Harvey_Milk
Etifeddiaeth
Credai Milk yn gryf fod cymdogaethau yn hyrwyddo undod a phrofiad 'tref fach', ac y dylai'r Castro ddarparu gwasanaethau i'w holl drigolion. Gwrthwynebai gau ysgol elfennol; er nad oedd gan y mwyafrif o bobl hoyw yn y Castro blant    <sup class="noprint Inline-Template" style="white-space:nowrap;">], Gwelodd Milk fod gan ei gymdogaeth y potensial i groesawu pawb. Dywedodd wrth ei gynorthwywyr i ganolbwyntio ar drwsio tyllau yn y ffordd ac ymffrostiodd fod 50 o arwyddion stop newydd wedi'u gosod yn Ardal 5. Wrth ymateb i gŵyn fwyaf trigolion y ddinas am fyw yn San Francisco - baw cŵn - roedd Milk yn ei gwneud yn flaenoriaeth i ddeddfu’r ordinhad yn ei gwneud yn ofynnol i berchnogion cŵn ofalu am faw eu hanifeiliaid anwes. Nododd Randy Shilts, "byddai rhai yn honni bod Harvey yn sosialydd neu amryw fathau eraill o ideolegau, ond, mewn gwirionedd, nid oedd athroniaeth wleidyddol Harvey erioed yn fwy cymhleth na mater baw cŵn; dylai'r llywodraeth ddatrys problemau sylfaenol pobl." <sup class="noprint Inline-Template" style="white-space:nowrap;" data-ve-ignore="true">[ '' <span title="The material near this tag may contain information that is not relevant to the article's main topic. (January 2020)">perthnasol? '' Bu i Karen Foss, athro cyfathrebu ym Mhrifysgol New Mexico, yn priodoli effaith Milk ar wleidyddiaeth San Francisco i'r ffaith ei fod yn wahanol i unrhyw un arall a oedd wedi dal swydd gyhoeddus yn y ddinas. Ysgrifennodd, "Roedd Milk yn digwydd bod yn ffigwr carismatig hynod egnïol gyda chariad at theatreg a dim i'w golli  . . . Gan ddefnyddio chwerthin, gwrthdroi, trosgynnol, a'i statws mewnol / o'r tu allan, helpodd Milk i greu hinsawdd lle daeth deialog ar faterion yn bosibl. Hefyd darparodd fodd i integreiddio lleisiau gwahanol ei amrywiol etholaethau. " Roedd Milk wedi bod yn siaradwr byrlymus ers iddo ddechrau ymgyrchu ym 1973, a dim ond ar ôl iddo ddod yn Oruchwyliwr y Ddinas y gwnaeth ei sgiliau areithio wella. Daeth ei bwyntiau siarad enwocaf yn adnabyddus fel yr "Araith Gobaith", a ddaeth yn edefyn trwy gydol ei yrfa wleidyddol. Agorodd gyda thro ar y cyhuddiad bod pobl hoyw yn recriwtio polb ifanc argraffadwy i'w niferoedd: "Fy enw i yw Harvey Milk - ac rwyf am eich recriwtio." Roedd fersiwn o'r Araith Gobaith a roddodd bron i ddiwedd ei oes yn cael ei ystyried gan ei ffrindiau a'i gynorthwywyr fel y gorau, a'r diweddglo oedd y mwyaf effeithiol: "A'r bobl ifanc hoyw yn yr Altoona, Pennsylvanias a'r Richmond, Minnesotas sy'n dod allan i glywed Anita Bryant yn y teledu a'i stori. Yr unig beth y mae'n rhaid iddynt edrych ymlaen ato yw gobaith. Ac mae'n rhaid i chi roi gobaith iddyn nhw. Gobeithio am fyd gwell, gobeithio am well yfory, gobeithio am le gwell i ddod iddo os yw'r pwysau gartref yn rhy fawr. Gobeithio y bydd popeth yn iawn. Heb obaith, nid yn unig hoywon, ond bydd y duon, yr henoed, y rhai dan anfantais, y us'es, y us'es yn rhoi'r gorau iddi. Ac os ydych chi'n helpu i ethol i'r pwyllgor canolog a swyddfeydd eraill, mwy o bobl hoyw, mae hynny'n rhoi golau gwyrdd i bawb sy'n teimlo'n ddifreintiedig, golau gwyrdd i symud ymlaen. Mae'n golygu gobaith i genedl sydd wedi rhoi'r gorau iddi, oherwydd os yw person hoyw yn ei gwneud hi, mae'r drysau ar agor i bawb." Ym mlwyddyn olaf ei fywyd, pwysleisiodd Milk y dylai pobl hoyw fod yn fwy gweladwy i helpu i ddod â'r gwahaniaethu a'r trais yn eu herbyn i ben. Er nad oedd Milk wedi dod allan at ei fam cyn ei marwolaeth flynyddoedd lawer cyn hynny, yn ei ddatganiad olaf yn ystod ei ragfynegiad ar dâp o'i lofruddiaeth, anogodd eraill i wneud hynny: "Ni allaf atal unrhyw un rhag gwylltio, neu mynd yn wallgof, neu deimlo'n rwystredig. Ni allaf ond gobeithio y byddant yn troi'r dicter a'r rhwystredigaeth a'r gwallgofrwydd hwnnw'n rhywbeth cadarnhaol, fel y bydd dau, tri, pedwar, pum cant yn camu ymlaen, felly bydd y meddygon hoyw yn dod allan, y cyfreithwyr hoyw, y beirniaid hoyw, y bancwyr hoyw, y penseiri hoyw . . . Gobeithio y bydd pob hoyw proffesiynol yn dweud 'digon',  y byddent yn dod ymlaen a dweud wrth bawb, yn gwisgo arwydd, yn rhoi gwybod i'r byd. Efallai y bydd hynny'n helpu." Fodd bynnag, mae llofruddiaeth Milk wedi ymblethu â'i effeithiolrwydd gwleidyddol, yn rhannol oherwydd iddo gael ei ladd yng nghyfnod ei boblogrwydd. Mae'r hanesydd Neil Miller yn ysgrifennu, "Nid oes yr un arweinydd hoyw cyfoes Americanaidd wedi cyflawni mewn bywyd y statws a ddarganfuwyd gan Milk mewn marwolaeth." Mae ei etifeddiaeth wedi dod yn amwys; daw Randy Shilts i ben wrth ysgrifennu ei gofiant fod llwyddiant, llofruddiaeth, ac anghyfiawnder anochel rheithfarn White yn cynrychioli profiad pob person hoyw. Roedd bywyd Milk yn "fetaffor ar gyfer y profiad cyfunrywiol yn America". Yn ôl Frances FitzGerald, nid yw chwedl Milk wedi gallu cael ei chynnal gan nad oedd yn ymddangos bod unrhyw un yn gallu cymryd ei le yn y blynyddoedd ar ôl ei farwolaeth: "Roedd y Castro yn ei ystyried yn ferthyr ond yn deall ei ferthyrdod fel diwedd yn hytrach na dechrau. Roedd wedi marw, a chydag ef roedd yn ymddangos bod llawer iawn o optimistiaeth, delfrydiaeth ac uchelgais Castro yn marw hefyd. Ni allai'r Castro ddod o hyd i unrhyw un i gymryd ei le yn ei serchiadau, ac o bosibl nid oedd eisiau neb. " Ar 20fed pen-blwydd marwolaeth Milk, dywedodd yr hanesydd John D’Emilio, "Yr etifeddiaeth y credaf y byddai am gael ei chofio amdani yw'r rheidrwydd i fyw bywyd rhywun bob amser yn onest." Am yrfa wleidyddol mor fyr, mae Cleve Jones yn priodoli mwy i'w lofruddiaeth na'i fywyd: "Gwnaeth ei lofruddiaeth a'r ymateb iddo gyfranogiad parhaol ac yn ddiamau pobl hoyw a lesbiaidd yn y broses wleidyddol."