cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Νήσος Στιούαρτ
Ιστορία και ονομασία
Για μερικούς, το Ρακιούρα είναι συντομευμένη εκδοχή του Te Rakiura a Te Rakitamau, που μεταφράζεται ως "το μεγάλο κοκκίνισμα από ντροπή του Ρακιταμάου", σε αναφορά με την ντροπή του τελευταίου όταν έγινε αποδέκτης άρνησης να παντρευτεί όχι από μία, αλλά δύο κόρες, ενός αρχηγού του Νησιού. Σύμφωνα με έναν Μαορί θρύλο, ένας αρχηγός στο νησί με το όνομα Τε Ρακιταμάου ήταν παντρεμένος με μια νεαρή γυναίκα που αρρώστησε θανάσιμα και τον ικέτευσε να παντρευτεί την ξαδέρφη της μετά το θάνατό της. Ο Τε Ρακιταμάου κωπηλάτησε κατά μήκος του Te Moana Tapokopoko a Tawhiki (Ισθμός Φοβό) προς το Νότιο Νησί όπου ζούσε η ξαδέρφη, αλλά ανακάλυψε πως αυτή είχε πρόσφατα παντρευτεί. Κοκκίνησε από ντροπή και έτσι το νησί ονομάστηκε Te Ura o Te Rakitamau.
Νεάπολη Αιτωλοακαρνανίας
Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Νεάπολη
Αντρέα Κορνάρο
Πηγές
Κατηγορία:Μαρκήσιοι της Βοδονίτσας Κατηγορία:Τριτημόριοι της Καρύστου Αντρεα Κατηγορία:Ιστορία της Καρπάθου
Επιχείρηση Moonshot
Δομή
Η Oxford Nanopore ανέπτυξε μια τεχνολογία που ονομάζεται LAMPore. Της έχει ανατεθεί η παροχή εκατομμυρίων εξετάσεων με βάση μια νέα μέθοδο εξέτασης που ονομάζεται Transcriptase Loop Amplification (LAMP) και βρίσκεται υπό ανάπτυξη- ελπίζεται ότι οι εξετάσεις αυτές θα μπορούν να παρέχουν ένα αποτέλεσμα σε λιγότερο από μία ώρα. Η κυβέρνηση κατέβαλε επίσης 323 εκατομμύρια λίρες για 90 εκατομμύρια κιτ δοκιμών σάλιου διάρκειας 20 λεπτών, χημικά και 600 μηχανήματα "Genie HT" που κατασκευάστηκαν από την OptiGene, μια εταιρεία με έδρα το Horsham του Sussex.
Ιστορία
Περίπου μια εβδομάδα πριν από την ανακοίνωση του Τζόνσον, ο Matt Hancock, ο υπουργός Υγείας, είχε ανακοινώσει ότι η κυβέρνηση θα παρείχε χρηματοδότηση ύψους 500 εκατομμυρίων λιρών για την ανάπτυξη ενός τεστ σάλιου που θα παρήγαγε αποτέλεσμα μέσα σε 20 λεπτά. Τέτοια τεστ θα χρησιμοποιούνταν σε χώρους εργασίας και αναψυχής για να ελέγχονται τακτικά όσοι εισέρχονται στις εγκαταστάσεις. Το πρόγραμμα έχει ως στόχο την παροχή 10 εκατομμυρίων εξετάσεων την ημέρα έως το 2021, δίνοντας του τη δυνατότητα να εξετάζει ολόκληρο τον πληθυσμό του Ηνωμένου Βασιλείου κάθε εβδομάδα, με τα ιατρεία γενικών ιατρών και τα φαρμακεία να αξιοποιούνται για να κάνουν την πρόσβαση του κοινού στις εξετάσεις πολύ πιο εύκολη.
Υποδοχή
Πολιτικοί της αντιπολίτευσης, συμπεριλαμβανομένου του Jonathan Ashworth, του σκιώδους υπουργού Υγείας, αμφισβήτησαν τη σκοπιμότητα του προγράμματος, όταν το σύστημα ήδη δυσκολεύεται να αντιμετωπίσει τον όγκο των εξετάσεων που απαιτούνται από αυτό. Απαντώντας στις ανησυχίες, ο Grant Shapps, ο Υπουργός Μεταφορών, δήλωσε ότι η τεχνολογία για την εφαρμογή του συστήματος δεν υπήρχε ακόμη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πανδημία COVID-19
Λίχτενσταϊν
Γεωγραφία
thumb|left|250px|Χάρτης του Λίχτενσταϊν Το Λίχτενσταϊν βρίσκεται στην κοιλάδα του Άνω Ρήνου στις Άλπεις και συνορεύει ανατολικά με την Αυστρία και δυτικά με την Ελβετία. Τα δυτικά σύνορα του πριγκιπάτου ορίζονται από τον ποταμό Ρήνο. Ανατολικά, η επικράτεια ακολουθεί την ορογραφία και τα υψόμετρα είναι μεγαλύτερα, με ψηλότερο σημείο την κορυφή Γκράουσπιτς στα 2.599 μέτρα.
Διακυβέρνηση
Η νομοθετική εξουσία ασκείται από τη βουλή, γνωστή ως Λάντταγκ, η οποία αποτελείται από 25 μέλη που εκλέγονται για τετραετή θητεία σύμφωνα με μία αναλογική αντιπροσώπευση. 15 μέλη εκλέγονται από την περιφέρεια Όμπερλαντ και δέκα από την Ούντερλαντ. Τα πολιτικά κόμματα πρέπει να έχουν ποσοστό πάνω από 8% της εθνικής ψήφου για να έχουν έδρες στη βουλή.
Οικονομία
Η φορολογία των επιχειρήσεων στη χώρα είναι σχετικά μικρή, γεγονός που έχει προσελκύσει αρκετές επιχειρήσεις στο να τη δηλώσουν σαν έδρα τους. Το εισόδημα από τη φορολογία των επιχειρήσεων αυτών αποφέρει το 30% του συνολικού εισοδήματος του Λίχτενσταϊν.
Δημογραφία
Ο πληθυσμός του πριγκιπάτου ανέρχεται σε 39.444 κατοίκους, με βάση στοιχεία του 2022, ενώ τα στατιστικά στοιχεία του πληθυσμού έχουν ως εξής:
The Empire Strikes First
To The Empire Strikes First είναι ο δέκατος τρίτος δίσκος του πανκ συγκροτήματος Bad Religion. Κυκλοφόρησε στις 7 Ιουνίου του 2004 από την Epitaph.
Βασεόφιλα
Ασθένειες που σχετίζονται με τα βασεόφιλα
Η κυτταροπενία των βασεόφιλων (χαμηλός αριθμός βασεοφίλων) είναι δύσκολο να αποδειχθεί αφού ο φυσιολογικός αριθμός βασεοφίλων είναι τόσο χαμηλός. Κυτταροπενία των βασεόφιλων έχει παρατηρηθεί σε άτομα που πάσχουν από αυτοάνοση κνίδωση (μια χρόνια κατάσταση φαγούρας). Η βασεοφιλία είναι συχνή και μπορεί να παρατηρηθεί σε ορισμένες μορφές λευχαιμίας ή λεμφώματος. Συγκεκριμένα βασεοφιλία ονομάζεται η παθολογική κατάσταση κατά την οποία αυξάνεται ο αριθμός των βασεοφίλων .Η μεμονωμένη βασεοφιλία δεν αποτελεί κλινικό πρόβλημα και μπορεί να συνοδεύει καταστάσεις υπερευαισθησίας, μυξοίδημα, ελκώδη κολίτιδα.
Αργεντινή δεκάρα
Ιστορικό
Δεν άργησαν λοιπόν να βρεθούν οι επιτήδειοι εκμεταλλευτές της ομοιότητας και της διαφοράς της αξίας για να μεταφέρουν με πλοίο στην Ελλάδα όχι βέβαια και ευκαταφρόνητο αριθμό αργεντινών δεκάρων τις οποίες προσπάθησαν και εν μέρει το πέτυχαν, σε μικρό σχετικά βαθμό, να τις θέσουν σε κυκλοφορία ως ισότιμης αξίας.
Διαμέρισμα Μπολίβαρ
Η έκταση του διαμερίσματος είναι 25.978 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της εκτιμάται στους 2.002.431 κατοίκους.
Βραΐλα
Οικονομία
Το λιμάνι της Βραΐλας είναι προσβάσιμο σε μικρά και μεσαίου μεγέθους ποταμόπλοια και διαθέτει μεγάλες εγκαταστάσεις και αποθήκες σιτηρών. Είναι, επίσης, ένα σημαντικό βιομηχανικό κέντρο, με μεταλλουργίες, κλωστοϋφαντουργίες, επεξεργασίας τροφίμων, και άλλα εργοστάσια.
Ραμάζ του Κάρτλι
Bιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Δυναστεία των Μπαγκρατιόνι
Εθνικό Μουσείο του Καποντιμόντε
18ος αιώνας
Ο μετέπειτα Κάρολος Γ΄ της Ισπανίας έγινε βασιλιάς της Νεάπολης και της Σικελίας το 1734. Έθεσε το ερώτημα αν υπήρχε κατάλληλος χώρος για τη στέγαση των έργων τέχνης που είχε κληρονομήσει από τη μητέρα του, Ελιζαμπέττα Φαρνέζε, τμήμα της οικογενειακής συλλογής που είχε εκκινήσει από τον Πάπα Παύλο Γ΄ (Αλεσσάντρο Φαρνέζε) τον 16ο αιώνα και συνεχίστηκε από τους κληρονόμους του. Διαμοιρασμένα μεταξύ Ρώμης και Πάρμας, μερικά έργα τέχνης, ιδιαίτερα όσων η αξία υπερέβαινε το κόστος μεταφοράς, μεταφέρθηκαν στο Βασιλικό ανάκτορο της Νάπολης (μεταξύ αυτών και πίνακες των Ραφαήλ, Αννιμπάλε Καρράτσι, Κορρέτζο, Τιτσιάνο και Παρμιτζανίνο), αλλά εκεί έλειπε μια αίθουσα εκθέσεων. Προϊόντος του χρόνου, η υπόλοιπη συλλογή μεταφέρθηκε και φυλάχτηκε στις αποθήκες, γεγονός που απειλούσε την ακεραιότητά της, ακόμη και από τα στοιχεία της φύσης, λόγω της μικρής απόστασης από τη θάλασσα. Το 1738 ο βασιλιάς ξεκίνησε την κατασκευή ενός κτιρίου στον λόφο του Καποντιμόντε, ώστε να το χρησιμοποιήσει ως μουσείο, ενώ παράλληλα κάλεσε μια ομάδα ειδικών για να διαμορφώσει το εσωτερικό, ώστε να δεχτεί τη συλλογή: Το σχέδιο προέβλεπε ότι τα έργα θα στεγάζονταν σε δωμάτια που έβλεπαν προς τον νότο, προς τη θάλασσα. Ενώ η κατασκευή δεν είχε ακόμη ολοκληρωθεί, οι πρώτοι πίνακες άρχισαν να τοποθετούνται το 1758 σε δώδεκα δωμάτια, διαχωρισμένοι κατά καλλιτέχνη και κατά σχολή ζωγραφικής. Σήμερα δεν είναι γνωστό ποιοι πίνακες είχαν τοποθετηθεί πού, γιατί οι επετηρίδες της εποχής καταστράφηκαν κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Επόμενο στάδιο ήταν ο εξοπλισμός του Μουσείου, που άρχισε ήδη από το 1755 υπό τη διεύθυνση του ζωγράφου Τζουζέππε Μπονίτο (Giuseppe Bonito) από το Καστελλαμάρε ντι Στάμπια (Castellammare di Stabia), κοντά στη Νάπολη.
20ός και 21ος αιώνας
Η αρχή του 20ού αιώνα σηματοδοτεί μια περίοδο στασιμότητας του Μουσείου: Αυτό γίνεται κατοικία των οικογενειών των Δουκών της Αόστα, ενώ οι συλλογές που θα σχημάτιζαν τον πυρήνα του μελλοντικού Μουσείου συγκεντρώνονταν ακόμη στο "Ανάκτορο των Σπουδών", το οποίο, με την ενοποίηση της Ιταλίας, είχε μετονομαστεί σε Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Νάπολης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μουσεία τέχνης στην Ιταλία Κατηγορία:Μουσεία στην Ιταλία
Τάρια Χάλονεν
Σταδιοδρομία
Γεννήθηκε στο Ελσίνκι στις 24 Δεκεμβρίου του 1943. Σπούδασε νομικά και απέκτησε τίτλο Μάστερ από το Πανεπιστήμιο του Ελσίνκι, το 1968. Έγινε δικηγόρος και παντρεύτηκε τον Δρα Πένττι Αραγιάρβι (Pentti Arajärvi).
Έγινε η πρώτη γυναίκα πρόεδρος της χώρας μετά την εκλογή της, το 2000. Στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών η Χάλονεν πήρε 40% έναντι 34,4% για τον αντίπαλό της, Έσκο Άχο του Κόμματος του Κέντρου. Επειδή κανείς από τους δύο υποψηφίους δεν συγκέντρωσε άνω του 50%, οι εκλογές επαναλήφθηκαν στον δεύτερο γύρο, όπου αναδείχθηκε οριακά νικήτρια η Χάλονεν με 51,6% έναντι 48,4% του Άχο. Ανέλαβε πρόεδρος την 1η Μαρτίου του 2000. Εξασφάλισε νέα εξαετή θητεία, επικρατώντας οριακά -με ποσοστό 51,8%- του συντηρητικού αντιπάλου της Σάουλι Νιινίστο στις εκλογές του 2006, σε επαναληπτική ψηφοφορία (δεύτερος γύρος) στις 29 Ιανουαρίου του 2006. Η θητεία της έληξε το 2012, οπότε και την διαδέχτηκε ο Σάουλι Νιινίστο.
Πάολο Ουτσέλλο
Βίος και έργο
Κατά την περίοδο 1425 - 1430 ο Ουτσέλλο βρέθηκε στη Βενετία, όπου δημιούργησε μωσαϊκά στην πρόσοψη της Βασιλικής του Αγίου Μάρκου. Δυστυχώς από το εκεί έργο του δεν διασώθηκε τίποτε. . Είναι πιθανό να επηρεάστηκε από τις (χαμένες πλέον) νωπογραφίες του Πιζανέλλο και του Τζεντίλε ντα Φαμπριάνο που διέθετε τότε το Ανάκτορο των Δόγηδων. Το 1431 ο Ουτσέλλο επιστρέφει στην Φλωρεντία, ενώ είναι πιθανόν πριν την επιστροφή του να επισκέφθηκε τη Ρώμη συντροφιά με τον Ντονατέλλο και, πιθανώς, και με τον Μαζολίνο ντα Πανικάλε (Masolino da Panicale). Σύμφωνα με εικασίες, που συνέλεξε ο Μαρτίνος Ε' σχετικά με ανθρώπους της τέχνης της εποχής, είναι πιθανό να συνεργάστηκε με τον Μαζολίνο στον κύκλο των εικόνων Uomini illustri (επιφανείς άνθρωποι) στο Ανάκτορο Ορσίνι. Ούτε από αυτό τον κύκλο έχει διασωθεί κάτι. Το 1431 ο καλλιτέχνης επιστρέφει στη Φλωρεντία, όπου συμμετέχει στις νωπογραφίες Storie della Genesi (Ιστορίες από τη Γένεση) στο περιστύλιο της Μονής της Σάντα Μαρία Νοβέλλα, γνωστό ως "Chiostro verde" (Πράσινο περιστύλιο, λόγω του πράσινου φόντου των τοιχογραφιών). Είναι τα παλαιότερα διασωζόμενα, αν και πολύ άσχημα διατηρημένα, έργα του Ουτσέλλο. Δημιούργησε, επίσης, μια σειρά από νωπογραφίες στο περιστύλιο της μονής του San Miniato al Monte, όπου απεικόνισε σκηνές από μοναστικούς μύθους. Και αυτές οι εργασίες του είναι πολύ άσχημα διατηρημένες, εν τούτοις μπορεί κανείς να διακρίνει τόσο την ομοιότητα των μορφών με αυτών στη Σάντα Μαρία Νοβέλλα όσο και την ανανεωμένη προοπτική που είχε εμφανιστεί στη Φλωρεντία κατά τη διάρκεια της παραμονής του καλλιτέχνη στη Βενετία.
Παραπομπές
Please correct NO.11.the link to a pill sales site.
Οι Τσιγγάνοι (Πούσκιν)
Στην αστρονομία
Προς τιμήν της ηρωίδας του ποιήματος Ζεμφίρας ονομάστηκε ο αστεροειδής 1014 Σεμφύρα, που ανακαλύφθηκε στις 29 Ιανουαρίου 1924 από τον Καρλ Βίλελμ Ράινμουτ στη Χαϊδελβέργη, στην επέτειο των εκατό ετών από τη συγγραφή του ποιήματος.
Out of Our Heads
Η ευρωπαϊκή έκδοση του δίσκου είχε διαφορετικό εξώφυλλο και περιείχε ηχογραφήσεις οι οποίες πραγματοποιήθηκαν μετά την αμερικάνικη κυκλοφορία του, όπως τα κομμάτια "She Said "Yeah"", "Gotta Get Away", "Talkin' 'Bout You", "Oh, Baby (We Got a Good Thing Going)", "Heart of Stone" και "I'm Free". Κάποια εξ αυτών κυκλοφόρησαν στις Ηνωμένες Πολιτείες με το άλμπουμ "December's Children (And Everybody's)".
Καφέ Ζερμπώ
Ιστορία
Η ιστορία του «Καφέ Ζερμπώ» αρχίζει με τον ζαχαροπλάστη Χένρικ Κούγκλερ (Henrik Kugler), που καταγόταν από την πόλη Σοπρόν (Sopron) της δυτικής Ουγγαρίας, ο οποίος άνοιξε το 1858 ένα καφε-ζαχαροπλαστείο (cafe-conditeri) στη Βουδαπέστη, που έγινε σύντομα τόπος κοινωνικής συνάθροισης στην ουγγρική πρωτεύουσα. Ο τύπος της εποχής έγραφε: «Σ' ένα διακοσμημένο με γούστο σαλόνι, μπορεί να βρει κανείς, παράλληλα με το πιο καλό κινέζικο και ρωσικό τσάι, έξοχα σερβιρισμένο, μεγάλη ποικιλία από κέικ και γλυκίσματα και το καλύτερο παγωτό σ' ολόκληρη τη Βουδαπέστη».
Θαυμακό Φθιώτιδας
Γεωγραφία - Ιστορία
Το Θαυμακό βρίσκεται προς τα βόρεια όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Λάρισας και Περιφερειακή Ενότητα Καρδίτσας, στη νοτιοανατολική άκρη του Θεσσαλικού κάμπου. Απέχει 10 χλμ. ΒΔ. από τον Δομοκό (έδρα του δήμου), 44 χλμ. Β.-ΒΔ. από Λαμία, 26 χλμ. Ν.-ΝΔ. από τα Φάρσαλα και 53 χλμ. ΝΔ. από την Καρδίτσα (μέσω Ανάβρας). Μέσα από το χωριό περνάει η Σιδηροδρομική γραμμή Πειραιά-Θεσσαλονίκης όπου έχει προγραμματιστεί το 2024 να υπάρχει στάση της "Νέας Διπλής Σιδηροδρομικής Γραμμής Υψηλών Ταχυτήτων Τιθορέας – Λειανοκλαδίου - Δομοκού" ενώ στα ανατολικά περνάει η ΕΟ Λαμίας - Λάρισας. Ανατολικά του χωριού, σε απόσταση 1 χλμ., υπάρχουν ερείπια αρχαίας πόλης, η οποία πιθανολογείται ότι ήταν οι Θαυμακοί όπου σύμφωνα με τον Όμηρο  υπήρχε ιερό της θεάς Αρτέμιδος. Στην ίδια περιοχή, την περίοδο της τουρκοκρατίας, λειτουργούσε συγκρότημα με 7 νερόμυλους. Ενοριακός ναός είναι η εκκλησία του Αγίου Νικολάου, στον περίβολο της οποίας σώζονται δύο στρόγγυλοι μαρμάρινοι κίονες, ενώ νότια προς την κατεύθυνση για Δομοκό, είναι η παλιά Μονή Αγίου Κωνσταντίνου (Τσατάλι) που γνώρισε μεγάλη ακμή στην τουρκοκρατία. Από τον Θαυμακό κατάγεται η δημοσιογράφος του Υπουργείου Μεταφορών Μαρία Λιλιοπούλου.
Χέρτσεγκ Νόβι
Δημογραφικά στοιχεία
Θρησκεύματα το 2011
Μεταφορές
Το Χέρτσεγκ Νόβι προσεγγίζεται από λεωφορεία που προέρχονται από την ενδοχώρα του Μαυροβουνίου και τη Σερβία. Η Αδριατική Οδός, ένας αυτοκινητόδρομος με δύο λωρίδες κυκλοφορίας που εκτείνεται κατά μήκος των ακτών του Μαυροβουνίου, περνά μέσα από το Χέρτσεγκ Νόβι, πριν συγχωνευθεί με το κροατικό του τμήμα στα σύνορα των δύο χωρών. Υπάρχουν επίσης μικρά πλοιάρια που συνδέουν την πόλη με τις γειτονικές περιοχές του Κόλπου.
Κλίμα
Η μέση ετήσια βροχόπτωση είναι στα 1.930 χιλιοστά. Η σχετική υγρασία του αέρα είναι στο υψηλότερό της επίπεδο, στο 80%, κατά το φθινόπωρο, ενώ το χαμηλότερό της επίπεδο είναι το 63%, το καλοκαίρι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις του Μαυροβουνίου Κατηγορία:Παράκτιες πόλεις στο Μαυροβούνιο
Τελικός (διοργάνωση)
Ο τελικός μιας διοργάνωσης είναι ο αγώνας ή ο γύρος το αποτέλεσμα του οποίου καθορίζει τον νικητή ολόκληρης της διοργάνωσης.
Μονσορώ
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Περιοχής του Λίγηρα
Άγιοι Θεόδωροι Μαγνησίας
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
(Πηγή: )
Barclays
Η Barclays έχει τις ρίζες της σε μία τραπεζική επιχείρηση χρυσοχοϊας που δημιουργήθηκε στη πόλη του Λονδίνου το 1690. Ο Τζέιμς Μπάρκλι έγινε συνέταιρος στην επιχείρηση το 1736. Το 1896 αρκετές τράπεζες στο Λονδίνο και τις αγγλικές επαρχίες, συμπεριλαμβανομένης της Backhouse's Bank και της Gurney's Bank, ενώθηκαν σε μια τράπεζα με την επωνυμία «Barclays and Co.». Κατά τη διάρκεια των επόμενων δεκαετιών η Barclays επεκτάθηκε σε σημείο να γίνει μια εθνική τράπεζα. Το 1967, η Barclays ανέπτυξε την πρώτη διανομή μετρητών στον κόσμο. Η Barclays έχει κάνει πολυάριθμες εταιρικές εξαγορές, συμπεριλαμβανομένης της London, Provincial and South Western Bank το 1918, της British Linen Bank το 1919, της Mercantile Credit το 1975, της the Woolwich το 2000 και της Lehman Brothers, με δραστηριότητα στη Βόρεια Αμερική, το 2008.
1900 - 1945
Μεταξύ 1905 και 1916, η Barclays επέκτεινε το δίκτυο των καταστημάτων της κάνοντας εξαγορές μικρών αγγλικών τραπεζών. Περαιτέρω επέκταση ακολούθησε το 1918 όταν η Barclays συγχωνεύτηκε με τη London, Provincial and South Western Bank και το 1919, όταν η βρετανική τράπεζα Linen εξαγοράστηκε από την Barclays, αν και η βρετανική τράπεζα Linen διατηρούσε ξεχωριστό διοικητικό συμβούλιο και συνέχισε να εκδίδει τα δικά της τραπεζογραμμάτια.
Το 1941, κατά τη διάρκεια της Γερμανικής κατοχής της Γαλλίας, ένα υποκατάστημα της Barclays στο Παρίσι, με επικεφαλής τον Marcel Cheradame, συνεργάστηκε άμεσα με τις δυνάμεις του Άξονα. Ανώτεροι αξιωματούχοι της τράπεζας προσέφεραν εθελοντικά τα ονόματα των Εβραίων υπαλλήλων, και ύστερα παραχώρησαν περίπου εκατό Εβραΐκούς τραπεζικούς λογαριασμούς στους Γερμανούς κατακτητές. Το υποκατάστημα του Παρισιού χρησιμοποίησε τα κεφάλαιά του για να αυξήσει την επιχειρησιακή δύναμη ενός μεγάλου λατομείου που βοήθησε στην παραγωγή χάλυβα για τους Γερμανούς. Δεν υπήρχε ένδειξη επαφής μεταξύ της έδρας στο Λονδίνο και του υποκαταστήματος στο Παρίσι κατά τη διάρκεια της κατοχής. Ο Marcel Cheradame διατηρήθηκε ως διευθυντής υποκαταστήματος μέχρι να αποσυρθεί στη δεκαετία του '60.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιχειρήσεις του Ηνωμένου Βασιλείου Κατηγορία:Βρετανικά εμπορικά σήματα
Μαρία Δεσύλλα - Καποδίστρια
Η Μαρία Δεσύλλα - Καποδίστρια (25 Μαρτίου 1898 - 15 Αυγούστου 1980 ) ήταν δήμαρχος Κέρκυρας και δισεγγονή του Γεωργίου Καποδίστρια, αδελφού του Ιωάννη Καποδίστρια κυβερνήτη της Ελλάδας. Ήταν η πρώτη εκλεγμένη γυναίκα Δήμαρχος στη σύγχρονη ελληνική ιστορία σε αναπληρωματικές εκλογές.
Παλάτι του Ρας ελ Τιν
Το παλάτι του Ρας ελ Τιν (αραβικά: قصر رأس التين, "Παλάτι του Ακρωτηρίου των Σύκων") είναι ένα παλάτι στην ομώνυμη συνοικία της Αλεξάνδρειας στην Αιγύπτο, χτισμένο στην όχθη της Μεσογείου Θάλασσας. Είναι μία από τις επίσημες κατοικίες του Προέδρου της Αιγύπτου. Κατά τη διάρκεια του Χεδιβάτου της Αιγύπτου ήταν βασιλικό παλάτι. Το παλάτι του Ρας ελ Τιν είναι το παλαιότερο βασιλικό παλάτι της Αιγύπτου που βρίσκεται ακόμα σε χρήση.
Ιστορία
Για τον σχεδιασμό και την κατασκευή του παλατιού ο Μεχμέτ Αλί Πασάς προσέλαβε έναν αριθμό ξένων αρχιτεκτόνων και μηχανικών στους οποίους συμπεριλαμβάνονταν οι Γιέζι Μπεκ, ο βοηθός του Λα Βιάλ και ο Λε Τζερουάζ. Η κατασκευή ξεκίνησε το 1834 και διήρκησε 11 χρόνια, με το παλάτι να έχει ολοκληρωθεί το 1845. Τελικά ωστόσο αποφασίστηκε στο παλάτι να γίνουν ορισμένες βελτιώσεις και να χτιστούν δύο επιπλέον πτέρυγες με αποτέλεσμα τα έργα να διαρκέσουν μέχρι το 1847, όποτε και έγιναν τα επίσημα εγκαίνια.
Πρε Λιγκ Πετοσφαίρισης Ελλάδας Γυναικών 2018–19
Ομάδες - Γεωγραφική διασπορά
Από τις δώδεκα ομάδες που συμμετέχουν, η μία υποβιβάστηκε από την Α1 Εθνική Κατηγορία 2017-18, η μία προβιβάστηκε από την Α2 (Π.Α.Ο.Κ.), η μία δήλωσε εκ νέου συμμετοχή στα πρωταθλήματα έπειτα από την προπέρσινη συμμετοχή της και υποβιβασμό από την Α1 (Παναθηναϊκός) και οι υπόλοιπες εννέα συμμετείχαν από την περσινή περίοδο:
Άξελ Β. Γιοχάνεσεν
Ο Άξελ Γιοχάνεσεν (Aksel Vilhelmsson Johannesen, 8 Νοεμβρίου 1972-) είναι δικηγόρος και πολιτικός από τα νησιά Φερόες, πρωθυπουργός από τις 22 Δεκεμβρίου 2022 έχοντας διατελέσει ξανά στο αξίωμα αυτό από τις 15 Σεπτεμβρίου 2015 ως τις 16 Σεπτεμβρίου 2019. Ανήκει στο Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα.
Εναλλακτικά Ανταλλακτικά Δίκτυα
Μία περίπτωση πιστωτικών μονάδων υπηρεσιών είναι οι Τράπεζες Χρόνου, που ως κύριο στόχος του έχουν μια από τα κάτω αντιμετώπιση της οικονομικής και κοινωνικής κρίσης. Η ισότητα στηρίζεται στην αντίληψη ότι οι συμμετέχοντες ανταλλάσσουν μεταξύ τους χρόνο.
Φιλιππίνες
Μετά την Ανεξαρτησία
Το 1965 εκλέχτηκε πρόεδρος ο Φερδινάντο Μάρκος, το κύριο πρόσωπο της ιστορίας των Φιλιππίνων για τα επόμενα 20 χρόνια. Στα τέλη της δεκαετίας του 1960 και στην αρχή της δεκαετίας του 1970 γνώρισε οικονομική ανάπτυξη που ήταν η δεύτερη στην Ασία, μετά την Ιαπωνία. Στις 26 Ιανουαρίου του 1970, ημέρα μεγάλης διαδήλωσης 20.000 φοιτητών, εργατών και αγροτών στη Μανίλα, σκοτώθηκαν τέσσερις φοιτητές και τραυματίστηκαν συνολικά 530 άτομα. Εν όψει των εκλογών για την ανάδειξη των 320 αντιπροσώπων στη Συνταγματική Συνέλευση, η οποία θα αναλάμβανε την αναθεώρηση του Συντάγματος του 1935, οι διαδηλωτές ζητούσαν υπερκομματική ιδιότητα των υποψηφίων και κυρίως να μην προέρχονται από το κυβερνών Εθνικιστικό Κόμμα, δικαίωμα ψήφου από τα 18 και περιορισμό της προεδρικής θητείας σε δύο μόνο περιόδους. Όταν ο πρόεδρος Φερδινάντο Μάρκος και η σύζυγός του Ιμέλντα Μάρκος δέχτηκαν επίθεση έξω από το μέγαρο της Γερουσίας, επακολούθησαν συμπλοκές με εκατοντάδες τραυματίες. Η εκρηκτική κατάσταση έφτασε στην κορύφωσή της στις 30 Ιανουαρίου, όταν 15.000 άτομα συγκρότησαν νέα διαδήλωση, η οποία κατέληξε σε νέα αιματοχυσία. Τα σχολεία και τα πανεπιστήμια έκλεισαν για μία εβδομάδα και στις 2 Φεβρουαρίου ο πρόεδρος Μάρκος δεσμεύτηκε να μη θέσει υποψηφιότητα για τρίτη θητεία και αποχή των βουλευτών του κόμματός του από τις εκλογές για τη Συνταγματική Συνέλευση. Όμως ούτε οι δεσμεύσεις του ούτε ο κυβερνητικός ανασχηματισμός και η αποπομπή του αρχηγού της αστυνομίας έφεραν αποτέλεσμα. Οι ταραχές συνεχίστηκαν σε όλη τη διάρκεια του 1970, όχι μόνο στη Μανίλα αλλά και σε άλλες περιοχές της νησιωτικής χώρας. Στη Λουσόν δράση ανέπτυξαν ο φιλοκινεζικός Νέος Λαϊκός Στρατός και ο Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός, που προήλθαν από τη διάσπαση του κομμουνιστικού ανταρτικού κινήματος Χουκ, ενώ στο μεγαλύτερο νησί, το Μιντανάο, το αριστερό αποσχιστικό Κίνημα των Μελανοχιτώνων συγκρούστηκε με τον κυβερνητικό στρατό. Οι Μελανοχίτωνες ήταν κυρίως Μόρος, δηλαδή μουσουλμάνοι -4.000.000 σε σύνολο πληθυσμού 38.000.000. Η έκρυθμη κατάσταση παρατάθηκε για πολλά χρόνια στις Φιλιππίνες, με την ιδιαίτερη στρατηγική σημασία για τη Δύση, όπου όμως, η ανισότητα και η διαφθορά του καθεστώτος Μάρκος, που παρέμεινε στην εξουσία μέχρι το 1986, ευνόησαν την ανάπτυξη του αντιαμερικανισμού και των ακραίων κινημάτων.
Κλίμα
Η μέση ετήσια θερμοκρασία είναι περίπου 26,6 °C. Σε κάθε περιοχή στις Φιλιππίνες, η θερμοκρασία επηρεάζεται περισσότερο από το υψόμετρο και λιγότερο από γεωγραφικό μήκος ή πλάτος (αν βρίσκεται ανατολικά ή δυτικά, βορειότερα ή νοτιότερα, αντίστοιχα). Συνήθως, οι παραθαλάσσιες περιοχές έχουν όλες παρόμοιες θερμοκρασίες. Αντίθετα, η μέση ετήσια θερμοκρασία του Μπάγκιο, πόλης της νήσου Λουσόν που βρίσκεται σε υψόμετρο 1500 μέτρα πάνω από τη θάλασσα, είναι 18.3°C, καθιστώντας το δημοφιλή προορισμό τις ζεστές εποχές. Η ετήσια βροχόπτωση διαφέρει από μέρος σε μέρος. Μπορεί να φτάσει τα 5.000 χιλιοστά στις ανατολικές νήσους αλλά λιγότερο από 1.000 χιλιοστά σε μερικές από τις απάνεμες κοιλάδες.
Κυβέρνηση και πολιτική
Από τη διακυβέρνηση του Ράμος και μετά (δεκαετία του 90'), έχουν γίνει προσπάθειες αλλαγής του πολιτειακού συστήματος των Φιλιππίνων από ενιαίο κράτος, που είναι σήμερα, σε ομοσπονδιακό και από το προεδρικό σε κοινοβουλευτικό, χωρίς όμως επιτυχία. Η διαφθορά στις Φιλιππίνες αποτελεί ένα διαχρονικό πολύ σημαντικό πρόβλημα,  την οποία ορισμένοι ιστορικοί αποδίδουν στο σύστημα διακυβέρνησης που τέθηκε σε εφαρμογή κατά την περίοδο της Ισπανικής αποικιοκρατίας.
Διεθνείς σχέσεις
μικρογραφία| Ο [[Ροντρίγκο Ντουτέρτε|Πρόεδρος Ροντρίγκο Ντουτέρτε και ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ συζητούν κατά τη διάρκεια διμερούς συνάντησης τον Νοέμβριο του 2017.]] Ως ιδρυτικό μέλος των Ηνωμένων Εθνών, η χώρα έχει εκλεγεί 4 φορές στο Συμβούλιο Ασφαλείας. Η χώρα συμμετέχει ενεργά σε ειρηνευτικές αποστολές, ιδιαίτερα στο Ανατολικό Τιμόρ. Πάνω από 10 εκατομμύρια Φιλιππινέζοι ζουν και εργάζονται στο εξωτερικό.
Νησίδα Γκρος
Παραπομπές
https://en.wikipedia.org/wiki/Gros_Islet
Release from Agony
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Destruction Κατηγορία:Άλμπουμ του 1987
Φιλιππίνες
Οικονομία
Οι Φιλιππινέζοι του εξωτερικού συμβάλλουν σημαντικά στην οικονομία των Φιλιππίνων ενισχύοντας οικονομικά τις οικογένειές τους που βρίσκονται πίσω στην πατρίδα. Η περιφερειακή ανάπτυξη είναι άνιση, με τη Λουσόν -και συγκεκριμένα την περιοχή της Μανίλας- να κερδίσει τον μεγαλύτερο βαθμό οικονομικής ανάπτυξης, εις βάρος άλλων περιφερειών. Βιομηχανίες υπηρεσιών όπως ο τουρισμός έχουν αναγνωριστεί ως τομείς που θα μπορούσαν να αναπτυχθούν εντυπωσιακά.
IC Markets
Λειτουργίες
Οι δραστηριότητας της IC Markets ρυθμίζονται από την CySEC στην ΕΕ, την Αρχή Χρηματοπιστωτικής Συμπεριφοράς στις Σεϋχέλλες και την Αυστραλιανή Επιτροπή Κινητών Αξιών και Επενδύσεων στην Αυστραλία.
Flocafé
Καταστήματα
Αυτά ήταν τα καταστήματα Flocafé μέχρι το Δεκέμβριο του 2018:
Ανοσοσφαιρίνη A
Ενεργότητα της IgA
Η μεγάλη επικράτηση της IgA στις περιοχές των βλεννογόνων είναι αποτέλεσμα συνεργασίας μεταξύ πλασματοκυττάρων, που παράγουν πολυμερή IgA (pIgA) και επιθηλιακών κυττάρων βλεννογόνων, που εκφράζουν έναν ανοσοσφαιρινικό υποδοχέα, τον πολυμερή Ig υποδοχέα (pIgR). Ο pIgA ελευθερώνεται από τα κοντινά ενεργοποιημένα πλασματοκύτταρα και συνδέεται με τον pIgR. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την μεταφορά της IgA, κατά μήκος των επιθηλιακών κυττάρων των βλεννογόνων και τη διάσπασή της από τον pIgR, με στόχο την έγχυσή της σε εξωτερικές εκκρίσεις.
Παθολογία της IgA
Μείωση ή απουσία της IgA, γνωστή ως εκλεκτική ανεπάρκεια της IgA, μπορεί να είναι μία κλινικά σημαντική ανοσοανεπάρκεια.
Η Neisseria gonorrheae (που προκαλεί την γονόρροια), ο Streptococcus pneumoniae, και ο Haemophilus influenzae τύπου Β ελευθερώνουν μία πρωτεάση, που καταστρέφει την IgA.
Αμπάριζα
Κανόνες
Οι ομάδες ρίχνουν ένα κέρμα για να δουν ποια από τις δύο θα ξεκινήσει πρώτη. Αυτή που προκύπτει, στέλνει έναν παίκτη της να βγει από τη θέση του. Αυτός, φωνάζοντας "παίρνω αμπάριζα και βγαίνω", βγαίνει τρέχοντας προς το χώρο ανάμεσα στις 2 αμπάριζες. Κάποιος παίκτης της αντίπαλης ομάδας βγαίνει και αυτός και τρέχει να τον πιάσει για να τον φυλακίσει. Ο πρώτος υποχωρεί, επειδή φοβάται μήπως σκλαβωθεί αν πιαστεί από τον παίκτη που έφυγε μετά από αυτόν. Τότε, ένας ακόμη παίκτης της πρώτης ομάδας βγαίνει να καλύψει τον συμπαίκτη του, προσπαθώντας παράλληλα να φοβίσει αυτός τον αντίπαλο ή, ακόμη καλύτερα, να τον πιάσει πρώτος. Έτσι, ο ένας μετά τον άλλον, βγαίνουν από την αμπάριζά τους και προσπαθούν να πιάσουν όσους έχουν απομείνει, ενώ κάποιοι ξαναγυρίζουν για να πάρουν δυο ανάσες και να σκεφτούν την επόμενη στρατηγική τους.
Παραλλαγές
Μέσα στις στενές οδούς της πόλης, είχε κανείς την δυνατότητα να κρυφτεί και να αιφνιδιάσει τον αντίπαλο σε αντίθεση με τον ανοιχτό χώρο, και αυτό έκανε πιο ενδιαφέρον το παιχνίδι. Η διαφορά ήταν πως, αν έπαιζαν πολλά άτομα και οι παίκτες της μιας ομάδας πιάνονταν αλυσίδα μεταξύ τους, με τον τελευταίο να κρατάει την κολόνα, αυτός που απομακρυνόταν έβρισκε γρηγορότερα άσυλο στον τελευταίο κρίκο της αλυσίδας, από το να πρέπει να ξαναγυρίσει πίσω στην αμπάριζά του.
Μια άλλη παραλλαγή που παίζεται από τους προσκόπους, είναι γνωστή ως «σημαίες». Η διαφορά ήταν πως η κάθε ομάδα έχει μια σημαία που πρέπει να υπερασπιστεί. Αν η μία ομάδα καταφέρει να πάρει τη σημαία της άλλης και να την πάει στην δική της αμπάριζα, αυτομάτως λήγει το παιχνίδι, με νικήτρια την ομάδα που έχει και τις δύο σημαίες. Σε αυτή την παραλλαγή, οι ομάδες αφήνουν πάντα κάποιον πίσω να φυλάει τη σημαία και να αποτρέψει την αντίπαλη ομάδα να την κατακτήσει.
Ορθοβούνι Τρικάλων
Το Ορθοβούνι είναι ένα ορεινό χωριό του νομού Τρικάλων, που ανήκει διοικητικά στο δήμο Μετεώρων και απέχει περίπου 20 χλμ. από την Καλαμπάκα. Το υψόμετρό του είναι 637 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας και ο πληθυσμός του, σύμφωνα με την απογραφή του 2001, είναι 143 κάτοικοι. Το Ορθοβούνι πανηγυρίζει στη μνήμη της Αγίας Παρασκευής (26 Ιουλίου).
Παναγιώτης Κοτρωνάρος
Αθλητική δράση
Εκτός την δράση του στο χώρο του βουνού, ο Παναγιώτης Κοτρωνάρος από νεαρή ηλικία ασχολήθηκε με πάθος με το στίβο και αργότερα με διάφορα αθλήματα υπεραντοχής σε ξηρά και θάλασσα, με επιτυχίες στον υπερμαραθώνιο Σπάρταθλον (250km), τους κολυμβητικούς διάπλους Τορωναίου & Μεσσηνιακού κόλπου (26 & 35km), το Ironman Τρίαθλο και τους ορεινούς αγώνες δρόμου (UTMB 160km, Route 120km, Olympus Marathon 44km κ.α).
Αλμπέρ Τουρνέρ
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 11 Μαρτίου 1862 στη Νίκαια. Τιμήθηκε με το βραβείο της Ρώμης το 1888. Διηύθυνε αρχαιολογικές ανασκαφές στους Δελφούς από το 1892 ως το 1901. Μελέτησε τον αρχαιολογικό χώρο των Δελφών, έκανε γραφική αναπαράσταση του ιερού και ανάπλασε διάφορα κτίρια του. Διετέλεσε πρώτος διευθυντής του αρχαιολογικού μουσείου των Δελφών. Διετέλεσε επίσης ανώτατος αρχιτέκτων της πόλης των Παρισίων. Εκλέχτηκε μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας των Καλών Τεχνών το 1919. Προς τιμήν του ονομάστηκε πλατεία στο Παρίσι και στήθηκε προτομή του που φιλοτέχνησε ο Λουί Κονβέρ (Louis Convers).
Αρχάνθρωποι
Τους Αρχανθρώπους δημιούργησε ο Αλέξανδρος Ζαχαριάδης το 1997 στη Θεσσαλονίκη. Το σχήμα αποτελείται από τους Αλέξανδρο Ζαχαριάδη (φωνή, κιθάρα, σύνθεση, στίχοι), Κρυστάλλη Βουζάκη (κιθάρα), Κωνσταντίνο Σακαλή (πλήκτρα), Ελισάβετ Μήτσα (βιολί)  και Νίκο Βοζίκη (κρουστά).
Ματθαίος Α΄
Βιογραφικά στοιχεία
Κατά την Πατριαρχία του αγωνίστηκε να εξυγιάνει τα οικονομικά του Πατριαρχείου και πήρε σημαντικές συνοδικές αποφάσεις για τον κλήρο και τους μοναχούς. Σώζεται η διαθήκη του («''Επιτελεύτιος βούλησις και διδασκαλία...»).
Περαιτέρω ανάγνωση
Ματθαίος Α Ματθαίος Κατηγορία:Βυζαντινοί του 14ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί του 15ου αιώνα Κατηγορία:Επίσκοποι του 14ου αιώνα Κατηγορία:Επίσκοποι του 15ου αιώνα
Γκρέιτ Φολς (Μοντάνα)
Ένα πολιτιστικό, εμπορικό και οικονομικό κέντρο στο κεντρικό τμήμα της πολιτείας, το Γκρέιτ Φολς βρίσκεται ακριβώς ανατολικά των Βραχωδών Ορέων και διχοτομείται από τον ποταμό Μιζούρι. Απέχει 290 χλμ από την ανατολική είσοδο του Εθνικού Πάρκου Γκλέισιερ στη βόρεια Μοντάνα και 425 χλμ από το Εθνικό Πάρκο Γιέλοουστοουν στη νότια Μοντάνα και το βόρειο Ουαϊόμινγκ. Ένας ομοσπονδιακός αυτοκινητόδρομος βορρά-νότου, ο I-15, εξυπηρετεί την πόλη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Μοντάνα
Σαβιέ Μαργκαϊράζ
Ο Σαβιέ Μαργκαϊράζ (γερμ. Xavier Margairaz, γεννηθείς στις 7 Ιανουαρίου 1984) είναι Ελβετός ποδοσφαιριστής που παίζει στην ΦΚ Ζυρίχη ως αμυντικός μέσος.
Καριέρα με την Εθνική Ελβετίας
Κατηγορία:Ελβετοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελβετίας Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2006 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΑ Οσασούνα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νεσατέλ Ξαμάξ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Λοζάν-Σπορ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ζυρίχη Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Σιόν
Ρεϋνιόν
Ιστορία
thumb|Χάρτης της Ρεϊνιόν Άραβες ναυτικοί που πρώτοι προσέγγισαν το νησί αυτό, το ονόμασαν Αντνά Αλ Μαγκριμπάιν («Δυτικό Νησί»). Οι πρώτοι Ευρωπαίοι που έφτασαν στο νησί και το βρήκαν ακατοίκητο ήταν οι Πορτογάλοι, το 1635, και του έδωσαν την ονομασία Σάντα Απολλώνια, από την Αγία Απολλωνία.
Volkswagen CC
Εμπορική τοποθέτηση στην αγορά
Το Passat CC παρουσιάστηκε για πρώτη φορά τον Ιανουάριο του 2008, στο Διεθνές Σαλόνι Αυτοκινήτου του Ντιτρόιτ, και μπήκε στη μαζική παραγωγή τον Μάρτιο του 2008. Διατέθηκε στην αγορά από την Volkswagen ως ένα λίγο μεγαλύτερο και κάπως πιο πολυτελές μοντέλο από το κανονικό σεντάν Volkswagen Passat, ανήκοντας επίσημα στην κατηγορία E σύμφωνα με την εταιρεία, χωρίς ωστόσο να θεωρηθεί πάντα και σε όλες τις αγορές όπου διατέθηκε, ως αυτοκίνητο πολυτελείας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
CC Κατηγορία:Μεσαία αυτοκίνητα Κατηγορία:Αυτοκίνητα πολυτελείας Κατηγορία:Γερμανικά αυτοκίνητα
Ποταμοσφυριχτής
Αναπαραγωγή
Η αναπαραγωγική περίοδος είναι από τον Απρίλιο μέχρι τον Ιούλιο, ανάλογα με το γεωγραφικό πλάτος, αλλά στις περιοχές της Β. Αφρικής, μπορεί να ξεκινήσει ήδη από τον Μάρτιο (del Hoyo et al. 1996). Στις νότιες επικράτειες υπάρχει διπλή ωοτοκία, ενώ στις βόρειες μόνο μία (1).
Άγγελος Σημηριώτης
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες θεατρικοί συγγραφείς Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός
Νάντια Βαλαβάνη
Πολιτική σταδιοδρομία
Μεταπολιτευτικά, δραστηριοποιήθηκε στο ΚΚΕ, από το οποίο αποχώρησε το 1989.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες οικονομολόγοι Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ Κατηγορία:Βουλευτές Β΄ Αθηνών Κατηγορία:Έλληνες αναπληρωτές υπουργοί Οικονομικών Κατηγορία:Αντιδικτατορικός αγώνας
Ρούνι Μάρα
Η Ρούνι Μάρα (Patricia Rooney Mara, 17 Απριλίου 1985) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός. Το ντεμπούτο της στην υποκριτική έγινε το 2005 και από τότε έχει πρωταγωνιστήσει σε αρκετές ταινίες όπως το θρίλερ Εφιάλτης στον δρόμο με τις λεύκες (A Nightmare on Elm Street), ριμέικ της ομότιτλης ταινίας τρόμου του 1984 και το The Social Network (2010). To 2011, η Μάρα υποδύθηκε τον πρωταγωνιστικό ρόλο της Λίζμπεθ Σαλάντερ στην ταινία Το κορίτσι με το τατουάζ (The Girl with the Dragon Tattoo) σε σκηνοθεσία Ντέιβιντ Φίντσερ. Η ταινία αποτελεί την πρώτη από τις τρεις ταινίες που θα γυρίσει η Sony Pictures, βασισμένη στην τριλογία βιβλίων Millennium του Στιγκ Λάρσον. Για την ερμηνεία της έλαβε υποψηφιότητα για Όσκαρ και Χρυσή Σφαίρα α' γυναικείου ρόλου.
Μαίρη Ουίλι Άρβιν
Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος
Τον Οκτώβριο 1919 άρχισε να δουλεύει ως κοινωνικός λειτουργός του Ερυθρού Σταυρού στην Χόπκινσβιλ, Κεντάκι.
Βασίλειος Τσούπρας
Επάλξεις
Είναι ιδρυτής της Ορθόδοξης Πολιτιστικής και Κοινωνικής κίνησης ΕΠΑΛΞΕΙΣ, και διευθυντής σύνταξης της ομώνυμης εφημερίδας Επάλξεις (εφημερίδα), που εκδίδεται από το 1974. Με τη συγγραφική δράση και τα κηρύγματά του έχει συμβάλει στη διαμόρφωση του Χριστιανοκοινωνικού ρεύματος στη θεολογική ζωή της Ελλάδας.
Εργογραφία
Δεν τους βλέπετε τριγύρω πόσοι είναι οι εχθροί;
τους κλαδεύουν οι Κρουμίτες και οι Γραικοί τους αγνοούν.
είναι σκούξιμο και θρήνοι, σπαραγμοί μικρών παιδιών,
Μα κι εδώ μέσα στη χώρα τί μεγάλη αδιαντροπιά!
Πείνα, ψέμα κι αδικία, γενική κακομοιριά
τρέξτε, τρέξτ’ ελευθερώστε κάθε χώμα ελληνικό.
πίστη, δίκιο και αλήθεια για οφέλη της στιγμής;
Ούλωφ Πάλμε
Ο Σβεν Ούλωφ Γιοαχίμ Πάλμε (Sven Olof Joachim Palme, 30 Ιανουαρίου 1927 – 28 Φεβρουαρίου 1986) ήταν Σουηδός σοσιαλοδημοκράτης πολιτικός και πρωθυπουργός. Υπήρξε ηγέτης του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος από το 1969 έως το 1986 και Πρωθυπουργός της Σουηδίας από τον Οκτώβριο του 1969 ως τον Οκτώβριο του 1976 και μαζί με Υπουργική Κυβέρνηση από τον Οκτώβριο του 1982. Ο Πάλμε δολοφονήθηκε το 1986 και στη θέση του τον διαδέχτηκε ο Ίνγκβαρ Κάρλσον.
Πολιτική καριέρα
Ο Ούλωφ Πάλμε κατείχε διάφορες κυβερνητικές θέσεις από το 1963 και μετά. Το 1967 έγινε υπουργός Παιδείας και τον επόμενο χρόνο υπήρξε στόχος δριμείας κριτικής από αριστερούς φοιτητές που διαμαρτύρονταν κατά των σχεδίων της κυβέρνησης για πανεπιστημιακή μεταρρύθμιση. Στις 14 Οκτωβρίου του 1969 διαδέχτηκε τον επί 23 χρόνια πρωθυπουργό Τάγκε Ερλάντερ αρχιτέκτονα της πολιτικής του "τρίτου δρόμου" ανάμεσα στο σοσιαλισμό και τον καπιταλισμό. Την ημέρα εκείνη έκλεισε η αυλαία στην εποχή Ερλάντερ και άρχισε η εποχή Πάλμε. Ο Πάλμε εξελέγη ομοφώνως ως ο νέος ηγέτης από το συνέδριο του Σοσιαλδημοκρατικού κόμματος. Ο Ούλωφ Πάλμε, με την εντεκάχρονη πείρα στην πολιτική και την άσκηση της εξουσίας, φιλοδοξούσε να βελτιώσει τη Σουηδία του "κοινωνικού κράτους πρόνοιας" με το μεταρρυθμιστικό του πρόγραμμα που τιτλοφορήθηκε "Ισότητα με θεμελιώδη μεταμόρφωση της κοινωνίας". Υπέρμαχος των δημοκρατικών ελευθεριών, ο Ούλωφ Πάλμε φιλοξένησε στη χώρα του πολλούς Έλληνες αντιπάλους της χούντας των συνταγματαρχών, ενώ ως διακηρυγμένος εχθρός του πολέμου στο Βιετνάμ, προκάλεσε στις αρχές της δεκαετίας του 1970 διεθνή σάλο, όταν επέτρεψε την παραμονή στη Σουηδία σε Αμερικανούς λιποτάκτες.
Με το ίδιο μέτρο
Το έργο έχει ταξινομηθεί ως κωμωδία καθώς έχει κοινά χαρακτηριστικά με άλλες σαιξπηρικές κωμωδίες, όπως μεταμφιέσεις, κωμικές σκηνές και αίσιο τέλος. Διαθέτει ωστόσο δραματικά στοιχεία όπως φυλακίσεις, καταδίκες, εκτελέσεις, εκβιασμούς και μονολόγους, στοιχεία χαρακτηριστικά των τραγωδιών. Σήμερα, αναφέρεται συχνά ως ένα από τα «προβληματικά έργα» του Σαίξπηρ λόγω του διφορούμενου ύφους του.
Γεώργιος Β. Τσούπρας
Σπουδές
Γνώριζε Αγγλικά, Σερβικά, Βουλγαρικά, Γαλλικά, Ιταλικά και Γερμανικά.
Εκπαίδευση
Από το 1998 έως το 2005, ήταν εκπαιδευτικός μέσης εκπαίδευσης στον ιδιωτικό τομέα, ενώ από το 2005 έως το 2019, ήταν εκπαιδευτικός μέσης εκπαίδευσης στον δημόσιο τομέα. Από το 2007, ήταν μέλος του διδακτικού ερευνητικού προσωπικού (ΔΕΠ) του τομέα Συστηματικής Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών.
2612 Κάθρυν
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Καθρυν
Κωνσταντίνος Μπράβος
Από το 1967 έως το 1970 ήταν Νομάρχης Φλωρίνης και από το 1970 Νομάρχης Μαγνησίας, ενώ το 1971 διορίστηκε Νομάρχης Ηρακλείου.
Παραπομπές
Μ Κατηγορία:Νομάρχες Ηρακλείου Κατηγορία:Νομάρχες Μαγνησίας Κατηγορία:Νομάρχες Φλώρινας Κατηγορία:Υπουργοί την περίοδο της στρατιωτικής δικτατορίας (1967-1974) Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Εσωτερικών
Στανίσουαφ Βοϊτσεχόφσκι
Δεύτερες εκλογές
Μετά τη δολοφονία του Προέδρου Γκάμπιελ Ναρουτόβιτς από τον Ελίγκιους Νιεβιαντόμσκι στις 16 Δεκεμβρίου 1922, ο Διεθύνων του Σέιμ, Μάτσεϊ Ράταϊ, ο οποίος υπηρέτησε για μικρό χρονικό διάστημα ως επικεφαλής του κράτους μετά τη δολοφονία, έθεσε την ημερομηνία των νέων προεδρικών εκλογών στις 20 Δεκεμβρίου 1922. Οι δεξιές πτέρυγες πρότειναν την υποψηφιότητα του Καθηγητή Καζίμιες Μοράφσκι. Ο Βοϊτσεχόφσκι επιλέχθηκε ξανά ως συμβιβαστικός υποψήφιος. Αρχικά, ο Βίτος συνέστησε το δικό του κόμμα να ψηφίσει τον Μοράφσκι. Η αριστερά αντιτάχθηκε σε αυτό και αποφάσισε να ψηφίσει τον Βοϊτσεχόφσκι, ωστόσο, σε σχέση με τα γεγονότα που οδήγησαν στη δολοφονία του Ναρουτόβιτς. Ως αποτέλεσμα της εσωτερικής κομματικής συζήτησης, αποφασίστηκε να υποστηριχθεί η υποψηφιότητα του Βοϊτσεχόφσκι. Στον πρώτο γύρο, ο Βοϊτσεχόφσκι εξασφάλισε 298 ψήφους, με τον Μοράφσκι να κερδίζει μόνο 221 ψήφους και έτσι ο Βοϊτσεχόφσκι κέρδισε τις εκλογές και έγινε ο δεύτερος Πρόεδρος της Πολωνίας. Μετά τις εκλογές, εκπρόσωποι της Εθνοσυνέλευσης εμφανίστηκαν στην κατοικία του Βοϊτσεχόφσκι για να τον ενημερώσουν για την εκλογή του ως Προέδρου. Θεώρησε ότι πρέπει να ακολουθηθεί η βούληση του Σέιμ και της Γερουσίας. Ο Άλφονς Έρντμαν εμφανίστηκε στο γραφείο του Βοϊτσεχόφσκι και του ζήτησε να απέχει από την αποδοχή της επιλογής του. Ωστόσο, ήταν πολύ αργά και ο Βοϊτσεχόφσκι αποφάσισε ότι η καθυστέρηση σε αυτό το θέμα ήταν ακατάλληλη. Στις 20 Δεκεμβρίου 1922, ο Βοϊτσεχόφσκι έδωσε τον προεδρικό όρκο και έγινε Πρόεδρος.
Θητεία
Ο Βοϊτσεχόφσκι προσπάθησε να διατηρήσει καλές σχέσεις με τον Γιούζεφ Πιουσούτσκι, ο οποίος ήταν σε διαρκή διαμάχη με τα επόμενα συμβούλια και ορισμένες κοινοβουλευτικές ομάδες. Ο λόγος της σύγκρουσης ήταν η οργάνωση των στρατιωτικών αρχών. Ο Πιουσούτσκι θεωρούσε πάντα τον Βοϊτσεχόφσκι ως άτομο που θα έπαιρνε το μέρος του. Όταν τον Ιούνιο του 1923, ο Στανίσουαφ Σεπτίτσκι υπέβαλε στο Σέιμ ένα νομοσχέδιο για τις υψηλότερες στρατιωτικές αρχές, ανακοινώνοντας την εκκαθάριση του ισχυρού στρατιωτικού συμβουλίου, στο οποίο ο Πιουσούτσκι διετέλεσε πρόεδρος, πυροδότησε μια έντονη διαμάχη μεταξύ του Βοϊτσεχόφσκι και του στρατάρχη. Ο Βοϊτσεχόφσκι προσπάθησε να επιλύσει αυτήν τη διαφωνία. Κατά συνέπεια, ο Πιουσούτσκι έστειλε μια επιστολή στον πρόεδρο στην οποία του απευθύνθηκε με τις λέξεις: «Έχετε ενεργήσει ως κατάλοιπο στο απόλυτο ζήτημα τιμής, το οποίο δεν σέβεται τα δικαιώματα της τιμής και ξεχνά ότι η τιμή ανήκει σε ανθρώπους προσωπικά, όχι επίσημα». Ο Βοϊτσεχόφσκι προσπάθησε να διαπραγματευτεί μεταξύ των αντιπολιτευόμενων μερών, περιλαμβανομένων και των σχολίων του Μάτσεϊ Ράταϊ, ο οποίος αντιτάχθηκε στη ανάθεση του Σικόρσκι στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας. Ο Πιουσούτσκι δεν ήθελε να συμβιβαστεί και να αντιμετωπίσει τον Βοϊτσεχόφσκι, όπως ο Ράταϊ θεωρούσε, προκλητικά και ως κατώτερος.
Εγκύκλιος των Ανατολικών Πατριαρχών
Κατά τη διάρκεια όλων αυτών, αναφέρεται ιδιαίτερα στην Τέταρτη Σύνοδος της Κωνσταντινούπολης (879-880) ως την Η΄ Οικουμενική Σύνοδο.
Ελληνικός εμφύλιος πόλεμος (1946–1949)
Παραδοσιακά, σημείο έναρξης του Εμφυλίου Πολέμου θεωρείται η επίθεση ομάδας ανταρτών στο Σταθμό Χωροφυλακής Λιτοχώρου Πιερίας τη νύχτα της 30ής Μαρτίου 1946, παραμονή των κοινοβουλευτικών εκλογών, από τις οποίες το ΚΚΕ απείχε και που οδήγησαν στο σχηματισμό κυβερνήσεων συνεργασίας του Κέντρου και της Δεξιάς. Ακολούθησαν κρατικές διώξεις αριστερών, που εντάθηκαν μετά την επιστροφή στην Ελλάδα του βασιλιά Γεώργιου Β΄ με ένα αμφιλεγόμενο δημοψήφισμα. Οι ομάδες των ανταρτών οργανώθηκαν υπό το Μάρκο Βαφειάδη στον Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας, που δρούσε σε ορεινές κυρίως περιοχές της επαρχίας, λαμβάνοντας την υποστήριξη χωρών του σοσιαλιστικού μπλοκ. Η κυβέρνηση, δεχόμενη την αμερικανική βοήθεια του σχεδίου Μάρσαλ με βάση το δόγμα Τρούμαν, πραγματοποίησε αντιανταρτικές επιχειρήσεις και εξαπέλυσε διώξεις υποστηρικτών του ΚΚΕ. Αντιμέτωπο με την κυβερνητική αδιαλλαξία, το Σεπτέμβριο του 1947 το ΚΚΕ προσανατολίστηκε σε πλήρη ρήξη και ίδρυσε δική του κυβέρνηση, υπό την ονομασία «Προσωρινή Δημοκρατική Κυβέρνηση», ενώ η κυβέρνηση των Αθηνών, το Δεκέμβριο του ίδιου έτους έθεσε εκτός νόμου το ΚΚΕ, με αποτέλεσμα να επέλθει ολομέτωπη σύγκρουση. Οι επιχειρήσεις του Δημοκρατικού και του Εθνικού Στρατού το 1948 δεν τελεσφόρησαν. Το 1949 με αρχιστράτηγο τον Αλέξανδρο Παπάγο ο Εθνικός στρατός εκκαθάρισε τη νότια και κεντρική Ελλάδα από αντάρτικες δυνάμεις. Οι τελευταίες μάχες στο Γράμμο και στο Βίτσι της Μακεδονίας έληξαν με την ήττα του ΔΣΕ, που ηττημένος αποχώρησε στην Αλβανία.
Κατοχή και Αντίσταση
Στη Μέση Ανατολή, η κυβέρνηση αποφάσισε να σχηματίσει ένοπλες δυνάμεις, με αξιωματικούς και στρατιώτες με δεξιά φρονήματα, που διέφυγαν από την Ελλάδα, οι οποίες θα συνεισέφεραν στον αγώνα κατά του Άξονα. Μαζί με αυτούς, θα καταφθάσουν στελέχη και φίλοι του κομμουνιστικού κινήματος, για τους οποίους ύψιστος σκοπός είναι ο αντιφασιστικός αγώνας. Έτσι, στον Βασιλικό Στρατό Μέσης Ανατολής, αλλά και στο Βασιλικό Ναυτικό, θα υποχρεωθούν να συνυπάρξουν πολιτικές ομάδες με αντίθετο πολιτικό προσανατολισμό.
Οι πρώτες εμφύλιες συγκρούσεις (1943-1944)
Καθώς οι μονάδες του ΕΛΑΣ ήταν πολύ ισχυρότερες, κατάφεραν να κερδίσουν τον ΕΔΕΣ στο πεδίο της μάχης και να απειλήσουν τις δυνάμεις του Ζέρβα με ολοκληρωτική καταστροφή. Η αυτοπεποίθηση του ΕΛΑΣ, ότι θα διαλύσει τον ΕΔΕΣ, τον οδήγησε στο να απορρίψει τις βρετανικές προτάσεις για κατάπαυση των επιθέσεων. Την ίδια στιγμή, ξεκίνησαν αντιανταρτικές επιχειρήσεις των Γερμανών, που έδωσαν την ευκαιρία στον Ζέρβα να περισώσει τους μαχητές του.
Απελευθέρωση
thumb|Πλήθος Αθηναίων υποδέχεται την εξόριστη ελληνική κυβέρνηση υπό τον Γεὠργιο Παπανδρέου, 18 Οκτωβρίου 1944. Οι γερμανικές κατοχικές δυνάμεις άρχισαν να αποσύρονται σταδιακά, από διάφορες περιοχές της Ελλάδας, από το τέλος του καλοκαιριού του 1944, λόγω της τροπής που είχε πάρει ο πόλεμος στο Ρωσικό και το Γαλλικό μέτωπο. Σχετικά με την Αθήνα, γίνονταν επαφές μεταξύ Βρετανών και Γερμανών, ώστε να μην πέσουν τα όπλα των τελευταίων στον ΕΛΑΣ, αλλά και να μην κάνουν σαμποτάζ οι Γερμανοί εκεί, κατά την αποχώρησή τους. Οι δυνάμεις του ΕΛΑΣ εισέρχονταν σε πολλές από τις πόλεις απ' όπου έφευγαν οι Γερμανοί. Στην Αθήνα, ο ΕΛΑΣ δεν προχώρησε σε λουτρό αίματος, κάτι που εύκολα θα μπορούσε να είχε κάνει, απλώς και μόνο με τα μέλη των βοηθητικών του οργανώσεων. Αντίθετα, μέλη του ΕΑΜ που διαδήλωναν, σκοτώθηκαν από πυροβολισμούς αντιεαμικών οργανώσεων. Τα Τάγματα Ασφαλείας πολέμησαν μέχρις εσχάτων, κάτι που προέκυψε και από την πολιτική όξυνσης, την οποία άσκησαν οι Γερμανοί, για να διαφύγουν με ασφάλεια. Γίνανε κάποιες μάχες, όπως η Μάχη του Μελιγαλά, η οποία κατέληξε σε ήττα των, ταμπουρωμένων στην ομώνυμη κωμόπολη, ταγματασφαλιτών. Ακολούθησαν δίκες των επικεφαλείς τους στο Μελιγαλά και στην Καλαμάτα. Στην κεντρική πλατεία της τελευταίας εκτελέσθηκε, ο «Νομάρχης» Περωτής, αρχηγός των Ταγμάτων Ασφαλείας στην ευρύτερη περιοχή της Μεσσηνίας. Η φονικότερη όμως, εμφύλια σύγκρουση έγινε στο Κιλκίς.
Τα Δεκεμβριανά του 1944
Το χρονικό διάστημα από την απελευθέρωση έως το Φεβρουάριο του 1945 έμεινε γνωστό, σε διάφορες περιοχές της επαρχίας, ως η περίοδος της «Εαμοκρατίας».
thumb|left|Βρετανοί στρατιώτες στα Δεκεμβριανά γεγονότα στην Αθήνα (6 Δεκεμβρίου 1944). Σε τελεσίγραφο της κυβέρνησης Παπανδρέου δόθηκε προθεσμία ως τις 10 Δεκεμβρίου για τον αφοπλισμό όλων των ένοπλων δυνάμεων, πλην μικρών τμημάτων του ΕΛΑΣ και του ΕΔΕΣ, που θα χρησιμοποιούνταν, αν κρινόταν απαραίτητο, σε επιχειρήσεις σε Κρήτη και Δωδεκάνησα. Επίσης, εξαιρέθηκαν η Τρίτη Ορεινή Ταξιαρχία και ο Ιερός Λόχος. Διαμαρτυρόμενοι για την εξαίρεση αυτή, οι έξι υπουργοί του ΕΑΜ παραιτήθηκαν από την κυβέρνηση εθνικής ενότητας, στις 2 Δεκεμβρίου. Την επομένη, το ΕΑΜ οργάνωσε συλλαλητήριο, το οποίο κηρύχθηκε παράνομο και πνίγηκε στο αίμα. Την ίδια μέρα, ξεκίνησαν συμπλοκές μεταξύ των δυνάμεων του ΕΛΑΣ, που βρίσκονταν στην Αθήνα, και των βρετανικών δυνάμεων, που ήταν υπό τις διαταγές του στρατηγού Σκόμπυ. Αυτός είχε εντολές από τον Τσώρτσιλ να δράσει σαν σε κατεχόμενη πόλη. Σε συνδρομή της κυβέρνησης, και εναντίον του ΕΛΑΣ στάλθηκαν βρετανικές ενισχύσεις, που ανέβασαν το πλήθος των βρετανικών στρατιωτικών δυνάμεων στην Ελλάδα σε 80.000-90.000. Από αυτούς, 15.000 στην Αθήνα, κατά τον Μ. Λυμπεράτο, τις πρώτες και μόνο μέρες των Δεκεμβριανών. Στο πλευρό των βρετανικών και κυβερνητικών δυνάμεων στρατεύτηκαν η οργάνωση Χ, πρώην μέλη των ταγμάτων ασφαλείας, τα οποία είχαν παραδοθεί στον ΕΛΑΣ, αλλά και οι λοιπές αντιστασιακές οργανώσεις (Ρ.Α.Ν, ΠΕΑΝ κ.α.). Την ημέρα των Χριστουγέννων, ο Βρετανός πρωθυπουργός, Τσώρτσιλ, επισκέφθηκε την Αθήνα για διαπραγματεύσεις. Αυτές απέτυχαν. Η επίθεση, που εξαπολύθηκε κατόπιν εναντίον του, από τον ΕΛΑΣ, τον ανάγκασε να εγκαταλείψει την Αθήνα και οι εχθροπραξίες τερματίστηκαν στις 11 Ιανουαρίου 1945.
Κρατικές διώξεις και αντάρτικη κινητοποίηση
Από τις αρχές του χρόνου, οι συγκρούσεις ανάμεσα στις αντίπαλες πλευρές βρίσκονταν σε πλήρη εξέλιξη. Στα μέσα Φεβρουαρίου το ΠΓ του ΚΚΕ αποφάσισε για πρώτη φορά να δώσει μεγαλύτερη έμφαση στον ένοπλο αγώνα παρά την έννομη δράση. Στις 13 Φεβρουαρίου του 1947, ομάδα του Δημοκρατικού Στρατού Πελοποννήσου κατέλαβε αιφνιδιαστικά τη Σπάρτη και απελευθέρωσε, από τις φυλακές της πόλης, 176 κρατούμενους. Τον Απρίλιο, τέθηκε σε εφαρμογή από την κυβέρνηση το σχέδιο «Τέρμινους», με σκοπό την εκμηδένιση των αντάρτικων ομάδων, που δρούσαν στην κεντρική και βόρεια Ελλάδα. Η επιχείρηση ξεκίνησε από τα νότια Άγραφα, όπου δρούσαν ισχυρές δυνάμεις του Δημοκρατικού Στρατού. Ένα τάγμα του Δημοκρατικού Στρατού της περιοχής βρέθηκε εγκλωβισμένο από τις δυνάμεις του κυβερνητικού στρατού στα Μεγάλα Βραγγιανά. Οι ομάδες των ανταρτών, έχοντας ως μόνη διέξοδο το πέρασμα από τον ορεινό αυχένα της Νιάλας, αποφάσισαν να το διασχίσουν. Στην πορεία τους, οι καιρικές συνθήκες επιδεινώθηκαν και η σφοδρή χιονοθύελλα που ξέσπασε προκάλεσε τον θάνατο πολλών στρατιωτών και αμάχων, που τους συνόδευαν. Στην ίδια επιχείρηση, καταγράφηκε και το μοναδικό περιστατικό, κατά τη διάρκεια του εμφυλίου, όπου στρατιώτες των αντίπαλων πλευρών βρέθηκαν συμφιλιωμένοι, για ένα βράδυ, να μοιράζονται τις ίδιες σκηνές, για να προστατευτούν από τη μανία της φύσης. Οι επιχειρήσεις μεταφέρθηκαν, στη συνέχεια, βορειότερα, στον Κόζιακα και στα Τζουμέρκα. Το Μάιο, μεταφέρθηκαν στα Χάσια, τα Αντιχάσια και τη βόρεια Πίνδο και τον επόμενο μήνα, επεκτάθηκαν προς τον Όλυμπο και τα Πιέρια. Παρά τη μεγάλη τους έκταση, οι επιχειρήσεις του Ελληνικού στρατού δε στέφτηκαν από επιτυχία καθώς, οι αντάρτες του ΔΣΕ κατάφερναν να ανακαταλαμβάνουν περιοχές ή να διεισδύουν σε νέες. Από τα μέσα του καλοκαιριού, ο ΔΣΕ ανέλαβε μεγάλης έκτασης επιθετικές επιχειρήσεις, με την απόπειρα κατάληψης της πόλης των Γρεβενών, στις 25 Ιουλίου 1947, και του Μετσόβου, δύο μήνες αργότερα, στις 18 Οκτωβρίου. Και οι δύο απόπειρες απέτυχαν. Η αποτυχία των εκκαθαριστικών επιχειρήσεων προκάλεσε κυβερνητική κρίση, που οδήγησε σε πτώση της κυβέρνησης Μάξιμου, στις 23 Αυγούστου. Μετά από μία βραχύβια κυβέρνηση, του Κωνσταντίνου Τσαλδάρη, σχηματίστηκε, στις 7 Σεπτεμβρίου 1947, κυβέρνηση συνεργασίας Λαϊκού Κόμματος - Φιλελευθέρων, πρωθυπουργός της οποίας ανέλαβε ο Θεμιστοκλής Σοφούλης. Η κυβέρνηση Σοφούλη ψήφισε, στις 11 Σεπτεμβρίου, τη χορήγηση αμνηστίας σε όσους αντάρτες παρέδιδαν τα όπλα τους, σε διάστημα ενός μήνα. Η προσπάθεια αυτή δεν έφερε τα αναμενόμενα αποτελέσματα, λόγω της έντονης δυσπιστίας προς την κυβέρνηση. Το σχέδιο κατευνασμού εγκαταλείφθηκε τελικά, στα μέσα Οκτωβρίου, με νέες διώξεις να ακολουθούν και με την απαγόρευση κυκλοφορίας του Ριζοσπάστη (18 Οκτωβρίου 1947).
Τα γεγονότα του 1948
Το 1948, εγκαινιάστηκε το σχέδιο Μάρσαλ, που προσέφερε μεγάλη οικονομική ενίσχυση στην Ελλάδα. Η συμφωνία για την ένταξη της Ελλάδας στο σχέδιο Μάρσαλ υπογράφηκε τον Ιούλιο του 1948. Ήδη, η Ελλάδα είχε λάβει σημαντικές ενισχύσεις, από τον Αύγουστο του 1947, στο πλαίσιο του δόγματος Τρούμαν.