cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Όθων Ερρίκος του Παλατινάτου
Βιογραφία
Υποστήριξε την ομάδα των προτεσταντών πριγκίπων (Σμαλκαλδική Ένωση) με αποτέλεσμα ο καθολικός Κάρολος Ε΄ των Αψβούργων να καταλάβει το Νόιμπουργκ. Το 1552 με την ειρήνη του Πάσσαου μπόρεσε να επιστρέψει στο Νόιμπουργκ. Το 1556 απεβίωσε ο θείος του Φρειδερίκος Β΄ και τον διαδέχθηκε ως εκλέκτορας του Παλατινάτου, έτσι μπόρεσε να εξοφλήσει τα χρέη του. Επανεισήγαγε την Προτεσταντική Μεταρρύθμιση και λίγο αργότερα ίδρυσε την Βιβλιοθήκη του Παλατινάτου.
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας γυναικών 2016-2017
Τελικοί (Γ' Φάση)
{| align="center" style="width:1200px;"
Γκιγιέρμο Αριάγα
Παραπομπές
Κατηγορία:Μεξικανοί συγγραφείς Κατηγορία:Μεξικανοί σεναριογράφοι Κατηγορία:Μεξικανοί παραγωγοί ταινιών Κατηγορία:Αθεϊστές Κατηγορία:Μεξικανοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Μάχη της Μονής Δοβράς
Μνήμη
Στο χώρο της Μονής Δοβράς έχει ανεγερθεί ανδριάντας του Αναστάσιου Καρατάσου για να θυμίζει το γεγονός της μάχης της Δοβράς. Το έργο κατασκεύασε ο γλύπτης Γεώργιος Κικότης και εγκαινιάστηκε κατά την 200η επέτειο της μάχης το 2022. Γύρω από το γεγονός της μάχης της Δοβράς περιστρέφεται η πλοκή της ταινίας Πολιορκία σε σκηνοθεσία του Βασίλη Τσικάρα που βγήκε στις αίθουσες το 2019.
Τζούλιετ Λιούις
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανίδες τραγουδίστριες
Candida auris
Ταυτοποίηση
Αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά το 2009, το Candida auris είναι ένα είδος ασκομυκήτη του γένους Candida που αναπτύσσεται ως μαγιά. Το όνομά του προέρχεται από τη λατινική λέξη για το αυτί, auris. Σχηματίζει λείες, γυαλιστερές, λευκογκρίζες, παχύρρευστες αποικίες στα μέσα ανάπτυξης. Μικροσκοπικά τα κύτταρα έχουν ελλειψοειδές σχήμα. 400px|μικρογραφία| Λοιμώξεις από τον Candida auris - Παγκόσμια κατανομή από το έτος 2019
Φρειδερίκος Α΄ του Παλατινάτου
Οικογένεια
Το 1471/72 νυμφεύτηκε την για πολύ καιρό ερωμένη του Κλάρα Τοττ. Ήταν κοινή θνητή και ο γάμος θεωρήθηκε μοργανατικός· ήταν κυρία επί των τιμών στην Αυλή του Μονάχου, όπου τη συνάντησε ο Φρειδερίκος Α΄ το 1459. Είχαν επιζόν τέκνο:
Μόνιμο μακιγιάζ
Το μόνιμο μακιγιάζ είναι μια αισθητική διαδικασία η οποία χρησιμοποιεί τα τατουάζ (μόνιμο χρωματισμό του δέρματος) ως μέσο για την απόδοση ενός αποτελέσματος που παρομοιάζει με το μακιγιάζ, όπως η χρήση eyeliner στα βλέφαρα και άλλων τρόπων για τη μόνιμη ενίσχυση του χρώματος του δέρματος, του προσώπου, των χειλιών και των βλεφάρων. Χρησιμοποιείται επίσης για τη δημιουργία ψεύτικων φρυδιών ιδιαίτερα σε ανθρώπους που τα έχουν χάσει λόγω ηλικίας ή ασθενειών όπως η αλωπεκίαση, η χημειοθεραπεία ή από γενετική διαταραχή και για την κάλυψη ουλών ή σημάδια λεύκης. Επίσης χρησιμοποιείται για την αποκατάσταση της θηλής του στήθους μετά τη μαστεκτομή.
Άμεσα αποτελέσματα
Η άμεση βελτίωση αφορά τα χαρακτηριστικά του προσώπου με τη χρήση χρωμάτων στα φρύδια, στα μάτια και στα χείλη. Τα αποτελέσματα μπορούν να μιμηθούν την τοπική εφαρμογή καλλυντικών ή μπορεί να είναι ανεπαίσθητη ανάλογα με το σχέδιο καθώς και ποια και πόση χρωστική θα χρησιμοποιηθεί. Στην αρχή τα αποτελέσματα είναι πιο σκούρα καθώς αυτό οφείλεται στην αρχική εναπόθεση του χρώματος στα άνω στρώματα της επιδερμίδας. Κατά το στάδιο της επούλωσης το χρώμα απαλύνει, καθώς τα άνω στρώματα της επιδερμίδας αντικαθίστανται από νέα επιδερμικά κύτταρα.
Μακροπρόθεσμα αποτελέσματα
Τα καλύτερα χρωματικά αποτελέσματα μπορεί να έχουν μακροχρόνια διάρκεια ή να αρχίσουν να ξεθωριάζουν με την πάροδο του χρόνου. Το μέγεθος του χρόνου που απαιτείται για αυτήν τη διαδικασία εξαρτάται από το ίδιο άτομο, καθώς και πλήθος πιθανών παραγόντων όπως το περιβάλλον, τεχνικής και/ή ατομικούς όπως η έκθεση στον ήλιο και η χρωματική αλλαγή του τόνου της επιδερμίδας λόγω γήρατος. Ο ήλιος ξεθωριάζει το χρώμα αλλά και η ποσότητα και ο τόνος της χρωστικής που εναποτίθεται στην επιδερμίδα μπορεί να επηρεάσει το χρόνο που το αποτέλεσμα του μόνιμου μακιγιάζ είναι το καλύτερο.
Μαίρη Χήναρη
Κινηματογράφος
Έκανε το κινηματογραφικό της ντεμπούτο στην ταινία του Ζυλ Ντασέν "Κραυγή γυναικών" το 1978. Ακολούθησε η συμμετοχή της στην ταινία "Παραμονές γάμου" το 1986. Το 2002 έλαβε μέρος στην ταινία "Ο μικρός Ινδιάνος" ενώ το 2006 έπαιξε στην ταινία "Πέντε Λεπτά Ακόμη".
Νεκρικός ναός (αρχαία Αίγυπτος)
Ιστορία
Στη διάρκεια της 19ης δυναστείας ο βασιλιάς Σέτι Α΄ έκτισε τον νεκρικό ναό του στη θέση που σήμερα ονομάζεται Γκούρνα (Gurna, βλ. επίσης Σέιχ Αμπντ ελ-Κούρνα). Ένα μέρος του ναού αυτού που ονομαζόταν "΄Ενδοξος ναός του Σέτι Μενμαατρά στο λιβάδι του Άμωνα που κατοικεί στις δυτικές Θήβες" ήταν αφιερωμένο στον πατέρα του, τον Ραμσή Α΄, η σύντομη βασιλεία του οποίου δεν του επέτρεψε να κτίσει τον δικό του ναό. Οι εργασίες κατασκευής του ολοκληρώθηκαν από τον γιό του, τον Ραμσή Β΄. αριστερά|μικρογραφία|Ο νεκρικός ναός του Ραμσή Β΄ στην πεδιάδα των Θηβών Ο Ραμσής Β΄ ανοικοδόμησε τον δικό του ναό, ο οποίος είναι γνωστός ως Ραμμέσειο, μία ονομασία που του δόθηκε από τον Ζαν-Φρανσουά Σαμπολιόν, το 1829. Το Ραμέσσειο ή Ραμσείο αρχικά ονομαζόταν "Οίκος των Εκατομμυρίων ετών του Oυζερμαατρά Σετεπενρά-αυτού που είναι ενωμένος με τις δυτικές Θήβες, την χώρα του Άμωνα". μικρογραφία|241x241εσ|Μεντινέτ Χαμπού Αργότερα, στη διάρκεια της 20ης δυναστείας, ο Ραμσής Γ΄ κατασκεύασε τον δικό του ναό στο Μεντινέτ Χαμπού, ο οποίος είναι ο καλύτερα σωζόμενος από όλους τους νεκρικούς ναούς των Θηβών και είναι γνωστός για τις εξαιρετικές από καλλιτεχνικής και ιστορικής άποψης ανάγλυφες-γραπτές διακοσμητικές παραστάσεις και τις επιγραφές του. Ονομαζόταν "Οίκος των εκατομυρίων ετών του Ουζερμαατρά Μεριαμούν-αυτού που είναι ενωμένος με την αιωνιότητα και ανήκει στον Άμωνα-Ρα".
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαία αιγυπτιακή αρχιτεκτονική Κατηγορία:Αρχαίοι αιγυπτιακοί ναοί
Καρά Μουχάμμαντ
Ο Qara Mohammad συνδέθηκε με τον σουλτάνο Ahmadi για να επιλύσει τη σύγκρουση με τους Jalairi. Αυτή η συγγένεια βοήθησε στη βελτίωση των σχέσεων μεταξύ των δύο πλευρών. Εκμεταλλευόμενος την κατάσταση, ο Gara Mohammad ίδρυσε τη φυλετική συνδικαλιστική κυβέρνηση Garagoyunlu με κέντρο το Van. Αργότερα, ο Gara Mohammad, ο οποίος προσπάθησε να διαδώσει την εξουσία του στο Αζερμπαϊτζάν, αγνόησε αυτή τη συγγένεια και τον Σεπτέμβριο του 1382 επιτέθηκε στην Ταμπρίζ με μεγάλο στρατό.
Φασματοφιλία
Σούκουμπους και Ίνκουμπους
Στη δυτική λαογραφία, η Σούκουμπους είναι ένας δαίμονας ή ένα κακόβουλο πνεύμα, η οποία παίρνει μία ανθρώπινη θηλυκή μορφή για να αποπλανήσει τους άνδρες. Η Σούκουμπους αποπλανεί τους άνδρες κυρίως μέσω της σεξουαλικής επαφής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ερωτικός φετιχισμός Κατηγορία:Παραφιλίες Κατηγορία:Λαογραφία
Ασίνιος Κουαδράτος
Αναφορές σε αυτόν και τα έργα του
Στον Ασίνιο Κουαδράτο με το πλήρες όνομά του αναφέρονται ο Στέφανος ο Βυζάντιος, στα λήμματα Γηλύς και Μεσσήνη, ο Αγαθίας, ο Ευάγριος ο Σχολαστικός. Στον Σούδα, καταγράφεται ως «Κορδάτος».
Βιογραφία / Οικογένεια
Δεν υπάρχουν επιβεβαιωμένες πληροφορίες για άλλες δραστηριότητές του ή την οικογένειά του, παρά μόνο εκτιμήσεις.
Ουγκολίνο Γκοντζάγκα
O Ουγκολίνο, ιταλ. Ugolino, (1320 - 13 Οκτωβρίου 1362) από τον Οίκο των Γκοντζάγκα, ήταν κοντοτιέρος.
Λιβέντσα
Η λεκάνη απορροής του Λιβέντσα έχει έκταση 2.221 km², ενώ η ελάχιστη παροχή του είναι 85 κυβικά μέτρα ανά δευτερόλεπτο. Σημαντικότερος παραπόταμος του Λιβέντσα είναι ο Μεντούνα (αριστερός), με μήκος 80 χιλιόμετρα.
Microlino
Ιστορικό
Το Microlino εμπνεύστηκε επίσης από το Iso Isetta του 1953. Όπως το Isetta, το Microlino διαθέτει μια ενιαία μπροστινή πόρτα για πρόσβαση στο εσωτερικό του, που είναι σχεδιασμένο για δύο άτομα, και μια πόρτα του χώρου αποσκευών που ανοίγει σε συνολική χωρητικότητα 300 λίτρων.
Συνεργάτες παραγωγής
Το 2019 ξεκίνησε μια συνεργασία μεταξύ της Microlino και της ιταλικής αυτοκινητοβιομηχανίας Cecomp, που ιδρύθηκε το 1978, προκειμένου να τελειοποιηθεί τόσο η σχεδίαση όσο και η μηχανική του Microlino 1.0 στο πιο σύγχρονο Microlino 2.0. Η Cecomp είναι επίσης ο κατασκευαστής και συνεργάτης για τη σειρά παραγωγής που ξεκινά το 2021.
Καρά Γιουλούκ Οσμάν
Το 1386 έχασε τη μάχη με τα αδέρφια του και πήγε στον θείο του Γκαζί Μπουρχανεντίν. Ωστόσο, προέκυψε ένα πρόβλημα μεταξύ τους και το 1398 ο Γκάζι σκότωσε τον Μπουρχανεντίν. Το 1400, ο στρατός του Αμίρ Τεϊμούρ συμμετείχε στην κατάληψη του Σίβας, του Αλμπιστάν και της Μαλάτια από τους Οθωμανούς. Το 1402, ο Αμίρ Τεϊμούρ κατέστρεψε το αριστερό πλευρό του οθωμανικού στρατού σε έναν πόλεμο με τον στρατό του Γιλντιρίμ Βαγιαζίτ. Το 1403 ο Ντιγιαρμπακίρ Μπέης διορίστηκε από τον Αμίρ Τεϊμούρ. Αν και πολέμησε με τον Μαύρο Τζόζεφ στη Μοσούλη το 1407, αργότερα έκανε ειρήνη. Αν και κατέλαβε την Ούρφα το 1408, ο γιος του Ιμπραήμ Μπέης σκοτώθηκε σε αυτή τη μάχη [4]. Το 1409, ο Black Joseph ηττήθηκε κοντά στο Mardin. Το 1417, ηττήθηκε και πάλι από τον Gara Yusif του Garagoyunlu και έπρεπε να πληρώσει 1 εκατομμύριο ντιρχάμ, 100 άλογα και καμήλες. Ωστόσο, ο Black Joseph ηττήθηκε ξανά στις 20 Σεπτεμβρίου 1418. Το 1420, ο υποτελής των Γκαραγκιουνλού, Πιρ Ομάρ, κυβερνήτης του Ερζιντζάν, συνέλαβε τον Γιαγκούμπ μπέη, τον γιο του Οσμάν, και τον έστειλε στην Ταμπρίζ. Ο Σαχρούχ, που νίκησε τον Μαύρο Αλέξανδρο το 1421, έδωσε την επαρχία του Αζερμπαϊτζάν στον Αλή Μπέη, τον γιο του Οσμάν. Το 1430, ο Οσμάν κατέλαβε τελικά το Μαρντίν. Το 1435, ο Κάρα Οσμάν και ο Σαχρούχ συνήψαν συμμαχία με τον Χαλιλουλάχ Α' ενάντια στους Γκαραγκιουνλού. Παγιδευμένος στο Ερζερούμ, ο Μαύρος Αλέξανδρος έπρεπε να πολεμήσει τους Οθωμανούς. Ηττημένος σε αυτή τη μάχη, εκείνη την ημέρα πέθανε και ο Οσμάν.
Το Λιμάνι των Απόκληρων
Υποδοχή
Την εποχή της κυκλοφορίας της, η ταινία επικρίθηκε ευρέως επειδή ήταν υπερβολικά αρνητική σχετικά με το κράτος και τον ηθικό χαρακτήρα των Γάλλων. Μετά από εξήντα χρόνια της κυκλοφορίας της, ο Λικ Σαντ, γράφοντας για την ταινία κατά την επανακυκλοφορία της από την Criterion Collection, τη χαρακτήρισε την ταινία ως «οριστικό παράδειγμα του στυλ που είναι γνωστό ως «ποιητικός ρεαλισμός» των πρωταγωνιστών, την κίνηση της ιστορίας πρώτα προς τα πάνω προς μία μόνο στιγμή ευτυχίας και στη συνέχεια προς την αδυσώπητη καταστροφή - ενα κινηματογραφικό στυλ το οποίο είχε ευδοκιμήσει με κάποια μορφή ή άλλα μέσα στη δεκαετία του 1930. Ο Δανός σκηνοθέτης Καρλ Ντράγιερ περιλάμβανε Το λιμάνι των απόκληρων στην πρώτη του λίστα ταινιών.
Η μάχη της Αλγερίας
Στο τέλος η Αλγερία αποκτά την ανεξαρτησία της από τη Γαλλία, γεγονός που o Ποντεκόρβο παρουσιάζει στον επίλογο της ταινίας.
Πολωνός ιππέας
Παραπομπές
Κατηγορία:Προσωπογραφίες του Ρέμπραντ Κατηγορία:Άλογα στην τέχνη Κατηγορία:Πίνακες ζωγραφικής στη Συλλογή Φλικ Κατηγορία:Ημιτελείς πίνακες ζωγραφικής
Αλεσσάντρο Φόρτις
Ο Αλεσσάντρο Φόρτις (Alessandro Fortis, 16 Σεπτεμβρίου 1842 – 4 Δεκεμβρίου 1909) ήταν Ιταλός πολιτικός και υπουργός, που διετέλεσε ο 18ος στην ιστορία Πρωθυπουργός της Ιταλίας, το 1905 και το 1906. Υπήρξε ο πρώτος εβραϊκής καταγωγής Πρωθυπουργός της Ιταλίας.
Ερίκεια
Τοποθεσία του αρχαίου δήμου
Ο δήμος της Ερικείας, ήταν δήμος του Άστεως. Η θέση του δήμου δεν έχει ταυτιστεί επακριβώς, αλλά οι σύγχρονοι ερευνητές, μετά την ανεύρεση εκεί σχετικού ψηφίσματος, πιστεύουν ότι βρίσκεται κοντά στη σύγχρονη περιοχή της Κυψέλης.
Τεστ Μπέκντελ
Απεικόνιση φύλου στη λαϊκή μυθοπλασία
Σύμφωνα με τη Νέντα Ουλάμπι το τεστ Μπέκντελ είναι επίκαιρο γιατί «φέρνει στην επιφάνεια κάτι που συχνά παραβλέπεται στη λαϊκή κουλτούρα: όχι τον αριθμό των γυναικών που βλέπουμε στην οθόνη, αλλά τη γκάμα των ενδιαφερόντων τους». Οι Ντιν Σπείντ και Κρεγκ Γουίλς περιέγραψαν το τεστ ως «ένα σχόλιο σχετικά με το πως η παρουσίαση στα Μ.Μ.Ε. μπορεί να επιβάλει επιβλαβή στερεότυπα φύλου» όταν παρουσιάζει τη σχέση των γυναικών με τους άντρες περισσότερο από κάθε άλλη σχέση τους και τη ζωή των γυναικών σημαντική μόνο στο βαθμό πoυ σχετίζεται με κάποιον άντρα.
Περιορισμοί
Το τεστ Μπέκντελ δείχνει μόνο αν παρουσιάζονται γυναίκες σε κάποιο έργο μυθοπλασίας σε κάποιο βαθμό αλλά μία ταινία μπορεί να επιτυγχάνει στο τεστ αλλά να περιλαμβάνει σεξιστικό περιεχόμενο ενώ ταινίες που αποτυγχάνουν στο τεστ περιλαμβάνουν και ορισμένες που μιλούν για γυναίκες ή που απευθύνονται κατά κύριο λόγο σε αυτές ή που έχουν γυναίκες πρωταγωνίστριες. Η τηλεοπτική σειρά Sex and the City, μία τηλεοπτική σειρά στην οποία πρωταγωνιστούν τέσσερις γυναίκες που μιλούν μεταξύ τους και απευθύνεται κατά κύριο λόγο σε γυναίκες, αποτελεί η ίδια παράδειγμα του πως αποτυγχάνει καθώς μία από τις ηρωίδες του αναρωτιέται: «Πως γίνεται τέσσερεις τόσο έξυπνες γυναίκες να μην έχουν να μιλήσουν για τίποτε άλλο παρά για τις σχέσεις τους; Είναι σαν να είμαστε στο γυμνάσιο μόνο που τώρα έχουμε τραπεζικούς λογαριασμούς!»
Φιλόξενος ο Ανίκητος
Περιγραφή
Σε κάποια από τα χάλκινα νομίσματα του απεικονίζονται είτε ζώα όπως ελέφαντας ή ζεμπού, είτε μυθολογικά πρόσωπα όπως ο Ήλιος και η Νίκη.
Γκέρχαρντ Ρίχτερ
Ο Γκέρχαρντ Ρίχτερ (γεννημένος στις 9 Φεβρουαρίου 1932) είναι Γερμανός ζωγράφος και ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους ζωγράφους.
Αθάνατη Αγαπημένη (ταινία)
Πλοκή
Η ταινία ξεκινά αναδρομικά, που με τον θάνατο του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν, οι κληρονόμοι του και ο βιογράφος του και γραμματέας του Άντον Σίντλερ βρίσκουν την τελευταία διαθήκη του συνθέτη, στην οποία αφήνει ό,τι έχει στην Αθάνατη Αγαπημένη, της οποίας η ταυτότητα είναι άγνωστη. Τότε ο Σίντλερ αρχίζει ένα ταξίδι αναζήτησης για την άγνωστη γυναίκα, που μέσα από το οποίο αφηγείται και η ζωή του Γερμανού συνθέτη.
Βικτόρια Αμπρίλ
Η Αμπριλ είναι επίσης τραγουδίστρια. Το 2005 κυκλοφόρησε τον πρώτο της δίσκο τζαζ, PutchEros do Brasil. Προσπάθησε να εκπροσωπήσει την Ισπανία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision το 1979 με το τραγούδι "Bang-Bang-Bang", όμως τελικά επιλέχθηκε η Betty Missiego.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισπανίδες ηθοποιοί Κατηγορία:Ισπανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Βραβευμένοι με Γκόγια
Ποβέλια
Ιστορία
Το 1776 το νησί περιήλθε στη δικαιοδοσία του Magistrato alla Sanità (Γραφείο Δημόσιας Υγείας) και έγινε σημείο ελέγχου για όλα τα αγαθά και τους ανθρώπους, που πηγαινοέρχονταν από τη Βενετία με πλοίο. Το 1793, υπήρξαν πολλά κρούσματα πανώλης σε δύο πλοία, και κατά συνέπεια το νησί μετατράπηκε σε έναν προσωρινό σταθμό κράτησης των ασθενών (lazaretto). Αυτός ο ρόλος έγινε μόνιμος το 1805, υπό την κυριαρχία του Ναπολέοντα Βοναπάρτη, ο οποίος είχε επίσης καταστρέψει την παλιά εκκλησία του Σαν Βιτάλε. Το παλιό καμπαναριό μετατράπηκε σε φάρο. Το lazaretto έκλεισε το 1814. αριστερά|μικρογραφία Το νησί χρησιμοποιήθηκε ως σταθμός καραντίνας από το 1793 έως το 1814. Το 1922 τα υπάρχοντα κτήρια μετατράπηκαν σε άσυλο ψυχικά ασθενών και αργότερα χρησιμοποιήθηκαν ως οίκος ευγηρίας/εγκατάσταση μακροχρόνιας φροντίδας, μέχρι το κλείσιμό του το 1968. Στη συνέχεια, το νησί χρησιμοποιήθηκε για λίγο για τη γεωργία και στη συνέχεια εγκαταλείφθηκε εντελώς.
LabVantage
Η Laboratory MicroSystems ιδρύθηκε από τους Mark Chudzicki και Michael Boskin το 1981. Ο Chudzicki ξεκίνησε την εταιρεία όταν φοιτούσε σε μεταπτυχιακό στο Rensselaer Polytechnic Institute. Η εταιρεία άρχισε να αποφέρει χρήματα αρκετά χρόνια μετά την ίδρυσή της, αλλά χρειαζόταν δάνειο 100.000 δολαρίων από την κρατική εταιρεία για ανάπτυξη καινοτομίας της Νέας Υόρκης. Η Laboratory MicroSystems έλαβε χρηματοδότηση από 100 μετόχους της Περιφέρειας Πρωτεύουσας το 1985. Το 1986 η εταιρεία έδρευε στο Hendrik Hudson Hotel, ένα ξενοδοχείο στο κέντρο της πόλης Τροίας (Νέας Υόρκης), το οποίο ανακαινίστηκε σε κτίριο γραφείων, απασχολούσε 15 άτομα και είχε ετήσιες πωλήσεις 1 εκατομμυρίου δολαρίων.
Παρουσιάστηκε στο περιοδικό Inc. 500 το 1987 μετά από αύξηση των πωλήσεών της κατά 532% τα πρώτα πέντε χρόνια της δραστηριότητάς της. Η εταιρεία το 1988 εξυπηρετούσε κυρίως εταιρείες του Fortune 500, συμπεριλαμβανομένων των General Electric, Dow Corning, Pennzoil, DuPont, Monsanto και Exxon. Δημιούργησε λογισμικό που κόστιζε το 1990 μεταξύ 10.000$ και 70.000$. Το 1990 οι Chudzicki και Boskin πούλησαν την εταιρεία, η οποία είχε 12 υπαλλήλους εκείνη την εποχή, στην Instron. Η προσφορά ήταν περίπου 2,5 εκατομμύρια δολάρια. Τα μισά θα καταβαλλόταν σε μετοχές της Instron και τα σε μετρητά. Η εξαγορά οριστικοποιήθηκε στα 2,42 εκατομμύρια δολάρια για διανομή στους 100 μετόχους της Laboratory MicroSystems.
Αυτοκρατορία των Τιμουριδών
Ιστορία
Ο Ταμερλάνος κατέκτησε από το 1363 μεγάλες εκτάσεις της Κεντρικής Ασίας, κυρίως την Υπερωξιανή (με την πόλη Σαμαρκάνδη το 1366) και το Χορασάν (με την πόλη Μπαλχ το 1369), με διάφορες συμμαχίες, αναγνωρισθείς ως νόμιμος ηγεμόνας τους το έτος 1370. Δρώντας επίσημα στο όνομα του ηγέτη του Χανάτου Τσαγκατάι, χαγάνου Σουουργκατμίς, υπέταξε πλήρως την Υπερωξιανή και τη Χωρεσμία τα επόμενα χρόνια. Ήδη από τη δεκαετία του 1360 είχε αποκτήσει τον έλεγχο του δυτικού τμήματος του Χανάτου Τσαγκατάι, και παρότι ως εμίρης ήταν υποτελής στον χαγάνο, στην πραγματικότητα ήταν αυτός που καθόριζε τους επόμενους χαγάνους, που αποτελούσαν πλέον πολιτικές μαριονέτες του, μέσω των οποίων αυτός ασκούσε την πραγματική εξουσία. Οι χαγάνοι του Χανάτου Τσαγκατάι βρίσκονταν συνεχώς κατά τους 15ο και 16ο αιώνες υπό την πολιτική κυριαρχία των Τιμουριδών πριγκήπων και η αξία τους ως τυπικών κεφαλών του κράτους είχε καταλήξει στην πλήρη ασημαντότητά τους.
Στέφανος Πρόκος
Σταδιοδρομία
Η έδρα του αποφασίστηκε σε επαναληπτική εκλογή που διεξήχθη στις 27 Σεπτεμβρίου 1953 και την κέρδισε ο Χρήστος Γκαργκάνας.
Λουδοβίκος ΣΤ΄ του Παλατινάτου
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Ζίμμερν και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φρειδερίκου Γ΄ εκλέκτορα του Παλατινάτου και της Μαρίας των Χοεντσόλερν, κόρης του Καζιμίρ, μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Κούλμμπαχ.
Εστιαία
Οι κάτοικοι της Εστιαίας
Ο δημότης της αρχαίας Εστιαίας ονομαζόταν Εστιαίος ή Εστιαιεύς ή με τη χρήση της λέξης «Εστιαιόθεν», δηλαδή προέρχεται από την Εστιαία. Ο δήμος διακατείχε ιερά εδάφη, τα οποία είχαν ενοικιαστεί από τον Παναίτιο, ο οποίος υπήρξε ο τελευταίος Σχολάρχης στην Στωική Σχολή της Αθήνας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Αρχαίας Αττικής Κατηγορία:Αρχαία Αθήνα
Πράσινο Υδρογόνο
Το πράσινο υδρογόνο έχει χαμηλούς εώς μηδενικούς ρύπους CO₂. Το παραγόμενο υδρογόνο, μπορεί να χρησιμοποιηθεί είτε για ηλεκτρικό ρεύμα μέσω κυψελίδων καυσίμου, είτε σε αέρια μορφή για χρήση του στις μεταφορές. Συγκριτικά με άλλες μορφές παραγωγής υδρογόνου, είναι πιο δαπανηρό προς το παρόν αλλά σίγουρα το πιο φιλικό στο περιβάλλον. Για να δούμε συγκριτικά και άλλες μορφές παραγωγής υδρογόνου μπορούμε να μεταβούμε σε σχήματα που αναφέρονται στη μελέτη του διεθνούς οργανισμού ανανεώσιμων πηγών ενέργειας IRENA. Άλλες βασικές μέθοδοι παραγωγής είναι: με την καύση άνθρακα ή λιγνίτη (καφέ υδρογόνο), με τη χρήση φυσικού αερίου και έκκληση των παραγόμενων ρύπων στο περιβάλλον (γκρι υδρογόνο) και με τη χρήση φυσικού αερίου με παράλληλη αποθήκευση των ρύπων υπογείως (μπλε υδρογόνο).
Κρέμασμα της καμπάνας του Σιγισμούνδου
Σύνθεση και σημασία
Έξω από την αυλή, ο κύριος δημιουργός της καμπάνας, Χανς Μπέχαμ, φαίνεται πάνω από την καμπάνα. Ανάμεσα σε αυτόν και την αυλή υπάρχουν δύο σκοτεινές φιγούρες. Πρόκειται για τον αρχιτέκτονα του Βάβελ Μπαρτολομέο Μπερέτσι και έναν μουσικό, τον Μπάλιντ Μπάκφαρκ, ο οποίος σύμφωνα με έναν μύθο πέταξε μια χορδή από το όργανό του στον λιωμένο μπρούτζο (στην πραγματικότητα έφτασε στην Πολωνία δύο δεκαετίες μετά την ρίψη της καμπάνας). Στο βάθος διακρίνεται το Κάστρο Βάβελ.
Φόλλις
Ο Φόλλις ήταν το χάλκινο νόμισμα που έκοψε ο Αναστάσιος Α' και ήταν ίσο με Μ' = 40 νούμμια. Διατηρήθηκε ως τη νομισματική μεταρρύθμιση του Αλέξιου Α' Κομνηνού. Μαζί με τον σόλιδο ήταν τα χαρακτηριστικά νομίσματα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας από τον 5ο ως τον 11ο αι.
Η εξέλιξη των παραστάσεων
Στη μια όψη εικονιζόταν ο αυτοκράτορας, όπως και στα χρυσά και αργυρά νομίσματα. Στην αρχή η προτομή του αυτοκράτορα ήταν σε κατατομή (profile), ο Ιουστινιανός Α' όμως την άλλαξε σε κατ' ενώπιον (en face) και πρόσθεσε το έτος της βασιλείας του. Στην οπίσθια όψη η παράσταση ήταν τυποποιημένη: ένα μεγάλο Μ στη μέση, αριστερά ΑΝΝΟ (έτος), δεξιά το έτος της βασιλείας του αυτοκράτορα, π.χ. V = 5ο έτος, κάτω το νομισματοκοπείο, π.χ. THEOU = Θεούπολις (η Αντιόχεια) και κάτω από το Μ' ο αριθμός του τμήματος (officina) του νομισματοκοπείου (αν ήταν περισσότερα από ένα), π.χ. Α' = 1ο τμήμα. Επάνω ίσως υπήρχε ένα άστρο (ο ήλιος) ή ένας σταυρός. Έτσι αν ένας φόλλις του Ιουστινιανού Α' (527-565) αναγράφει έτος ΧΙΙ, τότε είναι του έτους 527+12 = 539. Οι φόλλεις του Κώνσταντα Β' έχουν την πρώτη πλήρη επιγραφή στα ελληνικά ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ. Στην περίοδο της εικονομαχίας, το ΑΝΝΟ με το έτος της βασιλείας, π.χ. ΧΧ δεν ήταν πια κατανοητό από τους υπηκόους και ο χώρος γέμιζε με ένα ΝΝΝ ΧΧΧ· το τμήμα του νομισματοκοπείου είχε ξεχαστεί και αναγραφόταν πάντα το Α', ενώ επειδή δεν υπήρχαν υποδιαιρέσεις δεν αναγραφόταν το Μ'. Από την εποχή του Θεοφίλου και έπειτα αντικαταστάθηκε η τυποποιημένη, μη κατανοητή πια, παράσταση της οπίσθιας όψης με μια μακροσκελή επιγραφή 4 γραμμών, π.χ. LEOn S ALEΞAnDROS bASILEIS ROMAIOn (το S είναι συντομογραφία του ΚΑΙ). Όταν απεβίωσε ο αδελφός τού Λέοντος ΣΤ', η επιγραφή έγινε LEOn En ΘEΩ bASILEVS ROMAIΩn. Ο Ιωάννης Α' Τζιμισκής αντικατέστησε στην εμπρόσθια όψη την εικόνα του αυτοκράτορα με αυτήν του Χριστού και στην άλλη όψη η επιγραφή έγινε + ΙΗSYS XRISTYS bASILEYS bASILEΩΝ. Οι φόλλεις αυτοί, που δεν ξέρουμε ποιού αυτοκράτορα είναι, ονομάζονται ανώνυμοι φόλλεις.
Σταύρος Δαλάκος
Ο Σταύρος Δαλάκος (Μάιος 1914 – Ιούλιος 2000) ήταν Έλληνας ζωγράφος και χαράκτης του 20ού αιώνα.
Μίχαελ Ένινγκ
Αμβούργο
Το Αμβούργο τον προσέλαβε ως βοηθό του Άρμιν Φε πριν από τη σεζόν 2010-11. Όμως, μόλις ο Φε απολύθηκε, ο Ένινγκ έγινε ο νέος προπονητής. Υπέγραψε διετές συμβόλαιο, μέχρι τον Ιούνιο του 2013. Ύστερα από ένα κακό ξεκίνημα στη σεζόν 2011-12, που βρήκε το Αμβούργο στην τελευταία θέση με μόνο ένα βαθμό σε έξι αγώνες, ο Ένινγκ απολύθηκε.
Βάσας
Στις 2 Ιανουαρίου 2016, ο Ένινγκ προσλήφθηκε ως προπονητής της Βάσας στο Πρωτάθλημα Ουγγαρίας.
Η σεζόν 2016-17 ξεκίνησε με 2 διαδοχικές νίκες για τη Βάσας, η οποία νίκησε εκτός έδρας τη ΜΤΚ Βουδαπέστης και εντός έδρας τη Ντεμπρέτσενι.
Άρης Θεσσαλονίκης
Στις 14 Οκτωβρίου 2019, ο Άρης ανακοίνωσε την πρόσληψη του Ένινγκ και τον παρουσίασε στους παίκτες του συλλόγου. Στις 19 Σεπτεμβρίου 2020, μετά τον αποκλεισμό του Άρη από την ουκρανική Κόλος Κοβαλίβκα στον 2ο προκριματικό γύρο του Γιουρόπα Λιγκ, ο Ένινγκ απομακρύνθηκε από την τεχνική ηγεσία του συλλόγου.
Φρειδερίκος Δ΄ του Παλατινάτου
Ο Φρειδερίκος Δ΄ (5 Μαρτίου 1574 – 19 Σεπτεμβρίου 1610) o λεγόμενος Ειλικρινής (Aufrichtige), από τον Οίκο των Βίττελσμπαχ-Ζίμερν, ήταν εκλέκτορας του Παλατινάτου (Pfalz) το διάστημα 1583-1610.
Βιογραφία
Έγινε αλκοολικός και άφησε τα θέματα του κράτους κυρίως στον κυριότερο υπουργό του Χριστιανό του Άνχαλτ. Απεβίωσε το 1610 στη Χαϊδελβέργη.
Κατάλογος αρχαίων ολυμπιονικών
Παραπομπές
Κατάλογος αρχαίων ολυμπιονικών
Κλεοβουλίνη
Η Κλεοβουλίνη  (άκμασε τον 6ο αιώνα π.Χ.) ήταν αρχαία ελληνίδα ποιήτρια. Έγραφε αινίγματα και τρία από αυτά σώζονται μέχρι σήμερα.
Πόλεμος του Σικελικού Εσπερινού
Αραγωνική εισβολή στην Ιταλία
Ο Πέτρος Γ΄ προχώρησε το πλεονέκτημά του και μέχρι τον Φεβρουάριο του 1283 είχε καταλάβει το μεγαλύτερο μέρος της ακτογραμμής της Καλαβρίας. Ο Κάρολος Α΄, ίσως νιώθοντας απελπισμένος, έστειλε επιστολές στον Πέτρο Γ΄ απαιτώντας να επιλύσουν τη σύγκρουση με προσωπική μάχη. Ο εισβολέας δέχτηκε και ο Κάρολος Α΄ επέστρεψε στη Γαλλία, για να κανονίσει τη μονομαχία. Και οι δύο βασιλείς επέλεξαν έξι ιππότες, για να διευθετήσουν θέματα τόπων και ημερομηνιών. Μια μονομαχία ήταν προγραμματισμένη για την 1η Ιουνίου στο Μπορντό. Εκατό ιππότες θα συνόδευαν κάθε πλευρά και ο Εδουάρδος Α' της Αγγλίας θα έκρινε τον αγώνα. Ο Άγγλος βασιλιάς, υπακούοντας τον πάπα, αρνήθηκε να λάβει μέρος. Ο Πέτρος Γ΄ άφησε τον Ιωάννη της Προκίδας επικεφαλής της Σικελίας και επέστρεψε μέσω του δικού του βασιλείου στο Μπορντό, στο οποίο μπήκε μεταμφιεσμένος, για να αποφύγει μια ύποπτη γαλλική ενέδρα. Περιττό να πούμε, ότι δεν έγινε ποτέ μάχη και ο Πέτρος Γ΄ επέστρεψε σε μια πολύ ταραγμένη Ισπανία.
Σταυροφορία της Αραγονίας
Το 1284, ο γαλλόφιλος πάπας Μαρτίνος παραχώρησε το βασίλειο της Αραγονίας στον Κάρολο, κόμη του Βαλουά, αδελφό του Γάλλου βασιλιά και μικρανιψιό του Καρόλου Α΄ της Σικελίας (ως εγγονό του Λουδοβίκου Θ΄, αδελφού του Καρόλου Α΄ της Σικελίας). Δόθηκε παπική κύρωση σε έναν πόλεμο —"σταυροφορία"— τον οποίο ο ιστορικός Χ. Τζ. Τσέυτορ περιγράφει ως «ίσως το πιο άδικο, περιττό και καταστροφικό εγχείρημα που ανέλαβε ποτέ η καπετιδική μοναρχία». Ενώ ο Ροζέρ ντε Λούρια εξακολουθούσε να εδραιώνει τα κέρδη του Πέτρου Γ΄ στη Σικελία και την Καλαβρία, ο ίδιος ο Πέτρος Γ΄ είχε εισέλθει κρυφά στη Γαλλία,, για να μονομαχήσει με τον Κάρολο Α΄, αλλά αποτυγχάνοντας, επέστρεψε στις Ιβηρικές περιοχές του, ενώ ο Κάρολος Α΄ ξαναμπήκε στην Ιταλία, όπου απεβίωσε.
Βομβαρδισμός του Πειραιά
Χρονικό
Το πρωί της 11ης Ιανουαρίου, 84 αμερικανικά βομβαρδιστικά απογειώθηκαν από πόλεις της Ιταλίας, με στόχο το ελληνικό λιμάνι. Όμως λόγω των πυκνών νεφώσεων που υπήρχαν στην περιοχή, οκτώ αεροσκάφη συγκρούστηκαν μεταξύ τους, εξαιτίας της μηδενικής ορατότητας. Οι κάτοικοι του Πειραιά και της Δραπετσώνας, ακούγοντας τον θόρυβο των κινητήρων, βγήκαν έξω στους δρόμους και στις ταράτσες των σπιτιών, χαιρετώντας τα και φωνάζοντας: "Είναι δικά μας!". Ήταν αισιόδοξοι πως είχε φτάσει το τέλος της κατοχής και έτσι στη θέα των συμμαχικών δυνάμεων, αναθάρρησαν. Στις 12:55 το μεσημέρι τα πρώτα αεροσκάφη έριξαν τις βόμβες και μετά από δεκαέξι λεπτά, ακολούθησε το νέο κύμα. Εκείνη όμως την ώρα τα αμερικανικά αεροσκάφη, δέχτηκαν αιφνίδια επίθεση από γερμανικά καταδιωκτικά. Δύο αμερικανικά αεροσκάφη υπέκυψαν στα γερμανικά πυρά. Με τη βοήθεια όμως των αμερικανικών καταδιωκτικών, απέτρεψαν την επίθεση και έτσι τα βομβαρδιστικά συνέχισαν το έργο τους, μέχρι τις 13:43. Η δεύτερη επίθεση, ήταν αυτή των Βρετανών στις 19:22 μέχρι τις 21:40 το βράδυ. Αυτοί οι βομβαρδισμοί έπληξαν κυρίως στρατιωτικούς στόχους και επέφεραν πολλούς θανάτους. Ο τελευταίος έγινε στις 21:57 με 23:15 το βράδυ της ίδιας μέρας, από την αγγλική αεροπορία. Ήταν σίγουρα πολύ πιο εύστοχη, αφού για τη βύθιση ενός γερμανικού πλοίου ανοικτά της Ψυττάλειας χρειάστηκαν μόνον τρεις εμπρηστικές βόμβες. Η επιδρομή ταυτόχρονα ήταν και πιο δύσκολη λόγω των πυρών που δέχονταν από το όρος Αιγάλεω ΒΑ του Πειραιά, τη Δραπετσώνα και από τον λόφο του Προφήτη Ηλία κοντά στον οικισμό του Χαϊδαρίου.
Ο διάβολος στο κορμί (μυθιστόρημα)
Παραπομπές
Κατηγορία:Γαλλικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν ταινίες Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Α' Παγκοσμίου Πολέμου
Τζούχι Τσάβλα
Η Chawla έκανε την πρώτη της εμφάνιση στον κινηματογράφο με την ταινία Sultanat (1986) ενώ η αναγνωρισιμότητα ήρθε με την κωμωδία Qayamat Se Qayamat Tak (1988), όπου κέρδισε το Filmfare Award Καλύτερης Πρωτοεμφανιζόμενης Ηθοποιού. Καθιερώθηκε ως πρωταγωνίστρια στον κινηματογράφο χίντι κατά την επόμενη δεκαετία, λαμβάνοντας θετικά σχόλια για τους ρόλους της στις ταινίες Lootere (1993), Aaina (1993), Darr (1993), Hum Hain Rahi Pyar Ke (1993), που της χάρισε το Filmfare Award Καλύτερης Ηθοποιού, Deewana Mastana (1997), Yes Boss (1997) και Ishq (1997).
Έτος των Πέντε Αυτοκρατόρων
Περτίναξ
μικρογραφία| Προτομή στο [[Εθνικό Μουσείο της Ένωσης στη Ρουμανία, πιθανόν του Περτίνακα.]] Ο Περτίναξ κέρδισε την πολιτική του επιρροή ανεβάζοντας τον δρόμο του στις στρατιωτικές τάξεις. Ήταν ανθύπατος της Αφρικής, καθιστώντας τον τόν πρώτο από πολλούς αυτοκράτορες, που ξεκίνησαν την πολιτική τους σταδιοδρομία από την Αφρική. Δεδομένου ότι οι περισσότεροι από τους ευγενείς είχαν δολοφονηθεί στη σφαγή της παραμονής της Πρωτοχρονιάς, ο Περτίναξ ήταν ένας από τους λίγους υψηλόβαθμους αξιωματούχους, που είχαν απομείνει, για να γίνει ο νέος Αυτοκράτορας. Ο Περτίναξ αντιμετώπισε πρώιμες δυσκολίες λόγω της καταρρέουσας οικονομικής κατάστασης της Αυτοκρατορίας και των κατηγοριών, ότι ήταν συνένοχος στη δολοφονία του Κομμόδου. Μπορεί επίσης να κατηγορήθηκε για τη δολοφονία τού Κλεάνδρου (του συνηγόρου του Κομμόδου), του οποίου η δολοφονία είχε προκαλέσει την παράνοια του Κομμόδου.
Υψάριο
Μορφολογικά και γεωλογικά στοιχεία
Οι κορυφές που βρίσκονται στα ανατολικά τμήματα του βουνού χαρακτηρίζονται από βραχώδεις, απόκρημνες πλαγιές, ενώ στα υπόλοιπα τμήματα το ανάγλυφο είναι ηπιότερο και με μεγαλύτερη δασοκάλυψη. Τα πετρώματά του είναι κυρίως γνεύσιοι, δολομίτες, σχιστόλιθοι και λευκό μάρμαρο.
Νανί
Εθνική ομάδα
Ο Νανί είναι επίσης Πορτογάλος διεθνής. Πριν από την κλήση του στην εθνική ανδρών, είχε παίξει στην ομάδα κάτω των 21 ετών. Έκανε το ντεμπούτο του με την εθνική ανδρών τον Σεπτέμβριο του 2006 σε έναν φιλικό αγώνα εναντίον της Δανίας και έβαλε το πρώτο διεθνές γκολ του κατά τη διάρκεια της ήττας εκείνης με 4-2 στην Κοπεγχάγη. Ο Νανί έχει εκπροσωπήσει τη χώρα του σε μεγάλα τουρνουά, όπως τα Ευρωπαϊκά Πρωτάθληματα του 2008, του 2012 και του 2016 και το Μουντιάλ του 2014. Στον αγώνα της Πορτογαλίας με την Ισλανδία στις 14 Ιουνίου 2016, έφτασε τις 97 διεθνείς συμμετοχές για την Πορτογαλία, με 18 γκολ συνολικά. Αυτό τον κατατάσσει τέταρτο παίκτη όλων των εποχών σε συμμετοχές με την Πορτογαλία.
Έτος των Έξι Αυτοκρατόρων
Ιστορία
μικρογραφία| Ευρώπη, Βόρεια Αφρική και Εγγύς Ανατολή το 230 μ.Χ. Η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία είναι μωβ.
Γορδιανός Α' και Γορδιανός Β'
Η βασιλεία τους όμως κράτησε μόνο 20 μέρες. Ο Καπελιανός, ο κυβερνήτης της γειτονικής επαρχίας της Νουμιδίας, κρατούσε μνησικακία στους Γορδιανούς. Οδήγησε έναν στρατό, για να τους πολεμήσει και τους νίκησε αποφασιστικά στην Καρχηδόνα. Ο Γορδιανός Β΄ σκοτώθηκε στη μάχη και στο άκουσμα αυτής της είδησης, ο Γορδιανός Α΄ απαγχονίστηκε.
Ο Γορδιανός Α΄ και Β΄ θεοποιήθηκαν από τη Σύγκλητο.
Εν τω μεταξύ, ο Μαξιμίνος, δηλωμένος πλέον δημόσιος εχθρός, είχε ήδη αρχίσει να βαδίζει στη Ρώμη με άλλο στρατό. Οι προηγούμενοι υποψήφιοι της Συγκλήτου, οι Γορδιανοί, δεν κατάφεραν να τον νικήσουν και γνωρίζοντας ότι θα πέθαιναν αν τα κατάφερνε, η Σύγκλητος χρειαζόταν έναν νέο αυτοκράτορα για να τον νικήσει. Χωρίς άλλους υποψηφίους, στις 22 Απριλίου 238 εξέλεξαν δύο ηλικιωμένους γερουσιαστές, τον Πουπιηνό και τον Βαλβίνο (οι οποίοι είχαν συμμετάσχει και οι δύο σε μία ειδική συγκλητική επιτροπή για την αντιμετώπιση του Μαξιμίνου), ως από κοινού αυτοκράτορες.
Σύνταγμα της 3ης Μαΐου 1791 (πίνακας ζωγραφικής)
Σύνταγμα της 3ης Μαΐου 1791
Η υιοθέτηση του Συντάγματος της 3ης Μαΐου συνάντησε εχθρικές πολιτικές και στρατιωτικές αντιδράσεις από τους γείτονες της Κοινοπολιτείας. Στον Πολωνο-Ρωσικό Πόλεμο του 1792 (μερικές φορές αποκαλούμενος «Πόλεμος για την υπεράσπιση του Συντάγματος»), η Κοινοπολιτεία δέχτηκε επίθεση από την Ρωσική Αυτοκρατορία της Μεγάλης Αικατερίνης που συμμάχησε με τη Συνομοσπονδία της Ταργκοβίτσα, έναν συνασπισμό Πολωνών αρχόντων και ακτήμονων ευγενών που ήταν αντίθετοι στις μεταρρυθμίσεις που ενδέχεται να αποδυνάμωναν την επιρροή τους. Η σύμμαχος της Κοινοπολιτείας, Πρωσία, υπό τον Φρειδερίκο Γουλιέλμο Β΄, έσπασε τη συμμαχία της και η Κοινοπολιτεία ηττήθηκε. Τελικά, το Σύνταγμα της 3ης Μαΐου παρέμεινε σε ισχύ για λίγο περισσότερο από ένα χρόνο. Παρά την ήττα της Κοινοπολιτείας στον Πολωνο-Ρωσικό Πόλεμο και τους επακόλουθους διαμελισμούς που εξάλειψαν την Κοινοπολιτεία, το Σύνταγμα της 3ης Μαΐου παρέμεινε για περισσότερα από 123 χρόνια φάρος στον αγώνα για την αποκατάσταση της πολωνικής κυριαρχίας. Σύμφωνα με τα λόγια δύο από τους συν-συγγραφείς του, Ιγκνάτσι Ποτότσκι και Χούγκο Κοουόνταϊ, ήταν «η τελευταία διαθήκη της χώρας που χανόταν».
Ιστορία
Ο Ματέικο άρχισε να εργάζεται για τον πίνακα στα μέσα Ιανουαρίου 1891, για να συμπέσει με την εκατονταετηρίδα του Συντάγματος. Αν και ο πίνακας δεν ολοκληρώθηκε μέχρι τον Οκτώβριο, στις 3 Μαΐου είχε προχωρήσει αρκετά ώστε να παρουσιαστεί στην επετειακή έκθεση στο Σουκιενίτσε της Κρακοβίας. Στις 7 Απριλίου 1892, ο Ματέικο μετέφερε τον πίνακα στον Πρίγκιπα Εουστάχι Στανίσουαφ Σανγκούσκο, Διευθύνων του Σέιμ της Γαλικίας και Λοδομερίας στο Λβουφ και εκτέθηκε στο κτίριο του Σέιμ (τώρα το κεντρικό κτίριο του Πανεπιστημίου του Λβιβ). Ο πίνακας ήταν ένας από τους τελευταίους του Ματέικο, ο οποίος πέθανε το Νοέμβριο του 1893.
Σημασία και ιστοριογραφία
Η τεχνική του Ματέικο σε αυτόν τον πίνακα ήταν διακριτικά αλλά αισθητά διαφορετική σε σύγκριση με τους άλλους πίνακές του. Διάφοροι κριτικοί το αποδίδουν αυτό στην εξερεύνηση νέων τεχνικών από τον Ματέικο, αλλά σημειώστε ότι οι σύγχρονες κριτικές θεωρούσαν αυτή την απόκλιση από το παλιό του στυλ ως την αποδυναμωμένη μορφή του ετοιμοθάνατου δασκάλου και δεν επικρότησαν τις αλλαγές. Σημειώνουν επίσης ότι ο Ματέικο αφιέρωνε συνήθως δύο χρόνια σε πίνακες αυτού του μεγέθους. Αυτός ολοκληρώθηκε σε λιγότερο από ένα χρόνο, σε μια περίοδο κατά την οποία ο Ματέικο δούλευε σε άλλα έργα και υπέφερε από άγχος και κατάθλιψη. Ο ίδιος ο Ματέικο δεν αγαπούσε τον 18ο αιώνα και τον Πολωνικό Διαφωτισμό, σημειώνοντας ότι «θα προτιμούσε να ζωγραφίσει οποιονδήποτε άλλο αιώνα». Ένιωθε υποχρεωμένος, ωστόσο, από την επέτειο του Συντάγματος να δημιουργήσει ένα έργο τέχνης για να τιμήσει το γεγονός, το οποίο αναγνώρισε ως ιστορικά σημαντικό.
Κατάλογος χαρακτήρων
Οι ιστορικοί έχουν αναγνωρίσει έναν αριθμό χαρακτήρων. Αυτή είναι ο κατάλογος χαρακτήρων που απεικονίζονται στον πίνακα και υποδεικνύονται με αριθμούς στη σχετική εικόνα οδηγού:
Ρομπ Χόπκινς
Παιδικά χρόνια, οικογενειακή ζωή και υπόβαθρο (1968-1996)
Παντρεύτηκε με την Έμμα το 2007 (αν και είναι μαζί ήδη από το 1991), με την οποία έχει τέσσερα παιδιά.
Μίνα Σουβάρι
Η Σουβάρι υπήρξε μοντέλο για τα κοσμήματα της Lancôme και της Lancôme Paris Adaptîve, υποστηρίκτρια και ακτιβίστρια στις ΜΚΟ Starlight Children's Foundation και African Medical and Research Foundation.
Ρομπ Χόπκινς
Πόλη Μετάβασης Totnes (2005-σήμερα)
Ο τηλεπαρουσιαστής Νίκολας Κρέιν, σε ένα επεισόδιο της σειράς "Town", επισκέφθηκε την Τότνες και δήλωσε ότι "Αυτή είναι η μεγαλύτερη αστική έμπνευση του αιώνα. Ένα oραματικό, πρακτικό σχέδιο που έβγαλε ρίζες στην πόλη και κάνει το γύρο της υδρογείου".
Το Δίκτυο της Μετάβασης (2007-σήμερα)
μικρογραφία|Διεθνές Συνέδριο της Κοινότητας Μετάβασης το 2015. Το 2007, με τον Πίτερ Λίπμαν και τον Μπεν Μπράνγγουίν, συνίδρυσε τo Δίκτυο Μετάβασης, μια φιλανθρωπική οργάνωση σχεδιασμένη για να υποστηρίξει τις πολλές αναδυόμενες πρωτοβουλίες Μετάβασης σε όλο τον κόσμο, εμπνευσμένο από τις διαδικασίες που δρομολογήθηκαν στο Κίνσειλ και το Τότες. Το Δίκτυο της Μετάβασης έχει την έδρα του στο Τότνες. Υπάρχουν πρωτοβουλίες Μετάβασης σε πάνω από 50 χώρες ανά τον κόσμο, σε περίπου 1.400 κοινότητες. Το Δίκτυο Μετάβασης έχει διοργανώσει επτά συνέδρια: στο Nailsworth (2007), στο Βασιλικό Κολέγιο Γεωργίας, Cirencester (2008), στο Κέντρο Τέχνης Battersea (2009), στο κέντρο για την φροντίδα ανθρώπων με αναπηρία Dame Hannah's στο Seale Hayne (2010), στο Hope University, Λίβερπουλ (2011), στο Κέντρο Τέχνης Battersea (2012) και στο Dame Hannah's στο Seale Hayne (2015).
Πυριδίνη
Η πυριδίνη ανακαλύφθηκε το 1849, από το Σκωτσέζο χημικό Τόμας Άντερσον (Thomas Anderson), ως ένα από τα συστατικά του οστελαίου. Δύο χρόνια αργότερα, ο Άντερσον απομόνωσε χημικά καθαρή πυριδίνη με κλασματική απόσταξη οστελαίου.
Η χημικά καθαρή πυριδίνη, στις κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος, δηλαδή σε θερμοκρασία 25°C και υπό πίεση 1 atm,
Ιστορία
Η χημική δομή της πυριδίνης αποσαφηνίστηκε δεκαετίες μετά την ανακάλυψη της ένωσης. Συγκεκριμένα, οι Βίλχελμ Κέρνερ (Wilhelm Körner, 1869) και Τζέημς Ντιούαρ (James Dewar, 1871) πρότειναν ότι, σε αντίστοιχη αναλογία ανάμεσα στην κινολίνη και το ναφθαλίνιο, η πυριδίνη προέρχεται τυπικά από το βενζόλιο, αντικαθιστώντας μια μεθνιυλομάδα (=CH-) με ένα άτομο αζώτου. Η πρόταση των Κέρνερ και Ντιούαρ επιβεβαιώθηκε αργότερα, σε ένα πείραμα στον οποίο πυριδίνη ανάχθηκε σε πιπεριδίνη, με τη χρήση (στοιχειακού) νατρίου σε αιθανόλη. Το 1876, ο Ουίλιαμ Ράμσεϊ (William Ramsay) συνέθεσε πυριδίνη με συνδυασμό αιθινίου και υδροκυανίου σε ένα κλίβανο με σωλήνες ερυθροπυρομένου σιδήρου. Αυτή ήταν η πρώτη σύνθεση ετεροαρωματικής ένωσης.
Βιοσύνθεση
Αρκετές «θυγατρικές» πυριδίνες παίζουν σημαντικό ρόλο στα βιολογικά συστήματα. Ενώ η βιοσύνθεσή τους δεν είναι πλήρως κατανοητή, το νικοτινικό οξύ (βιταμίνη Β3) παρουσιάζεται σε ορισμένα βακτήρια, σε μύκητες, και σε θηλαστικά. Τα θηλαστικά συνθέτουν το νικοτινικό οξύ, μέσω της οξείδωσης του αμινοξέος τρυπτοφάνη, όπου το ενδιάμεσο προϊόν, ανιλίνη, δημιουργεί μια «θυγατρική» πυριδίνη, την κυνουρενίνη. Αντίθετα, τα βακτήρια Mycobacterium της φυματίωσης και Escherichia coli παράγουν νικοτινικό οξύ από την συμπύκνωση της 3-φωσφογλυκεριναλδεΰδης και ασπαρτικού οξέος.
Φυσικές και φυσικοχημικές ιδιότητες
Το οπτικό φάσμα απορρόφησης της πυριδίνης σε εξάνιο περιέχει τρεις ζώνες (απορρόφησης), κατά το μήκος κύματος των 195 nm (π → π* μετάβαση, μοριακή απορροφητικότητα ε = 7500 L·mol-1·cm-1), 251 nm (π → π* μετάβαση, ε = 2000 L·mol-1·cm-1) και 270 nm (n → π* μετάβαση, ε = 450 L·mol-1·cm-1). Το φάσμα
Κάρολος Β΄ του Παλατινάτου
Οικογένεια
Η αδελφή του πατέρα του Σοφία κανόνισε το 1671 να νυμφευτεί τη Βιλελμίνη-Ερνεστίνη των Όλντενμπουργκ, κόρη του Φρειδερίκου Γ΄ της Δανίας & Νορβηγίας. Δεν απέκτησαν τέκνα.
Απεργίες στο Λοτζ το 1971
Απεργίες Φεβρουαρίου 1971
Οι πρώτες απεργίες στο Λοτζ άρχισαν στις 10 Φεβρουαρίου 1971 και παρά τις εκτεταμένες προετοιμασίες, η τοπική κυβέρνηση αιφνιδιάστηκε. Το Λοτζ θεωρούνταν στην Πολωνία μια πόλη γυναικών - το 77% των γυναικών κατοίκων του εργάζονταν με πλήρη απασχόληση. Η πλειονότητα των εργαζομένων στην τοπική κλωστοϋφαντουργία ήταν γυναίκες και η δουλειά τους ήταν πολύ σκληρή, με απαρχαιωμένες μηχανές (40% όλων των μηχανημάτων είχαν κατασκευαστεί πριν από το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, επιπλέον το 20% - πριν από τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ), ερειπωμένα κτίρια, κακές υπηρεσίες υγείας, ελάχιστη ξεκούραση, τρεις βάρδιες, υψηλή θερμοκρασία, θόρυβος και χαμηλούς μισθούς. Οι γυναίκες υφίσταντο διακρίσεις, είχαν ελάχιστες πιθανότητες προαγωγής και οι προϊστάμενοί τους ήταν σχεδόν αποκλειστικά άνδρες, οι οποίοι συχνά τις ταπείνωναν. Το 1971, οι μισθοί στο Λοτζ ήταν 20% χαμηλότεροι από τους μισθούς στην πολωνική βαριά βιομηχανία, έτσι η αύξηση των τιμών των τροφίμων, που ανακοινώθηκε το Δεκέμβριο του 1970, επηρέασε τους ντόπιους εργάτες σε μεγαλύτερο βαθμό από τους εργάτες σε άλλες περιοχές.
Οι απεργίες έφθασαν στο αποκορύφωμά τους στις 15 Φεβρουαρίου. Οι εργαζόμενοι είχαν ενεργήσει αυθόρμητα, χωρίς να δημιουργήσουν επίσημες επιτροπές. Υπήρχαν κάποιες ελαφρά οργανωμένες ομάδες ακτιβιστών που διαπραγματεύονταν με τις αρχές. Μόνο στο εργοστάσιο Μαρχλέφσκι δημιουργήθηκε ένα ανεπίσημο απεργιακό συμβούλιο, με 26 μέλη. Οι διαπραγματεύσεις με τον Γιαροσέβιτς δεν οδήγησαν σε συμφωνία, αλλά σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, μια επίσκεψη στο Λοτζ και μια έρευνα για τις συνθήκες διαβίωσης εκεί προκάλεσε σοκ στους κομμουνιστές αξιωματούχους (ο ίδιος ο Γιαροσέβιτς παραδέχτηκε ότι δεν γνώριζε ότι η κατάσταση ήταν τόσο άσχημη ). Στο μεταξύ, η απεργία εξαπλώθηκε. Τη Δευτέρα, 15 Φεβρουαρίου, άλλα τρία εργοστάσια συμμετείχαν στη διαμαρτυρία και ο αριθμός των απεργών αυξήθηκε σε 55.000. Σε αντίθεση με τα γεγονότα του Δεκεμβρίου του 1970, οι εργάτες του Λοτζ δεν βγήκαν στους δρόμους και αποφάσισαν να παραμείνουν στα εργοστάσιά τους, οπότε δεν έγιναν οδομαχίες. Οι γυναίκες υπάλληλοι χρησιμοποίησαν ένα ισχυρό επιχείρημα κατά τη διαπραγμάτευση με τις αρχές - ανέφεραν συχνά τα παιδιά τους και την αδυναμία να τα ταΐσουν και να τα ντύσουν σωστά. Σε μια περίπτωση, υπήρξε μια προσπάθεια φράγματος στους δρόμους γύρω από το εργοστάσιο Μαρχλέφσκι. Εκεί συγκεντρώθηκαν 500 - 1.000 άτομα, διέκοψαν την κυκλοφορία και ανέτρεψαν σκουπιδοτενεκέδες και παγκάκια. Ακολούθησαν μερικές αψιμαχίες με την αστυνομία και αμέσως μετά, οι μάχες μεταφέρθηκαν στην Οδό Πιοτρκόφσκα. Η αστυνομία επιτέθηκε στους διαδηλωτές με κανόνια νερού, ρόπαλα και δακρυγόνα, συλλαμβάνοντας 30 άτομα. Σε αντίθετη περίπτωση, συνεργεία εργοστασίων προσπάθησαν να τηρήσουν την τάξη, ελέγχοντας όλους τους ανθρώπους που έμπαιναν από τις πύλες.
Οι επικίνδυνες σχέσεις
Σε 175 γράμματα, το μυθιστόρημα αφηγείται την ιστορία δύο ραδιουργιών: της αποπλάνησης της Σεσίλ ντε Βολάνζ, μιας αφελούς νεαρής κοπέλας που μόλις έφυγε από το σχολείο του μοναστηριού, και της κυρίας ντε Τουρβέλ, μιας ενάρετης παντρεμένης γυναίκας. Οι ανήθικοι ελευθεριάζοντες ραδιουργοί είναι η μαρκησία ντε Μερτέιγ και ο υποκόμης ντε Βαλμόν, που δεν αισθάνονται δεσμευμένοι από ηθικούς και παραδοσιακούς κανόνες και ακολουθούν έναν υπερβολικό τρόπο ζωής. Για τη μαρκησία ντε Μερτέιγ, η αποπλάνηση της Σεσίλ ντε Βολάνζ είναι εκδίκηση στον πρώην εραστή της, που την εγκατέλειψε για μια άλλη γυναίκα και που πρόκειται να παντρευτεί τη Σεσίλ. Για τον υποκόμη, η κατάκτηση της φρόνιμης και πιστής κυρίας ντε Τουρβέλ θα υπογραμμίσει τη φήμη του ως ακαταμάχητου σαγηνευτή και το ταλέντο του στη διαφθορά. Ωστόσο, και οι δύο ραδιουργοί μπλέκονται στις παγίδες της δικής τους ίντριγκας και καταστρέφονται.
Υπόθεση
Η Σεσίλ είναι ερωτευμένη με τον νεαρό δάσκαλο μουσικής ιππότη Ντανσενί, έναν ευγενή χωρίς περιουσία από τη Μάλτα, και η Μερτέιγ και ο Βαλμόν προσποιούνται ότι βοηθούν τους νεαρούς εραστές για να κερδίσουν την εμπιστοσύνη τους και να τους χειραγωγήσουν αργότερα προς όφελος των δικών τους σχεδίων.
Αλλά και οι αθώοι καταστρέφονται από τα σχέδια των διεστραμμένων πρωταγωνιστών: απελπισμένη από ενοχές και θλίψη, η κυρία ντε Τουρβέλ υποκύπτει στον πυρετό και πεθαίνει, ενώ η Σεσίλ επιστρέφει στο μοναστήρι, ατιμασμένη, αφού έχει αποβάλλει το παιδί του Βαλμόν. Ο ιππότης Ντανσενί αποσύρεται στη Μάλτα.
Πολιτικές, ηθικοπλαστικές προθέσεις
Η πρόθεσή του ως ηθικολόγος επιβεβαιώνεται ξεκάθαρα στον υπότιτλο αλλά και στον πρόλογο του βιβλίου:
Λογοτεχνικές προθέσεις
Σε ένα πολύ γνωστό δοκίμιο για τις Επικίνδυνες Σχέσεις, το οποίο έχει χρησιμοποιηθεί συχνά ως πρόλογος σε εκδόσεις του μυθιστορήματος, ο Αντρέ Μαλρώ υποστηρίζει ότι, πέραν της συμβολής του στην ελευθεριακή παράδοση, η πραγματική σημασία του έργου έγκειται στον πρωτοποριακό χαρακτήρα του, που θέτει τις βάσεις για ένα νέο είδος μυθοπλασίας. Οι δύο πρωταγωνιστές είναι, για τον Μαλρώ, «πρωτοφανείς» δημιουργίες. Είναι «οι πρώτοι χαρακτήρες στην ιστορία της δυτικής λογοτεχνίας των οποίων οι πράξεις καθορίζονται από μια ιδεολογία».
Διασκευές
Το μυθιστόρημα έχει διασκευαστεί επανειλημμένα από την εποχή του έως σήμερα για το θέατρο, την όπερα, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Μερικές από τις διασκευές για τον κινηματογράφο:
Κουίνσι Τζόουνς
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νικητές Ivor Novello Awards Κατηγορία:Ταξιάρχες της Λεγεώνας της Τιμής Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί Κατηγορία:Αμερικανοί ανθρωπιστές Κατηγορία:Αμερικανοί συνθέτες μουσικής ταινιών Κατηγορία:Αμερικανοί διευθυντές ορχήστρας Κατηγορία:Αμερικανοί αυτοβιογράφοι Κατηγορία:Βραβευμένοι με Γκράμι Κατηγορία:Νικητές Ανθρωπιστικού Βραβείου Τζιν Χέρσολτ
Ρίμπαρσκα Μπάνια
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικισμοί του Κρούσεβατς Κατηγορία:Λουτροπόλεις της Σερβίας
Ακόμα και η βροχή
Πλοκή
Ο κινηματογραφικός παραγωγός Κόστα και ο σκηνοθέτης Σεμπάστιαν ταξιδεύουν από την Ισπανία στη Βολιβία για να γυρίσουν μια ταινία στην Κοτσαμπάμπα, περιοχή όπου ζουν ιθαγενείς. Το θέμα της ταινίας αφορά τον Χριστόφορο Κολόμβο και τη συμπεριφορά των κατακτητών Ισπανών απέναντι στους ιθαγενείς της περιοχής. Παράλληλα με τα γυρίσματα, ένας από τους πρωταγωνιστές της ταινίας, αυτόχθονας Ντάνιελ, συμμετέχει στις εξεγέρσεις ενάντια στην ιδιωτικοποίηση του νερού την οποία προωθεί η κυβέρνηση της Βολιβίας στην Κοτσαμπάμπα.
Γλώσσα Νταασανάτς
Έχει 60.000 ομιλητές (σύμφωνα με τις απογραφές 2007 και 2009).
Βιερούσουφ
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία| Συντηρημένη παλιά ξύλινη εκκλησία του Αγίου Ροχ στην περιοχή Ποντζάμτσε. Το Βιερούσουφ έλαβε προνόμια πόλης όταν ήταν μέρος του Βασιλείου της Πολωνίας του Οίκου των Πιάστ. Η πόλη αναπτύχθηκε τον Ύστερο Μεσαίωνα υπό την αιγίδα της πολωνικής αριστοκρατικής οικογένειας Βιέρους. Ήταν μια ιδιωτική πόλη, διοικητικά τοποθετημένη στο Βοεβοδάτο Σιέραντζ στην Επαρχία Μείζονος Πολωνίας του Πολωνικού Στέμματος. Η τοπική καθολική ενορία ιδρύθηκε το 1386 από τον Πσέσουαφ της Πογκοζέλα, Επίσκοπο του Βρότσουαφ. Το 1401, ο Μπερνάρντ Βιέρους ίδρυσε το μοναστήρι των Παουλίνων. Ο Αουγκούστιν Κορντέτσκι, ηγούμενος του Μοναστηρίου της Γιάσνα Γκούρα στην Τσενστοχόβα, διοικητής της ηρωικής και επιτυχημένης άμυνας στην Πολιορκία της Γιάσνα Γκούρα κατά τη διάρκεια της σουηδικής εισβολής το 1655, πέθανε στο μοναστήρι του Βιερούσουφ το 1673. Το μοναστήρι ξαναχτίστηκε με τη σημερινή του μορφή το 1676 σε μπαρόκ στιλ. Το εσωτερικό της εκκλησίας περιέχει εννέα μπαρόκ βωμούς και πάγκους χορωδιών από το 1682. Υπάρχει ένα πορτρέτο του Μπερνάρντ Βιέρους, του πρώτου ιδιοκτήτη και ιδρυτή της εκκλησίας στη χορωδία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις του Βοεβοδάτου Λοτζ Κατηγορία:Πόλεις της Πολωνίας Κατηγορία:Πόβιατ Βιερούσουφ Κατηγορία:Κυβερνείο Κάλις Κατηγορία:Βοεβοδάτο Λοτζ (1919-1939) Κατηγορία:Τοποθεσίες του Β' Παγκοσμίου Πολέμου στην Πολωνία Κατηγορία:Τοποθεσίες του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου στη Ναζιστική Γερμανία
Σλιέμα
Η Σλιέμα είναι μια πόλη στη βορειοανατολική ακτή της Μάλτας. Είναι ένα κέντρο καταστημάτων, εστιατορίων και καφέ. Επίσης είναι μια σημαντική εμπορική και κατοικημένη περιοχή που φιλοξενεί και πολλά ξενοδοχεία. Το Μάρτιο του 2014 η πόλη είχε πληθυσμό 17000 κατοίκους.
Υπόθεση Noor 1
Τον Ιούνιο του 2014, ύστερα από συνδυασμένη επιχείρηση του Λιμενικού Σώματος με την Ελληνική Αστυνομία και την Αμερικανική Δίωξη Ναρκωτικών (DEA), εντοπίστηκε και τέθηκε υπό παρακολούθηση το «Noor 1», το οποίο είχε καταπλεύσει στη προβλήτα της Νέας Βλύχας της Ελευσίνας ήδη από τις 7 Ιουνίου. Μετά από επιχείρηση τον διωκτικών αρχών εντοπίστηκαν 2,1 τόνοι ηρωίνης, υψηλής καθαρότητας, αξίας 200 εκατομμυρίων ευρώ, τα οποία φυλάσσονταν προσωρινά σε σπίτι στη Φιλοθέη και σε δύο αποθήκες στο Κορωπί με σκοπό να μεταφερθούν με φορτηγά αυτοκίνητα στην Ευρώπη και συγκεκριμένα στο Βέλγιο. Κατά τη διάρκεια των δύο επιχειρήσεων συνελήφθησαν 35 άτομα.
Δευτεροβάθμιο δικαστήριο
Η δίκη τελείωσε στις 19 Οκτωβρίου 2020, με ομόφωνα απαλλακτικές - αθωωτικές αποφάσεις για τον Κοτσώνη (λόγω ελαχιστοτάτων αμφιβολιών, όπως ανέφερε χαρακτηριστικά η πρόεδρος), Κουρούβανη και τον Παναγιώτη Φάρο (με τη σύμφωνη γνώμη και της Εισαγγελέως για τον τότε ιδιοκτήτη του πλοίου).
Η προϊσταμένη της Εισαγγελίας Εφετών Πειραιά απέστειλε μαζί με την καθαρογραφή της απόφασης διαβιβαστικό έγγραφο στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, στις 15 Απριλίου 2021. Στο διαβιβαστικό η Εισαγγελέας ζητά να διερευνηθεί το σκεπτικό των απαλλαγών των Κοτσώνη, Κουρούβανη και Φάρο όπως επίσης και τη χορήγηση του ελαφρυντικού της καλής διαγωγής στους δύο φυλακισμένους (Γιαννουσάκη και Μπουρδούβαλη) με το οποίο μετατράπηκαν τα ισόβια. Ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου όρισε την Αντιεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αναστασία Δημητριάδου για να εξετάσει το σκεπτικό και η Αντιεισαγγελέας πρότεινε την αναίρεση της απόφασης της έφεσης ως προς τους Κοτσώνη και Κουρούβανη καθώς ως προς τα ελαφρυντικά που δόθηκαν στους Γιαννουσάκη και Μπουρδούβαλη. Η υπόθεση αναμένεται να εξεταστεί από το αρμόδιο Ποινικό Τμήμα του Άρειου Πάγου το οποίο και θα κρίνει τελικά αν η υπόθεση θα προχωρήσει σε εκ νέου εκδίκαση ή όχι ως προς τα συγκεκριμένα άτομα.
Ποινική δίωξη για λαθρεμπόριο καυσίμων και ξέπλυμα μαύρου χρήματος (Υπόθεση Ευ. Μαρινάκη)
Πιο συγκεκριμένα, στις 23 Νοεμβρίου 2015 ο Ευθύμιος Γιαννουσάκης έδωσε μια μυστική συμπληρωματική ένορκη κατάθεση παρουσία δυο ανακριτικών υπαλλήλων – αξιωματικών του Λιμενικού σώματος, όπου κατέθεσε περαιτέρω στοιχεία για το κύκλωμα λαθρεμπορίας καυσίμων αποκαλύπτοντας και τα ονόματα των συμμετεχόντων σε αυτό. (η κατάθεση δημοσιεύτηκε αυτούσια τον Μάιο του 2017 από την ιστοσελίδα Ζούγκλα, εδώ) Ένα μήνα αργότερα, τον Δεκέμβριο του 2015 στην ιστοσελίδα του τηλεοπτικού σταθμού ΣΚΑΪ, στο πλαίσιο διαφήμισης του επεισοδίου της εκπομπής του σταθμού «ΔΙΚΗ στον ΣΚΑΪ», αναφέρθηκαν αποσπάσματα της κατάθεσης που ενοχοποιούσαν πρώτη φορά για τα αδίκημα της λαθρεμπορίας καυσίμων, τους Ευ. Μαρινάκη, Αιμίλιο Κοτσώνη, Νικόλαο Συντυχάκη, Ευάγγελο Μπαϊρακτάρη, και Γιώργο Μπουρδούβαλη. Ο Γιαννουσάκης δίνει πληροφορίες για τον τόπο (Ντουμπάι) και το χρόνο έναρξης (2013) της συνεργασίας για τη διακίνηση λαθραίου πετρελαίου.