Περίπτωση_των_Καταλανών_(Πόλεμος_Ισπανικής_Διαδοχής)
Η στροφή uk: αυγούστου-σεπτεμβρίου 1714
Η 3η και η 4η απριλίου, 1714, ένα μήνα μετά την υπογραφή της Συνθήκης της Rastatt, πραγματοποιήθηκε στη βουλή των Λόρδων μια έντονη συζήτηση κατά την οποία η αντιπολίτευση να λίνκολν ήταν να επικρίνουν την κυβέρνηση tory για να έχουν εγκαταλείψει οι καταλανοί και δεν τους έχει διατηρηθεί "την πλήρη απόλαυση όλων τους απλά και αρχαία ελευθεριών", η οποία θεωρούν ότι είναι μια πραγματική ντροπή στη Μεγάλη Βρετανία. Ωστόσο, Bolingbroke, όχι μόνο απέρριψε την κριτική, αλλά διέταξε τον ναύαρχο Wishart τον αποκλεισμό της Μπαρτσελόνα από τη θάλασσα, με το πρόσχημα ότι οι καταλανοί και mallorcans ήταν να βλάπτουν το εμπόριο, οι βρετανοί στη Μεσόγειο, και την ίδια στιγμή τον πρεσβευτή της στη Μαδρίτη, απέστειλε επιστολή προς το Γενικό Συμβούλιο της Καταλονίας, συμβουλεύοντας τον να παραδοθεί και να υποβάλλει τον νόμιμο ηγεμόνα. τον Ιούλιο, Bolingbroke, επίσης, απέρριψε την πρόταση του εκπροσώπου των Τριών Κοινοτήτων της Καταλονίας στο Λονδίνο Pau Ignasi de Dalmases - Ros, επειδή η βασίλισσα Anne"πάρτε για κατάθεση στην Καταλονία ή, τουλάχιστον, τη Βαρκελώνη και τη Μαγιόρκα για την ειρήνη του γενικού χωρίς να αφήσει τους να πάει σε κανέναν, μέχρι που, μέσω της συνθήκης adjudiquin και την τήρηση των προνομίων τους" —σε σχέση με τις διαπραγματεύσεις που πραγματοποιήθηκε στο Baden—, επειδή αυτό θα μπορούσε να σημαίνει η συνέχιση του πολέμου. μικρογραφία|Πρώτη σελίδα από την έκδοση "Η Λυπηρή Ιστορία των Καταλανών" Η τρέχουσα κριτική προς την πολιτική της βρετανικής με σεβασμό των συμμάχων τους καταλανούς και mallorcans οδήγησε επίσης σε δύο εκδόσεις που εμφανίστηκαν μεταξύ μαρτίου και σεπτεμβρίου του 1714. Σε Περίπτωση που Οι Καταλανοί Θεωρούνται, μετά παραπέμπουν επανειλημμένα την ευθύνη που προσλαμβάνονται από το βρετανικό την ενθάρρυνε τους καταλανούς να την εξέγερση και την έλλειψη στήριξης που είχαν τότε, όταν θα πολεμήσει και μόνη της, είχε πει: Από την άλλη πλευρά, Η θλιβερή Ιστορία των Καταλανών, αφού αφηγείται τα γεγονότα κατά τη διάρκεια του πολέμου, δεν ήταν υμνούν τον ηρωισμό των καταλανών: "τώρα ο κόσμος έχει ήδη ένα νέο παράδειγμα της επιρροής που μπορεί να ασκήσει την ελευθερία του νου γενναιόδωρη". αριστερά|μικρογραφία| Πορτρέτο του 1715 από βασιλιάς [[Γεώργιος Α΄ της Μεγάλης Βρετανίας|Γεώργιος Α΄ της Μεγάλης Βρετανίας.]] Η "υπόθεση των καταλανών", έδωσε μια πλήρη σειρά του, όταν η βασίλισσα Άννα της Αγγλίας πέθανε στις 1 Αυγούστου 1714 και τον διάδοχό της, Γεώργιος Α΄ της Μεγάλης Βρετανίας, έδωσε διαταγές του βρετανού πρέσβη στο Παρίσι, επειδή pressionés Louis XIV με σκοπό να υποχρεωθεί ο βασιλιάς Φίλιππος Β το γεγονός ότι είναι συμβιβασμός για να κρατήσει τους νόμους και τους θεσμούς του Πριγκιπάτου της Καταλονίας. Οι πιέσεις όμως βρετανοί δεν το κάνει η επίδραση του Louis XIV, παρά το γεγονός ότι είχαμε μήνες ενημέρωσε τον εγγονό του,"έως μέτρια σοβαρότητα με την οποία θέλετε να τη θεραπεία τους [των καταλανών]. Αν και οι επαναστάτες, είναι τα θέματα και πρέπει να τα αντιμετωπίσουμε ως πατέρα, τη διόρθωσή τους, αλλά μην τους χάσουμε". Στη συνέχεια, Dalmases, ζήτησε ο βρετανικός στόλος συγκεντρώνεται στη Βαρκελώνη για να επιτευχθεί μια κατάπαυση του πυρός που έληξε με την περικύκλωση borbònic της πόλης, αίτημα το οποίο έγινε δεκτό από τη βρετανική κυβέρνηση. Από την άλλη πλευρά Felip Ferran de Sacirera ελήφθη στο κοινό στις 18 Σεπτεμβρίου από τον βασιλιά Γεωργίου Α΄, ο οποίος ήταν στη Χάγη από το Λονδίνο για να στεφθεί, στην οποία υποσχέθηκε ότι θα είναι εφικτό για την Καταλονία, αλλά φοβόμουν ότι ήταν πολύ αργά. Στην πραγματικότητα, λίγες μέρες μετά την ήξεραν την είδηση ότι το 12 Σεπτεμβρίου 1714, Βαρκελώνη είχε capitulat. Στις 29 Σεπτεμβρίου, ο Τζορτζ Και έφτασε στο Λονδίνο.