Evangeliom_swětego_Matthejusa
Pokazka
5. Staw. Kriſtusowe pŕatkowańe na goŕe wot teje ſbožnoſći tych kśěſćijanow. 1. Gaž pak Jeſus ten lud hupyta, źěśo won na goru, a gaž se sednuł běśo, pśiſtupichu jogo hukniki k ńomu. 2. A won wotwori swoje huſta, hucašo jich, a źašo: 3. Sbožne su te chude we duchu, pśeto jich jo to ńebjaſke kralejſtwo. 4. Sbožne su te, kenž žałuju, pśeto woni budu troštowane. 5. Sbožne su te miloſćiwe, pśeto woni budu tu ſemju hobderbnuś. 6. Sbožne su te głodne a łacne ſa teju pšawdoſću, pśeto woni budu naseśone. 7. Sbožne su te ſmilne, pśeto woni budu ſmilnoſć doſtaś. 8. Sbožne su, kenž cyſteje hutšoby su, pśeto woni budu Boga wiźeś. 9. Sbožne su te měrcyńaŕe, pśeto jim budu Bože źiśi groniś. 10. Sbožne su te gońone teje pšawdoſći dla, pśeto jich jo to ńebjaſke kralejſtwo. 11. Sbožne ſćo wy, gaž was cłoẃeki mojogo dla sromośe a gońe, a grońe šake ſłe pśeśiwo wam, gaž na tom łdžu. 12. Radujśo a wjaselśo se, pśeto wašogo myta jo ẃele na ńebju; pśeto tak su woni se gonili ſ tymi profetami, kenž pŕedk was byli su. 13. Wy ſćo ta sol teje ſemje; gaž pak ta sol se ſkaſy, ſ cymga se buźo soliś? K nicomu se wěcej ńegoźi, něžli aby wona chyśona a wot luźi ſteptana hordowała. 14. Wy ſćo to swětło togo swěta. Měſto, na goŕe lažece, ńamožo byś ſatawjone. 15. Daniž swěcka se ńeſaswěśijo, a se ńeſtawijo ſpod korc, ale na swěcnik, ga wona swěśi šym, kenž we tom doḿe su. 16. Tak dajśo wašomu swětłu se swěśiś pśed tymi luźimi, aby waše dobre ſtatki wiźeli, a ceſćili wašogo Wošca na ńebju. 17. Ńeměńśo, až ja som pśišeł, tu kaſń abo te profety roswěſowat; ja ńejsom pśišeł roswěſowat, ale dopołnit. 18. Pśeto ſawěſće ja źeju wam, až ńebjo a ſemja ſajźotej, ńebuźo ſajś žedna buchſtoba daniž pisḿetko wot teje kaſni, až se šykno ſtańo. 19. Chtož něto jadnu tych nejḿenšych pśikaſńow buźo roswěſaś, a te luźe tak hucyś, ten buźo nejḿenšy we ńebjaſkem kralejſtwu poměńony; chtož je pak buźo cyniś a hucyś, ten buźo ẃeliki poměńony we ńebjaſkem kralejſtwu. 20. Pśeto ja źeju wam: ńebuźoli waša pšawdoſć lěpša, něžli tych pismahuconych a Fariſejaŕow, ga wy ńebuźośo do togo ńebjaſkego kralejſtwa nutś hyś. 21. Wy ſćo słyšali, až ſtarym jo grońone: ty ńederbiš husḿerśiś, chtož pak husḿerśijo, buźo togo sudu winowaty. 22. Ja pak źeju wam, až kuždy, kenž ſe swojim bratšom podermo se gniwa, togo sudu winowaty jo; chtož pak k swojomu bratšoju źejo: racha! ten jo teje rady winowaty; chtož pak źejo: ty blaſan! ten jo togo helſkego hogńa winowaty. 23. Togodla, gaž ty swoj dar na hołtaŕ hoprujoš, a tam se dopomńejoš, až twoj bratš něſto pśeśiwo tebe ma: 24. Ga woſtawj tam pśed hołtaŕom swoj dar, a źij ṕerwej, ſjadnaj se ſe swojim bratšom, a potom pśiź a hopruj swoj dar. 25. Jěsno byź gotowy swojomu napśeśiwnikoju, dokulaž ty hyśći ſ nim na droſe sy, aby śi niźi ten napśeśiwnik ńepowdał tomu sudnikoju, a ten sudnik śi ńepowdał tomu słužabnikoju, a ńehordował do popajźeńſtwa chyśony. 26. Sawěſće, ja źeju tebe, ty ńebuźoš ſ ńogo wen pśiś, až ty tež ten slědny peńešk ſapłaśijoš. 27. Wy ſćo słyšali, až ſtarym grońone jo: ty ńedejš mańźelſtwo łamaś. 28. Ja pak źeju wam, až kuždy, kotaryž na žeńſku glěda, aby jeje požedał, južo ſ ńeju mańźelſtwo łamał jo we swojej hutšobe. 29. Pogoršujoli śi pak twojo pšawe woko, hutergń jo, a chyś jo wot se; pśeto wono tebe hužytńej jo, aby jaden twojich cłonkow se ſkaſył, něžli aby ten ceły žywot do hele chyśony hordował. 30. Pogoršujoli śi pak twoja pšawa ruka, ga wotrub ju, a chyś ju wot se; pśeto wono tebe hužytńej jo, aby jaden twojich cłonkow se ſkaſył, a ten ceły žywot do hele chyśony ńehordował. 31. Wono jo tež grońone: chtož swoju žonu ſajśpijo, ten derbi jej daś liſt togo ſajśpeńa. 32. Ja pak źeju wam: chtož swoju žonu buźo ſajśpiś, ńejoli togo ſhureńa dla, ten cyni, až wona to mańźelſtwo łamjo, a gaž něcht ſ takeju ſajśpjoneju se ženi, ten łamjo to mańźelſtwo. 33. Wy ſćo dalej słyšali, až ſtarym grońone jo: ty ńederbiš ńepšaẃe pśisegaś, ale tomu Kněſu swoje pśisegi ſapłaśiś. 34. Ja pak źeju wam, až wy ſewšym ńederbiśo pśisegaś; daniž pśi tom ńebju, pśeto wono jo Božy ſtoł; 35. Daniž pśi tej ſemi, pśeto wona jo jogo nogowu podławk; daniž pśi Jeruſaleḿe, pśeto wono jo togo ẃelikego krala měſto. 36. Ty ńederbiš tež pśisegaś pśi swojej głoẃe, dokulaž ty. žeden łos daniž běły daniž carny hucyniś ńamožoš. 37. Waša rěc pak buźi: jo, jo, ně, ně; což hušej togo jo, to jo wot togo ſłego. 38. Wy ſćo słyšali, až jo grońone: woko ſa woko, a ſub ſa ſub. 39. Ja pak wam źeju: ńeſtawjśo se tomu ſłemu; ale buźoli śi něcht na twojo pšawe lico klasnuś, tomu tež to druge podaj. 40. A tomu, kenž ſ tobu co pšawowaś a twoju sukńu tebe ſeś, woſtawj tež ten hobaleńc. 41. A źo śi něcht k bonu pora na milu drogi, ga źij ſ nim dwě. 42. Daj tomu, kenž śi pšosy, a ńehobroś se wot togo, kenž tebe wotpožycyś co. 43. Wy ſćo słyšali, až jo grońone: ty derbiš swojogo blišego lubowaś a swojomu winikoju ſawiźeś. 44. Ja pak źeju wam: lubujśo wašych winikow; žognujśo tych, kenž wam kleju; cyńśo dobre tym, kenž wam gramuju; pšosćo ſa tych, kenž wam kśiwdu cyńe a se ſ wami gońe: 45. Aby wyźiśi byli wašogo ńebjaſkego Wošca; pśeto won dajo swojomu słyńcu gorej hyś nad ſłymi a dobrymi, a dawa dejść na pšawych a na ńepšawych. 46. Gaž wy pak buźośo lubowaś tych, kenž was lubuju, kake myto ſmejośo? Ńecyńe to same tež te colnaŕe? 47. A gaž wy buźośo poſtrowiś jano wašych bratšow, co wy wosebnego cyniśo? Toli ńecyńe tež tak te colnaŕe? 48. Togodla derbiśo dopołńone byś, rowno ako waš ńebjaſki Wošc dopołńony jo.