खार_गाउँका_५_भाइ_भूतै_कुरडी
तिसै दिन रात बाह«बजे तिर ब्वारीले पनि शसुुराले भण्या ढुङ्गामी भूतलाइ खाने कुराहरु राख्द गइन् । फर्कनेबेला उनलाइ मलाइ शसुुराले पछाडी फर्केर नहेद्दु किलाइ भण्या रैछन् भण्णे कौतुहल लागन लाग्यो । कौतुहल बड्डै गए पिछ्यारी उनलाइ एकफेरा सुटुक्क पछाडि फर्कीबर हेद्द मन लाग्यो । उनले इसो पछा फर्किबर नानु हेरेकी मात्तरै के थिइन् भूतले उन्लाइ घेरीहाल्यो । वाँ पछा तिन् पाँच भूतले नागी ओझाकी ब्वारीलाइ बेहोस बनाइबर उनरो रगत पिएका थ्ये भन्ने भणाइ छ । रक्तपान गरेपछा नागी ओझाकी ब्वारीको लगै मृत्यु भयो । इसोे दुःखद घटना सुने पछा नागी ओझा बौलाहाझा भए । उनले आफनी तान्त्रिक किताव पोली दिए रे तन्त्र मन्त्र अद्द पनि छाडी दिए । जैले अद्दा तिन्भूत नियन्त्रण भण्णा बाइर भए । नागी ओझाले तिन् पाँचै भूतबाटाइ है काम अराउने रे तिन् लाइ खानो दिने काम लगै बन्द अरदिए । थोक्काइ दिन पछ्यारी नियन्त्रण बाइर भएका तिन् पाँचभाइ भूत मान्छको रगत पल्केका हुनाले तिसै गाउँबाटाइ है दिन–दिनै एक जात्क लाइ लागीबर उइलाइ मारीबर खान् लागे । जै जात्क लाइ भूत लागन्थ्यो उ तिसै रातभरी मरी जान्थ्योे । जति उपाय अरे लगै भूत लागेका नान्का लाइ बचाउँन नै सकिन्थ्यो । जसेरी मान्सको रगत पल्क्या बाग मृगलाई नैखानो, मान्छ मात्तरै खान्छ ,तिसोइ अरीबर तिन् ५ भूत आब मान्स मात्तरै खान् लागे । यै समस्याले डरलाग्दो रुप लिए पिछ्यारी नागी ओझा लगायतका उनरा सब्बै कुल–कुटुम्ब ‘पारीखार गाउँ’ लाई छाडिबर अच्यालका डोटी लक्ष्मीनगर गा.वि.स.मी पड्डे धन्नास गाउँमी जाइबर बसे । ऐल पनि उनरा सन्तान तिसै धन्नास गाउँमा बस्या छन् । जोराइलका पिन्कादेवताका पुजारी दीर्घराज ओझा लगै नागी ओझाका सन्तान मध्येका हुन् । खार गाउँमी रह्या उनरा घरका खण्डहर लौै ऐल सम्म छनाइ छन् । तिन् नागी ओझाका परिवार पारीखार गाउँबाटाइ है विस्थापित भए पिछ्यारी तिन् ५भूतले वारीखार गाउँ बाटाइ है दिन्को एक जना मान्स खाइबर आतङ्क मचाउँन लागे । आतङ्कले ठूलोइ रुपलिए पिछ्यारी त्याँका गाउँले यै समस्याको समाधान कसरी अद्दे भण्णे विषयमी छलफल अद्द लागे । यै घटनाले डरलाग्दोरुप लियावर्ष मैसिरो मैना पड्या थ्यो । खार, तोली, तल्लो बडाखेत, सुन्लेक रे भेटा गाउँका सबै मान्स यो समस्या समाधानका अद्दाखिलाइ यै क्षेत्रका देवताका राजा श्री घण्टेश्वर संङ्ग सामुहिक अनुरोध अद्दे निर्णय अर्यो । श्री घण्टेश्वरले पनि त्यै अनुरोधलाइ स्वीकार अद्दै समैजी,पिनाकेश्वर,अकड्काँजी,भूमे, कफ्लडो, बेताल, पासो, लङ्गरी, लगायतका आफना मातहतका सब्बै देवताहरुको सेना लैजाइबर तुरन्त खारगाउँ तिर लागे । देवतान्को दल्बल् खार गाउँमी रह्या घण्टेश्वरको ढुङ्गाको आसन (विँडी) भया ठौरमी पुगिबर रोकियो । तिसै दिन डडेलधुरा जिल्ला पस्सेगर्खा अन्तर्गत पड्डे रोःखोला जर्मनागाउँ घर भएका महता थरका दुइजना मान्स हालको कञ्चनपुर जिल्लाको कृष्णपुर गा.वि.स.मी पड्डे सिस्ने गोठमी आफना भैंसा पुकाइबर पहाड फर्किने वखत खार गाँउका मूलबाटामी पड्डे अङडे देवताका स्थान भण्णा थोक्काइ तल्तिर रह्या चौतारोमी आफना डोका बिसाइबर पटाइ माद्द लागे । तिन् दुईजना मध्येमाइ एकजना रुवाखोलामै पड्डे असिउँ देवताका द्वारपाल माणिने मसानघाटमी स्थापना भएको मणालिङ्ग देप्ताका धामी थिए । भूतन्को खोजी अद्दै आइरह्या घण्टेश्वरको दलबल धेखे पछा मणालिङ्गका धामीमी लौ स्वतःस्फूर्तरुपमी देवताको प्रवेश भयो । तिन् धामी पनि कामन्लागे । घण्टेश्वर देवताका दलबलले ‘एैरे कतैरे’ को काँडेदार झाल भितर रह्या ठूलो ढुङ्गामुनी ती भूतहरु रह्या चाल पाए पनि तुरन्तै आक्रमण अद्द वा घण्टेश्वरलाइ त्यै को जानकारी दिन सक्या नै थे । तर कामीरहेका मणालिङ्गका धामीले “हे साँइ ! तिन् ५ भाइ रागस यिसै ढुङ्गा भितर रहेका छन् ” भणिबर घण्टेश्वरलाइ किटानी जाहेर अरे पछा मातहतका और सबै देवतान्लाइ त्यै ढुङ्गाभितर आक्रममण चढाइ अद्द कर लाग्यो । ति पाँच भूतको रे सब्बै देब्ताको घमासान युद्घ भयो । केही बेर पछा पाँचै भूत नियन्त्रण अरिए । त्यै युद्घमाइ मणालिङ्ग देवताले तिन् पाँचै भाइ भूतलाइ नियन्त्रण अद्दमी आफनो वीरता रे युद्घ कौसल धेकाएका हुनाले देवताका राजा श्री घण्टेश्वर उनीसंग भौत खुसीभए । युद्घ सकिए पछा श्री घण्टेश्वरले मणालिङ्ग देवतालाई युद्घमा सहयोग अरे वाफत के पुरुस्कार लिन चाहन्छौ ? भणीबर सोधनी अरे । मणालिङ्गले डँडेलधुरा जिल्लाको पस्से गर्खामी रह्या घण्टेश्वरको ईलाका भितर पड्डे बणालका लाटा देवताको स्थान भन्दा दक्षिण तिरपड्डे रुवाखोला, तिखातर, जर्मना रे भ्यौलाना गाँउको पूज–पोखल रे सिख आफना स्वामी रुवाखोलाका असिउँ देवतालाइ दिलाइ पाउँ सरकार भनी विन्ती अरे । घण्टेश्वरले पनि खुसी हुँदै आफना जाँतमी जर्मना गाउँबाटी आउने भोक्कर बाहेक बाँकी उइले मागअरे अनुसारको साविक पूज–पोखल रे सिख रुवाखोलाको असिउँ देवतालाइ दिनु भन्ने आज्ञा आफना मातहतमा दिए । तिसै दिन बाटाइहै तिन् सब्बै गाउँको पुजपोखल असिउँ देब्तालाइ जाने भया हो । साथै माःल आउँने–जाँने बेला खार गाउँका मूलबाटामी पड्डे चौतारोमी त्यै मडालिङ्गा धामीले डोको बिसायाको जमीन समेत दिने बाचा अरेका घण्टेश्वरले त्यै चौतारामुनीको माटीकोे सट्टा पारी खारका खेतको बीचमा पड्डे आफना मन्दिर नजिकै पूर्वतिर रह्याको लामो ठुलोइ गःडा मणालिङ्गका धामीलाइ मधेस आउँदा–जाँदा डोको बिसाउँनु भनी बिर्ता प्रदान अरेका थिए । पैह्लीे त्यै गःडामी जोे खेती अरन्थ्यो त्यै मान्सले तिसै गडाको मालपोत स्वरुपको पूज–पोखल रे सिख लैयैबर कार्तिक शुक्लपक्ष चतुर्दशी तिथिका दिन हुने असिउँ देवताका जाँतमा चढाउन रुवाखोला जानु पडन्थ्यो । तर ऐल यो परम्परा नियमित हुन सक्या नैथिन् । रुवाखोला जर्मना गाउँबाटइ है घण्टेश्वरका जाँतमी भोक्कर त आउनैलाछन् । प्रत्येक वर्ष भाद्रशुक्ल अष्टमीका रात जब सम्म जर्मना गाउँबाटाइ है महता थरका भक्तहरु भोक्कर ल्यैबर नै आउँना वाँ सम्म महाभारत उच्च शिखरमी पड्डे श्री घण्टेश्वरका मन्दिरमी पूजा नै लाग्दो । प्राचीन कालधेखि चल्लै आएका यै परम्पराले निरन्तरता पाएक्वै छ ।