cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
CouchSurfing
Προώθηση της ιστοσελίδας
Η ρυθμός ανάπτυξης της ιστοσελίδας ήταν αρχικά χαμηλός, και προς το τέλος του 2004 είχε μόλις κάτι παραπάνω από 6.000 μέλη. Το 2005 η μεγέθυνση επιταχύνθηκε και προς το τέλος του χρόνου η οι συμμετέχοντες ήταν κάτι λιγότερο από 45.000.
Χίλντα του Νάσσαου
Βιογραφία
Η Χίλντα πέθανε στο Μπάντενβαϊλερ της Βάδης-Βυρτεμβέργης στις 8 Φεβρουαρίου 1952 σε ηλικία 87 ετών.
Ζώνες μίξης δασών-οικισμών
Παραπομπές
Κατηγορία:Περιβαλλοντική ορολογία Κατηγορία:Ενδιαίτημα Κατηγορία:Πολεοδομία
Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Αθηνών - Πειραιώς
Τη θέση του προέδρου της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Αθηνών - Πειραιώς, ή όπως αποκαλείτο του υπερνομάρχη Αθηνών - Πειραιώς, κατείχαν οι εξής:
Η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Αθηνών - Πειραιώς καταργήθηκε σύμφωνα με το Πρόγραμμα Καλλικράτης και από την 1η Ιανουαρίου 2011 η περιοχή ευθύνης της, που εντάχθηκε στην Περιφέρεια Αττικής, διαχωρίστηκε σε έξι περιφερειακές ενότητες.
Επιχείρηση Έψιλον
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επιχειρηση Εψιλον
Ισλαμοφοβία
Ισλαμοφοβία (από Ισλάμ + φόβος) είναι η επιφύλαξη ή διάκριση εναντίον του Ισλάμ ή τους μουσουλμάνους.
Σόγιο
Το Σόγιο (Soyo) είναι πόλη με πληθυσμό 200.920 κατοίκους (2014), και δήμος με πληθυσμό 227.175 κατοίκους (2014) στην επαρχία Ζαΐρε της Ανγκόλας στις εκβολές του ποταμού Κονγκό. Η πόλη διαθέτει σημαντική πετρελαϊκή βιομηχανία, έχοντας τη μεγαλύτερη παραγωγή στην περιοχή.
Μακεμάκε
Ανακάλυψη
Ο Μακεμάκε ανακαλύφθηκε στις 31 Μαρτίου 2005 και η ανακάλυψή του ανακοινώθηκε στις 29 Ιουλίου 2005, την ίδια μέρα με την ανακοίνωση της Έριδος και δύο μέρες μετά την ανακοίνωση της Χαουμέιας.
Ευκτήμων (σελήνη)
Ευκτημων
Αναλαμάνγκα
Δήμοι
2. Αμποχιντρατρίμο
7. Ανταναναρίβο-Αβαραντράνο
Ναυτική Αεροπορική Υπηρεσία (Ελλάδα)
Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Κατά το 1914-1916 επικράτησε πολιτική αναταραχή στην Ελλάδα: Εθνικός Διχασμός και διαφωνίες για το αν η χώρα πρέπει να συμμετάσχει στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο στο πλευρό της Αντάντ. Ενώ η Ελλάδα επίσημα εισήλθε στον πόλεμο με την Αντάντ τον Ιούνιο του 1917, το κίνημα Εθνικής Αμύνης συμμετείχε στις στρατιωτικές επιχειρήσεις των Συμμάχων από τον Δεκέμβριο του 1916.
Κατά την περίοδο 1917-1918 δημιουργήθηκαν ένα σμήνος μαχητικών και ένα βομβαρδιστικών αεροσκαφών, με την ονομασία «Μοίρα Ζ», και επανδρώθηκε από στρατιωτικούς υπό τη διοίκηση της Βασιλικής Αεροπορίας του Ηνωμένου Βασιλείου. Το σμήνος πραγματοποιούσε επιχειρήσεις στην περιοχή του βορείου Αιγαίου και της Μακεδονίας, με βάσεις στον Μούδρο της Λήμνου, στη Θάσο και την Ίμβρο. Ταυτόχρονα λειτουργούσε και διακλαδική σχολή στρατού-αεροπορίας στον Μούδρο. Η «Μοίρα Ζ» εκτελούσε αποστολές ανθυποβρυχιακού χαρακτήρα, βομβαρδισμού εχθρικών στόχων και δίωξης. Από τις πιο αξιοσημείωτες αποστολές αποτέλεσαν ο νυχτερινός βομβαρδισμός εχθρικών θέσεων στην Καλλίπολη και την Κωνσταντινούπολη, τον Ιούνιο του 1917, στο Μακεδονικό μέτωπο, στην Σμύρνη. Το 1918 η Ναυτική Αεροπορική Υπηρεσία διέθετε πλέον τέσσερεις μοίρες που αποτελούνταν κυρίως από μαχητικά αεροσκάφη (διπλάνα) Sopwith Camel.
Λίγκα ντε Όνρα 2009–10
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2009-2010 Κατηγορία:Σεγκούντα Λίγκα
Θεοφάνης Τόμπρας
Βιογραφία
Πέραν της προσωπικής του φιλίας με τον πρωθυπουργό Ανδρέα Παπανδρέου, είχε στενές σχέσεις με τον επιχειρηματία Σωκράτη Κόκκαλη και με τους δημοσιογράφους Νίκο Κακαουνάκη (εκδότη της εφημερίδας «Το Καλάμι») και Μάκη Κουρή (εκδότη της Αυριανής). Μάλιστα στο «Καλάμι» είχαν δημοσιευτεί κασέτες με ιδιωτικές συνομιλίες του Κωνσταντίνου Καραμανλή. Το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας είχε καταγγείλλει τον Τόμπρα ως πηγή αυτών των κασετών.
Μάχη των Εχινάδων (1427)
To ιστορικό πλαίσιο
Τον Φεβρουάριο του 1423 συνήφθη μία επισφαλής ανακωχή μεταξύ του Ζακκαρία, του Τόκκο και των Ρωμαίων με πρωτοβουλία των Βενετών, που ήθελαν πολύ να δημιουργήσουν ένα κοινό μέτωπο εναντίον των Οθωμανών. Ωστόσο η συμμαχία δεν εμπόδισε μία μεγάλη Οθωμανική επιδρομή του Τουραχάν μπέη στην Πελοπόννησο το θέρος του 1423, ούτε σταμάτησε την πολιτική ανάκτησης του Θεοδώρου Β΄ Παλαιολόγου, δεσπότη του Μωρέως, που εισέβαλε σε Βενετικό έδαφος, ούτε τη σύλληψη του Κεντυρίωνα Β΄ τον Ιούνιο του 1424. Οι Ρωμαίοι αρχικά έμοιαζαν ικανοποιημένοι να αφήσουν τον Τόκκο μόνο του, καθώς είχε και αυτός ανοικτούς λογαριασμούς με τον Ζακκαρία. Ο πόλεμος μεταξύ των δύο δυνάμεων προκλήθηκε το 1426, όταν ο στρατός του Τόκκο κατάσχεσαν των ζώα των Αλβανών ποιμένων κατά την ετήσια μετάβασή τους από τα υπό Ρωμαϊκό έλεγχο κεντρικά υψίπεδα στις πεδιάδες της Ήλιδας.
Φιόντορ Μπονταρτσούκ
Λόγια Φιόντορ Μπονταρτσούκ
Φιόντορ Μπονταρτσούκ: '''«Δεν ήταν εύκολο να παίξω αυτό το ρόλο. Ο πατέρας μου ήταν πολύ αυστηρός. Για μένα είναι ένα είδος φανταστικού και σταθερά έγκυρου ατόμου. Και φυσικά ένιωσα μεγάλη ευθύνη προς αυτόν. Καθημερινά μετά από τα γυρίσματα δεν είχα καμία ενέργεια για να κάνουμε κάτι άλλο.»'''
Μίνως Θεοχάρης
Αρχική πορεία
Το 2002 συνεργάστηκε με τη Μικρή Άρκτο όπου και συμμετείχε στη δισκογραφική δουλειά «Πρώτη ακρόαση» καθώς και στα μουσικά προγράμματα «πρώτη ακρόαση» και «Το πικραμύγδαλο του κόσμου» στο θέατρο Ροές
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Έλληνες άνδρες τραγουδιστές Κατηγορία:Απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Οίκος των Βέττιν
Ο κλάδος του Ερνέστου διαιρεί τη Θουριγγία
Ο Φρειδερίκος-Γουλιέλμος Α΄ είχε υιό τον Ιωάννη-Φίλιππο και αυτός κόρη την Ελισάβετ-Σοφία του Άλτενμπουργκ & Κόμπουργκ, τελευταία του κλάδου και κληρονόμο. Ο Ιωάννης Β΄ είχε υιούς το Γουλιέλμο του Βάιμαρ, τον Αλβέρτο του Άιζεναχ που δεν είχε απογόνους, και έτσι το Άιζεναχ πέρασε στον πρώτο, και τον Ερνέστο Α΄ του Γκότα & Μάινινγκεν που νυμφεύτηκε την Ελισάβετ-Σοφία. Κανονικά ο Σαλικός νόμος των Βέττιν δεν θα επέτρεπε η Ελισάβετ-Σοφία να κληρονομήσει τον πατέρα της, αλλά επειδή ο σύζυγός της ήταν μέλος των Βέττιν, στην αναδιανομή του 1639 το μεγαλύτερο μέρος του Άλτενμπουργκ & Κόμπουργκ πήγε στα παιδιά της. Είχαν επτά αγόρια, αλλά μόνο τέσσερα είχαν απογόνους: ο Φρειδερίκος Α΄ πήρε το Γκότα & Άλτενμπουργκ, αλλά ο τέταρτος απόγονός του είχε κόρη τη Λουίζα, τελευταία του κλάδου και κληρονόμο· Βερνάρδος Α΄ πήρε το δυτικό (κυρίως) Μάινινγκεν· ο Ερνέστος Β΄ το κεντρικό Μάινινγκεν που λέγεται Χιλντμπουργκχάουζεν και ο Ιωάννης-Ερνέστος Δ΄ το ανατολικό Μάινινγκεν, που λέγεται Ζάαλφελντ, και το Κόμπουργκ. Τον 4ο απόγονο του τελευταίου, τον Ερνέστο Α΄ του Κόμπουργκ & Ζάαλφελντ νυμφεύτηκε η προαναφερθείσα Λουίζα του Γκότα & Άλτενμπουργκ. Έγινε αναδιανομή το 1822, όπου ο κλάδος του κυρίως Μάινινγκεν έλαβε και το Χιλντμπουργκχάουζεν· ο κλάδος Χιλντμπουργκχάουζεν -που έδωσε την περιοχή του- πήρε το Άλτενμπουργκ· και ο κλάδος Κόμπουργκ & Ζάαλφελντ πήρε το Γκότα και μετονομάσθηκε σε Κόμπουργκ & Γκότα.
Ο προτελευταίος εκπρόσωπος του κλάδου Κόμπουργκ & Γκότα ήταν ο Ιωάννης-Λεοπόλδος (απεβ.1972), αλλά λόγω του μοργανατικού γάμου του δεν τον διαδέχθηκε ο υιός του, αλλά ο ανιψιός του Ανδρέας (γενν.1943).
Πηγές
Κατηγορία:Γερμανικές οικογένειες
Σάμτσχε-Τζαβαχέτι
Απέλαση των Μεσχέτιων Τούρκων
Οι Μεσχέτιοι Τούρκοι είναι οι πρώην μουσουλμάνοι κάτοικοι του Μεσχέτι (τώρα γνωστού ως Σάμτσχε) στη Γεωργία, κατά μήκος των συνόρων με την Τουρκία. Από τις 15 Νοεμβρίου έως τις 25 Νοεμβρίου 1944, απελάθηκαν σε φορτηγά βοοειδών στην Κεντρική Ασία με εντολή του Ιωσήφ Στάλιν και εγκαταστάθηκαν σε περιοχή που αποτελούν μέρος των σύγχρονων εθνών του Καζακστάν, της Κιργιζίας και του Ουζμπεκιστάν. Σήμερα, πολλοί εξακολουθούν να ζουν σε αυτές τις χώρες. Από τους 100.000 που απελάθηκαν βίαια, συνολικά 10.000 έχασαν τη ζωή τους.
Βαλδουίνος Α΄ της Ιερουσαλήμ
Ο Βαλδουίνος Α΄ κατέλαβε την Απολλωνία-Αρσούφ και την Καισάρεια (1101), την Άκρα (1104), τη Βηρυτό (1110) και τη Σιδώνα (1111) με τη βοήθεια του στόλου της Γένοβας και της Βενετίας, αλλά οι προσπάθειες να καταλάβει την Ασκελόν και την Τύρο απέτυχαν. Μετά την επιτυχία του στην τρίτη μάχη της Ράμλα (1105), οι Αιγύπτιοι δεν έκαναν νέες επιθέσεις στο βασίλειο των Ιεροσολύμων. Ο Βερτράνδος της Τουλούζης κατέλαβε την Τρίπολη με τη βοήθεια του Βαλδουίνου (1109). Ο Βαλδουίνος Α΄, ως ο πρώτος εστεμμένος μονάρχης στη Λατινική Ανατολή, ζήτησε υποταγή από τους Σταυροφόρους κυβερνήτες, έτσι ο Βερτράνδος και ο Βαλδουίνος Β΄ της Έδεσσας του ορκίστηκαν πίστη. Ο Ταγκρέδος που κυβερνούσε το Πριγκιπάτο της Αντιόχειας, υπάκουσε επίσης, και βοήθησε τον Βαλδουίνο, όταν ο διάδοχος τού Κερμπογκά έκανε επιθέσεις στην Έδεσσα και στην Αντιόχεια στις αρχές της δεκαετίας του 1110. Ανήγειρε πολλά φρούρια ανατολικά του ποταμού Ιορδάνη, για να ελέγξει τα καραβάνια που ταξίδευαν ανάμεσα στη Συρία και την Αίγυπτο· πέθανε σε μια εκστρατεία εναντίον της Αιγύπτου.
Σύγκρουση με τον Ταγκρέδο
Όταν οι Σταυροφόροι νίκησαν στη μάχη του Δορυλαίουτον Κιλίτζ Αρσλάν Α΄ Σουλτάνο του Ρουμ ο Βαλδουίνος και ο Νορμανδός Ταγκρέδος αποσπάστηκαν από το κύριο σώμα του στρατού. Ο Βαλδουίνος και ο Ταγκρέδος προχώρησαν στην Ηράκλεια και στις 15 Αυγούστου ενώθηκαν με τους οπαδούς τους. Η μεγάλη πορεία των Σταυροφόρων στην καλοκαιρινή ζέστη έφερε εξάντληση στους ιππότες, τα περισσότερα από τα άλογα τους πέθαναν. Ο Βαλδουίνος και ο Ταγκρέδος για να εξασφαλίσουν προμήθειες για τον στρατό τους προχώρησαν στην εύφορη πεδιάδα της Κιλικίας. Είχαν ελπίδες ότι θα αποκτήσουν βοήθεια από την Αρμενία γι'αυτό προσέγγισαν έναν Αρμένιο ευγενή τον Μπαγκράτ.
Ο Βαλδουίνος και ο Ταγκρέδος είχαν υπό τη διοίκηση του διαφορετικά στρατεύματα. Ο Ταγκρέδος αναχώρησε πρώτος από την Ηράκλεια με 100 - 200 άντρες και ακολούθησε στις 15 Σεπτεμβρίου ο Βαλδουίνος με 300 ιππότες. Ο Ταγκρέδος έπεισε στις 21 Σεπτεμβρίου τη φρουρά των Σελτζούκων στην Ταρσό να υψώσει τη σημαία του στην ακρόπολη της πόλης προτού φτάσει ο στρατός του. Ο Βαλδουίνος με πλεονέκτημα τον μεγαλύτερο στρατό του ζήτησε την επόμενη μέρα να φύγει από την Ταρσό. Οι Τούρκοι αντικατέστησαν τη σημαία του Ταγκρέδου με του Βαλδουίνου, του επέτρεψαν να αποκτήσει πρόσβαση και στους δυο πύργους. Σε λίγο έφτασαν 300 Νορμανδοί ιππότες αλλά ο Βαλδουίνος τους απαγόρευσε την είσοδο, το εκμεταλλεύτηκαν οι Τούρκοι για να τους θανατώσουν τη νύχτα. Οι άντρες του Βαλδουίνου τον κατηγόρησαν για την τύχη των Νορμανδών και έσφαξαν τη φρουρά των Σελτζούκων. Ο Βαλδουίνος από φόβο μήπως τον εκδικηθούν οι άντρες του κατέφυγε σε έναν πύργο και τελικά τους έπεισε για την αθωότητα του. Ο Γκουινέμερ της Βουλώνης έφτασε στην Ταρσό και δήλωση την πίστη του στον Βαλδουίνο που έκρυψε τη φρουρά του στην Ταρσό και συνέχισε την εκστρατεία του. Ο στρατός του Ταγκρέδου κατέλαβε την εύφορη Μοψουεστία, ο Βαλδουίνος έφτασε στην πόλη στις 30 Σεπτεμβρίου. Ο ξάδελφος του Ταγκρέδου Ρογήρος του Σαλέρνο ήθελε να εκδικηθεί για τους Νορμανδούς που θανατώθηκαν και αυτό οδήγησε σε σύγκρουση ανάμεσα στον στρατό του Ταγκρέδου και του Βαλδουίνου. Ήταν η πρώτη εμφύλια σύγκρουση των Σταυροφόρων, μετά από μερικούς θανάτους οι δύο αρχηγοί έκλεισαν ειρήνη και ο Βαλδουίνος έφυγε από τη Μοψουεστία.
Κυβερνήτης της Έδεσσας
Η κατοχή της Έδεσσας, του Ραβεντέλ και του Τυρμπεσέλ ενίσχυσε σημαντικά τη θέση και τις προμήθειες του Βαλδουίνου αφού η πολιορκία της Αντιόχειας ξεκίνησε την ίδια εποχή. Τα τρία ισχυρά κάστρα εμπόδισαν την προέλαση των Σελτζούκων στη Συρία και την Παλαιστίνη. Ο Βαλδουίνος έδειξε μεγάλες διπλωματικές ικανότητες στη διοίκηση της Έδεσσας παρά το ότι η φρουρά της πόλης ήταν μικρή. Ο Βαλδουίνος παντρεύτηκε την κόρη ενός Αρμένιου λόρδου και ζήτησε από τους άντρες του να παντρευτούν γυναίκες από την περιοχή. Η πλούσια κληρονομιά του Χετάμη του επέτρεψε να έχει πολλούς μισθοφόρους και να ανακαταλάβει τη Σαμόσατα από τον Μπαλντούκ. Ο Βαλδουίνος δέχτηκε την εγκατάσταση του Μπαλντούκ στην Έδεσσα και του πρόσφερε μισθό. Η συμφωνία που έκλεισε μαζί του ήταν η πρώτη ανάμεσα σε έναν Σταυροφόρο και σε έναν Μουσουλμάνο κυβερνήτη. Ο εμίρης Μπαλάκ ιμπν Μπαχρόμ ζήτησε από τον Βαλδουίνο να καταστείλει μια εξέγερση στη Σαρούζ, οι μουσουλμάνοι κάτοικοι πίεσαν τον Μπαλντούκ να διώξει τους Σταυροφόρους. Ο λαός της πόλης σύντομα κατάλαβε ότι δεν μπορούσε να αντισταθεί στους Σταυροφόρους και κάλεσε πίσω τον Βαλδουίνο, ο Μπαλντούκ εκτελέστηκε μετά την άρνηση του να παραδώσει ομήρους στον Βαλδουίνο τη γυναίκα και τα παιδιά του.
Θάνατος του Γοδεφρείδου
Ο Γοδεφρείδος πέθανε αιφνίδια (18 Ιουλίου 1100). Ο Αλβέρτος του Αιξ που έζησε στην Α΄ Σταυροφορία αναφέρει ότι απέσπασε όρκους από τον Δαγόβερτο και τους υπόλοιπους Σταυροφόρους ότι "δεν θα δεχτούν κανέναν άλλο διάδοχο παρά μόνο κάποιον από το αίμα του". Ο πιο πιστός οπαδός του Γοδεφρείδου Γουόρνερ του Αιξ ανέλαβε τον έλεγχο της πόλης από τον Πύργο του Δαυίδ. Ο Γουόλτερ πέθανε γρήγορα, στη συνέχεια ο Γκελντεμάρ Καρπενέλ και ο Αρνούλφος του Τσόκ πίεσαν τον Βαλδουίνο να έρθει στα Ιεροσόλυμα. Ο Δαγόβερτος και ο Ταγκρέδος έντονα ενοχλημένοι με τη στέψη του Βαλδουίνου ζήτησαν βοήθεια από τον Βοημούνδο Α΄ της Αντιόχειας. Ο Δαγόβερτος όπως αναφέρει ο Γουλιέλμος της Τύρου τόνιζε σε επιστολή ότι η βασιλεία του Βαλδουίνου θα φέρει "μεγάλη κατάπτωση της εκκλησίας και καταστροφή του χριστιανισμού".
Πρώτες επιτυχίες
thumb|right|250px|Το Όρος Πιγκρίμ στην Τρίπολη (2009) Ο Γκελντεμάρ Καρπενέλ υπέβαλε αίτημα στη Χάιφα τονίζοντας ότι ο Ταγκρέδος έκανε παράνομη κατάσχεση στην πόλη. Ο Βαλδουίνος κάλεσε τον Ταγκρέδο στα Ιεροσόλυμα αλλά αρνήθηκε να τον αναγνωρίσει νόμιμο μονάρχη, συναντήθηκαν σε ένα ποτάμι κοντά στη Γιάφφα αλλά πάλι χωρίς αποτέλεσμα. Η σύγκρουση σταμάτησε όταν ο Ταγκρέδος κλήθηκε στην Αντιόχεια να διοικήσει το πριγκιπάτο στο όνομα του Βοημούνδου. Ο Βοημούνδος πριν αναχωρήσει για την Αντιόχεια απαρνήθηκε όλα τα εδάφη του στην Παλαιστίνη τα οποία θα μπορούσαν να του παραχωρηθούν σαν δώρο αν έφευγε από την Αντιόχεια τους επόμενους 15 μήνες. Ο Βαλδουίνος έδωσε τη Χάιφα στον Γκελντεμάρ και τη Γαλιλαία στον Ούγο του Φώκεμπεργκ.
Κατάκτηση της Σιδώνας
Ο Σίγκουρντ ο Σταυροφόρος ο πρώτος βασιλιάς που επισκέφτηκε το βασίλειο των Ιεροσολύμων στρατοπέδευσε στην Άκρα. Ο Βαλδουίνος συμμάχησε μαζί του και τον Οκτώβριο του 1110 πολιόρκησαν τη Σιδώνα. Ο Αιγυπτιακός στόλος λεηλάτησε τους Νορβηγούς αλλά με τη βοήθεια στόλου που έστειλε ο δόγης της Βενετίας Ορντελάφο Φαλέιρο η πόλη παραδόθηκε (5 Δεκεμβρίου 1110). Ο Βαλδουίνος χάρισε τη ζωή των κατοίκων πολλοί μετακινήθηκαν στην Τύρο και τη Δαμασκό. Την επόμενη χρονιά πήγε στην Ασκελόν για να πολιορκήσει τον Αιγύπτιο κυβερνήτη της πόλης. Ο Σάμς-αλ-Χαλιμά του υποσχέθηκε να πληρώσει 70.000 δηνάρια και να επιτρέψει τους Σταυροφόρους να φτάσουν στην Ακρόπολη αλλά ο πληθυσμός της πόλης εξεγέρθηκε και έσφαξε τον Χαλιμά και τους Σταυροφόρους.
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της Ιερουσαλήμ Κατηγορία:Γάλλοι Σταυροφόροι Κατηγορία:Κόμητες της Έδεσσας
Γιοχάνες Γιανσόνιους
Βιογραφικά
Υπό την επιμέλεια του Γιανσόνιου, ο γεωγραφικός άτλαντας επεκτάθηκε, και αργότερα μετονομάστηκε σε Atlas Novus (Νέος Άτλας), αποτελούμενος από 3 τόμους το 1638, με έναν από αυτούς αφιερωμένο αποκλειστικά στην Ιταλία. Το 1646 δημιουργήθηκε και 4ος τόμος ο οποίος ασχολούνταν με τους χάρτες των αγγλικών επαρχιών, για τους συγκεκριμένους χάρτες όμως ο Γιανσόνιους κατηγορήθηκε πως τους αντέγραψε από αυτούς του Βίλεμ Μπλάου (Willem Blaeu) ο οποίος είχε δημοσιεύσει τον δικό του άτλαντα το προηγούμενο έτος, παρότι αρκετοί από τους χάρτες του Γιανσόνιους ήταν παλαιότεροι. Ο άτλαντας επεκτάθηκε ακόμα περισσότερο, και έως το 1660 έφτασε να αποτελείται από 11 τόμους και είχε μετονομαστεί πλέον σε Atlas Major (Μέγας Άτλας). Εντός του περιέχονταν γραπτά και χάρτες από περίπου 100 συγγραφείς και χαράκτες, καθώς και περιείχε περιγραφές πολλών πόλεων, των θαλασσίων οδών (33 χάρτες), και του αρχαίου κόσμου (60 χάρτες). Ο 11ος τόμος περιείχε τον ουράνιο άτλαντα του Αντρέα Κελλάριους. Το συνολικό έργο κυκλοφόρησε σε διάφορες γλώσσες, όπως ολλανδικά, λατινικά, γαλλικά, καθώς και γερμανικά.
Βασίλης Σπανούλης
Το 2010 πήρε μεταγραφή στον Ολυμπιακό. Με τη βοήθειά του η νεαρή σε ηλικία ομάδα του Ολυμπιακού, κατάφερε να αλλάξει επίπεδο και να πρωταγωνιστήσει για δυο σερί χρονιές στην Ευρωλίγκα, τη σεζόν 2011-12 και τη σεζόν 2012-13 όπου κέρδισε το πρωτάθλημα. Παράλληλα, ανακηρύχθηκε πολυτιμότερος παίκτης (MVP) και των δύο φάιναλ φορ, φτάνοντας το ρεκόρ του Τόνι Κούκοτς, οι μόνοι Ευρωπαίοι παίκτες που το έχουν καταφέρει τρεις φορές. Μερικές από τις μεγαλύτερες βραβεύσεις που έχει είναι ότι ονομάστηκε Καλύτερος Παίκτης των Βαλκανίων το 2009, Καλύτερος Ευρωπαίος Παίκτης το 2012 και το 2013, το Διεθνές Αθλητικό Βραβείο Παγκόσμιος Αθλητής της Χρονιάς το 2013, και MVP της Ευρωλίγκας την ίδια χρονιά. Επίσης, έχει βρεθεί 8 φορές στην καλύτερη ομάδα της Ευρωλίγκας, ο μόνος που το έχει καταφέρει έως τώρα.
2010 - 2013
Οι επιτυχίες για τον Σπανούλη και την ομάδα του συνεχίστηκαν και στην Ευρωλίγκα. Ξεκίνησαν τις υποχρεώσεις του με αντίπαλο στην τότε Γκέσκραπ, γνωρίζοντας την ήττα με 76-61, είχε πετύχει 9 πόντους σε αυτόν τον αγώνα. Η συνέχεια δεν ήταν ανάλογη, καθώς ο Ολυμπιακός πέρασε στην επόμενη φάση, κερδίζοντας 6 αγώνες και χάνοντας άλλες 3 (εκτός από τον πρώτο). Στους "16" της διοργάνωσης ο σύλλογος βγήκε δεύτερος με 3-3, και στους "8" της διοργάνωσης αντιμετώπισε πάλι τη Σιένα, αυτή τη φορά όμως την κέρδισε 1-3 επιμέρους σκορ και πέρασε στο φάιναλ φορ (εκεί βρέθηκε και ο Παναθηναϊκός ). Σε αυτούς του τέσσερις αγώνες ο Σπανούλης είχε 103 λεπτά συμμετοχής και σημείωσε 10,8 πόντους ανά παιχνίδι, μοίρασε 13 ασίστ, ενώ χαμηλά κινήθηκε στα τρίποντα (ποσοστό ευστοχίας 22,2%). Στον ημιτελικό της διοργάνωσης αντιμέτωπη βρέθηκε η Μπαρτσελόνα. Στον αγώνα αυτόν ο Ολυμπιακός επικράτησε 68-64, πηγαίνοντας για 5η φορά σε τελικό Ευρωλίγκας. Ο Σπανούλης είχε πολύ καλή απόδοση, πετυχαίνοντας 21 πόντους και μοιράζοντας 6 ασίστ. Στον τελικό που έγινε στην Κωνσταντινούπολη, ο Ολυμπιακός βρέθηκε να αντιμετωπίζει την ΤΣΣΚΑ Μόσχας. Επικράτησε με 62-61, ενώ βρέθηκε να χάνει και με 19 πόντους στο τρίτο δεκάλεπτο. Ήταν ο δεύτερος τίτλος στην ιστορία του Ολυμπιακού μετά τη σεζόν 1996-97. Ο Σπανούλης έβαλε 15 πόντους και μοίρασε 2 ασίστ, από τις οποίες η μία ήταν στον Γιώργο Πρίντεζη, που πέτυχε το νικηφόρο καλάθι στα 0,7 δευτερόλεπτα πριν από τη λήξη της αναμέτρησης. Ο Σπανούλης κρίθηκε MVP του φάιναλ φορ για δεύτερη φορά στην καριέρα του. Αναδείχθηκε, επίσης, μέλος της καλύτερης πεντάδας της Ευρωλίγκας για την σεζόν 2011-12.
Εθνική Εφήβων και Νέων
Το 2002, στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης νέων ανδρών πραγματοποιήθηκε η δεύτερη συμμετοχή του σε μεγάλη διοργάνωση. Τα ποσοστά του σε αυτή τη διοργάνωση είναι καλύτερα από την προηγούμενη, πετυχαίνοντας 16,0 πόντους, 3,1 ριμπάουντ και 5,5 ασίστ ανά παιχνίδι. Σε αυτή τη διοργάνωση κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο με την Εθνική κόντρα στην αντίστοιχη ομάδα της Ισπανίας, με συμπαίκτες τον Νίκο Ζήση (MVP), τον Κώστα Καϊμακόγλου, τον Γιάννη Μπορούση κ.ά. Αξιομνημόνευτη στιγμή για τον παίκτη είναι οι τελευταίες δύο εύστοχες ελεύθερες βολές του, 13 δευτερόλεπτα πριν τελειώσει ο αγώνας, οι οποίες βοήθησαν κι αυτές στην κατάκτηση του Χρυσού, το οποίο ήταν το πρώτο σε αυτήν την κατηγορία την Εθνική Ελλάδας. Ο Σπανούλης αγωνίστηκε και στους 8 αγώνες της τελικής φάσης της διοργάνωσης.
Ολυμπιακοί Αγώνες
Προκριματικά Ολυμπιακών Αγώνων (2021)
Μονεγασκική διάλεκτος
Ταξινόμηση
Πριν από την προσάρτηση της Κομητείας της Νίκαιας από τη Γαλλία, το 1860, οι Νικαιώτες μιλούσαν μια διάλεκτο σχετικά παρόμοια με τη μονεγασκική.
Χέιλι Οκάινς
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρετανοί ακτιβιστές
Μπερντ Κράους
Ο Μπερντ Κράους {γερμανικά: Bernd Krauß} (γεννημένος στις 8 Μαΐου 1957 στο Ντόρτμουντ) είναι Γερμανο-Αυστριακός βετεράνος ποδοσφαιριστής και προπονητής ποδοσφαίρου.
Σύνδρομο Dup15q
Το σύνδρομο Dup15q (Dup15q syndrome) είναι η ονομασία για το σύνδρομο μικροδιπλασιασμού στο χρωμόσωμα 15q11.2-q13.1, ή και απλούστερα σύνδρομο 15q11-q13. Ανήκει στα λεγόμενα σύνδρομα από χρωμοσωμικές ανωμαλίες. Αποτελεί, ουσιαστικά, σοβαρή νευροαναπτυξιακή διαταραχή, η οποία προκαλείται εξαιτίας της μερικής διπλοποίησης (duplication) του χρωμοσώματος 15 που δύναται να επιφέρει την εμφάνιση αυτισμού ή επιληψίας, ή και πνευματικής ανικανότητας σε νεογέννητα. Σήμερα είναι η κυριότερη γενετική ανωμαλία (σε ποσοστό 1%-3%) που έχει ως τελική συνέπεια τον αυτισμό. Το σύνδρομο Dup15q συμπεριλαμβάνει τόσο διάμεσο μικροδιπλασιασμό, όσο και ισοδικεντρικό μικροδιαπλασιασμό.
Αεροσκάφος συνδέσμου
Αεροσκάφη συνδέσμου ανά χώρα
thumb|230px|Fieseler Fi 156 Storch thumb|200px|Vultee L-1A
Χρωμόσωμα 15
Το Χρωμόσωμα 15 (αγγλ. Chromosome 15) είναι ένα από τα 23 ζεύγη των χρωμοσωμάτων του ανθρώπινου είδους. Κάθε άνθρωπος φέρει δύο (2) αντίγραφα από αυτό το χρωμόσωμα. Το χρωμόσωμα 15 απλώνεται σε περίπου 101 εκατομμύρια ζεύγη βάσεων (δηλ. των δομικών μονάδων του ανθρώπινου DNA), και αυτό αντιπροσωπεύει περίπου το 3% με 3,5% του ολικού DNA στα κύτταρα.
Κατάλογος αρχηγών του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού (Ελλάδα)
Διατελέσαντες Αρχηγοί του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού
Από το 1907, έχουν διατελέσει Αρχηγοί ΓΕΝ οι:
Βασιλική Γαλικιανή Ακαδημία
Ιστορία
Το 1972 η Ακαδημία τυποποίησε το σχέδιο του εθνοσήμου του Βασιλείου της Γαλικίας. Μερικά χρόνια αργότερα, η Ακαδημία έπεισε την κυβέρνηση της Γαλικίας να τιμήσει το παλιό εθνόσημο βάζοντας το στην υφιστάμενη αστική σημαία, δημιουργώντας την σημερινή σημαία της Γαλικίας. Ο ορολογικός κλάδος της ακαδημίας ονομάζεται Τερμιγκάλ.
Σκόπια
Υδρογραφία
Ο ποταμός Αξιός έχει προκαλέσει στο παρελθόν πολλές πλημμύρες, όπως το 1962, όταν εκροή του έφθασε τα 1.110 m3/s. Αρκετές εργασίες έχουν πραγματοποιηθεί από τα βυζαντινά χρόνια για τον περιορισμό του κινδύνου και, μετά την κατασκευή του φράγματος Kότζιακ στον Τρέσκα το 1994, ο κίνδυνος πλημμύρας έχει σχεδόν μηδενισθεί.
Το υπέδαφος περιέχει ένα μεγάλο υδροφόρο ορίζοντα που τροφοδοτείται από τον ποταμό Αξιό και λειτουργεί ως ένα υπόγειο ποτάμι. Κάτω από το τραπέζι βρίσκεται νερό που περιέχεται σε μάργες. Ο υδροφόρος ορίζοντας είναι 4 έως 12 m κάτω από το έδαφος και έχει βάθος 4–144 m. Αρκετά πηγάδια συλλέγουν τα νερά του αλλά το μεγαλύτερο μέρος του πόσιμου νερού που χρησιμοποιείται στα Σκόπια προέρχεται από μια καρστική πηγή στο Ράστσε, που βρίσκεται στα δυτικά της πόλης.
Γεωλογία
Σε ορισμένες περιοχές το υπέδαφος είναι καρστική. Αυτό οδήγησε στο σχηματισμό φαραγγιών, όπως το Φαράγγι Μάτκα, που περιβάλλεται από δέκα σπήλαια, βάθους μεταξύ 20 και 176 μέτρων.
Φύση και περιβάλλον
Τα Σκόπια αντιμετωπίζουν πολλά περιβαλλοντικά ζητήματα που συχνά επισκιάζονται από την οικονομική ανέχεια της χώρας. Ωστόσο η ευθυγράμμιση των νόμων της χώρας για το ευρωπαϊκό δίκαιο έφερε πρόοδο σε ορισμένους τομείς, όπως η επεξεργασία του νερού και των αποβλήτων, καθώς και οι βιομηχανικές εκπομπές.
Αστική μορφολογία
Η νότια όχθη του ποταμού Αξιού περιλαμβάνει γενικά πολυόροφες πολυκατοικίες, συμπεριλαμβανομένης της αχανούς συνοικίας Κάρπος, που χτίστηκε το 1970 δυτικά του κέντρου. Προς τα ανατολικά ο νέος δήμος Αεροδρόμιο σχεδιάστηκε στη δεκαετία του 1980 για να στεγάσει 80.000 κατοίκους στην περιοχή του παλαιού αεροδρομίου. Μεταξύ Κάρπος και Αεροδρόμιο βρίσκεται το κέντρο της πόλης, που ξαναχτίστηκε σύμφωνα με τα σχέδια του Ιάπωνα αρχιτέκτονα Κένζο Τάνγκε. Το κέντρο περιβάλλεται από μια σειρά μακρών κτιρίων που υποδηλώνει ένα τείχος («Gradski Zid»).
ΦΚ Σπαρτάκ Μόσχας
Σοβιετική περίοδος
Τη δεκαετία του '60 η Σπαρτάκ κέρδισε δύο ακόμα πρωταθλήματα αλλά πλέον είχε ισχυρούς διεκδικητές. Η δεκαετία του '70 δεν ήταν επιτυχής και το 1976 υποβιβάστηκε για πρώτη φορά.
Σκόπια
Τοποθεσίες και χωριά
Μερικές τοποθεσίες που βρίσκονται εκτός των ορίων της πόλης είναι επίσης εξωτερικά προάστια, ιδιαίτερα στους δήμους Ίλιντεν και Πέτροβετς. Ευνοούνται από την παρουσία μεγάλων δρόμων, σιδηροδρόμων και του αεροδρόμιου, που βρίσκεται στο Πέτροβετς.
ΦΚ Σπαρτάκ Μόσχας
Σοβιετική περίοδος
Στις 20 Οκτωβρίου 1982, ένα φοβερό δυστύχημα προστέθηκε στην ιστορία της ομάδας. Κατά τη διάρκεια του αγώνα για το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ με την ολλανδική Χάρλεμ, πολλοί θεατές καταπατήθηκαν από το συνωστισμό. Επίσημα αναφέρθηκαν 66 νεκροί αλλά πιστεύεται πως ο αριθμός ήταν μεγαλύτερος.
Το 1989 η Σπαρτάκ κέρδισε το τελευταίο της σοβιετικό πρωτάθλημα νικώντας 2-1 τη Δυναμό Κιέβου στον τελικό γύρο. Το νικητήριο γκολ πέτυχε ο επιθετικός Βαλέρι Σμάροφ με απευθείας φάουλ στις καθυστερήσεις του παιχνιδιού.
Σκόπια
Πρώιμη αρχαιότητα
Παρά το γεγονός ότι Χαλκολιθικός οικισμός πρέπει να ήταν κάποιας σημασίας, παράκμασε κατά την Εποχή του Χαλκού. Η αρχαιολογική έρευνα δείχνει ότι ο οικισμός πάντα ανήκε στον ίδιο πολιτισμό, που εξελίχθηκε σταδιακά χάρη στις επαφές με τους πολιτισμούς των Βαλκανίων και του Δούναβη και αργότερα του Αιγαίου. Ο οικισμός εξαφανίστηκε τελικά κατά την Εποχή του Σιδήρου, όταν εμφανίσθηκαν οι Σκούποι. Οι Σκούποι ήταν αρχικά Ιλλυρικός οικισμός που ιδρύθηκε την 1η χιλιετία π.Χ., αλλά αργότερα έγινε πόλη των Δαρδάνων. Βρισκόταν στο λόφο Ζάιτσεφ Ριντ, περίπου 5 χιλιόμετρα (3,1 μίλια) δυτικά της ακρόπολης του φρουρίου. Ευρισκόμενος στο κέντρο της Βαλκανικής χερσονήσου και στο δρόμο μεταξύ του Δούναβη και του Αιγαίου Πελάγους, ευημερούσε, αν και η ιστορία του δεν είναι γνωστή.
Μεσαίωνας
Το 12ο και το 13ο αιώνα οι Βούλγαροι και οι Σέρβοι εκμεταλλεύτηκαν παρακμή του Βυζαντίου για να ιδρύσουν μεγάλα βασίλεια, που εκτείνονταν από το Δούναβη μέχρι το Αιγαίο. Ο Καλογιάν επανέφερε τα Σκόπια πίσω στην επανιδρυθείσα Βουλγαρία το 1203, μέχρι που ο ανιψιός του Στρεζ ανακήρυξε αυτονομία κατά μήκος του Άνω Αξιού με Σερβική βοήθεια μόλις πέντε χρόνια αργότερα. Το 1209 ο Στρεζ αλλαξοπίστησε και αναγνώρισε το Μπόριλ της Βουλγαρίας με τον οποίο ηγήθηκε μιας επιτυχημένης κοινής εκστρατείας ενάντια του πρώτου διεθνώς αναγνωρισμένου βασιλιά της Σερβίας Στέφανου Νεμάνιτς. Από το 1214 ως το 1230 τα Σκόπια ανήκαν στο διάδοχο του Βυζαντίου κράτος της Ηπείρου πριν ανακαταληφθούν από τον Ιβάν Ασέν Β΄ και κρατηθούν από τη Βουλγαρία μέχρι το 1246, όταν η κοιλάδα του Ανω Αξιού ενσωματώθηκε για μια ακόμη φορά σε ένα βυζαντινό κράτος - την Αυτοκρατορία της Νίκαιας. Η Βυζαντινή κατάκτηση σύντομα ανεραίθηκε το 1255 από τους αντιβασιλείς του νεαρού Μιχαήλ Ασέν Α΄ της Βουλγαρίας. Εν τω μεταξύ, στον παράλληλο εμφύλιο πόλεμο για το Στέμμα στο Τίρνοβο ο βογιάρος των Σκοπίων εγγονός του Στέφανου Νεμάνια Κωνσταντίνος Α΄ Τιχ επικράτησε και κυβέρνησε μέχρι τη μοναδική επιτυχημένη αγροτική εξέγερση της Ευρώπης, την Εξέγερση του Ιβάιλο, που τον εκθρόνισε. Το 1282 τα Σκόπια καταλήφθηκαν από το Σέρβο βασιλιά Μιλούτιν. Υπό την πολιτική σταθερότητα των Νεμάνια τα Σκόπια σιγά-σιγά επεκτάθηκαν έξω από τα τείχη του φρουρίου προς το λόφο του Γκάζι Μπάμπα. Χτίστηκαν εκκλησίες, μοναστήρια και αγορές και άνοιξαν καταστήματα έμποροι από τη Βενετία και το Ντουμπρόβνικ. Η πόλη ευνοήθηκε σημαντικά από τη θέση της στους δρόμους ανάμεσα στην Ευρώπη, τη Μέση Ανατολή και την Αφρική. Το 14ο αιώνα τα Σκόπια έγιναν μια τόσο σημαντική πόλη που ο βασιλιάς Δουσάν την έκανε πρωτεύουσα του Σερβικού Βασιλείου. Το 1346 στέφθηκε «Αυτοκράτορας των Σέρβων και των Ρωμάιων (Ελλήνων)» στα Σκόπια. Μετά το θάνατό του η σερβική αυτοκρατορία διασπάστηκε σε πολλές μικρές ηγεμονίες που δεν μπόρεσαν να αμυνθούν κατά των Τούρκων. Τα Σκόπια αρχικά κληρονόμησε η Ηγεμονία του Πρίλεπ και τελικά καταλήφθηκαν από το Βουκ Μπράνκοβιτς μετά τη Μάχη του Έβρου (1371), πριν γίνει τμήμα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας το 1392.
Εμβλήματα
Η σημαία των Σκοπίων είναι κόκκινη σε αναλογίες 1: 2 με ένα χρυσόχρωμο θυρεό της πόλη στην επάνω αριστερή γωνία. Είναι είτε κατακόρυφη ή οριζόντια, αλλά η κάθετη εκδοχή ήταν η πρώτη που χρησιμοποιήθηκε.Το οικόσημο της πόλης υιοθετήθηκε τη δεκαετία του 1950. Απεικονίζει την Πέτρινη Γέφυρα με τον ποταμό Βαρδάρη, το Φρούριο Καλέ και τις χιονισμένες κορυφές των βουνών Σαρ.
Αθλητισμός
Η ΦΚ Βάρνταρ και η ΦΚ Ραμποτνίτσκι είναι οι δύο πιο δημοφιλείς ποδοσφαιρικές ομάδες, που αγωνίζονται στο πρώτο εθνικό πρωτάθλημα. Οι προπονήσεις τους γίνονται στο Αρένα Φίλιππος Β΄, όπως εκείνες της εθνικής ομάδας. Η πόλη έχει επίσης πολλούς μικρότερους ποδοσφαιρικών συλλόγων, όπως οι ΦΚ Μακεντόνια Γκιόρτσε Πέτροφ, ΦΚ Γκόρνο Λίσιτσε, ΦΚ Λοκομοτίβα Σκοπίων, ΦΚ Μέταλουργκ Σκοπίων, ΦΚ Μάτζαρι Σολινταρνόσκ και ΦK Σκοπίων, που αγωνίζονται στο πρώτο, δεύτερο ή τρίτο εθνικό πρωτάθλημα. Ένα άλλο δημοφιλές άθλημα στη Βόρεια Μακεδονία είναι το μπάσκετ, που εκπροσωπείται κυρίως από τις ομάδες Ραμπότνιτσκι και MZT Σκοπίων. Στο χάντμπολ είναι οι ΡΚ Βαρντάρ και ΡK Μέταλουργκ Σκοπίων και οι γυναικίες ομάδες ΖΡK Μέταλουργκ και ŽΡK Βαρντάρ. Η πόλη συνδιοργάνωσε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Χάντμπολ Γυναικών του 2008, μαζί με την Οχρίδα.
Φεστιβάλ
Το Φεστιβάλ Τζαζ των Σκοπίων πραγματοποιείται σε ετήσια βάση τον Οκτώβριο από το 1981. Είναι μέρος του ευρωπαϊκού δικτύου τζαζ και του Ευρωπαϊκού Φόρουμ των Διεθνών Φεστιβάλ. Οι Ρέι Τσαρλς, Τίτο Πουέντε, οι Γκόταν Πρότζεκτ, ο Αλ Ντι Μέολα, ο Γιουσού Ν’ Ντουρ, μεταξύ άλλων, έχουν πάρει μέρος στο φεστιβάλ. Ένα άλλο μουσικό φεστιβάλ στα Σκόπια είναι το Φεστιβάλ Μπλουζ και Σόουλ. Πρόκειται για μια σχετικά νέα εκδήλωση στην πολιτιστική σκηνή της χώρας, που γίνεται κάθε καλοκαίρι στις αρχές Ιουλίου. Καλεσμένοι το παρελθόν ήταν εταξύ άλλων οι Λάρι Κόριελ, Larry Coryell, Μάικ Τέιλορ & οι Μπλουζ Μπαντ Ολ-Σταρς, Κάντυ Ντάλφερ & Φάνκι Σταφ, Ζοάο Μπόσκου, João Bosco, Τεμπτέισονς, Τόλο Μάρτον Τρίο, Μπλουζ Γουάιρ και Φιλ Γκάι.
Στίβος στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896 – Άλμα εις τριπλούν ανδρών
Το άλμα εις τριπλούν ανδρών ήταν ένα από τα τέσσερα αγωνίσματα αλμάτων στο πρόγραμμα του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1896.
Κράτος των Σλοβένων, Κροατών και Σέρβων
Το κράτος των Σλοβένων, Κροατών και Σέρβων ήταν ένα εφήμερο κράτος που δημιουργήθηκε με το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου από τους Σλοβένους, Κροάτες και Σέρβους της διαλυμένης Αυστρουγγαρίας και δεν αναγνωρίσθηκε από κανένα άλλο κράτος. Ιδρύθηκε στις 29 Οκτωβρίου 1918 και στις 1 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους, ένα μήνα μετά, ενώθηκε με το Βασίλειο της Σερβίας και σχηματίστηκε το Βασίλειο των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων, που αργότερα ονομάστηκε Βασίλειο της Γιουγκοσλαβίας. Περιελάμβανε τα σημερινά εδάφη της Σλοβενίας, Κροατίας, και Βοσνίας- Ερζεγοβίνης της Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας, πρωτεύουσα του ήταν το Ζάγκρεμπ και πρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου ο Σλοβενικής καταγωγής πολιτικός Άντον Κόροσετς.
Sodom (άλμπουμ)
Sodom είναι ο τίτλος του ενδέκατου στούντιο άλμπουμ του γερμανικού thrash metal συγκροτήματος Sodom, το οποίο κυκλοφόρησε στις 21 Απριλίου 2006 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Steamhammer". Στην Βόρεια Αμερική κυκλοφόρησε στις 9 Μαΐου 2006.
Ντέρεκ Γουόργουικ
Τόλμαν (1981-1983)
Για το 1983, είχε πάλι νέο συμπαίκτη, τον Ιταλό Μπρούνο Τζιακομέλι αλλά και ολοκαίνουργιο μονοθέσιο, το TG183B (το οποίο ήταν μια ανανεωμένη έκδοση του TG183 το οποίο είχε οδηγήσει στους τελευταίους 2 αγώνες της προηγούμενης χρονιάς). Ως τον 12ο Αγώνα στην Ολλανδία, είχε εγκατελείψει σε όλους τους αγώνες με εξαίρεση τη Βραζιλία (8ος) και το Βέλγιο (7ος). Στο Ζάντβορτ όπου έγινε ο αγώνας, ξεκίνησε 7ος και τερμάτισε 4ος, παίρνοντας τους πρώτους του βαθμούς για τον ίδιο (και την ομάδα). Στην Ιταλία, τερμάτισε 6ος, ξεκινώντας από την 12η θέση. Στο Ευρωπαϊκό Γκραν Πρι, που έγινε στο Μπραντς Χατς (Brands Hatch) στη Μεγάλη Βρετανία. ξεκίνησε 11ος και τερμάτισε 5ος. Στο φινάλε της χρονιάς στη Νότια Αφρική, ξεκίνησε 13ος αλλά τερμάτισε 4ος. Το τέλος της χρονιάς τον βρήκε 14ο στη βαθμολογία των οδηγών με 9 βαθμούς, ενώ 1 ακόμη βαθμός από τον Τζιακομέλι στο Μπραντς Χατς έστειλε την Τόλμαν στην 9η θέση στη βαθμολογία των κατακευαστών με 10 βαθμούς.
Ηλεκτρονικά καταστήματα
Προβλήματα πελατών και καταστημάτων
Σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Δίκτυο Κέντρων Καταναλωτή οι περισσότερες επιχειρήσεις και ιδιαίτερα οι μικρομεσαίες που δραστηριοποιούνται μέσω ή και μέσω του ηλεκτρονικού εμπορίου δεν παρουσιάζουν τα επιθυμητά ικανοποιητικά επίπεδα κερδοφορίας.
Δαρείος Α΄ της Περσίας
Ο Δαρείος ως πολεμικός ηγέτης
Εφόσον ήταν κυρίαρχος στη μια πλευρά του Αιγαίου έπρεπε να αποκτήσει επιρροή και στην απέναντι. Έτσι προσπάθησε να δημιουργήσει ένα προγεφύρωμα στη Θράκη και στη Μακεδονία αλλά και να προφυλάξει τα νώτα του από τα βόρεια της Βαλκανικής Χερσονήσου, όπου έκαναν επιδρομές οι Σκύθες. Έτσι το καλοκαίρι του 512 π.Χ. ο στρατός του Δαρείου πέρασε πάνω από μια πλωτή γέφυρα, που κατασκεύασε ο Σάμιος Μανδροκλής, τον Βόσπορο με 700.000 στρατιώτες, βοηθητικούς και μάχιμους, ενώ στις εκβολές του Δούναβη τον περίμεναν να τον συνδράμουν και 600 πλοία, κυρίως των υποτελών του Φοινίκων. Ηγέτες του ελληνικού τμήματος στρατού που ακολουθούσε τον Δαρείο ήταν όλοι οι τύραννοι των πόλεων της Ιωνίας, δηλαδή οι ο Ιστιαίος της Μιλήτου, ο Μιλτιάδης (ο Αθηναίος) της Καλλίπολης, ο Αρισταγόρας της Κυζίκου, ο Ίπποκλος της Λαμψάκου, ο Αιάκης της Σάμου, ο Λαοδάμας της Φώκαιας και ο Ηρόφαντος του Παρίου. Η Θράκη με τους λαούς των Κικόνων, των Αστών, των Παιόνων, των Καινών, των Θυνών και των Νιψαίων υποτάχθηκε στο Δαρείο, ο οποίος συνέχισε μέχρι τον Δούναβη και έχτισε μια δεύτερη γέφυρα για να περάσει ο στρατός του. Εκεί κατάφερε να νικήσει αρκετούς θρακοσκυθικούς πολιτισμούς (Αγαθύρσους, Κροβύσσους και Κιμμέριους) αλλά παρότι δεν κατάφερε να τους υποτάξει, κατάφερε να τους εμποδίσει να επιτεθούν όσο θα κατακτούσε την ηπειρωτική Ελλάδα. Στην επιστροφή του στον Ελλήσποντο υπέταξε τις επαναστατημένες πόλεις του Βυζαντίου, της Περίνθου και της Χαλκηδόνας και πέρασε στην Ασία αφήνοντας 80.000 στρατιώτες υπό τις εντολές των στρατηγών Μεγάβαζου και Οτάνη. Οι δυο τους κατέλαβαν την Ίμβρο, τη Λήμνο και το βασίλειο της Μακεδονίας. Οι περιοχές της Θράκης (από το Βόσπορο μέχρι το Δούναβη) άνηκαν διοικητικά στη σατραπεία των Σάρδεων.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε διάφορες γυναίκες και είχε πολλά τέκνα: Από την 3η εξαδέλφη του Άτοσσα, κόρη τού Κύρου Β΄ τού Μεγάλου είχε:
Δρυμάδες Χειμάρρας
Οι Δρυμάδες (αλβανικά: Dhërmiu ή Dhërmi) είναι ένα από τα επτά χωριά της Χειμάρρας. Ανήκουν διοικητικά, στον δήμο Χειμάρρας, Οι Δρυμάδες απέχουν 42 χιλιόμετρα από την πόλη της Αυλώνας, περίπου την ίδια απόσταση από τους Αγίους Σαράντα και 60 χιλιόμετρα από τα Ελληνοαλβανικά σύνορα. Το χωριό είναι χτισμένο, σε υψόμετρο 200 περίπου μέτρων, σε μια πλαγιά των Κεραυνίων Ορέων, που το περιβάλλουν από τη βόρεια και τη βορειοανατολική πλευρά του. Στη νοτιοδυτική πλευρά των Δρυμάδων βρίσκεται η κορυφή Τσίκα των Ακροκεραυνείων, που καταλήγουν στα νοτιοδυτικά στο Ιόνιο Πέλαγος, ενώ σε απόσταση στα νότια είναι η Κέρκυρα. Το χωριό περιλαμβάνει τρεις συνοικίες: τις Γκιλεκάτες, το Καλάμι, τα Κοντράκια και τους ίδιους τους Δρυμάδες. Σε μικρή απόσταση βρίσκεται το χωριό Παλάσα. Οι κάτοικοι των Δρυμάδων μιλούν μια παραλλαγή της Χειμαρριώτικης διάλεκτου, που χαρακτηρίζεται από αρχαϊκά στοιχεία που δεν έχουν επιβιώσει στην Πρότυπη Νέα Ελληνική. Πρόσφατα, η παράκτια περιοχή γνωρίζει μια μαζική κατασκευή εγκαταστάσεων διαμονής, όπως συγκροτήματα από ξύλινες βίλες και ξενοδοχεία. Θεωρείται επίσης από την Αλβανική νεολαία ως προορισμός για νυχτερινή ζωή.
Λογισμός λάμδα
Ελεύθερες και δεσμευμένες μεταβλητές
Μία έκφραση που δεν περιέχει ελεύθερες μεταβλητές λέγεται κλειστή. Οι κλειστές εκφράσεις λάμδα λέγονται και συνδυαστές και αντιστοιχούν σε όρους στη συνδυαστική λογική.
Λογική και κατηγορούμενα
Κατά σύμβαση, οι ακόλουθοι δύο ορισμοί (γνωστοί ως λογικές τιμές του Τσερτς) χρησιμοποιούνται για τις λογικές τιμές <tt>TRUE</tt> και <tt>FALSE</tt>: Έτσι, με αυτούς τους δύο όρους λάμδα, μπορούμε να ορίσουμε κάποιους λογικούς τελεστές (αυτοί είναι απλά πιθανές διατυπώσεις, άλλες εκφράσεις μπορεί να είναι εξίσου σωστές): Μπορούμε τώρα να υπολογίσουμε ορισμένες λογικές συναρτήσεις, όπως για παράδειγμα:
Τορπέντο Μόσχας
Ιστορικά στοιχεία
Η Τορπέντο ιδρύθηκε το 1924. Αρχικά είχε διάφορα ονόματα ανάλογα με τον όμιλο υποστηρικτών της. Ήταν γνωστή κυρίως ως «ΑΜΟ» (Автомобильного московского общества, АМО) πριν μετονομάστεί σε «Τορπέντο» το 1936. Το 1957 η Τορπέντο Μόσχας, καθώς και άλλα σοβιετικά αθλητικά σωματεία που ονομάζονταν «Τορπέντο», έγινε μέρος της εθελοντικής αθλητικής κοινωνίας Τρουντ.
Ως το 1992 που κατέρρευσε το σοβιετικό καθεστώς, ο σύλλογος ανήκε στην αυτοκινητοβιομηχανία «ЗИС». Στη συνέχεια η ЗИС μεταβίβασε την ομάδα στην εταιρεία ОАО «Олимпийский Комплекс Лужники», που κατέχει το ομώνυμο στάδιο. Η Τορπέντο αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το παλιό της γήπεδο και να μετακινηθεί στη συνοικία Λουζνικί. Μάλιστα, για δύο χρόνια έφερε την ονομασία «Τορπέντο-Λουζνικί» αλλά το 1998 ανέκτησε το αρχικό όνομα. Το 1997 η ЗИС αποφάσισε να δημιουργήσει μια νέα ομάδα, την οποία αρχικά ονόμασε «Τορπέντο-ΖΙΛ». Έτσι, για το διάστημα 1997 έως 2002, υπήρχαν δύο Τορπέντο στη Μόσχα. Τελικά, η νέα ομάδα μετονομάστηκε σε ΦΚ Μόσχας. Το 2007 η Τορπέντο υποβιβάστηκε από την ανώτερη στην Α΄ Κατηγορία (δηλαδή τη δεύτερη) για πρώτη φορά στην ιστορία της.
Χρύσανθος Νοταράς
Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν ο πρώτος που παρουσίασε το ηλιοκεντρικό σύστημα στον ελληνικό χώρο, το 1713, αν και ο ίδιος πίστευε στο γεωκεντρικό πτολεμαϊκό σύστημα. Στην αντίθεσή του προς το Κοπερνίκειο σύστημα δεν επιστρατεύει θεολογικές αντιρρήσεις και επιχειρήματα, αλλά την ουσιωδέστερη αντίρρηση που υιοθετούσαν οι επιστήμονες κατά τη διάρκεια του 16ου αιώνα. Εκθέτει αντικειμενικά και επί μακρόν και άλλες απόψεις αρχαίων και νεοτέρων αστρονόμων, ως προς το ποιό σύστημα είναι καταλληλότερο για την εξήγηση των κινήσεων των πλανητών. Αναφέρει ότι οι Πυθαγόρειοι εισηγήθηκαν την κίνηση της Γης και κάνει ιδιαίτερη μνεία στον Αρίσταρχο τον Σάμιο.
Škoda Auto
Πρώτα χρόνια
Η εταιρεία ιδρύθηκε στις 18 Δεκεμβρίου 1895 ως Laurin & Klement, από τα επίθετα των ιδρυτών της, Βάτσλαφ Λάουριν και Βάτσλαφ Κλέμεντ (Václav Laurin και Václav Klement) και τον Δεκέμβριο του 1895 άρχισε την παραγωγή ποδηλάτων. Το 1905 παρήγαγε το πρώτο της αυτοκίνητο, το «Voiturette A», το οποίο σημείωσε επιτυχία και η εταιρεία καθιερώθηκε τόσο στην Αυστροουγγαρία όσο και διεθνώς. Στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο η εταιρεία ενεπλάκη στην παραγωγή στρατιωτικών εξοπλισμών.
Τεχνολογική ανάκαμψη
Η χαρακτηριστική καμπή στην ιστορία της Škoda ήρθε τον Αύγουστο του 1987, με την έναρξη παραγωγής του νέου της μοντέλου Škoda Favorit. Η εξωτερική εμφάνιση του Favorit ήταν σχεδιασμένη από τον ιταλικό οίκο Bertone (Μπερτόνε), ενώ κάποια στοιχεία της τεχνολογίας για την κίνηση του οχήματος ήταν δανεισμένα από δυτικοευρωπαϊκές αυτοκινητοβιομηχανίες.
Σημερινά μοντέλα
300px|thumb|right|Škoda Octavia πρώτης γενιάς της [[Ελληνική Αστυνομία|ΕΛ.ΑΣ. σε φωτογραφία του 2008.]] 300px|thumb|right|Škoda Yeti S TSi 1.2 τον Φεβρουάριο του 2010. 300px|thumb|right|Škoda Superb SE L Executive TSi 1.4 του 2018. 300px|thumb|right|Škoda Kodiaq του 2017.
Βαρδαριώται
Ιστορία
Η ακριβής προέλευση και η φύση των Βαρδαριωτών είναι αβέβαιη. Το όνομα εμφανίζεται για πρώτη φορά τον 10ο αιώνα, όταν μία επισκοπή των «Βαρδαριωτών ή Τούρκων» αναφέρεται ως υποτελής της Θεσσαλονίκης. Ο συγγραφέας των μέσων του 14ου αι. Ψευδο-Κωδινός τους αποκαλεί «Πέρσες» στη φυλή (ένας τυπικός βυζαντινός αναχρονισμός για τους «Τούρκους») και υπενθυμίζει ότι εγκαταστάθηκαν στην κοιλάδα του ποταμού Βαρδάρη παλαιότερα, από έναν ανώνυμο Ρωμαίο Αυτοκράτορα. Και στις δύο περιπτώσεις ωστόσο, με το "Τούρκοι" υπονοούνται πιθανώς οι Μαγυάροι, οι οποίοι ονομάζοντο Τούρκοι από τους Ρωμαίους τον 10ο-11ο αιώνα. Ως εκ τούτου, φαίνεται ότι οι Βαρδαριώτες ήταν Μαγυάροι, που μετεγκαταστάθηκαν στη Μακεδονία τον 10ο αι., και ότι είχαν γίνει Χριστιανοί στο τέλος αυτού του αιώνα.
Κυρηναϊκή
thumb|right|350px|Η Ρωμαϊκή επαρχία «Κρήτη και Κυρήνη» Η Κυρηναϊκή (αραβικά: برقه, Barqah, μεταγραφή: Μπάρκα) είναι η ανατολική παράκτια περιοχή της Λιβύης. Μέχρι τη δεκαετία του '70, η περιοχή αποτελούσε μια από τις τρεις επαρχίες της χώρας, μαζί με τις επαρχίες Τριπολίτιδα και Φεζάν, οι οποίες χωρίστηκαν σε μικρότερα διοικητικά τμήματα. Πήρε το όνομά της από την αρχαία ελληνική αποικία Κυρήνη, στην κοιλάδα Τζεμπέλ Αχντάρ, ενώ η αραβική ονομασία Μπάρκα μοιάζει με τη γειτονική αρχαία ελληνική αποικία Βάρκη (Αλ Μαρτζ) και πιθανότατα σχετίζεται με τις ονομασίες Μπαρνίκ (Barneek) ή Βερενίκη, όπως ήταν γνωστή στην αρχαιότητα η Βεγγάζη
Ο πρώτος εμφύλιος πόλεμος στη Λιβύη ξεκίνησε το 2011 στην Κυρηναϊκή, η οποία τέθηκε σε μεγάλο βαθμό υπό τον έλεγχο του Εθνικού Μεταβατικού Συμβουλίου (με έδρα τη Βεγγάζη) για το μεγαλύτερο μέρος του πολέμου. Το 2012, το Μεταβατικό Συμβούλιο της Κυρηναϊκής κήρυξε μονομερώς την Κυρηναϊκή ως αυτόνομη περιφέρεια της Λιβύης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωγραφία της Λιβύης Κατηγορία:Αρχαία Κυρήνη
Μαξ Μπροντ
Βιογραφία
Το 1921, ο Κάφκα παρέδωσε ένα σημείωμα στον Μπροντ, μέσα από το οποίο, του ζητούσε να αναλάβει την καταστροφή όλων των χειρογράφων του, αμέσως μετά το θάνατό του. Ο Μπροντ δεν ικανοποίησε το αίτημα του και ανέλαβε την πρωτοβουλία να εκδώσει τα ημιτελή μυθιστορήματά του Κάφκα, Ο Πύργος, Η Δίκη και Αμερική. Φρόντισε επίσης για την έκδοση των ημερολογίων και της αλληλογραφίας του Κάφκα, ενώ το 1937, ολοκλήρωσε την πρώτη βιογραφία του, Franz Kafka, eine Biographie.
Το 1939, εγκαταστάθηκε στην Παλαιστίνη, όπου έζησε μέχρι το τέλος της ζωής του, συνεχίζοντας να γράφει, κυρίως για το Θέατρο Χαμπίμα (μετέπειτα Εθνικό Θέατρο του Ισραήλ). Πέθανε στις 20 Δεκεμβρίου του 1968, στο Τελ Αβίβ.
Ζιζί
Γυρίσματα
Τον Ιούλιο του 1957 το σενάριο και τα τραγούδια είχαν ολοκληρωθεί, αν κι έλειπε ένα τραγούδι για τους τίτλους της ταινίας. Μια μέρα ο Λέβε βρισκόταν στο πιάνο κι έπαιζε ένα ρυθμό που είχε μόλις εμπνευστεί, ενώ ο Λέρνερ ήταν στην τουαλέτα. Όταν ο Λέρνερ άκουσε το κομμάτι που έπαιζε ο Λέβε, βγήκε από το μπάνιο με τα παντελόνια κατεβασμένα φωνάζοντας: Παίξ' το πάλι! Η μελωδία αυτή έγινε το τραγούδι των τίτλων της ταινίας.
Igano Kabamaru
Ελληνική μεταγλώττιση και διανομή ρόλων
Τζένη Καλύβα: Ραν Οκούμπο - Σου Ματσούνο - Φουτάμπα - Γιαγιά Γιόνι Καμπαγιάσι
BMW 507
Επιδόσεις
thumb|left|Το σαλόνι της BMW 507.
Μάκης Πανώριος
Αναφορές
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες εικονογράφοι Κατηγορία:Έλληνες κριτικοί του θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Σημαία της Εξτρεμαδούρας
Προέλευση και τη σημασία
Παρά τη σχετικά πρόσφατη προέλευση της σημαίας, υπάρχουν διάφορες ερμηνείες σχετικά με το γιατί επιλέχθηκαν το πράσινο, το άσπρο και το μαύρο, καθώς επίσης και τι σημαίνουν, ενώ ακόμη και ο δημιουργός της σημαίας είναι άγνωστος. Αυτό που είναι γνωστό είναι ότι κατά τη δεκαετία του 1980 η σημαία είχε γίνει τόσο δημοφιλής μεταξύ των κατοίκων της Εξτρεμαδούρα ως το κύριο σύμβολο της περιφερειακής ταυτότητας που αυτοί που παρουσίασαν το Καταστατικό της Αυτονομίας το 1983 δεν δίστασαν να συμπεριλάβουν ένα άρθρο σχετικά με αυτή τη σημαία.
Μαγκλαβίτες
Ετυμολογία
Το όνομά τους προέρχεται από τον όρο μαγκλάβιον (ρόπαλο), που χρησιμοποιήθηκε επίσης για τον προσδιορισμό ολόκληρου του σώματος των φυλάκων αυτών. Η προέλευση του ίδιου του όρου συζητείται: μία άποψη τον θεωρεί ότι προέρχεται από το αραβικό mijlab (μαστίγιο), ενώ μια άλλη από το λατινικό manus (χέρι) και το clava (ρόπαλο).
Αιτωλικό
Οικονομία
Μεγάλη η αλιευτική παράδοση του Αιτωλικού αλλά και η ναυτική. Το Αιτωλικό ως τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο διατηρούσε στόλο από περίπου 35 εμπορικά ποντοπόρα πλοία πλέον των μικρότερων (δεν είναι τυχαία η ονοματοδοσία μεγάλης οδού στο λιμάνι του Πειραιά (οδός Αιτωλικού).  Σε έκθεση - 12 Νοεμβρίου 1764 - του Βενετού υποπροξένου Λάππου στο Μεσολόγγι, περιέχεται κατάλογος των πλοίων που είχε τότε το Αιτωλικό (29 πλοία) με τα ονόματα των πλοιάρχων, την χωρητικότητα εκάστου πλοίου και τον τόπο ναυπήγησής του, επίσημο δηλ. νηολόγιο του έτους εκείνου.  Τα πλοία αυτά, που ήταν μέρος του Αιτωλικιώτικου εμπορικού στόλου, ελλιμενισμένα με αυτά του Μεσολογγίου στον Άγιο Σώστη του Μεσολογγίου κάηκαν από τον πειρατικό στόλο των Δουλτσινιωτών κατά τα Ορλωφικά. Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο οι Αιτωλικιώτες πλοιοκτήτες δεν εκμεταλλεύτηκαν τις ευκαιρίες που έδωσε το κράτος, δεν ανανέωσαν το στόλο, και έτσι άδοξα τελείωσε η παρουσία του Αιτωλικού στη ναυτιλία. Σήμερα το ποσοστό των ψαράδων, λόγω της αλόγιστης αποξήρανσης και καταστροφής (δεκαετία 1970) του 50% περίπου της λιμνοθάλασσας, έχει μειωθεί στο ελάχιστο όπως και τα ιχθυοαποθέματα της λιμνοθάλασσας και η ιχθυοπαραγωγή. Επίσης αρκετοί κάτοικοι είναι αγρότες - κτηματίες λόγω του εύφορου κάμπου του, και φυσικά ένα ποσοστό έμποροι και επαγγελματίες.
Αντελικόν ή Αντλικό
''«Τρεις σταυραητοί ροβόλαγαν απ’ τ’ Άγραφα σταλμένοι ο ένας πάει στ’ Αντελικό, στο Βασιλάδι ο άλλος ... Το Βασιλάδι έπεσε τ’ Αντελικό εχάθη...»''
«Θα το γρικήσ’ η γειτονιά θα το βουήξ’ η χώρα τα περιβόλια στ’ Αντλικό στο Μεσολόγγι οι μώλοι...»
Γεφύρια Αιτωλικού
Το νησάκι επικοινωνεί με την προς ανατολή και δύση ξηρά δια δύο πολύτοξων πέτρινων γεφυριών μήκους εκάστου περίπου 300 μέτρων και πλάτους 8 μέτρων. Τα γεφύρια κατασκευάστηκαν το 1848 επί δημάρχου Κ.Ι. Κουρκουμέλη και διευρύνθηκαν στο σημερινό πλάτος το 1882-1885 επί δημάρχου Επαμ. Κ. Μπέλλια και κυβερνήσεως Χαρ. Τρικούπη, οπότε έγινε τότε και η περιμετρική του νοτίου τμήματος του νησιού. Για να κατασκευασθούν τα γεφύρια (1848) ο δήμος πήρε δάνειο το οποίο ξεπλήρωσε με χρήματα του δήμου και ζητώντας από το δημόσιο (Βασιλεύς Όθων) την άδεια επιβολής διοδίων, τα οποία φυσικά πλήρωναν οι δημότες Αιτωλικού, διότι τότε αυτοί σχεδόν αποκλειστικά έκαναν χρήση των γεφυριών.
Ναυτιλία
Το Αιτωλικό ως και το τέλος του Β. Παγκοσμίου Πολέμου ήταν εμπορικό λιμάνι και κέντρο ολόκληρης της περιοχής με μεγάλη εμπορική δραστηριότητα. Διέθετε πάνω από 50 ιστιοφόρα και μηχανοκίνητα εμπορικά πλοία μεσαίας χωρητικότητας, τα οποία εξυπηρετούσαν πλήρως τις ανάγκες του εμπορίου ολόκληρης της περιοχής. Ο στόλος αυτός διαλύθηκε τελικά μετά την λειτουργία του πορθμείου του Ρίου-Αντιρρίου.
Πολιτισμός
Το Αιτωλικό έχει αναδείξει μεγάλες μορφές στο χώρο των γραμμάτων και των τεχνών.
Πανηγύρι Αγίας Αγάθης
Μέρος της λαϊκής πολιτιστικής δημιουργίας είναι και το περίφημο πλέον στην Ελλάδα πανηγύρι της Αγίας Αγάθης (Αγιαγάθης).Είναι εθνικοθρησκευτική γιορτή η οποία γίνεται κάθε χρόνο το τριήμερο 21-22 και 23 Αυγούστου ημέρα απόδοσης της εορτής της κοιμήσεως της Θεοτόκου.
Μαντί (φαγητό)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Υεμενική κουζίνα Κατηγορία:Κουζίνα των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων Κατηγορία:Παλαιστινιακή κουζίνα Κατηγορία:Τρόφιμα με βάση το ρύζι
Αλουμινόχορτο
Το Αλουμινόχορτο, αγγλ. Aluminium Plant (επιστ. Pilea cadierei, Πιλέα του Καντιέρ) είναι διακοσμητικό φυτό της οικογένειας των Κνιδοειδών (Urticaceae). Σ' αυτή την οικογένεια ανήκουν γνωστά είδη όπως η τσουκνίδα και το περδικάκι. Ειναι ιθαγενές φυτό του Βιετνάμ και καλλιεργείται για το εντυπωσιακό του φύλλωμα.
Πολλαπλασιασμός
Το αλουμινόχορτο πολλαπλασιάζεται με μοσχεύματα που πρέπει να κόβονται την άνοιξη.
Λίγκα ντε Όνρα 2011–12
Βαθμολογία
Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν:
Συνεδριακό Κέντρο της Ρώμης
Το κτήριο
Η κατασκευή όλου του συγκροτήματος έχει μεγάλη αντοχή στο σεισμό και είναι υπολογισμένη βιοκλιματικά.
Προγκρές 2
Το Προγκρές 2 (ρωσικά: Прогресс-2) ήταν σοβιετικό μη επανδρωμένο διαστημόπλοιο το οποίο εκτοξεύτηκε το 1978 για να ανεφοδιάσει τον διαστημικό σταθμό Σαλιούτ 6. Ήταν το δεύτερο διαστημόπλοιο τύπου Προγκρές, συγκεκριμένα της αρχικής έκδοσης 7K-TG, που στάλθηκε στο διάστημα και ταυτόχρονα το δεύτερο από δώδεκα συνολικά που συνδέθηκε με τον Σαλιούτ 6. Μετέφερε προμήθειες για το πλήρωμα του σταθμού, καύσιμα για την διεξαγωγή τροχιακών ελιγμών καθώς και επιστημονικό εξοπλισμό.
Φειδίας
Η ζωή και το έργο του
Ο Φειδίας παράλληλα φιλοτέχνησε το περίφημο χρυσελεφάντινο άγαλμα της Αθηνάς Παρθένου για το σηκό του Παρθενώνα (446-438 π.Χ.), που είχε κολοσσιαίο μέγεθος και αποτέλεσε καινοτομία στην τεχνική των λατρευτικών αγαλμάτων. Όμως το έργο θα πρέπει να καταστράφηκε από την πυρκαγιά που έπληξε το εσωτερικό του ναού τον 3ο αι. μ.Χ. Έχει απομείνει ένα μέρος της θεμελίωσης του βάθρου στο δάπεδο του Παρθενώνα. Η Αθηνά Παρθένος υπήρξε μία δημιουργία που συνδύαζε τα πολύτιμα υλικά με τα μυθολογικά θέματα και συμπύκνωνε το ιστορικό παρελθόν και τη δύναμη της Αθηναϊκής δημοκρατίας του 5ου π.Χ. αιώνα. Ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος αναφέρει το ύψος του αγάλματος (11,544 μ.) και ο Παυσανίας αναλυτική περιγραφή. Μία ιδέα για τον τύπο του αγάλματος παρέχουν τα ρωμαϊκά αντίγραφα, όπως η Αθηνά Lenormant και η Αθηνά της Βαρβακείου (Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο). Η θεά ήταν όρθια σε βάθρο ύψους 1,20 μ., φορούσε αιγίδα και πλούσια διακοσμημένο κράνος. Στο δεξί της χέρι κρατούσε χρυσή Νίκη, ενώ το αριστερό άγγιζε την ασπίδα, όπου φώλιαζε το ιερό φίδι, υπόσταση του μυθικού Εριχθόνιου. Στον ξύλινο πυρήνα του αγάλματος στερεώνονταν τα ενδύματα με μορφή σφυρήλατων ελασμάτων χρυσού, ενώ το πρόσωπο και τα γυμνά μέρη της μορφής ήταν από πλάκες ελεφαντόδοντου. Ο χρυσός ζύγιζε 44 τάλαντα (1.140 χλγρ).