιστορία της ταινίας του Άλφρεντ Χίτσκοκ, The Mountain Eagle. Εργάστηκε επίσης ως σύμβουλος παραγωγής της βραχύβιας εταιρείας Société Générale des Films, συμμετέχοντας στην παραγωγή της κλασσικής πλέον ταινίας, Τα πάθη της Ζαν Ντ’ Αρκ (1928).
Άρης Βελουχιώτης
Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος - Κατοχή - Αντίσταση
Η απόφαση της 8ης Ολομέλειας στις αρχές Ιανουαρίου του 1942 για την «οργάνωση ειδικών μαχητικών τμημάτων σε όλα τα βασικά κέντρα της χώρας, ικανών να αντιμετωπίσουν την ένοπλη βία του κατακτητή» ως βασικό καθήκον στον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα, καθώς και η ανάληψη της Γραμματείας της ΚΕ από τον Γιώργη Σιάντο, του μοναδικού μέλους της που είχε πολεμική πείρα, στρέφουν το ΚΚΕ προς τον ανταρτοπόλεμο. Λίγο καιρό μετά την ολομέλεια, ο Σιάντος, μετά από επίμονη παρότρυνση του Τζήμα θα δώσει τη συγκατάθεσή του για την ανάπτυξη αντάρτικης ομάδας στη Ρούμελη από τον Κλάρα. Και πάλι όμως αντέδρασαν ορισμένα μέλη της ΚΕ θεωρώντας πως ο Κλάρας δεν ήταν το κατάλληλο πρόσωπο που έπρεπε να είναι ο ηγέτης του Αντάρτικου. Τελικά, μετά από επίπονες προσπάθειες, κατάφερε να μεταπείσει την ηγεσία του ΚΚΕ και τον Μάρτιο ή τον Απρίλιο έλαβε τη συγκατάθεση της ΚΕ και του ΕΛΑΣ.
Υπόθεση Μαραθέα
Ένας «εθνοπροδότης» και «εκμεταλλευτής του λαού» ήταν ο μεγαλοκτηματίας του Νέου Μοναστηρίου Δομοκού, Νίκος Μαραθέας. Έχοντας σχέσεις με τον κατοχικό πρωθυπουργό Τσολάκογλου αλλά και τις ιταλικές στρατιωτικές αρχές της περιοχής, ο Μαραθέας εκμεταλλεύονταν με σκληρό τρόπο τους κολίγους, φθάνοντας ακόμη και στην εκτέλεσή τους. Γνωρίζοντας όλα αυτά ο Βελουχιώτης, επικεφαλής μιας ομάδας ανταρτών, επιτέθηκε τη νύχτα της 9ης Ιουλίου 1942 στο κτήμα του Μαραθέα και τον σκότωσε. Επιπλέον, απήγαγε τον δεκαπεντάχρονο γιο του και τον γιο του επιστάτη, ζητώντας από τη χήρα του Μαραθέα την καταβολή αποζημιώσεων στις οικογένειες των κολίγων που με ευθύνη του άντρα της είχαν εκτελεστεί από τους κατακτητές, όπως και να αποτρέψει τα αντίποινα των Ιταλών. Αυτή η «επιχείρηση τιμωρίας του Μαραθέα», που αποσκοπούσε στην τρομοκράτηση των πλούσιων κτηματιών της Θεσσαλίας με στόχο την υποχρεωτική τροφοδοσία του ΕΛΑΣ προκάλεσε ενθουσιασμό και ανακούφιση στα γύρω χωριά. Η ενέργεια αυτή επιδοκιμάστηκε ακόμη και από τις ακροδεξιές οργανώσεις. Αποσπάσματα χωροφυλάκων και ιταλικού στρατού κατεδίωξαν τους αντάρτες, χωρίς να καταφέρουν να τους συλλάβουν.
Μετά τον Γοργοπόταμο
Την επόμενη μέρα, 27 Νοεμβρίου, όλοι οι συμμετέχοντες έφτασαν θριαμβευτικά στο Μαυρολιθάρι. Εκεί ο Μάιερς δήλωσε στον Βελουχιώτη και τον Ζέρβα ότι θα προταθούν για απονομή ενός μεγάλου βρετανικού παρασήμου και επιπλέον εφοδίασε τον καθένα με 250 χρυσές λίρες για τις ανάγκες των ανταρτών τους. Ο Βελουχιώτης αδιαφόρησε και για τα δύο και ζήτησε να του δοθούν όπλα και τα πολύτιμα για τους σχεδόν ξυπόλυτους αντάρτες του άρβυλα. Παρόλα αυτά δέχτηκε ως δώρο τις λίρες, λέγοντας στον Μάιερς να μην τα καταγράψει στα τοκογλυφικά δάνεια, όπως είχαν κάνει παλιότερα οι Μεγάλες Δυνάμεις. Επίσης ζήτησε να αφήσουν έναν Βρετανό-σύνδεσμο στον ΕΛΑΣ, όμως ο Μάιερς αρνήθηκε, λέγοντάς του ότι δεν υπήρχαν διαθέσιμοι αξιωματικοί, καθώς θα γυρνούσαν πίσω στη Μέση Ανατολή, εκτός από τον Γουντχάουζ με τρεις βοηθούς, οι οποίοι θα παρέμεναν στον ΕΔΕΣ. Το γεγονός αυτό δυσαρέστησε τον Βελουχιώτη. Στη συνέχεια ο Βελουχιώτης με τον Ζέρβα συμφώνησαν να μην στρατολογεί αντάρτες ο ένας στην περιοχή δράσης του άλλου –θέτοντας ως σύνορο τον ποταμό Αχελώο– όπως επίσης η μία οργάνωση να μη δέχεται αποστάτες της άλλης.
Η λιποταξία του Κωστορίζου και η εκστρατεία στην Ήπειρο
Λίγες μέρες αργότερα, περίπου 25 αντάρτες, με επικεφαλής έναν πρώην υπαξιωματικό της Πολεμικής Αεροπορίας, τον Νικόλαο Κωστορίζο (Γκέκα), εγκατέλειψαν τον ΕΛΑΣ. Θεωρώντας ως υπεύθυνο της φυγής του Γκέκα τον Ζέρβα, ο οργισμένος Βελουχιώτης συγκάλεσε γενική συνέλευση, στην όποια αποφασίστηκε να κατευθυνθούν αμέσως προς την Ήπειρο, όπου ήταν το πεδίο δράσης του ΕΔΕΣ, να συλλάβει τους λιποτάκτες και να τους περάσει στρατοδικείο. Στόχος του Βελουχιώτη ήταν να σταματήσει την αποχώρηση των ελασιτών προς τον ΕΔΕΣ. Έχοντας υπό τις διαταγές του 400 περίπου αντάρτες, ξεκίνησε την εκστρατεία του και στη διάρκεια της διαδρομής αποφάσισε να διαλύσει με βίαιο τρόπο τον ΕΔΕΣ. Περνώντας από το Μικρό Χωριό έστησε ενέδρα σε με μια φάλαγγα Ιταλών στρατιωτών, σκοτώνοντας μάλιστα τον επικεφαλής συνταγματάρχη, ενώ οι ελασίτες είχαν μόνο έναν νεκρό.
Η πρώτη διάλυση του 5/42 Συντάγματος
Μόλις ο αρχηγός της Βρετανικής Στρατιωτικής Απόστολής (ΒΣΑ), ταξίαρχος πλέον, Μάιερς έμαθε το γεγονός έσπευσε στη Στρώμη. Στις απειλές του Βρετανού για διακοπή ανεφοδιασμού του ΕΛΑΣ, ο Βελουχιώτης έδειξε αδιαφορία. Όταν όμως λίγες μέρες αργότερα έφτασε ο Τζήμας και τον κατηγόρησε ανελέητα για την απρονοησία του να μην επαληθεύσει την (μάλλον ανύπαρκτη) εντολή του Σιάντου, ο αρχικαπετάνιος, παρά την ισότιμη θέση του στην ηγεσία του ΕΛΑΣ, αλλά κατώτερη στην κομματική ιεραρχία, δέχτηκε συντετριμμένος τις αυστηρές παρατηρήσεις. Πάντως, ο Βελουχιώτης δεν υπέστη καμιά κύρωση από την ηγεσία του ΕΑΜ/ΚΚΕ για τον αφοπλισμό του 5/42 Συντάγματος, ενώ λίγο αργότερα ο Ψαρρός απελευθερώθηκε και του δόθηκε η δυνατότητα να επανασυστήσει το τμήμα του.
Καπετάνιος στο Γενικό Στρατηγείο του ΕΛΑΣ
Παράλληλα με τις συζητήσεις για το ΚΓΣΑ, ο Τζήμας έκανε συνεννοήσεις με απεσταλμένους των κομμουνιστικών κινημάτων της Γιουγκοσλαβίας και της Αλβανίας, με σκοπό τη δημιουργία ενός Βαλκανικού Γενικού Στρατηγείου, με το οποίο επιδιώκονταν ο συντονισμός των ανταρτικών δυνάμεων στις επιχειρήσεις κατά των αξονικών δυνάμεων Ο Βελουχιώτης είδε θετικά μια τέτοια εξέλιξη, και σε μια (κοινή με τους Τζήμα-Σαράφη) διαταγή που εξέδωσε στις αρχές Ιουλίου σημείωνε ότι Η στρατιωτική αυτή συνεργασία θέλει επιπλέον συντελέσει εις την ανάπτυξιν ενός φιλικού πνεύματος απαραίτητου διά την φιλικήν επίλυσιν των τυχών υπαρχουσών διαφορών..... Παρότι ο Τζήμας υπέγραψε με τους δύο απεσταλμένους ένα πρωτόκολλο συνεργασίας, αυτό δεν εφαρμόστηκε ποτέ. Ο Σιάντος και η πλειοψηφία της ΚΕ ήταν διστακτικοί, διότι υπήρχαν έντονες διαφορές του ΕΑΜ με τα Κομμουνιστικά Κόμματα των Βαλκανίων ως προς το Μακεδονικό Ζήτημα. Επίσης υπήρχε ο φόβος ότι θα είχε αρνητικές επιπτώσεις τόσο στην ελληνική κοινή γνώμη όσο και στις συμμαχίες του ΕΑΜ.
Η σύγκρουση με τον ΕΔΕΣ
Την ίδια μέρα (10η Οκτωβρίου) συνελήφθησαν όλοι οι εκπρόσωποι του ΕΔΕΣ στο ΚΓΣΑ και ο αρχικαπετάνιος γεμάτος οργή, δίνοντας μάλιστα «εντύπωση μανιακού» στους αξιωματικούς της ΒΣΑ, απείλησε τους οπαδούς του ΕΔΕΣ που βρίσκονταν στις ελασοκρατούμενες περιοχές, πως κανείς τους δεν θα κρατούσε το κεφάλι του στον ώμο του αν δεν απελευθερώνονταν ο Καραγκίτσης. Στο μεταξύ, η ανακωχή μεταξύ Γερμανών και ΕΔΕΣ παρατάθηκε και μετά τις 15 του μηνός με μια νέα συμφωνία κυρίων. Έτσι όταν σε ένα τμήμα του ΕΔΕΣ επιτέθηκε ο Γερμανικός στρατός με αποτέλεσμα τη διάλυσή του, και τη σύλληψη πολλών αιχμαλώτων, αυτοί αποκάλυψαν των ονομάτων των μελών του ΕΛΑΣ καθώς και του οργανογράμματος του ΕΔΕΣ. Μετά από μια βδομάδα οι αιχμάλωτοι αφέθηκαν ελεύθεροι. Παράλληλα, από τις 19 Οκτωβρίου το ΓΣ του ΕΛΑΣ υποχρέωσε τους Βρετανούς αξιωματικούς να σταματήσουν κάθε επικοινωνία με την Ήπειρο. Ο Βελουχιώτης δείχνοντας τη δυσπιστία του προς τους Βρετανούς, αφόπλισε όσους βρίσκονταν στη ζώνη επιχειρήσεων, στέλνοντάς τους στο ΓΣ. Όταν κάποιοι σύνδεσμοι παράκουσαν τις εντολές του δεν δίστασε να προβεί σε χειροδικίες. Όμως αυτή η συμπεριφορά δυσανασχέτησε το ΓΣ του ΕΛΑΣ το οποίο δεν επιθυμούσε ρήξη των σχέσεων με τους Βρετανούς τη στιγμή μάλιστα που έκαναν την εμφάνισή τους γερμανικές δυνάμεις.
Ενισχυμένος με νέες δυνάμεις, ο Βελουχιώτης ξεκίνησε την αντεπίθεσή του και κατάφερε να διασπάσει τον κλοιό στο Τετράκωμο. Όμως στις 24 Ιανουαρίου ο Σιάντος διέταξε την ακινητοποίηση όλων των μονάδων που έσπευδαν προς το μέτωπο και κατάπαυση όλων των επιθετικών ενεργειών κατά του ΕΔΕΣ, διότι υπήρξαν συνεχείς εκκλήσεις από τις συμμαχικές δυνάμεις για συμφιλίωση και επιπλέον ο ίδιος ο Γραμματέας είχε δηλώσει στους ελασίτες ότι θα έπρεπε να κάνουν συμφωνία με τον Ζέρβα. Ο Αρχικαπετάνιος δέχτηκε με μεγάλη δυσφορία αυτήν την απόφαση καθώς πίστευε ότι η ηγεσία του ΚΚΕ έπεσε σε παγίδα των Βρετανών και έτσι δεν τον άφηναν να διαλύσει πλήρως και οριστικά τον ΕΔΕΣ. Συνοδευόμενος από τους Μαυροσκούφηδες πήγε ξανά στο ΓΣ όπου ζήτησε και επέμεινε με ένταση να ανακληθεί η διαταγή του Σιάντου. Τελικά κατάφερε να δοθεί εντολή στις μονάδες που είχαν σταματήσει τη μετακίνηση τους να εκκινήσουν πάλι προς την Ήπειρο. Έτσι, όταν ο Ζέρβας εξαπέλυσε νέα επίθεση στις 25 Ιανουαρίου, ο ΕΛΑΣ, προετοιμασμένος κατάλληλα, κατάφερε την 28η Ιανουαρίου να εκδιώξει δυτικά του Άραχθου τον ΕΔΕΣ, ο οποίος στο εξής έμεινε περιορισμένος στην περιοχή του Ξηροβουνίου.
Η οριστική διάλυση του 5/42 Συντάγματος και η δολοφονία του συνταγματάρχη Ψαρρού
Συνοδευόμενος από περίπου 40 άνδρες, ο Βελουχιώτης περιόδευε στα χωριά της Φθιώτιδας και της Παρνασσίδας, όταν στις 7 Απριλίου έλαβε γνώση για την τεταμένη -σχεδόν εμφυλιοπολεμική-κατάσταση με το 5/42 Συντάγματος Ευζώνων της ΕΚΚΑ. Από τον Μάρτιο του 1944 ξεκίνησαν ανάμεσα στις δύο ανταρτικές οργανώσεις συνεχείς προστριβές. Για τους αντάρτες του 5/42 ο Δημήτρης Δημητρίου (Νικηφόρος) ήταν αντιπαθής, καθώς τον κατηγορούσαν για πλήθος αυθαιρεσιών, θρασύτατη και βίαια συμπεριφορά, όπως και φανερή υπεροψία. Από την άλλη πλευρά, ο ΕΛΑΣ κατηγορούσε τον λοχαγό του 5/42 Θύμιο Δεδούση σαν αρχηγό μιας «βασιλικής σπείρας» που υποκινούσε νέες εμφύλιες συγκρούσεις. Ο Δεδούσης έγινε επικεφαλής μιας κίνησης αμφισβήτησης του συνταγματάρχη Ψαρρού, ενώ ένας αντάρτης υπό τις διαταγές του σκότωσε τον υπεύθυνο του ΕΑΜ Κωνσταντίνο Βάρσο. Στα τέλη Φεβρουαρίου μαζί με 68 αξιωματικούς και υπαξιωματικούς είχε αποκηρύξει την ΕΚΚΑ και ζητούσε το 5/42 να λαμβάνει εντολές μόνο από το Στρατηγείο Μέσης Ανατολής, τον βασιλιά Γεώργιο Β΄ και την κυβέρνησή του. Άλλα και με τις ενέργειές του τάχθηκε ανεπιφύλακτα κατά του ΕΑΜ/ΕΛΑΣ. Παρά τις διαμαρτυρίες του ΕΛΑΣ ο Ψαρρός, υποσχόμενος το ότι θα περιόριζε τον Δεδούση, δεν μπορούσε να ελέγξει το Σύνταγμά του. Έτσι, για να ασκήσει πίεση στον Ψαρρό, η ελεγχόμενη από το ΕΑΜ Κυβέρνηση του Βουνού (ΠΕΕΑ) στις 7 Απριλίου διέταξε την ανώτατη διοίκηση του ΕΛΑΣ (Σαράφης) να του στείλει ένα τελεσίγραφο, ζητώντας από τον συνταγματάρχη να συλλάβει τον Δεδούση και άλλους αξιωματικούς και να συγκεντρώσει το 5/42 σε καθορισμένη περιοχή μέχρι να ρυθμιστούν τα «εκκρεμή ζητήματα». Στην περίπτωση που ο Ψαρρός αρνούνταν τους όρους ο ΕΛΑΣ έπρεπε να επιτεθεί και να διαλύσει το Σύνταγμα. Ο Ψαρρός συμφώνησε με όλους τους όρους, σημειώνοντας μόνο ότι ο Δεδούσης βρίσκονταν σε αποστολή και όταν μετά από 2 με 3 μέρες επέστρεφε θα συλλαμβάνονταν. Ωστόσο ο ΕΛΑΣ αύξησε την επιθετικότητά του έναντι του 5/42.
Ο Άρης στην Πελοπόννησο
Στο τέλος Σεπτεμβρίου 1944, ο Βελουχιώτης, με τη μεσολάβηση του υπουργού της εξόριστης κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας Παναγιώτη Κανελλόπουλου, δέχθηκε να αναστείλει τη λειτουργία των έκτακτων στρατοδικείων του ΕΛΑΣ στην Πελοπόννησο. Στις αρχές Οκτωβρίου ο Βελουχιώτης παρήλασε μαζί με τους Βρετανούς στην απελευθερωμένη Τρίπολη και η αποστολή του στην Πελοπόννησο μετά από 6 μήνες παραμονής έλαβε τέλος.
Μέτωπο Εθνικής Ανεξαρτησίας
Έτσι, παρά την αρχική αποδοχή της Συμφωνίας της Βάρκιζας, διακήρυξε την ανάγκη να συνεχιστεί ο αγώνας εναντίον του νέου ζυγού. Η ενέργειά του όμως αυτή προκάλεσε την αντίδραση όχι μόνο της ελληνικής κυβέρνησης, αλλά και της ηγεσίας του ΚΚΕ, που τον αποκήρυξε.
Θάνατος
Σύμφωνα με τον Δημήτρη Καραθάνο που συνέταξε για το ΚΚΕ την ομώνυμη έκθεση για τον θάνατο του Άρη και μίλησε στις φυλακές που κρατιόνταν με τους Θάνο (Φώτης Μαστροκώστας), Έκτορα (Γιάννης Μαδωνής) και Λέοντα (Γιάννης Νικολόπουλος), που ήταν παρόντες στις τελευταίες στιγμές του Άρη, αυτοκτόνησε με το περίστροφό του και στη συνέχεια ο Τζαβέλας αγκαλιάζοντας τον Άρη αυτοκτόνησε με χειροβομβίδα.
Ρένα Καρθαίου
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές Κατηγορία:Έλληνες μεταφραστές
Μαρία Μαξιμιλιάνοβνα του Λόιχτενμπεργκ
Η Μαρία Μαξιμιλιάνοβνα (Maria Maximilianovna von Leuchtenberg, 16 Οκτωβρίου 1841 - 16 Φεβρουαρίου 1914) από τον Οίκο του Μπωαρναί ήταν κόρη του Δούκα του Λόιχτενμπεργκ.
Τροπόπαυση
Αυτές οι κλιμακωτές, όπως θα μπορούσαν να διακριθούν, μη συνεχείς επιφάνειες της τροπόπαυσης πάνω από τις αρκτικές (χαμηλότερες) και των μέσου πλάτους περιοχών (μεσαίες), παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον γιατί ακριβώς σ΄ αυτές (σε ύψος 6.000 έως 10.000 μέτρα) δημιουργούνται αλλεπάλληλοι σωληνωτοί και πολύ ορμητικοί χείμαρροι αέρος μεγάλης ταχύτητας. Ονομάζονται επίσημα Αεροχείμαρροι (Jet streams) και δημιουργούνται από συνδυασμό της ατμοσφαιρικής θέρμανσης (από την ηλιακή ακτινοβολία και σε ορισμένους άλλους πλανήτες και από την εσωτερική θερμότητα) και της περιστροφής του πλανήτη γύρω από τον άξονά του.
Χαρακτήρες της σειράς Final Fantasy VII
Οι γνήσιοι χαρακτήρες του παιχνιδιού σχεδιάστηκαν από τον Τετσούγια Νομούρα, ο οποίος έκανε το σχεδιασμό των τεράτων στο Final Fantasy VI, και επιλέχθηκε για αυτό το ρόλο αφού οι σχεδιασμοί του εντυπωσίασαν τον Χιρονόμπου Σακαγκούτσι. Ο Νομούρα ήταν υπεύθυνος επίσης για αρκετούς χαρακτήρες και τις ιστορίες τους. Το σενάριο του παιχνιδιού γράφτηκε από τον Σακαγκούτσι, τον Γιοσινόρι Κιτάσε και τον Καζουσίγκε Νοτζίμα. Ο Νομούρα, ο Κιτάσε και ο Νοτζίμα αναμείχθηκαν με τους άλλους τίτλους του Compilation. Οι χαρακτήρες του Final Fantasy VII έλαβαν θετικές εντυπώσεις σε παλιές και σύγχρονες κριτικές, ενώ η εμφάνισή στους τίτλους του Compilation δέχθηκαν ανάμεικτες κριτικές: ενώ το Crisis Core ήταν ευρύτερα αποδεκτό, η εστίαση στους δευτερεύοντες χαρακτήρες του Dirge of Cerberus απέσπασε ανάμεικτες κριτικές, ενώ η εμφάνιση των χαρακτήρων στο Advent Children χαρακτηρίστηκε ως μπερδεμένη ή φτηνή για τους αρχάριους της σειράς. Όλο το καστ, συμπεριλαμβανομένων αρκετών παράπλευρων χαρακτήρων και κακών, παρέμεινε δημοφιλές μεταξύ των κριτικών και των φανατικών της σειράς ανά τα χρόνια, με πολλές λίστες και δημοσκοπήσεις να τους αναφέρουν ως μερικούς από τους καλύτερους χαρακτήρες της σειράς Final Fantasy.
Cait Sith
Η Cait Sith (ケット・シー, Ketto Shī) είναι αρσενική ρομποτική ομιλούσα γάτα. Στο Final Fantasy VII κάθεται στην πλάτη ενός ανώνυμου ρομποτικού moogle. Σε επόμενες εμφανίσεις στο Compilation of Final Fantasy VII είτε είναι αυτόνομος είτε καβαλά τον Red XIII. Όντας ρομπότ, μπορεί να διορθωθεί και να αντικατασταθεί, και ελέγχεται από τον Reeve Tuesti. του οποίου ο σκοπός στο παιχνίδι ήταν να εισέλθει στην ομάδα του Cloud και να σαμποτάρει τις αντιστασιακές τους προσπάθειες, πράγμα που του ανατέθηκε από τους υπαλλήλους της Shinra. Έχοντας αλλάξει γνώμη, αποφασίζει να βοηθήσει την ομάδα, ρισκάροντας ακόμη και την ίδια του τη ζωή, όταν καταστρέφει μία εκδοχή του εαυτού του για να εξάγει το Black Materia που χρειάζεται ο Sephiroth για να πραγματοποιήσει το ξόρκι Meteor. Εμφανίζεται σύντομα στο Advent Children και δρα ως υποστηρικτικός χαρακτήρας στο Dirge of Cerberus. Η φωνή του Reeve στα ιαπωνικά ανήκει στον Χιντέο Ισικάουα και στα αγγλικά στον Γκρεγκ Έλις.
Τριήρης
''thumb|right|240px|Ομοίωμα αρχαίας Τριήρους (Ολυμπιάς) thumb|right|240px|Μοντέλο αρχαίας ελληνικής τριήρους, Deutsches Museum, [[Μόναχο, Γερμανία.]]
Γενικά χαρακτηριστικά του σκάφους
Η δύναμή της βασιζόταν στους περίπου 170 κωπηλάτες (ερέτες), που ήταν τοποθετημένοι σε τρία επίπεδα (δύο εσωτερικά και το εξωτερικό). Ως πηδάλιο χρησιμοποιούνταν μεγαλύτερα διπλά κουπιά στην πρύμνη. Είχε βύθισμα μόνο 0,9-1 μέτρα, οπότε, διέθετε και τη δυνατότητα πλεύσης σε αβαθή νερά.
Είναι σαφές πάντως ότι υπήρχαν διαφοροποιήσεις στα παραπάνω χαρακτηριστικά μεταξύ αρχαίων κρατών και εποχών.
Οπλισμός - Έμβολο
Ο εμβολισμός απαιτούσε μεγάλη εμπειρία και ικανότητα ελιγμών, ώστε να βρεθεί το κατάλληλο αδύνατο σημείο και η γωνία προσβολής (ποτέ κάθετα) του αντιπάλου πλοίου για να πετύχει. Κάτι τέτοιο ήταν, σχετικά, σπάνιο να συμβεί, γιατί προϋπέθετε αρκετά μεγάλη διαφορά εμπειρίας και ικανότητας των δυο κυβερνητών και των πληρωμάτων τους ή κάποιο, σαφές, μειονέκτημα του στόχου, όπως π.χ. να ήταν κατάφορτο με επιβάτες, ώστε να μη συμφέρει ούτε το ρεσάλτο. Γενικά πάντως, ήταν παρακινδυνευμένη ενέργεια, γιατί και όταν πετύχαινε υπήρχε κίνδυνος αγκίστρωσης, οπότε συμπαρασύρονταν και τα δυο πλοία σε βύθιση. Κατά το δεύτερο μισό του 5ου π.Χ. αιώνα, οι αντίπαλοι της Αθήνας, που δεινοπάθησαν περισσότερο από την ικανότητα εμβολισμού των τριήρεών της, επιχείρησαν να αναζητήσουν κατάλληλη τροποποίηση της πλώρης και του εμβόλου των δικών τους τριήρεων, ώστε να λειτουργεί ως «αντιέμβολο», ως αντίμετρο δηλαδή. Αυτό ήταν, σχεδόν, η χαριστική βολή στη χρήση του εμβόλου ως όπλου, αν και συνέχιζε να τοποθετείται τόσο στις τριήρεις, όσο και στα μεγαλύτερα «ξαδέρφια» της τετρήρεις, πεντήρεις, κ.λπ.
Ουσιαστικά πάντως, ποτέ δεν υπήρξε το κύριο όπλο της τριήρους, αλλά, και μόνον, η ύπαρξη και η απειλή χρήσης του, έπαιζε το ρόλο της στις ναυμαχίες της κλασσικής περιόδου στη Μεσόγειο.
Πλήρωμα και διοίκηση
Γενικά, οι ναύτες στις ελληνικές τριήρεις ήταν πολίτες και όχι δούλοι ή κατάδικοι. Αν χρειάζονταν η απασχόληση δούλων, τότε αυτοί απελευθερώνονταν πρώτα. Επίσης, δεν ήταν δεμένοι στις θέσεις τους και, αντιθέτως, συνηθιζόταν να είναι οπλισμένοι, ιδίως οι θρανίτες, και έπαιρναν μέρος στη μάχη καταστρώματος σε περίπτωση ρεσάλτο.
Παραλλαγές τριήρων
Αν και, κανονικά, οι τριήρεις ήταν πολεμικά πλοία ναυμαχίας, υπήρξαν μη μόνιμες παραλλαγές τους σε μεταγωγικά, βοηθητικά σκάφη. Δυο ήταν οι συνηθισμένες παραλλαγές:
Το κύκνειο άσμα της τριήρους
Η τελευταία γνωστή ναυμαχία στην οποία χρησιμοποιήθηκαν τριήρεις σκοπό τον εμβολισμό του εχθρού, αποτυγχάνοντας, ήταν η Ναυμαχία της Αμοργού, το 322 π.Χ.: Οι αντίπαλοι των Αθηναίων Μακεδόνες είχαν ισχυρότερα, αλλά λιγότερο ευέλικτα πλοία, κυρίως, τετρήρεις και πεντήρεις. Εδώ, ο εμβολισμός ήταν μονόδρομος για τη νίκη των Αθηναίων, διότι οι μεγαλύτεροι αντίπαλοι πλεονεκτούσαν πολύ σε επιβάτες. Η αποτυχία να επιτύχουν μαζικούς εμβολισμούς και ο εξαναγκασμός τους σε μάχη καταστρώματος, σήμανε την αρχή του τέλους των στόλων τριήρων.
Οίκος της Κλέβης
Ο Οίκος της Κλέβης, γερμ.: Haus von Kleve ήταν ένας ευγενής Οίκος στη Γερμανία, που ήταν ενεργός από το 1092 ως το 1368.
Σιμόνε Μποκανέγκρα
Η ιστορία του κατέστη δημοφιλής το 1843 από το ομώνυμο έργο του Αντόνιο Γκαρσία Γκουτιέρες και την όπερα του Τζουζέπε Βέρντι του 1857, που βασίστηκε στο έργο του Γκουτιέρες. Σιμόν Μποκκανέγκρα.
Ρομπότ
Ιστορία
Από τα πρώτα ρομπότ που αναφέρονται στη λογοτεχνία είναι ο Τάλως από την ελληνική μυθολογία και οι 20 τρίποδες λέβητες του θεού Ηφαίστου θεωρούμενοι «θαύμα ιδέσθαι», αλλά και άλλες περιπτώσεις.
Μπο (Σιέρρα Λεόνε)
Η Μπο (Bo) είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Σιέρρα Λεόνε μετά την Φρήταουν. Είναι η πρωτεύουσα της Νότιας περιφέρειας και της επαρχίας Μπο.