Vitez_(općina)
Zaoštravanje odnosa
Početkom sukoba u Hrvatskoj, u Vitezu se organizuju okupljanja u koordinaciji sa političkim rukovodstvom Hrvatske, na kojima se organiziraju dobrovoljci za Zbor narodne garde i jedinice MUP-a Hrvatske, a oko stotinjak muškaraca iz Viteza učestvovalo je u sukobima protiv srpskih paravojnih jedinica i JNA u Hrvatskoj. Napetost je porasla u novembru 1991. s osnivanjem Hrvatske zajednice Herceg-Bosna. Ustanovljavanje te institucije označilo je početak pogoršanja međunacionalnih odnosa u Vitezu te o namjeri HDZ BiH-a da postepeno preuzme kontrolu na političkim i društvenim životom grada i da uvede diskriminatornu politiku prema Muslimanima. Proglašenjem nezavisnosti i početkom sukoba u Republici Bosni i Hercegovini, dolazi do zaoštravanja između političkih krugova Bošnjaka i Hrvata, uglavnom zbog nesuglasnosti o načinu pružanja otpora srpskom nacionalizmu i JNA. Do nesporazuma je došlo u februaru 1992. kad je izbio sukob oko isporuke naoružanja za JNA iz tvornice Bratstvo u Novom Travniku, koja je proizvodila rakete, haubice i topove, a zapošljavala je 75% radne snage u Novom Travniku. Hrvati su se usprotivili isporuci, te blokirali kamione podizanjem barikade na putu. Samim tim radnicima nisu isplaćene plate, a dodatna blokada radnika Bratstva u Donjem Putičevu je intervencijom jedinice HOS-a pod zapovjedništvom Darka Kraljevića, otklonjena prijetnom dizanjem u zrak autobusa sa eksplozivom. Pasivni odnos političkih struktura Republike Bosne i Hercegovine, prema ratu u Hrvatskoj uglavniom je doprijenio ovim nesuglasicama. Sljedeći sukobi nastaju nakon napada na skladište vojne opreme JNA na Slimenima u aprilu 1992, kada je zbog neorganizovanosti i neobučenosti poginulo dvojica pripadnika HVO-a. Napad su trebali zajedno izvršiti HVO i TO BiH, ali se vojno vođstvo HVO-a odlučilo na samostalni napad. Sukobi su došli oko raspodjele naoružanja, kako iz skladišta na Slimenima, tako i iz vojnog skladišta u Kaoniku. Jedan od uzroka sukba je i upravljanje raspodjela vojnih proizvoda i raketnog naoružanja iz viteških tvornica Vitezit (eksplozivi i detonatori), Sintevit (hemijski proizvodi) i Slobodan Princip Seljo (proizvodnja baruta), iz čijih se pogona tokom 1991-92. vojna oprema konvojima slala u Hrvatsku. Vrhunac zaoštravanja bila je odluka predsjednika viteškog HDZ BiH Ante Valente o obaveznom podređivanju predstavnika SDA organima HZ HB iz aprila 1992. godine. Situaciju pogoršavaju i povećani broj bošnjačkih izbjeglica, protjeranih od strane snaga Vojske Republike Srpske iz Bosanske Krajine i Prijedora, koji su smješteni uglanom na području Travnika. Ispred hotela u Vitezu 20. maja 1902. godine ubijen je jedan vojnik Armije Republike Bosne i Hercegovine (AR BiH), a dvojica su premlaćena, a 18. juna vojne formacije HVO-a zauzimaju štab i zgradu općine u Vitezu, te ističu zastave HZ HB i Republike Hrvatske. Vojni otpor jedinice A RBiH i HVO-a pružale su, ali naizmjenično, u borbama na Vlašiću, koji je u aprilu 1992. godine zauzet od strane JNA i novoosnovane Vojske Republike Srpske (VRS). Manji sukobi alkoholiziranih vojnika zabilježeni su u to vrijeme u Novom Travniku u Vitezu. Odbijanjem prihvatanja vlasti poltičke strukture Bošnjaka osnivaju paralelne institucije vlasti u Starom Vitezu i stvaraju Komisiju za saradnju i zaštitu interesa Muslimana, čiji je predsjednik bio Fuad Kaknjo.